Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 82/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 1, 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. A. na bezczynność Inne w przedmiocie legalności budowy I. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Inne na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, IV. w pozostałym zakresie skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Po 97/15, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. A. na przewlekłość Inne w przedmiocie legalności budowy zobowiązał organ do wydania w terminie 2 miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem decyzji kończącej postępowanie legalizacyjne w sprawie budowy chodnika we wsi Z. w ciągu drogi powiatowej nr [...] K.-Z. oraz stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa.

Doręczenie Inne (dalej: PINB lub organ) powyższego prawomocnego wyroku Sądu nastąpiło w dniu 14 grudnia 2015 r.

Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r. organ działając na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.) zawiadomił strony, że postępowanie nie zostanie zakończone w terminie określonym w art. 35 § 1 K.p.a. oraz poinformował o treści powyższego wyroku Sądu z dnia 6 października 2015 r., jednocześnie wskazując, że sprawa zostanie zakończona do dnia 14 lutego 2016 r.

Pismem z dnia 31 grudnia 2015 r. PINB na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, co do zebranych dowodów.

Następnie decyzją z dnia [...] 2016 r., nr [...] PINB, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. z 2103 r. poz. 1409 ze zm., dalej: P.b.) zobowiązał Z. do sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budowy chodnika we wsi Z. w ciągu drogi powiatowej nr [...] K.-Z., przedłożenia ostatecznej decyzji rozszerzającej decyzje Burmistrza [...]. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr [...] z dnia [...] 2006 r. oraz przedłożenia dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, na których zgodnie z projektem budowlanym zamiennym będzie realizowana przedmiotowa inwestycja, w terminie do dnia 9 maja 2016 r.

Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. na wniosek Starosty [...] PINB, wyraził zgodę na wydłużenie terminu złożenia wymaganych dokumentów do dnia 31 lipca 2016 r.

W dniu 28 lipca 2016 r. [...] przedłożył organowi nadzoru budowlanego dokumenty, o których mowa w decyzji PINB z dnia [...] 2016 r.

Następnego dnia PINB na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. zawiadomił strony postępowania o zamiarze wydania decyzji i możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Ostatnie zawiadomienie doręczono w dniu 4 sierpnia 2016 r.

W dniu 19 sierpnia 2016 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Inne w załatwieniu sprawy budowy chodnika w ciągu drogi powiatowej nr [...] we wsi Z. po stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na jego budowę. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym przez Sąd terminie, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i miała ona charakter rażącego naruszenia prawa, a także przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie [...]zł. W motywach skargi powołano treść wyroku tutejszego Sądu z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 97/15, by następnie wskazać, że PINB w dniu [...] 2016 r. wydał co prawda decyzję, ale nie można uznać jej za decyzję kończącą postępowanie. Takiej zaś decyzji kończącej postępowanie pomimo upływu ponad trzech miesięcy od terminu wyznaczonego przez Sąd, organ nie wydał. Jednocześnie zaznaczono, że skarga została poprzedzona zażaleniem na bezczynność PINB.

W odpowiedzi PINB wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, że w dniu [...] 2016 r. wydał decyzję zobowiązującą inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego wyznaczając termin do 9 maja 2016 r. W dniu 28 kwietnia 2016 r. przychylił się do wniosku o wydłużenie terminu do dnia 31 lipca 2016 r. Wymagane dokumenty zostały przedłożone w dniu 28 lipca 2016 r., po czym organ, uprzednio zawiadamiając strony zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a., wydał decyzję z dnia [...] września 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach indywidualnych, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne - możliwe jest zaskarżenie braku działania wymaganego od organu administracji. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest, bowiem określony akt lub czynność organu administracji publicznej lecz obowiązek ich wydania w ustawowym terminie.

Istotą skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie to - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Ocena co do bezczynności organu, dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach.

Obecna treść art. 149 § 1 P.p.s.a. ujęta została w trzech odrębnych jednostkach redakcyjnych (punktach). Uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega więc na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 2). Komentowany przepis w punkcie 3 jako odrębną postać uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przewiduje stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania. Wymieniony przepis przyznaje więc sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłość, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności. Jak trafnie podkreśla się w piśmiennictwie ta forma rozstrzygnięcia będzie miała miejsce wówczas, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę (por. A. Kabat, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, teza 2, Lex 2016). W związku ze zmianą redakcji art. 149 § 1 P.p.s.a. utraciły aktualność te poglądy orzecznictwa, zgodnie z którymi w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W obecnym stanie prawnym Sąd rozpoznający sprawę ze skargi na bezczynność i uwzględniający tę skargę, w ramach stosowania art. 149 § 1 P.p.s.a. realizuje tę spośród kompetencji określonych w punktach 1-3 tego przepisu, która jest adekwatna do stanu istniejącego w chwili orzekania przez Sąd. Nie ma zatem obecnie potrzeby umarzania postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę, gdyż w takiej sytuacji Sąd nie podejmuje rozstrzygnięcia w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a kompetencją adekwatną do tego stanu rzeczy jest kompetencja do stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (o art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), wprowadzona do polskiego porządku prawnego wskazaną wyżej ustawą zmieniającą z 2015 r. (por. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt O OSK [...] – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro po wniesieniu przez J. A. skargi w niniejszej sprawie PINB w dniu [...] września 2016 r. wydał decyzję [...], którą zatwierdził projekt budowlany zamienny budowy chodnika przy drodze powiatowej nr [...] K.-Z. wieś Z. na działkach nr [...], [...] i [...], udzielił P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy realizacji ww. chodnika oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, to brak było podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Relewantny prawnie w niniejszej sprawie jest również fakt, że tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 97/15, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. A. na przewlekłość Inne w przedmiocie legalności budowy, zobowiązał organ do wydania w terminie 2 miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem decyzji kończącej postępowanie legalizacyjne w sprawie budowy chodnika we wsi Z. w ciągu drogi powiatowej nr [...] K.-Z. oraz stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa.

Stosownie do przepisu art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W świetle powołanego przepisu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. , jak i Sąd rozpoznający niniejszą sprawę związani są oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w powyższym wyroku Sądu z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 97/15.

Zważywszy, że przedmiotem skargi J. A. jest bezczynność PINB po wydaniu przez Sąd powołanego wyroku, nie zaś niewykonanie tego wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 P.p.s.a., stwierdzić należy, że dla Sądu rozstrzygającego w niniejszej sprawie wiążący jest ustanowiony w wydanym wyroku dwumiesięczny termin dany organowi nadzoru budowlanego, liczony od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, do wydania decyzji kończącej postępowanie legalizacyjne w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd zobowiązany był zbadać, czy PINB z jednej strony uwzględnił termin załatwienia sprawy określony w powołanym wyroku z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 97/15, z drugiej zaś, czy nie uchybił terminom określonym w K.p.a. w Prawie budowlanym.

Z akt sprawy wynika, że doręczenie organowi powyższego prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy nastąpiło w dniu 14 grudnia 2016 r. Zatem dwumiesięczny termin do wydania decyzji mijał organowi w dniu 14 lutego 2016 r.

PINB decyzją z dnia [...] 2016 r., nr [...] PINB, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., zobowiązał [...] do sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budowy chodnika we wsi Z. w ciągu drogi powiatowej nr [...] K.-Z., przedłożenia ostatecznej decyzji rozszerzającej decyzje Burmistrza [...]. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr [...] z dnia [...] 2006 r. oraz przedłożenia dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, na których zgodnie z projektem budowlanym zamiennym będzie realizowana przedmiotowa inwestycja, w terminie do dnia 9 maja 2016 r.

W ocenie Sądu wydanie tej decyzji stanowiło wykonanie zobowiązania określonego w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 97/15. W wyroku tym Sąd w uzasadnieniu wyjaśnił, że organ nadzoru budowlanego prowadząc w trybie art. 51 P.b. postępowanie legalizacyjne w sprawie budowy chodnika (...) winien przede wszystkim ustalić na jakim odcinku objętym pierwotnym, a następnie wyeliminowanym pozwoleniem na budowę roboty budowlane zostały wykonane i w jakim zakresie. Po poczynieniu tych ustaleń i uwzględniając przesłanki stwierdzenia nieważności pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę chodnika z dnia 7 listopada 2006 r. organ winien w zależności od ustaleń dokonać sprawdzenia pierwotnego projektu (o ile inwestycja została już zrealizowana w całości i zgodnie z nim), względnie nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz w każdym z tych przypadków nałożyć obowiązek przedłożenia pozostałych dokumentów określonych w art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 P.b., celem zweryfikowania czy inwestor dysponuje prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sprawdzenia zgodności projektu budowlanego, lub projektu budowlanego zamiennego z decyzją lokalizacyjną oraz - w razie potrzeby – nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W świetle powyższego PINB zastosował się do zaleceń Sądu.

Niemniej, przypominając, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w postępowaniu legalizacyjnym prowadzonym na podstawie art. 50-51 P.b., które obejmuje nie tylko wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., lecz i następnie decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, obowiązkiem Sądu było zbadanie jak przebiegało to postępowanie.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 28 kwietnia 2016 r. PINB przedłużył inwestorowi termin określony w decyzji z dnia [...] 2016 r. do dnia 31 lipca 2016r., aby umożliwić [...] przedłożenie wymaganych decyzją dokumentów. W orzecznictwie przyjmuje się, że termin określony w art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. ma charakter procesowy i w związku z tym, jeżeli zajdzie taka potrzeba, na wniosek strony termin ten może być przedłużony, aby umożliwić stronie wykonanie nałożonych obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2012 r., II OSK 2113/10, Lex nr 1123114, również wyrok NSA z dnia 22 października 2015 r., II OSK 367/14, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji, skoro inwestor wystąpił z wnioskiem o przedłużenie terminu i wyjaśnił, że istnieje konieczność aktualizacji map do celów projektowych zgodnie ze stanem faktycznym na potrzeby sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, Sąd nie widzi podstaw, by kwestionować działania PINB w tym zakresie.

Zważyć należy, że z zachowaniem przedłużonego przez PINB terminu [...] w dniu 28 lipca 2016 r. przedłożył wymagane dokumenty. W dniu 29 lipca 2016 r., a więc dzień później organ zawiadomił strony – zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. – o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, co do zebranych dowodów.

Zgodnie art. 51 ust. 4 P.b. po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Postępowanie legalizacyjne stanowiącego kolejny etap po wydaniu decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, prowadzone na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. może mieć zatem charakter postępowania prowadzonego na wniosek inwestora lub z urzędu.

Wobec braku w aktach sprawy formalnego wniosku inwestora o sprawdzenie wykonania nałożonych decyzją z dnia [...] 2016 r. obowiązków uznać należy, iż do wszczęcia kolejnego etapu postępowania legalizacyjnego doszło w kontrolowanej sprawie z urzędu.

Co za tym idzie do postępowania tego, jako wszczynanego z urzędu, znajduje zastosowanie przepis art. 61 § 4 K.p.a. Stanowi on, że o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjęto, że datą wszczęcia postępowania jest data podjęcia przez organ pierwszej czynności w sprawie, przy czym czynność ta powinna spełniać odpowiednie (ogólne) wymagania (w postanowieniu NSA z dnia 4 marca 1981 r., SA 654/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 15, stwierdzono, że: "Wobec faktu, że kodeks postępowania administracyjnego nie rozstrzyga sposobu ustalania daty wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu, za datę taką można uznać dzień pierwszej czynności urzędowej dokonanej w sprawie, której postępowanie dotyczy, przez organ do tego uprawniony, działający w granicach przysługujących mu kompetencji, pod warunkiem, że o czynności tej powiadomiono stronę"; w orzeczeniu NSA, SA 152/81, GP 1982, nr 1, przyjęto, że: "Ustalając datę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu bierze się pod uwagę pierwszą czynność dokonaną przez organ administracji państwowej na zewnątrz w stosunku do strony. Korespondencja wewnętrzna pomiędzy organami nie skutkuje wszczęcia postępowania". Również czynności przygotowawcze urzędu zmierzające do ustalenia, czy postępowanie ma być wszczęte, nie oznaczają wszczęcia postępowania (por. E. Izseron, J. Starościak, A. Matan Lex: Komentarz do art. 61 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że za datę, od której powinno się liczyć bieg terminu do wydania przez PINB decyzji w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. należy uznać datę skierowania do stron postępowania zawiadomień w trybie art. 10 § 1 K.p.a. (pismo z dnia 29 lipca 2016 r.).

Z akt sprawy wynika przy tym, że ostatnie doręczenie tegoż zawiadomienia nastąpiło w dniu 4 sierpnia 2016 r., co oznacza, iż do dnia 11 sierpnia 2016 r. organ winien oczekiwać na ewentualne zajęcie przez strony stanowiska w sprawie.

W myśl art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 K.p.a.). W myśl zaś art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Z akt sprawy wynika, że PINB zakończył postępowanie decyzją z dnia 14 września 2016 r. nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. zatwierdził projekt budowlany zamienny budowy chodnika przy drodze powiatowej nr [...] K.-Z. wieś Z. na działkach nr [...], [...] i [...], przedłożony przez P. , udzielił [...] pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy realizacji ww. chodnika oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że organ naruszył przepis art. 35 § 3 K.p.a., albowiem miesięczny termin do wydania decyzji upłynął w dniu 29 sierpnia 2016 r., tymczasem wskazana wyżej decyzja została wydana 16 dni później – 14 września 2016 r. W tym też czasie organ pozostawał w bezczynności, co Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził w pkt I. wyroku.

Mając zaś na względzie, że okres pozostawania przez organ nadzoru budowlanego w zwłoce był stosunkowo nieznaczny (16 dni) Sąd na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie nie miało charakteru rażącego (pkt II wyroku).

Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804) Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w łącznej kwocie [...]zł (jako sumę: [...] zł – wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł – wpisu od skargi i [...] zł – opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).

Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę w pozostałym zakresie. Mając na względzie, że zwłoka PINB w załatwieniu sprawy nie była znaczna, a skarżący nie wykazał, by spowodowała wobec niego negatywne skutki, Sąd uznał w świetle art. 149 § 2 P.p.s.a., że przyznanie od organu na rzecz skarżącego jakiejkolwiek sumy pieniężnej za niezasadne.