Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 969/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt.1, art. 134, art. 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Kupieckiej Spółki [....] sp. z o.o. w K. na zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2010 r., Nr [....] w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia I. skargę odrzucić. II. zwrócić skarżącej wpis od skargi w wysokości 300 zł (trzysta złotych).


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [....] lipca 2010 r. Kupiecka Spółka [....] sp. z o.o. w K., reprezentowana przez radcę prawnego B.A. złożyła skargę na Zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2010 r., Nr [....] utrzymujące w mocy Zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r. Nr [....] .

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej odrzucenie wskazując na brak dopuszczalności przedmiotowej skargi wskutek niewyczerpania drogi zaskarżenia, a to niezłożenia przez skarżącą spółkę uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżonym zarządzeniem.

Nadto organ odniósł się merytorycznie do kwestii zarzutów wobec zarządzenia Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r., Nr [....] w przedmiocie przeznaczenia nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miejskiej K. położonej przy ul. [....] do oddania w dzierżawę w trybie bezprzetargowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zażył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia, nie będąc jednocześnie – z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie przedmiot sprawy został jednoznacznie określony przez stronę, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, jako skarga na zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2010 r. Nr [....] utrzymujące w mocy zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r. Nr [....] . Jak wyżej podano Sąd jest związany tylko i wyłącznie przedmiotem sprawy i orzeka w jej granicach. Nie jest natomiast związany wnioskami strony, czyli w tym wypadku wnioskiem o stwierdzenie nieważności Zarządzenia Prezydenta Miasta K. nr [....] z dnia 26 marca 2010 r. Ponadto należy zauważyć, ze zaskarżone postanowienie nie ma charakteru rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r. Nr [....]. Okoliczność, że w ocenie strony skarżącej zaskarżone zarządzenie utrzymuje w mocy zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r. Nr [....] nie może mieć znaczenia dla oceny przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotu tego nie można domniemywać, zwłaszcza gdy skargę sporządza profesjonalny pełnomocnik.

Mając powyższe na uwadze należy podnieść, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności, gdyż strona skarżąca wniosła skargę na zarządzenie, które jest niezaskarżalne. Zarządzenie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 czerwca 2010 r., Nr [....] zawierające odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się bowiem w katalogu spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zaskarżone zarządzenie stanowiło jedynie odpowiedź na wystosowane przez skarżącą Spółkę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zarządzeniem Prezydenta Miasta K. z dnia 26 marca 2010 r., Nr [....]. Taki akt, jak wynika z zacytowanego powyżej przepisu, w ogóle nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze należało skargę odrzucić na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), stanowiącego, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.