Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 21/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 3  , art 119 , art 120 , art 149  , art 151 , art 158 , art 232
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 37
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Kraków, dnia 20 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2024 r. sprawy ze skargi A. P. i R. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – po wznowieniu postępowania postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym A. P. i R. P. solidarnie wpis w wysokości 100 (słownie: sto) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżący A. P. i R. P. za pismem z dnia 7 grudnia 2023 roku wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w sprawie znak: WI-I.7840.5.72.2023.SM dotyczącej odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych – po wznowieniu postępowania.

Skarżący domagali się stwierdzenia rażącej przewlekłości w procedowaniu przez organy administracji budowlanej spraw związanych z decyzją Prezydenta Miasta Krakowa o udzieleniu pozwolenia na budowę nr 981/6740.2/2018 z dnia 28 sierpnia 2018 r., a w szczególności przewlekłości w działaniu Wojewody Małopolskiego w tej sprawie. Skarżący wnieśli o zasądzenie na ich rzecz odszkodowania w maksymalnej wysokości przewidzianego w odpowiednich przepisach.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że ich zdaniem patologiczna przewlekłość w procedowaniu postępowania wznowieniowego, wynika z celowych i zamierzonych działań organów w tym w szczególności Wojewody Małopolskiego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski podniósł, że postępowanie znak: WI-I.7840.5.72.2023.SM prowadzone było od 7 czerwca 2023 r. do 20 listopada 2023 r. (tj. 5 miesięcy i 13 dni).

W trakcie prowadzonego postępowania były wystosowane pisma:

-10 lipca 2023 r. do Urzędu Miasta Krakowa w trybie art. 136 k.p.a. o przekazanie informacji w postaci dowodu, w jaki sposób ww. decyzja została skutecznie doręczona, pełnomocnikowi skarżącej, tj. za pośrednictwem operatora pocztowego, platformy ePUAP lub też nastąpił odbiór osobisty w siedzibie organu I instancji;

- 10 lipca 2023 r. wezwanie z art. 50 k.p.a. wraz z zawiadomienie z art. 36 k.p.a. do skarżącej o złożenie wyjaśnień czy w przedmiotowej sprawie działa samodzielnie czy przez pełnomocnika;

- 7 września 2023 r. zawiadomienie z art. 36 k.p.a. o zmianie terminu załatwienia sprawy;

- 26 września 2023 r. wpływ do MUW ponaglenia złożonego przez skarżącego, które zostało przekazane 3 października 2023 r.

- 17 października 2023 r GINB wydał postanowienie - stwierdził przewlekłość bez rażącego naruszenia i wyznaczył termin rozpatrzenia sprawy do 17 listopada 2023r.

- 20 listopada 2023 r. została wydana zaskarżona decyzja.

Organ wyjaśnił, że 17 listopada 2023 r. był to piątek, a 20 listopada 2023 r. był to poniedziałek.

W odniesieniu do uzasadnienia w sprawie przewlekłości postępowania organ wyjaśnił, że w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie procedowanie spraw realizowane jest w oparciu o będące przejawem bezstronności i równego traktowania, kryterium kolejności wpływu spraw. Zainteresowanym gwarantuje to możliwość kontrolowania nie tylko na jakim etapie jest sprawa, ale także jaki jest stan zaawansowania wobec innych spraw czekających w kolejce. W praktyce wygląda to w ten sposób, że sprawa z pozycją pierwszą na liście (najstarsza, według wpływu) jest załatwiana albo do takiego momentu, w którym urzędnik nie jest w stanie przejść do kolejnego kroku (np. wysłano wezwanie o uzupełnienie materiałów dowodowych) albo, jeśli materiał dowodowy jest kompletny i sprawa możliwa do przeprowadzenia i zakończenia analizy, wydawane jest rozstrzygnięcie (decyzja, postanowienie). Pracownik w czasie "oczekiwania" na materiały do sprawy pierwszej na liście (najstarszej według wpływu) zajmuje się następną i kolejnymi sprawami w ten sam sposób, czyli doprowadzając je do określonego etapu lub do wydania rozstrzygnięcia, jeśli przeprowadzone postępowanie na to pozwala. Ten sposób działania ma służyć dwóm celom: transparentności biegu spraw (zainteresowany może się dowiedzieć, jak w kolejce przesuwa się jego sprawa) oraz możliwości realnego zaplanowania przez strony działań związanych z wydaniem rozstrzygnięcia. Ponadto taki sposób działania powoduje, że nie zawsze w momencie wpływu odpowiedzi na wezwanie pracownik prowadzący postępowanie może natychmiast przystąpić do analizy uzupełnionego materiału dowodowego gdyż zaangażowany jest w inne postępowanie. Powyższe działania Organu świadczą, że nie zachodzi stan bezczynności po stronie organu prowadzącego postępowanie. Wojewoda Małopolski bez zbędnej zwłoki podjął działania celem załatwienia sprawy, o czym na bieżąco informował skarżących. W związku z powyższym skarga na bezczynność Wojewody Małopolskiego jest bezzasadna. Z tych też względów organ wniósł o oddalenie skargi na bezczynność jako bezpodstawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

Stosownie do art. 119 pkt. 4) p.p.s.a. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024, poz. 572, dalej "k.p.a.") jako: postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W tym kontekście wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.). W powyższej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżący w dniu 7 grudnia 2023 r. (data stempla pocztowego) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w sprawie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych – po wznowieniu postępowania.

Wojewoda Małopolski nie pozostawał na dzień wniesienia skargi do Sądu w przewlekłości. Wojewoda Małopolski w dniu 20 listopada 2023 r. decyzją znak WI-I.7840.5.72.2023.SM po rozpatrzeniu odwołania R. P. i A. P., od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Nr 258/6740.2/2023 z dnia 16 maja 2023 r., znak: AU-01-5.6740.2.258.2019.KGR, odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Nr 981/6740.2/2018 z dnia 28 sierpnia 2018 r., znak: AU-01-5.6740.2.575.2018.JKA, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla zamierzenia budowlanego pn.: Termomodernizacja budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z remontem pokrycia dachowego, remontem instalacji odgromowej, remontem kominów, podwyższeniem rur wywiewnych kanalizacji sanitarnej, wymianą stolarki okiennej piwnic, wykonaniem drzwi przy wejściach do klatek schodowych, wymianą okien połaciowych, budową zadaszeń nad wejściem do klatek schodowych, wyburzeniem zadaszeń nad bramami garażowymi, zlokalizowanego na działce nr [...], obr. [...] P. , przy ul. [...] i [...] w K., jedn. ewid. P. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, w sytuacji, w której przed dniem wniesienia skargi organ wydał decyzję, zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny, o czym stanowi ww. uchwała NSA z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21.

Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych – po wznowieniu postępowania nie mogła odnieść skutku i, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącym kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.