Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 184/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, § 3; art. 230 § 1-2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 2 ust. 3 pkt 12.
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 112/24, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi H.S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 grudnia 2023 r., nr SKO.F/41.4/1408/2023/22324, w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 1 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 112/24, Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał H.S do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia.

W reakcji na powyższe pismem z 11 marca 2024 r. Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w uzasadnieniu podnosząc głównie argumenty odnoszące się do merytorycznego sporu z organem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 3 pkt 12 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – przewiduje wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych na poziomie 500 zł.

Z uwagi na fakt, że Skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie został wezwany do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Poddana zaskarżeniu decyzja organu odwoławczego odnosiła się do kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego w zakresie "umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w sprawie ustalenia podmiotu i przedmiotu w podatku rolnym i nieruchomości od 1 sierpnia 1962 r.". Sprawa ta nie była zatem sprawą wymiarową, choć z szeroko pojętego zakresu zobowiązań podatkowych. W świetle przywołanych okoliczności, wobec braku skutecznego zakwestionowania czynności Sądu zarządzenie należało uznać za w pełni odpowiadające przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.