Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 917/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO Gd/2106/24 w przedmiocie ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt w domu opieki społecznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 1 lipca 2024 r. w przedmiocie ustalenia miesięcznej opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 września 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Korespondencja zawierająca powyższe zarządzenie została wysłana

do skarżącego na adres podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki wezwanie nie zostało odebrane przez stronę, wobec czego zostało uznane

za skutecznie doręczone w dniu 20 września 2024 r. (k. 26 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935

ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia.

Ponadto, w dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do wskazania numeru PESEL i pouczony o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Doręczenie wezwania nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma.

Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została przesłana na podany przez skarżącego adres i - wobec nieobecności adresata w tym miejscu - była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 6 września 2024 r. i 16 września 2024 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skarżącemu było skuteczne i zostało dokonane w dniu 20 września 2024 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 27 września 2024 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił wskazanego braku skargi.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.