Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1882/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 157/20 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Kr 157/20 oddalił skargę K. S. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] listopada 2019 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z[...]maja 2019 r. nr [...] o ustaleniu na wniosek E. C. warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "przebudowa, nadbudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem na budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr [...] obręb [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w K.".

Sąd I instancji stwierdził, że analiza akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy pozwala na stwierdzenie, iż organy administracyjne prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz właściwie zastosowały przepisy ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.; dalej upzp) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588; dalej rozporządzenie) ustalając warunki zabudowy.

2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego tj. art. 54 ust. 1 pkt 2 lit. d w zw. z art. 64 upzp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyznaniu niewystarczającej ochrony interesowi skarżącego jako podmiotowi trzeciemu w stosunku do ww. zamierzenia inwestycyjnego.

W oparciu o wskazany zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu.

3. Uczestnik postępowania E. C. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Skarga kasacyjna jest niezasadna.

4.2. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej Ppsa), rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z wymienionych w art. 183 § 2 Ppsa przesłanek nieważności postępowania nie zaistniała, wobec czego kontrola Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczyć się musiała wyłącznie do zbadania zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego, ponieważ w skardze kasacyjnej nie zarzucono naruszenia przepisów postępowania.

4.3. Przechodząc do oceny zarzutu, po pierwsze należy wyjaśnić, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi żadnej zmiany, a więc i ograniczeń w sferze praw rzeczowych zarówno właściciela nieruchomości, dla którego ustalono warunki zabudowy, jak i dla właścicieli nieruchomości sąsiednich. Ograniczenie to może nastąpić dopiero w fazie realizacji inwestycji, w związku z wydaniem pozwolenia na budowę, które następuje w odrębnym postępowaniu od tego prowadzonego w sprawie warunków zabudowy (wyrok NSA z 22 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2263/13).

4.4. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, zaskarżona decyzja w sposób wymagany przepisami upzp zabezpiecza interesy osób trzecich wskazując, że inwestycja nie może powodować ograniczenia w dopływie światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, jak również ograniczenia dostępu do drogi publicznej, czy też możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności. Dodatkowo w decyzji umieszczono zapis, że niedopuszczalna jest zmiana ukształtowania terenu, która doprowadzi do zakłócenia stosunków wodnych niekorzystnie wpływających na grunty sąsiednie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko organów jak i Sądu I instancji, że określenie w zaskarżonej decyzji sposobu odprowadzania wód opadowych z terenu planowanej inwestycji, tj. do kanalizacji opadowej w ulicy [...] w świetle wymagań upzp było wystarczające. Niedopuszczalne byłoby natomiast uzależnianie tych ustaleń od wykonania przez inwestora ugody zawartej w dniu 28 kwietnia 2015 r. pomiędzy skarżącym oraz B.G. i M. C. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce przy ul. [...] w K. w wyniku niwelacji terenu, a więc zawartej w innym postępowaniu administracyjnym. Dodatkowo stwierdzić należy, że WSA w Krakowie prawomocnym wyrokiem z 6 grudnia 2021 r., II SA/Kr 476/21 oddalił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] stycznia 2021 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o zatwierdzeniu ww. ugody.

4.5. Zarzut skargi kasacyjnej jest zatem nieusprawiedliwiony.

4.6. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Ppsa, skargę kasacyjną oddalił.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i 210 Ppsa mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 Ppsa), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 Ppsa, przy czym wniosek o przyznanie prawa pomocy stosownie do art. 254 § 1 Ppsa składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.