Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1007/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1, art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.), Sędzia NSA Wiesław Morys, Sędzia del. WSA Jacek Fronczyk, Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Penda, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. K. i K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 758/12 w sprawie ze skargi S. K. i K. K. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 758/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. K. i K. K. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Wnioskiem z dnia 28 maja 2007 r. S. K. wystąpił do Starosty P. o zwrot części działki wywłaszczonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w P. z kwietnia 1977 r., oznaczonej obecnie jako działka nr 160/80 położonej przy ulicy [...] w P., z uwagi na niezagospodarowanie tej działki na potrzeby Spółdzielni Mieszkaniowej w P. mimo upływu 25 lat od wywłaszczenia. Podniósł też, że wnioskowana nieruchomość pozostaje cały czas w jego użytkowaniu i została przez Spółdzielnię odgrodzona od pozostałego obszaru osiedla mieszkaniowego "[...]".

Starosta P. decyzją z dnia [...] października 2007 r. odmówił zwrotu opisanej wyżej nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania S. K. Wojewoda Świętokrzyski decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu 11 stycznia 2011 r. K. i S. małż. K. wystąpili do Starosty P. z kolejnym wnioskiem dotyczącym działki o powierzchni 0,0246 ha, który po wezwaniu organu sprecyzowali jako dotyczący zwrotu "zawłaszczonej" przez Urząd Miasta i Gminy w P. części ich działki numer 160/80 o powierzchni 246 m², a następnie przekazanej w dniu 30 grudnia 1986 r. Spółdzielni Mieszkaniowej w P. w użytkowanie wieczyste. Pismem z dnia 10 maja 2011 r. Starosta P. zawiadomił o wszczęciu postępowania w tej sprawie.

Starosta P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. odmówił zwrotu nieruchomości położonej w P. (obr. 08), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 160/80 o pow. 0,0246 ha, będącej własnością Gminy P., w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej w P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że wnioskodawcy w toku postępowania nie dostarczyli ostatecznej decyzji o wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomości oznaczonej nr hip. 2514/1 i 2514/4, która byłaby podstawą do zwrotu, a zatem nie może uwzględnić wniosku, ponieważ przedmiotowa nieruchomość nie została wywłaszczona.

Po rozpatrzeniu odwołania K. i S. małż. K. od powyższej decyzji, Wojewoda Świętokrzyski decyzją z dnia [...] października 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Organ wyjaśnił, że niedopuszczalnym było zignorowanie przez organ I instancji faktu, iż postępowanie z wniosku S. K. w trybie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami o zwrot przedmiotowej nieruchomości było już prowadzone przez Starostę P. i zostało zakończone decyzją tego organu z dnia [...] października 2007 r., która następnie w wyniku wniesionego odwołania została uchylona w całości decyzją Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] listopada 2007 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu II instancji, Starosta P. winien był sprawdzić, w jaki sposób zostało zakończone postępowanie po uchyleniu przez organ II instancji decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2007 r., dopiero w wyniku tych ustaleń powinien wydać stosowne rozstrzygnięcie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta P. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 160/80 o pow. 0,0246 ha (obręb 08), będącej własnością Gminy P. w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej w P.

W toku tego ponownego postępowania organ I instancji ustalił, że w dniu [...] grudnia 1975 r. Naczelnik Miasta i Gminy w P. wydał akt własności ziemi nr [...], zgodnie z którym S. K. oraz jego żona K. K. stali się z mocy prawa właścicielami m.in. działki oznaczonej nr 2514 o pow. 0,1411 ha. W 1976 r. działka nr 2514 została podzielona na działki: nr 2514/1 o pow. 0,0085 ha, nr 2514/2 o pow. 0,0656 ha, nr 2514/3 o pow. 0,0480 ha oraz nr 2514/4 o pow. 0,0190 ha, zgodnie z mapą nr ewid. 2913-39/76 (stara numeracja: 248/3/759/76). Zawiadomieniem z dnia 14 marca 1977r. zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe na rzecz Państwa na potrzeby spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego m.in. nieruchomości położonej w P. oznaczonej jako działki nr 2514/1 i nr 2514/4 o łącznej pow. 275 m2 od M. M., która to nieruchomość pozostawała w użytkowaniu S. K.

Następnie organ I instancji ustalił, że decyzją Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach nr [...] z dnia [...] kwietnia 1977 r. zezwolono Naczelnikowi Miasta i Gminy w P. na niezwłoczne zajęcie kompleksu nieruchomości pod budowę osiedla mieszkaniowego, w tym m.in. działek nr 2514/1 i 2514/4. Po kolejnych aktualizacjach ewidencji gruntów miasta P. i podziałach działek wywodzących się z działki nr 2514, działka hip. nr 2414/1 stała się częścią składową działki nr 325/27, natomiast działka hip. nr 2514/4 wraz z częścią północną działki hip. 2513/1, stały się częścią składową działki nr 325/35. Aktem notarialnym z dnia 30 grudnia 1986 r. Rep. [...] Urząd Miasta i Gminy w P., działając w imieniu Skarbu Państwa, przekazał w użytkowanie wieczyste na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej w P., nieruchomość położoną w P. przy ul. [...], oznaczoną jako działka nr 325/35 o pow. 17 ha 82 a 04 m², ujawnioną w księdze wieczystej KW Nr [...]. Kolejny podział i aktualizacja ewidencji gruntów spowodowały, że działka hip. nr 2514/4 wraz z północną częścią działki nr 2513/1 weszły w skład działki nr 325/36, a działki nr 325/36 i nr 325/39 objęto jednym numerem 160/2. Natomiast działka hip. 2514/1 otrzymała nr 201. Starosta P. ustalił również, że Wojewoda Kielecki decyzją z dnia [...] czerwca 1993 r. stwierdził nabycie przez Gminę P. z mocy prawa nieodpłatnie nieruchomości o pow. 17,6653 ha oznaczonej nr 160/2 i nr 195, dla której Sąd Rejonowy w P. prowadzi księgę wieczystą KW Nr [...], a dalsze podziały działki nr 160/2 spowodowały, że obecnie w księdze wieczystej [...] ujawniona jest m.in. działka nr 160/86 o pow. 0,0246 ha, o zwrot której toczy się niniejsze postępowanie. W dziale II ww. księgi wieczystej wpisana jest Gmina P. jako właściciel, a Spółdzielnia Mieszkaniowa w P. jako użytkownik wieczysty.

Organ I instancji wyjaśnił również, że mimo podjętych starań, nie udało się odnaleźć decyzji kończącej postępowanie wywłaszczeniowe wszczęte zawiadomieniem z dnia 14 marca 1977 r. Pomimo jednak braku tej decyzji uprawniającej Skarb Państwa do przejęcia nieruchomości na budowę osiedla Grodzisko, w księdze wieczystej KW Nr [...] grunt oznaczony nr hip. 2514/1 i nr 2514/4 został włączony do powyższej księgi wieczystej. Mimo ujawnienia działki nr 160/80 w księdze wieczystej Spółdzielni Mieszkaniowej P., działka ta nie jest w użytkowaniu spółdzielni, lecz jest wydzielona trwałym ogrodzeniem i użytkowana przez S. i K. małż. K., którzy władają tym gruntem jak własnym (co stwierdzono na gruncie). Małżonkowie K., powziąwszy wiadomość, że w ewidencji gruntów jest wpisany inny właściciel – Gmina P. – w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej w P., poczynili starania o wyjaśnienie tych niejasności i uregulowanie stanu prawnego nieruchomości.

Wojewoda Świętokrzyski decyzją z dnia [...] września 2012 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję Starosty P. z dnia [...] czerwca 2012 r. Organ stwierdził, że poczynione przez Starostę P. starania dotyczące odnalezienia decyzji wywłaszczeniowej kończącej postępowanie wywłaszczeniowe wszczęte zawiadomieniem z dnia 14 marca 1977 r., nie przyniosły rezultatów. Również K.i S. małż. K. w toku postępowania nie dostarczyli ostatecznej decyzji o wywłaszczeniu działki, której zwrotu dotyczy wniosek, a w swych pismach wielokrotnie twierdzili, że część ich działki nr 160/80 o pow. 0,0246 ha, nie została przez Naczelnika Miasta i Gminy P. wywłaszczona ani w 1977 r., kiedy dokonywano wywłaszczeń gruntów pod budowę osiedla mieszkaniowego "[...], ani w latach późniejszych. Z treści natomiast § 1 aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1986 r. Rep. [...] wynika, że Skarb Państwa wpisany był w księdze wieczystej KW nr [...] jako właściciel nieruchomości położonej w P. przy ulicy [...], obejmującej m.in. działkę gruntu nr 325/35 o pow. 17 ha 82 a 04 m2. W wyniku tego aktu z księgi wieczystej KW Nr [...] odłączono opisaną wyżej działkę do nowej księgi wieczystej KW Nr [...], gdzie w dniu [...] grudnia 1986 r. wpisano prawa własności na rzecz Skarbu Państwa, a Spółdzielnię Mieszkaniową w P. jako użytkownika wieczystego. Powołując się na takie ustalenia i na treść art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który jest wyjątkiem od zasady określonej w art. 136 ust. 3 tej ustawy i uniemożliwia dochodzenie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części w przypadku, gdy przed 1 stycznia 1998 r. (tj. przed dniem wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami) ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej i prawo to zostało ujawnione w księdze wieczystej, organ stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że przedmiotowa nieruchomość była wywłaszczona, jej zwrot nie byłby możliwy, co uzasadniało umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Na powyższą decyzję S. K. i K. K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o jej unieważnienie oraz o orzeczenie o zwrocie skarżącym działki nr 160/80 o pow. 0,0246 ha zawłaszczonej przez Urząd Miasta i Gminy w P. i przekazanej w dniu [...] grudnia 1986 r. w użytkowanie wieczyste Spółdzielni Mieszkaniowej w P. Skarżący podnieśli, że Wojewoda Świętokrzyski nie ustosunkował się do niezgodnego z prawem nabycia w 1986 r. części ich nieruchomości przez Urząd Miasta i Gminy P., która to nieruchomość nigdy nie została wywłaszczona. Podali, że nie otrzymali za nią odszkodowania i nie zostali pozbawieni możliwości korzystania z tej nieruchomości. Spółdzielnia Mieszkaniowa w P. w 1978 r. odgrodziła ten teren trwałym ogrodzeniem.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 758/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę S. K. i K. K.i na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2012 r., umarzającą postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości.

Sąd podniósł, że organy trafnie przyjęły, że w sprawie niniejszej przedmiotem żądania był zwrot opisanej w zaskarżonej decyzji nieruchomości, z takim żądaniem skarżący wystąpili w dniu 28 maja 2007 r. W takiej też sprawie została wydana zaskarżona decyzja.

Sąd wskazał, że decyzja wydana przez Starostę P. w dniu [...] sierpnia 2011 r. rozstrzygająca sprawę zwrotu tej samej nieruchomości w załatwieniu wniosku S. i K. małż. K. z dnia 11 stycznia 2011 r., została następnie uchylona przez Wojewodę Świętokrzyskiego prawomocną decyzją z dnia 26 października 2011 r., którą organ II instancji umorzył ponadto postępowanie pierwszej instancji z powodu pozostawania w obrocie prawnym decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] listopada 2007 r. uchylającej decyzję Starosty P. z dnia [...] października 2007 r. załatwiającej wniosek S. i K. małż. K. z dnia 28 maja 2007 r. W konsekwencji tej decyzji, zaskarżona obecnie decyzja Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] września 2012 r. i poprzedzająca ją decyzja Starosty P. z dnia [...] czerwca 2012 r. zostały wydane w wyniku kontynuacji postępowania wszczętego na skutek wniosku skarżących z dnia 28 maja 2007 r. i w tej samej sprawie, a więc w sprawie zwrotu nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie Sądu, potwierdzeniem zgodności takiej kwalifikacji z intencją skarżących jest również ich pismo z dnia 11 stycznia 2011 r., które należy potraktować jako pismo w sprawie wszczętej na wniosek z dnia 28 maja 2007 r., a nie nowy wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego. W związku z tym, że jego treść nie była wystarczająco jasna i precyzyjna, organ I instancji zasadnie, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał S. i K. małż. K. do jego sprecyzowania, w wyniku czego skarżący w piśmie z dnia 9 kwietnia 2011 r. wyjaśnili, że domagają się "zwrotu zawłaszczonej przez Urząd Miasta i Gminy w P. części działki o numerze 160/80 i powierzchni 246 m², a następnie przekazanej Spółdzielni Mieszkaniowej w użytkowanie wieczyste", dołączając do tego pisma ich pierwotny wniosek z dnia 28 maja 2007 r.

Sąd I instancji ubocznie dodał, że nawet, gdyby intencją wnioskodawców nie było żądanie zwrotu nieruchomości oparte na przepisie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale żądanie dokonania przez Gminę P. zmian w księdze wieczystej Nr KW [...] polegających na wykreśleniu z tej księgi powierzchni działki nr 160/80 o pow. 0,0246 ha jako nabytej bez podstawy prawnej (pismo skarżących z dnia 11 stycznia 2011 r.), to i tak żądanie takie nie mogło być uwzględnione w niniejszym postępowaniu z braku kompetencji organów administracji do takich czynności.

Sąd stwierdził, że organy administracji prawidłowo uznały, iż w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, aby nieruchomość objęta wnioskiem S. K. i K. K. o zwrot, została wcześniej wywłaszczona, przejęta bądź nabyta na podstawie któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 216 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ustalenie takie oparte zostało na wszechstronnej analizie całego możliwego do zgromadzenia materiału dowodowego, a ponadto zostało potwierdzone przez samych skarżących. Analiza dokumentów wskazuje przy tym, że mimo wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego postanowieniem z dnia 14 marca 1977 r. działka nr 160/80 o pow. 0,0246 ha nie została wywłaszczona. W takich okolicznościach żądanie jej zwrotu oparte na treści art. 136 ust. 3 tej ustawy było bezprzedmiotowe.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 stycznia 2013 r. skargę kasacyjną wnieśli K. K. i S. K., reprezentowani przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone ani w części, ani w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 136 § 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 102, poz. 651), polegające na przyjęciu, że skarżącym nie przysługuje zwrot wywłaszczonej nieruchomości objętej wnioskiem w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania administracyjnego winna być inna sprawa niż zwrot wywłaszczonej nieruchomości,

2) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji gdy Sąd I instancji nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi nie wyszedł poza granice skargi, chociaż w niniejszej sprawie winien to uczynić,

3) naruszenie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), stanowiący niewłaściwą realizację funkcji kontrolnej sądu administracyjnego,

4) naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku naruszenia prawa przez organy administracji,

5) naruszenie art. 151 p.p.s.a. poprzez błędne oddalenie skargi.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w niniejszej sprawie postępowanie powinno być prowadzone nie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, ale w innej sprawie, wobec zmiany żądania przez skarżących treści wniosku pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. Precyzując ten wniosek na skutek wezwania Starosty P. z dnia 28 marca 2011 r., skarżący określili, że domagają się zwrotu zawłaszczonej przez Urząd Miasta i Gminy w P. części działki nr 160/80, jednocześnie oświadczając, że działka ta nie była nigdy wywłaszczona. Pomimo zmiany żądania dalsze postępowanie toczyło się w oparciu o wniosek skarżących z 28 maja 2007 r. dotyczący zwrotu nieruchomości. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję nie dostrzegł naruszenia przez organ II instancji przepisów k.p.a. dotyczących wszczęcia postępowania administracyjnego, a więc niewłaściwie zrealizował funkcję kontrolną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono wystąpienia żadnej z przesłanek nieważności postępowania, jakie zostały wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w myśl art. 183 § 1 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był w postępowaniu kasacyjnym granicami zakreślonymi w skardze kasacyjnej. Żaden z podniesionych w tej skardze zarzutów nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że materiał dokumentacyjny sprawy, na którego podstawie zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok, nie potwierdza, by przedmiotem postępowania administracyjnego winna być inna sprawa niż o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przedstawił szczegółowo w zaskarżonym wyroku okoliczności związane z wniesieniem przez S. K. do Starosty P. w dniu 28 maja 2007 r. wniosku o zwrot części obecnej działki nr 160/80 położonej przy ulicy [...] w P. i przebiegiem postępowania z tego wniosku, a następnie dotyczące wniosku K. i S. małżonków K. do tego Starosty z dnia 11 stycznia 2011 r. Jak słusznie przyjął Sąd I instancji wniosek ten, po wezwaniu przez organ pismem z dnia 28 marca 2011 r., został przez skarżących sprecyzowany w ten sposób, że podtrzymane zostało żądanie zwrotu tej nieruchomości. W piśmie z dnia 9 kwietnia 2011 r. skarżący, nawiązując do pisma z dnia 11 stycznia 2011 r., domagali się zwrotu "zawłaszczonej" działki. Twierdzenie zawarte w skardze kasacyjnej, że przedmiotem sprawy niniejszej powinno być inne żądanie niż zwrot wywłaszczonej nieruchomości, nie znajduje oparcia w treści znajdujących się w aktach dokumentów. Niezależnie od tego zauważyć trzeba, że skarżący nie podali w skardze kasacyjnej jak według nich powinno być zakwalifikowane ich żądanie po jego sprecyzowaniu w piśmie z dnia 9 kwietnia 2011 r., skoro jak twierdzili w skardze kasacyjnej, było to inne żądanie niż o zwrot nieruchomości.

Za nieporozumienie należy więc uznać zarzut kasacyjny dotyczący naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach art. 134 § 1 p.p.s.a., które to uchybienie miałoby według skarżących polegać na niedostrzeżeniu naruszenia przez organ drugiej instancji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (bliżej w skardze kasacyjnej nieokreślonych), dotyczących wszczęcia postępowania administracyjnego. Sąd prawidłowo ocenił, analizując czynności podejmowane w sprawie przez organy, że pismo skarżących z dnia 11 stycznia 2011 r. zasadnie potraktowane zostało jako pismo w sprawie wszczętej na wniosek z dnia 28 maja 2007 r. Potwierdziła to treść pisma skarżących z dnia 9 kwietnia 2011 r., w którym wyjaśnili, że domagają się zwrotu zawłaszczonej przez Urząd Miasta i Gminy w P. części działki o numerze 160/80 o powierzchni 246 m2, przekazanej następnie Spółdzielni Mieszkaniowej w użytkowanie wieczyste, do którego to pisma skarżący dołączyli pierwotny wniosek z dnia 28 maja 2007 r.

W toku postępowania administracyjnego, mimo podjęcia czynności zmierzających do wyjaśnienia czy została wydana decyzja wywłaszczeniowa dotycząca przedmiotowej działki, nie ustalono, by okoliczność taka miała miejsce. Również skarżący stwierdzili w tym postępowaniu, że decyzja taka nigdy nie została wydana. Konsekwencją takiego stanu rzeczy musiało więc być umorzenie postępowania dotyczącego zwrotu nieruchomości jako bezprzedmiotowego.

Oddalając skargę Sąd I instancji nie naruszył art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, tak jak wynika z regulacji zawartej w tym przepisie. Okoliczność, że wynik tej kontroli nie spełniał oczekiwań strony nie upoważnia do podniesienia zarzutu naruszenia przez Sąd powyższej normy.

Uzasadnienie zaskarżonego wyroku sporządzone zostało zgodnie z wymogami określonymi w art. 141 § 4 p.p.s.a. Skoro Sąd I instancji nie stwierdził, by w postępowaniu administracyjnym naruszone zostały jakiekolwiek przepisy prawa (nie tylko bliżej nieokreślone przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jak sugerowano w uzasadnieniu skargi kasacyjnej), to również omawiany zarzut nie mógł być uznany za trafny.

W takim stanie sprawy uznając, że nie wystąpiły przesłanki do uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawidłowo oddalił skargę na mocy art. 151 tej ustawy.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu rozstrzygnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.