Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 823/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 sierpnia 2024 r. M. S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 23 września 2024 r., przy piśmie z dnia 26 września 2024 r., Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15 akt sądowych) wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącej na podany w skardze adres do korespondencji w dniu 30 września 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 7 października 2024 r.

W następstwie ww. wezwania skarżąca, w piśmie z dnia 2 października 2024 r., oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na otrzymane od organu wezwanie w sprawie dotyczącej złożonego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do skargi, jako pisma należącego do katalogu pism kwalifikowanych, nie ma bowiem zastosowania rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wynika to z art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Siedmiodniowy termin do opłacenia skargi, wobec doręczenia skarżącej wezwania w tym zakresie w dniu 30 września 2024 r., minął bezskutecznie w dniu 7 października 2024 r. (poniedziałek), albowiem skarga nie została opłacona.

Skarżąca nie opłaciła zatem skargi w wymaganym terminie, natomiast w piśmie z dnia 2 października 2024 r. oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na otrzymane od organu wezwanie w sprawie dotyczącej złożonego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 2 października 2024 r. oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Podkreślić w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.

W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.