Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2744/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 112, art 129§ 2, art 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 3§ 2 pkt 2, art 134 § 1, art 57a, art 145 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 listopada 2018 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2018 r., [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "[...]" wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...], odmawiającej wydania zgody na czasowe odebranie psa, samca w typie [...], właścicielowi S. B., wnosząc o:

I. uchylenie ww. postanowienia i przekazanie sprawy odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] do merytorycznego rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...];

II. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych

i prawnych sprawy:

Dnia 8 stycznia 2018 r. do Urzędu Gminy [...] wpłynęło pismo Stowarzyszenia "[...]" informujące o zadawaniu albo świadomym dopuszczaniu do zadawania bólu lub cierpień, poprzez utrzymywanie psa, samca w typie [...], przez właściciela – S. B., w niewłaściwych warunkach bytowania oraz powiadamiające o odebraniu ww. psa właścicielowi z uwagi na przypadek niecierpiący zwłoki.

W związku z powyższymi informacjami organ zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie odebrania psa właścicielowi zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...], odmawiającą wydania zgody na czasowe odebranie psa, samca

w typie [...], właścicielowi S. B. Zgodnie z treścią znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższą decyzję doręczono Stowarzyszeniu "[...]" w dniu 21 maja 2018 r.

Pismem z dnia 3 czerwca 2018 r., nadanym poleconą przesyłką pocztową

w dniu 4 czerwca 2018 r., Stowarzyszenie "[...]" odwołało się od wspomnianego wyżej rozstrzygnięcia Wójta Gminy [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które to postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...], stwierdziło, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu określonego w art. 7 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2017 r., poz. 1840 ze zm.). Uzasadniając swoje postanowienie, Kolegium zauważyło, że sporna decyzja została doręczona skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 21 maja 2018 r., natomiast odwołanie od decyzji zostało wniesione w dniu 4 czerwca 2018 r. Powołując się na art. 7 ust. 2a zd. 1 ustawy o ochronie zwierząt, Kolegium stwierdziło, że od decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia jego właścicielowi lub opiekunowi przysługuje prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji. Mając te względy na uwadze, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżące Stowarzyszenie uchybiło terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...], ponieważ termin skutecznego dokonania tej czynności upłynął w dniu 24 maja 2018 r. i nie wniesiono o jego przywrócenie.

W powyższym stanie rzeczy Stowarzyszenie "[...]" wywiodło opisaną na wstępie skargę, zarzucając w niej naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] "zasad co do terminów przewidzianych w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, a także naruszenie art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), stanowiącego o tym, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

W argumentacji podniesionej na okoliczność powyższych zarzutów wskazano,

że termin wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji powinien być liczony według podstawowych zasad wynikających z art. 129 § 1 k.p.a., bo choć art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie zwierząt przewiduje, iż od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji, to ustawodawca we wspomniany ust. 1 wskazał tylko na decyzję o czasowym odebraniu zwierząt właścicielowi lub opiekunowi. W opinii Skarżącego skrócony – trzydniowy termin do wniesienia odwołania dotyczy zatem wyłącznie pozytywnie orzekającej o czasowym odebraniu zwierząt właścicielowi lub opiekunowi, nie odnosząc się do wszelki decyzji w tym przedmiocie, a więc m.in. decyzji o odmowie odebrania zwierząt, względnie

o umorzeniu postępowania w sprawie. Zważywszy na to, że art. 7 ust. 2a ustawy

o ochronie zwierząt jest przepisem szczególnym wobec zasady opisanej w art. 129

§ 1 k.p.a., nie można, zdaniem Skarżącego, przeprowadzać wykładni rozszerzającej tej normy prawnej, jak to uczynił organ odwoławczy. Ponadto organ pierwszej instancji, tj. Wójt Gminy [...] błędnie pouczył Skarżącego o trzydniowym terminie na wniesienie odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia

25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W jej następstwie postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Stosowanie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Dodać należy, że zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skorzystał

z przewidzianego powołanym przepisem uprawnienia i rozpatrzył niniejszą sprawę

na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

Badając legalności zaskarżonego postanowienia w świetle wyżej wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga jest zasadna, ponieważ kontrolowane postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 134 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 2a ustawy

o ochronie zwierząt, a także z art. 112 k.p.a. w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku wniesienia odwołania z uchybieniem ww. terminu organ odwoławczy, zgodnie z art. 134 k.p.a., stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem poza sporem jest, że decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2018 r. została doręczona Stowarzyszeniu w dniu 21 maja 2018 r., zaś odwołanie strona wniosła w dniu 4 czerwca 2018 r. Ustaleń tych Stowarzyszenie nie kwestionuje. Sporna natomiast pozostaje ocena, czy od decyzji organu odmawiającej wydania zgody na czasowe odebrania zwierzęcia w oparciu

o art. 7 ust. 3 ustawy o ochronie zwierząt odwołanie powinno zostać złożone

w terminie 3 dni, czy też obowiązywać powinna ogólna reguła czternastodniowego terminu na wniesienie tego środka przewidziana w art. 129 § 2 k.p.a. Rozstrzygając tę kwestię trzeba wskazać, że zgodnie z powołanym przepisem ustawy o ochronie zwierząt w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia

u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Z kolei w myśl art. 7 ust. 1a

w zw. z art. 7 ust. 1 ww. ustawy decyzja o czasowym odebraniu zwierzęcia podejmowana jest z urzędu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. Zgodnie z art. 7 ust. 2a ww. ustawy od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego w terminie 3 dni od daty doręczenia decyzji. Samorządowe kolegium odwoławcze rozpoznaje odwołanie

w terminie 7 dni. W świetle powołanych przepisów należy uznać, że ustawodawca przewidział konieczność złożenia odwołania w terminie 3 dni tylko w odniesieniu do decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia. Termin ten nie dotyczy natomiast decyzji odmawiających czasowego odebrania zwierzęcia. Wynika to zarówno z literalnego brzmienia powołanych przepisów, jak również z celu ustanowionego przepisu i jego gwarancyjnej funkcji również w świetle ochrony uzasadnionych interesów właściciela zwierzęcia, który może domagać się zwrotu zwierzęcia. W ocenie sądu w ustalonym stanie faktycznym i prawnym, termin do wniesienia odwołania od decyzji organu

I instancji winien być liczony według zasad wynikających z art. 129 § 1 k.p.a. Skrócony, trzydniowy termin do wniesienia odwołania dotyczy zatem wyłącznie decyzji pozytywnie orzekającej o czasowym odebraniu zwierząt właścicielowi lub opiekunowi. Nie dotyczy zatem wszelkich decyzji wydawanych w tym przedmiocie, czyli między innymi decyzji o odmowie odebrania zwierząt, względnie decyzji

o umorzeniu postępowania w sprawie.

Skład Sądu rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela przy tym poglądu wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 marca 2016 r, II SA/Bd 91/16, na który powołało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę skarżącego Stowarzyszenia, ponieważ nie znajduje on bezpośredniego odzwierciedlenia w treści art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie zwierząt. Co więcej, wyrok ten odwołuje się do wyroku NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., II OSK 2417/12, który zapadł w odmiennych niż będące istotą tej sprawy uwarunkowaniach faktycznych, gdyż przedmiotem skargi była decyzja

o odebraniu zwierzęcia, a nie o odmowie jego odebrania. Z tego względu użyte

w tych wyrokach ogólnie sformułowane zapatrywanie nie może być uznane

za rozstrzygające. Skład tut. Sądu w całości podziela natomiast stanowisko wyrażone w wyrokach: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia

6 grudnia 2017 r., II SA/Gl 707/17; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Poznaniu z 10 września 2015 r., IV SA/Po 327/15 oraz z dnia 27 czerwca 2012r.,

II SA/Po 254/12; a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia

10 stycznia 2014 r., II SA/Łd 1052/13 (dostępne w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że unormowanie zawarte w art. 7 ust. 2a ustawy

o ochronie zwierząt stanowi wyjątek od reguły wynikającej z art. 129 § 2 k.p.a., dopuszczony zgodnie w oparciu o przepis art. 129 § 3 k.p.a. i jako wyjątek nie powinien być zatem interpretowany rozszerzająco. Tym samym skarżące Stowarzyszenie słusznie podniosło, iż nie można przeprowadzać wykładni rozszerzającej tej normy prawnej. W niniejszej sprawie odwołanie zostało więc złożone z zachowaniem ustawowego terminu i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] będzie związane oceną prawną wyrażoną w niniejszym wyroku i rozpozna odwołanie Stowarzyszenia "[...]" od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...].

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ppsa i art. 200 ppsa orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania, obejmujących kwotę 100 zł (wpis od skargi), Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.