Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 300/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: z art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

M. S. wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w S., złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, iż wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz jej "fiskalny charakter" powodują, że nie może ona pozostać w obrocie prawnym. Zdaniem strony, wstrzymanie wykonania decyzji powinno nastąpić ze względu na jej wadliwość.

Skarżący podniósł również, że chociaż kwota zobowiązania jest niewielka, to przesłanka ta nie może stanowić jedynego kryterium w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto wskazał, że prowadzi inne spory z organem celnym i istnieje realne zagrożenie wysokością należności w nich orzeczonych.

Zdaniem skarżącego, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione słusznym i szczególnie ważnym interesem strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącego.

Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Wnioskodawca powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynił.

Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącego, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione.

Na marginesie zauważyć także należy, że każda decyzja administracyjna, z której wynika obowiązek uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość dla zobowiązanego. Sąd zauważa także, że podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż zaskarżone decyzje są wadliwe i zostały wydane z naruszeniem prawa, nie może być brana przez Sąd pod uwagę przy orzekaniu w zakresie środka ochrony tymczasowej, jaki przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a.

Na tym etapie postępowania sąd administracyjny nie ocenia bowiem merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja.

Odnosząc się z kolei do podniesionej przez skarżącego okoliczności wielu sporów z organem celnym (24) i realnego zagrożenia wysokością należności w nich orzeczonych wskazać należy, że kwota zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego w rozpoznawanej sprawie nie jest znaczna (wartość przedmiotu sporu wynosi [...] zł), a w pozostałych sprawach zainicjowanych skargą do sądu, łącznie wynosi [...]zł. W ocenie sądu, uiszczenie takiej kwoty przez skarżącego nie jest jednak równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody, gdyż we wniosku nie podniesiono jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonych decyzji miałoby zagrozić bytowi skarżącego, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.