Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 429/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2020 poz 471
law: Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Monika Niedźwiedź Protokolant: Specjalista Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 2 lutego 2024 r. znak: WI-I.7840.5.153.2022.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 2 lutego 2024 r., nr WI-I.7840.5.153.2022.MS, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) i art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 471 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. S. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 16 listopada 2022 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji pn. "Przebudowa z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego z rozbiórką elementów budynku oraz rozbudową wewnętrznych instalacji en. elektrycznej, wod.- kan., gazu, co., nadbudową i budową przewodów kominowych, przebudową kanalizacji deszczowej w budynku, oraz budową zewnętrznego odcinka inst. kanalizacji deszczowej wraz z przyłączem kan. deszczowej, na dz. nr [...], [...] obr. [...], ul. [...]".

Ustalony w sprawie stan prawny i faktyczny były następujące:

W sprawie zastosowanie znajduje ustawa Prawo budowlane w stanie prawnym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r., na mocy art. 26 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471 ze zm.).

Wojewoda, oceniając w postępowaniu odwoławczym zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznał, że jest on wystarczający do udzielenia pozwolenia na wykonanie spornej inwestycji. Zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczących projektu budowlanego określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Przepis ten Wojewoda przytoczył i stwierdził, że przeprowadzona analiza projektu w zakresie tym przepisem opisanym pozwala na stwierdzenie, że projekt ten został opracowany prawidłowo.

Przechodząc do szczegółów Wojewoda wyjaśnił, że Inwestorka złożyła prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr [...] i nr [...].

Projekt zagospodarowania terenu (dalej: PZT) i projekt architektoniczno- budowlany w dwóch tomach (dalej: PAB tom I i tom II) jako załączniki do decyzji opatrzone zostały klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu projektu. Projekt opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopią decyzji o ich nadaniu, zaświadczeń o wpisie do izby branżowej oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wykonano charakterystykę energetyczną i ekologiczną obiektu oraz dokumentację badań podłoża gruntowego wraz z opinią geotechniczną, zgodnie z którą obiekt został zaliczony do drugiej kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych. Projekt zagospodarowania terenu wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Projektant w obszarze oddziaływania inwestycji umieścił działkę Inwestorki nr [...] oraz działki sąsiednie:

- dz. nr [...] - będącą własnością K. S.;

- dz. nr [...] - będąca własnością B. G.

Dodatkowo w trwającym postępowaniu dla inwestycji projektant pismem z 11 sierpnia 2021 r. dołączył działkę nr [...], będącą drogą gminną i stanowiącą własność Gminy K., a oddaną w Zarząd ZDMK.

Organ I instancji obszarem odziaływania objął działki, które zostały wskazane przez projektanta, a Wojewoda ocenił, że obszar oddziaływania obiektu wyznaczono prawidłowo.

Projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska, a inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ze względu na wielkości inwestycji i przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Teren opracowania nie wchodzi w skład strefy objętej ochroną konserwatorską lub archeologiczną. Na terenie inwestycji brak obiektów zabytkowych podlegających ochronie prawnej. Teren inwestycji jest zlokalizowany poza granicami terenów górniczych, szczególnego zagrożenia powodzią czy zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych.

Dalej, Wojewoda miał na uwadze, że ponieważ dla terenu inwestycji brak jest aktualnego i obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, inwestor uzyskał ostateczną decyzję z 23 maja 2019 r., ustalającą warunki zabudowy dla zamierzania inwestycyjnego pn.: przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem na budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr [...], obręb [...] przy ul. [...].

Projektant wykonał analizę zgodności inwestycji z ustaleniami decyzji WZ. Zamierzenie nie narusza ustaleń decyzji WZ w zakresie przeznaczenia terenu inwestycji. Zgodnie z przedłożonym projektem architektoniczno-budowlanym powierzchnię terenu inwestycji przyjęto jako całą działkę nr ewid. [...] i wynosi ona 774,00 m2. Powierzchnia zabudowy istniejąca to 151,03 m2, powierzchnia projektowanej zabudowy wynosi 20,46 m2, razem powierzchnia zabudowy wynosi 171,49 m2, co daje 22,15 % - zgodnie z WZ wskaźnik wielkości powierzchni nowej i istniejącej zabudowy w stosunku do powierzchni działki ustala się od 21 % do 24 % warunek spełniony). Powierzchnia biologicznie czynna wynosi: 523.15 m2, co stanowi 67,59 % (wskaźnik zgodny z WZ - nie mniej niż 50 % - warunek spełniony). Szerokość elewacji frontowej części mieszkalnej i części garażowej budynku od ul. [...] wynosi 16,4 m i pozostaje bez zmian. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej - ustala się na poziomie górnej krawędzi elewacji frontowej budynku nr 47 na działce nr [...] - ok. 8,5 m; z możliwością jej obniżenia o nie więcej niż 0,5 m - projektowany budynek ma poziom górnej krawędzi elewacji frontowej na poziomie elewacji frontowej budynku na działce sąsiedniej nr [...], wysokość ta mierzona jest od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku i wynosi 8,14 - warunek z decyzji WZ spełniony. Geometria dachu: zaprojektowano dach płaski o kącie nachylenia połaci dachowych 1,72° (3%) - warunek spełniony z decyzji WZ.

Ilość miejsc postojowych - inwestycja ma 2 istniejące miejsca postojowe w garażu na kondygnacji piwnicy i są one wystarczające do prawidłowego funkcjonowania inwestycji - warunek z WZ spełniony.

Mając powyższe na uwadze, Wojewoda doszedł do wniosku, że inwestycja spełnia wymagania wynikające z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy.

Rozpatrując analizę zgodności inwestycji z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, organ wywiódł, że budynek należy traktować jako nierozprzestrzeniający ognia (NRO), budynek usytuowany jest w odległościach od granic z działkami sąsiednimi:

- 9,62 m od strony północnej - działka nr [...];

- od strony zachodniej budynek zlokalizowany w granicy działki nr [...];

- 14,09 m od strony wschodniej - działka nr [...], droga gminna - ul. [...];

- 7,24 m od strony południowej - działka nr [...], drogowa gminna - ul. [...].

Z rysunku PZT wynika, że teren inwestycji sąsiaduje z działkami, które są nieruchomościami zabudowanymi, w większości istniejącymi budynkami mieszkalnymi (określonymi jako NRO). Odległość od budynku objętego pozwoleniem na budowę do budynku zlokalizowanego na działce nr [...] wynosi 12,14 m.

Z powyższego Wojewoda wywiódł, że inwestycja spełnia wymagania w zakresie warunków dotyczących odległości z § 12 oraz § 271 ust. 8 WT, jak również w związku z § 271 ust. 1 i 2 WT nie narusza zapisów dotyczących naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, tzw. przesłaniania (§13 WT) oraz nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 WT).

Teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej gminnej, tj. ul. [...] działka nr [...] poprzez istniejący zjazd.

Projektant na rysunku PZT wskazał planowaną lokalizację miejsca do gromadzenia odpadów stałych. W związku z zapisami § 23 ust. 4 WT, nie jest wymagane zachowanie odległości, o których mowa w § 23 ust. 1 pkt 1 i 2 WT.

Ścieki bytowe z budynku zostaną odprowadzane poprzez istniejący przyłącz do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, przebiegającej w ul. [...], na warunkach określonych przez dysponenta sieci. Zaopatrzenie w wodę nastąpi poprzez istniejący przyłącz do miejskiej sieci wodociągowej, przebiegającej w ul. [...], na warunkach określonych przez dysponenta sieci. Zaopatrzenie w energię elektryczną nastąpi poprzez istniejące przyłączenie obiektu do sieci rozdzielczej, na warunkach określonych przez dysponenta sieci. Budynek będzie miał ogrzewanie gazowe poprzez istniejący przyłącz z sieci gazowej.

Wody opadowe z terenów utwardzonych oraz połaci dachu odprowadzone zostaną do kanalizacji opadowej w ul. [...], nie naruszając stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz zapewniając ochronę wód zgodnie z Prawem wodnym. Inwestycja nie spowoduje zmiany naturalnego spływu wód opadowych.

Dalej, Wojewoda zarysował sekwencję istotnych w sprawie zdarzeń i tak:

- Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 29 marca 2018 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi E. C., pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji pn. "Przebudowa z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z rozbudową wewnętrznych instalacji energii elektrycznej, wod.-kan., gazu, c.o. oraz budową zewnętrznego odcinka instalacji kanalizacji deszczowej na dz. nr [...] obr. [...], ul. [...]",

- pozwolenie na budowę dla tego zamierzenia wydano na podstawie decyzji WZ z 26 września 2017 r.,

- Wojewoda Małopolski decyzją z 28 czerwca 2018 r. uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia decyzję organu I instancji, głównie z powodu braku dokumentacji projektu technicznego odprowadzenia wód opadowych do kanalizacji opadowej znajdującej się w ul. [...], zgodnie z podpisaną ugodą.

- w tym czasie, inwestorka uzyskała nową decyzję WZ z dnia 23 maja 2019 r.

- od decyzji WZ K. S. odwołał się do SKO, które decyzją z 15 listopada 2019 r., utrzymało w mocy tę decyzję. Następnie Skarżący wniósł skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 11 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 157/20 oddalił skargę. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył K. S.

- w toku prowadzonego postępowania Prezydent Miasta K. wydał nową decyzję z 16 listopada 2022 r., o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Inwestorowi, pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji.

Odnosząc się z kolei do zarzutów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że decyzja WZ wydana przez Prezydenta Miasta K. z dnia 23 maja 2019 r., ma walor ostateczności, a skarga na tą decyzję wyrokiem sądu z dnia 11 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 157/20 została oddalona. Kwestia wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku przez skarżącego, nie zmienia faktu, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest nadal ostateczna. Jak stanowi art. 32 ust. 4 pkt. 1 Pb - pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Fakt funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji WZ jest wystarczający do udzielenia pozwolenia na budowę, po spełnieniu pozostałych przesłanek warunkujących wydanie tego typu decyzji. Ewentualna eliminacja tej decyzji z obrotu prawnego, czy to przez Naczelny Sąd Administracyjny czy Wojewódzki Sąd Administracyjny (po uchyleniu wcześniej wydanego wyroku na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej) stanowić może podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), nie wstrzymuje ona jednak sprawy o wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a., decyzje administracyjne obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawa. Z kolei art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Dalej, podkreślając, że projekt architektoniczno-budowlany został wykonany przez projektantów z odpowiednimi uprawnieniami, na których spoczywa pełna odpowiedzialność za ten projekt, Wojewoda stwierdził, że zgodnie z nim doprowadzenie wód opadowych z budynku oraz z terenu inwestycji odbywać się będzie poprzez projektowany wewnętrzny odcinek instalacji kanalizacji deszczowej do studni kontrolnej Sd1 średnicy 1000 mm z przegłębieniem o wysokości 0,3 m wykonanej z elementów prefabrykowanych. Następnie projektowanym przyłączem kanalizacji deszczowej poprzez włączenie (studnia Sdi) do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej zlokalizowanej w ul. [...].

Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy stwierdził, że inwestycja nie narusza zapisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.). Zarzut skarżącego w, kwestii naruszenia terenu gruntów sąsiednich Wojewoda uznał za bezzasadny, wskazując, że właśnie zaprojektowanie a następnie prawidłowe wykonanie kanalizacji deszczowej będzie skutecznie przeciwdziałać zalewaniu wodami opadowymi terenów sąsiednich.

W związku z tym, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami (art. 4 Pb), a taka sytuacja – zdaniem Wojewody - miała miejsce w sprawie, organ ten stwierdził, że prawidłowo udzielono pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję wniósł K. S. wnosząc o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości. Skarga została następnie uzupełniona w piśmie z dnia 8 sierpnia 2024 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 6 w zw. z art. 7 in medio k.p.a. poprzez brak ustalenia okoliczności faktycznych oraz niezestawienie ich z obowiązującym prawem, w myśl zasady praworządności, tym samym niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy zważywszy na fakt, że postępowanie jurysdykcyjne ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu działek znajdujących się przy ul. [...] i [...] w K., pomiędzy skarżącym a B. G. i M. C. nie zostało zakończone prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem;

- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez brak pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej przejawiające się w dokonywaniu przez organ czynności w sposób podważający zaufanie, w tym m.in. niedokładnym wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, zaniechaniu zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego w sposób wszechstronny, nieustosunkowywaniu się do zgłaszanych w toku postępowania twierdzeń i wniosków, nieuwzględnianiu wszystkich wchodzących w grę interesów, zwłaszcza słusznego interesu strony; nie wnikliwym załatwieniu sprawy, mimo toczącego się postępowania jurysdykcyjnego ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu działek znajdujących się przy ul. [...] i [...] w K., pomiędzy skarżącym a B. G. i M. C.;

- art. 12 k.p.a. poprzez zaniechanie stosowania zasady wnikliwości postępowania i prowadzenie postępowania pobieżnie, z naruszeniem przepisów prawa i jednoczesnym ograniczeniem uprawnień strony w imię szybkości postępowania, tym samym niepodjęcie przez organ wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego oraz załatwienia sprawy, wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych wbrew toczącemu się postępowaniu jurysdykcyjnemu ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K., które to postępowanie nie zostało zakończone prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem;

2. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 29 Prawa wodnego poprzez jego niezastosowanie i pominięcie w sytuacji, gdy postępowanie jurysdykcyjne ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. nie zostało zakończone prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem, z uwagi na fakt uchylenia postanowienia o zatwierdzeniu ugody zawartej pomiędzy skarżącym a B. G. i M. C. z równoczesnym stwierdzeniem nieważności postanowienia.

Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

- ugody z dnia 28 kwietnia 2015 r. zawartej między skarżącym a B. G. i M. C.;

- postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r.,

- postanowienia SKO w K. z dnia 11 stycznia 2021 r., znak: [...];

- wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt: II SA/Kr 476/21;

- wyroku NSA z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1882/21;

na okoliczność ich treści, w tym dla udowodnienia faktu:

- zawarcia ugody pomiędzy skarżącym a B. G. i M. C. ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu działek znajdujących się przy ul. [...] i [...] w K., zatwierdzenia ugody przez Prezydenta Miasta K.;

- uchylenia postanowienia o zatwierdzeniu ugody przez SKO w K. ze względu na trwałą niewykonalność ugody już w dniu jej wydania;

- oddalenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie SKO w K. o uchyleniu postanowienia o zatwierdzeniu ugody;

- braku zakończenia postępowania ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu działek znajdujących się przy ul. [...] i [...] w K., pomiędzy skarżącym a B. G. i M. C. prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem;

i w konsekwencji - przedwczesnego wydania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 16 listopada 2022 r.

- Zawiadomienia Prezydenta Miasta K. z dnia 10 lipca 2024 r., na okoliczność jego treści, w tym dla udowodnienia faktu i daty przeprowadzenia oględzin terenowych działek objętych postępowaniem w przedmiocie zmiany stanu wody na terenie posesji przy ul. [...] i [...] w K. w związku z niwelacją tej posesji ze szkodą dla posesji przy ul. [...] w K., w zw. z postanowieniem SKO z dnia 11 stycznia 2021 r., uchylającym zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 30 kwietnia 2015 r., zatwierdzające ugodę zawartą w dniu 28 kwietnia 2015 r.

Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem Skarżącego, dopiero w razie zakończenia postępowania ws. zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K., pomiędzy Skarżącym a B. G. i M. C. prawomocnym i ostatecznym rozstrzygnięciem pojawia się możliwość m.in. ustalenia, w jaki sposób mają być odprowadzane wody opadowe z powierzchni szczelnych oraz powierzchniowych, gruntowych i infiltracyjnych, w sposób nienaruszający przepisów prawa, w tym norm środowiskowych, a tym samym - możliwość zaprojektowania przyłączy i instalacji wodno-kanalizacyjnej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 395 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd orzeka w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.), a stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a., kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Przedmiotem postępowania jest kwestia prawidłowości decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 2 lutego 2024 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 16 listopada 2022 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na wykonanie robót budowlanych dla inwestycji pn. "Przebudowa z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego z rozbiórką elementów budynku oraz rozbudową wewnętrznych instalacji en. elektrycznej, wod.- kan., gazu, co., nadbudową i budową przewodów kominowych, przebudową kanalizacji deszczowej w budynku, oraz budową zewnętrznego odcinka inst. kanalizacji deszczowej wraz z przyłączem kan. deszczowej, na dz. nr [...], [...] obr. [...], ul. [...]".

Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 4 Prawa budowlanego:

1. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust 2 , także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust 7.

(...)

4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zasadą jest, że w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę organy nie weryfikują szczegółowych rozwiązań projektowych zawartych w przedłożonym projekcie budowlanym, natomiast badają projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy.

Trzeba jednak zaznaczyć, że opinie projektantów stanowią część materiału dowodowego, który podlega ocenie organów orzekających w sprawie zgodnie z zasadami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., jak każdy dowód w sprawie.

Stosownie do art. 7 k.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., która powinna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego powinno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji sprostały postawionym przed nimi wymaganiom określonym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego i dokonały własnej merytorycznej oceny przedłożonych dokumentów. Organy odniosły się również wystarczająco do wszystkich formułowanych przez skarżącego zastrzeżeń.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 23 maja 2019 r. o ustaleniu warunków zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień jak i wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby.

I tak, Sąd uznał za prawidłową kontrolę zgodności (na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) projektu architektoniczno-budowlanego z ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. o warunkach zabudowy z dnia 23 maja 2019 r. W decyzji tej stwierdzono jednoznacznie, że "Niedopuszczalna jest zmiana ukształtowania terenu, która doprowadzi do zakłócenia stosunków wodnych niekorzystnie wpływających na grunty sąsiednie (zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne). W przypadku dokonywania zmian ukształtowania terenu w ww. zakresie należy zastosować rozwiązania techniczne zabezpieczające przed niekorzystną zmianą stanu wody na gruntach sąsiednich". Ponadto w określonych w tej decyzji Warunkach obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, przewidziano odprowadzanie wód opadowych z budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] obr. [...] do kanalizacji opadowej w ulicy [...], na warunkach określonych przez dysponenta sieci.

Sądowi orzekającemu w sprawie niniejszej wiadomo jest przy tym z urzędu, że powyższa decyzja WZ utrzymana następnie w mocy decyzją SKO w K. z dnia z 15 listopada 2019 r., była poddana kontroli sądowoadministracyjnej najpierw przed WSA w Krakowie, który oddalił skargę K. S., a następnie w postępowaniu kasacyjnym zakończonym wyrokiem NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1882/21, oddalającym skargę kasacyjną skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku tym podzielił stanowisko organów jak i Sądu I instancji, że określenie w zaskarżonej decyzji WZ sposobu odprowadzania wód opadowych z terenu planowanej inwestycji, tj. do kanalizacji opadowej w ulicy [...] w świetle wymagań ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym było wystarczające. Sąd kasacyjny stwierdził jednocześnie, że niedopuszczalne byłoby natomiast uzależnianie tych ustaleń od wykonania przez inwestora ugody zawartej w dniu 28 kwietnia 2015 r. pomiędzy skarżącym oraz B. G. i M. C. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, a więc zawartej w innym postępowaniu administracyjnym.

Sąd rozpoznający sprawę niniejszą, a więc prawidłowość decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych, stwierdza, że trafnie organy zwróciły uwagę, że projekt ten obejmuje oddzielny Projekt budowlany przyłącza kanalizacji opadowej wraz z zewnętrzną instalacją kanalizacji opadowej na terenie działki inwestora oraz działki [...]. Do projektu załączono warunki techniczne na odprowadzenie wód opadowych z dz. [...], [...] obr. [...] wydane przez Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia 10 sierpnia 2017 r., decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 29 lipca 2020 r. o zezwoleniu na lokalizację przyłącza do sieci kanalizacji opadowej dla wyżej wskazanych działek w zakresie przebiegu w pasie drogowym ul. [...] w K., a także uzgodnienie projektu w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych z planowanej inwestycji poprzez projektowane przyłącze włączone do kanału deszczowego, wykonany w oparciu o warunki techniczne z 10 sierpnia 2017 r., z 22 października 2020 r. wydane przez Jednostkę Klimat-Energia-Gospodarka Wodna (k. 26.1-26.5A projektu budowlano-architektonicznego).

W opisanym wyżej projekcie przyłącza kanalizacji opadowej wraz z zewnętrzną instalacją kanalizacji opadowej (k. 26.7- 26.11 projektu AB) opisano szczegółowo i wraz z uzasadnieniem (wyliczeniem) parametry i rozwiązania, a projektant (E. D.) oświadczyła, że projekt ten został opracowany zgodnie z obowiązującym prawem i zasadami wiedzy technicznej (k. 26.14 projektu AB).

Projektant L. J. oświadczył zaś, że: działka pod inwestycją ma niewielki spadek, nie przewiduje się prac niwelacyjnych, które mogłyby naruszyć stan wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Odprowadzenie wód opadowych z dachu nastąpi do kanalizacji opadowej w ulicy [...]. Zagospodarowanie wód deszczowych odbywać się będzie w sposób niepowodujący zalewania działek sąsiednich, bez naruszania stanu wód na gruncie z zapewnieniem ochrony wód (k. 57). Oświadczenie to koresponduje z treścią art. 234 ust. 1 Prawa wodnego, zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:

1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich;

2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.

Oświadczenia powyższe trzeba też rozważać w kontekście szerokiej odpowiedzialności projektanta przewidzianej Prawem budowlanym. Mianowicie, w rozdziale 3 Prawa budowlanego zamieszczono regulacje praw i obowiązków uczestników procesu budowlanego, w tym profesjonalnego projektanta (art. 20). Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant zapewnia sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego oraz technicznego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Do projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu technicznego dołącza się m.in. oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego). Jak wyjaśnił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 maja 2013r. w sprawie II OSK 44/12 – "tak szeroko zakrojona odpowiedzialność projektanta stanowić ma gwarancje dla inwestora, ale i dla organu, że projekt jest opracowany zgodnie z przepisami, co zwalnia organy architektoniczno-budowlanej ze szczegółowego badania projektu poza przypadkami opisanymi w art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego". Skutkiem tego w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada więc wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci.

Tak ukształtowane orzecznictwo jednoznacznie określa granice kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej, do badania projektu budowlanego, mając na uwadze cel, dla którego wprowadzono przepisy związane z umożliwieniem inwestorom uzyskiwania pozwoleń na budowę a także rolą, a tym samym odpowiedzialnością profesjonalnych projektantów. Sąd ponownie zwraca przy tym uwagę, że w sprawie złożone zostało stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Sąd stwierdza, że wszystkie przedstawione wyżej okoliczności uprawniały organy do przyjęcia, że przedłożony projekt budowlany zabezpieczał interesy skarżącego również te polegające na zabezpieczeniu jego działki przed wodami opadowymi z działki sąsiedniej. Projekt przewidział bowiem stosowną instalację wraz z przyłączem kanalizacji, której prawidłowość i możliwość realizacji nie budzi wątpliwości.

Uzależnianie z kolei ustaleń i oceny odnośnie do legalności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia omawianego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych od rozstrzygnięcia w przedmiocie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu działek przy ul. [...] i [...] w K., pomiędzy skarżącym oraz B. G. i M. C., jest nieuprawnione. Jest to bowiem zupełnie inna sprawa administracyjna. Również zarzuty skargi zogniskowane na tej kwestii nie wskazują, w jaki sposób te dwie sprawy administracyjne miałyby mieć na siebie wpływ. Ustalenia w zakresie zmiany stosunków wody na gruncie nie są w niniejszej sprawie prawnie, tj. z punktu widzenia stosowania art. 35 Prawa budowlanego istotne, a zatem nie mogły mieć wpływu na wynik rozpoznawanej obecnie sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, oraz po rozważeniu okoliczności sprawy, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja spełnia wymogi określone w art. 34 ust 1-4 i art. 35 ust. 1 Prawo budowlanego. Organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy, z poszanowaniem art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z decyzją o warunkach zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień oraz wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Wszystkie istotne okoliczności faktyczne zostały w wystraczający sposób rozważone przez organy obu instancji, co znalazło wyraz w przekonującym uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).