Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 599/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 30 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 roku sprawy ze skargi W. M. na uchwałę Rady Gminy Rokietnica z dnia 30 listopada 1999 roku Nr XVIII/157/99 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300,00 zł (słownie: trzysta złotych 00/100)


UZASADNIENIE

W. M. - reprezentowany przez radcę prawnego, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Gminy Rokietnica z dnia 30 listopada 1999 roku nr XVIII/157/99 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Kobylniki, rejon ul. Działkowej, Gmina Rokietnica (opubl. Dz.Urz. Woj.Wlkp. z 29 listopada 2001 r. nr 147 poz. 3013).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 września 2024 r. wezwano skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi wezwała na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa.

W piśmie procesowym z dnia 11 września 2024 r. skarżący oświadczył, że nie wzywał Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa wobec czego cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przedmiotem skargi W. M. jest uchwała Rady Gminy Rokietnica z dnia 30 listopada 1999 roku nr XVIII/157/99 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Kobylniki, rejon ul. Działkowej, Gmina Rokietnica (opubl. Dz.Urz.Woj.Wlkp z 29 listopada 2001 r nr 147 poz. 3013). Z uwagi na datę jej podjęcia należy zwrócić uwagę, że stosuje się przepisy ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 609, dalej u.s.g.) oraz ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Z dniem 1 czerwca 2017 r., na mocy ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.) art. 52 i art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. otrzymały nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z 7 kwietnia 2017 r., ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 28 stycznia 2016 r., zatem należało zastosować przepisy w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. (w brzmieniu sprzed nowelizacji - Dz.U. z 2016 r. poz. 446) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 6 września 2024 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi 9 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.[...]). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął 16 września 2024 r. Skarżący nie nadesłał wymaganego wezwania.

Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Odnosząc się do pisma procesowego z 11 września 2024 r. Sąd wskazuje, że podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może zatem mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga jest niedopuszczalna, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (zob: postanowienie WSA w Rzeszowie z 31 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09; postanowienia WSA w Warszawie z 13 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2882/19 i z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 938/21, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).