Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 362/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. sp. k. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej części wierzytelności przez dłużnika zajętej wierzytelności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. sp. z o.o. sp. k. w W. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej części wierzytelności przez dłużnika zajętej wierzytelności.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2023 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi.

Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, a w odpowiedzi ponownie przedłożyła skargę opatrzoną pieczęcią i podpisem nieczytelnym, która tym razem została potwierdzona przez notariusza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – dalej też jako "P.p.s.a."), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona Skarżącej w dniu 27 lutego 2023 r. (k. 26 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia w/w braku formalnego skargi upłynął zatem dnia 6 marca 2023 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżąca do tego dnia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie braków formalnych skargi. Jak wynika bowiem z jasno sformułowanego wezwania Skarżąca miała przedstawić Sądowi oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie złożenia skargi. Inaczej mówiąc Skarżąca uzupełnić miała skargę o dokument informujący o tym kto uprawniony jest do reprezentowania jej na zewnątrz, by stwierdzić, czy osoba, która podpisała skargę posiadła takie umocowanie. Natomiast Skarżąca w odpowiedzi ponownie przesłała do Sądu podpisaną podpisem nieczytelnym skargę, którą potwierdziła notarialnie.

Konstatując należy zatem stwierdzić - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Ponieważ Skarżąca nie uczyniła zadość usunięciu ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.