Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 9/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3. zasądza od Wojewody Ś. na rzecz B. Z. kwotę [...] zł ([...] zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art.11 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o ... zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz innych ustaw (Dz.U. Nr 153, poz.1793) w związku z art.37n ust.1 oraz art.6 pkt 6 lit. "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2001 r. nr 6, poz.56 z późn. zm.) oraz art.151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w T. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania B. Z. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] r. w kwocie [...] zł miesięcznie i orzekł o odmowie przyznania z dniem [...] r. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Jako uzasadnienie decyzji podał, że [...] r. do organu wpłynęła informacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że od [...] r. do [...] r. przywrócono skarżącej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jest to nowa okoliczność stanowiąca podstawę wznowienia postępowania i podjęcia rozstrzygnięcia o odmowie przyznania skarżącej prawa do zasiłku przedemerytalnego z uwagi na nie spełnienie wymogów do uznania za osobę bezrobotną.

Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta T. odwołanie do Wojewody Ś. wniosła skarżąca, która wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zwróciła się o przywrócenie zasiłku przedemerytalnego, który utraciła.

Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.2 ust.1 pkt 2, art.37j ust.1 oraz art.73 ust.3 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz.56 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania a następnie stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, że odwołująca się w dacie rejestracji tj. [...] r. była niezdolna do pracy, co uzasadniało przyznanie jej z tego tytułu renty przez ZUS. Z tego powodu nie mogła skutecznie zarejestrować się i nabyć status osoby bezrobotnej, a tym samym nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, ponadto obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości przesunięcia daty nabycia prawa do zasiłków czy innych świadczeń wynikających z ustawy, na okres po ustaniu niezdolności do pracy i prawa do renty.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wystąpiła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i o przyznanie zasiłku przedemerytalnego jak również zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca wskazała, że Wojewoda Ś. nie zwrócił uwagi na fakt, że wyrok przyznający skarżącej rentę wydany został dopiero w dniu [...] r., a stał się prawomocny z dniem [...] r. Skarżąca podniosła, że w dniu składania wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego spełniała wszystkie prawem przewidziane wymogi do jego otrzymania. Ponadto zaznaczyła, że nowelizacja ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, na mocy której wykreślono art.37j weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. i nie może wywierać skutku wstecznego i dotyczyć stanu faktycznego z miesiąca [...] r. Jednocześnie skarżąca podniosła, że decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nigdy nie otrzymała, a z dniem [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał na konto Funduszu Pracy kwotę [...] zł odpowiadającą kwocie pobranego zasiłku przedemerytalnego.

Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na podniesiony przez skarżącą zarzut nie otrzymania decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. wskazał, że próby doręczenia powyższej decyzji oraz postanowienia o wznowieniu postępowania były podejmowane dwukrotnie tj. [...] r. oraz [...] r. Z uwagi na okoliczność, iż skarżącej nie zastano jak również nie zgłosiła się osobiście po odbiór decyzji, Wojewoda Ś. uznał za doręczoną w dniu [...] r. (14 dni od ostatniej próby).

W trakcie rozprawy skarżąca podniosła, że w dniu [...] r. była osobiście u Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w T. i u niego dowiedziała się o zabraniu jej zasiłku przedemerytalnego, na tę okoliczność nie był sporządzany żaden protokół.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art.97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz.652) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o postanowienia art.1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa, jednakże z innych powodów niż wskazała to skarżąca. Stosownie bowiem do postanowień art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, że dla prawidłowości postępowania administracyjnego i podejmowanych w jego ramach rozstrzygnięć niezbędne jest przestrzeganie wszelkich przepisów, w tym i tych, które regulują sposób doręczania decyzji administracyjnej oraz wnoszenia od niej odwołania. Organ pierwszej instancji podejmując decyzję jest nią związany i zobowiązany do doręczenia jej stronie postępowania, natomiast stronie przysługuje prawo wniesienia w prawem przewidzianym terminie odwołania do organu wyższego stopnia. Organ odwoławczy jest z kolei zobowiązany do sprawdzenia, czy czynności podejmowane przez stronę odpowiadają wymogom stawianym przez normy prawne, a w dalszej kolejności czy podjęte rozstrzygnięcie było prawidłowe. Oznacza to, że w pierwszej kolejności winien ustalić czy odwołanie wniosła osoba uprawniona i we właściwym terminie i dopiero wyjaśnienie tej okoliczności pozwala organowi administracji na merytoryczne rozpatrzenie wniesionego odwołania.

W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie przeprowadził w sposób prawidłowy wstępnych czynności kontrolnych. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się decyzja organu pierwszej instancji i do niej dołączone jest zwrotne potwierdzenie jej odbioru. Z tego potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że decyzja ta nie została doręczona stronie, ponieważ brak jest na niej potwierdzenia odbioru decyzji przez stronę. Z tego powodu należy rozważyć, czy decyzja ta została doręczona stronie w sposób zastępczy przewidziany treścią art.44 Kodeksu postępowania administracyjnego. Informacje zamieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji nie dają podstaw do uznania by decyzja ta została w sposób prawidłowy doręczona stronie. W szczególności brak jest na nim wskazania w jakich dniach podejmowane były próby jej doręczenia i w jaki sposób doręczyciel pozostawił stronie wiadomość o sposobie odbioru przesyłki. Znajdujące się na tym dokumencie daty doręczeń nie odpowiadają wymogom wynikającym z przepisów prawa, ponieważ na odwrocie nie wskazano przyczyn nie doręczenia decyzji jak również nie określono sposobu jego odbioru i gdzie stosowne zawiadomienie pozostawiono. W świetle tych ustaleń należy stwierdzić, że decyzja organu pierwszej instancji nie została stronie doręczona, a strona postępowania nie może wnieść odwołania od decyzji, której nie otrzymała. Należy zauważyć, iż w skardze do sądu administracyjnego skarżąca okoliczność tę podniosła, a organ odwoławczy uznał, że decyzja została stronie doręczona w dniu [...] r., jednakże z akt sprawy nie wynika jakimi przesłankami organ ten się kierował przyjmując tę datę. Należy zauważyć, iż stosownie do treści art.44 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest wymagane dwukrotne awizowanie doręczenia decyzji, zatem ustalenia organu odwoławczego w tym zakresie są sprzeczne z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Jest to o tyle istotne, że skarżąca odwołanie napisała w dniu [...] r. a w urzędzie pocztowym nadała w dniu [...] r., a zatem przed terminem doręczenia fikcyjnego przyjętym przez organ odwoławczy. Powyższe rozważania pozwalają uznać, że organ odwoławczy przed podjęciem zaskarżonej decyzji nie badał prawidłowości jej doręczenia stronie, ponieważ w aktach sprawy brak jest śladu jakichkolwiek działań ze strony tegoż organu zmierzających do wyjaśnienia powstałej wątpliwości mającej istotne znaczenie dla podejmowanych przez ten organ działań. Wątpliwości te potęgują się, gdy uwzględni się informacje przekazane przez stronę w trakcie rozprawy. Strona podała, że o decyzji dowiedziała się w dniu [...] r., gdy była w siedzibie organu pierwszej instancji, jednakże decyzji nie otrzymała i z tej jej wizyty nie został sporządzony żaden protokół, co potwierdzają przekazane akta, gdyż brak jest w nich takiej informacji. W świetle przeprowadzonej powyżej analizy stanu prawnego i faktycznego sprawy należy stwierdzić, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia treści art.134 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.44 tegoż Kodeksu, a okoliczność ta stosownie do postanowień art.145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) wyczerpuje znamiona takiego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W ramach ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego właściwy organ administracji zobowiązany będzie do jednoznacznego ustalenia sposobu i terminu doręczenia skarżącej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., gdyż okoliczność ta wyznaczy dalszy kierunek działań jakie organ ten musi prowadzić w ramach tego postępowania, kierując się wskazaniami zamieszczonymi w niniejszym wyroku.

Z uwagi na fakt, że mocą uchylonej decyzji organ administracji pozbawił skarżącą prawa do zasiłku przedemerytalnego, Sąd po myśli art.152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł, że uchylona decyzja nie może być wykonana.

Stosownie do postanowień art.210 § 1 wyżej wymienionej ustawy orzeczono o kosztach postępowania.

Wobec powyższego na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) uchylono zaskarżoną decyzję.

SW