Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 186/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 39 ust. 2, art. 41 ust. 1 i 2, art. 68 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Kazimierz Włoch / spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. ze skargi Firmy Doradczo Szkoleniowej M. K. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "..." w ramach konkursu nr [...] RPO WP na lata 2014-2020, oś priorytetowa IX " ...", Działanie numer 9.5 " ..." oddala skargę.


UZASADNIENIE

Firma "A" z siedzibą w M. (dalej wnioskodawca/skarżąca) wniosła skargę na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy (dalej: WUP) z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "[...] ".

Wnioskodawca zwróciła się do WUP z wnioskiem o dofinansowanie projektu o powyższej nazwie złożonego w ramach konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020, Działanie nr 9.5, Numer: RPPK.09.05.00-18-0057/16.

WUP pismem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], poinformował wnioskodawcę o odrzuceniu ww. wniosku, z uwagi na nie spełnienie specyficznego kryterium dostępu określonych w Regulaminie konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16.

Od tegoż pisma skarżąca wniosła protest z daty [...] listopada 2016 r., nie zgadzając się z oceną Komisji Oceny Projektów (dalej KOP) o niespełnieniu przez wniosek specyficznego kryterium dostępu.

WUP pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], poinformował wnioskodawcę, że protest został pozostawiony bez rozpatrzenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych, tj. w proteście nie wskazano kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawcą się nie zgadza.

Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na informację WUP z dnia [...] grudnia 2016 r. domagając się stwierdzenia, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazania sprawy do rozpatrzenia przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Rz 1073/16 stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], rozpoznając protest skarżącej z dnia [...] listopada 2016 r., WUP poinformował, że nie został on uwzględniony. Do pisma dołączono Kartę rozstrzygnięcia protestu złożonego do oceny formalnej do wniosku o dofinansowanie ww. projektu. Jak wynika z karty rozstrzygnięcia protestu, projekt nie spełniał kryterium specyficznego dostępu nr 1, a mianowicie zakwestionowano, że nie wszystkie kursy przewidziane w projekcie kończą się uzyskaniem rozpoznawalnego w sektorze/branży certyfikatu. We wniosku nie udowodniono, że proponowane certyfikaty VCC potwierdzające nabycie kwalifikacji w odniesieniu do zawodów wskazanych we wniosku są rozpoznawalne w danym sektorze/branży. Wyjaśniono, że jeżeli wnioskodawca odnosi się do konkretnej kwalifikacji w treści wniosku o dofinansowanie, wówczas jest zobligowany do zamieszczenia uzasadnienia dotyczącego rozpoznawalności danego certyfikatu w branży – zgodnie z informacjami zamieszczonymi w załącznikach nr 17 i 18 do Regulaminu konkursu. Pod kątem zgodności certyfikatu z wymogami rozpoznawalności w branży, winna być zweryfikowana odrębnie każda kwalifikacja, a tego według oceniających we wniosku zabrakło. Certyfikaty VCC wskazane we wniosku zdaniem organu nie spełniają warunków nr 1-4 definicji kryterium. Odnośnie warunku nr 5 spełnione zostały jako wyszczególnione w Regulaminie warunki a i b, natomiast według oceniających nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w podpunkcie c.

Podkreślono, że aby spełniać wymóg rozpoznawalności certyfikatu w danej branży certyfikaty wskazane w projekcie powinny spełniać co najmniej jeden z warunków: 1. uprawniać do wykonywania zawodu/prowadzenia działalności w danym zakresie albo 2. być umocowany prawnie (polskie przepisy prawne odwołują się wprost do danego certyfikatu/egzaminu) albo 3. zostać przyznany przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) albo 4. być umocowany prawnie w co najmniej dwóch krajach.

Rozpoznający protest stwierdzili, że z informacji zamieszczonych we wniosku nie wynika, aby którykolwiek z ww. wymogów został spełniony. Podkreślono, że okoliczność, że Fundacja VCC jest organizacją międzynarodową, jednak ten fakt nie oznacza, że certyfikat wydany dla konkretnej kwalifikacji jest rozpoznawalny i uznany w sektorze czy branży. Samo posiadanie przez instytucję certyfikującą, jaką jest fundacja VCC, statusu organizacji międzynarodowej, nie świadczy o rozpoznawalności jej certyfikatów w każdej branży. Nie jest to organizacja stricte branżowa. Kwalifikacje które certyfikuje dotyczą wielu różnych branż. Natomiast część kwalifikacji istotnie pokrywa się z zawodami, które są kształcone w formach szkolnych. Jak zaznaczyli oceniający, o uznanym w branży certyfikacie można mówić, jeżeli organizacja certyfikująca określająca standardy wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji składa się z/lub jej partnerami są przedstawiciele danej branży z różnych krajów uznający potrzebę standaryzacji w zakresie kwalifikacji pracowników, których firmy z tej branży zatrudniają.

W ocenie zaznaczono, że w Województwie Podkarpackim realizowane wśród pracodawców badania wskazują, że certyfikaty VCC nie są przez nich rozpoznawane.

W skardze skierowanej do Sądu na rozstrzygnięcie z dnia 20 marca 2017 r. zarzucono naruszenie art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016, poz. 217 t.j. - dalej: ustawa wdrożeniowa) - poprzez dokonanie oceny wniosku w sposób naruszający prawo, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny, skutkujący nieuwzględnieniem protestu i odrzuceniem wniosku - z naruszeniem punktu 4.2.8. 2) specyficzne kryteria dostępu Ip.1 Regulaminu konkursu, a tym samym z naruszeniem zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności oceny i wyboru projektów o dofinansowanie, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy celem ponownego jej rozpatrzenia z uwzględnieniem, iż wskazany we wniosku certyfikat VCC spełnia specyficzne kryterium dostępu - certyfikat rozpoznawalny w danym sektorze/branży i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w istocie Komisja Opiniująca Projekt (KOP) uznała, iż wydanie certyfikatu przez organizację międzynarodową nie jest warunkiem wystarczającym dla uznania, że certyfikat jest rozpoznawalny w sektorze/branży. Zdaniem skarżącej, stwierdzenie takie stoi w jaskrawej opozycji do określonych w regulaminie warunków spełnienia specyficznych kryteriów dostępu, gdzie stwierdzono wprost, że jako certyfikat rozpoznawalny w danej branży, należy uznać certyfikat przyznany przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) (punkt 5c) tiret trzeci). Zapisy świadczące o spełnieniu specyficznego kryterium dostępu zostały zawarte w punkcie 3.1 oraz 4.1 wniosku. Wnioskodawca przedstawił Certyfikat VCC, który spełnia kryterium dostępu poprzez wypełnienie warunków określonych w punkcie 5).

Skarżąca podkreśliła, że certyfikat VCC jest rozpoznawalnym i uznawalnym w sektorze/branży, i instytucje pośredniczące w innych rejonach, nie mają żadnych zastrzeżeń dla uwzględniania Certyfikatów VCC w toku weryfikacji wniosków o dofinansowanie, powołując konkretne przykłady w innych województwach. Wskazała także na to, że system certyfikacji VCC jest uznawany także przez Organ administracji, tj. WUP Rzeszów, również podając przykłady. Skarżąca zauważyła, że brak było zastrzeżeń po stronie WUP Rzeszów, co do systemu certyfikacji VCC także przy kwalifikowaniu projektów współfinansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Oś Priorytetowa IX - Jakość edukacji i kompetencji w regionie, gdzie ten system certyfikacji jest akceptowany.

Powołując się na art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 ust 3 lit a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, (Dz. Urz. UE L 347 z20.12.2013; dalej: rozporządzenie ogólne), skarżąca zaznaczyła, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Powinna sporządzić i stosować odpowiednie kryteria wyboru, które są niedyskryminacyjne i przejrzyste. Według skarżącej stosowanie kryteriów wyboru w przedmiotowej nie odbyło się zgodne z kryteriami przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Nie można uznać za transparentne działanie organu administracji, który zarówno w poprzedniej jaki i obecnej perspektywie finansowej raz uznaje certyfikaty VCC jako spełniające kryterium, innym razem jako tego kryterium nie spełniające, co oznacza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób arbitralny.

Skarżąca nie zgodziła się z argumentem, iż certyfikat wydawany przez organizację międzynarodową musi być kwalifikowany jako rozpoznawany w każdej branży. Jej zdaniem dana organizacja międzynarodowa może wydawać certyfikaty w różnych branżach i część z tych certyfikatów może cieszyć się międzynarodowym uznaniem, inne zaś nie. Jakkolwiek certyfikaty VCC wskazane we wniosku niewątpliwie są certyfikatami rozpoznawalnymi w branży - co wynika z m.in. z uzasadnienia protestu, to nie powinien znikać z pola analizy fakt, iż w myśl Regulaminu, który organ administracji przyjął i na podstawie którego zobowiązany jest do oceny projektów, fakt wydania certyfikatu przez organizację międzynarodową wskazuje, że certyfikat ten spełnia warunek rozpoznawalności w branży (punkt 5c).

W odpowiedzi na skargę WUP wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem kwestionowana nią kontrola formalna projektu skarżącego nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej p.p.s.a).

Według regulacji art. 61 ust. 8 ustawy. w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1.

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Stosownie do art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Wyjaśnienia wymaga, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które są zapisane w ustawie wdrożeniowej. Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 ustawy.). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy.), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy).

Skarga została wniesiona na informację WUP z dnia [...] marca 2017 r., o nie uwzględnieniu protestu złożonego od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez WUP oceny protestu skarżącej w zakresie: wskazania kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, określonym w regulaminie konkursu; a mianowicie kryterium lp. 1 pkt 5 lit. c.

Jak wynika z regulaminu konkursu zgodnie z kryterium w ramach Działania 9.5 możliwa jest realizacja kwalifikacyjnych kursów zawodowych, kursów umiejętności zawodowych oraz innych kursów umożliwiających uzyskanie dodatkowych uprawnień lub kwalifikacji zawodowych z wyłączeniem kwalifikacji językowych i kwalifikacji z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych wspieranych w ramach Działania 9.3. Oznacza to, że kursy te będą prowadzić do osiągnięcia określonych efektów kształcenia oraz zostaną zakończone obiektywną walidacją i potwierdzone rozpoznawalnym w danym sektorze/branży certyfikatem.

W regulaminie konkursu (punkt 4.2.8. 2) specyficzne kryteria dostępu Ip.1 (str. 44 i 45) wskazano, że specyficzne kryterium dostępu będzie uznane za spełnione jeżeli przewidziany dla uczestników kursu certyfikat będzie zgodny co najmniej z jednym z poniższych warunków:

1. dokument jest potwierdzeniem kwalifikacji w zawodzie (np.: po ukończeniu nauki zawodu u rzemieślnika, po ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego);

2. dokument został wydany przez organy władz publicznych lub samorządów zawodowych (np.: Urząd Dozoru Technicznego czy Instytut Spawalnictwa) na podstawie ustawy lub rozporządzenia;

3. dokument potwierdza uprawnienia do wykonywania zawodu na danym stanowisku (tzw. uprawnienia stanowiskowe, np.: operator koparki) i został wydany po przeprowadzeniu walidacji;

4. dokument jest certyfikatem, dla którego wypracowano system walidacji i certyfikowania efektów uczenia się na poziomie międzynarodowym;

5. dokument spełnia łącznie poniższe warunki:

a. walidacja efektów uczenia się została przeprowadzona zgodnie z wewnętrznym system zapewniania jakości przeprowadzanych procesów,

b. wydany certyfikat zawiera opis efektów uczenia się,

c. wydany certyfikat jest rozpoznawalny w danej branży, tzn. spełnia co najmniej jedną z poniższych przesłanek:

- uprawnia do wykonywania danego zawodu/ prowadzenia działalności w danym zakresie albo

- jest umocowany prawnie (polskie przepisy prawne odwołują się wprost do danego certyfikatu/egzaminu) albo

- został przyznany przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) albo

- jest umocowany prawnie w co najmniej dwóch krajach.

Także w przywoływanym przez WUP załączniku nr 18 do Regulaminu (s.4) wskazano, że: "Certyfikat międzynarodowy jest uznawany za spełniający wymogi określone w tym dokumencie (dotyczące punktu 5 c) w sytuacji, gdy spełnia co najmniej jeden z warunków poniżej:

- jest umocowany prawnie (polskie przepisy prawne odwołują się wprost do danego certyfikatu/ egzaminu) albo

- został przyznany przez organizacje międzynarodowe (rządowe lub pozarządowe) albo

- jest umocowany prawnie w co najmniej dwóch krajach.

W regulaminie wskazano, że weryfikacja spełnienia kryterium będzie odbywać się na podstawie treści wniosku o dofinansowanie projektu. Regulamin zalecał, aby zapisy świadczące o spełnieniu niniejszego kryterium zostały zawarte w punkcie 3.1 oraz 4.1 wniosku.

Reasumując, zgodnie z przytoczonymi wyżej zapisami które instytucja pośrednicząca winna respektować, omawiane kryterium będzie uznane za spełnione jeżeli przewidziany dla uczestników kursu certyfikat będzie spełniał co najmniej jeden z punktów: 1, 2, 3, 4 lub 5.

Z regulaminu wynika, że każdorazowo projekt musi przewidywać formalne potwierdzenie nabytych w trakcie jego realizacji kwalifikacji, co odbywa się poprzez egzamin przeprowadzany przez podmiot uprawniony do egzaminowania w zakresie zgodnym z realizowanymi kursami. W regulaminie zaznaczono, że uprawnienia do kierowania pojazdem nie jest kwalifikacją w zawodzie, dlatego kurs prawa jazdy kat. B nie może być finansowany w ramach Działania 9.5. Weryfikacja spełnienia kryterium będzie się odbywać na podstawie treści wniosku o dofinansowanie projektu. Wnioskodawca powinien wskazać, które z wyżej wymienionych warunków spełnia certyfikat, który mają uzyskać uczestnicy projektów wraz z uzasadnieniem zawierającym podstawę prawną lub inne odpowiednie informacje niezbędne do wykazania, że projekt spełnia kryterium dostępu. Zalecono, aby zapisy świadczące o spełnieniu niniejszego kryterium zostały zawarte w punkcie 3.1 lub 4.1 wniosku.

Tak określone wskazane warunki konkursu prowadzą do wniosku, że skarżąca nie spełniła wymagań w powyższym zakresie. Po pierwsze w odniesieniu do pięciu z sześciu zakładanych szkoleń w zawodach z branży hotelarskiej i gastronomicznej (poza kursem zawodowym kucharza) lakonicznie odwołała się do certyfikatu nadającego uprawnienia zawodowe VCC, przyznawanego przez instytucję akredytacyjną Międzynarodową Fundację Vocational Competence Certificate, co zdaniem Sądu nie spełnia wymogu przedstawienia uzasadnienia spełnienia wymogu rozpoznawalności w danej branży czy sektorze. W aspekcie zasady zupełności wniosku o dofinansowanie i braku możliwości jego uzupełniania, co ma gwarantować równe szanse wszystkich uczestników konkursu, krytycznie należy ocenić ewidentne braki wniosku w punkcie 3.1 i 4.1. w powyższym zakresie. Argumentacja co do znaczenia i pozycji Fundacji VCC, jak trafnie stwierdził organ, nie mogła być brana pod uwagę przy ocenie protestu, gdyż w gruncie rzeczy prowadziłoby to do sprzecznego z regulaminem uzupełnienia wniosku.

Nie ma też racji skarżąca zarzucając organowi naruszenie zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności przez niestosowanie zapisów przyjętego przez siebie Regulaminu konkursu. Pamiętać należy, że celem programu w ramach którego został złożony przedmiotowy wniosek o dofinansowanie Działanie 9.5 Podnoszenie kompetencji osób dorosłych w formach pozaszkolnych było osiągnięcie określonych efektów szkolenia to jest nabycia odpowiednich kwalifikacji zawodowych czego potwierdzeniem, a zarazem gwarancją, ma być uzyskanie przez potencjalnego uczestnika szkolenia certyfikatu rozpoznawalnego w danej branży. Przez pryzmat więc tego kryterium, uznanego za decydujący, specyficzne kryterium dostępu, weryfikowane już na etapie kontroli formalnej, jego istoty i znaczenia, należy dokonywać oceny spełnienia przez dany certyfikat wymogów tego kryterium na podstawie zapisów regulaminu, w tym w zakresie pkt 5 c tiret 2 (poza sporem pozostaje to, że spełnione zostały warunki wyszczególnione w regulaminie jako kryteria podpunktu a i b z punktu 5). W związku z tym za prawidłowe należy uznać stanowisko WUP, według którego status organizacji VCC nie jest zgodny z warunkami konkursu uznania nadawanych przez nią certyfikatów mających potwierdzać uzyskanie kwalifikacji zawodowych w danych zawodach za rozpoznawalne w branży hotelarsko-gastronomicznej. Wydanie certyfikatu przez organizację międzynarodową, która certyfikuje ponad 40 kwalifikacji zawodowych, z różnych, często bardzo różniących się od siebie branż, nie daje gwarancji rozpoznawalności udzielanych certyfikatów. Przyjęcie wykładni komentowanego zapisu regulaminu literalnie, tak jak to czyni skarżąca, prowadziłoby do sytuacji, że dowolna organizacja międzynarodowa, bez względu na czas istnienia, posiadane doświadczenie i związki z daną branżą mogłaby certyfikować uzyskanie kwalifikacji zawodowych, określając w ten sposób standardy wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji, a tym samym umożliwiać uzyskanie dofinasowania przez podmioty, które w związku z tym nie gwarantują wydatkowanie publicznych i europejskich funduszy zgodnie z zakładanymi celami i efektami finansowanych w ten sposób działań.

Tym samym zaaprobować przychodzi stanowisko WUP, że posiadanie przez instytucję certyfikującą jaką jest Fundacja VCC statusu organizacji międzynarodowej nie świadczy o rozpoznawalności jej certyfikatów w każdej branży. Niejako potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest swoista weryfikacja "rozpoznawalności" certyfikatów VCC przeprowadzona przez organ pośród przedsiębiorców z Województwa Podkarpackiego. Skarżący z kolei nie wykazał w przekonaniu Sądu, że te wzmiankowane certyfikaty taką rozpoznawalnością się cechują, skupiając się na międzynarodowym charakterze instytucji certyfikującej.

Powyższej oceny nie może zmienić okoliczność, na którą powołuje się skarżąca, że inne instytucje pośredniczące honorują oferowane przez innych wnioskodawców w projektach o dofinasowanie w ramach innych konkursów certyfikaty wydawane przez Fundację VCC. Godzi się bowiem zauważyć, że Sąd dokonał oceny działania organu w oparciu o założenia i Regulamin konkretnego konkursu w ramach którego przyjęto określone kryteria, w tym specyficzne kryterium dostępu nr 1 to jest uzyskanie kwalifikacji zawodowych zweryfikowanych w procesie obiektywnej walidacji i potwierdzonej rozpoznawalnym w danej branży certyfikatem. Skarżąca nie wykazała, aby w ramach tego samego konkursu organizowanego przez WUP, dokonano odmiennej weryfikacji wskazanego kryterium przy zaistnieniu analogicznych przesłanek.

Dowodem na jednolitą i konsekwentną ocenę przez instytucję pośredniczącą certyfikatów wydawanych przez Fundację VCC w ramach tego samego konkursu na podstawie Regulaminu konkursu nr RPPK.09.05.00-IP.01-18-010/16 są wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 62/17 a także z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 186/17. W tych orzeczeniach WSA w Rzeszowie podzielił stanowisko organu, że o uznanym w branży certyfikacie można mówić wtedy, gdy organizacja certyfikująca określająca standardy wiedzy, umiejętności i kompetencji dla danej kwalifikacji zawodowej jest międzynarodową organizację branżową.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia procedury i zasad wskazanych w Regulaminie konkursu, w związku z czym skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.