Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 744/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 184, art. 197 par.2 , art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2874/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2874/23 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2023 r., nr 1173/2023 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 września 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2874/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA), na podstawie art. 178 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną P. J. (dalej jako skarżący kasacyjnie) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2874/23 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2023 r., nr 1173/2023 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.

Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika było nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie wskazanym w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Wezwanie odebrano 9 sierpnia 2024 r. zatem termin upływał 16 sierpnia 2024 r. Do dnia 26 sierpnia 2024 r. wpis sądowy od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej skutkować musiało jej odrzuceniem stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarga kasacyjna posiadała zatem braki (fiskalne), których strona pomimo wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie a zatem podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 178 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie reprezentowany przez pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 220 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, co miało mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Pełnomocnik argumentuje, że wbrew treści art. 220 § 3 P.p.s.a. nie został wcześniej prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W zarządzeniu z 11 lipca 2024 r. brakowało konkretyzacji i dokładnego opisu identyfikującego skargę kasacyjną, której dotyczy to zarządzenie. W treści zarządzenia nie było podanej daty skargi kasacyjnej, jak również sygnatury akt wyroku której ona dotyczyła. Samo oznaczenie Sądu orzekającego również było niejednoznaczne. Miało to istotne znaczenie albowiem w dniu 17 kwietnia 2024 r. WSA w Warszawie w sprawie, w której skarżącym był również P. J. wydał także inny wyrok – w sprawie o sygnaturze akt VII SA/Wa 2934/23.

Pełnomocnik uważa, że przedmiotowe zarządzenie było obarczone istotnym brakiem formalnym i nie spełniało wymogu uprzedniego wezwania skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

O odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. decyduje okoliczność, że skarżący na wezwanie Sądu w terminie do tego przewidzianym nie uiszcza wpisu we wskazanej w wezwaniu wysokości albo uiszcza wpis po terminie wynikającym z wezwania.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji wbrew twierdzeniom zażalenia dopełnił obowiązku skutecznego wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z 11 lipca 2024 r. wzywa do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Sądu z dnia 17 kwietnia 2024 r., gdzie w lewym górnym rogu wskazana jest sygnatura akt sprawy "VII SA/Wa 2873/23". Wskazywanie daty wniesienia skargi kasacyjnej było zbędne bowiem sygnatura akt sprawy identyfikowała sprawę jednoznacznie nawet gdyby skargi kasacyjne zostałyby złożone w tym samym dniu. Wskazywanie Sądu również nie było konieczne albowiem sygnatura akt sprawy wskazuje, ze jest to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VII. W przypadku nasuwających się pełnomocnikowi wątpliwości mógł on zawsze skontaktować się z Sądem aby uściślić, której skargi kasacyjnej wezwanie to dotyczyło. Niemniej jednak sama sygnatura akt sądowych uwidoczniona w zarządzeniu pozwalała zidentyfikować skargę kasacyjną, która wymagała uiszczenia wpisu.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że wezwanie zostało skutecznie doręczone a wpis nie został uiszczony zatem brak fiskalny skargi nie został usunięty w sposób wskazany w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału. Wobec tego zasadnym było odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

Wobec tego w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji prawidłowo wezwał stronę do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ta jednak nie wykonała wezwania bowiem termin na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie 16 sierpnia 2024 r. Na koncie bankowym Sądu na dzień 26 sierpnia 2024 r. nie odnotowano wpłaty.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.