Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 485/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.4 ust.1, art.16 ust1
journal: Dz.U. 1994 nr 123 poz 600
law: Ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych.
article: art.21 ust5, art.21 ust1 pkt63a
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: art.54, art.55
journal: Dz.U. 2002 nr 141 poz 1177
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców

SENTENCJA

Sygnatura akt: I SA/Ke 485/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal(spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant: Referent stażysta Krzysztof Czarnecki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08.02.2006 r. sprawy ze skargi A. i Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] numer [..] w przedmiocie : podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2005r. A. i Z. małżonkowie K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] numer [...].

Decyzją tą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego numer [...] z [...] wydane w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r., a określające zobowiązanie podatkowe kwocie 118.206,00zł oraz odsetki za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na ten podatek.

Rozstrzygnięcia powyższe zapadły w związku z poniższymi ustaleniami organów.

Skarżący Z. K. prowadził w 2003 roku działalność gospodarczą produkcja i montaż okien w formie spółki cywilnej "A." ze wspólnikiem M. R.. Spółka ta z dniem 25 marca 2003r. przekształciła się w Spółkę Jawną, z siedzibą w O. Ś., ul. K. i w dniu 27 czerwca 2003r. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem [...].

Za rok podatkowy 2003 małżonkowie złożyli wspólne zeznanie podatkowe PIT-36 w którym Z. K. wykazał:

- dochód z działalności gospodarczej w wysokości 446.474,79zł

- dochód z innych źródeł w wysokości 28,99zł.

Pani A. K. nie uzyskała w trakcie 2003r. żadnych dochodów.

W złożonym zeznaniu wykazano dochód zwolniony od opodatkowania na podstawie przepisu art. 21 ust. l pkt 63 a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm.) w kwocie 255.083,60zł z tytułu wydatków inwestycyjnych poniesionych na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice".

Przeprowadzona zaś kontrola wykazała, że przyjęty przez skarżącego dochód zwolniony znacznie przewyższa limit przysługującego zwolnienia wynikający z odrębnych przepisów dotyczących udzielania pomocy publicznej dla przedsiębiorców.

Ponadto stwierdzono zawyżenie wykazanych przez spółkę kosztów uzyskania przychodów o kwotę 6 003,70zł z tytułu spłaty odsetek od zaciągniętego kredytu, a ustalenia tego nie kwestionowano.

Z dniem 06 czerwca 2002r. spółka "A." uzyskała zezwolenie nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice" (dalej SSE "Starachowice") i w ramach wykonywanej działalności gospodarczej prowadziła w latach 2002-2005 inwestycję budowy budynku biurowo-socjalno-produkcyjnego w O. Ś. przy ul. K. tj. na terenie SSE "Starachowice".

Jak ustalono w sprawie do dnia 31 grudnia 2003r wspólnicy z tytułu budowy i wyposażenia w/w budynku ponieśli wydatki inwestycyjne w łącznej kwocie 510 177,29zł, z czego:

- 45 727zł stanowiły wydatki na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu,

- 379 565,34zł stanowiły wydatki na budowę budynku,

- 84 884,95zł stanowiły wydatki na zakup środków trwałych.

Organy powołały przepis art. 21 ust. l pkt 63 a) w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. l ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy - w największej wysokości, zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704), w tym z zasadami kumulacji oraz udzielania pomocy w określonych sektorach.

Zaś kwestie spełnienia wymogów uprawniających podatnika do skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w powyższym przepisie uregulowane są w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 września 1997r. w sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice" (Dz. U. z 1997r. Nr 135, poz. 906 ze zm.) Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 4 ust. l ustawy z dnia 20 października 1994r. o Specjalnych Strefach Ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 ze zm.).

Stosownie do przepisu § 3 ust. l w/w rozporządzenia Rady Ministrów, w brzmieniu obowiązującym w 2003r., w przypadku korzystania przez przedsiębiorcę z tytułu realizacji nowej inwestycji ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie stanowi pomoc regionalną udzielaną w celu wspierania nowych inwestycji, w rozumieniu art. 8 ust 2 w/w ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców.

W myśl § 3 ust. 2 w/w rozporządzenia o SSE "Starachowice" wielkość pomocy regionalnej, o której mowa w ust. l, stanowi iloczyn maksymalnej intensywności pomocy ustalonej dla danego obszaru zgodnie z § 3 ust. 2 z uwzględnieniem § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2001 r. w sprawie pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 28, poz. 306) i kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą.

Jednocześnie zgodnie z § 3 ust. 3 wymienionego rozporządzenia o ustanowieniu SSE "Starachowice" kosztami, o których mowa w ust. 2, są wydatki inwestycyjne, o których mowa w § 6, z tym, że:

- wydatki na zakup gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów nie mogą przekroczyć 5% całkowitych wydatków inwestycyjnych,

- wydatki na budowle i budynki - nie mogą przekroczyć 40% całkowitych wydatków inwestycyjnych,

- wydatki na pozostałe środki trwałe, związane z realizacją nowej inwestycji nie mogą przekroczyć 70% całkowitych wydatków inwestycyjnych

- przy czym suma procentowych udziałów składników wymienionych w pkt l -3 nie może przekroczyć 100%.

Zastosowanie w rozpatrywanym zakresie ma także § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 186, poz. 1544) mocą którego uchylono w/w rozporządzenie z dnia 20 lutego 2001 r. w sprawie pomocy regionalnej dla przedsiębiorców. W myśl powołanego przepisu maksymalna intensywność pomocy regionalnej dla SSE "Starachowice" wynosi 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Wobec czego stwierdzono, że kosztami inwestycyjnymi kwalifikującymi się do objęcia pomocą regionalną będą wydatki w łącznej kwocie 157.232,36zł stanowiącej 50% kosztów inwestycyjnych, na które składają się:

a) wydatki na zakup wieczystego użytkowania gruntu do wysokości przysługującego limitu tj. do kwoty.25 508,86zł (510 177,29zł x 5%),

b) wydatki na budowle i budynki do wysokości przysługującego limitu tj. do kwoty 204 070,92zł (510 177,29 x 40%),

c) faktycznie poniesione wydatki na zakup środków trwałych w kwocie 84 884,95zł (limit-510 177,29złx 70%= 357.124,10zł).

Natomiast wspólnicy spółki cywilnej nie zastosowali się do ograniczeń płynących z powyższych przepisów i pomniejszyli dochód do opodatkowania o całość poniesionych wydatków inwestycyjnych.

Przyjęto także, że zwolnieniu będzie podlegał dochód osiągnięty przez spółkę po dniu 23 lipca 2003r. tj. dniu uzyskania pierwszego przychodu z działalności na terenie strefy, gdyż wspólnicy nie podali konkretnej daty zakończenia działalności w miejscowości J., ani też nie wskazali daty rozpoczęcia działalności na terenie strefy.

Uwzględniając powyższe ustalenia określono dla małżonków podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003r. w wysokości 1118.206,00zł oraz odsetki za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na ten podatek powołując art. 21 § 3, art. 23 § 2, art. 51 § 1 i § 2, art. 53 §§ 1,2,3, art. 53a, art. 207 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./ oraz art. 23 ust. 1 pkt 33, art. 21 ust. 1 pkt 63 a), art. 21 ust. 5a, art. 45 ust. 6 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżących, doradca podatkowy D. M., nie zgadzając się, tak jak i w odwołaniu, z takim rozstrzygnięciem, podnosi, że w przedmiotowej sprawie organy podatkowe naruszyły przepisy prawa materialnego, a to art. 21 ust. 1 pkt 63 a) w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przepisami ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców oraz przepisów wykonawczych w tym zakresie, jak również zasad i warunków prowadzenia postępowania podatkowego w postaci naruszenia art. 208 w związku z art. 233 § 1 pkt 2a,art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wobec tak sformułowanych zarzutów wniesiono o chylenie decyzji organu podatkowego i zasądzenie od organu kosztów postępowania jak i kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podnosi, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza jedną z fundamentalnych zasad postępowania podatkowego tj. wyrażoną w art. 121 § l Ordynacji podatkowej zasadę zaufania do organów podatkowych, podając, że w przedmiotowej sprawie toczyło się już postępowanie podatkowe zakończone decyzją numer [...] z dnia [...], którą Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i umorzył postępowanie w sprawie. Według autora skargi wszczęcie po wydaniu tej decyzji postępowania kontrolnego, a następnie podatkowego budzi uzasadnione wątpliwości prawne z punktu oceny tego faktu z normą art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa. Przywołanych zostało szereg stwierdzeń zarówno doktryny jak i orzecznictwa sądowego na temat przesłanek umorzenia postępowania podatkowego jako bezprzedmiotowego, i zauważono, że zarówno umorzone postępowanie, jak też postępowanie podatkowe wszczęte w stosunku do małżonków A. i Z. K. w istocie dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej przez Z. K..

Ponadto powołując się na postanowienia ustawy z dnia 20 października1994r. o Specjalnych Strefach Ekonomicznych pełnomocnik zarzucił organom podatkowym błędną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie stosowania zwolnień i preferencji podatkowych w stosunku do podatników działających na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

W szczególności zakwestionowano rozstrzygnięcie organów podatkowych w zakresie zastosowania zwolnienia od opodatkowania dochodu na podstawie w/w przepisu art. 21 ust. l pkt 63a począwszy od dnia 23 lipca 2003r., podczas gdy spółka inwestowała w działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice" także w trakcie prowadzenia działalności poza strefą.

Pełnomocnik nie zgodził się ze stanowiskiem organów podatkowych dotyczącym ograniczenia poziomu wydatków, które kwalifikują się do objęcia pomocą regionalną i stwierdził, że należy odnosić je do całości inwestycji, w związku z czym wszelkie ograniczenia w tym zakresie winny być stosowane dopiero po zakończeniu inwestycji. Wszystkie czynności podejmowane przez wspólników do dnia 31 grudnia 2005r., czyli do dnia, w którym wygasa zezwolenie na działalność na terenie SSE "Starachowice" wydane dla spółki, mają charakter przejściowy w poszczególnych latach podatkowych objętych zwolnieniem, w związku z czym proporcje udziału kosztów rodzajowych w całości ponoszonych wydatków zmieniają się z każdym miesiącem. Wydatki te mogą być zatem ostatecznie zweryfikowane dopiero po zakończeniu inwestycji lub wygaśnięciu zezwolenia na działalność w strefie. Dotyczy to zarówno minimalnej kwoty poniesionych wydatków jak i proporcji poszczególnych kosztów rodzajowych.

Ponadto został sformułowany po adresem organu odwoławczego zarzut naruszenia § 2 ust. 2 w związku z § 6 i § 7 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców, ponieważ nie uwzględniono wynikającego z nich obowiązku podwyższenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy o 15 punków procentowych w stosunku do maksymalnej intensywności pomocy określonej dla poszczególnych obszarów. Zdaniem pełnomocnika konsekwencją tego błędu jest nieprawidłowe określenie zobowiązania podatkowego.

W udzielonej odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutu skargi nie podwyższenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej stwierdził, że zarzut ten po raz pierwszy został wysunięty w skardze, także i to, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że spółka "A." w okresie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE "Starachowice" wykonała usługę w zakresie transportu na rzecz B. z O., z której uzyskała przychód netto w kwocie 5291zł zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów pod pozycją 1166 w dniu 30 sierpnia 2003r., co zostało ujęte w protokole z kontroli z dnia 6 listopada 2004r. Zaś § 7 rozporządzenia o pomocy publicznej przewidujący podwyższenie maksymalnej intensywności pomocy regionalnej o 15 % nie ma zastosowania do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu.

Nie zgodzono się także z zarzutem naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej oceniając go jako jest bezzasadny, gdyż postanowieniem numer [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie podatkowe wobec Z. K. w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc lipiec 2003r. Postępowanie to zostało zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej numer [...] z dnia [...], w której organ odwoławczy umorzył to postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Natomiast postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego numer[...]z [...] i objęło swym zakresem określenie dla małżonków A. i Z. K. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za cały 2003rok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r .- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarga na uwzględnienie nie zasługuje.

Bowiem stosownie do art. 21 ust. 1 pkt. 63 a) w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5c, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych Dz.U. Nr 123, poz. 600 ze zm./, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie niniejszego zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704), w tym z zasadami kumulacji oraz udzielania pomocy w określonych sektorach.

Zgodnie z art. 21 ust. 5 c w/w ustawy w razie wystąpienia okoliczności o których mowa w ust. 5b podatnik jest obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dochodu, w odniesieniu do którego utracił prawo do zwolnienia, a w razie poniesienia straty do jej zmniejszenia o tę kwotę w rozliczeniu zaliczki za miesiąc, w którym utracił to prawo, a gdy utrata nastąpiła w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w rocznym rozliczeniu podatku.

Biorąc po uwagę, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga ustalenia stanu prawnego na 2003 rok, należy stwierdzić, co następuje.

Z dniem 6 października 2002r. weszła w życie ustawa z 27 lipca 2002r. warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców /Dz. U. Nr 141, poz. 1177/. Jej art. 55 stanowił, że jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy uchylonej tym aktem ustawy z 30 czerwca 2000r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców / Dz. U. 60, poz. 704 ze zm./ stosuje się w tym zakresie właściwe przepisy ustawy z 27 lipca 2002r..

Zaś art.54 postanawiał, że przepisy wykonawcze wydane na podstawie w/w ustawy z 30 czerwca 2000r. zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy nowej 27 lipca 2002r.

I tak w dniu 15 października 2002r. wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z 15 października 2002r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 186 poz. 1544). Stosownie do § 2 ust. 2 tego rozporządzenia maksymalna intensywność pomocy regionalnej, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz § 6 ust. 1 i § 7, wynosi 50% , kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Przepis § 7 w/w rozporządzenia stanowi natomiast, że maksymalną intensywność pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy, z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 15 punktów procentowych w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów zgodnie z § 2 ust. 2 lub 3.

Należy ponadto wskazać, że w oparciu o delegację wynikającą z art. 4 ust.1 w/t. ustawy z 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych Rada Ministrów wydała rozporządzenie z 9 września 1997r. w sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice"( Dz. U. nr 135 poz. 906 ze zm.). Stosownie do § 3 ust. 1 w/w rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w 2003r.(tj. nadanym na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23.04.2002r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice" Dz. U. Nr 64, poz. 587) - w przypadku korzystania przez przedsiębiorcę z tytułu realizacji nowej inwestycji ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie stanowi pomoc regionalną udzielaną w celu wspierania nowych inwestycji, w rozumieniu art. 8 ust 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r.o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704, z 2001r. Nr 125, poz. 1363 i z 2002r. Nr 41 poz. 363).

W myśl § 3 ust. 2 tego rozporządzenia, wielkość pomocy regionalnej, o której mowa w ust. 1, stanowi iloczyn maksymalnej intensywności pomocy ustalonej dla danego obszaru zgodnie z § 3 ust.2 z uwzględnieniem § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2001r.w sprawie pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 28, poz. 306) i kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą. Jednocześnie zgodnie z § 3 ust. 3 powołanej wyżej rozporządzenia kosztami kwalifikującymi się do objęcia tą pomocą, są wydatki inwestycyjne, o których mowa w § 6, z tym, że: 1). wydatki na zakup gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntownie nie mogą przekroczyć 5% całkowitych wydatków inwestycyjnych, 2).wydatki na budowle i budynki - nie mogą przekroczyć 40% całkowitych wydatków inwestycyjnych, 3).wydatki na pozostałe środki trwałe, związane z realizacją nowej inwestycji nie mogą przekroczyć 70% całkowitych wydatków inwestycyjnych - przy czym suma procentowych udziałów składników wymienionych w pkt. 1-3 nie może przekroczyć 100%.

Odnosząc przedstawione regulacje prawne do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że wyliczenie kosztów inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną jest prawidłowe, odpowiada bowiem wymogom § 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 9 września 1997r. w sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice". Przepis § 3 ust. 2 tego rozporządzenia określa wielkość pomocy regionalnej w postaci iloczynu maksymalnej intensywności pomocy ustalonej dla danego obszaru (...) i kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, przy czym § 3 ust. 3 w/w rozporządzenia zawiera definicję kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą jak również ustanawia ograniczenie poszczególnych wydatków.

Organy podatkowe zasadnie dokonały wyliczeń uwzględniając dyspozycje zawarte w /w przepisach.

Z akt sprawy wynika, że do dnia 31.12.2003r wspólnicy Spółki "A. " z tytułu budowy i wyposażenia budynku ponieśli wydatki inwestycyjne w łącznej kwocie 510.177,29 zł, z czego: 45.727,00 zł stanowiły wydatki na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, 379.565,34zł stanowiły wydatki na budowę budynku, 84.884,95zł stanowiły wydatki na zakup środków trwałych.

Organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż kosztami inwestycyjnymi kwalifikującymi się do objęcia pomocą regionalną będą wydatki w łącznej kwocie

157.232,36 zł stanowiącej 50% kosztów inwestycyjnych, na które składają się:

1/wydatki na zakup wieczystego użytkowania gruntu do wysokości przysługującego limitu tj. do kwoty 25.508,86 zł (510.177,29 zł x 5%), 2/ wydatki na budowle i budynki do wysokości przysługującego limitu tj. do kwoty 204.070,92 zł (510.177,29 x 40%), 3/ faktycznie poniesione wydatki na zakup środków trwałych w kwocie 84.884,95zł, (limit-510.177,29zł x 70%= 357.124,10zł).

Podkreślić należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 5 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt. 63 a tej ustawy, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Zasadne jest zatem stanowisko organów podatkowych iż zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym będzie podlegał dochód osiągnięty przez podatników po dniu 23.07.2003r. tj. od daty uzyskania przez Spółkę pierwszego przychodu z tej działalności. Stanowisko takie uzasadnia fakt, iż wspólnicy spółki nie podali konkretnej daty zakończenia produkcji w wynajmowanej hali w Jacentowie, jak też daty rozpoczęcia działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice." Nadto z oświadczenia podatników złożonego do protokółu z dnia 6.11.2003r. wynika, że datą uzyskania przez Spółkę pierwszego przychodu z tej działalności jest 23.07.2003r.

Zarzut strony skarżącej, kwestionujący przyjętą przez organy podatkowe metodę wyliczenia kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną, poprzez argumentację, że przyjęte ograniczniki procentowe powinny odnosić się do całkowitych kosztów inwestycyjnych, a w związku z czym winny być zastosowane dopiero po jej zakończeniu - jest bezzasadny.

Organy podatkowe prawidłowo wskazały, że zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia z dnia 9 września 1997r.sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Starachowice" - zwolnienie od podatku dochodowego przysługuje, począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca poniósł wydatki inwestycyjne, aż do wyczerpania regionalnej pomocy inwestycyjnej (...). Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że przedmiotowe zwolnienie od podatku dochodowego przysługuje począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca poniósł wydatki inwestycyjne, przy czym przepis ten nie ustanawia wymogu zakończenia inwestycji, z którą związane są wydatki.

Z kolei przepis § 3 ust. 2 w/w rozporządzenia statuuje ograniczenia dla celów określenia wielkości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu podatkowego, że uwzględnienie w/w ograniczeń dopiero po zakończeniu inwestycji spowodowałoby nieuzasadnione kredytowanie prowadzonej inwestycji do momentu jej zakończenia.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przez organy podatkowe § 2 ust. 2 w związku z § 6 i § 7 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców, poprzez nie uwzględnienie wynikającego z nich obowiązku podwyższenia maksymalnej intensywności pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy o 15 punków procentowych w stosunku do maksymalnej intensywności pomocy określonej dla poszczególnych obszarów, - należy stwierdzić, że jest on bezzasadny.

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że spółka "A." w okresie prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE "Starachowice" wykonała usługę w zakresie transportu na rzecz B. z O., z której uzyskała przychód netto w kwocie 5291zł zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów pod pozycją 1166 w dniu 30 sierpnia 2003r., co zostało ujęte w protokole z kontroli z dnia 6 listopada 2004r.

Nadmienić należy, że z odpisu z KRS z 27.06.2003r. ( poz.7) wynika, że przedmiotem działalności przedsiębiorcy jest m.in. transport lądowy i transport rurociągowy.

Zgodnie zaś z § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.10.2002r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 186 poz. 1544) maksymalna intensywność pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy, z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, podwyższa się o 15 punktów procentowych w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów zgodnie z § 2 ust. 2 lub 3. Tym samym podwyższenie maksymalnej intensywności pomocy regionalnej o 15 % nie ma zastosowania do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia norm prawa procesowego, a w szczególności naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej. Należy wskazać, że postanowieniem znak: [...] z dnia[...]Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie podatkowe wobec Z. K. w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc lipiec 2003r. Postępowanie to zostało zakończone ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej znak: [...] z [...], w której organ odwoławczy umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Natomiast postępowanie podatkowe zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji zostało wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego znak: [...] z dnia [...] i obejmuje swym zakresem określenie dla A. i Z. K. zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za cały 2003r.

Działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd połączył do wspólnego rozpoznania sprawę niniejszą ze sprawą ze skargi R. i M. R. sygn. akt I SA/Ke 484/05, jako że zarzuty skarg dotyczyły działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej prowadzonej przez skarżących M.R. i Z. K..

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 151 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jest właściwy do rozpoznania skarg stosownie do dyspozycji § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i w Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187 poz. 1926 ).