Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 1/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2025-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 57, art.58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej skarżącemu w dniu [...] stycznia 2025 r. (UPD – k. 28 akt sądowych). W wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały usunięte, a w piśmie z [...] stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że skarżąca nie będzie popierać dalej skargi i wnosi o odrzucenie skargi z uwagi na braki formalne i fiskalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Nieusunięcie - pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Jednocześnie stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi.

Analiza akt sprawy wykazała, że pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżąca, ani jej pełnomocnik nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, oraz nie usunęli pozostałego braku skargi, co w świetle powyższych przepisów uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia [...] stycznia 2025 r. oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona. Oznacza to, że skarga musi być dopuszczalna i nie może zawierać braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, CBOSA).

W niniejszej sprawie wniesiona skarga była nieopłacona i zawierała brak formalny. Braki te nie zostały usunięte, tak więc cofnięcie skargi nie było skuteczne.

Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.