Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 647/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 647/14

Uzasadnienie

W dniu 9 maja 2014 r. H. R. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 kwietnia 2014 r. W treści rozstrzygnięcia zawarto prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.

W dniu 12 maja 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wydał zarządzenie o przekazaniu skargi organowi administracji w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy.

Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w dniu 13 maja 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (tak też postanowienia NSA: z dnia 13 lutego 2008r., sygn. akt II OSK 158/08, z dnia 22 kwietnia 2008r., sygn. akt II OSK 546/08 i z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. akt I FSK 711/08).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 kwietnia 2014 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę do należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 9 maja 2014 r. i wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 12 maja 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 maja 2014 r., skargę H. R. doręczono w dniu 13 maja 2014 r. na adres właściwego organu – Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., za pośrednictwem którego powinna była zostać wniesiona do sądu w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. To zaś oznacza, iż skarga ta została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 13 maja 2014 r. a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 12 maja 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania.

Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

ak