Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 35/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 lutego 2024 r., po uprzednim złożeniu ponaglenia J.T. złożył do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wniosku o zasiłku celowego na leki w wysokości 250,00 zł miesięcznie od listopada 2023 roku do lutego 2024 roku i zasiłku celowego na zakup igieł do gleukometru [...] w miesiącu listopadzie 2023 roku w wysokości 100,00 zł. W swej skardze domaga się stwierdzenia, że postępowanie w tej sprawie było prowadzone przewlekle. Wniósł o zasądzenie na jego rzecz od organu kwoty 1000,00 złotych odszkodowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jego wniosek został złożony dnia 3 listopada 2023 roku, decyzja została wydana 14 grudnia 2023 roku, nie był informowany o przedłużeniu postępowania, a organ przekroczył 30 dni na decyzję, działając na jego szkodę.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Przedstawił następujące kalendarium podejmowanych w sprawie czynności:

- obecnie skarżący zgłosił się do pracownika socjalnego w punkcie dzielnicowym i uzyskał kserokopię kwestionariusza wywiadu środowiskowego dnia 6 listopada 2023 r.,

- obecnie skarżący złożył pisemne uwagi do przeprowadzonego wywiadu; w piśmie tym wniósł również o przyznanie kolejnego zasiłku celowego w wysokości 100,00 zł w miesiącu listopadzie br. na igły do glukometru [...] dnia 7 listopada 2023 r.,

- dnia 23 listopada 2023 r. organ wystosował do wnioskodawcy pismo informujące o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie oraz wezwał stronę do uzupełnienia wniosku o wycenione recepty lekarskie potwierdzające konieczność zakupu leków oraz zaświadczenie lekarskie potwierdzające konieczność stosowania glukometru; w tym celu wyznaczono 7-dniowy termin dostarczenia dokumentów,

- dnia 6 grudnia 2023 r. wnioskodawca odebrał korespondencję, ale nie zareagował na nią,

- dnia 11 grudnia 2023 r. skarżący wystosował ponaglenie,

- dnia 14 grudnia 2023 r. została wydana decyzja w sprawie,

- dnia 18 stycznia 2024 r. SKO w K. uznało ponaglenie za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W świetle art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Stosownie zaś do art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne wówczas, gdy strona przed wniesieniem skargi wniosła do organu ponaglenie wyczerpując przysługujący jej środek zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W rozstrzyganej sprawie ponaglenie zostało złożone, co wynika z akt administracyjnych.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że z przewlekłością postępowania mamy do czynienia, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, a podejmowane przez niego działania nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. O przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych), pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia lub pozornych. Przewlekłość postępowania zachodzi zatem, gdy jest ono długotrwałe, prowadzone rozwlekle i trwa ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do finalnego rozstrzygnięcia. Ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być jednak na podstawie zarówno analizy charakteru podejmowanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Na gruncie art. 149 p.p.s.a. przez "przewlekłe prowadzenie postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że nie każde przekroczenie przez organ terminów załatwiania spraw oznacza per se, że organ pozostaje w stanie bezczynności lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Konieczne jest bowiem poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i przede wszystkim faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron.

Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów tych nie wlicza się jednak okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Do terminów tych nie wlicza się opóźnień powstałych z winy strony (uczestników postępowania), co należy wiązać z przekroczeniem przez stronę terminów dokonania czynności określonych w przepisach prawa lub wyznaczonych przez organ prowadzący postępowanie. Okresy opóźnień powstałych z przyczyn niezależnych od organu, których nie wlicza się do terminów załatwiania spraw, to opóźnienia inne niż powstałe z winy strony, spowodowane działaniem czynników, na które organ nie miał wpływu.

W rozstrzyganej sprawie wnioski skarżącego zostały skutecznie złożone w dniach 3 listopada 2023 r. i 7 listopada 2023 r.

Pismem z dnia 23 listopada 2023 r. organ poinformował stronę, że sprawa nie może zostać załatwiona w terminie ustawowym i zobowiązał wnioskodawcę do dostarczenia odpowiedniej dokumentacji – w terminie 7 dni. Jak wynika z tego pisma rozstrzygnięcie zapadnie w terminie 14 dni od dnia uzupełnienia wniosku. Skarżący podjął przesyłkę zawierającą to pismo dopiero 6 grudnia 2023 r. Nie zrealizował zobowiązania w terminie, który upływał dnia 13 grudnia 2023 r. Zatem następnego dnia organ rozstrzygnął sprawę w oparciu o posiadany materiał dowodowy. Co istotne, skarżący mając świadomość nałożonego na niego zobowiązania i wyznaczonego terminu, już 11 grudnia 2023 r. złożył ponaglenie.

Czynności w sprawie prowadzono od dnia 3 listopada 2023 r. do 23 listopada 2023 r. Nie można więc zarzucić organowi bierności (biorąc pod uwagę oczywisty fakt, iż zajmował się on w tym czasie większą liczbą spraw). Od dnia 23 listopada 2023 r. termin zakończenia sprawy był w zasadzie zależny od daty uzyskania odpowiedzi od skarżącego, który nie udzielił jej w ogóle.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 35 § 5 kpa do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, co w niniejszej sprawie niewątpliwie miało miejsce. Nie sposób też stwierdzić, że zwłoka Prezydenta Miasta Z. w wydaniu decyzji może być pojmowana jako zbędna, skoro służyła ustaleniu relewantnych dla postępowania okoliczności i czyniła tym samym zadość zasadzie prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 kpa, poprzez dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.