Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1196/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Beata Kozicka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi T.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych (słownie: [...] złotych [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Burmistrz Miasta T. zobowiązał Z.Ś. do zwrotu należności z tytułu wydatków poniesionych przez Gminę T. na opłatę pobytu W.S. w Domu Pomocy Społecznej w D. za okres od 10 września 2011 r. do 31grudnia 2013r.

Z. Ś. wniósł odwołanie od tej decyzji.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy powyższą decyzję I instancji określając jednak, że odwołanie wniósł T.Ś., i że to on jest zobowiązany do zwrotu przedmiotowych należności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T.Ś. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając, że decyzja I instancji dotyczy jego brata Z.

Organ odwoławczy przyłączył się do wniosku skargi wyjaśniając przy tym, że nie mógł zastosować autokontroli, gdyż musiałby stwierdzić nieważność swojej decyzji, rozpatrzyć odwołanie Z. Ś. i utrzymać w mocy decyzję

I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja z oczywistych względów nie może się ostać w obrocie prawnym. Zachodzi bowiem podstawa nieważności określona w art. 156 § 1 pkt 4 kpa, gdyż decyzję skierowano do osoby nie będącej stroną w sprawie, co organ odwoławczy zresztą przyznaje w odpowiedzi na skargę. Popełnionego przez ten organ błedu nie można przy tym potraktować jako oczywistej pomyłki w rozumieniu art. 113 § 1 kpa. Przyczyna stwierdzenia nieważności decyzji powoduje, że Sąd nie może odnosić się do meritum sprawy. Należeć to będzie do organu odwoławczego, który rozpatrzy odwołanie Z.Ś. Nie jest w tym względzie wiążące stanowisko z odpowiedzi na skargę co do konieczności utrzymania w mocy decyzji

I instancji.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 200 i 205 § 2 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.