Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 270/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 lipca 2023 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 marca 2023 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) po rozpoznaniu odwołania R. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (dalej: PINB) z dnia 26 stycznia 2023r. Nr [...], o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., która wchodzi w skład nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że 2.09.2020 r. PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K..

Następnie w dniu 8.12.2020 r. PINB wydał postanowienie nr [...] na podstawie art. 48 ust 2 i ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w którym wstrzymał właścicielowi nieruchomości przy ul. [...] w P. P. Sp. o. o., sp. j. prowadzenie robót budowlanych, polegających na budowie drogi wewnętrznej na działce nr [...], arkusz [...], obręb K. wchodzącej w skład ww. nieruchomości i nakładające na P. Sp. z o.o., Sp. jawna obowiązek dostarczenia określonych dokumentów w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia:

Zażalenie na ww. postanowienie wniesione zostało przez Spółkę P. w ustawowym terminie.

WWINB postanowieniem z 17.02.2021 r. (znak: [...]), uchylił zaskarżone postanowienie w części, co do terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin, a w pozostałej części postanowienie utrzymał w mocy. Przedmiotowe postanowienie WWINB zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 24.09.2021r. (sygn. akt IV SA/Po 392/21) uchylił postanowienie WWINB z dnia 17.02.2021r. oraz poprzedzające je postanowienie PINB z dnia 8.12.2020r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych i nakładające obowiązek dostarczenia dokumentów.

PINB decyzją Nr [...] z dnia 26.01.2023r. z urzędu umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., która wchodzi w skład nieruchomości położonej przy ul, [...] w P..

Odwołanie od powyższej decyzji, wniósł R. Z..

WWINB, po rozpatrzeniu odwołania w oparciu o akta sprawy wskazał w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania było przedmiotem zaskarżenia". Tym samym WWINB tak jak i PINB związany jest wskazaniami zawartymi w wyroku WSA Poznaniu z dnia 24.09.2022r. (sygn. akt: IV SA/Po 392/21).

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji prowadził postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności wykonania utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., która wchodzi w skład nieruchomości położonej przy ul. [...] w P..

Jak wskazał WSA w Poznaniu w wyroku sygn. akt IV/SA/Po 392/21), który zapadł w niniejszej sprawie istotne dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy było ustalenie, czy kwestionowane roboty budowlane polegające na utwardzeniu części nieruchomości działki nr [...] zostały wykonane w oparciu o pozwolenie nr [...] na budowę budynku produkcyjno-magazynowo-biurowego z 22 grudnia 1999 r. w związku z budową tego obiektu. Organy nadzoru budowlanego potwierdziły, bowiem że budynek ten został wybudowany w oparciu o powyższe pozwolenie na budowę, jednak nie dotarły do tej decyzji oraz projektu budowanego celem oceny ich treści, czy decyzja ta obejmowała także utwardzenie części nieruchomości. Ustalenia w tym zakresie mają bowiem istotne znaczenie w zakresie oceny wykonania utwardzenia działki zgodnie z przepisami prawa. Organ I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy ponownie zwróci się do organu architektoniczno-budowlanego celem zapoznania się z treścią decyzji nr [...] z 22 grudnia 1999r. oraz załączonych dokumentów, także w postaci projektu budowlanego(...). Po drugie WSA w Poznaniu wskazał w ww. wyroku, że dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy istotne znaczenie ma podnoszona przez skarżącą okoliczność, że utwardzenie wykonane zostało przed 1999 r. i to nie na działce o numerze ewidencyjnym [...], ale na nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...], z której to działka [...] została wyłączona dopiero decyzją podziałową z 12 kwietnia 2001 r. Organy wskazując na dokumentację otrzymaną od organu architektoniczno-budowlanego datowaną od 1997 r., 1998 r. i 1999 r. nie mogły nie zauważyć, że wskazane inwestycje w postaci odmowy ustalenia warunków zabudowy (decyzja nr [...]), pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego (decyzja nr [...]), pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej (decyzja nr [...]), warunków zabudowy dla budynku jednorodzinnego (decyzja nr [...]), pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie wolnostojącej (decyzja nr [...]), a także pozwolenia na budowę dla likwidacji kolizji linii napowietrznej [...] kV (decyzja nr [...]) dotyczyły nieruchomości przy ul. [...] działka nr [...]. Okoliczność ta w ocenie Sądu ma doniosłe znaczenie, gdyż prowadzi do wniosku, że utwardzeniu podlegała część działki [...], która była działką budowlaną, skoro to dla tej działki wydawane były warunki zabudowy dla budowy określonych obiektów budowlanych, a następnie zatwierdzane były projekty budowlane i udzielane pozwolenia na ich budowę, w tym budynku produkcyjno- magazynów o-biur owego. Można z tego wnioskować, że przedmiotem robót budowlanych było utwardzenie części działki budowlanej [...], a nie utwardzenie działki [...] stanowiącej drogę wewnętrzną, jak to przyjęły organy obu instancji. (...) Jeżeli powyższe wnioski w świetle wszechstronnie zgromadzonego materiału dowodowego potwierdzą organy nadzoru budowlanego, to konsekwencją tego będzie możliwość uznania, że doszło do utwardzenia, części działki budowlanej nr [...], zatem wykonania robót budowlanych o jakich mowa w art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a także zgłoszenia organowi zamiaru wykonania powyższych robót. Tak też argumentowały organy w uzasadnieniach zaskarżonych postanowień" (...). Po trzecie WSA w Poznaniu w ww. wyroku wskazał, iż "organy w toku ponownego postępowania ustalą dokładnie kiedy i jakiego rodzaju roboty budowlane zostały wykonane na części działki [...], która dopiero od kwietnia 2001 r. stanowiła drogę wewnętrzną - działkę [...]. (...) Organ wezwie skarżącą do przedłożenia oryginału tej umowy i w świetle jej treści dokona ponownej oceny kiedy i jakiego rodzaju roboty budowlane zostały wykonane na części działki [...], stanowiącej aktualnie działkę [...].(...) organ uwzględni, że uczestnik postępowania w piśmie procesowym z 5 czerwca 2021 r. wyraźnie wskazał że "był świadkiem realizacji zadania, które polegało na utwardzeniu powierzchni gruntu kostką betonową drogi wewnętrznej - działki [...] w 2007r.". Organ wyjaśni, zatem przeprowadzając odpowiednie postępowanie dowodowe, kiedy i jakie dokładnie roboty budowlane wykonano na części działki [...] oraz oddzielnie w 2007r. na działce nr [...]. Stanowisko uczestnika postępowania pozwala wnioskować, że to dopiero vi' 2007 r. dokonano ułożenia kostki betonowej brukowej. Wyjaśnić zatem należy czy nie doszło do przebudowy (remontu, modernizacji) drogi wewnętrznej w 2007r. Organ dokona zatem ustaleń jakiego rodzaju robót budowlanych, z użyciem jakich materiałów i o jakim charakterze rzeczywiście wykonano w 2007r".

Organ II instancji wskazał, że PINB ponownie przeprowadzając postępowanie wyjaśniające (uwzględniając wskazania WSA w Poznaniu wyrażone w wyroku z dnia 24.09.2021r.) ustalił, że w planie zagospodarowania terenu zatwierdzonym, decyzją pozwolenia na budowę (dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej, szczelny zbiornik bezodpływowy na ścieki), wydaną przez Prezydenta Miasta P. dnia 26 maja 1998r. (znak: [...] nr [...]) obecną działkę nr [...] zaznaczono jako droga przejazdowa i obrysowano ten teren stanowiący część działki nr [...]. Na Planie zagospodarowania terenu zatwierdzonym, decyzją pozwolenia na budowę (dla budynku magazynowego z suszarnią i sortownią owoców i warzyw), wydaną przez Prezydenta Miasta P. nr [...] dnia 4 sierpnia 1999r., na działce nr [...], graficznie zaznaczono dojazd do projektowanego budynku (obecnie działka nr [...]), podobnie zostało to przedstawione na planie zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia 22 grudnia 1999r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny (dla budowy realizowanego budynku magazynowego z suszarnią i sortownią warzyw i owoców w zabudowie wolnostojącej z przeznaczeniem go na cele zakładu pracy chronionej). Decyzja Prezydenta Miasta P. o pozwoleniu na użytkowanie z dnia 3 października 2001 r., którą udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjno — magazynowo — biurowego na cele Z. P. C., zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 22 grudnia 1999 r. oraz decyzji nr [...] z dnia 4 sierpnia 1999 r., do wniosku o pozwolenie na użytkowanie, załączono między innymi, inwentaryzację budynku z 27 sierpnia 2001 r., na której znajdują się działki numer: [...], [...], [...] — które powstały w wyniku podziału działki nr [...], natomiast działka nr [...] została opisana jako droga.

WWINB podkreślił, że dokonana przez PINB analiza pozyskanych akt archiwalnych wskazuje, że utwardzeniu podlegała część działki [...], która była działką budowlaną. Dla działki [...] były wydane warunki zabudowy, pozwolenia na budowę, zatwierdzono projekty budowlane, między innymi dla budynku produkcyjno-magazynowo- biurowego. Natomiast na zatwierdzonych projektach zagospodarowania działki, zaznaczono także drogę dojazdową do projektowanego obiektu. Wobec powyższego należy przyjąć, że przedmiotem robót budowlanych było utwardzenie części działki budowlanej [...], jako urządzenia budowlanego, a nie wykonanie nowego obiektu (drogi). Dopiero po wydzieleniu w 2001 r. tej części działki jako działka nr [...] powstała droga.

W ocenie WWINB taki stan faktyczny sprawy wskazuje, że doszło do wykonania robót budowlanych o jakich mowa w art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a także zgłoszenia organowi administracji architektoniczno- budowlanej zamiaru wykonania powyższych robót. Również informacje uzyskane od stron niniejszego postępowania wysoce wskazują, że dopiero od 2001r., istnieje działka nr [...], a wcześniej była to część działki [...], na której wykonano ułożenie krawężników oraz wykonano warstwy betonu. Następnie w 2007 r., w obrysie krawężników, oraz dotychczasowej drogi już na działce nr [...], ułożono w ramach remontu kostkę betonową. Jednocześnie z wypowiedzi zarówno przedstawiciela firmy P. Sp. z o.o. Sp. j. oraz właściciela nieruchomości sąsiedniej, wynika, iż remont nawierzchni drogi (tj. ułożenie nawierzchni z kostki betonowej w obrysie istniejącej drogi) nastąpił w 2007 r.

Zdaniem organu II instancji fakt wykonania rzeczonego utwardzenia działki nr [...] jest bezsporny, został bowiem potwierdzony zarówno podczas kontroli PINB jak i na podstawie zebranych w sprawie materiałów dowodowych. Zaznaczono, iż roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych, zostały przez ustawodawcę zwolnione z obowiązku zarówno uzyskania stosownego pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego), jak z i obowiązku dokonania uprzedniego zgłoszenia planowanych robót budowlanych (art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).

Podkreślono, że "przepis art. 29 ust. 2 pkt 5 u. p. b. nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych ani przedmiotowych. Z jego brzmienia nie wynika, na czym ma polegać utwardzenie powierzchni gruntu, czy też jakim celom może służyć wykonanie takich robót budowlanych i jakie może być przeznaczenie docelowe tak utwardzonej powierzchni. Wykonanie utwardzenia powierzchni gruntu działki budowlanej i przeznaczenie tak utwardzonego terenu może zatem być różne, ale roboty budowlane wykonywane na podstawie analizowanego przepisu nie powinny doprowadzić do powstania obiektu budowlanego wymagającego uzyskania pozwolenia na budowę

Za błędny WWINB uznał zarzut odwołującego, jakoby wykonanie przedmiotowego utwardzenia z materiałów budowlanych nie mogło zostać legalnie wykonane bez uzyskania stosownego pozwolenia. Ponadto wyjaśniono, iż zmiana nawierzchni z powierzchni betonowej na powierzchnię brukową (ułożenie kostki brukowej na istniejącej warstwie betonu) nie stanowi przebudowy drogi, a remont. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 7a Prawo budowlane, przebudowa obiektu budowlanego to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Z kolei definicję przebudowy drogi, zawiera przepis art. 4 pkt 18 ustawy z 21.03.1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1693), dalej: u.d.p.), zgodnie z którym przebudowa drogi to wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, niewymagających zmiany granic pasa drogowego. Natomiast remont drogi (art. 4 pkt 19 u.d.p.) to wykonywanie robót przywracających pierwotny stan drogi, także przy użyciu wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym. Pojęcie remontu także zostało zdefiniowane na gruncie Prawa budowlanego (remont obiektu budowlanego) Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego remont obiektu budowlanego to wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

WWINB wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na różnice między remontem i przebudową, wskazując, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie jedynie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont.

Wobec stwierdzenia, więc przez PINB, iż roboty polegające na wykonaniu utwardzenia na części działki nr ewid. [...], a obecnie działki nr ewid. [...], są robotami nie wymagającymi pozwolenia na budowę ani zgłoszenia zamiaru ich wykonania, to brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego, a zatem w ocenie WWINB prawidłowa jest decyzja o umorzeniu w całości jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie legalności utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., która wchodzi w skład nieruchomości położonej przy ul. [...] w P..

Na marginesie organ odwoławczy zauważył, że jak wskazał PINB w zaskarżonej decyzji, poprawność wykonania przedmiotowego utwardzenia stanowiącego obecnie drogę, a w szczególności poprawności odprowadzania wód opadowych z przedmiotowej działki nr [...], będzie wyjaśniana przez PINB w toku odrębnego postępowania administracyjnego.

Skargę na powyższą decyzję WWNB wywiódł do Sądu R. Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P..

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) zastosowanie w sposób rozszerzający przepisu tj. art. 105 § 1 k.p.a. kończące postępowanie administracyjne, które w opinii organu I instancji jak i odwoławczego w/w sprawa stała się bezprzedmiotowa.

2) naruszenie przepisów art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez naruszenie przepisów, w zakresie oceny materiału dowodowego, a w rzeczywistości braku oceny oraz procesowej zasady prawdy materialnej, w tym przede wszystkim pominięcie przez organ I oraz II instancji kluczowych dowodów, a w konsekwencji oparcie decyzji umarzającej postępowanie, w całości z urzędu, na wadliwie ustalonym stanie faktycznym, który nie odpowiada rzeczywistości.

Skarżący wskazał, że bieg niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego I instancji nadał w 2019 r. i nie dotyczył samej drogi jako odrębnego obiektu budowlanego tylko "robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu materiałami budowlanymi nieruchomości tj. działki nr [...] - drogi wewnętrznej", która powstała na skutek podziału nieruchomości - działki nr [...], które to roboty zostały wykonane nielegalnie, niezgodnie z zasadą sztuki budowlanej, co w konsekwencji przekłada się, na podtopienia, zalania nieruchomości sąsiednich tj. działki nr [...] i [...].

Zdaniem skarżącego w związku z powyższym skoro przedmiotem postępowania administracyjnego jest konkretny obiekt budowlany na terenie, którego zostały wykonane określone roboty budowlane, w tym przypadku jest to utwardzenie powierzchni gruntu "kostką betonową" - drogi wewnętrznej, to nie może być mowy o bezprzedmiotowości postępowania, tym bardziej, że w/w prace zostały wykonane z pominięciem przepisów prawa, które mogą zostać naprawione w drodze postępowania administracyjnego na podstawie przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ WWINB wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył prawa.

Sąd przeprowadzając kontrolę sądowoadministracyjną bada legalność zaskarżonej decyzji, a dodatkowo w niniejszej sprawie działa w zakresie związania, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Niniejsza sprawa była przedmiotem kontroli tut. Sądu, który wyrokiem z dnia 24 września 2021 r., sygn. akt. IV SA/Po 392/21 uchylił wydane poprzednio postanowienia WWINB z dnia 17.02.2021 r. oraz PINB z dnia 8.12.2020 r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie drogi wewnętrznej na działce nr [...], arkusz [...], obręb K. wchodzącej w skład ww. nieruchomości i nakładające na P. Sp. z o.o. obowiązek dostarczenia określonych dokumentów.

W uzasadnieniu swojego wyroku WSA wskazał, że istotne dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy było ustalenie, czy kwestionowane roboty budowlane polegające na utwardzeniu części nieruchomości działki nr [...] zostały wykonane w oparciu o pozwolenie nr [...] na budowę budynku produkcyjno-magazynowo-biurowego z 22 grudnia 1999 r. w związku z budową tego obiektu. Ustalenia w tym zakresie mają bowiem istotne znaczenie w zakresie oceny wykonania utwardzenia działki zgodnie z przepisami prawa. Istotna jest też okoliczność, że utwardzenie wykonane zostało przed 1999 r. i to nie na działce o numerze ewidencyjnym [...], ale na nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...], z której to działka [...] została wyłączona dopiero decyzją podziałową z 12 kwietnia 2001 r. Organy wskazując na dokumentację otrzymaną od organu architektoniczno-budowlanego datowaną od 1997 r., 1998 r. i 1999 r. nie mogły nie zauważyć, że wskazane inwestycje dotyczyły nieruchomości przy ul. [...] działka nr [...]. Okoliczność ta w ocenie Sądu ma doniosłe znaczenie, gdyż prowadzi do wniosku, że utwardzeniu podlegała część działki [...], która była działką budowlaną, skoro to dla tej działki wydawane były warunki zabudowy dla budowy określonych obiektów budowlanych, a następnie zatwierdzane były projekty budowlane i udzielane pozwolenia na ich budowę, w tym budynku produkcyjno- magazynowo-biurowego. Można z tego wnioskować, że przedmiotem robót budowlanych było utwardzenie części działki budowlanej [...], a nie utwardzenie działki [...] stanowiącej drogę wewnętrzną, jak to przyjęły organy obu instancji. (...) Jeżeli powyższe wnioski w świetle wszechstronnie zgromadzonego materiału dowodowego potwierdzą organy nadzoru budowlanego, to konsekwencją tego będzie możliwość uznania, że doszło do utwardzenia, części działki budowlanej nr [...], zatem wykonania robót budowlanych o jakich mowa w art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a także zgłoszenia organowi zamiaru wykonania powyższych robót. (...). WSA w Poznaniu w ww. wyroku nakazał organom w toku ponownego postępowania ustalić dokładnie kiedy i jakiego rodzaju roboty budowlane zostały wykonane na części działki [...], która dopiero od kwietnia 2001 r. stanowiła drogę wewnętrzną - działkę [...]. (...) Organ wyjaśni, kiedy i jakie dokładnie roboty budowlane wykonano na części działki [...] oraz oddzielnie w 2007r. na działce nr [...].

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, że w wyniku ponownego przeprowadzenia postepowania przez organy na skutek wskazanego wyżej wyroku WSA, obecnym przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja WWINB utrzymująca w mocy decyzję PINB umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., która wchodzi w skład nieruchomości położonej przy ul. [...] w P..

Podstawę prawną rozstrzygnięć organów, stanowił art. 105 § 1 k.p.a., który zezwala organowi administracji publicznej na wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi ww. przepis, oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania wynikać może przyczyn, które można podzielić na podmiotowe oraz przedmiotowe. Zatem organ uprawniony jest do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Innymi słowy, sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne, staje się prawnie niedopuszczalne.

W rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie miało zatem przeprowadzenie oceny, czy w odniesieniu do działki nr ew. nr [...], arkusz [...], obręb K., organy nadzoru budowlanego zgromadziły materiał dowodowy wystarczający do zakończenia postępowania oraz czy swoje rozstrzygnięcia oparły na prawidłowej wykładni przepisów prawa, które miały w tym przypadku zastosowanie, lub których w sprawie nie można zastosować.

Na gruncie prawa budowlanego postępowanie staje się co do zasady bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego nie znajdują podstaw do nadania praw lub obowiązków, w tym wydania nakazów bądź zakazów, wynikających z przepisów tej ustawy. Takie ustalenia uprawniają organy nadzoru budowlanego do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. i umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego.

Zdaniem Sądu organy prawidłowo zastosowały się do wytycznych Sądu zawartych w w/w wyroku.

Realizując wskazany sposób stosowania przepisów prawa w okolicznościach faktycznych mających miejsce w rozpoznawanej sprawie oraz na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organy ustaliły, że w planie zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją pozwolenia na budowę (dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej), wydaną przez Prezydenta Miasta P. dnia 26 maja 1998r. (nr [...]) obecną działkę nr [...] zaznaczono jako droga przejazdowa i obrysowano ten teren stanowiący część działki nr [...]. Na Planie zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją pozwolenia na budowę (dla budynku magazynowego z suszarnią i sortownią owoców i warzyw), wydaną przez Prezydenta Miasta P. nr [...] dnia 4 sierpnia 1999r., na działce nir [...], graficznie zaznaczono dojazd do projektowanego budynku (obecnie działka nr [...]), podobnie zostało to przedstawione na planie zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia 22 grudnia 1999r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny (dla budowy realizowanego budynku magazynowego z suszarnią i sortownią warzyw i owoców w zabudowie wolnostojącej z przeznaczeniem go na cele zakładu pracy chronionej). Decyzja Prezydenta Miasta P. o pozwoleniu na użytkowanie z dnia 3 października 2001 r., (znak: [...]), którą udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjno — magazynowo — biurowego na cele Z. P. C., zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 22 grudnia 1999 r. oraz decyzji nr [...] z dnia 4 sierpnia 1999 r., — do wniosku o pozwolenie na użytkowanie, załączono między innymi, inwentaryzację budynku z 27 sierpnia 2001 r., na której znajdują się działki numer: [...], [...], [...] — które powstały w wyniku podziału działki nr [...], natomiast działka nr [...] została opisana jako droga.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga dokonana przez PINB analiza pozyskanych akt archiwalnych. Pozyskane dokumenty wskazują, że utwardzeniu podlegała część działki [...], która była działką budowlaną. Dla działki [...] były wydane warunki zabudowy, pozwolenia na budowę, zatwierdzono projekty budowlane, między innymi dla budynku produkcyjno-magazynowo- biurowego. Natomiast na zatwierdzonych projektach zagospodarowania działki, zaznaczono także drogę dojazdową do projektowanego obiektu. Wobec powyższego należy przyjąć, że przedmiotem robót budowlanych było utwardzenie części działki budowlanej [...], jako urządzenia budowlanego, a nie wykonanie nowego obiektu (drogi). Dopiero po wydzieleniu w 2001 r. tej części działki jako działka nr [...] powstała droga. Informacje uzyskane od stron niniejszego postępowania wskazują, że dopiero od 2001r., istnieje działka nr [...], a wcześniej była to część działki [...], na której wykonano ułożenie krawężników oraz wykonano warstwy betonu. Następnie w 2007 r, w obrysie krawężników, oraz dotychczasowej drogi już na działce nr [...], ułożono w ramach remontu kostkę betonową. Jednocześnie z wypowiedzi zarówno przedstawiciela firmy P. Sp. z o.o. Sp. j. oraz właściciela nieruchomości sąsiedniej, wynika, iż remont nawierzchni drogi (tj. ułożenie nawierzchni z kostki betonowej w obrysie istniejącej drogi) nastąpił w 2007 r. Powyższe zostało ustalone zarówno podczas kontroli PINB jak i na podstawie zebranych w sprawie materiałów dowodowych.

W ocenie Sądu organy w sposób niewątpliwy ustaliły fakt wykonania utwardzenia działki nr [...], co prowadzi z kolei do konkluzji, iż w przedmiotowej sprawie doszło do wykonania robót budowlanych o jakich w art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a także zgłoszenia organowi administracji architektoniczno- budowlanej zamiaru wykonania powyższych robót. Zgodnie bowiem z generalną zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i 30 Prawa budowlanego, które określają jakich obiektów budowa i wykonanie jakich robót budowlanych nie wymaga pozwolenia, oraz które spośród wymienionych można realizować dokonując zgłoszenia właściwemu organowi zamiar ich wykonania, jeżeli organ ten w określonym terminie nie zgłosi sprzeciwu. Stosownie zaś do art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego, roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych, są zwolnione z obowiązku zarówno uzyskania stosownego pozwolenia na budowę jak i obowiązku dokonania uprzedniego zgłoszenia planowanych robót budowlanych (art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).

Wobec stwierdzenia przez organy, iż roboty polegające na wykonaniu utwardzenia na części działki nr ew. [...] a obecnie działki nr ew. [...], są robotami nie wymagającymi pozwolenia na budowę ani zgłoszenia zamiaru ich wykonania, to brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego, organ prawidłowo wydał decyzję o umorzeniu w całości jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie legalności utwardzenia na działce nr [...], arkusz [...], obręb K., położonej przy ul. [...] w P..

Stwierdzenia wymaga, że wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc i wskazanych w skardze: art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 105 § 1 k.p.a. W szczególności organy kompleksowo zgromadziły materiał dowodowy niezbędny do jej rozstrzygnięcia, co pozwoliło na ustalenie stanu faktycznego sprawy i istotnych okoliczności, a następnie dokonały jego oceny, która nie przekracza granic wyznaczonych w art. 80 k.p.a. W rezultacie trafnie przyjęto, że spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji na podstawie art. 105 k.p.a., której uzasadnienie spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skargi ani też nie stwierdzając naruszeń przepisów postępowania i naruszeń prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.