Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 947/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 58 ust. 6, art. 84 ust. 2, art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2305
law: Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.)
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2024 r. sprawy ze skargi W. W. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz związku schorzeń ze służbą i inwalidztwa 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W. W. ([...]) skierowana została przez Dowódcę Jednostki Wojskowej do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w celu orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...], na podstawie art. 190 ust. 1, 6 pkt 1, 7, 10 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2022 r. poz. 2305), § 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, § 10, § 11 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022 r. poz. 1243 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4-12, § 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013 z późn. zm.) w związku z art. 821 ust 1 ustawy o obronie Ojczyzny, w punkcie 8 rozpoznała u W. W.: pkt 1) stan po usunięciu tarczycy - § 53 pkt 7, 2) zapalenie dolnych dróg moczowych - § 49 pkt 1 (w zast.). W punkcie 9 orzekła, że badana jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej Kategoria N – załącznik 1 grupa III do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. z uwagi na schorzenie wymienione w punkcie 8.1. W punkcie 10 orzeczenia RWKL stwierdziła, że schorzenia wymienione w punkcie 1 - 2 nie pozostają w związku ze służbą wojskową. W punkcie 11 orzeczenia wskazano, że nie zalicza się badanego do żadnej grupy inwalidztwa. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że schorzenie z punktu 8.1 powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W. W. odwołała się od tego orzeczenia. Zwróciła się o jego anulowanie lub przeprowadzenie dodatkowych badań. Podniosła, że [...] lutego 2023 r. wykonała dodatkowe badania u lekarza specjalisty, które jednoznacznie stwierdzają brak utraty zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Podała też, że stanowisko, na które została wyznaczona nie jest objęte szkoleniem spadochronowym. Załączyła wyniki badań z [...] lutego 2023 r. i wyniki TSH (ICD) za okres 1,5 roku.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] marca 2023 r. nr [...], na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 190 ust. 1 i 10 ustawy o obronie Ojczyzny jak również § 3 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013 ze zm.), a także § 11 ust. 1 i § 12 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1243 ze zm.) utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...].

W uzasadnieniu CWKL wskazała, że analiza dokumentacji orzeczniczej przedmiotowej sprawy wykazała, że RWKL przeprowadziła procedurę orzeczniczą kierując orzekaną na badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne w ośrodku referencyjnym dla wojska – Wojskowa Specjalistyczna Przychodnia Lekarska - SP ZOZ w [...]. W wywiadzie zebranym dla RWKL orzekana podała fakt, że przyjmuje na stałe lek Euthyrox N 137, a u lekarza internisty dodatkowo podała, że miała usuniętą tarczycę. W odwołaniu orzekana dołącza wyniki badań poziomu TSH oraz zaświadczenia od lekarza endokrynologa wystawione w dniu [...].02.2023r w Specjalistycznym Gabinecie Lekarskim Poradnia Endokrynologiczna w [...], w którym stwierdzono, że pacjentka miała operacje usunięcia tarczycy w 2013 roku oraz, że na stałe przyjmuje lek Eulhyrox N 137.

CWKL wskazała, że po wnikliwej analizie całości zgromadzonej dokumentacji rozpatrując odwołanie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. postanowiła utrzymać zaskarżone orzeczenie RWKL w mocy. CWKL podała, że prawidłowa kwalifikacja rozpoznania "Stan po usunięciu tarczycy" do § 53 pkt 7 mieści się w definicji "Przebyte operacje tarczycy" i skutkuje bezwzględnie przyznaniem kategorii zdrowia N. Komisja odwoławcza podniosła, że fakt, iż u orzekanej występują prawidłowe wartości TSH we krwi wynika z dobrze dobranej dawki leku, który będzie musiała przyjmować do końca życia i być pod stałą kontrolą specjalisty.

W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2023 r. nr [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia Komisji I instancji i stwierdzenie, że decyzja CWKL i RWKL nie podlega wykonaniu w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Wskazała, że w 2022 r. ubiegała się o przyjęcie do dobrowolnej służby wojskowej i w związku z tym postępowaniem orzeczeniem z [...] grudnia 2022 r. została uznana za zdolną do służby wojskowej kat. A. Podała, że stwierdzono wówczas niedoczynność tarczycy wyrównana farmakologicznie (§ 53 pkt 5, zał. 1, grupa IV kolumna 4 rozporządzenia z 7 czerwca 2022 r.). na tej podstawie przyjęto skarżącą do dobrowolnej służby wojskowej. Będąc w tej służbie została skierowana przez Dowódcę JW. Do RWKL w [...] w celu orzeczenia o przydatności do zawodowej służby wojskowej. RWKL orzekła, że skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej (stan po usunięciu tarczycy § 53 pkt 7 zał 1, grupa III kol. 6 rozporządzenia z 7 czerwca 2022 r.). Skarżąca zwróciła uwagę na różne rozpoznania. Wskazała, że skoro do postępowań w sprawach przed wojskowymi komisjami lekarskimi mają zastosowania przepisy k.p.a., to zdaniem skarżącej komisje lekarskie mają obowiązek uzasadnić swoje orzeczenie. Przepis art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. stanowi, że decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Obowiązkiem każdego organu administracji jest, zatem jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co wypływa także z zasad ogólnych wyrażonych w art. 9 k.p.a. (zasada udzielania informacji) oraz art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania czyli wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia).

Skarżąca podniosła, że żadne z wyżej wymienionych orzeczeń - nie zawiera uzasadnienia faktycznego i nie spełnia wymogów k.p.a. Zdaniem skarżącej, w tym konkretnym przypadku uzasadnienie rozbieżności w rozpoznaniu między tymi orzeczeniami jest kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponieważ, gdyby organ I instancji podczas orzekania o przydatności skarżącej do zawodowej służby wojskowej utrzymał rozpoznanie z pierwszego orzeczenia (Niedoczynność tarczycy wyrównana farmakologicznie), to zgodnie ze wskazanym wyżej rozporządzeniem, RWKL w [...] mogła bez problemu orzec w stosunku do skarżącej: Zdolna do zawodowej służby wojskowej - Kategoria Z. Skarżąca podniosła, że nie wystarczy - jak to uczyniono w zaskarżonym orzeczeniu wymienienie rodzaju przeprowadzonych badań i stwierdzonych jednostek chorobowych, ale trzeba także wyjaśnić jakie konkretne spostrzeżenia zadecydowały o stwierdzeniu danej jednostki chorobowej.

Przy takim -stenie prawnym i faktycznym, skarżąca wniosła odwołanie do organu II instancji. Jednak brak uzasadnienia orzeczenia uniemożliwiał praktycznie podjęcie jakiejkolwiek polemiki z treścią zaskarżonego orzeczenia. Organ II instancji po wniesieniu odwołania, wyręczył organ I instancji w zakresie uzasadnienia i podtrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Organ II instancji nie wyjaśnił rozbieżności w ustaleniu jednostki chorobowej między wyżej wymienionymi orzeczeniami. Taki system rozpatrywanie odwołań przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską narusza art. 15 kpa i stwarza iluzję, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Skarżąca powołując się na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podniosła, że brak uzasadnienia stanowi istotne uchybienie procesowe i nie może być w związku z dwuinstancyjnością postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 15 k.p.a. usunięty przez organ odwoławczy nawet przez zawarcie w wydanym przez ten organ orzeczeniu najbardziej obszernego i szczegółowego uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o jej oddalenie oraz podtrzymała twierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia. Pełnomocnik odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że są one bezzasadne. Podniósł m.in., że rozpoznanie stanowiące o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej - "stan po usunięciu tarczycy", przypisane do § 53 pkt 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. dokonane rozpoznanie obligowało wojskowe komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej., nie kwestionowane przez skarżącą, potwierdzone wynikami wykonanych badań lekarskich i konsultacji specjalistycznych, w tym przedłożonymi przez skarżącą, nie budzące żądnych wątpliwości wojskowych komisji lekarskich, skutkuje obligatoryjną niezdolnością do pełnienia zawodowej służby wojskowej dla osób orzekanych w Grupa III (kolumna szósta wykazu) obejmującej, między innymi, osoby ubiegające się o powołanie do zawodowej służby wojskowej. Dokonane rozpoznanie obligowało wojskowe komisje lekarskie do wydania orzeczenia o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w skardze pełnomocnik stwierdził, że sprowadzają się one do kwestionowania dokonanego rozstrzygnięcia - orzeczenia CWKL z dnia [...] marca 2023 r. utrzymującego w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] stycznia 2023 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej poprzez jego zestawienie z orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (Nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r.) w sprawie zdolności do służby wojskowej. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że pomijając nawet różnice dotyczące dokonanych rozpoznać, orzeczenia te wydane zostały w różnych celach, według innych kryteriów.

W przypadku osób orzekanych w grupie I (kolumnie czwartej wykazu) obejmującej, w szczególności, osoby ubiegające się o powołanie do czynnej służby wojskowej innej niż zawodową, dokonane rozpoznania określone jako "wyrównana niedoczynność tarczycy 53 pkt 5" jak też "przebyte operacje tarczycy -§ 53 pkt 7" powodują zdolność do pełnienia czynnej służby wojskowej - Kategoria A, natomiast te same rozpoznania powodują niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej - Kategoria N. Kwestie te, wbrew twierdzeniom Skarżącej zawodową, dokonane rozpoznania określone jako "wyrównana niedoczynność tarczycy 53 pkt 5" jak też "przebyte operacje tarczycy -§ 53 pkt 7" powodują zdolność do pełnienia czynnej służby wojskowej - Kategoria A, natomiast te same rozpoznania powodują niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej - Kategoria N. Kwestie te, wbrew twierdzeniom skarżącej zostały wyjaśnione przez Centralną Wojskową Komisję Lekarską w [...], która uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazała na fakt usunięcia w 2013 r. tarczycy, oraz odniosła się do kwestii związanych z wyrównaną niedoczynnością tarczycy podnosząc, że fakt, iż u orzekanej występują prawidłowe wartości TSH we krwi wynika z dobrze dobranej dawki leku, który będzie musiała przyjmować do końca życia i być pod stałą kontrolą specjalisty".

Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Organ nie żądał przeprowadzenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd przyjął, że skarga obejmuje całość orzeczenia CWKL i RWKL, a zatem pełny jego zakres. Wnosząc o uchylenie orzeczeń Komisji obu instancji skarżąca żądała stwierdzenia, że nie podlegają one wykonaniu w całości. W związku z powyższym wskazania wymaga, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1203/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające związek schorzenia ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, ustalenie stopnia inwalidztwa.

Orzeczenia tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego.

Ustalenie związku określonych schorzeń ze służbą wojskową jest przedmiotem przepisów zawartych w ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, jak również ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin.

Od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, a także określenia inwalidztwa, zdolności do pracy skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w takim zakresie poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenie organu wojskowego ma tu wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego (v. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. III ZP 9/99, OSNAPiUS 2000, nr 5, poz. 167). Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje.

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową, ustalenia inwalidztwa, czy związku inwalidztwa ze służbą wojskową (v. uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, OSNP 2000/5/167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, ONSA 2001/2/47, wyrok NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także wyrok NSA z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11).

Skarga na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w zakresie dotyczącym związku schorzeń ze służbą wojskową i ustalenia inwalidztwa jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] w zakresie ustalenia zdolności skarżącej do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga w tym przedmiocie nie jest zasadna.

Zgodnie z poglądem prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych orzeczeniami), do których zastosowanie znajdują w odpowiednim zakresie przepisy k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich dokonywana przez sąd administracyjny w tym zakresie, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych (v. powołany już wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14).

Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy o obronie Ojczyzny wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenie o zdolności danej osoby do służby wojskowej na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w przypadku potrzeby również obserwacji szpitalnej. Przepis art. 58 ust. 6 stosuje się. Zgodnie z art. 84 ust. 2 powołanej ustawy, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest decyzją. W przepisie art. 87 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny, ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W sprawie tej znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do służby wojskowej wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz warunki orzekania w tych sprawach określone zostały w załączniku nr 1 do wymienionego rozporządzenia.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej (§ 11 ust. 1 rozporządzenia). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 11 ust. 3). Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego. Orzeczenie opatruje się pieczęcią urzędową wojskowej komisji lekarskiej. W przypadku gdy komisja orzeka w składzie jednego lekarza, lekarz ten podpisuje orzeczenie (§ 11 ust. 5). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatruje odwołanie w składzie trzech lekarzy. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia (§ 12 ust. 1). Wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka w sprawie odwołania większością głosów składu orzekającego (§ 12 ust. 3).

Stosownie zaś do § 10 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem.

Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia CWKL oraz orzeczenia RWKL Sąd stwierdził, że nie naruszają one prawa materialnego. Jednocześnie Sąd stwierdził, że uzasadnienie orzeczenia Komisji I instancji mogło być szersze, tj. wskazywać powołanie się na konkretne wyniki badań i wynikające z nich ustalenia, jednakże to uchybienie przepisowi art. 107 § 3 k.p.a. nie stanowi w niniejszej sprawie naruszenia, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Ustalenia faktyczne są w sprawie bezsporne i co do istoty, tj. faktu przebytej operacji tarczycy (stan po usunięciu tarczycy) skarżąca ich nie kwestionowała. Brak szerszego uzasadnienia w orzeczeniu RWKL nie stanowi o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Na podstawie całości akt postępowania administracyjnego nie ma wątpliwości, że RWKL przeprowadziła właściwą procedurę orzeczniczą, skierowano orzekaną na badania diagnostyczne, konsultacje specjalistyczne, przeprowadzono wywiad, w którym strona wskazała na fakt przyjmowania leku Euthyrox N 137 oraz ustalono, że wymieniona u lekarza internisty podała, że miała usuniętą tarczycę. Akta postępowania administracyjnego potwierdzają, że postępowanie zostało przeprowadzone w dwóch instancjach i rozstrzygnięto w dwóch instancjach. To, że uzasadnienie orzeczenia RWKL zawierało jedynie stwierdzenie (bez szerszego uzasadnienia), że rozpoznanie z punktu 1 powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej nie stanowi naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Uzasadnienie orzeczenia RWKL zawierało istotne ustalenie, co do dokonanego rozpoznania i skutku tego na gruncie załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. dla kandydata do zawodowej służby wojskowej (grupa III, zał. 1 do rozporządzenia).

Zgodnie z ustaleniami organów u skarżącej rozpoznano w punkcie 8.1 orzeczenia RWKL stan po usunięciu tarczycy i rozpoznanie to przyporządkowano do § 53 pkt 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. (grupa III, kol. 6). Powołany § 53 pkt 7 wskazuje na rozpoznanie "Przebyte operacje tarczycy" i nakazuje kwalifikować kandydata do zawodowej służby wojskowej bezwzględnie do kategorii N- Niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Nie ma przy tym żadnych wątpliwości, że dokonane rozpoznanie stan po usunięciu tarczycy to stan po przebytej operacji tarczycy, o którym stanowi § 53 pkt 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia. W odniesieniu do tego zagadnienia nie może być nawet polemiki, bo w samym rozporządzeniu nie ma nawet objaśnień szczegółowych, które trzeba byłoby uwzględniać w przypadku przebytych operacji tarczycy. Prawodawca jednoznacznie kwalifikuje zatem takie rozpoznanie jako niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Nie ma przy tym znaczenia rozpoznanie dokonane wcześniej przez RWKL na potrzeby innego postępowania. Także brak szczegółowego odniesienia się przez CWKL do tego rodzaju argumentacji strony podniesionej w odwołaniu nie wpływa na wynik sprawy. Nadto, CWKL odniosła się w zaskarżonym orzeczeniu do odwołania, albowiem wskazała, że przedłożone przez odwołującą się zaświadczenie z dnia [...] lutego 2023 r. potwierdza, że strona miała operację usunięcia tarczycy w 2013 r. i że na stałe przyjmuje wymieniony w nim lek. Powyższe stanowi jednoznaczne potwierdzenie rozważenia przez CWKL wszystkich okoliczności sprawy, aczkolwiek nie po myśli skarżącej, zdaniem której RWKL mogła dokonać takiego samego rozpoznania, jak w orzeczeniu wydanym na potrzeby innego postępowania (orzeczeniu z dnia [...] grudnia 2022 r.). Obie Komisje Lekarskie poddały ocenie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, trafnie uznając, że jest on wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. CWKL podkreśliła przy tym, że fakt występowania prawidłowych wartości TSH, na co skarżąca powołała się w odwołaniu, wynika z dobrze dobranej dawki leku, który odwołująca będzie musiała przyjmować do końca życia i być pod stałą kontrolą specjalisty.

Wszelkie ustalenia związane ze stanem zdrowia strony są elementami stanu faktycznego niniejszej sprawy i zostały wyczerpująco ustalone (art. 7 k.p.a.), a także należycie rozpatrzone w kontekście całego zebranego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), co doprowadziło do stwierdzenia, że ocena dokonana przez Komisje nie narusza art. 80 k.p.a. (organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona). Ocena organów nie była zatem w niniejszej sprawie dowolna. W sprawie nie ma znaczenia, że CWKL nie odniosła się do jednego z argumentów odwołania, tj., że strona zajmuje stanowisko, które nie jest objęte szkoleniem spadochronowym. W ocenie Sądu postępowanie poprzedzające ustalenie stanu zdrowia było prawidłowe, badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i badaniach przedmiotowych (v. powołany już wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14).

W ocenie Sądu, wobec bezspornego i jednoznacznego ustalenia w postępowaniu orzeczniczym przed RWKL faktu usunięcia tarczycy, Komisja I instancji, a za nią w postępowaniu odwoławczym CWKL nie mogły dokonać innego rozpoznania niż dokonane w tych orzeczeniach, które prawidłowo przyporządkowano do § 53 pkt 7 zał. Nr 1 do rozporządzenia (grupa III, kol.6). Zasadnie w świetle powyższego i zgodnie z prawem dokonano tym samym ustalenia, że skarżąca jest niezdolna do zawodowej służby wojskowej. Organy nie naruszyły prawa materialnego, jak również prawa procesowego w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.