Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1054/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez J. S. (dalej: "skarżący") od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Mielcu (dalej: "PINB" lub "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2018 r. r [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych na działce nr ewid. 564 w miejscowości B..

W podstawie prawnej postanowienia powołano art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "K.p.a.")

Wydanie postanowienia poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu: pismem z dnia [...].01.2018r. znak: [...]PINB w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 08.12.2017r. w sprawie kontroli legalności robót budowlanych na działce nr ewid. 564 położonej w miejscowości B. organ wyjaśnił, że w dniu 16 stycznia 2018r. dokonano kontroli budowy na w/w działce, w trakcie której ustalono, że roboty budowlane prowadzone są na podstawie zgłoszenia nr [...] z dnia 27.07.2017r. Nie znajdując podstaw do wszczęcia postępowania, organ I instancji uznał sprawę za wyjaśnioną i pozostawił bez dalszego biegu.

W dniu 13.04.2018r. skarżący wniósł do WINB pismo z dnia 13.04.2018r. w sprawie odmowy wszczęcia przez PINB postępowania w przedmiocie legalności robót budowlanych (budynek oraz szambo) na działce nr ewid. 564 w miejscowości B..

Pismem z dnia 08.05.2018r. znak: [...], działając na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., organ II instancji wezwał skarżącego do wyjaśnienia, jak należy traktować w/w pismo w świetle obowiązujących przepisów K.p.a. i jakich czynności żąda od organu wojewódzkiego.

W dniu 24.05.2018r. skarżący wniósł pismo z dnia 20.05.2018r. zatytułowane "skarga na odmowę wszczęcia postępowania przez PINB w przedmiocie legalności robót budowlanych - budynek, szambo - na działce nr ewid. 564 położonej w miejscowości B.".

W związku z powyższym organ II instancji potraktował pismo skarżącego z dnia 13.04.2018r. jako zażalenie na postanowienie PINB z dnia [...].01.2018r., znak: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych (budynek oraz szambo) na działce nr ewid. 564 w miejscowości B. i stwierdził, że zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 141 § 2 K.p.a.

W skardze na to postanowienie skarżący zarzucił:

- "negatywny skutek braku pouczenia o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, brak postanowienia z uzasadnieniem, brak pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia". Wyjaśnił, że jego pismo z dnia 13 kwietnia 2018 r. było ponagleniem, a nie zażaleniem. Zwrócił również uwagę na istnienie nieprawidłowości w realizacji inwestycji której kontroli się domagał, w tym wydanie pozwolenia na budowę na "spornej działce".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga została oddalona w całości, bowiem okazała się zupełnie niezasadna.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

WSA nie mógł na podstawie przytoczonych wyżej regulacji uwzględnić skargi bowiem postanowienie WINB nie narusza prawa. Stan faktyczny sprawy został ustalony przez Organ zgodnie ze standardami wyznaczonymi przez art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a.

Wobec materii zaskarżonego postanowienia WINB, przypomnieć należy, że w myśl art. 141 § 2 K.p.a., zażalenie od postanowienia organu pierwszej instancji wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Skutki naruszenia przez stronę powyższej regulacji określa jednoznacznie art. 134 K.p.a. w zw. z art.144 K.p.a., który stanowi: Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Zgodnie z art. 61a §2 K.p.a. na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy zażalenie.

Sam skarżący w odpowiedzi na wezwanie z dnia 8 maja 2018r. w trybie art. 64 § 2 K.p.a. wyjaśnił w piśmie z 20.05.2018r., że skarży postanowienie z [...].01.2018r.

Prawidłowo zatem pismo skarżącego z 13.04.2018r. sprecyzowane pismem z dnia 20.05.2018r. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...].01.2018r., znak: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych (budynek oraz szambo) na działce nr ewid. 564 w miejscowości B..

Kwalifikacja pisma PINB z [...].01.2018r. jako postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie budzi wątpliwości. Sąd akceptuje w całości argumentację w tym zakresie.

W tych okolicznościach WINB zobowiązany przepisem art. 134 K.p.a. zmuszony był do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie datowane na 13 kwietnia 2018 r. zostało przez skarżącego złożone z uchybieniem 7 – dniowego terminu (postanowienie z dnia 19 stycznia 2018 r. doręczono skarżącemu 30 stycznia 2018 r.). Nie budzi wątpliwości także i to, że skarżący nie składał do organu odwoławczego prośby o przywrócenie uchybionego terminu.

Wobec powyższych faktów zarzuty skargi skoncentrowane na zupełnie innych kwestiach niż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, nie mogły w żadnej mierze zaważyć na wyniku sprawy sądowoadministracyjnej, dotyczącej legalności zastosowania przez Organ przepisu art. 134 K.p.a. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym postanowienia wydanego na podstawie art. 134 K.p.a. w związku z uchybieniem terminu do wniesienia środka odwoławczego, Sąd nie kontroluje legalności rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, bowiem rozstrzygnięcie to nie podlegało kontroli organu drugiej instancji.

Z powyższych przyczyn skargę oddalono na podstawie art. 151 P.p.s.a.