Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1204/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 art. 7 pkt 3
journal: Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
article: art. 240 par. 1 pkt 11 art. 241 par. 2 pkt 2 art. 121 par. 2 art. 21 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi T. T. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił T. T. – Skarżącemu w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...].

2. Podstawowe okoliczności sprawy według posiadanych przez Sąd akt przedstawiały się następująco.

3. Pismem z dnia 23 lipca 2007 r. Skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z wnioskiem o zwrot podatku akcyzowego w kwocie 4.616,81 zł, zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Volkswagen Golf nr nadwozia [...].

4. Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zwrotu podatku akcyzowego zapłacone z ww. tytułu.

5. Następnie pismem z dnia 22 sierpnia 2008 r. (złożonym osobiście przez skarżącego dnia 21 sierpnia 2008 r.) Skarżący ponownie zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego powyższego samochodu osobowego, wraz z ustawowymi odsetkami.

6. Decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2007 r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że przyczyną odmowy wznowienia postępowania był fakt, iż wniosek o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego został złożony w Urzędzie Celnym [...] w W. po upływie terminu do wystąpienia z żądaniem o wznowienie postępowania, określonego w art. 4 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745), powoływanej dalej w skrócie jako "ustawa".

7. W odwołaniu powyższej decyzji Skarżący podniósł, iż wniosek o zwrot podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego złożył w dniu 23 lipca 2007 r. Wniosek ten został złożony po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05, z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, lecz przed wejściem w życie tego artykułu w brzmieniu nadanym przez art. 7 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym wznowienie postępowania w powodu określonego w art. 240 § 1 pkt 8 lub 11 Ordynacji podatkowej następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca odpowiednio od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W ocenie Skarżącego art. 7 pkt 3 ustawy nie mógł mieć zastosowania w przypadku żądania zwrotu akcyzy złożonego jeszcze przed dniem wejścia w życie tego przepisu.

8. Decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ustawy termin, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, liczy się od dnia następującego po dniu wejścia w życie tej ustawy. Wskazał, że w art. 7 pkt 3 ustawa wprowadziła zmianę treści art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a wznowienie postępowania w sprawie zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w związku z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05 mogło nastąpić na skutek wniosku złożonego w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 20 sierpnia 2008 r.

9. Od powyższej decyzji Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu. W jego ocenie, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] listopada 2007 r. traktowała nie o odmowie wznowienia postępowania w omawianym zakresie, lecz rozstrzygała sprawę co do istoty - o odmowie zwrotu podatku akcyzowego. Z uwagi na datę jej wydania niemożliwe było, zgodnie z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący wskazał, że wniósł zażalenie na wydane postanowienie z dnia [...] października 2008 r., stwierdzające nieważność postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008 r. wznawiającego postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] października 2007 r. o odmowie zwrotu podatku akcyzowego. Wobec powyższego w ocenie Skarżącego, niezachowanie terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, nie mogło wywrzeć wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie wznowienia postępowania w omawianej sprawie, jak też o jego odmowie.

10. Wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 704/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę uznając, iż organ podatkowy zasadnie odmówił wznowienia postępowania na skutek wniosku Skarżącego datowanego na 22 sierpnia 2008 r., jako że został on złożony po upływie terminu określonego w art. 4 ustawy.

11. Następnie pismem z dnia 30 listopada 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 18 stycznia 2010 r. Skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2007 r. Skarżący wskazał, że niezachowanie terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej nastąpiło bez jego winy, a tym samym nie może mieć wpływu na odmowę zwrotu akcyzy.

12. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia wniosku. W motywach postanowienia organ wyjaśnił, że Skarżący stwierdzając, iż niezachowanie terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej nastąpiło bez jego winy, nie podał przyczyny implikującej uchybienie terminu i nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. W konsekwencji organ stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...].

13. Z poglądem tym nie zgodził się Skarżący, który dnia 22 kwietnia 2010 r. złożył skargę na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 162 § 1 i § 2, w zw. z art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skarżący swój wniosek uzasadnił tym, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] listopada 2007 r. traktowała nie odmowie wznowienia postępowania, lecz rozstrzygała sprawę co do istoty (tj. odmawiała zwrotu podatku akcyzowego), zaś data jej wydania uniemożliwiała zgodne z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej wnioskowanie o wznowienie postępowania w zakresie zwrotu podatku akcyzowego w terminie jednego miesiąca, licząc od daty wejścia w życie wspomnianego orzeczenia ETS. Skarżący podniósł ponadto, że art. 7 pkt 3 ustawy nie mógł mieć zastosowania w przypadku żądania zwrotu akcyzy złożonego jeszcze przed dniem wejścia w życie tego przepisu.

Powyższe zdaniem Skarżącego uprawdopodobniło, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

14. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

15. Wobec Skarżącego toczyło się już w roku 2007 postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego w związku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, wszczęte jego wnioskiem z 23 lipca 2007 r. Postępowanie to jednakże zakończone zostało decyzją odmowną, która stała się ostateczna na skutek niewniesienia przez stronę odwołania. Należy zatem podkreślić, że ponowne procedowanie w sprawie nadpłaty było możliwe dopiero w trybie nadzwyczajnym w przypadku wzruszenia powyższej decyzji ostatecznej.

Skarżący zapłacił podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, starszego niż dwa lata, zaś w dniu 18 stycznia 2007 r. ETS wydał w sprawie C-313/05 wyrok, w którym wypowiedział się w kwestii zgodności z prawem wspólnotowym polskich przepisów dotyczących opodatkowania akcyzą wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów w przypadku pojazdów starszych niż dwa lata osobowych - na podstawie których skarżąca zapłaciła podatek z tego tytułu. Wobec tego - z uwagi na treść art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej - potencjalnie istniała w przypadku skarżącego możliwość wznowienia w sprawie postępowania w związku z powyższym orzeczeniem ETS. Z tego względu organ I instancji rozpatrzył żądanie Skarżącego zawarte w piśmie wniesionym w dniu 21 sierpnia 2008 r. jako wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

16. W myśl art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji. Podstawowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej został określony w art. 241 § 2 pkt 2 tej ustawy, który stanowi, iż wznowienie postępowania z przyczyny, o jakiej mowa w art. 240 § 1 pkt 8 lub 11 Ordynacji podatkowej następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca odpowiednio od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W niniejszej znaczenie ma treść art. 4 ustawy o zwrocie nadpłaty zgodnie z którym "w przypadku żądania strony o wznowienie postępowania w związku z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05 (Dz. Urz. UE z 10.03.2007, str. 6) termin, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), liczy się od dnia następującego po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy". Ponieważ powyższa ustawa o zwrocie podatku akcyzowego weszła w życie dnia 20 lipca 2008 r., to termin dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania, w związku z orzeczeniem ETS w sprawie C-313/05 upłynął 20 sierpnia 2008 r.

17. W niniejszej sprawie wniosek Skarżącego złożony został 21 sierpnia 2008 r., a zatem z przekroczeniem terminu wynikającego z art. 4 ustawy o zwrocie nadpłaty.

Kwestia ta jest niesporna między stronami. Należy podkreślić, że to właśnie termin wynikający z powyższego przepisu był dla Skarżącego wiążący. Przepis ten precyzował bowiem skutki procesowe wyroku ETS w sprawie C-313/05 związane z jednoczesną zmianą brzmienia art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej i umożliwił zainteresowanym składanie wniosków o wznowienie postępowania w sprawie zwrotu podatku akcyzowego w oparciu o ten wyrok.

18. Należy podkreślić, że organy nie odnosiły terminu wynikającego z art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej do wniosku Skarżącego z 23 lipca 2007 r. Nie dotyczył on bowiem wznowienia postępowania. Złożono go w postępowaniu "zwyczajnym" zakończonym decyzją z [...] listopada 2007 r. odmawiającą zwrotu podatku akcyzowego. Taki pogląd został już wyrażony w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 704/09, którym Sąd oddalił skargę Skarżącego uznając, iż organ podatkowy zasadnie odmówił wznowienia postępowania na skutek wniosku Skarżącego datowanego na 22 sierpnia 2008 r., jako że został on złożony po upływie terminu określonego w art. 4 ustawy.

19. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi możliwość przywrócenia określonego w art. 4 ustawy o zwrocie nadpłaty terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

20. Należy podkreślić, że wniosek taki może być skuteczny jedynie wówczas, gdy dotyczy terminu, który co do zasady jest przywracalny (tj. nie jest terminem materialnoprawnym lub zawitym terminem procesowym). Termin do wniesienia żądania przywrócenia uchybionego terminu jest terminem zawitym, a jego uchybienie powoduje, iż dokonanie wymaganej czynności jest prawnie bezskuteczne. Wyznaczenie przez ustawodawcę ram czasowych do dokonania określonych czynności w toku postępowania poprzez wskazanie w ustawie terminów, których wyekspirowanie powoduje bezskuteczność czynności ma na celu usunięcie stanu niepewności w stosunkach procesowych (co do dalszego biegu czy też zakończenia postępowania). Realizując ten cel ustawodawca przewidział jednocześnie instytucję procesową, mającą na celu ochronę strony czy uczestnika postępowania przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Zgodnie bowiem z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej termin do dokonania tej czynności może być zainteresowanemu - na jego wniosek - przywrócony, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

21. Przepis ten nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. To zaś oznacza, iż każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania - por. W. Czachórski, Zobowiązania - zarys wykładu Warszawa 1983, s.171), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy - por. W. Czachórski - op. cit., s.171-172 czy Z. Banaszczyk w: Kodeks cywilny. Komentarz pod red. K. Pietrzykowskiego, Warszawa 1999 r., t. I, s. 930). Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga bowiem wykazania, iż mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody, uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Takie rozumienie przesłanki przywrócenia terminu jest zresztą utrwalone zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 374/06, z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, Lex nr 45409, z dnia 11 kwietnia 1997 r., sygn. akt III SA 1581/95), jak i w doktrynie (por. E. Iserzon w : E. Iserzon, J. Starościak- Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970,s.136). Podobnie pojęcie braku winy jako przesłanki przywrócenia terminu procesowego rozumiane jest też na gruncie Kodeksu postępowania cywilnego, zawierającego analogiczne uregulowanie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz. 144, S. Dmowski w: Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 1996 r., t. I, s.548-549). Na marginesie należy wskazać, że na równi z zawinieniem strony traktuje się przy tym zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich praw, a więc m.in. pełnomocników procesowych (por. pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, Przegląd Orzecznictwa Podatkowego z 2002 r., Nr 6, poz. 148 czy z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, Lex nr 42023).

22. Zdaniem Skarżącego ocena Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. wyrażona w decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. traktowała nie o odmowie wznowienia postępowania, lecz rozstrzygała sprawę co do istoty (o odmowie zwrotu podatku akcyzowego), zaś data jej wydania uniemożliwiała mu zgodne z dyspozycją art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej wnioskowanie o wznowienie postępowania w zakresie zwrotu podatku akcyzowego w terminie jednego miesiąca licząc od daty wejścia w życie wspomnianego orzeczenia ETS. Skarżący podkreślił, że jego wniosek o zwrot akcyzy pochodzi z 23 lipca 2007 r., wobec czego art. 7 pkt 3 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym nie może mieć zastosowania do jego rozpatrzenia. Powyższe zdaniem Skarżącego uprawdopodobniło, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

23. Wskazane argumenty nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia terminu.

Po pierwsze argument, iż art. 7 pkt 3 ustawy nie mógł mieć zastosowania w przypadku żądania zwrotu akcyzy złożonego jeszcze przed dniem wejścia w życie tego przepisu podnoszony był już przez Skarżącego w postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 704/09, gdzie stwierdzono, że organ podatkowy zasadnie odmówił wznowienia postępowania na skutek wniosku Skarżącego z 22 sierpnia 2008 r., jako że został on złożony po upływie terminu określonego w art. 4 ustawy, a wniosku Skarżącego z 23 lipca 2007 r. nie można utożsamiać z wnioskiem o wznowienie postępowania, bowiem jest to wniosek o zwrot nadpłaty, złożony w trybie zwykłym.

24. Ponadto należy podnieść, że przepis art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej został dodany w art. 240 na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199 ze zm.) i obowiązuje od dnia 1 września 2005 r. Natomiast art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej otrzymał nowe brzmienie mocą ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, w wyniku której to nowelizacji wprowadzono miesięczny termin do wniesienia żądania. Przepis ten wszedł w życie z dniem 19 lipca 2008 r. W konsekwencji ma zastosowanie do wniosku złożonego po tej dacie przez skarżącego (wniosek złożony w dniu 22 sierpnia 2008 r.), nawet gdy wniosek dotyczy decyzji ostatecznej sprzed wprowadzenia terminu miesięcznego. Do oceny - w zakresie prawa procesowego - wniosku o wznowienie postępowania podatkowego nie można stosować przepisów już nieobowiązujących. Zasadnie zatem organ wydał rozstrzygnięcie na podstawie przepisów obowiązujących w dacie złożenia wniosku i w dacie wydania decyzji, wobec braku przepisów przejściowych przesądzających o stosowaniu przepisów dotychczasowych - nieobowiązujących do "nowych" wniosków złożonych od 19 lipca 2008 r. Zastosowanie przepisów procesowych obowiązujących z daty rozstrzygania nie narusza zasady nie działania prawa wstecz. Wniosek o wznowienie postępowania dotyczy uruchomienia nadzwyczajnego postępowania w okresie, kiedy termin miesięczny już obowiązywał. Z tych względów zarzuty skargi należy uznać za niezasadne. Podobny podgląd został wyrażony w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 618/08, w którym Sąd stwierdził, że "orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie C- 426/07 (Dariusz Krawczyński v. Dyrektor Izby Celnej w Białymstoku) jest podstawą do żądania wniesionego przez stronę w terminie miesiąca od dnia publikacji sentencji tego orzeczenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 241 § 2 pkt. 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 19 lipca 2008 r.) wznowienia postępowania w każdej sprawie zakończonej decyzją ostateczną, którą określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży używanego samochodu osobowego sprowadzonego z innego państwa członkowskiego, starszego niż dwa lata, przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju".

25. W kontekście argumentacji podnoszonej przez Skarżącego na okoliczność braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należy wskazać, że z zasady wyrażonej w przepisie art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, jak też z zasady zaufania wyrażonej w art. 21 § 1 tej ustawy nie można było wywodzić obowiązku organu co do poinformowania skarżącego o wydaniu przez ETS wyroku mającego znaczenie w jej sprawie oraz o biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Możliwość uzyskania informacji o wydaniu przez ETS wyroku mającego wpływ na prawa i obowiązki podatników została zapewniona obywatelom poprzez obowiązek publikacji takiego orzeczenia w Dzienniku Ustaw, podobnie jak przepisów określających sposób i zasady realizacji wynikających z tego wyroku praw (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I FSK 537/06).

Z powyższego wynika, że upatrywanie w rozwiązaniach prawnych dotyczących trybu wnioskowania o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego braku zawinienia w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku jest niezasadne i nieskuteczne.

26. Wyjaśnić też należy, iż sąd I instancji nie jest związany ani wnioskami, ani zarzutami skargi czy wskazaną w niej podstawą prawną, a granice kontroli wyznaczają tylko granice danej sprawy oraz zakaz orzekania (poza przypadkiem, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa skutkujące nieważnością postępowania) na niekorzyść strony (art. 134 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.). Sąd I instancji nie jest także związany granicami skargi w zakresie orzekania (art. 135 p.p.s.a.). Aby sąd mógł zastosować środki przewidziane ustawą również w stosunku do aktów niezaskarżonych skargą i usunąć je z obrotu prawnego, musi najpierw stwierdzić skutkującą koniecznością usunięcia go z obrotu prawnego wadliwość zaskarżonego aktu. Jeżeli więc sąd w wyniku kontroli stwierdzi, iż zaskarżona decyzja czy postanowienie odpowiadają prawu (nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a.) i oddali skargę, nie tylko nie ma obowiązku, ale i nie może usunąć z obrotu prawnego innych (niezaskarżonych) decyzji wydanych w granicach danej sprawy (por. pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 678/04, opubl. w Prokuratura i Prawo z 2005 r., Nr 1, s. 40).

27. Z uwagi na fakt, że o dopuszczalności przywrócenia terminu decyduje wykazanie przez zainteresowanego jedynie wymienionych przesłanek z Ordynacji podatkowej, to nie ma w sprawie znaczenia, że Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] listopada 2007 r., a następnie stwierdził nieważność tego postanowienia postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. nr [...], uchylonym przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], jednocześnie umarzającym postępowanie w sprawie.

28. Reasumując należy stwierdzić, że organ podatkowy zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wznowienia postępowania z powodu niewykazania przez Skarżącego braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia przedmiotowego wniosku.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.