Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 563/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Interpretacją indywidualną oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Minister Finansów stwierdził, że stanowisko W. B. przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, jest nieprawidłowe.

Powyższa interpretacja została doręczona w dniu 21 marca 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r., nadanym tego samego dnia, wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika, będącego adwokatem, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

Odpowiadając na to wezwanie, organ przedstawił przebieg postępowania.

W tym ramach wskazał, że interpretację doręczono w dniu 21 marca 2011 r.,

a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wysłano za pośrednictwem poczty

w dniu 8 kwietnia 2011 r. Następnie zwrócił uwagę, że 14-dniowy termin do wniesienia tego wezwania upłynął z dniem 4 kwietnia 2011 r., co oznacza, że czynności tej dokonano z naruszeniem ustawowego terminu. W konsekwencji stwierdził, że nie ma prawnych możliwości do merytorycznego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Odpowiedź ta została doręczona w dniu 12 maja 2011 r.

W dniu 13 czerwca 2011 r. wpłynęła do organu skarga W. B., reprezentowanego przez pełnomocnika, na oznaczoną wyżej interpretację Ministra Finansów.

Z akt administracyjnych wynika, że z uwagi na nieczytelną datę nadania przesyłki zawierającej powyższą skargę, organ podjął czynności dotyczące wyjaśnienia daty nadania skargi. W odpowiedzi na pismo reklamacyjne, Naczelnik Urzędu Pocztowego w D. wskazał, że przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu 10 czerwca 2011 r.

Przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi, organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej bez wyczerpania prawem określonych środków zaskarżenia.

W dalszej kolejności, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 sierpnia 2011 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wskazano pełnomocnikowi, że pełnomocnictwo wbrew twierdzeniu zawartemu w skardze, nie zostało do skargi załączone. Ponadto wezwano pełnomocnika strony skarżącej o udokumentowanie daty nadania (np. poprzez nadesłanie dowodu nadania) przesyłki poleconej nr [...], zawierającej skargę na interpretację Ministra Finansów z uwagi na nieczytelną datę stempla pocztowego – w terminie 7 dni.

Przesyłka zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczona została w dniu 17 sierpnia 2011 r. Z pisma z dnia

10 października 2011 r., nadesłanego przez dyrektora oddziału rejonowego Poczty Polskiej S.A. w odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia kto przesyłkę tę odebrał, wynika, że doręczono ją osobie uprawnionej do odbioru korespondencji.

Do chwili obecnej nie został usunięty brak formalny skargi. Nie nadesłano również dowodu nadania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa nie dołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie

w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie

w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1

pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął z dniem 24 sierpnia 2011 r.

Ponadto należy wskazać, że skarga jest niedopuszczalna. Jedną z przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest – jak trafnie wskazał w odpowiedzi na skargę organ – wyczerpanie przewidzianych przepisami prawa środków zaskarżenia. W myśl bowiem art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie z kolei do art. 52 § 3 ppsa jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu -

w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W cytowanym ostatnio przepisie zostały sformułowane warunki dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną, zgodnie z którymi skargę taką można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa i czynność ta musi zostać dokonana w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. Wskazać przy tym należy, że przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było skuteczne, musi zostać złożone w terminie przewidzianym w art. 52 § 3 ppsa. Musi ono zostać zatem złożone w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji w organie podatkowym wydającym tę interpretację bądź nadane w tym terminie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1123/09, publ. LEX nr 600066). Innymi słowy, skuteczne wezwanie to wezwanie wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publ. LEX nr 574885). Ponadto należy podkreślić, że wskazane w art. 52 § 3 ppsa warunki dopuszczalności skargi muszą zostać spełnione łącznie. Niespełnienie z kolei któregokolwiek z tych warunków czyni skargę niedopuszczalną (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1858/08).

Odnosząc powyższe uwagi do omawianej sprawy należy stwierdzić, że skoro interpretację doręczono w dniu 21 marca 2011 r., to 14-dniowy termin na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 4 kwietnia 2011 r. Tymczasem wezwanie to zostało wniesione w dniu 8 kwietnia 2011 r., a więc już po upływie 14-dniowego terminu. W świetle zaś powyższych uwag czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna. To zaś oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, a zatem skarga jest niedopuszczalna. Taka skarga z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ppsa podlega odrzuceniu.

W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.