Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 574/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 28 § 1, art. 49 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, art. 258 § 2 pkt 68 , art. 259 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Go 45/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Go 45/24 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 30 stycznia 2024 r., nr SKO-622/7-Zd/24 w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 30 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Go 45/24, odrzucił sprzeciw A. sp. z o.o. w Z. (strona skarżąca, spółka) od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim z 28 sierpnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze (organ) z 30 stycznia 2024 r. w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym.

Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Go 45/24, referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy. W ustawowym terminie spółka wniosła sprzeciw od ww. postanowienia, który nie został podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki.

WSA w Gorzowie Wielkopolskim wyjaśnił, że pismem sądowym z dnia 1 października 2024 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego sprzeciwu, poprzez podpisanie sprzeciwu przez osobę uprawnioną do reprezentacji spółki, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie powyższe zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 października 2024 r., natomiast do dnia wydania zaskarżonego postanowienia brak ten nie został uzupełniony.

Odrzucając sprzeciw postanowieniem z 30 października 2024 r., Sąd I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wniesiony przez stronę skarżącą sprzeciw nie został podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki, co stanowi naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. WSA w Gorzowie Wielkopolskim wskazał, że wezwanie do uzupełnienia powyższego braku sprzeciwu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 października 2024 r., która - pomimo upływu siedmiodniowego terminu - wskazanego braku nie uzupełniła.

W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił ww. sprzeciw.

Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła pismo z dnia 28 listopada 2024 r. zatytułowane "sprzeciw", żądając jego uchylenia i ponownego rozpatrzenia sprawy.

W uzasadnieniu ww. pisma spółka wskazała, że nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 grudnia 2024 r. pismo z dnia 28 listopada 2024 r. z uwagi na jego treść uznano za zażalenie na postanowienie z 30 października 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6–8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Ponadto zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu jako pisma procesowego zostało skutecznie doręczone na adres spółki w dniu 7 października 2024 r. (zob. k. 34-45 akt II SPP/Go 45/24). Druk zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej został podpisany przez osobę wskazaną jako osoba upoważniona do odbioru korespondencji w imieniu strony skarżącej (B. F.). Powyższa osoba odbierała również korespondencję w imieniu spółki na innych etapach postępowania (zob. np. k. 12, 19, 28), w tym także odpis postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu. Twierdzenie o "nieotrzymaniu" wezwania do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu jest zatem sprzeczne z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach.

Ponieważ brak formalny ww. sprzeciwu w postaci niezamieszczenia podpisu strony skarżącej działającej przez organ reprezentacji albo inną osobę uprawnioną do działania w jej imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.) lub pełnomocnika nie został uzupełniony w wymaganym terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), dlatego konieczne było wydanie postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.