Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 1/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1,  art. 64 par. 3,  art. 154 par. 6,  art. 200
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku V. C. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

V. C. (dalej jako: wnioskodawca) pismem elektronicznym z dnia 15 sierpnia 2023 r. (data wpływu do organu: 16 sierpnia 2023 r.) złożył skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udostępnienia akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Skarżący pismem elektronicznym z dnia 17 lutego 2024 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w związku z nieprzekazaniem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W dniu 27 lutego 2024 r. Wojewodzie w formie elektronicznej doręczony został odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni.

W dniu 19 marca 2024 r. organ nadał w placówce pocztowej do Sądu skargę z dnia 15 sierpnia 2023 r. wraz z odpowiedzią na skargę (w formie papierowej) i aktami sprawy. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 253/24. Jednocześnie do Sądu wpłynęła odpowiedź Wojewody Dolnośląskiego na wniosek o wymierzenie grzywny w formie papierowej. W związku z powyższym, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego z dnia 24 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika organu o nadesłanie odpowiedzi na wniosek w formie elektronicznej, uwierzytelnionej kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym. W odpowiedzi na wezwanie kopia dokumentu w formie elektronicznej została nadesłana przy piśmie elektronicznym z dnia 30 kwietnia 2024 r.

Pełnomocnik organu w treści pisma wyjaśnił, że nieprzekazanie skargi w terminie jest skutkiem ogromnej ilości wniosków składanych w Urzędzie przez cudzoziemców, konieczności równoczesnego procedowania w wielu różnych sprawach oraz odpływu pracowników merytorycznych prowadzących postępowania i braku możliwości szybkiego uzupełnienia niedoborów kadrowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy.

Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny – kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga na przewlekłość bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 15 sierpnia 2023 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie przedłożenia. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30-dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 14 września 2023 r. (czwartek). Skarga wraz z aktami przekazana została do Sądu w dniu 19 marca 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej).

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 2000 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz okoliczności faktyczne (konieczność wzywania organu do nadsyłania dokumentów w formie elektronicznej), powodujące brak możliwości natychmiastowego rozpoznania sprawy przez Sąd. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni funkcję prewencyjną. Ukaranie organu bowiem służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępne w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Termin ten został przekroczony o ponad sześć miesięcy, co nie może być akceptowane. Tego rodzaju zachowanie powoduje naruszenie uprawnień między innymi do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki (por. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.