Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 188/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 lipca 2021 r. sprawy ze skargi T.O. i E.K. - wspólników "T." spółki cywilnej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] (dalej: zaskarżone postanowienie), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS) po rozpatrzeniu zażalenia T.O. i E.K. (skarżących), wspólników spółki cywilnej T. s.c. (dalej: spółka, zobowiązana) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: organ egzekucyjny) z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego z majątku T. s.c.

2. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikał następujący stan sprawy:

2.1. Naczelnik Urzędu Skarbowego będący wierzycielem należności wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia

2011 r., nr [...] w dniu [...] września 2019 r., wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i przekazał go do właściwego organu egzekucyjnego, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zmierzając do wyegzekwowania należności, organ egzekucyjny skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym – R.H., zawiadomienie nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. o zajęciu wierzytelności przysługującej Skarżącym.

2.2. Dnia 5 grudnia 2019 r. do organu egzekucyjnego wpłynął wniosek wspólników spółki cywilnej o umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na przedawnienie należności. Uzasadniając pismo wskazali, że należność objęta tytułem wykonawczym powstała w dniu [...] kwietnia 2009 r. W związku z tym upłynął już 5-letni termin przedawnienia przewidziany w art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2020 r. poz. 1325, dalej: o.p.)

2.3. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego - wydał postanowienie o nr [...], którym odmówił uwzględnienia żądania.

2.4. Skarżący wnieśli zażalenie od ww. postanowienia podtrzymując, że zobowiązania uległo przedawnieniu na dzień 18 grudnia 2019 r. Nadto podnieśli, że egzekucja administracyjna nie może być prowadzona wobec nieprowadzącej działalności spółki cywilnej, której wspólnicy zostali wykreśleni jako przedsiębiorcy z CEIDG. Wskazali, że organ nie dysponuje tytułem wykonawczym wystawionym przeciwko byłym wspólnikom spółki cywilnej T. tj. T.O. ani E.K., w zakresie egzekucji objętej zażaleniem, a nigdy nie zapadła decyzja o solidarnej odpowiedzialności ww. wspólników za zobowiązania podatkowe spółki cywilnej wynikające z tytułu wykonawczego numer [...].

2.5. W dniu [...] stycznia 2021 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] sierpnia 2020 r.

W uzasadnieniu podał, że na mocy ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019, poz. 2070, dalej jako "ustawa zmieniająca"), z dniem 30 lipca 2020 r. znowelizowano m.in. art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podkreślił, że w art. 13 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, ustawodawca wskazał, że do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wobec czego uznał, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe.

Organ zwrócił uwagę, że w sprawie należności objętych ww. tytułem wykonawczym zobowiązana, złożyła środek zaskarżenia w postaci zarzutów na postępowanie egzekucyjne, podnosząc również zarzut przedawnienia obowiązku. Postępowanie w przedmiocie zgłoszonych zarzutów zostało zakończone ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzutu przedawnienia obowiązku. W toku ww. postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne organ egzekucyjny, a następnie organ drugiej instancji oceniły, że termin przedawnienia zobowiązań wskazanych w ww. tytule wykonawczym nie upłynął. Ustalono bowiem, że termin płatności przedmiotowego zobowiązania upłynął w dniu 27 kwietnia 2009 r. W związku z tym 5-letni termin przedawnienia wynikający z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej upływał z dniem 31 grudnia 2014 r. Jednak wobec wniesienia przez Spółkę cywilną w dniu 3 października 2011 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję stanowiącą podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, bieg terminu przedawnienia, stosownie do art. 70 § 6 pkt 2 w związku z art. 70 § 7 pkt 2 Ordynacji podatkowej uległ zawieszeniu z dniem 3 października 2011 r. do dnia 25 lipca 2014 r. (data wpływu prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę kasacyjną), czyli na okres 1026 dni. Zobowiązanie podatkowe uległoby zatem przedawnieniu z dniem 21 października 2017 r. Jednak z uwagi na zastosowane w postępowaniu egzekucyjnym środki egzekucyjne, bieg terminu przedawnienia został przerwany, stosownie do art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Wskazując na ostatnie pobranie pieniędzy w dniu 17 grudnia 2014 r. oceniono, że bieg terminu przedawnienia rozpoczął swój bieg na nowo od dnia [...] grudnia 2014 r. i w związku z tym przedmiotowe zobowiązanie przedawniało się z dniem 18 grudnia

2019 r., o ile nie wystąpiły nowe okoliczności mające wpływ na bieg terminu przedawnienia. W postępowaniu w sprawie zarzutów stwierdzono tym samym, że wszczęcie egzekucji w ww. sprawie w dniu [...] listopada 2019 r. nastąpiło zatem przed upływem terminu przedawnienia.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy organ stwierdził, że kluczową kwestią jest to, czy przed dniem 18 grudnia 2019 r. w stanie faktycznym sprawy wystąpiły zdarzenia mające wpływ na bieg terminu przedawnienia. Z akt sprawy wynika, że zmierzając do zaspokojenia egzekwowanej należności Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym – R.H., zawiadomienie nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. o zajęciu wierzytelności przysługującej T. s.c. Wskazane zawiadomienie w dniu 12 listopada 2019 r. doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności. Natomiast odpis ww. zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, organ egzekucyjny doręczył zobowiązanej spółce w dniu 27 listopada 2019 r. W związku z tym, zarówno dłużnik zajętej wierzytelności, jak i zobowiązana zostali powiadomieni o zastosowaniu ww. środka egzekucyjnego, przed upływem terminu przedawnienia, który przypadał na dzień 18 grudnia 2019 r. Z akt sprawy wynika ponadto, że w dniu 31 grudnia 2019 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym – R.H. pismo nr [...], dotyczące wyjaśnienia kwestii związanych z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2017 r., sygn. akt [...], którym Sąd uzupełnił postanowienie z dnia [...] marca 2018 r., poprzez nakazanie Komornikowi Sądowemu R.H. zwrotu spółce T. s.c. - kwoty 10.335,03 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ich nienależytego pobrania do dnia zwrotu dłużnikom. Organ egzekucyjny wyjaśnił przy tym, że "Komornik Sądowy R.H. poinformował tut. organ egzekucyjny, że firmie T. s.c. przysługuje w sprawie [...] wierzytelność wobec Komornika w kwocie 1.302,52 zł wraz z odsetkami w kwocie 11,99 zł od dnia [...].10.2017 r. do dnia [...].12.2017 r. czyli łącznie 1.314,51 zł. Ponadto z wyjaśnień wynika, że firmie T. s.c. nie przysługuje wierzytelność w kwocie 8.512,51 zł tytułem uiszczonego w sprawie egzekucyjnej [...] podatku VAT".

W dniu 8 stycznia 2020 r., Komornik Sądowy R.H., poinformował, że "według uzyskanych informacji firma T. złożyła apelację od wyroku Sądu I instancji w sprawie [...] w przedmiocie ustalenia w trybie art. 198 k.p.c. nieistnienia wierzytelności przysługując solidarnie E.K. i T.O., prowadzącym firmę T. s.c. w wysokości 8.512,51 zł tytułem należności główne 8.428,78 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie od w/w należności głównej za okres od dnia [...] kwietnia 2009 r.". Wyjaśnił również, że potwierdzenie nieistnienia wierzytelności co do ww. kwot będzie możliwe dopiero po prawomocnym zakończeniu ww. postępowania sądowego. Aktualnie kwoty te zostały zabezpieczone przez Sąd na depozycie sądowym, wskutek czego nie podlegają wydaniu do zakończenia postępowania. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika ponadto, że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym – R.H. w dniu 17 września 2020 r. przekazał na rachunek organu egzekucyjnego kwotę 378,57 zł tytułem realizacji zajęcia dokonanego zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...]

Mając na uwadze powyższe tut. organ stwierdził, że środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z dnia [...] listopada 2019 r. okazał się skuteczny i tym samym przerwał bieg terminu przedawnienia egzekwowanej należności, stosownie do brzmienia art. 70 § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa. W myśl ww. przepisu bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Powyższe zaś oznacza, że bieg terminu przedawnienia rozpoczął się na nowo od dnia 28 listopada 2019 r.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, że organ egzekucyjny nie może prowadzić egzekucji wobec spółki ponieważ "z dniem [...].10.2017 r., działalność została zawieszona zaś z dniem [...].10.2019r., wykreślona z CEIDG (fakt znany organowi podatkowemu z urzędu). Zatem egzekucja nie może być prowadzona wobec nie prowadzącej działalności spółki cywilnej, której wspólnicy zostali wykreśleni jako przedsiębiorcy z CEIDG " – organ zauważył, że zgodnie z informacją zawartą w CEIDG, z dniem [...] października 2017 r., T.O. zawiesił wykonywanie indywidualnej działalności w spółce, natomiast E.K. z dniem [...] października 2017 r., zawiesił wykonywanie indywidualnej działalności. Brak jest natomiast informacji o wykreśleniu Spółki w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników.

Wskazał, że zgodnie z przepisami obowiązującymi od 30 kwietnia 2018 r.,

tj. od wejścia w życie ustawy z dnia 6 marca 2018r., Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019, poz. 1292, dalej: p.p.), stosownie do treści art. 23 ust. 1, przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), może zawiesić wykonywanie działalności na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy niż 30 dni. Bez względu na to, jaki upłynął okres zawieszenia działalności, nie jest możliwe jej automatyczne wykreślenie z CEIDG. Z powyższych regulacji wynika, że jeżeli przedsiębiorca nie złoży wniosku o wznowienie działalności, zawieszenie będzie trwać.

3. Skarżący nie zgodzili się z postanowieniem DIAS i pismem z [...] lutego 2021 r. wnieśli od niego skargę do WSA w Gorzowie Wlkp. zarzucając organowi:

• naruszenie art. 59 § 1 pkt 2, pkt 4 oraz pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez ich niewłaściwe niezastosowanie i w efekcie nie umorzenie postępowania egzekucyjnego, pomimo istnienia ku temu podstaw, szczególności przedawnienia obowiązku podatkowego oraz nieistnienia zobowiązanego spółki cywilnej, która z dniem [...].10.2019 r. została wykreślona z CEIDG;

• naruszenie art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, że doszło do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego;

• błędne uznanie, że doszło do zajęcia wierzytelności przysługującej spółce cywilnej (co przerwało bieg terminu przedawnienia) od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym R.H., podczas gdy wierzytelność od Komornika przysługiwała osobom fizycznym a nie spółce cywilnej; przy czym spółka cywilna z dniem [...].10.2019 r. została wykreślona z CEIDG; kolejny raz organ skarbowy dokonuje nieskutecznej czynności, każdorazowo na potrzeby prowadzonych postępowań;

• wydanie zaskarżonego postanowienia bez wszechstronnego rozważenia okoliczności sprawy tj. pominięcie że zajęta wierzytelność przysługuje od Komornika R.H. osobom fizycznym T.O. i E.K. a nie spółce cywilnej i brak było podstaw do jej zajęcia; pominięcie faktu, że spółka cywilna z dniem [...].10.2019 r. została wykreślona z CEIDG; a także tego że nie zapadła decyzja o solidarnej odpowiedzialności wspólników T.O. oraz E.K. za zobowiązania podatkowe spółki cywilnej wynikające z tytułu wykonawczego numer [...]. Powyższe uchybienia w ocenie stanu faktycznego i prawnego czynią postanowienie całkowicie uznaniowym, dowolnym a nie opartym na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i przepisach prawa;

• naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 18 oraz art. 59 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegającym na niewłaściwym zastosowaniu wskazanych wyżej przepisów pomimo, że zachodziły przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji ( naczelnika Urzędu Skarbowego);

• naruszenie art. 42 ust. 2 Konstytucji RP a także art. 7 kpa tj. podstawowego prawa strony "do obrony" poprzez nieprzeprowadzenie żadnych wnioskowanych czynności, dowodów przez byłych przedsiębiorców, w efekcie przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób jednostronny, stronniczy, strony, uczestnika postępowania i wierzyciela wobec Komornika sądowego R.H. poprzez nieinformowanie a tym samym uniemożliwienie skarżącym czynnego uczestnictwa w postępowaniu egzekucyjnym wobec dłużnika skarżących T.O. i E.K. (tj. Komornika sądowego R.H. ) w celu odzyskania środków dla Skarbu Państwa;

• błędne i notoryczne używanie w toku całego postępowania ( w tym w wydawanych decyzjach) nieistniejących stron postępowania tj. "T." s.c. (nieistniejąca spółka cywilna - powinno być byli wspólnicy byłej spółki cywilne] ) oraz posługiwanie się w tytułach wykonawczych numerem NIP nieistniejącej spółki, która notabene Naczelnik Urzędu Skarbowego sam wykreślił z ewidencji podatników; tym samym posługuje się numerem NIP, którego nie ma ( nie figuruje w ewidencji).

Mając powyższe na uwadze, wniesiono o uchylenie w całości postanowień organów obu instancji i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania podług norm przepisanych.

4. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia było postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

6. Zgodnie art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, z kolei art. 3 § 2 pkt. 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W ramach swojej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z

art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.).

7. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko T. s.c. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

We wniesionej do sądu skardze, skarżący podnieśli zarzut przedawnienia obowiązku podatkowego z dniem [...] grudnia 2019 r., co powinno ich zdaniem doprowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

8. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2019 r. poz. 1438, dalej jako "u.p.e.a.") w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 lipca 2020 r.

Zgodnie z treścią art. 59 § 1 ww. ustawy, postępowanie egzekucyjne umarza się m.in., jeżeli: obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo nie istniał (pkt 2), gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego (pkt 4 ), w innych przypadkach przewidzianych w ustawach (pkt 10).

Należy w tym miejsce zwrócić za organem uwagę, że zarzut przedawnienia egzekwowanego obowiązku, został przez stronę podniesiony także w ramach zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o ww. tytuł wykonawczy. Postępowanie w przedmiocie zgłoszonych zarzutów zostało zakończone ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut przedawnienia obowiązku. Co istotne, w toku ww. postępowania organ egzekucyjny, a następnie organ drugiej instancji oceniły, że termin przedawnienia zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. na moment wszczęcia egzekucji nie upłynął, a WSA w Gorzowie Wielkopolskim dokonując kontroli legalności ww. rozstrzygnięć (sprawa o sygn. akt I SA/Go 136/21), tą ocenę zaaprobował. Powtórzyć należy stanowisko wówczas wyrażone przez Sąd, że nominalnie termin przedawnienia zaległości za marzec 2009 r. upływał zgodnie z art. 70 § 1 O.p. – 31 grudnia 2014 r. Nie jest przy tym sporne, że termin przedawnienia dochodzonej należności upływał z dniem 31 grudnia 2014 r., jednak z uwagi na wniesienie przez zobowiązaną w dniu 3 października 2011 r. skargi do WSA w Gorzowie Wlkp. na decyzję stanowiącą podstawę prawną egzekwowanego obowiązku, bieg terminu przedawnienia, stosownie do art. 70 § 6 pkt. 2 w zw. z art. 70 § 7 pkt. 2 o.p. uległ zawieszeniu na okres od dnia [...] października 2011 r. do dnia [...] lipca 2014 r., czyli na okres 1026 dni. Powyższe przedłużyło termin przedawnienia do dnia 21 października 2017 r. Jednakże z uwagi na zastosowanie przed upływem ww. terminu przedawnienia środka egzekucyjnego – bieg terminu został przerwany. Ostatnia czynność skuteczna egzekucyjna - pobranie pieniędzy w dniu 17 grudnia 2014 r. - stosownie do art. 70 § 4 o.p. wywarło materialny skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia spornej zaległości, który wskutek powyższego rozpoczął swój bieg na nowo od dnia 18 grudnia 2014 r. W związku z powyższym należało uznać, że w dacie wszczęcia egzekucji tj. [...] listopada 2019 r. zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu.

9. Skarżący zarzucają organowi ponadto, że błędnie uznał, że doszło do zajęcia wierzytelności przysługującej spółce cywilnej (co przerwało bieg terminu przedawnienia) od Komornika Sądowego R.H. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym, gdyż wierzytelność od komornika przysługiwała osobom fizycznym, a nie spółce cywilnej, która [...].10.2019 r. została wykreślona z CEIDG.

Odnosząc się tego zarzut wpierw należy przypomnieć, że art. 70 § 4 O.p. wiąże skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z zastosowaniem środka egzekucyjnego, które następuje w toku egzekucji administracyjnej. Bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany więc wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Dla osiągnięcia skutku, o którym mowa w tym przepisie wystarczające jest zawiadomienie podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Ma to natomiast miejsce w toku egzekucji administracyjnej, która zostaje wszczęta m.in. z chwilą doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego oraz doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.

Wbrew temu co twierdzą skarżący, skuteczne okazało się zastosowania środka egzekucyjnego, w postaci zajęcia wierzytelności przysługującej T. s.c., co po raz kolejny skutkowało przerwaniem biegu terminu przedawnienia. Z akt wynika bowiem, że NUS skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym R.H., zawiadomienie nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. o zajęciu obciążającej go wierzytelności. Zawiadomienie w dniu 12 listopada 2019 r. doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności, zaś odpis ww. zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, organ egzekucyjny doręczył zobowiązanej spółce w dniu 27 listopada 2019 r. Komornik tytułem zajęcia przekazał na rachunek organu egzekucyjnego w dniu 17 września 2020 r. kwotę 378,57 zł. Tak więc skuteczne przerwanie biegu terminu przedawnienia przed jego upływem tj. przed dniem 18 grudnia 2019 r. oznacza, że zaczął on biec na nowo od dnia [...] listopada 2019 r. Tym samym zarzut nieskutecznej czynności egzekucyjnej oraz przedawnienia zobowiązania na dzień [...] grudnia 2019 r. także należy uznać za chybiony.

Jednocześnie fakt, iż wierzytelność w stosunku do komornika sądowego, z której zaspokoił się Skarb Państwa, przysługiwała wspólnikom, a nie spółce, wynika z faktu, iż spółka cywilna nie może być dłużnikiem w egzekucji sądowej, gdyż nie posiada zdolności sądowej. Ponieważ jednak wyegzekwowana wierzytelność związana była z działalnością gospodarczą prowadzoną przez skarżących w ramach spółki cywilnej, skuteczne (w niekwestionowanej części) zajęcie ich solidarnej wierzytelności, zasadnie uznano za skuteczną czynność egzekucyjną, która doprowadziła do przerwania biegu terminu przedawnienia.

10. Odnosząc się do kolejnego zarzutu tj. prowadzenia postępowania wobec spółki cywilnej, która nie istniała w dacie wszczęcia egzekucji, Sąd uznał, że twierdzenia skarżących w tym zakresie nie zostały przez nich wykazane. Należy wskazać, że złożone do akt porozumienie z dnia [...] października 2019 r. (k. 43 akt WSA) nie wskazuje na rozwiązanie umowy spółki ani nie zawiera oświadczenia o wypowiedzeniu udziału. Zdaniem Sądu ww. dokument potwierdza jedynie, że wspólnicy nie prowadzą działalności gospodarczej. Jednocześnie z treści przedstawionej umowy spółki (k. 41 akt WSA) nie wynika, że spółka została zawiązana terminowo, ani że umowa ulega rozwiązaniu wskutek zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Trzeba przyjąć zatem, że spółka (jako obligacyjny stosunek prawny) utraciłaby byt prawny wyłącznie w drodze zgodnego oświadczenia wspólników o jej rozwiązaniu, w szczególności z uwagi na to, że w treści umowy spółki wspólnicy określili swoje powinności w przypadku likwidacji spółki, co dodatkowo potwierdza, że dla rozwiązania spółki konieczne byłoby zawarcie zgodnego oświadczenia woli właśnie o likwidacji. Wspólnicy jednak takiej uchwały nie przedstawili. W związku z powyższym Sąd uznał, że przedstawione porozumienie nie daje podstaw do przyjęcia, że egzekucja nie została skutecznie wszczęta z uwagi na jej prowadzenie wobec podmiotu, który zakończył prowadzenie działalności gospodarczej.

Sąd jednocześnie uznał, że wystąpienie ze skargą przez wspólników, a nie spółkę, będącą po pierwsze podatnikiem podatku akcyzowego, a w konsekwencji również zobowiązaną w postępowaniu egzekucyjnym służącym przymusowemu wykonaniu zobowiązania podatkowego w tym podatku (art. 1a pkt 20 u.p.e.a.), nie mogło być ocenione jako wniesienie skargi przez podmioty nieuprawnione, ponieważ skargę podpisali wszyscy wspólnicy, wbrew temu co twierdzą, wciąż istniejącej spółki, a sama umowa spółki przewidywała ich łączną reprezentację w przypadku spraw przekraczających zakres "zwykłych czynności spółki".

11. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, przy czym zgodnie z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.