Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2745/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Prezydent [...], w imieniu którego działa Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich (upoważnienie z dnia [...] czerwca 2015 r.), decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], na podstawie art. 130a ust. 2a, ust. 10h, ust. 10j oraz ust. 6 i 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013 (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r., poz. [...]), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o [...] (Dz.U. nr 41, poz. 361 ze zm.) w związku z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwana dalej k.p.a.), ustalił wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] na kwotę 218 złotych oraz zobowiązał do zapłaty ww. kosztów T. B..

Odwołanie od powyższej decyzji złożył T. B..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a., art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.) i art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. B., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 130a ust. 2a, 6a, 10h i 10i ustawy Prawo o ruchu drogowym, od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje się odpowiednio.

Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta.

Dalej organ II instancji podał, iż została wydana dyspozycja usunięcia pojazdu [...] o nr rejestracyjnym [...] w dniu [...] kwietnia 2013r. o godzinie 19:01, w związku z parkowaniem w strefie znaku B-36b( zakaz zatrzymywania) i tabliczki T-24 od której odstąpiono tego samego dnia o godzinie 20:00 w związku z pojawieniem się skarżącego. Zgodnie z załącznikiem do faktury z dnia [...] maja 2013r. wystawionej przez firmę [...] sp. z o.o ,która usuwa pojazdy na podstawie umowy z Zarządem Dróg Miejskich [...], koszty związane z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu wyniosły 150,90 zł .

Mając powyższe na względzie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że zostały podjęte czynności dotyczące usunięcia pojazdu, w związku z parkowaniem w strefie znaku B-36. Kwotę stanowiącą koszty powstałe w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu zasadnie zaś naliczono, mając na uwadze uchwałę nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na rok 2013. i w oparciu o zbiorczą fakturę i tabelę.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. B..

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie zgadza się na obciążanie go kosztami wynikającymi z art. 130a ust. 2a , 6a, 10h,i 10i ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podkreślił, że pojazd sam dobrowolnie usunął z miejsca niedozwolonego ( znaku nie zauważył) w około pięć minut po pojawieniu się strażnika miejskiego, a więc nie powstały żadne koszty związane z usunięciem pojazdu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje uchyleniem rozstrzygnięć organów obu instancji - art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270).

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że na skarżącego T. B. został nałożony obowiązek zapłaty kwoty 218 złotych, tytułem obciążenia kosztami powstałymi na skutek wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której odstąpiono z powodu ustania przyczyn usunięcia.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji stanowi przepis art. 130 a ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lub 2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10i stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 130a powołanej wyżej ustawy pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:

1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu;

2) nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa w art. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c;

3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu;

4) pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby niepełnosprawnej o obniżonej sprawności ruchowej oraz osób wymienionych w art. 8 ust. 2;

5) pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego,

że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela (ust. 1).

Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy:

1) kierowała nim osoba:

a. znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,

b. nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu;

2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska (ust. 2).

Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów, stwierdzić należy, że warunkiem sine qua non wydania decyzji w przedmiocie nałożenia na właściciela pojazdu zapłaty kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono, jest ustalenie, że koszty te rzeczywiście powstały.

W tym celu organ ma obowiązek wyjaśnić w jakich okolicznościach doszło do wydania dyspozycji odholowania pojazdu, odstąpienia od tej dyspozycji oraz, czy wydanie dyspozycji odstąpienia spowodowało powstanie kosztów, którymi należy obciążyć właściciela pojazdu.

Podkreślić należy, że decyzja w przedmiocie kosztów wydania dyspozycji odholowania nie jest aktem wydawanym w trybie egzekucyjnym, a zatem wydanie decyzji winno poprzedzić niewadliwe zebranie materiału dowodowego, zgodnie z regułami obowiązującymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, a następnie ustalenie w oparciu o te dowody stanu faktycznego sprawy.

Tymczasem z akt administracyjnych sprawy przedłożonych Sądowi wraz ze skargą oraz wydanych w sprawie decyzji administracyjnych wynika, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie doprowadził organu do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Dyspozycja usunięcia pojazdu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013r. ( k.1 akt administracyjnych ) zawiera wiele nieścisłości. Dyspozycja została dokonana o godz. 19:21, który to zapis został przekreślony a obok wpisano godzinę 19:01 , również zapis strażnika miejskiego " odstępuję od usunięcia pojazdu na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym w dniu 23 kwietnia 2013r. o godz.20:00 ", budzi poważne wątpliwości, bowiem w rubryce " pojazd należy usunąć na parking [...] wpisano godzinę 19:15 / 20:00 z nieczytelna adnotacją.

Z dokumentacji fotograficznej sporządzonej przez firmę holującą [...] sp. z o.o wynika , iż zdjęcia przedmiotowego motoru zostały zrobione w dniu [...] kwietnia 2013r. o godzinie 18:36, a w około 30 minut przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu co sugeruje, iż samochód holowniczy był w tym czasie na miejscu zdarzenia.

Z zestawienia do faktury zbiorczej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013r. wynika, że koszt załadunku pojazdu [...][...] wyniósł kwotę 150,90 zł.

Jak z powyższego wynika zgromadzone w sprawie dokumenty i skarżona decyzja są ze sobą sprzeczna, z decyzji też zupełnie nie wynika jak została wyliczona kwota 218 zł, którą zobowiązano do zapłaty skarżącego, jakie rzeczywiste koszty zostały wygenerowane w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu, od której następnie odstąpiono. Jak bowiem wynika z dyspozycji usunięcia pojazdu od czynności tej odstąpiono zaś z faktury , iż dokonano załadunku, który to fakt nie znajduje żadnego potwierdzenia w aktach sprawy.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ będzie miał na uwadze przedstawione wyżej wskazania Sądu. Przeprowadzi prawidłowo, z zachowaniem zasad wynikających z art. 7, 77, 107 kpa postępowanie dowodowe. Ustali, czy w związku z zaistniałą sytuacją powstały koszty, do których uiszczenia obowiązany jest skarżący i w jakiej wysokości. Rzeczą organu jest także wyjaśnienie co obejmuje wskazana na fakturze kwota 150,90 zł skoro do załadunku pojazdu w rzeczywistości nie doszło.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.