Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 74/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i §3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2024 r. sprawy ze skargi F. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 16 listopada 2023 r., Nr SKO.PO/40/69/2023 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2022 rok p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2024 r. F. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 16 listopada 2023 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2022 rok.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".

W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z 16 listopada 2023 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2022 rok. SKO działało w niniejszej sprawie jako organ I instancji, dlatego też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Z akt sprawy wynika też, że niezależnie od złożenia skargi do WSA na decyzję organu pierwszej instancji, skarżący skorzystał również z uprawnienia do złożenia odwołania (datowane jest ono na 3 stycznia 2024 r. – k.38 akt podatkowych).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.