Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 727/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156a
journal: Dz.U. 1997 nr 89 poz 555
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
journal: Dz.U.UE.L 2016 nr 119 poz 1  art. 6 ust. 1 lit. c i lit. e
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z  przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, , Protokolant referent stażysta Natalia Grzelak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2018 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła, opatrzona datą [...] lipca 2018 r., skarga G. G. (dalej: "skarżący") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Komendanta Miejskiego Policji w [...] (dalej: "Komendant", "uczestnik postępowania"), polegające na udostępnieniu jego danych osobowych w postaci numeru telefonu i adresu zamieszkania osobie nieuprawnionej, tj. J. K. - zastępcy prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] (dalej: "Spółdzielnia"). Skarżący wskazał również, że Komendant nie wypełnił ciążących na nim, jako na administratorze danych, obowiązków informacyjnych określonych w art. 12 i art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych - Dz. U. UE L z 2016 r. Nr 119 str. 1 ze zm., dalej: "RODO").

Następnie w piśmie z [...] lipca 2018 r. skarżący podniósł, iż nadal nie posiada wiedzy, kto w rzeczywistości jest administratorem jego danych osobowych. Podkreślił, że dwukrotnie informował Inspektora Ochrony Danych Osobowych Komendy Miejskiej Policji w [...] o nieprawidłowościach, po czym na stronie internetowej [...] Komisariatu Policji pojawiła się informacja, iż administratorem danych osobowych jest uczestnik postępowania, a [...] lipca 2018 r. zauważył, że na stronie tego Komisariatu, w zakładce "załatw sprawę", w pliku PDF dotyczącym przetwarzania i ochrony danych osobowych znajduje się wpis wskazujący Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] jako administratora danych. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył wydruki ze strony internetowej Komisariatu Policji [...] w [...].

W piśmie z [...] sierpnia 2018 r. Komendant wyjaśnił, iż dane skarżącego zostały udostępnione na wniosek zarządu Spółdzielni, reprezentowanego przez prezesa zarządu, kierownika Spółdzielni – M. U. oraz zastępcę prezesa zarządu – J. K. na podstawie art. 156a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 37; dalej: "k.p.k".). Jednocześnie uczestnik postępowania poinformował, że funkcjonariusze Wydziału Kryminalnego [...] Komisariatu Policji w [...], pod nadzorem Prokuratury Rejonowej [...] w [...], wykonywali czynności w ramach powierzonego śledztwa w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci Z. S. (matki skarżącego) w nieustalonym dniu w 2018 r. Z uwagi na długi czas pozostawania zwłok w mieszkaniu (kilka miesięcy), należało przeprowadzić dezynfekcję tego lokalu. W związku z tym Spółdzielnia wystąpiła do [...] Komisariatu Policji w [...] o umożliwienie kontaktu ze spadkobiercą - synem zmarłej, tj. skarżącym, w celu przeprowadzenia dezynfekcji lokalu. Jak wskazał Komendant w ww. piśmie, po rozmowie telefonicznej z referentem postępowania, skarżący zobowiązał się skontaktować ze Spółdzielnią, lecz stwierdził, iż czynność dezynfekcji obciąża Spółdzielnię.

Według pisma Komendanta z [...] sierpnia 2018 r., skarżący nie wykonał tego zobowiązania. W dniu [...] lipca 2018 r. zastępca uczestnika postępowania, w odpowiedzi na pismo Spółdzielni z [...] lipca 2018 r. (podpisane przez dwóch członków zarządu: prezesa zarządu – M. U. i zastępcę prezesa zarządu – J. K.), w oparciu o art. 156a k.p.k. i za zgodą Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] (dalej: "Prokurator"), przekazał Spółdzielni adres skarżącego celem realizacji jej ustawowych zadań związanych z przeprowadzeniem dezynfekcji lokalu mieszkalnego, który stanowił zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. W ww. piśmie Komendant nadmienił, że skarżący (pismem z [...] lipca 2018 r.) został poinformowany o podstawach faktycznych i prawnych przekazania jego danych osobowych na rzecz Spółdzielni. Odrębnym pismem z [...] sierpnia 2018 r. skarżącego powiadomiono o przeprowadzeniu czynności sprawdzających, które nie potwierdziły naruszenia przepisów RODO. Do ww. pism zostały załączone klauzule informacyjne dotyczące przetwarzania danych osobowych wraz z danymi administratora danych – uczestnika postępowania. Komendant odniósł się też do wywołujących dezinformację danych zamieszczonych na stronach internetowych Komendy Miejskiej Policji w [...] oraz Komisariatu Policji [...] w [...], wskazując, iż podjęto działania obliczone na podniesienie poziomu merytorycznego zawartości tych stron, a tym samym na wypełnienie obowiązku informacyjnego.

W piśmie z [...] października 2018 r., stanowiącym odpowiedź na zarzuty skarżącego (zawarte w piśmie z [...] września 2018 r.), uczestnik postępowania ponownie przytoczył podstawę prawną udostępnienia danych osobowych skarżącego, tj. art. 156a k.p.k. Podniósł, że przepis ten zezwala na udostępnienie danych lub oryginałów dokumentów znajdujących się w załączniku adresowym, przy czym nie zawęża danych do miejsca zamieszkania czy imienia i nazwiska. W niniejszej sprawie, numer telefonu skarżącego przechowywany był w załączniku adresowym do akt sprawy, a sam skarżący wyraził zgodę na kontakt telefoniczny z przedstawicielami Spółdzielni w tej sprawie. Ponadto Spółdzielnia, dążąc do przeprowadzenia dezynfekcji lokalu mieszkalnego, miała na celu ochronę zdrowia mieszkańców budynku przed negatywnymi konsekwencjami postępującego rozkładu ciała w lokalu mieszkalnym skarżącego. Uczestnik postępowania dodał, iż złożono zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 165 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 17; dalej: "k.k."), polegającego na sprowadzeniu niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób, poprzez spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego - wobec postawy skarżącego, który sam nie przeprowadził dezynfekcji lokalu, ani nie podjął próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, mimo obowiązku prawnego.

Decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "PUODO", "organ"), na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 7 ust. 1 oraz art. 57 ust. 1 pkt f i art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO, odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na art. 156a k.p.k. oraz na wyrażoną przez Prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze zgodę na udostępnienie danych osobowych skarżącego. W piśmie z [...] lipca 2018 r. zarząd Spółdzielni - jako interes w pozyskaniu danych osobowych skarżącego – podał zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne sąsiednich lokali mieszkalnych w związku z rozkładem zwłok ludzkich w lokalu należącym do skarżącego.

PUODO wskazał też na art. 22 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1284 ze zm.; dalej: "u.z.z."), nakładający zarówno na właściciela, jak i na zarządzającego nieruchomością, w tym przypadku - Spółdzielnię, obowiązek utrzymania należytego stanu sanitarno-epidemiologicznego nieruchomości. Oznacza to, że Spółdzielnia ma obowiązek ustalenia, czy stan sanitarny budynku, w tym lokalu mieszkalnego, nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia pozostałych mieszkańców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości - powinna podjąć odpowiednie czynności w celu jego wyeliminowania.

W związku z tym, iż lokal stanowi odrębną własność skarżącego, Spółdzielnia podjęła próbę uzyskania jego danych adresowych celem zobowiązania go do wykonania dezynfekcji lokalu. W myśl art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048), właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystanie przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. Ponadto art. 61 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (obecnie tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 348 ze zm.; dalej: "u.s.m.") zezwala Spółdzielni na zastępcze wykonanie prac obciążających właściciela lokalu, po uprzednim udostępnieniu przez niego lokalu. Tożsame obowiązki utrzymania lokalu w należytym stanie techniczno-sanitarnym oraz udostępnienia lokalu w celu zastępczego wykonania prac przewiduje § 26 ust. 10 i ust. 13 pkt b Statutu Spółdzielni z [...] listopada 2007 r.

Organ ocenił, że skarżący nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego lokalu mieszkalnego, gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji w celu usunięcia szkodliwych substancji i śladów biologicznych po zwłokach swojej matki. Nie podjął także próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, która była uprawniona do wykonania tej czynności zastępczo na mocy art. 61 ust. 3 pkt 2 u.s.m. Tym samym nie wypełnił nałożonych na niego, jako na właściciela lokalu, obowiązków prawnych wynikających z wyżej przywołanych aktów prawnych.

W kwestii udostępnienia danych zmarłej matki skarżącego, organ zaznaczył, że RODO nie ma zastosowania do danych osobowych osób zmarłych (motyw 27 RODO).

W odniesieniu do zarzutu błędnych informacji na temat klauzul informacyjnych o przetwarzaniu danych osobowych, zamieszczonych na stronach internetowych Komendy Miejskiej Policji w [...], PUODO zaakcentował, iż w zakładce została zawarta także klauzula dotycząca przetwarzania i ochrony danych osobowych w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...], ale w zakresie spraw należących do właściwości tej jednostki. Uczestnik postępowania w pismach z [...] lipca 2018 r. i [...] sierpnia 2018 r. poinformował skarżącego o podstawach faktycznych i prawnych przekazania jego danych osobowych na rzecz Spółdzielni oraz załączył klauzule informacyjne dotyczące przetwarzania danych osobowych wraz z danymi administratora danych, tj. Komendanta, jak również inspektora ochrony danych osobowych, wobec czego wypełnił obowiązek informacyjny.

Powyższą decyzję skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1050/19, oddalił skargę.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie można uznać, że ustawa o ochronie danych osobowych bezwzględnie chroni dane osobowe skarżącego w sytuacji, gdy przez brak współdziałania w zakresie dezynfekcji lokalu, w którym przez kilka miesięcy znajdowały się i rozkładały zwłoki jego matki, naraził on bezpieczeństwo innych lokatorów bloku, w którym i on jest właścicielem mieszkania. Ciążącemu na skarżącym obowiązkowi zdezynfekowania lokalu odpowiadają prawa współlokatorów bloku do bezpiecznego zamieszkiwania oraz prawo Spółdzielni do pozyskania danych osobowych skarżącego jako osoby uprawnionej do lokalu, a zarazem zobowiązanej do jego dezynfekcji. Zatem dane osobowe skarżącego zostały udostępnione w oparciu i w zgodzie z treścią art. 156a k.p.k., przez Prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze, z uwagi na wystąpienie "ważnego interesu" polegającego na zagrożeniu sanitarno-epidemiologicznym sąsiednich lokali mieszkalnych, na skutek rozkładu zwłok matki skarżącego w należącym do niego lokalu.

Od ww. orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA", "Sąd kasacyjny"), który wyrokiem z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2986/21, uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji oraz decyzję PUODO z [...] marca 2019 r.

NSA uznał za częściowo zasadne zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego co do możliwości zastosowania w sprawie art. 156a k.p.k. jako przesłanki legalizującej z art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO.

Sąd kasacyjny zwrócił uwagę, że art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO "samodzielnie nie stanowi podstawy legalizacyjnej przetwarzania, ale jedynie w połączeniu z odpowiednim przepisem prawa obowiązującego w państwie, któremu podlega administrator, lub też w połączeniu z odpowiednim przepisem unijnym" (E. Bielak-Jomaa [red.], D. Lubasz [red.], RODO. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Komentarz, LEX 2019). Podstawą legalizującą przekazanie danych osobowych skarżącego zastępcy prezesa Spółdzielni był art. 156a k.p.k., wedle którego dane lub oryginały dokumentów znajdujące się w załączniku adresowym udostępnia się wyłącznie organom państwowym oraz organom samorządu terytorialnego na ich wniosek, jeżeli jest to niezbędne dla wykonywania ustawowych zadań tych organów. Można je udostępnić także na wniosek innych instytucji lub osób, jeżeli przemawia za tym ich ważny interes. W przypadku podmiotów niepaństwowych przekazywanie danych odbywa się tylko na ich wniosek i tylko wówczas, gdy wykażą się one wystąpienie ważnego interesu społecznego, przy czym w postępowaniu przygotowawczym w tym zakresie zarządzenie wydaje prokurator (por. D. Świecki [red.], Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX 2020, Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz. I red. D. Drajewicz 2020, wyd. 1 Legalis 2020). Zebrany materiał dowodowy wskazuje, na co zwrócił uwagę skarżący, iż Komendant wyszedł poza ramy pozwalające mu na udostępnienie danych osobowych wyznaczone przez art. 156a k.p.k., czym naruszył art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO.

Jak wskazał dalej NSA, z danych znajdujących się w aktach sprawy wynika, że Spółdzielnia nie wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych skarżącego. Z pisma Spółdzielni z [...] lipca 2018 r. wynika jedynie, iż wnosi ona o "przymuszenie" skarżącego do wykonania dezynfekcji, ale nie wynika z niego, że żąda ona udostępnienia danych w trybie art. 156a k.p.k., choć jest w nim wzmianka o wcześniejszej korespondencji z Komendantem odnośnie udostępnienia danych skarżącego, przy czym brak jest informacji jaki był cel i charakter wniosków Spółdzielni. Z kolei z pisma uczestnika postępowania z [...] lipca 2018 r. jasno wynika, iż zakres zarządzenia Prokuratora dotyczy tylko adresu skarżącego, natomiast nie przekazano danych dotyczących jego numeru telefonu. Tymczasem skarżący od samego początku konsekwentnie wskazuje, że bezprawnie przekazano jego dane osobowe w postaci numeru telefonu. W aktach sprawy brak jest też zarządzenia Prokuratora w tym zakresie, a więc nie wiadomo, czy w ogóle takie zarządzenie było wydane. W konsekwencji organ nie poczynił niezbędnych ustaleń pozwalających na stwierdzenie, czy istotnie zaistniała przesłanka legalizująca przekazanie Spółdzielni przez Komendanta danych osobowych skarżącego.

W ramach ponownego rozpatrywania sprawy, PUODO, pismem z [...] kwietnia 2021 r., w oparciu o art. 58 ust. 1 lit. a) i lit. e) RODO, wystąpił do uczestnika postępowania o jednoznaczne wskazanie, czy, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie prawnej i w jakim celu Komendant udostępnił dane osobowe skarżącego w postaci jego numeru telefonu na rzecz J. K. w sposób opisany w skardze. Jednocześnie organ zwrócił się o przesłanie uwierzytelnionej kopii zarządzenia Prokuratora, o którym mowa w skierowanym do Spółdzielni i podpisanym przez Zastępcę Komendanta piśmie z [...] lipca 2018 r., na podstawie którego to zarządzenia uczestnik postępowania udostępnił dane osobowe skarżącego J. K.. W piśmie z [...] maja 2021 r. Komendant poinformował, że dane osobowe skarżącego w postaci numeru telefonu nie zostały nigdy udostępnione, mimo przeciwnych twierdzeń skarżącego. Natomiast zarządzenie Prokuratora, o którym mowa w ww. piśmie z [...] lipca 2018 r., miało formę ustną, a nie pisemną, dlatego nie może zostać udostępnione. Jak bowiem wskazał wydający zgodę Prokurator, udzielenie zgody na udostępnienie danych osobowych w trybie art. 156a k.p.k. nie wymaga formy pisemnej, gdyż nie jest zaskarżalne.

Wobec powyższego, pismem z [...] września 2021 r., PUODO wystąpił do Prokuratora o wyjaśnienie, czy, a jeżeli tak, to w jakim zakresie Prokurator nadzorujący postępowanie o sygn. [...] wyraził Komendantowi zgodę na udostępnienie danych osobowych skarżącego. W odpowiedzi z [...] października 2021 r. Prokurator potwierdził, iż Prokurator nadzorujący postępowanie o ww. sygn., dotyczące przestępstwa z art. 155 k.k., wyraził w formie ustnej na podstawie art. 156a k.p.k. - z uwagi na ważny interes społeczny - zgodę Komendantowi na udostępnienie danych adresowych skarżącego zawartych w załączniku adresowym do akt ww. postępowania. Zgoda ta obejmowała udostępnienie aktualnego adresu zamieszkania skarżącego osobie działającej z ramienia Spółdzielni. Informacje w tym zakresie były niezbędne Spółdzielni do przeprowadzenia prac związanych z dezynfekcją lokalu położonego w [...] przy ul. [...]. Wzmianka o udzielonej zgodzie została odnotowana na okładkach akt podręcznych Prokuratora w sprawie o sygn. [...].

Nadto organ, pismem z [...] września 2021 r., wezwał prezesa zarządu Spółdzielni o jednoznaczne wskazanie, czy, a jeżeli tak, to kiedy, na jakiej podstawie prawnej oraz w jakim celu zwracał się do Policji lub (i) Prokuratury z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych skarżącego. PUODO zażądał przy tym precyzyjnego podania, jakich konkretnie danych osobowych skarżącego domagał się prezes zarządu Spółdzielni. W wyjaśnieniach z [...] września 2021 r. Spółdzielnia podkreśliła, że kilkakrotnie zwracała się do uczestnika postępowania o umożliwienie kontaktu ze skarżącym z uwagi na fakt, iż przebywanie rozkładających się zwłok jego matki w mieszkaniu numer [...] przy ul. [...] w [...], powodowało zagrożenie epidemiologiczne dla mieszkańców bloku, którego Spółdzielnia jest zarządcą. Żądanie udostępnienia danych osobowych skarżącego w postaci jego adresu zamieszkania było podyktowane z jednej strony koniecznością szybkiego przeprowadzenia dezynfekcji mieszkania, w którym odkryto zwłoki, a którą zlecił Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w [...], a z drugiej strony - wielokrotnymi interwencjami właścicieli lokali znajdujących się w bloku przy ul. [...] w [...], obawiających się o swoje zdrowie. Jednocześnie Spółdzielnia załączyła kopie pism z [...] lipca 2018 r. i [...] lipca 2018 r. wskazujących, że zwracała się do Komendanta o interwencję u skarżącego w sprawie wykonania przez niego dezynfekcji lokalu, jako potencjalnego spadkobiercy oraz o ustalenie danych adresowych skarżącego.

Decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...] PUODO, na mocy art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 ust. 1 oraz z art. 57 ust. 1 pkt f i art. 6 ust. 1 RODO, umorzył postępowanie wszczęte skargą skarżącego.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ podniósł, że rozstrzygnięcia wymagała kwestia udostępnienia danych osobowych skarżącego przez uczestnika postępowania na rzecz Spółdzielni, w tym numeru telefonu skarżącego. Wykonując zobowiązanie zawarte w wyroku NSA z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2986/21, PUODO uzyskał wyjaśnienia, z których wynika, iż Spółdzielnia zwróciła się do Komendanta o udostępnienie danych osobowych skarżącego. W aktach sprawy znajduje się pismo Spółdzielni z [...] lipca 2018 r., w którym wnosi ona o "przymuszenie" skarżącego do wykonania dezynfekcji, powołując się na fakt, iż wcześniej Policja odmówiła udostępnienia jego danych osobowych. Pismem z [...] lipca 2018 r. Spółdzielnia ponownie zwróciła się do Komendanta o ustalenie miejsca przebywania skarżącego. Uczestnik postępowania w piśmie z [...] sierpnia 2018 r. podał, że dane osobowe skarżącego zostały udostępnione w oparciu o art. 156a k.p.k. zarządowi Spółdzielni, reprezentowanej przez prezesa zarządu, kierownika Spółdzielni – M. U. i zastępcę prezesa zarządu – J. K..

PUODO ustalił ponadto, że Prokurator nadzorujący postępowanie oznaczone sygn. [...] o przestępstwo z art. 155 k.k., wyraził Komendantowi w formie ustnej na podstawie art. 156a k.p.k. - z uwagi na ważny interes społeczny - zgodę na udostępnienie danych adresowych skarżącego, zawartych w załączniku adresowym do akt ww. postępowania, osobie działającej z ramienia Spółdzielni.

Organ stwierdził, iż uczestnik postępowania, udostępniając Spółdzielni - za zgodą Prokuratora - dane osobowe skarżącego w postaci jego adresu zamieszkania, działał na podstawie i w granicach przepisów prawa. Skarżący niewątpliwie nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego lokalu mieszkalnego, gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji w celu usunięcia szkodliwych substancji i śladów biologicznych po zwłokach. Nie podjął również próby współdziałania w tym zakresie ze Spółdzielnią, która była uprawniona do dokonania tej czynności w ramach wykonania zastępczego, w świetle art. 61 ust. 3 pkt 2 u.s.m. Z tych względów działanie Komendanta, polegające na udostępnieniu danych adresowych skarżącego na rzecz Spółdzielni było działaniem znajdującym swoje oparcie w przepisach prawa, tj. w art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO, wedle których przetwarzanie jest zgodne z prawem, gdy odpowiednio - jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze - lit. c) oraz gdy jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym - lit. e).

PUODO ustalił również, iż uczestnik postępowania pozyskał dane osobowe skarżącego w postaci jego numeru telefonu w związku z przesłuchaniem skarżącego w charakterze świadka. Jednakże postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ nie potwierdziło, aby przedmiotowy numer telefonu został udostępniony przez Komendanta, mimo przeciwnych twierdzeń skarżącego. Pismo uczestnika postępowania z [...] lipca 2018 r., skierowane do Spółdzielni, stanowi dowód co do zakresu danych osobowych udostępnionych przez Komendanta, a są to: imię, nazwisko oraz adres zamieszkania. Powyższe pismo przeczy twierdzeniom skarżącego jakoby jego numer telefonu został udostępniony przez uczestnika postępowania na rzecz Spółdzielni. Skarżący w żaden sposób nie udowodnił tej tezy. Dlatego nie można przypisać Komendantowi naruszenia przepisów RODO, a w konsekwencji nie jest możliwe wydanie przez organ któregokolwiek z nakazów wymienionych w art. 58 ust. 2 RODO. Według PUODO, niniejsze postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., wobec jego bezprzedmiotowości.

Opisaną wyżej decyzję skarżący uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy organ nie dążył do ustalenia prawdy obiektywnej w sposób budzący zaufanie skarżącego do władzy publicznej, a zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób dowolny, bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego poprzez błędnie ustalony stan faktyczny, który następnie stanowił podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, jak również pominięcie istotnych okoliczności, które rzutują bezpośrednia na wydaną decyzję, tj.:

a) błędne przyjęcie, że udostępnianie danych osobowych skarżącego, znajdujących się w załączniku adresowym do akt postępowania o sygn. [...] pracownikom Spółdzielni w trybie art 156a k.p.k. nie wymagało formy pisemnej w postaci zarządzenia Prokuratora, gdyż zarządzenie takie nie jest zaskarżalne, podczas gdy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa decyzja o udostępnieniu danych osobowych skarżącego, który w ww. postępowaniu był świadkiem, wymagało zarządzenia Prokuratora, podlegającemu zaskarżeniu na mocy art. 302 § 1 k.p.k., ponieważ skarżącemu jako świadkowi – osobie niebędącej stroną - przysługiwało na decyzję Prokuratora zażalenie, gdyż naruszała ona jego prawo do nieujawnienia danych adresowych; miejsce zamieszkania świadka jest chronione jak miejsce osobowego źródła dowodowego i skarżący mógł wywieść skuteczny środek zaskarżenia,

b) błędne przyjęcie, iż Spółdzielnia wystąpiła do organów Policji z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych skarżącego, podczas gdy zgodnie ze stanem faktycznym Spółdzielnia nigdy nie wystąpiła z takim z wnioskiem do Policji, a tym samym Komendant nie był uprawniony do udostępnienia danych osobowych skarżącego,

c) pominięcie faktu, że skarżący został właścicielem mieszkania nr [...], położonego w budynku przy ul. [...] w [...], po dacie udostępnienia jego danych osobowych przez Komendanta, a ponadto skarżący w dniu [...] czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt [...], zeznał, iż nie jest właścicielem przedmiotowego mieszkania,

d) błędne przyjęcie, że Komendant nie udostępnił danych osobowych skarżącego w postaci numeru telefonu, podczas gdy w sprawie o sygn. akt [...], dotyczącej odmowy wydania skarżącemu kluczy do mieszkania przy ul. [...] w [...], funkcjonariusz Policji zeznał, iż na polecenie przełożonego przekazał J. K. numer telefonu skarżącego,

e) błędne przyjęcie, że skarżący nie zadbał o należyty stan sanitarny swojego mieszkania położonego przy ul. [...] w [...], gdyż nie dokonał koniecznej dezynfekcji, podczas gdy skarżący nie miał dostępu do ww. lokalu przez okres 4 miesięcy (tj. od [...] czerwca 2018 r. do [...] października 2018 r.), zaś [...] października 2018 r. samodzielnie i dobrowolnie wykonał dezynfekcję mieszkania;

2) naruszenie prawa materialnego, tj.:

a) art. 156a k.p.k. poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i przyjęcie, że Komendant był uprawniony do przekazania Spółdzielni danych osobowych skarżącego, podczas gdy Prokurator nadzorujący postępowanie o sygn. akt [...] nie wydał wymaganego prawem zarządzenia o udostępnieniu danych osobowych skarżącego, a Spółdzielnia nie wystąpiła do organu Policji z wnioskiem w tym przedmiocie,

b) art. 61 ust. 3 pkt 2 u.s.m. oraz art. 22 u.z.z. poprzez ich błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i stwierdzenie, iż skarżący nie zadbał o należyty stan mieszkania, gdyż nie dokonał dezynfekcji, a Spółdzielnia była uprawniona do czynności zastępczych i dokonania dezynfekcji lokalu, podczas gdy Spółdzielnia nie miała takiego uprawnienia, zaś skarżący samodzielnie i dobrowolnie wykonał dezynfekcję lokalu niezwłocznie po tym jak otrzymał do niego klucze po interwencji Prokuratora nadzorującego postępowanie przygotowawcze,

c) art. 12 oraz art. 13 RODO poprzez ich niewłaściwą wykładnię i uznanie, że brak poinformowania skarżącego o tym, kto jest administratorem jego danych osobowych oraz jakie prawa w związku z tym mu przysługują w trakcie jego przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...] czerwca 2018 r. nie stanowi naruszeń obowiązku informacyjnego dotyczącego przetwarzania danych osobowych, podczas gdy realizacja obowiązku informacyjnego powinna mieć charakter bezwzględny i uprzedni w stosunku do ich pozyskania i gromadzenia.

W oparciu o ww. zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w decyzji PUODO z [...] stycznia 2023 r. o umorzeniu postępowania oraz zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ponadto skarżący zażądał dołączenia do akt niniejszej sprawy akt postępowania przygotowawczego Prokuratury Rejonowej [...] w [...] o sygn. [...] i przeprowadzenia dowodu:

- z zeznań funkcjonariusza Policji na okoliczność wykazania, iż funkcjonariusz Komisariatu Policji [...] w [...] na polecenie przełożonego przekazał J. K. numer telefonu skarżącego,

- z postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] z [...] grudnia 2018 r. na okoliczność wykazania, że funkcjonariusze Policji odmawiali skarżącemu przez cztery miesiące wydania kluczy do mieszkania przy ul. [...] w [...], z uwagi na brak wniosku skarżącego o wydanie kluczy, o czym nie został on poinformowany podczas przesłuchania [...] czerwca 2018 r., jak i podczas kolejnych wizyt na Komisariacie Policji [...] w [...].

W odpowiedzi na skargę PUODO wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ dodał, że nie ma kompetencji do oceny czynności prokuratorskich, w szczególności do oceny wydanej w formie ustnej w trybie art. 156a k.p.k., przez Prokuratora nadzorującego postępowanie o sygn. [...], zgody uczestnikowi postępowania na udostępnienie danych osobowych skarżącego. PUODO nie jest bowiem organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji lub w inny sposób określony odpowiednimi procedurami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Na wstępie wymaga podkreślenia, że PUODO rozpoznawał sprawę w warunkach art. 153 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnym wymiarze oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organów administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Związanie ocena prawną nie oznacza jednak, że kontrola sądu administracyjnego ponownie rozpoznającego sprawę ogranicza się wyłącznie do kontroli zastosowania się organu do oceny prawnej sformułowanej w uprzednio wydanym wyroku. Jest to szczególnie istotne, gdy ocena prawna dotyczyła stanu faktycznego i jego braków. Kontrola ponownie wydanej decyzji lub postanowienia nie może prowadzić do sprzeczności z uprzednio wyrażoną oceną prawną, ale może tę ocenę uzupełniać, chociażby na skutek uzupełnienia materiału dowodowego przez właściwy organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy (vide wyrok NSA z 19 grudnia 2023 r., sygn. akt III OSK 3067/21). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie – organ ponownie rozpatrując skargę (wniosek) skarżącego z [...] lipca 2018 r., zebrał nowe dowody, wedle wytycznych zawartych w wyroku Sądu kasacyjnego z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2986/21.

Wyjaśnienia złożone przez uczestnika postępowania, Spółdzielnię oraz Prokuratora na etapie powtórnego rozpoznawania wniosku (skargi) skarżącego z [...] lipca 2018 r. pozwoliły PUODO przyjąć, że intencją wniosku Spółdzielni z [...] lipca 2018 r. (vide karty nr 31 i nr 162 akt administracyjnych sprawy) było pozyskanie od uczestnika postępowania danych osobowych skarżącego pozwalających na nawiązanie z nim kontaktu w celu wyegzekwowania od niego obowiązku przeprowadzenia pilnej dezynfekcji mieszkania nr [...] przy ul. [...] w [...], stanowiącym jego odrębną własność, w którym przez ok. cztery miesiące zalegały zwłoki matki skarżącego. Z treści ww. pisma wynika wyraźnie, iż Spółdzielnia, z jednej strony wiedząc o czynnościach w ww. lokalu, prowadzonych przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji [...] w [...] w sprawie o czyn z art. 155 k.k. (nieumyślnego spowodowania śmierci), a z drugiej mając świadomość zagrożenia sanitarno-epidemiologicznego - jako zarządca budynku - domagała się (kilkakrotnie) podania danych osobowych skarżącego umożliwiających skontaktowanie się z nim. Prośba ta została powtórzona w piśmie Spółdzielni z [...] lipca 2028 r. (vide karty nr 160-161 akt administracyjnych sprawy).

Uczestnik postępowania w piśmie z [...] lipca 2018 r. udostępnił Spółdzielni dane osobowe skarżącego w postaci imienia, nazwiska i adresu zamieszkania (vide karty nr 30 i nr 164 akt administracyjnych sprawy, a także pismo Komendanta z [...] lipca 2018 r. – karta nr 21 akt administracyjnych sprawy). Jak ustalił organ, udostępnienie tych danych zostało poprzedzone zgodą wyrażoną w formie ustnej przez Prokuratora w oparciu o art. 156a k.p.k. (vide pismo Prokuratora z [...] października 2021 r. – karta nr 170 akt administracyjnych sprawy).

W komentarzu do ww. przepisu H. Paluszkiewicz wyjaśnia, że "załącznik adresowy służy do przechowywania danych dotyczących miejsca zamieszkania lub zatrudnienia, a także danych teleadresowych i adresu poczty elektronicznej świadków lub pokrzywdzonych podlegających ochronie w toku procesu (por. art. 148a k.p.k.). Mogą w nim zostać zamieszczone zarówno załączniki z danymi stanowiącymi załącznik do protokołu czynności przeprowadzanych z takimi osobami, jak i oryginały innych dokumentów, w których te dane są zawarte. Przepis określa sposób udostępniania zawartości załącznika adresowego organom państwowym oraz organom samorządu terytorialnego, jeśli wystąpią one o to z wnioskiem do organu prowadzącego postępowanie. We wniosku należy wykazać, że informacje, o które organ uprawniony wnosi, są mu niezbędne do wykonywania jego ustawowych zadań. Okoliczność ta podlega ocenie, która – jeśli będzie negatywna – spowoduje wydanie zarządzenia o odmowie wydania wnioskowanych danych lub dokumentów.

Z wnioskiem o wydanie informacji mogą również wystąpić inne instytucje i osoby (w tym strony, obrońcy, pełnomocnicy, przedstawiciel ustawowy, podmiot zobowiązany), jeśli wykażą, że ich ważny interes za takim udostępnieniem przemawia. Przepis wymaga zatem uzasadnienia wniosku przez wskazanie indywidualnego i jednocześnie ważnego interesu w pozyskaniu chronionych informacji znajdujących się w załączniku adresowym. Wniosek może dotyczyć wszystkich lub tylko niektórych dokumentów albo ich części. Zarządzenie o odmowie udostępnienia danych lub dokumentów, udostępnieniu albo tylko o częściowym udostępnieniu w stosunku do żądania zawartego we wniosku nie jest zaskarżalne" (vide H. Paluszkiewicz [w:] red. K. Dudka Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. III, red., Warszawa 2023, art. 156a). Z kolei J. Skorupka zwraca uwagę, że przepis art. 156a k.p.k. nie określa organu właściwego do podjęcia decyzji o udostępnieniu danych lub dokumentów przechowywanych w załączniku adresowym. Trzeba zaś przyjąć, że postępowaniu sądowym organem tym jest prezes sądu, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator. Wymienione organy podejmują decyzję w formie zarządzenia. Na decyzję odmawiającą udostępnienie danych i dokumentów z załącznika adresowego zażalenie nie przysługuje (vide J. Skorupka [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz do art. 1-166, red. R. A. Stefański, S. Zabłocki, Warszawa 2017, art. 156a). Natomiast odmienne stanowisko odnośnie zaskarżalności prezentuje M. Kurowski, wskazując m.in., iż w postępowaniu przygotowawczym zażalenie będzie przysługiwać na podstawie art. 302 § 2 k.p.k. zarówno świadkowi, jak i organowi uprawnionemu do uzyskania danych. Rozpoznawać je będzie jednak nie sąd, lecz – zgodnie z art. 302 § 3 – prokurator bezpośrednio przełożony (vide M. Kurowski [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2024, art. 156a).

W okolicznościach niniejszej sprawy trafnie uznał PUODO, że do jego kognicji nie należy merytoryczna ocena prawidłowości formy czy zasadności zgody wyrażonej przez nadzorującego postępowanie przygotowawcze Prokuratora. Dlatego wszelkie zarzuty w tym zakresie zawarte w skardze wykraczają poza ramy działania organu, a tym samym pozostają poza kontrolą sądowoadministracyjną.

Nie sposób też nie zaaprobować stanowiska organu, iż Spółdzielnia wskazała w piśmie z [...] lipca 2018 r. jako "ważny interes" konieczność wykonania pilnej dezynfekcji mieszkania, w którym zwłoki leżały w rozkładzie blisko cztery miesiące, a także zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne sąsiednich mieszkań. Przepis art. 22 ust. 1 u.z.z. stanowi, że właściciel, posiadacz lub zarządzający nieruchomością są obowiązani utrzymywać ją w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym. Zaakcentować trzeba, iż organem uprawnionym do kontroli w tym zakresie jest państwowy inspektor sanitarny, który w przypadku stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych ma prawo nakazania, w drodze decyzji administracyjnej, usunięcia w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Dlatego w ww. piśmie z [...] lipca 2018 r. Spółdzielnia, podnosząc, że nie ma prawa do lokalu nr [...], poinformowała o powiadomieniu Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...]. Przepis art. 61 ust. 3 pkt 2 u.s.m. zezwala Spółdzielni na zastępcze wykonanie prac obciążających właściciela lokalu, po uprzednim udostępnieniu przez niego lokalu. W doktrynie zauważa się, iż zastępcze wykonywanie przez spółdzielnię prac obciążających najemców i innych lokatorów może się wiązać zarówno z zaniedbywaniem przez nich obowiązków w zakresie ponoszenia drobnych nakładów związanych ze zwykłym używaniem lokalu, jak i z zaplanowaną i uzgodnioną przez strony planową akcją polegającą na naprawie lub wymianie pewnych elementów wyposażenia w wielu lokalach na koszt lokatorów. Spółdzielnia może też wykonywać różne prace za lokatorów, gdy ci nie radzą sobie z ich wykonaniem, np. z powodu stanu zdrowia albo braku odpowiednich umiejętności – vide E. Bończak-Kucharczyk [w:] Spółdzielnie mieszkaniowe. Komentarz, wyd. IV, WKP 2018, art. 61). Zresztą obowiązki utrzymania lokalu w należytym stanie techniczno-sanitarnym oraz udostępnienia lokalu w celu zastępczego wykonania prac zawierają też zapisy Statutu Spółdzielni w § 26 ust. 10 i ust. 13 pkt b.

Dlatego Spółdzielnia była zobowiązana do ustalenia, czy stan sanitarny budynku, którym zarządza, a więc także ww. lokalu mieszkalnego, nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla życia lub zdrowia pozostałych mieszkańców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości – do podjęcia odpowiednich czynności w celu jego wyeliminowania. Akta przedmiotowej sprawy wskazują, że skarżący, pomimo obowiązku, nie współdziałał ze Spółdzielnią - początkowo twierdził, iż obowiązek dezynfekcji spoczywa na Spółdzielni; dopiero [...] października 2018 r. wywiązał się z tego obowiązku, podnosząc, iż przez cztery miesiące nie dysponował kluczami do przedmiotowego lokalu, które zostały zabezpieczone do sprawy karnej. Jednakże ewentualne zarzuty w kwestii wydania kluczy skarżący powinien kierować pod adresem organów prowadzących postępowanie przygotowawcze, a sprawy związane z dezynfekcją lokalu należą do kompetencji organów inspekcji sanitarnej. Stąd zarzuty skargi w tym przedmiocie pozostają poza granicami tej sprawy.

W tym miejscu odnotować wypada, że NSA w wiążącym PUODO i tutejszy Sąd wyroku z 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 2986/21, ocenił jako nieusprawiedliwione zarzuty odnoszące się do naruszenia art. 61 ust. 3 pkt 2 u.s.m. oraz art. 22 u.z.z., poprzez które skarżący chciał podważyć konieczność wykonania przez niego obowiązku dezynfekcji mieszkania, a które to zarzuty nie mieszczą się w zakresie sprawy dotyczącej ochrony danych osobowych.

Także za prawidłowe Sąd kasacyjny uznał stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o spełnieniu względem skarżącego obowiązku informacyjnego w związku z prowadzonym postępowaniem, ponieważ został on poinformowany o podstawach faktycznych i prawnych dotyczących przetwarzania jego danych osobowych przez uczestnika postępowania.

Podsumowując powyższe rozważania, należy uznać za uzasadnioną konkluzję organu, iż przetwarzanie przez uczestnika postępowania danych osobowych skarżącego w postaci imienia, nazwiska i adresu zamieszkania skarżącego miała umocowanie w art. 6 ust. 1 lit. c) i lit. e) RODO w związku z art. 156a k.p.a. Jednocześnie organ poczynił niezbędne ustalenia pozwalające na przyjęcie, że dane osobowe w postaci numeru telefonu skarżącego, którymi dysponował Komendant w związku z prowadzonymi czynnościami w postępowaniu przygotowawczym nie zostały udostępnione Spółdzielni, a przeciwne twierdzenia skarżącego nie znajdują pokrycia w zebranym materiale dowodowym.

W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż brak było podstaw do przeprowadzenia postępowania dowodowego z dokumentu obejmującego zeznania bliżej nieokreślonego funkcjonariusza Policji na okoliczność wykazania, że przekazał on (na polecenie przełożonego) numer telefonu skarżącego J. K.. Ta kwestia została dostatecznie wyjaśniona w oświadczeniu Komendanta z [...] maja 2021 r. stwierdzającym, iż dane osobowe w postaci numeru telefonu skarżącego nie zostały nigdy udostępnione (vide karta nr 146 akt administracyjnych sprawy). W myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że ww. przepis nie może służyć do kwestionowania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza, ani do ustalania stanu faktycznego sprawy przed sądem administracyjnym.

Podobnie zbędne było przeprowadzenie dowodu z postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] z [...] grudnia 2018 r., na okoliczność wykazania, iż funkcjonariusze Policji odmawiali skarżącemu przez cztery miesiące wydania kluczy do mieszkania przy ul. [...]. Kwestia ta nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Katalog uprawnień nadzorczych w zakresie prowadzonych przez PUODO postępowań określony został w art. 58 ust. 1 RODO, natomiast przysługujące mu uprawnienia naprawcze zostały wymienione w art. 58 ust. 2 RODO i są one dla organu wiążące. Jak trafnie skonkludował organ, nie było podstaw do zastosowania narzędzi z art. 58 ust. 2 RODO wobec legalności przetwarzania danych skarżącego w postaci imienia, nazwiska oraz adresu zamieszkania. Według Sądu, dochodząc do takiej konkluzji po merytorycznym badaniu wniosku skarżącego z [...] lipca 2018 r., zgodnej zresztą z wynikiem uzyskanym w uprzednio prowadzonym postępowaniu ze skargi skarżącego, organ winien - tak jak wówczas - odmówić uwzględnienia ww. wniosku w zakresie przetwarzania ww. danych osobowych skarżącego.

Natomiast umorzenie postępowania, zainicjowanego skargą skarżącego, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., jest zasadne w odniesieniu do zarzutu przetwarzania numeru telefonu skarżącego, a to w konsekwencji ustalenia, że nie był on w ogóle przetwarzany przez uczestnika postępowania.

Tego rodzaju uchybienie w sentencji decyzji (umorzenie w całości postępowania administracyjnego zamiast umorzenie w zakresie przetwarzania numeru telefonu skarżącego oraz odmowa uwzględnienia wniosku /skargi/ w zakresie przetwarzania imienia, nazwiska i adresu zamieszkania) nie skutkuje, zdaniem Sądu, koniecznością wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Waga tego uchybienia nie jest na tyle istotna, by wymagała kolejnego rozpatrzenia wniosku skarżącego, który nie jest uzasadniony.

Wobec powyższego Sąd uznał, że Prezes UODO, wydając zaskarżoną decyzję, nie dopuścił się naruszenia zarówno wiążących Polskę przepisów prawa europejskiego, jak i regulacji prawa krajowego, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.