Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 1348/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego T. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 listopada 2024 r. D. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego T. V. (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego sprawy w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 grudnia 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a także uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez przedstawiciela tego numeru identyfikacyjnego, a także złożenie dokumentu, z którego wynikałoby, że T. V. posiada statusu przedstawiciela ustawowego strony skarżącej – także w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 stycznia 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 16 akt sądowych).

W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi, ale pismem z dnia 15 stycznia 2025 r. jego pełnomocnik oświadczył, że skarżący cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, a także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Należy także wskazać, że zgodnie z treścią art. 27 p.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Z kolei na mocy art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi również brak formalny skargi.

W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.

Wskazać również należy, że stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

W realiach niniejszej sprawy, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec skutecznego doręczenia dokonanego w dniu 9 stycznia 2025 r., termin na uzupełnienie dostrzeżonych braków upłynął z dniem 18 stycznia 2025 r. (sobota). Czynności wskazane w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie zostały jednak wykonane w terminie, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z dnia 15 stycznia 2025 r., a zatem w zakreślonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braku skargi, pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3150/13; z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2453/10; z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 923/08; z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.