Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 5931/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, asesor WSA Anna Fyda-Kawula, Protokolant st. ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę


UZASADNIENIE

M. W. (dalej także jako "Skarżący" lub "Zgłaszający") złożył w dniu 26 kwietnia 2021 roku w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też jako "Urząd Patentowy", "UP RP" lub "Organ") podanie o udzielenie prawa ochronnego na słowno – graficzny znak towarowy "antena HD" (dalej też jako "sporny znak"), w postaci niebieskiego napisu "antena", wykonanego małymi łacińskimi literami, przy jednoczesnym połączeniu litery "t" oraz "e", gdzie litera "t" przypomina swym kształtem antenę telewizyjną, a w tej samej linii, w której umieszczono daszek litery "t" (i jednocześnie nad literą "e") umieszczono litery "HD" (także w kolorze niebieskim). Powyższy znak został zgłoszony do oznaczania następujących towarów lub usług z klas: 35, 38 i 41:

- klasa 35: Usługi reklamowe, marketingowe i promocyjne;

- klasa 38: Cyfrowa transmisja głosu; Telekomunikacja; Usługi telekomunikacyjne; Bezprzewodowa transmisja i nadawanie programów telewizyjnych; Emisja abonowanych programów telewizyjnych; Emisja filmów za pośrednictwem Internetu; Emisja i transmisja programów telewizyjnych za opłatą [pay-per-view]; Emisja programów telewizyjnych i radiowych; Emisja programów telewizyjnych i radiowych za pośrednictwem sieci kablowych lub bezprzewodowych; Emisja programów telewizyjnych za pomocą usług wideo na życzenie [VOD] i telewizji za opłatą [pay-per- view]; Emisja programów telewizyjnych za pośrednictwem Internetu; Emisja telewizyjna; Emisja treści wideo; Emitowanie filmów kinowych za pośrednictwem satelitów; Emitowanie filmów kinowych za pośrednictwem telewizji; Emitowanie i transmitowanie programów telewizji kablowej; Interaktywne usługi teletekstowe; Nadawanie audio, wideo i multimedialne za pośrednictwem Internetu i innych sieci łącznościowych; Nadawanie bezprzewodowe; Nadawanie i transmisja programów telewizyjnych; Nadawanie informacji finansowych przez telewizję; Nadawanie informacji finansowych przez satelitę; Nadawanie informacji za pośrednictwem telewizji; Nadawanie programów przez satelitę; Nadawanie programów telewizyjnych drogą satelitarną; Nadawanie programów telewizji kablowej; Nadawanie programów telewizyjnych i radiowych; Nadawanie programów w telewizji; Nadawanie programów wizualnych i dźwiękowych za pośrednictwem Internetu; Nadawanie programów za pośrednictwem globalnej sieci komputerowej; Nadawanie programów za pośrednictwem Internetu; Nadawanie programów związanych z telezakupami; Nadawanie symultaniczne telewizji za pośrednictwem globalnych sieci komunikacyjnych, Internetu i sieci bezprzewodowych; Nadawanie telewizji kablowej; Nadawanie treści audiowizualnych i multimedialnych za pośrednictwem Internetu; Transmisja programów telewizyjnych; Rozpowszechnianie programów telewizyjnych transmitowanych za pośrednictwem satelitów; Usługi emisji radiowej, telewizyjnej i kablowej; Usługi emisji satelitarnej w zakresie wydarzeń sportowych; Usługi emisji satelitarnej w zakresie rozrywki; Usługi emisji satelitarnej w zakresie działalności gospodarczej; Usługi emisji telewizyjnej w telefonach komórkowych;

- klasa 41: Usługi edukacyjne, rozrywkowe i sportowe; Usługi edukacyjne i instruktażowe; Produkcja nagrań audio i video oraz produkcja multimedialna i usługi fotograficzne; Usługi w zakresie przedstawień na żywo.

Informacja o zgłoszeniu słowno – graficznego znaku towarowego "antena HD" została opublikowana w Biuletynie Urzędu Patentowego z dnia 31 maja 2021 r. nr ZT22 na stronach 84-85.

W dniu 16 sierpnia 2021 r. M. Spółka z o. o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Uczestniczką") wniosła sprzeciw wobec zgłoszenia przez Skarżącego wskazanego znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych usług, podnosząc konfuzyjne podobieństwo znaku Skarżącego do wcześniejszego słowno - graficznego znaku Uczestniczki - ANTENA ([...]). Jako podstawę prawną sprzeciwu Uczestniczka wskazała art. 132¹ ust. 1 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1170 ze zm.; dalej zwanej "pwp"), zaś jako podstawę faktyczną – wspomniany wcześniejszy znak towarowy słowno-graficzny ANTENA ([...]), zarejestrowany 25 listopada 2016 r. z pierwszeństwem od 19 lipca 2007 r. dla towarów i usług z klas 9, 16, 35, 38, 39, 41, 42 i 45, a mianowicie:

- klasa 9: urządzenia i przyrządy: naukowe, żeglarskie, geodezyjne, elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, wagowe, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia i przyrządy elektryczne przewodzące, transformujące, akumulatorowe i kontrolujące - sterujące; urządzenia do nagrywania, transmisji lub reprodukcji dźwięku lub obrazu; magnetyczne nośniki danych, płyty (dyski] z nagraniami; automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych przez wrzucenie monety; kasy sklepowe, maszyny liczące, sprzęt przetwarzający dane i komputery; urządzenia do gaszenia ognia; urządzenia, przyrządy, instalacje, sprzęt komputerowy, oprogramowanie komputerowe do wyszukiwania, kompilacji, indeksowania i organizacji informacji, informacji elektronicznej w obrębie indywidualnych stacji roboczych, komputerów osobistych, sieci komputerowych lub Internetu; urządzenia do nagrywania, transmisji i reprodukcji dźwięku i obrazu, urządzenia do odtwarzania dźwięku i obrazu, urządzenia do zdalnego sterowania, urządzenia do przetwarzania informacji, oprogramowanie komputerowe do tworzenia informacji, oprogramowanie komputerowe do obróbki, tworzenia, edytowania i organizacji danych i obrazów; urządzenia globalnej sieci komputerowej do dostarczanego Online oprogramowania komputerowego i publikacji w formie elektronicznej; interaktywny software; software komputerowy do zarządzania bankami danych; oprogramowanie komputerowe do obsługi poczty elektronicznej; oprogramowanie komputerowe do obsługi komunikacji w grupach poprzez sieci komputerowe oraz Internet; odczytywalne maszynowo, zawierające programy i dane nośniki informacji każdego rodzaju, zawierające publikacje w formie elektronicznej; pamięci komputerowe, programy komputerowe nagrane, software, w tym software do gier komputerowych, multimedialnych, wirtualnych; programy gier komputerowych, multimedialnych, wirtualnych; sterujące programy komputerowe systemu operacyjnego, procesory [centralne jednostki przetwarzania], nagrania, pliki, procesory tekstu; bazy danych tekstów i obrazów; publikacje elektroniczne, etykiety towarów elektronicznych, tablice na ogłoszenia elektroniczne, tablice połączenia; elektroniczne billboardy; automaty do gier uruchamiane za opłatą, części i akcesoria do wyżej wymienionych towarów;

- klasa 16: papier, tektura i wyroby z tych materiałów, nie ujęte w innych klasach; druki; materiały introligatorskie; materiały fotograficzne; materiały piśmienne; kleje do materiałów piśmiennych lub do celów domowych; materiały przeznaczone dla artystów; pędzle malarskie; maszyny do pisania i sprzęt biurowy (z wyjątkiem mebli); materiały szkoleniowe i instruktażowe (z wyjątkiem aparatów); materiały z tworzyw sztucznych do pakowania (nie ujęte w innych klasach); czcionki drukarskie; matryce; wyroby drukarskie, czasopisma, magazyny, gazety, kartki, druki, materiały drukowane, formularze, broszury, książki, podręczniki, periodyki, kalendarze, almanachy, notatniki, notesy podręczne, publikacje, śpiewniki, indeksy, skorowidze, komiksy, materiały do nauczania, materiały szkoleniowe, mapy, słowniki, encyklopedie, atlasy, nuty, katalogi, prospekty, fotografie, grafiki, reprodukcje graficzne, rysunki, druki, odbitki graficzne, odwzorowania graficzne, grafiony, przewodniki, plansze, adresarki, afisze, plakaty, albumy, bloczki, bloki do pisania, bloki rysunkowe, obwoluty na luźne kartki, obwoluty papierowe na dokumenty, artykuły biurowe, materiały reklamowe, banery;

- klasa 35: zarządzanie w działalności handlowej; administrowanie działalności handlowej; prace biurowe; reklama, w tym reklama radiowa, telewizyjna, kinowa, internetowa, korespondencyjna, prasowa, promocyjna; przygotowywanie dokumentacji reklamowej, reklama za pośrednictwem sieci komputerowej; publikowanie tekstów reklamowych, uaktualnianie materiałów reklamowych; bezpośrednia reklama Online w sieci komputerowej; prowadzenie kampanii reklamowych; reklama wielkoformatowa, przekazywanie informacji handlowych jak również know-how jako usługa franszyzy; wynajem czasu i miejsca reklamowego we wszystkich środkach przekazu, powyższe usługi również dostarczane on linę z elektronicznych lub komputerowych baz danych lub Internetu; marketing, wspieranie sprzedaży, doradztwo w zakresie zbytu i zakupu, badania i analiza rynku, analiza kosztów, badania opinii publicznej, badania w dziedzinie działalności gospodarczej; marketing bezpośredni; usługi agencji reklamowej, reklama i promocja sprzedaży dotycząca towarów i usług oferowanych i zamawianych drogą telekomunikacyjną lub elektroniczną; usługi w zakresie public relations; usługi agencji reklamowej, dystrybucja towarów w celach reklamowych, dystrybucja materiałów reklamowych, rozpowszechnianie ogłoszeń reklamowych, wynajmowanie powierzchni na cele reklamowe i ogłoszenia, wypożyczanie materiału reklamowego; powielanie dokumentów, fotokopiowanie, maszynopisanie, rozlepianie plakatów reklamowych, usługi sekretarskie; odpłatne, czasowe odstąpienie urządzeń do przetwarzania danych, urządzeń do biur, automatów do sprzedaży i ich części, w szczególności w drodze wynajmu i/Iub leasingu; usługi sprzedaży sklepu internetowego, domu towarowego i/lub wysyłkowego, także świadczone on linę i za pośrednictwem Internetu, w formie aukcji publicznych, przez telefon, telefon komórkowy, Internet następujących towarów: publikacji elektronicznych i drukowanych, artykułów spożywczych, alkoholowych, bezalkoholowych, tytoniowych, włókienniczych, motoryzacyjnych, turystycznych, sportowych, telekomunikacyjnych, informatycznych, piśmiennych, papierowych, jubilerskich, zegarmistrzowskich, sztucznych ogni, wzornictwa przemysłowego, odzieżowych, skórzanych, naukowych, fotograficznych, kinematograficznych, optycznych, do celów dydaktycznych, zabawek, instrumentów muzycznych, dzieł sztuki, urządzeń do nagrywania, transmisji lub reprodukcji dźwięku lub obrazu; nośników danych, płyt (dysków) z nagraniami; maszyn liczących, sprzętu przetwarzającego dane, komputerów, części i akcesoriów do wymienionych artykułów oraz związanych z nimi usług; dostarczanie interaktywnego panelu informacyjnego w postaci platformy informatycznej do dystrybucji, promocji, sprzedaży, odsprzedaży rzeczy poprzez sieć elektroniczną; prowadzenie katalogów towarów i usług; prowadzenie wykazu informacji handlowych w Internecie; prezentacja towarów i usług środkami elektronicznymi, profesjonalne zarządzanie działalnością artystyczną, zarządzanie planami lojalnościowymi, planami zachęt dla klientów oraz planami promocyjnymi, kompilacja informacji do komputerowych baz danych, zarządzanie zbiorami informatycznymi, lub reklamowych, także online przy zastosowaniu sieci komputerowych; organizowanie targów handlowych i reklamowych, usługi w zakresie zarządzania zbiorami informatycznymi, plikami, obróbka danych komputerowych; organizowanie wystaw, prezentacji w celach handlowych;

- klasa 38: usługi telekomunikacyjne; wysyłka dokumentów; usługi zawierające nagrywanie, transkrypcję, transformację, kompozycję, kompilację informacji wykorzystywanych przy przesyłaniu elektronicznym;

- klasa 39: usługi transportowe; pakowanie i składowanie towarów; organizowanie podróży; dystrybucja czasopism, gazet, wyrobów drukowanych; dostarczanie towarów, dostarczanie towarów z zamówień elektronicznych, z zamówień korespondencyjnych, organizowanie podróży, wycieczek, pakowanie towarów, transport podróżnych, pasażerski, agencje turystyczne, przenoszenie, przewóz bagaży, pośrednictwo w transporcie, wypożyczanie samochodów, pojazdów, łodzi, statków, magazynowanie elektronicznych nośników danych lub dokumentów, pilotaż;

- klasa 41: wypożyczanie urządzeń rekreacyjno-rozrywkowych, do zabaw, rozrywki, szkoleń, pokazów;

- klasa 42: naukowe i techniczne usługi i badania oraz ich projektowanie; przemysłowa analiza i badanie usług; projektowanie i rozwój komputerowego sprzętu i oprogramowania;

- klasa 45: usługi prawne.

W odpowiedzi na sprzeciw Skarżący wniósł o jego oddalenie, podnosząc z jednej strony zarzut nieużywania przez Uczestniczkę przeciwstawionego znaku towarowego w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat, poprzedzających datę zgłoszenia spornego znaku towarowego "antena HD", a z drugiej, podkreślając brak tożsamości przeciwstawionych sobie znaków, zarówno w warstwie słownej, jak i graficznej.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 15221 w związku z art. 132 ust. 1 pkt 3 pwp oraz art. 98 i 100 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1550 ze zm.), uznał sprzeciw za zasadny w części dotyczącej usług z klas 35, 38 i 41 (punkt 1); oddalił sprzeciw w pozostałej części, tj. dotyczącej usług z klasy 41 - usługi sportowe (punkt 2) oraz przyznał Uczestniczce od Skarżącego kwotę jednego tysiąca złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3).

W pierwszej kolejności Urząd Patentowy zakwestionował dopuszczalność podniesienia zarzutu nieużywania znaku towarowego ANTENA ([...]) w rozumieniu art. 15219 ust. 4 pwp. Organ wskazał, że znak towarowy ANTENA ([...]) został zarejestrowany w dniu 25 listopada 2016 r., a zatem do dnia zgłoszenia spornego znaku towarowego "antena HD" ([...]) tj. do dnia 26 kwietnia 2021 r., nie upłynął pięcioletni okres, o którym stanowi przywołany powyżej przepis art. 15219 ust. 4 ustawy pwp. W związku z tym UP RP stwierdził, iż w danym przypadku nie było dopuszczalne podniesienie przez Skarżącego zarzutu nieużywania wobec przeciwstawionego znaku towarowego.

Urząd Patentowy dalej wskazał, że zgodnie z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Definiując relewantny krąg odbiorców Urząd Patentowy stwierdził m.in., że odnośnie do usług zgłoszonych w klasie 38 i oznaczanych porównywanymi znakami tenże relewantny krąg odbiorców jest tożsamy i obejmuje ogół konsumentów, który stanowią osoby właściwe poinformowane, dostatecznie uważne i rozsądne, wykazujący poziom uwagi wahający się w przedziale od przeciętnego do podwyższonego. Natomiast odnośnie porównywanych usług w klasach 35 i 41, to krąg odbiorców będą stanowić w przeważającej mierze nabywcy profesjonalni oraz po części przeciętni konsumenci, a w takiej sytuacji to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa, według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd.

W kwestii podobieństwa towarów i usług, Urząd Patentowy wyjaśnił, że zakres ochrony znaku towarowego wyznacza zakres towarów i usług zawarty w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, dlatego badanie podobieństwa towarów i/lub usług powinno być dokonywane wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków towarowych. Urząd Patentowy podkreślił, że pomiędzy przeciwstawionymi towarami może zachodzić albo stosunek podobieństwa, albo identyczności, przy czym identyczność towarów zachodzi wówczas, gdy towary objęte wnioskiem o rejestrację znaku towarowego należą do bardziej ogólnej kategorii objętej wcześniejszym znakiem towarowym oraz w sytuacji odwrotnej, gdy towary oznaczone wcześniejszym znakiem towarowym mieszczą się w bardziej ogólnej kategorii, objętej wnioskiem o rejestrację znaku towarowego. Urząd Patentowy ocenił, że zakresy usług z klas 35 i 38, do oznaczania których są przeznaczone porównywane znaki towarowe należy uznać za identyczne. Dalej Organ uznał, że usługi zgłoszone w klasie 41 wykazu znaku "antena HD" - produkcja nagrań audio i video oraz produkcja multimedialna i usługi fotograficzne; są komplementarne wobec towarów chronionych znakiem wcześniejszym ANTENA w klasie 9 - urządzenia i przyrządy: elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, urządzenia do nagrywania, transmisji lub reprodukcji dźwięku lub obrazu; urządzenia do nagrywania, transmisji i reprodukcji dźwięku i obrazu, urządzenia do odtwarzania dźwięku i obrazu. Jednocześnie, w ocenie Urzędu Patentowego poza opisanym zakresem identyczności lub podobieństwa znajdują się następujące usługi zgłoszone w klasie 41- usługi sportowe. Usług objętych ochroną znaku wcześniejszego ANTENA w klasie 41 nie można uznać za mieszczące się w ogólnym pojęciu usługi sportowe. Usługi sportowe nie są również podobne ani komplementarne wobec towarów i usług chronionych znakiem wcześniejszym ANTENA w pozostałych klasach. Urząd Patentowy stwierdził zatem, że spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp dotycząca stwierdzenia identyczności i podobieństwa towarów i usług, do oznaczania jakich służą porównywane znaki towarowe, z wyłączeniem usług sportowych zgłoszonych w klasie 41.

Odnośnie kwestii podobieństwa oznaczeń, to Urząd Patentowy przyjął, że należy jej dokonywać przy uwzględnieniu okoliczności, że przeciętny odbiorca zachowuje w pamięci jedynie niedoskonały obraz zapamiętanych znaków, uwzględniając ogólne wrażenie, jakie porównywane znaki wywierają na odbiorcy. Dodał, że znaki towarowe porównuje się całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. Organ zaznaczył, że znaki porównuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, przy czym do stwierdzenia podobieństwa znaczeń może być już wystarczające ustalenie podobieństwa na jednej z płaszczyzn.

Urząd Patentowy stwierdził, że zgłoszony znak towarowy "antena HD" to oznaczenie słowno – graficzne, przy czym jego grafikę skomponowano w taki sposób, że niebieski napis "antena" wypełnia przeważającą część pola znaku. Napis antena wykonano małymi łacińskimi literami, gdzie litery "t" oraz "e" są połączone, tworząc łącznie obraz stylizowanej anteny telewizyjnej, wychodzącej z litery "e". Dodatkowo nad literą "e" umieszczono litery "HD", zapisane w tej samej linii, co daszek litery "t", również w kolorze niebieskim. Organ zaznaczył, że w kompozycji graficznej zgłoszonego znaku towarowego napis "antena" zapisano wielokrotnie większą czcionką niż napis "HD", wobec czego napis "antena" przeważa w całościowym odbiorze znaku i skupia uwagę potencjalnych odbiorców. Zastosowany napis "HD" sprawia wrażanie dopisku, zapełnienia wobec dominującego napisu "antena". Niski charakter odróżniający napisu "HD" - oznaczającego skrót od opisowego określenia High-Definition, które oznacza z kolei wysoką rozdzielczość - względem rozważanego zakresu ochrony oraz jego wielkość i umiejscowienie w znaku, zdają się potwierdzać, w ocenie UP RP, przekaz znaczeniowy dominującego w znaku napisu "antena". Także zastosowane elementy graficzne w postaci kroju czcionki, stylizowanego połączenia liter "te" i niebieskiej kolorystyki liter pełnią funkcję ozdobną wobec użytego słowa, skupiając uwagę odbiorcy na dominującym wizualnie napisie "antena" i podkreślając przekaz znaczeniowy tego elementu słownego w znaku zgłoszonym. Organ uznał więc, że napis "antena" pełni w zgłoszonym znaku towarowym słowno-graficznym rolę dominującą i odróżniającą.

Z kolei przeciwstawiony wcześniejszy znak towarowy ANTENA to także znak słowno-graficzny, którego grafikę skomponowano w taki sposób, że czerwony napis ANTENA wypełnia całość pola znaku i stanowi jego istotę. Zaś zastosowane elementy graficzne w postaci prostego kroju czcionki i wyłącznie czerwona kolorystyka liter pełnią funkcję ozdobną wobec użytego słowa, skupiając uwagę odbiorcy na samym napisie ANTENA. Zatem napis ten także we wcześniejszym znaku towarowym pełni rolę dominującą i odróżniającą.

Zdaniem UP RP, wobec braku charakteru odróżniającego elementu HD w znaku zgłoszonym, odbiorcy będą szukać cech indywidualizujących pochodzenie usług w pierwszym elemencie znaku zgłoszonego, którym jest słowo ANTENA. Organ uznał zatem, że porównywane oznaczenia wykazują bardzo wysokie podobieństwo w zapisie, przekazie fonetycznym i znaczeniowym elementów słownych, stanowiących jednocześnie ich dominujące i odróżniające elementy antena/ANTENA, co powoduje występowanie wysokiego stopnia podobieństwa pomiędzy tymi znakami we wszystkich płaszczyznach porównania.

Wspólne w znakach dominujące i odróżniające elementy słowne antena/ANTENA składają się z takiej samej liczby sylab, które są identycznie wymawiane i akcentowane. W znaku zgłoszonym będzie dodatkowo wymawiany jego drugi element słowny – "HD". UP RP podkreślił, że porównywane znaki towarowe są podobne w stopniu wysokim również w warstwie fonetycznej. W porównywanych znakach towarowych stanowiące ich odróżniające elementy słowa antena/ANTENA należą do podstawowego zasobu języka polskiego i znaczą to samo - urządzenie do wysyłania lub odbierania fal radiowych. Znak zgłoszony obejmuje dodatkowo element słowny HD, który stanowi skrót od opisowego określenia High-Definition oznaczającego wysoką rozdzielczość. Napis "HD" w znaku zgłoszonym posiada zatem niski charakter odróżniający względem rozważanego zakresu ochrony. Z uwagi na identyczne znaczeniowo dominujące i odróżniające elementy słowne antena/ANTENA, przeciwstawione znaki towarowe Urząd uznał za podobne w stopniu wysokim w warstwie znaczeniowej. Nadto, pomimo zastosowanej koncepcji graficznej w znaku "antena HD" w postaci niebieskiej kolorystyki, kroju czcionki, stylizacji graficznej połączonych liter "te" oraz dopisku HD, z uwagi na dominującą pozycję napisu "antena", znak sporny, w ocenie Organu, pozostaje podobny w wysokim stopniu do całości przedstawieniowej wcześniejszego znaku towarowego, stanowiącego czerwony napis ANTENA. Wobec powyższego ocena całościowa porównywanych znaków towarowych, ze względu na obiektywną sumę podobieństw występujących w zapisie, w wymowie i w znaczeniu identycznych dominujących i odróżniających elementów antena/ANTENA, gdzie w obu przeciwstawionych znakach występuje różne ozdobne opracowanie graficzne, ale służące jednak wyeksponowaniu wspólnego tożsamego elementu słownego "antena", prowadzi, zdaniem Organu, do wniosku o wysokim podobieństwie porównywanych znaków, odbieranych jako całość.

Co się tyczy ryzyka wprowadzenia w błąd obiorców, Urząd Patentowy zaznaczył, że ryzyko konfuzji wśród konsumentów jest znaczne, bowiem porównywane znaki służąc do oznaczania identycznych, podobnych i komplementarnych towarów i usług oraz wykazują wysoki stopień podobieństwa we wszystkich płaszczyznach porównania. Urząd Patentowy doszedł do wniosku, że odbiorcy towarów i usług, zachowujący wskazany na wstępie poziom uwagi, mogą zostać wprowadzeni w błąd przez uznanie, że oba podmioty oferujące porównywane towary i usługi łączą związki organizacyjne lub gospodarcze oraz że sporny znak jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego znaku Uczestniczki.

W podsumowaniu Urząd Patentowy RP stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą kumulatywnie wszystkie przesłanki, o jakich mowa w art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp, stanowiącym podstawę prawną sprzeciwu, a zatem należało uznać sprzeciw za zasadny z wyłączeniem usług sportowych z klasy 41.

Skarżący, we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Urzędu Patentowego, zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 15219 ust. 4 pwp przez jego błędną interpretację skutkującą niezasadnym przyjęciem przez Urząd Patentowy, że podniesienie przez Skarżącego zarzutu nieużywania wobec przeciwstawnego znaku towarowego nie było dopuszczalne, podczas gdy wykładnia celowościowa wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że podniesienie takiego zarzutu jest nie tylko dopuszczalne, ale i zarzut ten w realiach niniejszej sprawy jest zasadny i winien zostać uwzględniony,

b) art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp przez jego błędną interpretację skutkującą niezasadnym przyjęciem przez organ wydający decyzję, że w niniejszej sprawie spełniona został przesłanka określona we wskazanym przepisie, a dotycząca stwierdzenia identyczności i podobieństwa towarów i usług, do oznaczania jakich służą porównywane znaki towarowe, zgłoszony znak "antena HD" w swym całokształcie jest wysoce podobny do przeciwstawnego wcześniejszego znaku towarowego, a w okolicznościach przedmiotowej sprawy między znakami zachodzi wysokie ryzyko wprowadzenia w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji, przez oddalenie sprzeciwu w całości, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej zwana "p.p.s.a.")

Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była przy tym decyzja Urzędu Patentowego w przedmiocie uznania za zasadny sprzeciwu Uczestniczki wobec zgłoszenia przez Skarżącego znaku towarowego słowno – graficznego "antena HD" (z wyłączeniem usług sportowych, co do których sprzeciw został w jej punkcie 2 oddalony).

Z art. 15217 ust. 1 i ust. 3 pwp wynika, że w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa m.in. w art. 132¹ ust. 1-3 pwp, przy czym w sprzeciwie musi być wskazana w szczególności podstawa faktyczna i prawna wraz z uzasadnieniem i zakres sprzeciwu. Stronami postępowania w sprawie sprzeciwu są zgłaszający i wnoszący sprzeciw (art. 15218 ust. 1 pwp), a Urząd Patentowy rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw (art. 15220 pwp). Procedura sprzeciwowa została uregulowana w art. 15219 pwp. W szczególności z art. 15219 ust. 4 pwp wynika, że w terminie wyznaczonym do udzielenia odpowiedzi na sprzeciw, zgłaszający może podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat przed datą dokonania zgłoszenia znaku towarowego będącego przedmiotem sprzeciwu dla towarów objętych sprzeciwem, chyba że istnieją ważne powody tego nieużywania lub nie upłynął okres 5 lat od daty zarejestrowania wcześniejszego znaku, zaś w przypadku uznania zarzutu za zasadny, Urząd Patentowy oddala sprzeciw. Z kolei z art. 15221 pwp wynika, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, Urząd Patentowy wydaje decyzję o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za zasadny w całości lub części. Od takiej decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 15222 pwp).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie, sprzeciw Uczestniczki został złożony w ustawowym terminie i zawierał elementy niezbędne do jego rozpatrzenia, w tym wskazanie zakresu sprzeciwu i podstawy prawnej. Z uwagi na to, że Uczestniczka i Skarżący nie skorzystali z możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu (art. 15219 ust. 1 pwp), Urząd Patentowy wezwał Skarżącego do udzielenia odpowiedzi na sprzeciw (art. 15219 ust. 3 pwp). Następnie Skarżący złożył odpowiedź na sprzeciw, w której podniósł na podstawie art. 15919 ust. 4 pwp między innymi zarzut nieużywania przeciwstawionego znaku towarowego. Uczestniczka nie skorzystała z możliwości odniesienia się do odpowiedzi na sprzeciw.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że, w ocenie Sądu, w zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy RP odniósł się do wszystkich argumentów stron, istotnych z punktu widzenia przedmiotu sprawy i rozpatrzył sprzeciw w jego granicach, to jest w zakresie wskazanej w nim podstawy (art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp) oraz wykazu towarów i usług, wobec których tenże sprzeciw wniesiono. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że Urząd Patentowy, przy rozpoznawaniu sprawy zainicjowanej sprzeciwem Uczestniczki, nie naruszył reguł postępowania określonych w przywołanych przepisach pwp. Urząd Patentowy wnikliwie przeanalizował materiał dowodowy przedstawiony przez strony w kontekście wskazanych wyżej okoliczności istotnych z punktu widzenia wskazanej podstawy sprzeciwu, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, które odpowiada wymaganiom określonym m.in. w art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej też "k.p.a."). Istotnym jest przy tym, że zakres ustaleń faktycznych i materiału dowodowego, jaki powinien był zostać w sprawie zebrany, rozpatrzony i oceniony, determinowała w tej sprawie podstawa prawna wskazana w sprzeciwie Uczestniczki, to jest art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp. Przepis ten stanowi, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Uznanie sprzeciwu za zasadny z uwagi na spełnienie przesłanki z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp wymagało zatem dokonania przez Urząd Patentowy oceny w zakresie tego, czy: 1) towary lub usługi oznaczane spornym znakiem są identyczne lub podobne do towarów lub usług oznaczanych przeciwstawionym znakiem towarowym Uczestniczki, 2) porównywane oznaczenia (znak sporny i znak Uczestniczki) są identyczne lub podobne w trzech warstwach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, 3) istnieje ryzyko, że oznaczanie towarów lub usług spornym znakiem może wprowadzić odbiorców w błąd co do pochodzenia tych towarów lub usług od konkretnego podmiotu.

W ocenie Sądu niezasadnym jest przy tym sformułowany w skardze zarzut naruszenia przez Urząd Patentowy art. 15219 ust. 4 pwp. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego w sposób rzeczywisty dla towarów objętych sprzeciwem w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat przed datą dokonania zgłoszenia znaku towarowego będącego przedmiotem sprzeciwu nie może być podniesiony, jeżeli nie upłynął okres 5 lat od daty zarejestrowania wcześniejszego znaku. Taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie, skoro od daty zarejestrowania przeciwstawionego znaku Uczestniczki (25 listopada 2016 r.) do daty zgłoszenia spornego znaku przez Skarżącego (czyli 26 kwietnia 2021 r.) nie upłynął okres 5 lat. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, okres wskazany w art. 15219 ust. 4 pwp ma charakter bezwzględny i wyraźnie określa zdarzenia istotne przy jego obliczaniu (data rejestracji znaku wcześniejszego i data zgłoszenia znaku będącego przedmiotem sprzeciwu), przy czym takim zdarzeniem nie jest – wbrew sugestiom autora skargi – data wydania decyzji w przedmiocie sprzeciwu. Zdaniem Sądu, nie ma obiektywnych argumentów, które wskazywałyby, że wykładnia celowościowa normy objętej przywołanym przepisem miałaby przełamywać jednoznaczny rezultat zastosowania reguł wykładni językowej.

Sąd za zgodne z prawem uznał również stanowisko Urzędu Patentowego wyrażone w zaskarżonej decyzji, że sprzeciw Uczestniczki był zasadny, ponieważ znak towarowy zgłoszony przez Skarżącego jest podobny do przeciwstawionego znaku towarowego Uczestniczki, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem dla towarów identycznych lub podobnych i zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych zgłoszonym znakiem.

Urząd Patentowy prawidłowo przeanalizował ryzyko konfuzji, zgodnie z regułami jednolicie przyjmowanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych i w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej a analiza ta dotyczyły zagadnień ustalenia adekwatnego kręgu odbiorców towarów oznaczanych porównywanymi znakami, podobieństwa lub identyczności towarów, do oznaczania których przeznaczony jest znak Skarżącego i znak przeciwstawiony, podobieństwa lub identyczności oznaczeń, a także istnienia lub nieistnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych znakiem Skarżącego.

W zakresie wyznaczenia relewantnego kręgu odbiorców, Urząd Patentowy przeprowadził w tym zakresie prawidłową analizę (strona 10 - 11 zaskarżonej decyzji), precyzyjnie wskazując w nawiązaniu do wykazu towarów i usług porównywanych znaków, kto jest odbiorcą tychże towarów i usług z poszczególnych klas. Prawidłowo też uwzględnił dorobek orzecznictwa wspólnotowego, przyjmując że poziom uwagi przeciętnego odbiorcy różni się w zależności od kategorii towarów i usług. Urząd Patentowy wskazał dokładnie, kim będą nabywcy porównywanych towarów i usług z poszczególnych klas, wskazanych w wykazach, jak też jaki będzie poziom uwagi odbiorców w zależności od towaru/usługi i poziomu "wyspecjalizowania" odbiorcy. Dokonana w tym zakresie analiza pozwalała na przyjęcie, że relewantnym kręgiem odbiorców tychże towarów i usług będzie bądź ogół konsumentów (zgłoszone usługi z klasy 38), bądź - w przypadku zgłoszonych usług z klas 35 i 41 - nabywcy profesjonalni (w przeważającej mierze) i przeciętni konsumenci (co do części usług). Co istotne, Urząd Patentowy trafnie uznał przy tym (powołując się na stosowne orzecznictwo unijne), że w przypadku, gdy relewantny krąg odbiorców składa się z różnych kategorii odbiorców, z których każda wykazuje inny poziom uwagi, to dla oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd należy przyjąć jako adekwatną grupę odbiorców o niższym stopniu uwagi. W konsekwencji prawidłowa jest konkluzja Urzędu Patentowego, że w przedmiotowej sprawie relewantny krąg odbiorców stanowił ogół odbiorców złożony z osób właściwie poinformowanych, dostatecznie spostrzegawczych i rozsądnych, który wykazuje przeciętny poziom uwagi od przeciętnego do podwyższonego.

Sąd uznał, że Urząd Patentowy prawidłowo przeprowadził także analizę podobieństwa towarów i usług, do oznaczania których został przeznaczony znak Skarżącego i przeciwstawiony znak Uczestniczki. Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że usługi porównywane w ramach poszczególnych klas są identyczne, podobne lub komplementarne. W tym zakresie Urząd Patentowy w sposób wyczerpujący przeprowadził analizę wykazów towarów i usług porównywanych znaków towarowych, uwzględniając relacje między towarami/usługami, w tym charakter usług, ich przeznaczenie oraz to, czy się uzupełniają. Z punktu widzenia przedmiotu niniejszej sprawy nieistotna jest argumentacja podniesiona w skardze odnośnie do wielości towarów i usług, do oznaczania których został zarejestrowany znak Uczestniczki. Podkreślenia wymaga, że niniejsza sprawa dotyczy sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego Skarżącego, a nie zakresu prawa ochronnego, które zostało udzielone Uczestniczce do znaku przeciwstawionego na podstawie funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji administracyjnej wydanej w innym niż niniejsze postępowaniu. Niezasadne jest również twierdzenie Skarżącego, że wykazy towarów i usług porównywanych w tej sprawie znaków towarowych pokrywają się tylko w niewielkim zakresie. W zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy prawidłowo przeanalizował zakresy zgłoszonych usług w ramach poszczególnych klas (strony od 11 do 17 zaskarżonej decyzji), zasadnie uznając, że usługi, do oznaczania których ma być przeznaczony znak Skarżącego są identyczne, podobne lub komplementarne z usługami lub towarami, do oznaczania których zarejestrowany został wcześniejszy znak Uczestniczki (prawidłowo wyłączając z zakresu identyczności lub podobieństwa usługi sportowe). Chybiona jest ponadto argumentacja skargi wskazująca w tym kontekście na pokrywanie się zakresów towarów i usług w porównywanych znakach z profilami działalności Skarżącego i Uczestniczki. Urząd Patentowy prawidłowo wskazał (strona 23 zaskarżonej decyzji), że zakres ochrony znaku towarowego jest wyznaczany przez zakres towarów i usług zawarty w zgłoszeniu lub w decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, a zatem kwestia podobieństwa lub identyczności tychże towarów i usług musi być dokonywana wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów i usług porównywanych znaków. W związku z tym bez znaczenia dla tegoż porównania pozostają profile działalności zgłaszającego i wnoszącego sprzeciw.

Odnośnie kwestii podobieństwa znaku towarowego Skarżącego i znaku przeciwstawionego Uczestniczki, to zauważyć należy, że dokonywanie analizy podobieństwa znaków towarowych przeznaczonych dla towarów identycznych lub bardzo podobnych powinno przebiegać przy użyciu ostrzejszych kryteriów oceny, tj. pozwalających wykryć bardziej subtelne przejawy podobieństwa. Wymaga tego bowiem stosunkowo wysokie ryzyko wprowadzenia odbiorcy w błąd, prowadzące do przyjęcia, że towary pochodzą od tego samego producenta (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2014 r. o sygn. akt II GSK 1317/13).

W orzecznictwie wypracowano szereg kryteriów oceny podobieństwa znaków towarowych. Podkreśla się w nim konieczność dokonywania syntetycznej i całościowej oceny podobieństwa. Ocena ta, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej oraz konceptualnej (znaczeniowej), winna opierać się na całościowym wrażeniu wywoływanym przez porównywane znaki, z uwzględnieniem w szczególności ich elementów o dystynktywnym i dominującym charakterze (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji WE z 16 stycznia 2008 r. w sprawie Inter-Ikea Systems BV przeciwko OHIM, sygn. akt T-112/06, § 39 i cytowane tam orzecznictwo). Stwierdzenie podobieństwa znaków, niezależnie od tego na jakiej płaszczyźnie podobieństwa wystąpi, przy niewątpliwym podobieństwie towarów, oznacza ryzyko konfuzji i niedopuszczalność udzielenia prawa ochronnego na znak później zgłoszony.

Ponadto, w orzecznictwie unijnym podkreśla się, że całościowa ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej oraz konceptualnej, winna uwzględniać ogół czynników istotnych w danej sprawie, w tym w szczególności stopień uwagi przeciętnego konsumenta, który winien być postrzegany jako osoba należycie poinformowana, uważna i rozsądna. Całościowa ocena podobieństwa pomiędzy znakami towarowymi winna uwzględniać istnienie podobnych i dystynktywnych elementów spornych oznaczeń oraz to, w jakim stopniu elementy te przykuwają uwagę przeciętnego odbiorcy (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22 czerwca 1999 r. w sprawie Lloyd Schufabrik Meyer & Co. GmbH i Klijsen Handel BV, sygn. C-342/97, § 25-27). Z orzecznictwa tego wynika również, że co do zasady przy dokonywaniu oceny dominującego charakteru jednego lub kilku składników złożonego znaku towarowego należy w szczególności wziąć pod uwagę istotne cechy każdego ze składników tego znaku w porównaniu z istotnymi cechami innych składników. Ponadto pomocniczo można również uwzględnić wzajemną pozycję różnych elementów składowych znaku w całościowym układzie znaku złożonego (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 22 marca 2007 r. w sprawie Saint-Gobain Pam SA przeciwko OHIM, sygn. akt T-364/05, § 97 i cytowane tam orzecznictwo).

W ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że znak towarowy Skarżącego jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego Uczestniczki zarówno na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, jak i w ujęciu całościowym. Prawidłowe jest przy tym stanowisko Urzędu Patentowego, że podobieństwo znaków ocenia się według występujących w nich wspólnych cech, a nie według występujących w nich różnic, bowiem istnienie różnic nie wyklucza istnienia podobieństwa.

Urząd Patentowy dokonał porównania znaków w trzech płaszczyznach (wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej).

Odnośnie warstwy wizualnej, to Urząd Patentowy prawidłowo porównywał całościowo zgłoszony znak i znak przeciwstawiony. Trafna jest w tym zakresie ocena Urzędu Patentowego, że w obu tych znakach, będących, co należy podkreślić, znakami słowno – graficznymi, elementem dominującym jest w istocie identyczny element ANTENA. Zasadnie również Organ skonstatował, że występujący w znaku zgłoszonym przez Skarżącego element "HD", cechuje się niskim charakterem odróżniającym, względem relewantnego zakresu ochrony, z uwagi na to, że stanowi on po prostu skrót od opisowego określenia High-Definition, które oznacza wysoką rozdzielczość. Nadto zasadnie UP RP stwierdził, że przyjęta w konstrukcji spornego znaku koncepcja graficzna nie niweluje bynajmniej dominującego charakteru napisu "antena", skutkiem czego, sporny znak pozostaje podobny w wysokim stopniu do całości przedstawieniowej wcześniejszego znaku towarowego. W konsekwencji zasadna jest ocena Urzędu Patentowego, że w tej warstwie porównywane oznaczenia wykazują wysokie podobieństwo.

Co się tyczy warstwy fonetycznej, to trafna jest ocena Urzędu Patentowego, że o podobieństwie w stopniu wysokim świadczy taka sama liczba identycznie wymawianych i akcentowanych sylab w elementach dominujących i odróżniających ANTENA. Zasadnie zatem Urząd Patentowy uznał, że porównywane znaki w tej warstwie również wykazują wysokie podobieństwo, którego nie zmienia bynajmniej okoliczność, że w znaku Skarżącego jest również dodatkowo wymawiany na końcu krótki w brzmieniu element HD.

Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy trafnie także ocenił, że między porównywanymi znakami towarowymi zachodzi również podobieństwo w warstwie znaczeniowej w stopniu wysokim. Element dominujący w obu porównywanych znakach – czyli "antena" - ma bowiem identyczne znaczenie (urządzenie do wysyłania lub odbierania fal radiowych), zaś użyty w znaku Skarżącego dodatkowy element HD, będący skrótem od opisowego określenia High-Definition oznaczającego wysoką rozdzielczość, ma ewidentnie niską zdolność odróżniającą, nie rzutującą w żaden sposób na kluczowe znaczenie elementu dominującego w postaci wyrażenia "antena".

Mając na uwadze powyższe, Sąd ocenił, że skoro Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że zachodzi tożsamość, podobieństwo lub komplementarność usług lub towarów, do oznaczania których przeznaczono porównywane znaki, zaś same oznaczenia są do siebie podobne, to istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia wskazanych towarów i usług, które są kierowane do tych samych odbiorców. W takich okolicznościach istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że odbiorcy usług oznaczonych znakiem towarowym Skarżącego i usług oznaczonych znakiem towarowym Uczestniczki będą przyjmować, że są to usługi oferowane przez ten sam podmiot, bądź podmioty ze sobą powiązane. Tym samym nie mógł zostać uwzględniony zarzut błędnego zastosowania art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp. Urząd Patentowy prawidłowo bowiem uznał w całości za zasadny sprzeciw Uczestniczki, skoro znak towarowy zgłoszony przez Skarżącego jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego Uczestniczki zarejestrowanego dla identycznych bądź podobnych usług lub komplementarnych towarów oraz istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców tych usług i towarów w błąd.

Z punktu widzenia przedmiotu niniejszej sprawy nie miały przy tym znaczenia podniesione w uzasadnieniu skargi argumenty dotyczące braku złej wiary po stronioe Skarżącego w zgłoszeniu spornego znaku towarowego, bądź sugestii o podejmowaniu przez Uczestniczkę zachowań mających świadczyć o jej złej wierze.

Otóż podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 15217 pwp w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego, uprawniony z wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego, a także osoba uprawniona do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa w art. 1291 ust. 4 lub art. 1321 ust. 1-3. Oznacza to, po pierwsze, że Urząd Patentowy miał obowiązek rozpoznania sprawy w granicach sprzeciwu wyznaczonych przez powołaną przez Uczestniczkę podstawę prawną, czyli art. 132¹ ust. 1 pkt 3 pwp. Po drugie, badanie przesłanek dotyczących znaku towarowego, który został zgłoszony w złej wierze jest prowadzone - na podstawie normy art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p. - w toku postępowania zgłoszeniowego, które jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie sprzeciwu. Zatem w oczywisty sposób irrelewantnymi w realiach przedmiotowej sprawy są wywody Skarżącego, co do ewentualnego przypisania działaniom Uczestniczki złej wiary z uwagi na sposób korzystania przez nią z przysługującego jej prawa do zarejesrtowanego na jej rzecz znaku towarowego ANTENA nr [...].

Z powyższych względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.