Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 948/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2025-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 6j ust. 3, ust. 4, art. 6o
journal: Dz.U. 2024 poz 399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), Sędzia WSA Monika Krywow, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 3 czerwca 2024 r. nr SKO.FP/41.4/798/2023/26211 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 23 listopada 2023 r., nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 4.741 (cztery tysiące siedemset czterdzieści jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) decyzją z 3 czerwca 2024 r. nr SKO.FP/41.4/798/2023/26211, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2838 z późn. zm.), dalej: O.p. po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w R. (dalej: Wspólnota Mieszkaniowa, zobowiązana, skarżąca) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z 23 listopada 2023 r. nr [...] (dalej: organ pierwszej instancji) w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi

Powyższa decyzja organu odwoławczego została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Organ pierwszej instancji decyzją z 23 listopada 2023 r. określił Wspólnocie Mieszkaniowej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości:

-1.013,55 zł miesięcznie za okres od października 2022 r. do grudnia 2022 r. (łącznie 3.040,65 zł),

- 1.043,55 zł za styczeń 2023 r.,

-1.960,60 zł miesięcznie za okres od lutego 2023 r. do marca 2023 r. (łącznie 3.921,20 zł),

- 2.145,52 zł za kwiecień 2023 r.,

- 2.108,52 zł za maj 2023 r.,

- 2.071,52 zł miesięcznie za okres od czerwca 2023 r. do lipca 2023 r. (łącznie 4.143,04 zł),

-1.997,52 zł za sierpień 2023 r.

- 1.960,52 zł od września 2023 r. do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty.

Od decyzji organu pierwszej instancji Wspólnota Mieszkaniowa wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie przepisów prawa mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 6j ust. 3, art. 6o ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (aktualnie t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 399), dalej: u.c.p.g. oraz uchwał Rady Miasta Ruda Śląska nr PR.0007.121.2020 zmienionej uchwałą nr PR.0007.197.2022 poprzez błędne uznanie, iż w składanych przez Wspólnotę Mieszkaniową deklaracjach o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi winny być zadeklarowane pojemniki dla wszystkich prowadzonych na nieruchomości działalności, zapewniając minimalną pojemność pojemników dla poszczególnego lokalu użytkowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia opłaty. Zobowiązana wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Organ odwoławczy decyzją z 3 czerwca 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 23 listopada 2023 r.

Rozpoznając sprawę organ odwoławczy na wstępie omówił przepisy u.c.p.g., mające zastosowanie w sprawie. W tym zakresie wskazał, że jak stanowi art. 6j ust. 3 u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników lub worków rozumie się iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości.

W przypadku nieruchomości, która w części stanowi nieruchomość, o której mowa w art. 6c ust. 1 (nieruchomość, na której zamieszkują mieszkańcy), a w części nieruchomość o której mowa w art. 6c ust. 2 (nieruchomość, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne) opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi sumę opłat obliczonych zgodnie z ust. 1 -3 (art. 6j ust. 4 u.c.p.g.).

Z kolei art. 6m ust. 1 u.c.p.g. nakłada na właściciela nieruchomości obowiązek złożenia do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych.

W myśl zaś art. 6o u.c.p.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami.

Organ odwoławczy wskazał, że w sprawie mamy do czynienia z nieruchomością, która w części stanowi nieruchomość, na której zamieszkują mieszkańcy, a w części nieruchomość, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Jak wynika z treści art. 6j ust. 4 u.c.p.g. opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi wówczas sumę opłat obliczonych zgodnie z ust. 1-3.

W deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z 23 września 2022 r., obowiązującej od 1 września 2022 r. Wspólnota Mieszkaniowa zadeklarowała opłatę w wysokości 1.013,55 zł miesięcznie, w tym 810,00 zł od części nieruchomości zamieszkałej (27 osób) oraz 203,55 zł od części nieruchomości, w której nie zamieszkują mieszkańcy. Z kolei w deklaracji z 26 października 2022 r., (wpływ do organu 14 listopada 2022 r.), obowiązującej od 1 października 2022 r. Wspólnota Mieszkaniowa zadeklarowała opłatę w wysokości 850,71 zł miesięcznie, w tym 810,00 zł od części nieruchomości zamieszkałej (27 osób) oraz 40,71 zł od części nieruchomości, w której nie zamieszkują mieszkańcy.

Pismem z 23 listopada 2022 r. organ pierwszej instancji wezwał Wspólnotę Mieszkaniową do wyjaśnienia wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji złożonej 14 listopada 2022 r.

W odpowiedzi na wezwanie Wspólnota Mieszkaniowa pismem z 1 grudnia 2022 r. wyjaśniła, że dane podane w deklaracji wynikają z przeprowadzonej weryfikacji potrzeb na nieruchomości, w szczególności w lokalach użytkowych.

Z kolei w deklaracji w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z 23 stycznia 2023 r., obowiązującej od 1 stycznia 2023 r. Wspólnota Mieszkaniowa zadeklarowała opłatę w wysokości 880,71 zł miesięcznie, w tym 840,00 zł od części nieruchomości zamieszkałej (28 osób) oraz 40,71 zł od części nieruchomości, w której nie zamieszkują mieszkańcy.

Postanowieniem z 14 kwietnia 2023 r. (doręczonym 19 kwietnia 2023 r.) organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, powołując się na wątpliwości, co do treści złożonej deklaracji.

Organ odwoławczy uznał, że skoro w rozpatrywanej sprawie, mamy do czynienia z nieruchomością, która w części jest nieruchomością, na której zamieszkują mieszkańcy, a w części nieruchomością, na której nie zamieszkują mieszkańcy, to stosownie do treści art. 6c ust. 2b u.c.p.g. nie stosuje się przepisów ust. 2a i 3a, czyli zostają one w całości objęte systemem gminnym. Natomiast pismem z 1 grudnia 2022 r. Wspólnota Mieszkaniowa poinformowała, że dane podane w deklaracji za październik 2022 r. wynikają z przeprowadzonej weryfikacji potrzeb na nieruchomości, w szczególności w lokalach użytkowych w zakresie wytwarzanych ilości odpadów, co spowodowało doszacowanie rzeczywistego zapotrzebowania na pojemniki Ponadto właściciele lokali użytkowych zostali poinformowani o konieczności zawarcia "komercyjnych" umów.

Organ odwoławczy wyjaśnił dalej, że zawarcie "komercyjnych" umów jest możliwe tylko w przypadku nieruchomości niezamieszkałych, o czym stanowi art. 2 ust. 3a u.c.p.g. Oznacza to, że w przypadku gdy mamy do czynienia z nieruchomością o charakterze mieszanym (na której w części zamieszkują mieszkańcy, a w części nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne) umowy zawarte przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w danym lokalu (np. sklep "Z") nie zwalniają z uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec gminy.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające i ustalił, iż na nieruchomości od października 2022 r. do marca 2023 r. było prowadzonych pięć działalności gospodarczych tj. sklep "Z", kancelaria adwokacka, S, kwiaciarnia, sklep z ubraniami. Z kolei od kwietnia 2023 r. dodatkowo na nieruchomości prowadzona jest lodziarnia. Wszystkie podmioty prowadzące działalność wytwarzają odpady komunalne, a zatem są obowiązane do uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy i opłata ta winna być wykazana w zbiorczej deklaracji.

Końcowo organ odwoławczy wskazał, że dopuszcza się przy tym możliwość, aby kilku najemców lokali użytkowych korzystało z jednego zbiorczego kompletu pojemników na odpady, z zachowaniem minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na pojedynczy lokal. Stanowi o tym § 7 ust. 9 pkt 2 uchwały nr PR.0007.121.2020 Rady Miasta Ruda Śląska z 22 października 2020 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Ruda Śląska.

W skardze na decyzję organu odwoławczego, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie K.p.a.) poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych w sprawie w zw. z art. 6j ust. 3, art. 6o u.c.p.g., uchwały nr PR.0007.121.2020 Rady Miasta Ruda Śląska, zmienionej uchwałą nr PR.0007.197.2022 r. poprzez błędne uznanie, iż w składanych przez skarżącą deklaracjach o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi winny zostać zadeklarowane pojemniki dla wszystkich prowadzonych na nieruchomości działalności, zapewniając minimalną pojemność pojemników dla poszczególnego lokalu użytkowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

2. prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art 6j ust. 4 w zw. z art. 6j ust. 3, art. 6o u.c.p.g. w zakresie w jakim przez pojęcie nieruchomości w rozumieniu ustawy rozumiemy również indywidualne odrębne nieruchomości lokalowe, przyjmując minimalne ilości deklarowanych pojemników na odpady dla nieruchomości lokalowych, podczas gdy u.c.p.g. posługując się określeniem nieruchomości odnosi je wyłącznie do nieruchomości wspólnej - stąd wprowadzenie kategorii nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy oraz nieruchomości o charakterze mieszanym, w związku z czym deklaracja winna obejmować, w przypadku wspólnot mieszkaniowych, w których zasobie są zarówno lokale mieszkalne jak i użytkowe sumę prognozowanego zapotrzebowania na odpady z odniesieniem do ilości pojemników o określonych pojemnościach dla całej nieruchomości wspólnej, a nie dla indywidualnych nieruchomości lokalowych, co czyni złożone przez skarżącą deklaracje prawidłowymi;

3. art 107 § 3 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie w treści uzasadnienia z jakich przyczyn organ uznaje, że celowym i uzasadnionym jest odnoszenie limitów pojemników na odpady dla nieruchomości lokalowych, podczas gdy uwzględniając charakter prowadzonych działalności i ilość faktycznie generowanych i prognozowanych odpadów na nieruchomości wspólnej jako całości warunki określone przepisami u.c.p.g. należy uznać za spełnione, przy założeniach wynikających z treści deklaracji złożonych przez skarżącą;

4. art 107 § 3 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie w treści uzasadnienia z jakich przyczyn organ uznaje, że w rozumieniu u.c.p.g. nieruchomością są również odrębne prawa do lokalu, a nie wyłącznie nieruchomości wspólne jako nieruchomości w rozumieniu ustawy o własności lokali stanowiące wariant nieruchomości gruntowych w rozumieniu kodeksu cywilnego.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi jej autor wywodził, że ustalenia organów stoją w sprzeczności z treścią złożonej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami. Zadeklarowane wartości odnosiły się bowiem do faktycznej ilości wytwarzanych odpadów przy uwzględnieniu minimalnej ilości zadeklarowanych pojemników dla nieruchomości mieszanej. Natomiast organ w wydanej decyzji stanął na stanowisku, iż w przypadku ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi generowanymi przez osoby prowadzące działalność gospodarczą na nieruchomości należy liczyć każdy lokal użytkowy osobno, przyjmując dla niego minimalną pojemność pojemnika jaka może być w tym przypadku określona tj. (wg stanu prawnego obowiązującego w okresie jakiego dotyczy postępowanie) 120 l dla każdej frakcji odpadów (czyli łącznie 5 pojemników).

Skoro organ sam przyznaje i traktuje nieruchomość jako jedną, to dokonywanie ustalenia opłaty poprzez zastosowanie mechanizmu dodatkowego mnożenia użytkowników poszczególnych lokali użytkowych jako osobnych nieruchomości stoi w sprzeczności z u.c.p.g. i podjętymi na jej podstawie uchwałami Rady Miasta Ruda Śląska. Zgodnie bowiem z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników lub worków rozumie się iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości.

Dalej skarżąca podkreśliła, że zadeklarowała wymaganą minimalną liczbę pojemników dla nieruchomości. Zadeklarowana liczba pojemników odpowiada sumarycznym potrzebom wszystkich lokali użytkowych Wspólnoty Mieszkaniowej (czyli nieruchomości o charakterze mieszanym). Ponadto z akt postępowania nie wynika, aby organ uzyskał jakąkolwiek wiedzę od podmiotu odbierającego odpady komunalne, że na nieruchomości dochodziło do sytuacji odbioru większej ilości odpadów niż to zostało zadeklarowane.

Skarżąca nie podzieliła argumentacji organu pierwszej instancji, że niesprawiedliwym byłoby z punktu widzenia równego traktowania podatników, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą w nieruchomościach wielolokalowych mogły dzielić między sobą opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a osoby prowadzące taki sam rodzaj działalności gospodarczej w budynku wolnostojącym musiałby ponosić całość opłaty. Działalność gospodarcza niezależnie od tego czy jest prowadzona w budynku wolnostojącym, czy wielolokalowym z perspektywy u.c.p.g. to są takie same nieruchomości mieszane.

Skarżąca wskazała także na absurdalność sytuacji, w której każdy użytkownik lokalu mógłby zażądać postawienia 5 pojemników 120 l dla każdej z frakcji, skoro naliczana i pobierana jest opłata za takie ilości pojemników mimo, że faktyczne zapotrzebowanie w zakresie generowania odpadów jest dużo mniejsze. Przy ustalonych 5 użytkownikach takich lokali na nieruchomości należałoby postawić dodatkowych 25 pojemników o objętości 120 l.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie, zarówno na etapie odwołania, jak i skargi nie dotyczyła wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, jaką Wspólnota Mieszkaniowa ma uiszczać od części, na której zamieszkują mieszkańcy. W tym zakresie organ przyjął liczbę mieszkańców wynikającą ze złożonej przez skarżącą deklaracji i pomnożył ją przez stawkę opłaty, czego skarżąca nie kwestionowała.

Natomiast spór dotyczy opłat za gospodarowanie odpadami od części niezamieszkałej tej samej nieruchomości.

Opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowym charakterze.

W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, wskazanych w skardze.

Zgodnie z art. 6q u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Zatem organy obu instancji stosowały przepisy Ordynacji podatkowej, a nie Kodeksu postepowania administracyjnego. Nie mogły się zatem okazać skuteczne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów K.p.a. Niemniej nawet analizując treść przepisów O.p., będących odpowiednikami wskazanych przepisów K.p.a. Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń przepisów postępowania i to w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast błędna treść decyzji wynika z błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego przez organy obu instancji.

W tym miejscu Sąd odwoła się do treści przepisów mających zastosowanie w sprawie.

Zgodnie z art. 6c ust. 1 i 2 u.p.c.g, gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.

W myśl art. 6h pkt 3 u.c.p.g. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić właściciele nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, jeżeli rada gminy podjęła uchwałę przewidującą odbieranie odpadów od tego rodzaju nieruchomości. W myśl art. 6i ust. 1 pkt 2 u.p.c.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.

Zgodnie z art. 6j ust. 3 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników lub worków rozumie się iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości.

Z cytowanych przepisów wynika, że w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy o wysokości opłaty decyduje iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów oraz liczby ich opróżnień.

Zgodnie z § 1 pkt 10 uchwały nr PR.0007.197.2022 Rady Miasta Ruda Śląska z 30 grudnia 2022 r. zmieniającej uchwałę nr PR.0007.121.2020 Rady Miasta Ruda Śląska z dnia 22 października 2020 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta Ruda Śląska (Dz. Urz. Województwa Śląskiego z 2023 r. poz. 264) ustala się następujące zasady rozmieszczenia pojemników i worków na odpady komunalne: każda nieruchomość, powinna być wyposażona w co najmniej jeden pojemnik na odpady do gromadzenia niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych oraz w zestaw pojemników lub worków do selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, który powinien składać się z pojemników lub worków, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 po jednym na każdą ze zbieranych selektywnie frakcji odpadów.

Ponadto zezwala się na wspólne korzystanie przez właścicieli kilku sąsiadujących ze sobą nieruchomości z jednego lub kilku pojemników na odpady, z zastrzeżeniem zachowania odpowiedniej pojemności pojemnika, określonej Regulaminem.

Zatem wskazana uchwała dopuszcza możliwość korzystania przez właścicieli kilku sąsiadujących ze sobą nieruchomości z jednego lub kilku pojemników na odpady.

Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały nr PR.0007.121.2020 Rady Miasta Ruda Śląska minimalna pojemność pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na nieruchomościach, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, które są objęte systemem odbioru odpadów komunalnych przez gminę – to pojemniki o minimalnej pojemności 120 l lub worki o minimalnej pojemności 80 l (na szkło) oraz worki o minimalnej 120 l (na papier, tworzywa sztuczne, metale, odpady opakowaniowe wielomateriałowe, bioodpady).

W konsekwencji, skoro na części nieruchomości skarżącej nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, winna ona ponieść opłatę stanowiącą iloczyn pojemników dla każdej frakcji i minimalnej ilości opróżnień w miesiącu.

Wbrew twierdzeniom organu, większa ilość najemców prowadzących na nieruchomości działalność gospodarczą nie powoduje konieczności pomnożenia ustalonej w powyższy sposób opłaty. O wysokości opłaty nie decyduje zatem liczba najemców prowadzących na nieruchomości działalności gospodarczą. Jak już wyżej wyjaśniono, 6j ust. 3 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za decydujące znaczenie ma iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości. Nie jest zatem dopuszczalne, w świetle omówionych regulacji, pomnożenie opłaty ustalonej w powyższy sposób przez liczbę najemców. Przyjęcie poglądu organu, że od każdego najemcy należy liczyć opłatę za pięć pojemników na każdą frakcję odpadów oznaczałoby, że każdy z nich winien dysponować pięcioma pojemnikami na odpady. Oznacza to, że na nieruchomości skarżącej powinno stanąć łącznie 25 lub 30 (w zależności od okresu czasu wskazanego w decyzji) pojemników tylko dla lokali użytkowych. Dodatkowo należałoby uwzględnić fakt, że na części nieruchomości mieszkają mieszkańcy.

W konsekwencji organy obu instancji dopuściły się naruszenia art. 6j ust. 3 u.c.p.g. oraz § 7 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały nr PR.0007.121.2020 Rady Miasta Ruda Śląska zmienionej uchwałą nr PR.0007.197.2022, co spowodowało konieczność uchylenia decyzji wydanych w obu instancjach, gdyż są dotknięte tym samym naruszeniem przepisu prawa materialnego.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę wskazania wynikające z niniejszego wyroku, dokonaną wykładnię prawa materialnego i ustali opłatę za gospodarowanie odpadami w prawidłowej wysokości.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z 23 listopada 2023 r.

O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a., zasądzając od organu odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 4.741 zł, na które składa się uiszczony wpis sądowy w wysokości 1.141 zł, oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika, będącego radcą prawnym - 3.600 zł.