Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 973/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 148
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Mirosław Bator SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. J. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 15 czerwca 2022 r. znak Wl-l.7840.5.119.2021.MA w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją Nr 1224/6740.1/2019 z dnia 9 lipca 2019 r. znak: AU-01-2.6740.1.737.2019.GPA zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Sp. z o. o. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. Budowa budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z częścią usługową w parterze, z garażem podziemnym, wewnętrznymi instalacjami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej i opadowej, w tym odcinkami poza budynkiem, połączonymi z podziemnym zbiornikiem retencyjnym, ogrzewczymi, elektrycznymi, w tym słaboprądowymi i oświetleniem terenu, wentylacji mechanicznej i oddymiającej, oraz śmietnikami w poziomie parteru, a także wewnętrznym układem drogowym wraz z naziemnymi miejscami postojowymi, ciągami pieszymi i elementami małej architektury, a także przebudową zjazdu z ul. [...] w K. na teren działki nr [...], obr. [...] oraz budową chodnika na działce nr [...], obr. [...], także likwidacją i przebudową kolidujących elementów infrastruktury technicznej na dz. nr [...] obr. [...] oraz dz. nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K..

Decyzja stała się ostateczna z dniem 26 lipca 2019 r.

W dniu 24 lipca 2020 r. do organu I instancji wpłynął wniosek B. J. o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją.

Prezydent Miasta Krakowa wydał w dniu 7 lipca 2021 r. postanowienie znak: AU-01-4.6740.1.1272.2020.MKY o odmowie wznowienia postępowania – z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia wniosku.

Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego na to postanowienie Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 15 czerwca 2022 r., znak WI-I.7840.5.119.2021.MA utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz.U.2021.735 ze zmianami) - zwanej dalej k.p.a.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie czy wnioskodawca B. J. zachował miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Krakowa Nr 1224/6740.1/2019 z dnia 9 lipca 2019 r., o którym mowa w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Organ I instancji podjął właściwe czynności mające na celu zbadanie zachowania terminu o którym mowa powyżej. Skutkiem czego było wydane w dniu 1 września 2020 r. wezwanie o znaku AU-01-4.6740.1.1272.2020.MKY, w którym zobowiązano wnioskodawcę m.in. "1. Wskazanie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję. 2. Określenie terminu kiedy, w jakiej dacie dowiedział się o wydaniu przedmiotowej decyzji pozwolenia na budowę Nr 1224/6740.1/2019 z dnia 09.07.2019 wraz z przedłożeniem dokumentów ten termin uprawdopodobniających lub przytoczeniem okoliczności wykazujących ten fakt. 3. Określenia terminu, kiedy w jakiej dacie dowiedział się Pan o istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi, który wydał decyzję wraz z przedłożeniem dokumentów ten termin uprawdopodabniających lub przytoczeniem okoliczności wykazujących ten fakt".

B. J. względem punktu 2 ww. wezwania wyjaśnił: "Informację o wydaniu pozwolenia na budowę z pominięciem wnioskodawcy uzyskał wnioskodawca na przełomie czerwca i lipca 2020 r. w toku rozmów z wykonawcą inwestycji, a to w wyniku przedstawienia przez wykonawcę dokumentów, z których wynikało, że wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania. W wyniku rozmów wykonawca oświadczył, że usunie szkody powstałe w wyniku prowadzonej inwestycji pismem z 14 lipca 2020 r."

W dniu 6 października 2020 r. do Organu I instancji wpłynęło stanowisko Inwestora, z którego wynika, że budowa rozpoczęła się 13 listopada 2019 r. wpisem do dziennika budowy i tego dnia zamontowano tablicę informacyjną budowy. Kolejno w dniu 2 grudnia 2019 r. rozpoczęto wykonywanie ścian z grodzic stalowych. Następnie 23 stycznia 2020 r, rozpoczęto wykop pod budynek. Co więcej Inwestor podkreślił, że B. J. co najmniej od lutego 2020 r. wiedział o toczącej się inwestycji, ponieważ zgłaszał do kierownictwa budowy usterki w budynku na działce [...], mające powstać w wyniku prowadzenia prac na dz. nr [...] podczas zabijania grodzic ścianki Larsena przy realizacji robót ziemnych.

Przypomniano, że w przypadku kiedy podstawą wznowienia jest przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania liczy się od daty powzięcia przez stronę wiadomości o wydanej decyzji w zakresie niezbędnym do jej identyfikacji.

Analiza dokonana przez organ I instancji w tej kwestii jest właściwa. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że B. J. uchybił terminowi o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że działka nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest B. J. i na której prowadzi on działalność gospodarczą bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji. W ww. piśmie inwestora podkreślono, że roboty budowlane zostały rozpoczęte w dniu 13 listopada 2019 r., co potwierdza wpis w dzienniku budowy. Zwrócono również uwagę, że w tym samym dniu zamontowano tablicę informacyjną budowy. Należy dać wiarę temu stwierdzeniu, bowiem jak wynika z wpisu dziennika budowy, w dniu 22 stycznia 2020 r. miała miejsce kontrola dokonana przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki. We wpisie potwierdzającym ten fakt, nie ma jakichkolwiek uwag na temat braku tablicy informacyjnej bądź też nieprawidłowości jej uzupełnienia.

Do wniosku o wznowienie postępowania B. J. dołączył wydruk zdjęcia na którym m.in. znajduje się tablica informacyjna. Z jej treści odczytać można m.in.:

- rodzaj inwestycji tj. cyt.: "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze z garażem podziemnym wewnętrznymi instalacjami wewnętrznym układem drogowym oraz elem. małej architektury"

- pozwolenie na budowę tj. cyt.: "decyzja nr 1224/6740.1/2019 z dnia 09.07.2019 r. wydaną przez Wydział Architektury i Urbanistyki Miasta Krakowa".

Kwestia dowiedzenia się przez stronę o decyzji z informacji zamieszczonej na tablicy informacyjnej budowy, była poruszana przez orzecznictwo sądowo-administracyjne: jeżeli informacja zamieszczona na tablicy informacyjnej budowy nie zawierałaby wystarczających informacji o przedmiocie i rozstrzygnięciach poszczególnych wymienionych na niej decyzji, to nie sposób uznać, iż to właśnie data zapoznania się przez stronę z tablicą informacyjną budowy będzie wyznaczała początek biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2020 r. II OSK 2153/19, LEX nr 3052217).

Jak wynika z powyższego w przedmiotowej sprawie tablica informacyjna zawierała w swej treści wszystkie niezbędne elementy, dzięki którym możliwe było powzięcie informacji o wydanej decyzji.

Biorąc pod uwagę fakt, że działka nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest skarżący i na której prowadzi on działalność gospodarczą, bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji niemożliwym staje się aby B. J. nie wiedział o wydanej decyzji przez okres około 7 miesięcy (tj. od momentu rozpoczęcia budowy do dnia kiedy wskazuje, iż dowiedział się o tej decyzji), tym bardziej, że zadbano o to by tablica informacyjna była właściwie wypełniona.

Co więcej z pisma pełnomocnika Inwestora, którego wpływ do organu I instancji to 30 września 2020 r. wynika, że w czasie sporządzania tego wystąpienia realizowana była szósta kondygnacja tego budynku. Inwestor swoje twierdzenia iż skarżący o przedmiotowej decyzji dowiedział się co najmniej w dniu 18 lutego 2020 r. poparł kserokopią notatki ze spotkania, na którym obecny był m.in. B. J.. W jej treści wpisano: "Ustalenia: stwierdzono opadnięcie terenów pod północno wschodnim narożnikiem budynku sąsiadującego z placem budowy [...] s. a. w trakcie prowadzonych prac wibracyjnych, (wbijanie grodzisk). W wyniku osiadania pojawiły się pęknięcia ścian wewnątrz budynku, oraz trudności w otwieraniu okien. Właściciel zgłasza przecieki dachu na hali napraw związane z drganiem poszycia – do zweryfikowania w trakcie silnych opadów. [...] S.A. zobowiązuje się do naprawy uszkodzeń spowodowanych pracami na budowie. [...] S.A. przedstawi propozycje rozwiązania zaistniałej sytuacji do 28.02.2020 naprawy zostaną wykonane w terminie uzgodnionym z właścicielem nieruchomości". Pod notatka tą widoczny jest podpis skarżącego.

Zatem mając powyższe na uwadze w opinii organu wojewódzkiego nie można dać wiary B. J., w kwestii zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Inwestor przedłożył dowodowy, które jednoznacznie wskazują, że o przedmiotowej decyzji wnioskodawca powziął wiedzę wcześniej aniżeli wskazuje to w swych wystąpieniach. Jak podkreślono na początku, to osoba która domaga się wznowienia postępowania musi wykazać kiedy konkretnie dowiedziała się o decyzji, to na niej spoczywa obowiązek udowodnienia zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.

Z kolei odnosząc się do przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wyjaśnić należy, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynosi miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W piśmie z dnia 8 września 2020 r. – stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie organu I instancji - B. J. wskazał, że o nowych okolicznościach dowiedział się w toku rozmów prowadzonych z wykonawcą na przełomie czerwca i lipca 2020 r. Te nowe okoliczności, na które powołuje się skarżący są analogiczne jak w treści notatki przywołanej powyżej z dnia 18 lutego 2020 r. W związku z tym o okoliczności która zdaniem skarżącego stanowić miała podstawę wznowienia, B. J. powziął wiedzę wcześniej niż "na przełomie" czerwca i lipca 2020 r. Zatem i w tym przypadku uznać należy, że uchybił on terminowi o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B. J.

- błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że skarżący wiedział, że nie brał udziału w postępowaniu prowadzącym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, podczas gdy skarżący nie tylko nie miał świadomości, że decyzja została wydana bez jego udziału, ale zapewniany był przez inwestora, że postępowanie było przeprowadzone prawidłowo z uwzględnieniem interesu wszystkich sąsiadów, dopiero zaś w lipcu 2020 r. udostępniona została skarżącemu do wglądu dokumentacja z rozdzielnikiem, z której wynikało, że skarżący został pominięty przy wydawaniu przedmiotowej decyzji,

- błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że wskazane przez skarżącego w piśmie z 8 września 2020 r. nowe okoliczności tożsame są z tymi zawartymi w notatce z 18 lutego 2020 r., podczas gdy dopiero w lecie 2020 r. po wybudowaniu przez inwestora kolejnych kondygnacji budynku, okazało się, że budynek ten znacznie zacienia instalację fotowoltaiczną na dachu zabudowań znajdujących się na działce skarżącego, co przyczynia się do daleko idących strat przy generowaniu energii elektrycznej, zaś faktu istnienia instalacji fotowoltaicznej organ nie wziął pod uwagę, ponieważ skarżący i jego nieruchomość została zupełnie pominięta przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, chociaż skutki zgodnej z projektem budowy dla nieruchomości skarżącego mogły zostać z łatwością przewidziane,

- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego i prawnego w sprawie, w szczególności poprzez niezbadanie stanu okolicznych nieruchomości, a tym samym możności zbadania przez skarżącego, czy był uczestnikiem licznych toczących się postępowań wobec sukcesywnego zabudowywania niemal wszystkich sąsiadujących z terenem skarżącego posesji przez różnych deweloperów, a także poprzez całkowite pominięcie faktu istnienia na zabudowaniach skarżącego instalacji fotowoltaicznej, oraz skutków jakie budowa ma na tę instalację, jak również możliwości przewidzenia skutków budowy na tę instalację na etapie projektowania oraz z kolei możliwości stwierdzenia tych skutków przez skarżącego dopiero w późniejszym czasie,

- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji konkretnych dowodów, na których oparto zaskarżoną decyzję oraz poprzez brak wyjaśnienia co do nieprzeprowadzenia żadnych dowodów celem ustalenia stanu faktycznego w zakresie wpływu decyzji o pozwoleniu na budowę a tym samym projektowanego budynku na instalację fotowoltaiczną skarżącego,

- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 148 § 2 k.p.a. poprzez ich błędną interpretację, nieadekwatną do stanu faktycznego sprawy, prowadzącą do błędnego i rażąco sprzecznego z art. 6-16 uznania, że skarżący uchybił terminowi, podczas gdy skarżący przekonany był, że w postępowaniu brał udział, tym bardziej, że w przekonaniu takim utrzymywał go inwestor, zaś dopiero w wyniku okazania dokumentów z rozdzielnikiem w lipcu 2020 r. skarżący powziął informację, że został całkowicie pomięty w postępowaniu, a tym samym, że wniosek o wznowienie z tej przyczyny postępowania w ogóle mu przysługuje,

- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w związku z art. 148 § 1 k.p.a. poprzez ich błędną interpretację niezgodną ze stanem faktycznym sprawy, prowadzącą do błędnego i rażąco sprzecznego z art. 6-16 k.p.a. uznania, że skarżący uchybił terminowi, podczas gdy skarżący zgłosił we wniosku nowe nieznane organowi okoliczności dotyczące wpływu budynku na instalację fotowoltaiczną na posesji skarżącego, które organ winien wziąć pod uwagę już przy wydawaniu decyzji, jednak które znane stały się skarżącemu dopiero, kiedy w lecie 2020 r. instalacja fotowoltaiczną, w wyniku zacienienia przez powstały na podstawie zaskarżonej decyzji budynek, zaczęła generować znacznie mniej energii elektrycznej,

- naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. i art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie sprawy w sposób przewlekły, mający na celu uprzywilejowanie dewelopera i umożliwienie mu zakończenia budowy, pomimo, że inwestycja spowodowała opiewające na setki tysięcy złotych szkody na nieruchomości skarżącego, a nadto poprzez oparcie rozstrzygnięcia jedynie na tych twierdzeniach stron, które pozwoliły na nieuwzględnienie wniosku skarżącego, pominięcie zaś tych, które wskazywały na konieczność jego uwzględnienia, w szczególności pominięto zupełnie kwestie związane z oddziaływaniem objętej decyzją inwestycji na instalację fotowoltaiczną skarżącego.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł ojej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Wznowienie postępowania to jeden z nadzwyczajnych trybów przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, obejmujące kontrolę już wcześniej wydanej decyzji ostatecznej (i niektórych postanowień). Jest to tryb mocno sformalizowany: jego wszczęcie wymaga spełnienia ściśle określonych w art. 145 – 145b k.p.a. przesłanek wznowienia, a wniosek musi zostać złożony w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2).

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 838/19 (LEX nr 3339504) art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja.

Z kolei w wyroku z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II OSK 740/21 (LEX nr 3328884) NSA stwierdził, że "Zwrot "strona dowiedziała się" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować nową okoliczność w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Zaistnienie tej okoliczności nie jest uwarunkowane ewentualnymi obowiązkami jakie powinna podjąć strona aby uzyskać taką wiedzę".

Natomiast w wyroku z dnia 3 marca 2022 r., sygn. I OSK 606/19 (LEX nr 3317932) zwrócono uwagę, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Oczywiście, to nie zwalnia organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a następnie weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy.

Wniosek B. J. o wznowienie postępowania wpłynął do organu I instancji w dniu 24 lipca 2020 r. i powołano się w nim na okoliczności odpowiadające przesłankom wznowienia wymienionym w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję).

W pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy wniosek ten został złożony w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. tj. w ciągu miesiąca od dnia, w którym B. J. dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania oraz od dnia, w którym dowiedział się o decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Nr 1224/6740.1/2019 z dnia 9 lipca 2019 r. znak: AU-01-2.6740.1.737.2019.GPA o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na wezwanie organu wnioskodawca w piśmie z dnia 8 września 2020 r. oświadczył, że o obu okolicznościach dowiedział się na przełomie lipca i sierpnia 2020 r.

Organy obu instancji jednakże oświadczenie to zweryfikowały negatywnie – na podstawie dowodów przedstawionych przez inwestora, a dołączonych do jego pisma z dnia 5 października 2020 r. Przedstawiono notatkę ze spotkania wnioskodawcy z przedstawicielami inwestora w dniu 18 lutego 2020 r., podczas którego B. J. zgłaszał usterki zaistniałe na jego nieruchomości w związku z toczącą się budową. Inwestor w piśmie z 5 października 2020 r. zwrócił też uwagę, że do wniosku o wznowienie postępowania załączono fotografie tablicy informacyjnej, która zawiera m. in. informację na temat decyzji o pozwoleniu na budowę (data, numer, organ wydający). Tablica ta została – zgodnie z wpisem do dziennika budowy – zawieszona w dniu 13 listopada 2019 r.

W świetle tych okoliczności organy obu instancji doszły do prawidłowego wniosku, że B. J. złożył wniosek o wznowienie postępowania po upływie terminu wynikającego z art. 148 k.p.a.

Biorąc pod uwagę, że skarżący wiedział o toczących się pracach budowlanych (a musiał wiedzieć, skoro negocjował z inwestorem warunki usunięcia powstałych usterek), a teren budowy był prawidłowo i jednoznacznie oznaczony tablicą informacyjną – należało zgodzić się z organem, że najpóźniej w lutym 2020 r. dowiedział się o istnieniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skarżący podnosi, że dopiero po wybudowaniu przez inwestora kolejnych kondygnacji budynku okazało się, że zacienia on instalację fotowoltaiczną na działce skarżącego. Okoliczność kształtu czy też parametrów powstającego obiektu budowlanego nie jest jednak okolicznością istotną z punktu widzenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Zarzuty niezbadania kwestii wpływu powstającego budynku na instalację znajdującą się na działce skarżącego nie mógł odnieść skutku, bowiem organ nie przystąpił w ogóle do badania przesłanek wznowienia. Wobec stwierdzenia, że wniosek wpłynął po terminie organ zobligowany był wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania.

Niezrozumiały jest zarzut, że "skarżący przekonany był, że w postępowaniu brał udział, tym bardziej, że w przekonaniu takim utrzymywał go inwestor, zaś dopiero w wyniku okazania dokumentów z rozdzielnikiem w lipcu 2020 r. skarżący powziął informację, że został całkowicie pomięty w postępowaniu, a tym samym, że wniosek o wznowienie z tej przyczyny postępowania w ogóle mu przysługuje". Jeżeli skarżący pozostawał w mylnym przekonaniu, że uczestniczył w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, to ani organy prowadzące to postępowanie, ani tym bardziej inwestor nie mogą za takie przekonanie skarżącego odpowiadać.

Jak wynika z powyższego wszystkie zarzuty skargi okazały się bezzasadne, zatem podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.