Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 616/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, art. 166, art. 193, art. 209
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.Z. i B.Z. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2023 r., sygn. akt I OZ 616/22 w sprawie ze skargi A.Z. i B.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2021 r. A.Z. i B.Z. wnieśli drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Postanowieniem z 10 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesioną skargę z powodu nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, sporządzonego w celu doręczenia stronie, która nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej.

Wnioskiem z [...] stycznia 2021 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z 23 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku, uznając, że pełnomocnik skarżących nie wykazał braku winy w niedochowaniu terminu uzupełnienia braków.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli zażalenie, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów sądowych wywołanych zażaleniem, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 stycznia 2023 r., po rozpoznaniu zażalenia skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2470/21 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, uchylił zaskarżone postanowienie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.

Pismem z [...] stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia co do zwrotu kosztów na rzecz skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi (zażalenia) albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wprawdzie w zażaleniu na postanowienie z 23 maja 2022 r. skarżący wnieśli o zasądzenie kosztów sądowych wywołanych tym zażaleniem, ale wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony na tym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 209 ppsa wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Podkreślenia wymaga, że przepis ten dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do zamieszczenia w treści postanowienia z 5 stycznia 2023 r. orzeczenia o kosztach tego postępowania. Tym samym nie można uznać, że orzeczenie to jest dodatkowym orzeczeniem, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji powyższego w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2023 r.

W świetle powyższych wywodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.