Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SAB/Wr 110/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 lutego 2023 r. M. S. wniósł skargę na bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy.

Zarządzeniami z dnia 29 marca 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi z dnia 2 lutego 2023 r. na bezczynność został wyczerpany tok instancji przez złożenie ponaglenia, również pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania doręczono stronie w dniu 12 kwietnia 2023 r., a zatem termin do uiszczenia ww. wpisu i doręczenia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie upłynął z końcem dnia 19 kwietnia 2023 r.

Powyższe braki nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 259 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Ponadto zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku,

z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę

w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie skarżący był wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie.

Wezwania zostały opatrzone rygorem odrzucenia skargi w przypadku ich niewykonania w terminie 7 dni od doręczenia.

Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2023 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braków skargi upłynął zatem z dniem 19 kwietnia 2023 r. (środa). W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącego opłacona. Nie złożono też dowodu wniesienia ponaglenia.

W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji