Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 198/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpatrzenia wniosków postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 3 lipca 2023 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów wskazując, że składa ją "W odpowiedzi na spóźnione, nie merytoryczne, gołosłowne pismo organu z 15 czerwca 2023 r.". Wniósł o zobowiązanie Ministra do rozpoznania, z czynnym udziałem wnioskodawcy, wniosków składanych do Ministerstwa od 2002 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że przedmiotowa skarga została złożona w związku z odpowiedzią na jego poprzednią korespondencję udzieloną pismem z 15 czerwca 2023 r., które stanowi odpowiedź Ministra Finansów na wystąpienia skarżącego z 18 maja 2023 r. nr K-13526.1.05.2023 i K-13526.1.2.05.2023 oraz z 28 maja 2023 r. nr K-13536.05.2023 oraz, że ma charakter wyjaśniający. Podał, że poinformowano w nim T. K., że pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 26 kwietnia 2023 r. nr DKS4.057.10.2023.KUK DKS4.056.6.2023.KUK, do którego się odnosi, stanowiło jedynie informację o pozostawieniu bez rozpoznania jego wcześniejszej korespondencji i nie przysługuje od niej żaden środek zaskarżenia. Wyjaśniono także zakres działania Ministra Finansów oraz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Poinformowano również, że zawiadomienie o popełnieniu na szkodę skarżącego przestępstwa kradzieży należy kierować do właściwych organów ścigania.

Jednocześnie organ przedstawił przebieg postępowania wskazując konkretne pisma i stwierdził, że skarżący w swoich licznych wystąpieniach podnosił wiele kwestii dotyczących m.in. kradzieży własności intelektualnej w postaci patentów, odnosił się także do działania różnych organów i podmiotów gospodarczych. Podał, że w celu ustalenia charakteru przedmiotowych wystąpień oraz trybu ich rozpatrzenia, organ wzywał skarżącego do sprecyzowania charakteru tych pism, jednakże w odpowiedzi skarżący składał kolejne, nie precyzując poprzednich.

Minister podkreślił, że w związku z wymienioną korespondencją skarżącego podejmowane były działania w celu ustalenia jej charakteru oraz udzielano skarżącemu wyjaśnień i informacji. Fakt, że podjęte w ramach posiadanych kompetencji działania i udzielone mu wyjaśnienia nie spełniają jego oczekiwań nie świadczy o bezczynności organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775) dalej: "k.p.a.", a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Ministra Finansów w związku ze sposobem załatwienia korespondencji skarżącego, który to nie mieści się w żadnej z ww. kategorii, gdyż jako korespondencja skargowa jest rozpatrywana w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski".

Czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienie skargi złożonej w opisywanym trybie. Stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 k.p.a.). Oznacza to, że podejmowane w trybie 237 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się bowiem sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a.

W rezultacie przedmiotowa skarga, jako nienależąca do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Nadmienić należy, że z akt sprawy wynika, iż organ w ramach posiadanych kompetencji starał się ustalić charakter tych pism i udzielać mu stosownych wyjaśnień i informacji (vide: pisma z 21 lutego 2023 r. i z 24 marca 2023 r.).

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.