Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3346/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant sekr.sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi E. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...] II. zasądza od Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżących E. i J. W. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie podlega wykonaniu. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Dnia [...].04.2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] nakazał E. i J. W. rozbiórkę wybudowanego bez pozwolenia na budowę budynku drewnianego na działce nr [...] nad jeziorem L. gm. B. .

W toku przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że wymienieni są właścicielami przedmiotowej nieruchomości. Bez wymaganego pozwolenia wybudowali w odległości do 100 metrów od linii brzegowej drewniany budynek letniskowy. Obiekt wyposażony jest w instalację wodociągową, elektryczną za pozwoleniami. Ścieki odprowadzane są do własnego osadnika.

Według oświadczenia inwestorów budynek zakończono budować w I półroczu 1994 r. Jako dowody wskazano rachunki z 1994 r. na wełnę mineralną, tarcicę, sklejkę, pokost, usługi stolarskie. Organ I instancji ustalił ponadto, że obowiązujący w okresie realizacji przedmiotowego budynku plan zagospodarowania przestrzennego gminy B. zatwierdzony uchwałą nr 30/VI/85 Gminnej Rady Narodowej w B. z dnia 12.06.1985 r., ogłoszony w Dzienniku Urzędowym WRN w K. nr 8 poz. 133 przewiduje na terenie wybudowanego obiektu uprawy rolne i ogrodnicze.

Powyższe uniemożliwia zastosowanie do niniejszego wypadku przepisów art. 40 ustawy z 1974 r. - Prawo budowlane. Stąd orzeczono jak w sentencji mając na względzie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. prawa budowlanego.

Dnia [...] 08.2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku odwołania złożonego przez E. i J. W. wydał decyzję nr [...], mocą której utrzymał w mocy decyzję I instancji.

Wątpliwości organu odwoławczego nie budziły ustalenia organu I instancji. Nie były one zresztą kwestionowane w odwołaniu. Organ odwoławczy dał wiarę twierdzeniom stron, że inwestycja została zakończona w 1994 r. W istocie zatem budowa przedmiotowego obiektu podlegała reżimowi ustawy z 1974r. - Prawo budowlane. Wszelkie rozważania prawne organu I instancji należy uznać za uzasadnione.

Rozważeniami organ II instancji objął dodatkowo postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr XLI/189/94 z dnia 21.03.1994 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym nr 9 poz. 70 z dnia 18.04.1994 r. Zgodnie z nim przedmiotowa działka również nie była przeznaczona pod zabudowę w szczególności zabudowę letniskową. Część planu zawierająca ogólne postanowienia dla całej gminy, w części dotyczącej ochrony jeziora zawiera zakaz lokalizacji nowego budownictwa letniskowego w 100 metrowej strefie ochrony jeziora.

Według ustaleń organu odwoławczego mapa ewidencyjna w skali 1:1000, wydana przez W.G.B.i T.R. O.Z. w K. w 1999 r. wskazuje jednoznacznie, że teren przedmiotowy przeznaczony jest pod uprawy rolne. Stąd nakaz rozbiórki należało podtrzymać.

Skargę od powyższego rozstrzygnięcia złożyli E. i J. W. . Zażądali uchylenia decyzji w przedmiocie rozbiórki. W ocenie skarżących sporna szopa niesłusznie została określona jako "obiekt budowlany". Jest ona bowiem niezwiązana z gruntem (posadowiona na stopach). Służy do przechowywania narzędzi ogrodniczych i innych niezbędnych oraz potrzebnych rzeczy do uprawy działki. Szopa została postawiona 5 lat temu i sprawa została więc przedawniona.

Skargę nadano dnia [...].09.2001 r. na poczcie i skierowano ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu.

W odpowiedzi na skargę, dnia [...].10.2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Dnia 13 lutego 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zażądał od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadesłania odpisu kolorowego części graficznej planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B., zatwierdzonego uchwałą 30/VI/85 Gminnej Rady Narodowej w B. z dnia 12.06.1985 r., obowiązującego do 03.05.1994 r. z czytelnym zaznaczeniem na mapie symboli, którymi posłużono się w części opisowej tego planu, a także odpisu kolorowego mapy ewidencyjnej stanowiącej integralną część planu zatwierdzonego uchwała Rady Gminy w B. z dnia B..03.1994 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa K. nr 9/94 z dnia 18.04.1994 r. poz. 70 z wyjaśnieniem użytych symboli.

Dnia [...].03.2004 r. Wójt Gminy B. nadesłał kolorowe kserokopie części graficznej obydwu planów, kserokopię fragmentu opisu obydwu planów, kserokopię mapy z wykazem gruntów do wyłączenia na cele nierolnicze, nieleśne, kserokopię części graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. , zatwierdzonego uchwałą nr XII/66/03 Rady Gminy B. z dnia 29.08.2003 r. wraz z kserokopią opisu oraz uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić jednak z innych powodów niż wywiedziono. W trakcie badania okazało się bowiem, że kontrola zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym jest niemożliwa. Wynika to z braku w kontrolowanych aktach dokumentacji pozwalającej na jednoznaczne ustalenie przeznaczenia działki skarżących w planie zagospodarowania przestrzennego.

Na dołączonej do akt administracyjnych części graficznej planów nie sposób odnaleźć działki nr [...]. Nie pozwala to Sądowi na zbadanie rzeczywistego położenia terenu, a przez to ustalenie przeznaczenia gruntu w planie zagospodarowania przestrzennego. Badanie jest niemożliwe pomimo zażądania przez Sąd na rozprawie dnia 13.02.2004 r. nadesłania dodatkowej dokumentacji w postaci kolorowych odpisów map ewidencyjnych stanowiących integralną część obydwu planów. Także na dostarczonych do Sądu mapach nie widnieje działka nr [...].

Organ II instancji rozstrzygając nie poczynił także jednoznacznych ustaleń, co do konieczności zastosowania postanowień konkretnego planu zagospodarowania przestrzennego. Badając zależność zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego należy odnieść się do postanowień ściśle określonego planu zagospodarowania przestrzennego. O ile powyższe jest uzależnione od zaistnienia określonego faktu , to datę jego zajścia należy ustalić ponad wszelką wątpliwość, stosując się do postanowień art. 77 § 1 kpa.

Stąd skoro, z jednej strony brak możliwości ustalenia kwestii podstawowych dla oceny legalności zaskarżonej decyzji, z drugiej zaś brak jednoznacznych ustaleń, co do niektórych istotnych okoliczności w rozpoznawanej sprawie, zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję należało uchylić mając na względzie art. 145 § 1 pkt 1 p.pkt.c, art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien poczynić jednoznaczne ustalenie, co do okoliczności mających znaczenie dla sprawy. I tak winien poczynić konieczne ustalenia w zakresie określenia planu zagospodarowania przestrzennego, który będzie miał zastosowanie przy ocenie zaistnienia przesłanek z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane.

Ponadto organ administracji zadba o to, by w materiałach znajdujących się w aktach znalazła się tak część opisowa jak i graficzna planu, przy czym część graficzna winna zawierać oznaczenie spornej działki.

O ile rozstrzygnięcie organu administracji oprze się na planie zagospodarowania przestrzennego, który zatwierdzony został uchwałą Rady Gminy w B. z dnia 21.03.1994 r., to ustalenia winny obejmować tekst obowiązujący w ściśle określonej dacie.

Na tekście planu znajdującym się w aktach znajduje się sformułowanie "aktualizacja", co sugeruje zmienność tekstu w różnych okresach.

O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1, 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).

Jak w pkt. III orzeczono na zasadzie art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska

MK