Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 637/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów~Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 779/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.B. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.


UZASADNIENIE

II FZ 637/18

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt: III SA/Wa 779/17, odrzucił skargę P.B. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że P.B. (dalej "skarżący") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa, polecona, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącemu 28 maja 2018 r. Sąd wskazał, że skarżący do 18 czerwca 2018 r. wpisu od skargi nie uiścił. Sąd dodał też, że skarżący przesłał do akt sprawy pismo z dnia 4 czerwca 2018 r., w którym poinformował, że uiścił wpis sądowy, a ponadto do pisma tego załączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu jednak załączone do powyższego pisma potwierdzenie uiszczenia opłaty 200 zł dotyczyło opłaty od zażaleń z dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd wskazując na powyższe postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.,) - dalej p.p.s.a., jako pisma, od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości. Zarzucił mu naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie prawidłowej skargi, która nie posiadała żadnych braków. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarga została opłacona, o czym miało świadczyć załączone do zażalenia potwierdzenie wykonania płatności na kwotę 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem wypadków wymienionych w § 2 i § 3 przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. został przez Sąd pierwszej instancji zastosowany przedwcześnie. Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, z kolei art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Natomiast stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.;) - dalej: rozporządzenie, przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, oraz sygnaturę akt sądowych. Z treści powyższych przepisów wynika, że wpis uiszczony oznacza wpis uiszczony bezpośrednio w kasie sądu lub wpis uiszczony na rachunek bankowy sądu. W doktrynie i orzecznictwie utrwalone zostało stanowisko, że przypadku uiszczenia wpisu na rachunek bankowy datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2005 r., FSK 1403/04, ONSA WSA 2006, nr 1, poz. 10 powołane przez Małgorzata Niezgódka-Medek w Komentarz do art. 219 p.p.s.a., Komentarze Lex 2012, czy postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., II FSK 1624/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że skarżący wraz z K.B. dokonali w dniu 28 września 2017 r., (data księgowania: 29 września 2017 r.,) wpłaty 200 zł na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tytułem "IIISA/Wa-779/17 IIISA/Wa-780/17", za pośrednictwem punktu świadczącego Usługi Finansowe w R., ul. [...]. Świadczy o tym znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie z rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie pobrane z rejestru w dniu 12 października 2017 roku (k. 158). Dokument potwierdzający dokonanie powyższej wpłaty został również dołączony przez stronę do zażalenia oraz do znajdującego się w aktach sprawy pisma skarżącego z dnia 4 czerwca 2018 roku (k. 179). W ocenie skarżącego powyższa wpłata została uiszczona tytułem wpisu od skargi na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 roku. Jednak Sąd uznał, że załączone potwierdzenie uiszczenia opłaty 200 zł dotyczy "opłaty od zażaleń z dnia 19 grudnia 2017 roku, co nie mogło stanowić jednocześnie wpisu od skargi". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, akta sprawy wskazują natomiast, że zażalenie z dnia 19 grudnia 2017 r. (k.155), dotyczy postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2017 roku w sprawach o sygnaturze akt III SA/Wa 779/17 oraz III SA/Wa 780/17. Postanowienie z dnia 6 grudnia 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 779/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 16 maja 2017 roku o sygnaturze akt III SA/Wa 779/17, zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 13 grudnia 2017 roku (k.152). Skarżący wnosząc na nie zażalenie pismem z dnia 19 grudnia 2017 roku, nie uiścił należnego wpisu od zażalenia. Natomiast Przewodniczący Wydziału, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., nie wezwał skarżącego do uiszczenia należnej opłaty od zażalenia ani nie wydał zarządzenia oraz nie poinformował skarżącego o zaliczeniu wpłaty dokonanej w dniu 28 września 2017 roku, a zaksięgowanej na rachunku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 września 2017 roku, na poczet wpisu od zażalenia z dnia 19 grudnia 2017 roku na postanowienie z dnia 6 grudnia 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 779/17. W zarządzeniu z dnia 25 stycznia 2018 roku, Przewodniczący Wydziału, w punkcie 2 wskazał jedynie, że wpis określono na 100 zł (k. 159). Dopiero w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę Sąd bardzo ogólnie wskazał, że znajdujące się w aktach sprawy "potwierdzenie uiszczenia opłaty 200 zł dotyczyło opłaty od zażaleń z dnia 19 grudnia 2017 roku". Sąd nie określił przy tym jednak na jakiej podstawie oparł swoje twierdzenie, tym bardziej, że dotyczyło ono opłaty uiszczonej przez stronę w dniu 28 września 2017 roku, zaś w tytule jej dokonania strona skarżąca wskazała "IIISA/Wa-779/17 IIISA/Wa-780/17". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tak oznaczony tytuł przelewu nie pozwalał na przypisanie powyższej transakcji ani tytułu wpisu od zażalenia ani wpisu od skargi. W tej sytuacji, wobec zaistniałych wątpliwości co do tytułu dokonanej przez skarżącego wpłaty, Sąd pierwszej instancji, posiadając wiedzę o dokonaniu przez skarżącego w dniu 28 września 2017 roku wpłaty 200 zł na rachunek bakowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powinien był wskazane powyżej wątpliwości wyjaśnić. Oznaczenie przez stronę tytułu przelewu z dnia 28 września 2017 roku jako "IIISA/Wa-779/17 IIISA/Wa-780/17" nie pozwalało Sądowi pierwszej instancji na arbitralne, bez wskazania podstawy prawnej, uznanie dopiero w uzasadnieniu skarżonego postanowienia i w związku z pismem strony skarżącej z dnia 4 czerwca 2018 roku, że przelew ten dotyczył wpisu od zażalenia z dnia 19 grudnia 2017 roku, a nie wpisu od skargi na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 roku. Zauważyć też należy, że skarżący, występujący bez profesjonalnego pełnomocnika, w toku całego postępowania ze skargi na postanowienie nie był wzywany przez Sąd do uiszczenia innej opłaty niż wpis od skargi na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 roku, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2018 roku. Tym bardziej mógł on uważać, że uiszczona przez niego opłata w dniu 28 września 2017 roku była wpisem od skargi. W rozpoznawanej sprawie doszło zatem do niedopuszczalnej z punktu widzenia gwarantowanego w art. 45 Konstytucji prawa do sądu, sytuacji, w której w związku z niewyjaśnienieniem przez Sąd zaistniałych i wskazanych powyżej wątpliwości, to skarżący ponosi negatywne skutki w postaci zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego bez przeprowadzenia przez sąd merytorycznej kontroli legalności zaskarżonego aktu. Wskazując na powyższe, zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i tym samym odrzucenie skargi było przedwczesne. Dopiero wyjaśnienie wskazanych powyżej wątpliwości pozwoli Sądowi ocenić czy w rozpoznawanej sprawie istnieją podstawy do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.