Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2768/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i wydalenia postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący C. N. w sprawie ze skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013r. o odmowie nadania skarżącemu statusu uchodźcy w RP, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym (w formie zwolnienia od kosztów sądowych).

W uzasadnieniu wniosku podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w tej sprawie, ponieważ przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy i nie uzyskuje dochodu.

Stwierdzono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, że osoba, która wnosi skargę do sądu administracyjnego powinna partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Referendarz stwierdza, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone w powołanym przepisie, pozwalające na przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niewątpliwie uiszczenie kosztów sądowych naraziłoby go na uszczerbek utrzymania koniecznego.

Z przedstawionych powodów, referendarz sądowy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeł jak w postanowieniu.