Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 93/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić zawieszenia postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 kwietnia 2011 r., sprecyzowanym następnie pismem

z dnia 12 maja 2011 r. skarżąca B. G. wystąpiła z żądaniem zawieszenie postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek nawiązała do przedmiotu postanowienia w sprawie prawa pomocy, stwierdzając, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie odpowiada jej sytuacji majątkowej. Podniosła też, że organy administracji "przerzucają na nią" skutki własnych uchybień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić wypada, że postępowanie sądowoadministracyjne rządzi się zasadą koncentracji, co oznacza, że przypadki przerwania biegu postępowania należą do wyjątków i wymagają interpretacji zawężającej (por.

Z. Czarnik: Podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, Przemyśl 2007, s. 18).

Jako podstawę żądania zawieszenia postępowania skarżąca wskazała niezadowolenie z postanowienia w sprawie prawa pomocy oraz własną negatywną ocenę działalności organów, których dotyczy jej skarga. Żadna z tych okoliczności nie stanowi usprawiedliwionej podstawy żądania zawieszenia postępowania. Przesłanki zawieszenia postępowania wymieniają wyczerpująco art. 124 § 1, art. 125 § 1 i art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Należą do nich: śmierć strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utrata zdolności procesowej lub sądowej, utrata przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, baki w składzie organu jednostki organizacyjnej będącej stroną, znajdowanie się strony w miejscowości pozbawionej komunikacji z siedzibą sądu, wszczęcie postępowania upadłościowego, przedstawienie przez sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu lub Trybunałowi Sprawiedliwości UE, wniesienie skargi po wszczęciu nadzwyczajnego postępowania administracyjnego (art. 125 § 1 p.p.s.a.), uzależnienie rozstrzygnięcia sprawy od wyniku innego postępowania, ujawnienie się czynu, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, brak możliwości nadania sprawie dalszego biegu wskutek wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez niego zarządzenia, śmierć pełnomocnika (art. 125 § 1 p.p.s.a.) oraz zgody wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.).

Skoro nie zaszła żadna z wymienionych w p.p.s.a. podstaw zawieszenia postępowania, wniosek skarżącej nie mógł być uwzględniony.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 124 § 1, art. 125 § 1, art. 126 i art. 131 p.p.s.a., postanowił jak

w sentencji.