Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 42/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, ust. 15 i ust. 15a
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 7 art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Inspektor sądowy Magdalena Figurniak-Cis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 listopada 2022 r., nr SKO.40.3165.2022.ro w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Reńska Wieś z dnia 30 września 2022 r., nr GOPS.5413.24.2022.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku z dnia 6 września 2022 r. Wójt Gminy Reńska Wieś decyzją z dnia 30 września 2022 r., nr GOPS.5413.24.2022, odmówił R. M. (zwanemu dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) przyznania prawa do dodatku węglowego. Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 2 ust. 1, ust. 3, ust. 15 i ust. 16 zdanie drugie ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W uzasadnieniu organ przytoczył treść powyższych przepisów i stwierdził, że jednym z koniecznych warunków przyznania wnioskowanego dodatku jest stosowanie wskazanych w ustawie rodzajów paliwa w kotłach na paliwo stałe. Przechodząc do realiów sprawy, odnotował organ, że w wyniku weryfikacji wniosku ustalono, iż w dniu 29 marca 2022 r. R. M. jako właściciel budynku dokonał zgłoszenia w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (dalej w skrócie: CEEB) i oświadczył, że w budynku jednorodzinnym znajdującym się w P. przy ul. [...] ma zainstalowane i eksploatuje źródło ciepła jakim jest kocioł na paliwo stałe. Natomiast w punkcie B03 deklaracji - rodzaje stosowanych w kotłach paliw stałych wnioskodawca podał, że używa - innego rodzaju biomasy. Z kolei w dniu 6 września 2022 r. skarżący złożył nową deklarację w CEEB, w której oświadczył, iż w omawianej nieruchomości nadal jest zainstalowane główne źródła ciepła, tj. kocioł na paliwo stałe, jednakże używa paliwa, jakim jest węgiel i paliwa węglopochodne. Zdaniem organu, skoro skarżący zgodnie ze złożoną deklaracją w CEEB do dnia 11 sierpnia 2022 r. zgłosił kocioł na paliwo stałe stanowiące inny rodzaj biomasy, to nie został spełniony warunek wymagany do przyznania dodatku węglowego, o jakim mowa w art. 2 ust. 1 i ust. 3 ustawy.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił organowi błąd w ustaleniach faktycznych oraz w interpretacji przepisu art. 2 ust. 1 ustawy. Wyjaśnił, że deklaracja z dnia 6 września 2022 r. stanowi wyłącznie uzupełnienie pierwszej deklaracji w zakresie rodzaju stosowanego w kotle paliwa, którym jest węgiel i paliwa węglopochodne. Wybór paliwa jako "innego rodzaju biomasy" był zastosowany omyłkowo z uwagi na wskazówki pracownika gminy. Stąd, w przekonaniu wnioskodawcy, spełnione zostały wymogi z art. 2 ust. 1 ustawy. Dlatego domagał się przyznania dodatku węglowego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu (dalej: Kolegium lub SKO) decyzją z dnia 23 listopada 2022 r., nr SKO.40.3165.2022.ro - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a. - utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu Kolegium powołało się na art. 2 ust. 1, ust. 3, ust. 8, ust. 9, ust. 15 i ust. 16 ustawy, podkreślając, że z przepisów tych wynika, iż dodatek węglowy przysługuje gospodarstwom domowym, które mają zainstalowane i eksploatują wskazane w nich źródła ogrzewania na paliwo stałe, którym jest jedynie węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Wskazany katalog paliw stałych jest przy tym katalogiem zamkniętym, co oznacza, że z korzystaniem wyłącznie z tych paliw wiąże się uprawnienie do otrzymania dodatku węglowego. Przy czym, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy, przyznanie dodatku węglowego jest uzależnione nie tylko od wykorzystywania wskazanego paliwa stałego, ale przede wszystkim od wpisana lub zgłoszenia tego źródła ogrzewania do centralnej ewidencji emisyjności budynków. Zdaniem SKO, wobec zgłoszenia przez skarżącego do dnia 11 sierpnia 2022 r. głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego, jakim jest kocioł na paliwo stałe opalany innym rodzajem biomasy, które to paliwo nie zostało przewidziane w ustawie, organ pierwszej instancji zasadnie odmówił przyznania dodatku węglowego. Wedle Kolegium bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostają okoliczności podnoszone przez stronę, a dotyczące okoliczności towarzyszących zgłoszeniu do CEEB źródeł ciepła, oraz fakt późniejszego (po 11 sierpnia 2022 r.) skorygowania deklaracji, bowiem przewidzianym w ustawie warunkiem przyznania dodatku węglowego jest wpisanie lub zgłoszenie do dnia 11 sierpnia 2022 r. do CEEB źródła ogrzewania na węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.

W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 i ust. 3 ustawy poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe do otrzymania dodatku węglowego. Ponadto podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. przez błędne ustalenie, iż kocioł skarżącego jest zasilany innym paliwem stałym - biomasą, w sytuacji gdy w rzeczywistości głównym paliwem jest węgiel i paliwa węglopochodne, a drewnem skarżący opala jedynie pomocniczo i to w stopniu znikomym.

W związku z tym zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W motywach skargi skarżący podniósł, że składając deklarację w dniu 29 marca 2022 r. miał na myśli kocioł z ręcznym podawaniem paliwa, tzw. nasypowy. Następnie deklaracją z dnia 6 września 2022 r. uzupełnił poprzednio składaną deklarację w ten sposób, iż zakres stosowanego w kotle paliwa rozszerzył o węgiel i paliwa węglopochodne, zgodnie z rzeczywistością. Podkreślił, że uprzednio kierował się wskazówkami pracownika gminy, dlatego też wskazał w deklaracji rodzaj paliwa - "inny rodzaj biomasy". Przypomniał, że wyraził zgodę na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego celem ustalenia, jakim paliwem zasilany jest kocioł. W przypadku wątpliwości organ wzywa wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień i tak skarżący w dniu 18 października 2022 r. złożył oświadczenie, w którym wskazał, że "dom jest ogrzewany węglem, miałem węglowym, brykietem oraz drewnem". Skarżący wyjaśnił, że drewnem ogrzewa gospodarstwo domowe w najmniejszej ilości - jedynie pomocniczo. Wywodził dalej, że jeżeli po dniu 11 sierpnia 2022 r. dokonano modyfikacji deklaracji, to świadczenie może i powinno zostać przyznane. Organ administracji publicznej ma bowiem obowiązek na nowo ocenić żądanie strony w świetle przepisów prawa materialnego, po wcześniejszym wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego. Tymczasem organ wadliwie ustalił stan faktyczny w sprawie i zaniechał przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, mimo że skarżący w oświadczeniu z dnia 18 października 2022 r. wprost wskazał, że zgadza się na przeprowadzenie takiego wywiadu.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i podkreślając, że treść informacji wpisanych lub zgłoszonych do CEEB, w tym w zakresie wykorzystywanych paliw, pozostaje wiążąca dla oceny możliwości przyznania dodatku węglowego. Dodało Kolegium, że wywiad środowiskowy, o jakim mowa w art. 2 ust. 15g ustawy nie służy weryfikacji rodzaju stosowanego paliwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie miał zastosowania.

Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wykazała, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Podstawę materialnoprawną decyzji kontrolowanych w niniejszej sprawie stanowiły przepisy cyt. już wcześniej ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym, nadal zwanej ustawą. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ustawy).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym dla otrzymania dodatku węglowego jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy: węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.

W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji zgodnie uznały, na podstawie złożonej przez skarżącego w dniu 29 marca 2022 r. deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, że w budynku położonym w P. przy ul. [...] rodzajem stosowanego przez wnioskodawcę paliwa stałego jest inny rodzaj biomasy, co w konsekwencji wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego. Z taką oceną organu w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie można się zgodzić.

W pierwszej kolejności należy dostrzec, że skarżący w złożonym wniosku o przyznanie dodatku węglowego podał pod groźbą odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Natomiast w deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z dnia 29 marca 2022 r. wskazał jako rodzaj stosowanego w kotle paliwa - inny rodzaj biomasy. Ponadto nie sposób pominąć okoliczności, że skarżący w dniu 6 września 2022 r. dokonał korekty powyższej deklaracji poprzez wprowadzenie do niej faktycznego rodzaju stosowanego paliwa w kotle, tj. węgla i paliw węglopochodnych. Wyjaśnił również w odwołaniu, że omyłkowo w deklaracji z dnia 29 marca 2022 r. wpisał inny rodzaj biomasy z uwagi na zalecenie pracownika gminy, który wskazał na możliwość zaznaczenia takiego paliwa. Natomiast w rzeczywistości paliwem stosowanym w kotle jest węgiel. Wobec sprzeczności pomiędzy treścią oświadczenia skarżącego a treściami ujawnionymi w deklaracjach złożonych w CEEB niewątpliwie zaistniały wątpliwości co do faktycznego źródła ciepła, jakim ogrzewane jest gospodarstwo domowe wnioskodawcy. W ocenie Sądu wątpliwości te powinny być w sprawie jednoznacznie rozstrzygnięte jako mające charakter istotny w świetle treści art. 2 ust. 1 ustawy. Dokonana w rozpoznawanej sprawie przez organy orzekające wykładnia art. 2 ust. 1 ustawy jest co najmniej przedwczesna i prowadzi do rezultatów sprzecznych z celem wprowadzenia wskazanego przepisu, jakim jest zagwarantowanie przyznania dodatku węglowego tym wszystkim osobom, które faktycznie ogrzewają swoje gospodarstwo domowe węglem.

W przekonaniu Sądu z literalnego brzmienia art. 2 ust. 1 ustawy nie wynikają przyjęte przez organ wnioski, że weryfikacja wniosku o dodatek węglowy, o jakiej mowa w art. 2 ust. 15 ustawy, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, musi i może być dokonywana przez organ jedynie poprzez ustalenie, jakiego rodzaju źródło ogrzewania figurowało w CEEB na dzień 11 sierpnia 2022 r., nawet jeśli okoliczności faktyczne sprawy wskazują, że w tej dacie dom był ogrzewany w inny sposób, niż to wykazano w ewidencji (np. tak jak w przedmiotowej sprawie na skutek omyłkowego wpisania przez skarżącego rodzaju paliwa stałego wedle wskazówek pracownika organu).

W realiach sprawy, co należy podkreślić, organy nie uwzględniły, że na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967, z późn. zm., dalej jako: ustawa zmieniająca) doszło do nowelizacji ustawy, to jest do dodania ust. 15a-15b do art. 2 ustawy. Wedle art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie w przepisie przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie określono, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na podstawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z art. 2 ust. 15a ustawy, dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). Z treści przywołanego przepisu wynika - na co powszechnie zwraca się uwagę w orzecznictwie - że weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. Stan faktyczny sprawy istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 ustawy może być zatem ustalony w oparciu o inne dostępne organowi dane, które zostały wymienione przykładowo w art. 2 ust. 15a ustawy. Oznacza to, że katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy, ma charakter otwarty.

Przedstawione stanowisko potwierdzają kolejne wprowadzone ustawą zmieniającą przepisy - ust. 15b-15e art. 2 ustawy, choć zastrzec trzeba, że nie odnoszą się one wprost do okoliczności niniejszej sprawy. Na gruncie tych przepisów ogólne stanowisko organu, iż w sprawach dotyczących dodatku węglowego nie przeprowadza się postępowania wyjaśniającego wykraczającego poza zbadanie stanu ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r., jest nieuprawnione. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 15b ustawy, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Dalej zaś wskazano, że wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c) oraz że w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d), gdzie niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e).

Zważywszy na datę wejścia w życie powyższych nowelizacji oraz treść zawartych w nich przepisów przejściowych organy obu instancji winny były wziąć pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy - w odpowiednim zakresie - stan prawny uwzględniający wprowadzone przez ustawodawcę zmiany.

Stosownie do powyższego Sąd uznał, że pominięcie przez organy informacji, iż skarżący dokonał w dniu 6 września 2022 r. korekty deklaracji co do rodzaju paliwa stałego stosowanego w kotle, jest nie do zaakceptowania zarówno w świetle art. 2 ust. 15a (i następnych) ustawy, jak i ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynikających z K.p.a. Zgodnie bowiem z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. organy administracji w toku postępowania tak z urzędu, jak i na wniosek podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organy nie sprostały wskazanym w art. 7 oraz w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązkom. Decyzje organów obu instancji zostały bowiem wydane pomimo konieczności wyjaśnienia kwestii dotyczącej faktycznego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącego w kontekście skorygowanej deklaracji z dnia 6 września 2022 r., gdzie wskazano, że dom jest ogrzewany kotłem, w którym wykorzystuje się paliwo stałe w postaci węgla i paliw węglopochodnych, co powoduje spełnienie podstawowej przesłanki przyznania wnioskowanego dodatku węglowego.

Należy zaakcentować, że przepisy ustawy na skutek wprowadzonych nowelizacji wyposażają organy w rozległe uprawnienia procesowe. Zmiany te niewątpliwie zmierzają do objęcia pomocą finansową jak największej liczby gospodarstw domowych, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. Przede wszystkim zaś należy mieć na względzie, że dodatek węglowy może zostać przyznany nawet osobie, która nie złożyła wniosku o jego wypłatę, a spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy (art. 2 ust. 15f ustawy). Może być on również przyznany osobie w gospodarstwie domowym, nawet wtedy, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, do dnia 11 sierpnia 2022 r. nie zostało zgłoszone lub wpisane do CEEB, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 (art. 2 ust. 15g ustawy). Tym bardziej należy się opowiedzieć za dopuszczalnością przyznania omawianego dodatku osobie, która faktyczne źródło ogrzewania zgłosiła do CEEB dopiero w wyniku korekty wcześniej złożonej deklaracji, nawet jeżeli taka korekta nie nastąpiła do dnia 11 sierpnia 2022 r.

Stosownie do powyżej powiedzianego, Sąd uznał, że organy obu instancji naruszyły art. 2 ust. 1, ust. 15 i ust. 15a ustawy oraz art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., co stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia wydanych w sprawie decyzji.

W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego i prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd - na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 135 P.p.s.a. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzeczono w sentencji wyroku.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd wykładni przepisów ustawy i jednoznaczne ustalenie rzeczywistego źródła ogrzewania prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa domowego, zgodnie z zasadami postępowania dowodowego.