Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 657/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. art. 1 ust. 1, 4  ust. 1 pkt 1, 6, 7 ust. 1, 10, 13 ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi M. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniosku M. J. z dnia [...] września 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej, z wyłączeniem pytania [...] zawartego w pkt [...] wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala tj. pytania [...] zawartego w pkt [...] wniosku z dnia [...] września 2023 r. oraz grzywny; 4. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz M. J. kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2023 r. M. J. - Skarżący skierował

do Komendanta Głównego Policji drogą mailową (równocześnie na adresy: [...] i [...]) wniosek o udzielenie informacji publicznej na podstawie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) dalej u.d.i.p. Skarżący domagał się udzielenia odpowiedzi na następujące pytania:

1) Czy według stanu na dzień [...] września 2023 r. zostały wykonane wszystkie prace mające na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku z wystrzałem

z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzenie tego budynku do stanu sprzed tego zdarzenia? Jeśli tak, to kiedy te prace zostały ukończone?

2) Jakie prace zostały wykonane, aby usunąć wszystkie uszkodzenia powstałe

w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzić ten budynek do stanu sprzed tego zdarzenia?

3) Jakim podmiotom powierzono wykonanie prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzenie budynku

do stanu sprzed tego zdarzenia?

4) Jakiej wysokości wynagrodzenie zostało wypłacone podmiotom, o których mowa w pkt 3 powyżej, z tytułu wykonania prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzenia budynku do stanu sprzed tego zdarzenia?

5) Jaki był łączny koszt wszystkich materiałów wykorzystanych do wykonania prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku z wystrzałem

z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzenie tego budynku do stanu sprzed tego zdarzenia?

6) W jaki sposób i na jakiej podstawie prawnej dokonano wyboru podmiotów,

o których mowa w pkt 3 powyżej?

7) Czy w wyniku wystrzału z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku, doszło do uszkodzenia jakiekolwiek mienia ruchomego stanowiącego wyposażenie Komendy Głównej Policji (np. biurka, krzesła, regały, szafy, komputery itp.)?

8) Czy w celu usunięcia szkód wywołanych przez wystrzał z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku, nabyto na potrzeby wyposażenia Komendy Głównej Policji jakiekolwiek mienie, w szczególności nowe biurka, krzesła, regały, szafy, komputery itp ? Jeśli tak, to jakie mienie zostało nabyte?

9) Na jaką kwotę oszacowano wartość wszystkich szkód powstałych w związku

z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło

w grudniu 2022 roku?

10) W jaki sposób oszacowano wartość szkód powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku, w szczególności, czy podmiot szacujący wartość tych szkód dokonał osobistych oględzin miejsca zdarzenia, czy dokonywał oceny na podstawie źródeł pośrednich

(np. zdjęć)?

11) Kiedy dokładnie (tj. którego dnia) dokonana została ocena wartości szkód powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji?

12) Jaki podmiot dokonał oceny wartości szkód powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku?

13) Czy istnieje jakikolwiek dokument stwierdzony zakres i postać wszystkich szkód powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku, a także łączną wartość tych szkód (np. protokół szkody)?

14) W jaki sposób i na jakiej podstawie prawnej dokonano wyboru podmiotu,

o którym mowa w pkt. 12 powyżej?

15) Jaki podmiot lub jednostka organizacyjna pokrywa koszty związane

z wykonaniem prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku

z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło

w grudniu 2022 roku i doprowadzenie tego budynku do stanu sprzed tego zdarzenia, materiałów potrzebnych do wykonania tych prac, a także ewentualne koszty, o których mowa w pkt. 8 powyżej?

16) Czy sprawca zdarzenia, o którym mowa w pkt. 1 powyżej, uczestniczy

w pokrywaniu kosztów wymienionych w pkt. 15 powyżej? Jeśli tak, to w jakim zakresie?

Ponadto Skarżący zwrócił się do Komendanta Głównego Policji

o przedstawienie kopii następujących dokumentów:

1) umowy, której przedmiot obejmowałby wykonanie prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku i doprowadzenie tego budynku do stanu sprzed tego zdarzenia;

2) dokumentów potwierdzających nabycie materiałów wykorzystanych do wykonania prac mających na celu usunięcie uszkodzeń powstałych w związku

z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło

w grudniu 2022 roku i doprowadzenie tego budynku do stanu sprzed tego zdarzenia oraz potwierdzających koszt nabycia tych materiałów;

3) dokumentów potwierdzających nabycie mienia na potrzeby wyposażenia Komendy Głównej Policji, o którym mowa w pytaniu nr 8 powyżej oraz potwierdzających koszt nabycia takiego mienia;

4) dokumentów stwierdzających zakres i postać wszystkich szkód powstałych

w związku z wystrzałem z granatnika w budynku Komendy Głównej Policji, do którego doszło w grudniu 2022 roku, a także łączną wartość tych szkód, w szczególności protokołów szkód.

W dniu [...] października Skarżący otrzymał drogą mailową informację

od sekretariatu Rzecznika Prasowego Komendanta Głównego Policji, że na podstawie art. 13 u.d.i.p. termin udzielenia odpowiedzi zgodnie z wnioskiem zostaje przedłużony (nie dłużej jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku), z uwagi m. in. na konieczność poddania analizie licznych dokumentów związanych ze sprawą.

W dniu [...] października 2023 r. Skarżący wywiódł skargę na przewlekłe rozpoznawanie wniosku [...] września 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej przez Komendanta Głównego Policji. Organowi zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1

w zw. z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. polegające na:

1) bezpodstawnym, nieuzasadnionym przedłużeniu terminu rozpoznania wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznych;

2) zaniechaniu wskazania konkretnej daty rozpoznania wniosku Skarżącego przez organ;

3) zaniechaniu udzielenia Skarżącemu bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku;

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosił o:

1) zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej złożonego przez niego w dniu [...] września 2023 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku wydanego

w niniejszej sprawie;

2) stwierdzenie, że Komendant Główny Policji dopuścił się przewlekłego rozpoznawania wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w dniu [...] września 2023 r.

Na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosił o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2022 r.

Na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosił o zasądzenie od Komendanta Głównego Policji na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podał, że organ nie wskazał konkretnych powodów mających wpływ na przesunięcie terminu rozpatrzenia wniosku, nie wskazał również konkretnego terminu rozpoznania wniosku w związku z tym przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na wniosek nastąpiło z naruszeniem art. 13 ust. 2 u.d.i.p..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jak podał,

w uzasadnieniu skargi wskazano, że bezczynność podmiotu obowiązanego

do udostępnienia informacji publicznej zachodzi wówczas, gdy podmiot ten nie reaguje na wniosek o udostępnienie informacji w terminie przewidzianym w ustawie, tj. nie podejmuje czynności przewidzianych w art. 13, art. 14, art. 15 ust. 2 lub art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie udostępnia informacji publicznej ani nie wydaje decyzji odmownej w tym zakresie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2023 r. sygn. akt IV SAB/Wr 1053/22). Z taką sytuacją, w ocenie organu, nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Wbrew zatem twierdzeniu Skarżącego organ, przed upływem 14-dniowego terminu, wskazał Skarżącemu termin załatwienia wniosku, tj.: nie później niż w terminie dwóch miesięcy. Przy czym z żadnego przepisu nie wynika, aby termin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ww. ustawy powinien być oznaczony datą dzienną. Zatem mając na uwadze powyższe organ wskazał, że w istocie termin załatwienia wniosku Skarżącego został wyznaczony nie później niż w terminie dwóch miesięcy, tj.: do dnia [...] listopada 2023 r. (niedziela), czyli do dnia [...] listopada 2023 r. Organ, zatem wskazał konkretny odcinek czasowy rozpatrzenia wniosku, który jest jednoznaczny i nie budzi wątpliwości.

Jeśli zaś chodzi o zarzut, iż organ nie wskazał w sposób przekonywujący przyczyn załatwienia wniosku w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ww. ustawy, w ocenie organu, nie jest on uzasadniony. Ustawodawca nie wskazuje, jakie konkretne powody opóźnienia są dopuszczalne w świetle art. 13 ust. 2 ustawy a kwestię bezczynności (o czym mowa już wyżej) łączy wyłącznie z nieudzieleniem informacji publicznej, niepowiadomieniem wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz niewyznaczenie nowego terminu załatwienia wniosku. Czyli o bezczynności świadczyć może jedynie brak powiadomienia wnioskodawcy o przyczynach/powodach opóźnienia a nie podanie przyczyn, które - według Skarżącego - mogą być niejasne lub nieprecyzyjne. Zdaniem organu Policji w okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób doszukać się prowadzenia przez ten organ w sposób przewlekły postępowania wszczętego wnioskiem Skarżącego. Wprawdzie jedynym podanym przez organ w mailu z dnia [...] października 2023 r. powodem przedłużenia terminu do rozpoznania ww. wniosku w oparciu o art. 13 ust. 2 ustawy była "konieczność dokonania analiz oraz duży nakład pracy", to jednak - wbrew twierdzeniu Skarżącego - powołanie się na przedmiotową okoliczność nie wyłączało możliwości zastosowania w sprawie ww. przepisu.

W dniu [...] października 2023 r. Skarżący otrzymał wiadomość mailową stanowiącą odpowiedź na wniosek. Organ wskazał, że zakończone zostały prace remontowe mające na celu przywrócenie użyteczności pomieszczeń, które w wyniku zdarzenia do jakiego doszło w grudniu 2022 r. w Komendzie Głównej Policji, uległy uszkodzeniu.

Ad 2 -16. Z uwagi na niewielkie zniszczenia naprawa wykonywana była we własnym zakresie. Trwa postępowanie szkodowe, którego celem jest przede wszystkim ustalenie lub zweryfikowanie istotnych dla sprawy okoliczności,

a w szczególności:

- okoliczności powstania szkody,

- wysokości szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt wyłącznie w aspekcie jego zgodności

z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Tym samym sąd administracyjny nie ocenia aktu organu pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego, ale w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Należy też wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Podkreślić należy, że w przypadku skarg na bezczynność w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony, ale równocześnie, skierowanie sprawy na rozprawę także nie może być automatycznym efektem złożenia wniosku

w tym przedmiocie. Dlatego też mimo, że skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. wniósł o przeprowadzenie rozprawy, to uwzględniając treść art. 122 p.p.s.a. powyższy wniosek nie wiązał Sądu, co oznacza, iż możliwym było skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne (por. B. Dauter w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z komentarzem pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego., Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2015 r. str.527). Sąd wobec tego rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym mając na uwadze, że przyspieszyło to rozpatrzenie sprawy.

Przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Jednocześnie ustawa ta w bardzo wąskim zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowiąc, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się przepisy k.p.a. Wobec powyższego w przypadku, gdy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie musi być ona poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc generalną zasadę udostępnienia informacji publicznej, przewiduje jednocześnie różne sposoby udostępniania, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Zgodnie też z ustawą w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udzielenia między innymi winien udzielić informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), co stanowi czynność materialno - techniczną. Natomiast z art.13 ust.2 u.d.i.p. wynika, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona

w terminie określony w ust. 1 to podmiot obowiązany do jej udostepnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz terminie w jakim udostępni informacje nie dłuższym jednak niż 2 miesiące.

W ocenie Sądu organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi

do jej załatwienia.

Naruszenie powyższych norm regulujących terminy rozstrzygania spraw

z wniosku o udzielenie informacji publicznej może stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

W orzecznictwie ukształtował się zasadny - w ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę - pogląd, zgodnie z którym nie należy utożsamiać pojęcia "przewlekłego prowadzenia postępowania" z pojęciem "bezczynności". Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi zatem wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności,

a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku, w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. Jak zauważono w piśmiennictwie przewlekłość postępowania oznacza stan, w którym organ administracyjny w sposób nieuzasadniony "przedłuża" termin załatwienia sprawy. Nie każda jednak zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości, lecz jedynie zwłoka nieuzasadniona. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie zarówno analizy charakteru dokonywanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Długi czas trwania postępowania nie może być automatycznie utożsamiany z przewlekłością postępowania. Przewlekłość postępowania odmiennie od bezczynności organu w sprawie, względnie od niewykonania wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, jest zatem pojęciem względnym, albowiem przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, LEX nr 1139147, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 17 kwietnia 2012 r., II SAB/Bk 15/12, LEX nr 1145969). Także mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy należy traktować jako przewlekłe prowadzenia postępowania (J. Borkowski (w: J.B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz Warszawa 2011 teza do art. 37).

Reasumując, w orzecznictwie uznano, że przewlekłość obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Natomiast bezczynność oznacza brak jakiejkolwiek aktywności organu administracji w danej sprawie (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 42/11, wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 stycznia 2012 r., II SAB/Kr 143/11). Na zakończenie należy wskazać, że przewlekłość postępowania, jest stanem sprawy, który Sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, czy też nie dalsze czynności w sprawie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że organ – Komendant Główny Policji prowadził sprawę w sposób przewlekły, która to przewlekłość była wynikiem wadliwej interpretacji zapytania Skarżącego i udzielonej na nie odpowiedzi co najmniej niepełnej.

Rozpatrując niniejszą sprawę w pierwszej kolejności określić należy, z jakim żądaniem występuje wnioskodawca oraz ustalić, czy dotyczy ono udzielenia informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku uznania, że przepisy tej ustawy mają zastosowanie, możliwe jest przystąpienie do drugiego etapu – zbadania sprawy pod kątem przewlekłości postępowania.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Komendant Główny Policji jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne,

w szczególności organy władzy publicznej.

Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1

i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja

o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6.

W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu powyższego przepisu będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej

i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem objęte może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi, o majątek publiczny. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania. W omawianym trybie nie można też domagać się oceny zgodności z prawem wytworzonych dokumentów (por. wyrok z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania odnosi się do wniosku skarżącego z dnia [...] września 2023 r. za wyjątkiem odpowiedzi na pytanie pierwsze punktu pierwszego wniosku z [...] września 2023 r., na które Skarżący uzyskał odpowiedź w dniu [...] października 2023 r. przez wiadomość mailową, z której wynika, że zakończone zostały prace remontowe mające na celu przywrócenie użyteczności pomieszczeń, które w wyniku zdarzenia do jakiego doszło w grudniu 2022 r. w Komendzie Głównej Policji, uległy uszkodzeniu.

W tym miejscu należy podkreślić, że w odpowiedzi na wniosek organ nie kwestionował, że zadane we wniosku pytania nie dotyczą informacji publicznej, wprost przeciwnie udzieli na nie zdawkowej odpowiedzi, wskazując w piśmie [...] października 2023 r. przez wiadomość mailową, że zakończone zostały prace remontowe mające na celu przywrócenie użyteczności pomieszczeń, które w wyniku zdarzenia do jakiego doszło w grudniu 2022 r. w Komendzie Głównej Policji, uległy uszkodzeniu - odpowiedź na pytanie 1 wniosku. W odpowiedzi na pytania 2 -16, wskazano, że z uwagi na niewielkie zniszczenia naprawa wykonywana była we własnym zakresie. Trwa postępowanie szkodowe, którego celem jest przede wszystkim ustalenie lub zweryfikowanie istotnych dla sprawy okoliczności, a w szczególności:

- okoliczności powstania szkody,

- wysokości szkody.

W ocenie Sądu tego typu odpowiedź nie wyczerpuje w żadnym wypadku postawionych we wniosku pytań oraz żądań przedstawienia konkretnych dokumentów, za wyjątkiem odpowiedzi na pytanie pierwsze punktu pierwszego wniosku z [...] września 2023 r. Zadane pytania i żądane dokumenty, najogólniej rzecz ujmując, wiążą się z wydatkowaniem środków publicznych i stanem mienia publicznego po wybuch granatnika, stanowią więc zdaniem Sądu informację publiczną. Reasumując w niniejszej sprawie działania organu były opieszałe i niesprawne, miały charakter pozorny nieprowadzący w istocie do wydania stosownego rozstrzygnięcia, gdyż za takowe rozstrzygnięcie nie można uznać odpowiedzi organu z dnia [...] października 2023 r. na wniosek z dnia [...] września 2023 r.(por. np. wyroki WSA: w Poznaniu z dnia 10 lipca 2013 roku, sygn. akt II SAB/Po 95/12, Lex nr 1377339, w Warszawie z dnia 21 marca 2013 roku, sygn. akt I SAB/Wa 42/13, Lex nr 1301067 oraz z dnia 15 stycznia 2013 roku, sygn. akt I SAB/Wa 451/12, Lex nr 1294964). W ocenie Sądu były to działania mające na celu udzielenie w jak najpóźniejszym czasie odpowiedzi na wniosek Skarżącego i dlatego też Sąd zobowiązał organ, do załatwienia tej części wniosku Skarżącego w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku (art. 149 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a.).

Z uwzględnieniem przez sąd skargi na przewlekłość postępowania ustawodawca połączył powinność sądu do stwierdzenia, czy dostrzeżona przewlekłość postępowania miała cechy rażącego naruszenia prawa (art. 149 § 1 zd. drugie p.p.s.a.). Spełnienie tego obowiązku wymaga oceny stopnia przewlekłości postępowania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie dostrzeżono, że przewlekłość postępowania miała cechy rażącego naruszenia prawa z uwagi na fakt, że organ w swojej ocenie rozpoznał wniosek Skarżącego.

Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w zakresie pytania pierwszego punktu pierwszego wniosku z [...] września 2023 r., na które Skarżący uzyskał odpowiedź w dniu [...] października 2023 r. przez wiadomość mailową, z której wynika, że zakończone zostały prace remontowe mające na celu przywrócenie użyteczności pomieszczeń, które w wyniku zdarzenia do jakiego doszło w grudniu 2022 r. w Komendzie Głównej Policji, uległy uszkodzeniu. Ponadto z uwagi na fakt, że przewlekłość postępowania nie miała cechy rażącego naruszenia prawa, Sąd uznał, że niewłaściwym byłoby wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie czwartym wyroku na mocy art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a..