Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 706/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 62 ust. 1, art. 65 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 a-c, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. K. – K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 05.04,2016r. Pani A. K. – K. wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 14 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących w D., rejon ulicy M. – P., na działce nr [...].

W dniu [...].04.2016i Wójt Gminy wydał postanowienie, którym na podstawie art. 123 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U. z 2015 r. poz. 199 ze zm ) - dalej: upzp zawiesił z urzędu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 14 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących w D., rejon ulicy M. – P., na działce nr [...].

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła w terminie ustawowym Pani A.K. - K. Wymieniona wskazała, iż organ I instancji nie wskazał, iż uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest realne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt.1 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Dokonując uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia wskazano, że zgodnie z art. 62 ust. 1 i 2 upzp "Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowań i a n ie uchwalono miejscowego planu Iub jego zmiany

"Wystarczającą okolicznością do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego", (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27.02.2014r., sygn. akt IV Sa/Po 942/13).

Natomiast z wyroku WSA w Białymstoku z dnia 30.07.2013r., sygn. akt II SA/Bk 333/13 wynika, iż "Zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) z uwagi na pozostawanie w toku procedury planistycznej, nie wywołuje skutku w postaci nieproporcjonalnej ingerencji w prawo własności inwestora. Zabezpiecza jedynie ustawowo zagwarantowaną kolejność norm regulujących sposób wykonywania prawa własności (plan miejscowy przed decyzją o warunkach zabudowy w sytuacji rozbieżności ich ustaleń co do tego samego terenu). Nie stanowi naruszenia zasady ochrony własności czy nieproporcjonalnej ingerencji we własność przyznanie pierwszeństwa procedurze planistycznej przed decyzją o warunkach zabudowy, zwłaszcza gdy uzasadnia to stopień zaawansowania prac planistycznych oraz rozbieżność między treścią planu a zamierzeniami inwestora".

Kolegium podkreśla również, iż "z treści przepisu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. można wywieść, że przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, a nawet zamiar podjęcia prac, nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego" (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 04.07.2013r., sygn. akt IV SA/Wa 389/13).

Jak wynika z zaskarżonego postanowienia Rada Gminy uchwaliła nowe Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego dla Gminy Dopiewo nr XVI/226/16 z dnia 29.02.2016r., w związku z tym planuje się rozpoczęcie procedury planistycznej w celu opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy P. i M. w miejscowości D.

Natomiast, jak wynika z harmonogramu prac planistycznych, zawartego w aktach sprawy podjęcie uchwały ws. przystąpienia do opracowania planu zaplanowane jest na 30.05.2016r., a uchwalenie planu na styczeń 2017.

Sytuacja ewentualnego konfliktu pomiędzy tworzonym planem miejscowym a prowadzonym postępowaniem o ustalenie warunków zabudowy - planowanym przez wnioskodawcę sposobem zagospodarowania terenu, uprawnia organ do skorzystania z możliwości wstrzymania toku postępowania na podstawie ww. przepisu prawa. Konstrukcja art. 62 ust. I 2 ww. ustawy nie pozwala Kolegium na podważenie uprawnienia organu I instancji. Władztwo planistyczne zostało powierzone gminie, która poprzez plany miejscowe ma prawo decydować o sposobie zagospodarowania danego terenu. Wobec tego Kolegium obowiązane jest utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła A. K.- K. wnosząc o zmianę postanowienia bądź przekazanie w całości sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze sformułowano zarzut naruszenia przepisów ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego wskazując na art. 7 i art.8 kpa oraz naruszenie prawa materialnego- art. 62 ust.1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzasadniając zarzut wskazano, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy wpłynął do Wojta Gminy w dniu 6 kwietnia 2016 r., a zatem 9 miesięczny termin upływa w dniu 5 stycznia 2017 .i w ocenie skarżącej wątpliwe jest aby do tego dnia uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla działki nr ewidencyjny [...]. Podkreślono dalej, że fakultatywność zawieszenia postępowania nie powinna być interpretowania jako przyznanie organowi administracyjnemu nieograniczonej swobody decydowania o czasowym wstrzymaniu biegu postępowania.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasowa argumentację .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Sądy administracyjne, stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718.), dalej "p.p.s.a.", sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Mając na uwadze ww. kryteria kontroli Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie z dnia [...]06.2016 r. nie narusza prawa, w stopniu obligującym Sąd do jej uchylenia.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowi art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w powyższym przepisie daje organowi prowadzącemu postępowanie o warunki zabudowy podstawę prawną do fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia Kompetencję organu do zawieszenia postępowania w sprawie wydanie decyzji o warunkach zabudowy należy rozpatrywać w łączności z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym instrumentem kształtowania przestrzeni. Wskazać należy, że celem zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest umożliwienie kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych i zabezpieczenie realizacji władztwa planistycznego. Uzasadnione jest zatem pierwszeństwo planowego gospodarowania przestrzenią nad formami gospodarki bezplanowej (rozwiązaniami indywidualnymi). Instytucja przewidziana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. stanowi swoistą tamę dla możliwości obchodzenia władztwa planistycznego gminy w okresie, kiedy organy gminy zamierzają uchwalić plan bądź prowadzą już prace zmierzające do jego uchwalenia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1312/09). Ponadto zawieszenie postępowania jest wskazane dla zabezpieczenia przed ewentualną koniecznością stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w oparciu o art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.

Z treści przepisu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. można wywieść, że przesłanką zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy jest podjęcie i prowadzenie prac, a nawet zamiar podjęcia prac, nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym ma być realizowana inwestycja. Wystarczającą do zawieszenia postępowania okolicznością jest już samo powzięcie przez organ wiadomości o zamiarze podjęcia przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Jeżeli więc istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym przez inwestora zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu wskazane jest zawieszenie postępowania. Tym bardziej uzasadnienie dla zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dostarcza sytuacja, w której prace nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane, a więc co najmniej podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu, a tym bardziej jeśli powstał już projekt planu (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 643/09).

Sąd orzekający przeprowadził wywiad w Gminie celem ustalenia na jakim etapie prac jest uchwalanie planu miejscowego związanego z działka należącą do skarżącej. Urząd Gminy pismem z dnia 14 listopada 2016 r. wyjaśnił, iż rada Gminy Dopiewo w dniu 30 maja 2016r. podjęła Uchwałę nr XIX.264/16 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Ogrodowej i Młyńskiej – etap A, obejmującego teren działki o nr ewidencyjnym [...] w D. należącym do skarżącej – dowód pismo z dnia 14.11.2016 r. k 40 akt sądowych.

Reasumując zarzuty skargi nie nalazły potwierdzenia ponieważ w chwili orzekania przez sąd nie można zarzuć aby zaskarżone postanowienie dotknięte było jakąkolwiek z wad pozwalających sadowi na wyeliminowanie orzeczenia z obrotu prawnego.

Biorąc powyższe pod rozwagę sąd na podstawie art. 151 p,p,psa orzekł o oddaleniu skargi.