Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 495/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 25 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1281/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 19 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1281/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") odrzucił skargę Skarżącej na zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Skarżąca pismem z 29 września 2022 r. (które zostało nadane 20 kwietnia 2023 r. zgodnie z datą stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") z 19 września 2022 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywołał treść art. 53 § 1 p.p.s.a. i wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej 22 września 2022 r. (k. 188 akt administracyjnych) o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 24 października 2022 r. Natomiast Skarżąca wniosła skargę 20 kwietnia 2023 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., powodowała odrzucenie skargi.

Skarżąca wniosła zażalenie w którym wyjaśniła, że nie ma dostępu już do profilu zaufanego - został w grudniu 2022 zamknięty. W dniu 15.06.2023 r wysłała prośbę do Ministerstwa Cyfryzacji o przesłanie potwierdzenia wysłania dokumentu przez EPUAP w dniu 10 października 2022 r. (skargi na decyzję DISA) oraz wyjaśnienie dlaczego nie widzi żadnych dokumentów w ePUAP. W grudniu 2022 po tym zdarzeniu w US podczas zakładania nowego profilu zaufanego złożyła także dokument aktualizujący dotyczący wysyłania wszelkiej korespondencji nie przez ePUAP. Nie otrzymała żadnej informacji dotyczącej reklamacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było prawidłowe odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 22 września 2022 r. natomiast skarga została wniesiona 20 kwietnia 2023 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Argumentacja zawarta w zażaleniu nie podważa prawidłowych ustaleń Sądu pierwszej instancji w zakresie odrzucenia skargi, natomiast może być przedmiotem rozpatrzenia w kwestii ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W tych okolicznościach sprawy NSA uznał, że Sąd pierwsze instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.