Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1151/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. art. 44, art. 129 par. 2, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2024 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., powoływanej dalej jako k.p.a.), stwierdził uchybienie przez A. W. terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] .

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że ww. decyzją z dnia [...] marca 2019 r. odmówił wyłączenia stosowania wobec A. W. art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r., poz. 288). Decyzja ta została doręczona stronie w dniu [...] kwietnia 2019 r.

W dniu [...] stycznia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik strony wystąpił do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Organ powołał następnie przepisy regulujące tryb składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zauważył, że termin do jego złożenia w tej sprawie upłynął w dniu [...] kwietnia 2019 r. Jak natomiast wynika z pieczęci Urzędu Pocztowego w K., umieszczonej na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek, pełnomocnik strony dokonał tej czynności dopiero w dniu [...] stycznia 2023 r., a zatem uchybił terminowi do jego wniesienia.

Mając to na uwadze, a także biorąc pod uwagę wydanie w dniu [...] marca 2023 r. przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

A. W. wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W skardze postawił zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i w efekcie przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy ocena wszystkich okoliczności sprawy wskazuje, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego, co uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, względnie uznanie, iż nie doszło do skutecznego doręczenia przedmiotowej decyzji, a co za tym idzie dokonanie jej skutecznego doręczenia;

2. art. 134 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. oraz art. 59 § 2 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia, podczas gdy w przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2023r. nr [...] w tej samej sprawie (dotyczące odmowy przywrócenia terminu), a skarga ta nie została jeszcze rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie;

3. art. 44 § 1-4 k.p.a. poprzez zaniechanie rozważenia w sposób niebudzący wątpliwości, czy decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. została w sposób prawidłowy doręczona, w świetle argumentów wskazanych przez skarżącego oraz dowodów zaoferowanych na poparcie twierdzeń wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że początkowo korespondencja w tej sprawie była kierowana do niego na adres: ul. G. [...], [...]K. i odbierana przez dorosłych domowników. Podczas całego postępowania nie było takiej sytuacji, aby korespondencja nie była odebrana przez skarżącego (przy pomocy osób trzecich - dorosłych domowników). W ówczesnym czasie skarżący przebywał poza granicami kraju (w Wielkiej Brytanii).

Z uwagi na okoliczność, iż w 2018 r. adres do korespondencji wskazany przez skarżącego zdezaktualizował się, pismem z dnia [...] października 2018 r. wskazał on aktualny adres do korespondencji: ul. W. [...], [...]K.. Skarżący podobnie jak uprzednio, miał pewność, że i w tym przypadku korespondencja kierowana do niego pod wskazany adres będzie prawidłowo doręczana i odbierana.

W ocenie skarżącego, decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. nie została mu doręczona, bowiem pracownik operatora pocztowego nie zostawił awizo przedmiotowej przesyłki. Osoba dorosła przebywająca pod adresem ul. W. [...] zawsze odbierała przesyłki adresowane do skarżącego. Nie było możliwości, aby przy prawidłowym awizowaniu, przesyłka nie została odebrana. Domownik zamieszkujący pod adresem ul. W. [...] w K., potwierdził skarżącemu, iż w ówczesnym czasie nie otrzymał awizo od operatora pocztowego. Powyższe twierdzenia potwierdza okoliczność, iż skarżący występował do organu administracji pisemnie (poprzez e-mail) o wskazanie etapu załatwienia prawy. Powyższe podyktowane było brakiem korespondencji w sprawie. Na dowód powyższego skarżący złożył stosowne wnioski dowodowe, które ostatecznie nie zostały rozpoznane przez organ administracji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł również do tut. Sądu skargę na postanowienie Ministra z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a skarga ta została oddalona wyrokiem z dnia [...] lutego 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1127/23.

Z tej przyczyny Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie odnosił się do argumentów dotyczących braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia środka zaskarżenia, bowiem te okoliczności były przedmiotem kontroli sądowej w postępowaniu ze skargi na postanowienie nr [...].

W rozpoznawanej sprawie Sąd był natomiast zobowiązany ocenić prawidłowość dokonanego przez organ ustalenia, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2019 r. W ocenie Sądu, organ zasadnie ustalił, że skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z treścią tych przepisów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja z dnia [...] marca 2019 r. została przesłana skarżącemu na adres podany przez niego jako adres do korespondencji w piśmie z dnia [...] października 2018 r. (k. 44 akt administracyjnych), tj. ul. W. [...], [...]K.. Przesyłka zawierająca decyzję była, w związku z niezastaniem adresata, dwukrotnie awizowana w dniach [...] i [...] marca 2019 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone nieczytelnym podpisem osoby doręczającej (odpis koperty – k. 51 akt administracyjnych). Organ przyjął zatem prawidłowo, w związku z treścią art. 44 § 4 k.p.a., że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2019 r. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w dniu [...] stycznia 2023 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). Z tej przyczyny należało uznać, że wniesienie środka zaskarżenia nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, zatem rozstrzygnięcie organu zawarte zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowe.

Odnosząc się do podnoszonych w skardze argumentów, które w istocie koncentrują się na zakwestionowaniu okoliczności prawidłowego awizowania przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] marca 2019 r., należy zauważyć, że nie znajdują one potwierdzenia w materiale dowodowym zgormadzonym w tej sprawie. Nie można również uznać, by skarżący skutecznie zakwestionował wynikające z adnotacji doręczyciela ustalenia organu co do prawidłowości awizowania spornej przesyłki, dlatego zarzuty skarżącego w tym zakresie należy uznać za gołosłowne. W istocie skarżący twierdzi, że przesyłka nie mogła być prawidłowo awizowana, bo gdyby była, to wówczas z pewnością zostałaby odebrana. Przyjęcie trafności takiej argumentacji oznaczałoby możliwość zakwestionowania doręczenia każdej przesyłki w trybie art. 44 k.p.a., co stoi z całkowitej sprzeczności z ratio legis tego przepisu.

Ponadto, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienia NSA z dnia 27 sierpnia

2013 r. sygn. akt II GZ 477/13 oraz z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt II GZ 452/21, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżącemu nie udało się natomiast w żaden sposób obalić domniemania, że dane wynikające z adnotacji na kopercie są niezgodne z rzeczywistością.

W związku z powyższym należy ocenić za trafne ustalenia organu, że skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem ustawowego terminu, co skutkować musiało wydaniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 tej ustawy.