Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2529/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Inne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.  61  par.  1 ,  art.  63  par.  3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2013 r. wniosku S. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. z siedzibą w G. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – S. z siedzibą w G. pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – w terminie i z zachowaniem trybu, skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego, w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego. W skardze wniosła o :

1. uchylenie zaskarżonej decyzji

2. na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na okoliczność, że wykonywanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki

3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że w ocenie skarżących w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem w przypadku ustanowienia zarządcy komisarycznego zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo- kredytowych, przejmuje on na zasadach pełnej substytucji komisarycznej kompetencje wszystkich organów [...] ( z wyjątkiem zmiany jej statutu ), może więc – w szerokich granicach jej Statutu – dowolnie kształtować działalność [...]. Opracowuje on nowy program postępowania naprawczego, którego rozwiązania i ich realizacja mogą pozostawać w sprzeczności ze strategią założoną w programie postępowania naprawczego , opracowanym przez Zarząd [...]. Organy [...], wybierane przez jej członków, prowadzą sprawy [...] wykonując demokratyczne kierownictwo i kontrolę nad działalnością spółdzielni na podstawie mandatu, udzielonego przez członków, będących właścicielami majątku [...]. Zarządca komisaryczny zaś nie jest reprezentantem członków [...], lecz wykonuje kompetencje powierzone mu przez organ nadzoru. Mimo to właśnie nie jest ograniczony w podejmowaniu decyzji , dotyczących przyszłości [...]. Dlatego też skutki decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego – przerywającej skuteczne działania sanacyjne dotychczasowego Zarządu [...] – mogą być trudne do odwrócenia gdy upłynie dłuższy okres sprawowania przez niego funkcji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Przystępując do rozpoznania wniosku podkreślić należy, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności, uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo zgłoszenie wniosku lub też powtórzenie treści ww. przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd.

Należy również wyjaśnić, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania, mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie do weryfikacji twierdzeń strony, pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony, że w przypadku ustanowienia zarządcy komisarycznego zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo- kredytowych, przejmuje on na zasadach pełnej substytucji komisarycznej kompetencje wszystkich organów kasy ( z wyjątkiem zmiany jej statutu ), może więc – w szerokich granicach jej Statutu – dowolnie kształtować działalność [...]., Zarząd Komisaryczny zdaniem skarżącej nie jest ograniczony w podejmowaniu decyzji , dotyczących przyszłości [...]. Dlatego też skutki decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego – przerywającej skuteczne działania sanacyjne dotychczasowego Zarządu [...] – mogą być trudne do odwrócenia gdy upłynie dłuższy okres sprawowania przez niego funkcji.

Skarżąca nie przedstawiła danych, choćby przybliżonych, popartych odpowiednimi dokumentami, z których wynikałoby, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji miałby spowodować po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II GZ 457/12). Zarówno brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jak i lakoniczność uzasadnienia uniemożliwiają jego merytoryczną ocenę.

.

Sąd rozpoznając ww. wniosek w pełni podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2012 r. (sygn. akt IIGZ 455/12), w którym wskazano, że: "Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności wydawane jest wyjątkowo, na wniosek skarżącego i nie stosuje się w odniesieniu do niego treści art. 49 p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku nieuzasadnienia lub niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, przewodniczący nie ma obowiązku wzywania strony do jego uzupełnienia lub poprawienia, a inicjatywa dowodowa i odpowiedzialność za skuteczność złożonego wniosku spoczywa w całości na wnioskodawcy. Sąd w tej kwestii nie jest także zobligowany do dokonywania jakichkolwiek ustaleń z urzędu".

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.