Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 103/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 w zw. z art. 119 pkt 3 w  z art. 120
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 32 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1177
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów  administracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1235/23 w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 8 marca 2023 r. nr SKO/I/II/449/2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 października 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 1235/23 (dalej postanowienie z 30 października 2023 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie S.K. (dalej skarżący) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 sierpnia 2023 r. VII SA/Wa 1235/23 o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie kontrolowane było postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, a zatem rozstrzygnięcie stricte procesowe, które mieściło się w katalogu postanowień wskazanych w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, zm. poz. 1705, dalej ppsa). Sprawa ta mogła więc zostać skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym z urzędu. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z 17 sierpnia 2023 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nie służył żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie zarządzenie nie wynika z żadnego przepisu szczególnego. Zarządzenie o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nie podlega zaskarżeniu, a zatem zażalenie, wniesione pismami z: 7 i 27 września 2023 r., było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu (k. 38, 39, 43, 52, 55, 62, 88-91 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie z 30 października 2023 r. złożył skarżący, wnosząc o uwzględnienie jego argumentacji, którą wcześniej składał oraz którą podtrzymuje, rozpatrzenie sprawy, wydanie dla niego korzystnego wyroku. Na poparcie swojego stanowiska przywołał Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, w której jest zapis, że Rzeczpospolita Polska jest państwem prawa, a także powołał się na ważny interes społeczny, państwowy i osobisty (k. 121 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa. W myśl art. 198 ppsa, przepisy niniejszego działu (odnoszące się do środków odwoławczych - przyp. NSA) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Żaden z przepisów ppsa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w wojewódzkim sądzie administracyjny w przedmiocie skierowania sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 sierpnia 2023 r. VII SA/Wa 1235/23 było niezaskarżalne, a więc zażalenie na to postanowienie było niedopuszczalne. Z tego względu Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ppsa i odrzucił zażalenie wywiedzione na to zarządzenie.

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz.U. nr 78, poz. 483; sprost. z 2001 r. nr 28 poz. 319; zm. z 2006 r. nr 200 poz. 1471; z 2009 r. nr 114 poz. 946, dalej Konstytucja RP). Norma ta stanowi fundament ustrojowy, na którym oparte jest, m.in., prawo jednostki do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Niemniej, prawo do sądu, mimo swojego generalnego charakteru, nie jest nieograniczone. W myśl art. 176 ust. 2 in fine Konstytucji RP, ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy. W przypadku spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej ustawą taką jest Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 1 ppsa).

Stosownie do powołanych przepisów, zaskarżone zarządzenie było w pełni uprawnione. Znajduje ono wprost oparcie w obowiązujących przepisach prawa, dlatego nie sposób stwierdzić, by było ono niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym. Prawo skarżącego do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd nie zostało w żaden sposób naruszone przez skierowanie sprawy przez Przewodniczącego Wydziału do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Możliwość taka wynikała wprost z przepisów przywołanych przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia (art. 119 pkt 3 i art. 120 ppsa oraz § 32 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych z 5 sierpnia 2015 r. - Dz.U. z 2015 r. poz. 1177).

W zażaleniu skarżący nie sprecyzował, na czym - w jego ocenie - miałoby polegać naruszenie konstytucyjnej reguły państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. Odniósł się jedynie ogólnie do ważnego interesu społecznego, państwowego i osobistego. W tej sytuacji kontrola instancyjna zaskarżonego zarządzenia w świetle treści zażalenia nie była możliwa. Naczelny Sąd Administracyjny mógł jedynie przeanalizować, czy skierowanie sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym było prawidłowe i odpowiadało prawu. Ogólnikowe powołanie: zasady państwa prawa; interesu społecznego, państwowego i osobistego, i dotychczasowa argumentacja prezentowana w sprawie nie mogło być skuteczne.

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W konsekwencji, zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Podważenie wydanego w tej sprawie wyroku z 29 września 2023 r. VII SA/Wa 1235/23 (k. 77 akt sądowych)mogłoby nastąpić jedynie przez wniesienie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w toku niniejszego postępowania zażaleniowego nie był właściwy do skontrolowania wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa oddalił zażalenie.