Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 304/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 10 lit. a,
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
journal: Dz.U.UE.L 1977 nr 145 poz 1 art.28 a ust. 2 lit. b
law: Szósta Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. Nr 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do  podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Halina Chitrosz,, Sędzia WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 września 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu [...] Z. K. nabył na terytorium Francji samochód marki Mercedes ML, rok produkcji 2004 r., przebieg 9.166 km. W dniu 29 czerwca 2005 r. złożył w Urzędzie Skarbowym informację VAT-23 o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu oraz deklarację VAT-10 dla podatku od towarów i usług, w której wykazał podatek należny w wysokości 12.659 zł, tego samego dnia dokonał wpłaty na rachunek Urzędu Skarbowego kwoty 13.410,20 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu nabycia nowego środka transportu.

W dniu 21 lipca 2005 r. Z. K. wystąpił do Urzędu Skarbowego z wnioskiem, uzupełnionym pismem z dnia 12 września 2005 r. o stwierdzenie nadpłaty, w którym wskazywał, że nabyty pojazd nie jest pojazdem nowym, gdyż za nowy pojazd można uznać jedynie taki, który spełnia łącznie dwa warunki podane w definicji zawartej w art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z ze zm.).

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił stwierdzenia nadpłaty. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Na powyższą decyzję Z. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podnosząc w niej na błędne zaklasyfikowanie zakupionego przez niego pojazdu jako pojazdu nowego, wskazując w tym zakresie na niezgodność polskich przepisów z przepisami unijnymi.

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Lu 269/06 WSA w Lublinie, powołując przepis art. 2 pkt. 10 lit. a i art. 28 a (2) b VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstwa Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej ujednolicona podstawa opodatkowania /77/388/EWG, uznał za prawidłowe stanowisko organów podatkowych, które przyjęły, że niespełnienie chociażby jednego ze wskazanych w przywołanym przepisie warunków (tj. przebieg mniejszy niż 6.000 km albo czas dostawy krótszy niż sześć miesięcy) uniemożliwia zakwalifikowanie pojazdu jako nowego środka transportu. Jednocześnie Sąd, wskazując na rozbieżności w określeniu daty pierwszej rejestracji wynikającej z dowodu rejestracyjnego – 18 sierpnia 2004 r. i z faktury zakupu pojazdu – 1 maja 2004 r., stwierdził, że nie pozwalają one na prawidłową ocenę przesłanek wynikających z art. 2 pkt. 10 lit a ustawy o VAT i w związku z tym uchylił zaskarżoną decyzję.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania zgodnie z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w ww. wyroku.

Naczelnik Urzędu Skarbowy ponownie rozpatrując sprawę ustalił, że zakupiony pojazd samochodowy ma przebieg 9.166 km, a od pierwszej rejestracji nie upłynęło 6 miesięcy (pierwsza rejestracja samochodu nastąpiła 18 sierpnia 2004 r. a sprzedaż podatnikowi 20 stycznia 2005 r.) i w związku z tym uznał, że spełniony został jeden z warunków wymienionych w art. 2 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji stwierdził, że przedmiotowy samochód stanowi nowy środek transportu, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku VAT, a w związku z tym na jego nabywcy ciąży obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług według stawki obowiązującej dla danego towaru na terytorium kraju, bowiem w myśl art. 103 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju, podatnicy są obowiązani, bez wezwania, do obliczania i wpłacenia na rachunek urzędu skarbowego, podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wskazał na nieuwzględnienie przedstawionego w trakcie postępowania dokumentu ubezpieczenia samochodu za okres od 30 lipca 2004 r. do 31 października 2004 r., w którym wskazano

nr rejestracyjny pojazdu tj. [...]. Dokument ten w ocenie odwołującego się wskazuje, że przedmiotowy samochód musiał być zarejestrowany wcześniej niż dnia 18 sierpnia 2004 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w L. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Na powyższą decyzję podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwestionując zakwalifikowanie zakupionego samochodu jako nowego środka transportu i wskazując na niezgodność polskich przepisów z przepisami unijnymi oraz obrazę art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez niewykonanie wskazań zawartych w wyroku WSA w sprawie I SA/Lu 269/06 z dnia 28 czerwca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 listopada

2007 r., sygn. akt I SA/Lu 593/07 uchylił zaskarżoną decyzję, w uzasadnieniu wskazując, że dysponując dowodem ubezpieczenia samochodu o numerze rejestracyjnym [...] obejmującym okres od 30 lipca 2004 r., organ podatkowy był zobowiązany podjąć czynności dowodowe zmierzające do uzyskania źródłowych dokumentów i informacji dotyczących okoliczność pierwszej rejestracji samochodu i jego pierwszego użycia. Sąd uznał, iż organ podatkowy czynności tych nie podjął i nie uzasadnił przyczyn ich zaniechania. Organ podatkowy nie wyjaśnił, dlaczego nie zrealizował trybu wystąpienia do właściwych organów kraju nabycia samochodu o informacje źródłowe pozwalające jednoznacznie ustalić datę pierwszej rejestracji samochodu i jego pierwszego użycia. Sąd podkreślił, że obowiązek podjęcia tych czynności przez organ podatkowy w postępowaniu wyjaśniającym wynika wprost z wiążącego stanowiska wyrażonego przez Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wyroku I SA/Lu 269/04 z dnia 28 czerwca 2006 r.

Uwzględniając wytyczne Sądu organ podatkowy pismem z dnia 5 maja 2008 r. zwrócił się do francuskich organów administracji celem ustalenia daty pierwszej rejestracji lub określenia daty, w której po raz pierwszy samochód Mercedes ML o nr rejestracyjnym [...] podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego.

Z przekazanej w dniu 5 lutego 2009 r. informacji wynika, że pojazd o nr [...] został zarejestrowany w dniu 18 sierpnia 2004 r. na rzecz M. Ch., a w dniu 22 września 2004 r. uległ groźnemu wypadkowi. W dniu 24 stycznia 2005 r. samochód został sprzedany firmie A (od której nabył go podatnik). Ponadto wskazano na nieprawidłowość w zakresie daty 1 maja 2004 r. widniejącej na fakturze, która – w opinii administracji francuskiej - mogła mieć na celu uznanie samochodu za używany i odsprzedanie go z zastosowaniem systemu marży.

Rozpatrując sprawę z uwzględnieniem uzyskanych informacji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 9 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku VAT opodatkowaniu podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie nowych środków transportu niezależnie od statusu nabywcy. Przywóz z innego państwa członkowskiego nabywanego tam nowego środka transportu na terytorium Polski - co do zasady zawsze podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Definicja nowego środka transportu (pojazdu lądowego) została zawarta w art. 2 pkt 10 ustawy o VAT.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z definicją nowego środka transportu spełnienie choćby jednego z warunków w niej zawartych wystarczy, aby samochód będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia uznać za nowy środek transportu. Przy czym należy wskazać, że nowym samochodem osobowym w rozumieniu art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 2 pkt 31, 33 i 40 ustawy Prawa o ruchu drogowym jest także samochód osobowy uszkodzony w wyniku kolizji drogowej, jeżeli spełnia pozostałe warunki określone w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

Organ odwoławczy podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że przebieg przedmiotowego samochodu przekraczał 6.000 km, przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało natomiast, że nabyty pojazd samochodowy został zarejestrowany w dniu 18 sierpnia 2004 r., czyli od dnia rejestracji do dnia zakupu przez podatnika w dniu 20 stycznia 2005r. upłynęło mniej niż 6 miesięcy. Zatem spełniona została jedna z przesłanek przewidzianych w art. 2 ust. 10 ustawy o VAT, co jest warunkiem wystarczającym do uznania nabytego samochodu za nowy środek transportu.

Odnosząc się do badanego w postępowaniu dokumentu ubezpieczenia organ stwierdził, że z informacji uzyskanych od francuskiej administracji podatkowej wynika, że dokument ten należał niewątpliwie do C. M., dotyczył jednak innego posiadanego przez niego pojazdu, stąd wcześniejsza data na tym dokumencie nie może przesądzać o dacie rejestracji przedmiotowego samochodu.

Ponadto organ podkreślił, że od dnia 30 lipca 2004 r. do dnia zakupu samochodu tj. 20 stycznia 2005 r. również nie upłynęło 6 miesięcy, co wyklucza uznanie samochodu za pojazd używany. Dodatkowo francuska administracja podatkowa ustaliła, że data 1 maja 2004 r. wskazana, jako data pierwszej rejestracji na fakturze wystawionej przez A jest nieprawidłowa.

W świetle powyższego organ podatkowy stwierdził, że nie można uznać za potwierdzoną datę dopuszczenia do użytku wcześniejszą niż 18 sierpnia 2004 r. Za bez znaczenia dla oceny sprawy uznał również pismo Daimler Chrysler Automotive Polska sp. z o.o. z dnia 29 marca 2007 r. stanowiące jedynie informację, że samochód osobowy marki Mercedes-Benz typ 163.113 model ML 270 CDI o numerze fabrycznym identyfikacyjnym [...] opuścił fabrykę w dniu 3 lipca 2004 r. i ta data jest datą produkcji. Organ podkreślił, że wbrew stanowisku pełnomocnika, na podstawie tej informacji nie można stwierdzić, kiedy samochód marki Mercedes-Benz został pierwszy raz użyty, a tym bardziej, kiedy po raz pierwszy został zarejestrowany. W związku z tym rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało oparte na informacji uzyskanej od francuskiej administracji podatkowej.

Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o podatku VAT za moment dopuszczenia do użytku nowego środka transportu uznaje się w pierwszej kolejności dzień, w którym został on po raz pierwszy zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego. Dopiero, gdy nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji przepis przewiduje alternatywne możliwości ustalenia daty dopuszczenia pojazdu do użytku.

Wobec wskazanego brzmienia przepisu. ustalenie w rozpatrywanej sprawie dnia rejestracji pojazdu czyni bezprzedmiotowymi dalsze ustalenia związane np. z wcześniejszym jego użyciem dla celów demonstracyjnych.

Podsumowując swoje stanowisko organ odwoławczy uznał, że w związku z ustaleniem daty pierwszej rejestracji pojazdu marki Mercedes ML na dzień 18 sierpnia 2004 r. i faktem nabycia go przez podatnika w dniu 20 stycznia 2005 r. spełniona została jedna z przesłanek wymienionych w art. 2 ust. 10 ustawy o VAT, przesądzająca o uznaniu go za pojazd nowy, a w konsekwencji stwierdzeniu braku podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT.

W dniu 13 maja 2009 r. pełnomocnik Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję, zarzucając jej niewłaściwą wykładnię prawa materialnego polegająca na sprzecznym z zasadami logiki i gramatyki interpretowaniu przez organ podatkowy art. 2 ust. 10 lit a) ustawy o VAT, skutkującym błędnym uznaniem, że w świetle wskazanego przepisu nowym środkiem transportu jest także pojazd, który w sposób oczywisty nie spełnia jednej z przesłanek nim określonych (przekroczył limit przejechanych kilometrów – 9166 km), co jest sprzeczne z art. 28a (2) b VI Dyrektywy Rady z dnia 17maja1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych (w brzmieniu uzupełnionym Dyrektywą Nr 91/680 z dnia 31 grudnia 1991 r.). Ponadto wskazał na naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się przez organ II instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy do oceny materiału dowodowego i wykładni prawa dokonanej w orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. I SA/Lu 269/06 i I SA/Lu 593/07. W związku z powyższym wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Podkreślił, że w jego ocenie z przeprowadzonych przez organ podatkowy dodatkowych dowodów nie wynika wprost pewna data pierwszego użycia pojazdu. Pozostaje to jednak bez znaczenia dla sprawy wobec uznania za bezsporny faktu, że przedmiotowy pojazd do dnia zakupu przejechał więcej niż 6 000 km, co przesądza, że nie może on zostać uznany za nowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuj

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a poczynione w sprawie ustalenia faktyczne i prawne, wbrew stanowisku strony skarżącej, dokonane zostały z uwzględnieniem wytycznych zawartych w wyrokach tut. Sądu z dnia 28 czerwca 2006 r. i z dnia 28 listopada 2007 r., którymi zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – związany był organ podatkowy, jak i sąd rozstrzygający w niniejszej sprawie.

Przede wszystkim nie można podzielić zarzutów skargi, iż organ podatkowy naruszył powyższy przepis poprzez niezastosowanie się do oceny materiału dowodowego zaprezentowanej przez Sąd w ww. wyrokach, bowiem sąd w tych wyrokach oceniał jedynie kompletność i ocenę materiału dowodowego dokonaną przez organy podatkowe, a to zgodnie ze swoją kognicją wynikającą z art. 3 powołanej ustawy.

Wiążąca w rozpoznawanej sprawie interpretacja art. 2 pkt. 10 lit a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm. – powoływanej dalej jako "ustawa VAT"), dokonana zaś została przez Sąd w wyroku z dnia 28 czerwca 2006r.

Trafnie, zatem wskazały organy podatkowe , że za nowy środek transportu, w rozumieniu przepisów ww. ustawy o podatku VAT, uważa się przeznaczony do transportu osób lub towarów pojazd lądowy wymieniony w poz. 1-4, 9, 10 i 15-20 załącznika nr 1 do ustawy, napędzany silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kw, jeżeli:

- przejechał nie więcej niż 6.000 km, lub

- od momentu dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy,

przy czym za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta (art. 2 ust. 10 lit. a ustawy o podatku VAT).

Z regulacji zawartej w powołanym przepisie wynika, że z pojazdem nowym będziemy mieli do czynienia w trzech przypadkach:

- gdy pojazd łącznie będzie spełniał obie wynikające z niego przesłanki tj. posiada przebieg poniżej 6 000 km i będzie używany nie dłużej niż 6 miesięcy, oraz

gdy spełni którąkolwiek ze wskazanych przesłanek oddzielnie tj.

- będzie miał przebieg poniżej 6 000 km lub

- gdy będzie używany nie dłużej niż 6 miesięcy.

Taka też interpretacja tego przepisu, wbrew poglądowi skarżącego, wynika niewątpliwie z wyroku tut. Sądu z dnia 28 czerwca 2006 r.

Wskazany przepis stanowi implementację do krajowego porządku prawnego

art. 28 a ust. 2 lit b VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/338/EEC), który stanowi, że środków transportu nie uznaje się za "nowe" (a contrario należy uznać je za "nienowe"), jeżeli łącznie spełniają następujące warunki:

- zostały dostarczone po upływie, w przypadku lądowych pojazdów silnikowych, sześciu miesięcy od dnia pierwszego użycia,

- ich przebieg wynosi ponad 6 000 km w przypadku pojazdów lądowych,

przy czym Państwa Członkowskie określą warunki, na jakich wyżej wymienione fakty uznają za potwierdzone.

Dokonując analizy wskazanych przepisów wskazać należy, że nie zachodzi pomiędzy nimi wskazywana przez skarżącego sprzeczność, a przepis krajowy prawidłowo implementuje przepis prawa wspólnotowego.

Wrażenie pozornej sprzeczność tych przepisów może wynikać jedynie z faktu ich odmiennej redakcji. Przepis prawa wspólnotowego definiuje bowiem negatywnie, jakich środków transportu nie można uznać za nowe wskazując na konieczność łącznego spełnienia wskazanych w nim warunków tzn. dostarczenia pojazdu po upływie 6 miesięcy od dnia pierwszego użycia i przebiegu ponad 6 000 km, natomiast przepis krajowy definiuje pozytywnie "nowe środki transportu" nakazując przyjęcie, że mamy z nimi do czynienia jeśli wystąpi choćby jedna ze wskazanych w nim sytuacji (alternatywa nierozłączna) ( por. wyrok NSA z dnia 18.10.2006r., FSK 9/06 POP 2007/4/60 lub Lex 287821).

Ustalenie okresu używania samochodu było zatem niezbędne dla ustalenia, czy nabyty samochód jest samochodem nowym, czy też nie można go uznać za nowy w świetle art. 2 pkt. 10 lit a ustawy VAT.

W tym kontekście wskazać należy, iż organy podatkowe z uwzględnieniem wytycznych zawartych we wcześniej wydanych w tej sprawie wyrokach sądu, a więc bez naruszenia art. 153 p.p.s.a., dokonały pełnych ustaleń faktycznych niezbędnych do prawidłowego zastosowania przywołanych w zaskarżonej decyzji przepisów prawa materialnego, a materiał ten oceniły bez naruszenia zasad wskazanych w art. 191 Ordynacji podatkowej. Ocena, że nabyty przez skarżącego na terenie Francji samochód Mercedes ML rok produkcji 2004 r. o potwierdzonym przebiegu 9 166 km, został zarejestrowany w dniu 18 sierpnia 2004 r. przez M. Ch., a data 1 maja 2004 r. figurująca na fakturze A nie jest prawidłowa, a zatem samochód był używany nie dłużej niż 6 miesięcy, nie może być w świetle przeprowadzonych i prawidłowo ocenionych dowodów uznana za dowolną. W odniesieniu do dokumentu ubezpieczenia obejmującego okres od 30 lipca do 31 października 2004 r., w oparciu o uzyskane informacje prawidłowo ustalono, że dokument ten bez wątpienia należał do M. Ch., natomiast odnosił się do innego posiadanego przez niego pojazdu.

Uwzględniając powyższe organ podatkowy bez naruszenia przepisów art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej i art. 153 p.p.s.a., uznał nabyty przez skarżącego pojazd za pojazd nowy w rozumieniu art. 2 ust. 10 lit a ustawy o podatku VAT ze względu na spełnienie przewidzianej w tym przepisie przesłanki tj. od momentu, w którym został pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego (daty rejestracji) do momentu nabycia przez skarżącego upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.

Trafnie przy tym wskazano, że w świetle art. 2 pkt.10 lit a ustawy VAT, skoro moment ten został ustalony, dalsze okoliczności podnoszone przez skarżącego w toku postępowania były bez znaczenia, ze względu na fakt, iż miałyby one znaczenie dopiero w sytuacji, gdyby niemożliwe okazało się ustalenie daty pierwszej rejestracji.

Na marginesie tylko wskazać należy, iż także w świetle art. 28 a ust. 2 lit b VI Dyrektywy Rady samochód nabyty przez skarżącego nie mógłby zostać uznany za "używany" (nie nowy), bowiem spełnia tylko jedną z koniecznych do spełnienia łącznie dwóch przesłanek wskazanych w tym przepisie.

W tych okolicznościach, skoro zaskarżona decyzja wydana została bez naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.