Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 521/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 1267
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.)
article: art. 134 par.1, art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 7
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
article: art.34, art.35 ust.1 i ust.4, art.37 ust.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 725
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 8 października 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2024 roku sprawy ze skargi R. sp. z o.o. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 29 maja 2024 r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski (Wojewoda), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania R. sp. z o.o. z siedzibą w E. (dawniej R. sp. j. z siedzibą w E.) od decyzji Starosty P. z dnia 7 marca 2024 r. uchylającej ostateczną decyzję Starosty P. z dnia 5 listopada 2019 r. oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla G. Sp. K. z siedzibą w E. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (37 lokali mieszkalnych) z garażem podziemnym o pow. zabudowy - 660,91 m2, o pow. użytkowej - 2170,14 m2, o pow. całkowitej - 4018,39 m2 i kubaturze - 11391.56 m3 zlokalizowanego na działce o nr geod. (...) położonej w obrębie P. (...) ul. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zakwestionowana decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:

Starosta P. decyzją z dnia 5 listopada 2019 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla G. sp. j. z siedzibą w E. (obecnie G. Sp. K. z siedzibą w E.) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. nr (...) obr. P., m. P.

Następnie, w wyniku rozpoznania wniosku R. sp. j. z siedzibą w E., postanowieniem z dnia 24 lutego 2020 r., wznowił z urzędu postępowanie w sprawie decyzji ostatecznej Starosty P. z dnia 5 listopada 2019 r. Za podstawę prawną wznowienia postępowania organ podał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Decyzją z dnia 24 marca 2021 r., Starosta P. (Starosta, organ pierwszej instancji) odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia 5 listopada 2019 r. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, złożonego przez R. sp. j., Wojewoda (decyzja z 17 czerwca 2021 r.) uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia 24 marca 2021 r. i orzekł o uchyleniu decyzji Starosty z dnia 5 listopada 2019 r. oraz umorzeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla G. sp. j. z siedzibą w E. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na dz. nr (...) obr. P., m. P.

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 693/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu skargi G. sp. j. z siedzibą w E. na decyzję Wojewody z dnia 17 czerwca 2021 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę we wznowionym postępowaniu, uchylił zaskarżoną decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R. sp. j. z siedzibą w E. od wyroku WSA z dnia 22 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 693/21, uchylił zaskarżony wyrok, zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia 17 czerwca 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 24 marca 2021 r. NSA stwierdził, że sąd wojewódzki, kontrolując wydaną w trybie wznowieniowym decyzję z 17 czerwca 2021 r., niezasadnie zakwestionował stanowisko Wojewody, który prawidłowo orzekł o uchyleniu decyzji Starosty z 5 listopada 2019 r. dostrzegając, że udzielone pozwolenie na budowę budynku wielorodzinnego z garażem podziemnym wydane zostało z naruszeniem art. 5 ust. 1 pkt 9 oraz art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W takim stanie rzeczy Wojewoda powinien jednak uchylić decyzję Starosty z 24 marca 2021 r. w celu ponownego rozpoznania sprawy, podczas gdy orzekł końcowo o umorzeniu postępowania, wychodząc z błędnego założenia, że wobec rozpoczęcia robót budowlanych bezprzedmiotowe jest prowadzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę spornego budynku. Formułując wytyczne co do dalszego postępowania NSA wskazał, że organ architektoniczno-budowlany wobec stwierdzonych nieprawidłowości projektu budowlanego i konieczności wyeliminowania pozwolenia na budowę, powinien zażądać od inwestora sporządzenia poprawionego projektu budowlanego z uwzględnieniem wykonanych robót budowlanych. Rozpoznając sprawę w dalszym toku, organ winien dokonać oceny wykonanych robót budowlanych i nowego projektu budowlanego, głównie pod kątem zachowania wymogów z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego oraz norm techniczno-budowlanych.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r. Starosta nałożył na Spółkę G. obowiązek usunięcia nieprawidłowości występujących w dokumentacji projektowej poprzez: sporządzenie projektu budowlanego uwzględniającego wykonane roboty budowlane, zgodnego z § 13, § 57, § 60 oraz § 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wraz z analizą nasłonecznienia i przesłaniania oraz

sporządzenie projektu z uwzględnieniem zabudowy na działce nr (...) w związku z wydanym pozwoleniem na budowę.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu wznowieniowym, uwzględniając uzupełniony projekt budowlany, Starosta decyzją z dnia 7 marca 2024 r. uchylił ostateczną decyzję Starosty P. z dnia 5 listopada 2019 r. oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla G. Sp. K. z siedzibą w E. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (37 lokali mieszkalnych) z garażem podziemnym o pow. zabudowy - 660,91 m2, o pow. użytkowej - 2170,14 m2, o pow. całkowitej - 4018,39 m2 i kubaturze - 11391.56 m3, zlokalizowanego na działce o nr geod. (...) położonej w obrębie P. (...) ul. S. W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że inwestor wywiązał się z nałożonego postanowieniem z dnia 3 listopada 2023 r. obowiązku. Przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania wynikające z przepisów techniczno-budowlanych § 13, § 19, § 57 i § 60. Ponadto zgodna jest z ustaleniami uchwały nr (...) Rady Miejskiej w P. z dnia 31 maja 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pomiędzy ulicami: S., M. W., M. R. w P. i granicą administracyjną miasta P. (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2016 r. poz. (...)).

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła R. sp. z o.o. z siedzibą w E. (skarżąca, spółka). Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie:

Przepisów art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez wydanie pozwolenia na budowę w zakresie zamierzenia inwestycyjnego niezgodnego z przepisami techniczno- budowlanymi, tj.:

§ 22 ust. 1 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez brak przewidzianego miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, w uwzględnieniem możliwości ich segregacji;

ewentualnie zakładając, że wskazany na legendzie rysunku plac gospodarczy stanowić będzie miejsce przeznaczone przez inwestora do składowania odpadów stałych - § 34 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych poprzez przewidzenie miejsca do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4 warunków technicznych, w odległości mniejszej niż 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

Przepisów art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit b) Prawa budowlanego w zw. z § 12 ust. 10 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r., w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. Nr 124, poz. 1030) poprzez wykonanie odcinka drogi pożarowej o długości około 17,5 m, z którego wyjazd jest możliwy jedynie przez cofanie pojazdu podczas gdy przepis dopuszcza wykonanie odcinka o długości nie więcej niż 15 m, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia § 12 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia.

3. Przepisów art. 28 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 37 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie polegające na wydaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę bez wymaganego wniosku inwestora.

W uzasadnieniu decyzji z 29 maja 2024 r. Wojewoda wskazał, że tok wznowionego postępowania polega na ewentualnym ponowieniu niezbędnych czynności procesowych i ponownej ocenie materiału dowodowego przez wykonanie analizy umożliwiającej nowe rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. Istoty wznowionego postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej upatruje się w powrocie sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Nową decyzję, rozstrzygającą zatem o istocie sprawy, wydaje się, jak gdyby sprawa nie była w danej instancji rozstrzygana, a postępowanie wznowione prowadzi się tak, jakby pierwotna decyzja jeszcze nie została wydana. Z uwagi na złożenie projektu budowlanego sporządzonego w czterech egzemplarzach, które zawierały projekt zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlany, organ architektoniczno-budowlany działa wówczas w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2024 r. poz. 725 - Pb) w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji ustawy Prawo budowlane wprowadzonej ustawą z dnia 13 lutego 2020 r, o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2020 r. Nr 471 w związku z art. 26 oraz art. 27 ust. 1 pkt 1). Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy art. 32-35 Pb, które formułują warunki udzielenia pozwolenia na budowę. Przepisy te określają zakres merytorycznej oceny wniosku o pozwolenie na budowę oraz stanowią normatywny wzorzec kontroli legalności decyzji. W ocenie Wojewody projekt budowlany spełnia wymagania Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1935). Strony tytułowe projektu budowlanego zawierają niezbędne dane o inwestycji, inwestorze, osobach sporządzających projekt. Rysunki wchodzące w skład projektu budowlanego posiadają stosowne metryki. Projekt budowlany jest sporządzony w czytelnej technice graficznej. Projekt budowlany zawiera się projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany sporządzony pierwotnie w 2019 r, kolejny tom zawiera opis i rysunki zamienne uwzględniające zalecenia z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OSK 368/22, oraz kolejny tom przedstawia stan faktyczny zainwestowania dz. nr (...), uwzględniający roboty budowlane wykonane w okresie obowiązywania decyzji z dnia 5 listopada 2019 r. Załączony projekt budowlany jest kompletny. Zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane i sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, złożono oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Pb dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Zaprojektowane zamierzenie inwestycyjne odpowiada wymaganiom określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.) w zakresie: usytuowania budynku - projektowany budynek usytuowano 4,0 m od granicy działki od strony dz. nr (...) (jest to najmniejsza wartość, pozostałe odległości są większe), dojść i dojazdów, nowo projektowanych miejsc postojowych, miejsca gromadzenia odpadów stałych, uzbrojenia technicznego działki, odległości od innych obiektów - przesłanianie projektowanej zabudowy mieszkalnej na dz. nr (...) oraz hipotetycznej zabudowy na działkach sąsiednich, wymaganego czasu nasłonecznienia projektowanych pomieszczeń mieszkalnych oraz pomieszczeń mieszkalnych w projektowanej zabudowie na dz. nr (...) oraz hipotetycznej zabudowie na działkach sąsiednich, usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że Starosta podejmował wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W swoim postępowaniu uwzględnił wszystkie dowody będące przedmiotem tego postępowania. W zakresie zarzutu co do braku nowego wniosku o pozwolenie na budowę po uchyleniu decyzji pierwotnej należy wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu sprawa wróciła do stadium zwykłego postępowania instancyjnego. W przedmiotowym postępowaniu wznowionym organ wydając nową decyzję rozstrzygał o istocie sprawy rozpoznając wniosek G. sp. j. z dnia 26 czerwca 2019 r., o wydanie decyzji pozwolenia na budowę. W zakresie spełnienia odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi podniósł, że przepis § 23 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych jest spełniony. Z projektu budowlanego jednoznacznie wynika, że miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów, składające się z zadaszonej osłony, oddalone są od projektowanego budynku 10m a od granicy działki 3m. Z kolei organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do weryfikacji przyjętych rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Kompetencje te ma właściwy rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Zgodnie z art. 11n ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r., o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 275) nadzór nad działalnością rzeczoznawców sprawuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przy pomocy komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek sprawdzić czy dokumentacja projektowa została pozytywnie uzgodniona przez właściwego rzeczoznawcę, a nie weryfikować poprawność podjętych działań przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody pełnomocnik skarżącej zarzucił jej naruszenie:

przepisu art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b) Pb w zw. § 12 ust. 10 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030 - rozporządzenie) poprzez wykonanie odcinka drogi pożarowej, z którego wyjazd jest możliwy jedynie przez cofanie pojazdu o długości około 17,5 m podczas gdy przepisy dopuszczają wykonanie odcinka o długości nie większej niż 15 m, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia § 12 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia; przepisu § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie, tj. udzielenie pozwolenia na budowę pomimo braku drogi pożarowej spełniającej warunki wskazane w tych przepisach;

art. 32 ust. 1 pkt 2 Pb w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. poz. 2117) poprzez jego niezastosowanie i wydanie pozwolenia na budowę bez wymaganych uzgodnień pod względem ochrony przeciwpożarowej;

art. 28 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 37 ust. 2 pkt 2 Pb poprzez jego niezastosowanie polegające na wydaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę po uprzednim uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę bez wymaganego wniosku inwestora.

art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., art. 14 k.p.a. oraz w zw. art. 133 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób podważający zaufanie do organów administracji, niezachowaniu zasad proceduralnych dotyczących zbierania materiału dowodowego oraz dokumentowania z pominięciem zasady pisemności;

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić trzeba, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Pb przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu; wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. Ponadto sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego; wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań oraz wymagań określonych art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - art. 35 ust. 4 Pb.

Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami uchwały NR (...) Rady Miejskiej w P. z dnia 31 maja 2016 r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pomiędzy ulicami: S., M. W., M. R. w P. i granicą administracyjną miasta P. (Dz. Urz. Woj. Warm.-Maz. z 2016 r. poz. (...)). W ocenie Sądu, nie ma podstaw do kwestionowania zgodności projektu zagospodarowania z przepisami. Planowana inwestycja odpowiada wymaganiom określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie: usytuowania budynku - projektowany budynek usytuowano 4,0 m od granicy działki od strony dz. nr (...) (jest to najmniejsza wartość, pozostałe odległości są większe), dojść i dojazdów, nowo projektowanych miejsc postojowych, miejsca gromadzenia odpadów stałych, uzbrojenia technicznego działki, odległości od innych obiektów - przesłanianie projektowanej zabudowy mieszkalnej na dz. nr (...) oraz hipotetycznej zabudowy na działkach sąsiednich, wymaganego czasu nasłonecznienia projektowanych pomieszczeń mieszkalnych oraz pomieszczeń mieszkalnych w projektowanej zabudowie na dz. nr (...) oraz hipotetycznej zabudowie na działkach sąsiednich, usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Weryfikacja dokumentacji sprawy wykazała, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 Pb, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Pb.

W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 34 Pb projekt budowlany składa się z projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Pb oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Pb) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Powyższe przepisy korespondują z przewidzianą w Prawie budowlanym szeroką odpowiedzialnością projektanta.

Ocena organu jako ściśle związana z przepisami Prawa budowlanego musi w jednoznaczny sposób opierać się na dyspozycji konkretnych norm Prawa budowlanego. Dopuszczalne jest więc jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 508/06; z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09; z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1214/10 z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 345/11, CBOSA). Tak ukształtowane orzecznictwo jednoznacznie określa granice kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej, do badania projektu budowlanego, mając na uwadze cel, dla którego wprowadzono przepisy związane z umożliwieniem inwestorom uzyskiwania pozwoleń na budowę a także rolą, a tym samym odpowiedzialnością profesjonalnych projektantów.

Sąd nie podziela poglądu naruszenia 37 ust. 2 pkt 2 Pb. Zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 2 Pb w przypadku stwierdzenia nieważności uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę - rozpoczęcie albo wznowienie budowy może nastąpić po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten jest regulacją wyjątkową, która pozwala orzekać organom architektoniczno-budowlanym o pozwoleniu na budowę w trakcie otwartego procesu inwestycyjnego. W niniejszej sprawie art. 37 ust. 2 pkt 2 Pb niewątpliwie znajduje zastosowanie, jednak w ocenie Sądu – poza dopuszczeniem rozstrzygania o pozwoleniu na budowę na nowo – nie zmienia on zasadniczo natury sprawy, która nadal pozostaje sprawą wszczętą wnioskiem pierwotnym (i nie załatwioną, wobec wyeliminowania dotychczasowej decyzji z obrotu prawnego). Zatem inwestor nie musiał składać nowego wniosku. Jeżeli nawet stanąć na stanowisku prezentowanym w skardze, że dla wydania nowego pozwolenia na budowę niezbędny jest kolejny wniosek o wydanie takiego pozwolenia, to tym bardziej przekonuje to o tym, że postępowanie prowadzone z poprzedniego wniosku musi być zakończone w sposób przewidziany w k.p.a.

Odnosząc się natomiast do zarzutu do naruszenia § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się opinia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych z dn. 10 kwietnia 2024 r. dotycząca wymagań w zakresie doprowadzenia drogi pożarowej do projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr (...) przy ul. S. w P. Z oświadczenia rzeczoznawcy zawartego w aneksie do tej opinii z dn. 2 września 2024 r. wynika: "w związku z wątpliwościami dotyczącymi długości odcinka drogi pożarowej na terenie działki (...) przy ul. S. w P., do projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wyjaśniam że, zgodnie z § 12 ust. 10 rozporządzenia w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych dopuszcza się wykonanie odcinka drogi pożarowej o długości nie większej niż 15 m, z którego wyjazd jest możliwy jedynie przez cofanie pojazdów. Ponadto zgodnie z § 12 ust. 3 wymienionego rozporządzenia, z drogi pożarowej powinien być zapewniony dostęp co najmniej do 30 % obwodu zewnętrznego rozpatrywanego budynku. W związku z czym, długość 15 m zaprojektowanego odcinka drogi pożarowej do budynku mieszkalnego na terenie działki nr (...), liczona od krawędzi pasa drogi pożarowej wyznaczonej w osi drogi publicznej, łącznie z drogą pożarową w tej drodze publicznej, zapewni dostęp do 33,2 % obwodu zewnętrznego budynku (Zał. nr 1). Natomiast odcinek drogi pożarowej o długości 12 m, z którego wyjazd będzie możliwy jedynie przez cofanie pojazdów, zapewni dostęp do 30,22 % (Zał. nr 2), co także spełni wymagania wyżej wymienionego przepisu". W związku z powyższym, zauważyć należy, że projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń pożarowych posiadający wiedzę i praktykę uzgadnia bądź odmawia uzgodnienia projektu budowlanego obiektu budowlanego istotnego ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego, a uzgadniając potwierdza tym samym, że spełnione są warunki ochrony przeciwpożarowej. Za treść uzgodnienia odpowiada, ponosi odpowiedzialność, rzeczoznawca, który je wydał i podpisał. A jak słusznie wskazał Wojewoda, nadzór nad działalnością rzeczoznawców sprawuje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przy pomocy komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej.

Na koniec zauważyć należy, że skarga nie zawiera zarzutów odnoszących się do kontrolowanej decyzji, które obligowałyby Sąd do jej uchylenia, zaś dokonana przez Sąd analiza zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującymi przepisami prawa prowadzi do jednoznacznego wniosku, że nie narusza ona prawa, w tym wskazanych norm procesowych, i jako taka zasługuje na akceptację. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w sposób, który pozwolił na prawidłową ocenę złożonych przez inwestora, wymaganych przez prawo, dokumentów, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Inwestor przedstawił wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia czy pozwolenia, a projekt budowlany był zgodny ze wskazanymi zawartymi w art. 35 Pb.

Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić w całości, co Sąd uczynił działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.