Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 494/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wstrzymanie wykonania obiektu i nałożenie obowiązku przedłożenia określonych dokumentów p o s t a n a w i a przyznać H. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.


UZASADNIENIE

Skarżący, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek podniósł, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto. Na stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na żywność – [...] złotych, na leki – [...] złotych oraz rachunki – [...] złotych i pozostałe – [...] złotych. Skarżący podkreślił, że żyje bardzo oszczędnie oraz, iż spłaca zadłużenie powstałe w związku ze spłatą kredytów zaciągniętych na budowę domu. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący nadesłał m.in. potwierdzenie wypłaty/odbioru emerytury z miesiąca lipca 2014 r., z którego wynika, że otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, potwierdzenie wypłaty kredytu w kwocie [...] złotych z dnia 24 czerwca 2014 r., potwierdzenia wpłaty rat kredytu zaciągniętego w [...], z których wynika, że tytułem spłaty rat wpłacana jest kwota [...] złotych, oraz decyzję KRUS, z której wynika, że skarżący otrzymuje emeryturę w kwocie [...] złotych. W piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. skarżący oświadczył zaś, że kredyty zaciąga aby spłacić kredyty zaciągnięte wcześniej na budowę domu oraz ponoszenie kosztów utrzymania, gdyż zdarza się, że wydaje miesięcznie więcej niż ma dochodów.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Skoro bowiem kwota dochodów netto skarżącego jest niższa od jego miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, nie można przyjąć, aby był on w stanie pokryć wydatki związane z najistotniejszymi potrzebami życiowym.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.