Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 690/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Pozostawić wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 5 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg spółki z o.o. [...] z siedzibą w R. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2010r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011r. 1. postanawia odrzucić skargi, 2. zarządza pozostawienie wniosków spółki z o.o. [...] z siedzibą w R. o zwolnienie od uiszczenia opłat sądowych od skarg bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 690/14

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej wydał w dniu [...] czerwca 2014 r. decyzje nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego odpowiednio za październik 2010r. oraz za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2011r. adresowane do spółki z o.o. [...] z siedzibą w R. reprezentowanej przez radcę prawnego D. S. i doręczył je na adres tejże spółki w dniu 12 czerwca 2014r. (skargi te zarejestrowane zostały pod sygnaturami I SA/Rz 690/14 do 702/14).

Skargi na każdą z powyższych decyzji datowane na dzień 10 lipca 2014r. a nadane pod adresem Izby Celnej w dniu 11 lipca 2014r. sporządzone zostały w imieniu spółki z o.o. [...] z siedzibą w R. (powoływanej dalej jako spółka lub spółka skarżąca) – i podpisane – przez radcę prawnego D. S., który nie przedłożył pełnomocnictw. W skargach tych podano – między innymi – że spółka nie ma organu uprawnionego do jej reprezentowania, gdyż jedyny człowiek Zarządu R. W. złożył w dniu 9 lipca 2014r. rezygnację z tej funkcji.

Na wezwanie Sądu, radca prawny D. S. przedłożył:

- kserokopię pisma R. W. do Sądu Rejonowego w R. z dnia 10 lipca 2014r. (z prezentatą tegoż Sądu z tej samej daty) informujące o przedłożeniu w załączeniu oświadczenia o rezygnacji z funkcji prezesa zarządu spółki,

- odpis z rejestru Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 2 września 2014r. w którym jako jedyny członek (prezes) zarządu spółki figuruje R. W. (brak jest zapisów o zaprzestaniu – w jakiejkolwiek formie – działalności przez spółkę),

- wnioski o zwolnienie spółki od opłaty sądowej od każdej ze skarg.

Po połączeniu spraw z tychże skarg spółki do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Rz 690/14, Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków skarg poprzez uzupełnienie składu (powołanie) organu uprawnionego do reprezentowania jej przed sądem oraz o podpisanie skarg przez uprawnione osoby i do dokonania tych czynności wyznaczył termin dwóch miesięcy od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skarg.

Wezwania powyższe doręczone zostały radcy prawnemu D. S. w dniu 11 września 2014r. a przesyłka pod adres spółki awizowana była przez doręczyciela pocztowego w dniu 11 września 2014r., powtórnie w dniu 19 września 2014r., zaś jej zwrotu do nadawcy – wobec niepodjęcia przez adresata – dokonano w dniu 27 września 2014r.

Do chwili obecnej Sąd nie uzyskał żadnej informacji od spółki lub od wymienionego wyżej radcy prawnego.

W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako ppsa), skarga wnoszona do sądu administracyjnego musi spełniać określone wymogi, a między innymi musi być podpisana przez stronę skarżącą, albo przez jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w związku z arat. 46 § 1 pkt 4), przy czym w przypadku podpisania skargi przez pełnomocnika, musi on przedłożyć stosowne pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnika (art. 37 § 1).

Jeśli chodzi o osobę prawną – a taką niewątpliwie jest skarżąca spółka z o.o. [...] – to działa ona poprzez swój zarząd, przy czym w przypadku zarządu wieloosobowego, sposób reprezentowania spółki powinien być określony w umowie (art. 28 § 1 ppsa, art. 201 § 1, § 2 i art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych – Dz.U. z 2013r. poz. 1030 powoływanej dalej jako ksh).

W niniejszych sprawach – jak wskazano wyżej – skargi nie zostały podpisane przez uprawnionego członka zarządu spółki a podpisujący je radca prawny nie przedłożył pełnomocnictw, wskazując na brak zarządu spółki ze względu na rezygnację jego jedynego członka.

W związku z powyższym Sąd w oparciu o art. 31 § 1 ppsa wezwał stronę skarżącą o uzupełnienie braków skargi (wezwanie z dnia 8 września 2014r.) w sposób wyżej podany, a ponieważ braki te w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione, to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 ppsa orzekł o odrzuceniu skarg.

Skoro bowiem – według twierdzeń skarg i dołączonych dokumentów a w szczególności kserokopii pisma o przesłaniu do sądu rejestrowego oświadczenia o rezygnacji z funkcji jedynego członka zarządu spółki – już w dacie wniesienia skarg do tut. Sądu spółka nie miała organu uprawnionego do jej reprezentowania i radca prawny sporządzający w jej imieniu skargi nie mógł przedłożyć stosownych pełnomocnictw, to nie jest możliwe prawidłowe wszczęcie postępowania przed sądem.

Ponadto, ze względu na opisane wyżej bezskuteczne wezwania co do uzupełnienia braków skargi, Sąd uznał za niecelowe odrębne wzywanie o uzupełnienie braków wniosków złożonych przez wymienionego wyżej radcę prawnego w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia opłat sądowych od skarg.

Wnioski takie muszą być także złożone przez uprawnione osoby (niezależnie od obowiązku złożenia ich na stosownym formularzu), a skoro w niniejszych sprawach nie zostały wskazane takie osoby, to stosując odpowiednio art. 49 § 2 ppsa, Sąd pozostawił te wnioski bez rozpoznania.