Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 636/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 241 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie sędzia WSA Urszula Wiśniewska asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 października 2023 r. nr 0401-IEW.623.1.2023 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy na rzecz Ł. S. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] grudnia 2022 r. Ł. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego oraz wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] czerwca 2022 r. dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej Skarżącego, jako Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. (dalej: "Spółka"), za zaległości tej Spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, o których mowa wart. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów od usług za okres od lipca 2017 r. do lutego 2018 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Wniosek o wznowienie postępowania został przez Skarżącego sformułowany w oparciu o treść art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej: "O.p."), tj. strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Uzasadniając złożone żądanie Skarżący wskazał, iż jako Strona postępowania, nie miał wiedzy i nie brał udziału w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu [...] Sp. z o.o., za zaległości tej Spółki w podatku od towarów od usług. Brak udziału Skarżącego w powyższym postępowaniu nastąpił nie z jego winy, ponieważ wszelka korespondencja w sprawie, była kierowana przez organ podatkowy pod adres, pod którym nie przebywał. Skarżący podkreślił, iż wspomniany adres nie był jego adresem zamieszkania, ani adresem miejsca pobytu. Do złożonego wniosku Skarżący załączył szereg dokumentów z lat 2017-2020, w tym dokumentację medyczną ze Szpitala [...] oraz dokumenty dotyczące wykonywania przez niego pracy na terenie [...]. W ocenie Skarżącego dokumenty te potwierdzają podniesione argumenty, dotyczące kierowania korespondencji pod niewłaściwy adres. Skarżący zarzucił, że natychmiastowe wykonanie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] czerwca 2022 r., z uwagi na wysokość dochodzonych na jej podstawie zobowiązań, grozi całkowitym zablokowaniem możliwości jego funkcjonowania. Skarżący uważa ponadto, że zarówno wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak i wznowienie postępowania w sprawie są uzasadnione, gdyż okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym niezawiniony brak jego udziału w prowadzonym postępowaniu, podważają zasadność wydanej decyzji w przedmiocie orzeczenia o jego solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu za zobowiązania [...] Sp. z o.o. i uzasadniają twierdzenie, że została ona wydana przedwcześnie.

W wyniku odrębnie prowadzonego postępowania, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] lutego 2023 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] czerwca 2022 r. dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego, jako członka zarządu [...] Sp. z o.o., za zaległości tej Spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów od usług za okres od lipca 2017 r. do lutego 2018 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] maja 2023 r. uznanym za doręczone w trybie art. 150 O.p. w dniu [...] maja 2023 r. Postanowienie nie zostało przez Skarżącego zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Niezależnie od powyższego, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. uznając dopuszczalność wznowienia wnioskowanego postępowania, postanowieniem z [...] lutego 2023 r. wznowił postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] czerwca 2022 r.

W wyniku wznowionego postępowania Naczelnik [...] Urzędu

Skarbowego w B. decyzją z [...] czerwca 2023 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] czerwca 2022 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego jako Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. za zaległości tej Spółki z tytułu zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od lipca 2017 r. do lutego 2018 r. w łącznej kwocie [...]zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w łącznej w kwocie [...]zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie [...]zł. Decyzja ta została wysłana na adres kancelarii pełnomocnika i doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dniu [...] czerwca 2023 r.

Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z [...] października 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: "DIAS") utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z uwagi na nadal toczące się wobec Spółki przez Prokuraturę Okręgową w B. postępowanie karne skarbowe, bieg terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych, pozostaje nadal zawieszony. Tym samym przedmiotowe zaległości w podatku od towarów i usług nie uległy przedawnieniu.

W ocenie organu odwoławczego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego prawidłowo wywiązał się z obowiązku wykazania, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła nie tylko przesłanka wznowienia postępowania wskazana przez Skarżącego w złożonym wniosku (art. 240 § 1 pkt 4 O.p.), ale także którakolwiek z innych przesłanek określonych w art 240 § 1 O.p., które mogą być brane pod uwagę przez organ, z urzędu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podzielił pogląd wyrażony przez organ pierwszej instancji, że nie można uznać za zasadne argumentów dotyczących niezawinionego braku uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu. Materiał dowodowy, który zgromadził Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, w ocenie organu odwoławczego, nie pozwala na przyjęcie takiego założenia. Brak winy należy szczegółowo udowodnić, przedstawiając na tę okoliczność bezsprzeczne fakty oraz dowody. Natomiast przedłożone przez Skarżącego w toku wznowionego postępowania dokumenty, trudno zdaniem organu uznać za wystarczające i bezsporne. Korespondencja wysyłana do Skarżącego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w ramach postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, każdorazowo kierowana była na adres rejestracyjny, który widnieje w Systemie Rejestracji Centralnej Ministerstwa Finansów -SeRCe - oraz wynika z danych pochodzących z innych rejestrów państwowych. Zgodnie z wydrukiem sporządzonym przez organ pierwszej instancji przed wszczęciem postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, tj. [...] kwietnia 2022 r., jedynym adresem widniejącym w systemie SeRCe (ważnym od [...] września 2011 r.) był adres: [...]. Adres ten został zgłoszony zarówno jako adres rejestracyjny Skarżącego oraz jako adres do korespondencji. Organ podkreślił, że adres ten pozostaje również aktualny w chwili obecnej, co wynika z wydruku z systemu SeRCe, sporządzonego [...] września 2023 r. Organ wskazał, że przedłożone przez Skarżącego w toku postępowania dokumenty nie wskazują, by dokonał on aktualizacji swoich danych adresowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem organu w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego nie dysponował żadnymi informacjami wskazującymi na przybywanie Skarżącego pod innym adresem. Stąd, zasadnie kierował do Skarżącego przesyłki, pod ww. adres rejestracyjny – tj. [...] (a nie jak wskazuje pełnomocnik Skarżącego, pod adres – [...]).

Organ podkreślił, że z przedstawionych przez Skarżącego dokumentów nie wynika jednoznacznie, w jakich okresach przybywał poza granicami kraju. Informacja taka miałaby również wynikać z danych bazy PESEL, albowiem Skarżący wskazał, iż dopełnił obowiązku meldunkowego, a także z informacji Komendanta Straży Granicznej. Na okoliczność potwierdzenia miejsca zamieszkania/pobytu, a także wykonywania pracy poza granicami [...] w czasie prowadzonego postępowania, Skarżący wniósł o przeprowadzenie szeregu dowodów, w tym w postaci załączonych dokumentów oraz przesłuchania w charakterze świadka M. J. oraz w charakterze Strony – siebie samego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że przedłożone przez Skarżącego wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania dokumenty, nie potwierdzają jednoznacznie miejsca pobytu Skarżącego w czasie prowadzonego przez organ pierwszej instancji przedmiotowego postępowania. Wcześniej w toku postępowania przed organem I instancji Skarżący został wezwany do uzupełnienia złożonych wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania dokumentów i wyjaśnień, poprzez wskazanie dokładnego okresu przebywania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz dołączenie potwierdzających to dokumentów. Organ podniósł, że takich dokumentów Skarżący nie przedłożył. W piśmie z [...] marca 2023 r., stanowiącym odpowiedź na skierowane wezwanie, Skarżący poinformował o braku możliwości przedłożenia żądanych dokumentów z uwagi na utratę paszportu, wnosząc jednocześnie o pozyskanie tych informacji z placówki Straży Granicznej. Do odpowiedzi załączył posiadany wcześniej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. dokument, w postaci zaświadczenia z rejestru PESEL, dodatkowo wniósł o przedłużenie do [...] marca 2023 r., terminu na uzupełnienie dokumentów wskazanych w treści wezwania. Z odpowiedzi wynikało także, iż w ostatnim okresie przebywał nie tylko na terytorium [...], ale również na terytorium [...]. Materiał dowodowy zgromadzony przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego nie potwierdził sygnalizowanej przez Skarżącego utraty paszportu. Z nadesłanej przez Komendanta Placówki Straży Granicznej w B. informacji wynikało, że w 2022 r. dwukrotnie odnotowano przekroczenie przez Skarżącego granicy polsko-ukraińskiej ([...] kwietnia 2022 r. odnotowany został wjazd na teren [...], a [...] czerwca 2022 r. odnotowany został powrót na terytorium kraju). Jednocześnie zgodnie z wyjaśnieniami Komendanta Straży Granicznej w B. zawartymi w przedmiotowej odpowiedzi, od [...] grudnia 2007 r. zniesione zostały kontrole na granicach wewnętrznych państw strefy Schengen (zaprzestano prowadzenia ewidencji osób i pojazdów). W myśl powyższego, nie ma możliwości zweryfikowania terminów, w których Skarżący przekraczał granicę polsko-niemiecką. Organ rozpoznający sprawę ocenił przy tym, że skoro w okresie od [...] kwietnia do [...] czerwca 2022 r. Skarżący przebywał na terenie [...] to oczywistym jest, iż w tym samym czasie nie mógł przebywać i pracować na terenie [...].

Organ przypominał, że postępowanie w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania [...] Sp. z o.o., zostało wszczęte przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] kwietnia 2022 r., (nadanym w placówce pocztowej [...] kwietnia 2022 r., z pierwszą próbą doręczenia [...] kwietnia 2022 r.), a więc jeszcze przed wyjazdem Skarżącego na [...], natomiast zakończone zostało decyzją z [...] czerwca 2022 r. (nadaną w placówce pocztowej w [...] czerwca 2022 r., z pierwszą próbą doręczenia [...] lipca 2022 r.), a więc już po jego powrocie do [...]. Powyższe okoliczności wskazują, iż zarówno w momencie wszczęcia postępowania, jak i jego zakończenia, Skarżący przebywał na terytorium kraju. Zatem argument o braku możliwości uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu z uwagi na świadczenie pracy w [...], należy uznać za chybiony.

Organ odwoławczy dodał, że nawet ewentualne wykazanie przebywania pod innym adresem w czasie trwania postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania Spółki nie świadczy o braku winy w niebraniu udziału w toczącym się postępowaniu. Zgodnie z przepisami prawa, by mówić o braku winy, Skarżący zobowiązany był dopełnić odpowiednich formalności i obowiązków informacyjnych (aktualizacyjnych) związanych ze zmianą miejsca zamieszkania, bądź wyjazdem za granicę, w szczególności wynikających z art. 24 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności, z art. 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji identyfikacji podatników i płatników. Obowiązek zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń wynika także z art. 146 O.p.

Organ podał przy tym, że od momentu dokonania wymeldowania z adresu [...], do chwili wydania decyzji, Skarżący nie zgłosił żadnego nowego adresu zameldowania. Na korespondencji, która została zwrócona do organu podatkowego brak jest również jakiejkolwiek adnotacji operatora pocztowego w zakresie "adresat nieznany", "adresat wyprowadził się".

Organ podał również, iż Skarżący figuruje w bazie Naczelnika Trzeciego Urzedu Skarbowego w B. z adresem zamieszkania: [...] jako osoba posiadająca zarejestrowaną działalność gospodarczą w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: "CEIDG). Zgodnie z danymi widniejącymi w CEIDG, jako adres do doręczeń oraz miejsce wykonywania działalności gospodarczej, wskazano adres: [...].

Powyższe ustalenia wskazują zdaniem organu, iż pomimo takiego obowiązku, Skarżący nie dochował należytej staranności w kwestii dokonania aktualizacji swoich danych adresowych, uniemożliwiając tym samym organom podatkowym nawiązanie z nim skutecznej formy kontaktu. W tej sytuacji organ uznał, że prawidłowo kierowano korespondencję na widniejący w CEIDG adres zamieszkania Skarżącego, tj. [...].

Tym samym, w ocenie organu, wysuwany przez Skarżącego zarzut niezawinionego braku udziału jako Strona, w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego za zaległości [...] Spółki z o.o., jest nieuzasadniony. Mając na uwadze całokształt zgromadzonego materiału dowodowego organ uznał, że korespondencja kierowana do Skarżącego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego, doręczana była zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a postępowanie w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego jako Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o., prowadzone było w sposób prawidłowy.

Odnosząc się do pozostałych przesłanek wznowienia postępowania, określonych w art. 240 § 1 O.p., które mogą być ocenione przez organ podatkowy z urzędu, organ stwierdził, iż również nie wystąpiły one na gruncie przedmiotowej sprawy.

W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji i wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.. Zarzucił naruszenie:

- art. 240 §1 pkt 4 w zw. z art. 241 § 2 pkt 1 O.p. przez ich błędne zastosowanie, w sytuacji gdy wniosek o wznowienie postępowania jest zasadny i postępowanie powinno zostać wszczęte a decyzja uchylona, a brak uchylenia zaskarżonej decyzji będzie miał wpływ na wyrządzenie Skarżącemu szkody polegającej na prowadzeniu wobec niego postępowania egzekucyjnego na podstawie decyzji, która powinna ulec uchyleniu, a organ wydając skarżoną decyzję błędnie przyjął, że Skarżący nie dopełnił ciążących na nim obowiązku i ze swojej winy nie brał udziału w prowadzonym wobec niego jako wobec osoby trzeciej postępowaniu w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej;

- art. 148 i 149 O.p. w zw. z art. 31 ust. 1 Konstytucji RP przez ich błędne zastosowanie i ograniczenie przysługujących Skarżącemu praw do udziału w postępowaniu na mocy postanowień zawartych bezpośrednio w Konstytucji RP - tj. stanowi to naruszenie zasady proporcjonalności i ochrony wolności zagwarantowanej w Konstytucji – przez zastosowanie wobec Skarżącego tzw. fikcji doręczenia, podczas gdy Skarżący w czasie kiedy decyzja i postanowienie o wszczęciu postępowania były do niego kierowane nie przebywał pod adresem na który pisma te zostały wysłane, a organ w żadnym zakresie nie wykazał w prowadzonym postępowaniu, że Skarżący istotnie pod tym adresem przebywał i mógł w związku z tym powziąć wiedzę o prowadzonym wobec niego postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Sąd uznał, że podlega ona uchyleniu, jednak nie z przyczyn wskazanych w skardze.

W niniejszej sprawie Skarżący w dniu [...] stycznia 2023 r. (data prezentaty na k. 22 akt podatkowych) złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r. wskazując, że podstawą prawną wniosku jest art. 240 § 1 pkt 4 O.p. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Stosownie do art. 241 § 2 pkt 1 O.p. wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Termin, o którym mowa w tym przepisie, ma charakter materialnoprawny i ustalenie daty rozpoczęcia jego biegu ma szczególnie istotne znaczenie dla strony postępowania, albowiem po jego upływie strona zostaje pozbawiona prawa do wznowienia postępowania. Należy wskazać, że zwrot normatywny "powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji", wobec braku definicji ustawowej, musi być rozumiany zgodnie z jego językowym znaczeniem. Zatem, przedmiotowe sformułowanie powinno być interpretowane dosłownie, tj. odnosić się do rzeczywistości, a nie do kwestii formalnych, które nie mogą mieć znaczenia przesądzającego.

We wniosku o wznowienie postępowania datowanym na [...] grudnia 2022 r. Skarżący wskazał, że o fakcie wydania przez organ decyzji z dnia [...] czerwca 2022 r. Strona dowiedziała się dopiero po doręczeniu kopii tejże decyzji, co nastąpiło dnia [...] stycznia 2023 r. (k. 22 akt podatkowych). Po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r. (k. 52 akt podatkowych) wznowił postępowanie podatkowe zakończone decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r. Następnie organ I instancji przeprowadził postępowanie i decyzją z dnia [...] czerwca 2023 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej (k. 176 akt podatkowych). Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji, w wyniku którego sprawa została rozpatrzona przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zaskarżoną decyzją organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. (k. 227 akt podatkowych).

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja podlega jednak uchyleniu, ponieważ DIAS nie rozważył kwestii zachowania przez Skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, czym naruszył art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Wznowienie postępowania w sytuacji, gdy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu może nastąpić tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji – art. 241 § 2 pkt 1 O.p.

Skarżący wskazał tymczasem we wniosku datowanym na [...] grudnia 2022 r., który wpłynął do organu [...] stycznia 2023 r., że o fakcie wydania przez organ decyzji z dnia [...] czerwca 2022 r. dowiedział się dopiero po doręczeniu kopii tejże decyzji, co nastąpiło dnia [...] stycznia 2023 r. Nie zostało jednak rozważone przez organ w zaskarżonej decyzji, ani nie wynika to z akt podatkowych przekazanych Sądowi wraz ze skargą, kiedy Skarżący "dowiedział się o decyzji" w rozumieniu art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Informacja o doręczeniu "kopii decyzji" w dniu [...] stycznia 2023 r. nie jest zdaniem Sądu równoznaczna z "dowiedzeniem się" przez Skarżącego o decyzji.

W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt II GSK 1354/18). Zawarty w przepisie art. 241 § 2 pkt 1 O.p., zwrot dotyczący "powzięcia wiadomości o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informację pozwalającą jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie zarzutu wznowienia postępowania - dotyczy to więc takich danych jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest konieczne natomiast zaznajomienie się z jej treścią, bowiem nie mamy tutaj z do czynienia jej doręczeniem (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 kwietnia 2021 r., III SA/Wa 1611/20). Podkreślenia wymaga przy tym, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 O.p., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić organowi podatkowemu, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że podanie strony o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednego miesiąca, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Strona występująca z wnioskiem powinna zadbać o dowody potwierdzające datę (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., I SA/Gd 1069/20). Powyższe poglądy tut. Sąd podziela i przyjmuje za własne.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, organ winien wyjaśnić oraz rozważyć datę, w której Strona "dowiedziała się" o decyzji. Informacja pochodząca od Skarżącego o tym, iż doręczono mu "kopię decyzji" w dniu [...] stycznia 2023 r. nie znajduje potwierdzenia w aktach podatkowych. Wątpliwości Sądu budzi przy tym stwierdzenie o doręczeniu kopii decyzji w sytuacji, gdy brak jest informacji (i dowodów) na czyj wniosek nastąpiło doręczenie Skarżącemu kopii decyzji i kiedy ten wniosek został złożony. Okoliczności te nie wynikają bowiem z akt podatkowych przekazanych Sądowi wraz ze skargą. Okoliczności te, w ocenie Sądu, mogą mieć natomiast istotne znaczenie dla oceny, kiedy Skarżący rzeczywiście uzyskał informację pozwalającą mu zidentyfikować decyzję, której mu nie doręczono, w stopniu umożliwiającym sformułowanie wniosku o wznowienie postępowania.

Mając na uwadze przytoczone wyżej względy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku w związku z naruszeniem przez organ art. 240 § 2 pkt 1 O.p. W pkt II sentencji wyroku Sąd zasądził na rzecz Skarżącego od organu kwotę [...]zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz [...] zł opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (k. 32 akt sądowych) na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).

Rozpoznając ponownie sprawę organ II instancji, stosownie do art. 153 p.p.s.a., uwzględni stanowisko wyrażone przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, w szczególności dokona oceny zachowania przez Skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 240 § 2 pkt 1 O.p., a w przypadku powzięcia wątpliwości w tym zakresie, podejmie stosowne czynności procesowe w ramach posiadanych kompetencji.

Końcowo zaznaczyć należy, że - wobec stwierdzonego przez Sąd naruszenia przez organ art. 240 § 2 pkt 1 O.p. - przedwczesne byłoby odnoszenie się do merytorycznych zarzutów sformułowanych w skardze przez Stronę.

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2024 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] lutego 2024 r. (k. 39 akt sądowych). Wcześniej Skarżąca została poinformowana także o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem internetowym oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma (k. 38 akt sądowych). Należy zaznaczyć, że dopuszczalność rozpoznania spraw na posiedzeniach niejawnych w czasie obowiązywania obostrzeń związanych z epidemią COVID-19 była rozważana przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt II FSK 1230/21, a wyrażone w nim poglądy tut. Sąd podziela.

Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl

J. Ziołek T. Wójcik U. Wiśniewska