Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4334/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie (WSA, Krystyna Tomaszewska, Bożena – Więch Baranowska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchylającej pozwolenie na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. wojewoda [...], po rozpatrzeniu wniosku K. T., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] listopada 2000 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją z dnia [...].11.2000 r. Starosta W. uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. i T. T. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr [...], położonych w K. przy ul. [...].

U podstaw powyższej decyzji leżało ustalenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., iż w trakcie budowy inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego, w wyniku których organ nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia [...].08.2000 r. wstrzymał roboty budowlane.

W ocenie Wojewody [...], decyzja o uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o art. 36a jest zasadna i zgodna z prawem, a w sprawie niniejszej nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 kpa uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003 r. znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. T., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podkreślił, iż w przypadku istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, bez uzyskania decyzji o zmianie o pozwoleniu na budowę, przy czym kwestia "istotności odstąpienia" pozostaje w gestii uznania administracyjnego.

W wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 14.08.2000 r. organ nadzoru budowlanego stwierdził, iż inwestor dokonał "zmiany konstrukcji budynku" w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. sytuacja taka uzasadniała w ocenie organu odwoławczego zastosowanie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, co czyni słuszną decyzję Wojewody [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...].11.2000 r.

Skargę na powyższą decyzję wniósł K. T. podnosząc, iż ustalenie organu o istotności odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego było nieprawidłowe i krzywdzące.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] zapadły w trybie postępowania nieważnościowego. Postępowanie toczące się na podstawie art. 156 i 158 kpa jest jednym z trybów pozaodwoławczych i nie stanowi kontynuacji rozpoznawania sprawy będącej przedmiotem decyzji administracyjnej, lecz sprawę "w przedmiocie stwierdzenia nieważności" tej decyzji.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest więc postępowaniem odrębnym ograniczającym się jedynie do ustalenia, czy kontrolowana decyzja jest dotknięta jedną z kwalifikowanych wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.

Starosta W. decyzją z dnia [...].11.2000 r. działając w oparciu o art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994 r., uchylił pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego z dnia [...].06.2000 r. wskazując, iż stwierdzone odstępstwa od projektu budowlanego, które ocenił jako istotne, polegają na zmianie konstrukcji ścian zewnętrznych oraz na niedopełnieniu obowiązku wynikającego z decyzji o pozwoleniu na budowę tj. przebudowy istniejącego przyłącza wodociągowego przed rozpoczęciem budowy.

Powyższe ustalenia organu poprzedzone zostało protokolarnymi oględzinami w dniu 14.08.2000 r. przy udziale stron, w wyniku których stwierdzono, iż "inwestor wykonał słupy stalowe zakotwiczone w stopach betonowych na których zamontowano rury stalowe Ø 100mm mające służyć za element konstrukcyjny dachu". Zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją ściany nośne miały być murowane, a na nich miała zostać oparta więźba dachowa deskowa. W dacie oględzin nie została także wykonana przebudowa linii wodociągowej.

Powyższe okoliczności, nie kwestionowane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, uzasadniały w ocenie Sądu podjęcie przez organ architektoniczno-budowlany decyzji w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego.

Umocowanie zawarte w art. 36a ust. 2 cytowanej ustawy precyzuje wyczerpującą przesłankę wydania decyzji o uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę, którą stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, przy czym kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona jest uznaniu administracyjnemu. Wykonanie przebudowy istniejącego przyłącza wodociągowego w okresie późniejszym (06.12.2000 r.), co podnosi skarga, nie konwaliduje nieprawidłowości wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, która stanowiła, iż "przed przystąpieniem do rozbudowy przedmiotowego obiektu należy na własny koszt przebudować istniejące przyłącze wodociągowe".

Reasumując należy podzielić pogląd obu organów, iż kontrolowana w nadzwyczajnym trybie postępowania o stwierdzenie nieważności, decyzja Starosty W. wydana w oparciu o art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego nie jest dotknięta żadną z wad opisanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.

Z tych względów zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnieni skargi, jakkolwiek uzasadnienie zwłaszcza organu I instancji tylko w minimalnym stopniu spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).