Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 726/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 46, 47, 58 § 1 pkt 3, 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. K. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dwóch odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k. 12). Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 26 kwietnia 2017 r.

Skarżący nie nadesłał dwóch odpisów skargi.

Z informacji zawartej w notatce urzędowej, (k. 14), sprawdzonej do dnia 21 maja 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie nadesłał dwóch odpisów skargi ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu zostało mu doręczone w dniu 19 kwietnia 2017 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 26 kwietnia 2017 r.

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.