Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 846/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. L. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2002 r. o sygn. akt II SA 544/02 postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2005 r. K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2002 r. o sygn. akt II SA 544/02, wydanym w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie mianowania na niższe stanowisko.

W skardze o wznowienie postępowania K. L. powołał – jako podstawę wznowienia postępowania – art. 273 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazując te przepisy skarżący podniósł, że "(...) wyrok został oparty na podstawie takiego środka dowodowego, z którego strona skarżącą nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (...), a został przyjęty za dowód do oddalenia skargi, przez rozkaz personalny nr [...] wydany obecnie w dn. [...] kwietnia 2005 r. Strona przeciwna poświadczyła nieprawdę, przekazując Sądowi niewiarygodny dowód doręczenia rozkazu (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia

i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 271 powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli:

1. w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony

z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać

się wyłączenia,

2. strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Wznowienia postępowania można żądać również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 powołanej ustawy). Można żądać wznowienia postępowania także na tej podstawie,

że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2).

Ustawa wskazuje również, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Zgodnie natomiast z art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.

Stosownie do art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci.

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie.

Jakkolwiek w przedmiotowej sprawie wnioskodawca formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia, to – w świetle uzasadnienia skargi – w istocie podstawa ta nie występuje. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza natomiast,

że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Takie stanowisko prezentowane było również w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. I CZ 122/67 OSNCP 1968/8-9 poz. 154).

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie

art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 271,

art. 272 § 1 i § 2, art. 273 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.