Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 391/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Ol 547/20 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2020 r. nr 2801-IOD.4102.54.2019 w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia sprostować w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 391/21 oczywistą omyłkę w oznaczeniu daty jego wydania w ten sposób, że zamiast słów: "Dnia 13 grudnia 2023 r.", wpisać słowa: "Dnia 15 grudnia 2023 r.".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 grudnia 2023 r., sygn. II FSK 391/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. (dalej jako "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 25 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Ol 547/20. W punkcie drugim sentencji zasądzono od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 391/21, doszło do błędu i omyłkowo oznaczono dzień wydania wyroku jako 13 grudnia 2023 r., zamiast oznaczenia prawidłowej daty jego wydania, tj. 15 grudnia 2023 r. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżona oczywista omyłka wystąpiła wbrew zamierzeniu sądu, zaś jej sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11).

Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.