Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 563/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 83
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 280/24 odrzucające skargę kasacyjną Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 280/24 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia 8 stycznia 2024 r., nr 20 w przedmiocie zwolnienia z dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 280/24 odrzucił skargę kasacyjną Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 280/24, w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia 8 stycznia 2024 r., nr 20 w przedmiocie zwolnienia z dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej (pkt 1) oraz zwrócił ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (pkt 2).

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 21 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną przez M.S. decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia 8 stycznia 2024 r., nr 20 oraz poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Batalionu Dowodzenia Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z dnia 17 października 2023 r., nr 593 oraz zasądził od Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy na rzecz M.S. kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpis powyższego wyroku został wysłany do Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy za pośrednictwem poczty elektronicznej i doręczony w dniu 29 maja 2024 r. W dniu 1 lipca 2024 r. pełnomocnik organu nadał w urzędzie pocztowym skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku.

Następnie Sąd wyjaśnił, że skoro odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi w dniu 29 maja 2024 r. zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 28 czerwca 2024 r. Tymczasem skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 1 lipca 2024 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie przy tym nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę kasacyjna jako wniesioną po terminie oraz orzekł o zwrocie wpisu.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy i w zażaleniu zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 2 i art. 83 p.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swej winy. Organ, w oparciu o przytoczony zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 178 p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony Szefowi Inspektoratu Sił Zbrojnych 29 maja 2024 r. Tym samym, jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 28 czerwca 2024 r. (piątek) Skargę kasacyjną organu nadano natomiast dopiero 3 lipca 2024 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu.

Wskazać również należy, że w treści zażalenia skarżący jednoznacznie wskazał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wpłynął do organu 29 maja 2024 r. oraz że skarga kasacyjna została nadana z uchybieniem terminu. Jednocześnie pełnomocnik organu wskazał na brak winy z uwagi na zarejestrowanie przesyłki w wewnętrznym systemie teleinformatycznym organu dopiero 3 czerwca 2024 r., która to okoliczność spowodowała błędne przyjęcie tej daty jako daty wpływu pisma do organu przez pełnomocnika, a w konsekwencji błędne ustalenie daty upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu. Z akt sprawy bezspornie wynika bowiem, że przesyłka została doręczona do organu 29 maja 2024 r. Przyznaje to również organ w treści zażalenia, zatem w tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo dokonał obliczenia daty zakończenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesioną po jego upływie. Pozostała argumentacja zawarta w zażaleniu stanowi natomiast uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zawarty w petitum zażalenia, jednak nie mógł być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny w ramach kontroli postanowienia z 11 lipca 2024 r.

W konsekwencji za prawidłowe należało uznać zaskarżone postanowienie Sądu I instancji.

Mając powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.