Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1047/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, par. 2 pkt 5, art. 134 par. 1, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
article: Art. 59 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: Art. 19
journal: Dz.U. 2001 nr 79 poz 854
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - tekst jednolity
article: Art. 70
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/Kr 1047/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki, Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.), WSA Maria Zawadzka, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012r., sprawy ze skargi L. K., na uchwałę Rady Powiatu, z dnia 27 kwietnia 2012r. nr [...], w przedmiocie likwidacji szkół i internatu w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych w D skargę oddala


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 października 2012r.

W dniu 27 kwietnia 2012r. Rada Powiatu podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie likwidacji szkół i Internatu w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych przy ul. G w D. Uchwała została podjęta na podstawie art. 12 pkt 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), art. 59 ust. 1 w związku z art. 5c pkt 1 oraz art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz art. 12 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 tej uchwały w dniu 31 sierpnia 2012r. miał zostać rozwiązany Zespół Szkół Technicznych i Rolniczych przy ul. G w D, a wchodzące w jego skład szkoły i Internat zlikwidowane.

Pismem z dnia 10 maja 2012r. M. P., L. K., B. M. i S. S. wezwały Radę Powiatu do usunięcia naruszenia prawa przez w/w uchwałę z dnia 27 kwietnia 2012r. Nr [...]. Wzywający stwierdzili, iż przedmiotowa uchwała narusza ich interes prawny, gdyż ich dzieci zostaną pozbawione możliwości kontynuacji nauki w w/w Zespole Szkół. Wzywający podnieśli, iż Rada Powiatu wbrew opinii Kuratora Oświaty wyrażonej w piśmie z dnia 22 grudnia 2011r. zdecydowała o natychmiastowej likwidacji Zespołu Szkół, nie zaś, jak sugerował Kurator Oświaty – poprzez nieprzeprowadzanie naboru na semestr I w roku 2012/2012 r. i stopniowe wygaszanie szkoły. Zdaniem wzywających, przy takim stanie sprawy, ich małoletnie dzieci pozbawione zostaną możliwości kontynuacji edukacji w przedmiotowym ośrodku i zmuszone do jego zmiany, co narazi je na duży dyskomfort i może spowodować pojawienie się problemów adaptacyjnych, a także związanych z nauką. Wzywający uważają, iż przedmiotowa uchwała narusza szczególnie uprawnienia uczniów mieszkających w internacie, gdyż będą zmuszeni oni do przeprowadzki do odległego internatu w M, co nie tylko może prowadzić do problemów adaptacyjnych, ale także poważnie nadwyręży domowe budżety ich rodzin. W opinii wzywających, uchwała Rady Powiatu z dnia 27 kwietnia 2012r. Nr [...] jest sprzeczna z konstytucyjnymi zasadami ochrony praw słusznie nabytych, demokratycznego państwa prawa oraz narusza zasadę zaufania obywatela do władz państwowych. Ponadto naruszone zostało konstytucyjne prawo do nauki (art. 70 Konstytucji RP). Wzywający zarzucili również naruszenie art. 59 ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), gdyż w/w uchwała została podjęta bez uwzględnienia stanowiska związków zawodowych oraz bez merytorycznej konsultacji ze społecznością szkoły. Zdaniem wzywających, naruszona została także ustawowa zasada trwałości stosunku pracy osób zatrudnionych w szkole. Ponadto przedmiotowa uchwała z dnia 27 kwietnia 2012r. narusza odpowiednie przepisy prawa poprzez podjęcie jej w oparciu o nieprawdziwe przesłanki, które zostały Radzie Powiatu zasygnalizowane w Stanowisku Dyrekcji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych, jak również opinii Kuratora Oświaty.

W dniu [...] 2012r. Rada Powiatu podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 21 czerwca 2012r. L. K. wniosła skargę na uchwałę Rady Powiatu z dnia 27 kwietnia 2012r. Nr [...] w sprawie likwidacji szkół i Internatu w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych przy ul. G w D, domagając się jej uchylenia jako wydanej z naruszeniem prawa. Skarżąca podała, iż zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny, gdyż jej niepełnoletnie dziecko uczęszcza do jednej ze szkół wchodzących w skład Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych przy ul. G w D. Skarżący uważa, iż zlikwidowanie szkoły z dniem 31 sierpnia 2012r. naruszy uzasadniony interes zarówno jej, jak i innych rodziców, gdyż uniemożliwi uczniom prawidłową realizację obowiązku szkolnego. Zdaniem skarżącej, likwidacja szkoły i Internatu wpłynie na pogorszenie warunków dydaktycznych, opiekuńczych i wychowawczych uczniów, drogę do szkoły, obniży poziom bezpieczeństwa oraz zwiększy ilość i liczebność klas. Skarżąca wskazała, iż kwestia bezpieczeństwa ważna jest zwłaszcza w kontekście uczniów mieszkających w Internacie, którzy zostaną przeniesieni do oddalonego kilkanaście kilometrów Internatu w M, położonego na peryferiach miasteczka, co dodatkowo wydłuży czas dojazdu dzieci do szkoły i znacząco wpłynie na ich bezpieczeństwo. Skarżąca wskazała, iż zgodnie z postanowieniami zaskarżonej uchwały uczniowie uczęszczać mają do Zespołu Szkół im. [...] w D. Szkoła ta nie posiada jednak wystarczającej ilości sal, a więc zajęcia będą musiały odbywać się w trybie popołudniowym. W związku z tym, zdaniem skarżącej, może zdarzyć się tak, że niepełnoletni uczeń będzie musiał wracać do oddalonych o kilkanaście kilometrów M już po zmroku, a brak jest bezpośredniego połączenia autobusowego pomiędzy D a tą częścią M, w której znajduje się Internat. Poza tym koszt przejazdu w obie strony oscyluje w okolicach 12 zł dziennie, co narazi budżety domowe wszystkich mieszkających uczniów. Skarżąca uważa, iż jej dziecko zostanie pozbawione możliwości kontynuacji edukacji w likwidowanym ośrodku i zmuszone do jego zmiany, co narazi je na duży dyskomfort i może spowodować pojawienie się problemów adaptacyjnych, a także związanych z nauką. Ponadto zdaniem skarżącej, zaskarżona uchwała narusza interes prawny, gdyż nie zapewnia się wszystkim uczniom możliwości kontynuacji edukacji w wybranym przez siebie zawodzie w innej szkole.

Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła naruszenie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991r. (Dz. U. z 2004r. nr 256 poz. 2572), poprzez niezapewnienie uczniom Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych przez organ prowadzący możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie oraz poprzez niewłaściwe zawiadomienie wszystkich rodziców niepełnoletnich uczniów szkoły. Skarżąca wskazała, iż uczniowie likwidowanego Zespołu Szkół mają zostać przeniesieni do Zespołu Szkół [...] w D. Jednak skarżąca uważa, iż wbrew twierdzeniom organu, uczniom tym nie zapewniono możliwości kontynuowania nauki na zasadach, na których kształcili się do tej pory. W Zespole Szkół im. [...] nie ma bowiem pierwszych klas w Zasadniczej Szkole Zawodowej w zawodzie Mechanik Pojazdów Samochodowych, Mechanik – Operator Pojazdów i Maszyn Rolniczych, a także Technolog Robót Wykończeniowych. Uczniowie, którzy są więc aktualnie w klasie pierwszej i nie otrzymają promocji do klasy następnej, pozbawieni zostaną tym samym, zdaniem skarżącej, faktycznej możliwości kontynuacji nauki na zasadach, na których kształcili się do tej pory. Ponadto skarżąca uważa, iż uczniowie przeniesieni do nowej szkoły będą edukowani w gorszych warunkach, gdyż w Zespole Szkół im. [...] brak jest pracowni warsztatowych (te kilka lat temu zostały zlikwidowane). Z kolei w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych pracownie warsztatowe zostały niedawno odnowione i zakupiono nowy sprzęt. W Zespole Szkół im. [...] brak jest również gruntów rolnych, na których można przeprowadzić zajęcia programowe dla uczniów szkół rolniczych. Niemożliwe jest więc przeprowadzenie zajęć z nauki pracy maszynami rolniczymi w klasie ZSZ mechanik-operator pojazdów i maszyn. Skarżąca wskazała również, iż w Internacie w M trwa remont adaptacyjny, niespełnione są także normy wysokościowe, a budynek jest oddalony od centrum miasta i od szkoły, a to powoduje zwiększenie czasu i kosztów potrzebnych na dostanie się do szkoły. Skarżąca podniosła również, iż zgodnie z treścią art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych – uczniów). Skarżąca stwierdziła, iż wykładnia literalna powyższego przepisu prowadzi do stwierdzenia, że o zamiarze likwidacji szkoły winni być poinformowani wszyscy rodzice i do tego w sposób bezpośredni. Natomiast według posiadanej przez skarżącą wiedzy, o zamiarze likwidacji szkoły nie zostali prawidłowo poinformowani co najmniej następujący rodzice: M. K. A. C. oraz K. N. Z kolei S. K. został, zdaniem skarżącej, zawiadomiony z naruszeniem procedury przewidzianej w art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca stwierdziła, iż także wielu rodziców zostało zawiadomionych w sposób niezgodny z powyższym przepisem, gdyż dostarczono im zawiadomienie poprzez niepełnoletnie dzieci, które pisemną informację otrzymały w szkole.

Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 2. Konstytucji RP, poprzez naruszenie zasady praw słusznie nabytych. Skarżąca stwierdziła, iż uczniowie rozpoczynający naukę w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych w D mogli posiadać racjonalne i usprawiedliwione oczekiwanie, że rozpoczętą edukację zakończą w tej samej szkole. Skarżąca podniosła, iż w opinii Kuratora Oświaty wskazano, iż optymalnym sposobem likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych było jej wygaszanie, czyli nieprzeprowadzanie naboru w każdym kolejnym roku szkolnym. Tej drogi jednak Powiat zaniechał, likwidując szkołą z dniem 31 sierpnia 2012 r. i tym samym pozbawiając części uczniów kontynuacji edukacji na tych samych zasadach, czym zdaniem skarżącej, z pewnością podważył zasadę wywiedzioną z art. 2 Konstytucji RP. Skarżąca uważa, iż istniała możliwość realizacji wartości, która przyświecała Radzie Powiatu bez naruszania praw nabytych uczniów – właśnie poprzez wygaszenie szkoły, a nie jej całościową likwidację.

Skarżąca podniosła, iż zaskarżoną uchwałą zostały naruszone także inne przepisy ustawy o systemie oświaty, gdyż została ona podjęta bez merytorycznej konsultacji ze społecznością szkoły. Brak było bowiem jakichkolwiek rozmów czy konsultacji z Radą Pedagogiczną bądź Dyrektorem Szkoły. Według wiedzy skarżącej zostali oni jedynie poinformowani o zamiarze likwidacji szkoły.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o oddalenie skargi. Rada Powiatu wyjaśniła, iż procedura likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych w D została rozpoczęta podjęciem uchwały Nr [...] z dnia [...] 2011r. w sprawie zamiaru rozwiązania Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych w D przy ul. G oraz likwidacji szkół i Internatu wchodzących w skład tego Zespołu. W uchwale tej zobowiązano i upoważniono Zarząd Powiatu do dokonania wszystkich czynności niezbędnych do przeprowadzenia procesu likwidacji szkół i internatu. Podjęte w związku z w/w uchwałą czynności, warunkujące w świetle art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty skuteczne dokonanie likwidacji szkoły, obejmowały zawiadomienie o zamiarze likwidacji w/w Zespołu Szkół wszystkich rodziców uczniów likwidowanych szkół (uczniów szkół dla dorosłych) oraz rodziców uczniów mieszkających w Internacie, w terminie do końca lutego 2012r. Informacja o zamiarze likwidacji była adresowana imiennie do poszczególnych rodziców, a w przypadku szkoły dla dorosłych imiennie do każdego ucznia/słuchacza. Zawiadomienia zostały przesłane listami poleconymi, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez adresata. Rada Powiatu podała, iż ogólna liczba zawiadomień przesłanych za pierwszym razem pocztą do rodziców uczniów wszystkich likwidowanych szkół (uczniów szkół dla dorosłych) wyniosła 716. Z tej liczby 690 adresatów odebrało przesłane im zawiadomienia. W przypadku 26 osób, które nie odebrały przesyłek bezpośrednio od listonosza ani nie podjęły ich z placówki pocztowej w wymaganym terminie, co skutkowało zwrotem tych przesyłek przez pocztę z adnotacją "nie podjęto w terminie", dodatkowo dokonano powtórnego zawiadomienia tych osób listami poleconymi za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Rada Powiatu zaznaczyła przy tym, iż w sytuacjach, gdy z informacji Poczty Polskiej wynikało, że adresat nie mieszka pod danym adresem, dokonano weryfikacji prawidłowości adresów tych osób, zwracając się o aktualne dane adresowe do właściwych urzędów gmin. W wyniku powtórnego doręczenia zawiadomień 14 osób odebrało przesyłki z zawiadomieniami. Pozostało zatem 12 osób, w przypadku których pomimo dwukrotnego prawidłowego przesłania zawiadomień listami poleconymi za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, otrzymano po upływie wymaganego terminu zwrot tych przesyłek pocztowych z adnotacją "nie podjęto w terminie". Rada Powiatu stwierdziła, iż w stosunku do tych osób uznano doręczenie za skuteczne, gdyż zawiadomienie o zamiarze likwidacji szkoły jest dokonane skutecznie wówczas, gdy dotarło do wszystkich osób lub organów, które powinny zostać poinformowane o zamierzonej likwidacji, najpóźniej w terminie, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy systemie oświaty. Zdaniem Rady Powiatu, liczy się realna możliwość zapoznania się adresata z treścią zawiadomienia o zamiarze likwidacji, poprzez odbiór awizowanego dwukrotnie listu z pocztowej placówki oddawczej, a nie to, czy dany adresat faktycznie z tej możliwości skorzystał. Rada Powiatu podniosła, iż uznając zawiadomienia za doręczone prawidłowo we wskazanych wyżej przypadkach (tj. dwukrotnego zwrotu przez pocztę przesyłek pocztowych z adnotacją "nie podjęto w terminie"), dodatkowo podjęto próbę przekazania po raz trzeci tym osobom zawiadomień za pośrednictwem ich dzieci – uczniów. W przypadku 8 osób zawiadomienia te zostały w ten sposób przekazane. W pozostałych 4 przypadkach (trzech rodziców, przy czym jeden jest rodzicem dwóch uczniów uczęszczających do różnych szkół), zawiadomienia te nie zostały przez uczniów odebrane.

Rada Powiatu wskazała, iż o zamiarze likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych zawiadomiono również Kuratora Oświaty, wraz z wnioskiem o przedłożenie opinii w tej sprawie. Zawiadomienie to zostało doręczone przed upływem terminu określonego w art. 59 ustawy systemie oświaty. Na skutek w/w zawiadomienia Kurator Oświaty przesłał swą opinię w piśmie z dnia 22 grudnia 2011r. Rada Powiatu zaznaczyła przy tym jednak, iż opinia ta w świetle obowiązujących przepisów nie była wiążąca dla organu prowadzącego likwidowaną szkołę. Ponadto o zamiarze likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych zawiadomiono także Zarząd Powiatu (pismo Przewodniczącego Rady Powiatu z dnia 2 listopada 2011r.).

Rada Powiatu wskazała, iż odnośnie projektu zaskarżonej uchwały Zarząd Powiatu zasięgnął opinii związków zawodowych. Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.) przesłano projekt uchwały Rady Powiatu o likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych organizacjom związkowym, reprezentatywnym w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. nr 100, poz. 1080), tj. Forum Związków Zawodowych, Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków Zawodowych oraz Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność", określając 30-dniowy termin na przedstawienie opinii. Dodatkowo projekt przedmiotowej uchwały przesłano do niektórych regionalnych organizacji związkowych, wchodzących w skład w/w central związkowych, tj. do Zarządu Wojewódzkiego FZZ, Rady OPZZ Województwa [...], Zarządu Okręgu [...] ZNP, Regionu [...] NSZZ "Solidarność". W wyznaczonym terminie (ani też później) żadna z powyższych reprezentatywnych organizacji związkowych nie przedłożyła swego stanowiska, co zgodnie z art. 19 ust. 2 w/w ustawy uznano za rezygnację z prawa jej wyrażenia. Natomiast pismem z dnia 3 kwietnia 2012r. Międzyzakładowa Komisja Oświaty NSZZ "Solidarność" w M przekazała opinię na temat projektu uchwały o likwidacji szkoły.

Rada Powiatu podniosła również, iż zaskarżona uchwała przeszła pozytywnie weryfikację przez organ nadzoru, tj. Wojewodę i jako akt prawa miejscowego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu 10 maja 2012r. pod poz. 2062.

Podsumowując Rada Powiatu stwierdziła, iż wbrew twierdzeniom skarżącej wszyscy rodzice uczniów likwidowanych szkół (uczniowie szkół dla dorosłych) zostali prawidłowo i w terminie zawiadomieni o zamierzonej likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych. Rada Powiatu zwróciła przy tym uwagę na fakt, iż skarżąca odebrała przesłane jej zawiadomienie o zamiarze likwidacji, a więc nie może zarzucać, iż w stosunku do niej doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości przy przekazywaniu tych zawiadomień. Ponadto zdaniem rady, skarżąca nie sprecyzowała, jakie konkretnie nieprawidłowości zarzuca przy doręczaniu innym rodzicom zawiadomień, skąd powzięła tego typu informacje ani na czym one się opierają. Rada powiatu podkreśliła, iż żaden z rodziców wskazanych imiennie przez skarżącą jako osoby, którym rzekomo nie doręczono prawidłowo zawiadomień, nigdy do tej pory nie zgłaszał organowi prowadzącemu szkołę żadnych zarzutów z tego tytułu.

Rada Powiatu uważa również, iż wszyscy uczniowie z likwidowanego Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych w D zostali poinformowani szczegółowo o rozpoczęciu nowego roku szkolnego 2012/2013 w Zespole Szkół w D, gdzie mają zapewnioną kontynuację nauki. Rada Powiatu wskazała, iż w związku z tym w Zespole Szkól. im. [...] w D zostanie uruchomione kształcenie w nowych zawodach, zgodnie z zasadami określonymi w art. 39 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Wszystkim uczniom likwidowanych szkół zapewniono zatem możliwość kontynuacji nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Odnosząc się natomiast do sugerowanych przez skarżącą trudności, które mogą pojawić się w związku z jednoczesną likwidacją Internatu przy Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych (z którego zresztą dziecko skarżącej nie korzystało), Rada Powiatu podniosła, iż internat, który nie jest szkołą, nie podlegał procedurze likwidacyjnej opisanej w art. 59 ustawy o systemie oświaty. Został on zlikwidowany wraz z likwidacją całego Zespołu. Celem właściwego i odpowiednio wczesnego uprzedzenia o tym fakcie rodziców uczniów korzystających z internatu, zawiadomiono ich o zamierzonej likwidacji internatu listami poleconymi. Rada Powiatu zwróciła przy tym uwagę, iż zapewnienie uczniom szkół ponadgimanzjalnych miejsc w internacie nie należy do ustawowo określonych zadań własnych powiatu. Niemniej jednak Zarząd Powiatu podjął działania mające na celu zapewnienie uczniom korzystającym dotychczas z internatu przy Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych możliwości przebywania od nowego roku szkolnego w Internacie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Szkoły [...] w M. Jednak do dnia 30 czerwca 2012r. żaden uczeń mieszkający dotychczas w likwidowanym Internacie nie wyraził woli zamieszkania od 1 września 2012r. w internacie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Szkoły [...]. Przewidywano również możliwość uruchomienia stałej linii komunikacyjnej dla uczniów pobierających naukę w Zespole Szkół w D, a mieszkających w w/w internacie.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP Rada Powiatu stwierdziła, iż w niniejszej sprawie trudno mówić o nabytych przez uczniów prawach do ukończenia wybranej szkoły, w której rozpoczęli oni edukację, gdyż przy takiej interpretacji tej zasady w ogóle niemożliwa byłaby realizacja przepisów o systemie oświaty, w tym przepisów o likwidacji szkoły. Rada Powiatu powołała się na art. 70 Konstytucji RP, który statuuje ogólne prawo każdego obywatela do nauki, stanowiąc przy tym, iż nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa. Rada Powiatu zaznaczyła jednak, iż w zakresie sposobu realizacji obowiązku szkolnego Konstytucja odsyła do przepisów ustaw, w tym do ustawy o systemie oświaty. Rada Powiatu podniosła, iż w celu powszechnej realizacji tego prawa Konstytucja utrzymuje zasadę bezpłatności nauki w szkołach publicznych. Dlatego też Rada Powiatu uważa, iż każdy uczeń może mieć usprawiedliwione i racjonalne oczekiwanie, że dane mu będzie ukończyć edukację szkolną, i to bezpłatnie, w szkołach publicznych, natomiast nie może oczekiwać, iż zawsze będzie możliwe ukończenie wybranej szkoły, w której tę edukację rozpoczął.

Za bezzasadny Rada Powiatu uznała zarzut skarżącej, iż podjęcie zaskarżonej uchwały nastąpiło bez merytorycznej konsultacji ze społecznością szkoły, skoro skarżąca sama brała udział w tego typu konsultacjach, przeprowadzanych przez organ prowadzący szkołę.

W piśmie z dnia 17 sierpnia 2012r. skarżąca odniosła się do argumentów organu podniesionych w odpowiedzi na skargę. Z posiadanych przez skarżącą informacji wynika bowiem, iż A. H. został wymeldowany z poprzedniego miejsca zameldowania i od wielu lat nie mieszka już po adresem, pod którym próbował go poinformować Zarząd Powiatu. Tak samo przedstawia się sytuacja z K. N. Skarżąca uważa, iż w sytuacji, w której w/w osoby nie podjęły przesyłki adresowanej na adres, pod którym od wielu lat ani nie mieszkają, ani nie przebywają, ani nie są zameldowane, trudno uznać za spełniony warunek skutecznego poinformowania, jaki nakłada na organ przepis art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, gdyż osoby te nie miały żadnej realnej szansy zapoznania się z treścią zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły.

Skarżąca powtórzyła również zarzut, iż nie wszystkim uczniom zapewnia się możliwość edukacji w innej szkole na takich samych warunkach. W Zespole Szkół im. [...] nie ma bowiem pierwszych klas w Zasadniczej Szkole Zawodowej w zawodzie Mechanik Pojazdów Samochodowych, Mechanik – Operator Pojazdów i Maszyn Rolniczych, a także Technolog Robót Wykończeniowych. Uczniowie, którzy aktualnie są w klasie pierwszej i nie otrzymają promocji do klasy następnej, pozbawieni zostaną faktycznej możliwości kontynuacji nauki na zasadach, na których kształcili się do tej pory. Zdaniem skarżącej, niemożliwe jest także przeprowadzenie zajęć z nauki pracy maszynami rolniczymi w klasie ZSZ mechanik – operator pojazdów i maszyn.

Skarżąca podniosła, iż Rada Powiatu w odpowiedzi na skargę nie odniosła się do praw nabytych uczniów mieszkających w Internacie. Skarżąca podniosła, iż uczniowie pochodzący z Z czy M wybrali Zespół Szkół Technicznych i Rolniczych w D z uwagi na fakt, iż posiada on dogodne warunki mieszkaniowe. Natomiast Zarząd Powiatu proponuje im mieszkanie w Internacie w odległych M, co, zdaniem skarżącej, stanowi ewidentne pogorszenia ich sytuacji mieszkaniowej.

Skarżąca zwróciła również uwagę, iż koszty kształcenia w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych w D nie przekraczają średnich kosztów kształcenia w szkołach prowadzonych przez organ prowadzący. Są one nawet niższe niż w ośrodku szkolnym w S. Zdaniem skarżącej również ogólna liczba uczących się w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych nie daje podstaw do likwidacji tegoż ośrodka. Uczy się w nim bowiem aktualnie 357 uczniów, a zeszłoroczny nabór (81 uczniów i słuchaczy na rok) jest tylko nieznacznie niższy od wcześniejszego (90 uczniów i słuchaczy na rok).

W odpowiedzi w piśmie z dnia 15 października 2012r. Rada Powiatu podniosła, iż skarżąca nie poparła żadnymi dowodami zarzutów o rzekomym niewłaściwym zawiadomieniu K. N. i A. H. o zamierzonej likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych. Zdaniem Rady, są to jedynie gołosłowne twierdzenia, których wiarygodności nie da się ocenić, a tym bardziej przyjąć, iż skarżąca wykazała, że w jakimś przypadku uczniowie bądź rodzice uczniów zostali w niewłaściwy sposób zawiadomieni o zamiarze likwidacji szkoły. Rada Powiatu wyjaśniła, iż w przypadku rodziców, którzy pomimo dwukrotnego awizowania nie odebrali przesyłek poleconych, a z adnotacji poczty na przesyłce wynikało, że adresat może nie mieszkać pod danym adresem, dokonano weryfikacji prawidłowości adresów tych osób, zwracając się o aktualne dane adresowe do właściwych urzędów gmin. Wymienioną procedurę zastosowano m.in. w odniesieniu do M. K. (wskazanego w skardze). Wydane w tym przypadku przez Urząd Miasta i Gminy w M potwierdzenie zameldowania na pobyt stały potwierdziło fakt zameldowania wymienionej osoby pod podanym adresem. Natomiast w przypadku K. N. i A. H. poczta na zwróconych przesyłkach zamieściła jedynie adnotację "Adresat nieobecny", co zdaniem Rady, w żadnym razie nie oznacza, iż podany adres jest niewłaściwy.

Ustosunkowując się natomiast do zarzutu skarżącej o braku możliwości kontynuacji nauki w Zespole Szkół im. [...] w D przez uczniów, którzy w roku szkolnym 2011/2012 uczęszczali do klasy pierwszej w Zasadniczej Szkole Zawodowej nr [...] w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych i nie otrzymaliby promocji do klasy następnej, Rada Powiatu podniosła, iż wszyscy ci uczniowie otrzymali promocję do klasy drugiej Gdyby jednak część uczniów nie uzyskała promocji do klasy drugiej, to Zespół Szkół im. [...] w D był przygotowany do zapewnienia im nauki wybranego zawodu w klasie pierwszej wielozawodowej. Ponadto Rada Powiatu podkreśliła, iż Zespół Szkół im. [...] w D ma pełną możliwość prowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych we wszystkich nauczanych zawodach, w tym również w zawodzie: mechanik operator pojazdów i maszyn rolniczych. Nauka w tym zawodzie jest prowadzona na bazie własnej oraz warsztatu naprawczego, działki do ćwiczeń i placu manewrowego dawnego Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych.

Odnośnie z kolei podnoszonej przez skarżącą kwestii praw nabytych uczniów mieszkających w zlikwidowanym internacie przy Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych Rada Powiatu podniosła, iż w tym przypadku nie można w ogóle mówić o prawach nabytych, bowiem żaden przepis prawa nie obliguje powiatu do prowadzenia internatu, ani nie przyznaje uczniom szkół ponadgimnazjalnych prawa do mieszkania w internacie. Zarząd Powiatu podjął jednak działania mające na celu zapewnienie uczniom korzystającym dotychczas z internatu przy Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych możliwość zamieszkania od nowego roku szkolnego w innym internacie, tj. Internacie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Szkoły [...] w M. Z możliwości tej skorzystało do tej pory dwóch uczniów. Rada Powiatu dokonała również zestawienia wydatków ponoszonych przez uczniów w internacie przy Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych oraz w internacie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Szkoły [...] w M i stwierdziła, iż różnica w ponoszonych wydatkach na mieszkanie jest minimalna, a zatem można mówić o zapewnieniu prawie identycznych warunków mieszkaniowych.

Odnosząc się wreszcie do kwestii kosztów kształcenia w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych, Rada Powiatu wskazała, iż wysokie koszty kształcenia w tym Zespole wynikały ze stale malejącego zainteresowania kształceniem w tej Szkole. Zmniejszająca się liczba uczniów, również w Internacie, powodowała zmniejszenie subwencji oświatowej naliczanej z tego tytułu dla Powiatu, która w coraz mniejszym stopniu pokrywała wydatki ponoszone w tej Szkole.

Na rozprawie przez WSA w Krakowie w dniu 23 października 2012r. pełnomocnik skarżącej na pytanie Sądu wyjaśnił, że zawarty w skardze wniosek o uchylenie uchwały z powodu wydania jej z naruszeniem prawa zmierza do jej wyeliminowania z porządku prawnego. Sprecyzował ponadto, że zarzut wadliwego zawiadomienia rodziców o zamiarze likwidacji szkoły dotyczy A. H., K. N., S. K. oraz M. K. W odniesieniu do tej pierwszej osoby strona skarżąca złożyła do Urzędu Gminy W wniosek o wydanie zaświadczenia z ewidencji ludności dotyczącego adresu zamieszkania i zameldowania i w związku z tym wnosi o odroczenie rozprawy. Strona skarżąca powtórzyła także zarzuty braku możliwości kontynuowania kształcenia w zakresie 1-szej klasy szkoły zawodowej mechanik pojazdów i maszyn rolniczych w wypadku niepromowania któregoś z uczniów oraz braku odpowiednich maszyn, na których uczniowie mogliby odbywać praktyki zawodowe.

Organ odpowiadając na zarzuty strony skarżącej zwrócił uwagę, że nie było ani jednego przypadku niepromowania ucznia do następnej klasy oraz że nieuzasadniony jest zarzut braku zaplecza technicznego, ponieważ zawarto porozumienie dzięki któremu uczniowie korzystają z placu manewrowego przy poprzedniej szkole. Co do zarzutu wadliwego zawiadomienia rodziców organ stwierdził, że dokonano ich na adresy przekazane przez dyrekcję szkół i przyjął za prawidłowe doręczenia dokonane na ten adres z adnotacją "nie podjęto w terminie". W przypadku zwrotu korespondencji z inną adnotacją, ustalił adresy i doręczył ponownie. Organ podkreślił, że obowiązkiem rodzica jest współdziałanie ze szkołą. Co do A. H. organ nie miał żadnych informacji, że nie przebywa on pod adresem wskazanym szkole.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 3 §1 i 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270, zwana dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki przewidziane w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego i inne uchwały w sprawach z zakresu administracji publicznej organów jednostek samorządu terytorialnego. Rolą sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest zatem ocena zaskarżonej uchwały z punktu widzenia jej zgodności z prawem. Zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga L. K. wniesiona na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.; dalej: u.s.p.). Skarga ta została przez Sąd uznana za dopuszczalną, gdyż została ona wniesiona z zachowaniem wymaganego ustawą trybu i terminu wniesienia skargi, przez podmiot do tego legitymowany. W niniejszej sprawie zachowany został wymóg poprzedzenia skargi bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej, przewidzianym w art. 87 ust. 1 u.s.p., bowiem pismem z dnia 10 maja 2012r. skarżąca zwróciła się do organu z wezwaniem o usunięcie naruszenia, i na to wezwanie nie uzyskała odpowiedzi, a zatem należy uznać, że było ono bezskuteczne. Sąd ocenił także, że skarżąca dochowała przewidzianego w obowiązujących przepisach terminu do wniesienia skargi, została ona bowiem wniesiona przed upływem 60 dni od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia. L. K. jest także podmiotem mającym legitymację skargową w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p., słusznie wywodzi uprawnienie do wniesienia skargi w niniejszej sprawie z tego, że jest rodzicem dziecka uczęszczającego do likwidowanej szkoły, przez co zaskarżona uchwała naruszała jej interes prawny. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, stroną w tego rodzaju postępowaniu może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r., OSK 476/04, ONSAiWSA z 2005 r., nr 1, poz. 2; wyrok TK z dnia 16 września 2008r.,SK 76/06, Dz. U. z 2008r., nr 170, poz. 1053), skarga złożona w trybie powyższego przepisu nie ma bowiem charakteru actio popularis, zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2005 r., OSK 1437/2004, Wokanda 2005 r. Nr 7-8, s. 69). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym. Musi on wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok SN z dnia 7 marca 2003r., III RN 42/02, OSNP z 2004r., nr 7, poz. 114; por. też wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 września 2004r., II SA/Bk 364/04, Lex nr 173736). Skarżący musi zatem wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia (wyrok NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OSK 1563/04, LEX nr 171196, wyrok NSA z dnia 22 lutego 2006 r., II OSK 1127/05, LEX nr 194894, wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., II OSK 84/08). Interes ten powinien być bezpośredni, konkretny i realny (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005 r., I OSK 715/05, LEX nr 192482, por. też wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r., II SA 1410/01, Lex nr 53376, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 1995 r., II SA 1933/95, ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170). Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego obowiązków (wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., II OSK 84/08). Skarżąca w sprawie niniejszej wykazała, iż zakwestionowana uchwała naruszyła jej interes prawny w powyższym rozumieniu.

Tym samym uznając, że w tej sprawie skarga pochodzi od podmiotu posiadającego legitymację skargową i została wniesiona w terminie, Sąd mógł przystąpić do merytorycznej oceny zasadności tej skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Powiatu z dnia 27 kwietnia 2012r. Nr [...] w sprawie likwidacji szkół i Internatu w Zespole Szkół Technicznych i Rolniczych przy ul. G w D, podjęta na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Przepis ten przewiduje, że szkoła publiczna może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych - uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty wprowadza dodatkowy wymóg w odniesieniu do szkół lub placówek publicznych prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego przewidując, że mogą one zostać zlikwidowane po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny.

Sąd orzekający w niniejszym składzie, dokonując kontroli spełnienia przewidzianych w ustawie wymogów, doszedł do przekonania, że zaskarżona uchwała wydana została zgodnie z prawem.

O zamiarze likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych zawiadomiono przed upływem terminu określonego w art. 59 ustawy systemie oświaty organ sprawujący nadzór pedagogiczny czyli Kuratora Oświaty, który przesłał swą opinię w piśmie z dnia 22 grudnia 2011r.

Projekt zaskarżonej uchwały został też przedłożony do zaopiniowania organizacjom związkowym reprezentatywnym w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. nr 100, poz. 1080), stosownie do wymogów przewidzianych w art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991r. o związkach zawodowych(Dz. U. z 2001r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.). Organ zwrócił się o zaopiniowanie do Forum Związków Zawodowych, Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych oraz Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność", określając 30-dniowy termin na przedstawienie opinii. Dodatkowo projekt przedmiotowej uchwały przesłano do niektórych regionalnych organizacji związkowych, wchodzących w skład w/w central związkowych, tj. do Zarządu Wojewódzkiego FZZ, Rady OPZZ Województwa [...], Zarządu Okręgu [...] ZNP, Regionu NSZZ "Solidarność". Ponieważ żadna z tych organizacji związkowych nie przedłożyła swego stanowiska, organ trafnie przyjął, że zgodnie z art. 19 ust. 2 w/w ustawy zrezygnowały one z prawa jej wyrażenia. Natomiast pismem z dnia 3 kwietnia 2012r. Międzyzakładowa Komisja Oświaty NSZZ "Solidarność" w M przekazała opinię na temat projektu uchwały o likwidacji szkoły.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, poprzez niepowiadomienie w sposób prawidłowy wszystkich rodziców uczniów likwidowanej szkoły. Zdaniem Sądu podjęcie uchwały zostało prawidłowo poprzedzone powiadomieniem o zamiarze likwidacji w/w Zespołu Szkół wszystkich rodziców uczniów likwidowanych szkół (uczniów szkół dla dorosłych), w terminie do końca lutego 2012r. Informacja o zamiarze likwidacji była adresowana imiennie do poszczególnych rodziców, a w przypadku szkoły dla dorosłych imiennie do każdego ucznia. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, zawiadomienia zostały przesłane listami poleconymi, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez adresata. Do rodziców uczniów wszystkich likwidowanych szkół (uczniów szkół dla dorosłych) przesłano 716 zawiadomień, z czego 690 adresatów odebrało przesłane im zawiadomienia, a w przypadku 26 osób, które nie odebrały przesyłek bezpośrednio od listonosza ani nie podjęły ich z placówki pocztowej w wymaganym terminie (zwrot przesyłek przez pocztę z adnotacją "nie podjęto w terminie"), dodatkowo dokonano powtórnego zawiadomienia tych osób listami poleconymi za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, natomiast w przypadkach gdy z informacji poczty wynikało, że adresat nie mieszka pod danym adresem, organ dokonał weryfikacji prawidłowości adresów tych osób, zwracając się o aktualne dane adresowe do właściwych urzędów gmin. W wyniku powtórnego doręczenia zawiadomień 14 osób odebrało przesyłki z zawiadomieniami, natomiast co do 12 osób, w przypadku których pomimo dwukrotnego prawidłowego przesłania zawiadomień listami poleconymi za zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki zwrócono z adnotacją "nie podjęto w terminie", organ podjął próbę przekazania zawiadomień po raz trzeci, tym razem za pośrednictwem ich dzieci – uczniów. W przypadku 8 osób zawiadomienia te zostały w ten sposób przekazane, a w pozostałych 4 przypadkach (trzech rodziców, przy czym jeden jest rodzicem dwóch uczniów uczęszczających do różnych szkół), zawiadomienia te nie zostały przez uczniów odebrane. Należy uznać za prawidłowe doręczanie przez organ zawiadomień na adresy wskazane przez samych rodziców w szkole, przekazane organowi przez dyrekcję szkoły. Podzielić należy pogląd organu, że obowiązkiem rodzica jest współdziałanie ze szkołą. Za prawidłowo doręczone uznać należy zatem zawiadomienia, które wróciły do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Prawidłowo też organ w tych przypadkach, gdy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru była adnotacja że adresat nie mieszka pod wskazanym adresem, posłużył się adresami wskazanymi mu przez organy meldunkowe. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organ dołożył należytej staranności w zapewnieniu prawidłowego doręczenia zawiadomień o zamiarze likwidacji szkoły wszystkim rodzicom. Po uzyskaniu informacji, że niektórzy z nich nie odebrali przesyłek z poczty, organ zadał sobie trud podjęcia ponownej próby doręczenia, wysyłając po raz kolejny te zawiadomienia, a potem jeszcze raz, próbując je doręczyć przez dzieci – uczniów szkoły. Te dwa dodatkowe sposoby w świetle wymogów formalnych nie były już konieczne, świadczą jednak o rzetelności organu, który chciał zapewnić faktyczne dotarcie do rodziców informacji o zamiarze likwidacji szkoły.

Nietrafnie zatem zarzuca skarżąca, że w odniesieniu do czterech osób: A. H., K. N., S. K. oraz M. K. nie nastąpiło prawidłowe zawiadomienie ich o zamiarze likwidacji szkoły, albowiem osoby te wyprowadziły się, nie mieszkają już pod adresami podanymi w szkole i nieznane są nowe miejsca ich zamieszkania. We wszystkich tych wypadkach zgromadzone w aktach sprawy dokumenty (zwrotne potwierdzenia odbioru z adnotacją "nie podjęto w terminie" wysłane na adresy wskazane przez same strony w szkole lub dodatkowo ustalone przez organ) dowodzą, że organ dokonał prawidłowego doręczenia im zawiadomień o zamiarze likwidacji szkoły. Wbrew zatem zarzutom skargi, wszyscy rodzice uczniów likwidowanych szkół (uczniowie szkół dla dorosłych) zostali prawidłowo i w terminie zawiadomieni o zamierzonej likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych.

Nietrafny jest też zarzut skargi niespełnienia przez zaskarżoną uchwałę przewidzianego w cytowanym powyżej art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty wymogu zapewnienia uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. W niniejszej sprawie uczniom likwidowanych szkół zapewniono kontynuację nauki w Zespole Szkół im. [...] w D kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie, gdzie zostało uruchomione kształcenie w nowych zawodach, zgodnie z zasadami określonymi w art. 39 ust. 5 ustawy o systemie oświaty. Wszystkim uczniom likwidowanych szkół zapewniono zatem możliwość kontynuacji nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Nie było przypadku niepromowania ucznia I klasy do następnej klasy, więc i w tym zakresie zarzuty skargi nie są uzasadnione wobec zapewnienia organu, że w takim wypadku możliwości kontynuowania nauki także byłyby zagwarantowane. Nieuzasadniony jest też zarzut braku zaplecza technicznego, ponieważ uczniowie kontynuują naukę korzystając z placu manewrowego przy poprzedniej szkole.

Sąd kontrolując zaskarżoną uchwałę, nie stwierdził także naruszenia art. 2 Konstytucji RP. Wynikające z art. 70 Konstytucji RP prawo każdego obywatela do nauki, realizowane zgodnie z ustawą o systemie oświaty, polega na zapewnieniu bezpłatnego nauczania w szkołach publicznych, nie jest jednak tożsame z usprawiedliwionym oczekiwaniem ukończenia edukacji w szkole, w której dany uczeń ją rozpoczął. Słusznie zauważa organ, że przy takim rozumieniu praw nabytych do ukończenia wybranej szkoły, w ogóle niemożliwa byłaby realizacja przepisów o systemie oświaty dotyczących likwidacji szkoły.

Trafnie też zwraca uwagę organ, że internat, który nie jest szkołą publiczną w rozumieniu art., 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, nie podlega procedurze likwidacyjnej przewidzianej w tym przepisie. Dokonując jego likwidacji organ zawiadomił jednak rodziców z odpowiednim wyprzedzeniem, w celu odpowiednio wczesnego uprzedzenia ich o zamiarze likwidacji. Zaskarżona uchwała była konsultowana ze społecznością szkoły, a o zamiarze likwidacji Zespołu Szkół Technicznych i Rolniczych zawiadomiono także Zarząd Powiatu (pismo Przewodniczącego Rady Powiatu z dnia 2 listopada 2011r.).

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że zaskarżona uchwała wydana została zgodnie z prawem. Dlatego też skarga L. K. została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270), Sąd nie stwierdził bowiem w zaskarżonej uchwale istotnych naruszeń prawa w rozumieniu art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym.