Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1218/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Andrzej Skoczylas Sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 521/23 w sprawie ze skargi M. I. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 16 stycznia 2023 r. nr POD.503.22.2022.MSA.1 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zmiany kierownika apteki oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 10 listopada 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 521/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany "Sądem pierwszej instancji") oddalił skargę M. I. (dalej zwanej: "skarżącą") na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej zwanego: "GIF") z 16 stycznia 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zmiany kierownika apteki.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W zawiadomieniu z 14 października 2021 r., które wpłynęło do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] (dalej zwany: "[...] WIF") 15 października 2021 r., skarżąca zwróciła się o zaakceptowanie zmiany na stanowisku kierownika apteki, zaś jako datę planowanej zmiany wskazała – 30 października 2021 r., informując że nie była w stanie dochować 30-dniowego terminu zgłoszenia, ze względu na przysługujący kierownikowi 1-miesięczny okres wypowiedzenia.

W piśmie z 20 października 2021 r. [...] WIF zwrócił się do [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej o wydanie opinii dotyczącej spełniania przez mgr farm. B. G. określonych w art. 88 ust. 2 u.p.f. warunków pełnienia kierownika apteki ogólnodostępnej. Uchwałą z [...] listopada 2021 r., nr [...], Rada [...] Izby Aptekarskiej stwierdziła, że ww. spełnia warunki pełnienia funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej, określone w art. 88 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 2301, ze zm.; dalej zwanej: "p.f.").

W adnotacji z 16 listopada 2021 r. o milczącym załatwieniu sprawy [...] [...] WIF zamieścił informację o milczącym załatwieniu wniosku skarżącej. WIF podał jako treść rozstrzygnięcia "Uwzględnienie żądania Strony, tj. zmiany na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej w T., ul. [...], polegającej na objęciu funkcji kierownika ww. apteki przez Panią mgr farm. B. G. posiadającą prawo wykonywania zawodu numer [...], i wprowadzenie – zgodnie z wnioskiem strony – zmiany danych kierownika w/w apteki ogólnodostępnej do rejestru zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych oraz aptek szpitalnych, zakładowych i działów farmacji szpitalnej". WIF wskazał, że milczące załatwienie sprawy nastąpiło 15 listopada 2021 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 88 ust. 2c w zw. z art. 88 ust. 2b i ust. 2d p.f. oraz art. 122a § 1 i § 2 pkt 2 w zw. z art. 122c § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, ze zm., dalej: "k.p.a.").

W piśmie z 8 grudnia 2021 r. skarżąca zwróciła się do [...] WIF o sprostowanie informacji przekazanej NFZ w sprawie terminu objęcia funkcji kierownika apteki, podnosząc że zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz faktyczną datą objęcia stanowiska pełni ona funkcje we wskazanej aptece od 30 października 2021 r. Skarżąca zarzuciła, że w niniejszej sprawie rozpoznano wniosek w sposób milczący, ale w sposób niezgodny z wnioskiem stąd jej prośba o sprostowanie zawiadomienia skierowanego do NFZ.

W odpowiedzi [...] WIF w piśmie z 15 grudnia 2021 r. poinformował, że do NFZ nie została skierowana przez niego żadna informacja w sprawie. Ponadto stwierdził, że z wniosku strony z 14 października 2021 r. nie wynika w sposób jednoznaczny, że zmiana ta była spowodowana zdarzeniem, na które strona nie miała wpływu, strona nie przedłożyła też żadnych dokumentów, z których wynikałoby z jakim dniem dotychczasowy kierownik złożył wypowiedzenie umowy o pracę. [...] WIF nie podzielił też stanowiska strony, że nie była ona w stanie zachować 30 dniowego terminu do zgłoszenia z uwagi na konieczność zebrania oryginałów dokumentów nowego kierownika gdyż do wniosku dołączono dokumenty będące w posiadaniu kandydatki na kierownika. [...] WIF wskazał, że wniosek z 14 października 2021 r. o zaakceptowanie zmiany na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej został załatwiony milcząco po upływie 30 dni od jego złożenia tj. 15 listopada 2021 r. i żądanie strony zostało uwzględnione tzn. zmiana danych kierownika w/w apteki ogólnodostępnej została wprowadzona do rejestru zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych oraz aptek szpitalnych, zakładowych i działów farmacji szpitalnej.

Skarżąca złożyła odwołanie od powyższego pisma, w którym podała, że "zaskarża decyzję [...] WIF" doręczoną w dniu 17 grudnia 2021 r. znak [...] w zakresie, w jakim organ pierwszej instancji stwierdził, iż do zmiany kierownika apteki i objęcia tego stanowiska doszło 15 listopada 2021 r. Podniosła, że wniosek złożyła 15 października 2021 r., a datę planowanej zmiany wskazała na 30 października 2021 r. Zdaniem skarżącej organ nie zastosował się do art. 122a § 2 k.p.a., bowiem nie uwzględnił w całości żądania strony, gdyż nie zaakceptował zmiany kierownika apteki z dniem 30 października 2021 r., lecz w innej dacie.

Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r., GIF stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania uznając, że odwołanie wniesione w związku z milczącym załatwieniem sprawy jest niedopuszczalne.

Postanowienie to stało się przedmiotem skargi M. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to wskazanym na wstępie wyrokiem, oddalił wniesioną skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że organ prawidłowo uznał, iż nie ma możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy i weryfikacji ewentualnych uchybień organu pierwszej instancji, gdyż brak jest podstaw prawnych do rozpatrywania środków odwoławczych od informacji o milczącym załatwieniu sprawy. Zgodnie z art. 122a § 1 k.p.a., sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Brak reakcji organu na żądanie strony będzie zatem równoznaczny z załatwieniem sprawy w sposób uwzględniający jej żądanie, jeżeli przepis szczególny stanowi, że taka jest konsekwencja niedziałania organu. Podstawowymi przesłankami załatwienia sprawy administracyjnej w sposób milczący są żądanie strony i upływ terminu do wydania decyzji (postanowienia kończącego postępowanie w sprawie) lub do wniesienia sprzeciwu. Postępowanie administracyjne w sprawie, w sytuacji gdy organ skorzystał z możliwości milczącego załatwienia sprawy, kończy się w pierwszej instancji, w konsekwencji czego wynik tego postępowania nie podlega badaniu w toku instancji przez organ wyższego stopnia. Forma milczącego załatwienia sprawy uregulowana w art. 122a § 1 k.p.a. nie jest bowiem tożsama z decyzją administracyjną, jakkolwiek wywołuje skutki w postaci nowego ukształtowania sytuacji administracyjnoprawnej jednostki zgodnie z jej żądaniem od dnia następującego po dniu przewidzianym na podjęcie odpowiednich czynności przez organ. Nie jest możliwe zastosowanie instytucji milczącego załatwienia sprawy w sytuacji gdy organ uzna, że wniosek może zostać uwzględniony tylko w części. Termin wystąpienia skutku związanego z milczącym załatwieniem sprawy określa art. 122c § 1 k.p.a., zgodnie z którym milczące załatwienie sprawy następuje w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin przewidziany do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienie sprzeciwu. W przypadku gdy organ przed upływem do terminu do załatwienia sprawy zawiadomi stronę o braku sprzeciwu, milczące załatwienie sprawy następuje w dniu doręczenia tego zawiadomienia. W myśl art. 122g k.p.a., zdanie drugie, przyjmuje się, że skutek wydania decyzji ostatecznej powstał w terminie czternastu dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 122c § 1. Za przepis szczególny, o którym mowa w art. 122a § 1 k.p.a., należy uznać art. 88 ust. 2c p.f., wprowadzający wprost możliwość milczącego załatwienia sprawy zainicjowanej wnioskiem uregulowanym w art. 88 ust. 2b p.f.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że termin do wniesienia przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego sprzeciwu upłynął bezskutecznie. Zatem organ prawidłowo uznał, że od następnego dnia po ostatnim dniu tego terminu wystąpił skutek milczącego załatwienia sprawy, którego efekt nie podlega kontroli w postępowaniu odwoławczym. Skutkiem procesowym milczącego załatwienia sprawy jest zakończenie postępowania administracyjnego poprzez definitywne uksztaltowanie stosunku administracyjnoprawnego zgodnie z żądaniem strony, z mocy prawa a więc bez konieczności wydawania decyzji. Stosownie do art. 110 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej, w przypadku milczącego załatwienia sprawy, jest związany wydanym w tym trybie rozstrzygnięciem od dnia następującego po dniu, w którym upływa termin przewidziany na wydanie decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie albo wniesienie sprzeciwu, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Zatem po upływie terminu skutkującego zakończeniem postępowania administracyjnego w formie milczącego załatwienia sprawy, organ administracyjny nie może już wydać w tym postępowaniu innego rozstrzygnięcia końcowego, ponieważ doszło już do wygaśnięcia z mocy prawa stosunku procesowego pomiędzy organem i stroną.

Tym samym Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do przyjęcia, że pismo [...] WIF z 15 grudnia 2021 r., stanowiące odpowiedź na żądanie strony o sprostowanie informacji o treści rozstrzygnięcia objętego milczącym załatwieniem sprawy, stanowi decyzję, od której służy odwołanie. W rozpoznawanej sprawie wskazana przez stronę we wniosku data planowanej zmiany kierownika apteki stosownie do art. 88 ust. 2f pkt 1 u.p.f. stanowiła obligatoryjny element wniosku, o którym mowa w ust. 2b, zatem załatwienie tego wniosku w formie przewidzianej w art. 122a § 1 k.p.a. musiało skutkować uwzględnieniem w całości żądania wnioskodawcy, czyli konkretyzacją praw i obowiązków strony w całości w sposób określony we wniosku. Strona może dochodzić ustalenia rzeczywistej treści jest praw i obowiązków ukształtowanych poprzez milczące załatwienie sprawy w trybie uregulowanego w art. 122f k.p.a., odrębnego postępowania w przedmiocie wydania w drodze postanowienia zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, które może być weryfikowane w zażaleniowym toku instancji.

Ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku wystąpiła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca zrzekła się również przeprowadzenia rozprawy. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

1. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 122a § 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawidłowo ocenił, iż w przedmiotowej sprawie doszło do milczącego załatwienia sprawy w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego, pomimo iż organ pierwszej instancji rozstrzygnął sprawę niezgodnie z wnioskiem skarżącej. W związku z tym, w opinii skarżącej, na podstawie domniemania decyzyjnej formy załatwiania spraw administracyjnych, zakończył postępowanie poprzez wydanie decyzji administracyjnej.

2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 134 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawidłowo ocenił, iż w niniejszej sprawie postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego w Warszawie w przedmiocie niedopuszczalności odwołania zostało wydane zgodnie z przepisami, ponieważ doszło do milczącego załatwienia sprawy, a nie do wydania decyzji administracyjnej.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie wniesionych zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna, zaś zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a.") Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego przeprowadzonego przez WSA, które ustawodawca enumeratywnie wylicza w art. 183 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 174 "p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dodać należy, że w przypadku oparcia skargi kasacyjnej na naruszeniu prawa procesowego (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), wnoszący skargę kasacyjną musi mieć na uwadze, że dla ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej niezbędne jest wykazanie wpływu naruszenia na wynik sprawy.

Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że nie ma ona uzasadnionych podstaw.

Istota sporu prawnego rozpatrywanej sprawy, a także sposób sformułowania zarzutów oraz ich wzajemne powiązanie powodują konieczność łącznego ich rozpatrzenia. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest okoliczność, czy doszło do tzw. "milczącego załatwienia sprawy" z wniosku skarżącej o zaakceptowanie zmiany na stanowisku kierownika apteki, czy doszło do wydania decyzji administracyjnej – pisma z 15 grudnia 2021, a w konsekwencji powyższego, czy prawidłowe było stanowisko organu stwierdzające niedopuszczalność odwołania – wyrażone w postanowieniu z 16 stycznia 2023 r., zaakceptowane oraz podzielone przez Sąd pierwszej instancji. Z tego też względu podniesione przez skarżącą zarzuty naruszenia przepisów postępowania pozostają ze sobą w ścisłym związku, dotyczą bowiem całej sekwencji zdarzeń wywołanej wnioskiem skarżącej, a kończącej się wydaniem przez GIF ww. postanowienia.

Należy zatem na wstępie wskazać, że zgodnie z treścią art. 122a § 1 k.p.a., sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Tymi przepisami, w rozpoznawanej sprawie, są art. 88 ust 2b i 2c ustawy Prawo farmaceutyczne, które określają procedurę zmiany kierownika apteki, ustanawiają jej obligatoryjne elementy, w tym termin, a także sposób załatwienia. Ustawodawca w ust. 2c wprost wskazuje, że wniosek w tym zakresie - może być załatwiony milcząco. Z kolei w art. 122a § 2 ust. 1 i 2 k.p.a. ustawodawca wskazał, że sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda).

W niniejszej sprawie termin do wniesienia przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego sprzeciwu od złożonego przez skarżącą wniosku upłynął bezskutecznie. Zatem organ prawidłowo uznał, że od następnego dnia po ostatnim dniu tego terminu wystąpił skutek milczącego załatwienia sprawy.

Nie ma racji skarżąca, wywodząc w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że w sprawie należy przyjąć domniemanie załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. Wyjaśnić w tym zakresie należy, że w art. 104 § 1 ustawodawca posłużył się zwrotem: "chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej", co wskazuje na dopuszczalność załatwienia sprawy w formach alternatywnych w stosunku do decyzji. Zalicza się do nich m.in. właśnie milczące zakończenie postępowania i milczącą zgodę w rozumieniu art. 122a k.p.a. Każda z tych form jest, w razie spełnienia określonych w przepisach prawa przesłanek, równoważna w skutkach prawnych decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. Milczące załatwienie sprawy ustanowione w art. 122a k.p.a. nie jest instytucją, która jest tożsama z "decyzją administracyjną", mimo że stanowi formę załatwienia sprawy administracyjnej, rozumianej jako zestawienie następujących konstytutywnych elementów: podmiotowych – adresat sprawy i organ ją rozstrzygający oraz przedmiotowych – normy prawa materialnego podlegające indywidualizacji i konkretyzacji w drodze – co do zasady – decyzji administracyjnej oraz stanu faktycznego, do którego ta norma ma zastosowanie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 280/15, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl, również K. Klonowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 122(a)).

Z charakterystyki instytucji milczącego załatwienia sprawy wynika, że stanowi jednoinstancyjne załatwienie sprawy administracyjnej. Jest ono silnie związane z przyjęciem fikcji rozstrzygnięcia pozytywnego dla wnioskodawcy. Treść tego rozstrzygnięcia i jego podstawa prawna są utrwalane w aktach sprawy przez zamieszczenie w nich adnotacji (art. 122e k.p.a.), a dodatkowo – na wniosek strony – mogą być potwierdzone w zaświadczeniu o milczącym załatwieniu sprawy (art. 122f § 3 pkt 4 k.p.a.) (zob. J. Wegner, Instytucja..., s. 161; podobnie T. Bąkowski, W sprawie..., s. 107–110). W doktrynie postępowania administracyjnego zgodnie podnosi się, że postępowanie administracyjne w sprawie z opcją milczącego załatwienia sprawy, w sytuacji uruchomienia mechanizmu z art. 122a k.p.a., kończy się w pierwszej instancji. Wniesienie odwołania od zajętego milcząco przez organ administracji stanowiska jest niedopuszczalne, wobec czego sprawa podlegająca temu trybowi może się stać przedmiotem postępowania odwoławczego jedynie w razie wydania przez organ pierwszej instancji i zaskarżenia jednej z decyzji wymienionych w art. 122a § 2 k.p.a. (za: K. Klonowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 122(a), również Z. Kmieciak [w:] J. Wegner, M. Wojtuń, Z. Kmieciak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2023, art. 122(a)). Ustawodawca ustanowił zatem dwa odrębne reżimy postępowania, prowadzące od ich odmiennego zakończenia, czego zdaje się nie zauważać skarżąca. Forma decyzji administracyjnej jest dopuszczalna dla enumeratywnie wskazanych w art. 122a § 2 przypadków. Jest to regulacja kompletna, dlatego też w pozostałym zakresie niedopuszczalne jest stosowanie domniemania zawartego w art. 104 § 1 k.p.a.

Rozstrzygnięcia wniosku, w ocenie skarżącej nieodpowiadające w całości jej żądaniu, nie przekłada się na możliwość uznania pisma organu, wydanego w następstwie złożenia przez skarżącą wniosku o sprostowanie informacji w sprawie terminu objęcia funkcji kierownika apteki, za decyzję administracyjną. Gdy dojdzie bowiem do milczącego załatwienia sprawy i zostanie ono potwierdzone przez organ – nie ma on już możliwości, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, wydania decyzji administracyjnej.

Konkludując, podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż będące przedmiotem sporu pismo Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 15 grudnia 2021 r. nie stanowi decyzji administracyjnej i nie można domniemywać jej wydania w niniejszej sprawie. Prawidłowość milczącego załatwienia sprawy nie podlega badaniu w toku instancji przez organ wyższego stopnia. Zatem wniesione przez skarżącą "odwołanie" słusznie zostało uznane przez GIF za niedopuszczalne, zaś rozpoznający skargę Sąd pierwszej instancji nie naruszył zarzucanych mu przepisów postępowania art. 122a § 1 i art 134 k.p.a.

Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. podobnie jak art. 151 p.p.s.a. należy do tzw. przepisów wynikowych i znajduje zastosowanie w sprawie, jeśli po przeprowadzonej kontroli WSA stwierdzi, że doszło do naruszeń przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Oznacza to, że ich naruszenie jest zawsze następstwem złamania przez sąd pierwszej instancji innych przepisów, a dla skuteczności zarzutu skargi kasacyjnej opartej o ten przepis wymaga się wskazania tychże przepisów (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2077/10, wyrok NSA z 4 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2387/12). Wobec zatem nieskuteczności podniesionych zarzutów w zakresie naruszenia przepisów postępowania – art. 122a § 1 k.p.a. oraz art. 134 k.p.a. w sprawie nie mogło jednocześnie dojść do naruszenia przepisów wynikowych jakimi są art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a czy art. 151 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.