Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 5171/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3.
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 123, art. 75 par. 1, art. 141 par. 1, art. 262 par. 2.
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 257, art. 255.
journal: Dz.U. 2023 poz 1170
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j.)
article: art. 130 ze zn.
journal: Dz.U. 2020 poz 1575
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S. A. z siedzibą w C. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia dowodów z zeznań świadków postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 17 sierpnia 2023 r. [...] S.A. z siedzibą w C. (dalej: "skarżąca", "strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Urząd Patentowy", "organ") z 10 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia dowodów z zeznań świadków.

Skarżąca zarzuciła organowi, że błędnie przyjął brak możliwości zaskarżenia powołanego postanowienia. Zdaniem skarżącej możliwość wniesienia skargi wynika z art. 257 w związku z art. 255 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170; dalej: "p.w.p."). Zarzuciła również organowi, że wzywając ją do uiszczenia zaliczki na poczet przyszłych kosztów związanych z przeprowadzeniem dowodów, przekroczył upoważnienie ustawowe wynikające z art. 252 ust. 2 p.w.p. i w sposób nieuprawniony zastosował przepisy Kodeksu postępowania cywilnego wraz z wynikającymi z nich konsekwencjami prawnymi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 123 i art. 75 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p., na które nie przysługuje środek zaskarżenia. Urząd Patentowy RP podniósł, że postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na wydane na podstawie art. 123 i art. 75 § 1 k.p.a. postanowienie Urzędu Patentowego z 10 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia dowodów z zeznań świadków.

Stosownie do treści art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.

Analiza treści przytoczonych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wskazuje, że na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienie organu administracji publicznej w przedmiocie wniosku dowodowego strony nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem postanowienie kończące postępowanie, nie rozstrzyga ono o istocie sprawy i nie przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia. Nie zostało również wydane w toku postępowania egzekucyjnego czy zabezpieczającego. Postanowienia dowodowe mogą być kwestionowane przez stronę łącznie z decyzją w odwołaniu bądź wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (vide B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa 2005, s. 405).

Takiego stanu rzeczy nie zmienia również zawarte w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcie o ustaleniu i wezwaniu skarżącej do uiszczenia zaliczki na poczet należności związanych ze stawiennictwem na rozprawie świadków, o których przesłuchanie wnosiła strona. Przepisy proceduralne, określone w ustawie Prawo o własności przemysłowej, nie przewidują możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia w przedmiocie dopuszczenia lub odmowy dopuszczenia określonych dowodów, zaś kwestia ustalenia ewentualnej zaliczki na poczet przyszłych kosztów związanych z ich przeprowadzeniem stanowi część takiego postanowienia. Rozstrzygnięcie organu - w formie postanowienia – o dopuszczeniu dowodu nie kończy postępowania w sprawie, a jak wspomniano wyżej, brak jest regulacji, która przewidywałaby zażalenie na tego typu postanowienie. Podobnie, rozstrzygnięcie o zobowiązaniu strony do uiszczenia zaliczki na poczet wydatków związanych z prowadzonym postępowaniem nie kończy postępowania w sprawie, a przepisy p.w.p. nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia. Stąd też tego typu postanowienie nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 872/12, z 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 206/17, z 2 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2170/18).

Możliwość zaskarżenia postanowienia w przedmiocie dopuszczenia dowodów w postępowaniu przez Urzędem Patentowym, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie wynika z art. 257 p.w.p. Zgodnie z tym przepisem na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255, stronom przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis ten ogranicza zakres zaskarżalności rozstrzygnięć Urzędu Patentowego tylko do spraw, o których mowa w przepisie art. 255, a więc do spraw enumeratywnie wymienionych w punktach 1 do 9 ustępu 1 cytowanego przepisu. Żaden ze wskazanych punktów art. 255 ust. 1 p.w.p. nie stanowi o postanowieniach tego organu w przedmiocie dopuszczenia bądź odmowy dopuszczenia dowodu. Nie można natomiast z powołanych przepisów wywodzić, że wszystkie postanowienia wydane w jednym z postępowań wymienionych w art. 255 ust. 1 p.w.p. przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skarga na postanowienie dowodowe Urzędu Patentowego nie wynika zatem z art. 3 § 3 p.p.s.a., który umożliwia dokonanie kontroli sądowoadministracyjnej działalności administracji publicznej w zakresie, w jakim kontrola ta nie została przewidziana w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a wynika ona z treści przepisów innych ustaw (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 1082/08).

Sąd zwraca uwagę, że, jak wskazał organ przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 1304 k.p.c., skutkiem nieuiszczenia przez skarżącą zaliczki w wysokości określonej w zaskarżonym postanowieniu będzie pominięcie zgłoszonych dowodów w postępowaniu. Brak zaskarżalności postanowienia o dopuszczeniu dowodu nie pozbawia strony możliwości poddania kontroli sądowej kwestii ewentualnego nieskorzystania przez organ z tych dowodów przy rozstrzyganiu sprawy. W sytuacji bowiem niekorzystnej dla strony decyzji strona będzie mogła, jak wskazano wyżej, zakwestionować postanowienie dowodowe, w tym również tryb jego wydania, w skardze na decyzję rozstrzygającą sprawę co do jej istoty.

W konsekwencji Sąd nie mógł rozpoznać wniesionej w niniejszej sprawie skargi merytorycznie. Na obecnym etapie postępowania, wobec braku zaskarżalności postanowienia Urzędu Patentowego RP o dopuszczeniu dowodów, Sąd nie mógł odnieść się także do zarzutów skarżącej związanych w właściwością trybu zastosowanego przy ustalaniu zaliczki na poczet przyszłych kosztów przeprowadzenia dowodów.

Na marginesie wskazać należy, że przepisy k.p.a. również nie przewidują zaskarżalności postanowienia w przedmiocie żądania od strony zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, wydanego na podstawie art. 262 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt II OSK 994/12). W orzecznictwie wydanym na gruncie powołanego przepisu przyjmuje się, że nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, ani nie rozstrzyga w sposób ostateczny o ostatecznej wysokości kosztów postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1282/09).

W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.