Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 861/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 8 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 84/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. Ś. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu w wysokości 100 złotych.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o prawo pomocy. Następne starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II SPP/Gd 33/21, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 lipca 2021 r. utrzymał to postanowienie w mocy.

W związku z tym Sąd zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 lutego 2021 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 sierpnia 2021 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął skarżącemu w dniu 6 września 2021 r. Jednakże, jak wynika z akt sprawy, w terminie tym ani skarżący ani jego pełnomocnik nie uiścili wymaganego wpisu sądowego (zob. notatka urzędowa sporządzona przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 4 października 2021 r.)

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącego.

W zażaleniu sformułowano zarzuty dotyczące naruszenia art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi, ponieważ:

- bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały skutecznie przerwany poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, a następnie sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Wydział II z dnia 1 czerwca 2021 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SPP/Gd 33/21, które odmawia przyznania wnioskodawcy (skarżącemu) prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego;

- strona skarżąca po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie została ponownie skutecznie wezwana do zapłaty wpisu sądowego od skargi;

- wszystkie wpisy, w których wezwania zostały skutecznie doręczone, zostały zapłacone.

W ocenie strony skarżącej nie został spełniony podstawowy warunek do odrzucenia skargi wynikający z ww. przepisu, gdyż skarżący nie został ponownie wezwany do zapłaty wpisu po prawomocnym rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Argumentacja zażalenia w zasadzie jest sprzeczna z aktami sprawy, z których wynika, że skarżący został ponownie wezwany do zapłaty wpisu po prawomocnym rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tak też argumentował Sąd I instancji wskazując, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy (tu: należy wyjaśnić, że postanowienie Sądu I instancji z 20 lipca 2021 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest prawomocne) zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 lutego 2021 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego, tj. E. Ś., w dniu 30 sierpnia 2021 r., a w treści wezwania wyraźnie wskazano, że dotyczy ono skarżącego P. Ś.. Wynika z tego, że strona skarżąca skutecznie została wezwana do wykonania zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął skarżącemu w dniu 6 września 2021 r. Sąd I instancji ustalił zaś w dniu 4 października 2021 r. w Oddziale Finansowo-Budżetowym WSA w Gdańsku, że ani skarżący ani jego pełnomocnik nie uiścili wymaganego wpisu sądowego. Strona skarżąca, składając zażalenie, nie przedstawiła natomiast dowodu na okoliczność uiszczenia wpisu sądowego w terminie zakreślonym w przez Sąd. W tych warunkach faktycznych Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dlatego zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.