Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 544/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 52 par. 1 i 3, art. 3 art. 2 pkt 4 i 4a, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dnia 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a : - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D.S. po uprzednim wezwaniu organ do usunięcia naruszenia prawa, złożyła w dniu 24 lipca 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.

Jak wynika z akt, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżąca złożyła z uchybieniem ustawowego terminu, bo w dniu 3 czerwca 2009 r., w sytuacji gdy ustawowy termin do dokonania przedmiotowej czynności upływał z dniem 2 czerwca 2009 r.

Z tych przyczyn skarga - w ocenie Sądu – jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).

Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ( pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Jak więc wynika z dyspozycji art. 52 § 3 P.p.s.a formułuje on dwa warunki dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną - wyczerpanie toku instancji przez wezwanie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa oraz skierowanie tego wezwania do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, przy czym warunki te muszą zostać spełnione łącznie.

Wykładnia językowa art. 52 § 3 P.p.s.a wskazuje wyraźnie, iż przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Skuteczne wezwanie, to wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a, a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowoadministracyjnej (za postanowieniem w sprawie I FSK 1993/08).

Tym samym dokonanie przez skarżącą czynności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa z uchybieniem ustawowego terminu oznacza bezskuteczność przedmiotowej czynności, a tym samym niespełnienie jednego z obligatoryjnych warunków do wniesienia skargi w tej sprawie, co czyni ją niedopuszczalną .

Z tych też względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a należało orzec jak w sentencji.