Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2486/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...], obręb [...] położonej przy ul. [...] w [...] oraz nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] wszczął na żądanie J. W. (dalej jako "skarżąca") postępowanie administracyjne w sprawie zgodności realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z warunkami pozwolenia na budowę i przepisami prawa na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...]. Z uwagi na fakt, że podczas kontroli budynku ustalono, że w odniesieniu do zatwierdzonego projektu budowlanego dokonano zmian m.in. od strony południowej wykonano zblokowaną z budynkiem wiatę garażową o wymiarach ok. 4m x 5m, co zwiększyło powierzchnię zabudowy i kubaturę budynku, organ powiatowy decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] nałożył na inwestorów – E. S. i M. S. - obowiązek sporządzenia w terminie 2 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna, projektu budowlanego zamiennego wykonanej rozbudowy ww. budynku.

Z uwagi na wnioski inwestorów, organ zmieniał powyższą decyzję w części dot. terminu wykonania obowiązków decyzjami nr [...] z dnia [...] października 2013., nr [...] z dnia [...] grudnia 2013, nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Ostatecznie decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. organ zmienił decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wyznaczając nowy termin wykonania obowiązku do dnia [...] kwietnia 2014 r.

Inwestorzy wykonali obowiązek nałożony powyższą decyzją i złożyli w przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. projekt budowlany zamienny rozbudowy przedmiotowego budynku.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] organ powiatowy zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy przedmiotowego budynku.

W związku z odwołaniem J. W. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem organu powiatowego nr [...] z dnia [...] lipca 2014r. nałożono na inwestorów obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie m.in. uzgodnienia (zaopiniowania) projektu przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, a także wymagań określonych rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W dniu [...] września 2014 r. M. S. złożył uzupełniony projekt zamienny.

W dniu [...] grudnia 2014r. organ powiatowy przeprowadził rozprawę administracyjną na okoliczność ustalenia zakresu dysponowania nieruchomością na cele budowlane w kontekście zgody wyrażonej przez J. W. w § 2 aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] listopada 1992 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce nr ewid. [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...] oraz na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektów.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. W. wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca podniosła, że zamienny projekt budowlany jest nadal rażąco sprzeczny z postanowieniami umowy z [...] listopada 1992 r. co do sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej. Jednocześnie skarżąca wskazała, że wobec umorzenia postępowania przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie zezwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku, przedłożony zamienny projekt budowlany nie zawiera zgody organów konserwatorskich.

Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu odwoławczego zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku było zasadne. Organ odwoławczy wskazał jednak, że sentencja decyzji organu powiatowego nie znajduje odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji, lecz organ w ramach postępowania odwoławczego ma możliwość przedstawienia uzasadnienia decyzji z zachowaniem wymogów w art. 107 § 3 k.p.a.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym zamiennym nie naruszają miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Strefy Ochrony Konserwatorskiej zatwierdzonego Uchwałą nr [...]Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. (dalej jako "plan miejscowy"). Ponadto w ocenie organu odwoławczego projekt jest kompletny i posiada wymaganą opinię organu konserwatorskiego co do rozwiązań projektowych w dokumentacji zamiennej w związku z usytuowaniem budynku na obszarze objętym ochroną konserwatorską. Według planu miejscowego nieruchomość nr ew. [...] z obr. [...] jest położona na terenie oznaczonym symbolem strefa III, dla którego przewiduje m.in. "zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wymaga zatwierdzenie projektów przebudowy, rozbudowy, adaptacji i remontów obiektów wpisanych do rejestru zabytków i będących pod ochroną konserwatorską".

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że co prawda organ konserwatorski wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku z uwagi na zakończenie inwestycji, jednak [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wyjaśnił, że forma rozbudowanego budynku jest akceptowalna i nie wpływa negatywnie na wartości chronione pod względem konserwatorskim.

Ponadto w ocenie organu odwoławczego rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym zamiennym co do projektu zagospodarowania terenu nie naruszają przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie bowiem z planem zagospodarowania działki sporządzonym przez arch. M. G. w projekcie budowlanym zamiennym sporna wiata garażowa od strony południowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] obręb [...] usytuowana jest w odległości 7m od granicy z działką o nr ew. [...]. Tym samym w ocenie organu wojewódzkiego projekt budowlany zamienny w zakresie rozwiązań nieprzewidzianych w dokumentacji projektowej jest zgody z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Organ odwoławczy wskazał również, że zarzut skarżącej dotyczący "drzwi od piwnicy oraz wykopu stanowiącego prowizoryczne zejście do piwnicy, na które zgody J.W. nigdy nie wyrażała" dotyczy okoliczności objętych pozwoleniem budowlanym nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r., a nie zmian wprowadzonych w projekcie budowlanym zamiennym tj. wiaty garażowej od strony południowej. Organ odwoławczy wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego związane są taką decyzją, a postępowanie naprawcze może dotyczyć tylko zmian wprowadzonych do tego projektu.

Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Skargę na powyższą decyzję złożyła J. W. wnosząc o zmianę decyzji lub o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że jej pełnomocnik nie dołączył do odwołania od decyzji kopii rzeczywistych pierwotnych planów budynku mieszkalnego z dnia [...] czerwca 1963 r. zatwierdzonych przez mgr inż. arch. W.S. i nie poinformował organu o tym, że na planach pierwotnych taras i drzwi do piwnicy od strony wschodniej budynku mieszkalnego nie istnieją, nie ujawnił również, że na planach pierwotnych budynku mieszkalnego z dnia [...] czerwca 1963 r. widnieją samowolnie naniesione drzwi piwniczne. Skarżąca podniosła również, że nie została powiadomiona przez swojego pełnomocnika o możliwości dokonania wglądu w dokumenty i ewentualnego ich uzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia.

Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że wiata o której mowa w zaskarżonej decyzji nigdy nie była przedmiotem sporu, natomiast skarżąca wskazała, że drzwi piwniczne oraz wykop stanowiący zejście od strony wschodniej nie były wykonane w roku 1993, były wykonane samowolnie ok. roku 1980, a na plany z roku 1993 były naniesione bez zgody J.W..

W ocenie skarżącej inwestorzy rażąco naruszają zapis w akcie notarialnym co do sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej, ponieważ wspomniane drzwi piwniczne i wykop są usytuowane na części placu przypisanej do korzystania przez J. W.. Natomiast taras od strony wschodniej budynku mieszkalnego pan S. wybudował w roku 1993 i jest to element rozbudowy wykonany w stronę wschodnią na części placu, z której to J. W. ma prawo do korzystania. Zatem pan S. przy okazji zatwierdzenia planu zamiennego, którego miał nakaz wykonać z powodu samowolnie dobudowanej wiaty, chciał przebiegle zalegalizować taras, drzwi wejściowe do piwnicy i wykop stanowiący zejście do piwnicy.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] września 2015r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...], obręb [...] położonej przy ul. [...] w [...] oraz nakładającej na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwolenie na użytkowanie.

W myśl art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego ,w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W myśl zaś art. 51 ust. 1 pkt 3 przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji - w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przepis ten, w myśl art. 51 ust. 7, ma zastosowanie również do robót budowlanych już wykonanych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] nałożył na inwestorów – E. S. i M. S. - obowiązek sporządzenia w terminie 2 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna, projektu budowlanego zamiennego wykonanej rozbudowy ww. budynku. Przyczyną wydania powyższego rozstrzygnięcia było stwierdzenie przez organ dokonania zmian w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 1993r. o pozwoleniu na rozbudowę: m.in. od strony południowej wykonano zblokowaną z budynkiem wiatę garażową o wymiarach ok. 4m x 5m, co zwiększyło powierzchnię zabudowy i kubaturę budynku.

Stosownie do art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Inwestorzy nałożony obowiązek wykonali, składając uzupełniony projekt budowlany zamienny w dniu [...] września 2014 r.

Organ prawidłowo ocenił, iż rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym zamiennym ( w zakresie istotnych odstępstw) nie naruszają miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Strefy Ochrony Konserwatorskiej zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. (dalej jako "plan miejscowy"). Projekt jest kompletny i posiada wymaganą opinię organu konserwatorskiego co do rozwiązań projektowych w dokumentacji zamiennej w związku z usytuowaniem budynku na obszarze objętym ochroną konserwatorską. Według planu miejscowego nieruchomość nr ew. [...] z obr. [...] jest położona na terenie oznaczonym symbolem strefa III, dla którego przewiduje m.in. "zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wymaga zatwierdzenie projektów przebudowy, rozbudowy, adaptacji i remontów obiektów wpisanych do rejestru zabytków i będących pod ochroną konserwatorską".

Jest okolicznością bezsporną, iż organ konserwatorski wydał decyzję nr [...]z dnia [...] marca 2014 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku z uwagi na zakończenie inwestycji, jednak [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wyjaśnił, że forma rozbudowanego budynku jest akceptowalna i nie wpływa negatywnie na wartości chronione pod względem konserwatorskim.

Należy także podkreślić, iż zgodnie z planem zagospodarowania działki w projekcie budowlanym zamiennym sporna wiata garażowa od strony południowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] obręb [...] usytuowana jest w odległości 7m od granicy z działką o nr ew. [...]. Tak więc projekt budowlany zamienny w zakresie rozwiązań nieprzewidzianych w dokumentacji projektowej jest zgody z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Nie można także zakwestionować prawa inwestorów do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w świetle zapisów zawartej pomiędzy stronami w dniu [...] listopada 1992r. umowy ustalającej quo ad usum, bowiem w § 2 powyższej umowy J. W. wyraziła zgodę na " dobudowanie przez M. i E. małżonków S. do istniejącego budynku pomieszczenia od strony południowej wykorzystując z istniejącego budynku pomieszczenia od strony południowo-wschodniej i południowo- zachodniej z oddzielnym wejściem – na warunkach według uznania małżonków S., dzieląc ten budynek w pionie".

W tym miejscu podkreślić należy, że z treści uzasadnienia uchwały 7 sędziów NSA z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie II OPS 2/10 nie wynika, iż prowadząc postępowanie naprawcze o którym mowa w art. 51 ustawy Prawo budowlane organy nadzoru budowlanego nie badają posiadania przez inwestora uprawnienia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyżej wskazana uchwała stanowi jedynie, że przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Czym innym jest natomiast żądanie przedłożenia oświadczenia, a czym innym to, czy inwestor posiada taki tytuł. Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny podejmując tę uchwałę uznał i wyraził to w uzasadnieniu uchwały, że nie można wykluczyć, iż organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie naprawcze uregulowane art. 51 ustawy Prawo budowlane, po ustaleniu że inwestor nie miał i nadal nie ma wymaganego ustawą prawa do terenu na cele budowlane, skorzysta z uprawnienia określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i wyda stosowne do ustalonego stanu faktycznego rozstrzygnięcie, którym może być decyzja nakazująca rozbiórkę. W takim przypadku jak wskazał skład 7 sędziów NSA podstawę rozstrzygnięcia stanowiłoby ustalenie, iż inwestor nie dysponuje i nie dysponował prawem do nieruchomości na cele budowlane, a nie to czy ma przedłożyć oświadczenie o posiadaniu takiego prawa.

Za taką interpretacją przepisów Prawa budowlanego regulujących tryb naprawczy przemawia również treść art. 4 ustawy, zgodnie z którym każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Tym samym posiadanie prawa do dysponowania nieruchomością gruntową ma zasadnicze znaczenie dla wszelkich inwestycji budowlanych ( vide wyrok NSA z 3 lipca 2012r., II OSK 755/11).

W sprawie niniejszej okoliczność ta została więc prawidłowo oceniona przez organy.

Stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4/ wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Pamiętać przy tym należy, że – stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 in fine – przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu wykonanych zmian w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego.

W niniejszej sprawie organy obydwu instancji oceniły złożony projekt budowlany zamienny (wraz z uzupełnieniami) i prawidłowo uznały, że odpowiada on wymogom prawa.

Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu oraz skardze należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż materiał dowodowy nie potwierdza stanowiska skarżącej, iż istotnym odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzja z [...] lutego 1993r., jest budowa od strony wschodniej drzwi do piwnicy oraz wykopu stanowiącego prowizoryczne zejście do piwnicy, na którego wykonanie skarżąca nie wyraziła zgody.

Potwierdza to sama skarżąca wyjaśniając w skardze, iż " drzwi piwniczne oraz wykop nie zostały wykonane w 1993r., a samowolnie około 1980r. a następnie naniesione bez jej zgody na plany w 1993r". Roboty te zostały wykonane przez ojca skarżącej oraz M. S..

Tym samym skarżąca przyznaje, iż przedmiotowe drzwi i wykop znajdowały się jako istniejące w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty z [...] lutego 1993r., a co za tym idzie nie mogły być przedmiotem niniejszego postępowania które dotyczyło istotnych odstępstw od projektu zatwierdzonego decyzja z [...] lutego 1993r., a więc jedynie tych zmian których inwestor dokonał po tej dacie.

Należy więc podkreślić, iż oczekiwania skarżącej dotyczące nakazania likwidacji drzwi piwnicznych oraz wykopu nie mogą być zrealizowane w niniejszym postępowaniu, mogąc być ewentualnie rozważane w sprawie dotyczącej legalności decyzji o pozwoleniu na budowę z 1993r.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270.).