Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1456/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 sierpnia 2023 r. nr 2401-IEW1.4263.16.2023.4 UNP: 2401-23-176168 w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2023 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 20 września 2023 r. G sp. z o.o. w L. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W załączeniu do skargi strona skarżąca nadesłała urzędowy formularz PPPr, w treści którego wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 5 stycznia 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 303/23, starszy referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca nie wniosła sprzeciwu od wskazanego postanowienia.

W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 1 marca 2024 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono stronie skarżącej 27 marca 2024 r. Przepisany prawem termin na uiszczenie wpisu od skargi upływał stronie skarżącej 3 kwietnia 2024 r. Wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm. - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż strona skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona stronie skarżącej 27 marca 2024 r. Przepisany prawem termin na uiszczenie wpisu od skargi upływał stronie skarżącej 3 kwietnia 2024 r. Strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła jednakże wpisu od skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.