Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 226/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 60 ust. 1, art. 67, art. 207 ust. 1 pkt 2, art. 184
journal: Dz.U. 2022 poz 1634
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
article: art. 62 par. 1, art. 55 par. 2, art. 54 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 października 2023 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 6 czerwca 2023 r., nr 1/2023 w przedmiocie zaliczenia wpłat dokonanych przez beneficjenta tytułem porozumienia w sprawie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. W. jest postanowienie nr 1/2023 Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 06 czerwca 2023 r. w sprawie utrzymania w mocy postanowienia Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu z dnia 05 maja 2023 r. w sprawie zaliczenia wpłat dokonanych przez K. W. tytułem realizacji Porozumienia w sprawie rozwiązania Umowy nr [...] z 11.03.2019 r. o dofinansowanie Projektu: [...], w ramach Osi priorytetowej VII - Konkurencyjny rynek pracy Działania 7.6 - Godzenie życia prywatnego i zawodowego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020.

Zaskarżonym postanowieniem nr 1/2023, Zarząd Województwa Opolskiego, działając na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2094 ze zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.), art. 60, art. 67 oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.), art. 62 § 4 w zw. z art. 55 § 2, art. 54 § 1 pkt 7, art. 216 § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) oraz art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu z dnia 05 maja 2023 r. w sprawie zaliczenia wpłat dokonanych w dniach: 15 marca 2021 r., 25 marca 2021 r., 15 lipca 2021 r., 20 sierpnia 2021 r., 22 września

2021 r., 19 listopada 2021 r. oraz 21 lutego 2022 r. przez K. W. prowadzącą działalność gospodarczą pn. "K." tytułem realizacji Porozumienia w sprawie rozwiązania Umowy nr [...] z 11.03.2019 r. o dofinansowanie Projektu: [...] w ramach Osi priorytetowej VII - Konkurencyjny rynek pracy Działania 7.6 - Godzenie życia prywatnego i zawodowego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu 11 marca 2019 r. K. W., prowadząca działalność gospodarczą pn. "K." (zwana dalej: Beneficjentem, Stroną) zawarła z Województwem Opolskim (zwanym dalej: WO) - Wojewódzkim Urzędem Pracy w Opolu (zwanym dalej: WUP), pełniącym funkcję Instytucji Pośredniczącej (zwanej dalej: IP), Umowę nr [...] o dofinansowanie projektu pn. [...] (zwaną dalej: umową o dofinansowanie).

Strona pismem z dnia 14 stycznia 2021 r. wystąpiła do IP z wnioskiem o rozwiązanie umowy o dofinansowanie wskazując, iż wystąpiły okoliczności uniemożliwiające dalsze wykonywanie postanowień zawartych przedmiotowej w umowie o dofinansowanie. Strona zadeklarowała zwrot środków stanowiących udzielone i wypłacone dofinansowanie.

W dniu 29 stycznia 2021 r. pomiędzy WO – WUP a Stroną, zostało zawarte Porozumienie w sprawie rozwiązania Umowy nr [...] z 11.03.2019 r. o dofinansowanie Projektu: [...] w ramach Osi priorytetowej VII - Konkurencyjny rynek pracy Działania 7.6 - Godzenie życia prywatnego i zawodowego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020 (zwane dalej: Porozumieniem).

W § 1 Porozumienia wskazano, iż: Strony zgodnie oświadczają, że w związku z wystąpieniem okoliczności, które uniemożliwiają dalsze wykonywanie postanowień zawartych w Umowie, na podstawie § 29 ust. 3 rozwiązują Umowę nr [...] o dofinansowanie Projektu [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020, zawartą w dniu 11.03.2019 r.

Jednocześnie w § 2 ww. Porozumienia określono, iż Strona zobowiązuje się do zwrotu dotychczas otrzymanej kwoty dofinansowania w wysokości 290.000.00 zł w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia rozwiązania umowy o dofinansowanie na rachunek bankowy WUP.

Strona zatem była zobowiązana zwrócić ww. środki do 28 lutego 2021 r. W związku z faktem, iż 28 lutego przypadał na niedzielę, środki musiały zostać zwrócone nie później niż do 01 marca 2021 r.

Strona w dniu 26 lutego 2021 r. dokonała zwrotu kwoty 163.500,00 zł.

W związku z powyższym, WUP powołując się na art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1634 ze zm.) (zwana dalej: ufp) oraz postanowień § 29 ust. 3, § 30 ust. 5 i § 14 umowy o dofinansowanie wezwał Stronę do zapłaty środków dofinansowania w wysokości 126.500.00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonych od dnia przekazania środków, tj. od 12 sierpnia 2019 r. w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W powyższym wezwaniu z dnia 04 marca 2021 r. dodatkowo wskazano, iż: "(...) Obowiązek zapłaty kwoty dofinansowania w wysokości 290 000,00 PLN został opisany w Porozumieniu w sprawie rozwiązania Umowy. W związku z dokonaniem częściowej wpłaty w wysokości 163 500,00 PLN w dniu 26.02.2021 r. do zwrotu pozostaje wyżej wymieniona kwota. (...) w przypadku niezastosowania się do Wezwania, Beneficjent naraża się na konsekwencje wynikające z art. 207 ust. 4 i 5 ustawy o finansach publicznych".

Następnie Strona - w dniach 16 i 25 marca 2021 r. - dokonała kolejnego zwrotu - tym razem kwoty 76.500.00 zł.

Kolejno, już w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego wszczętego w dniu 06 kwietnia 2021 r., Strona dokonała wpłat w dniach: 15 lipca 2021 r., 20 sierpnia 2021 r., 22 września 2021 r., 19 listopada 2021 r. i 21 lutego 2022 r. w łącznej wysokości 50.000.00 zł.

Następnie (po doręczeniu decyzji administracyjnej z 19 czerwca 2023 r.) Strona dokonała wpłat w dniu 18 lipca i 20 lipca 2023 r. w łącznej kwocie 17.087 zł spłacając tym samym pełną należność wynikającą z rozliczenia projektu.

Postanowieniem Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Opolu z dnia 5 maja 2023 r. dokonano zaliczenia wpłat dokonanych w dniach: 15 marca 2021 r., 25 marca 2021 r., 15 lipca 2021 r., 20 sierpnia 2021 r., 22 września

2021 r., 19 listopada 2021 r. oraz 21 lutego 2022 r. przez K. W. prowadzącą działalność gospodarczą pn. "K." tytułem realizacji Porozumienia w sprawie rozwiązania Umowy nr [...] z 11.03.2019 r. o dofinansowanie Projektu: [...] w ramach Osi priorytetowej VII - Konkurencyjny rynek pracy Działania 7.6 - Godzenie życia prywatnego i zawodowego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2014-2020.

Pełnomocnik Strony w zażaleniu od powyższego postanowienia z dnia 5 maja 2023 r. podniósł, iż kluczowe jest ustalenie wymagalności zobowiązania, wskazując, iż wierzytelność jest wymagalna na dzień 01 marca 2021 r. w wysokości 126.500,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 02 marca 2021 r., gdyż brak jest podstaw do stosowania odsetek w wysokości jak dla zaległości podatkowych.

W zaskarżonym postanowieniu z dnia 06 czerwca 2023 r., nr 1/2023, Zarząd Województwa Opolskiego (dalej też jako: Organ odwoławczy) wskazał, iż z takimi zarzutami nie może się zgodzić. Organ odwoławczy podniósł, iż Strona nie wywiązała się z zapisów Porozumienia, tj. nie dokonała spłaty zobowiązania w wysokości 290.000,00 zł w wyznaczonym terminie - do 01 marca 2021 r. W takim przypadku należy zastosować proporcjonalne rozliczenie wpłat w łącznej wysokości 126.500,00 zł dokonanych po 01 marca 2021 r. na należność główną i odsetki liczone od dnia przekazania transzy dofinansowania, tj. od 12 sierpnia 2019 r.

Strona, poprzez pełnomocnika, wywiodła skargę od powyższego postanowienia, zarzucając temu rozstrzygnięciu:

I. naruszenie prawa procesowego mające istotne znaczenie dla sprawy, a to: art. 62 § 4 ordynacji podatkowej, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i dokonanie zaliczenia wpłat w oparciu o art. 55 § 2 ordynacji podatkowej, wobec braku materialnej (opartej w umowie) podstawy do takiego traktowania wierzytelności;

II. naruszenie prawa materialnego a to: art. 451 § 1 kc w zw. z § 33 ust. 1 pkt 2 lit a umowy w zw. z § 29 ust. 3 umowy § 30 ust. 30 ust. 4a umowy, poprzez jego błędne zastosowanie i wadliwe dokonanie zaliczenie, wynikające z ugruntowania zasad zaliczania wpłat wyłącznie w przepisach Kodeksu cywilnego, a nie § 14 umowy.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w sprawie nie powinno zapaść postanowienie o którym mowa w art. 62 § 4 ustawy ordynacja podatkowa. Spór pomiędzy Stroną i Organem II instancji wyraża się bowiem tym, czy do wpłat K. W. stosować przepisy ustawy o finansach publicznych i ordynacji podatkowej, czy może reżim Kodeksu cywilnego. Zdaniem Strony - w sprawie brak jest podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 207 ustawy o finansach publicznych.

Wskazano na treść w art. 29 ust. 3 umowy o dofinansowanie, która – w ocenie Strony - nie pozostawia żadnych wątpliwości, że strony mogą w sposób zgodny rozwiązać umowę. Ostatecznie doszło do tego w dniu 29.01.2021 r. Zgodne na tym gruncie oświadczenie stron unicestwiło umowę, z zastrzeżeniem przepisów na wypadek rozwiązania. Mowa tutaj o § 30 ust. 3 oraz § 31 umowy.

Wskazano przy tym, iż odrębną zupełnie regulacją objęty jest element stanu faktycznego polegający na obowiązku "zwrotu niewykorzystanej części otrzymanych transz", o którym mowa w § 30 ust. 4a umowy. Wskazano, iż Strona jest sankcjonowana reżimem § 14 umowy, podczas gdy strony w umowie w ogóle nie przewidziały, jak traktować wierzytelność WUP w Opolu po przekroczeniu terminu oznaczonego przez nie w porozumieniu. Uzgodniły natomiast w § 33 ust. 1 pkt 2 lit. a umowy, że w tego rodzaju sytuacjach zastosowanie znajdą przepisy Kodeksu cywilnego. Skarżąca bowiem nie kwestionowała, że po dniu 26.02.2023 r. była dłużnikiem Instytucji Pośredniczącej. Jednak jej wpłaty winny być zaliczane w oparciu o art. 451 kc, który nie wymaga żadnego (deklaratoryjnego czy konstytutywnego) orzekania.

W ocenie Strony nie ma żadnych przesłanek, aby do jej zobowiązania stosować reguły właściwe dla jakiejkolwiek "niewykorzystanej części dotacji". Beneficjentka bowiem całą dotację wykorzystała, a jedynie w związku z rozwiązaniem umowy musiała ją zwrócić.

W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na oddalenie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych; t.j. Dz.U. z 2022 poz. 2492). Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2023 r. poz. 1634 dalej: p.p.s.a.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane ze sprawą.

Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga była niezasadna i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W skardze podniesiono, iż spór pomiędzy Stroną i Organem II instancji wyraża się tym, czy do wpłat Strony należało stosować przepisy ustawy o finansach publicznych i ordynacji podatkowej, czy może – jak tego chce Strona - reżim Kodeksu cywilnego.

W sporze tym rację należy przyznać organom. Zaś analizę tak nakreślonej kwestii spornej rozpocząć należy od przedstawienia, mających zastosowanie w niniejszej sprawie, postanowień samej umowy o dofinansowanie.

Jak zatem stanowi § 29 ust. 3 umowy o dofinansowanie (na podstawie którego została rozwiązana przedmiotowa umowa): Umowa może zostać rozwiązana na wniosek każdej ze stron w przypadku wystąpienia okoliczności, które uniemożliwiają dalsze wykonywanie postanowień zawartych w Umowie. W takim przypadku postanowienia § 30 ust. 3 i § 31 stosuje się odpowiednio.

Natomiast § 30 określa: (...) Ust. 4a. W przypadku rozwiązania Umowy w trybie § 29 ust. 3 Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu niewykorzystanej części otrzymanych transz dofinansowania bez odsetek w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia rozwiązania Umowy na rachunek bankowy wskazany przez Instytucję Pośredniczącą.

Ust. 5. W przypadku niedokonania zwrotu środków zgodnie z ust. 1, 4 lub 4a, stosuje się odpowiednio §14 Umowy. (...). Zgodnie z zapisem ust. 2. Beneficjent zwraca środki, o których mowa w ust. 1, wraz z odsetkami, na pisemne wezwanie Instytucji Pośredniczącej, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania do zapłaty (...). Ust 6. W przypadku niedokonania przez Beneficjenta zwrotu środków zgodnie z ust. 2 Instytucja Pośrednicząca, po przeprowadzeniu postępowania określonego przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...), wydaje decyzję, o której mowa w art. 207 ust. 9 ustawy o finansach. (...).

Należy w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z art. 60 ust. 1 ufp środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są m.in. kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie.

Jednocześnie zgodnie z art. 67 ufp, do spraw dotyczących ww. należności, nieuregulowanych powyższą ustawą, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.) (zwany alej: kpa) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.) (zwana dalej: uop).

Przypomnieć również należy, iż zgodnie z art. 55 § 2 uop: Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwlokę.

W świetle powyższych regulacji umownych i ustawowych nie sposób, zdaniem Sądu, zaakceptować stanowiska Strony, która twierdzi, iż wobec rozwiązania umowy o dofinansowanie umowa ta de facto nie obowiązuje od dnia jej zawarcia, a jedną podstawę domagania się zwrotu dofinansowania stanowi porozumienie z 29 stycznia 2021 r. i porozumienie to stanowi swego rodzaju nowację zobowiązania (art. 506 k.c.).

Podkreślić należy, iż wspomniane porozumienie w § 2 stanowi o kwocie i terminie zwrotu. Porozumienie odwołuje się przy tym do zapisów § 29 ust. 3 umowy o dofinansowanie. W takim wypadku zastosowanie znajdują zapisy § 30 ust. 3 i § 31 umowy. Słusznie przy tym zauważył Organ odwoławczy, iż w tym wypadku do rozliczenia realizacji projektu zastosowanie ma reguła proporcjonalności, o której mowa w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności. Rozliczenie ma nastąpić w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia jej rozwiązania.

Z kolei § 30 ust. 4a umowy stanowi, że w razie rozwiązania w trybie § 29 ust. 3 Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu niewykorzystanej części otrzymanych transz w terminie 30 dni od daty jej rozwiązania. W razie niedokonania zwrotu środków w terminie, stosuje się odpowiednio § 14 umowy.

Zgodnie zaś z zapisami § 14 ust. 2 umowy: Beneficjent zwraca środki, o których mowa w ust. 1, wraz z odsetkami, na pisemne wezwanie Instytucji Pośredniczącej, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania do zapłaty (...) . Zgodnie z ust. 6: W przypadku niedokonania przez Beneficjenta zwrotu środków zgodnie z ust. 2: Instytucja Pośrednicząca, po przeprowadzeniu postępowania określonego przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...), wydaje decyzję, o której mowa w art. 207 ust. 9 ustawy o finansach (...).

Z powyższych zapisów jednoznacznie wynika, że w sytuacji uchybienia terminowi do zwrotu dofinansowania zastosowanie mają zasady zwrotu określone w § 14 umowy, w tym odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych (§ 14 ust. 1).

Wbrew odmiennemu przekonaniu Strony nie ma zastosowania § 33 umowy, którego zapisy dotyczą spraw nieuregulowanych w umowie.

Nie ma racji Strona, twierdząc, iż wykorzystała całą dotację a jedynie w związku z rozwiązaniem umowy musiała ją zwrócić. Gdyby bowiem Strona wykorzystała dotację zgodnie z zapisami umowy (na realizację projektu) - nie musiałaby jej zwracać albowiem cel umowy zostałby osiągnięty. Tym samym rozwiązanie umowy byłoby bezpodstawne.

Jeszcze raz wskazać należy na zapis § 29 ust. 3 umowy – zgodnie z którym umowa może zostać rozwiązana na wniosek każdej ze stron w przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających dalsze jej wykonywanie. Strona sama uznała, że nie może wykonać umowy z przyczyn od niej zależnych lub niezależnych. Zauważenia również wymaga, iż organ I instancji zawierając porozumienie o jej rozwiązaniu, nie musiał badać tych przyczyn, gdyż nie było to w tym wypadku konieczne.

Prawidłowe zatem jest stanowisko organów wskazujące, iż Strona nie wywiązała się z zapisów porozumienia, tj. nie dokonała spłaty zobowiązania w wysokości 290.000,00 zł w wyznaczonym terminie - do 01 marca 2021 r. W takim przypadku należało zatem zastosować proporcjonalne rozliczenie wpłat w łącznej wysokości 126.500,00 zł dokonanych po 01 marca 2021 r. na należność główną i odsetki liczone od dnia przekazania transzy dofinansowania, tj. od 12 sierpnia 2019 r.

Powyższe wynika z przytoczonych powyżej zapisów umowy o dofinansowanie.

Należy również podkreślić, iż w związku z faktem, że organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w dniu 06 kwietnia 2021 r., a decyzja Nr [...] została wydana dopiero w dniu 30 sierpnia 2022 r., zastosowanie znalazł art. 54 § 1 ust. 7 uop, który wskazuje, iż odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego (06 kwietnia 2021 r.) do dnia doręczenia decyzji organu I instancji (doręczenie nastąpiło w dniu 14 września 2022 r.), jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania - tak jak to miało miejsce w niniejszym przypadku.

Podsumowując Sąd nie znalazł podstaw dla uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie dostarczyła ich również Strona. Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazywanych w skardze przepisów. Nie dostrzegł też innych, niż wskazane w skardze, naruszeń prawa, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę