Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1125/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.162
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji orzekającej o wymeldowaniu 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. T. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., na wniosek B. P., wymeldował E. G. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. (k. 36 akt adm.). Z upoważnienia Prezydenta W. decyzję podpisał A. T. - główny specjalista [...].

W dniu 2 września 2010 r. do Urzędu W. wpłynął wniosek E. G. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. jako bezprzedmiotowej z uwagi na okoliczność, że wnioskodawczym nie dopełniła obowiązku wymeldowania się z przedmiotowego lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., a w dzielnicy, w której leży ten lokal, wnioskodawczyni realizuje swoje potrzeby życiowe, jednocześnie tracąc możliwość zamieszkania przy ul. [...] w W. (k. 65 akt adm.).

Decyzją z dnia [...] października 2010 r. Prezydent W. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. o wymeldowaniu E. G. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. (k. 67 akt adm.). Z upoważnienia Prezydenta W. decyzję podpisał A. T. - główny specjalista [...]. Decyzję doręczono wyłącznie E. G.

Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Prezydent W. odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] października 2010 r. (k. 71 akt adm.). Z upoważnienia Prezydenta W. postanowienie podpisał A. T. - główny specjalista [...].

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewoda [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2010 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na okoliczność, że przed wydaniem decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji organ pierwszej instancji nie zawiadomił w trybie art. 61 § 4 k. p. a. wszystkich stron o wszczęciu postępowania, którymi są osoby będące stronami w postępowaniu w przedmiocie wymeldowania (k. 76 akt adm.).

Zawiadomieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. organ pierwszej instancji poinformowano E. G. i B. P. o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. (k. 77 akt adm.), natomiast zawiadomieniem z dnia 2 lutego 2011 r. - o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym zgodnie z art. 10 k. p. a. (k. 82 akt adm.). Zawiadomienie z dnia 2 lutego 2011 r. zostało doręczone E. G. w dniu 22 marca 2011 r.

W dniu 24 marca 2011 r. do Urzędu W. wpłynął kolejny wniosek E. G., tym razem m. in. o wyłączenie pracownika A. T. od udziału w sprawie.

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Prezydent W. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. o wymeldowaniu E. G. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. (k. 85 akt adm.). Z upoważnienia Prezydenta W. decyzję podpisał A. T. - główny specjalista [...].

E. G. wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2011 r. (k. 89 akt adm.).

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2011 r. (k. 91 akt adm.).

W uzasadnieniu decyzji przytoczono treść art. 162 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a." oraz wskazano, że w sprawie nie są spełnione przesłanki z powyższego przepisu. Ponadto podniesiono, iż naruszenie przez organ pierwszej instancji art. 10 § 1 k. p. a. poprzez wydanie decyzji z dnia [...] marca 2011 r. w otwartym terminie do zapoznania się z materiałem sprawy nie miało wpływu na jej wynik, gdyż strona nie wykazała, jakich czynności procesowych nie dokonano z powodu tego naruszenia prawa.

W skardze na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. E. G. zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 k. p. a. przez pozbawienie jej prawa wypowiedzenia się co do całego materiału sprawy. Ponadto, w piśmie z dnia 13 października 2011 r. zarzuciła:

- naruszenie art. 7 i 8 k. p. a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mimo niewyjaśnienia w pełni kwestii zasadności wniosku skarżącej z dnia 24 marca 2011 r. o wyłączenie A. T. od udziału w sprawie oraz mimo niewyłączenia się tej osoby z urzędu od udziału w sprawie w związku z zaistnieniem przesłanki z art. 24 § 1 pkt 5 k. p. a., tym bardziej, że wniosek o wyłączenie został złożony przed doręczeniem skarżącej decyzji z dnia [...] marca 2011 r.,

- naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 k. p. a. poprzez wydanie decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2011 r. oraz decyzji o wymeldowaniu z dnia [...] sierpnia 2008 r. przez tego samego pracownika organu administracji,

- art. 77 § 1 k. p. a. poprzez niewzięcie pod uwagę, czy opuszczenie lokalu przez skarżącą było trwałe i dobrowolne,

- art. 28 k. p. a. poprzez dopuszczenie do udziału w sprawie B. P. - osoby nie będącej stroną,

- art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j.: Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz art. 154 § 1 k. p. a. poprzez ich niezastosowanie. Zdaniem skarżącej, mimo powołania we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji art. 162 k. p. a., organ powinien dokładnie ustalić zakres żądania zawartego w tym wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż organy orzekające w sprawie prowadziły postępowanie administracyjne w trybie nadzwyczajnym przewidzianym w art. 162 k.p.a. Zgodnie z treścią § 1 tego artykułu organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:

1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,

2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.

Natomiast w myśl § 2 organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca E. G. pismem z dnia 3 września 2010 złożyła wniosek do Prezydenta W. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji orzekającej o jej wymeldowaniu z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. wskazując, iż powyższa decyzja jest bezprzedmiotowa. Podała, iż dotychczas nie dopełniła obowiązku wymeldowania się z tego lokalu i nie posiada stałego miejsca zamieszkania i zameldowania w innym lokalu. Podała, że utraciła również możliwość zamieszkiwania i zameldowania się w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w lokalu męża L. G.

W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo przyjęły, iż nie wystąpiły przesłanki, w tym również bezprzedmiotowości decyzji o wymeldowaniu, uzasadniające stwierdzenie jej wygaśnięcia. Podkreślić należy, iż bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie administracyjnej, czy to z powodu zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę czy tez na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wydanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje on taki skutek. Jak wynika z analizy akt administracyjnych sprawy organ pierwszej instancji w dniu [...] sierpnia 2008 r. wymeldował E. G. z pobytu stałego lokalu przy ul. [...] na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r.

Stwierdzić należy, iż w świetle powyższych okoliczności organy zasadnie uznały, że wniosek skarżącej o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o wymeldowaniu nie może być uwzględniony, ponieważ nie zachodzą przesłanki określone w art. 162 §1 i 2 k.p.a.

Zasadny jest zarzut skargi co do naruszenia art. 10 §1 k.p.a. przez organ odwoławczy, podkreślić jednak przy tym należy, że zarzut naruszenia tego przepisu przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, ONSAiWSA 2006/6/157). Skarżąca nie wykazała, by naruszenie art. 10 k.p.a. mogło mieć jakikolwiek wpływ na wynik postępowania, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowiłoby podstawę do uwzględnienia skargi.

Za nieuprawniony uznał Sąd zarzut naruszenia art. 24 §1 pkt 5 k.p.a.,bowiem wg jego brzmienia w dacie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji wyłączeniu od udziału w postępowaniu podlegał pracownik administracji publicznej w sprawie w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 powyższej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. nr. 54, poz.535 ze zm.)