Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 51/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. z siedzibą w W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Nowodworskim w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Nowodworskim w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki.

Zgodnie więc z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2023 r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zwracało się z ponagleniem do właściwego organu, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia 18 maja 2023 r., skarżące Stowarzyszenie wskazało, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie zwracało się z ponagleniem do właściwego organu, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje więc poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Z treści powołanych przepisów wynika więc, że jednym z warunków formalnych, który musi zostać spełniony przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest wyczerpanie środków zaskarżenia, tj. wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym otwiera skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Ponaglenie jest więc warunkiem formalnym skargi a jego brak powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 33/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tym samym, ponieważ skarżące Stowarzyszenie nie wypełniło ustawowego obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a..