Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 724/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2 art. 80 ust. 1 art. 82a ust. 1-4
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 121 par. 1 art. 122 art. 124 art. 180 par. 1 par. 2 art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w [...], decyzją z dnia [...] czerwca 2012 roku, określił M. B. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Audi Q7 o numerze nadwozia [...], poj. silnika 3.580 cm³ i roku produkcji 2008, w kwocie 15.318zł.

Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu marki Audi Q7 o numerze nadwozia [...], poj. silnika 3.580 cm³ i roku produkcji 2008, od którego nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie uiszczono należnego podatku akcyzowego.

Organy wyjaśniły, że stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, a więc z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem, jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W okolicznościach niniejszej sprawy obowiązek podatkowy powstał w dniu 21 grudnia 2008 roku (pojazd został przywieziony na teren Polski dwa dni po odprawie celnej w Holandii).

Zgodnie z art. 76 ust. 1 powołanej ustawy podatnik był zobowiązany w terminie 5 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego do złożenia deklaracji do właściwego naczelnika urzędu celnego i zapłacenia akcyzy. Obowiązek ten nie został dopełniony.

Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zebrana w sprawie dokumentacja jednoznacznie potwierdza, że samochodu marki Audi Q7 o numerze nadwozia [...] należy klasyfikować do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. Pojazd posiada wszelkie cechy pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób i takim był w momencie dokonania wewnątrzwspólnotowego. Przedmiotowy pojazd w momencie wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty Europejskiej został sklasyfikowany przez organ celny dopuszczający pojazd do obrotu na terenie Wspólnoty do kodu 87032490.

Organ uznał również, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 82a ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ kwota jaką nabywca był zobowiązany zapłacić za wyrób w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego ustalona w oparciu o dokumenty związane z zakupem i przywozem pojazdu (40.728 PLN) znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu (156.100 PLN według wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass na dzień powstania obowiązku podatkowego). Dokonując wyceny pojazdu organ uwzględnił oświadczenie podatnika i umniejszył wartość bazową o korekty dotyczące stanu technicznego. W ocenie organu, składając oświadczenie dotyczące stanu technicznego pojazdu strona nie uzasadniła w sposób wystarczający wartości, która znacznie odbiegała od wartości rynkowej. Podatnik oświadczył, że pojazd był pojazdem popowodziowym i konieczna była naprawa, której koszt strona oszacowała na 30.000 zł. Podatnik nie przedłożył jednak żadnych dokumentów związanych z naprawą pojazdu, które świadczyłyby o poniesionych wydatkach.

Organ określił podstawę opodatkowania w ten sposób, że średnią wartość rynkową brutto nabytego samochodu pomniejszył o zawarty w niej podatek VAT i podatek akcyzowy (156.100 PLN : 1,22 : 1,136 = 112.632,76 zł).

W konsekwencji uwzględniając stawkę podatkową w wysokości 13,6% organ ustalił należną wysokość podatku na kwotę 15.318 zł.

Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystał z prawa odwołania. Strona zażądała uchylenia decyzji oraz umorzenia postępowania.

Autor odwołania wyjaśnił, że od daty wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu nie zmieniły się przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodów osobowych, lecz zmieniła się interpretacja prawa przez organy podatkowe. Zakupiony pojazd został zarejestrowany jako pojazd ciężarowy. Obecnie organy stoją na stanowisku, że kwalifikacja pojazdu według ustawy prawo o ruchu drogowym nie ma wpływu na kwalifikację według Nomenklatury Scalonej. Tymczasem zmiana podejścia organów celnych nie może wpływać negatywnie na prawa i obowiązki podatkowe. Podatnik nie zapłacił podatku, bo w 2008 roku organy celne stały na stanowisku, że przedmiotowy pojazd był pojazdem ciężarowym. Zmiana interpretacji przepisów prawa w demokratycznym państwie prawa nie może rodzić dla obywatela negatywnych skutków finansowych.

Po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] marca 2013 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Naczelnika Urzędu Celnego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że dla celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w ustawie. Zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Sposób określenia pojazdu w dowodzie rejestracyjnym nie był wiążący dla organów podatkowych.

Ustawodawca w ustawie o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze, nie zaś do przepisów Prawo o ruchu drogowym. Stąd też skonstruowaną dla potrzeb Prawa o ruchu drogowym definicja samochodu ciężarowego nie ma zastosowania w sprawach z zakresu prawa akcyzowego. Należy przypomnieć, że definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach – zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa - nie ma zastosowania (B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, Oddk, Gdańsk 2002, str. 40).

Organ odwoławczy wskazał również, że zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym podmiot dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jest obowiązany złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni oraz dokonać zapłaty akcyzy. Zatem to do podatnika należy właściwe zaklasyfikowanie pojazdu zgodnie ze stanem faktycznym.

M. B., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skarżący zażądał uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, a nadto umorzenia postępowania podatkowego.

Organom obu instancji zrzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: art. 3 ust. 2 w związku z art. 80 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym oraz art. 82a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Ponadto skarżący poniósł naruszenie art. 180 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1998 roku – Ordynacja podatkowa poprzez nieuwzględnienie wyjaśnień podatnika, co do okoliczności nabycia pojazdu, w tym faktu sprowadzenia samochodu z USA w stanie uszkodzonym.

W uzasadnieniu skargi autor skargi wyjaśnił, że sporny pojazd był wielokrotnie oglądany przez przedstawicieli różnego rodzaju instytucji, nikt jednak nie kwalifikował spornego samochodu, jako osobowego podlegającego kwalifikacji podług kodu 8703 nomenklatury scalonej. Na przestrzeni ostatnich 4 lat nie uległ zmianie stan prawny regulujący kwestie podatku akcyzowego od pojazdów nabytych wewnątrzwspólnotowo. Dopiero od jakiegoś czasu, a ściśle od momentu ukazania się komunikatu Ministra Finansów organy celne stoją na stanowisku, że kwalifikacja pojazdu według ustawy Prawo o ruchu drogowym nie ma wpływu na kwalifikację taryfową według Nomenklatury Scalonej.

W ocenie autora skargi powyższe ma znaczenie dla określenia ewentualnego terminu wymagalności ustalonego zobowiązania podatkowego. To, że podatnik nie złożył deklaracji oraz nie zapłacił podatku nie może stanowić, że ponosi on za to jakąkolwiek winę. Podatnik nie zapłacił podatku, bo organy celne stały na stanowisku, że sporny pojazd jest samochodem ciężarowym. Zmiana interpretacji przepisów podatkowych nie może rodzić dla obywatela negatywnych skutków prawnych w postaci odsetek. Zatem, według autora skargi, w przypadku braku uwzględnienia przez Sąd argumentacji, co do obowiązku zapłacenia podatku, konieczne jest uchylenie obowiązku zapłaty odsetek.

Podatnik wskazał i poparł swoje twierdzenia w tym względzie dokumentem w postaci faktury, iż przedmiotowy pojazd nabył na terytorium USA za cenę 14.000 USA. W odpowiedzi na wezwanie organu wyjaśnił także, że cena wynika zarówno ze specyfiki rynku USA oraz tego, że pojazd był pojazdem popowodziowym. Z żadnych sformułowań przepisu art. 82a ustawy o podatku akcyzowym nie wynika, że "uzasadniona przyczyna" różnicy między ceną samochodu a jego średnią wartością na rynku krajowym ma wynikać tylko z cech samego samochodu, czyli z jego stanu technicznego, napraw, wad fizycznych, czy prawnych. Dopóki cena transakcyjna mieści się w granicach cenowych właściwych dla danego rynku można mówić o "uzasadnionej przyczyni" w rozumieniu art. 82a ustawy o podatku akcyzowym. Ceny samochodów uszkodzonych na rynku amerykańskim są znacznie niższe od cen samochodów w Europie. Ta specyfika rynku w sposób oczywisty należy do uzasadnionych przyczyn w rozumieniu art. 82a ustawy o podatku akcyzowym.

Autor skargi podniósł także, że ustalenie podstawy opodatkowania, gdy wartość samochodu znacznie odbiega od średniej wartości na rynku krajowym, nie uwalnia organów podatkowych od obowiązku badania wskazywanych przez nabywcę okoliczności, które wpłynęły na ukształtowanie ceny nabycia określonej w umowie sprzedaży.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu decyzji.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących podstawy opodatkowania organ wyjaśnił, że w toku postępowania podatkowego ta kwestia nie została podniesiona przez pełnomocnika strony. Natomiast powoływanie się na etapie postępowania sądowoadministracyjnego na fakt nabycia pojazdu w USA za określoną cenę, bez przedstawienia na te okoliczność żadnych dokumentów nie może być uznane za uzasadnione przyczyny różnic między ceną samochodu, a jego średnią wartością na rynku krajowym. Ponadto nie można dać wiary wyjaśnieniom strony odnośnie uszkodzeń sprowadzonego pojazdu. Z analizy dokumentów wynika, że w dniu19 grudnia 2008 roku sporny pojazd przeszedł odprawę celną w Holandii, a w dniu 23 grudnia 2008 roku przeszedł badanie techniczne, które potwierdziło, iż samochód był sprawny, został dopuszczony do ruchu. Trudno więc uznać za wiarygodne wskazania dotyczące uszkodzeń (naprawa za 30.000 zł), gdy w ciągu 2 dniu pojazd stał się gotowy do użytku. Jednocześnie strona twierdzi, że samochód jest pojazdem "popowodziowym", a w umowie kupna sprzedaży został określony, jako samochód "pokradzieżowy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji w granicach określonych w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie.

Organy prawidłowo przyjęły, że rozstrzygnięcie kontrolowanej sprawy winno nastąpić w oparciu o przepisy ustawy z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z treści przepisu art. 3 ust. 2 ustawy z 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Natomiast zgodnie z treści pkt 59 załącznika nr 1 do powołanej ustawy wyrobem akcyzowym są wyroby określone jako: samochody osobowe, wyroby klasyfikowane do kodu CN 8703, czyli pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Analiza dowodów zgromadzonych w aktach sprawy potwierdza ocenę organów podatkowych, co do tego, że ogólny wygląd i ogół cech samochodu marki Audi Q7 o numerze nadwozia [...] świadczy jednoznacznie o osobowych walorach pojazdu, a tym samym wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Przedstawiona klasyfikacja taryfowa znajduje potwierdzenie także w dokumentach holenderskiej odprawy celnej (zezwolenie na przewóz), w których sporny pojazd został sklasyfikowany, jako używany samochód osobowy marki AUDI Q7.

Organy podatkowe słusznie wskazały, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako osobowy, a więc w założeniu producenta został zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. To, że samochód miał w świetle przepisów Prawa o ruchu drogowym status samochodu ciężarowego, a nie samochodu osobowego, nie wyklucza spornego pojazdu z zakresu zastosowania art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Dla celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w ustawie z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi wobec przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Powyższe oznacza, że sposób określenia spornego pojazdu w dowodzie rejestracyjnym nie był wiążący dla organów podatkowych w przedmiotowej sprawie.

Organy podatkowe prawidłowo uznały, że zapisy zawarte dokumentach rejestracyjnych określają rodzaj pojazdu na podstawie odrębnej regulacji – przepisów Prawa o ruchu drogowym i nie mogą one automatycznie przesądzać o zmianie klasyfikacji samochodu na gruncie prawa podatkowego, zawierającego odmienne reguły klasyfikacyjne, odwołujące się do Nomenklatury Scalonej.

Zarzuty o naruszeniu art. art. 3 ust. 2 oraz art. 80 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym są nieuzasadnione. Organy dokonały prawidłowej wykładni powołanych przepisów i prawidłowo je zastosowały. Ocena rodzaju nabytego pojazdu i skutków wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego pojazdu należało dokonać z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Organy podatkowe dokonały także prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703.

Do uchylenia zaskarżonej decyzji, czy też uchylenia obowiązku zapłaty odsetek, nie mogła prowadzić argumentacja dotycząca zmiany interpretacji przepisów prawnych regulujących kwestie opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodów osobowych. To, że w obrocie prawnym w innych sprawach zaprezentowane zostały różne interpretacje tych samych przepisów prawa podatkowego nie tworzy dla podatnika sytuacji prawnej roszczenia uwzględnienia przy rozstrzyganiu jego sprawy interpretacji podatkowo najkorzystniejszej dla strony postępowania.

Skarżący nie powołał żadnych dowodów, które uzasadniałyby stanowisko, że w okolicznościach niniejszej sprawy, kierując się zasadą zaufania do państwa i stanowionego prawa, organy celne obowiązane były uwzględnić klasyfikację spornego pojazdu według reguł właściwych dla Prawa o ruchu drogowym. Zasada państwa prawnego, zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada pogłębiania zaufania do organów podatkowych, nie pozwalają sformułować tezy, która miałaby zastosowanie w każdym przypadku. Do każdego przypadku należy podchodzić indywidualnie. W konsekwencji zarzuty dotyczące zmiany interpretacji przepisów prawa podatkowego należało uznać za gołosłowne, a tym samym nieuzasadnione.

Zaznaczyć przy tym należy, że w toku postępowania podatkowego Skarżący wyjaśniał (pismo z dnia 21 marca 2012 roku, k. 53 akt administracyjnych), że niezapłacenie podatku akcyzowego wynikało z pouczenia uzyskanego od pośrednika oraz z informacji uzyskanej w Wydziale Komunikacji [...], który wskazał, że od pojazdów ciężarowych takiego podatku się nie płaci".

Dyrektor Izby Celnej trafnie wyjaśnił w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że obowiązkiem podatnika jest prawidłowe zaklasyfikowanie nabywanego wewnątrzwspólnotowo pojazdu, złożenie deklaracji i zapłacenie akcyzy. Skoro organy celne stwierdziły nieprawidłowości odnośnie samoobliczenia podatku akcyzowego przez podatnika, to obowiązane były do wszczęcia i przeprowadzenia sformalizowanego postępowania w celu dokonania określenia zobowiązania podatkowego aktem o charakterze władczym (decyzją podatkową). Podkreślić jednocześnie należy, że kwestia rodzaju spornego pojazdu na gruncie klasyfikacji taryfowej w obrębie obszaru celnego Unii Europejskiej była znana Skarżącemu, co najmniej od chwili dokonania holenderskiej odprawy celnej.

Sąd podziela stanowisko, że zarzuty dotyczące braku uwzględnienia specyfiki rynku amerykańskiego są spóźnione, gdyż nie były podnoszone w toku postępowania podatkowego. Skarżona decyzja spełnia standardy wskazane w szczególności w art. 121 §1, art. 122, art. 124, art. 180 §1 i §2 oraz art. 210 §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012, poz. 749 ze zm.) w związku z 82a ust. 1-4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym.

Argumentacja skargi wskazująca, że cena transakcyjna (14.000 USD) ujawniona w dowodzie zakupu mieści się w granicach cenowych właściwych dla rynku samochodowego USA pozostaje w oczywistej sprzeczności, ze stanowiskiem prezentowanym przez Skarżącego w toku postępowania podatkowego.

Wskazać więc należy, że w toku postępowania podatkowego (pismo z dnia 21 marca 2012 roku, k. 53 akt administracyjnych) Skarżący uznawał, że wysokość ceny wskazana w dowodzie zakupu nie wynikała ze specyfiki rynku USA, lecz była wynikiem tego, że zakupiony samochód nie był sprawny. Skarżący wyjaśniał wówczas, że samochód był pojazdem popowodziowym, miał zalaną komorę silnika oraz kabinę pasażerską. Skarżący wymienił uszkodzone części, osuszył i wyczyścił pojazd. Na doprowadzenie pojazdu do stanu używalności Skarżący miał wydać 30.000 zł. Przy czym w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej trafnie wskazuje, że oświadczenie Skarżącego było sprzeczne z zebranymi w sprawie dowodami z dokumentów, z których wynikało, że pojazd nie był samochodem "popowodziowym", lecz pojazdem "pokradzieżowym".

Mając na uwadze powyższe Sąd uznaje, że argumentacja skargi jest niewiarygodna i została zbudowana jedynie na potrzeby uzasadnienia skargi do sądu administracyjnego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ma dowodów, a tym samym podstaw faktycznych, do formułowania stanowiska, że uzasadnioną przyczyną odbiegania wysokość podstawy opodatkowania od średniej wartości rynkowej spornego pojazdu jest specyfika rynku samochodowego USA. Stanowisko prezentowane przez Skarżącego w toku postępowania podatkowego jednoznacznie wskazuje, że cena ujawniona w dowodzie zakupu była wypadkową innych okoliczności niż specyfika rynku amerykańskiego.

Organ dokonał prawidłowej wykładni i prawidłowo zastosowała w sprawie przepisy art. 122, art. 187 §1 i art. 180 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa w związku z art. 82a ust. 1-4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym.

Wbrew twierdzeniom skargi organy celne prawidłowo, bo zgodnie z oświadczeniami podatnika składanymi w toku postępowania, podejmowały działania mające na celu zebranie dowodów wskazujących na rozmiar i rodzaj uszkodzenia pojazdu oraz wysokość kosztów przywrócenia sprawności technicznej nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu. Z uwagi na wyjaśnienia składane przez podatnika, na gruncie kontrolowanej sprawy nie zaktualizował się obowiązek badania specyfiki rynku samochodowego USA. Zatem brak jest podstaw do formułowania zarzutu o naruszeniu przepisów postępowania poprzez niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.

Do uchylenia decyzji nie mogły prowadzić argumenty o braku zachowania dokumentacji dotyczącej uszkodzeń pojazdu oraz kosztów jego naprawy (pismo z dnia 21 marca 2012 roku, k. 53 akt administracyjnych). Wbrew sugestiom podatnika, okres obowiązkowego przechowywania takiej dokumentacji nie upłynął, a podatnik od chwili holenderskiej odprawy celnej miał świadomość, że wprowadził na obszar celny Unii Europejskiej samochód osobowy.

Wyjaśnić zatem należy, że zobowiązanie podatkowe, jak i zaległość podatkowa są kategorią obiektywną, powstałą z mocy prawa i wynikającą z ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Natomiast wynikający z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa obowiązek podejmowania wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nie oznacza, że ciężar dowodu obciąża w każdej sytuacji organ podatkowy. Ustalenie niektórych faktów - zwłaszcza tych, o których wiedzę posiada wyłącznie podatnik - pozostaje poza zakresem możliwości organu podatkowego.

Skoro w okolicznościach niniejszej sprawy podatnik nie potrafi przedstawić dowodów dotyczących rozmiaru i rodzaju uszkodzeń pojazd, czy też kosztów przywrócenie sprawności technicznej pojazdu, to organ zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania przyjął, że wartością pojazdu stanowiącą podstawę opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego, ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.