Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1088/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 1 czerwca 2021 r., znak: AB.IV.1.574.2021 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 936/23 w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 marca 2023 r., znak: DOA.7110.234.2022.RKS w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1978/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "GINB", którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 10 czerwca 2022 r., nr WI-I.7840.1.12.2022.EO, o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Krakowskiego z 1 czerwca 2021 r., znak: AB.IV.1.574.2021, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę B. Z. ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej (nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8) z dwoma lokalami mieszkalnymi każdy wraz z wewnętrznymi instalacjami: wodociągowymi wraz z odcinkami zewnętrznymi do studni wodomierzowej, kanalizacji sanitarnej wraz z odcinkami zewnętrznymi do pierwszej studni za każdym budynkiem, c.o., gazowymi, kanalizacji deszczowej wraz z dziesięcioma zbiornikami podziemnymi szczelnymi na wody opadowe, elektrycznymi i niskoprądowymi wraz z odcinkami zewnętrznymi, dojściami, dojazdami, drogami wewnętrznymi, zjazdem indywidualnym z drogi wewnętrznej oraz rozbiórką nieczynnej sieci gazowej – na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]w miejscowości Z., gmina Z..

Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł K. D., wnosząc o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji skarżący podniósł, że wykonanie ww. decyzji umożliwi inwestorowi kontynuowanie procesu budowlanego z rażącym naruszeniem norm prawa budowlanego, w efekcie czyniąc niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. Faktycznie dojdzie bowiem do nieodwracalnych skutków w postaci posadowienia całego osiedla mieszkaniowego, następnie zaś zbycia kolejnych lokali (które notabene już obecnie są sukcesywnie sprzedawane). W ocenie skarżącego, wykonanie pozwolenia na budowę doprowadzić może do powstania w całości osiedla mieszkaniowego, w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżącego (działki nr [...]), które to osiedle wpływać będzie i na spadek wartości jego nieruchomości (szkoda), i na dostęp do światła dziennego (szkoda), i na szeroko pojęty komfort życia (szkoda niematerialna), zaś jego mieszkańcy będą mieszkać w warunkach stwarzających zagrożenie dla ich życia i zdrowia.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania – [...] spółka komandytowa odniosła się do argumentacji skarżącego, wskazując, że we wniosku skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które mogłyby stanowić przesłankę do wstrzymania wykonania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (Sąd I instancji oddalił skargę, a przed wydaniem wyroku nie doszło do wstrzymania wykonania ani zaskarżonej decyzji, ani aktualnie wnioskowanej decyzji Starosty – postanowieniem z dnia 28 czerwca 2023 r. WSA w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji Starosty).

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu administracyjnego, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Nie jest więc rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.

W tej zaś sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Krakowskiego o pozwoleniu na budowę nie zawiera argumentacji, która mogłaby wskazywać na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek opiera się wyłącznie na normalnych skutkach udzielonego pozwolenia na budowę. Należy wskazać, że odległość projektowanych budynków od granicy działki skarżącego nr [...] wynosi nie mniej niż 8 m, zaś wysokość budynków nr 1, 2, 3, 4 to 9 metrów, a budynków nr 7 i 8 – 8,07 metra. W tej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że istnieją przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z takiego usytuowania oczywiście nie wynika aby projektowane budynki względem granicy działki skarżącego powodowały zagrożenie w postaci takiego zacieniania działki skarżącego, spadku jej wartości, czy nawet pogorszenia komfortu życia, aby można było stwierdzić zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza tym możliwość prowadzenia robót budowlanych (czy też zbywanie mieszkań) do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej nie czyni niniejszego postępowania bezprzedmiotowym, ponieważ ewentualne wyeliminowanie pozwolenia na budowę skutkuje wdrożeniem postepowania naprawczego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego niezależnie od tego, czy roboty zostały zrealizowane, czy też – nie; lub czy sprzedano mieszkania. Ponadto na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd Administracyjny nie może oceniać kwestii merytorycznych w sprawie, dlatego na obecnym etapie postępowania skarżący nie może skutecznie podnosić, że pozwolenie na budowę zostało wydane z "rażącym naruszenie prawa" – w innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego przedsądu jeszcze przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.