Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1337/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 1161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 22 maja 2024 r., nr SKO.ŚR/411/289/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej E. P. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 22 maja 2024 r., nr SKO.ŚR/411/289/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr SKO.SA/420/839//2024 uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o przyznaniu świadczenia zgodnie z wnioskiem skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone ponieważ organ uwzględnił skargę w trybie autokontroli wydanej poprzednio decyzji.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2043 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.

Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli bada jedynie czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem odrębna skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 20 marca 1999 r., OPS 16/99, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis i uchylił zaskarżoną decyzję oraz uwzględnił w całości żądanie skarżącej objętej wnioskiem o świadczenie wychowawcze. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.

Z tych względów należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd postanowił również o zwrocie nienależnie uiszczonego wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) ponieważ skarżąca ustawowo zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. była zwolniona z kosztów sądowych. Z kolei art. 225 stanowi, że różnicę między kosztami pobranymi, a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak na wstępie.