Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 309/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 123, 134, 144
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędzia WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. przy udziale sprawy ze skargi R. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia Nr w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie dotyczącej płatności obszarowych oddala skargę /-/ M. Górecka /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś


UZASADNIENIE

R. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdzające niedopuszczalność wniesienia przez skarżącego zażalenia z dnia 21 stycznia 2008 roku na pismo Kierownika Biura Powiatowego z dnia 2 stycznia 2008 roku.

W uzasadnieniu skargi R. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem procesowym, materialnym oraz ze stanem faktycznym jak również o zwolnienie go z kosztów sądowych w całości. Skarżący oświadczył ponadto, iż podtrzymuje wszystkie swoje poprzednie skargi i zażalenia, które już złożył.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadniając swoje stanowisko Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał, iż w toku postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności bezpośrednich oraz w sprawie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania nie wydano postanowienia, od którego przysługiwałoby zażalenie. Organ administracyjny podniósł ponadto, iż pismo Kierownika Biura Powiatowego "zażalone" przez skarżącego było jedynie wykładnią dotyczącą instytucji wyłączenia organu, tj. Kierownika Biura Powiatowego od udziału w postępowaniu, precyzującą niezrozumiałe dla producenta rolnego sformułowania tym samym, zdaniem organu administracyjnego, nie można uznać powyższego pisma za akt administracyjny wywołujący jakiekolwiek skutki prawne.

Dyrektor Oddziału Regionalnego wskazał również, iż w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz z tytułu wsparcia działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania wstrzymany jest bieg terminów, ze względu na zawieszenie postępowania, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a.

Pismem z dnia 05 maja 2009 roku skarżący ponownie podtrzymał w całości swoją skargę.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż pismo organu I instancji z dnia 02 stycznia 2008 roku jest w istocie postanowieniem gdyż dokonuje wyjaśnienia wątpliwości orzeczenia, które to wątpliwości, zdaniem skarżącego, mogą zostać wyjaśnione tylko w formie postanowienia, na które przysługuje stronie zażalenie zgodnie z art. 113 § 2 i 3 k.p.a. W oparciu o powyższy wywód skarżący zakwestionował legalność postanowienia organu II instancji o niedopuszczalności zażalenia wnosząc o uchylenie tegoż postanowienia w całości.

Skarżący w końcowej części uzasadnienia wniósł ponadto skargę na bezczynność organu I i II instancji w sprawie złożonych wniosków o płatności minimalne za 2005 rok jak również wniósł o nakazanie tym organom wydania decyzji w sprawie przyznania płatności zgodnie ze złożonymi przez skarżącego wnioskami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) , dalej zwaną u.p.p.s.a sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona, gdyż postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) w toku postępowania organ administracji wydaje postanowienia, na które to zgodnie z treścią art. 144 służy stronie zażalenie, tylko wówczas gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie jest aktem administracyjnym indywidualnym o tych samych cechach co decyzja administracyjna, odróżniającym się od niej szerszym kręgiem adresatów. Przedmiotem rozstrzygnięcia i zakresem skutków prawnych. Zażalenie natomiast jest zatem zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym, a prawo jego wniesienia przysługuje tylko w razie, gdy kodeks tak stanowi.

Przedmiotem zażalenia w niniejszej sprawie nie było postanowienie, lecz pismo Kierownika Biura Powiatowego będące wykładnią dotyczącą instytucji wyłączenia organu tj. Kierownika Biura Powiatowego od udziału w postępowaniu, precyzującą niezrozumiałe dla producenta rolnego sformułowania i przesłanki, a zatem nie było aktem administracyjnym indywidualnym i tym samym skarżącemu nie przysługiwało prawo jego zaskarżenia. Pismo to nie "załatwiało sprawy" w rozumieniu przepisów k.p.a., bowiem "sprawa administracyjna" zainicjowana wnioskiem skarżącego o dopłaty podlegała załatwieniu w drodze odrębnej decyzji administracyjnej. Pismo Kierownika Biura Powiatowego zawiera jedynie wyjaśnienia dotyczące brzmienia art. 24 k.p.a. o wyłączeniu organu i pracownika od udziału w postępowaniu w sprawie. Pismo to jednocześnie informuje skarżącego, iż nie uprawdopodobnił istnienia którejkolwiek ze wskazanych w w/w przepisie przesłanek co dawałoby podstawy do wyłączenia organu tudzież pracownika tego organu jednak tym stwierdzeniem nie załatwia sprawy bowiem dalej stwierdza się, iż wniosek skarżącego o wyłączenie Kierownika Biura Powiatowego został przesłany do wyższego organu celem jego rozpatrzenia. Informacyjny i wyjaśniający charakter owego pisma wyraźnie wskazuje, iż nie jest ono postanowieniem, na które kodeks przewiduje możliwość wniesienia zażalenia. Interpretacja treści art. 123 § 1 i 144 k.p.a. pozwala na jednoznaczną ocenę, iż ustawa ogranicza prawo zażalenia tylko do postanowień, których zaskarżalność została uregulowana expressis verbis w przepisach k.p.a.

Wobec takich ustaleń i w świetle art. 134 k.p.a. organ odwoławczy słusznie uznał, iż pismo Kierownika Biura Powiatowego nie stanowi aktu administracyjnego wywołującego jakiekolwiek skutki prawne a zatem organ odwoławczy stwierdzając brak przedmiotu zaskarżenia zasadnie stwierdził jego niedopuszczalność. W wyroku z dnia 7 lipca 1992 r. SA/Gd 746/92/S NSA przyjął "jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej , a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ I instancji - organ II instancji stwierdza niedopuszczalność odwołania".

Za bezzasadne Sąd uznał roszczenia skarżącego dotyczące skargi na bezczynność organu I i II instancji w sprawie wniosków o płatności minimalne za 2005 rok. Postępowanie administracyjne obejmujące sprawę o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok zostało zawieszone na prośbę skarżącego skierowaną do Kierownika Biura Powiatowego ( co wynika z wyjaśnień organu zawartych w piśmie Kierownika Biura Powiatowego , na które skarżący także wniósł zażalenie i które to pismo było przedmiotem badania przez tutejszy Sąd w sprawie III SA/Po 308/08).

Okresu zawieszenia postępowania nie wlicza się do czasu załatwienia sprawy administracyjnej. Pierwszoplanowym skutkiem prawnym zawieszenia jest zatem wstrzymanie biegu terminów. Kolejnym skutkiem będącym konsekwencją pierwszego jest wstrzymanie czynności procesowych. W czasie zawieszenia postępowania organ administracji może podejmować jedynie czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia i zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z fakultatywnym zawieszeniem postępowania na wniosek skarżącego zatem o jego podjęciu decyduje strona, nigdy organ administracji albowiem zawieszenie fakultatywne dotyczy tylko postępowań wszczętych na żądanie strony. Dopiero czynność złożenia przez stronę wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania wywoła skutek w postaci podjęcia zawieszonego postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego w sprawie o przyznanie płatności obszarowych na 2005 rok. Nadto w tym postępowaniu rozpoznawana przez Sąd jest skarga na postanowienie Dyrektora Oddziału regionalnego Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Sąd nie znalazł postaw do kwestionowania poprawności zaskarżonego rozstrzygnięcia, stąd zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.

/-/ M. Górecka /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś

za nieobecnego sędziego

/-/ M. Górecka

D.W.d