Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 786/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art.250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. K.H. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 146,40 (słownie: sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym 22% VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. stronie skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika J. K. został wyznaczony adw. K. H., który reprezentował stronę skarżącą przed tutejszym Sądem. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym zakresie zostały zasądzone w wyroku z dnia 26 października 2010 r., na wniosek złożony na rozprawie do protokołu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Od powyższego orzeczenia pełnomocnik w dniu 23 grudnia 2010 r. wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Sąd kasacyjny, oddalając skargę kasacyjną, nie zasądził jednocześnie w wyroku kosztów za jej sporządzenie.

Mając na uwadze wniosek złożony na rozprawie przed tutejszym Sądem, uznać należało, że obejmuje on całe postępowanie sądowoadministracyjne.

Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, adwokatowi prowadzącemu sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.

W związku z powyższym, pełnomocnikowi działającemu w niniejszej sprawie z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 120 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 22%, to jest o 26,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.

Co do stawki podatku, wyjaśnić wypada, że uległa ona zmianie z początkiem 2011 r. Na podstawie art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. Natomiast, zgodnie z art. 41 ust. 14a powołanej ustawy, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.