Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 319/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 2 ust. 1 pkt 1-3, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2023 poz 70
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
article: art. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 221
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Z Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Skarżąca, Strona, Spółka), reprezentowany przez radcę prawnego D.G., wniósł skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Wójta Gminy (dalej: organ, Wójt) z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.

W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.

W dniu 24 maja 2023 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów, dotyczący opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli wykorzystywanych wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej oraz gruntów i budynków wykorzystywanych do prowadzenia tej działalności według stawek przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 70; dalej: u.p.o.l).

We wniosku Skarżąca podała, że jest jednoosobową spółką z ograniczoną odpowiedzialnością ze 100% udziałem jednostki samorządu terytorialnego (Gminy). Strona powstała w efekcie likwidacji samorządowego zakładu budżetowego tj. Z (w trybie art. 22 i art. 23 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - likwidacja samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). W wyniku przekształcenia wstąpiła z dniem [...] listopada 2016 r. (dzień przekształcenia) we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością zlikwidowanego zakładu budżetowego.

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pobór, uzdatnianie

i dostarczanie wody, a także odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Zadania te realizuje w ramach zadań własnych gminy i czyni to wyłącznie na terenie gminy. Zadania w ramach zbiorowego zaopatrzenia mieszkańców gminy w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków stanowią zadania o charakterze użyteczności publicznej. Są one powszechnie dostępne i świadczone celem bieżącego

i nieprzerwanego zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy.

Do zadań Spółki należy również: utrzymanie czystości na terenie gminy; utrzymanie terenów zielonych, nasadzenia kwiatowe, koszenie boisk i placów zabaw; zimowe utrzymanie dróg, bieżąca konserwacja nawierzchni drogowych; zarządzanie cmentarzami; usługi dla mieszkańców.

W wyniku likwidacji zakładu budżetowego, wszystkie jego składniki majątkowe stały się majątkiem Strony. Wśród tego majątku znajdują się m.in. grunty, budynki oraz budowle, w tym także służące realizacji działalności wodno-kanalizacyjnej, które

w deklaracjach na podatek od nieruchomości wykazywane były i są, jako nieruchomości związane z prowadzeniem działalności gospodarczej opodatkowane według stawek określonych odpowiednio w art. 5 ust. 1 lit. a u.p.o.l. (w przypadku gruntów) oraz w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. (w przypadku budynków). Natomiast budowle związane

z działalnością wodno-kanalizacyjną Strona traktuje jako stanowiące przedmiot opodatkowania. Powyższy sposób deklarowania przedmiotów opodatkowania związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną stosowany był uprzednio przez samorządowy zakład budżetowy, z którego przekształcenia Skarżąca powstała.

Skarżąca wyjaśniła również, że działalność wodno-kanalizacyjna jest działalnością zorganizowaną, ciągłą i odpłatną. Spółka w okresach trzyletnich jest obowiązana określać taryfę wodno-ściekową, zgodnie z ustawą z dnia 7 czerwca

2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

(Dz. U. z 2003 r. poz. 537; dalej: u.z.z.w.). Dokonuje tego na podstawie kalkulacji niezbędnych przychodów po dokonaniu ich alokacji na poszczególne taryfowe grupy odbiorców. Sporządzając taryfy, koszty i wydatki planuje w taki sposób, aby możliwym było ich pokrycie przychodami. Przepisy dotyczące taryf pozwalają Spółce na osiągnięcie zysku, choć przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen. W obecnie obowiązujących taryfach Strona kalkuluje marżę na poziomie 1 000 zł rocznie - oddzielnie w stosunku do dostarczania wody

i osobno do odbierania ścieków. Pomimo kalkulacji marży zysku działalność wodno-kanalizacyjna faktycznie nie przynosi zysku i w minionych latach obrachunkowych przynosiła coraz to większe straty, tj. w roku 2019 strata wynosiła -397 941,34 zł,

w 2020 -424 601,10 zł, a w 2021 r. osiągnęła już wartość -667 577,42 zł.

Strona podała, że rozważa rezygnację ze stosowania marży przy kalkulacji nowych, przyszłych taryf. Obecna marża zysku jest tak niska, że jej wyeliminowanie

z taryfy spowoduje nieznaczną obniżkę ceny dla odbiorcy usług na poziomie 1 grosza. Pozostałe warunki działalności wodno- kanalizacyjnej Spółki, a w szczególności jej publicznoprawny charakter – jako zadania własne gminy – pozostają bez zmian.

W związku z powyższym opisem Skarżąca zadała następujące pytania:

1. Czy w opisanym stanie faktycznym grunty, budynki i budowle stanowiące własność Spółki, wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno- kanalizacyjnej, stanowią grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a w konsekwencji czy:

a) budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości,

b) grunty wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.,

c) budynki wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.

2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym grunty, budynki i budowle stanowiące własność Spółki, wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej, stanowić będą grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a w konsekwencji czy:

a) budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości,

b) grunty wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.,

c) budynki wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.

Zdaniem Strony:

1. W opisanym stanie faktycznym grunty, budynki i budowle stanowiące własność Spółki, wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej, nie stanowią gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej

w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a w konsekwencji:

a) budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości,

b) grunty wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno - kanalizacyjnej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., lecz jako grunty pozostałe (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c u.p.o.l),

c) budynki wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno - kanalizacyjnej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., lecz jako budynki pozostałe (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.o.l.).

2. W opisanym zdarzeniu grunty, budynki i budowle stanowiące własność Spółki, wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej, nie będą stanowić gruntów, budynków i budowli związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., a w konsekwencji:

a) budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie będą podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości,

b) grunty wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., lecz jako grunty pozostałe (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c u.p.o.l.),

c) budynki wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., lecz jako budynki pozostałe (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. e u.p.o.l.).

Uzasadniając powyższe stanowisko Skarżąca wskazała, że zgodnie

z założeniem ustawodawcy sam fakt, a także wysokość opodatkowania wymienionych powyżej przedmiotów opodatkowania, uzależnione są od możliwości przypisania im gospodarczego charakteru (art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l.). W przypadku gruntów

i budynków związek z prowadzoną działalnością przesądza o ich opodatkowaniu wyższą stawką podatku (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b u.p.o.l.). W przypadku budowli związek ten decyduje o ich opodatkowaniu (art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Strona podkreśliła, że będąc spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, została wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, co nie przesądza o jej statusie jako przedsiębiorcy. Istotniejsze jest określenie, czy prowadzi działalność gospodarczą. Dodała, że w myśl najnowszego orzecznictwa sądowego, sam fakt posiadania przedmiotu opodatkowania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą nie jest wystarczający dla przyjęcia związku przedmiotu opodatkowania

z prowadzoną działalnością gospodarczą – konieczne jest, aby taki przedmiot opodatkowania mógł być w tej działalności gospodarczej wykorzystywany. Powołała się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt SK 39/19 oraz na orzeczenia sądów administracyjnych. Skarżąca stoi na stanowisku, że jej działalność wodno-kanalizacyjna stanowi niegospodarczą sferę działalności,

a uwzględniając definicję działalności gospodarczej wyrażonej w ustawie z dnia

6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221; dalej: u.p.p.) – działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.

Spółka wyjaśniła, że realizując obowiązki gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, nie są one realizowane w celach osiągnięcia zysku, a więc w ogóle nie wypełnia ona swoim zakresem definicji działalności gospodarczej. Sam fakt pobierania opłat za wykonywanie działalności wodno-kanalizacyjnej nie przesądza o zarobkowym statusie tej działalności. Opłaty wynikają z zatwierdzonej przez właściwy organ taryfy (odpowiednio skalkulowanej, na podstawie wskaźników wynikających z przepisów prawa). W ocenie Strony w sytuacji,

w której kalkulując taryfę nie zakłada się marży zysku, albo zakłada się ją na znikomym poziomie (obecnie to 0,12% planowanych przychodów, a w przypadku akceptacji wniosku o zmianę taryfy marża ta wyniesie 0,09%) - to z subiektywnego, jak

i obiektywnego punktu widzenia działalność wodno-kanalizacyjna nie może być postrzegana w kategoriach działalności gospodarczej, nie ma bowiem cechy zarobkowości. Skarżąca zaakcentowała, że realizuje zadania o charakterze użyteczności publicznej, a tego rodzaju zadania z założenia nie są nastawione na zysk, a na realizację podstawowych potrzeb lokalnej społeczności. Ponadto zysk roczny

z tytułu prowadzenia działalności wodno-kanalizacyjnej na poziomie 2 000 zł, przy wysokości przychodów w granicach 1,6-2,2 min zł nie jest wartością, która ekonomicznie mieściłaby się w kategoriach opłacalności prowadzonego przedsięwzięcia.

W ocenie Strony, grunty, budynki i budowle stanowiące jej własność

i wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej, nie stanowią gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. i to bez względu na fakt ujęcia w taryfach marży zysku na poziomie 0 zł lub 2 000 zł, tj. ok 10% łącznej kwoty rocznych przychodów,

a w konsekwencji: 1) w przypadku budowli - nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, 2) w przypadku gruntów i budynków - nie podlegają one opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla gruntów i budynków związanych

z prowadzeniem działalności gospodarczej, lecz dla gruntów i budynków pozostałych.

W interpretacji indywidualnej organ uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe.

Przytaczając treść przepisów mających zastosowanie w sprawie, tj. art. 2 ust. 1 pkt 1-3, art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. oraz art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40), Wójt uznał, że wszystkie przedmioty opodatkowania, w tym grunty, budynki i budowle znajdujące się

w posiadaniu przedsiębiorcy, związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej

i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Ponadto podkreślił, że gmina za pośrednictwem Spółki może prowadzić działalność gospodarczą. Skarżąca prowadzi działalność w zakresie zaopatrzania

w wodę i odprowadzania ścieków na podstawie ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r.

o zbiorowym zaopatrzaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Przedmiotowa działalność jest działalnością zorganizowaną i prowadzoną w sposób ciągły, czego sama Strona nie kwestionuje. Co prawda działalność wodno-kanalizacyjna faktycznie nie przynosi zysku, to jednak nie wyklucza to potencjalnej możliwości osiągnięcia zysku w bieżącym bądź przyszłych okresach rozliczeniowych. W ocenie organu, to właśnie potencjalna możliwość osiągnięcia dochodów przesądza o tym, że prowadzona przez Spółkę działalność ma charakter zarobkowy i wpisuje się w definicję działalności gospodarczej z art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców.

W konsekwencji Wójt uznał za nieprawidłowe stanowisko Strony, zgodnie

z którym grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury służącej do wykonywania zadań z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków nie są i nie będą związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i tym samym nie podlegają i nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.o.p.l.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim Strona, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie przepisów prawa, tj.:

1. Art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. i art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. b - przez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania zarówno w odniesieniu do stanu faktycznego, jak i w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji, jako że organ interpretacyjny błędnie przyjął, że budynki oraz grunty wykorzystywane przez Stronę wyłącznie do prowadzenia działalności polegającej na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowią grunty oraz budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,

a w konsekwencji, że budynki podlegać powinny opodatkowaniu według stawki, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l., a grunty według stawki, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l., podczas gdy omawiana działalność Strony nie może być w świetle treści wniosku o wydanie interpretacji oceniana jako działalność gospodarcza, z uwagi na to, że nie można jej przypisać charakteru zarobkowego. Ustalając znaczenie cechy zarobkowości działalności gospodarczej organ interpretacyjny błędnie ograniczył się do utożsamienia jej

z potencjalną możliwością osiągnięcia zysku, pomijając jednocześnie znaczenie działania w celu osiągnięcia zysku (nastawienia na zysk).

2. Art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. i art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. - przez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do ich zastosowania zarówno

w odniesieniu do stanu faktycznego, jak i w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji, jako że organ interpretacyjny błędnie przyjął, że budowle wykorzystywane przez Stronę wyłącznie do prowadzenia działalności polegającej na zbiorowym zaopatrzeniu

w wodę oraz zbiorowym odprowadzaniu ścieków stanowią budowle związane

z prowadzeniem działalności gospodarczej, a w konsekwencji mieszczą się

w kategorii przedmiotów opodatkowania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., podczas gdy omawiana działalność Strony nie może być w świetle treści wniosku o wydanie interpretacji oceniana jako działalność gospodarcza, z uwagi na to, że nie można jej przypisać charakteru zarobkowego, a zatem budowle

z omawianą działalnością związane nie powinny podlegać opodatkowaniu. Ustalając znaczenie cechy zarobkowości działalności gospodarczej organ interpretacyjny błędnie ograniczył się do utożsamienia jej z potencjalną możliwością osiągnięcia zysku, pomijając jednocześnie znaczenie działania

w celu osiągnięcia zysku (nastawienia na zysk).

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W odpowiedzi na skargę organ podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach. Z kolei na mocy art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego, w której organ uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie

z którym grunty i budynki wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie podlegają i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie podlegają i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

W ocenie Skarżącej administrowane przez nią budynki, grunty i budowle wykorzystywane wyłącznie do działalności wodno-kanalizacyjnej nie służą prowadzeniu działalności gospodarczej, lecz wykonywaniu zadań z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków i w związku z tym nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Natomiast organ stanął na stanowisku, że działalność Spółki jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, a także może potencjalnie przynosić zysk, co przesądza o jej zarobkowym charakterze.

W konsekwencji infrastruktura ta wykorzystywana jest do prowadzenia przez Stronę działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać Wójtowi.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W myśl art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a. Definicja działalności gospodarczej wskazana w art. 1a ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. odsyła do regulacji ustawy Prawo przedsiębiorców. Zgodnie z art. 3 tej ustawy, działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły.

Bezspornym w niniejszej sprawie jest to, że działalność Spółki w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków jest zadaniem własnym gminy (art. 3 ust. 1 u.z.z.w.). Z treści art. 7 ust. 1 pkt 3 u.s.g. jasno wynika, że zadania własne gminy obejmują w szczególności sprawy wodociągów i zaopatrzenia

w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Niemniej jednak dla rozstrzygnięcia spornego zagadnienia kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy Strona możne uznać za podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Przesądzenie tej kwestii rzutuje bowiem na kwalifikację prawno podatkową budynków, gruntów i budowli wykorzystywanych do prowadzenia tej działalności i opodatkowaniu ich odpowiednią stawką podatku.

W rozpoznawanej sprawie, zarówno Wójt, jak i Skarżąca uzależnili przypisanie Stronie prowadzenia działalności gospodarczej od zarobkowego charakteru tej działalności (nawet potencjalnego). W tej mierze niezbędne zatem jest stwierdzenie okoliczności wskazujących na obiektywną możliwość osiągnięcia zysku, jako efektu zamierzonych i nakierowanych na to działań.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka podała, że jest obowiązana w okresach trzyletnich określać taryfę wodno-ściekową, a obecnie obowiązująca taryfa kalkuluje marżę na poziomie 1 000 zł rocznie – oddzielnie

w stosunku do dostarczania wody i osobno do odbierania ścieków. Pomimo kalkulacji marży zysku, działalność wodno-kanalizacyjna faktycznie nie przynosi zysku,

a w ostatnich latach przyniosła stratę. Z kolei przy kalkulacji przyszłych taryf Strona rozważa rezygnację ze stosowania marży.

Zdaniem Sądu to, że Skarżąca nie ustaliła, a w przyszłości nie planuje marży za dostarczanie wody i odbieranie ścieków zapewniających jej zysk, nie oznacza, że nie prowadzi ona działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że Strona działa

w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. To, że jedynym wspólnikiem Spółki jest Gmina, której ustawowym zadaniem jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, nie powoduje jeszcze, że skarżąca wykonując te zadanie, nie może tego czynić odpłatnie. Przedmiot działalności ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym wyraźnie wskazuje, że Skarżąca mogła zostać zawiązana w gospodarczych celach zarobkowych (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2869/12). Z treści odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że poza poborem, uzdatnianiem i dostarczaniem wody, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków oraz zbierania odpadów innych niż niebezpieczne – które mieszczą się w katalogu zadań własnych gminy (art. 7 u.s.g.) – jako przedmiot działalności Spółki wpisano również wykonywanie instalacji elektrycznych, wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub wydzierżawionymi, pozostałe sprzątanie, działalność obiektów sportowych, pogrzeby i działalność pokrewna. Ponadto w opisie stanu faktycznego Skarżąca podała, że oprócz aktywności w sferze działalności wod-kan, w ramach wykonywanych zadań własnych Gminy do zadań Skarżącej należy również: utrzymanie czystości na terenie Gminy, utrzymanie terenów zielonych itp., zimowe utrzymanie dróg, bieżąca konserwacja nawierzchni drogowych, zarządzenie cmentarzami, usługi dla mieszkańców. Co istotne we wniosku o wydanie interpretacji nie wyjaśniono, czy inne działalności niż te związane z usługami wodno-kanalizacyjnymi, a wskazane w rejestrze przedsiębiorców oraz we wniosku o wydanie interpretacji, nie przynoszą zysku i mają wyłącznie charakter użyteczności publicznej.

Oznacza to, że Skarżąca poza zadaniami związanymi z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy, prowadzi lub może prowadzić działalność, która ze swej istoty nastawiona jest na zysk (dochód przynieść może chociażby wynajem nieruchomości, czy inne usługi dla mieszkańców). Równocześnie skoro jako osoba prawna Spółka może wykonywać działalność gospodarczą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 u.p.p.

W konsekwencji powyższego uznać należy, że budynki, grunty i budowle znajdujące się w posiadaniu Spółki i wykorzystywane przez nią do działalności polegającej na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz zbiorowym odprowadzaniu ścieków związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nieruchomości te wchodzą w skład całości przedsiębiorstwa i pomimo tego, że są wykorzystywane w celu nie przynoszącym zysku, to koszty związane z ich wykorzystaniem i utrzymaniem mogą zwiększyć koszty uzyskanie przychodów z pozostałych sfer jej działalności. Prowadzi to do wniosku, że nieruchomości te mogą być potencjalnie wykorzystane w prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 marca 2021 r., III FSK 898/21 (orzeczenia.nsa.gov.pl), związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej, oprócz samego posiadania tej rzeczy przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, powinien być oparty na faktycznym lub nawet potencjalnym wykorzystywaniu nieruchomości w działalności gospodarczej tego podmiotu. Grunty, budynki i budowle, które choćby pośrednio lub w ograniczonym zakresie służą prowadzeniu działalności gospodarczej, powinny zaś być uznane za związane z tą działalnością.

Z tej też przyczyny należy opodatkować je stawką podatku wynikającą z regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. (od gruntów), art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. (od budynków). Równocześnie skoro budowle są zawiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.) podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Końcowo odnosząc się do powołanych przez Skarżącą orzeczeń, mających wzmocnić jej argumentację zaprezentowaną w skardze, należy zauważyć,

że w sprawach tych żaden z podmiotów świadczących usługi o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i oczyszczania ścieków, nie prowadził tej działalności w formie spółki kapitałowej, której przedmiotem działalności były również inne usługi. Zatem ich działalność nie została zawiązana w celach zarobkowych. Podmioty te nie prowadziły innej działalności niż nie nastawioną na zysk realizację zadań o charakterze użyteczności publicznej.

Nie znajdując zatem podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej interpretacji indywidualnej, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę w całości.