Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 496/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zmianę postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 4, 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 496/15, oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o zmianę postanowienia.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania R. P. prawa jazdy kat. B z powodu nieprzedstawienia w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Powyższe rozstrzygnięcie R. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wnioskiem z dnia 11 maja 2015 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego oświadczył, że nie popełnił żadnego wykroczenia ani przestępstwa pod wpływem alkoholu czy jakichkolwiek środków odurzających. Podkreślił jednocześnie, że nie jest od nich uzależniony. W ocenie wnioskodawcy po jego stronie brak jest przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zaznaczył także, że stale zajmuje się osobą niepełnosprawną, która wymaga całodobowej opieki oraz wizyt szpitalnych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odnocząc się do przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zdaniem organu wniosek nie został należycie umotywowany, przy czym jego uzględnienie niweczyłoby istotę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, która zmierza do zdyscyplinowania kierowcy w zakresie poddania się stosownym badaniom lekarskim.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu wskazał, że okoliczności tych wnioskodawca upatruje w opiece nad matką, która posiada najwyższy stopień niepełnosprawności. Dodał także, że stan zdrowia chorej wymaga częstych wyjazdów - również w godzinach nocnych, w celu otrzymania pomocy lekarskiej.

Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 496/15 oddalił przedmiotowy wniosek .

Pismem z dnia 25 września 2015 r. skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego zapewnił, że dalsze korzystanie przez niego z uprawnień do kierowania pojazdami nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponownie wskazał, że ww. uprawnienia są mu niezbędne ze względu na chorobę matki, przy czym brak jest w jego ocenie zastrzeżeń do stanu jego zdrowia. Dodał, że organ nie dostarczył żadnych dowodów o istnieniu po jego stronie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zaznaczył, że niepoddanie się badaniom lekarskim wynika z braku środków finansowych na ich pokrycie. Miesięczne świadczenia bowiem pozwalają zaspokoić wyłącznie podstawowe potrzeby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek. Niebezpieczeństwo zaś zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków winno wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.

W myśl natomiast art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem wskazanej zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że przedstawione okoliczności nie wpisują się w którąkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd zwrócił uwagę, że na podstawie przeprowadzonej analizy materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie można ustalić, jakie niebezpieczeństwo i nieodwracalne skutki mogą wyniknąć z wykonania objętej skargą decyzji, przy czym to w interesie strony leży poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. W uzasadnieniu postanowienia podkreślono także, że we wniosku nie wykazano, aby w przypadku skarżącego zatrzymanie prawa jazdy przekraczało typowe następstwa zaskarżonej decyzji. Zaznaczono, że utrata możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych z pewnością stanowi uciążliwość, a nawet może rodzić dodatkowe trudności przy sprawowaniu opieki nad chorą osobą, jednakże nie stanowi okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza tym zauważono, że uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia, tj. istota i cel zatrzymania prawa jazdy. Zatrzymanie prawa jazdy bowiem ma wyeliminować z ruchu drogowego osoby stwarzające potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a tym samym ochronić pozostałych jego uczestników. Takie uregulowanie ma na celu uniemożliwienie czasowego prowadzenia pojazdów osobom, których stan zdrowia może na to nie pozwalać. A zatem poddanie się badaniom lekarskim ma wyjaśnić wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego. Powyższe powinno także leżeć w interesie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli sprawuje stałą opiekę nad osobą obłożnie chorą. Reasumując Sąd stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi.

Wskazane wyżej rozważania Sądu pozostają aktualne na tle obecnie rozpoznawanego (ponownego) wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności mogących przemawiać za zmianą zajętego przez Sąd stanowiska w postanowieniu z dnia 3 września 2015 r. Argumentacja przywołana w przedmiotowym wniosku jest w zasadzie tożsama z argumentacją zawartą we wniosku z dnia 11 maja 2015 r. Sąd pragnie podkreślić, że brak środków pieniężnych na poddanie się badaniu lekarskiemu w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy, czego konsekwencją było wydanie skarżonej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy - nie może stanowić przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie tej decyzji. Nadto Sąd zwraca uwagę, że sytuacja finansowa skarżącego była mu znana wobec toczącego się postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, które to zakończyło się prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 lipca 2015 r., uwzględniającym wniosek skarżącego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności, która skutkowałaby koniecznością zmiany lub uchylenia wskazanego postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.