Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1239/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze kasacyjnej J. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 703/20 w sprawie ze skargi J. Ś. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 czerwca 2020 r. nr 1201-IOV-4.4103.136.2019.22 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 5 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 703/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. Ś. (dalej: strona, podatnik) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 czerwca 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2014 r.

Od powyższego wyroku strona wniosła skargę kasacyjną, w której treści znajdował się również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że sytuacja finansowa podatnika jest obecnie trudna, a kwota podatku, który winien on zapłacić na rzecz Skarbu Państwa z tytułu rzekomego zawyżenia podatku od towarów i usług przewyższa jego możliwości materialne. Ponadto skarżący w wyniku działań P. B., K. S. i G. K. (kontrahentów) poniósł wiele negatywnych skutków. Powołano się także na trudną sytuację gospodarczą Rzeczpospolitej Polskiej spowodowaną wystąpieniem pandemii COVID-19. Strona pozbawiona została w znacznym stopniu środków umożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanej decyzji nie może zostać uwzględniony, gdyż nie zawiera on żadnego rzeczowego uzasadnienia, lecz jedynie same ogólnikowe stwierdzenia. Nie przedstawiono w nim żadnych konkretnych twierdzeń co do sytuacji majątkowej podatnika, a tym bardziej żadnych dokumentów na potwierdzenie takiego stanu rzeczy jak "trudna sytuacja finansowa".

Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji gdy strona nawet nie podejmuje próby wskazania na okoliczności dotyczące jej własnego stanu majątkowego i odniesienia go do "ciężaru wykonania" zaskarżonej decyzji, to tak sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w oczywisty sposób nie może zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Bartosz Wojciechowski (spr.)

sędzia NSA