Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 881/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Protokolant sekr.sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za część października, listopad i grudzień 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

"I" spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2007 r. w [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z [...] lutego 2006r., dotyczącą określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za cześć października, listopad i grudzień 2006 r.

Organ l instancji określił "I" Sp. z o.o. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za część października, listopad o grudzień 2006r. w kwocie 100.906,00zł. W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że Rada Miasta Uchwałą Nr [...] z dnia [...].06.2005r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości (Dz.Urz.Woj.Lub. Nr 57 póz. 1174)- dalej zwana uchwała - wprowadziła zwolnienie od podatku od nieruchomości. Uchwała ta weszła w życie z dniem 22.09.2005r. Przewidywała ona zwolnienie od podatku od nieruchomości, nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą (z określonymi wyłączeniami). Zwolnienie obejmować miało tylko te nieruchomości które podatnik będący małym lub średnim przedsiębiorcą zgłosił pisemnie Burmistrzowi przed rozpoczęciem prac związanych z dokonaniem nowej inwestycji. Skarżący dokonał nowych inwestycji po wejściu uchwały w życie a przed 01.01.2007r. Kwota należnego podatku od nieruchomości objętych zwolnieniem, nie przekracza maksymalnej intensywności pomocy obliczonej jako 57,5% kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, w przypadku średnich przedsiębiorców. Zwolnienie obejmować mogło okres 5 lat, pod warunkiem, że działalność gospodarcza związana z nową inwestycją byłaby prowadzona na terenie Gminy przez podatnika, przez okres co najmniej 5 lat od dnia zakończenia inwestycji, a jego wkład w finansowanie inwestycji wyniesie co najmniej 25%. Warunek wniesienia przez podatnika 25% wkładu związanego z nową inwestycją uznaje się za spełniony, jeżeli jego udział nie pochodzi ze środków stanowiących pomoc publiczną.

Przez dokonanie nowych inwestycji, zgodnie z § 4 ww. uchwały rozumieć należało rozpoczęcie i zakończenie inwestycji polegającej na utworzeniu, rozbudowie lub nabyciu nowego przedsiębiorstwa i uruchomieniu produkcji bądź świadczeniu usług, jak też dokonaniu zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego przez poniesienie wydatków na środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w wysokości nie mniejszej niż równowartość 80.000 euro w przypadku średnich przedsiębiorców, albo 50.000 euro w przypadku małych przedsiębiorców.

Nowe inwestycje nie mogły być inwestycjami odtworzeniowymi, prowadzącymi jedynie do odtworzenia zdolności produkcyjnych. Zgodnie z § 5 ust. 1 zwolnienie przysługiwało od 1 dnia następnego miesiąca po powstaniu okoliczności uzasadniającej zwolnienie, to jest po dniu dokonania inwestycji i przyjęcia do prowadzonej ewidencji środków trwałych. Zwolnienie nie przysługiwało jeżeli przyjęcie środka trwałego do ewidencji nastąpiło po 31.12.2006r. Wszystkie powyższe warunki określone w uchwale podatnik musiał spełnić jednocześnie. Niespełnienie którejkolwiek z nich powodowało, że nieruchomość nie mogła być objęta zwolnieniem.

Spółka "I" wykazywała, że przysługiwało jej zwolnienie od podatku w związku z dokonaniem zasadniczej zmiany produkcji przez poniesieniem wydatków na środki trwałe (pismo Spółki nr [...] z dnia [...].12.2006r.). Wraz z pismem spółka przedłożyła dowody w postaci faktury nr [...] z [...].09.2006r. na zakupu środków trwałych. Organ podatkowy I instancji ustalił, że zapłata za zakupione oprzyrządowanie nastąpiła częściowo w listopadzie a częściowo w grudniu 2006r. Organ wskazał, że spółka poniosła wydatki inwestycyjne w pełnej wysokości dopiero w grudniu 2006r.

W ocenie organu z § 4 ust. 1 cyt. uchwały wynika, że w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości, dokonane zmiany produkcji bądź procesu produkcyjnego winny być zasadnicze, co oznacza, że zmiany te musiały być gruntowne i całkowite.

Aby móc skorzystać ze zwolnienia inwestycja musiała prowadzić do tak istotnej zmiany produkcji, aby w wyniku tej zmiany dotychczasowa produkcja nie była już produkcją główną. Tymczasem, wielkość produkcji w której wykorzystywane były zainstalowane maszyny była znikoma i wyniosła w II, III, IV kwartale 2006r. tylko 1,21 % przychodów ze sprzedaży produktów ogółem. Spółka nadal produkowała dotychczasowe wyroby i dotychczasowa produkcja była produkcją zasadniczą. Nabycie nowej maszyny i jej uruchomienie nie spowodowało zasadniczej zmiany produkcji w Spółce. Ta okoliczność spowodowała, że nie został spełniony warunek z § 4 ust. 1 uchwały, gdyż dokonana inwestycja, nie powodowała zasadniczej zmiany produkcji. Niezależnie organ I instancji wskazał, że jednym z warunków uzyskania zwolnienia, było również poniesienie wydatku na dokonanie nowej inwestycji w kwocie 80.000 euro. Przez poniesienie wydatków należało rozumieć rozchód środków pieniężnych podatnika na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych, a nie jedynie zaliczenie nabytych środków trwałych do kosztów. Ponieważ wydatek poniesiony został w grudniu a nie wrześniu 2006r., ewentualne zwolnienie mogłoby nastąpić dopiero od stycznia 2007r.

Od powyższej decyzji odwołała się ""I"" Sp. z o.o.. Skarżąca podniosła, że w jej ocenie dokonała inwestycji polegających właśnie na zmianie produkcji przez zakup maszyny i oprzyrządowania stanowiących środki trwałe. Fakt nabycia tych ruchomości, ich wartość, zaliczenie do środków trwałych przedsiębiorstwa oraz przydatność do prowadzenia działalności nie były kwestionowane przez Burmistrza. Analiza zapisu uchwały nie wskazuje aby "uruchomienie produkcji i świadczenie usług" były związane z poniesieniem wydatków na środki trwałe. Zapis ten dotyczył "utworzenia, rozbudowy lub nabycia nowego przedsiębiorstwa" o czym zdaniem skarżącej przesądziło użycie spójnika "i" (znak koniunkcji).

W przedmiotowej sprawie, w ocenie skarżącej, nie może ulegać wątpliwości, że dokonany przez "I" Sp. z o.o. zakup maszyn i urządzeń związany był z rozszerzaniem profilu produkcji, działalności poprzez uruchomienie nowej produkcji w oparciu o nową technologię dotychczas nie stosowaną, co stanowiło jednocześnie zasadniczą zmianę produkcji poprzez jej dywersyfikację – poszerzenie produkcji i rozbudowę zakładu.

Skarżąca podkreśliła, że nowe wyroby – nogi stalowe do pojemników siatkowych i palet - dotychczas nie były produkowane przez Spółkę, co również nie było kwestionowane przez Burmistrza. Poszerzenie możliwości produkcyjnych o nowe produkty było bez wątpienia znaczącą zmianą produkcji, ponadto inwestycja ta wprowadziła nową technologię dotychczas nie stosowaną. Uchwała nie określała wielkości dokonywanych zmian, ani nie stanowiła, że nowo uruchomiona produkcja miała stanowić produkcję główną, co podnosił w swoim uzasadnieniu organ podatkowy. Odnosząc się do faktu wielkości produkcji uruchomionej tj. 1,21 % wartości to skarżąca zauważyła, że proces wzrostu produkcji i sprzedaży jest procesem ciągłym, który wiąże się z pozyskaniem rynku oraz niezbędnym czasem na realizację powyższych zamierzeń. W ocenie skarżącej uchwała nie precyzowała czasokresu osiągnięcia zdolności produkcyjnych.

Odnosząc się do faktu poniesienia wydatków na przeprowadzone inwestycje, zdaniem skarżącej ten warunek również został spełniony, gdyż § 5 pkt 1 uchwały stanowił, że "zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia następnego miesiąca po powstaniu okoliczności uzasadniającej zwolnienie, to jest po dniu dokonania inwestycji i przyjęcia jej do prowadzonej ewidencji środków trwałych", natomiast uchwała nie wspominała nic o dacie poniesienia wydatków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło wniesionego odwołania.

Stwierdzając, iż nie ulega wątpliwości, że "I" Sp. z o.o. podlegała obowiązkowi podatkowemu od nieruchomości, gdyż w okresie objętym decyzją organu I instancji (cześć października, listopad i grudzień 2006r,) była właścicielem nieruchomości, w tym gruntów o powierzchni 68.802,00m , budynków o pow. 28.435,86m oraz budowli o wartości 113.985,00zł, co wykazywała w deklaracji na podatek od nieruchomości za 2006r. z dnia 13.01.2006r.

Organ odwoławczy podniósł, że pismem z dnia 03.04.2006r. Spółka zawiadomiła organ podatkowy, że koryguje deklarację na podatek od nieruchomości za 2006r. tytułem zwolnienia z podatku od nieruchomości, w związku z dokonanymi i rozliczonymi inwestycjami w Oddziale firmy.

W rozpatrywanej sprawie istota zagadnienia w ocenie organu II instancji sprowadzała się do ustalania, czy podatnik był uprawniony do skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie § 2 ust. 1 uchwały w związku z dokonaniem przez niego nowych inwestycji. Uchwała, na którą powoływała się skarżąca, przewidziała bowiem zwolnienie od podatku od nieruchomości, nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą ale tylko takich, o których podatnik będący małym lub średnim przedsiębiorcą zawiadomił pisemnie Burmistrza przed rozpoczęciem prac o przystąpieniu do dokonania nowej inwestycji, dokonał nowych inwestycji po wejściu uchwały w życie, a przed 01.01.2007r. i gdzie kwota należnego podatku od nieruchomości objętych zwolnieniem, nie przekraczała maksymalnej intensywności pomocy obliczonej jako 57,5% kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą w przypadku średnich przedsiębiorców

(§ 2 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. b uchwały). Zwolnienie obejmowało okres 5 lat,

pod warunkiem, że działalność gospodarcza związana z nową inwestycją,

byłaby prowadzona na terenie Gminy przez podatnika, przez okres

co najmniej 5 lat, od dnia zakończenia inwestycji, a jego wkład w finansowanie inwestycji wyniósłby co najmniej 25%. Warunek wniesienia przez podatnika

25% wkładu związanego z nową inwestycją był spełniony, jeżeli jego udział

nie pochodził ze środków stanowiących pomoc publiczną (§ 2 ust. 3 uchwały).

Organ stwierdził, że przez dokonanie nowych inwestycji, zgodnie z § 4 ww. uchwały rozumieć należy rozpoczęcie i zakończenie inwestycji polegającej na utworzeniu, rozbudowie lub nabyciu nowego przedsiębiorstwa i uruchomienie produkcji bądź świadczenie usług, jak też dokonanie zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego przez poniesienie wydatków na środki trwale oraz wartości niematerialne i prawne w wysokości nie mniejszej niż równowartość 80.000,00 euro w przypadku średnich przedsiębiorców, albo 50.000 euro w przypadku małych przedsiębiorców.

Za nową inwestycję nie uznaje się inwestycji odtworzeniowych, prowadzących jedynie do odtworzenia zdolności produkcyjnych.

Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że dokonana przez podatnika inwestycja nie mieściła się w zakresie określonym § 4 ust. 1 cyt uchwały, stąd nie było podstaw do korekty i w konsekwencji organ podatkowy prawidłowo wszczął postępowanie i określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.

Spółka wniosła skargę do sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że z argumentami Samorządowego Kolegium Odwoławczego

nie sposób się zgodzić. "I" Sp. z o.o. uważała, że spełniła wszystkie warunki ww. uchwały, ponieważ: jest średnim przedsiębiorcą w rozumieniu § 1 ust. 2 ww. uchwały Rady Miejskiej, poinformowała o rozpoczęciu oraz zakończeniu inwestycji oraz jej przedmiocie - zgodnie z § 2 pkt. 2 i 3 ww. uchwały Rady Miejskiej. Inwestycja ta finansowana była w 100% ze środków własnych, na ogólnie przyjętych na rynku zasadach w zakresie płatności w ramach uzyskanego kredytu kupieckiego.

Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu w kwestii "zasadniczych zmian produkcji", podnosząc, że w jej ocenie nie musi to być zmiana całkowita, gruntowna, radykalna czy wręcz rewolucyjna, jak stwierdza w swym uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Takiego zapisu bowiem nie stawia w żadnym z paragrafów sporna uchwała. A wskazana wykładnia stanowi nieuprawnioną jej nadinterpretację. Spółka wskazała, że wynegocjowała i uzyskała od sprzedawcy kredyt kupiecki – odroczony termin płatności. Wskazano na powszechność stosowania tej formy w rozliczeniach podmiotów gospodarczych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w złożonej odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało oddalić. Zgodnie z § 1 ust. 1 uchwały – "przez dokonanie nowych inwestycji (...), rozumie się rozpoczęcie i zakończenie inwestycji polegającej na utworzeniu, rozbudowie lub nabyciu nowego przedsiębiorstwa i uruchomieniu produkcji bądź świadczenia usług jak też dokonaniu zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego przez poniesienie wydatków na środki trwałe (...) w wysokości nie mniejszej niż równowartość 80.000 Euro w przypadku średnich przedsiębiorców. Za nową inwestycję nie uznaje się inwestycji odtworzeniowych prowadzących jedynie do odtworzenia zdolności produkcyjnych". Zgodnie z treścią § 5 ust. 1 uchwały "zwolnienie przysługuje od 1 dnia następnego miesiąca po powstaniu okoliczności uzasadniających zwolnienie, to jest po dniu dokonania inwestycji i przyjęcia jej do prowadzonej ewidencji środków trwałych." Kwestią decydującą w niniejszej sprawie jest ocena czy skarżąca spełniła wszystkie warunki uprawniające ją do skorzystania z ulgi w zapłacie podatku od nieruchomości (jaką jest zwolnienie z podatku).

W niniejszej sprawie nie jest sporne, że skarżąca jest średnim przedsiębiorcą w rozumieniu § 1 ust. 2 uchwały. Burmistrz został również poinformowany o rozpoczęciu inwestycji, którą był zakup oraz montaż oprzyrządowania niezbędnego w procesie produkcji palet i pojemników siatkowych oraz, że inwestycja ta jest inwestycją nową i nie stanowi inwestycji odtworzeniowej posiadanego dotychczas majątku trwałego skarżącej. Niewątpliwym jest również to, że nabyte maszyny i urządzenia nie zostały nabyte dla dekoracji, co podkreślała skarżąca. Organ również nie zarzucił stronie skarżącej, że inwestycja prowadzona była wyłącznie w celu uzyskania zwolnienia z podatku. Spór dotyczy oceny czy zakończona przez skarżącą inwestycja dokonała zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego oraz czy w dacie przyjęcia środka trwałego do ewidencji środków trwałych (tj. 30 września 2006r.) wydatek na ten środek został poniesiony.

W trakcie postępowania organ wezwał do udokumentowania na czym polegała zasadnicza zmiana produkcji bądź procesu produkcyjnego (pismo z 23 października 2006r.). Skarżąca spółka w odpowiedzi wskazała, że dokonała nowych inwestycji w postaci oprzyrządowania niezbędnego do produkcji palet i pojemników siatkowych. Skarżąca wskazała, iż wcześniej nie posiadała takiego oprzyrządowania przy pomocy którego można było realizować proces produkcji nóg do palet i pojemników siatkowych. Strona podała, że poprzez tę inwestycję rozbudowała swój majątek i dokonała "zasadniczych zmian produkcji" i "uruchomiła produkcję" nowej gamy wyrobów dotychczas nie produkowanych. Spółka dokonała "zasadniczych zmian procesu produkcyjnego" gdyż do tej pory skarżąca nie posiadała tego typu urządzeń – oprzyrządowania. Skarżąca wskazała, że za pomocą oprzyrządowania zakupionego jako inwestycja – produkowane są nogi, które stanowią jeden z podzespołów wchodzących w skład pojemników siatkowych typu UIC. Pojemniki te były już wcześniej produkowane przez skarżącą (pismo z 19 stycznia 2007r.).

Zakupione oprzyrządowanie wykorzystane zostało do produkcji jednego z podzespołu wchodzącego w skład produktu wytwarzanego przez skarżącą (podzespół który wcześniej nie był produkowany przez skarżącą, a który był nabywany od innych podmiotów). Tym samym z powołanym przez skarżącą w odwołaniu stanowiskiem, że oprzyrządowanie będące przedmiotem inwestycji poszerza możliwości produkcyjne o nowe produkty – nie sposób się zgodzić na podstawie przedstawionych przez stronę wywodów.

Zdaniem składu orzekającego, nie każda inwestycja polegająca na zakupie środka trwałego powoduje dokonanie zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego. Również wprowadzanie nowej technologii nie jest tożsame z zasadniczymi zmianami procesu produkcji. W niniejszej sprawie skarżąca ograniczyła się tylko do informacji w jakim celu wykorzystywane zostaną środki trwałe będące przedmiotem inwestycji. Skarżąca wskazała, że oprzyrządowanie służy do produkcji podzespołu produktu, który jest przez skarżącą produkowany. W ocenie Sądu, nie można uznać, że oprzyrządowanie to spowodowało zasadnicze zmiany produkcji. Skarżąca nie wykazała też by przez przedmiotową inwestycję zasadniczo zmieniła proces produkcji. Sąd nie podziela zdania skarżącej, że przez sam fakt zakupu oprzyrządowania którego wcześniej nie posiadała – dokonała zasadniczych zmian produkcji. Wyprodukowanie podzespołu, który wykorzystywany jest do produkowanego wyrobu również nie można uznać za zasadniczą zmianę procesu produkcyjnego.

Organ ze swej strony nie podjął działania w zakresie dokonania ustaleń faktycznych mających na celu ustalenie czy doszło do dokonania zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego ograniczając się do polemiki ze skarżącą spółką. Wskazać jednak należy, że to strona skarżąca winna wykazać, że spełniła warunki do skorzystania z przywileju jakim jest zwolnienie od podatku od nieruchomości, a organ w ramach swojego działania uprawniony jest do kontroli czy warunki te zostały spełnione. W przypadku stwierdzenia przez organ, że przesłanki do zwolnienia nie zaszły określana jest wysokość zobowiązania.

Nie ulega wątpliwości Sądu, że nabyte ruchomości – środki trwałe będące przedmiotem inwestycji – stanowią własność skarżącej, organ tego nie kwestionował. Nie zostało również zakwestionowane, że inwestycja ta została sfinansowana przez skarżącą. Jednakże podkreślenia wymaga, że w § 4 ust. 1 uchwały poprzez użycie zwrotu "przez poniesienie wydatku" jedną z przesłanek skorzystania ze zwolnienia jest faktyczna zapłata. Dopiero faktyczna zapłata uprawnia do uznania, że warunek "poniesienia wydatku" został spełniony. W niniejszej sprawie ostateczna zapłata nastąpiła 12 grudnia 2006r. (wcześniej nastąpiły zapłaty częściowe: 11.12.2007r., 7.12.2006r., 29.11.2006r.).

Zgodnie z § 5 powołanej uchwały "zwolnienie przysługuje od 1 –go dnia następnego miesiąca po powstaniu okoliczności uzasadniających zwolnienie (...). Skoro wydatek na inwestycję w dacie przyjęcia środka trwałego do ewidencji nie został poniesiony, to nie można uznać już tylko z tej przyczyn, że na koniec września 2006r. zostały spełnione przesłanki o których mowa w § 4 uchwały. Uzyskanie odroczonego terminu płatności nazywanego "kredytem kupieckim" w niniejszej sprawie oznacza, że wydatek faktycznie poniesiony został w grudniu 2006r. ( w chwili ostatecznego zapłacenia za fakturę), a nie w miesiącu jej otrzymania – czyli we wrześniu.

Zakup nowych urządzeń niewątpliwie powoduje zwiększenie majątku spółki. Skarżąca w skardze użyła zwrotu "rozbudowała swój majątek". Jednakże sformułowanie "rozbudowa" użyte w § 4 ust. 1 uchwały, odnosi się do rozbudowy przedsiębiorstwa. Nabycie nowych urządzeń (oprzyrządowania) może świadczyć o rozwoju przedsiębiorstwa, co nie jest tożsame z jego rozbudową.

Sąd nie podziela stanowiska organu, że "zasadnicza zmiana produkcji" jest to zmian całkowita, gruntowna, radykalna czy wręcz rewolucyjna. Jednakże nie każda zmiana jest zmianą zasadniczą. Jak już wcześniej wskazano, aby uznać, że nastąpiła zasadnicza zmiana w produkcji, nie jest wystarczającym tylko samo stwierdzenie, że podjęto nową produkcję, obok wcześniej prowadzonej. Do przyjęcia, że nastąpiła zasadnicza zmiana, należało wykazać, że nowa produkcja jest co najmniej znacząca w działalności, a dotychczasowy profil produkcji – jeżeli jest kontynuowany - ma mniejsze znaczenie. Tych elementów jednakże skarżąca nie wykazała. Podkreślić należy, że w trakcie postępowania administracyjnego skarżąca podała, że produkowała "części do produkcji ciągnikowej, wyroby infrastruktury miejskiej, panele szalunkowe dla budownictwa, części do produkcji naczep samochodowych, wkłady kominkowe, pojemniki siatkowe typu UIC (oprócz nóg do tych pojemników do produkcji których nie posiadała oprzyrządowania – które stanowi przedmiot inwestycji) itp. – wyroby te produkowane były i są produkowane na parku maszynowym posiadanym przez Spółkę przed 31.08.2006r. Począwszy od października 2006r. nogi do pojemników siatkowych typu UIC produkowane są za pomocą zakupionego oprzyrządowania specjalnego. Produkowane nogi stanowią jeden z podzespołów wchodzących w skład pojemników siatkowych typu UIC"- pismo skarżącej z 19 stycznia 2007r. karta 53 - 52 akt administracyjnych. Skarżąca nie wskazała natomiast żadnego nowego produktu. Za nowy produkt nie sposób uznać podzespołu wykorzystywanego do dotychczas produkowanego wyrobu. Wskazany przez stronę przychód netto ze sprzedaży pojemników siatkowych w skład których wchodziły nogi wyniósł 1,21% przychodów ze sprzedaży. Podana wartość dotyczyła produktu dotychczasowego, a nie żadnego nowego. Ponadto pomimo powoływania się na "nowy produkt" skarżąca nie wskazała co za ten produkt uważa. Zdaniem Sądu za nowy produkt nie sposób uznać pojemniki siatkowe typu UIC tylko z tego względu, że jeden z podzespołów wykorzystywanych do ich produkcji jest produkowany przez skarżącą, a wcześniej był nabywany z "zewnątrz".

Z uwagi, że skarżąca nie spełniła warunków do skorzystania ze zwolnienia w podatku od nieruchomości organ określił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości. Zdaniem Sądu, organy przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie nie naruszyły przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Do ustalonego stanu faktycznego, organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.

Tym samym Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

|Asesor WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |

|A. Juszczyk-Wiśniewska |K. Skowrońska-Pastuszko |D. Skupień |