Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 22/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2025-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Skarżony organ: Wojewódzki Konserwator Zabytków
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z 22 czerwca 2024 r. przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanawia 1. wymierzyć Małopolskiemu Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków grzywnę w kwocie 300 (trzysta) zł, 2. zasądzić od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na rzecz wnioskodawcy R. T. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

28 listopada 2024 r. R. T. (dalej: wnioskodawca) wniósł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") o wymierzenie Małopolskiemu Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków (dalej: organ) grzywny za nieprzekazanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność w sprawie wpisu do rejestru zabytków ruchomych kamiennego postumentu z krzyżem z 1882 r. (znak: DT-II.5140.77.2022.KG). Wnioskodawca wskazał, że opieszałość organu stanowi kontynuację zachowania kwestionowanego w skardze i świadczy o celowym przedłużaniu postępowania, czego skutkiem jest to, że wnioskodawca (współwłaściciel postumentu) nie może zadbać o zabytek.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie wniosku, wyjaśniając, że skarga nie została przekazana w terminie z powodu niezamierzonego działania, siły wyższej, tj. podpięcia się skargi w liczną dokumentację w sprawie, na co – z uwagi na dużą liczbę spraw i braki kadrowe – nie zwrócono uwagi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wymierzenie grzywny zależy więc od złożenia stosownego wniosku przez skarżącego oraz od stwierdzenia uchybienia 30-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę (bez względu na jego przyczyny). Spóźnione dopełnienie obowiązku nie skutkuje (negatywnym dla skarżącego) oddaleniem wniosku czy umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, lecz wpływa na wysokość grzywny obok 1) zakresu niewypełnienia obowiązku, 2) przyczyny niewypełnienia obowiązku oraz 3) czasu, który upłynął od wniesienia skargi. Obowiązek przekazania jest bezwzględny (nie zależy od tego, czy sprawa w ogóle podlega kognicji sądu administracyjnego), zaś sama czynność przekazania jawi się jako nieskomplikowana i nadająca się do wykonania przez każdego pracownika organu.

Skarga – treść pisma nie mogła wzbudzać żadnych wątpliwości, skoro w tytule stała "skarga", a w nagłówku widniał "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie" – została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej 22 czerwca 2024 r., wpłynęła do WUOZ 28 czerwca 2024 r., została przekazana do Delegatury WUOZ 5 lipca 2024 r. i wpłynęła do Delegatury WUOZ 8 lipca 2024 r. Termin ustawowy liczony od dnia wpływu do WUOZ (kwestie organizacyjne nie mogą obciążać skarżącego, toteż błędem byłoby liczenie terminu od dnia przekazania do Delegatury WUOZ lub od dnia wpływu do Delegatury WUOZ) upłynął bezskutecznie w poniedziałek 29 lipca 2024 r. Obowiązek został dopełniony przez organ 21 stycznia 2025 r. Spóźnienie wynosi zatem prawie sześć miesięcy, choć zakończyło się niezwłocznie po zapoznaniu się przez organ z odebranym 15 stycznia 2025 r. wezwaniem sądowym. Biorąc pod uwagę czas reakcji (6 dni) i wskazane przyczyny niewypełnienia obowiązku oraz obowiązek zwrotu kosztów postępowania sądowego, Sąd uznał za zasadne wymierzenie grzywny w kwocie 300 zł. Jednocześnie w ocenie Sądu naruszenia obowiązku przekazania skargi nie można postrzegać jako kontynuacji naruszenia obowiązku terminowego prowadzenia postępowania administracyjnego, albowiem przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. instytucja grzywny ma ścisły związek z pośrednim trybem wnoszenia skargi do sądu administracyjnego i ma zapobiec przetrzymywaniu skarg przez organy administracji publicznej – przepis ten nie może zatem zabezpieczać obowiązku terminowego prowadzenia postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd wymierzył grzywnę w kwocie 300 (trzysta) zł (pkt 1) i zasądził od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na którą złożył się wpis od wniosku (pkt 2).