Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1393/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2022 poz 2561
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 czerwca 2023 r. nr 18/REH/2023/06 w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz strony skarżącej C. Sp. z o.o. w S. 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 27 czerwca 2023 r., nr 18/REH/2023/06 Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie [...] sp. z o.o. (dalej: "skarżący") od rozstrzygnięcia postępowania nr 06-23-000465/REH/05/1/01 prowadzonego w trybie konkursu ofert w rodzaju: Rehabilitacja Lecznicza w zakresie świadczeń skojarzonych: Fizjoterapia Domowa, Fizjoterapia Domowa dla Osób o Znacznym Stopniu Niepełnosprawności. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561 ze zm., dalej: "ustawa") oraz art. 104 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: "k.p.a.").

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W ogłoszeniu o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert (kod postepowania 06-23-000465/REH/05/1/01) Małopolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zaprosił do składania ofert i uczestniczenia w konkursie ofert poprzedzającym zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej: PKWiU87- usługi w zakresie opieki zdrowotnej, 85141210-4 usługi leczenia medycznego świadczone w warunkach domowych, 85142100-7 usługi fizjoterapii, 85312500-4 usługi rehabilitacyjne w rodzaju 05- Rehabilitacja Lecznicza w zakresie Fizjoterapia Domowa Fizjoterapia dla Osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na obszarze 1215- suski, wartość zamówienia nie więcej niż 248242,50 zł na okres rozliczeniowy od 1 lipca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. okres obowiązywania umowy od 1 lipca 2023 do 30 czerwca 2028, maksymalna liczba umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania: 2.

W ogłoszeniu wskazano, że oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa i spełniające wymagania określone w: zarządzeniu nr 18/2017/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej; zarządzeniu nr 195/2020/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 11 grudnia 2020 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń – leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką; rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej świadczeniodawcy niebędącego podmiotem wykonującym działalność leczniczą, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1858); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 787); rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2019 r., poz. 866); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań, trybu pracy (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1858); ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r., poz. 633); ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tj. Dz. U. 2016 r., poz. 1372); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 256).

W dniu 19 maja 2023 r. rozstrzygnięto postępowanie w sprawie ofert i wybrano dwa podmioty: [...] sp. z o.o. (dalej: "uczestnik 1") oraz U. N. oraz W. N. (dalej: "uczestnik 2").

Skarżący złożył odwołanie od rozstrzygnięcia wskazując, że wnosi o udostępnienie dokumentacji postępowania konkursowego. W uzupełnieniu odwołania zarzucił naruszenie zasad równego traktowania oferentów biorących udział w postępowaniu, naruszenie ustawy o świadczeniach zdrowotnych poprzez brak odrzucenia ofert [...] oraz U. N. i W. N. z uwagi na podanie nieprawdziwych danych oraz wybór oferty, która powinna podlegać odrzuceniu z uwagi na brak spełnienia wymogów określonych w przepisach prawa. Skarżący wskazał, że obydwa podmioty, które zostały wybrane w procedurze konkursowej złożyły nieprawdziwe odpowiedzi na pytania sformułowane w postępowaniu, a zatem ich oferty, z uwagi na okoliczność, że zawierają nieprawdziwe informacje, powinny podlegać odrzuceniu. Skarżący podniósł ponadto, że oferta U. N i W. N. nie spełnia warunków określonych przepisami prawa. Skarżący podniósł, że oferta nie spełniała warunków określonych w załączniku do rozporządzenia w zakresie zapewnienia przez oferenta: przenośnego zestawu do elektroterapii z osprzętem nie mniej niż jeden zestaw na dwóch fizjoterapeutów, przenośnego zestawu do biostymulacji laserowej nie mniej niż jeden zestaw na dwóch fizjoterapeutów. Podmiot zadeklarował bowiem siedmiu fizjoterapeutów i trzy zestawy przenośne do fizjoterapii, a zatem nie spełniał warunku formalnego koniecznego do złożenia oferty, co powinno skutkować jej odrzuceniem.

W dniu 25 maja 2023 r. Prezes NFZ zawiadomił skarżącego oraz uczestników o wszczęciu postępowania w związku z wniesieniem przez skarżącego odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w drodze konkursu ofert.

Decyzją z dnia 27 czerwca 2023 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie skarżącego. W uzasadnieniu organ wskazał, że w postępowaniu zostały złożone oferty następujących podmiotów: skarżącego, [...] sp. z o.o. z siedzibą w T., U. N. i W. N. z siedzibą w T., [...] sp. z o.o. z siedzibą w Ż., [...] I. B. z siedzibą w M. W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy zostali wybrani U. N., W. N. oraz [...] sp. z o.o. Organ wyjaśnił, że w toku postępowania komisja zwróciła się do oferenta [...] sp. z o.o. o wyjaśnienie odpowiedzi, z której wynika, że w dniu złożenia oferty ofert realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie. Oferent wyjaśnił, że kierował się literalnym brzmieniem pytania i udzielił na nie odpowiedzi twierdzącej, ponieważ jest świadczeniodawcą na podstawie umowy z Małopolskim NFZ w ramach zakresu "Fizjoterapia domowa". W wyniku korekty, komisja zmniejszyła liczbę punktów przyznaną oferentowi. Podobnie, drugi z wybranych oferentów (U. N., W. N.) udzielił odpowiedzi, że "nieprzerwanie od pięciu lat, na podstawie umowy realizuje proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie". Udzielając odpowiedzi na pytanie komisji konkursowej, podmiot wyjaśnił, że aktualna umowa została zawarta od października 2018 r. Komisja na wniosek oferenta wprowadziła zmianę w odpowiedziach ankietowych i w rezultacie odjęto pierwotnie przyznane 5 punktów za odpowiedź i przyznano 2 punkty. Organ wskazał, że brak było podstaw do odrzucenia ofert z powodu błędnego zrozumienia pytania, a ponadto wskazał, że nie naruszył zasady równego traktowania, ponieważ wezwał wszystkich oferentów (w tym także skarżącego) biorących udział w procedurze o wyjaśnienie wątpliwości. Organ podnisósł, że wybrany podmiot spełniał wymagania sprzętowe, ponieważ na sześciu pracujących w tym samym czasie fizjoterapeutów, przypadają trzy zestawy sprzętu przenośnego. Decydujący jest bowiem harmonogram pracy przedstawiony przez ten podmiot, a nie liczba zgłoszonych terapeutów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 142 ust. 1 pkt. 3 ustawy w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia i załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ip. 2, pkt a tiret A 2, kolumna III ppkt 2, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż wymagania sprzętowe określające ilość przenośnych zestawów do elektroterapii z osprzętem oraz przenośnych zestawów do biostymulacji laserowej, przypadających na ilość fizjoterapeutów wskazanych w ofercie (jeden zestaw przypadający na dwóch fizjoterapeutów), są spełnione w przypadku, gdy pomimo posiadania zbyt małej ilości sprzętu (3 zestawy) w stosunku do zgłoszonych w ofercie fizjoterapeutów (7 osób), czas pracy osób wskazanych w zgłoszeniu nie nakłada się na siebie w taki sposób, by jednocześnie pracowało więcej niż 6 fizjoterapeutów, podczas gdy wykładnia literalna przepisu zawartego w załączniku nr 1 do rozporządzenia w sposób jasny wskazuje, Iż wymagania odnoszą się do liczby sprzętu przypadającego na daną liczbę fizjoterapeutów, niezależnie od ich czasu czy sposobu pracy;

- naruszenie przepisów prawa procesowego mającego wpływ na wynik postępowania, a to:

- art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ip. 2, pkt a tiret 2, kolumna III ppkt 2 poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie, podlegające na nieodrzuceniu przez organ konkursowy oferty niespełniającej wymaganych warunków, określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, podczas gdy oferta przedstawiona w postępowaniu konkursowym nr 06-0-23-000465/REH/05/1/01 złożona przez U. N., W. N. nie spełniała warunków dotyczących świadczenia usług w zakresie rehabilitacji leczniczej realizowanej w warunkach domowych w zakresie posiadania wymaganej ilości sprzętu przypadającego na liczbę fizjoterapeutów wskazanych w ofercie;

- art. 134 ust 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 149 ust. 1 pkt. 7 ustawy poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieodrzuceniu w postępowaniu konkursowym oferty U. N., W. N., niespełniającej wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, co stanowi naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i jest działaniem, które nie gwarantuje zachowania uczciwej konkurencji pomiędzy oferentami.

W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie, wskazując termin załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Do skargi skarżący dołączył pismo zastępcy Dyrektora Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej z dnia 24 lipca 2023 r., w którym wskazano, że wymóg zawarty w załączniku do rozporządzenia należy rozumieć literalnie, jako wskazujący wymóg posiadania konkretnej liczby zestawów na liczbę fizjoterapeutów, a nie odnoszący się do czasu ich pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie. Prezes NFZ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji W uzasadnieniu wskazał, że uczestnik 2 poinformował, że posiada przenośny zestaw do elektroterapii przynajmniej jeden na dwóch fizjoterapeutów oraz przenośny zestaw do biostymulacji laserowej nie mniej niż jeden zestaw na dwóch fizjoterapeutów. Podniósł, że dysponował siedmioma fizjoterapeutami, ale w żadnej godzinie czasu pracy komórki (potwierdzonej harmonogramem) nie pracuje jednocześnie więcej niż sześciu fizjoterapeutów, a posiada trzy zestawy do elektroterapii i laseroterapii. Organ podkreślił, że w oparciu o treść wyjaśnień oferenta oraz analizę harmonogramu komisja konkursowa prawidłowo potwierdziła spełnienie warunków określonych w rozporządzeniu. Odnosząc się do przedstawionego przez skarżącego stanowiska Narodowego Funduszu Zdrowia, wskazał że skarżący nie przedstawił treści pytania, które skierował do Narodowego Funduszu Zdrowia, a zatem trudno jest zweryfikować udzieloną odpowiedź.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę decyzji Prezesa NFZ stanowiły przepisy art. 154 ust. 2 i ust. 3 ustawy, zgodnie z którym odwołanie jest rozpatrywane w terminie 14 dni od daty jego otrzymania. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje zawarcia umowy o udzielenie świadczeń zdrowotnych. Po rozpatrzeniu odwołania Prezes NFZ wydaje decyzję uwzględniającą lub oddalającą odwołanie.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji – oddalającej odwołanie skarżącego - należy zwrócić uwagę, że podstawę formalnej i merytorycznej oceny zgłoszonych ofert stanowiły przepisy zawarte w następujących aktach prawnych: ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2561, dalej: "ustawa"); ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r., poz. 633, dalej: "u.d.l."); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań, trybu pracy (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1858); rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej świadczeniodawcy niebędącego podmiotem wykonującym działalność leczniczą, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1858); rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2019 r., poz. 866); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 787), rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tj. Dz. U. 2016 r., poz. 1372); rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 256, dalej "rozporządzenie").

Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy odrzuca się ofertę: 1) złożoną po terminie; 2) zawierającą nieprawdziwe informacje; 3) jeżeli świadczeniodawca nie określił przedmiotu oferty lub nie podał proponowanej liczby lub ceny świadczeń opieki zdrowotnej; 4) jeżeli zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia; 5) jeżeli jest nieważna na podstawie odrębnych przepisów; 6) jeżeli świadczeniodawca złożył ofertę alternatywną; 7) jeżeli oferent lub oferta nie spełniają warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2; 80 złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania rozstała rozwiązana przez Fundusz umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy; 9) jeżeli świadczeniodawca nie posiada pozytywnej opinii, o której mowa w art. 95d ust. 1.

Załącznik nr 1 do rozporządzenia stanowi: (lp. 2 – świadczenia gwarantowane realizowane w warunkach domowych), pkt 2 (warunki realizacji świadczeń gwarantowanych - wyposażenie świadczeniodawcy) 1) przenośny zestaw do elektroterapii z osprzętem - nie mniej niż 1 zestaw na 2 fizjoterapeutów; 2) przenośny zestaw do biostymulacji laserowej - nie mniej niż 1 zestaw na 2 fizjoterapeutów; 3) pomieszczenie biurowe z telefonem, sekretarką automatyczną i faksem; 4) pomieszczenie magazynowe na leki i sprzęt medyczny.

Sąd podziela stanowisko, że przepis art. 149 ust. 1 ustawy zawiera wyliczenie przyczyn, których zaistnienie zobowiązuje komisję konkursową do dorzucenia oferty, w tej sytuacji nie znajduje bowiem zastosowania instytucja wezwania oferenta do usunięcia braków (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2021 r., II GSK 36/19).

W niniejszym postępowaniu sporną okolicznością było spełnienie przez jednego wybranych z uczestnika 2 warunku formalnego określonego w załączniku rozporządzenia – czyli zapewnienia: przenośnego zestawu do elektroterapii z osprzętem nie mniej niż jeden zestaw na dwóch fizjoterapeutów, przenośnego zestawu do biostymulacji laserowej nie mniej niż jeden zestaw na dwóch fizjoterapeutów. W ocenie skarżącego warunek ten jest spełniony, w sytuacji gdy na całkowitą liczbę zgłoszonych fizjoterapeutów przypada wynikająca z rozporządzenia liczba przenośnych zestawów do terapii. W rezultacie, w sytuacji gdy uczestnik 2 zadeklarował siedmiu fizjoterapeutów, powinien dysponować czterema zestawami przenośnymi. W ocenie organu oraz oferenta istotne jest, aby zapewnić co najmniej jeden zestaw na dwóch równocześnie pracujących terapeutów, a zatem punktem odniesienia powinien być harmonogram pracy placówki przedstawiony przez oferenta. Zdaniem organu, w sytuacji przedstawienia przez uczestnika harmonogramu, z którego wynika, że nigdy jednocześnie nie pracuje więcej niż sześciu fizjoterapeutów, zapewnienie trzech przenośnych zestawów do elektroterapii i biostymulacji laserowej oznacza, że zostały spełnione warunki formalne wynikające z załącznika do rozporządzenia. W ocenie skarżącego oferta nie spełniała warunków formalnych wynikających z przepisów prawa, a zatem powinna zostać odrzucona.

Zdaniem Sądu zasadne są zarzuty podniesione w skardze, w świetle których oferta zgłoszona przez uczestnika 2 nie spełniała wymogów wynikających z przepisów prawa, a zatem podlegała odrzuceniu. W ocenie Sądu treść załącznika do rozporządzenia, która określając wymagania sprzętowe nie posługuje się określeniami dającymi podstawę przyjęcia, że ocena spełnienia tego warunku powinna być odnoszona do czasu pracy fizjoterapeutów, a nie całkowitej liczby zgłoszonych przez oferenta fizjoterapeutów, potwierdza stanowisko skarżącego. Inaczej bowiem, niż w przypadku wymagań dotyczących personelu, prawodawca nie posłużył się określeniem "etatu przeliczeniowego", lecz określił minimalną liczbę sprzętu przypadającego na dwóch fizjoterapeutów. Trzeba bowiem wskazać, że sposób sfomułowania tego warunku, wraz z innymi określonymi w tej jednostce redakcyjnej warunkami dotyczącymi wyposażenia świadczeniobiorcy (pomieszczenie biurowe z telefonem, automatyczną sekretarką i faksem, pomieszczenie magazynowe na leki i sprzęt medyczny), dają podstawę do stwierdzenia, że chodzi o formalne spełnienie tych warunków, a nie relatywizowanie ich do rozkładu czasu pracy jednostki zgłaszającej ofertę w procedurze konkursowej. Warunek ten jest spełniony bądź nie i nie podlega interpretacji, analizie, czy ocenie w zależności od tego jaki rozkład pracy fizjoterapeutów przedkłada oferent. Wskazać ponadto należy, że warunek ten powinien być spełniony przez oferenta nie tylko w dniu złożenia oferty, ale również przez cały czas trwania umowy (w przypadku wybrania danej oferty), natomiast niewątpliwie zrelatywizowanie go do harmonogramu pracy fizjoterapeutów, uniemożliwia realną weryfikację spełnienia tego warunku przez oferenta. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że brak zapewnienia wymagalnej liczby przenośnych zestawów do terapii ma charakter merytoryczny i jako taki nie może podlegać usunięciu przez wezwanie oferenta do jego usunięcia w toku procedury konkursowej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1990/11).

Ustawodawca określa warunki formalne świadczeń z zakresu fizjoterapii właśnie w celu wstępnej oceny ofert. Ta ocena zdaniem Sądu powinna mieć charakter "zero-jedynkowy" i dotyczyć zestawienia całkowitej liczby fizjoterapeutów zgłoszonych przez dany podmiot z całkowitą liczbą przenośnego sprzętu do rehabilitacji. Zdaniem Sądu zasadne są zarzuty skarżącego, w świetle których te warunki nie zostały spełnione przez wybrany w procedurze podmiot.

Powyższa interpretacja postanowień załącznika do rozporządzenia została wyrażona również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2021 r. NSA wskazał, że w przypadku zgłoszenia przez oferenta ośmiu fizjoterapeutów, konieczne jest wykazanie czterech kompletów sprzętu (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GSK 12/19). Również, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 lutego 2012 r. (VI SA/Wa 1990/11) przyjął, że wymóg określony w rozporządzeniu jest spełniony, jeżeli oferent dysponuje co najmniej jednym przenośnym zestawem na dwóch fizjoterapeutów.

Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia uwzględni wskazania zawarte w niniejszym uzasadnieniu, w tym w szczególności dotyczące interpretacji załącznika nr 1 do rozporządzenia, a następnie wyda rozstrzygnięcie z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1964).

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.