Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 7/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 35, art. 36, art. 37 § 1, art. 53 § 2b
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 1 ust. 1, art. 4, art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 8  11
journal: Dz.U. 2019 poz 1479
law: Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (t. j.)
article: art. 43
journal: Dz.U. 2023 poz 40
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw (spr.), Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk, , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.T. na bezczynność Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej im. [...] w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 2 stycznia 2024 r. A. T. (dalej także: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej im. Józefa Bohdana Zalewskiego w Leszczynku (dalej także: organ, Dyrektor) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku z 13 grudnia 2023 r., zarzucając organowi naruszenie: art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych np. orzeczeń sądowych, jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji.

Nadto skarżąca domagała się: stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązania organu do załatwienia wniosku strony niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Z akt sprawy wynika, iż we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 13 grudnia 2023 r. skarżąca zwróciła się do Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej im. Józefa Bohdana Zalewskiego w Leszczynku z prośbą o udzielenie informacji w następującym zakresie:

1. Czy w czasie funkcjonowania GBP jako instytucji kultury, posiadającej osobowość prawną, ktokolwiek i kiedykolwiek kontrolował jej wydatki w zakresie celowości zakupów, zawieranych umów, potrzeb zatrudniania prawników itp.? Proszę o załączenie protokołów z kontroli.

2. Na jaką kwotę opiewają faktury wystawione przez właściciela RadiaQ w ciągu ostatnich 5 lat dla GBP?

3. Pytam, czy w GBP jest telewizor? Proszę o przedstawienie faktur za usługi telekomunikacyjne, pocztowe, opłaty za radio i TV, internet, adekwatne do kwoty wskazanej w planie finansowym na 2023 r. - 15.200 zł/rok.

4. Proszę o podanie jaka jest pensja miesięczna brutto ze wszystkimi dodatkami (ostatni miesiąc) dyrektora GBP im. J.B. Zalewskiego w Leszczynku oraz księgowej zatrudnionej w tej instytucji (ostatni miesiąc)?

5. Ilu pracowników jest zatrudnionych w GBP w Leszczynku i na jaką część etatu? Ilu pracowników i na jaką część etatu jest zatrudnionych w filiach biblioteki?

6. Ile książek liczy księgozbiór GBP w Leszczynku oraz ilu ma czynnych czytelników ta biblioteka, nie licząc filii?

7. Kto podjął decyzję w sprawie wyboru systemu bibliotecznego SOWA, zamiast najnowocześniejszego, darmowego systemu bibliotecznego Alma z wyszukiwarką Primo, który wdrażany jak i eksploatowany jest na koszt MKiDN? Zakładam, że skoro biblioteka istnieje jako osobny podmiot prawny, potrzebowała elektronicznego skatalogowania księgozbioru, to posiada księgozbiór większy niż 50 tys. książek.

8. Dlaczego biblioteka gminna, nie ma w swoich zbiorach książek najwybitniejszych pisarzy francuskich jak choćby W. Hugo, E. Zola, Sthendal,

A. Dumas, Marcel Proust, rosyjskich jak F. Dostojewski, M. Szołochow, A. Puszkin,

M. Lermontow, noblistów jak Gabriel Garcia Marquez, ba nie ma nawet "Chłopców z Placu Broni" Molnara, Mistrza i Małgorzaty Bułhakowa?

9. Dlaczego w GBP w Leszczynku istnieje ZFŚS?

10. Który z pracowników GBP korzysta z ryczałtów samochodowych i w jakiej wysokości?

We wniosku zawarto prośbę o udostępnienie informacji, wraz ze skanami żądanych dokumentów, drogą elektroniczną – na podany przez wnioskującą adres e-mail.

W odpowiedzi na wniosek, pismem z 27 grudnia 2024 r., organ poinformował skarżącą, iż z uwagi na szeroki zakres informacji, termin na realizację wniosku został wydłużony do 14 lutego 2024 r.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, organ wniósł o oddalenie skargi w całości. Organ tłumaczył, że przedłużenie terminu załatwienia sprawy nie było nacechowane złą wolą, ale wyniknęło z konieczności zebrania, analizy danych oraz dokumentów od różnych osób merytorycznie zaangażowanych w przedmiotową sprawę. Nadmieniono, iż Gminna Biblioteka Publiczna im. Józefa Bohdana Zaleskiego w Leszczynku niewątpliwie podjęła czynności zmierzające do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej, przy czym, z przyczyn obiektywnych, żądanie nie mogło zostać zrealizowane w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku - o których to okolicznościach organ poinformował skarżącą. Ponadto wskazano, że nieustannie trwają prace nad skompletowaniem danych/dokumentów w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie określonym w piśmie o przedłużeniu terminu o udzielenie informacji publicznej tj. nie później niż do dnia 14 lutego 2024 r.

Organ zgodnie z zapowiedzią, 24 stycznia 2024 r. przesłał wnioskującej żądaną informację. Organ udzielił skarżącej odpowiedzi na wszystkie zadane pytania, przy czym przy pytaniu nr 4, podniósł, że dochody dyrektora GBP w Leszczynku z tytułu zatrudnienia są jawne i ogólnie dostępne w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy Kutno. Natomiast dochody głównej księgowej z tytułu zatrudnienia nie są informacją jawną.

W piśmie z 27 marca 2024 r., na wezwanie sądu, skarżąca przyznała, że otrzymała odpowiedź na część zadanych przez nią pytań, jednak nie otrzymała odpowiedzi na pytanie nr 4, tj. jaka jest pensja miesięczna brutto ze wszystkimi dodatkami (ostatni miesiąc) dyrektora GBP im. J.B. Zalewskiego w Leszczynku oraz księgowej zatrudnionej w tej instytucji (ostatni miesiąc). Skarżąca wskazała, że wskazanych informacji nie mogła znaleźć, ponieważ na rozliczenie przychodów za 2023 r. każdy obywatel naszego kraju ma czas do końca kwietnia 2024 r. Dodatkowo, skarżąca podniosła, że pytała o ostatni miesiąc, a nie o dochody uzyskane w 2022 r.

Skarżąca stanęła na stanowisku, że odpowiedź na proste, nie wymagające przetworzenia pytania, powinna się odbywać zgodnie z trybem zakreślonym ustawą o dostępie do informacji publicznej tj. niezwłocznie. Zwlekanie z odpowiedzią i wydłużenie terminu odpowiedzi o 2 miesiące, świadczy o lekceważeniu mieszkańca, który ośmiela się dopytywać o wydatkowanie środków publicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) (dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym

w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.

Skarga na bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia

w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie

art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a. Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 p.p.s.a. zaistniała

w rozpoznawanej sprawie, bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych

w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa

w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

W razie natomiast nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę - zgodnie

z art. 151 p.p.s.a.

Na wstępie należy podkreślić, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Jak słusznie zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2022 r. "bezczynność zachodzi wtedy, gdy sprawy nie rozpatrzono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a." (wyrok NSA z dnia 16 lipca 2020 r., I GSK 631/20, LEX nr 3062229, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., I OSK 2114/13, LEX nr 1421789, CBOSA).

W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W orzecznictwie ugruntowane jest jednak stanowisko, zgodnie z którym wniesienie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest ograniczone terminem, ani nie musi być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia, w tym ponagleniem o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2023 r., III OSK 79/22, CBOSA). Powyższe prowadzi do wniosku, że w kontrolowanej sprawie brak jest podstaw do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, z uwagi na brak uprzedniego wystąpienia przez skarżącą z ponagleniem do właściwego organu wyższego stopnia.

Przedmiot rozpoznawanej w sprawie skargi A. T. stanowi bezczynność Dyrektora Gminnej Biblioteki Publicznej im. Józefa Bohdana Zalewskiego w Leszczynku w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej z 2 stycznia 2024 r. złożonego w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) (dalej: u.d.i.p.).

W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że Dyrektor jako organ zarządzający biblioteki jest zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 4 u.d.i.p. W myśl przepisów art. 8 – 11 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2393) (dalej: ustawa), biblioteki są organizowane i prowadzone przez podmioty zwane dalej "organizatorami". Organizatorami bibliotek są m.in. jednostki samorządu terytorialnego. Biblioteka może stanowić samodzielną jednostkę organizacyjną albo wchodzić w skład innej jednostki. Biblioteka stanowiąca samodzielną jednostkę organizacyjną działa na podstawie aktu o utworzeniu biblioteki oraz statutu nadanego przez organizatora. Zgodnie z art. 18 ust. 2 i 3 ustawy, biblioteki jednostek samorządu terytorialnego są bibliotekami publicznymi. Biblioteka publiczna może stanowić samodzielną instytucję kultury albo wchodzić w skład innej instytucji kultury.

Dalej wypada wskazać, że gminne instytucje kultury są samorządowymi osobami prawnymi, co powoduje, że mienie (własność i inne prawa majątkowe) stanowią mienie komunalne w rozumieniu art. 43 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 609). Mocą § 3 ust. 3 i 4 statutu, nadanego uchwałą Rady Gminy Kutno nr XXXI/248/2021 z 7 maja 2021 r., organizatorem dla Gminnej Biblioteki Publicznej im. Józefa Bohdana Zalewskiego w Leszczynku (dalej: Bibliteka) jest Gmina Kutno i jest ona jest jednostką organizacyjną Gminy Kutno. Według § 5 ust. 1 i 2 statutu, organem zarządzającym Biblioteki jest Dyrektor, który kieruje całością działalności Biblioteki i reprezentuje ją na zewnątrz. Biblioteka gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania. Biblioteka otrzymuje z budżetu Gminy corocznie dotację na działalność w wysokości niezbędnej na pokrycie kosztów działalności, w tym m.in. na prowadzenie działalności bibliotecznej, doskonalenie zawodowe pracowników oraz ich wynagrodzenia. Biblioteka może uzyskiwać środki finansowe z wpływów i opłat bibliotecznych; dotacji z budżetu państwa; wpływów z najmu i dzierżawy składników majątku; spadków, zapisów i darowizn od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł. Podstawą gospodarki finansowej Biblioteki jest plan działalności zatwierdzony przez Dyrektora. Biblioteka pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów. Sprawy finansowe prowadzi Główny Księgowy (§ 7 w zw. z § 9 statutu). W świetle przytoczonych regulacji uznać należało, że Gminna Biblioteka Publiczna im. Józefa Bohdana Zalewskiego w Leszczynku, stanowi samorządową osobą prawną wykonującą zadania publiczne z zakresu kultury. Tym samym jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, o czym przesądza art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Według tej regulacji obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności osoby prawne samorządu terytorialnego.

Nie budzi wątpliwości Sądu w kontrolowanej sprawie to, że dane, o udostępnienie których wnosiła skarżąca, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Należy podkreślić, że w przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może:

1) udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; podmiot dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi);

2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że podmiot nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować wnioskodawcę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez niego informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.);

3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej;

4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien dokonać powyższych działań w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W myśl zaś art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2023 r., III OSK 7187/21, LEX nr 3505176, CBOSA).

W kontrolowanej sprawie organ w odpowiedzi na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 13 grudnia 2023 r., który wpłynął do organu w dniu 13 grudnia 2023 r., w dniu 27 grudnia 2023 r., to jest z zachowaniem terminu określonego w art. 13 ust. 2 w zw. z ust. 1 u.d.i.p., poinformował skarżącą, że "wydłuża termin odpowiedzi [...] do dnia 14 lutego 2024 r.", uzasadniając jednocześnie, że "Zakres informacji , o które złożono wniosek, jest bardzo szeroki i instytucja potrzebuje więcej czasu, aby je zebrano". W ocenie Sądu organ postąpił w tym zakresie prawidłowo, to jest nie mogąc udostępnić wskazanej przez skarżącą informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powiadomił skarżącą w tym terminie o powodach opóźnienia. Organ powiadomił także o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przy czym, zdaniem Sądu, organ błędnie wskazał termin do 14 lutego 2024 r., podczas gdy najpóźniejszym możliwym terminem powinien być 13 lutego 2024 r.

Zauważyć należy, że art. 13 ust. 2 u.d.i.p. posługuje się otwartą formułą "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie", co pozwala na zindywidualizowanie zastosowania tej regulacji do okoliczności konkretnej sprawy (por. wyrok WSA w Poznaniu z 19 lutego 2020 r., II SAB/Po 4/20, CBOSA). Dopuszczalne jest zatem wydłużenie 14-dniowego terminu w przypadku braku możliwości udzielenia informacji publicznej, przy czym organ jest zobligowany do powiadomienia wnioskodawcy, przed upływem tych 14 dni, o powodach opóźnienia oraz do wyznaczenia dodatkowego terminu udostępnienia informacji. Jednocześnie przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne, należy jednak uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej. Jak podnosi się w orzecznictwie, o ile zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., organ może przedłużyć termin do rozpoznania wniosku do maksymalnie dwóch miesięcy, to z uprawnienia tego może skorzystać wówczas, gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego zakresu (np. wniosek jest nieprecyzyjny, wielowątkowy, lub zachodzi wątpliwość, czy dotyczy informacji publicznej) lub też wniosek jest obszerny i organ nie ma możliwości w terminie 14 - dniowym udzielić na niego odpowiedzi. Niedopuszczalne jest stosowanie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jedynie w celu "odroczenia" na okres do dwóch miesięcy obowiązku udostępnienia żądanej informacji publicznej (por. wyrok WSA w Łodzi z 10 października 2018 r., II SAB/Łd 105/18, CBOSA), co jednak w kontrolowanej sprawie nie wystąpiło. Należy bowiem zważyć, że wniosek skarżącej składa się z 10 pytań o różnym zakresie szczegółowości. Biorąc pod uwagę, że zwykle w bibliotece oprócz dyrektora i księgowej zatrudnieni są bibliotekarze, zaś zatrudnienie pracowników administracji ograniczone jest do minimum, powyższe mogło stanowić uzasadnienie wydłużenia czasu na udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącej.

W tym miejscu powstaje pytanie czy wskazane wyżej powiadomienie skarżącej przez organ w formie jakiej to uczynił organ, to jest przesłanie niepodpisanej podpisem kwalifikowanym lub podpisem zaufanym wiadomości pocztą elektroniczną w dniu 27 grudnia 2023 r., można uznać za powiadomienie skuteczne i wypełniające wymóg art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W tej kwestii należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Po pierwsze formę odpowiedzi poprzez e-mail wskazała sama skarżąca w piśmie z dnia 13 grudnia 2023 r. Po drugie, chociaż wiadomość e-mail z 27 grudnia 2023 r. przesłana przez organ skarżącej nie była podpisana przez konkretnego pracownika biblioteki (np. Dyrektora), to jednak w "stopce" zawierała pełne dane teleadresowe biblioteki, a także została przesłana z adresu e-mail biblioteki, na który wcześniej skarżąca przesłała swój wniosek z dnia 13 grudnia 2023 r. Należy także zaznaczyć, że przy stosowaniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w ograniczonym zakresie i to tylko wtedy gdy przewidują to wprost przepisy u.d.i.p., co jednak w odniesieniu do art. 13 u.d.i.p. nie występuje.

Należy więc uznać, że organ w odpowiedzi na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji prawidłowo zastosował art. 13 ust. 2 w zw. z ust. 1 u.d.i.p., informując skarżącą, że odpowiedź ta zostanie udzielona w terminie późniejszym. Niemniej, jak już wskazano, zdaniem Sądu, organ błędnie wskazał termin udzielenia odpowiedzi do 14 lutego 2024 r., podczas gdy najpóźniejszym możliwym terminem powinien być 13 lutego 2024 r. Jednak nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie. Faktycznie odpowiedź na wniosek skarżącej została udzielona przez organ pismem z dnia 23 stycznia 2024 r. to jest znacznie przed wskazanym wyżej terminem, co jednak także nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie.

Dokonane przez Sąd ustalenia prowadzą do wniosku, że na dzień złożenia przez skarżącą skargi na bezczynność organu, to jest na dzień 2 stycznia 2024 r. organ nie pozostawał bezczynny, nie upłynął bowiem jeszcze ostateczny termin udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, o którym to terminie skarżąca została skutecznie poinformowana w dniu 27 grudnia 2023 r. Tak więc, w ocenie Sądu, złożona przez skarżącą, pismem z dnia 2 stycznia 2024 r., skarga okazała się przedwczesna.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił wniesioną skargę.

ał