Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 357/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X.Y. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 610/23 w sprawie ze skargi X.Y. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] miasta stołecznego Warszawy z dnia 17 stycznia 2023 r. nr 4503/2023 w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu zagospodarowania nieruchomości oraz wyznaczenia dodatkowego terminu jej zagospodarowania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 610/23 (dalej postanowienie z 5 maja 2023 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił X.Y. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w Warszawie (dalej skarżąca lub Spółdzielnia) wstrzymania wykonania uchwały Zarządu Dzielnicy [...] miasta stołecznego Warszawy z 17 stycznia 2023 r. nr 4503/2023 w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu zagospodarowania nieruchomości oraz wyznaczenia dodatkowego terminu jej zagospodarowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 17 stycznia 2023 r. nr 4503/2023 w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu zagospodarowania nieruchomości oraz wyznaczenia dodatkowego terminu jej zagospodarowania skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, lecz wniosek ten nie został uzasadniony. Sąd podkreślił, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że złożony przez niego wniosek jest zasadny w kontekście przesłanek, o których stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej ppsa) i że ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki dotyczą jego osoby. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały uniemożliwił ocenę, czy spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa, co spowodowało konieczność odmowy jego uwzględnienia (k. 2-3, 59-60 akt sądowych).

Zażalenie złożyła skarżąca, reprezentowana przez r. pr. M.G., zaskarżając postanowienie z 5 maja 2023 r. w całości, wnosząc o: jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały; ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenie [zwrotu] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 134 ppsa przez rozstrzygnięcie o wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, pomijając zasadę rozstrzygania przez Sąd w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a w szczególności pomijając znane Sądowi z urzędu konsekwencje wynikające z art. 240 Kodeksu cywilnego i art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344, dalej ugn), tj. możliwość rozwiązania przez Prezydenta m.st. Warszawy umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste przedmiotowego gruntu oddanego Spółdzielni w sytuacji wejścia w życie zaskarżonej uchwały, która uchylała uchwałę wyznaczającą Spółdzielni dodatkowy termin zagospodarowania nieruchomości na dzień 31 grudnia 2030 r., gdyż brak wyznaczonego terminu otwiera drogę Prezydentowi m.st. Warszawy do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości, a także z uwagi na przedstawione w dniu 8 listopada 2022 r. stanowisko Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa dotyczące uchwały nr 4196/2022 Zarządu Dzielnicy [...] i zastrzeżenia z niego wynikające, które mają na celu znaczne skrócenie wyznaczonego terminu, który z uwagi na znaczny obszar nieruchomości, na którym przewidziane jest posadowienie wielu budynków wielorodzinnych, może okazać się nie do spełnienia, a przede wszystkim z uwagi na chęć naliczenia dodatkowych opłat obciążających Spółdzielnię, które - zgodnie z art. 63 ust. 3 ugn - mają kształtować się na poziomie kilku milionów złotych rocznie, co ma stanowić 10% wartości gruntu rocznie, które podlegać będzie dalszemu zwiększeniu o dalsze 10% tej wartości w każdym następnym roku, co - biorąc pod uwagę obecne ceny nieruchomości - może przesądzać o dalszym istnieniu Spółdzielni, a także z uwagi na znane Sądowi z urzędu ceny transakcyjne nieruchomości na obszarze m.st. Warszawy;

2. art. 62 pkt 1 ppsa przez niewydanie zarządzenia skompletowania niezbędnych dowodów do wyjaśnienia wątpliwości niezbędnych do rozpoznania wniosku, co uniemożliwiło skarżącemu doprecyzowanie i dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, na którym oparł swój wniosek;

3. art. 106 § 3 ppsa przez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów uzupełniających mających na celu wyjaśnienie motywów i działań organu, w tym z następujących dokumentów: 1. pisma z 3.2.2023 r. znak sprawy UD-III-WND-GG.6841.5.2020.KWI; 2. pisma z 15.5.2023 r. znak sprawy UD-III-WND-GG.6841.5.2020.KWI; 3. wydruku ze strony internetowej m.st. Warszawy z zakładki Rejestr Cen dostępnego jawnie, wskazujący na ceny transakcyjne w 2021 r. nieruchomości objętej przedmiotową sprawą w wysokości od 2.000 zł do 4.000 zł za m2; 4. prezentacji na posiedzenie Rady Nadzorczej 27.2.2023 r. Kierownika Działu Przygotowania i Realizacji Inwestycji, wskazujących na działania organu mające na celu pozbawienie Spółdzielni tytułu prawnego do gruntu o wielkiej wartości około parudziesięciu milionów zł, jak również zamiaru uchylenia prawomocnej uchwały w celu nałożenia dodatkowych opłat obciążających Spółdzielnię, które - zgodnie z art. 63 ust. 3 ugn - mają kształtować się na poziomie kilku milionów zł rocznie, co ma stanowić 10% wartości gruntu rocznie, które podlegać będzie dalszemu zwiększeniu o dalsze 10% tej wartości w każdym następnym roku, co - biorąc pod uwagę obecne ceny nieruchomości - może przesądzać o dalszym istnieniu Spółdzielni;

4. art. 49 § 1 ppsa przez niewezwanie skarżącego do uzupełnienia uprawdopodobnionego wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały przez przedłożenie dowodów z dokumentów potwierdzających przytaczane okoliczności, co miało wpływ na wynik sprawy;

5. art. 61 § 3 w zw. z art. 106 § 4 ppsa przez uznanie, że skarżący nie przedstawił okoliczności wskazujących na to, że wykonanie uchwały nie spowoduje niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy realizacja uchwały uchylenie zaskarżonej uchwały i znajomość przez Sąd z urzędu art. 240 kc i art. 63 ust. 3 ugn wystarczająco dawało Sądowi możliwość ustalenia, że wykonanie zaskarżonej uchwały może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej wielomilionowej szkody rocznie bądź kilkudziesięciomilionowej szkody jednorazowo, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci pozbawienia skarżącej prawa do nieruchomości, a co miało istotny wpływ na odmowę wstrzymania wykonania uchwały.

Na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 ppsa, skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów w postaci: 1. odpowiedzi na skargę z 15.3.2023 r. (w aktach sprawy); 2. pisma z 3.2.2023 r. znak sprawy UD-III-WND-GG.6841.5.2020.KWI; 3. pisma z 15.5.2023 r. znak sprawy UD-III-WND-GG.6841.5.2020.KWI; 4. wydruku ze strony internetowej m.st. Warszawy z zakładki Rejestr Cen dostępnego jawnie wskazujący na ceny transakcyjne w 2021 r. nieruchomości objętej przedmiotową sprawą w wysokości od 2.000 zł do 4.000 zł za m2; 5. prezentacji na posiedzenie Rady Nadzorczej 27.2.2023 r. Kierownika Działu Przygotowania i Realizacji Inwestycji - na okoliczność możliwości rozwiązania przez Prezydenta m.st. Warszawy umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste przedmiotowego gruntu oddanego Spółdzielni w sytuacji wejścia w życie zaskarżonej uchwały, która uchylała uchwałę wyznaczającą Spółdzielni dodatkowy termin zagospodarowania nieruchomości na dzień 31 grudnia 2030 r., a przez co spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości, a także z uwagi na przedstawione w dniu 8.11.2022 r. stanowisko Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa dotyczące uchwały nr 4196/2022 Zarządu Dzielnicy [...] i zastrzeżenia z niego wynikające, które mają na celu znaczne skrócenie wyznaczonego terminu, który z uwagi na znaczny obszar nieruchomości, na którym przewidziane jest posadowienie wielu budynków wielorodzinnych (ponad 3 hektary), może okazać się nie do spełnienia, a przede wszystkim z uwagi na chęć naliczenia dodatkowych opłat obciążających Spółdzielnię, które - zgodnie z art. 63 ust. 3 ugn - mają kształtować się na poziomie kilku milionów zł rocznie, co ma stanowić 10% wartości gruntu rocznie, które podlegać będzie dalszemu zwiększeniu o dalsze 10% tej wartości w każdym następnym roku, co - biorąc pod uwagę obecne ceny nieruchomości - może przesądzać o dalszym istnieniu Spółdzielni, a co w konsekwencji oznacza, że wykonanie uchwały spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wielu milionów [zł] rocznie dla Spółdzielni, a także może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla Spółdzielni w postaci utraty prawa do przedmiotowej nieruchomości, a nawet upadłość spółdzielni (k. 66-102 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków [...] (art. 61 § 3 zd. 1 ppsa).

Ze wskazanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wolters Kluwer 2016, s. 560, uw. 6). Pojęcie wyrządzenia znacznej szkody należy przy tym rozumieć w taki sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Z konstrukcji art. 61 § 3 ppsa wynika, że wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 ppsa przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Winien on zatem w sposób wnikliwy uzasadnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przedstawiając spójną argumentację, popartą faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, tak by przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania aktu (odpowiednio uchwały) jest prawidłowo uzasadniony wniosek i zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy (postanowienie NSA z 16.7.2020 r. I OZ 440/20, cbosa).

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (odpowiednio uchwały) na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie oznacza, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek skarżącego. Zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (odpowiednio uchwały) nie została też powiązana przez ustawodawcę z jej wadliwością bądź prawidłowością. Kwestie te będą bowiem badane w postępowaniu głównym, a nie postępowaniu wpadkowym, jakim jest niniejsze postępowanie.

Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek zawarty w skardze nie spełnia powyższych wymogów. Celem wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały nie jest uniknięcie wszystkich niedogodności związanych z jej wykonaniem, lecz uchronienie wnioskodawcy przed kwalifikowanymi skutkami jej wykonania, określonymi w art. 61 § 3 ppsa. Konieczne jest przeto nie tylko wskazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie negatywnie rzutowało na sytuację prawną lub faktyczną skarżącej, lecz musi być to wpływ objęty hipotezą omawianego przepisu. Do oceny, czy taka sytuacja ma miejsce w danej sprawie, konieczne jest jej rzetelne wykazanie. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały uniemożliwia Sądowi możliwość dokonania jego merytorycznej oceny, a więc ustosunkowania się do żądania skarżącej. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania jest brakiem o charakterze materialnym i nie podlega uzupełnieniu jak brak formalny w trybie art. 49 § 1 ppsa. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek prawidłowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, czego w tej sprawie wnioskodawca nie uczynił. Powyższe nie jest wyrazem nadmiernego formalizmu, lecz wynika z wykładni powołanych przepisów.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały zawartym w skardze skarżąca nie podała żadnych argumentów, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku. Nie sprecyzowała, na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Nie wyjaśniła, jakie konkretne konsekwencje wywoła dla niej wykonanie zaskarżonej uchwały. Tym samym, nie sprostała ona spoczywającemu na niej obowiązkowi uprawdopodobnienia okoliczności świadczących o zaistnieniu ustawowych przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Nie jest zaś rolą Sądu domyślanie się, na czym polega interes prawny strony wobec złożonego przez nią wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały. Zarzut skarżącej, że Sąd z urzędu winien znać ceny transakcyjne nieruchomości na obszarze m.st. Warszawy ocenić należy jako bezzasadny, skoro to na skarżącej - jako wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały - ciążył obowiązek wykazania podstaw do jej wstrzymania. Brak wskazania jakiegokolwiek argumentu lub okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej uchwały determinuje ocenę co do braku ustawowych przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżącej w tym zakresie.

W zażaleniu skarżąca zawarła wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie wnioskowanych w jego treści dowodów na okoliczność wykazania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wskazała również okoliczności, które - w jej przekonaniu - uzasadniają zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Niemniej, nie sposób abstrahować od braku sprecyzowania wniosku na etapie jego złożenia, tak by możliwe było dokonanie jego merytorycznej oceny przez Sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Na etapie postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny ocenia prawidłowość zaskarżonego postanowienia, które zostało podjęte w określonej sytuacji procesowej. Przy braku jakiegokolwiek materiału dowodowego, a co więcej – sprecyzowania wniosku, zaskarżone postanowienie ocenić należy jako odpowiadające prawu. O ile możliwe jest uzupełnienie materiału dowodowego na etapie postępowania zażaleniowego i podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniosku, o tyle postępowanie takie nie powinno stanowić reguły, lecz może następować jedynie w wyjątkowych przypadkach, w których strona z uzasadnionych przyczyn nie powołała dowodów, na które powołuje się w zażaleniu, przed Sądem I instancji. Część z wnioskowanych dowodów powstała po wniesieniu skargi, a więc i wniosku o wstrzymanie, co uzasadniałoby ich dopuszczenie i przeprowadzenie na etapie postępowania zażaleniowego. Brak sprecyzowania wniosku w momencie jego złożenia wyklucza rozstrzygnięcie o zasadności wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny na tym etapie postępowania. Skarżąca, mająca obsługę prawną, zmierzała bowiem wprost do pominięcia Sądu I instancji przy dokonywaniu oceny co do zasadności wniosku, co nie zasługuje na aprobatę.

Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (odpowiednio uchwały) ma tę cechę, że można go złożyć w każdym stanie sprawy. W konsekwencji, strona, uzupełniwszy materiał dowodowy, może ponownie wystąpić ze stosownym wnioskiem do Sądu właściwego do rozpoznania sprawy. W zażaleniu skarżąca nie powołała okoliczności, jakoby jak najszybsze wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały odgrywało kluczową rolę w uniknięciu niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wskutek obowiązywania uchwały.

Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2010 s. 192; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z 23.1.1997 r. SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54; Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003/5/26; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2021 s. 447-448, nb 2, 3). Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, uw. 7 do art. 61). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.

Kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś obowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Zaskarżona uchwała skutkuje utratą mocy uchwały nr 4196/2022 r. Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z 18 października 2022 r., wyznaczającą Spółdzielni dodatkowy termin zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 2030 r. (k. 127-122v akt administracyjnych) i jako taka nie podlega wykonaniu.

Wykonaniu podlegać może ewentualna decyzja zobowiązująca Spółdzielnię do uiszczenia dodatkowych opłat rocznych obciążających użytkownika wieczystego (art. 63 ust. 2 i 3 ugn; postanowienia NSA z: 9.10.2013 r. I OZ 845/23; 4.4.2013 r. I OSK 543/13).

W rezultacie powyższych rozważań, zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zawarty w zażaleniu wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie znajduje uzasadnienia. Stosownie do art. 209 ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 ppsa. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Art. 197 § 2 ppsa nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.