Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 449/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1688
law: Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (t.j.)
article: art. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1986
law: Ustawa z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: § 2 pkt 1 lit. c, pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
article: § 3 pkt 3 i 8
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2024 r. sprawy ze skargi H. G. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 29 stycznia 2024 r. nr SKO.415.518.2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Burmistrza [...] z dnia 27 listopada 2023 r. nr RG.6730.55.2016/2017; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz skarżących H. G. i M. G. solidarnie kwotę 1014 zł /słownie: jeden tysiąc czternaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 29 stycznia 2024 r. nr SKO.415.518.2023 wydana w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.

W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. - dalej: "k.p.a.") oraz art. 1 ust. 2 , art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 52 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 3, art. 59 ust. 1, art.60 ust. 1 , art. 61 ust. 1 i ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm. – dalej: "u.p.z.p.") w zw. z art. 48, art. 48a i art. 48b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.).

Jak wynika z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wnioskiem z 30 listopada 2016 r. M.G. i H.G. wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku gospodarczo - garażowego w zabudowie zagrodowej na dz. ewid. nr [...], [...] w miejscowości D. gm. [....] w związku z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") z dnia 26 września 2016 r. nr PINB 7355-6-1/10.

Po przeprowadzeniu postępowania Burmistrz [...] decyzją z [...] listopada 2023 r. nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia.

Organ wyjaśnił, że wnioskodawcy w złożonym wniosku w pkt 2 – Rodzaj zamierzenia inwestycyjnego jako cel uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wskazali legalizację samowoli budowlanej w związku z postanowieniem PINB z 26 września 2016 r. dotyczącym zalegalizowania budynku gospodarczego. Powołując się na dotychczasowy przebieg postępowania organ zauważył, że przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego nie może być inny aniżeli określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym toczącym się przed organem nadzoru budowlanego. W przedmiotowej sprawie w celu zalegalizowania inwestycji konieczne jest przedłożenie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budowy budynku gospodarczego nie zaś budynku gospodarczo – garażowego, jak wskazano w złożonym wniosku. Burmistrz zauważył, że strona była wezwana do zmodyfikowania wniosku, czego jednak nie uczyniła. Wobec braku spójności pomiędzy wnioskowanym rodzajem zamierzenia inwestycyjnego "budowa budynku gospodarczo – garażowego", a wynikającym z postanowienia w sprawie legalizacji samowolnej budowy budynku gospodarczego w związku, z którym został złożony wniosek, organ wydał decyzję odmowną.

Odwołanie od tej decyzji złożyli M.G. i H.G. domagając się jej zmiany poprzez uwzględnienie wniosku, ewentualnie jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 56 zd. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez odmowę wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, gdyż w ocenie organu w sprawie zachodzi sprzeczność pomiędzy wnioskiem strony, a żądaniem PINB skierowanym do strony w całkiem innej i odrębnej sprawie, co jest faktem całkowicie prawnie nieistotnym dla wniosku o ustalenie warunków zabudowy;

2. art. 56 zd. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 61 u.p.z.p. poprzez pominięcie, że w przypadku spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek, organ nie może odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy. W przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie ustawowe wymogi dotyczące takiej decyzji, zakreślające podstawy do wydania pozwolenia na budowę, które będzie ściśle określało szczegółowe warunki zabudowy.

Odwołujący wskazali także na naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie:

- art. 61 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego w innym zakresie niż określony przez stronę we wniosku;

- art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy i zebrania wszelkich dowodów, co skutkowało uchyleniem decyzji wydanej bez przeprowadzenia merytorycznej oceny wniosku, jedynie w oparciu o przesłankę formalną - brak zgody stron, które nie nabyły prawa na podstawie wcześniejszej decyzji;

- art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak przytoczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego dla wyjaśnienia okoliczności, na jakiej podstawie organ ustalił, że zachodzą przesłanki do wydania decyzji odmownej.

Wskazaną na wstępie decyzją z 29 stycznia 2024 r. SKO w Przemyślu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Kolegium wyjaśniło, że w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek M.G. i H.G. z 30 listopada 2016 r., który dotyczył: "budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej w związku z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26 września 2016 r. nr PINB 7355-6-1/10". Postanowieniem tym PINB wstrzymał wyżej wymienionym prowadzenie robót budowlanych związanych z wykonaną budową budynku gospodarczego (o wym. w rzucie 5,0 m x 8,0 m) usytuowanego na działce nr ewid. gr. [...] położonej w D. i jednocześnie nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 marca 2017 r. m.in.: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza [...].

Kolegium zauważyło, że treść wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz treść postanowienia PINB świadczą o tym, że wnioskodawcy domagają się wydania decyzji o warunkach zabudowy w ramach postępowania legalizującego samowolę budowlaną. W treści pisma z 15 maja 2023 r. PINB w [...] poinformował, że postępowanie w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego wybudowanego na działce nr ewid. gr. [...] w D. zostało zawieszone z urzędu postanowieniem znak PINB.7355-6-1/10 z dnia 11 grudnia 2017 r., a warunkiem podjęcia tego postępowania jest m. in. przedłożenie przez zobowiązanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w D.

Kolegium podkreśliło, że przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego nie może być inny aniżeli określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym toczącym się przed organem nadzoru budowlanego. Wyjaśniło, że organ I instancji wezwał wnioskodawców - pismo z 31 sierpnia 2023 r. - o zmianę wniosku o ustalenie warunków zabudowy w zakresie nazewnictwa oraz uściślenie parametrów budynku zgodnie z postanowieniem PINB w [...] z dnia 26.09.2016 r. nr PINB 7355-6-1/10. W odpowiedzi na wezwanie odwołujący w piśmie z 18 września 2023 r. poinformowali, że organ nie ma żadnych podstaw faktycznych ani prawnych do domagania się modyfikacji wniosku. Do pisma dołączyli kserokopię decyzji Burmistrza [...] z 28 kwietnia 2017 r. wraz z załącznikami domagając się wydania takiej samej decyzji i takiej samej analizy. W ich ocenie brak jest potrzeby zmiany wniosku.

SKO stwierdziło, że w stanie faktycznym i prawnym sprawy przedmiot postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy określony we wniosku M.G.. i H.G. z 30 listopada 2016 r. dotyczący "budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej w związku z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 26.09.2016 r. nr PINB 7355-6-1/10", nie jest tożsamy z przedmiotem postępowania legalizacyjnego określonym w tym postanowieniu, a dotyczącym wyłącznie budynku gospodarczego.

Z tej przyczyny zdaniem organu odwoławczego zasadnie Burmistrz odmówił wydania warunków zabudowy dla tak zakreślonej przez wnioskodawców inwestycji.

Skargę do WSA w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję złożyli M.G. i H.G. – reprezentowani przez pełnomocnika r. pr. M.M., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Kwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 60 ust. 4 u.p.z.p. poprzez wydanie decyzji, której projekt nie został sporządzony przez urbanistę, podczas gdy norma ta wskazuje, że projekt decyzji o warunkach zabudowy powinien zostać sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów.

2. art. 56 zd. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez utrzymanie decyzji w sprawie odmowy wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy ponieważ w ocenie organu w sprawie zachodzi sprzeczność pomiędzy wnioskiem strony, a żądaniem PINB skierowanym do strony w całkiem innej i odrębnej sprawie, co jest faktem całkowicie prawnie nieistotnym dla wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Nie znajduje uzasadnienia w jakimkolwiek przepisie prawa stwierdzenie organu że przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości, na której znajduje się budynek "nie może być inny aniżeli określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym..." (str.4 uzasadnienia). Zdaniem skarżących powyższe rozumowanie jest wprost sprzeczne z wnioskowym charakterem tego postępowania. To wnioskodawca determinuje to o jaką decyzję się ubiega, zwłaszcza, że istnieje możliwość uzyskania warunków zabudowy na nieruchomości zabudowanej dla przyszłego budynku, o zupełnie innej funkcji – w miejscu budynku istniejącego. Zatem fakt, że istnieje na nieruchomości budynek gospodarczy, którego dotyczy postępowanie legalizacyjne nie może stać na przeszkodzie uzyskania warunków zabudowy dla budynku gospodarczo-garażowego. Co więcej dla zmiany przeznaczenia budynku niejednokrotnie występuje konieczność uzyskania nowych warunków zabudowy np. z mieszkalnego na usługowy. Inwestor tak uzyskaną decyzję może wykorzystać w postępowaniu związanym np. z rozbudową lub przebudową budynku, zatem również parametry budynku we wniosku, takie jak powierzchnia, czy kubatura mogą się różnić w stosunku do istniejącego budynku.

3. art. 56 zd. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 61 u.p.z.p. poprzez pominięcie, że w przypadku spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek, organ nie może odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, a w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie ustawowe wymogi dotyczące takiej decyzji (brak ustawowej przesłanki zgodności z treścią toczącego się postępowania przed organem nadzoru budowlanego), które będzie ściśle określało szczegółowe warunki zabudowy. Skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem Kolegium i Burmistrza, że wniosek jest nieprawidłowy, gdyż z dokumentów PINB wynika, że warunkiem pozytywnego załatwienia sprawy przed organem nadzoru jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla budowy budynku gospodarczego, a nie jak w złożonym wniosku budowy budynku gospodarczo-garażowego.

Skarżący wskazali także na naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1. art. 61 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego z uwagi na odmowę modyfikacji przez inwestora zakresu określonego przez stronę wniosku.

2. art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1k.p.a. poprzez brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy i zebrania wszelkich dowodów, co skutkowało uchyleniem decyzji wydanej bez przeprowadzenia oceny wniosku, jedynie w oparciu o przesłankę formalną – brak zgody stron na modyfikację wniosku.

3. art. 107 § 1 pkt 6 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak przytoczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego dla wyjaśnienia okoliczności na jakiej podstawie organ ustalił, ze zachodzą przesłanki do wydania decyzji odmownej.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej "P.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem z dnia 30 listopada 2016 r.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2024, poz. 572 z późn. zm. - dalej jako: "k.p.a.") oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977- zwanej dalej "u.p.z.p.") oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588 - dalej jako: rozporządzenie).

Na wstępie wyjaśnić należy, że w przedmiotowej sprawie słusznie organy uznały, że zastosowanie ma ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą zmieniającą z dnia 7 lipca 2023 r., z uwagi na datę złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy oraz treść art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688).

Chodzi jednak o przepisy u.p.z.p. w brzmieniu sprzed 3 stycznia 2022 r., a to związku z art. 4 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1986).

W istotnym w sprawie zakresie nie zmieniły się one od przepisów u.p.z.p. obowiązujących w dacie złożenia wniosku.

Istota sporu w kontrolowanej sprawie sprowadza się do ustalenia czy mają rację organy obu instancji odmawiając skarżącym warunków zabudowy dla wnioskowanego przedsięwzięcia, tj. budowy budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej na dz. nr ew. [...] i nr [...] w miejscowości D. z tego powodu, iż tak określony przedmiot postepowania nie jest tożsamy z przedmiotem postępowania legalizacyjnego opisanym w postanowieniu z dnia 26 września 2016 r., nr PINB 7355-6-1/10. Przedmiot postępowania legalizacyjnego opisany w tymże postępowaniu dotyczy wyłącznie budynku gospodarczego, co zdaniem organów uprawnia je do odmowy wydania warunków zabudowy dla tak określonej przez wnioskodawców inwestycji.

Jak już wskazał wiążąco w wyroku z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 809/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, przedmiot postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu już wybudowanego nie może być inny aniżeli określony przez organ nadzoru w postępowaniu legalizacyjnym toczącym się przed organem nadzoru budowlanego.

W tym zakresie SKO powołało przepis art. 153 P.p.s.a.

Zdaniem Sądu stanowisko organów jest niezasadne.

W sprawie nie zachodzi bowiem rozbieżność pomiędzy przedmiotem postępowania administracyjnego z wniosku skarżących o wydanie warunków zabudowy dla istniejącego budynku gospodarczo-garażowego w zabudowie zagrodowej, a przedmiotem postępowania legalizacyjnego, tj. budynkiem gospodarczym opisanym w postępowaniu PINB w [...] z dnia 26 września 2016 r., nr PINB 7355-6-1/10.

Niespornie niniejszy wniosek ma związek z ww postępowaniem legalizacyjnym i dotyczy objętego nim budynku. Procedujące w sprawie organy przyjęły jednak, że treść wniosku obejmującego budynek gospodarczo-garażowy w zabudowie zagrodowej na tyle różni się od opisanego w postanowieniu PINB w [...] z dnia 26 września 2016 r. budynku gospodarczego, że przyjęły, że nie zachodzi tożsamość przedmiotów obu tych postępowań i w efekcie konstatując brak związku z postępowaniem legalizacyjnym odmówiły wydania warunków zabudowy na istniejącą inwestycję.

Na wstępie należy przywołać § 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1589), zgodnie z którym "ustala się następujący sposób zapisywania ustaleń decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy:

1) ustalenia dotyczące rodzaju zabudowy zapisuje się, stosując w szczególności następujące nazewnictwo:

c) zabudowa zagrodowa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych".

Zgodnie zaś z § 2 pkt 2 tegoż Rozporządzenia "ustalenia dotyczące funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu zapisuje się poprzez określenie sposobu użytkowania obiektów budowlanych i sposobu zagospodarowania terenu".

Wnioskodawcy określili we wniosku rodzaj zabudowy, tj. zabudowa zagrodowa w gospodarstwie rolnym, do którego odwołali się w uzasadnieniu wniosku (o pow. 1,33 ha w D.).

Wskazali w nim także funkcję istniejącej zabudowy, opisując ją jako budynek gospodarczo-garażowy. Spełnili więc warunki wynikające z przywołanego wyżej rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. PINB w [...] w swoim postanowieniu z dnia 26 września 2016 r. opisał rzeczony jako budynek gospodarczy. Organy argumentowały, że budynek gospodarczy to nie to samo co budynek gospodarczo-garażowy w zabudowie zagrodowej bez żadnego prawnego uzasadnienia.

Tymczasem jak wynika z § 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.), zabudowa zagrodowa to w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych. Z definicji tej wynika, że budynek gospodarczy może stanowić element zabudowy zagrodowej. W § 3 pkt 8 rozporządzenia znajduje się definicja pojęcia "budynku gospodarczego, zgodnie z którą pod tym pojęciem należy rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych.

Wynika z niej, że w zabudowie zagrodowej budynek gospodarczy może pełnić także funkcję de facto garażu. Służy do przechowywania w nim maszyn (w tym samochodów), narzędzi.

Oznacza to tożsamość przedmiotu postępowania legalizacyjnego wynikającą z postanowienia PINB w [...] z dnia 26 września 2016 r., z przedmiotem postępowania o warunki zabudowy zainicjowanym wnioskiem skarżących z dnia 30 listopada 2016 r.

W konsekwencji, zdaniem Sądu, organy w sposób nieuprawniony uchyliły się od rozpoznania wniosku skarżących, stwierdzając bezpodstawnie jego niedopuszczalność z powodu istnienia wnioskowanej zabudowy i brak związku z postępowaniem legalizacyjnym.

W ponownym postępowaniu organy zbadają przesłanki wydania skarżącym warunków zabudowy, biorąc pod uwagę przepisy art. 61 u.p.z.p. Biorąc pod uwagę treść wydanych dotąd w sprawie rozstrzygnięć ustalą także okoliczności z art. 61 ust. 4 u.p.z.p.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.