Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1078/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1078/09 oddalającego skargę w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić L. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 150 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę L. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z wnioskiem pełnomocnika Skarżącej wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono na jego adres w dniu 30 listopada 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 40).

W dniu 5 stycznia 2010 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna na powyższy wyrok sporządzona przez pełnomocnika Skarżącej. Z pieczęci znajdującej się na kopercie, w której przesłano skargę kasacyjną wynika, że została ona złożona w Urzędzie Pocztowym w C. w dniu 31 grudnia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

W analizowanej sprawie wyrok Sądu [...] instancji został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 30 listopada 2009 r., termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 30 grudnia 2009 r., natomiast skarga kasacyjna została wniesiona 31 grudnia 2009 r., zatem po upływie trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Doręczenie dorosłemu domownikowi (żonie pełnomocnika) w trybie art. 72 P.p.s.a. jest jednoznaczne w skutkach z doręczeniem samemu pełnomocnikowi. Okoliczność, że pełnomocnik strony wykonuje zawód radcy prawnego w indywidualnej kancelarii mającej siedzibę w mieszkaniu tego pełnomocnika, nie stanowi przesłanki do uznania, iż indywidualna kancelaria radcy prawnego jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej w rozumieniu art. 67 § 2 P.p.s.a. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1994 r. sygn. akt III CZP 53/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 214). Tym samym nie stosuje się do niego trybu doręczania pism przewidzianego w tym przepisie. Oznacza to, że radcy prawnemu wykonującemu zawód w kancelarii radcy prawnego (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.) należy doręczać pisma sądowe jak osobie fizycznej (art. 67 § 1 P.p.s.a.) z możliwością wykorzystania trybu doręczenia zastępczego określonego w art. 72 P.p.s.a., zwłaszcza wówczas, gdy siedziba kancelarii znajduje się w mieszkaniu radcy prawnego. W powołanej uchwale Sąd Najwyższy wskazał, że taki tryb doręczeń daje szerokie możliwości dokonania doręczenia, a więc w mieszkaniu osoby fizycznej, miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 69 P.p.s.a.). Pogląd ten Sąd w niniejszej sprawie podziela w całości. Przepis art. 67 § 5 P.p.s.a. wymaga tylko, aby wówczas, gdy ustanowiono w sprawie pełnomocnika procesowego lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, pisma te kierować (adresować) do tego pełnomocnika lub osoby upoważnionej, a nie do samej strony, a więc nie wyłącza trybu wskazanego w art. 67 § 1 w związku z art. 72 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.