Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 246/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 90 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1010
law: Ustawa z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 stycznia 2023 r. nr SKO.FD/41.4/127/2022/19659 w przedmiocie określenia kwoty dotacji nadmiernie pobranej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. K. (dalej "Skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") wydana w przedmiocie określenia kwoty dotacji do zwrotu jako część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 r.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Decyzją z dnia 12 października 2022 r. Prezydent Miasta R. (dalej również jako "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a."), art. 60, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 67 oraz art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021r. poz. 1634 ze zm., dalej "u.f.p."), określił Skarżącej kwotę dotacji do zwrotu jako część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 roku w odniesieniu do prowadzonych na terenie R. szkół: Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w R. w wysokości 36.114,00 zł i Prywatna Szkoła Policealna dla Dorosłych "[...]" w R. w wysokości 1.521,00 zł.

2. W odwołaniu od tej decyzji Skarżąca wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając:

a) naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. wyrażające się zwłaszcza w nieustaleniu całokształtu okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla sprawy,

b) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, co doprowadziło organ do poczynienia nieuprawnionych ustaleń faktycznych - dotyczących uznania, iż Skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości, podczas gdy słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali ustawowo wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu oraz zostali prawidłowo dopuszczeni do egzaminów semestralnych, a następnie uzyskiwali promocję, co znajduje potwierdzenie w załączonych do odwołania dokumentach oraz we wnioskowanych dowodach,

c) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 k.p.a., art. 7a k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 k.p.a. i art. 11 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy przez brak przyjaznej wykładni prawa,

d) naruszenie art. 81a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie do zakwestionowanej części dotacji,

e) naruszenie zasady demokratycznego państwa prawa i zasady legalności wyrażonych w art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz naruszenie art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji od strony faktycznej i prawnej poprzez nieprzedstawienie w uzasadnieniu dokładnego wyliczenia żądanej dotacji do zwrotu, a także niepołączenie konkretnych dokumentów z ustaleniami Krajowej Administracji Skarbowej - co łącznie uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu i zrozumienie tych motywów, uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji oraz prowadzi do naruszenie interesu Skarżącej;

f) naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez zażądanie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji, podczas gdy stwierdzenie okoliczności, o których mowa w art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. następuje dopiero w decyzji ostatecznej, tj. decyzji organu odwoławczego.

Z ostrożności procesowej, w oparciu o treść art. 75 § 1 k.p.a., Skarżąca wniosła o dopuszczenie przez organ odwoławczy środków dowodowych:

- dowodu z kserokopii protokołów uchwał rad pedagogicznych wraz z załącznikami w sprawie klasyfikacji i promowania słuchaczy,

- dowodu z przesłuchania świadków w osobach słuchaczy, którzy zdaniem organu pierwszej instancji nie spełnili wymaganej ustawowo 50% frekwencji, bowiem podpisali się jedynie krzyżykiem w dzienniku lekcyjnym, na okoliczność potwierdzenia, że słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu.

3. Organ odwoławczy decyzją z dnia 30 stycznia 2023 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. przekazał Urzędowi Miasta w R. sprawozdanie z audytu przeprowadzonego u Skarżącej w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi w 2017 r. Następnie zawiadomieniem z dnia 25 lipca 2022 r. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie określenia dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2017 r. i zwrócił się do Skarżącej o przedłożenie dzienników obowiązkowych zajęć dydaktycznych prowadzonych szkół wraz z listami obecności, na których uczniowie własnoręcznie potwierdzali obecność na tych zajęciach.

Rozważając w pierwszej kolejności kwestę przedawnienia, organ odwoławczy wskazał, że Prezydent Miasta R. pismem z dnia 1 grudnia 2022 r. - stosownie do art. 70c Ordynacji podatkowej - zawiadomił, że z dniem 24 marca 2022 r., na skutek wystąpienia przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej., w związku z wszczęciem przez Prokuraturę Rejonową w G., postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. śledztwa w sprawie:

I. narażenia w okresie od stycznia 2017 r. do grudnia 2017 r. w S., O., P., Z., W., C., W., T., M., R. i R. przez A. K. (wówczas posługująca się nazwiskiem C.) zamieszkałą w G., finansów publicznych na uszczuplenie poprzez nienależne pobranie w nadmiernej wysokości dotacji oświatowych dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych w kwocie łącznej 996.839,70 złotych poprzez nieprawidłowe ustalenie liczby słuchaczy i nieprawidłowe ewidencjonowanie obecności uczniów oraz przedłożenia nierzetelnych dokumentów dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego dysponentom środków publicznych poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, tj. o czyn z art. 82 § 1 Kodeksu karnego skarbowego i po zastosowaniu art. 8 § 1 Kodeksu karnego o czyn z art. 297 §1 Kodeksu karnego;

II. narażenia w okresie od stycznia 2017 r. do grudnia 2017 r. w B., Brzegu, B., C., C., E., I., J., L., M., O., O., O., P., P., R., R., S., S., T., T., W., W., W. , W., Z., Z. i Z. przez [...] A. K. (wówczas posługująca się nazwiskiem C.) zamieszkałą w G., jako organ prowadzący prywatne szkoły, finansów publicznych na uszczuplenie poprzez niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie środków publicznych w kwocie łącznej 1.264.092,23 złotych stanowiących dużą wartość, w tym na wypłatę wynagrodzenia dyrektora, na reklamę, na reprezentację szkół oraz nieudokumentowanie środków na cele oświatowe, przyznanych przez jednostki samorządu terytorialnego dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, tj. o czyn z art. 82 § 1 Kodeksu karnego skarbowego w związku z art. 37 §1 pkt. 1 Kodeksu Karnego skarbowego - doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu zwrotu dotacji, w część pobranej w nadmiernej wysokości, przyznanej w 2017 r. z budżetu Miasta R. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej Prywatnemu Liceum Ogólnokształcącemu dla Dorosłych z siedzibą w R. oraz Prywatnej Szkole Policealnej dla Dorosłych "[...]" z siedzibą w R., dla których osobą prowadzącą była Skarżąca.

Organ wyjaśnił, iż zawiadomienie to zostało wysłane zarówno Skarżącej oraz jej pełnomocnikowi S. K. (doręczone w dniu 19 grudnia 2022 r.) i stwierdził, iż wbrew twierdzeniom Skarżącej zawartym w piśmie z dnia 11 stycznia 2023 r. nie doszło do przedawnienia zobowiązania.

Organ odwoławczy, powołując się na ustalenia organu pierwszej instancji, wskazał, że w badanym okresie do systemu internetowego wspomagającego proces dotowania w Mieście R. przedstawiciele Liceum Ogólnokształcącego i Szkoły Policealnej wprowadzali informacje o uczniach wraz z danymi osobowymi pozwalającymi na identyfikację tych osób, w stosunku do których występowali o dotację w danym miesiącu. W oparciu o te dane dotowany generował zbiorcze sprawozdanie, które po podpisaniu przez Skarżącą przedkładano w urzędzie. Były to comiesięczne oświadczenia o faktycznej liczbie uczniów prowadzonych przez nią szkół i o liczbie uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych (sprawozdania z liczby uczniów). Sprawozdania te stanowiły podstawę naliczenia i wypłaty dotacji. W oparciu o przedkładane oświadczenia ustalono liczbę uczniów dotowanych szkół i liczbę uczniów, na które przysługiwało prawo do dotacji (tj. liczbę uczniów uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, który to fakt miał mieć potwierdzenie w ich podpisach na listach obecności).

Pismem z dnia 25 lipca 2022 r. organ zwrócił się do Skarżącej z wnioskiem o przedłożenie dzienników obowiązkowych zajęć edukacyjnych Szkoły Policealnej i Liceum Ogólnokształcącego, dotyczących roku szkolnego 2016/2017 wraz z listami obecności, na których uczniowie własnoręcznie potwierdzali obecność na tych zajęciach. W odpowiedzi na wskazane pismo Skarżąca przedłożyła:

- Dziennik zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 dla Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych (kl. 3A): semestr 5 (17 słuchaczy) i semestr 6 (34 słuchaczy),

- Dziennik zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 semestr 5 dla Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych (kl. 3B): semestr 5 (21 słuchaczy), brak semestru 6 (w semestrze 6 połączono słuchaczy klasy 3B ze słuchaczami klasy 3A),

- Dziennik zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 dla Prywatnej Szkoły Policealnej dla Dorosłych "[...]", specjalność [...] (kl. 2B[...]): semestr 3 (11 słuchaczy).

Strona przedłożyła również księgi uczniów: Księgę uczniów Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych w R., tom drugi, zawierającą wpisy na pozycjach numerowanych od 230 do 701 oraz Księgę uczniów Prywatnej Szkoły Policealnej dla Dorosłych "[...]" w R., tom drugi, zawierającą wpisy na pozycjach numerowanych od 58 do 265.

W oparciu o ww. dowody ustalono, że przedłożona dokumentacja była prowadzona w sposób, który nie pozwala na potwierdzenie prawidłowości danych wykazywanych w miesięcznych informacjach o liczbie uczniów, stanowiących podstawę naliczania dotacji w 2017 r. Na stronach opisanych "5. Wykaz uczęszczania słuchaczy — (miejsce do wpisania nazwy przedmiotu)", u góry znajdują się rubryki przeznaczone na wpisanie dat, w których odbywały się poszczególne zajęcia z tego przedmiotu (na każde z zajęć przewidziana jest odrębna kolumna), a poniżej są rubryki przeznaczone na potwierdzanie przez słuchaczy obecności na tych zajęciach ich własnoręcznym podpisem. We wszystkich dziennikach, pomimo wyraźnego oznaczenia przeznaczenia tych rubryk ("Podpis słuchacza"), w stosunku do każdego z przedmiotów nie ma podpisów słuchaczy, ale zamiast nich znajdują się znaki "+".

W ocenie organu odwoławczego na podstawie przedłożonych przez Skarżącą dokumentów prawidłowo ustalono, że w 2017 r. na uczniów, którzy nie potwierdzili własnoręcznymi podpisami na listach obecności co najmniej 50% frekwencji na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych do realizacji w danym miesiącu, pobrano dotację w łącznej kwotach: 36.113,92 zł w stosunku do Liceum Ogólnokształcącego i 1.521,30 zł w stosunku do Szkoły Policealnej i jest to dotacja pobrana w nadmiernej wysokości. Jest to bowiem dotacja otrzymana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, tj. w art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten przewiduje objęcie dotowaniem uczniów którzy osiągnęli co najmniej 50% frekwencję na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w danym miesiącu, która to frekwencja musi być potwierdzona ich własnoręcznymi podpisami na liście obecności na tych zajęciach. W rozpatrywanej sprawie wszystkie przypadki pobrania w 2017 r. przez Liceum Ogólnokształcące i Szkołę Policealną dotacji na uczniów dotyczyły przypadków, w których uczniowie ci nie potwierdzili własnoręcznymi podpisami wymaganej obecności na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych.

Organ odwoławczy odniósł się do pozostałych zarzutów odwołania i uznał je za bezzasadne. Odmówił również przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącą dowodów. W ocenie organu odwoławczego przeprowadzenie wskazanych przez pełnomocnika dowodów: z kserokopii protokołów uchwał rad pedagogicznych wraz z załącznikami w sprawie klasyfikacji i promowania słuchaczy, a także dowodu z przesłuchania świadków w osobach słuchaczy, którzy zdaniem organu pierwszej instancji nie spełnili wymaganej ustawowo 50% frekwencji, bowiem podpisali się jedynie krzyżykiem w dzienniku lekcyjnym, w celu ustalenia, iż słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu byłoby sprzeczne z prawem.

Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że w toku postępowania stwierdzono również nieprawidłowości w zakresie wykorzystania dotacji udzielonej z budżetu Miasta R. w 2017 r. Liceum Ogólnokształcącemu i Szkole Policealnej. Mianowicie Skarżąca w rozliczeniach dotacji otrzymanych w tym okresie wykazała po stronie wydatków łącznie kwotę 10.356,02 zł, która nie mogła być pokryta ze środków dotacji, ponieważ nie potwierdzono, iż były to wydatki związane z realizacją zadań dotowanych szkół w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym część nie była w ogóle wydatkiem. Zakwestionowane i opisane w tabeli 4 i 5 decyzji organu pierwszej instancji pozycje w łącznej kwocie 10.356,02 zł, przedstawione przez Skarżącą do rozliczenia dotacji udzielonej w 2017 r., należałoby uznać za część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Biorąc jednak pod uwagę, że w 2017 r. z budżetu Miasta R. szkołom Skarżącej prowadzonym w R. z budżetu Miasta R. udzielono dotacji w kwotach: 36.113,92 zł (Liceum Ogólnokształcące) oraz 1.521,30 zł (Szkoła Policealna) i ustalono, że 100% środków otrzymanych przez te szkoły podlega zwrotowi do budżetu Miasta R. jako część dotacji pobrana w nadmiernej wysokości, nie ma możliwości żądania zwrotu z tytułu nieprawidłowego wykorzystania dotacji, gdyż stanowiłoby to żądanie zwrotu w wysokości przekraczającej kwoty faktycznie przekazanych środków.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. wyrażające się zwłaszcza w nieustaleniu całokształtu okoliczności faktycznych, mających istotne znaczenie dla sprawy i arbitralne uznanie, iż organ prowadzący pobrał dotację oświatową za rok 2017 w nadmiernej wysokości, podczas gdy w postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje zasada kontradyktoryjności mająca zastosowanie w sprawach cywilnych; organ administracji publicznej ma obowiązek z urzędu przeprowadzać i gromadzić zupełny materiał dowodowy, co znajduje potwierdzenie we wskazanych orzeczeniach sądów administracyjnych. Skarżąca podała, że zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 13 września 2017 r., sygn. I SA/Gl 1452/16: "(...) z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że to na organie ciąży obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.) i dopiero po spełnieniu tego standardu rozpatrzenie całego materiału dowodowego w kontekście wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności (art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.). Co prawda trudno nałożyć na organ obowiązek nieograniczonego poszukiwania dowodów (dokumentów), tym bardziej korzystnych dla strony, które sama strona ma obowiązek sporządzić, archiwizować i w razie potrzeby przedstawić organowi, ale mając na uwadze powołane ostatnio regulacje, należy przyjąć, że na organie administracyjnym ciąży w takim przypadku obowiązek wezwania strony o przedstawienie tejże dokumentacji. Brak wezwania strony o przedstawienie dowodów albo zbyt ogólne wezwanie może uzasadniać konieczność uzupełnienia przeprowadzenia postępowania dowodowego'". Ponadto dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji nie będą wynikać jedynie i zawsze wyłącznie z dokumentacji organizacyjnej, przebiegu nauczania i finansowej szkoły, tj. dane takie mogą wynikać np. z przesłuchania osób czy udzielania pisemnych wyjaśnień (zob. w uzasadnieniu wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. I SA/Gl 1220/16 oraz w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1828/14. LEX nr 1986710), zgodnie zaś z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2005 r., sygn. II OSK 226/05: "całkowicie niedopuszczalne jest interpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony postępowania",

b) art. 78 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie do złożonych istotnych wniosków dowodowych Skarżącej, podczas gdy przedmiotem ww. dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy,

c) art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, co doprowadziło organ do poczynienia w zaskarżonej decyzji nieuprawnionych ustaleń faktycznych - dotyczących uznania przez organ, iż Skarżąca pobrała dotację w nadmiernej wysokości na kwotę 37.635,00 zł, podczas gdy słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali ustawowo wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu oraz zostali prawidłowo dopuszczeni do egzaminów semestralnych, a następnie słusznie uzyskiwali promocję, co znajduje potwierdzenie w załączonych do odwołania dokumentach oraz we wnioskowanych dowodach,

d) art. 7, art. 7a, art. 8, art. 10 i art. 11 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego poprzez brak przyjaznej wykładni prawa; zgodnie zaś z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2005 r., sygn. II OSK 226/05: "całkowicie niedopuszczalne jest interpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony postępowania",

e) art. 81a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie do zakwestionowanej części dotacji, zwłaszcza iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2005 r., sygn. II OSK 226/05: "całkowicie niedopuszczalne jest interpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony postępowania"; Skarżąca na poparcie zarzutu powołała się na komentarze do tego przepisu: M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowiez, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, Opublikowano: LEX/el. 2021 oraz M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2021,

f) art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy roszczenie Miasta R. o zwrot dotacji oświatowej dochodzonej decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia 12 grudnia 2022 r. uległo już przedawnieniu w związku z doręczeniem zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z dnia 30 stycznia 2023 r. pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 3 lutego 2023 r., a zatem w warunkach przedawnienia,

g) zasady demokratycznego państwa prawa i zasady legalności wyrażonych w art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz naruszenie art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji od strony faktycznej i prawnej poprzez nieprzedstawienie w uzasadnieniu decyzji dokładnego wyliczenia żądanej kwoty dotacji do zwrotu, a także niepołączenie konkretnych dokumentów z ustaleniami Krajowej Administracji Skarbowej (w powiązaniu z konkretnymi dokumentami źródłowymi oraz z podziałem na kwoty, tj. jaka kwota dotyczy zwrotu z tytułu słuchaczy, którzy nie spełnili wymaganej frekwencji, jaka kwota dotyczy słuchaczy, którzy nie zostali wpisani do księgi słuchaczy, jaka dotyczy słuchaczy, którzy zostali skreśleni z listy słuchaczy, jaka tych co zrezygnowali z usług oświatowych świadczonych przez szkołę, jaka kwota dotyczy słuchaczy, którzy byli ujęci w księdze słuchaczy i zostali wykazani do obliczenia dotacji w 2017 r., ale nie zostali wpisani w dzienniku lekcyjnym lub/i nie widnieli na liście obecności) - co łącznie uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu pierwszej instancji i zrozumienie tych motywów, uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji oraz prowadzi do naruszenia interesu Skarżącej.

2) przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 2017 r. poz. 201 z późn. zm., dalej również "o.p.") poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia Miasta R. z dnia 1 grudnia 2022 r. było prawidłowo sporządzone, zostało sporządzone w trybie ww. przepisów, zawierało wszystkie niezbędne elementy (w tym wywodzone wprost z zasad rangi konstytucyjnej) i skutkowało w przedmiotowej sprawie zawieszeniem biegu terminu przedawnienia do dotacji za 2017 r., podczas gdy we ww. zawiadomieniu brakowało informacji, iż Naczelnik Wydziału Edukacji i Kultury K. F., podpisując ww. zawiadomienie, działała z upoważniania Prezydenta Miasta R. (brak stosownej pieczątki w tym zakresie oraz brak informacji dot. upoważnienia ze strony Prezydenta Miasta R. do wystosowania ww. zawiadomienia), a właśnie te elementy uznawane są w orzecznictwie sądowo-administracyjnym za niezbędne i konieczne dla wywołania skutku zawieszenia terminu biegu przedawnienia (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2019 r. o sygn. I SA/Bd 245/19 oraz wyrok NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. I FSK 1823/09),

b) błędne zastosowanie art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez zażądanie w decyzji zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w terminie 15 dni od dnia doręczenia skarżonej decyzji, podczas gdy stwierdzenie okoliczności, o których mowa w art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p., następuje dopiero w decyzji ostatecznej, tj. decyzji organu odwoławczego; Skarżąca na poparcie zarzutu powołała orzeczenia sądów administracyjnych.

Skarżąca podkreśliła, że zakwestionowane przez organ obecności słuchaczy na zajęciach jest nieuzasadnione. Słuchacze byli obecni na wszystkich zajęciach, a potwierdzeniem tego stanu rzeczy są załączone do odwołania protokoły z uchwał rad pedagogicznych wraz z załącznikami oraz wnioskowane dowody.

5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zarzuty skargi okazały się bezzasadne.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do zasadności określenia Skarżącej kwoty dotacji do zwrotu jako część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 roku w odniesieniu do prowadzonych na terenie R. szkół: Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w R. w wysokości 36.114,00 zł i Prywatna Szkoła Policealna dla Dorosłych "[...]" w R. w wysokości 1.521,00 zł.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd przyznał rację organom.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu przedawnienia, w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, istniała możliwość orzekania przez organ odwoławczy w kwestii określenia Skarżącej kwoty dotacji do zwrotu jako część dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 r.

Zgodnie z art. 60 pkt 1 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie.

W myśl zaś art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2. Stosownie do art. 252 ust. 5 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Według art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p., odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oraz następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

Decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma przy tym charakter deklaratoryjny, bowiem zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa.

Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., w tym do kwot dotacji podlegających zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej, natomiast decyzję w sprawie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa (art. 67 ust. 1 w związku z art. 60 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 4 u.f.p.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że - jak zostało to powyżej wskazane - decyzja orzekająca o zwrocie dotacji ma charakter deklaratoryjny, ale także, że w związku z tym do obliczenia terminu przedawnienia, podobnie jak w przypadku zobowiązań powstających z mocy prawa, powinien mieć zastosowanie art. 70 § 1 o.p., w myśl którego zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Sąd podziela ocenę prawną wyrażoną m.in. w wyrokach NSA z dnia 21 lutego 2020 r., sygn. akt I GSK 1649/19; z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt II GSK 2656/18; z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 4503/16; z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2583/18, że termin przedawnienia należności z tytułu dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (art. 252 u.f.p.) biegnie od końca roku kalendarzowego, w którym dotacja była przyznana i powinna zostać wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem.

Mając powyższe na względzie, należy zatem stwierdzić, że aby ostateczna decyzja organu wywołała wyrażony w niej skutek określenia zobowiązania do zwrotu, musi zostać wydana i doręczona przed upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 o.p. (por. wyroki NSA: z dnia 22 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2466/14; z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 333/14; z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 1683/14; z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt II FSK 2074/14; z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 38/15). Przy tym – co istotne – w przypadku decyzji określającej dotyczy to zarówno decyzji organu pierwszej, jak i drugiej instancji.

W sprawie dotacja dla szkół Skarżącej została przyznana w 2017 r. i powinna być w tym roku wykorzystana. Zatem termin przedawnienia zwrotu dotacji - przy odpowiednim stosowaniu art. 70 § 1 o.p. - upływał z końcem 2022 r.

Decyzja organu pierwszej instancji z dnia 12 października 2022 r. doręczona została stronie w dniu 27 października 2022 r. Z kolei decyzja organu odwoławczego – w dniu 3 lutego 2023 r.

Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta R. pismem z dnia 1 grudnia 2022 r., stosownie do art. 70c o.p., zawiadomił Skarżącą i jej pełnomocnika, że z dniem 24 marca 2022 r., na skutek wystąpienia przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 o.p., w związku z wszczęciem przez Prokuraturę Rejonową w G., postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. śledztwa w sprawie:

I. narażenia w okresie od stycznia 2017 r. do grudnia 2017 r. w (...) R. przez A. K. (wówczas posługująca się nazwiskiem C.) zamieszkałą w G., finansów publicznych na uszczuplenie poprzez nienależne pobranie w nadmiernej wysokości dotacji oświatowych dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych w kwocie łącznej 996.839,70 złotych poprzez nieprawidłowe ustalenie liczby słuchaczy i nieprawidłowe ewidencjonowanie obecności uczniów oraz przedłożenia nierzetelnych dokumentów dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego dysponentom środków publicznych poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, tj. o czyn z art. 82 § 1 Kodeksu karnego skarbowego i po zastosowaniu art. 8 § 1 Kodeksu karnego o czyn z art. 297 §1 Kodeksu karnego;

II. narażenia w okresie od stycznia 2017 r. do grudnia 2017 r. w (...) R., (...) przez A. K. (wówczas posługująca się nazwiskiem C.) zamieszkałą w G., jako organ prowadzący prywatne szkoły, finansów publicznych na uszczuplenie poprzez niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie środków publicznych w kwocie łącznej 1.264.092,23 złotych stanowiących dużą wartość, w tym na wypłatę wynagrodzenia dyrektora, na reklamę, na reprezentację szkół oraz nieudokumentowanie środków na cele oświatowe, przyznanych przez jednostki samorządu terytorialnego dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, tj. o czyn z art. 82 § 1 Kodeksu karnego skarbowego w związku z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu Karnego skarbowego - doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, przyznanej w 2017 r. z budżetu Miasta R. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej: Prywatnemu Liceum Ogólnokształcącemu dla Dorosłych z siedzibą w R. oraz Prywatnej Szkole Policealnej dla Dorosłych "[...]" z siedzibą w R., dla których osobą prowadzącą była Skarżąca.

Nie powinno budzić wątpliwości, że K. F. - Naczelnik Wydziału Edukacji i Kultury, podpisując zawiadomienie z dnia 1 grudnia 2022 r., nie działała w imieniu własnym, tylko w imieniu organu – Prezydenta Miasta R., co zresztą organ odwoławczy wyjaśnił w odpowiedzi na skargę.

Przesłanką zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 o.p. jest samo wszczęcie postępowania o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe, o którym strona została zawiadomiona, co w sprawie nastąpiło. Zawiadomienie z dnia 1 grudnia zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 grudnia 2022 r. (Skarżącej w dniu 7 grudnia 2022 r.). Treść zawiadomienia spełnia warunki określone w uchwale NSA I FPS 1/18 z 18 czerwca 2018 r.

Zatem w sprawie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 o.p., a zarzuty skargi dotyczące naruszenia tego przepisu oraz art. 70c o.p. są całkowicie chybione.

Przechodząc do meritum sprawy, Sąd stwierdza, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone z poszanowaniem obowiązujących norm i pozwalało na poczynienie ustaleń, które determinowały konieczność określenia Skarżącej kwoty dotacji do zwrotu jako części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 r.

Wbrew zarzutom skargi organy działały zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), a nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz dokonały swobodnej jego oceny (art. 80 k.p.a.), co zresztą znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) - organy szczegółowo wskazały dowody, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.

Wbrew twierdzeniom Skarżącej organ pierwszej instancji w wydanym rozstrzygnięciu dokonał dokładnego wyliczenia żądanej kwoty do zwrotu, które to wyliczenie nie budzi wątpliwości. Z kolei organ odwoławczy rozpatrzył sprawę ponownie i odniósł się do zarzutów odwołania, uznając je za bezzasadne (art. 15 k.p.a.).

Podstawą materialnoprawną żądania przez organ zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2017 r. jest art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (w wersji obowiązującej od 1 stycznia 2017 r. – zmiana ustawy opublikowana w Dz.U. z 2016 poz. 1010; dalej: "o.s.o"). Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w 2017 r. stanowił m.in., iż szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych niewymienione w ust. 2a otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia danego typu i rodzaju szkół w wysokości nie niższej niż 50% podstawowej kwoty dotacji dla szkół danego typu i rodzaju pod warunkiem, że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielenia dotacji informację o planowanej liczbie uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h i 3i. Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych musi być potwierdzone ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności na tych zajęciach.

Wymóg potwierdzenia obecności na zajęciach własnoręcznym podpisem na liście obecności wynikał także z obowiązującego w tym czasie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 29 sierpnia 2014 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1170; dalej: "rozporządzenie MEN"), gdzie w § 10 stwierdzono wyraźnie, że szkoła prowadzi dla każdego oddziału dziennik lekcyjny, w którym dokumentuje się przebieg nauczania w danym roku szkolnym (ust.1).

Analiza przedłożonych przez Skarżącą dokumentów:

- Dziennika zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 dla Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych (k. 3A): semestr 5 (17 słuchaczy) i semestr 6 (34 słuchaczy),

- Dziennika zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 semestr 5 dla Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych (kl. 3B): semestr 5 (21 słuchaczy), brak semestru 6 (w semestrze 6 połączono słuchaczy klasy 3B ze słuchaczami klasy 3A),

- Dziennika zajęć szkoły zaocznej na rok szkolny 2016/2017 dla Prywatnej Szkoły Policealnej dla Dorosłych "[...]", specjalność [...] (kl. 2B[...]): semestr 3 (11 słuchaczy),

- księgi uczniów Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych i Prywatnej Szkoły Policealnej dla Dorosłych "[...]" w R., potwierdza ustalenia organów, że nie został spełniony warunek nabycia prawa do dotacji określony w art. 90 ust. 3 u.s.o., tj. obowiazek uczestniczenia przez ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć miesiącu, za który jest wypłacana jest dotacja. W stosunku do żadnej z osób, na którą szkoły Skarżącej pobrały dotację w 2017 r., nie została spełniona przesłanka udokumentowania własnoręcznymi podpisami - na przeznaczonych do tego celu listach obecności znajdujących się w dziennikach ani na żadnych innych listach obecności - co najmniej 50% frekwencji na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych. Mianowicie w dziennikach, pomimo wyraźnego oznaczenia rubryki: "Podpis słuchacza", w stosunku do każdego z przedmiotów nie ma podpisów słuchaczy, a zamiast nich znajdują się znaki "+".

W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącą dowodów na okoliczność, że słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu.

Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

W myśl art. 78 § 1 i § 2 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (§ 1).

Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy (§ 2 ).

Podkreślić w tym miejscu należy, że zakres postępowania dowodowego koniecznego do wyjaśnienia sprawy, a co za tym idzie – także obowiązki organu w tym postępowaniu, determinowane są również przez normy prawa materialnego, które mogą zastrzegać, że wykazanie określonych faktów powinno mieć miejsce w oparciu o konkretne rodzaje dowodów. Przyjęta w art. 75 k.p.a., zasada otwartego katalogu dowodów postępowania administracyjnego nie oznacza, że każdy fakt można wykazać dowolnie obraną kategorią dowodu. Niektóre fakty wymagają wręcz posłużenia się tylko im dedykowanymi dowodami (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1913/21; z dnia 3 marca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 2345/20).

Ponadto uprawnienie strony do zgłoszenia żądania przeprowadzenia dowodu podlega ograniczeniom, a organ powinien każdorazowo rozważyć żądanie przeprowadzenia dowodu z uwagi na celowość i konieczność zapewnienia szybkości postępowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń (zob. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2021 r., II GSK 3768/17, CBOSA).

W sprawie na podstawie ww. dokumentów organy prawidłowo ustaliły, że w stosunku do żadnej z osób, na którą szkoły Skarżącej pobrały dotację w 2017 r., nie została spełniona przesłanka udokumentowania własnoręcznymi podpisami - na przeznaczonych do tego celu listach obecności znajdujących się w dziennikach ani na żadnych innych listach obecności - co najmniej 50% frekwencji na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych.

Z art. 90 ust. 3 u.s.o. (w brzmieniu obowiązującym w 2017 r.) jednoznacznie wynika, że warunkiem otrzymania dotacji jest odnotowywanie obecności słuchaczy na zajęciach w określony sposób.

Zasadnie organ odwoławczy argumentuje, że nieprawidłowym byłoby interpretowanie obowiązujących przepisów poprzez pominięcie ich części lub zastąpienie inną (warunek podpisów zastępując innymi dowodami, jak protokoły z rad pedagogicznych czy zeznania słuchaczy). Zwłaszcza, że przepisy określające warunki otrzymania tych środków są jasne, precyzyjne i nie budzą wątpliwości. Słusznie organ wskazał, że wymagają jedynie dochowania odpowiedniej staranności przez dotowanego przy dokumentowaniu określonych zdarzeń. Przy czym staranność ta nie stanowi wysiłku czy utrudnienia, polega bowiem tylko na zadbaniu o to, by słuchacze składali podpisy w odpowiednich rubrykach dziennika.

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że przeprowadzenie wskazanych przez pełnomocnika dowodów: z kserokopii protokołów uchwał rad pedagogicznych wraz z załącznikami w sprawie klasyfikacji i promowania słuchaczy, a także dowodu z przesłuchania świadków w osobach słuchaczy, którzy zdaniem organu pierwszej instancji nie spełnili wymaganej ustawowo 50% frekwencji, bowiem podpisali się jedynie krzyżykiem w dzienniku lekcyjnym w celu ustalenia, iż słuchacze uczęszczali na zajęcia i uzyskiwali wymaganą 50% frekwencję na zajęciach w danym miesiącu byłoby sprzeczne ze wskazanym przez ustawodawcą sposobem jej udokumentowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma żadnych argumentów przemawiających za zakwestionowaniem dotychczasowych ustaleń.

Zatem zarzut naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. jest niezasadny.

Co do zarzutu naruszenia art. 81a § 1 k.p.a. wyjaśnić należy, nie było podstaw do zastosowania tego przepisu. W ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2020 r. sygn. akt II OSK 3031/19, zauważyć należy, że przesłanka niedających się usunąć wątpliwości występuje, gdy nie ma dowodów i nie ma możliwości ich uzyskania. Zasada ta oznacza, że wątpliwości faktyczne rozstrzygnąć należy na korzyść strony tylko wtedy, gdy przez reguły oceny dowodów wskazane w art. 80-81 k.p.a. organ nie jest w stanie ustalić jednoznacznie stanu faktycznego. W rozpoznawanej sprawie powyższe nie miało miejsca.

Organ odwoławczy, powołując się na 104 § 2 k.p.a., prawidłowo argumentował, że to decyzja organu pierwszej instancji rozstrzygnęła sprawę co do jej istoty. Prawidłowo bowiem w tej właśnie decyzji organ pierwszej instancji określił wysokość kwoty dotacji do zwrotu, jako części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości.

W świetle powyższych uwag uznać należało, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego jest zgodna z prawem, a zarzuty są bezzasadne. To z kolei determinowało konieczność oddalenia wniesionej na nią skargi, co też uczyniono, działając stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.