Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 797/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 2 ust. 2 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 29 czerwca 2023 r., znak: SKO.II.41/1049/ŚR.DW/2023 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Chełm z dnia 24 maja 29023 r., znak MOPR.WŚ.ZŚRA.41383.ODM- 47/2023.


UZASADNIENIE

I. K. (dalej jako "strona", "skarżąca", "wnioskodawczyni") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 29 czerwca 2023 r. w przedmiocie dodatku węglowego.

Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z 2 września 2022 r. skarżąca wystąpiła do Prezydenta Miasta Chełm o wypłatę dodatku węglowego. We wniosku strona wskazała, że w jej jednoosobowym gospodarstwie domowym głównym pod adresem u. [...] [...] w C. głównym źródłem ogrzewania jest kocioł na paliwo stałe.

Decyzją z dnia 2 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta C., odmówił przyznania dodatku węglowego. Organ uznał, że strona nie zamieszkuje pod adresem wskazanym we wniosku o przyznanie dodatku węglowego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w C. decyzją z dnia 17 stycznia 2023 r. uchyliło decyzję organu I instancji

i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy wymagane było przeprowadzenie wywiadu środowiskowego bezpośrednio na miejscu. Ustalenie co do wyglądu zewnętrznego nieruchomości, jak także stanu zagospodarowania pomieszczeń mieszkalnym w budynku, które mogą pozwolić na stwierdzenie czy budynek mieszkalny jest niezamieszkały. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zaniechał także przeprowadzenia innych dowodów, takich jak uiszczanie opłat za gospodarowanie odpadami, analiza zużycia wody, energii elektrycznej, adres odbioru korespondencji, danych ze spisu wyborców i innych, które pozwoliłyby na ustalenie stanu faktycznego co do miejsca zamieszkania wnioskodawczyni.

W toku ponownie prowadzonego postępowania w dniach 23 i 25 stycznia 2023 r. pracownik socjalny udał się pod adres C. [...] pod którym nie zastał nikogo. W ocenie pracownika nieruchomość jest niezamieszkała, a z przeprowadzonej rozmowy z sąsiadem wynika, że wnioskodawczyni nie zamieszkuje pod tym adresem. Ze wskazanej czynności została sporządzona notatka służbowa (k. 13 akt adm.).

Decyzją z dnia 17 lutego 2023 r. Prezydent Miasta C. ponownie odmówił stronie przyznania dodatku węglowego. Organ uznał, że skarżąca nie zamieszkuje pod adresem wskazanym we wniosku o przyznanie dodatku węglowego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w C. decyzją z dnia 31 marca 2023 r. uchyliło decyzję organu I instancji

i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, że w praktyce wywiad środowiskowy nie został w ogóle przeprowadzony, zatem nie pozyskano żadnych informacji o gospodarstwie domowym skarżącej, jak także o źródle ogrzewania

i stosowanym paliwie. W ocenie Kolegium stwierdzenie jednego z sąsiadów jest tylko jedną z okoliczności wskazujących na brak zamieszkiwania, ale nie może być jedyną przesłanką, na której podjęto decyzję.

Decyzją z dnia 24 maja 2023 r. Prezydent Miasta C. odmówił przyznania dodatku węglowego ze względu na odmowę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony wskazała, że organ I instancji ignoruje zalecenia organu odwoławczego. Zarzuciła, że opis czynności przeprowadzonych w dniu 28 kwietnia 2023 r. w miejscu zamieszkania I. K. , miał inny przebieg niż został opisany w notatce. Zwrócono uwagę, że pomimo wiedzy organu o ustanowionym pełnomocnictwie korespondencja dalej jest kierowana do I. K. na adres ul. [...]. W trakcie wizyty pracowników Urzędu Miasta mąż pełnomocniczki poinformował, że nie było żadnej korespondencji zawiadamiającej o przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego. W związku z tym pełnomocnik złożyła reklamację do Urzędu Pocztowego. Pełnomocnik strony podniosła, że całkowitą nieprawdą jest to, że jej mąż odmówił przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. W trakcie wizyty pracowników urzędu jej mąż proponował, że zawiezie ich do miejsca pobytu I. K. i ta będąca osobą świadomą i kontaktową złoży stosowne oświadczenie.

W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 29 czerwca 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżona decyzję.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, organ odwoławczy przytoczył treść przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm. – dalej jako "u.d.w.") i wskazał, że warunkiem koniecznym przyznania przedmiotowego dodatku jest zamieszkiwanie w budynku, którego głównym źródłem ogrzewania są wymienione w powołanej ustawie nośniki energii cieplnej. Innymi słowy dodatek przysługuje nie na każdą nieruchomość wnioskodawcy, lecz jedynie w przypadku, gdy konkretna nieruchomość z zainstalowanym źródłem ciepła jest gospodarstwem domowym wnioskodawcy. Jednak celem ustawy nie jest finansowanie kosztów ogrzewania wszystkich nieruchomości wnioskodawcy, ale jedynie wsparcie w tych przypadkach, gdy wnioskodawca faktycznie zamieszkuje w danej nieruchomości, a z racji tego ponosi koszty jej ogrzewania. Zachodzić musi w takim przypadku związek pomiędzy koniecznością ogrzewania nieruchomości a faktycznym w niej zamieszkiwaniem. Jeżeli wnioskodawca mieszka w innej nieruchomości lub w innym mieście, a jedynie jest właścicielem domu z zainstalowanym źródłem ciepła, w którym w rzeczywistości nie mieszka (nie koncentrują się tam jego codzienne sprawy życiowe) to pomoc w formie przedmiotowego dodatku mu nie przysługuje.

Kolegium wyjaśniło, że na podstawie pełnomocnictwa notarialnego do reprezentowania strony przed wszystkimi urzędami i instytucjami są upoważnieni K. M. i J. M.. Wszystkie pisma powinny być zatem kierowane na adres jednego z pełnomocników skarżącej, co w niniejszym postępowaniu zostało naruszone.

Organ odwoławczy wskazał także, że zgodnie z zaleceniem organ I instancji wezwaniem z dnia 6 kwietnia 2023 r. wezwał do udziału w czynnościach wywiadu środowiskowego stronę osobiście lub przez jej pełnomocnika. Wezwanie zostało skierowane na adres I. K. i pomimo dwukrotnego awizowania nie zostało odebrane. Kolegium zwróciło uwagę, że wobec ustanowienia pełnomocników strony wnioskującej o przyznanie dodatku węglowego wezwanie powinno być doręczone dla jednego z pełnomocników, tym samym doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jednak, zdaniem Kolegium, pomimo wadliwego zawiadomienia, w dniu przeprowadzenia czynności to jest 28 kwietnia 2023 r. na nieruchomości stanowiącej własność I. K. przebywał jeden z jej pełnomocników i w takiej sytuacji nie mógł odmówić przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Zgodnie z wezwaniem czynności procesowe miały być przeprowadzone pod adresem: ul. [...] w C.. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, pracownicy urzędu uczestniczący w czynnościach nie mieli obowiązku przemieszczać się do miejsca obecnego pobytu osoby wnioskującej o dodatek węglowy. Kolegium stwierdziło, że wobec odmowy przeprowadzenia wywiadu środowiskowego przez jednego z pełnomocników organ I instancji miał prawo zastosować przepis art. 2 ust. 15e u.d.w., wprowadzający sankcję za odmowę przeprowadzenia wywiadu.

W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu skarżąca nie zgodziła się

z zaskarżoną decyzją wnosząc o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,

- nakazanie uzyskania przez właściwe organy materiału dowodowego w postaci zużycia energii elektrycznej, opłaty podatkowe, opłaty za wywóz odpadów, zgłoszenie do właściwych miejscowo list wyborczych itp. na czas ubiegania się o wypłatę dodatku węglowego tj. wrzesień 2022 r. oraz nakazanie przeprowadzenia oceny w tym zakresie w oparciu o wskazany materiał dowodowy,

- wyznaczenie ram czasowych sprawy jakie winny być brane pod uwagę podczas podjęcia decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania dodatku węglowego,

- przeprowadzenie oceny dotychczas zebranego materiału dowodowego w zakresie właściwej oceny przeprowadzonej przez członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które w dwóch pierwszych decyzjach uchylających decyzje organu I instancji nakazało uzyskanie wiarygodnego materiału, a w obliczu całkowitego zignorowania wskazań SKO w Chełmie przez pracowników organu I instancji pominęło ten fakt w zaskarżonej decyzji,

- przeprowadzenie oceny w zakresie celowej przewlekłości postępowania jakiej dopuścili się pracownicy MOPR w C. wydając wszystkie decyzje w ostatnim możliwym terminie pomimo braku wykonywanych w tym czasookresie czynności,

- w przypadku uznania, że zgromadzony materiał dowodowy potwierdza stanowisko I. K. o zasadność uprawnienia do otrzymania dodatku węglowego, nakazanie organowi I instancji wypłatę na rzecz wnioskującej dodatku węglowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że I. K. jest osoba schorowaną, która w zależności od stanu zdrowia przebywała w domu tj. C. ul. [...], w miejscu zamieszkania pełnomocnika tj. [...], gm. C. (oddalone o ok. 2 kilometry od pierwszego adresu) lub w szpitalach z powodów hospitalizacji. Podczas czynności wykonywanych przez MOPR w C. nigdy nie zadzwoniono do I. K. jak też do pełnomocnika w celu ustalenia chociażby podstawowych informacji. Strona zwrócił uwagę, że kiedy w jednej z decyzji organu I instancji napisano, że podczas czynności terenowych dom był pusty i wyglądał na niezamieszkały, Kolegium poddało za wątpliwe aby czynności te faktycznie zostały wykonane. Strona wskazała, że przedstawiła dokumentację, z której wynika, że w dniu 18 stycznia 2023 r. I. K. trafiła do szpitala gdzie była hospitalizowana do dnia 16 lutego 2023 r. (kserokopia karty informacyjnej znajduje się w materiałach sprawy). Po wyjściu ze szpitala tj. od dnia 16 lutego 2023 r. I. K. wskutek pogorszenia stanu zdrowia na stałe przebywa w domu pełnomocniczki tj. H. [...] Strona wskazała także, że w toku postepowania podnosiła, że by w zakresie przyznania dodatku węglowego brano pod uwagę czasookres, w którym ubiegano się o ten dodatek a więc wrzesień 2022 r. a nie czasookres od stycznia do chwili obecnej.

Strona podniosła, że członkowie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie odnieśli się do własnoręcznie podpisanego oświadczenia wnioskującej I. K., która potwierdziła fakt przebywania we wrześniu 2022 r. pod adresem C. ul. [...]. Ponadto nie zajęli również stanowiska w zakresie ignorowania przez pracowników MOPR w C. przesyłania korespondencji na adres H. [...] Informacja o zaplanowanych czynnościach, do których w stanowisku MOPR w C. miał nie dopuścić K. M. nie została przesłana pod adres [...], co wskazuje, zdaniem skarżącej na fakt, strony nie zostały w sposób prawidłowy poinformowane o ich terminie. Dla strony niezrozumiałym jest, że sytuacja rzeczywista następująca po dacie ubiegania się o dodatek węglowy o kilka miesięcy (wrzesień 2022 - lipiec 2023) jest podstawą do podjęcia decyzji w zakresie zasadności wypłaty dodatku na dzień 2 września 2022 r. Tym bardziej, że od lutego 2023 r. organ informowany był, że stan zdrowia I. K. pogorszył się i uniemożliwia jej samodzielną egzystencję.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w postępowaniu, mających wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej dodatku węglowego. Podstawą odmowy przyznania tego dodatku było stwierdzenie, że odmówiono przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, co na podstawie art. 2 ust. 15e u.d.w. uzasadnia odmowę przyznania wnioskowanego dodatku. Sąd zwraca uwagę, że zaskarżona decyzja jest trzecią decyzją organu odwoławczego wydaną w niniejszej sprawie. We wcześniejszych swoich decyzjach Kolegium wskazywało na okoliczności jakie organ I instancji powinien wyjaśnić i na podstawie jakich dowodów ustalić stan faktyczny w sprawie.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 2 ust.1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 2 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.w. przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się: osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe).

Wskazać należy, że aby dodatek węglowy mógł zostać przyznany wnioskodawca musi zamieszkiwać oraz gospodarować w budynku. Przepisy ustawy o dodatku węglowym nie precyzują jak rozumieć pojęcie zamieszkiwania, zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego. W tym zakresie należy uwzględnić treść art. 25 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu przesłanek tej normy prawnej świadczą dwie okoliczności - zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, tj. miejscem gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe Pojęcie miejsca zamieszkania, przyjęte w art. 25 Kodeksu cywilnego, jest więc konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus). Oba te elementy muszą występować łącznie. Przerwa w przebywaniu spowodowana szczególnymi okolicznościami (...), nie zmienia jednak miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym (por. wyrok WSA w Olsztynie 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 395/23 i przytoczone tam orzecznictwo, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Z powyższych rozważań wynika więc, że konieczną przesłanką do otrzymania dodatku węglowego jest zamieszkiwanie w budynku.

Na obecnym etapie postępowania organy skupiły się jedynie na okoliczności przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, pomijając pozostałe dowody, które pozwoliłyby na ustalenie stanu faktycznego co do miejsca zamieszkania wnioskodawczyni w momencie składania wniosku. Organ I instancji nie wziął pod uwagę dowodów, co do których przeprowadzenia został zobligowany decyzją Kolegium z dnia 17 stycznia 2023 r., w tym dowodu z uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami, dokonanie analizy zużycia wody, energii elektrycznej, ustalenie adresu odbioru korespondencji, danych ze spisu wyborców i innych, które pozwoliłyby na należyte ustalenie stanu faktycznego w sprawie.

W toku postępowania organy były informowane, że od 18 stycznia 2023 r. wnioskodawczyni przebywała w szpitalu, a następnie ze względu na stan zdrowia pod adresem [...] [...] W aktach sprawy (k.7) znajduje się notatka służbowa sporządzona przez pracownika z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 23 listopada 2022 r. z J. M., z której wynika, że I. K. od 4 lat pozostaje pod jej opieką i pozostaje w [...]. Natomiast J. M. regularnie przepala w budynku należącym do skarżącej. Natomiast rozmowa z sąsiadem wskazywała, że skarżąca nie mieszka pod tym adresem (k.13 akt adm.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie składu orzekającego

w niniejszej sprawie organy nie wykazały w sposób wystarczający, że skarżąca

w momencie składania wniosku nie zamieszkiwała i nie gospodarowała w budynku położonym pod adresem ul. [...] w C.. Wskazana okoliczność ma kluczowy wpływ na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie.

Sąd ponownie wskazuje, że czasowa (nawet wielomiesięczna) nieobecność w miejscu zamieszkania, zwłaszcza spowodowana pobytem w szpitalu czy np. domu opieki z uwagi na zły stan zdrowia, nie może być oceniana w znaczeniu prawnym jako zmiana miejsca zamieszkania. Wyjaśnić także należy, że kolejną przesłanką konieczną do przyznania dodatku węglowego jest gospodarowanie w budynku. Przyjąć należy, że co do zasady nieprzebywanie w lokalu może wskazywać na brak gospodarowania, ale w sytuacji gdy nieobecność ma charakter jedynie czasowy, a w jej trakcie został zakupiony opał i mieszkanie jest ogrzewane przy pomocy innej osoby, to okoliczności te mogą świadczyć o wypełnieniu przesłanki gospodarowania. Pod uwagę należy też wziąć umowy czy rachunki wskazujące na dostarczanie mediów, które są konieczne do zamieszkiwania w domu. Sąd ponownie zwraca uwagę, że Kolegium w swojej decyzji

z dnia 17 stycznia 2023 r. wskazywało organowi I instancji na przeprowadzenie dowodów w tym zakresie, ale kontrolując kolejne wydane decyzje organu I instancji pominęło tę kwestię, skupiając się jedynie na dowodzie z wywiadu środowiskowego, który praktycznie nie został przeprowadzony.

Wobec powyższego należy uznać, że decyzja w sprawie wydana została przedwcześnie, bez zgromadzenia w sprawie pełnego materiału dowodowego. W zasadzie jedynym dowodem, w oparciu o który organy wydały zaskarżoną decyzję w obu instancjach, była notatka z wizyty w dniu 28 kwietnia 2023 r. na posesji należącej do skarżącej pod adresem [...] w C.. We wskazanej notatce stwierdzono, że nie zastano I. K., a K. M. jako pełnomocnik skarżącej odmówił przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że organ I instancji, po pierwsze miał wiedzę, że skarżąca po wyjściu ze szpitala nie przebywa pod wskazanym adresem, a po drugie kierował korespondencję do skarżącej pod ten adres, a nie do jej pełnomocników na adres [...] [...] Mając na względzie wskazane okoliczności, w ocenie Sądu niniejsza sprawa nie została rozstrzygnięta zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego. Co prawda przepisy u.d.w. przewidują uproszczoną procedurę rozpatrywania wniosków o dodatek węglowy, ale w art. 3 ust. 3 odsyłają do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach nieuregulowanych ustawą. Przypomnieć więc należy, że zgodnie z treści art. 7 i art. 9 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Dyspozycji tych przepisów organy nie zrealizowały. Zatem przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, organy dokonają weryfikacji czy w momencie złożenia wniosku o dodatek węglowy skarżąca zamieszkiwała pod adresem ul. [...] w C. i dopiero od momentu pobytu w szpitalu od 18 stycznia 2023 r. nie zamieszkuje pod wskazanym adresem. Ustaleń organy dokonają w oparciu o prawidłowo przeprowadzony wywiad środowiskowy oraz inne dowody, w tym rachunki dotyczące dostarczanych mediów w tym okresie, oraz inne dowody, które uznają za niezbędne do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Mając na względzie powyższe rozważania Sąd uchylił decyzje organów obu instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a.