Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 756/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. I. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2015 r. S. I. (dalej: "skarżący") wniósł

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowego w W. z [...] lipca 2015 r. Wystąpił przy tym

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu "rażącej niezgodności decyzji

z prawem" oraz "błędnych i nieracjonalnych ustaleń faktycznych". Dodał,

że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji zostało zabezpieczone hipoteką

na nieruchomości i ruchomościach (samochodach) skarżącego. W jego ocenie

nie występuje zatem ryzyko niewykonania przedmiotowego zobowiązania. Możliwe czynności egzekucyjne (np. zajęcia rachunku bankowego) znacznie utrudnią skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego przedstawionego

przez wnioskodawcę.

W świetle argumentacji skarżącego, Sąd stwierdził brak podstaw

do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie obawy i wskazał ogólne skutki, które mogą nastąpić.

W szczególności do wniosku nie załączył żadnych dokumentów obrazujących jego rzeczywistą kondycję finansową. Nie wykazał zatem istnienia związku przyczynowego między wykonaniem zaskarżonej decyzji a jego aktualną sytuacją majątkową.

Za niecelowe Sąd uznał kontynuowanie postępowania w zakresie badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Skoro skarżący nie wykazał, że grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również,

że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, to Sąd uznał obawy skarżącego

za przedwczesne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Obawy dotyczące zagrożenia dla działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego

w związku z potencjalnymi czynnościami egzekucyjnymi wobec skarżącego nie zostały uprawdopodobnione. Należało zatem odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że Sąd rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu nie posiada podstaw prawnych do dokonywania merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia,

że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Skoro skarżący w realiach niniejszej sprawy wystąpienia takich okoliczności nie wykazał,

to należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.