Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 194/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2010
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
article: art. 119 pkt 2, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędzia WSA Agnieszka Grosińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2020 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Sieradzu na uchwałę Rady Gminy Klonowa z dnia 29 kwietnia 2016 roku, nr XVI/91/2016 w przedmiocie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Klonowa oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Sieradzu wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Klonowa z dnia 29 kwietnia 2016 roku (Nr XVI/91/2016) w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Klonowa. Autor skargi wniósł o stwierdzenie nieważności kontestowanej uchwały zarzucając jej naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2010, dalej jako: "ustawa").

W motywach skargi Prokurator wyjaśnił, iż w § 2.1 Rozdziału 2 Regulaminu Rada Gminy zawarła zapis, iż właściciele nieruchomości są obowiązani do zbierania następujących rodzajów odpadów komunalnych: papieru, metali, szkła, tworzyw sztucznych, opakowań wielomateriałowych, odpadów ulegających biodegradacji z podziałem na bioodpady i odpady zielone, przeterminowanych leków, chemikaliów, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu eklektycznego i elektronicznego, odpadów wielkogabarytowych, odpadów budowlano-rozbiórkowych, zużytych opon oraz odpadów komunalnych zmieszanych. Uchwała nie spełnia wymogów wynikających z art. 4 ust. 2 pkt 1 a-d ustawy, gdyż pozbawiona jest obligatoryjnego elementu w postaci selektywnego zbierania przez Gminę odzieży i tekstyliów. Z tego powodu kontestowany akt prawa miejscowego nie wypełnia delegacji ustawowej. Konsekwencją tejże konstatacji jest uznanie uchwały za sprzeczną z prawem powszechnie obowiązującym.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w Klonowej wniosła o jej oddalenie w całości, zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W motywach stanowiska organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała została przyjęta w dniu 29 kwietnia 2016 roku i zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu jej podjęcia - zobowiązano właścicieli nieruchomości do zbierania określonych rodzajów odpadów komunalnych. Zarzut skargi sprowadza się do tego, iż przepis art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a-d ustawy zawiera kompetencję do zobowiązania właścicieli nieruchomości do zbierania odpadów z tekstyliów i odzieży, czego w uchwale nie zamieszczono. Jak dostrzegł organ, umknęło Prokuratorowi to, że brzmienie art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy w chwili podejmowania zaskarżonej uchwały nie zawierało zapisu "oraz odpadów tekstyliów i odzieży". Zapis ten został wprowadzony ustawą z dnia 19 lipca 2019 roku o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1579). Ustawa zmieniająca w art. art. 9 zobowiązuje rady gmin dostosować uchwały wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym do przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ponieważ ustawa zmieniająca weszła w życie 6 września 2019 roku roczny termin na dostosowanie uchwał do ustawy utrzymaniu czystości i porządku w gminach upłynie dopiero 6 września 2020 roku. Z tego powodu – zdaniem organu – skarga jako przedwczesna podlega oddaleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.

W przedmiotowej sprawie – na mocy zarządzenia z dnia 25 marca 2020 roku – doręczono Prokuratorowi odpis odpowiedzi na skargę informując, że organ złożył wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym i pouczając o treści art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Zarządzenie doręczono stronie skarżącej w dniu 6 maja 2020 roku. Mając na uwadze powyższe, na tej właśnie podstawie, Sąd rozpoznał przedmiotową skargę w trybie uproszczonym.

Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w zakresie określonym w treści skargi, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontestowana uchwała została przyjęta w dniu 29 kwietnia 2016 roku, zatem określając regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy rada gminy miała obowiązek uwzględnić wymagania wynikające z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w stanie prawnym wówczas obowiązującym. Istotnie – jak dostrzegł organ w odpowiedzi na skargę – w stanie prawnym obowiązującym w dacie przyjęcia uchwały przepis art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a-d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie zobowiązywał do zbierania odpadów w postaci tekstyliów i odzieży. Wymóg uwzględnienia w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy selektywnego zbierania odpadów komunalnych w postaci właśnie odpadów z tekstyliów i odzieży związany jest z nowelizacją art. 4 ust. 2 ustawy dokonanej na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 lipca 2019 roku o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1579; dalej jako: "ustawa nowelizująca"), który wszedł w życie z dniem 6 września 2019 roku (art. 27 ustawy nowelizującej). Jak również niewątpliwie trafnie dostrzegł organ, przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej zobowiązuje rady gmin do dostosowania uchwał wydanych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (czyli przed dniem 6 września 2019 roku) na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w brzmieniu dotychczasowym do przepisów tej ustawy w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej. Wynika z tego, że rada gminy ma obowiązek dostosować uchwałę w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie w terminie 12 miesięcy od wejścia w życie ustawy nowelizującej, zatem w terminie do dnia 6 września 2020 roku. Skarga w przedmiotowej sprawie wpłynęła do organu w dniu 24 stycznia 2020 roku, zatem przed upływem 12-miesięcznego terminu na dostosowanie regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie z uwzględnieniem art. 1 pkt 4 ustawy nowelizującej. Z tego powodu – wbrew argumentom skargi – nie można organowi zarzucić naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a-d ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie w zakresie związany z nieuwzględnieniem w treści spornego regulaminu obowiązku selektywnego zbierania odpadów z tekstyliów i odzieży.

Konkludując powyższe rozważania Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 P.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości.

IB