Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2101/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11
journal: Dz.U. 2007 nr 176 poz 1242
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Iwona Dąbrowska (spr.) Protokolant referent stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kwoty stanowiącej równowartość kosztów zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych świadczeń pieniężnych i rzeczowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Rektor – Komendant Wojskowej Akademii Technicznej decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], wydana na podstawie art. 134 ust. 1 pkt 4 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), zwolnił A.K. z czynnej służby wojskowej, pełnionej jako służba kandydacka na żołnierza zawodowego, wskutek niespełnienia wymogów określonych w Regulaminie Studiów.

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Rektora – Komendanta WAT i ustalił datę zwolnienia na dzień [...] sierpnia 2010 r.

Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 kpa i art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242), w związku z art. 134 ust. 1 pkt 4 oraz art. 135 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i § 38 oraz § 40 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614 ze zm.), ustalił do zwrotu przez A.K. równowartość kosztów utrzymania i nauki żołnierza pełniącego służbę kandydacką, zwolnionego ze służby, w kwocie [...] PLN, stanowiącą koszty zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych poniesionych przez resort obrony narodowej w związku ze zwolnieniem ze służby kandydackiej.

Pismem z dnia 22 września 2010 r. A.K. zwrócił się do Rektora – Komendanta WAT, za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej, z prośbą o całkowite anulowanie zobowiązania. W piśmie z 28 października 2010 r. A.K. sprecyzował swoje wcześniejsze żądanie i podniósł, że wnosi o zwolnienie z obowiązku zwrotu całości kosztów ustalonych decyzją Rektora – Komendanta WAT z dnia [...] września 2010 r.

W związku z tym wnioskiem, Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w związku z art. 135 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i w związku z § 41 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, odmówił zwolnienia A.K. z obowiązku zwrotu równowartości kosztów utrzymania i nauki żołnierza pełniącego służbę kandydacką, ustalonych decyzją z dnia [...] września 2010 r.

Od decyzji powyższej A.K. pismem z dnia 15 stycznia 2011 r. zatytułowanym odwołanie zawarł wniosek o wyrażenie zgody na rozłożenie zobowiązania finansowego na raty, a w piśmie precyzującym odwołanie wskazał, że wnosi o wyrażenie zgody na rozłożenie zobowiązania finansowego na raty, umożliwiające spłatę kwoty [...] PLN.

W związku z powyższym Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w związku z art. 135 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i w związku z § 41 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, rozłożył płatność kwoty [...] PLN na 41 rat płatnych w terminach i wysokościach: 1 rata w kwocie [...] PLN do 31 maja 2011 r., raty od 2 do 41 - każda w kwocie [...] PLN, od czerwca 2011 do 25 września 2014 r.

Od decyzji tej A.K. wniósł do Ministra Obrony Narodowej odwołanie, wnosząc o spłatę nałożonego na niego zobowiązania finansowego w ratach ruchomych, od kwoty [...] PLN do kwoty, która będzie możliwa do zapłacenia w danym miesiącu.

W uzasadnieniu odwołania podniósł, że sytuacja finansowa jego rodziny jest bardzo trudna, gdyż oprócz niego rodzice maja na utrzymaniu jeszcze dwóch jego braci, którzy również studiują. Poza tym, jedyną osobą utrzymującą rodzinę jest ojciec, gdyż matka ciężko choruje i nie będzie mogła powrócić do pracy zawodowej.

Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozłożenia płatności kwoty [...] PLN i orzekł o rozłożeniu tej kwoty na 57 rat płatnych w terminach i wysokościach: 1 rata w kwocie [...] PLN płatna do 31 lipca 2011 r., raty od 2 do 57 - każda w kwocie po [...] PLN płatne od 25 sierpnia 2011 r. do 25 marca 2016 r., w razie uchybienia w płatności którejkolwiek z rat cała reszta należności staje się natychmiast wymagalna i płatna wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia 15 października 2010 r.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, decyzję o ustaleniu równowartości kosztów zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych otrzymanych w związku z nauką, odroczeniu terminu ich zwrotu, rozłożeniu kosztów na raty lub o zwolnieniu żołnierza pełniącego służbę kandydacką z obowiązku zwrotu w całości lub części, wydaje komendant szkoły wojskowej. Ponadto zgodnie z § 41 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, Komendant na pisemny wniosek kandydata, zobowiązanego do zwrotu kosztów, może wydać decyzję o: zwolnieniu z obowiązku zwrotu kosztów; rozłożeniu kosztów na raty; odroczeniu terminu płatności. Przywołany przepis enumeratywnie wylicza rodzaje decyzji administracyjnych, jakie mógł podjąć Rektor - Komendant WAT. Zgodnie z wnioskiem A.K., Rektor - Komendant WAT decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] rozłożył płatność należnej kwoty [...] zł na 41 rat płatnych w terminach i wysokościach wskazanych w przedmiotowej decyzji. Przy wydawaniu wspomnianej decyzji organ pierwszej instancji wziął pod uwagę sytuację rodzinną A.K., jak również kierował się interesem społecznym przy określaniu wysokości poszczególnych rat.

Przeprowadzając postępowanie odwoławcze, organ drugiej instancji uznał, że rozłożenie kwoty [...] zł na 41 rat jest zbyt wysokim obciążeniem dla A.K., dlatego mając na względzie zarówno interes społeczny jak i słuszny interes obywatela, zmniejszył miesięczne należności zobowiązanego do kwoty [...] zł. Organ podniósł, że nie mógł uwzględnić prośby A.K. w postaci "spłaty powyższego zobowiązania w ratach ruchomych od kwoty [...] zł do kwoty, która będzie możliwa do zapłacenia w danym miesiącu", bowiem wydając decyzję o rozłożeniu wierzytelności na raty powinien określić wysokość rat, które należy uiszczać, ponieważ celem wydania decyzji jest maksymalna konkretyzacja obowiązku. Ponadto Wojskowa Akademia Techniczna jest jednostką sektora finansów publicznych i obowiązkiem Rektora - Komendanta, jak również Ministra Obrony Narodowej jest dbałość o należyte gospodarowanie środkami finansowymi. Przyjęcie takiego stanowiska, o jakie wnosi A.K., tj. spłacanie zobowiązania kwotą, która będzie możliwa do zapłacenia w danym miesiącu, mogłoby prowadzić do wykluczenia spłaty tej kwoty, bowiem nie będzie możliwe ustalenie czy świadczenie zostało spełnione przy różnych kwotach rat. Organ podkreślił, że A.K. jest osobą dorosłą, pełnoletnią i sam może dbać o własne zobowiązania finansowe. Zdaniem organu, A.K. nie udowodnił, że pozostaje w trudnej sytuacji rodzinnej i materialnej z przyczyn niezależnych od niego. Z materiałów sprawy nie wynika, że zachodzą jakiekolwiek okoliczności, które stwarzałyby niemożliwość podjęcia pracy przez niego. To bowiem na odwołującym się, a nie na jego matce czy też jakimkolwiek członku rodziny, spoczywa obowiązek zwrotu przedmiotowych kosztów. A.K. jako osoba dorosła samodzielnie odpowiada za swoje zobowiązania, tym samym winna być również świadoma konsekwencji swojego postępowania. Organ podał, że A.K. wskazał wprawdzie, że ma ciężko chorą matkę, która potrzebuje leczenia, ale to nie zamyka drogi do podjęcia przez niego zatrudnienia i odciążeniu rodziny w kwestii finansowej. Przedstawiona dokumentacja, jak również podniesione argumenty, nie uzasadniają rozłożenia należności na raty w wysokości proponowanej przez odwołującego się. Organ podkreślił, że organy: pierwszej instancji, który przychylił się do wniosku i rozłożył kwotę na raty, jak również organ drugiej instancji, który zmienił decyzję i obniżył wysokość comiesięcznych rat, a tym samym wydłużył okres spłaty należnej kwoty, pomniejszyły obciążenia finansowe spoczywające na A.K.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W treści skargi podniósł, że z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową rodziny wnosił o anulowanie zobowiązania, o rozłożenie na raty, nie uchylając się od zrealizowania swojego zadłużenia wobec uczelni.

Wskazał, że matka jego przeszła na rentę, która wynosi [...] zł, a pensja ojca i wydatki stałe, dotyczące utrzymania domu, nie daje możliwości spłaty zobowiązania w wysokości [...] zł miesięcznie.

Podniósł, że w chwili obecnej rozpoczęcie przez niego pracy zarobkowej wiązałoby się ze zmianą studiów ze stacjonarnych na zaoczne, a co za tym idzie opłacaniem czesnego, wynajmem pokoju, spłatą raty w wysokości [...] zł, utrzymaniem, zatem zarobki musiałyby wynosić [...] zł netto, co przy podjęciu pierwszej pracy zawodowej nie jest realne.

Ponadto skarżący zarzucił organowi, że ten nie zastosował w stosunku do niego przepisów regulaminu studenckiego, obowiązującego na wszystkich uczelniach państwowych. Skarżący przywołał treść zapisu regulaminu zawartego w pkt 41/4 ust. 4, zgodnie z którym "przy rejestracji na semestry wyższe niż trzeci, student, który nie spełniał warunku, o którym mowa w pkt 1 może zostać zarejestrowany jeżeli uzyskał zgodę dziekana na powtarzanie nie więcej niż trzech przedmiotów, rejestracja jest możliwa w przypadku, gdy łączny deficyt punktów studenta po odjęciu sumy punktów za przedmioty powtarzane nie przekroczy dopuszczalnego deficytu ds. punktów." i wskazał, że odmówiono mu przyjęcia takiego podania o powtarzanie semestru, jedynie z jednego przedmiotu.

W związku z powyższym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zmniejszenie wysokości rat nałożonego na niego zobowiązania finansowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zaś naruszenia § 41 ust. 4 pkt 4 Regulaminu Studiów Wyższych w WAT, organ wskazał, że zarzut ten jest bezzasadny, ponieważ z treści § 41 ust. 5 wynika, że decyzję w uzyskaniu zgody dziekana na powtarzanie nie więcej niż trzech przedmiotów podejmuje dziekan na pisemny wniosek studenta z zastrzeżeniem § 35 ust. 4, który nie przewiduje powtarzania przedmiotu szkolenia wojskowego oraz semestru studiów przez kandydata na żołnierza zawodowego. Decyzję na powtarzanie roku studiów przez kandydata na żołnierza zawodowego podejmuje w szczególnych przypadkach rektor na pisemny wniosek kandydata na żołnierza zawodowego. Powtarzanie semestru lub roku studiów przez żołnierza zawodowego może nastąpić po otrzymaniu zgody przez organ kierujący go na studia. Organ podał, że z przywołanych przepisów wynika jakie warunki muszą być spełnione do powtarzania semestru. Jak wynika z akt sprawy A.K. został zwolniony ze służby kandydackiej wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów lub nauki. W przypadku kandydatów na żołnierzy zawodowych, odbywających służbę kandydacką w WAT w [...] jest to Regulamin Studiów Wyższych w Wojskowej Akademii Technicznej im. [...], stanowiącego załącznik do uchwały Senatu WAT Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zgodnie z § 56 ust. 2 pkt 1 wskazanego regulaminu, kandydat na żołnierza zawodowego jest zwalniany ze służby kandydackiej na własny wniosek lub wniosek dziekana w przypadku niespełnienia wymogów określonych w tym regulaminie w zakresie kształcenia politechnicznego, kwalifikujących do skreślenia z listy studentów WAT . W dniu 5 maja 2010 r. Dziekan Wydziału Mechanicznego WAT, działając na podstawie § 56 ust. 2 pkt 1 pow. regulaminu, wystąpił do Rektora – Komendanta WAT z wnioskiem o zwolnienie A.K. ze służby pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, z uwagi na niezłożenie w ustawowym terminie pracy końcowej i niedopuszczenie, zgodnie z § 49 ust. 1 pow. Regulaminu, do egzaminu dyplomowego. W dniu 11 maja 2010 r., w trakcie trwającej już procedury zwalniania, podchorąży zwrócił się do Rektora – Komendanta WAT z prośbą o wyrażenie zgody na powtarzanie roku studiów. Rektor – Komendant WAT podjął decyzję o odmowie wyrażenia zgody na powtarzanie przez niego studiów. Reasumując organ stwierdził odnośnie tego zarzutu, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem formułowany jest przeciwko decyzji administracyjnej, która nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie bezsporna jest okoliczność, iż A.K. pełnił służbę kandydacką od dnia [...] sierpnia 2007 r. jako słuchacz Wojskowej Akademii Technicznej w [...]. Ze służby tej został zwolniony decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., na wniosek Dziekana, na podstawie przepisu art. 134 ust. 1 pkt 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Rektora – Komendanta WAT i ustalił datę zwolnienia na dzień [...] sierpnia 2010 r. Skarżący nie kwestionował tej decyzji.

Bezsporne jest również, że Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] ustalił do zwrotu przez A.K. równowartość kosztów utrzymania i nauki żołnierza pełniącego służbę kandydacką, zwolnionego ze służby, w kwocie [...] PLN, stanowiącą koszty zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych poniesionych przez resort obrony narodowej w związku ze zwolnieniem ze służby kandydackiej.

Następnie Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 22 września 2010 r., odmówił skarżącemu zwolnienia z obowiązku zwrotu równowartości kosztów utrzymania i nauki żołnierza pełniącego służbę kandydacką, ustalonych decyzją z dnia [...] września 2010 r. Skarżący tej decyzji nie zakwestionował, a wystąpił jedynie z wnioskiem o rozłożenie należności na raty.

W związku z powyższym, Rektor – Komendant WAT decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w związku z art. 135 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i w związku z § 41 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, rozłożył płatność kwoty [...] PLN na 41 rat płatnych w terminach i wysokościach: 1 rata w kwocie [...] PLN do 31 maja 2011 r., raty od 2 do 41 - każda w kwocie [...] PLN, od czerwca 2011 do 25 września 2014 r.

Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozłożenia płatności kwoty [...] PLN i orzekł o rozłożeniu tej kwoty na 57 rat płatnych w terminach i wysokościach: 1 rata w kwocie [...] PLN płatna do 31 lipca 2011 r., raty od 2 do 57 - każda w kwocie po [...] PLN płatne od 25 sierpnia 2011 r. do 25 marca 2016 r., w razie uchybienia w płatności którejkolwiek z rat, cała reszta należności staje się natychmiast wymagalna i płatna wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia 15 października 2010 r.

Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy zbadać należy w pierwszej kolejności czy organ prawidłowo zastosował przepisy, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Otóż wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242), której przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie weszły w życie z dniem 1 stycznia 2008 r., do spraw dotyczących kosztów nauki kandydatów na żołnierzy zawodowych i żołnierzy zawodowych, w przypadku, gdy pobierali naukę przed dniem wejścia w życie ustawy, a zwolnienie ze służby nastąpiło po dniu wejścia w życie ustawy, do obowiązku zwrotu równowartości kosztów poniesionych przez wojsko na jego utrzymanie i naukę stosuje się przepisy dotychczasowe. Taka właśnie sytuacja zaistniała wobec skarżącego co oznacza, iż zastosowanie miały przepisy wojskowej ustawy pragmatycznej w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2007 r.

Przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, przepis art. 137 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej ustanowił w pkt 5 upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do określenia w drodze rozporządzenia sposobu ustalenia równowartości kosztów, o których mowa w art. 135 ust. 1, oraz warunków i trybu ich zwracania, a także przypadków, w których może nastąpić zwolnienie z obowiązku zwrotu kosztów lub rozłożenie ich na raty i odroczenie terminu ich płatności.

Minister Obrony Narodowej zrealizował powyższe upoważnienie, wydając rozporządzenie z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614 ze zm.), regulujące przedmiotowe kwestie.

Tak więc organ prawidłowo zastosował w stosunku do A.K. przepisy prawa materialnego określone w wojskowej ustawie pragmatycznej w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2007 r.

Badając zaś decyzję pod kątem zarzutów skarżącego stwierdzić należy, że decyzja ta jest prawidłowa. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 41 powołanego rozporządzenia Komendant na pisemny wniosek kandydata, zobowiązanego do zwrotu, może wydać decyzję o: zwolnieniu z obowiązku zwrotu kosztów, rozłożeniu kosztów na raty i o odroczeniu terminu na raty.

Wskazać należy, że decyzja wydana w oparciu o wskazany wyżej przepis ma charakter decyzji uznaniowej, a to oznacza, że co do zasady sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona. Wybór sposobu rozstrzygnięcia, przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, ustawa pozostawia bowiem uznaniu organu.

Nie obejmuje ona bowiem celowości zaskarżonej decyzji. Sąd w takich sprawach bada jedynie, czy decyzja nie nosi cech dowolności. Stwierdzenie zatem, że w sprawie występują okoliczności odpowiadające takiej lub innej kierunkowej dyrektywie wyboru, może lecz nie musi prowadzić do rozstrzygnięcia pozytywnego dla wnioskodawcy. Podkreślić należy, że decyzja uznaniowa może być przez sąd uchylona w wypadkach stwierdzenia, iż została wydana z takim naruszeniem przepisów prawa o postępowaniu lub prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. O tego rodzaju naruszeniach można mówić, gdy organ pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy lub dokonał jego oceny wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego.

W rozpoznawanej sprawie organ zdecydował o rozłożeniu kosztów na raty. Organ pierwszej instancji rozłożył płatność na 41 rat płatnych w terminach i wysokościach: 1 rata w kwocie [...] PLN do 31 maja 2011 r., raty od 2 do 41 - każda w kwocie [...] PLN, od czerwca 2011 do 25 września 2014 r. Natomiast organ II instancji uznał, że rozłożenie kwoty [...] PLN na 41 rat jest zbyt wysokim obciążeniem dla skarżącego, dlatego mając na względzie zarówno interes społeczny jak i słuszny interes obywatela, zmniejszył miesięczne należności zobowiązanego do kwoty [...] zł i wydłużył okres spłaty należności do 25 marca 2016 r.

Zgodzić się należy z organem, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ uwzględnił sytuację rodzinną skarżącego, jak również kierował się interesem społecznym przy określaniu wysokości poszczególnych rat. Uznał bowiem, że rozłożenie kwoty [...] PLN na 41 rat jest zbyt wyskokiem obciążeniem dla skarżącego i dlatego orzekł o rozłożeniu należności na 57 rat w wysokościach i terminach wskazanych przez organ w decyzji.

Zgodzić się należy z organem również, że biorąc pod uwagę, że Wojskowa Akademia Techniczna jest jednostką sektora finansów publicznych i obowiązkiem Rektora – Komendanta, jak również Ministra Obrony Narodowej jest dbałość o należyte gospodarowanie środkami finansowymi, określając wysokość raty organ uwzględnił interes społeczny, jak również słuszny interes strony. Zaproponowane bowiem spłacanie rat przez skarżącego w wysokości [...] zł, czy też w nieokreślonej bliżej kwocie, prowadzić by mogło do wykluczenia spłaty tej kwoty w ogóle.

Wskazać należy, że skarżący w trakcie postępowania administracyjnego i sądowego podnosił swoją trudną sytuację materialną i rodzinną, w tym studia braci oraz chorobę matki. Podkreślić należy, że sytuacja materialna w jakiej znalazł się skarżący jest wynikiem jego zachowania, bowiem z powodu niezłożenia w ustalonym terminie pracy końcowej i niedopuszczenia go w związku z tym do egzaminu dyplomowego został on zwolniony ze służby kandydackiej. Pozbawił się tym samym źródeł utrzymania. Ponadto stwierdzić należy, że sytuacja skarżącego nie odbiega w sposób znaczący od sytuacji młodych ludzi.

Zgodzić się należy z organem, że z materiałów sprawy nie wynika, że zachodzą jakiekolwiek okoliczności, które stwarzałyby niemożliwość podjęcia pracy przez A.K. , jak również podkreślić należy, że to na skarżącym, a nie na jego matce czy też jakimkolwiek członku rodziny, spoczywa obowiązek zwrotu przedmiotowych kosztów. A.K. jest osobą dorosłą, samodzielnie odpowiadającą za swoje zobowiązania, tym samym winien być również świadom konsekwencji swojego postępowania. A.K. ma wprawdzie ciężko chorą matkę, która potrzebuje leczenia, ale to nie zamyka mu drogi do podjęcia przez niego zatrudnienia i odciążenia rodziny w kwestii finansowej.

Organ wojskowy, odmawiając skarżącemu zmniejszenia wysokości należnych rat, nie przekroczył zatem, zdaniem Sądu orzekającego w powyższej sprawie, granic uznania administracyjnego, a ocena zebranego w sprawie materiału nie była dowolna.

Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącego, dotyczących nieprawidłowego jego zdaniem zwolnienia go ze służby kandydackiej, to wskazać należy, że decyzja o zwolnieniu go ze służby kandydackiej nie było przedmiotem zaskarżenia przez A.K. i dlatego Sąd pozostawił je bez odnoszenia się do nich.

Kierując się powyższymi względami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.