Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 222/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Gospodarka komunalna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6c ust. 1, art. 60
journal: Dz.U. 2020 poz 1439
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
article: art.151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Emilia Szeliga-Rydzewska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lipca 2023 r. sprawy ze skargi N. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie utrzymało w mocy decyzję Zarządu Z. z dnia [...] października 2022 r. nr: [...] określającą N. S. (dalej "Strona" lub "Skarżący") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w miejscowości L. ul. [...], w kwocie [...]zł miesięcznie za okres od dnia [...] stycznia 2021 do dnia [...] grudnia 2021 r.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. Zarząd Z. (dalej "organ I instancji") wszczął wobec Strony postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w miejscowości L. ul. [...], za okres od [...] stycznia 2021 r. do [...] grudnia 2021 r.

Wobec niezłożenia przez Stronę deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, opisaną wyżej decyzją z dnia [...] października 2022 r. organ I instancji określił Stronie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na ww. nieruchomości w kwocie [...]zł miesięcznie, za ww. okres.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji podał, że na podstawie § 1 ust. 1 pkt 6 statutu Z. ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. Zach. z 2020 r. poz. 4127, Związek wykonuje zadania własne Gminy L. w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi. Organ I instancji wskazał, że nieruchomość w L. ul. [...] jest zamieszkana, a w 2020 r. zużycie na niej wody z licznika z wyłączeniem podlicznika wyniosło [...] m3, to jest [...] m3 miesięcznie. Uwzględniając stawkę [...] zł za 1 m3 zużycia wody miesięczna opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynosi [...] zł.

Nadto organ dodał, że w wiążącym w sprawie wyroku WSA w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Sz 138/22 Sąd nakazał wyjaśnienie z udziałem Strony, kwestii posiadania przez nią odrębnego wodomierza do pomiaru bezpowrotnie zużytej wody, jak również posiadania przez nią hodowli zwierząt gospodarskich (gospodarstwa rolnego). W zależności od poczynionych ustaleń organ winien dokonać właściwego wyboru metody ustalenia ilości wody zużywanej na nieruchomości Strony.

W ponownie prowadzonym postępowaniu, organ I instancji uzyskał w sierpniu 2022 r. od Gminnego Zakładu Komunalnego w L. zestawienie odczytów z okresu od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. dla nieruchomości ul. [...] w L., z której wynika, że na nieruchomości tej znajduje się licznik dla domu i podlicznik co oznacza, że dotyczy on bezpowrotnie zużytej wody, gdyż nie dotyczy domu. Organ I instancji obliczył opłatę, stosownie do uchwały nr [...] Zgromadzenia Z. z dnia [...] listopada 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. z 2020 r., poz. 5122, ze zm.), poprzez przemnożenie średniomiesięcznego zużycia wody i stawki za 1 m3 zużytej wody ( § 1 i 2 uchwały).

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, Strona złożyła odwołanie wnosząc o:

- stwierdzenie przez SKO, iż zużycie wody nie może być podstawą do naliczenia opłat za wytwarzane śmieci i jest niezgodne z prawem, nieobiektywne i krzywdzące część mieszkańców,

- stwierdzenie, iż w przypadku Strony, opłata za wywóz śmieci została bezpodstawnie rażąco zawyżona,

- o obniżenie opłaty za wywóz śmieci o minimum 30%,

- stwierdzenie, iż uzyskiwane dane przez Z. o mieszkańcach jest niezgodne z prawem, sprzeczne z RODO, którego musi przestrzegać obywatel,

- stwierdzenie, iż podstawą opłaty za wywóz śmieci jest wystawienie przez Z. faktury VAT, którą przed dokonaniem opłat Z. jest zobowiązany wystawić,

- stwierdzenie, iż wydana decyzja przez Z. jest sprzeczna z prawem i wadliwa.

W uzasadnieniu odwołania Strona potwierdziła, że posiada podlicznik na zimną wodę, którą zużywa na potrzeby hodowli zwierzą, jednak musi także korzystać w tym celu z ciepłej wody, która jest w domu i przechodzi przez licznik główny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że odnosząc podniesione okoliczności do treści uchwały nr [...] Zgromadzenia Z. z dnia [...] listopada 2020 r. należy stwierdzić, że nie wpływają one na metodę i sposób naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bowiem z § 3 ust. 6 uchwały wynika, że wskazany tam sposób obliczenia opłaty dotyczy gospodarstw rolnych, gdy nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz na potrzeby prowadzonej działalności, podczas gdy na przedmiotowej nieruchomości znajduje się dodatkowy wodomierz nazwany podlicznikiem. W związku z tym, w sprawie ma zastosowanie § 1 i 2 uchwały, zgodnie z którymi organ I instancji obliczył opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Odnosząc się do zarzutów z odwołania Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z treścią przepisu art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2020 r. poz. 1439 ze zm., zw. dalej: " u.c.p.g."), gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, powołując przy tym treść przepisów regulujących powyższą kwestię, tj: art. 6h pkt 1, art. 6 i ust. 1 pkt 1, art. 6j, art. 6m ust. 1, art. 6m ust. 1a, art. 6o ust. 1,art. 6q ust. 1 oraz art. 6q ust.11 u.c.p.g.

Organ odwoławczy wskazał, że analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że każdy kto znajdzie się w sytuacji opisanej w ustawie zobowiązany jest do zapłaty opłaty na takich samych zasadach. Ustawodawca przyjął założenie, że zamieszkiwanie na nieruchomości jest równoznaczne z wytwarzaniem odpadów i wiąże się z obowiązkiem ponoszenia przedmiotowej opłaty na rzecz podmiotu wskazanego w u.c.p.g. Prawidłowo organ I instancji zastosował zatem tryb określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynikający z art. 60 u.c.p.g.

Organ odwoławczy dodał, że uchwałą nr [...] Zgromadzenia Z. z dnia [...] listopada 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłat, wydaną w trybie art. 6k u.c.p.g. dokonano wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, zgodnie z którą opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn średniomiesięcznej ilości zużytej wody na nieruchomości i stawki opłaty Jednocześnie w § 2 ust. 1 uchwały, ustalono stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy w wysokości 11,90 zł za każdy 1 m3 zużytej wody z danej nieruchomości, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych stosuje się stawkę opłaty w wysokości 47,60 zł za każdy 1 m3 zużytej wody z danej nieruchomości. Ustala się częściowe zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, w wysokości 0,40 zł od stawki za 1 m3 zużytej wody. Z kolei w § 3 uchwały na potrzeby ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określono następujące zasady ustalenia ilości zużytej wody :

1) na podstawie ilości m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy, na podstawie wskazań wodomierza głównego, z zastrzeżeniem pkt 2-9;

2) do ilości zużytej wody, o której mowa w pkt 1, nie wlicza się ilości bezpowrotnie zużytej wody za poprzedni rok kalendarzowy, której ilość ustala się na podstawie wskazań dodatkowego wodomierza (art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków - Dz. U. z 2019 r. poz. 1437 ze zm.);

3) w przypadku nieruchomości, które nie są wyposażone w wodomierz, o którym mowa w pkt 1, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

4) w przypadkach: nabycia własności nieruchomości lub nabycia prawa do władania nieruchomością (np. najem, dzierżawa), podłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej, zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca, przez okres do zakończenia pierwszego pełnego roku kalendarzowego zamieszkiwania na nieruchomości, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

5) w przypadku nieruchomości, która czasowo - powyżej 6 miesięcy następujących po sobie - nie była zgłoszona jako nieruchomość zamieszkała, do zakończenia pierwszego pełnego roku kalendarzowego zamieszkiwania na nieruchomości, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

6) w przypadku nieruchomości, na której prowadzone jest gospodarstwo rolne i stan zużycia wody wskazany w dokumentach potwierdzających ilość m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy dla nieruchomości zamieszkałej (lokalu mieszkalnego), obejmuje również zużycie wody wykorzystywanej na cele prowadzonego we własnym zakresie gospodarstwa rolnego i nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz, o którym mowa w pkt 2, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę w trakcie okresu za który podano zużycie wody;

7) w przypadku nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza i stan zużycia wody wskazany w dokumentach potwierdzających ilość m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy z nieruchomości zamieszkałej (lokalu mieszkalnego), obejmuje również zużycie wody wykorzystywanej na cele prowadzonej na tej nieruchomości działalności gospodarczej i nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę w trakcie okresu za który podano zużycie wody;

8) w przypadku nieruchomości jednorodzinnych z przynależnym ogrodem, terenem uprawy, jeżeli nieruchomość nie może być wyposażona w dodatkowy wodomierz, o którym mowa w pkt 2 oraz średniomiesięczne zużycie wody za poprzedni rok kalendarzowy, na podstawie wskazań wodomierza głównego przekracza 14 m 3 na nieruchomość i woda była zużywana na cele podlewania tego ogrodu lub terenu uprawy - określa się ilość zużytej wody jako 14 m3 /miesiąc/nieruchomość (gospodarstwo domowe)

Uchwała ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów Strony organ odwoławczy wskazał, że samorządowe kolegia odwoławcze nie są organami właściwymi do dokonywania oceny wybranych przez organy stanowiące, metod ustalania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Kontrolę na uchwałami podejmowanymi przez jednostki samorządu terytorialnego sprawują regionalne izby obrachunkowe oraz sądy administracyjne. Zaznaczył przy tym, że katalog dopuszczalnych metod dla określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami określił ustawodawca w art. 6j u.c.p.g., wśród tych metod wymienia się ilość zużytej wody z danej nieruchomości przy zastosowaniu stawki opłaty ustalonej na podstawie art. 6k ust. 1.

Organ odwoławczy wskazał, że uchwały organów, które mają charakter prawa miejscowego i podlegają określonemu trybowi ogłoszenia, stanowią źródło powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły.

Końcowo organ odwoławczy wskazał, że organ jest uprawniony do uzyskiwania informacji o ilości zużytej przez mieszkańców wody co wynika wprost z art. 6o ust.1a u.c.p.g. Mając na względzie powyższe, Kolegium nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie zasad określonych w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art 107 k.p.a., a nadto art. 6 k.p.a., art. 7a k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy z pominięciem zasad określonych w powyższych przepisach i niewłaściwym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego.

W ocenie Skarżącego, naliczenie opłat za gospodarowanie odpadami nie może odbyć się w przyjęty przez organ sposób gdyż, jak pokazuje jego przypadek, jest to krzywdzące i nieobiektywne. Skarżący podkreślił, że jego sytuacja jest szczególna gdyż prowadzi hodowlę zwierząt na którą wskazywał już we wcześniejszych pismach, nadto wszystkie organiczne odpady Skarżący zużywa choćby na paszę zatem w jego przypadku te odpady nie stanowią śmieci.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Wskazać przede wszystkim należy, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd, który wyrokiem z dnia 22 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 138/22, uchylił decyzje organu I i II instancji. Wyroku tego żadna ze stron sporu nie zaskarżyła do NSA, wobec czego wyrok ten uprawomocnił się. Oznacza to, że zarówno organ, jak i Skarżący, zgodzili się w całym zakresie ze stanowiskiem Sądu wyrażonym tym wyroku. W związku z tym, zarówno organ jak i Sąd, ponownie rozstrzygając tę sprawę, działają w warunkach związania oceną prawną i wskazaniami wynikającymi z ww. wyroku I SA/Sz 138/22, stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a.").

Ustawodawca w art. 153 p.p.s.a. wyraził zasadę związania, według której skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej. Moc wiążąca prawomocnego wyroku sądu administracyjnego związana jest z tożsamością stosunku prawnego będącego przedmiotem sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania postanowienia. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie administracyjnym i na sądach, i może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Niezastosowanie się przez organ administracji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy do oceny prawnej wyrażonej już przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte w ten sposób rozstrzygnięcie jest wadliwe.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 138/22, Sąd wskazał, że podniesione przez Skarżącego w odwołaniu okoliczności powinny organowi odwoławczemu dać podstawy do rozważenia czy w przypadku strony nie zachodzi podstawa do zastosowania metody obliczania opłaty (zużycia ilości wody) o której mowa w § 3 pkt 2 uchwały bądź 3 pkt 6 uchwały nr [...] Zgromadzenia Z. z dnia 17 listopada 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. z 2020 r., poz. 5122, ze zm.). Strona bowiem wprost zasugerowała, że na nieruchomości której dotyczą opłaty, posiada dodatkowy wodomierz do wody zużytej bezpowrotnie "część wody zużywa bezpowrotnie w gospodarstwie, czerpiąc wodę do hodowli latem z ogrodu, na co ma osobny licznik", a nadto wskazała, że prowadzi hodowlę ok. 300 zwierząt gospodarskich. Tymczasem organ w ogóle nie odniósł się do tych twierdzeń Strony.

Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ w szczególności wyjaśni z udziałem Strony, kwestię posiadania przez nią odrębnego wodomierza do pomiaru bezpowrotnie zużytej wody, jak również prowadzenia hodowli zwierząt gospodarskich (gospodarstwa rolnego). Dopiero w zależności od wyniku poczynionych ustaleń, dokona właściwego wyboru metody ustalenia ilości wody zużywanej na nieruchomości Skarżącego. Poczynione ustalenia winny znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji.

W wyniku kontroli zaskarżonej decyzji z dnia 13 marca 2023 r., Sąd stwierdził, że organy ponownie rozpoznające sprawę, wypełniły wskazania Sądu zawarte w ww. wyroku z dnia 22 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 138/22.

Przypomnieć należy, że przedmiotem sporu jest wysokość naliczonej Stronie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, którą organy określiły na podstawie średniomiesięcznej ilości zużytej przez Stronę wody za poprzedni rok kalendarzowy.

W sprawie nie ma sporu, że Strona nie złożyła stosownej deklaracji.

Zgodnie z treścią przepisu art. 6c u.c.p.g., gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, zaś jak stanowi wprost przepis art. 6h pkt 1 u.c.p.g., właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie do treści art. 6i ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy, obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Metody obliczenia opłaty określa art. 6j u.c.p.g.

Stosownie do treści przepisu art. 6m ust. 1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania pierwszego mieszkańca na danej nieruchomości, w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana.

Zgodnie z art. 6m ust. 1a u.c.p.g. deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Jak stanowi art. 6o ust. 1 u.c.p.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta w celu weryfikacji złożonych deklaracji może wykorzystać informacje i dane znajdujące się w jego posiadaniu oraz posiadaniu gminnych jednostek organizacyjnych, w tym przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych.

W myśl art. 6q ust. 1 u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.

Jak wynika z wskazanego wcześniej przepisu 6o u.c.p.g., wydając decyzję określającą wysokość opłaty organ musi wziąć pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy (tu: właściwy organ związku międzygminnego) metody.

Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wymienił te metody. Organ wskazał bowiem na treść uchwały nr 10/2020 wydanej w trybie art. 6k u.c.p.g.

Jak wskazał organ odwoławczy w powołanej uchwale Zgromadzenia Z. (§ 1 uchwały) dokonano wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, zgodnie z którą opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn średniomiesięcznej ilości zużytej wody na nieruchomości i stawki opłaty określonej w § 2 ust. 1. Jednocześnie w § 2 ust 1 uchwały ustalono stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy w wysokości 11,90 zł za każdy 1 m3 zużytej wody z danej nieruchomości, z zastrzeżeniem ust 2 i 3.

Zgodnie z ust. 2 w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych stosuje się stawkę opłaty w wysokości 47,60 zł za każdy 1 m3 zużytej wody z danej nieruchomości. Zgodnie z ust. 3 ustala się częściowe zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostujących bioodpady stanowiące odpady komunalne w kompostowniku przydomowym, w wysokości 0,40 zł od stawki za 1 m3 zużytej wody.

Z kolei w § 3 uchwały na potrzeby ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określono następujące zasady ustalenia ilości zużytej wody :

1) na podstawie ilości m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy, na podstawie wskazań wodomierza głównego, z zastrzeżeniem pkt 2-9;

2) do ilości zużytej wody, o której mowa w pkt 1, nie wlicza się ilości bezpowrotnie zużytej wody za poprzedni rok kalendarzowy, której ilość ustala się na podstawie wskazań dodatkowego wodomierza (art. 27 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków);

3) w przypadku nieruchomości, które nie są wyposażone w wodomierz, o którym mowa w pkt 1, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

4) w przypadkach: nabycia własności nieruchomości lub nabycia prawa do władania nieruchomością (np. najem, dzierżawa), podłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej, zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca, przez okres do zakończenia pierwszego pełnego roku kalendarzowego zamieszkiwania na nieruchomości, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

5) w przypadku nieruchomości, która czasowo - powyżej 6 miesięcy następujących po sobie - nie była zgłoszona jako nieruchomość zamieszkała, do zakończenia pierwszego pełnego roku kalendarzowego zamieszkiwania na nieruchomości, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę;

6) w przypadku nieruchomości, na której prowadzone jest gospodarstwo rolne i stan zużycia wody wskazany w dokumentach potwierdzających ilość m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy dla nieruchomości zamieszkałej (lokalu mieszkalnego), obejmuje również zużycie wody wykorzystywanej na cele prowadzonego we własnym zakresie gospodarstwa rolnego i nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz, o którym mowa w pkt 2, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę w trakcie okresu za który podano zużycie wody;

7) w przypadku nieruchomości, na której prowadzona jest działalność gospodarcza i stan zużycia wody wskazany w dokumentach potwierdzających ilość m3 średniomiesięcznego zużycia wody za poprzedni rok kalendarzowy z nieruchomości zamieszkałej (lokalu mieszkalnego), obejmuje również zużycie wody wykorzystywanej na cele prowadzonej na tej nieruchomości działalności gospodarczej i nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, do określenia ilości zużytej wody przyjmuje się 3,5 m3 /miesiąc/osobę w trakcie okresu za który podano zużycie wody;

8) w przypadku nieruchomości jednorodzinnych z przynależnym ogrodem, terenem uprawy, jeżeli nieruchomość nie może być wyposażona w dodatkowy wodomierz, o którym mowa w pkt 2 oraz średniomiesięczne zużycie wody za poprzedni rok kalendarzowy, na podstawie wskazań wodomierza głównego przekracza 14 m3 na nieruchomość i woda była zużywana na cele podlewania tego ogrodu lub terenu uprawy - określa się ilość zużytej wody jako 14 m3 /miesiąc/nieruchomość (gospodarstwo domowe)

Uchwała powyższa, wydana na podstawie przepisów u.c.p.g. weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. a jej przepisy regulujące kwestie sporne w niniejszym postępowaniu, nie zostały jak dotychczas podważone w żadnym trybie i bez wątpienia obowiązywały w zakresie dotyczącym spornego roku 2021. Organy były zatem zobowiązane do ich stosowania, co uczyniły zdaniem Sądu w sposób prawidłowy.

W ponownie prowadzonym postępowaniu, organ I instancji stosując się do wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia 22 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 138/22, uzyskał w sierpniu 2022 r. od Gminnego Zakładu Komunalnego w L. zestawienie odczytów liczników z okresu od [...] stycznia 2020 r. do [...] grudnia 2020 r. dla nieruchomości ul. [...] L., z którego wynikało, że na nieruchomości tej znajduje się licznik dla domu i podlicznik, co zdaniem organu oznacza, że dotyczy on bezpowrotnie zużytej wody, gdyż nie dotyczy domu. Z powyższego zestawienia wynikało, że w roku 2020 zużycie wody na ww. nieruchomości wyniosło [...] m3, w tym zużycie wody na liczniku głównym [...] m3, natomiast na podliczniku [...] m3, co dało średniomiesięczne zużycie wody w wysokości [...] m3. Uwzględniając powyższe dane, organ I instancji obliczył opłatę, stosownie do uchwały nr [...] Zgromadzenia Z. z dnia [...] listopada 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty, poprzez przemnożenie średniomiesięcznego zużycia wody i stawki za 1 m3 zużytej wody (§ 1 i 2 uchwały). Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji dotyczące metody i sposobu naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dodając, że podnoszone przez Stronę okoliczności, nie wpływają na metodę i sposób naliczania ww. opłaty, bowiem z § 3 ust. 6 ww. uchwały wynika, że wskazany tam sposób obliczenia opłaty dotyczy gospodarstw rolnych, gdy nie może być zainstalowany dodatkowy wodomierz na potrzeby prowadzonej działalności, podczas gdy na przedmiotowej nieruchomości znajduje się (jak ustalono) dodatkowy wodomierz nazwany podlicznikiem. W związku z tym, w sprawie ma zastosowanie § 1 i 2 uchwały, zgodnie z którymi organ I instancji obliczył opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ponadto, organy uwzględniły kompostowanie przez Skarżącego bioodpadów w przydomowym kompostowniku.

Nie zasługują zdaniem Sądu na uwzględnienie zarzuty podniesione w skardze a dotyczące niewyjaśnienia przez organ wszelkich okoliczności sprawy oraz twierdzenia, iż organ nie rozpatrzył właściwie całego materiału dowodowego. Na marginesie należy przy tym wskazać, iż w sprawie nie mają zastosowania podnoszone w skardze przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, tylko zgodnie z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. - przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

W ocenie Sądu, sprawa została wyjaśniona w sposób wymagany przepisami prawa, organ zaś podjął niezbędne działania i przeanalizował materiał dowodowy w niniejszej sprawie oraz dokonał jego wszechstronnego rozważenia i oceny, a ustalenia poczynione w toku postępowania nie naruszają zasad wynikających z art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 § 1, art. 124, art. 187 § 1 i § 2, art. 188, art. 190 § 1 i § 2, art. 191, art. 192 O.p. W aktach sprawy znajdują się dokumenty świadczące o podjęciu przez organ podatkowy niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ podatkowy kierując się zasadą prawdy obiektywnej wydał rozstrzygnięcie w oparciu o posiadany materiał dowodowy, który został przez niego oceniony. Świadczy o tym zarówno treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i dokonana ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Trzeba również pamiętać, że wyrażona w art. 9 k.p.a. zasada informowania, mająca swój odpowiednik w art. 121 O.p., której naruszenie zarzuca Skarżący, nie nakłada na organy administracji obowiązku udzielania porad prawnych czy doradztwa. Nie jest ona także równoznaczna z obowiązkiem zawiadamiania strony o powszechnie obowiązujących, publikowanych aktach prawnych i wynikających z nich obowiązkach czy konsekwencjach niedostosowania się do konkretnych przepisów. Zasady ogólne, mają chronić prawa strony w postępowaniu administracyjnym, ale nie zwalniają jej od wszelkiej dbałości o własne interesy i od wszelkiej aktywności procesowej (vide: wyrok NSA z 13 stycznia 2010r., II GSK 302/09, Legalis Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, pod red. R. Hauser, M. Wierzbowski, str. 53, 54).

Reasumując, Sąd w sprawie nie dopatrzył się ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani naruszenia przepisów prawa materialnego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Przywołane orzeczenia sądów administracyjnych opublikowane są w internetowej bazie orzeczeń NSA – http://orzeczenia.nsa.gov.pl.