Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 1207/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 121/24 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 29 grudnia 2023 r., nr 2001-IEW.4121.3.2023 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 121/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 29 grudnia 2023 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając ten wyrok w całości. Tym samym pismem wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z 28 sierpnia 2023 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczony przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na mocy odesłania zawartego w art. 193 p.p.s.a.

W orzecznictwie za ugruntowany należy uznać – akceptowany przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – pogląd kładący nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 20.8.2018 r., sygn. akt II FSK 1837/18; z 14.11.2018 r., sygn. akt I FSK 1223/17; z 20.11.2018 r., sygn. akt II FZ 638/18; z 21.10.2020 r., sygn. akt I GSK 1277/20 – CBOSA). Skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Uzasadnienie zgłoszonego żądania powinno zatem zawierać opis okoliczności decydujących o potrzebie zastosowania tymczasowej ochrony sądowej.

W świetle powyższych uwag wniosek Skarżącego nie mógł odnieść zamierzonego przez niego rezultatu. Żądanie Skarżącego powinno zawierać w istocie argumentację tj. konkretne dane, twierdzenia, wyliczenia kosztów utrzymania potwierdzonych dokumentacją źródłową wskazującą na rzeczywiste ryzyko powstania znacznej szkody majątkowej w następstwie wykonania decyzji podatkowej. Zadaniem strony jest bowiem przedstawienie spójnego i wyczerpującego obrazu sytuacji materialnej i kondycji finansowej, w sytuacji, gdy tego rodzaju okoliczności mają przesądzać o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący jednak nie odniósł się do przedmiotowego wniosku w uzasadnieniu pisma, a tym samym nie wskazał okoliczności uzasadniających przyznanie mu tymczasowej ochrony sądowej poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.