Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 601/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.20 ust 3a, ust 2,
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 7, 107 par 3,art.  11
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Główny Geodeta Kraju decyzją z [...] lipca 201Or. - zaskarżoną skargą przez W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z [...] listopada 2009r. stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Prezydenta W. z [...] grudnia 2004r. o zatwierdzeniu wyników kontroli gleboznawczej zmienionych użytków gruntowych na działkach nr [...] - [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W. oraz o utracie dotychczasowej klasyfikacji na wymienionych działkach zatwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. z [...] sierpnia 1995r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że organ pierwszej instancji uznał, iż opisana wyżej decyzja Prezydenta z [...] grudnia 2004r. została wydana z rażącym naruszeniem przepisów rozporządzenia z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97, ze zm.) oraz art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r, Nr 240, poz. 2027, ze zm.).

Rozpoznając obecnie sprawę organ wskazał, że zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zaliczenie gruntu do określonego użytku odbywa się ze względu na sposób jego zagospodarowania lub użytkowania. Stosownie do art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. 45, poz. 435, ze zm.) w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów. Zatem w ewidencji granice i powierzchnie lasu wykazuje się zgodnie z tymi planami. W ocenie organu Prezydent wpisując w operacie ewidencji gruntów w miejsce dotychczasowego użytku gruntowego - lasu oznaczonego symbolem "Ls", inny rodzaj użytku - grunty zadrzewione i zakrzewione oznaczone symbolem "Lz" nie uwzględnił ustaleń obowiązującego wówczas uproszczonego planu urządzenia lasów i inwentaryzacji stanu (asów dla Osiedli M., F. na okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 201Or. Przedmiotowy plan obowiązywał na działce nr [...] (obecnie podzielonej ewidencyjnie) i wskazywał istnienie obszaru zalesionego na powierzchni [...] ha. Taki obszar różnił się od ujawnionego w ewidencji gruntów, tj. [...] ha, jednakże różnica ta (ok. 0,10 ha) mogła wynikać z faktu nieuwzględnienia w planie powierzchni dróg polnych. Nie ma ona także wpływu na fakt, że Prezydent wydając decyzję z [...] grudnia 2004r. naruszył ustalenia wymienionego uproszczonego planu urządzenia lasów.

W konsekwencji, zdaniem organu drugiej instancji, decyzja Prezydenta z [...] grudnia 2004r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Nadto Prezydent nie przeprowadził postępowania w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów.

W. K. w skardze na decyzję Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 201Or. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i "utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta". Skarżący podkreślił, że sprawa o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta z [...] grudnia 2004r. trwa już od 2005r. i Główny Geodeta Kraju dwukrotnie uchylał decyzje organu pierwszej instancji, stwierdzając m. in., że postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji może toczyć się również na wniosek strony, a nie tylko z urzędu. Dalej skarżący podniósł, iż organ drugiej instancji nie ustosunkował się do stanowiska strony zawartego w odwołaniu. Nadto oparł się na zapisach uproszczonego planu urządzenia lasu, które to zapisy pozostają w sprzeczności z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów, podczas gdy obydwa zapisy winny być spójne. Stanowisko Głównego Geodety Kraju zawiera również sprzeczność, z jednej strony chroni bowiem trwałość ostatecznej decyzji administracyjnej, a z drugiej doprowadza do unieważnienia takiej decyzji. Twierdzi, że obecna decyzja nie uwzględnia argumentów, które doprowadziły poprzednio do dwukrotnego uchylenia decyzji Inspektora.

Główny Geodeta Kraju - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 listopada 201Or. (sygn. akt IV SA/Wa 1744/10) uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu orzekający w sprawie organ administracji, dokonując w trybie nadzwyczajnym oceny decyzji Prezydenta z [...] grudnia 2004r., przeprowadził błędne wywody co do charakteru postępowania objętego kontrolą, a w pewnym zakresie wywody niewystarczające do wydania decyzji rodzącej tak dalekie skutki jakimi jest stwierdzenie nieważności.

Sąd wskazał, iż w pierwszej kolejności organ bezzasadnie utożsamia postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów z postępowaniem w sprawie wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Wniosek taki można wysnuć nie tylko z wadliwego powołania art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r, Nr 240, poz. 2027, ze zm.), lecz także z zawartego na str. 3 uzasadnienia stwierdzenia, że Prezydent orzekł m. in. o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany w zakresie użytków.

Zdaniem Sądu postępowanie nieważnościowe dotyczące powoływanej decyzji Prezydenta odnosić się mogło wyłącznie do decyzji wydanej w sprawie klasyfikacji gruntów, nie zaś decyzji wprowadzającej zmiany w ewidencji. Decyzja w sprawie klasyfikacji gruntów wydawana jest w oparciu o przywoływane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97, ze zm.). Co prawda akt ten jest nieco archaiczny, jednakże stosownie do art. 59 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne nadal obowiązuje w takim zakresie w jakim można pogodzić jego regulacje z normami ustawowymi. Przewiduje on odrębne postępowanie w sprawie ustalenia klasyfikacji, które kończy się wydaniem przez właściwy organ orzeczenia, czyli obecnie decyzji administracyjnej o ustaleniu klasyfikacji gruntów (§ 8 ust. 1 rozporządzenia). Od takiego orzeczenia przysługuje odwołanie stosownie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków, czyli w oparciu o to orzeczenie dokonuje się wpisu do ewidencji gruntów .(§ 9 rozporządzenia). Tymczasem organ bezpodstawnie utożsamia obydwa te postępowania, przyjmując do oceny orzeczenia w sprawie klasyfikacji gruntów przepisy odnoszące się do wpisu do ewidencji gruntów. Przywołany art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, którego rażącego naruszenia dopatrzył się Główny Geodeta Kraju reguluje prowadzenie ewidencji gruntów, nie zaś gleboznawczą ich klasyfikację.

Za właściwy natomiast tok rozumowania Sąd uznał próbę wykazania w

zaskarżonej decyzji, że Prezydent nie przeprowadził postępowania w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów. W ocenie Sądu jednakże takie stwierdzenie jest nazbyt ogólnikowe i w żadnym razie nie daje podstaw do stwierdzenia nieważności jakiejkolwiek decyzji administracyjnej. W postępowaniu nieważnościowym organ nadzoru musi bowiem wykazać jakie konkretnie normy prawa zostały naruszone przy wydaniu inkryminowanej decyzji, a nadto, że naruszenie to ma charakter kwalifikowanego naruszenia. Tymczasem Główny Geodeta Kraju nie wskazał przepisów zawartych w powołanym rozporządzeniu, które w jego ocenie zostały rażąco naruszone przy wydaniu decyzji lecz ogólnie stwierdził, że postępowanie w sprawie klasyfikacji nie zostało przeprowadzone zgodnie z tymże rozporządzeniem. W ten sposób dopuścił się naruszenia art. 7 i art. 107 § 3 K.p.a., a naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Aby przeprowadzić prawidłowo analizę ocenianej decyzji w świetle przesłanki rażącego naruszenia prawa konieczne było wskazanie konkretnej normy, której rażącego naruszenia dopuścił się Prezydent w decyzji z [...] grudnia 2004r.

Główny Geodeta Kraju - od powyższego wyroku Sądu pierwszej instancji - wniósł skargę kasacyjną. Wyrokowi temu zarzucono naruszenie prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., przez uwzględnienie skargi, chociaż postępowanie administracyjne zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji nie było dotknięte wadą polegającą na naruszeniu przepisów art. 7 i 107 § 3 K.p.a. W uzasadnieniu wskazano, że dla prawidłowej oceny przedmiotowej sprawy istotnym jest rozróżnienie postępowania w sprawie zakwalifikowania danego gruntu, jako określonego użytku gruntowego, od postępowania dotyczącego gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Zgodnie z unormowaniem wynikającym z art. 20 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oraz oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Ustęp 3 tego przepisu stanowi, że grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów. W przypadku przeprowadzania przez organ ewidencyjny aktualizacji operatu, polegającej na zaliczeniu określonych gruntów do użytków rolnych lub leśnych (wykazanych w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków), konieczne jest jednoczesne przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji tych gruntów. Przyjmując punkt widzenia Sądu, że przedmiotowa decyzja Prezydenta orzekała jedynie odnośnie gleboznawczej klasyfikacji, uzasadnionym byłoby twierdzenie, że Główny Geodeta Kraju w zaskarżonej decyzji w sposób ogólnikowy opisał fakt nieprzeprowadzenia przez Prezydenta odpowiedniego postępowania w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. W przedmiotowej sprawie Główny Geodeta Kraju odstąpił jednak od wskazywania przepisów rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gruntów, które zostały rażąco naruszone przez Prezydenta przy wydaniu decyzji, z uwagi na fakt, że nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji. W tym przypadku, postępowanie w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów było bowiem sprawą pochodną w stosunku do postępowania w sprawie zmiany użytków gruntowych. Dokonana przez Prezydenta aktualizacja operatu polegała na zaliczeniu określonych gruntów do użytków podlegających gleboznawczej klasyfikacji. Dlatego też przypisanie w decyzji Prezydenta oznaczenia klas gleboznawczych do symboli oznaczających zmienione użytki gruntowe, było tak naprawdę konsekwencją dokonanej zmiany tych użytków. Główny Geodeta Kraju wydając zaskarżoną decyzję stwierdził, że Prezydent orzekając decyzją z [...] grudnia 2004 r. o zmianie, występującego na obszarze dawnej działki nr [...] zasięgu, użytku gruntowego - lasu o łącznej powierzchni [...] ha na użytek gruntowy - grunty zadrzewione i zakrzewione, naruszył ustalenia uproszczonego planu urządzenia lasów i inwentaryzacji stanu lasów dla Osiedli M., F. na okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2010 r. Organ rażąco naruszył w ten sposób art. 20 ust 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z art. 20 ust 2 ustawy o lasach.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 lutego 2012r. (sygn.. akt I OSK 355/11) uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Uznał, iż skarga kasacyjna opiera się na usprawiedliwionych podstawach bowiem słusznie zarzuca zaskarżonemu wyrokowi wadliwą ocenę przeprowadzonego przez organ administracji postępowania jako naruszającego art. 7 i uznającego uzasadnienie zaskarżonej decyzji za sporządzone z naruszeniem art.107 § 3 K.p.a.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku postępowania zebrany został wystarczający materiał dowodowy aby dokonać rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta z [...] grudnia 2004r., zaś uzasadnienie decyzji zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji nie narusza art. 107 § 3 K.p.a.

Okolicznością, która nie budziła wątpliwości - w ocenie Sądu drugiej instancji - było to, że działki wymienione w powołanej powyżej decyzji objęte były uproszczonym planem urządzenia lasów - obowiązującym od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 201Or. W planie tym określono obszar zalesiony na powierzchni [...] ha. Na wszystkich tych działkach uwidoczniono w ewidencji gruntów i budynków jako rodzaj użytku - Ls, co oznacza las zgodnie z § 68 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).

Naczelny Sąd Administracyjny za wadliwą uznał dokonaną przez Sąd pierwszej instancji ocenę istoty rozstrzygnięcia dokonanego decyzją Prezydenta z [...] grudnia 2004r. Decyzja ta znacznie wykracza bowiem poza zakres rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami rozporządzenia z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm| Przepis art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że pod pojęciem gleboznawczej klasyfikacji gruntów - rozumie się podział gleb na klasy bonitacyjne, ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb. Pojęcie klasyfikacji gleboznawczej gruntu konsekwentnie odróżniane jest zarówno w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków jak i w ustawie od pojęcia rodzaju użytku rolnego. Natomiast Sąd pierwszej instancji słusznie zwrócił uwagę na zróżnicowanie postępowań w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntu i w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Odrębność ta przejawia się jednakże między innymi w tym, że w przepisach rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gruntów ani w przepisach ustawy nie sposób dostrzec podstawę prawną dla dokonania w ramach postępowania w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu zmiany rodzaju użytków gruntowych. Akcentując odrębność postępowania w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntu pominął Sąd pierwszej instancji treść § 9 rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gruntów, zgodnie z którym prawomocne orzeczenie w tej sprawie stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Zatem rozstrzygnięcie zawarte w decyzji w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntu podlega z urzędu uwzględnieniu w ewidencji gruntów. Brzmienie art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, który stanowił zarówno w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2004r., jak i obecnie, że w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu - przesądza o tym, że dopóki dany teren ujęty jest w planie urządzenia lasu lub uproszczonym planie urządzenia lasu jako las, nie jest dopuszczalna zmiana w innym postępowaniu ewidencyjnym określenia rodzaju użytku gruntowego na inny niż las (Ls). Skutkiem zaś prawomocnej decyzji Prezydenta z [...] grudnia 2004r. było, zgodnie z § 9 rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gruntów, wprowadzenie do ewidencji gruntów nie tylko nowych oznaczeń dotyczących klasyfikacji gleboznawczej, ale także nowego oznaczenia rodzaju użytków gruntowych. Prowadzi to wprost do rażącego naruszenia art. 20 ust. 3a ustawy o lasach, przez stworzenie w ewidencji gruntów stanu sprzecznego z wiążącym uproszczonym planem urządzenia lasu. Skoro zatem ustalone przez organ administracji - zgodnie z art. 7 K.p.a. - okoliczności faktyczne pozwalały na rozstrzygnięcie sprawy, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiadało wymogom art. 107 § 3 K.p.a., czyli zawierało wskazanie faktów uznanych za udowodnione, ocenę materiału dowodowego oraz niezbędne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, to trafny był sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia powyższych przepisów w związku z art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. Rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpatrującego sprawę ponownie będzie zatem uwzględnienie przedstawionej powyżej oceny prawnej co do wykładni przepisów prawa znajdujących w niej zastosowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - ponownie rozpoznając sprawę - zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także

prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy - zgodnie z art. 190 P.p.s.a. - związany wykładnią prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 lutego 2012r. (sygn. akt I OSK 355/11), stwierdził iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji uznał, iż decyzja Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 201Or. jest zgodna z prawem.

Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję, którą stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta W. z [...] grudnia 2004r. o zatwierdzeniu wyników kontroli gleboznawczej zmienionych użytków gruntowych na działkach nr [...] - [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W. polegającej na zmianie konturu klasyfikacyjnego Ls V i Ls VI na kontur LZ RVI w działce ew. nr [...] i zmianie części konturu klasyfikacyjnego Ls V, Ls VI na kontur Lz RVI w działkach ew. nr [...] - [...] oraz o utracie dotychczasowej klasyfikacji na wymienionych działkach zatwierdzonej decyzją Burmistrza Gminy W. z [...] sierpnia 1995r. Organ podejmując tej treści rozstrzygnięcie uznał, iż organ orzekając decyzją z [...] grudnia 2004r. rozstrzygnął w istocie o zmianie występującego na obszarze dawnej działki nr [...] zasięgu użytku gruntowego - lasu o łącznej powierzchni [...] ha, na użytek gruntowy - grunty zadrzewione i zakrzewione, czym naruszył ustalenia uproszczonego planu urządzenia lasów i inwentaryzacji stanu lasów dla osiedli M., F. na okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 201Or. W konsekwencji stwierdził, iż decyzja z [...] grudnia 2004r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 20 ust. 3 a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach i z tego powodu należało wyeliminować ją z obrotu prawnego przez stwierdzenie jej nieważności.

Zaprezentowane stanowisko organu, zgodnie z oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w wyroku z 22 lutego 2012r., należało uznać za prawidłowe. Należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, iż w toku postępowania zebrany został wystarczający materiał dowodowy aby dokonać rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] grudnia 2004r., zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza art. 107 § 3 K.p.a. Okolicznością nie budzącą wątpliwości było to, że działki wymienione w

powołanej powyżej decyzji objęte były uproszczonym planem urządzenia lasów obowiązującym od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2010r. W planie tym określono obszar zalesiony na powierzchni [...] ha. Na wszystkich tych działkach uwidoczniono w ewidencji gruntów i budynków jako rodzaj użytku las oznaczony symbolem "Ls". Decyzją z [...] grudnia 2004r. znacznie wykroczono poza zakres rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gruntów. W przepisach tego rozporządzenia, jak i ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie sposób dostrzec podstawę prawną dla dokonania w ramach postępowania w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu zmiany rodzaju użytków gruntowych. Tymczasem skutkiem decyzji z [...] grudnia 2004r. było wprowadzenie do ewidencji gruntów nie tylko nowych oznaczeń dotyczących klasyfikacji gleboznawczej, ale także nowego oznaczenia rodzaju użytków gruntowych. Doprowadziło to w konsekwencji, jak prawidłowo przyjął organ, do rażącego naruszenia art. 20 ust. 3 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, który stanowił zarówno w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 2004r., jak i obecnie, że w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Przesądza to o tym, że dopóki dany teren ujęty jest w planie urządzenia lasu lub uproszczonym planie urządzenia lasu jako las, nie jest dopuszczalna zmiana w innym postępowaniu ewidencyjnym określenia rodzaju użytku gruntowego na inny niż las (Ls).

Konsekwencją przedstawionego stanie rzeczy było uznanie, iż ustalone przez organ administracji - zgodnie z art. 7 K.p.a. - okoliczności faktyczne pozwalały na rozstrzygnięcie sprawy, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiadało wymogom art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a., czyli zawierało wskazanie faktów uznanych za udowodnione, ocenę materiału dowodowego oraz niezbędne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji. Zatem nie można stawiać skutecznego zarzutu pod adresem zaskarżonej decyzji w zakresie naruszenia wskazanych przepisów w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli uzasadniającym jej uchylenie.

W tym stanie rzeczy Sąd/- na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.