Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 4/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 5 i art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi B. G. o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 333/04 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2004r., [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

B. G. w piśmie z dnia 4 listopada 2005r. wniosła skargę na naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawa do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy z jej skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2004r. Skarżąca żąda stwierdzenia przewlekłości i zasądzenia od Skarbu państwa na jej rzecz kwoty 10.000 zł za przewlekłe prowadzenie sprawy. W uzasadnieniu skargi B. G. podnosi, że postępowanie w przedmiotowej sprawy toczy się od lutego 2004r. i nie zostało zakończone do dnia wniesienia skargi na przewlekłość postępowania.

Z akt sprawy wynika, że w marcu 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. G. na powołaną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę tę oddalił. Po wydaniu tego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekał jeszcze w postępowaniach wpadkowych wszczętych wnioskami skarżącej złożonymi w niniejszej sprawie i tak: odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (postanowienie z dnia 22 marca 2005r.) i odrzucił zażalenie skarżącej wniesione na to orzeczenie (postanowienie z dnia 11 października 2005r.), odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów (postanowienie z dnia 5 lipca 2005r.) i odrzucił zażalenie skarżącej wniesione na to orzeczenie (postanowienie z dnia 20października 2005r.), pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy (postanowienie z dnia 18 października 2005r.). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 grudnia 2005r. oddalił zażalenie wniesione na powyższe postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) zwanej dalej ustawą, wniesienie skargi na przewlekłość postępowania dopuszczalne jest jedynie w jego toku. Tymczasem skarga na przewlekłość została złożona już po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 21 lutego 2005r. w sprawie, której dotyczy rozpoznawana skarga na przewlekłość, co powoduje w świetle powołanego wyżej przepisu jej niedopuszczalność.

Oceny tej nie zmienia okoliczność prowadzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po wydaniu wyroku wymienionych wyżej postępowań wpadkowych, skoro w dniu wniesienia skargi na przewlekłość Sąd ten wydał już orzeczenie kończące postępowanie główne.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 178 i 180 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 5 i art. 8 ust. 2 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.