Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 311/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 954/18 o odrzuceniu skargi P. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 954/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) – odrzucił skargę P. D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 3 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 320 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2019 r. Z zapisku urzędowego wynika zaś, że do 9 maja 2019 r. wpis sądowy nie został uiszczony.

Odrzucając skargę Sąd I instancji stwierdził, że jej brak fiskalny nie został uzupełniony w przepisanym terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę i dalsze rozpoznawanie skargi ze zwolnieniem od kosztów do wniesienia wpisu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.) przez niezebranie, niedopatrzenie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego potrzebnego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarga podlega odrzuceniu przez sąd, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożona przez skarżącego skarga podlegała wpisowi, do uiszczenia którego skarżący został pierwotnie wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 3 września 2018 r. Następnie, po prawomocnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, WSA w Krakowie wezwał skarżącego do wykonania powyższego zarządzenia, ponownie wskazując termin na dokonanie tej czynności i skutki jej niewykonania.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowo sformułowanego i doręczonego wezwania, nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.