Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1562/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 34
journal: Dz.U. 2021 poz 1800
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Borys Marasek, Protokolant st. sekretarz sądowy Halina Modliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2023 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 października 2022 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.498.2022.1.IZ UNP: 1757460 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1.Przedmiotem skargi jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach (dalej: Organ, Dyrektor) w sprawie skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych wydana dla N. Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca, Skarżąca).

2. Dotychczasowy przebieg postępowania.

2.1. Z akt sprawy wynika, że 1 lipca 2022 r. do Organu wpłynął wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: CIT) dotyczących ustalenia, czy otrzymane transze z tytułu uzyskanej przez Spółkę rekompensaty od S. (dalej: S.) stanowią przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2021, poz. 1800 ze zm., dalej: u.p.d.o.p.)

Przedstawiając stan faktyczny Spółka wskazała, iż jej działalność polega na produkcji pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli (przedmiot przeważającej działalności wg kodów PKD: 29, 32, Z).

W związku z działalnością prowadzoną w oparciu o posiadane Zezwolenia (Zezwolenie nr [...] i nr [...] wydane przez Zarząd [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Stefy Ekonomicznej rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie następujących wyrobów wytworzonych na terenie strefy; m.in. 29.32 Produkcja pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych z wyłączeniem motocykli) Spółka nabywa od C. (dalej: C.) przekładnie zębate, które są montowane w układach kierowniczych projektowanych i wytwarzanych przez C. wytwarza przekładnie zębate ze stali dostarczanej jej przez S.

Prowadzona przez Spółkę w ramach Zezwolenia działalność polegająca na produkcji układów kierowniczych wymaga użycia elementów spełniających rygorystyczne wymogi z zakresie ich właściwości fizycznych, w tym głównie trwałości. Wykorzystanie do produkcji układów kierowniczych elementów niepełnowartościowych może prowadzić do zmniejszenia bezpieczeństwa całego układu, tym samym Spółka dokłada wszelki starań, aby wyeliminować z produkcji elementy wadliwe.

W roku podatkowym 2021 r. Spółka nabywała od C. partię przekładni zębatych, której część została wyprodukowana ze stali niepełnowartościowej. W celu zapobiegnięcia wykorzystania w produkcji układów kierowniczych wadliwych przekładni zębatych. Spółka poniosła dodatkowe koszty robocizny reprezentujące prace jakościowe związane z sortowaniem detali wadliwych i koszty złomowania elementów wyprodukowanych ze stali niepełnowartościowej, nienadających się do użycia w produkcji układów kierowniczych w wysokości 476 268,90 EUR.

Ostatecznie w celu zakończenia sporu pomiędzy stronami, w dniu 29 marca 2022 r. została zawarta ugoda pomiędzy Spółką a S. Na jej podstawie S. zgodził się przekazać Spółce rekompensatę w kwocie 357 201,00 EUR tytułem częściowej rekompensaty poniesionych przez Spółkę dodatkowych kosztów produkcji związanych z sortowaniem i zezłomowaniem przekładni zębatych wyprodukowanych ze stali niepełnowartościowej. Z zawartej ugody wynika, że rekompensata zostanie wypłacona Spółce w trzech transzach, tj.;

- 190 507,00 EUR do 30 kwietnia 2022 r.,

- 95 254,00 EUR do 30 czerwca 2022 r.,

- 71 440,00 EUR do 30 września 2022 r. (transza wpłynęła 24 października 2022 r.)

29 kwietnia 2022 r. Spółka wystawiła notę obciążeniową dla S. na kwotę 190 507,00 EUR, w tym samym dniu pierwsza transza rekompensaty wpłynęła na konto Spółki. W związku z tym Spółka skierowała pytanie, czy otrzymane transze z tytułu uzyskanej przez Spółkę rekompensaty od S stanowią przychód podlegający zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.?

Zdaniem Spółki otrzymane przez nią transze środków z tytułu rekompensaty od S. stanowią przychód podlegający zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Spółka przedstawiając swoje stanowisko zaznaczyła, że uzyskana od S. rekompensata jest bezpośrednio powiązana z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę w oparciu o posiadane Zezwolenia na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Rekompensata dotyczy poniesionych przez Spółkę dodatkowych kosztów produkcji, które były związane z sortowaniem i złomowaniem przekładni zębatych wyprodukowanych ze stali niepełnowartościowej, która to działalność objęta jest zakresem przedmiotowych Zezwoleń. To, że Spółka otrzymała dodatkowy przychód z tytułu innego niż cena za wykonanie usługi/sprzedane towary nie jest jednoznaczne z tym, że przychód ten nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Zatem uzyskany tytułem rekompensaty przychód należy uznać za element działalności gospodarczej wskazanej w treści zezwolenia, gdyż pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością określoną w Zezwoleniach. Nie jest możliwe ujęcie w Zezwoleniach wszystkich zdarzeń prowadzących do uzyskania przychodu związanego z określoną działalnością prowadzoną na terenie SSE.

Reasumując, otrzymane przez nią transze środków z tytułu rekompensaty od S. stanowią przychód podlegający zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka przywołała liczne wyroki sadów administracyjnych oraz interpretacje podatkowe.

2.2. Dyrektor w interpretacji z 6 października 2022 r. znak 0111-KDIB1-3.4010.498.2022.1.IZ uznał, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.

W ocenie Organu otrzymana rekompensata nie powinna być kwalifikowana jako przychód uzyskiwany z wykonywania działalności gospodarczej na terenie SSE, na podstawie zezwolenia i tym samym dochód, którego źródłem jest taki przychód nie może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Według Dyrektora przysporzenie z ww. tytułu wpływa na działalność podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. Zatem stanowisko Spółki, zgodnie z którym otrzymane przez nią transze środków z tytułu rekompensaty stanowią przychód podlegający zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Organ uznał za nieprawidłowe.

2.3. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, zaskarżyła ww. interpretację, zarzucając naruszenie przepisów:

1) prawa materialnego poprzez błędną wykładnię pojęcia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., a w konsekwencji uznanie, że przychód z tytułu rekompensaty nie jest kwalifikowany jako przychód uzyskiwany z tej działalności, co skutkowało przyjęciem, że przychód ten nie stanowi podstawy do kalkulacji dochodu podlegającego zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, podczas gdy w świetle prawidłowej wykładni tego przepisu, przychód z tytułu rekompensaty powinien być kwalifikowany jako przychód uzyskiwany z działalności gospodarczej i tym samym podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 14c § 1 i 2, 14h w zw. z art. 120, 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) poprzez wydanie interpretacji niespełniającej wymogów procesowych wskazanych w tych przepisach, tj. niezawierającej kompletnej oceny stanowiska Skarżącej oraz uzasadnienia prawnego tej oceny, a w szczególności pominięcie przy wykładni przepisów prawa podatkowego orzecznictwa sądów administracyjnych, z którego jednoznacznie wynika, że jeżeli rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE to nie ma przeszkód aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego i tym samym podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Uzasadniając podniesione zarzuty Spółka wskazała, iż dokonując oceny, czy dany dochód korzysta ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. należy wziąć pod uwagę dwie kwestie: 1) czy dochód pochodzi z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, 2) czy dochód pochodzi z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie stosownego zezwolenia na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej.

W ocenie Spółki Organ błędnie uznaje, że przesłanka zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. powinna odnosić się do prowadzonej działalności, a nie do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej.

W ustawie podatkowej nie zostało uregulowane pojęcie dochodu z działalności gospodarczej, w tym także dochodu z działalności gospodarczej, która prowadzona jest na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie uzyskanego zezwolenia. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych Spółka wskazała, że Organ w wydanej Interpretacji pomija fakt, że na rezultat podatkowy Spółki, który jest osiągany w wyniku działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, składają się - obok działalności operacyjnej - również wyniki zdarzeń, które są efektem ubocznym działalności podstawowej. Odszkodowania, które stanowią przykład takich właśnie zdarzeń są zdaniem Skarżącej stałym i nierozerwalnym elementem ryzyka prowadzonej na terenie SSE działalności i w związku z tym nie mogą stanowić osobnej działalności gospodarczej, lecz w istocie stanowią rodzaj działalności pomocniczej.

W ocenie Spółki, w świetle powyższego trzeba uznać, że uzyskana od S. rekompensata jest wynikiem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę na terenie KSSE w oparciu o posiadane Zezwolenia. Jest to bowiem rekompensata otrzymana przez Spółkę z tytułu poniesienia dodatkowych kosztów produkcji związanych z sortowaniem i złomowaniem przekładni zębatych wyprodukowanych ze stali niepełnowartościowej, która to działalność jest objęta zakresem przedmiotowym Zezwoleń. Gdyby nie fakt prowadzenia działalności w oparciu o Zezwolenia nie byłaby możliwa produkcja, a w następstwie tego Spółka nie otrzymałaby rekompensaty od S.. Zdaniem Skarżącej otrzymana rekompensata od S. stanowi przychód będący wynikiem prowadzonej działalności na terenie SSE i w związku z tym podlega zwolnieniu z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Odnosząc się natomiast do zasady ścisłego interpretowania wyjątków od zasady powszechności opodatkowania Skarżąca podniosła, iż wspomniana reguła interpretacyjna opiera się na dwóch zakazach; 1) zabrania dokonywania interpretacji rozszerzającej, 2) zabrania dokonywania interpretacji zawężającej. Tymczasem Organ dokonał zawężającej interpretacji przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. przyjmując, że zwolnienie podatkowe przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów z działalności gospodarczej, mającej za przedmiot określoną działalność prowadzoną na terenie strefy, tj. działalność produkcyjno-usługową dotyczącą pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych.

W ocenie Spółki przesłanka zwolnienia uregulowanego w treści art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. powinna odnosić się do prowadzonej działalności, a nie do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej. Nie można uznać, że uzyskana rekompensata jest przychodem z działalności pozastrefowej, gdyż nie jest objęta treścią zezwolenia. Ujęcie w przedmiotowym zwolnieniu wszystkich zdarzeń, które prowadziłyby do uzyskania przychodu związanego z określoną działalnością prowadzoną na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej nie jest możliwe. Ponadto jak podkreślała Skarżąca, gdyby nie fakt prowadzenia działalności w oparciu o Zezwolenia nie byłaby możliwa produkcja, a w następstwie tego Spółka nie otrzymałaby rekompensaty od S.. Otrzymanie odszkodowania jest zatem efektem ryzyka prowadzonej na terenie SSE działalności przez Spółkę i konsekwentnie pozostaje w bezpośrednim związku z podstawową działalnością, którą Spółka prowadzi na podstawie zezwoleń na terenie SSE.

Ponadto fakt, że wypłata rekompensaty nie nastąpiła/nie nastąpi od podmiotu bezpośrednio dostarczającego Spółce przekładnie zębate, jest dla rozpatrywanej kwestii podatkowej bezprzedmiotowa.

W ocenie Spółki, jej stanowisko znajduje odzwierciedlenie w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym min. wyroku NSA z dnia 22 marca 2019 r. II FSK 896/17 oraz w najnowszym orzecznictwie.

Odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutów prawa procesowego Skarżąca wskazała na naruszenie zasady zaufania, albowiem Organ w interpretacji zajął stanowisko pozostające w sprzeczności z przepisami. Prawidłowa wykładnia tych przepisów nie daje bowiem podstaw do przyjęcia, że otrzymane przez Spółkę transze środków z tytułu rekompensaty od S. nie stanowią przychodu podlegającego zwolnieniu z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Dyrektor nie wyjaśnił również Spółce, dlaczego jej stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe, naruszające art. 14c § 1 i § 2 O.p.

2.4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się zasadna.

3.2. Zgodnie z art. 57a dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.3. Rozpoznając skargę w powołanym zakresie wskazać należy, że istota sporu w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy otrzymana przez Skarżącą rekompensata od S. – dostawcy stali do kontrahenta Skarżącej C. z tytułu poniesionych przez Spółkę kosztów segregacji i złomowamia wadliwych przekładni zębatych stanowi dochód z działalności strefowej, tj. działalności prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwoleń, stanowią przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Zdaniem Skarżącej środki te stanowią przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych. W ocenie organu podlegają one opodatkowaniu.

3.4. Rozważając sporne zagadnienie w pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o SSE dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, przez osoby prawne są zwolnione od podatku dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. stanowi, że wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Z kolei w myśl art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p., zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych podlegają dochody z działalności gospodarczej, która spełnia łącznie dwa zasadnicze warunki: 1) określona została w zezwoleniu; 2) prowadzona jest na terenie SSE. Tym samym zwolnienie to odnosi się wyłącznie do dochodów uzyskanych z określonego źródła, czyli działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu. Istota regulacji sprowadza się więc do tego, aby działalność gospodarcza była prowadzona w określonym miejscu i w zakresie wynikającym z decyzji o wsparciu. Jedynie bowiem przychody, a następnie uzyskane z nich - po potrąceniu kosztów podatkowych - dochody pochodzące z działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej wymienionej w decyzji o wsparciu mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania.

W kontekście przytoczonych powyżej regulacji decydujące znaczenie przy ustaleniu zakresu zwolnienia podatkowego ma definicja pojęcia "dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, strefa może być ustanowiona w celu przyspieszenia rozwoju gospodarczego części terytorium kraju.

Ustanowienie specjalnych stref ekonomicznych, ich tworzenie i funkcjonowanie ma stanowić nie tylko impuls do rozwoju regionalnego, ma przede wszystkim zachęcić potencjalnych inwestorów - czyli przedsiębiorców - do przenoszenia miejsc prowadzenia całości działalności z innych państw lub miejsc w kraju i co jest równie ważne tworzenia nowych miejsc pracy. Działalność podmiotów położonych na terenie SSE powinna przyczyniać się do tworzenia dodatkowych miejsc pracy na rynku regionalnym. Z takimi działaniami związane są określone korzyści podatkowe, w tym unormowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Przepis ten ustanawia warunek zwolnienia dochodów strefowych. Mianowicie nakazuje, by uzyskane były z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE. Zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy stanowią one integralną część działalności strefowej (wyroki NSA: z 10 września 2015 r. II FSK 1766/13; z 9 sierpnia 2017 r., II FSK 1853/15; z 29 października 2019 r., II FSK 809/18; z 20 sierpnia 2020 r. II FSK 1319/18). W wyroku z 13 grudnia 2018 r. II FSK 300/18 NSA wskazał, że art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. ustanawiając zwolnienie, ogranicza je do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, lecz na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE.

Zdaniem Sądu, dotychczasowe rozważania prowadzą do konkluzji, że dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., to nie tylko dochód bezpośrednio wygenerowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, dochód uzyskany ze sprzedaży wyrobów strefowych czy świadczenia usług, ale także dochód, który podatnik uzyskał w związku z innymi czynnościami, jeżeli pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek.

3.5. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, że Skarżąca w związku z wydatkami związanymi z koniecznością segregacji i złomowania wadliwych przekładni zębatych otrzymała pierwszą transzę rekompensaty od dostawy stali do kontrahenta C., od którego Spółka nabyła ww. towar.

Zdaniem Sądu zasadnie Skarżąca twierdzi, że na gruncie przedmiotowej sprawy pomiędzy otrzymaną rekompensatą a działalnością podstawową Skarżącej istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem stanowi ono integralną część działalności strefowej.

Zasadnie twierdzi Spółka, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, że Organ w wydanej Interpretacji pomija fakt, że na rezultat podatkowy Spółki, który jest osiągany w wyniku działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwolenia, składają się - obok działalności operacyjnej - również wyniki zdarzeń, które są efektem ubocznym działalności podstawowej. Odszkodowania, które stanowią przykład takich właśnie zdarzeń są zdaniem Skarżącej stałym i nierozerwalnym elementem ryzyka prowadzonej na terenie SSE działalności i w związku z tym nie mogą stanowić osobnej działalności gospodarczej, lecz w istocie stanowią rodzaj działalności pomocniczej.

Tym samym uzyskana od S. rekompensata jest wynikiem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę na terenie [...]SSE w oparciu o posiadane Zezwolenia. Jest to bowiem rekompensata otrzymana przez Spółkę z tytułu poniesienia dodatkowych kosztów produkcji związanych z sortowaniem i złomowaniem przekładni zębatych wyprodukowanych ze stali niepełnowartościowej, która to działalność jest objęta zakresem przedmiotowym Zezwoleń. Gdyby nie fakt prowadzenia działalności w oparciu o Zezwolenia nie byłaby możliwa produkcja, a w następstwie tego Spółka nie otrzymałaby rekompensaty od S. W konsekwencji otrzymana rekompensata od S. stanowi przychód będący wynikiem prowadzonej działalności na terenie SSE i w związku z tym podlega zwolnieniu z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

3.6. Sąd podziela także stanowisko Skarżącej odnoszące się do zasady ścisłego interpretowania wyjątków od zasady powszechności opodatkowania. Zasadnie bowiem podnosi Skarżąca, iż wspomniana reguła interpretacyjna opiera się na dwóch zakazach; 1) zakazie dokonywania interpretacji rozszerzającej, 2) zakazie dokonywania interpretacji zawężającej. Tymczasem Organ dokonał zawężającej interpretacji przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. przyjmując, że zwolnienie podatkowe przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów z działalności gospodarczej, mającej za przedmiot określoną działalność prowadzoną na terenie strefy, tj. działalność produkcyjno-usługową dotyczącą pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych.

Trafnie zatem podnosi Spółka, iż przesłanka zwolnienia uregulowanego w treści art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. powinna odnosić się do prowadzonej działalności, a nie do rodzajów przychodów osiąganych z działalności gospodarczej. Nie można uznać, że uzyskana rekompensata jest przychodem z działalności pozastrefowej, gdyż nie jest objęta treścią zezwolenia. Ujęcie w przedmiotowym zwolnieniu wszystkich zdarzeń, które prowadziłyby do uzyskania przychodu związanego z określoną działalnością prowadzoną na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej nie jest możliwe. Zaakcentować także należy, to co oczywiste - gdyby nie fakt prowadzenia działalności w oparciu o Zezwolenia. nie byłaby możliwa produkcja, a w następstwie tego Spółka nie otrzymałaby rekompensaty od S. Otrzymanie odszkodowania jest zatem efektem ryzyka prowadzonej na terenie SSE działalności przez Spółkę i konsekwentnie pozostaje w bezpośrednim związku z podstawową działalnością, którą Spółka prowadzi na podstawie zezwoleń na terenie SSE.

Ponadto fakt, że wypłata rekompensaty nie nastąpiła/nie nastąpi od podmiotu bezpośrednio dostarczającego Spółce przekładnie zębate, jest dla rozpatrywanej kwestii podatkowej bezprzedmiotowa.

Stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym min. wyroku NSA z dnia 22 marca 2019 r. II FSK 896/17, w którym wskazano, że jeżeli rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE, to nie ma przeszkód, aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego.

Nie sposób bowiem wskazać, aby otrzymana przez Skarżącą rekompensata była związana z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli ta, która jest objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. Co więcej, rekompensata została udzielona w związku z częściowo wadliwą partią przekładni zębatych ...... w prowadzonej na terenie strefy i w ramach zezwolenia, co potwierdza ścisły i bezpośredni związek uzyskanego wsparcia z działalnością strefową Wnioskodawcy.

Zdaniem Sądu przyjęte podejście jest uzasadnione specyfiką związaną z rozliczeniami strefowymi.

W konsekwencji zasadnie Skarżąca wskazała, że stanowisko Organu co do wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. pojęcia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. jest błędne. Tym samym uznanie, że przychód z tytułu rekompensaty nie jest kwalifikowany jako przychód uzyskiwany z tej działalności, co skutkowało przyjęciem, że przychód ten nie stanowi podstawy do kalkulacji dochodu podlegającego zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych, podczas gdy w świetle prawidłowej wykładni tego przepisu, przychód z tytułu rekompensaty powinien być kwalifikowany jako przychód uzyskiwany z działalności gospodarczej i tym samym podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

3.7. Sąd podzielił także zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 14c § 1 i 2, 14h w zw. z art. 120, 121 § 1 O.p. poprzez wydanie interpretacji niespełniającej wymogów procesowych wskazanych w tych przepisach, tj. niezawierającej kompletnej oceny stanowiska Skarżącej oraz uzasadnienia prawnego tej oceny, a w szczególności pominięcie przy wykładni przepisów prawa podatkowego orzecznictwa sądów administracyjnych, z którego jednoznacznie wynika, że jeżeli rekompensata pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i racjonalnym związku z przedmiotem działalności gospodarczej określonym w zezwoleniu i prowadzonej przez Spółkę na obszarze SSE to nie ma przeszkód aby uznać, że rekompensata ta powinna być rozliczona w ramach dochodu strefowego i tym samym podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Naruszając ww. przepisy Dyrektor zignorował całkowicie utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko co do pojęcia dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnych stref ekonomicznych, w tym związku przyczynowego przywołane przez Spółkę na poparcie swojego stanowiska.

3.7. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor dokona oceny stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego przez niego stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze przedstawioną powyżej ocenę prawną w zakresie wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 697 zł składa się uiszczony wpis w wysokości 200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego dla doradcy podatkowego w wysokości 480 zł