Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 412/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku W.R. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W.R. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą z dnia 8 maja 2009 r. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż wykonanie powołanej wyżej decyzji skutkowałoby nieodwracalną znaczną szkodą w jego majątku. Według oświadczenia strony, prowadzone przez organy podatkowe postępowanie zmusiło do ją do likwidacji działalności gospodarczej oraz spowodowało nieodwracalne znaczne szkody w majątku. Ponadto, w uzasadnieniu zamieszczonego w skardze wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący podał, że zamieszkuje wraz z żoną oraz 25 – letnia córką w mieszkaniu należącym do żony. Otrzymuje emeryturę wojskową w wysokości 2.708,43 zł brutto, z czego znaczna część przekazywana jest na realizację obowiązku alimentacyjnego względem żony. Pozostała kwota w wysokości 608,61 zł stanowi jedyne źródło utrzymania strony, która nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów, jak również nie posiada żadnego majątku i oszczędności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Należy również zaznaczyć, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Twierdzenia strony w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi w celu wykazania istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W niniejszej sprawie strona nie dopełniła powyższych wymogów. Powołując ustawową przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, wskazała m.in. na okoliczność zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Na poparcie powyższego nie przedłożyła jednak żadnych dowodów.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż skoro strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia szkody majątkowej, to brak jest podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby taką szkodę, a w szczególności – "szkodę znaczną". Jednocześnie, strona skarżąca nie podniosła jakichkolwiek argumentów przemawiających za tym, że wykonanie przedmiotowej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.