Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1073/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w związku z art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1073/11

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia J, J,, zam. w Ł, przy Al. A. 56 m 20, na postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiające "A" wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr 20 usytuowanego przy Al. A. 56 w Ł., na podstawie art. 134 w związku z art. 28 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stwierdziło niedopuszczalność złożonego zażalenia.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., odmówił wnioskodawcy – "A" wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr 20 usytuowanego przy Al. A. 56 w Ł.. Zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożył J. J. wnosząc o jego uchylenie. Z licznej korespondencji złożonej w sprawie wynikło, iż J. J. zainteresowany jest wykupem przedmiotowego lokalu jak i lokalu nr 20a i w jego ocenie działania administracji uniemożliwiają mu realizację tego zamierzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując zażalenie J. J. postanowiło o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania i wskazało, że zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 ze. zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie służy stronie. Zgodnie natomiast z art. 141 § 1 kpa - na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (§ 2).

Z powyższego wynika, zdaniem organu, iż wyłącznie strona ma prawo złożenia odwołania/zażalenia od decyzji/postanowienia (o ile kodeks tak stanowi) wydanej przez organ I instancji. Aby zatem mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie odwoławcze/zażaleniowe, a zwłaszcza aby postępowanie to mogło zostać zakończone decyzją/postanowieniem uwzględniającym odwołanie/zażalenie, w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż podmiot, który wniósł środek zaskarżenia posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, tzn., że jego interesu prawnego dotyczy dany akt lub czynność. Zgodnie bowiem z art. 28 kpa, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Kolegium podkreśliło, iż w rozpatrywanej sprawie wnioskiem z dnia [...] "A" wystąpiła o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr 20 usytuowanego przy Al. A. 56 w Ł. (poprzeczna oficyna), przedkładając dokumentację techniczną dotyczącą przedmiotowego lokalu zawierającą część opisową i rysunkową. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest wszczynane na podstawie żądania podmiotu uprawnionego i tenże podmiot może wnieść zażalenie na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia.

Organ podkreślił, iż w sprawie, która jest przedmiotem niniejszego postępowania to "A" mogła wnieść zażalenie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści, bowiem postępowanie w tej sprawie wszczęte zostało na jej wniosek - ze swego uprawnienia jednak nie skorzystała. Natomiast, J. J. nie będąc stroną w sprawie z wniosku "A" o wydanie zaświadczenia nie może skutecznie wnosić środka zaskarżenia przewidzianego dla strony postępowania od wydanego postanowienia z dnia [...].

W zaistniałej sytuacji w odniesieniu do zażalenia wniesionego przez J. J. Kolegium stwierdziło zatem niedopuszczalność złożonego środka zaskarżenia, gdyż w tym postępowaniu nie ma on przymiotu strony. Zgodnie bowiem z normą art. 134 kpa - organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. J. wniósł o uchylenie postanowienia Kolegium z dnia [...]. Podniósł, iż "wady tego postanowienia pozostają w związku z obciążeniem akt niewiarygodnością tzw. "zgodności z oryginałem" w poświadczeniu Pani G. S. z "A". Niewiarygodność dotyczy m.in. podstępu w łamaniu stanu faktycznego dokumentów istniejących w sierpniu 2010 roku".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W pismach procesowych z dnia: 29 listopada 2011 roku, 28 grudnia 2011 roku i 3 stycznia 2012 roku, J. J. podtrzymał aktualność swojej skargi i innych skarg załączonych do powyższych pism procesowych oraz wniósł o "przyznanie praw zadośćuczynienia w kwocie dwa tysiące złotych z tytułu dyskryminacji spraw według dowodów ze skarg związanych z "A".

Na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 roku skarżący oświadczył, że lokal mieszkalny nr 20 przy Al. A. 56 w Łodzi zajmuje na podstawie decyzji o przydziale lokalu i stara się o jego wykup. Zaznaczył, że nie jest współwłaścicielem kamienicy, w której mieszka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).

Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl natomiast art. 145 § 1 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, Sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia J. J. na postanowienie Prezydenta Miasta Ł.z dnia [...] nr [...] odmawiające "A" wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego nr 20 usytuowanego przy Al. A. 56 w Ł.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 134 k.p.a, w myśl którego, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Natomiast art. 144 k.p.a., w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, nakazuje stosować odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Oznacza to, iż przy rozpatrywaniu niedopuszczalnego zażalenia zastosowanie ma cytowany wyżej art. 134 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie może być wniesione na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie, wyłącznie przez stronę postępowania.

Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) spełnienie wymagań decydujących o samodzielności lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

Postępowanie w sprawie wydania niniejszego zaświadczenia regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa. W myśl art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie podmiotu ubiegającego się o zaświadczenia.

Już z treści art. 217 § 1 k.p.a. wynika, że w uproszczonym postępowaniu, jakim jest postępowanie o wydanie zaświadczenia stroną jest wyłącznie podmiot domagający się jego wydania. Konsekwencją tego rozwiązania jest regulacja art. 219 k.p.a., w myśl której odmowa wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o wydanie zaświadczenie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z brzmienia niniejszego przepisu wypływa wniosek, iż zażalenie w trybie art. 219 k.p.a. może wnieść tylko osoba, która wniosła żądanie o wydanie zaświadczenia. Inna osoba, zainteresowana w jakikolwiek sposób wydaniem zaświadczenia, nie może szukać ochrony w art. 219 k.p.a. Jeżeli legitymowana jest do uzyskania zaświadczenia, swój interes może zaspokoić, składając własny wniosek o jego wydanie - zob. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2000 r. lI SA/Gd 433/98 wraz z glosą aprobującą prof. W. Chróścielewskiego (OSP 2001/6/84).

Dlatego też niedopuszczalne jest wniesienie zażalenia na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia przez osobę, która nie składała wniosku o jego wydanie.

Jak wynika bezspornie z akt administracyjnych wniosek o wydanie zaświadczenia

o samodzielności lokalu nr 20 usytuowanego przy Al. A. 56 w Ł. złożyła "A". W związku z tym to "A" otrzymała postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Skarżący nie domagał się wydania przedmiotowego zaświadczenia w postępowaniu wszczętym na wniosek "A", co skutkuje tym, że nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 219 k.p.a.

Z tych względów rozstrzygnięcie organu odwoławczego, podjęte na podstawie art. 134 k.p.a. o niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez skarżącego, należało uznać za prawidłowe. W sytuacji bowiem, gdy treść złożonego zażalenia niewątpliwie wskazuje, że wnoszący zażalenie nie ma legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia, postępowanie przed organem drugiej instancji winno zakończyć się wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia.

Podnoszone natomiast w skardze i pismach procesowych zarzuty w istocie nie odnoszą się do treści zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia, lecz dotyczą postępowania o wydanie zaświadczenia, wszczętego na wniosek "A", a więc postępowania w którym skarżący nie miał przymiotu strony i nie mógł skutecznie uruchomić postępowania zażaleniowego. Sąd nie miał zatem uprawnienia do oceny tych zarzutów w niniejszym postępowaniu.

Ponadto, należy stwierdzić, iż nie leży w kompetencji sądów administracyjnych orzekanie o zadośćuczynieniu (odszkodowaniu) za wydanie przez organ administracji rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa. Dochodzenie tego rodzaju odszkodowań następuje na drodze postępowania przed sądem powszechnym.

Mając powyższe okoliczności na względzie, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

b.a.