Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 387/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, 58
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant: ref. staż. Marta Chocianowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi x na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy, po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją wydaną w dnu [ ... ] r. w sprawie o syg. akt [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. wydaną w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r.

o wydaniu prawa jazdy kategorii [...]i odmowy wydania prawa jazdy kategorii [...].

W dniu [...] r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego

[...] ( data nadania [...]r.) wpłynęła skarga [...] na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...]r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga została wniesiona ze znacznym uchybieniem terminu do jej złożenia. Organ wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. została skutecznie doręczona stronie w dniu [...] r. , na dowód czego organ przedłożył wydruk ze strony internetowej doręczyciela - firmy . Wskazując dalej, że nawet, gdyby przyjąć za datę doręczenia decyzji [...] r. ( błędnie w odpowiedzi na skargę wskazano rok r. [...]), tj. datę, w której doręczono zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji do Kolegium, to i tak termin [...] dni przewidzianych na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego byłby naruszony. Organ wskazał, że strona została powiadomiona prawidłowo o prawie do złożenia skargi za pośrednictwem Kolegium w terminie [...]dni od dnia doręczenia decyzji. Skarga została zaś nadana dopiero w dniu[...] r. w urzędzie pocztowym.

W uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniesionym pismem z dnia [...] r. [...]wskazał, że decyzję otrzymał prawdopodobnie w[...] r. [...] r. przez przypadek, będąc u prawnika posługującego się językiem polskim dowiedział się o treści tej decyzji. Z tym też dniem, w ocenie skarżącego, ustała przyczyna jego niewiedzy na temat treści decyzji. Po uzyskaniu tłumaczenia w dniu[...] r. skarżący nadał

w urzędzie pocztowym skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący podniósł także, że [...]– dniowy termin do złożenia skargi był za krótki, aby mógł skutecznie przygotować się do obrony we własnej sprawie, jako obcokrajowiec. Decyzja musiała zostać najpierw przetłumaczona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...]poinformowało, że nie posiada innych dowodów doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, niż te które zostały dołączone do akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę.

Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że jak wynika ze stanowiska skarżącego, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego otrzymał w [...]r. Pełnomocnik wskazał również na datę [...] r.,

w której do organu dotarło zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego decyzji. Pełnomocnik ponownie wskazał na takie okoliczności, jak ta, że skarżący nie posługuje się językiem polskim, sporna decyzja została wydana po [...]latach od chwili wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Skarżący o sprawie administracyjnej już wtedy zapomniał, sądząc, ze jego odwołanie zostało uznane. Po przetłumaczeniu zaskarżonej decyzji, skarżący zwrócił się o pomoc do profesjonalnego pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi z uwagi na niespełnienie przesłanek z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przedmiotowa decyzja organu II instancji została doręczona skutecznie skarżącemu w [...] r., co potwierdził jego pełnomocnik na rozprawie w dniu [...]r. W dniu [...] r. do organu dotarło zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji – zob. k. 10-11 i 57 akt sądowych. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie ( [...]dni od doręczenia ) jej zaskarżenia do Sądu.

Skarga i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia zostały wysłane pocztą elektroniczną w dniu [...] r. oraz nadane w urzędzie pocztowym

w dniu[...] r.

W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, by podniesione przez skarżącego okoliczności wskazywały na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie dochował staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Mając świadomość nieznajomości języka polskiego, po otrzymaniu korespondencji z Polski, gdzie jako nadawca wskazany był precyzyjnie organ II instancji, nie zadbał o to, by zapoznać się z treścią pisma, mimo, że wiedział o tym, że w Polsce toczy się sprawa administracyjna z jego udziałem. W istocie więc zaniechanie niezwłocznego przetłumaczenia otrzymanego pisma (decyzji) pozbawiło skarżącego możliwości terminowego wniesienia skargi. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują dłuższego, niż [...]dniowy termin do wniesienia skargi.

Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi z dnia 28 lutego 2017 r. nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Przedmiotowa decyzja organu II instancji została doręczona skutecznie skarżącemu w [...] r., co potwierdził jego pełnomocnik na rozprawie w dniu [...]r. W dniu [...] r. do organu dotarło zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji – zob. k. 10-11 i 57 akt sądowych. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie ( 30 dni od doręczenia ) jej zaskarżenia do Sądu.

Skarga i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia zostały wysłane pocztą elektroniczną w dniu [...] r. oraz nadane w urzędzie pocztowym

w dniu[...] r., czyli po upływie powyższego 30 dniowego terminu.

Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ale Sąd odmówił mu przywrócenia terminu do dokonania tej czynności na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 28 lutego 2017 r.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.