Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 35/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: w zw z art 4 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Dnia 7 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. L. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta Krakowa do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego T. L. zawartego w punkcie 1 pisma z dnia 16 czerwca 2021 roku; II. w pozostałej części skargę oddala; III. stwierdza, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Prezydenta Miasta Krakowa na rzecz skarżącego T. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust, 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 i 2 oraz 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. 2176) - dalej jako udip, przez nieudzielenie wnioskowanej informacji publicznej. Skarżący wniósł o :

1) zobowiązanie Prezydenta Miasta Krakowa do udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności,

2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa,

3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną wysokości 1 000 zł,

4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania przepisanych prawem.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że we wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r. Skarżący wnosił o udostępnienie na podstawie art. 2 ust. 1 udip informacji w następującym zakresie:

1) przedstawienie informacji, w stosunku do których działek objętych inwestycją "Budowa drogi gminnej wraz z linią tramwajową KST etap III na odcinku od ul. [...] do pętli [...] wraz z rozbudową istniejących dróg publicznych powiatowych tj. ul. [...], ul. [...], ul [...], ul. [...], dróg publicznych gminnych tj. ul. [...]. A. F.-N., ul [...], ul [...], ul [...] [...], ul. [...], ul [...], ul [...], ul. [...] i ul. [...], drogi publicznej krajowej - DK nr [...] oraz dróg wojewódzkich tj. ul H. P. [...] i ul M. P. Z. T. [...] wraz z budową i przebudową infrastruktur v technicznej w ramach inwestycji pn.: "Budowa linii tramwajowej KST etap III (os. K.-K. G. - [...]) wraz z budową dwupoziomowego skrzyżowania w ciągu ul O. w K. oraz towarzyszącą infrastrukturą drogową'' (z wyłączeniem działek położonych w obr. [...], jed. ew. K. - K.) zostały już sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego operaty szacunkowe,

2) przedstawienie kopii (w formacie PDF) operatów szacunkowych sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego na zlecenie Urzędu Miasta Krakowa dla nieruchomości objętych inwestycją wskazaną w pkt 1 położonych w obr. [...] jed. ew. K. (z wyłączeniem nieruchomości oznaczonych jako działki nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...] oraz nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi).

Skarżący podkreślił, że pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 udip terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Organ nie udzielił wnioskowanej informacji, ani nie wydał decyzji zgodnie z art. 16 udip, wysyłając jedynie pismo z dnia 6 lipca 2021 r,, znak GS-15.11.2021.AK, iż zawnioskowana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a właściwy do jej udostępnienia jest reżim przewidziany w art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 1997 Ni 115 poz. 741).

Skarżący zakwestionował dokonaną przez organ wykładnię przepisu art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście dostępu do informacji publicznej, jaką jego zdaniem stanowi treść operatu.

Skarżący podkreślił, że organ wyposażony we władztwo administracyjne, nie spełniając obowiązku, zawiadomił Skarżącego, iż w celu uzyskania dostępu do informacji, konieczne jest złożenie ponownego wniosku na podstawie art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji, gdy z wiedzy posiadanej przez organ wprost wynika, że Skarżący nie legitymuje się interesem prawnym wymaganym na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami, zatem złożenie wniosku zgodnie z zaleceniem organu, prowadziłoby jedynie do wydania decyzji odmownej i przedłużenia postępowania, którego celem jest możliwość skorzystania przez Skarżącego z przysługując ego mu prawa.

Dodatkowo, biorąc pod uwagę, iż kolizyjność ustawy o dostępie do informacji publicznej z art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami była wielokrotnie rozpatrywana przez sądy administracyjne, a stanowisko orzecznictwa – odmienne niż prezentowane przez Prezydenta Miasta Krakowa - jest ugruntowane i powszechnie znane, nie sposób wskazywać na błędną wykładnię przepisów przez organ, a postępowanie Organu nosi znamiona " (...) lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym." (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Op 35/16).

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł o jej oddalenie w całości. Potwierdził wskazywaną przez skarżącego treść wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r. oraz treść odpowiedzi udzielonej na wniosek w piśmie z dnia 6 lipca 2021 r., w której poinformowano wnioskodawcę, że żądane informacje w postaci przedstawienia skanów operatów szacunkowych sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego w ramach postępowań administracyjnych nie mogą zostać udostępnione na podstawie art. 2 ust 1 udip.

Zwrócono uwagę na przepis art. 1 ust. 2 udip, który stanowi, iż: "Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium". Tymczasem przepisy kodeksu postępowania administracyjnego zawierają samodzielne regulacje dotyczące tego komu i w jakim zakresie udostępniane są dane sprawy administracyjnej, a także jej akta do wglądu (art. 73 i art. 74 k.p.a.). Jeśli wnioskodawca dopatruje się po swojej stronie interesu prawnego, uzasadniającego przyjęcie, że jest stroną takiego postępowania to winien zgłosić swój udział w toczącej się sprawie do właściwego organu administracji. Takim przepisem jest zdaniem organu również art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Przepis dotyczy operatów szacunkowych i stanowi, że jednostka sektora finansów publicznych lub inny podmiot, który w zakresie, w jakim wykorzystuje środki publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub dysponuje nimi, zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, są obowiązani umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby. Przepis ten w sposób odrębny reguluje dostęp do danych operatu szacunkowego i ma charakter szczególny w stosunku do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji uprawnienia dostępu do danych zawartych w operacie szacunkowym nie można dochodzić powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, gdyż jej zastosowanie jest w takim wypadku wyłączone na zasadzie art. 1 ust. 2 tej ustawy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 roku, sygn. akt IV Sab/Wr 105/12). Wobec powyższego w odpowiedzi na wniosek stwierdzono, że dostęp do operatów szacunkowych jest możliwy na zasadach i w trybie art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Niezależnie od powyższego w ocenie organu wskazane przez wnioskodawcę dane dotyczące wykazu działek, do których sporządzone zostały operaty szacunkowe stanowią informację przetworzoną, zatem jej udostępnienie byłoby możliwe jedynie w przypadku wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego - zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 września 2021 r. sygn.. II SAB/Kr 134/21: I. zobowiązał Prezydenta Miasta Krakowa do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku T. L. z dnia 16 czerwca 2021 r ; II. stwierdził, że Prezydent Miasta Krakowa dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku, a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddalił; IV. zasądził od Prezydenta Miasta Krakowa na rzecz skarżącego T. L. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Jednak w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Krakowa Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 stycznia 2023 r. sygn. III OSK 7701/21 uchylił w/w wyrok WSA w Krakowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Wg NSA Sąd I instancji zasadnie nawiązał do orzeczeń, w których zaprezentowano pogląd, zgodnie z którym "przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, w tym jej art. 156 ust. 1a, nie ustanawiają odmiennie od regulacji zawartej w u.d.i.p. oraz wyłącznie i całościowo co do wszystkich podmiotów, problematyki dostępu do operatów szacunkowych wykonywanych na zlecenie organów administracji publicznej, w konsekwencji nie są przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p." (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 1316/21 i powołane tam orzecznictwo, również to, do którego nawiązał Sąd I instancji). W świetle zaprezentowanego wyżej stanowiska NSA pogląd ten podzielił za wyjątkiem stwierdzenia, że art. 156 ust. 1a u.g.n. nie jest przepisem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. (przepisami takimi nie są przepisy u.g.n. in genere, tj. właśnie z wyjątkiem art. 156 ust. 1a u.g.n.). W realiach niniejszej sprawy zaakcentowanie, że art. 156 ust. 1a u.g.n. jest przepisem, o którym mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. ma istotne znaczenie, gdy się zważy treść wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r., w którym wnioskodawca domagał się zarówno informacji o sporządzonych operatach szacunkowych, jak i skanów operatów dotyczących konkretnych nieruchomości, czyli dostępu poprzez wgląd do samych dokumentów. Przyjęcie stanowiska prezentowanego przez Sąd I instancji prowadziłoby do wniosku, że norma zawarta w art. 156 ust. 1a u.g.n. jest normą pustą, a dostęp do dokumentów operatów szacunkowych jako nośników informacji jest zagwarantowany każdemu, mimo regulacji, zgodnie z którą właściwy podmiot obowiązany jest umożliwić przeglądanie operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów osobom, których interesu prawnego dotyczy jego treść, a nie każdemu. Konsekwencją uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 156 ust. 1a u.g.n. było więc, wg NSA, uznanie, że w realiach niniejszej sprawy wydanie orzeczenia stwierdzającego bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej było przedwczesne, bo oparte na błędnym stanowisku, że art. 156 ust. 1a u.g.n. nie należy do przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., oraz nieuwzględniające treści wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r., w którym wnioskodawca domagał się zarówno informacji o sporządzonych operatach szacunkowych, jak i skanów operatów dotyczących konkretnych nieruchomości, czyli dostępu poprzez wgląd do samych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 t.j. dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, stąd wynika związanie oceną i wykładnią dokonaną w wyroku NSA z 27 stycznia 2023 r. sygn. III OSK 7701/21, który uchylił poprzednio wydany wyrok WSA w Krakowie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Stąd istotne znaczenie ma z uwagi na treść wniosku z dnia 16 czerwca 2021 r., ocena co do kwestii domagania się zarówno informacji o sporządzonych operatach szacunkowych tj. do jakich działek zostały takowe sporządzone (pkt 1 wniosku), jak i odrębne żądanie otrzymania skanów operatów dotyczących konkretnych nieruchomości, czyli dostępu poprzez wgląd do samych dokumentów (pkt 2 wniosku).

Skarga jest częściowo zasadna, to znaczy w zakresie w/w pkt 1 wniosku, w którym skarżący domagał się informacji publicznej odnośnie dla jakich działek sporządzone zostały operaty szacunkowe. W świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to również w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Tak więc informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W tym kontekście żądana informacja co do tego do jakich działek zostały sporządzone operaty szacunkowe jest informacją publiczną, ponieważ skoro operaty wykonane są na zlecenie organu administracji publicznej na potrzeby prowadzonego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą na podstawie decyzji administracyjnej to odnosi się ona do władz publicznych i ich działalności.

Pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 udip terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, skarżony organ nie udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji, tj. w zakresie w/w pkt 1 wniosku, w którym skarżący domagał się informacji publicznej odnośnie dla jakich działek sporządzone zostały operaty szacunkowe, ani nie wydał decyzji zgodnie z art. 16 udip, wysyłając jedynie pismo z dnia 6 lipca 2021 r,, znak GS-15.11.2021.AK, w którym poinformował, że podał jedynie (jak wprost przyznał organ w odpowiedzi na skargę) ile takich operatów sporządzono tj. wskazał tylko liczbę operatów – 82, nie udzielając informacji odnośnie dla jakich działek sporządzono operaty. Wbrew argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę, organ nie wykazał w żaden sposób, żeby żądanie odnoszące się do wskazania działek dla których sporządzone zostały operaty szacunkowe, było żądaniem informacji przetworzonej, ponieważ potraktował to gołosłownym stwierdzeniem, niczym nie uzasadnionym. Ponadto nawet jeśli miałaby ta informacja stanowić informację przetworzoną to takie uznanie przez organ wymaga od niego podjęcia działań wynikających z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Konieczne staje się zatem wezwanie wnioskodawcy do wykazania przesłanek wskazanych w tym przepisie, tj. wykazania, że uzyskanie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a w dalszej kolejności ocena, czy taka okoliczność w sprawie wystąpiła czy też nie i ewentualnie wydać decyzję o odmowie dostępu do informacji Brak uznania, że wnioskodawca ma taki właśnie cel uzyskania informacji skutkuje ograniczeniem prawa do informacji publicznej, co zgodnie z art. 16 u.d.i.p. wymaga wydania decyzji ograniczającej prawo dostępu do takiej informacji, w której organ winien wykazać podstawy do zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 u.di.p., w tym charakter informacji jako przetworzonej. Zaniechanie tych czynności w kontrolowanej sprawie oznacza naruszenie przepisów u.d.i.p. w zakresie pkt 1 wniosku co prowadzi do stwierdzenia bezczynności w tym zakresie i niezałatwienia pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co skutkuje w pkt 1 wyroku zobowiązaniem organ do wydania aktu lub dokonania czynności w załatwieniu pkt 1 wniosku skarżącego w terminie 14 dni.

Natomiast skarga nie zasługiwała na uwzględnienie w zakresie odrębnego żądania informacji publicznej dotyczącego skanów operatów dotyczących konkretnych nieruchomości, czyli dostępu poprzez wgląd do samych dokumentów (pkt 2 wniosku), ponieważ w tym względzie należało przyjąć wykładnię wskazaną w wyroku NSA z 27 stycznia 2023 r. sygn. III OSK 7701/21, zgodnie z którą do takiego żądania ma zastosowanie ustawa o gospodarce nieruchomościami. Z treści art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że właściwy podmiot, który zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, jest obowiązany umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby. Przepis ten normuje zatem kwestię bezpośredniego dostępu do nośnika różnych informacji zawartych w operacie szacunkowym poprzez prawo uzyskania wglądu do egzemplarza operatu szacunkowego. Modyfikuje zatem zasady dostępu do dokumentu operatu szacunkowego jako nośnika informacji, a nie do jego treści. Informacje publiczne znajdujące się w operacie szacunkowym podlegają co do zasady udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w u.d.i.p. Zatem, o ile podmiot żądający dostępu do operatu szacunkowego na podstawie art. 156 ust. 1a u.g.n. ma prawo do wglądu do operatu, sporządzania notatek lub odpisów z jego treści oraz uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania mu z niego uwierzytelnionych odpisów, o tyle podmiot żądający na podstawie u.d.i.p. dostępu do informacji publicznej wynikającej z operatu szacunkowego, dotyczącego mienia gminnego, ma prawo dostępu do treści operatu, jednak z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających w szczególności z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 1-3 u.d.i.p. O ile zatem nie ulega wątpliwości, że operat szacunkowy zawiera informacje publiczne jak wskazywał skarżący, to - mając na uwadze treść art. 156 ust. 1a u.g.n. w związku z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. – okoliczność ta nie daje podstaw do umożliwienia przeglądania tego operatu oraz sporządzania z niego notatek i odpisów (co w niniejszej sprawie sprowadzało się do udostępnienia skanów operatów szacunkowych) innym osobom niż te, których interesu prawnego dotyczy jego treść. Należało tu rozróżnić sam nośnik informacji z kwestią dostępu do treści informacji objętych tym nośnikiem. Innymi słowy w kontekście rozstrzygnięcia pkt 2 wniosku przepis art. 156 ust. 1a u.g.n. jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p. określającym odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zatem w efekcie skarżący nie ma w kontrolowanej sprawie prawa żądania skanów operatów dotyczących konkretnych nieruchomości, czyli dostępu poprzez wgląd do samych dokumentów ponieważ nie wykazał interesu prawnego w takim dostępie. Kryterium zaś "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja strony w postępowaniu administracyjnym, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego podanie do organu administracji a obowiązującym systemem prawa. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego podanie przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku - por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., II SA 74/96 (ONSA 1997, nr 2, poz. 89). Interes prawny występuje tylko wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa (najczęściej materialnego), z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. Z uwagi na niewykazanie interesu prawnego przez skarżącego, skarga co do pkt 2 wniosku podlega oddaleniu, ponieważ organ nie pozostawał w bezczynności.

Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., sąd – uwzględniając skargę na bezczynność co do pkt 1 wniosku – rozstrzyga ponadto, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd w niniejszej sprawie na podstawie tego przepisu uznał, że stwierdzona bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest, jak wskazuje się w orzecznictwie (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 czerwca 2018 roku, sygn. II SAB/Kr 69/18), zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zaniechanie realizacji części wniosku nie było skutkiem celowego działania, czy lekceważenia osoby wnioskującej, a spowodowane było bezzasadnym przekonaniem organu charakterze przetworzonym żądanej informacji. Organ udzielił niezwłocznej odpowiedzi na wniosek. Rażące naruszenie prawa musi posiadać, dodatkowe cechy w stosunku do tego stanu, który może być podstawą stwierdzenia bezczynności. Takiego kwalifikowanego naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie bezczynności Prezydenta Miasta Krakowa Sąd nie stwierdził, o czym orzekł jak pkt III wyroku.

Wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł okazał się także bezzasadny i podlega oddaleniu, gdyż nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa, a skarżący w żaden sposób nie wykazał, że okoliczności w jakich bezczynność zaistniała miały jakikolwiek negatywny wpływ na jego sytuację prawną i wymagały kompensaty pieniężnej.

O kosztach postępowania (pkt IV sentencji wyroku), orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł stanowiącą uiszczony wpis od skargi.