Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 333/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 239;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 470/23 w przedmiocie odrzucenia skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2022 r., nr KOC/2980/Ni/22 w przedmiocie umorzenia należności z tytułu opłaty dodatkowej za postój pojazdu bez wniesienia opłaty parkingowej w strefie płatnego parkowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 470/23 odrzucił skargę J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2022 r., w przedmiocie umorzenia należności z tytułu opłaty dodatkowej za postój pojazdu bez wniesienia opłaty parkingowej w strefie płatnego parkowania.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 15 marca 2023 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca stosowne wezwanie został uznana za doręczoną w dniu 13 kwietnia 2023 r.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wpłaty opłaty od skargi, zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzucając naruszenie przepisów postepowania: art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w związku z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu ze względu na zły stan zdrowia w sytuacji, gdzie przebywał u rodziny poza miejscem zamieszkania. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdyż w jego ocenie, nie dokonał tego z przyczyn niezależnych od niego – nie przebywał w domu ze względu na zły stan zdrowia.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 470/23 Sąd pierwszej instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od złożonej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 p.p.s.a. uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy p.p.s.a. regulujące podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżonemu doręczone w trybie awizo. Na kopercie znajduje się adnotacja o dokonaniu pierwszego awizowania z datą 30 marca 2023 r. Natomiast data drugiego awizowania to 7 kwietnia 2023 r. Słusznie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że termin doręczenia przedmiotowego wezwania przypadał na dzień 13 kwietnia 2023 r., co pozostaje zgodne z dyspozycją art. 73 § 4 p.p.s.a. Zasadnie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że w sytuacji braku uzupełnienia braku formalnego skargi, należało na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.