Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 608/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od orzeczenia wydanego na podstawie art.138 par. 2 k.p.a.
Powołane przepisy: article: Art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 64a, art. 64b § 1 i 2, art. 64d § 1, art. 64e, art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 13 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 9 lipca 2024 r. znak: SKO.4120.118,119.24 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło, przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu, pismo J.M. z 31 lipca 2024 r., zatytułowane "Zastrzeżenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu". W powyższym piśmie J.M. wskazał, iż nie zgadza się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 9 lipca 2024 r., znak: SKO.4120.118,119.24. Powyższą decyzją organ II instancji uchylił na mocy art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej również jako: "k.p.a.") decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia 18 czerwca 2024 r. nr 42/2024, znak: RI.6730.16.2024, odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących i 8 budynków gospodarczych wraz z urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] położonej w Z. w rejonie ul. [...] i [...]. Z uwagi na powyższe okoliczności pismo skarżącego z 31 lipca 2024 r. potraktowane zostało jako sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 9 lipca 2024 r., znak: SKO.4120.118,119.24. W powyższym piśmie J.M. nie wskazał jednak swojego numeru PESEL, nie uiścił także wpisu sądowego od sprzeciwu, dlatego też, zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 21 sierpnia 2024 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu poprzez wskazanie swojego numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Skarżący odebrał powyższe wezwanie w dniu 30 sierpnia 2024 r.

W dniu 9 września 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęły dwa pisma sporządzone przez J.M., opatrzone datą 5 września 2024 r. i tego dnia nadane w placówce pocztowej. W powyższych pismach skarżący wskazuje m.in., iż nie zgadza się "odnośnie podstępnego zakwalifikowania jakiegoś sprzeciwu". Skarżący podkreśla, iż składał zastrzeżenie, od którego nie ma opłat. Ponadto skarżący przedstawił kolejne zarzuty pod względem zaskarżonej decyzji. J.M. w dalszym ciągu nie wskazał jednak swojego numeru PESEL. Nie uiścił także wpisu sądowego od sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Sprzeciw podlega odrzuceniu.

W myśl art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej również jako: "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.), a rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.).

Odnosząc się do argumentacji skarżącego, przedstawionej w pismach z 5 września 2024 r., należy wskazać, iż zarówno ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, jak i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiego środka zaskarżenia jak "zastrzeżenie". Jedynym sposobem zakwestionowania decyzji organu odwoławczego, uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, jest właśnie sprzeciw. Z pisma J.M. z dnia 31 lipca 2024 r. wynikało, iż kwestionuje on decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a więc decyzję kasatoryjną. Dlatego też powyższe pismo zostało zakwalifikowane jako sprzeciw, który podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 64d § 1 p.p.s.a. Jednakże sprzeciw, aby został skutecznie wniesiony, musi spełniać odpowiednie wymogi formalne i fiskalne.

Według art. 64b § 2 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ten element sprzeciwu stanowi zatem jego wymóg formalny w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Sprzeciw J.M. nie czynił zadość opisanym powyżej wymaganiom, nie zawierał bowiem wskazania numeru PESEL skarżącego. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"): "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Powyższe stanowisko pozostaje aktualne również odnośnie sprzeciwu z uwagi na dyspozycję art. 64b § 1 p.p.s.a.

Sprzeciw obarczony był również brakami fiskalnymi, bowiem nie został opłacony. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Do dnia dzisiejszego skarżący nie wskazał jednak swojego numeru PESEL, nie uiścił również wpisu sądowego od sprzeciwu.

Dlatego też Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.