Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 237/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151, art. 134 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art 110 ust 3 i art. 110 ust. 4 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 2067
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant referent stażysta Aneta Kardas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2020 r. sprawy ze skargi R. F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej za 2018 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R.F. decyzją z [...] listopada 2018 r. (nr [...]), Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lipca 2018 r. o odmowie przyznania skarżącemu nagrody rocznej za 2018 r.

Z okoliczności faktycznych sprawy ustalonych przez organy administracji i przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z [...] marca 2018 r. wydanym na podstawie art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067), przyznał skarżącemu nagrodę roczną za 2018 r. w wysokości 1/12 uposażenia otrzymywanego w roku kalendarzowym.

Komendant Główny Policji decyzją z [...] lipca 2018 r. (nr [...]) stwierdził nieważność tego rozkazu personalnego, jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji. Organ wyjaśnił, że R.F. w 2018 r. rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (nr [...]) z dnia [...] marca 2018 r., został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] marca 2018 r., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, a zatem w 2018 r. funkcjonariusz pełnił służbę jedynie przez dwa miesiące i pięć dni. Dlatego też decyzja o przyznaniu funkcjonariuszowi nagrody rocznej została wydana z rażącym naruszeniem art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji, które stanowią, że prawo do nagrody rocznej powstaje w związku z pełnioną służbą w danym roku kalendarzowym, jeżeli okres pełnienia służby wyniósł w tym roku co najmniej 6 miesięcy. Organ podkreślił, że funkcjonariusz został zwolniony ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, a nie w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty i dlatego nie ma podstaw do zastosowania art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji, zgodnie z którym wymogu 6 miesięcznego okresu służby nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym policjant został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z [...] lipca 2018 r. (nr [...]) działając na podstawie art. 110 ust. 3 ustawy o Policji orzekł, że skarżącemu nie przysługuje nagroda roczna za 2018 r., a Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu odwołania skarżącego od tej decyzji, decyzją z [...] listopada 2018 r. - zaskarżoną do Sądu - utrzymał w mocy tę decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m. in., że z przepisów art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji wynika, że nagroda roczna (w wysokości 1/12 uposażenia otrzymywanego w danym roku kalendarzowym) przysługuje funkcjonariuszowi, który pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym. Według art. 110 ust. 4 pkt 3 tej ustawy wymaganie to nie ma zastosowania m. in. w przypadku, gdy policjant został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, mimo że skarżący złożył w dniu [...] lutego 2018 r. raport (wniosek) o przeniesienie w stan spoczynku z powodu nabycia praw emerytalnych, który został zaakceptowany w dniu [...] lutego 2018 r. przez przełożonego funkcjonariusza, który określił termin zwolnienia na dzień [...] maja 2018 r. R.F. został bowiem wcześniej (z dniem [...] marca 2018 r.) zwolniony ze służby, z uwagi na ważny interes służby.

R.F. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] listopada 2018 r. zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 110 ust. 3 i art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji. W dniu [...] lutego 2018 r. złożył wniosek o zwolnienie ze służby w Policji, w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych, który został zaakceptowany przez przełożonego w dniu [...] lutego 2018 r. W związku z tym późniejsze zwolnienie go ze służby, z dniem [...] marca 2018 r., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, tj. z uwagi na ważny interes służby, jest bez znaczenia dla przyznania mu prawa do nagrody rocznej.

Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 237/19 zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Sąd wyjaśnił, że wyrokiem z 12 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1700/19 (zaskarżonym przez R.F. skargą kasacyjną) oddalił jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] lipca 2018 r. stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2018 r. o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej za 2018 r.

Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzającej, że R.F. nie przysługuje nagroda roczna za 2018 r. jest uzależnione od prawomocnego rozstrzygnięcia w tej sprawie, dotyczącej decyzji o stwierdzeniu nieważności wcześniejszej decyzji (rozkazu personalnego) o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej za ten rok. Pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego w sprawie przyznania nagrody rocznej za 2018 r., a rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej późniejszej odmowy przyznania nagrody rocznej temu samemu funkcjonariuszowi i za ten sam rok, zachodzi bowiem taka zależność (związek) który czyni niemożliwe rozstrzygnięcie drugiej sprawy bez rozstrzygnięcia sprawy pierwszej. Wcześniejsze wyeliminowanie w trybie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego o przyznaniu nagrody ma znaczenie dla późniejszego postępowania, zakończonego decyzją Komendanta Głównego Policji z [...] listopada 2018 r. o odmowie przyznania skarżącemu nagrody rocznej za 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 1767/19 oddalił skargę kasacyjną R.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1700/19 o oddaleniu jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] lipca 2018 r. stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2018 r. o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej za 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji (i organu), że rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2018 r. został wydany z rażącym naruszeniem art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji. Zdaniem Sądu, jest oczywiste, że to zwolnienie funkcjonariusza z Policji z dniem [...] marca 2018 r., nie miało żądnego związku z nabyciem przez skarżącego uprawnień do emerytury. Wobec tego w jego przypadku nie mógł znaleźć zastosowania art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji, zwalniający od wymagania pełnienia służby przez okres co najmniej sześciu miesięcy w danym roku kalendarzowym. Zastosowanie w tych niebudzących okolicznościach faktycznych sprawy art. 110 ust. 3 w związku z art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji i przyznanie skarżącemu nagrody rocznej stanowi zatem rażące naruszenie tych przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 lipca 2020 r. podjął postępowanie w niniejszej sprawie, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

W zaskarżonej decyzji Komendant Główny Policji stwierdził, że skarżący w 2018 r. nie pełnił służby przez sześć miesięcy (ponieważ został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] marca 2018 r.), a jego zwolnienie nie nastąpiło z powodu nabycia uprawnień emerytalnych, w związku z tym w świetle art. 110 ust. 1 i ust. 3 ustawy o Policji nie ma podstaw do przyznania mu nagrody rocznej za 2018 r. Organ wydał tę decyzję po uprzednim stwierdzeniu nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] marca 2018 r. o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej za 2018r.

Sąd uznaje stanowisko organu za prawidłowe, ponieważ znajduje ono oparcie w okolicznościach faktycznych sprawy i w przepisach prawa.

Z przepisów art. 110 ust. 1 i ust. 3 zd. 1 ustawy o Policji wynika w sposób jednoznaczny, że nagroda roczna (w wysokości 1/12 uposażenia otrzymywanego w danym roku kalendarzowym) przysługuje funkcjonariuszowi, który pełnił służbę przez okres co najmniej 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym. Według art. 110 ust. 4 pkt 3 tej ustawy wymaganie to nie ma zastosowania m. in. w przypadku, gdy policjant został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty. Zdaniem skarżącego z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, ponieważ skarżący złożył w dniu [...] lutego 2018 r. raport (wniosek) o przeniesienie w stan spoczynku z powodu nabycia praw emerytalnych.

Z akt sprawy wynika, że ten wniosek został zaakceptowany w dniu [...] lutego 2018 r. przez przełożonego funkcjonariusza. W ramach tej akceptacji przełożony określił termin zwolnienia na dzień [...] maja 2018 r. Należy jednakże podkreślić, że akceptacja przełożonego dotyczyła zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, a więc zwolnienia wskutek pisemnego zgłoszenia przez policjanta wystąpienia ze służby. Wynika z tego, po pierwsze, że zgoda przełożonego na wystąpienie skarżącego ze służby nie nawiązywała do nabycia przez skarżącego uprawnień emerytalnych. Po drugie zaś samo wyrażenie zgody na wystąpienie ze służby nie jest równoznacznie ze zwolnieniem ze służby. To zwolnienie miało bowiem nastąpić dopiero [...] maja 2018 r. Skarżący został natomiast zwolniony ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 z dniem [...] marca 2018 r. z uwagi na ważny interes służby.

Z przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych jednoznacznie wynika, że zwolnienie skarżącego nie miało żadnego związku z nabyciem przez niego uprawnień do emerytury. Wobec tego w jego przypadku nie mógł znaleźć zastosowania art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji, zwalniający od wymagania pełnienia służby przez okres co najmniej sześciu miesięcy w danym roku kalendarzowym. Trzeba dodać, że w taki sam sposób ocenił przedstawiony stan faktyczny Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1700/19 (oddalającym skargę R.F. decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] lipca 2018 r. stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2018 r. o przyznaniu skarżącemu nagrody rocznej za 2018 r.) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku z dnia 19 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 1767/19 (oddalającym skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Sądu I instancji z 12 lutego 2019 r.).

Z powyższego wynika, że nie jest prawidłowe zapatrywanie skarżącego wyrażone w skardze do Sądu, że skoro w dniu [...] lutego 2018 r. złożył wniosek o zwolnienie ze służby w Policji, w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych (który został zaakceptowany przez przełożonego w dniu [...] lutego 2018 r.), to późniejsze zwolnienie go ze służby, z dniem [...] marca 2018 r., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest bez znaczenia dla przyznania mu prawa do nagrody rocznej.

Z tych wszystkich względów zawarte w skardze zarzuty naruszenia art. 110 ust. 3 i art. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji nie są uzasadnione. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję w zakresie wykraczającym poza granice wyznaczone zarzutami skargi (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji lub orzeczenia o jej nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany uwzględnić z urzędu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy, oddalił skargę R.F. na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] listopada 2018 r.