Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 1671/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku
Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6; art. 61 § 3-5; art. 64 § 3; art. 193.
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku i zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 54/22 w sprawie ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 listopada 2021 r., nr 2401-IEW3.4123.22.2021.14 UNP: 2401-21-236715 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: 1. odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku; 2. odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 54/22 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 54/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R.J. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 5 listopada 2021 r., nr 2401-IEW3.4123.22.2021.14 UNP: 2401-21-236715 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący (reprezentowany przez radcę prawnego), zaskarżając ten wyrok w całości. Wniósł również o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i decyzji w całości". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący nie wyjaśnił okoliczności uzasadniających zasadność wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego w części dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia (wyroku) podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Stronie wnoszącej skargę kasacyjną wyjaśnić należy, że kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. postanowienia NSA: z 21 grudnia 2021 r., sygn. akt III FSK 4852/21, z 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 774/19; z 29 października 2020 r., sygn. akt II FSK 1765/20; CBOSA).

W konsekwencji, skoro Skarżący w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wniosek ten należało odrzucić. Nie ma bowiem prawnej możliwości rozważania o zasadności wstrzymania wykonania wyroku sądu pierwszej instancji, ponieważ żądanie to nie ma oparcia w przepisach prawa, co czyni przedmiotowy wniosek niedopuszczalnym.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia.

Przechodząc zaś do wniosku w części dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07; CBOSA).

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07; CBOSA). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze, że postanowieniem z 8 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 54/22, WSA w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (NSA postanowieniem z 15 marca 2023 r., sygn. akt III FZ 129/23 oddalił zażalenie od tego postanowienia), wniosek zawarty w skardze kasacyjnej należy traktować jako wniosek, o którym mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Warunkiem zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu (por. postanowienie NSA z 3 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2374/14; CBOSA).

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez Skarżącego wniosku o zmianę postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą powstrzymania się od zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii (por. postanowienie NSA z 7 września 2017 r., sygn. akt I FSK 1169/17; CBOSA).

W niniejszej sprawie, Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które miały miejsce po wydaniu postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w ogóle uzasadniony. Nie przedstawiono żadnych dokumentów, które mogłyby rzutować na ocenę sytuacji Skarżącego. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności, o których mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 i § 5 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.