Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1233/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 125b ust. 1 i ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 1990 nr 78 poz 462
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant starszy specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zachowania prawa do 100% uposażenia zasadniczego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej (dalej: "KGSG", "organ drugiej instancji", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 125b ust. 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1080 ze zm.; dalej: "ustawa o SG"), utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] z [...] grudnia 2022 r. nr [...] (dalej: "K[...]OSG", "organ pierwszej instancji") odmawiającą E. C. (dalej: "skarżąca") zachowania prawa do 100% uposażenia zasadniczego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od [...] grudnia 2022 r. do [...] grudnia 2022 r.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach.

Wnioskiem z [...] grudnia 2022 r. skarżąca, powołując się na protokół powypadkowy z [...] lipca 2019 r. oraz przebywanie na zwolnieniu lekarskim związanym z wypadkiem w pracy, zwróciła się do K[...]OSG o niedokonywanie potrąceń z jej uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu (tj. od [...] grudnia 2022 r. do [...] grudnia 2022 r.).

Decyzją z [...] grudnia 2022 r. nr [...] K[...]OSG, w oparciu o art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 125b ust. 1 w związku z art. 125b ust. 5 pkt 1 ustawy o SG, odmówił skarżącej zachowania prawa do 100% uposażenia w okresie od [...] grudnia 2022 r. do [...] grudnia 2022 r.

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie skarżącej. K[...]OSG podkreślił, że od wypadku w służbie skarżącej z [...] maja 2019 r. minęło ponad 3 lata. Po wypadku skarżąca powróciła do służby, zaś przedłożone przez nią zaświadczenie lekarskie za okres od [...] do [...] grudnia 2022 r. nie było zwolnieniem z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, jak również nie pozostawało w ciągu zwolnień lekarskich opatrzonych kodem literowym A od pierwszego zwolnienia z powodu wypadku w służbie. Organ pierwszej instancji zaakcentował również przekraczającą 60 dni przerwę, która wystąpiła pomiędzy kolejnymi zwolnieniami skarżącej.

W odwołaniu od ww. decyzji skarżąca podniosła, że podczas kolejnej wizyty lekarskiej w dniu [...] grudnia 2022 r. lekarz [...] wystawił jej, zgodne z przepisami, zaświadczcie lekarskie (za pośrednictwem systemu teleinformatycznego) za okres od [...] grudnia 2022 r. do [...] stycznia 2023 r., uwzględniając tym samym okres objęty ww. decyzją K[...]OSG, a także potwierdził, iż w systemie teleinformatycznym na zwolnieniu lekarskim z [...] grudnia 2022 r. przez cały czas był zaznaczony kod literowy A, ponieważ wizyty lekarskie skarżącej dotyczą wciąż tej samej jednostki chorobowej, tj. skręcenia i naderwania stawu skokowego, będącego następstwem wypadku w służbie z [...] maja 2019 r.

Do odwołania skarżąca załączyła kserokopie zaświadczenia lekarskiego z [...] grudnia 2022 r. i karty wizyty w poradni [...].

W motywach powołanej na wstępie decyzji z [...] kwietnia 2023 r. nr [...] organ odwoławczy podał, że po wypadku w służbie z [...] maja 2019 r., skarżąca w dniu [...] maja 2019 r. miała dzień wolny odbierany za nadgodziny. Następnie [...] maja 2019 r. i [...] czerwca 2019 r. korzystała z dni wolnych na załatwienie spraw osobistych, a w dniach: [...] i [...] czerwca oraz [...] lipca 2019 r. korzystała z urlopu. Na pierwsze zwolnienie w związku z wypadkiem w służbie udała się po 54 dniach od wypadku, tj. [...] lipca 2019 r. i przebywała na nim do [...] sierpnia 2019 r. Do służby skarżąca powróciła [...] sierpnia 2019 r. W okresie [...] - [...] października 2019 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, a potem przez 41 dni pełniła służbę, przy czym przez jeden dzień - [...] listopada 2019 r. sprawowała opiekę nad członkiem rodziny. W okresie od [...] grudnia 2019 r. do [...] stycznia 2020 r., tj. przez 50 dni, skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim, przez kolejne 40 dni pełniła służbę, [...] i [...] marca 2020 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, po czym przez 77 dni znów pełniła służbę (z tym że przez 7 dni sprawowała opiekę nad członkiem rodziny w związku z zarażeniem COVID-19). W ciągu następnych 14 dni, tj. od [...] do [...] czerwca 2020 r., przebywała na zwolnieniu lekarskim, dalej przez 38 dni pełniła służbę (w tym przez 1 dzień sprawowałą opiekę nad członkiem rodziny w związku z zarażeniem COVID-19). W dniach [...] lipca - [...] sierpnia 2020 r., tj. przez 10 dni, skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim, po czym przez 9 dni pełniła służbę. W okresie [...] - [...] sierpnia 2020 r., tj. przez 5 dni, przebywała na zwolnieniu lekarskim, a potem powróciła na kolejnych 55 dni do pełnienia służby. Następne jej zwolnienie lekarskie obejmowało okres od [...] października do [...] listopada 2020 r., a przez kolejnych 129 dni pełniła służbę (w tym przez 2 dni sprawowała opiekę nad członkiem rodziny). W dniach od [...] marca do [...] kwietnia 2021 r., tj. przez 23 dni, skarżąca korzystała ze zwolnienia lekarskiego, a przez następne 74 dni pełniła służbę (w tym 3 dni opieki nad członkiem rodziny). Od [...] do [...] lipca 2021 r., tj. przez 16 dni, trwało jej kolejne zwolnienie lekarskie, po czym na 9 dni wróciła do służby, zaś [...] lipca 2021 r. udała się na zwolnienie lekarskie trwające do [...] września 2021 r., tj. 59 dni.

Dalej organ drugiej instancji zaznaczył, iż w okresie od [...] września 2021 r. do [...] kwietnia 2022 r. (205 dni) skarżąca była zwolniona z zajęć służbowych z powodu ciąży, natomiast od [...] kwietnia 2022 r. do [...] października 2022 r. (182 dni) przebywała na urlopie macierzyńskim i rodzicielskim – w sumie jej absencja wynosiła 387 dni.

Następnie KGSG odnotował, że [...] i [...] października 2022 r. były dniami wolnymi od służby (sobota, niedziela), zaś od [...] października 2022 r. do daty wydania niniejszej decyzji skarżąca nieprzerwanie przebywa na zwolnieniach lekarskich. Organ odwoławczy dodał, iż zwolnienia lekarskie skarżącej za okresy: od [...] października 2022 r. do [...] listopada 2022 r. oraz od [...] listopada 2022 r. do [...] grudnia 2022 r. (łącznie 49 dni) były wystawione z przerwą powyżej 60 dni od ostatniego zwolnienia wystawionego z tytułu jednostki chorobowej związanej z wypadkiem w służbie, który wystąpił [...] maja 2019 r. Z tego względu lekarz nie miał możliwości oznaczenia ww. zwolnień kodem literowym A jako zwolnień wystawionych z tytułu kontynuacji leczenia jednostki chorobowej rozpoczętej po wypadku w służbie z [...] maja 2019 r. Dopiero kolejne zwolnienie lekarskie, obejmujące okres od [...] do [...] grudnia 2022 r. (12 dni) zostało opatrzone kodem literowym A, lecz - jak uznał organ drugiej instancji - ww. kod literowy oznaczał kontynuację jednostki chorobowej rozpoczętej w dniu [...] października 2022 r. (data pierwszego zwolnienia lekarskiego wystawionego po przerwie przekraczającej 60 dni). Zatem trafnie ocenił K[...]OSG, że zwolnienie lekarskie skarżącej za okres [...] - [...] grudnia 2022 r. nie zostało wystawione w związku ze schorzeniem będącym skutkiem wypadku w służbie, jakiemu skarżąca uległa [...] maja 2019 r.

KGSG zaakcentował również, iż z akt osobowych skarżącej wynika, że [...] stycznia 2020 r. organ pierwszej instancji, w trybie art. 75c ust. 6 ustawy o SG, skierował skarżącą na badania kontrolne do Poradni Badań Profilaktycznych [...] Oddziału Straży Granicznej w [...], a w orzeczeniu lekarskim z [...] lutego 2020 r. nr [...] stwierdzono u niej brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.

Organ odwoławczy uwzględnił także fakt, że orzeczeniem z [...] lutego 2021 r. nr [...] [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] ustaliła skarżącej uszczerbek na zdrowiu w wymiarze 4% wskutek wypadku w służbie z [...] maja 2019 r. Jednocześnie organ drugiej instancji wskazał, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Ochrony Państwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 921; dalej: "rozp. z 2019 r."), ustalenie stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza następuje według stanu jego zdrowia z dnia ustalenia stopnia uszczerbku, po zakończeniu leczenia. Zatem warunkiem ustalenia stopnia uszczerbku jest zakończenie leczenia związanego z wypadkiem w służbie. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, że wszelkie zwolnienia lekarskie wystawiane skarżącej po zakończeniu leczenia (w tym za okres od [...] do [...] grudnia 2022 r.) nie były i nie mogły być wydawane z powodu wypadku w służbie z [...] maja 2019 r., lecz co najwyżej z powodu dolegliwości zaistniałych po zakończeniu leczenia wywołanego wypadkiem. Tym samym zwolnienia te - jako niespełniające dyspozycji art. 125b ust. 5 pkt 1 ustawy o SG - nie uzasadniają zachowania przez skarżącą prawa do świadczenia w wysokości 100% uposażenia.

Pismem z 23 maja 2023 r. skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną wyżej decyzję KGSG, zarzucając błędną wykładnię przepisów: ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2780; dalej: "u.o.ś.") oraz błędną wykładnię rozp. z 2019 r. W oparciu o te zarzuty wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że zwolnienie (za objęty zaskarżonymi decyzjami okres) było trzecim z kolei zwolnieniem lekarskim związanym z leczeniem następstw po urazie skręcenia stawu skokowego, którego doznała w wyniku wypadku w służbie [...] maja 2019 r. Wszystkie zwolnienia lekarskie wystawione od [...] lipca 2019 r. do [...] grudnia 2022 r. były uznawane przez [...] Oddział Straży Granicznej w [...] za zwolnienia związane z wypadkiem na służbie i otrzymywała za nie 100% uposażenia zasadniczego. Natomiast każde następne zwolnienie lekarskie, począwszy od [...] grudnia 2022 r., jest inaczej traktowane, bo z potrąceniem 20% uposażenia zasadniczego.

Zdaniem skarżącej, jedyny argument, jaki przywołał w uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji, to upływ ponad 60 dni pomiędzy zwolnieniem za okres [...] -[...] grudnia 2022 r. a ostatnim zwolnieniem lekarskim związanym z wypadkiem w służbie. K[...]OSG powołał się tu m.in. na art. 57 u.o.ś. Tymczasem od wypadku w służbie do zwolnienia lekarskiego za okres [...] -[...] grudnia 2022 r. obowiązują te same przepisy prawa, a skarżąca cały czas przedkłada wymaganą przez pracodawcę dokumentację medyczną, w tym zaświadczenia lekarskie wprost wskazujące, iż są związane z leczeniem następstw wypadku w służbie. Organ błędnie interpretuje powołane przepisy u.o.ś., na co wskazuje np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 maja 2018r., sygn. akt II SA/Sz 304/18. Natomiast organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji - oprócz argumentu K[...]OSG - podniósł również kwestię przyznania skarżącej [...] lutego 2021 r. przez [...] Rejonową Komisję Lekarską w [...] 4% uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem w służbie, co następuje po zakończeniu leczenia. Jednakże w żadnej dokumentacji medycznej przedłożonej do ww. Komisji Lekarskiej, jak również w orzeczeniu z [...] lutego 2021 r. nie ma wzmianki o zakończeniu leczenia urazu nabytego przez skarżącą w służbie. Wręcz przeciwnie, w ww. dokumentacji znajdują się informacje, że skarżąca została zakwalifikowana do operacji - rekonstrukcji stawu skokowego (ATS), gdyż w opinii lekarzy specjalistów tylko taki zabieg daje jej szansę na poprawę stanu zdrowia i funkcjonalności w zakresie chodzenia. Właśnie taką operację skarżąca miała zaplanowaną w 2021 r., ale z powodu pandemii szpital wstrzymał do odwołania tego rodzaju zabiegi, ale w momencie ich wznowienia zostanie listowne o tym powiadomiona.

Skarżąca zaakcentowała, iż od [...] lutego 2021 r. kilkakrotnie przebywała na zwolnieniach lekarskich, które organ pierwszej instancji uznał za zwolnienia związane z wypadkiem w służbie, czyli otrzymała za nie pełne wynagrodzenie zasadnicze - aż do zwolnienia lekarskiego za okres [...] - [...] grudnia 2022 r.

Reasumując, w ocenie skarżącej, organy obu instancji nie rozpoznały sprawy z należytą starannością i dokładnością; nie wyjaśniły w pełni jej stanu faktycznego; pominęły dowody sporządzone przez lekarza specjalistę, który wprost wskazał, że zwolnienie lekarskie bezpośrednio wiąże się z urazem w służbie, a tym samym - wbrew przepisom - zaniechały należytej wnikliwości i bezstronności, jak też pominęły słuszny interes strony. Skarżąca uznała, iż jej sprawa nie była prowadzona w sposób budzący zaufanie strony do organu administracyjnego, zaś organ wybiórczo przywoływał w uzasadnieniu decyzji przepisy, które pasowały mu do koncepcji rozstrzygnięcia mającego na celu pozbawienie jej 20% uposażenia zasadniczego za okres od [...] do [...] grudnia 2022 r.

W odpowiedzi na skargę KGSG (reprezentowany przez radcę prawnego L. O.) wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ odwoławczy podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie skarżącej decyzji stanowią przepisy art. 125b ust. 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy o SG normujące zasady ustalania wysokości uposażenia przysługującego funkcjonariuszowi w razie choroby. Zgodnie z art. 125b ust. 1 ustawy o SG, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzymuje 80% uposażenia. Wyjątki od tej zasady przewiduje art. 125b ust. 5 ustawy o SG wymieniający przypadki, w których funkcjonariuszowi wypłaca się 100% uposażenia, mimo zwolnienia od zajęć służbowych. Według art. 125b ust. 5 pkt 1 ustawy o SG, funkcjonariusz zachowuje prawo do 100% uposażenia, jeżeli wystawione mu zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

W myśl art. 125c ust. 1 ustawy o SG, okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stwierdza zaświadczenie lekarskie wystawione zgodnie z art. 55 ust. 1 i art. 55a ust. 7 u.o.ś. albo wydruk zaświadczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 55a ust. 6 u.o.ś., z zastrzeżeniami przewidzianymi w art. 125c ust. 1 ustawy o SG.

Przepis art. 55 ust. 1 u.o.ś. wskazuje, że zaświadczenie lekarskie jest wystawiane zgodnie ze wzorem ustalonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w formie dokumentu elektronicznego podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Natomiast, jak stanowi art. 55a ust. 7 u.o.ś., w przypadku gdy wystawienie zaświadczenia lekarskiego w formie dokumentu elektronicznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1, nie jest możliwe, w szczególności w przypadku braku możliwości dostępu do Internetu lub braku możliwości podpisania zaświadczenia lekarskiego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, wystawiający zaświadczenie lekarskie w dniu badania przekazuje ubezpieczonemu zaświadczenie lekarskie wystawione na formularzu zaświadczenia lekarskiego wydrukowanym z systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 55 ust. 1, zawierające dane i informacje, o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 1-8 i 10, opatrzone jego podpisem i pieczątką. Dane i informacje, o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 2, 3 i 10, oraz dane i informacje dotyczące daty urodzenia członka rodziny i stopnia jego pokrewieństwa lub powinowactwa z ubezpieczonym, o których mowa w art. 55 ust. 3 pkt 8, wystawiający zaświadczenie lekarskie uzyskuje od ubezpieczonego.

Wedle art. 57 ust. 1 u.o.ś., w zaświadczeniu lekarskim o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub pobytu w szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne informacje o okolicznościach mających wpływ na prawo do zasiłku chorobowego lub jego wysokość zgodnie z art. 7 pkt 2, art. 8, art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 16 podaje się z zastosowaniem następujących kodów literowych: A, B, C, D, E.

Kod A oznacza niezdolność do pracy powstałą po przerwie nieprzekraczającej 60 dni - spowodowaną tą samą chorobą, która była przyczyną niezdolności do pracy przed przerwą. Na podstawie tego kodu właściwy organ dokonuje oceny, czy zwolnienie lekarskie pozostaje w związku z tą samą chorobą, która spowodowała uprzednią niezdolność do pracy, o ile pomiędzy nimi nie upłynęło więcej niż 60 dni. Od tej oceny uzależniona wysokość wypłaty uposażenia funkcjonariusza za okres zwolnienia (80% albo 100% uposażenia).

Jak trafnie dostrzegł Sąd Rejonowy w [...] w wyroku z [...] lutego 2022 r., sygn. akt [...], publ. LEX nr [...], sumowanie następujących po sobie w krótkich odstępach czasu okresów niezdolności do pracy (służby) z powodu tej samej choroby służy oddzieleniu stanów przemijających od ustabilizowanych. Jeżeli bowiem ten sam proces chorobowy czyni pracownika wielokrotnie niezdolnym do pracy w dość krótkich odstępach czasu, to uzasadnione jest przypuszczenie, że wpływ stanu zdrowia na zdolność do pracy nie ma charakteru czasowego (przemijającego). Rozpoczęcie biegu okresu zasiłkowego z każdą taką niezdolnością od nowa pozwalałoby na przebywanie na zasiłku bez końca, mimo iż w rzeczywistości stan zdrowia kwalifikowałby pracownika do renty z tytułu niezdolności do pracy. Istotny jest tu jedynie czas trwania przerwy, która - jeżeli jest względnie długa (ustawodawca wskazuje na okres 60 dni) - może wskazywać na zakończenie się procesu chorobowego, a nowa niezdolność do pracy z powodu tej samej choroby jest już traktowana jako efekt nowego procesu chorobowego. Nowy okres zasiłkowy otwiera się, gdy przerwa w niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą była dłuższa niż 60 dni. Wskazać należy, że odnoszenie pojęcia "ta sama choroba" do tych samych numerów statystycznych, zgodnych z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, jest mylące, gdyż nie chodzi o identyczne objawy odpowiadające tym numerom statystycznym, lecz o opis stanu klinicznego konkretnego układu lub narządu, który - choć daje różne objawy, podpadające pod różne numery statystyczne - wciąż stanowi tę samą chorobę, skoro dotyczy tego samego narządu lub układu (vide wyrok Sądu Najwyższego z 6 listopada 2008 r., sygn. akt II UK 86/08, publ. LEX nr 566009).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż zwolnienie lekarskie obejmujące okres od [...] do [...] grudnia 2022 r. nie pozostawało w związku z wypadkiem w służbie, któremu skarżąca uległa [...] maja 2019 r., a który spowodował u niej uszczerbek na zdrowiu w wymiarze 4%. Zarówno stwierdzenie (orzeczeniem lekarskim z [...] lutego 2020 r. nr [...]), że wobec braku przeciwwskazań zdrowotnych, skarżąca jest zdolna do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku służbowym, jak i 4-procentowy uszczerbek na zdrowiu (określony orzeczeniem [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z [...] lutego 2021 r.) nie przekreślały możliwości wielokrotnego przebywania skarżącej na zwolnieniach lekarskich oznaczonych kodem A, a to wobec ujawniania się dolegliwości związanych z urazem nabytym w ramach wypadku w służbie [...] maja 2019 r. Jednakże ww. kod literowy może być stosowany pod warunkiem, że przerwa pomiędzy kolejnymi okresami niezdolności do służby nie przekracza 60 dni. Natomiast w sprawie skarżącej przerwa przekraczająca 60 dni wystąpiła w przypadku zwolnień wystawionych począwszy od [...] października 2022 r., bowiem [...] i [...] października 2022 r. były dniami wolnymi od służby (sobota, niedziela), a wcześniej - od [...] września 2021 r. do [...] kwietnia 2022 r. (łącznie przez 205 dni) skarżąca była zwolniona z zajęć służbowych z powodu ciąży (z którą łączy się wystawienie kodu B), a potem - od [...] kwietnia 2022 r. do [...] października 2022 r. (tj. przez 182 dni) przebywała na urlopie macierzyńskim i rodzicielskim. Zatem po absencji związanej z ciążą i macierzyństwem kolejne wystawione jej zwolnienia lekarskie obejmujące 49 dni za okresy: od [...] października 2022 r. do [...] listopada 2022 r. oraz od [...] listopada 2022 r. do [...] grudnia 2022 r. - jako niewątpliwie wystawione z przerwą powyżej 60 dni od ostatniego zwolnienia lekarskiego z tytułu jednostki chorobowej związanej z wypadkiem w służbie - nie mogły być oznaczone kodem literowym A. Taki kod mogło posiadać kolejne zwolnienie lekarskie wystawione za okres od [...] do [...] grudnia 2022 r., przy czym ww. kod oznacza tu kontynuację jednostki chorobowej leczonej w ramach zwolnienia lekarskiego rozpoczętego w dniu [...] października 2022 r., tj. po przerwie przekraczającej 60 dni. Kwestia wypłaty skarżącej 100% uposażenia zasadniczego za okres od [...] października 2022 r. do [...] grudnia 2022 r. wykracza poza granice tej sprawy.

Argumentacja skargi stanowi w zasadzie polemikę z ustaleniami organów obu instancji oraz z zastosowanymi przez nie przepisami. Stanowisko skarżącej prowadzi do wniosku, że mogłaby ona nieskończenie długo przebywać na zwolnieniach lekarskich w związku z wypadkiem w służbie z [...] maja 2019 r. i pobierać z tego tytułu pełne uposażenie. Dostrzec też trzeba brak podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz KGSG kosztów postępowania, o co wnioskowano w odpowiedzi na skargę.

W konsekwencji tutejszy Sąd nie znalazł podstaw uzasadniających uwzględnienie skargi, uznając, iż w kontrolowanej sprawie organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny, a następnie zastosowały do niego właściwe przepisy prawa materialnego, nie dopuszczając się przy tym naruszenia przepisów proceduralnych.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), oddalił skargę.