Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 511/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 45, art. 68, art. 73 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1079
law: Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska, Asesor WSA Paweł Gorajewski (spr.), , Protokolant starszy specjalista Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z o.o. z siedzibą w K. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 30 stycznia 2024 r. nr DWI.SK3.550.265.2023(5) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Spółka z o.o. z siedzibą w K. (dalej zwana "Skarżącą") złożyła wniosek o dofinansowanie (nr [...]) projektu pn. "Ekoinnowacyjny system optymalizacji, bilansowania, tokenizacji i implementacji mechanizmów sąsiedzkiej wymiany energii w spółdzielni energetycznej z wykorzystaniem metod programowania matematycznego, uczenia maszynowego oraz technologii blockchain" - w ramach programu "Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki" (priorytet "Wsparcie dla przedsiębiorców", działanie "Ścieżka SMART"). Z zamieszczonego we wniosku opisu projektu wynika, że przedmiotem projektu jest przeprowadzenie prac B+R zmierzający do opracowania systemu optymalizacji funkcjonowania i bilansowania spółdzielnie energetycznej, przy czym opracowane narzędzie będzie bazować na trzech kategoriach metod wykorzystywanych w procesach decyzyjnych, tj. programowaniu matematycznym, uczeniu maszynowym oraz technologii blochchain. Wskazano też m.in., że realizacja projektu pozwoli na opracowanie innowacyjnego w skali kraju, zintegrowanego narzędzia, bazującego na zaawansowanych metodach matematycznych.

W toku rozpatrywania wniosku Skarżąca odpowiedziała na wezwanie do uzupełnień wniosku o dofinansowanie, uzupełniając ten wniosek i składając obszerne wyjaśnienia.

Pismem z 21 listopada 2023 r. Komisja Oceny Projektów (dalej zwana też "KOP") poinformowała Skarżącą, że wniosek o dofinansowanie nie został wybrany do dofinansowania, ponieważ projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów. Oznaczało to ocenę negatywną w rozumieniu art. 56 ust. 5 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079; dalej zwanej "ustawą wdrożeniową"). Do powyższej informacji został załączony arkusz oceny projektu zawierający szczegółowe uzasadnienie tej oceny. Z oceny tej wynikało, że projekt nie spełnił:

1) obligatoryjnych kryteriów modułowych "Moduł B+R", a mianowicie:

a) istota modułu,

b) potencjał do realizacji modułu,

c) potencjał do wdrożenia wyników modułu,

d) wskaźniki modułu,

e) zgodność z Krajową Inteligentną Specjalizacją;

2) obligatoryjnych kryteriów wspólnych dla projektu, a mianowicie:

a) spójność projektu,

b) projekt spełnia zasadę zrównoważonego rozwoju,

c) projekt obejmuje moduł obligatoryjny;

3) kryteriów rankingujących:

a) innowacja w skali minimum krajowej jest efektem wyników prac B+R,

b) potencjał innowacji do transformacji rynku,

c) ekoinnowacja na poziomie kraju,

d) innowacja cyfrowa na poziomie kraju,

e) współpraca w związku z projektem,

f) społeczne znaczenie innowacji.

Skarżąca złożyła protest od negatywnej oceny projektu, podnosząc zarzuty w zakresie wskazanych wyżej, negatywnie ocenionych kryteriów. Ponadto zarzuciła również naruszenie procedur oceny z uwagi na przeprowadzenie oceny w sposób naruszający zasady równości i rzetelności w sposób wskazujący na nieznajomość dokumentacji konkursowej przez osoby oceniające. Wniosła o ponowne sprawdzenie wniosku o dofinansowanie w zakresie spełniania kryteriów wyboru, wskazanych w uzasadnieniu oraz wybranie projektu do dofinansowania. Zdaniem Skarżącej, ocena została przeprowadzona pobieżnie, nierzetelnie i bez zgodności ze sposobem jej przeprowadzenia określonym w kryteriach oceny. Swoje stanowisko Skarżąca obszernie uzasadniła.

Pismem z 30 stycznia 2024 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej zwana "PARP") na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poinformowała Skarżącą, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego nie uwzględniła protestu Skarżącej.

PARP odniosła się do stanowiska Skarżącej odnośnie do oceny KOP dotyczącej poszczególnych kryteriów, wskazując m.in., że:

1) w zakresie obligatoryjnych kryteriów modułowych "Moduł B+R", a mianowicie:

– istota modułu – zasadny okazała się argumentacja Skarżącej, kwestionująca zarzut KOP braku zaplanowania prac o charakterze badawczo-rozwojowym (PARP uznała, że potwierdza to treść opinii eksperta zewnętrznego, wykorzystanej w toku rozpatrzenia protestu); zdaniem PARP, Skarżąca nie zakwestionowała natomiast w proteście (co jest równoznaczne z akceptacją) uwagi zawartej w ocenie KOP o braku zapewnienia adekwatnej weryfikacji kamieni milowych; dodatkowo PARP wskazała (powołując się na treść opinii eksperta zewnętrznego), że: a) w dokumentacji projektowej nie znajduje odzwierciedlenia deklaracja, że celem projektu jest opracowanie "ekoinnowacyjnego systemu optymalizacji, bilansowania, tokenizacji i implementacji mechanizmów sąsiedzkiej wymiany energii w spółdzielni energetycznej...", gdyż zadeklarowano, że projekt nie dotyczy przedsięwzięcia proekologicznego, b) przyjęte wskaźniki dla modułu B+R nie uprawdopodabniają w wystarczającym stopniu cech rezultatu projektu o charakterze ekoinnowacji (nie uprawdopodabnia tego zakładana redukcja całkowitych kosztów systemowych związanych z pokryciem zapotrzebowania na energię elektryczną w spółdzielni energetycznej na poziomie 10%), a zatem zaplanowane w projekcie prace B+R nie pozwolą na potwierdzenie zaplanowanego celu projektu, c) prace B+R uwzględnione w ramach zadań modułu nie są jasno sprecyzowane, adekwatne i nie układają się w logiczną całość, a zaproponowana przez Skarżącą metodologia badawcza nie może być uznana za wystarczającą do osiągnięcia zaplanowanego celu projektu, d) wydatki w ramach modułu nie mogą zostać uznane jako racjonalne i uzasadnione z punktu widzenia zakresu i celu modułu oraz zaplanowanych przez Skarżącą działań, skoro Skarżąca nie uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu, że w toku realizacji prac badawczych opracowany zostanie wspomniany system o cechach ekoinnowacyjnych; w konsekwencji PARP uznała, że mimo iż część argumentów Skarżącej w proteście okazała się zasadna, to jednak ze względu na to, że nie wszystkie aspekty podlegające ocenie w kryterium zostały spełnione, należy potwierdzić negatywną ocenę KOP;

– potencjał do realizacji modułu – PARP (podzielając stanowisko wyrażone w opinii eksperta zewnętrznego wykorzystanej w toku rozpatrzenia protestu) uznała, że Skarżąca nie wykazała odpowiedniego doświadczenia członków zespołu projektowego w zakresie merytorycznym projektu, nie opisała zasobów technicznych oraz praw własności intelektualnej; w konsekwencji PARP podtrzymała pierwotną negatywną ocenę kryterium;

– potencjał do wdrożenia wyników modułu – PARP podzieliła stanowisko eksperta zewnętrznego, że wprawdzie dla niektórych rozwiązań stosowanie ochrony patentowej może być niezasadne (np. w zakresie rozwiązań o charakterze informatycznym, programów komputerowych), jednak zaplanowany rezultat złożonego wniosku stanowi zintegrowany system optymalizacji funkcjonowania i bilansowania spółdzielni energetycznej, a więc nie jest to rozwiązanie o charakterze wyłącznie informatycznym, a ponadto Skarżąca przypisała moduł B+R do KIS 4 (wysokosprawne, niskoemisyjne i zintegrowane układy wytwarzania, magazynowania, przesyłu i dystrybucji energii), gdzie ochrona patentowa rozwiązań jest powszechnie stosowana, a zatem Skarżąca nie przewidziała adekwatnego sposobu ochrony zaplanowanych rezultatów projektu, tj. w sposób, który zabezpiecza przed skopiowaniem lub nieuprawnionym wykorzystaniem wyników modułu; w konsekwencji PARP uznała, że Skarżąca nie wykazała potencjału do wdrożenia planowanych do opracowania produktów, a zatem omawiane kryterium nie zostało spełnione, a ocena KOP była prawidłowa;

– wskaźniki modułu – PARP uznała, że w uzasadnieniu protestu Skarżąca w zakresie omawianego kryterium nie poruszyła kluczowych kwestii, które przyczyniły się do negatywnej oceny KOP, to jest sposobu wyliczania i weryfikacji wartości docelowych wskaźników, uznawanego przez KOP za "niepełny bądź niewłaściwy", zdaniem PARP, stanowisko KOP w tym zakresie potwierdza opinia eksperta zewnętrznego, z której wynika, że przyjęte wskaźniki nie odzwierciedlają zadeklarowanej "ekoinnowacyjności" rezultatów modułu B+R oraz że skoro Skarżąca nie odniosła się do krytycznej uwagi KOP w zakresie braku uwzględnienia we wskaźnikach zgłoszeń patentowych i wzorów użytkowych (co przesądziło o braku przyznania punktów w tym kryterium), to akceptuje opinię KOP w tym zakresie; w konsekwencji PARP uznała, że omawiane kryterium jest niespełnione;

– zgodność z Krajową Inteligentną Specjalizacją – PARP w tym zakresie uznała za zasadną argumentację Skarżącej, że przedstawiony opis projektu wpisuje go w założenia Krajowej Inteligentnej Specjalizacji; wobec tego PARP uznała, że kryterium to w wyniku rozpatrzenia protestu zostało ocenione jako spełnione;

2) w zakresie obligatoryjnych kryteriów wspólnych dla projektu, a mianowicie:

– spójność projektu – PARP powołała się na stanowisko eksperta zewnętrznego, wskazując że w tym zakresie, nie wykazano mierzalnych i weryfikowalnych efektów, które potwierdzałyby zgodność projektu ze strategii przedsiębiorstwa (np. opracowanych rozwiązań i produktów w zakresie zarządzania energią, opracowania i optymalizacji funkcjonowania systemów energetycznych); wprawdzie zakres merytoryczny projektu jest zgodny z przypisanym PKD do modułu B+R, tj. 35.12.Z: Przesyłanie energii elektrycznej., jednak podkreślono, że deklarowany cel projektu nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentacji projektowej; stwierdzono również, że wnioskodawca zadeklarował, że projekt nie dotyczy przedsięwzięcia proekologicznego, a przyjęte wskaźniki dla modułu B+R nie uprawdopodobniają w wystarczającym stopniu cech rezultatu projektu o charakterze ekoinnowacji; wobec tego PARP uznała, że omawiane kryterium nie zostało spełnione;

– projekt spełnia zasadę zrównoważonego rozwoju – PARP uznała to kryterium za niespełnione; powołała w tym zakresie stanowisko eksperta zewnętrznego, wskazując że Skarżąca nie wykazała, że projekt będzie realizowany zgodnie z co najmniej dwiema zasadami 6R (reduce and rethink), a przyjęte wskaźniki środowiskowe nie są spójne, mierzalne, prawidłowo określone, obiektywnie weryfikowalne oraz realne do osiągnięcia dla wnioskowanego wsparcia w ramach danego projektu;

– projekt obejmuje moduł obligatoryjny – zdaniem PARP, kryterium to nie zostało spełnione, skoro złożony przez Skarżącą projekt zawiera jeden moduł obligatoryjny B+R, który zgodnie z oceną pierwotną KOP nie otrzymał oceny "TAK" we wszystkich kryteriach;

3) w zakresie kryteriów rankingujących, a mianowicie:

– innowacja w skali minimum krajowej jest efektem wyników prac B+R,

– potencjał innowacji do transformacji rynku,

– ekoinnowacja na poziomie kraju,

– innowacja cyfrowa na poziomie kraju,

– współpraca w związku z projektem,

– społeczne znaczenie innowacji.

Z kolei odnosząc się do zarzutów o charakterze proceduralnym, PARP nie podzieliła w szczególności stanowiska Skarżącej o naruszeniu art. 45 ustawy wdrożeniowej przez brak fachowości eksperckiej członków KOP. Zdaniem PARP, do oceny wniosku o dofinansowanie, jak i do opinii wykorzystanej w toku rozpatrywania protestu wybrano ekspertów posiadających wiedzę i doświadczenie w KIS wskazanym przez Skarżącą. Natomiast w odniesieniu do zarzutu brak przejrzystości, rzetelności i bezstronności w zakresie wyboru projektów do dofinansowania, a także nierównego dostępu do informacji oraz nierównego traktowania wnioskodawców PARP wskazała, że każdy projekt podlega ocenie według tych samych kryteriów w zależności od modułów, których dotyczy projekt. PARP wskazała, że zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a informacje dotyczące naboru "Ścieżka SMART" (w tymi opis działania, terminy, dokumentacja, zasady oceny projektów i komunikaty) są powszechnie dostępne na stronie internetowej PARP. PARP nie uwzględniła także zarzutu, że Skarżąca powinna mieć możliwość uzupełnienia, wyjaśnienia lub zmiany zapisów we wniosku w trybie określonym w regulaminie wyboru projektów. Zdaniem PARP, wnioskodawca może, ale nie musi zostać wezwany przez Instytucję Pośredniczącą do uzupełnienia lub poprawienia wniosku, przy czym decyzje w tej kwestii podejmują oceniający wniosek, jeśli uznają, że nie mogą dokonać prawidłowej oceny na podstawie informacji zawartych w pierwotnej wersji wniosku. Niezależnie od tego PARP zauważyła, że w trakcie oceny wniosku Skarżącej zostało wystosowane wezwanie do uzupełnień oraz odbył się Panel Ekspertów, podczas którego przedstawiciele Skarżącej złożyli wyjaśnienia.

Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie PARP, zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie:

1) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium B+R: "Istota modułu"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu w sposób uniemożliwiający Skarżącej polemikę, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego i wyczerpującego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

2) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium B+R: "Potencjał do realizacji modułu"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu w sposób uniemożliwiający Skarżącej polemikę oraz zaniechanie sporządzenia wszechstronnego i wyczerpującego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu - co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

3) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium B+R: "Potencjał do wdrożenia wyników modułu"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności poprzez; nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu w sposób uniemożliwiający Skarżącej polemikę; zaniechanie sporządzenia wszechstronnego i wyczerpującego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu - co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

4) art. 45 ust. i ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium B+R: "Wskaźniki modułu" oraz w kryterium rankingującym: "Ekoinnowacja na poziomie kraju"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu - co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

5) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w obligatoryjnym kryterium wspólnym dla projektu: "Spójność projektu"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

6) art. 45 ust, 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w obligatoryjnym kryterium wspólnym dla projektu: "Projekt spełnia zasadę zrównoważonego rozwoju"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

7) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w obligatoryjnym kryterium wspólnym dla projektu: "Projekt obejmuje moduł obligatoryjny"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

8) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium rankingującym: "Innowacja w skali minimum krajowej jest efektem wyników prac B+R"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

9) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium rankingującym: "Potencjał innowacji do transformacji rynku"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

10) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium rankingującym: "Innowacja cyfrowa na poziomie kraju"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności poprzez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

11) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium rankingującym: "Współpraca w związku z projektem"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

12) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów w zw. z załącznikiem nr 3 do regulaminu wyboru projektów (kryteria wyboru projektów) przez dokonanie oceny projektu (w kryterium rankingującym: "Społeczne znaczenie innowacji"), w ramach rozstrzygnięcia protestu, w sposób nierzetelny oraz nieprzejrzysty, w tym w szczególności przez: nieuwzględnienie istotnych dla oceny projektu postanowień wniosku o dofinansowanie projektu, zaniechanie sporządzenia wszechstronnego uzasadnienia odnoszącego się do wszystkich istotnych kwestii dla oceny projektu, dokonanie oceny projektu na podstawie innych wymogów niż te ustanowione w załączniku nr 3 do regulaminu wyboru projektów – co miało istotny wpływ na wynik oceny projektu,

13) art. 68 w zw. z art. 64 ust. 2 pkt 4 ustawy wdrożeniowej przez ich niewłaściwe zastosowanie prowadzące do bezpodstawnego rozszerzenia weryfikacji prawidłowości oceny projektu w ramach rozpatrzenia protestu, polegającego na sformułowaniu wobec projektu szeregu nowych zarzutów, które nie były podnoszone w ramach jego oceny, gdy tymczasem Organ związany jest zakresem protestu,

14) art. 69 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przez ich niezastosowanie (pominięcie) prowadzące do bezpodstawnego nieuwzględnienia protestu oraz zaniechania przekazania projektu do ponownej oceny, a to ze względu na szereg (nowych) zarzutów podniesionych w rozstrzygnięciu nieuwzględniającym protestu, które nie były podniesione w arkuszu oceny projektu - w tym stanie rzeczy Organ powinien uznać, że ocena projektu naruszała obowiązujące procedury, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, gdzie powyższe stanowi podstawę do uwzględnienia protestu oraz przekazania projektu do ponownej jego oceny,

15) art. 53 ust. 1 w zw. z art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów przez ich niezastosowanie (pominięcie) prowadzące do bezpodstawnego nieuwzględnienia protestu (protest powinien zostać uwzględniony) oraz, w konsekwencji, nieprzeprowadzenia ponownej oceny projektu,

16) art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 ust. 1 i 2 regulaminu wyboru projektów przez ich niezastosowanie (pominięcie) prowadzące do bezpodstawnego uniemożliwienia Skarżącej wyjaśniania kwestii podniesionych w (dodatkowych) zarzutach wobec projektu, a to w informacjach udzielanych przez Skarżącą podczas posiedzenia Panelu KOP, względnie informacjach udzielanych w odpowiedzi na wezwanie Skarżącej do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinasowanie.

Mając na uwadze te zarzuty, Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy PARP w celu ponownego rozpatrzenia podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła obszerne stanowisko odnośnie do zarzutów postawionych w petitum.

W piśmie procesowym z 4 marca 2024 r. Skarżąca uzupełniała stanowisko w zakresie uzasadnienia zarzutu postawionego w pkt 1 petitum skargi, wskazując argumenty mające wskazywać, że wszystkie wskaźniki przewidziane we wniosku o dofinansowanie są do zweryfikowania nie tylko przez członków zespołu projektowego, ale również osoby spoza tego grona, które nie muszą posiadać specjalistycznej wiedzy z dziedzin dotyczących m.in. modelowania matematycznego, uczenia maszynowego czy technologii blockchain.

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi. Zdaniem PARP, skarga powinna zostać oddalona, gdyż ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem – w sposób przejrzysty, rzetelny, bezstronny, z zapewnieniem wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równego traktowania wnioskodawców.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik Skarżącej podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze, a pełnomocnik PARP wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest informacja PARP z 30 stycznia 2024 r. w przedmiocie oceny wniosku Skarżącej o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Ekoinnowacyjny system optymalizacji, bilansowania, tokenizacji i implementacji mechanizmów sąsiedzkiej wymiany energii w spółdzielni energetycznej z wykorzystaniem metod programowania matematycznego, uczenia maszynowego oraz technologii blockchain" - w ramach programu "Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki" (priorytet "Wsparcie dla przedsiębiorców", działanie "Ścieżka SMART").

Na wstępie wskazać należy, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej zwanej "ppsa"). W myśl art. 73 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu. W przepisie tym przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia.

Wprowadzając w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 59, że do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 i art. 57 § 1-4, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w kodeksie postępowania administracyjnego. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów odnoszących się do perspektywy 2007-2013 i 2014-2020, tj. ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) oraz ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustaw wdrażających, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu, tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy wdrażającej z 2022 r., z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem, w tym zgodności m.in. z:

– ustawą wdrożeniową;

– Regulaminem wyboru projektów w ramach Programu: Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, Priorytet: I. Wsparcie dla przedsiębiorców, Działanie: Ścieżka SMART (dalej zwanego "regulaminem wyboru projektów") wraz z kryteriami wyboru projektów stanowiącego załącznik nr 3 do tego regulaminu (dalej zwanymi "kryteriami wyboru");

– Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie Priorytet 1. "Wsparcie dla przedsiębiorców".

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z 30 stycznia 2024 r., Sąd uznał, że odpowiadają one prawu.

Przed przystąpieniem do oceny wypada przypomnieć, w ramach tak zarysowanej osnowy sprawy, że art. 45 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej nakłada na właściwą instytucję, przeprowadzającą wybór projektów do dofinansowania, obowiązek respektowania zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów, a także równości traktowania wszystkich wnioskodawców aplikujących w ramach danego konkursu, przez zapewnienie im równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Wynikająca z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasada przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie samego tego postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości.

Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2017 r. o sygn. akt II GSK 3252/17 i przywołane w nim orzecznictwo; treść tego, jak i dalej wskazanych wyroków jest dostępna w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.gov.pl).

Zasada przejrzystości reguł oceny projektów, wymieniona w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Wymogi zaś stawiane wnioskującym o udzielenie wsparcia, jeżeli na podstawie oceny ich spełnienia, miałoby to skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości odnośnie do przyjętych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania, które to kryteria oceny powinny być znane wnioskodawcom i w odpowiedni sposób im notyfikowane.

Zarazem nie sposób tracić z pola widzenia, że formuła przedmiotowej procedury jest szczególna, tj. nastawiona na przeprowadzenie swoistej kalkulacji. Nieprzypadkowo do postępowania w sprawie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 59 ustawy wdrożeniowej). Istotą bowiem i zasadniczym celem procedury takiej, jak kontrolowana w przedmiotowym przypadku, zaliczanej do tzw. procedur trzeciej generacji, nie jest – w przeciwieństwie do procedur typu jurysdykcyjnego – konkretyzacja praw lub obowiązków, lecz optymalizacja wyniku pewnego cyklu działań (w tym przypadku absorpcji środków unijnych), zwłaszcza poprzez dokonanie podziału posiadanej puli środków finansowych na zasadach konkurencji uczestników postępowania (konkursu) (szerzej np. Z. Kmieciak, Idea procedur administracyjnych trzeciej generacji (na przykładzie postępowania w sprawach dofinansowania projektów w ramach programów operacyjnych), Państwo i Prawo 2015, nr 5, s. 11 i n.). Tym samym ma ona charakter autonomiczny względem "klasycznego" modelu jurysdykcyjnego, zbliżając administrowanie w omawianym zakresie do modelu responsywnego, zorientowanego na uzgadnianie interesów różnych kategorii zainteresowanych, a przez to niepoddające się prostej kwalifikacji w ramach instytucji strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego (por. A. Wegner-Kowalska, Idea governance a współczesne kierunki rozwoju prawa, Państwo i Prawo 2016, nr 2, s. 16). W tej optyce relacje między administracją publiczną a podmiotami administrowanymi kształtowane są co do zasady w sposób kooperacyjny, wykorzystujący alternatywne w stosunku do decyzji metody załatwienia sprawy (przykładowo w przypadku przedmiotowej procedury rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej stanowi podstawę do zawarcia umowy o dofinansowanie projektu – art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). To właśnie z tej perspektywy postrzegać należy gwarancje procesowe wnioskodawcy, który uczestniczy w procesie na zasadzie partycypacji i partnerstwa, tj. aktywnego uczestnictwa, nie zaś podmiotu, który dysponuje określonym interesem prawnym, czy tym bardziej prawem podmiotowym podlegającym ochronie w ujęciu kodeksowym. Konsekwentnie w takim ujęciu należy wykładać formułę sądowej kontroli rozstrzygnięć takich, jak będące przedmiotem skargi (zob. m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 13 maja 2021 r. o sygn. akt V SA/Wa 2181/21 i z 4 kwietnia 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 411/24).

W ocenie Sądu, założenia wynikające z przytoczonych wyżej aktów normatywnych oraz wykonawczych względem nich, jak też ich realizację, należy postrzegać z uwzględnieniem specyfiki tego typu procedury, a w szczególności aktywnej roli samego wnioskodawcy. Mając to na względzie, Sąd uznał, że zasady te nie zostały naruszone przez PARP, która - biorąc pod uwagę nałożone nań obowiązki - zrealizowała gwarancje strony postępowania w przedmiotowej sprawie.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 43 ustawy wdrożeniowej, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Według art. 50 ust. 2 ustawy wdrożeniowej warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom. Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (art. 50 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). Według art. 51 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, regulamin wyboru projektów określa w szczególności:

1) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów;

2) maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu;

3) kryteria wyboru projektów

4) wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis;

5) właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu;

6) termin składania wniosków o dofinansowanie projektu;

7) załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia;

8) zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu;

9) sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją;

10) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania.

Z treści art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej).

Podkreślić należy, że eksperci KOP są odpowiedzialni za jakość podejmowanych decyzji, tj. za obiektywną i rzetelną ocenę udokumentowaną w kartach oceny projektów, w szczególności za jasność oraz przejrzystość wyników oceny, wypełnienie wszystkich pól w kartach oceny projektów oraz szczegółowe uzasadnienie oceny każdego kryterium. Jakość pracy eksperta podlega weryfikacji, która jest dokonywana w oparciu o dane, agregowane w ramach monitoringu pracy ekspertów podczas poszczególnych KOP. W ocenie Sądu, procedura działania KOP zapewnia bezstronność osób oceniających projekty, wprowadza regulacje w przypadkach wykrycia nieprawidłowości postępowania eksperta i jego odpowiedzialności z tytułu wykonywanej pracy.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że z § 6 ust. 1 regulaminu wyboru projektów wynika, że ocena projektu prowadzona jest w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów, stanowiących załącznik nr 3 do regulaminu i jest dokonywana przez ekspertów, którzy wchodzą w skład KOP, na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ewentualnym wezwaniu do uzupełnienia lub poprawienia wniosku, a także informacji udzielanych przez wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu KOP. Zgodnie z § 6 ust. 14 i 15 regulaminu wyboru projektów w zakresie oceny kryteriów: 1) obligatoryjnych – Eksperci mogą ocenić je zgodnie z opisem danego kryterium w sposób "spełnia"/"nie spełnia" ("TAK"/"NIE"), 2) rankingujących – Eksperci przyznają punktację zgodnie z opisem danego kryterium. W wyniku oceny projekt może zostać: 1) wybrany do dofinansowania - gdy spełnił on wszystkie kryteria obligatoryjne wspólne dla projektu oraz wszystkie kryteria obligatoryjne dla wszystkich modułów wchodzących w skład projektu albo 2) niewybrany do dofinansowania - gdy nie spełnił on któregokolwiek z kryteriów obligatoryjnych podlegających ocenie lub kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naborze została wyczerpana. W § 7 ust. 1 regulaminu wyboru projektów wskazano, że projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeśli w każdym z kryteriów obligatoryjnych, wspólnych dla projektu oraz w każdym z kryteriów obligatoryjnych dla każdego z modułów wchodzących w skład projektu otrzyma ocenę "TAK".

Załącznik nr 3 do regulaminu wyboru projektów ("Kryteria wyboru projektów") przewiduje osiem kryteriów obligatoryjnych dla modułu B+R oraz dziewięć kryteriów obligatoryjnych wspólnych dla projektu. W tej sprawie - zgodnie z tym co zostało zaznaczone wyżej - projekt Skarżącej nie spełnił pięciu (z dziewięciu) kryteriów obligatoryjnych wspólnych dla projektu (istota modułu, potencjał do realizacji modułu, potencjał do wdrożenia wyników modułu, wskaźniki modułu, zgodność z Krajową Inteligentną Specjalizacją) oraz trzech (z ośmiu) kryteriów obligatoryjnych dla modułu B+R (spójność projektu, projekt spełnia zasadę zrównoważonego rozwoju, projekt obejmuje moduł obligatoryjny). W kryteriach wyboru projektów powtórzono, że projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeśli w każdym z kryteriów obligatoryjnych wspólnych dla projektu oraz w każdym z kryteriów obligatoryjnych dla danego modułu (w tej sprawie: modułu B+R) otrzyma ocenę "TAK". W konsekwencji również dokonywana przez Sąd ocena legalności rozstrzygnięcia PARP zawartego w zaskarżonej informacji musi prowadzić do oddalenia skargi, jeśli okaże się, że przynajmniej w przypadku jednego z kryteriów obligatoryjnych uprawniona była ocena PARP co do jego niespełniania przez Skarżącą. W takiej sytuacji bowiem nawet zasadność zarzutów odnoszących się do pozostałych kryteriów nie miałaby wpływu na treść rozstrzygnięcia, skoro nawet niespełnienie jednego z kryteriów obligatoryjnych wykluczało wybór wniosku do dofinansowania.

Odnosząc się do merytorycznej polemiki Skarżącej z treścią zaskarżonej informacji w zakresie analizowanych kryteriów, wywieść na wstępie należy, że wybór projektów następuje w trybie konkursowym. Kryteria wyboru projektów mają z założenia charakter ocenny i na tyle ogólny, by umożliwiały porównanie wszystkich zgłoszonych projektów. Kryteria są jednakowe dla wszystkich potencjalnych beneficjentów projektów zgłoszonych w ramach danego konkursu. Wynik takiej oceny powinien zawierać, ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności, które zadecydowały o przyjęciu określonej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. To oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji oceny projektu dokonanej przez ekspertów z danej dziedziny. Sąd bada natomiast, czy instytucja prawidłowo uznała, że treść wniosku w części zakwestionowanej nie odpowiada wskazanym kryteriom wyboru, a także czy kryteria te odpowiadają wyznaczonym w ustawie standardom (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2014 r. o sygn. II GSK 1711/14; por. także J. Jaśkiewicz, Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz, LEX/el. 2014).

Sąd nie zamierza szczegółowo dokonywać ponownej oceny każdego elementu ocenianego przez PARP i KOP, zaś w tym zakresie w całości podziela stanowisko tych organów oparte na ocenach ekspertów, czyniąc to stanowisko swoim. Sąd przedstawi natomiast wynik kontroli dokonanej przez PARP oceny spełnienia niektórych z kryteriów obligatoryjnych, ponieważ już to wskazuje, że uprawnione było niewybranie wniosku Skarżącej do dofinansowania.

Wskazać zatem należy, że jednym z obligatoryjnych kryteriów modułowych w ramach "Modułu B+R" jest "potencjał do wdrożenia wyników modułu". Z opisu zawartego w kryteriów wyboru projektów wynika, że w ramach tego kryterium oceniane są m.in. prawa własności intelektualnej, w tym to czy wnioskodawca wskazał planowany przedmiot ochrony (nowy albo znacząco ulepszony produkt, technologię lub usługę) i zdefiniował w odniesieniu do niego efektywny sposób ochrony własności intelektualnej, który ma zabezpieczyć przed skopiowaniem lub nieuprawnionym wykorzystaniem wyników modułu (jeśli istnieje taka potrzeba, analizowana z punktu widzenia specyfiki branży).

Zdaniem Sądu, PARP prawidłowo oceniła, że Skarżąca nie spełniła tego kryterium.

Zauważyć należy, że wprawdzie co do niektórych rozwiązań zastosowanie ochrony praw własności przemysłowej w postaci np. patentów udzielanych na wynalazki byłoby niemożliwe lub dyskusyjne, jednak - jak trafnie wskazano w zaskarżonej informacji - realizacja wniosku Skarżącej miała doprowadzić do powstania zintegrowanego systemu optymalizacji funkcjonowania i bilansowania spółdzielni energetycznej, który nie jest rozwiązaniem o charakterze tylko informatycznym, a zatem w tym zakresie niezbędne było zdefiniowanie wobec tegoż przedmiotu ochrony efektywnego sposobu ochrony własności intelektualnej. Sąd podziela ocenę PARP, że planowana zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie ochrona – oparta na autorskich prawach majątkowych oraz działaniach polegających na stosowaniu klauzul poufności, osobistych haseł do komputerów, haseł do ważnych dokumentów, czy oznaczania dokumentów klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa" i jednoznaczne wykluczenie starań o uzyskanie ochrony patentowej wyników prac B+R – sprawia, że Skarżąca nie przewidziała adekwatnego sposobu ochrony zaplanowanych rezultatów projektu. W zaskarżonej informacji PARP powołała stanowisko eksperta zewnętrznego, który stwierdził, że Skarżąca przypisała moduł B+R do KIS 4 (wysokosprawne, niskoemisyjne i zintegrowane układy wytwarzania, magazynowania, przesyłu i dystrybucji energii), gdzie ochrona patentowa rozwiązań jest powszechnie stosowania. Podzielając to stanowisko, Sąd wskazuje ponadto, że jednoznaczne wykluczenie przez Skarżącą starań o ochronę patentowa wyników prac B+R (s. 85 wniosku o dofinansowanie) jest nie tylko nieprawidłowe, ale również niespójne z wcześniejszymi oświadczeniami zawartymi we wniosku o dofinansowanie w ramach analizowanego kryteriów, gdzie Skarżąca wskazała (s. 82 wniosku) – opierając się na przeprowadzonym przez rzecznika patentowego badaniu stanu techniki – że "przedmiot badań jest nowy i posiada poziom wynalazczy" i że "analiza patentów wykazała brak rozwiązań naruszających cechy znamienne badanego rozwiązania".

W ocenie Sądu, prawidłowa jest także ocena PARP w zakresie niespełnienia obligatoryjnego kryterium modułowego dla modułu B+R tj. kryterium "wskaźniki modułu". W ramach tego kryterium (zgodnie z opisem zamieszczonym w kryteriach wyboru projektów) weryfikowane jest, czy zakres planowanych do realizacji zadań jest określony za pomocą wskaźników produktu i rezultatu i czy te wskaźniki są adekwatne dla wnioskowanego wsparcia w ramach modułu, spójne, mierzalne, prawidłowo określone, obiektywnie weryfikowalne oraz realne do rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, uprawniona jest ocena, że wskaźniki wskazane we wniosku Skarżącej o dofinansowanie projektu nie są obiektywnie weryfikowalne i spójne z innowacjami, które mają wynikać z zaplanowanych prac B+R. W istocie nie wskazano bowiem we wniosku, na jakiej podstawie Skarżąca wyliczyła wartości bazowe dla niektórych wskaźników (np. "liczba dostępnych wartości cen rozliczeniowych energii elektrycznej dla członków spółdzielni", "częstotliwość raportowania do członków spółdzielni w zakresie bilansu i rozliczenia energii elektrycznej", "liczba członków spółdzielni, których może obsłużyć system"). Zasadnie w zaskarżonej informacji podniesiono ponadto, że Skarżąca zadeklarowała, że projekt ma zmierzać do ekoinnowacyjności, natomiast w ramach omawianego kryterium Skarżąca wskazała, że projekt nie dotyczy wskaźnika "Liczba przedsięwzięć proekologicznych (B+R)". Trafnie też wskazano w informacjach w przedmiocie oceny projektu, że w ramach omawianego, obligatoryjnego kryterium "wskaźniki modułu" Skarżąca nie wskazała wskaźnika "Złożone wnioski patentowe (B+R)", co nie może być uznane za działanie prawidłowe w świetle poczynionych już wyżej uwag odnośnie do skuteczności planowanej ochrony praw własności intelektualnej w odniesieniu do planowanych do osiągnięcia rezultatów.

Już tylko z tych względów ocena PARP musi być uznana za prawidłową, skoro Skarżąca nie spełniła co najmniej jednego kryterium obligatoryjnego.

Sąd nie podzielił przy tym zarzutów Skarżącej odnośnie do wadliwego sposobu procedowania i uzasadnienia stanowiska zajętego przez PARP. Zdaniem Sądu, przy dokonywaniu oceny wniosku Skarżącej o dofinansowanie projektu PARP nie naruszyła wskazanych wyżej zasad ustawowych i reguł przewidzianych w regulaminie. Z kolei uzasadnienie zaskarżonej informacji zawiera ocenę co do (nie)spełnienia każdego z zakwestionowanych kryteriów wyboru projektów i pozwala na poznanie motywów, którymi kierowała się PARP, odmawiając uwzględnienia protestu.

Nie doszło także do naruszenia art. 68 ustawy wdrożeniowej. Z przepisu tego wynika, że właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie wskazanych w proteście kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, a także w zakresie wskazanych w proteście zarzutów o charakterze proceduralnym. Zdaniem Sądu, w zaskarżonej informacji PARP odniosła się do wskazanych w proteście zarzutów i zakwestionowanych ocen spełnienia kryteriów. Wbrew stanowisku Skarżącej, PARP nie sformułowała wobec projektu szeregu nowych zarzutów, lecz rozwinęła oceny wyrażone przez KOP w kontekście i w odpowiedzi na zarzuty podniesione w proteście. Zdaniem Sądu, w zaskarżonej informacji prawidłowo wykazano, że wniosek Skarżącej o dofinansowanie projektu nie spełnia wszystkich kryteriów obligatoryjnych, a zatem nie mógł zostać wybrany do dofinansowania.

Sąd nie podzielił również stanowiska Skarżącej odnośnie do niezgodności regulaminu wyboru projektów z przepisami ustawy wdrożeniowej. Z § 8 ust. 6 regulaminu wyboru projektów wynika, że uwzględnienie protestu polega na wybraniu projektu do dofinansowania i aktualizacji informacji, o której mowa w art. 57 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Unormowanie to jest zbieżne z treścią art. 69 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej ("Uwzględnienie protestu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 66, polega na zakwalifikowaniu projektu do kolejnego etapu oceny albo wybraniu projektu do dofinansowania i aktualizacji informacji, o której mowa w art. 57 ust. 1"). Natomiast brak wskazania w przepisach regulaminu sposobu uwzględnienia protestu określonego w art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej ("Uwzględnienie protestu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 66, polega na przekazaniu sprawy instytucji, o której mowa w art. 44 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli instytucja rozpatrująca protest stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny") nie wyklucza takiego sposobu uwzględnienia protestu – gdyż jest on możliwy wprost na podstawie wskazanego przepisu ustawy wdrożeniowej, w razie zajścia opisanej w nim sytuacji.

Ze wskazanych powodów Sąd uznał, że ocena projektu nie została przeprowadzona z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny. W konsekwencji skarga nie została uwzględniona i podlegała oddaleniu na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.