Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 50/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: zobowiązano do dokonania czynności lub wydania aktu
stwierdzono że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
w pozostałym zakresie skarge oddalono
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 5 , art. 6 ust. 1 pkt 5 lit d
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWA Renata Czeluśniak SWSA Kazimierz Bandarzewski SWSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Towarzystwo [...] z siedzibą w K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosków A. G. z dnia 28 września 2015r. oraz 29 września 2015r; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala IV. zasądza od [...] Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na rzecz skarżącego A. G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W piśmie datowanym na dzień 28 września 2015r. A.G. skierował do [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. wysokości kwot pieniężnych uzyskanych w latach 2012 - 2014 - z opłat wnoszonych przez mieszkańców K. z tytułu posiadania psa;

2. jak zostały wydatkowane kwoty uzyskane z ww. opłat w wyszczególnieniem grup wydatków;

3. wysokości kwot pieniężnych oraz ilości karmy uzyskanych w ramach zbiórek i darowizn;

4. sposobu wydatkowania środków uzyskanych z tytułu darowizn i zbiórek o których mowa w pkt 3;

5. wysokości kwot pieniężnych uzyskanych z tytułu 1% podatku w latach 2012-2014;

6. sposobu wydatkowania środków pozyskanych z tytułu o którym mowa w pkt 5;

7. informacji, czy na dzień złożenia niniejszego zapytania pozostaje przy życiu suka o imieniu [...]

8. informacji, ile z psów, łącznie z 10 odebranymi przez inspektorów KTOZ bez w dniu 21.12.2012 z posesji przy ul [...] w K. , pozostaje przy życiu.

W kolejnym piśmie z dnia 29 września 2015r. A.G. skierował do [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie:

1. informacji dotyczącej dwóch psów rasy briard w [...] Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt, zabranych przez inspektorów w dniu 21.12. 2012 roku z terenu posesji przy ul [...] w K. , a w szczególności:

a. daty zgonów;

b. przyczyny zgonów;

c. informacji o sposobie żywienia przed śmiercią, jakości karmy, (nazwy firmy produkującej karmę), dawki karmy, ze stosowną dokumentacja potwierdzającą stosowanie określonej dawki oraz ilości posiłków w ciągu doby;

d. zastosowanego leczenia, które poprzedziło zgony;

e. zdjęć zmarłych psów;

f. wyników ich sekcji zwłok

2. informacji dotyczących pozostałych siedmiu psów, ich stanu zdrowia oraz sposobu karmienia.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący domagał się zobowiązania [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami (dalej w skrócie: KTOZ) do udzielenia żądanej informacji publicznej, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny oraz zobowiązania KTOZ do ukarania karą dyscyplinarną pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie, a także zasądzenia kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę, A.G. podał, że w chwili zainicjowania postępowania sądowego KTOZ pozostawało w bezczynności, bowiem nie udostępniło mu żądanej informacji ani nie wydało decyzji odmownej. W ocenie skarżącego, KTOZ było zobowiązane do udzielenia ww. informacji publicznej, gdyż jest podmiotem wykonującym określone zadania publiczne i w tym zakresie działa jak organ publiczny. Żądanie stwierdzenia, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa jest uzasadnione faktem, iż od dnia złożenia wniosku (29 września 2015r.) minęło już kilka miesięcy.

W odpowiedzi na skargę,[...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, reprezentowane przez pełnomocnika adw. O.M. wniosło o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu wskazano, że informacje żądane przez skarżącego we wniosku z dnia 29 września 2015 r., nie stanowią w ogóle informacji publicznej, podobnie jak informacje żądane w treści pkt 7 i 8 wniosku z dnia 28 września 2015r. W ocenie pełnomocnika strony, losy poszczególnych zwierząt, czy szczegóły ich żywienia, leczenia stanowią bowiem element techniczny działalności stowarzyszenia. Dalej strona przeciwna do skarżącej argumentowała, że wszystkie żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej, a w sprawie żaden interes publiczny, który mógłby przemawiać za ich uzyskaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

Skarga jest zasadna i skutkuje zobowiązaniem [...] Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosków A.G. z dnia 28 września 2015r. oraz 29 września 2015r.

Przedmiotem sporu w kontrolowanej sprawie było zarówno to, czy żądane we wskazanych wyżej pismach wnioskodawcy informacje, stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.), jak również to, czy [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami z siedzibą w K. (dalej w skrócie: KTOZ) - jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia takiej informacji. Ocenić nadto należało, czy podnoszone w odpowiedzi na skargę argumenty, mogły skutecznie uwolnić KTOZ od rozpoznania wniosku A.G. .

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Z treści art. 4 ust. 1-5 tej ustawy, a zwłaszcza z użytego w jego konstrukcji sformułowania "w szczególności" wynika, że dokonane przez ustawodawcę wyliczenie podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej nie ma charakteru wyczerpującego. W powyższej regulacji elementem decydującym o tym, że określony podmiot ma obowiązek udostępnienia informacji publicznej jest to, czy wykonuje on zadania publiczne. Uszczegółowienie zawarte w art. 4 ust. 1 pkt 1-5 ma charakter porządkujący i pozwala na rozstrzygnięcie ewentualnych wątpliwości w odniesieniu do określonych podmiotów. Regulacja ta nie wyklucza istnienia innych podmiotów nienależących do żadnej z kategorii tam wymienionych, które z uwagi na to, że wykonują określone zadania publiczne, pozostają zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, o ile ją posiadają. Struktura organizacyjna i własnościowa takich podmiotów nie ma decydującego znaczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w tezie 1 do wyroku z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I OSK 45/14, opub. w LEX nr 1664475). [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami jest podmiotem wykonującym określone zadania publiczne powierzone przez Gminę Miasto K. z zakresu opieki nad zwierzętami. Prowadzi ono schronisko dla zwierząt na podstawie umowy zawartej z Gminą Miasto K. na podstawie, której zobowiązuje się prowadzić schronisko dla bezdomnych zwierząt za wynagrodzeniem. W § 3 umowy wskazano, że podstawą prawną wykonywania zadań gminy jest ustawa o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002) i aktów wykonawczych do ustawy, regulaminu Schroniska, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 ze zm.), rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. z 2004 r. Nr 158, poz. 1657 ze zm.), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 1998 r. w sprawie zasad i warunków wyłapywania bezdomnych zwierząt (Dz. U. z 1998 r. Nr 116, poz. 753). Ustawa o ochronie zwierząt w art. 11 nakłada na gminy nieobowiązkowe zadanie własne "zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywania". Przepisy wykonawcze nakazują umieszczanie wyłapanych bezdomnych zwierząt w "schroniskach". Ten sam artykuł stwierdza, że "organizacje społeczne, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, mogą zapewniać bezdomnym zwierzętom opiekę i w tym celu prowadzić schroniska dla zwierząt, w porozumieniu z właściwymi organami samorządu terytorialnego". Dodatkowo [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami pobiera od właścicieli psów opłaty za posiadanie psa. Opłata za posiadanie psa jest opłatą lokalną zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.). Zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłaty określa, w drodze uchwały, rada gminy, z uwzględnieniem górnej granicy stawki ogłoszonej przez Ministra Finansów w drodze obwieszczenia. Rada gminy może zarządzić pobór tej opłaty w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso. Na mocy uchwały Rady Miasta K. Nr [...] z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie opłaty od posiadania psów określono wysokość opłaty oraz jej inkasenta. W § 4 ust. 1 ustalono, że zarządza się pobór opłaty od posiadania psów w drodze inkasa. W ust. 2. Inkaso opłaty od posiadania psów powierzono [...] Towarzystwu Opieki nad Zwierzętami w K . W ust. 3 ustalono wynagrodzenie za inkaso w wysokości 99% pobranej i wpłaconej kwoty. Zatem z powyższego wynika, iż [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami sprawuje powierzone mu zadania publiczne i w tym zakresie działa jak organ publiczny. Dysponuje także w tym zakresie środkami publicznymi (vide: WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 20 stycznia 2015r., sygn. akt II SAB/Kr 216/15).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia zaś kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma jedynie charakter przykładowy co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - wszystko co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną.

W świetle powyższych regulacji, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej. Definiuje się ją jako każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów, wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile odnosi się do faktów i danych (por. uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 8/13, publ.: https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, informacje objęte wnioskami skarżącego z dnia 28 września oraz 29 września 2015r. stanowią informację publiczną. Obejmuje ona bowiem dane na temat: kontroli wydatków pozyskanych przez KTOZ środków pochodzących z opłat ponoszonych przez właścicieli psów, darowizn i zbiórek, przekazania 1% podatku, a także okoliczności związanych z pobytem zwierząt w schronisku (w szczególności przypadków zakończonych śmiercią zwierząt). Informacje te dotyczą bowiem statutowej działalności KTOZ, na którą składają się wyżej wymienione zadania o charakterze publicznym wykonywane - odpłatnie bądź nieodpłatnie - na rzecz określonej społeczności bądź grupy podmiotów, informacje te również odnoszą się do szeroko pojętej ochrony zwierząt.

Dokonując zatem oceny wniosków skarżącego, należy uznać, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. W przeważającym zakresie dotyczyły one bowiem majątku podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Artykuł 6 ust. 1 pkt 5 lit. d wprost określa, iż tego typu zagadnienie stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu podmiotowi zainteresowanemu.

Podkreślić należy, że celem konstytucyjnego zagwarantowania obywatelom dostępu do informacji o działaniach organów władzy publicznej jest zapewnienie transparentności w działaniach tychże organów, w szczególności wiążących się z wydatkowaniem środków publicznych. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Nie wymaga się zatem od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego za wyjątkiem sytuacji, gdy informacja publiczna jest informacją przetworzoną (jeżeli podmiot tak uważa, to powinien wówczas wezwać wnioskodawcę do wykazania interesu publicznego w uzyskaniu takiej informacji).

W świetle powyższego uznać należy, że w niniejszej sprawie spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z tym wniosek skarżącego winien być rozpatrzony zgodnie z przepisami ww. ustawy.

W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób i w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób i w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).

Udostępnienie informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom przewidzianym w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W sytuacji uznania, że udostępnienie wnioskowanych informacji nie jest możliwe z powodu zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wyłączających dostęp do informacji publicznej, podmiot obowiązany winien odmówić udostępnienia informacji. Odmowa ta - stosownie do art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p. - winna przyjąć procesową formę decyzji administracyjnej. Zaznaczenia wymaga, że możliwe jest udostępnienie informacji publicznej w sposób nienaruszający dóbr chronionych, poprzez tzw. anonimizację danych wrażliwych. W takim wypadku nie zachodzi potrzeba wydawania oddzielnej decyzji na podstawie art. 16 u.d.i.p., gdyż przepis ten może mieć zastosowanie tylko w wypadku odmowy udostępnienia informacji, a nie w przypadku jej udzielenia z zachowaniem zasady ochrony dóbr chronionych. Natomiast w takiej sytuacji ocenie sądu rozpatrującego skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, podlega sposób i zakres dokonanej przez organ anonimizacji, a w szczególności, czy nie niweczy ona pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania informacji o konkretnie wskazanych sprawach publicznych (por. wyrok NSA z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2339/13, publ.: https://orzeczenia.nsa.ogv.pl).

Z kolei w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie dysponuje żądaną informacją publiczną winien pisemnie poinformować o tym wnioskodawcę mając na względzie, że taka informacja nie wymaga formy decyzji administracyjnej.

W niniejszej sprawie, jak już wyżej wskazano, KTOZ nie zrealizowało wniosków skarżącego, zajmując błędne stanowisko, że żądane dane nie są informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p.

W ocenie Sądu, powyższe twierdzenia KTOZ zawarte w odpowiedzi na skargę, biorąc pod uwagę nieprawidłową interpretację przepisów u.d.i.p. w zakresie pojęcia "informacji publicznej", uznać należy za nieprecyzyjne i ogólnikowe.

Stąd, w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy istniały podstawy do zobowiązania KTOZ do rozpoznania wniosku z dnia 28 i 29 września 2015 r. we wskazanym zakresie zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przyjąć należy, że podmiot będący właścicielem zwierząt ma prawo uzyskać informacje co do ich losów, stanu itd. w okresie ich przebywania w schronisku pod opieką KTOZ, chyba że informacje te dostępne są dla niego w inny sposób lub w innej procedurze.

Przystępując do realizacji wniosków, KTOZ zważy, czy wnioskowana informacja publiczna ma charakter prosty, czy też przetworzony w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Zgodnie ze stanowiskiem judykatury informacja publiczna przetworzona, w odróżnieniu od informacji prostej, czyli takiej, której zasadnicza część nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, jest informacją jakościową nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (por. wyroki NSA: z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11, publ.: LEX nr 1149235, z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11, publ.: LEX nr 1135982). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca. Zbiór takich informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów (por. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133).

Konieczność przetworzenia informacji publicznej i możliwość jej uzyskania została uzależniona przez ustawodawcę od zaistnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1365/11, publ. LexPolonica 2819572). Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien jednak poinformować wnioskodawcę, że dana informacja w jego ocenie jest informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie - możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W sytuacji, gdy pomimo wezwania, wnioskodawca nie wykaże, że w sprawie zachodzi przesłanka "szczególnej istotności interesu publicznego", to na podmiocie zobowiązanym ciąży obowiązek wykazania braku istnienia tej przesłanki. Decyzja wydana na skutek stwierdzenia braku szczególnie istotnego interesu publicznego ma charakter uznaniowy. Ustalenie, czy coś jest szczególnie istotne dla interesu publicznego zależy od okoliczności danej sprawy i w każdej sprawie należy tę kwestię zbadać i ocenić indywidualnie (por. wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1600/02, niepubl.).

Uwzględniając wszystko powyższe Sąd stwierdził po stronie KTOZ stan bezczynności w zakresie realizacji wniosków skarżącego.

W tym stanie rzeczy Sąd zobowiązał [...] Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami do rozpoznania wniosków skarżącego z dnia 28 września 2015 r. oraz 29 września 2015r. we wskazanym zakresie w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Kierując się następnie wymogiem nałożonym w art. 149 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stwierdził, że bezczynność KTOZ miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ustalając charakter zaistniałego naruszenia prawa należało uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, lecz także czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Niewątpliwie nierozpatrzenie wniosków skarżącego przez cztery miesiące stanowiło rażące naruszenie przepisu art. 35 § 3 k.p.a. W niniejszej sprawie KTOZ bez usprawiedliwienia zaniechało czynności, w tym sygnalizacyjnych, o których mowa w art. 36 k.p.a. oraz nie wyjaśniło przyczyny przekroczenia terminu załatwienia sprawy.

Mimo przyjęcia rażącego naruszenia prawa sąd ocenił natomiast, że w niniejszej sytuacji nie zastosuje wobec strony przeciwnej do skarżącej przepisu art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie wymierzenia organowi grzywny. Co do zasady, orzeczenie o wymierzeniu grzywny lub przyznaniu sumy pieniężnej, zarówno z urzędu jak i na wniosek, ma charakter fakultatywny. Zdaniem Sądu, wymierzenie grzywny na tej podstawie służy realizacji funkcji dyscyplinującej, jak też represyjnej oraz prewencyjnej i ma na celu zapobieganie ewentualnym przyszłym działaniom organu narażającym strony na negatywne skutki bezczynności. Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do nałożenia na organ grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a.

Natomiast skarga nie jest zasadna w zakresie pkt 4, co do żądania zobowiązania KTOZ do ukarania karą dyscyplinarną pracownika winnego niezałatwieniu sprawy w terminie. Wyżej opisane żądanie skarżącego, mimo iż skierowane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej - nie dotyczy jednak informacji publicznej. Nie mieści się to w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani w zakresie art.149 p.p.s.a. i w konsekwencji prowadzi do oddalenia skargi w tym zakresie w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Wobec uwzględnienia skargi w pozostałym zakresie, o kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.