Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 192/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: ART.61 § 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z 16 stycznia 2020 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej W.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1128/22 w sprawie ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2022 r., nr SKO Gd/1928/22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 rok postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 12 sierpnia 2022 r., nr SKO Gd/1928/22 W.P. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 30 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1128/22 Sąd I instancji wstrzymał wykonanie ww. decyzji Kolegium.

Wyrokiem z 17 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1128/22 Sąd I instancji oddalił wniesioną skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie przez Naczelny Sąd Administracyjny wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z 16 stycznia 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie zainicjowane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegało umorzeniu.

W myśl art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W ocenianej sprawie postanowieniem z 30 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1128/22 – Sąd I instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Kolegium z 12 sierpnia 2022 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z 16 stycznia 2020 r., którą ustalono skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2020 r. Następnie, w dniu 17 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1128/22, zapadł wyrok Sądu I instancji oddalający skargę, a postępowanie zainicjowane skargą kasacyjną wywiedzioną przez skarżącą od tego wyroku nie zostało jeszcze zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że orzeczenie Sądu I instancji nie jest jeszcze prawomocne. Wobec powyższego, z mocy art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji postanowieniem z 30 stycznia 2023 r. nadal trwa. W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa byłaby ponowna ocena, czy wykonanie objętej wnioskiem decyzji Kolegium może wywołać u skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym podkreślenia wymaga, że konsekwencją wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Kolegium jest również wstrzymanie wykonalności nieostatecznej decyzji organu pierwszej instancji (zob. np.: postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 689/17; z 22 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 494/17 postanowienie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem, skoro skarżąca nadal korzysta z udzielonej postanowieniem Sądu I instancji z 30 stycznia 2023 r. ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należało za bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. i art. 61 § 3 i 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji