Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 31/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że jest osobą niepełnosprawną (po chorobie [...]) i dorabia sobie na ½ etatu obsługując monitoring w Muzeum Historycznym Miasta K. w S. Skarżący nie może pracować jako zwykły pracownik ochrony gdyż z trudnością chodzi w aparatach ortopedycznych. Pozbawienie skarżącego wpisu na listę POF spowoduje zwolnienie go z pracy. Uzyskanie ponownego wpisu jest czasochłonne i wymaga środków finansowych, których skarżącemu brakuje, a do tego czasu skarżący nie będzie miał z czego żyć. Skarżący zaznaczył, że sprawy toczące się przeciwko niemu w Sądach wynikają z zachłanności jego byłej żony i dotyczą podziału majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić, albo nastąpić po długim czasie oraz przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczające jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., I OZ 671/10).

Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dokonuje oceny jej prawidłowości, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, bowiem byłoby to wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2010 r., I FZ 432/10).

W ocenie Sądu z okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że przesłanki uzasadniające zastosowanie w niej ochrony tymczasowej zostały spełnione. Wykonanie zaskarżonej decyzji bezsprzecznie będzie skutkowało utratą przez skarżącego uprawnień do wykonywania dotychczasowej pracy. Oznacza to, że po stronie wnioskodawcy zaistnieje obowiązek ponownego ubiegania się o uprawnienia i wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, a utrata kwalifikacji skutkować będzie niespełnieniem przesłanek podmiotowych, warunkujących dalsze zatrudnienie. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał, że brak możliwości wykonywania pracy - w szczególności świadczonej w związku z posiadaniem specjalnych kwalifikacji - w sposób oczywisty wpływa na sytuację materialną skarżącego (por. postanowienie NSA z 4 grudnia 2018 r., II GZ 424/18; niepubl.; z 13 listopada 2018 r., II GZ 389/18 publ. w CBOSA; z 12 kwietnia 2019 r., II GZ 52/19 publ. w CBOSA). Skoro zatem zasadniczym źródłem utrzymania skarżącego jest wynagrodzenie z tytułu wykonywanej pracy (gdzie warunkiem koniecznym zatrudnienia jest wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony), skreślenie skarżącego z ww. listy, przed skontrolowaniem zaskarżonej decyzji przez Sąd, stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Przedstawione okoliczności, zdaniem Sądu, w sposób wystarczający uprawdopodobniają, że wystąpiła określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanka niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, warunkująca wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.