Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2829/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia 19 września 2022 r., nr LXVIII/751/22 w przedmiocie zajęcia stanowiska w przedmiocie pozwu oraz zawezwania do próby ugodowej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej jako Skarżąca) pismem z 19 października 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta O. (dalej jako organ lub Rada) w sprawie zajęcia stanowiska w przedmiocie pozwu oraz zawezwania do próby ugodowej dotyczącego spółki [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności rzeczonej uchwały zarzucając jej naruszenie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" przez nie wskazanie przepisu, który wskazywałby kompetencje Rady do jej podjęcia, zaś powołanie w treści uchwały zapisu statutu nie stanowi wskazania przepisu prawnego stanowiącego podstawę do podjęcia uchwały przez Radę. Dodatkowo Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 18 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, który stwarza Radzie jedynie możliwość podjęcia uchwały ukierunkowanej na dalsze działania organu wykonawczego, nie mieści się zaś nakazanie stosowania konkretnych rozwiązań prawnych, ani też załatwianie konkretnych spraw. Ponadto wskazała, że radni nie dysponowali pełnymi projektami dokumentów w postaci pozwu oraz zawezwania do próby ugodowej i załącznikami do projektów pism, a przed podjęciem uchwały radni nie dysponowali tekstem aktualnej umowy spółki. Wreszcie Skarżąca zarzuciła kwestionowanej uchwale nie powołanie w jej treści, jako złączników dokumentów, których treść była nią zatwierdzana, co uniemożliwia stwierdzenia jaką argumentację i zarzuty popiera Rada, a to czyni uchwałę niezrozumiałą i niedookreśloną i umożliwia organowi nadzorczemu ustalenia czy uchwała byłą zgodna z prawem

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1). Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm. - dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z treści powołanych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, ocenia więc czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jego wydania.

Przedmiotem skargi rozpatrywanej przez Sąd jest uchwała Rady Miasta O. w sprawie zajęcia stanowiska w przedmiocie pozwu oraz zawezwania do próby ugodowej dotyczącego spółki [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O.

Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez Sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Jednocześnie trzeba wyraźnie podkreślić, że zakres kognicji sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa, w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 p.p.s.a. Sąd ocenia więc pod względem zgodności z prawem: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi włączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają w również sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta O. w sprawie zajęcia stanowiska w przedmiocie pozwu oraz zawezwania do próby ugodowej. Zaskarżona uchwała, niewątpliwie nie jest aktem prawa miejscowego, te – jak wynika bowiem z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP – są aktami prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Tymczasem kontrolowany akt nie ustanawia przepisów abstrakcyjnych, kierowanych do ogółu podmiotów zamieszkujących na obszarze właściwości organu uchwałodawczego. Przeciwnie sformułowany jest w sposób konkretny zarówno pod względem podmiotowym – bo dotyczy wyłączenie Skarżącej, jak i przedmiotowym – odnosi się do pozwu oraz zawezwania Skarżącej do próby ugodowej.

Zatem skarżona uchwała powinna zostać zakwalifikowana jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego inny niż określone w pkt 5. Takie formy działania organów administracji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., podlegają zaś kognicji sądów administracyjnych jedynie wówczas, gdy podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej. Uchwała Rady Miasta O. nie spełnia tej przesłanki, tj. nie stanowi aktu dotyczącego spraw z zakresu administracji publicznej, dotyczy wszak – jak ustalono wyżej – sporu cywilnoprawnego pomiędzy Skarżącą, a Gminą Miastem O.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ww. skargi, bowiem nie mieści się ona we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu. Tym samym, wspomniana skarga – jako dotycząca spawy niemieszczącej się w zakresie administracji publicznej, bo dotyczącej sfery stosunków cywilnoprawnych – jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.