Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1466/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W., M. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W., M. O. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. oraz M. O. dnia 19 lipca 2010 r. (data prezentaty) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż nałożona kwota 50.000 zł jest kwotą znaczną. Przeprowadzenie egzekucji tej kwoty spowoduje duże perturbacje, w stopniu znaczącym utrudni Skarżącym prowadzenie działalności gospodarczej, a ponadto może pozbawić majątku, którego zwrot w przyszłości będzie niemożliwy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli uniknąć wskazanych dotkliwych konsekwencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Wniosek A. W. oraz M. O. co prawda zawiera uzasadnienie, jednakże podniesione w nim argumenty nie pozwalają uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża Skarżących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie, iż nałożona kara administracyjna w wysokości 50.000 zł jest kwotą znaczną, której egzekucja utrudni w stopniu znacznym prowadzenie działalności gospodarczej, nie może stanowić samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 50.000 zł, bez wiedzy o możliwościach finansowych Skarżących, z uwzględnieniem zaś faktu prowadzenia przez nich działalności gospodarczej, nie pozwala przyjąć, że w niniejszej sprawie możemy mówić o znacznej kwocie pieniężnej, której pozbawienie naraża Skarżących na poniesienie znacznej szkody. Skarżący nie uprawdopodobnili, że egzekucja wskazanej kwoty może spowodować np. niebezpieczeństwo utraty przez nich płynności finansowej. Natomiast gołosłowne twierdzenie, że utrudnione i to w znacznym stopniu będzie prowadzenie przez nich działalności gospodarczej nie może być potraktowane przez Sąd jako wypełnienie ustawowej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.

Pamiętać należy, że samo zmniejszenie ilości posiadanych środków finansowych samo w sobie nie stanowi znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Dopiero dalsze wyjaśnienia Skarżących np. dotyczące ich sytuacji majątkowej, mogłyby ewentualnie uzasadnić zastosowanie powołanego przepisu. Takich wyjaśnień Skarżący jednak nie złożyli. Natomiast z samego charakteru świadczenia majątkowego wynika, iż jego spełnienie jest całkowicie odwracalne, nie zachodzi zatem także druga z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.