Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 13/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1; art. 103
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

4 II SA/Wr 13/04 POSTANOWIENIE. Dnia 17 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: i: Przewodniczący: S. NSA del. do WSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2003 r. II SA/Wr 158/02; postanowił: -odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

4 II SA/Wr 13/04

2

Uzasadnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 lipca 2003 roku - II SA/Wr 158/02 odrzucił skargę A. G. na decyzję Dziekana Zaocznych Studiów Administracyjnych Uniwersytetu W. z dnia [...] roku w przedmiocie udzielenia zgody na powtarzanie [...] semestru.

A. G. pismem z dnia [...] roku wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem. Jako podstawę wznowienia wskazał fakt, że w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 16 lipca 2003 roku nie doszło do prawidłowego rozpoznania, gdyż do sprawy tej nie włączono - jako integralnej części - akt sprawy o sygnaturze II SA/Wr 1895/00. Niezależnie od tych zarzutów A. G. w nagłówku pisma wskazał, że jest to zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 16 lipca 2003 roku.

Pismem z dnia [...] roku - doręczonym stronie w dniu [...] roku - Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do A. G.

0 wskazanie, czy jego pismo wszczynające niniejszą sprawę należy traktować jako zażalenie,

czy też jako skargę o wznowienie postępowania. A. G. nie udzielił odpowiedzi na

to pismo do chwili obecnej.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - który na podstawie art. 97 §

1 i art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -

Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmn.) stał się właściwy do

rozpoznania skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - uznał, że

pismo z dnia [...] r. wszczynające postępowanie w niniejszej sprawie

stanowi skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 16 lipca 2003 roku - II

SA/Wr 158/02. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie można było

tego pisma potraktować jako zażalenia, gdyż zgodnie z ówcześnie obowiązującym art.

57 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U.

Nr 74 poz. 368 ze zmn.) orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego były

prawomocne , nie służyły zatem od tych orzeczeń zwykłe środki zaskarżania, w tym

również zażalenie. Natomiast w świetle regulacji zawartej w art. 101 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów

4IISA/Wr 13/04

3

administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zmn.) istnieją nowe uprawnienia stron, które zastąpiły

dawną instytucję rewizji nadzwyczajnej.

Stąd też w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie było

wystarczających podstaw do uznania, że pismo skarżącego z dnia [...]

roku stanowi zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Naczelnego Sądu

Administracyjnego.

W rezultacie pismo to - zgodnie z jego dalszym brzmieniem - należało uznać

za skargę o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym prawomocnym

postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarga o wznowienie postępowania nie jest jednak dopuszczalna.

Z treści tego pisma wynika bowiem, że podstawą żądania wznowienia

postępowania jest twierdzenie, że do akt sprawy II SA/Wr 158/02 nie zostały

włączone akta sprawy II SA/Wr 1895/00 i z tego powodu pierwsza z wymienionych spraw nie została należycie wyjaśniona.

Takie twierdzenie nie może jednak stanowić podstawy skargi o wznowienie

postępowania.

Zgodnie z art. 271, 272 i 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem można w oparciu o zarzut nieważności postępowania, zarzut istnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także w sytuacji, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym, przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, można też żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.

4 II SA/Wr 13/04

4

Skarga o wznowienie postępowania wniesiona w tej sprawie nie wskazuje żadnej z prawnie dopuszczalnej podstawy wznowienia postępowania wskazanych w cyt. art. 271, 272 i 273.

Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) jeżeli skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia sąd administracyjny skargę odrzuca na posiedzeniu niejawnym.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.