Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 269/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 207 ust. 8, ust. 1; art. 184 ust. 1;
journal: Dz.U. 2022 poz 1634
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
article: art. 55 § 2;
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 151;
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F. L. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] 2023 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek wniosku skarżącej F. L., Zarząd Województwa Lubelskiego – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Lubelskiego na lata 2014-2020 (dalej także jako "Instytucja Zarządzająca" lub "organ") uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...] 2022 r. w części dotyczącej zwrotu kwoty [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych w kwocie [...]zł i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2022 r., która zobowiązywała skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w kwocie [...]zł, wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał na następujące ustalenia stanu faktycznego sprawy.

W dniu [...] 2019 r. skarżąca zawarła z Instytucją Zarządzającą umowę nr [...] o dofinansowanie projektu "[...]". Projekt miał realizować cele Osi Priorytetowej 9: Rynek pracy, Działania 9.4 Godzenie życia zawodowego i prywatnego. Całkowita wartość projektu miała wynosić [...] zł. Kwota dofinansowania została określona na [...] zł i miała stanowić nie więcej niż 94,97 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu.

W okresie realizacji projektu, to jest od dnia 1 lutego 2019 r. do dnia 28 lutego 2022 r. skarżąca złożyła piętnaście wniosków o płatność. Łączna kwota wydatków uznanych za kwalifikowalne wyniosła [...] zł. Natomiast łączna kwota dofinansowania wypłacona skarżącej w postaci kolejnych transz wyniosła [...] zł.

Na podstawie § 10 ust. 3 umowy skarżąca była zobowiązana do złożenia końcowego wniosku o płatność w terminie do 30 dni kalendarzowych od dnia zakończenia okresu realizacji projektu. Natomiast zgodnie z § 10 ust. 18 umowy o dofinansowanie niewykorzystana część otrzymanych transz dofinansowania podlegała zwrotowi na rachunek bankowy wskazany przez Instytucję Zarządzającą w terminie do 30 dni kalendarzowych od dnia zakończenia okresu realizacji projektu oraz nie później niż do dnia złożenia wniosku o płatność końcową. Z kolei w § 13 umowy przewidziano obowiązek zwrotu, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia beneficjentowi wezwania w tej sprawie, całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że dofinansowanie zostało wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 z późn. zm., w skrócie "u.f.p.") lub pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

Różnica między środkami przekazanymi skarżącej w formie transz dofinansowania, a kwotą rozliczoną i zatwierdzoną do dofinansowania na zakończenie realizacji projektu wynosiła [...] zł.

Skarżąca nie dokonała zwrotu powyższej kwoty. W związku z tym pismem z dnia 18 maja 2022 r. Instytucja Zarządzająca na podstawie art. 207 ust. 8 w związku z ust. 1 u.f.p. zobowiązała skarżącą do dokonania zwrotu niewykorzystanych transz dofinansowania w kwocie [...]zł, wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zwrotu.

Z uwagi na brak zwrotu środków Instytucja Zarządzająca wszczęła z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków przeznaczonych na realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich, o czym zawiadomiono skarżącą pismem z dnia 7 października 2022 r.

Skarżąca w dniu 24 października 2022 r. dokonała zwrotu kwoty w wysokości [...] zł.

Decyzją z dnia [...] 2022 r. Instytucja Zarządzająca zobowiązała skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. w kwocie [...]zł, stanowiącej:

- płatność ze środków europejskich w kwocie [...]zł,

- dotację celową z budżetu krajowego w kwocie [...]

wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła niezgodność wydanej decyzji ze stanem faktycznym, wskutek nieuwzględnienia wpłat dokonanych w dniach 24 października 2022 r. oraz 14 listopada 2022 r. w łącznej kwocie [...]zł. Ponadto skarżąca podniosła, że zakwestionowane w decyzji wydatki w wysokości [...] zł za okres od 11 września 2019 r. do 10 grudnia 2019 r. – związane z formalnym podpisaniem części dokumentów przez ówczesnego Prezesa Fundacji - zostały faktycznie poniesione na cele objęte projektem i pod nadzorem merytorycznym i finansowym koordynatora projektu. W związku z tym strona wniosła o umorzenie powyższych kwot.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Zarząd Województwa Lubelskiego uchylił własną decyzję w części dotyczącej zwrotu kwoty [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych w kwocie [...]zł i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał wcześniejszą decyzję w mocy.

Organ wyjaśnił, że zasady zwrotu środków pochodzących z funduszy strukturalnych, w tym z Europejskiego Funduszu Społecznego, określają przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p., w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.,

3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

Po przeanalizowaniu złożonych w toku realizacji projektu wniosków oraz wielkości kwot wypłaconych skarżącej i kwot wydatków uznanych za kwalifikowalne organ podtrzymał wcześniejsze ustalenie, że łączna kwota wypłaconego stronie dofinansowania wyniosła [...] zł, natomiast kwota dofinansowania, która została rozliczona jako kwalifikowalna w ramach składanych wniosków o płatność wynosiła [...] zł. Zatem kwota niewykorzystanych części otrzymanych transz dofinansowania wyniosła [...] zł.

Odnosząc się do przedstawionych przez stronę zarzutów organ podniósł, że zgodnie z art. 207 ust. 10 u.f.p. decyzji, o której mowa w ust. 9, nie wydaje się, jeżeli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem. Biorąc pod uwagę powyższe, organ stwierdził, że pierwotnie rozpoznając sprawę niezasadnie nie odniósł się do dokonanego przez stronę w dniu 24 października 2022 r. zwrotu kwoty [...]zł. W związku z tym rozpatrując sprawę ponownie organ uwzględnił powyższą kwotę. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 z późn. zm., dalej jako "o.p.") wskazana kwota została rozliczona proporcjonalnie na poczet należności głównej w wysokości [...] zł i odsetek w wysokości [...] zł. Do zwrotu pozostała zatem kwota [...]zł (różnica pomiędzy kwotą [...]zł, a kwotą [...]zł) wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty.

Organ ustalił, że po wydaniu decyzji z dnia [...] 2022 r. strona dokonała kolejnych częściowych spłat zaległości: w dniu 14 listopada 2022 r. w kwocie [...]zł, w dniu 12 stycznia 2023 r. w kwocie [...]zł, w dniu 10 lutego 2023 r. w kwocie [...]zł oraz w dniu 15 marca 2023 r. w kwocie [...]zł. Jednak wpłaty te nie mają wpływu na opis stanu faktycznego zawarty w decyzji z dnia [...] 2022 r., a tym samym na orzeczoną kwotę środków do zwrotu, wskazaną w sentencji sentencji decyzji, zaś dyspozycja art. 207 ust. 10 u.f.p. nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego przez organ odwoławczy, ponieważ przepis ten stosowany jest jedynie w przypadku zwrotu środków na wezwanie, o którym mowa w art. 207 ust. 8 u.f.p.

Organ odniósł się też do argumentacji strony, iż kwestionowane wydatki za okres od dnia 11 września 2019 r. do dnia 10 grudnia 2019 r. w kwocie [...]zł zostały rzeczywiście poniesione na cele objęte projektem oraz pod nadzorem merytorycznym i finansowym koordynatora projektu mimo, że formalnie dokumenty podpisał ówczesny prezes Fundacji. Organ wyjaśnił, że podczas weryfikacji złożonego w dniu 10 grudnia 2019 r. wniosku nr [...] o płatność za okres od dnia 11 września 2019 r. do dnia 10 grudnia 2019 r. Instytucja Zarządzającą uznała za niekwalifikowalne wydatki w łącznej wysokości [...] zł. Było to związane z zatwierdzeniem dokumentów do zapłaty przez Prezesa Zarządu Fundacji [...], który został skazany prawomocnym wyrokiem z dnia [...] 2019 r. za popełnienie przestępstw z art. 271 § 3 w zb. z art. 286 § 1 kodeksu karnego, to jest za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów i przestępstwo przeciwko mieniu, co potwierdzały adnotacje dokonane na dokumentach finansowych. Powyższe stanowiło naruszenie § 33 ust. 2 umowy o dofinansowanie projektu, w którym strona zapewniła, że osoba dysponująca środkami dofinansowania, to jest osoba upoważniona do podejmowania wiążących decyzji finansowych w jej imieniu, nie jest skazana za przestępstwa przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, przeciwko wiarygodności dokumentów lub za przestępstwa skarbowe. Ponadto stwierdzono zaniżenie szacunkowej wartości zamówienia skutkujące brakiem zastosowania zasady konkurencyjności w postępowaniu dotyczącym wykonania prac remontowo-budowlanych adaptacji pomieszczeń pod działalność żłobka w budynku Szkoły w [...].

Organ wskazał, że w piśmie z dnia 29 maja 2020 r. strona została poinformowana o powodach stwierdzenia wydatków niekwalifikowalnych we wniosku o płatność nr [...] Mianowicie stwierdzono:

- zatwierdzenie wydatków do wypłaty przez Prezesa Fundacji, który został skazany prawomocnym wyrokiem z dnia [...] 2019 r. w sprawie IV K [...] za popełnienie przestępstwa z art. 271 § 3 w zb. art. 286 § 1 kk, to jest za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów i przestępstwo przeciwko mieniu (kwota wydatków niekwalifikowalnych [...] zł),

- niezastosowanie właściwej procedury konkurencyjnej (kwota wydatków niekwalifikowalnych [...] zł),

- koszty pośrednie, które zostały pomniejszone w związku z niekwalifikowalnością kosztów bezpośrednich, w stosunku do których zostały naliczone (kwota wydatków niekwalifikowalnych [...] zł).

Organ podkreślił, że na etapie realizacji projektu strona nie kwestionowała uznania wydatków za niekwalifikowalne oraz nie zgłosiła zastrzeżeń do ustaleń Instytucji Zarządzającej. Pismem z dnia 9 czerwca 2020 r. strona wniosła jedynie o zgodę na pomniejszenie kolejnych transz o stwierdzone wydatki niekwalifikowalne w wysokości [...] zł oraz nienaliczanie odsetek od poniesionego wydatku. Następnie pismem z dnia 19 stycznia 2021 r. strona zobowiązała się do zwrotu odsetek.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę, że strona nie kwestionowała uznania wydatków za niekwalifikowalne oraz złożyła oświadczenie o wyrażeniu zgody na pomniejszenie kolejnych płatności o wydatki niekwalifikowalne i nieprawidłowości, jak również uwzględniając, że działanie strony bezspornie stanowiło naruszenie postanowień umowy po dofinansowanie, organ podtrzymał stanowisko, że naruszenie zapisów umowy o dofinansowanie (§ 10 ust. 18) doprowadziło do naruszenia procedur, o których mowa w art. 184 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. i wystąpienia nieprawidłowości definiowanej w art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013.

Ponieważ do dnia złożenia wniosku o płatność końcową strona nie dokonała zwrotu niewykorzystanej części otrzymanych transz dofinansowania, w świetle § 13 ust. 5 umowy o dofinansowanie zachodziły podstawy do wydania decyzji, o której mowa w art. 207 ust. 9 u.f.p.

Fundacja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] 2023 r., zaskarżając ją w zakresie zobowiązania Fundacji do zwrotu kwoty [...]zł, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą [...]zł (z odsetkami) pomniejszoną o kwotę [...]zł i kwotę [...]zł.

Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., przez wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie niepełnego i nieprawidłowo ocenionego materiału dowodowego oraz naruszenie art. 207 ust. 1 u.f.p., przez zobowiązanie Fundacji do zwrotu nieprawidłowo ustalonej kwoty wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ wydał zaskarżoną decyzję z pominięciem wszystkich dokonanych przez Fundację wpłat, które miały miejsce w dacie wydania decyzji.

Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji, ewentualnie o jej uchylenie w zaskarżonej części oraz orzeczenie o kosztach postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo organ podniósł, że wpłaty dokonane przez skarżącą w dniach: 14 listopada 2022 r. – w kwocie [...]zł, 12 stycznia 2023 r. – w kwocie [...]zł, 10 lutego 2023 r. – w kwocie [...]zł, 15 marca 2023 r. – w kwocie [...]zł, a także 11 kwietnia 2023 r. – w kwocie [...]zł, zostały postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r. nr [...] zaliczone z urzędu na poczet należności głównej i odsetek wynikających z zaskarżonej decyzji z dnia [...] 2023 r. oraz rozliczone zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Następnie wplata dokonana przez skarżącą w dniu 11 maja 2023 r. – w wysokości [...] zł została postanowieniem z dnia 18 maja 2023 r. nr [...] zaliczona z urzędu na poczet należności głównej i odsetek wynikających z zaskarżonej decyzji i rozliczona zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły między innymi przepisy art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zgodnie art. 207 ust. 1 u.f.p. w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184,

3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

W myśl zaś art. 184 ust. 1 u.f.p., wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Środki wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 2 u.f.p. to środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). Są one zaliczane do środków publicznych. Procedury, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p., to procedury wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, jak również procedury określone w dokumentach systemu realizacji danego programu, a także procedury określone w umowie o dofinansowanie realizacji projektu (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2017 r., sygn. IIGSK 3597/15, oraz z dnia 17maja 2017 r., sygn. II GSK 2420/15).

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona odpowiednio w ust. 9, 11 i 11a lub instytucja, która podpisała z beneficjentem umowę o dofinansowanie, wzywa do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 207 ust. 8 u.f.p.).

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków (art. 207 ust. 9 pkt 1 u.f.p.).

Decyzji, o której mowa w ust. 9, nie wydaje się, jeżeli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem (art. 207 ust. 10 u.f.p.).

Decyzja administracyjna w sprawie zwrotu środków wydana na podstawie art. 207 ust. 9 u.f.p. ma charakter deklaratoryjny, gdyż obowiązek zwrotu dofinansowania powstaje z chwilą zaistnienia przesłanek przewidzianych przepisami prawa (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. I GSK 1815/22).

Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie bezsprzecznie wynika, niekwestionowana też przez stronę, okoliczność dokonania na rzecz skarżącej wypłaty tytułem kolejnych transz dofinansowania kwoty wyższej, niż kwota rozliczona jako kwalifikowalna w ramach składanych w okresie realizacji projektu wniosków. Łączna kwota wypłaconego dofinansowania wyniosła bowiem [...] zł (kwota [...] zł przyznanego dofinansowania pomniejszona o [...] zł z tytułu nieprawidłowości/niekwalifikowalności), podczas gdy wydatki uznane za kwalifikowalne od początku realizacji projektu wyniosły jedynie [...] zł. Różnica wynosiła zatem [...] zł, co prawidłowo zostało ustalone w zaskarżonej decyzji.

W wydanych decyzjach organ wyjaśnił również w sposób szczegółowy okoliczności powstania wskazanej różnicy, w odniesieniu do kolejno analizowanych wniosków. Ustalenia te nie budzą wątpliwości.

Jednocześnie strona w toku realizacji projektu nie kwestionowała powyższych okoliczności, w tym także podstaw uznania za niekwalifikowalne wydatków w związku z dokonaniem zatwierdzenia do wypłaty przez prezesa skarżącej Fundacji, prawomocnie skazanego za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów i przestępstwo przeciwko mieniu, co bezsprzecznie pozostawało w sprzeczności z zapewnieniem zawartym w § 33 ust. 2 umowy o dofinansowanie. Powyższe wynika jednoznacznie z treści pism skarżącej, w tym pisma z dnia 9 czerwca 2020 r., w którym skarżąca wyraziła zgodę na pomniejszenie kolejnych płatności o kwoty z tytułu wydatków niekwalifikowalnych oraz nieprawidłowości. Okoliczności tych skarżąca nie kwestionuje także w skardze.

Natomiast w ustalonych, niespornych okolicznościach sprawy niewątpliwie zachodziły przesłanki do wydania decyzji w oparciu o art. 207 ust. 9 u.f.p. Zgodnie z § 10 ust. 18 umowy o dofinansowanie niewykorzystana część otrzymanych transz dofinansowania podlega zwrotowi w terminie do 30 dni kalendarzowych od dnia zakończenia okresu realizacji projektu oraz nie później niż do dnia złożenia wniosku o płatność końcową. W przypadku niedokonania zwrotu w wyżej wymienionym terminie, stosuje się przepisy § 13 umowy. Postanowienia § 13 umowy o dofinansowanie określają zaś obowiązek zwrotu, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia beneficjentowi wezwania w tej sprawie, całości lub części dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że dofinansowanie zostało wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. lub pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

Natomiast mimo zakończenia realizacji projektu w dniu 28 lutego 2022 r., skarżąca nie dokonała zwrotu kwoty obejmującej niewykorzystane transze dofinansowania. Jak wynika zaś z postanowienia § 13 ust. 5 umowy o dofinansowanie, w przypadku niedokonania przez beneficjenta zwrotu środków zgodnie z ust. 3, Instytucja Zarządzająca, po przeprowadzeniu postępowania określonego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, wydaje decyzję, o której mowa w art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych.

Wskazać także należy, że Instytucja Zarządzająca działając na podstawie art. 207 ust. 8 pkt 1 w zw. z ust. 1 u.f.p. pismem z dnia 18 maja 2022 r. wezwała skarżącą do zwrotu, w terminie 14 dni, kwoty stanowiącej niewykorzystane transze dofinansowania na koniec realizacji projektu, w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania transzy, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zwrotu. W piśmie organ przedstawił szczegółowe wyliczenia kwoty podlegającej zwrotowi.

Zatem, wobec niedokonania zwrotu powyższej kwoty w terminie, zasadnym było wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji na podstawie art. 207 ust. 9 u.f.p.

Zarzuty podniesione w skardze są nieskuteczne i nie uzasadniają uchylenia zaskarżonej decyzji, którą po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ uchylił własną decyzję z dnia [...] 2022 r. w części dotyczącej zwrotu kwoty [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych w kwocie [...]zł i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję, którą zobowiązywał stronę do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w kwocie [...]zł, wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, to jest od dnia 25 sierpnia 2021 r. do dnia zapłaty.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie niepełnego i nieprawidłowo ocenionego materiału dowodowego. Wbrew stanowisku skarżącej uzasadnienie zaskarżonej decyzji przekonuje bowiem, że organ nie pominął faktu dokonania przez skarżącą wpłat, na które powołuje się strona. Organ przyznał, że rozpoznając sprawę po raz pierwszy niezasadnie nie uwzględnił dokonanego przez stronę w dniu 24 października 2022 r., to jest przed wydaniem pierwotnej decyzji, zwrotu kwoty [...]zł. W związku z tym rozstrzygając sprawę ponownie i mając na względzie treść art. 207 ust. 10 u.f.p., organ uwzględnił tę kwotę, rozliczając ją stosownie do art. 55 § 2 o.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ zgodnie ze stanem faktycznym ustalił również, że po wydaniu pierwszej decyzji strona dokonała kolejnych wpłat na poczet zaległości w dniach: 14 listopada 2022 r., 12 stycznia 2023 r., 10 lutego 2023 r. i 15 marca 2023 r. – w kwotach po [...] zł każda. Jak wynika przy tym z akt sprawy, w odniesieniu do wskazanych kwot zostało w dniu 26 kwietnia 2023 r. wydane postanowienie nr [...], którym zaliczono wskazane wyżej wpłaty, a także wpłate z dnia 11 kwietnia 2022 r. w kwocie [...]zł, na poczet należności głównej i odsetek wynikających z zaskarżonej decyzji z dnia [...] 2023 r., stosownie do art. 55 § 2 o.p. Ponadto postanowieniem z dnia 18 maja 2023 r. nr [...] w taki sam sposób zaliczono na poczet powyższych należności kolejną dokonaną przez skarżącą wpłatę z dnia 11 maja 2023 r. w wysokości [...] zł. Zatem wskazywane przez stronę kwoty wpłat zostały przez organ uwzględnione i rozliczone. W ustalonych okolicznościach sprawy brak było zatem podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym został zgłoszony przez organ w doręczonej stronie skarżącej odpowiedzi na skargę, a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.