Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 188/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 74a § 12
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 23/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi N.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 października 2022 r., nr SKO.UL/41.7/379/2022/14862/AMak w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 23/23, odrzucił skargę N.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 października 2022 r., nr SKO.UL/41.7/379/2022/14862/AMak w przedmiocie warunków zabudowy terenu oraz postanowił o zwrocie skarżącej wpisu od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r. N.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 stycznia 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki przedmiotowej skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego (łącznie 35 stron) celem doręczenia uczestnikom, którzy w niniejszej sprawie nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, a to w kwocie 18 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto, pismem z dnia 31 stycznia 2023 r., na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 stycznia 2023 r., skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Powyższe wezwania pozostały bez odpowiedzi. Nadto, ustalono, że na rachunek bankowy Sądu nie odnotowano wpływu kwoty 18 zł dotyczącej przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga podlega odrzuceniu.

Sąd wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, zawierające prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do zarządzenia i wezwania w wyznaczonym terminie, doręczono skarżącej, do rąk pełnomocnika, w dniu 31 stycznia 2023 r. Zatem siedmiodniowy termin zarówno do uzupełnienia braku formalnego, jak i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 7 lutego 2023 r.

Sąd zaznaczył, że skarżąca nie zastosowała się do prawidłowych wezwań Sądu i nie uzupełniła braku formalnego, jak i braku fiskalnego skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła N.P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Postanowienie zaskarżono w całości.

Postanowieniu zarzucono:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") przez odrzucenie skargi, w warunkach gdy skarżąca nie została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i termin na uzupełnienie braków nigdy nie rozpoczął swojego biegu, a tym bardziej nie upłynął,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 74a § 12 p.p.s.a. w zw. z art. 11 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021, poz. 137 ze zm.) w zw. z § 10 ust. 1 zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych (dalej: "zarządzenie Prezesa NSA") przez uznanie, że dokumenty doręczone dnia 31 stycznia 2023 r. stanowiły prawidłowe odpisy pism doręczanych przez sąd w formie dokumentu elektronicznego w warunkach gdy dokumenty te nie były zgodne z naruszonym przepisem, a tym samym nie stanowiły dokumentu elektronicznego, wobec czego nie wywołały żadnego skutku prawnego, w szczególności z uwagi na brak podpisu osoby uprawnionej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie, zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.).

Żaląca nie neguje zasadności samego wydania zarządzenia do uzupełnienia braku formalnego i braku fiskalnego, podnosi natomiast brak skuteczności wezwania ze względu na uznanie, że pismo ogólne, jak również załączony odpis zarządzenia nie zostały właściwie sporządzone, podpisane. W ocenie żalącej nieczytelna jest zarówno pieczęć imienna, jak i pieczęć sądu. Brak jest również informacji czy plik ten stanowi odpis, czy też oryginał dokumentu.

Zgodnie z § 10 ust. 1 zarządzenia Prezesa NSA: "W piśmie wysyłanym przez sąd podaje się nazwę sądu, sygnaturę akt, datę podpisania pisma, stanowisko służbowe lub pełnioną funkcję podpisującego oraz jego podpis. Pełne brzmienie imienia i nazwiska może być zastąpione podpisem skróconym, gdy podpisujący potwierdzi to pieczątką imienną. Pisma sądowe wytworzone w postaci dokumentu elektronicznego wysyła się drogą elektroniczną w postaci odpisów, jako załącznik do pisma ogólnego."

Wprawdzie zarówno pieczęć sądu jak również pieczęć imienna przystawiona na odpisie zarządzenia nie jest wyraźna, niemniej wbrew twierdzeniu żalącej, pozwala na identyfikację zarówno podpisującej jak również sądu. Jak wskazano w § 2 pkt 3 powołanego w zarzutach zażalenia zarządzenia Prezesa NSA, odpis to dokument zawierający pełną treść oryginału dokumentu sporządzony w dowolnej technice zapewniającej trwałość i niezmienność zawartych w nim informacji, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnioną do tego celu osobę i opatrzony odciskiem lub nadrukiem pieczęci urzędowej oraz informacją "odpis". Mimo że oznaczenia "Za zgodność z oryginałem" oraz "odpis" są mało przejrzyste, to jednak powzięcie wątpliwości co do charakteru załącznika do pisma ogólnego, zwłaszcza że w piśmie tym (nadanym z przypisanej wyłącznie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach elektronicznej skrzynki podawczej "WSA Gliwice", zlokalizowanej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej – ePUAP, podpisanym podpisem elektronicznym) znajduje się stosowne wyjaśnienie w tym zakresie, należy uznać za zbytni formalizm.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wszystkie dokumenty zawarte w przesyłce wysłanej pełnomocnikowi skarżącej 31 stycznia 2023 r. za pośrednictwem portalu ePUAP zostały podpisane zgodnie z art. 74a § 12 p.p.s.a. Zarówno pismo ogólne, jak i odpis zarządzenia, zostały opatrzone w kolejności podpisem oraz pieczęcią elektroniczną podlegającymi weryfikacji. Stąd też wnioski o nieskuteczności wezwania należy uznać za zbyt daleko idące.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.