Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 664/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 i 3, art. 49 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z M na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 31 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z M w piśmie z dnia 4 maja 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w Szczecinie (zwanego dalej: "organem II instancji") z dnia 31 marca 2015 r.

nr [...].

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Jednakże

w uzasadnieniu ww. pisma zauważył, że skarga nie została podpisana przez podatnika.

Przewodnicząca Wydziału I zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2015 r. wezwała skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. O brakach tych możemy mówić gdy skarga nie spełnia wymogów formalnych skargi uregulowanych w art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga powinna (m.in.) czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca określił wymogi formalne pisma. Stosownie do postanowień art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Odmienne uregulowanie ustawodawca wprowadził w odniesieniu do skargi, stanowiąc, że sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na podstawie

art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że skarga która nie spełnia określonych przepisami prawa wymogów, zawiera braki formalne. Takim niezbędnym warunkiem dla skutecznego wniesienia skargi jest złożenie podpisu przez osobę, która to pismo wnosi. Zatem brak własnoręcznego podpisu jest brakiem formalnym skargi. Jeżeli strona skarżąca nie uzupełni tego braku na wezwanie przewodniczącego o usunięcie braków formalnych skargi, wówczas sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącej

Wydziału I skarżący został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi. Wezwanie zostało wysłane przesyłką poleconą na wskazany

w skardze adres. Pomimo dwukrotnego awizowania, tj. w dniach: 10 i 18 czerwca 2015 r. skarżący nie odebrał przesyłki. Wobec tego należy uznać, że przesyłka została prawidłowo doręczona w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a., w którym ustawodawca przyjął fikcję prawną doręczenia.

Z treści ww. przepisu wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia adresatowi pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się

na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...), dokonując jednocześnie zawiadomienia. Stosownie do brzmienia art. 72 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się

w oddawczej skrzynce pocztowej (...). Na podstawie § 3 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej

albo w urzędzie gminy. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się

za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z treści art. 73 p.p.s.a. wynika, że jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie odbierze przesyłki, przyjmuje się, iż pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego dnia, tj. czternastego dnia liczonego od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 8 czerwca 2015 r. nie została doręczona skarżącemu w miejscu jego zamieszkania z powodu jego nieobecności. W związku z tym, w dniu 10 czerwca 2015 r. pozostawiono

ją po raz pierwszy w placówce pocztowej, a zawiadomienie o niej umieszczono

w skrzynce listowej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd stwierdził,

że przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2015 r.,

a termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 1 lipca 2015 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie podpisała skargi ani nie nadesłała odpisu podpisanej skargi to skargę należało odrzucić.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.