Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2016 r. - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata.


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Rz 24/17

U Z A S A D N I E N I E

J.K. (dalej: skarżący) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata argumentując, że nie stać go na tego rodzaju wydatki, ponieważ utrzymuje się wyłącznie z zasiłku przyznanego przez opiekę społeczną w wysokości 317 zł oraz z zasiłku celowego na dożywianie w kwocie 100 zł (według zaświadczenia do 30 czerwca 2017 r.), nadal jest osobą bezrobotną, ubiega się o rentę chorobową. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Podał, że w miesiącu wydatkuje na podatki 50 zł, gaz 55 zł, śmieci 9 zł, leki 36,02 zł, węgiel 204,48 zł, ma problem z wykupieniem leków, które kosztują ok. 200 zł, ponadto jest zadłużony na kwotę 2.860 zł. Jako majątek wskazał mieszkanie o powierzchni 85,63 m², działkę o pow. 0,16 ha, w której posiada udział (w przeliczeniu jest to powierzchnia 0,672 m²) i budynek gospodarczy o pow. 15 m². (stan prawny tego majtku nie jest uregulowany). Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego wartościowego majątku ruchomego i oszczędności, a jego sytuacja życiowa i finansowa jest Sądowi znana.

Skarżący wnioskując o ustanowienie zawodowego pełnomocnika dodatkowo zwrócił się z prośbą o wyznaczenie adwokata (z imienia i nazwiska), który już w innej sprawie reprezentował skarżącego w ramach przyznanego mu prawa pomocy.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Skarżący przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący, tj . załączył do wniosku kserokopie: zaświadczenia o pobieraniu z GOPS ww. zasiłków, zaświadczenia o pozostawaniu osobą bezrobotną, dowodu zakupu opału i leków. Tym samym wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W chwili ubiegania się o prawo pomocy korzysta z pomocy społecznej, która praktycznie w całości dostarcza mu środków do życia. Swoje potrzeby skarżący zredukował do niezbędnego minimum, co uprawdopodobnił i poniesienie kosztów niniejszego postępowania w jakimkolwiek zakresie z pewnością przekracza jego możliwości. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskował skarżący, wykazując tym samym istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., w skrócie P.p.s.a.).

Należy dodać, że skarżący ubiegał się wielokrotnie o przyznanie mu prawa pomocy w sprawach, w których wnosił skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i wnioski te z uwagi na sytuację skarżącego były uwzględniane (np. sygn. II SA/Rz 105/14, II SA/Rz 35/14, II SA/Rz 972/13, I SA/Rz 461/13, II SA/Rz 1446/16, II SA/Rz 151/17).

Odnośnie zaś wniosku o wyznaczenie adwokata wskazanego przez skarżącego z imienia i nazwiska, należy wyjaśnić skarżącemu, że wyznaczenie konkretnej osoby adwokatem strony należy do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Skoro skarżący wskazał konkretnego adwokata, fakt ten zostanie zasygnalizowany. Wówczas rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę (art. 244 § 3 P.p.s.a).

Na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.