Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2239/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58, art. 59 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 3 par. 3 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 1 czerwca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 637/15 w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w W. na pismo Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 637/15 odrzucił skargę F. Sp. z o.o. w W. na pismo Ministra Finansów z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie wezwania do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry.

Ww. pismem Minister Finansów wezwał F. Sp. z o.o. w W. ( dalej: skarżąca) do usunięcia, w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania, nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry, polegających na ograniczeniu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty do wybranych godzin i dni w tygodniu, poprzez przywrócenie organizowania tych gier we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyn oraz powiadomienie Ministra Finansów o terminie i sposobie usunięcia nieprawidłowości.

Wnosząc skargę do sądu skarżąca wskazała, że powyższy akt jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), bowiem: - jest to z akt z zakresu administracji publicznej wydany w sprawie indywidualnej, - dotyczy uprawnień i obowiązków adresata wezwania (F. Sp. z o.o.) wynikających z przepisów prawa - ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej: u.g.h.) i wydanych zgodnie z tą ustawą koncesji na prowadzenie kasyn, - nakazuje określone działanie związane z wykonywaniem praw i obowiązków wynikających z tych przepisów i koncesji, jest więc aktem o charakterze władczym , - nie podlega zaskarżeniu do organu wyższego stopnia.

Skarżąca stwierdziła również, że spełnione zostały warunki formalne do wniesienia ww. skargi bowiem 7 listopada 2014 r. skierowała do Ministra Finansów wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto podniosła, że przepisy ustawy o grach hazardowych nie nakładają na podmiot urządzający gry w kasynie obowiązku prowadzenia gier w karty i gier cylindrycznych we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyna.

Sąd I instancji wskazując na treść art. 3 § 2 p.p.s.a. stwierdził, że objęte skargą spółki pismo Ministra Finansów nie spełniało kryteriów o których mowa w punkcie 4 powołanego przepisu i tym samym nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Sąd podkreślił, że podstawę prawną pisma organu (wezwania) stanowił art. 58 u.g.h. zgodnie, z którym organ udzielający koncesji lub zezwolenia może wezwać podmiot, któremu udzielono koncesji lub zezwolenia, do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie i powiadomienia tego organu o terminie i sposobie ich usunięcia. Wskazał również, że zgodnie z art. 59 u.g.h. organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, między innymi w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami regulującymi działalność objętą koncesją lub zezwoleniem, lub z warunkami określonymi w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie (pkt 1), czy w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie, lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono koncesji lub zezwolenia (pkt 2). Decyzja o cofnięciu koncesji zapaść może dopiero w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, które wszczynane jest między innymi w sytuacji, gdy strona nie zastosuje się do skierowanego do niej wezwania o którym mowa w art. 58 u.g.h. Wobec tego, w ocenie Sądu I instancji, wydanie przez Ministra Finansów wezwania, o którym mowa w powołanym przepisie bez przeprowadzenia dodatkowego postępowania zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem nie spełnia kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Skarżąca Spółka zaskarżając powyższe postanowienie skargą kasacyjną domagała się uchylenia go w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według nom przepisanych.

Postanowieniu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie:

a) art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wezwanie do usunięcia stwierdzonych uchybień, o którym mowa w art. 58 u.g.h. nie mieści się w kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

b) art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Niezasadny jest zarzut sformułowany w punkcie a) skargi kasacyjnej, w którym (wraz z przedstawioną w uzasadnieniu argumentacją), skarżąca kasacyjnie spółka wywodzi, iż w jej ocenie pismo Ministra Finansów stanowiące wezwanie do usunięcia nieprawidłowości w zakresie funkcjonowania kasyn gry polegających na ograniczeniu urządzania gier cylindrycznych oraz gier w karty do wybranych godzin i dni w tygodniu, poprzez przywrócenie organizowania wymienionych gier we wszystkich dniach i godzinach otwarcia kasyn gry oraz powiadomienie organu o terminie i sposobie usunięcia nieprawidłowości, jest aktem bądź czynnością organu dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tym samym podlega kontroli sądu administracyjnego.

Stanowisko to jest błędne i wynika z niewłaściwej interpretacji art. 58 ustawy o grach hazardowych. Stanowi on, że organ udzielający koncesji lub zezwolenia może wezwać podmiot, któremu udzielono koncesji lub zezwolenia, do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie i powiadomienia tego organu o terminie i sposobie ich usunięcia. Określone powołanym przepisem uprawnienie odpowiedniego organu do wezwania podmiotu do podjęcia określonych czynności zmierzających do usunięcia stwierdzonych uchybień w określonym terminie nie ma charteru aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej rozstrzygającego o uprawnieniach lub obowiązkach podmiotu, do którego skierowano wezwanie jak również nie wpływa na jego materialnoprawną sytuację. Nie nakłada na wezwany podmiot obowiązków, których wykonanie bądź niewykonanie będzie powodowało określone skutki prawne jak również nie kształtuje (w jakimkolwiek) zakresie uprawnień przysługujących podmiotowi. W istocie wezwanie jest czynnością organu: (1) wskazującą podmiotowi na istnienie, stwierdzonych uprzednio, nieprawidłowości w zakresie stanu faktycznego bądź prawnego niezgodnego z przepisami regulującymi działalności objętą koncesją lub zezwoleniem albo regulaminem; (2) wyznaczającą termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, którego celem jest przywrócenie prowadzenia działalności do stanu faktycznego lub prawnego zgodnego z regulacjami zawartymi w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie; (3) umożliwiającą organowi podjęcie kolejnych działań w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych uchybień.

Niewątpliwie, bowiem art. 58 u.g.h. łączyć należy z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy. Regulacja zawarta w ustępie 1 art. 59 u.g.h. określa, że organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami regulującymi działalność objętą koncesją lub zezwoleniem, lub z warunkami określonymi w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie. To zatem nieusunięcie, a więc niepodjęcie przez podmiot czynności zmierzających do usunięcia uchybień, do których wezwany został przez organ w trybie art. 58 u.g.h., powodować będzie podjęcie, z kolei przez organ działań, które mieć będą wpływ na sytuację materialnoprawną podmiotu (cofnięcie w całości lub części zezwolenia lub koncesji w formie decyzji).

Analiza przywołanych przepisów w sposób bezsprzeczny wskazuje, że wezwanie, o którym mowa w art. 58 u.g.h. nie jest aktem bądź czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 3 pkt 4 p.p.s.a. Umożliwia organowi wyłącznie spowodowanie po stronie podmiotu podjęcia czynności "naprawczych" w stosunku do zaistniałych i stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie prowadzonej działalności bądź podjęcie już przez sam organ następczych działań władczych, o których mowa w art. 59 u.g.h.

Skoro omawiane wezwanie z art. 58 ug.h. nie klasyfikuje się do aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to w konsekwencji nie podlega ono kontroli sądów administracyjnych, a wiec i ich kognicji, co trafnie stwierdził Sąd I instancji.

Bezzasadność zarzutu z punktu a) skargi kasacyjnej powoduje, że również zarzut z jej punktu b) - niewłaściwego zastosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jest nieusprawiedliwiony. Przepis ten obliguje, bowiem sąd do odrzucenia skargi jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec tego, że Sąd I instancji niewadliwie stwierdził niepodleganie wezwania określonego w art. 58 u.g.h. kontroli sądowoadministracyjnej, zobligowany był do odrzucenia skargi wniesionej przez spółkę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.