Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 279/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędziowie NSA Zbigniew Rausz, Joanna Runge-Lissowska /spr./, Protokolant Urszula Radziuk, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Krzysztofa M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt II SA 4140/03 w sprawie ze skargi Krzysztofa M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 26 września 2003 r. (...) w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I OSK 279/05

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4.11.2004 r. II SA 4140/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Krzysztofa M. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji (...) 59 z dnia 26.09.2003 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (...) z dnia 21.08.2003 r. w przedmiocie wymierzenia Krzysztofowi M. kary dyscyplinarnej - wydalenia ze służby.

Wojewódzki Sąd stwierdził, że orzeczenia te zgodne są z art. 132 i 133 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy. Zgodnie z tymi przepisami, policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za popełnione przestępstwa i wykroczenia, niezależnie od odpowiedzialności karnej - podniósł Sąd, zaś Krzysztofowi M. zarzucono prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym, do czego się przyznał, a stan nietrzeźwości potwierdziło badanie krwi.

Analiza akt sprawy, w tym postępowania dyscyplinarnego, wskazuje, że pociągnięcie Krzysztofa M. do odpowiedzialności było w pełni uzasadnione, zaś wymierzona kara, mieszcząca się w katalogu kar dyscyplinarnych przewidzianych ustawą, została uzasadniona w sposób przekonujący i wiarygodny - uznał Sąd.

Skargę kasacyjną od tego wyroku złożył Krzysztof M., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o zmianę wyroku przez wymierzenie kary wyznaczenia na inne stanowisko służbowe lub obniżenie stopnia, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 132, 134 i 135 ustawy o Policji przez ustalenie, że wymieniona kara wydalenia ze służby jest uzasadniona i w sposób przekonujący i wiarygodny wykazana, naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj. art. 140 i 141 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku podstaw faktycznych wydalenia ze służby oraz błąd w ustaleniach faktycznych przez ustalenie, iż fakt popełnienia przez skarżącego przestępstwa, tj. prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, stanowi wystarczającą podstawę do wymierzenia najsurowszej kary wydalenia ze służby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił w uzasadnieniu wyroku, że oceny legalności zaskarżonych przez Krzysztofa M. orzeczeń, dokonywał w świetle przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, wskazując na jej art. 132 i 133 ust. 1, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy.

Art. 132 stanowi, że policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za popełnione przestępstwa i wykroczenia, niezależnie od odpowiedzialności karnej. Uznaniu przez Sąd, że organy nie naruszyły tego przepisu stosując karę dyscyplinarną za to, że skarżący w stanie nietrzeźwym prowadził samochód, nie można zarzucić błędnej wykładni tego przepisu, skoro przewidywał on możliwość poniesienia odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie od odpowiedzialności karnej i taki tryb został zastosowany. Wymierzona kara dyscyplinarna mieściła się w katalogu przewidzianym w art. 134 ust. 1 i ocena, że było to zgodne z ustawą o Policji, nie powoduje błędnej wykładni tego przepisu. Sąd do art. 135 ustawy o Policji nie odwołał się, zatem nie mógł dokonać błędnej jego wykładni. Podkreślić należy nadto, że zarówno art. 134 jak i art. 135 podzielone są na ustępy i w skardze kasacyjnej należy wskazać precyzyjnie, o który przepis chodzi aby można było mówić, że wyczerpuje ona wymogi przewidziane w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ w zakresie przytoczenia podstaw skargi kasacyjnej.

To samo dotyczy zarzutu naruszenia art. 140 i 141 tej ustawy. Oba te przepisy podzielone są na paragrafy i w skardze kasacyjnej należy przytoczyć ten przepis, o który skarżącemu idzie.

Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 183 par. 1 cyt. ustawy jest związany granicami skargi kasacyjnej i nie jest uprawniony, ani tym bardziej zobligowany do uzupełniania, poprawiania czy interpretowania przytoczonych podstaw tej skargi, takiego zaś zabiegu musiałby dokonać w niniejszej sprawie, co jest niedopuszczalne.

Jeśli idzie o zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, takiej podstawy skargi kasacyjnej cyt. art. 174 nie zawiera.

Z powyższych przyczyn skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.