Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 969/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 368 poz 74 art. 31 ust. 1 i 2; art. 34
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)  nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów  wiejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w zmniejszonej wysokości w ramach działania "uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" oddala skargę


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania S. J. od decyzji Nr [...] wydanej w dniu [.] listopada 2011 r. przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] o przyznaniu płatności z tytułu pomocy w zmniejszonej wysokości w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w okresie od 14 września 2010 r. do 13 września 2011 r. Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m. in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

S. J., złożył w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w [...] wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Do wniosku dołączono certyfikat zgodności Nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. oraz przelew bankowy z dnia 29 czerwca 2009 r.

Wezwaniem z dnia 29 marca 2010 r. Strona została zobowiązana do usunięcia braków formalnych we wniosku.

Następnie w dniu 9 kwietnia 2010 r. S. J. złożył korektę wniosku o przyznanie pomocy finansowej wraz z certyfikatem Nr [...] z [...] września 2009 r.

W dniu [...] maja 2010 r. Dyrektor [.] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją Nr [...] przyznał pomoc finansową z tytułu uczestnictwa we wspólnotowym systemie jakości żywności – rolnictwo ekologiczne w okresie od 14 września 2009 r. do 13 września 2014 r.

Następnie w dniu 14 września 2011 r. S. J., złożył kolejny wniosek w ramach przedmiotowego działania. Do wniosku dołączono:

-certyfikat zgodności Nr [...] z dnia [...] października 2010 r.;

-fakturę VAT [...] z dnia [...] października 2010 r., na kwotę netto 1065,57 zł;

- formularz W-2A-140 (zestawienie faktur lub równoważnych dokumentów księgowych, dot. Operacji w 12 miesięcznym okresie pomocy, którego dotyczy wniosek o płatność).

We wniosku Strona zadeklarowała do zwrotu kwotę 1300 zł.

Wezwaniem z dnia 28 października 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zobowiązał Stronę do złożenia wyjaśnień, w związku z rozbieżnościami pomiędzy wnioskowaną kwotą oraz tą, która została zakwalifikowana w wyniku kontroli administracyjnej.

W dniu 9 listopada 2011 r. S. J. złożył korektę wniosku o płatność. (Strona zadeklarowała do zwrotu kwotę 1 065,57 zł.)

Następnie w dniu [...] listopada 2011 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] przyznał S. J. płatności z tytułu pomocy w zmniejszonej wysokości w drugim okresie pomocy od dnia 14 września 2010 r. do 13 września 2011r.

Uznając trafność powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na przepisy stanowiące podstawę przyznania pomocy. Podkreślił, że szczegółowe warunki i tryb udzielania ww. pomocy określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r., w sprawach szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz przepisy unijne, w szczególności rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. Następnie organ odwoławczy zacytował treść § 2 ust. 2 pkt. 2 i pkt. 3 ww. rozporządzenia.

Podkreślił, że zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r.

"Płatności oblicza się na podstawie tego, co uznano za kwalifikowalne podczas kontroli administracyjnych. Państwo członkowskie sprawdza wniosek o płatność otrzymany od beneficjenta i określa kwoty, które kwalifikują się do wsparcia. Państwo członkowskie określa więc:

a)kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi wyłącznie w oparciu o wniosek o płatność:

b) kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi po sprawdzeniu kwalifikowalności wniosku o płatność.

Natomiast jeśli kwota określona zgodnie z lit. a ) przekracza kwotę określoną zgodnie z lit. b) o więcej niż 3 % do kwoty określonej zgodnie z lit. b), należy zastosować redukcję. Kwota redukcji stanowi różnicę miedzy tymi kwotami..."

Powyższe przepisy wskazują, że w przypadku, gdy żądana we wniosku kwota przewyższa o ponad 3 % kwotę kwalifikowaną do płatności, to należy zastosować mechanizm redukcji płatności.

Organ odwoławczy przypomniał, że pomoc finansowa z tytułu uczestnictwa w systemie jakości żywności- rolnictwo ekologiczne wynosi nie więcej niż 966,00 zł. Natomiast wnioskowana przez Stronę dniu 14 września 2011 r. kwota do płatności na podstawie przedstawionych dokumentów księgowych wynosi 1300 zł, tak więc przekroczona została o więcej niż 3 %. W związku z powyższym wskazano, że przepis art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 nakazuje zastosowanie redukcji płatności. Kwota redukcji stanowi różnicę między kwotą wnioskowaną (1 300 zł) a kwalifikowaną (996,00 zł) co wskazuje, iż różnica wynosi 304 zł.

Płatność z redukcją wnosi więc 996,00 – (1300 – 996,00) = 692,00zł.

Organ odwoławczy podniósł, że z § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz § 9 ust. 5 rozporządzenia, wynika, iż Strona była zobowiązana do podania w złożonym przez siebie wniosku informacji, umożliwiających ustalenie rodzaju i wymiaru wsparcia, o jakie wnioskowała. Dotyczy to zwłaszcza wnioskowanej kwoty oraz przedstawienia kopii faktur VAT, dowodów księgowych i certyfikatów.

Zwrócono uwagę, iż Strona dokonała weryfikacji deklarowanej kwoty dopiero po wezwaniu z dnia 28 października 2011 r. stwierdzającym nieprawidłowość we wniosku. W związku z powyższym Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie mógł uznać zmiany deklarowanej kwoty.

W odniesieniu do zarzutu Wnioskodawcy, dotyczącego przywołania przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2011 r., nieaktualnej podstawy prawnej, podniósł, iż brak przytoczenia podstawy prawnej w decyzji organu I instancji bądź nieprzytoczenie wszystkich przepisów prawa, które powinny być wskazane, nie powoduje samo przez się takiej wady, która skutkuje uchyleniem decyzji. Organ II instancji jest organem powołanym do merytorycznego rozpoznania sprawy i wskazane uchybienie organu I instancji może naprawić, przywołując właściwą podstawę prawną rozstrzygnięcia.

Ponadto podkreślono, iż Strona podpisała we wniosku o przyznanie pomocy, jak również we wniosku o płatność oświadczenie, iż znane są Jej zasady przyznawania i wypłaty pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności", zatem musiała być świadoma wynikających z tego konsekwencji.

Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 3 "ustawy PROW" organ, przed którym toczy się postępowanie udziela Stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Z dokumentacji niniejszej sprawy nie wynika, aby Wnioskodawca występował o udzielnie jakichkolwiek dodatkowych informacji, dotyczących rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżył S. J., podniósł, iż decyzja została wydana z rażąco umyślnym naruszeniem art. 31 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr. 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r a jej celem było uczynienie mu krzywdy i wyrządzenie szkody poprzez zmniejszenie wysokości płatności w ramach działania "uczestnictwa rolników w systemie jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-20013. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji,

2. przyznanie płatności za okres 14.09.2010 r. do 13.09.2011 r. w maksymalnej wysokości 996 zł

3. zasądzenie na rzecz skarżącego poniesionych wszystkich kosztów postępowania w wysokości 1400 zł. (doradztwa prawnego, sporządzenia dokumentacji odwołania od decyzji organu I instancji i skargi do Sądu Administracyjnego, przesyłek dokumentacji, wpisu Sądowego).

W uzasadnieniu skargi podkreślił m.in., że: przez omyłkę wpisał całe poniesione koszty, udowodnione fakturą VAT wystawioną przez B. sp. z o.o. W dniu 07.11.2011 r. odebrał od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwanie do złożenia wyjaśnień. W ww. wezwaniu została wskazana jego omyłka polegająca na tym, że wnioskowane do zwrotu koszty nie mogą obejmować podatku od towarów i usług (VAT), zaraz po tym jednak złożył korektę wniosku w którym zastosował się do wezwania i poprawienia omyłki poprzez wpisanie wnioskowanej kwoty płatności 1065,57 zł (netto).

Następnie skarżący zacytował art. 31 ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r.

Wyraził pogląd, że przepis powyższego rozporządzenia (art. 31 ust. 1) mówi wprost, że "Kwota redukcji stanowi różnicę między dwoma kwotami", czyli różnicę pomiędzy kwotą wnioskowaną w złożonej korekcie wniosku z dnia 09-11.2011r. (1065,57 zł) a kwotą uznaną na podstawie przedstawionych dowodów (tj. 966 zł). Różnica między tymi kwotami wyniosła 69,57 zł (1065,57 zł – 966 = 69,57 zł).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

W przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 20 z 2008 r. poz. 119) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. Unii Europejskiej L 368/74).

Paragraf 3 pkt 3 lit. c pierwszego z ww. rozporządzeń stanowi, ze pomoc jest przyznawana producentowi rolnemu, który w przypadku uczestnictwa we wspólnotowych systemach jakości żywności wytwarza produkty rolnictwa ekologicznego zgodne z rozporządzeniem Rady (WE) nr 34/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91. Z kolei § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. b oraz ust. 3 stanowią, że pomoc jest wypłacana w formie rocznych płatności obejmujących okresy kolejnych 12 miesięcy (...), zaś wysokość pomocy na każdy z 5 okresów pomocy wynosi, nie więcej niż 966 zł – w przypadku wspólnotowego systemu jakości żywności, o którym mowa w (cytowanym wyżej) § 3 pkt 3 lit. c.

Co istotne wysokość pomocy oblicza się na podstawie poniesionych (w okresie na który jest składany wniosek o płatność) kosztów, które to koszty nie obejmują podatku od towarów i usług (VAT) - § 8 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżący był podmiotem o którym mowa w § 3 pkt. 1 lit. c, który wystąpił o przyznanie mu pomocy obejmującej poniesione przez niego koszty łącznie z należnym podatkiem VAT.

Było to w oczywisty sposób sprzeczne z § 8 ust. 3 rozporządzenia, co nie mniej istotne powyższe uchybienie, zostało wykryte przez organ, który wezwaniem z dnia 28 października 2011 r. zobowiązał stronę do złożenia wyjaśnień w związku z rozbieżnościami pomiędzy wnioskowaną kwota, oraz tą która została zakwalifikowana w wyniku kontroli administracyjnej. Korekta wniosku o płatność, której dokonał skarżący, była następstwem ww. wezwania a konsekwencją takiego stanu rzeczy było przyznanie skarżącemu pomocy w zmniejszonej wysokości w drugim okresie pomocy tj. od dnia 14 września 2010 r. do dnia 13 września 2011 r.

Podkreślenia wymaga, iż przyznanie pomocy w zmniejszonej wysokości znajdowało oparcie w drugim z ww. rozporządzeń a mianowicie w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1975/2006, nie zaś w późniejszym rozporządzeniu Komisji (KE) nr 65/2011, a to ze względu na treść art. 34 tego ostatniego. Wskazywał on bowiem, że rozporządzenie (WE) nr 1975/2006 traci moc z dniem 1 stycznia 2011 r., jednakże obowiązuje nadal w odniesieniu do wniosków o płatności złożonych przed dniem 1 stycznia 2011 r.,( a więc takich jak wniosek skarżącego.)

Zdaniem sądu uchybienie polegające na powołaniu błędnej podstawy prawnej nie było jednak w niniejszej sprawie na tyle istotne, aby skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Porównanie bowiem przepisów obu ww. regulacji prawnych (odpowiednio art. 31 i 30) prowadzi do wniosku, iż miały one co do zasady identyczną treść.

Artykuł 31 ust. 1 i 2 znajdującego w sprawie zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 wskazywał, że państwo członkowskie sprawdza wniosek o płatność otrzymany od beneficjenta i określa kwoty które kwalifikują się do wsparcia. Państwo członkowskie określa:

a) kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi wyłącznie w oparciu o wniosek o płatność.

b) Kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi po sprawdzeniu kwalifikowalności wniosku o płatność.

Jeżeli kwota określona zgodnie z lit. a przekracza kwotę określoną zgodnie z lit. b o więcej niż 3 % do kwoty określonej zgodnie z lit. b należy zastosować redukcję. Kwota redukcji stanowi różnicę między tymi dwoma kwotami.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący wnioskował pierwotnie o wypłatę kwoty 1300 zł, zaś maksymalnie mógł wnioskować o wypłatę kwoty 996 zł. Różnica między ww. kwotami była niewątpliwie wyższa niż 3 %, stąd uprawnione było zastosowanie redukcji stanowiącej różnicę między nimi. Owa różnica była równa kwocie 304 zł. (1300 zł – 996 zł = 304 zł).

W dalszej kolejności organ zobligowany był stosownie do art. 31 ust. 1 lit. b rozporządzenia zastosować redukcję do kwoty określonej zgodnie z lit. b, czyli kwoty 996 zł. Kwota redukcji była kwotą 304 zł, jako że jak wykazano wcześniej stanowiła ona różnicę między kwotami a i b. W tym stanie rzeczy prawidłowe było wyliczenie płatności obejmującej redukcję jakie zaprezentował organ.

Płatność ta była kwotą 692 zł, stanowiła bowiem różnicę między kwotami 996 zł i 304 zł ( 996 – 304 = 692 zł).

W ocenie sądu wykładnia ww. przepisu której dokonał organ była więc prawidłowa. Co za tym idzie, nie sposób przyznać racji skarżącemu, iż kwota redukcji powinna stanowić różnicę między kwotą wnioskowaną przez niego do wypłaty w korekcie wniosku (dokonanej po stwierdzeniu nieprawidłowości przez organ – 1065,57 zł) a kwotą należną, czyli kwotą 996 zł.

Zdaniem sądu skarżący nie wykazał w toku postępowania przed organami, że nie ponosi winy za włączenie niekwalifikującej się kwoty (obejmującej podatek VAT) do płatności. Składając wniosek o przyznanie pomocy złożył bowiem jednocześnie oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania i wypłaty pomocy w ramach przedmiotowego działania.

Mając powyższe na względzie, skargę jako niezasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.