Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 205/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1 i 2, art. 231
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 636/22 w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 12 września 2022 r. nr 0601-IOV-2.4103.17.2022.10 w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 29 października 2022 roku M. S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 12 września 2022 roku, utrzymującą decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w L. z 21 marca 2022 roku określającą obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług. Skarżący w skardze nie określił wartość przedmiotu zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 36.950,00 zł. Skarżący zobowiązany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia przez WSA w Lublinie, pismem z 28 grudnia 2022 roku, również wskazał kwotę 36.950,00 zł.

Zarządzeniem z 7 marca 2023 roku, sygn. akt I SA/Lu 636/22, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.109 zł stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej "Rozporządzenie"). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania.

Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony Stronie w dniu 28 marca 2023 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 28), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 4 kwietnia 2023 roku.

Pismem z 4 kwietnia 2023 roku Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym ponownie złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w całości, powołując się na argumentację zawartą we "wcześniejszej korespondencji", nie podając jednak, żadnych informacji, dotyczącej tej "korespondencji".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Decydujące znaczenie dla ustalenia rodzaju należnej opłaty sądowej (stałej bądź stosunkowej) ma kwestionowany przed sądem akt. Jeśli bowiem konkretyzuje on należność pieniężną, której dotyczy spór, strona powinna uiścić wpis stosunkowy obliczony według zasad przewidzianych w ww. Rozporządzeniu.

Odpowiadając na zażalenie Skarżącego, nie można przyznać mu racji. Postanowieniem z 30 stycznia 2023 roku, sygn. akt I SPP/Lu 156/22, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie po rozpoznaniu zażalenia Strony z 4 kwietnia 2023 roku (to samo zażalenie jest przedmiotem rozpoznania przez NSA w niniejszej sprawie i znajduje się w aktach sądowych, k. 31), postanowieniem z 12 kwietnia 2023 roku, sygn. akt I SPP/Lu 54/23, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 stycznia 2023 roku, sygn. akt I SPP/Lu 156/22 w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia Skarżący pismem z 11 maja 2023 roku złożył sprzeciw. Kolejnym postanowieniem WSA w Lublinie z 18 maja 2023 roku, sygn. akt I SPP/Lu 54/23, Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W rozpatrywanej sprawie kluczowa dla rozstrzygnięcia pozostawała okoliczność, że Skarżący nie został zwolniony przez WSA w Lublinie od ponoszenia kosztów sądowych, co zostało opisane powyżej, a ponadto w swoim zażaleniu nie wskazał on żadnych merytorycznych argumentów, do których mógłby odnieść się Naczelny Sąd Administracyjny.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez Stronę do wezwania. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3