Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 46/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołania od decyzji z dnia [...].2012 r. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2013 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nieprzekazaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołania skarżącego od decyzji z dnia 28 grudnia 2012 r., nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 11 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A. S. oświadczył, że cofa skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 19 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).