Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 737/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 977
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Piotr Godlewski Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2024 r. nr SKO.415/110/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy – skargę oddala –


UZASADNIENIE

Decyzją z 23 kwietnia 2024 r. nr SKO.415/110/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie (dalej: "Kolegium", "organ II instancji"), po rozpoznaniu odwołania M.S. (dalej: "Skarżąca") od decyzji Wójta Gminy [...] (dalej: "Wójt", "organ I instancji") znak: BI.6730.75.2022 z 2 lutego 2024 r. w sprawie ustalenia na wniosek P.I. (dalej "Wnioskodawca", "Inwestor"), warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...] w miejscowości [...], gm. [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że 5 kwietnia 2022 r. Inwestor złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "Budowa 13 budynków mieszkalnych i murów oporowych" na działce nr [...], [...]. Pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r. Wnioskodawca zmodyfikował wniosek nadając inwestycji nazwę: "Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...] w miejscowości [...]".

Decyzją z 5 września 2022 r. Wójt ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, natomiast Kolegium decyzją z dnia 1 marca 2023 r., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Wójt, decyzją z dnia 2 lutego 2024 r., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji. W odwołaniu Skarżąca podniosła, że ustalony w warunkach zabudowy sposób zagospodarowania terenu spowoduje rażące naruszenie interesu osób trzecich, w tym brak dostępu przejścia i dojazdu na teren działki nr [...], zabudowa ograniczy dostęp do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, ponieważ teren inwestycji jest terenem pofałdowanym. Również będą zanieczyszczone grunty sąsiednie wodami opadowymi i roztopowymi. Ponadto ogrzewanie 4 domów będzie tylko z własnej kotłowni, a to dodatkowo spowoduje nadmierne zanieczyszczenie powietrza w tak małej kotlinie.

Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję i wskazało na przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r. poz. 997 ze zm., dalej: "u.p.z.p."), tj. art. 61 ust. 1 oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588 ze zm., dalej: "rozporządzenie"). Naprowadziło, że analiza urbanistyczna planowanego przedsięwzięcia winna wykazać kontynuację funkcji (warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.) co oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w granicach zastanego w analizowanym obszarze sposobu zagospodarowania terenu, a realizacja inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych będzie kontynuacją funkcji zabudowy sąsiedniej, gdyż w obszarze analizowanym znajdują się budynki mieszkalne jednorodzinne wolnostojące. Zatem planowane zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z istniejącą funkcją otoczenia. Ponadto analiza urbanistyczna wskazuje na wszystkie wymagane przez przepisy rozporządzenia dane, które stały się podstawą do określenia w zaskarżonej decyzji warunków i parametrów planowanej inwestycji. Kolegium za spełniony uznało także warunek kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu oraz warunek nakazujący posiadanie dostępu do drogi publicznej (art. 61 ust. 1 pkt 2). Spełnione zostały także warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 3, 4, 5 i 6 u.p.z.p. Prawidłowo został ustalony krąg stron postępowania oraz stronom tym zapewniony został pełny udział w każdym stadium postępowania, dokonane zostały również wymagane uzgodnienia z organami specjalistycznymi.

Kolegium zaznaczyło, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy poprzedza postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Na tym etapie inwestor obowiązany jest do przedstawienia projektu budowlanego. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dopiero w toku tego postępowania zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.). Badanie wymogów wynikających z przepisów tego rozporządzenia nie jest przedmiotem postępowania sprawie warunków zabudowy. Dopiero w projekcie budowlanym znajdzie się szczegółowy projekt zagospodarowania działki, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący między innymi usytuowanie układu komunikacyjnego, w tym miejsc postojowych i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Szczegółowe rozwiązania, które w tym zakresie przewidzi projekt budowlany będą przedmiotem oceny przed wydaniem przez organ architektoniczno - budowlany pozwolenia na budowę. Dlatego Kolegium uznało za niezasadne zarzuty dotyczące uciążliwości jakie będzie mogła generować inwestycja dla nieruchomości sąsiednich; kwestie związane z uciążliwościami planowanej inwestycji, mogą być podnoszone przez strony dopiero na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Za bezprzedmiotowe Kolegium uznało również zarzuty "rażącego naruszenia interesu osób trzecich" dotyczące ograniczenia dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, czy też potencjalnego zanieczyszczenia powietrza w sąsiedztwie oraz zalewania gruntów w sąsiednich.

Kolegium stwierdziło również, że jeżeli chodzi o eksponowaną w odwołaniu kwestię rażącego naruszenia interesu osób trzecich polegającego na braku dostępu przejścia i dojazdu na swój teren właściciela działki nr [...], to projektowana inwestycja nie może naruszać interesów osób trzecich, w tym nie może powodować braku dostępu do drogi publicznej. Kwestia zaś zabezpieczenia dostępu do drogi publicznej, np. odpowiednią służebnością drogową leży w gestii właściciela działki nr [...].

Skarżąca zaskarżyła decyzję Kolegium, wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając żądanie skargi naprowadziła, że 6 lipca 2023 r. Wnioskodawca wystąpił o budowę kolejnych 7 budynków na część działki nr [...]. Złożenie kolejnego wniosku wskazuje, że cała nieruchomość zostanie zabudowana, a to rażąco narusza art. 2b ust. 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mają istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 7, art. 77 K.p.a. w zw. z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez dokonanie pobieżnej oceny materiału dowodowego - sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego przez przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie inwestycyjne nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa i jest zgodne z prawem, podczas gdy oczywistym winno być, że zaburza ono zastany ład przestrzenny (faktyczny brak tego typu zabudowy), niepoprawne wyznaczenie obszaru analizowanego.

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, który ma wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 61 ust. 1, art. 1 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 1 u.p.z.p., polegające na niewłaściwym zastosowaniu tychże przepisów poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest wprowadzenie na obszarze analizowanym funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej o takiej gęstości, która nie kontynuuje funkcji dominującej w wyznaczonym terenie o charakterze rolniczym, a nadto spowoduje naruszenie ładu przestrzennego przez wprowadzenie intensywnej zabudowy mieszkaniowej, tym samym dojdzie do naruszenia zasady "dobrego sąsiedztwa". Na obszarze analizowanym nie występuje sytuacja jednoczesnej zabudowy działki aż 13 budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi na powierzchni 1,11 ha w środku gospodarstw rolnych, co będzie naruszało dotychczasową funkcję rolniczo - siedliskową terenu. Ponadto takie zamierzenie inwestycyjne będzie utrudniać sąsiadom mieszkającym tutaj wykonywanie praw wynikłych ze stanu spokojnego posiadania własnych gospodarstw rolnych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jest nieuzasadniona.

I. Stan sprawy jest następujący. Wnioskiem z 5 kwietnia 2022 r., zmienionym 26 kwietnia 2022 r., Inwestor wystąpił o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...] w miejscowości [...]". Decyzją z 5 września 2022 r. Wójt ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, natomiast Kolegium, w uwzględnieniu odwołania Skarżącej, decyzją z dnia 1 marca 2023 r., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu osoba uprawniona sporządziła projekt decyzji o warunkach zabudowy oraz analizę urbanistyczną, które zostały przekazane do uzgodnienia właściwym organom. Następnie Wójt, pismem z 12 grudnia 2023 r., zawiadomił strony w trybie art. 10 § 1 K.p.a., po czym decyzją z dnia 2 lutego 2024 r., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie; decyzja Kolegium z 23 kwietnia 2024 r. stanowi przedmiot skargi.

II. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy u.p.z.p. Decyzję o warunkach zabudowy, stosownie do art. 60 ust. 1 u.p.z.p., wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, z wyjątkiem terenów zamkniętych, w stosunku do których właściwy jest wojewoda (art. 60 ust. 3 u.p.z.p.). Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej (art. 60 ust. 4 u.p.z.p.).

Przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy określa art. 61 ust. 1 u.p.z.p. który stanowi, że wydanie decyzji jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi,

6) zamierzenie budowlane nie znajduje się w obszarze (pominięto).

W myśl art. 61 ust. 5a u.p.z.p., w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a, na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, jednak nie mniejszej niż 50 metrów, i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w ust. 1. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę.

Sposób ustalania wymagań nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, uwzględniając potrzeby kształtowania ładu przestrzennego, w tym przeciwdziałania konfliktów przestrzennych, określone zostały w rozporządzeniu (art. 61 ust. 6 i 7 u.p.z.p.)

Zgodnie z rozporządzeniem, szczegółowe parametry zabudowy planowanego zamierzenia inwestycyjnego ustala się w oparciu o średnie wartości występujące w obszarze analizowanym. Wyjątkowo, możliwe jest odstępstwo od tej reguły, które uzasadnione musi być wynikami sporządzonej w sprawie analizy urbanistyczno-architektonicznej (zob. § 4 ust. 4, § 5 ust. 2, § 6 ust. 2, § 7 ust. 4 rozporządzenia). Taki stan prawny nie oznacza jednak, że parametry inwestycji, dla której ustalane są warunki zabudowy, mogą być określane przez odniesienie ich zawsze do wartości najwyższych (maksymalnych) występujących w obszarze analizowanym. Odstępstwo bowiem od parametrów średnich winno mieć oparcie w analizie, przy respektowaniu naczelnej zasady planowania przestrzennego, tj. zachowaniu wymagań ładu przestrzennego (art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.).

W odniesieniu do parametrów inwestycji określanych w oparciu o wskazane wyżej przepisy rozporządzenia w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że na etapie warunków zabudowy dopuszcza się określenie w decyzji o warunkach zabudowy parametrów nowej zabudowy przez użycie sformułowań takich jak: maksymalnie; do; od-do; około (zob. np. wyrok NSA z 16 lipca 2014 r., sygn. II OSK 320/13). Sąd w składzie rozpoznającym sprawę stanowisko to podziela.

III. W rozpoznawanej sprawie Wójt przeprowadził postępowanie zgodnie z wymaganiami określonymi w K.p.a., kierując się zakresem postępowania wyjaśniającego, który wyznaczyły przedstawione w części II uzasadnienia przepisy prawa materialnego. Przede wszystkim sporządził projekt decyzji o warunkach zabudowy wraz z analizą, przy czym opracowanie to wykonała osoba posiadająca wymagane uprawnienia. Obszar analizowany wyznaczony został na właściwej kopii mapy zasadniczej. Wokół terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy (część działki nr [...]) wyznaczony został obszar analizowany. Sąd stwierdza, że obszar ten został prawidłowo wyznaczony i odpowiada trzykrotnej szerokości frontu inwestycji (front działki ma szerokość 39,72m; 3-krotna szerokość wynosi 119,16m). Obszar analizowany obejmuje tereny dróg, tereny rolnicze, tereny zabudowy jednorodzinnej oraz tereny zabudowy zagrodowej.

Wskazany wyżej art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. ustanawia zasadę tzw. "dobrego sąsiedztwa". Na tle tego przepisu w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że kontynuacja funkcji zabudowy rozumiana jako służąca zachowaniu ładu przestrzennego, umożliwia uzupełnianie funkcji istniejącej o zagospodarowanie niewchodzące z nią w kolizję. Zatem, gdy planowana inwestycja powtarza jeden z istniejących w obszarze analizowanym sposobów zagospodarowania, jak i w sytuacji, gdy stanowi uzupełnienie którejś z istniejących funkcji, dające się z nią pogodzić i nie kolidujące z nią, warunek kontynuacji funkcji jest spełniony (zob. np. wyrok NSA z 26 czerwca 2012 r. sygn. II OSK 686/11, z 12 marca 2020 r. sygn. II OSK 243/1, z 8 grudnia 2020 r. sygn. II OSK 2636/18, z 14 czerwca 2023 r. sygn. II OSK 2109/20). Sąd poglądy te podziela.

Występowanie w obszarze analizowanym zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznacza, że planowana inwestycja polegająca na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...] stanowi kontynuację zabudowy znajdującej się w sąsiedztwie.

Nie budzi wątpliwości Sądu wyznaczona na załączniku graficznym linia zabudowy (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Mając na uwadze nieregularny kształt obszaru objętego wnioskiem, topografię terenu oraz zróżnicowaną w obszarze analizowanym odległość do dróg, wyznaczona został nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 6 m od granicy działki, jako nawiązanie do sąsiedniej zabudowy mieszkalnej na działce nr [...].

W oparciu o istniejącą w obszarze analizowanym zabudowę ustalony został wskaźnik powierzchni zabudowy (§ 5 ust. 1 rozporządzenia), nie większy niż 30%. Wskaźnik ten dotyczy sumy powierzchni zabudowy budynków w stosunku do powierzchni terenu inwestycji i jak wynika z analizy, jest konsekwencją wielkości granicznych działek w obszarze analizowanym (pow. od 0,19 ha do 0,89 ha) oraz sumy powierzchni zabudowy na tych działkach (od 45 m 2 do 371 m 2 ). Wielkości działek w obszarze analizowanym wyżej podane w powiązaniu z powierzchnią terenu objętego wnioskiem (0,2311 ha) dały podstawę do ustalenia wskaźnika wielkości terenu biologicznie czynnego w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, który określono na nie mniejszy niż 50%. Tym samym uwzględnione zostały potrzeby kształtowania ładu przestrzennego, w tym przeciwdziałania konfliktów przestrzennych, co spełnia także wymagania, jakie zawarte zostały w delegacji ustawowej dla wydanego rozporządzenia (art. 61 ust. 6 u.p.z.p.).

W odniesieniu do pozostałych wskaźników planowanej inwestycji skarga nie formułuje zarzutów. Niemniej jednak Sąd stwierdza, że parametry wyznaczone zostały prawidłowo i mają oparcie w analizie urbanistycznej. Stwierdzenie to dotyczy szerokości elewacji frontowej, która wyznaczona została na 10 m z tolerancją 20%, co odpowiada dyspozycji § 6 ust. 2 rozporządzenia, gdyż przepis ten wprost przewiduje takie rozwiązanie (możliwość 20% tolerancji w stosunku do średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym). Także w odniesieniu do parametru objętego dyspozycją § 7 rozporządzenia (wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki) analiza dawała podstawę do ustalenia tej cechy na 8m +/- 20%. Mając natomiast na uwadze występującą w obszarze analizowanym geometrię dachów oraz kąty pochylenia, w decyzji ustalono, że budynki mogą mieć dachy dwu- lub wielopołaciowe o jednakowym symetrycznym kącie pochylenia głównych płaci dachowych, zawierającym się w przedziale od 25o do 45o (§ 8 rozporządzenia).

Reasumując Sąd stwierdza, że warunki zabudowy dla objętego wnioskiem zamierzenia (budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...]), ustalone zostały po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Zakres tego postępowania był zdeterminowany przepisami prawa materialnego, które zostały przedstawione w części II uzasadnienia. Zasadniczy dowód w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy wymagany prawem materialnym, tj. analiza urbanistyczna, została sporządzona przez osobę uprawnioną. Także projekt decyzji o warunkach zabudowy opracowała osoba posiadające wymagane kwalifikacje i dokumenty te, z przyczyn powyżej wskazanych, nie naruszają przepisów prawa materialnego w stopniu, o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."). Oznacza to, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone zostało w zakresie wystarczającym do wydania decyzji w przedmiocie wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

W toku tego postępowania strony były informowane o przysługujących uprawnieniach (zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz po zakończeniu – zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 K.p.a.), dlatego brak jest podstaw do przypisania organom naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.), a tylko w takim przypadku Sąd jest uprawniony do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Końcowo Sąd stwierdza, że przedmiotem kontroli była decyzja ustalająca warunki zabudowy dla budowy czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części działki nr [...]. Wyznaczony tą decyzją przedmiot postępowania wykluczał możliwość badania innej sprawy, którą opisano w skardze. Zatem budowa kolejnych domów jednorodzinnych, które nie są objęte zaskarżoną decyzją oraz formułowane w związku z tym zamierzeniem inwestycyjnym zarzuty, nie podlegały ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie.

Z tych przyczyn skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.