Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1819/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 156
journal: Dz.U. 2017 poz 1904
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

B. Z. wnioskiem z dnia [...] maja 2023 r. wystąpił, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (t.j. Dz. U.

z 2022 r. poz. 902 z późn. zm., dalej: "u.d.i.p."), do Prokuratury Rejonowej

w [...] o wydanie kopii postanowienia z dnia [...] listopada 2023 r.

o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie [...], wskazując, iż postanowienie to jest dokumentem urzędowym, podlegającym udostępnieniu w trybie informacji publicznej.

Prokurator Rejonowy w [...] w odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę, iż wskazana we wniosku dokumentacja z akt postępowania przygotowawczego, nie polega udostępnieniu

w trybie ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej.

W piśmie tym pouczono jednocześnie o zasadach oraz podstawach prawnych dostępu do akt postępowania karnego wynikających z art. 156 k.p.k.

Pismem z dnia 26 czerwca 2023 r. B. Z. skierował do Prokuratora Okręgowego w [...] odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2023 r. Prokuratora Rejonowego w [...], w którym wniósł - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. -

o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie kopii postanowienia z dnia [...] listopada

2022 r. o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie [...].

Prokurator Okręgowy w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r.

nr [...], po rozparzeniu złożonego przez B. Z. odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2023 r. Prokuratury Rejonowej w [...] w sprawie o udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), stwierdził niedopuszczalność odwołania.

Prokurator Okręgowy w [...], uzasadniając postanowienie z dnia [...] lipca 2023 r. wskazał, iż odwołanie było niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 k.p.a., ze względu na przedmiot zaskarżenia, ponieważ w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna.

Jednocześnie Prokurator podniósł, iż przepisy kodeksu postępowania karnego stanowią wyjątek od ogólnej zasady stosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, o których jest mowa w art. 1 ust 2 u.d.i.p.

Stwierdził, że z akt sprawy [...] Prokuratury Rejonowej

w [...] wynika, iż organ pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie nie wydawał decyzji administracyjnej, natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. poinformował wnioskodawcę, że wskazana we wniosku dokumentacja z akt sprawy karnej, tj. kopia postanowienia o umorzeniu postępowania, nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z pisma tego wynika, że dostęp do informacji z akt postępowania przygotowawczego regulują przepisy kodeksu postępowania karnego.

Zdaniem organu odwoławczego, zastosowana przez Prokuraturę Rejonową

w [...] forma rozstrzygnięcia wniosku jest właściwa. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 16 wskazuje sytuacje, w których zachodzi konieczność wydania decyzji administracyjnej, tj. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym

w art. 14 ust. 2 ustawy. W omawianej sprawie brak było podstaw do wydania decyzji administracyjnej.

Prokurator Okręgowy w [...] przyznał rację odwołującemu, że postanowienie o umorzeniu śledztwa stanowi informację publiczną, jednak nie podzielił stanowiska odnośnie trybu ewentualnego udostępnienia postanowienia. Uznał, że prawidłowo organ I instancji przyjął, iż zachodzi tu wyjątek, o którym stanowi art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tym konkretnym przypadku zastosowanie mają stosowne regulacje zawarte w przepisach kodeksu postępowania karnego, tj. art. 156 k.p.k.

Organ II instancji odwołał się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 4343/21, w którym Sąd stwierdził, że "Po pierwsze, przepisy art. 156 § 1, art. 5 i art. 5a k.p.k. adresowane są do każdego (do wszystkich), a więc nie tylko do stron postępowania karnego, o czym przesądza m.in. treść zdania drugiego art. 156 § 5 k.p.k., z której wynika, iż akta mogą być

w wyjątkowych sytuacjach udostępnione innym niż stronom (obrońcom, pełnomocnikom, przedstawicielom ustawowym) osobom. Po drugie, przepisy te zawierają zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także do akt postępowania już zakończonego). Po trzecie, wskazane przepisy k.p.k. stanowią "przepisy innych ustaw", o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., określające odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, które w całości wyłączają zastosowanie przepisów u.d.i.p. do informacji publicznych znajdujących się w aktach sprawy karnej."

Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W przedmiotowej sprawie Prokurator Rejonowy w [...] nie wydawał decyzji administracyjnej, a jedynie pismem poinformował wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie informacji publicznej. W konsekwencji odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż dotyczy czynności organu, która nie jest decyzją administracyjną.

B. Z. pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

naruszenie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji RP w zw.

z art. 156 § 5 k.p.k. w zw. z art. 156 § 5b k.p.k. poprzez wadliwą wykładnię ww. przepisów, która skutkowała błędnym przyjęciem, iż w realiach przedmiotowej sprawy w odniesieniu do osób trzecich przepisy kodeksu postępowania karnego stanowią przepisy innych ustaw określających w sposób odmienny zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, gdyż zapewniają one dostęp do informacji stanowiącej informację publiczną na zasadzie przepisów szczególnych względem ustawy o dostępie do informacji publicznej w sposób kompleksowy, który umożliwia wnioskodawcy uzyskanie dostępu do wnioskowanej przez niego informacji, podczas gdy przepisy kodeksu postępowania karnego

w zakresie odnoszącym się do udostępnienia akt postępowania karnego, w tym akt sprawy zakończonego postępowania przygotowawczego, nie regulują kwestii otrzymania przez osobę trzecią odpisu prawomocnego orzeczenia z akt sprawy, albowiem dotyczą jedynie udostępnienia akt postępowania przygotowawczego,

a zatem w przypadku złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej poprzez doręczenie odpisu bądź kopii postanowienia o umorzeniu śledztwa przepisy k.p.k. nie mogą stanowić samodzielnej podstawy rozpatrzenia wniosku, gdyż w tym zakresie nie są one kompleksowe i wystarczające, w związku z czym w przedmiotowej sprawie przepisy k.p.k. nie mogą znaleźć zastosowania, a jego wniosek

w przedmiocie udzielenia informacji publicznej winien być procedowany na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej;

rażące naruszenie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię ww. przepisów i w konsekwencji błędne uznanie przez Prokuratora Okręgowego w [...], iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki pozwalające na skierowanie przez Prokuratora Rejonowego w [...] do niego pisma w trybie art. 14 ust. 2 u.d.i.p., informującego o braku możliwości udostępnienia mu żądanej informacji w trybie i w sposób wskazany we wniosku z jednoczesnym wskazaniem, iż w sprawie zastosowanie mają wyłącznie przepisy k.p.k., a nie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, podczas gdy Prokurator Rejonowy w [...] był zobowiązany do udostępnienia żądanej przez niego informacji zgodnie z wnioskiem i w sposób w nim wskazany na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, które mają bezpośrednie zastosowanie

w przedmiotowej sprawie, gdyż przepisy kodeksu postępowania karnego nie gwarantują wnioskodawcy możliwości uzyskania informacji publicznej w formie wskazanej we wniosku oraz nie rozstrzygają o sposobie wydawania z akt sprawy odpisów prawomocnych orzeczeń, w związku z tym brak było podstaw do wydania pisma w trybie art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i poinformowania wnioskodawcy o braku możliwości udzielenia mu informacji publicznej w trybie i formie wskazanej we wniosku z dnia [...] maja 2023 r., a ponadto przepis art. 14 ust. 2 u.d.i.p. ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy organ nie dysponuje środkami technicznymi, które umożliwiły by mu udzielenie informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku, przy czym w realiach przedmiotowej sprawy Prokurator Rejonowy

w [...] dysponował środkami technicznymi, które umożliwiały mu udzielenie informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku, tj. poprzez doręczenie odpisu postanowienia o umorzeniu śledztwa na podstawie przepisów u.d.i.p.;

naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez błędne stwierdzenie, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy pismo Prokuratora Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. stanowiło w istocie decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz zostało wydane

z naruszeniem prawa, albowiem Prokurator Rejonowy w [...] rozstrzygnął, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej nie może być zrealizowany z uwagi na brak możliwości stosowania przepisów u.d.i.p., a Prokurator Rejonowy w [...] nie wydał żadnego innego rozstrzygnięcia w sprawie, a tym samym był uprawniony do wniesienia odwołania od decyzji Prokuratora Rejonowego w [...] z dnia

[...] czerwca 2023 r., która nie znajdowała żadnego uzasadnienia i oparcia

w przepisach powszechnie obowiązującego prawa, zwłaszcza, że odmowa udzielenia informacji publicznej następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zarzut naruszenia art. 134 k.p.a. w z. zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jest niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W przedmiotowej sprawie Prokurator Rejonowy

w [...] nie wydał decyzji administracyjnej, gdyż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz orzecznictwo (wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 4343/21) nie przewidują wydania decyzji w omawianej sytuacji faktycznej i prawnej. Dlatego pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. poinformował wnioskodawcę

o sposobie rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie informacji publicznej.

W konsekwencji organ II instancji zastosował regulację zawartą w art. 134 k.p.a. i wydał postanowienie o niedopuszczalności odwołania. Odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż dotyczy czynności organu, która nie jest decyzją administracyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a."

Zgodnie z powołaną regulacją, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, jak również przedmiotowym.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych.

Przedmiotowe przyczyny niedopuszczalności odwołania obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego (a więc pomimo, że została wydana, nie została stronie doręczona lub ogłoszona) albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi czynność materialno-techniczną (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wydawnictwo C. H. Beck, 2012, s. 506-507).

Powodem wydania zaskarżonego postanowienia było uznanie przez organ, że pismo z dnia [...] czerwca 2023 r., od którego skarżący wniósł odwołanie, nie stanowi decyzji administracyjnej.

Oceniając charakter tego pisma należy wskazać, że stosownie do treści art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać:

1) oznaczenie organu administracji publicznej;

2) datę wydania;

3) oznaczenie strony lub stron;

4) powołanie podstawy prawnej;

5) rozstrzygnięcie;

6) uzasadnienie faktyczne i prawne;

7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania;

8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji;

9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu

o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę

o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.

Wyjaśnić przy tym należy, że zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby pismo to zawierało wszystkie elementy decyzji przewidziane w wskazanym wyżej przepisie Kodeksu postępowania administracyjnego. Za decyzję administracyjną należy również uznać pismo właściwego organu zawierające co najmniej oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygnięcie o sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1981 r., sygn. akt SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91).

W ocenie Sądu, skierowane do skarżącego pismo z dnia [...] czerwca 2023 r. podpisane przez Prokuratora Rejonowego K. J., nie spełnia minimalnych wymogów niezbędnych do uznanie go za decyzję administracyjną. Pismo to nie zawiera bowiem rozstrzygnięcia. Jest to pismo udzielające odpowiedzi wnioskodawcy w związku z jego wnioskiem z dnia [...] maja 2023 r. o udostępnienie

w trybie informacji publicznej dokumentacji z akt sprawy karnej (kopia postanowienia o umorzeniu postępowania). Pismem tym jedynie poinformowano wnioskodawcę, że wnioskowana przez niego informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wskazując na art. 1 ust. 2 u.d.i.p. poinformowano, że zasady dostępu do akt postępowania karnego, sporządzania z nich odpisów, w tym wydawania kserokopii z dokumentów

i uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy reguluje art. 156 § 5 i in. kodeksu postępowania karnego. W piśmie tym pouczono wnioskodawcę, iż o udostępnienie materiałów z akt sprawy karnej (również zakończonej) może wnioskować w trybie przepisów kodeksu postępowania karnego.

Wyjaśnić należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera autonomicznie uregulowany sposób procedowania w przypadku żądania udostępnienia informacji, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego do tego postępowania stosuje się jedynie w przypadkach wskazanych w tej ustawie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji

w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Warunkiem udostępnienia danych w przedstawiony powyżej sposób jest jednak uprzednie stwierdzenie, że mają one charakter publiczny, znajdują się

w posiadaniu podmiotu i nie sprzeciwiają się temu inne przepisy u.d.i.p. bądź też innych ustaw, odmiennie regulujących tryb dostępu do danych będących informacji publicznymi.

Wskazać przy tym należy, że każdy z wymienionych przypadków będzie wymagał stosownej reakcji organu, która nie zawsze przybierać będzie jednakową formę prawną. Ustawa o dostępie do informacji publicznej – stosownie do treści art. 16 ust. 1 – przewiduje formę decyzji wyłącznie w dwóch sytuacjach: gdy organ odmawia udostępnienia danych publicznych bądź gdy umarza postępowanie prowadzone w przedmiocie ich udostępnienia w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Decyzje odmowne w sprawach z zakresu informacji publicznej wydaje się po pierwsze w przypadkach, które dotyczą informacji publicznej, ale odmawia się jej udostępnienia z uwagi na brak szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego udostępnienie wnioskowanej informacji o charakterze przetworzonym, wymaganego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., po drugie, gdy żądane informacje publiczne nie mogą być udostępnione ze względu na dobra prawnie chronione (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lub ust. 2 u.d.i.p.).

Podmiot zobowiązany może zatem odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w ściśle określonych przypadkach i tylko wówczas, gdy nie budzi wątpliwości, że zawnioskowane dane mają charakter informacji publicznych

i znajdują się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do ich udostępnienia.

W pozostałych przypadkach załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej przybiera formę pisma skierowanego do wnioskodawcy.

Zgodnie z utrwalonym w judykaturze stanowiskiem, organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym

w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on tą informacją oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. Takie pismo informacyjne ostatecznie załatwia wniosek zgłoszony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przy czym, jeżeli wnioskodawca nie zgadza się z taką oceną wniosku, to środkiem do kwestionowania zasadności stanowiska podmiotu zobowiązanego jest skarga na bezczynność kierowana do sądu administracyjnego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3134/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skarżący w odpowiedzi na złożony wniosek

o udostępnienie informacji publicznej otrzymał pismo z dnia [...] czerwca 2023 r.

W piśmie tym poinformowano wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia wniosku

o udzielenie informacji publicznej, wskazując, iż właściwym trybem do udostępnienia wnioskowanych informacji jest art. 156 k.p.k. w związku z art. 1 ust. 2 u.d.i.p.

Pismo to nie stanowi zatem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej,

a ma wyłącznie charakter informacyjny. Skoro bowiem - wedle stanowiska przedstawionego w tym piśmie - żądane przez skarżącego dane nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to przy takiej ocenie żądanych informacji właściwą formą załatwienie wniosku stanowiło właśnie pismo zawierające wyjaśnienie tych kwestii wnioskodawcy.

W związku z tym, że wskazane wyżej pismo nie stanowiło decyzji administracyjnej, to organ prawidłowo zastosował art. 134 k.p.a. i stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez stronę skarżącą odwołania od tego pisma. Przedstawione w skardze argumenty, zatem nie mogły okazać się skuteczne

w niniejszej sprawie.

Z wymienionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.