Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 121/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53  par. 1 pkt 6, art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wycinkę drzew postanawia: odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

D. K. (dalej jako: "skarżący") w dniu 3 września 2023 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, na bezczynność Burmistrza [...] (dalej jako: "Burmistrz", "organ") w zakresie nierozpoznania wniosku dotyczącego wycinki drzew. Podał, że w dniu 30.07.2023 r. wystąpił do organu z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie 20 szt. drzew jesion z działki nr [...] (droga [...]) w miejscowości [...]. Drzewa są uschnięte i zamierają, stwarzając zagrożenie dla ruchu lądowego. Wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie do załatwienia wniosku, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, jak też w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o odrzucenie skargi na bezczynność z uwagi na uchybienie wymogom zawartym w art. 53 § 2b ww. ustawy. Wskazano, że skarżący w sposób niezrozumiały dla swojego wniosku powołał przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, pomimo że jego wniosek dotyczy sprawy indywidualnej, wniosku o wycinkę drzew, który podlega regułom postępowania wynikającego z Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto w sprawie tej skarżący nie wystosował do organu ponaglenia, co umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu w załatwieniu administracyjnej sprawy indywidualnej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z 28 września 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona.

Kolejnym zarządzeniem z tego samego dnia skarżący został wezwany do nadesłania informacji, czy składał ponaglenie do organu wyższej instancji na niezałatwienie sprawy w terminie przez Burmistrza. Zakreślono termin 7 dni na udzielenie informacji pouczając, że brak ponaglenia skutkuje odrzuceniem skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia wskazanych powyżej zarządzeń wynika, że zostały doręczone skarżącemu w dniu 4.10.2023 r. - karta 26 akt sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Oznacza powyższe, że badanie legalności aktów administracyjnych, bezczynności lub przewlekłości postępowania organu poddanych kognicji sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) dalej jako: "p.p.s.a.", obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające).

W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak. Z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022r. poz. 2000 ze zm.) dalej jako: "k.p.a." wynika, że bezczynność to stan niezałatwienia sprawy w określonym przepisami terminie. Przewlekłość zaś występuje, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Natomiast przez przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej należy rozumieć brak należytego zaangażowania organu w załatwieniu sprawy.

Jednak w myśl art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Jak stanowi art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu stałego od przedmiotowej skargi została określona w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wynosi 100 zł.

Jak wskazano wyższej Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata - art. 220 § 1 zd. 1 i § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił w wyznaczonym 7- dniowym terminie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone 4.10.2023 r., zatem termin do jego uiszczenia upłynął 11.10.2023 r. Nie złożył również stosownego wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie.

Nadto skarżący nie uzupełnił w terminie braku skargi w postaci przesłania informacji o złożeniu ponaglenia do właściwego organu na bezczynność organu. Stosownie bowiem do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści art. 37 § 3 k.p.a. wynika, że takie ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.

W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 skargę należało odrzucić, gdyż skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jak też pomimo wezwania nie został uzupełniony bark formalny skargi w postaci informacji co do złożonego ponaglenia na bezczynność organu, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.