Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2067/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 ust. 3, art. 129 par. 2.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez S. K. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Rejonu w [...] Oddziału GDDKiA w [...], działającego z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2009 r. wymierzającą karę pieniężną w wysokości 9970,50 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, na odcinku od km 351+760 do km 351+850 po stronie prawej w miejscowości [...], polegające na umieszczeniu ogrodzenia w pasie drogi krajowej Nr [...] oraz użytkowaniu pasa drogowego na prawach wyłączności, za okres od dnia 9 lipca 2009 r. do dnia 31 lipca 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia GDDKiA wskazał, iż przedmiotowa decyzja została odebrana przez zainteresowanego w dniu 3 sierpnia 2009 r. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, datowany na dzień 17 sierpnia 2009 r. został złożony przez S. K. w siedzibie Rejonu w dniu 18 sierpnia 2009 r.

Organ wyjaśnił, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania.

Wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, powoduje, że nie podlega ono merytorycznemu rozpatrzeniu a organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania stosownie do treści art. 134 k.p.a.

W konsekwencji organ stwierdził, iż zainteresowany, wnosząc odwołanie w dniu 18 sierpnia 2009 r. uchybił 14 dniowemu terminowi.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, S. K., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., iż decyzja została odebrana przez pracownika lokalu nie uprawnionego do jej odbioru. Przytoczył treść przepisów regulujących tryb skutecznego doręczania przesyłek poleconych. W ocenie skarżącego, ponieważ decyzji nie odebrał osobiście to nie została ona doręczona skutecznie w dniu [...] sierpnia 2009 r. a zatem organ nie miał podstaw do zastosowania art. 134 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodał, iż na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji, wysłanej na adres podany przez skarżącego, na który kierowana była korespondencja skutecznie przez niego odbierana, widnieje jego imię i nazwisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne.

W przypadku stwierdzenia, że wniesiono je po terminie lub jest z innych powodów niedopuszczalne organ odwoławczy wydaje postanowienie w trybie art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 k.p.a. wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego.

Podkreślenia wymaga, iż jednym z podstawowych warunków wywierania skutków prawnych przez czynności procesowe stron jest ich podejmowanie w określonych dla nich terminach. Do wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 ust. 3 k.p.a.). Wniosek taki wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy była ona ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym jego skutkiem prawnym jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienia odwołania czy zażalenia. Termin określony w tym przepisie jest terminem prekluzyjnym dla strony, a zatem jego uchybienie powoduje, że czynność prawna podjęta przez stronę po jego upływie jest bezskuteczna. Rozpatrzenie bowiem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa.

Prawidłowo zatem Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zbadał w pierwszej kolejności terminowość wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ ustalił, iż kwestionowana decyzja została wysłana na adres wskazany przez skarżącego i doręczona mu w dniu 3 sierpnia 2009 r. Jak wynika bowiem z podpisu na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki poleconej została ona odebrana przez S. K. A zatem środek zaskarżenia powinien być złożony najpóźniej w dniu 17 sierpnia 2009 r. Ponieważ wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w dniu 18 sierpnia 2009 r., organ doszedł do wniosku, iż nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia.

W skardze skarżący nie kwestionuje, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył w dniu [...] sierpnia 2009 r. Skarżący wskazuje jedynie, iż decyzję odebrał pracownik nie upoważniony do tej czynności a zatem nie została ona doręczona w dniu wskazanym przez organ. Taki argument, w świetle podpisu widniejącego na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki, świadczącego, iż skarżący przesyłkę tę odebrał osobiście, mógłby być rozważany o ile złożyłby on wniosek do organu o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

W rozpoznawanej sprawie, jedynie równoczesny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powodowałby konieczność uprzedniego rozważenia przez organ administracji kwestii winy skarżącego w uchybieniu terminu.

Jednakże skarżący z możliwości złożenia do właściwego organu wniosku o przywrócenie terminu nie skorzystał.

W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że odwołanie zostało złożone po terminie, dlatego trafne jest twierdzenie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, że należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co też uczynił w zaskarżonym postanowieniu.

Skoro w działaniu organu administracji publicznej nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, a zaskarżone postanowienie prawa nie narusza - Sąd opierając się na art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.