Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 49/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Wójcik asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie zdalnej w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi F. I. Sp. z o. o. w W. na decyzję Naczelnika Kujawsko - Pomorskiego Urzędu Celno - Skarbowego w Toruniu z dnia 5 grudnia 2022 r. nr 438000-COP.4103.12.2022.23 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2018 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

P. z [...] stycznia 2023 r. [...] sp. z o. o (zwana dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w T. (zwany dalej: "Naczelnik UCS", "UCS", "Organ", "organ drugiej instancji" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] grudnia 2022 r. Zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie uchylenia w całości decyzji wydanej [...] stycznia 2022 r. przez Naczelnika UCS jako organ pierwszej instancji. W decyzji pierwszoinstancyjnej określono Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2018 r., wysokość podatku do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za styczeń – maj 2018 r., wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za czerwiec – listopad 2018 r. oraz ustalono na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń – listopad 2018 r.

Zaskarżona decyzja organu odwoławczego została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Względem Skarżącej była prowadzona kontrola a następnie postępowanie podatkowe. W oparciu o zebrany materiał dowodowy Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. określił [...] sp. z o. o. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2018 r., wysokość podatku do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za miesiące od stycznia do maja 2018 r., wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od czerwca do listopada 2018 r., a także ustalił na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2018 r.

Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że Spółka pomniejszyła w poszczególnych miesiącach badanego okresu należny podatek od towarów i usług o podatek naliczony, wynikający z faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją pismem z dnia [...] lutego 2022 r. Skarżąca złożyła odwołanie, w którym m.in. przedstawiła szereg zarzutów w kwestii braku zebrania całości materiału dowodowego sprawy, braku rozpatrzenia i oceny całości materiału dowodowego, zaniechania przeprowadzenia dowodów istotnych w sprawie zgodnie z żądaniem strony, oraz oceny materiału dowodowego w sposób stronniczy, z przekroczeniem swobodnej oceny dowodów. Ponadto Pełnomocnik Skarżącej zarzucił naruszenie przez organ przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa", "O.p") poprzez brak umożliwienia zapoznania się Stronie postępowania z całością materiału dowodowego sprawy i wypowiedzenia co do zebranych dowodów.

Po przeanalizowaniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz argumentów podniesionych w odwołaniu, a także mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 342/22, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

W skardze zawarto wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zwrot kosztów postępowania na rzecz Strony.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 121 § 1, art. 123, art. 129, art. 180, art, 181, art. 187, art. 188 oraz art. 191- 192 O.p. w zw. z art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813 z późn. zm.; dalej: "ustawa o KAS") w zw. z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 października 2019 r. C-189/18, Glencore Agriculture Hungary Kft. przeciwko Nemzeti Ado- es Vamhivatal Fellebbviteli Igazgatosaga poprzez brak umożliwienia zapoznania się Stronie z całością materiału dowodowego sprawy,

2. art. 127 w zw. z art. 239 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1-3 O.p. w zw. art. 94 ust. 2 ustawy o KAS poprzez brak ponownego rozpoznania sprawy w całości na skutek wniesionego odwołania,

3. art. 127, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i brak rozpatrzenia sprawy w całości w postępowaniu odwoławczym,

4. art. 179 § 1 w zw. z. art. 123 § 1, 129 i 178 § 1 w zw. z art. 233 § 2 O.p. poprzez zawarcie w decyzji wskazań co do sposobu zaznajomienia Strony z aktami sprawy, których jawność wyłączono w sposób zanonimizowany, podczas gdy akta te powinny być udostępnione Stronie w sposób jawny w całości,

5. art. 233 § 2 O.p. poprzez brak wskazania okoliczności faktycznych, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy,

6. art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) poprzez brak zawieszenia postępowania w sprawie, w której wydanie decyzji było uzależnione od rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w zakresie zasad udostępnienia Stronie materiału dowodowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z treści zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "p.p.s.a."), wynika, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy tym na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala.

Skarga jest niezasadna.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w T. z dnia [...] grudnia 2022 r. uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu II instancji była zatem decyzją kasacyjną. Podstawę prawną rozstrzygnięcia organu II instancji stanowił bowiem art. 233 § 2 O.p., który uprawnia organ odwoławczy do uchylenia w całości decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zdaniem Sądu do oceny czy przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe było dotknięte wadami wymagającymi do ich usunięcia uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W kontrolowanej sprawie organ odwoławczy uzasadniając uchylenie decyzji organu I instancji powołał się na nieprawomocny wyrok z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 342/22, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił postanowienie UCS w przedmiocie odmowy umożliwienia Skarżącej w sposób jawny zapoznania się z dokumentami, które z uwagi na interes publiczny wyłączono spod jawności dla Strony. Sąd w uzasadnieniu tego wyroku wskazał, iż "W treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organ wymienił dokumenty, które zostały wyłączone z akt sprawy ze względu na interes publiczny z uwagi na fakt, że zawierały one dane dotyczące podmiotów i osób niezwiązanych ze sprawą, w tym m.in. dane osobowe (obejmujące m.in., takie elementy jak np.: imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, PESEL, miejsce zamieszkania), dane z deklaracji podatkowych, rejestrów sprzedaży i zakupów, wyciągów bankowych podmiotów, wobec których prowadzane były postępowania. Organ wskazał także, że wyłączenie dokumentów nastąpiło w drodze sporządzenia z nich wyciągów, które zostały pozbawione wymienionych wyżej danych (anonimizacji). Organ wskazał ponadto, że dokumenty te dotyczą okoliczności istotnych dla sprawy i zawierały dane i informacje dotyczące podmiotów niebędących bezpośrednimi kontrahentami strony, czy bezpośrednio z nią niezwiązanych. Jednocześnie włączając zanonimizowane dokumenty organy uznały, że postępują zgodnie z zasadą jawności postępowania, w konsekwencji czego nie naruszono zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez uniemożliwienie Spółce prawa do ustosunkowania się do zebranego materiału dowodowego". Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku stwierdził także, że "Analiza treści znajdujących się w aktach większości dokumentów wskazuje, że usunięte zostały oznaczenia pozwalające na identyfikację jakiegokolwiek podmiotu. Przykładowo, także przedstawiony w protokole kontroli w spółce "V" schemat łańcucha "dostawców i nabywców usług bezpośrednich, jak i pośrednich" (por. k. 186 akt admin.) nie pozwala na powiązanie dokumentu z działaniami Skarżącej. Trafnie podnoszony przez Spółkę zakres anonimizacji znajdujących się w aktach sprawy dokumentów powoduje zasadne wątpliwości do co możliwości realnej oceny i odniesienia się do nich przez stronę. Z dokumentów tych nie wynika nawet pośredni związek z działaniami Spółki. Rodzi się tym samym uzasadnione pytanie jaki w ogóle był powód włączenia omawianych dokumentów do akt sprawy, gdy ich związek z działaniami Skarżącą w istocie rzeczy nie jest możliwy do ustalenia, co czyni też iluzorycznym zapewnienie stronie przez organ prawa do czynnego udziału w postępowaniu".

Dokonując kontroli decyzji kasacyjnej – jak w niniejszej sprawie - sąd ocenia, czy organ odwoławczy nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 233 § 2 O.p. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Odnośnie powyższego w orzecznictwie przyjmuje się, że wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej.

Zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zasadnie organ skorzystał z możliwości wskazanej w art. 233 §2 O.p. albowiem tut. Sąd w uzasadnieniu cytowanego powyżej wyroku w sprawie I SA/Bd 342/22 zakwestionował dokonany przez UCS sposób anonimizacji i wyłączenia dokumentów z akt sprawy, bowiem takie działanie organu wykluczyło możliwość ustalenia związku pomiędzy działaniami Skarżącej a dokumentami (dowodami), na których oparł się organ. Uzasadnienie faktyczne decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w istotnej części opierało się natomiast na wyłączonych z akt sprawy dowodach, co do których odmówiono Skarżącej możliwości zapoznania się z nimi.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że stronie postępowania należy zapewnić prawo do zapoznania się z aktami sprawy w sposób umożliwiający ocenę czy mają znaczenie dla sprawy. Wyłączenie jawności obszernych fragmentów akt sprawy jest rozwiązaniem praktycznym i wygodnym dla organów podatkowych, niemniej jednak, nie daje się ono pogodzić z zasadami wynikającymi z art. 178 i 179 o.p. powiązanymi z art. 121 i 124 tej ustawy (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2021 r. sygn. III FSK 1431/21). Powyższy pogląd tut. Sąd podziela i przyjmuje za własny.

Zarzuty skargi w niniejszej sprawie dotyczyły m.in. braku umożliwienia zapoznania się Stronie z całością materiału dowodowego sprawy. W ocenie Sądu słusznie organ II instancji uchylił decyzję celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób zapewniający stronie możliwość zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami i odniesienia się do nich. Zdaniem Sądu organ odwoławczy może przeprowadzić jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, co w niniejszej sprawie nie byłoby możliwe. Postępowanie dowodowe przed organem II instancji nie byłoby bowiem postępowaniem "uzupełniającym". W tym kontekście Sąd zwraca uwagę, że w decyzji kasacyjnej UCS zawarł wskazanie dla organu I instancji, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu odnieść się do wniosków dowodowych, dokumentów i materiałów złożonych przez Stronę w trakcie postępowania odwoławczego, w tym m. in. wiadomości e-mail, zawartych umów, cenników oraz opinii I. z dnia [...] maja 2022 r.

Postępowanie dowodowe realizowane jest w związku z dążeniem organu do ustalenia prawdy obiektywnej, co wymaga podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 w związku z art. 187 § 1 O.p.). O tym, czy dana okoliczność została udowodniona, organ podatkowy decyduje w ramach formułowania oceny w tym przedmiocie na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 191 O.p.). W pojęciu "przeprowadzenia postępowania dowodowego", którym posługuje się art. 233 § 2 O.p., mieści się nie tylko zebranie materiału dowodowego, ale także jego swobodna ocena w ramach art. 191 O.p., jako towarzysząca czynnościom organu zmierzającym do ustalenia wszelkich okoliczności faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy w poszanowaniu zasady prawdy obiektywnej (art. 122 w związku z art. 187 § 1 O.p.) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2021 r., I FSK 35/18; LEX nr 3265637).

Tut. Sąd wskazuje na pogląd wynikający z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 13 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 28/22, który podziela, że ustawodawca odstępując od zastosowania zasady bezpośredniości przeprowadzania dowodów, dał pierwszeństwo zasadzie prawdy obiektywnej. Niemożność uczestniczenia podatnika (strony danego postępowania podatkowego) w przeprowadzanych dowodach, gdyż z przyczyn oczywistych nie mógł on brać udziału w czynnościach postępowania karnego (czy w postępowaniach podatkowych dotyczących innych podatników), nie pozbawia wartości dowodowej zgromadzonych w tych innych postępowaniach dowodów. Stosownie do postanowień art. 191 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem organów podatkowych jest poddanie ocenie tak uzyskanych dowodów. W takiej sytuacji zasada czynnego udziału strony w postępowaniu określona w art. 123 Ordynacji podatkowej jest realizowana poprzez zaznajomienie strony z tymi dowodami w trybie art. 200 § 1 tej ustawy i umożliwienie jej wypowiedzenia się w ich zakresie.

W niniejszej sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję UCS z dnia [...] grudnia 2022 r. Sąd podziela tezy wynikające z wyroku z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 342/22 sprowadzające się do stwierdzenia, że dokumenty znajdujące się w aktach sprawy zostały zanonimizowane w taki sposób, że nie jest możliwy do ustalenia ich związek ze Skarżącą, co czyni iluzorycznym zapewnienie stronie przez organ prawa do czynnego udziału w postępowaniu.

W ocenie Sądu skoro w postępowaniu przed UCS bezzasadnie odmówiono umożliwienia Skarżącej zapoznania się z dokumentami to oparcie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przez organ I instancji na zanonimizowanych w ten sam sposób dokumentach byłoby wadliwe. W związku z powyższym w ocenie Sądu słusznie organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji, aby zapewnić stronie nie tylko czynny udział w każdym stadium postępowania, ale również rozpoznanie sprawy przez organy obu instancji.

W konsekwencji powyższego zarzuty sformułowane w skardze należało uznać za niezasadne, bowiem uzupełniając postępowanie dowodowe, jak również ingerując w meritum sprawy i treść rozstrzygnięcia organu I instancji, organ odwoławczy naraziłby się na obrazę art. 127 O.p.

Odnosząc się do zarzutów braku rozpoznania merytorycznie sprawy przez organ II instancji Sąd wyjaśnia, że decyzja kasacyjna może być wydana tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Powyższe oznacza, że organ odwoławczy przy jej wydawaniu ogranicza się tylko do oceny potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz jego zakresu. Organ nie rozstrzyga wówczas o meritum sprawy i nie przeprowadza też merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ I instancji. Reasumując w ocenie Sądu – wobec konieczności przeprowadzenia w sprawie postępowania dowodowego z udziałem Strony w sposób zapewniający jej odniesienie się do materiału dowodowego – słusznie organ odwoławczy wydał decyzję kasacyjną i zaniechał merytorycznego rozpoznania sprawy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w zw. z art. 153 p.p.s.a poprzez brak zawieszenia postępowania w sprawie, w której wydanie decyzji było uzależnione od rozstrzygnięcia sądu administracyjnego w zakresie zasad udostępniania stronie materiału dowodowego, Sąd wskazuje, że ww. przepis Ordynacji podatkowej stanowi, iż organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Pojęcie zagadnienia wstępnego zostało wyjaśnione w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 353/22 (Legalis 2840358) stwierdził, że zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne. Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku, zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne, od rozstrzygnięcia których uzależnione jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej. Ponadto z zagadnieniem wstępnym, zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje zatem w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd. Jeżeli "zagadnienie" wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (zob. wyrok NSA z 28 czerwca 2022 r. sygn. akt III FSK 396/22).

Odnosząc poczynione rozważania do niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się wystąpienia zagadnienia wstępnego, które miałoby skutkować zawieszeniem postępowania. Zagadnienie dotyczące anonimizacji dokumentów obecnie oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynikło ono w trakcie postępowania i dotyczyło kwestii proceduralnej. Ustawa regulująca postępowanie podatkowe nie zawiera postanowień uzależniających wydanie rozstrzygnięcia kończącego sprawę co do istoty od prawomocnego zakończenia wszelkich wynikłych w trakcie sprawy sporów proceduralnych. Ustawa ta przewiduje natomiast osobny tryb wzruszania rozstrzygnięć organów podatkowych w razie wystąpienia uchybień proceduralnych już po wydaniu takiej decyzji.

Mając na uwadze, że Sąd w kontrolowanej sprawie nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa mających wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie skarga wniesiona w tej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu, dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

J. Ziołek U. Wiśniewska T. Wójcik