Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 656/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 47 par. 1, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1,  art. 33 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 16 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 803/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. S. i M. S. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 czerwca 2023 r., nr P.7721.18.2023.05. DP w przedmiocie nakazu zlikwidowania otworu okiennego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi przez złożenie 1 odpisu skargi.

Sąd wskazał, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, pełnomocnik skarżących nie przedłożył wymaganego dodatkowego odpisu skargi, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli skarżący, formułując zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj.

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pomimo, że brak formalny skargi mógł zostać uzupełniony w zakreślonym terminie poprzez złożenie kserokopii skargi;

- art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. przez uznanie przez Sąd, iż strona nie złożyła odpowiedniej ilości odpisów uniemożliwiając nadanie skardze prawidłowego biegu.

W odpowiedzi na zażalenie M. D. i M. D. wnieśli o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Argumentacja zażalenia w zasadzie nie kwestionuje, że strona skarżąca nie uzupełniała na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez złożenie 1 odpisu skargi. Tego rodzaju okoliczność uzasadniała zastosowanie przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenie skargi. Takie zaś rozstrzygnięcie jest zasadne w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Dla tej oceny nie ma znaczenia argumentacja zażalenia odwołująca się do okoliczności jakie towarzyszyły niewykonaniu prawidłowemu wykonaniu wezwania Sądu, tj. problemy organizacyjne Kancelarii Prawnej. Ponadto w świetle akt sprawy nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia kwestionujące zasadność wezwania do złożenia 1 odpisu skargi. Złożenie wymaganej ilość opisów skargi miało na celu doręczenie ich uczestnikom postępowania, tj. M. D. i M. D., a nie jedynie organowi, który już zapoznał się ze skargą i udzielił na nią odpowiedź, ponieważ skarga została złożona za pośrednictwem organu. Należy uwzględnić, że zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.

Mając powyższe na względzie, Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła prawidłowo wszystkich braków formalnych skargi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Odnosząc się do wniosku uczestników postępowania – M. D. i M. D. o zasądzenie koszów postępowania należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie znajdują do uczestników postępowania zastosowania art. 200, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W tym zakresie ma miejsce zastosowanie ogólna reguła postępowania sądowoadministracyjnego wynikająca z art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, a przepis szczególny nie stanowi inaczej. Ponadto jeśli chodzi o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).