Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2854/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
658
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2023 r. sygn. akt II OSK 2854/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2022 r. sygn. akt VII SAB/Wa 122/22 w sprawie ze skargi P. J. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. w przedmiocie naruszenia przepisów przeciwpożarowych postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 2854/22 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć, jako punkt 1 oraz dodać pkt 2 o treści: "zasądza od Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. na rzecz P. J. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 września 2022 r. sygn. akt VII SAB/Wa 122/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi P. J. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. w przedmiocie naruszenia przepisów przeciwpożarowych zobowiązał Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. do wydania aktu w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w pozostałym zakresie oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.

W skardze kasacyjnej Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. zaskarżył powyższy wyrok w zakresie pkt I, II i IV.

Odpis skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącego P. J. w dniu 12 grudnia 2022 r.

W piśmie z dnia 22 grudnia 2022 r., nadanym tego samego dnia do Sądu, pełnomocnik skarżącego wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

Następnie pełnomocnik złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, nadaną do Sądu 27 grudnia 2022 r., w której podtrzymał wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej, a w przypadku nieodrzucenia skargi kasacyjnej wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2023 r. skargi kasacyjnej Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - oddalił skargę kasacyjną.

Odpis wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącego 30 czerwca 2023 r., który pismem nadanym do Sądu 12 lipca 2023 r. wniósł o jego uzupełnienie w zakresie zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie - od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku. Strona może wnioskować o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania strona nie wnosząca skargi kasacyjnej może zawrzeć w odpowiedzi na skargę kasacyjną, którą stosownie do art. 179 p.p.s.a., może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia wyroku w zakresie kosztów zapada w formie postanowienia (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Z mocy art. 193 p.p.s.a. przepisy te mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego r. pr. J. J. w terminie do tego przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. tj. 14 dni od doręczenia mu odpisu skargi kasacyjnej złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 2854/22 oddalając skargę kasacyjną nie orzekł o kosztach postępowania. Wobec powyższego wniosek radcy prawnego J. J. o uzupełnienie powyższego wyroku, jako złożony w terminie przewidzianym w art. 157 § 1 p.p.s.a., uznać należało za uzasadniony. W konsekwencji orzeczono o zasądzeniu na rzecz strony wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w kwocie 240 złotych zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z uchwałą NSA z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za terminowe sporządzenie przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Stosownie zaś do § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych wynagrodzenie pełnomocnika w przedmiotowej sprawie wynosiło 240 zł.

Wskazać również należy, że do kosztów postępowania należnych stronie reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się też koszty sądowe. W przedmiotowej sprawie na etapie postępowania kasacyjnego pełnomocnik tego rodzaju kosztów nie ponosił zatem nie było podstaw do zasądzenia ich zwrotu.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 2 i § 3 p.p.s.a.

-----------------------

1