Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 222/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z par. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z par. 4 ust.3
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać adwokatowi M. B. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej adwokat M. B. w dniu 1 października 2018 r. złożył w sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani części.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Stosownie do unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), dalej jako rozporządzenie, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Pełnomocnik strony brał udział w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, w związku z czym jego wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (wynoszącej 240 zł). Wobec powyższego wynagrodzenie adwokata netto stanowi kwotę 120 zł (240 zł x 50% = 120 zł). Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem w drugiej instancji wynosi 147,60 zł brutto (120 zł + 27,60 zł należnego podatku od towarów i usług).

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie.