Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 264/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 30 stycznia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Wójta Gminy Tarnów w sprawie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 19 września 2023 roku, odrzuca skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. N. jest bezczynność Wójta Gminy T. w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 19 września 2023 roku w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

W dniu 20 września 2023 roku (data złożenia na dziennik podawczy Urzędu Gminy T.) Z. N. – dalej też jako "Skarżący", wystąpił do Urzędu Gminy T. z wnioskiem oznaczonym datą 19 września 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "udostępnienia kopii protokołów zebrań wiejskich, wraz z uchwałami, odbytych w P. w latach 2019-2023 włącznie". Jako sposób i formę udostępnienia informacji podano "przesłanie informacji pocztą elektroniczną na adres e-mail: [...] lub odbiór osobisty przez wnioskodawcę".

W dniu 29 września 2023 r. o godzinie 10:49 została skierowana odpowiedź na w/w wystąpienie, w której zawarto żądane informacje. Odpowiedź na została przekazana pocztą elektroniczną na adres mailowy wskazany przez Skarżącego - zgodnie z wnioskiem Skarżącego. W załączonym do tej odpowiedzi pliku zostały przekazane skany protokołów i uchwał z zebrań wiejskich w P. w latach 2019 - 2023, którymi na ten dzień dysponowano w Urzędzie Gminy T. . Ponadto w tym mailu Skarżący został poproszony o potwierdzenie odbioru maila.

W odpowiedzi na powyższe Skarżący w dniu 4 października 2023 roku o godzinie 9:00 przesłał wiadomość mailową do Urzędu Gminy (na adres mailowy: [...]) wiadomość o treści: "Bardzo dziękuję za otrzymane protokoły z zebrań wiejskich. Tym samym potwierdzam otrzymanie maila".

Następnie w dniu 11 października 2023 roku Skarżący pojawił się osobiście w Urzędzie Gminy T. , gdzie na jego prośbę na zewnętrzny nośnik pamięci przekopiowano mu plik wysłany uprzednio w dniu 29 września 2023 r. zawierający wnioskowane informacje, to jest skany protokołów zebrań wiejskich, wraz z uchwałami, odbytych w P. w latach 2019-2023 (por. notatka służbowa sporządzona w dniu 29 listopada 2023 roku).

Pismem z dnia 21 listopada 2023 roku 2023 roku Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie udostępnienia informacji na wniosek z dnia 19 września 2023 roku.

W skardze podniesiono zarzuty naruszenia

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP"), w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej udostępniana jest na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji, podczas gdy w sprawie nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji,

4) art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 UDIP w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w dniu 20.09.2023 złożył osobiście, na dziennik podawczy Urzędu Gminy T. , wniosek o udostępnienie informacji o następującej treści: "proszę o udostępnienie kopii protokołów zebrań wiejskich, wraz z uchwałami, odbytych w P. latach 2019 - 2023 włącznie."

Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał: "Przesłanie informacji pocztą elektroniczną na adres e-mail: [...] lub odbiór osobisty kserokopii przez wnioskodawcę."

W dniu 29 września 2023 na wskazany adres mailowy, Skarżący otrzymał e-maila wraz z jednym załącznikiem w formacie PDF o wielkości 27,3 MB, który z winy organu, nie mógł być pobrany. W dniu 11 października 2023r. w UG Tarnów plik załącznika został, na moje żądanie, skopiowany na moją pamięć masową USB.

Uzyskana odpowiedź (skany dokumentów) od adresata wniosku nie zawierała wszystkich informacji wskazany we wniosku, tj. protokołu zebrania wiejskiego z 14 września 2023 r. Brak było w przywołanych uchwałach i protokołach załączników będących integralną częścią tych dokumentów.

Ponadto zanonimizowane zostały nazwiska i imiona uczestników zebrania dysponującymi funduszami publicznymi oraz osób pochodzących z wyborów. Ukryte zostały nawet zwyczajowe nazwy dróg funkcjonujące w przestrzeni publicznej nie poinformowano mnie o przyczynach odmowy udzielenia mi wnioskowanych informacji o które się zwróciłem, ani o przyczynach anonimizacji danych.

W niniejszej sprawie organ nie udostępnił informacji, a pomimo faktycznej odmowy udostępnienia nie została wydana decyzja administracyjna w tym przedmiocie (zgodnie z art. 16 ust. 1 UDIP). Należy wskazać, że organ może załatwić wniosek o udostępnienie informacji w dwojaki sposób. Po pierwsze, poprzez udostępnienie informacji będącej przedmiotem żądania, po drugie zaś poprzez wydanie decyzji administracyjnej, jeśli, zdaniem organu, w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia prawa do informacji. Niepodjęcie ani jednego, ani drugiego działania świadczy o tym, że organ pozostaje w bezczynności. Nie ma przy tym znaczenia informacja z dnia 29 września 2023r. która została skopiowana na moją pamięć masową USB, skoro to działanie organu nie przybrało formy wymaganej przez prawo (tj. formy decyzji administracyjnej). Wydanie przez organ decyzji administracyjnej jest niezbędne do umożliwienia mi zakwestionowania prawidłowości ograniczenia prawa do informacji.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy T. wskazał, że informacja publiczna odnosi się do faktów, gdyż wnioskiem może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi, jakimi dysponuje adresat wniosku. Wnioski i informacje publiczne nie są też środkiem do kwestionowania pewnych danych.

Wobec czego brak jest podstaw do uznania, że Strona przeciwna pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku zawartego w wystąpieniu Skarżącego. Co zresztą Skarżący potwierdził chociażby w swoim mailu z dnia 04.10.2023 r. czy też podczas wizyty w Urzędzie Gminy T. w dniu 11.10.2023 r.

Dodać też należy, że Strona przeciwna w żaden sposób nie bagatelizowała wniosku Skarżącego, udzielając niezwłocznie żądanej odpowiedzi, która w swojej treści dotyczyła wszystkich kwestii, związanych z treścią zapytania zawartego w tymże wniosku.

Uwzględniając stan faktyczny sprawy, skoro je udostępniono, nie czyniąc jakichkolwiek trudności w ich otrzymaniu - w sprawie tej nie może być mowy o bezczynności w udzieleniu odpowiedzi.

W ocenie Strony przeciwnej - samo niezadowolenie Skarżącego z treści udzielonej odpowiedzi, nie może oznaczać zasadności skargi i skutkować jej uwzględnieniem. Tym bardziej, że dopiero w nin. skardze Skarżący zamanifestował takie niezadowolenie, gdyż dotąd jedynie dziękował za uwzględnienie Jego wniosku.

Co do protokołu z zebrania wiejskiego w P. w dniu 14.09.2023 r., protokół taki nie mógł być udostępniony bowiem w tym dniu zebranie wiejskie nie odbyło się. Zebranie wiejskie w P. odbyło się w dniu 12.09.2023 r., a protokół z tego zebrania wpłynął do Urzędu Gminy T. w dniu 29.09.2023 r., a do pracownika udzielającego odpowiedzi Skarżącemu w dniu 18.10.2023 r.. Stąd też w chwili złożenia wniosku przez Skarżącego i udzielania Mu odpowiedzi – Urząd Gminy T. nie dysponował takim protokołem, wobec czego nie mógł go udostępnić.

Protokół z zebrania wiejskiego w P. w dniu 12.09.2023 r., został przekazany Skarżącemu w dniu 07.12.2023 r.. Pomimo, że nie ma obowiązku przekazywania dokumentów, które w chwili składania wniosku nie były wytworzone.

Dodać też należy, że Skarżący dopiero w skardze wskazuje na swoje zastrzeżenia co do przekazanych dokumentów, po uzyskaniu odpowiedzi Strony przeciwnej. Przy czym nie wystąpił o wyjaśnienia w tym zakresie, występując z nin. skargą. Chociaż mógł wyjaśnienia takie uzyskać bez konieczności występowania z nin. skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022, poz. 2492 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz Skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Stosownie do art. 119 pkt. 4) p.p.s.a. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej też jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zawarł w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 902 ze zm.) – dalej jako "u.d.i.p.", z których wynika, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Przy czym art. 6 u.d.i.p. konkretyzuje przedmiot informacji publicznej w sposób przykładowy, nie tworząc zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Z uwagi na sformułowania tych przepisów, informację publiczną stanowi wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej jest przy tym bardzo szerokie. W orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. np. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1561/11).

Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu adresata wniosku oraz to czy znajdują się one w posiadaniu także innego podmiotu. Ważne jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez tego adresata wniosku i odnosiły się do niego bezpośrednio. Informacja publiczna obejmuje przy tym swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2215/11).

Na gruncie niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy T. jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej, jak i też nie budzi wątpliwości, że informacje, o które wnioskował Skarżący stanowią o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.

Dodatkowo trzeba wskazać, że stosownie do art. 13 u.d.i.p.:

"1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku."

Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w dniu 20 września 2023 roku (data złożenia na dziennik podawczy Urzędu Gminy Tarnów).

Wniosek ten został załatwiony przez podmiot obowiązany (Wójta), który w dniu 29 września 2023 r. o godzinie 10:49 wysłał odpowiedź na wniosek pocztą elektroniczną na adres mailowy wskazany przez Skarżącego - zgodnie z wnioskiem Skarżącego, co potwierdza zresztą sam Skarżący w wiadomości mailowej z dnia 4 października 2023 roku, kiedy to przesłał wiadomość mailową do Urzędu Gminy (na adres mailowy: rg@gmina.tarnow.pl) wiadomość o treści: "Bardzo dziękuję za otrzymane protokoły z zebrań wiejskich. Tym samym potwierdzam otrzymanie maila".

Tym samym wnioskowana informacja została udzielona Skarżącemu w terminach przewidzianych w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w takiej formie o jaką wnioskował sam Skarżący, to znaczy o udostępnienie informacji w formie elektronicznej poprzez przesłanie na adres mailowy.

O bezczynności natomiast można mówić wówczas, gdy w ustalonym prawem terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale także wówczas, gdy prowadził postępowanie w sprawie i podejmował pewne czynności, lecz nie zakończył go wydaniem w ustawowym terminie rozstrzygnięcia (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 116–117). Należy przyjąć, że organ będzie pozostawał w bezczynności, jeśli nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych i nie dopełnił obowiązku sygnalizacyjnego, jak i wówczas, gdy dopełnił obowiązku sygnalizacyjnego oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy, ale nie załatwił sprawy w tym terminie (por. A. Golęba (w:) H. Knysiak-Molczyk (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz; WK 2015, komentarz do art. 37 teza 1). To jednak na gruncie przedmiotowej sprawy nie miało miejsca, ponieważ podmiot obowiązany udzielił wnioskowanej informacji w terminie.

Co więcej trzeba wskazać, że ewentualne późniejsze trudności techniczne Skarżącego związane z możliwością przekopiowania uzyskanej informacji na zewnętrzny nośnik pamięci nie mają znaczenia dla oceny załatwienia wniosku przez organ. Jak wynika przy tym z akt sprawy wniosek został załatwiony w całości, to znaczy przesłano Skarżącemu wszystkie protokoły zebrań wiejskich wraz z uchwałami, odbytych w P. w latach 2019-2023. Co prawda nie przesłano Skarżącemu protokołu z dnia 14.09.2023 r., jednakże tylko z tego powodu, że w tym dniu zebranie wiejskie nie odbyło się. Natomiast, co do protokołu zebrania wiejskiego w P. z dnia 12.09.2023 r., to na dzień udzielenia Skarżącemu informacji Wójt Gminy takiego protokołu nie posiadał, w związku z czym z oczywistych przyczyn nie mógł mu takiej informacji udzielić. Na marginesie trzeba podkreślić, że również i ten protokół z dnia 12.09.2023 r. Wójt Gminy T. przekazał Skarżącemu w zasadzie już poza wnioskiem, który został załatwiony w dniu 29 września 2023 r.

W tym miejscu trzeba wskazać, że zgodnie z treścią uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 roku, sygn. II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W powyższej uchwale wskazano, że zakończenie postępowania przed wniesieniem skargi na bezczynność organu uniemożliwia jej rozpoznanie. Wprawdzie wyrażone w ww. uchwale stanowisko odnosi się bezpośrednio do zakończenia postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, jednak należy mieć na względzie, że zarzut bezczynności lub przewlekłości ocenia się przez pryzmat sposobu realizacji kompetencji określonego organu w danej sprawie.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, w sytuacji, w której przed dniem wniesienia skargi podmiot obowiązany udzielił informacji, to zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny, o czym stanowi ww. uchwała.

Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 19 września 2023 roku w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie mogła odnieść skutku i, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.