Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 16/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 54 par. 1 i 2, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 6 lutego 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1. wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 3000 zł (trzy tysiące złotych), 2. zasądzić na rzecz L. D. od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2009 r. L. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 stycznia 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W dniu 9 czerwca 2009 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny za nieprzekazanie sądowi powyższej skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Przy czym mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do 15 dni.

Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W niniejszej sprawie organ wypełnił obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa, dopiero na skutek złożonego przez L. D. wniosku o wymierzenie grzywny. Z akt sprawy II SAB/Wa 98/09 wynika, iż w dniu 3 lipca 2009 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przesłał do Sądu odpowiedź na skargę z dnia 6 lutego 2009 r. załączając do niej kserokopię skargi oraz kserokopie akt administracyjnych. Oryginał skargi L. D. wraz z oryginałami dokumentów składających się na akta administracyjne, Minister złożył w Sądzie w dniu 17 lipca 2009 r. i to dopiero w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 8 lipca 2009 r.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku o przeszło cztery i pół miesiąca. Skarga, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 98/09 wpłynęła do organu w dniu 6 lutego 2009 r. Zgodnie z cytowanym już art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ winien przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej w dniu 23 lutego 2009 r. Minister wykonał zaś swój obowiązek dopiero w dniu 17 lipca 2009 r., tj. 154 dni po upływie piętnastodniowego terminu. Jednocześnie organ w żaden sposób nie uzasadnił powstałej zwłoki, nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić opóźnienie w wykonaniu ciążących na nim ustawowych obowiązków.

W tej sytuacji, Sąd uznał wniosek L. D. za uzasadniony. Mając na uwadze długotrwałą zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzył Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 3 000 zł. Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.