Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 959/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Izabela Paluszyńska Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi M.S. i J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].

Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych.

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2013 r. na wniosek M. i J. S. PINB ustalił, iż inwestorzy I. i K. B. prowadzą roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalno – usługowego z częścią usługową (branży spożywczej) w poziomie parteru, zlokalizowanego w m. O., [...] (dz. nr [...]) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

Organ ustalił, że inwestorzy prowadzą roboty budowlane w oparciu o decyzję - pozwolenie na budowę Starosty K[...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. jednak w czasie realizacji budowy dokonali oni zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego polegających na zmianie usytuowania obiektu. Organ I instancji ustalił, że budynek winien być usytuowany równolegle w odległości 3,5m do północnej granicy działki, natomiast zgodnie z dokonanymi pomiarami jest on zrealizowany w odległości 3,61 m (narożnik zachodni) i 3,72m (narożnik wschodni) od tej granicy działki nr [...]. Zmianie uległa także odległość projektowanego budynku od granicy wschodniej (działki nr [...]) z 6,50m na 6,08m. Ponadto organ ustalił, że długość pomieszczenia nr 1 (Hol), które zgodnie z zatwierdzonym projektem powinno mieć wymiar 3,30m - natomiast w rzeczywistości jest 2,50m, zaznaczając jednak, że załącznik nr 2 do decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. (rzut parteru) określa dwa wzajemnie wykluczające się wymiary zewnętrzne budynku.

W ocenie organu I instancji stwierdzone zmiany w zatwierdzonym projekcie budowlanym, dotycząca zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu i zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623) stanowią istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. PINB wstrzymał prowadzone roboty budowlane oraz nałożył na inwestorów obowiązek wykonania niezbędnego zabezpieczenia realizowanego obiektu przed działaniem czynników atmosferycznych i dostępem osób trzecich. Jednocześnie PINB nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przedmiotowego budynku.

W dalszej kolejności PINB decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia [...] sierpnia 2013 r., projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych, związanych z realizacją przedmiotowego obiektu budowlanego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przedmiotowego budynku, jednakże decyzja ta została uchylona decyzją WINB z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] z uwagi na brak stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, co do istotnych odstąpień, przedstawionych w projekcie budowlanym zamiennym.

Inwestorzy przedłożyli w dniu [...] lutego 2014 r. pozwolenie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. nr [...] z dnia [...] lutego 2014r. na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku tj. na terenie historycznego układu urbanistycznego miejscowości O. wpisanego do rejestru zabytków pod numerem rejestru [...]

Następnie PINB decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] na podstawie art. 51 ust. 4, art. 81 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalno – usługowego z częścią usługową (branży spożywczej) w poziomie parteru, zlokalizowanego w m. O. [...] (dz. nr [...]). Jednocześnie PINB nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie tego obiektu.

Odwołanie od wskazanej powyżej decyzji PINB złożył J.S. zarzucając jej naruszenie przepisów Prawa budowlanego. W jego ocenie odległość przedmiotowego budynku od granicy działki powinna wynosić 8m. Ponadto jego wątpliwości budzi także otwór wejściowy w ścianie północnej , która oddalona jest o ok 3,5m od granicy działki sąsiedniej. Wskazał również, że inwestorzy zmienili sposób przeznaczenia budynku, bowiem w chwili obecnej planuje się w nim zlokalizować aptekę, co będzie miało negatywny wpływ na nieruchomość odwołującego. Zauważył również, że wysokość powstającego budynku przesłania całą nieruchomość sąsiednią.

W ocenie odwołującego się nie bez znaczenia pozostaje też okoliczność prowadzonego sporu o granicę pomiędzy sąsiadami, bowiem jednym z kryteriów prowadzonego postępowania administracyjnego było usytuowanie budynku na działce, której granice uległy zmianie. Odwołujący się wskazał również, że wprawdzie inwestorzy uzyskali stosowną decyzję konserwatora zabytków, to w dniu wydawania tej decyzji konserwator nie wiedział o zmianie przeznaczenia budynku.

Po rozpatrzeniu odwołania WINB zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 24 czerwca 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pk1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. WINB wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, dokonane przez inwestorów zmiany, dotyczące zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu stanowią istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, a takie odstąpienie dopuszczalne jest jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, której inwestorzy nie uzyskali. W ocenie organu odwoławczego PINB prawidłowo przeprowadził postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego. WINB wyjaśnił, że przez zatwierdzeniem projektu budowlanego zamiennego organ sprawdza wymogi wymienione w art. 35 ust. 1 tej ustawy.

W ocenie WINB przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny jest zgodny z ostateczną decyzją Wójta Gminy O. z dnia [...] grudnia 2010 r., ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, zmienioną decyzją Wójta Gminy O. z dnia [...] października 2011 r., a ponadto inwestorzy uzyskali ostateczne pozwolenie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lutego 2014 r. na prowadzenie robót budowlanych w oparciu o przedłożony projekt budowlany zamienny. Ponadto w ocenie organu odwoławczego projekt spełnia warunki, określone art. 35 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanego, przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 z późn. zm.), jest kompletny oraz sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane.

Odnosząc się po zarzutów podniesionych w odwołaniu WINB, wyjaśnił, że zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), budynek zwrócony ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych winien być usytuowany w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką. Co więcej, w decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, nieprzekraczalna linia zabudowy w tym miejscu również wyznacza minimalną odległość 3 m od działki o nr. ewid. [...]. Istniejąca obecnie odległość (3,59 m - narożnik zachodni oraz 3,38 m - narożnik wschodni) spełnia powyższe warunki i niezrozumiałe jest w ocenie WINB twierdzenie odwołującego się, jakoby odległość ta winna była wynosić 8 m.

Następnie WINB odnosząc się do zarzutu przesunięcia budynku względem działki nr [...] wyjaśnił, iż usytuowanie budynku w narożniku wschodnim rzeczywiście zostało zbliżone o 12 cm, natomiast w narożniku zachodnim, usytuowanie od działki sąsiedniej zostało oddalone o 9 cm. WINB wyjaśnił również, że istotą niniejszego postępowania, prowadzonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, jest właśnie ocena dokonanych istotnych odstępstw od zatwierdzonego pierwotnie projektu budowlanego, do których należy zmiana usytuowania budynku, a ocena ta dokonywana jest pod kątem zgodności z przepisami.

Odnosząc się do kwestii otworu wejściowego w ścianie północnej WINB wyjaśnił, że otwór ten jest uwzględniony w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennymi nie stanowi otworu drzwiowego, lecz prowadzi do podcienia (z którego do wnętrza budynku prowadzą dopiero kolejne drzwi), co wynika wprost z rysunku rzutu parteru, co w ocenie organu odwoławczego nie stanowi naruszenia przepisów techniczno-budowlanych.

Z kolei odnośnie zmiany przeznaczenia przedmiotowego budynku organ odwoławczy wyjaśnił, że ewentualne plany inwestorów na przyszłość, związane z przedmiotową inwestycją, na tym etapie pozostają bez wpływu na niniejsze postępowanie, bowiem aktualnie zatwierdzeniu podlega projekt budynku mieszkalno-usługowego z częścią usługową (branży spożywczej) w poziomie parteru, a inwestorzy nie wykonali robót, które zmieniałyby sposób przeznaczenia obiektu. W ocenie WINB ewentualna planowana na przyszłość zmiana przeznaczenia części usługowej budynku nie należy do zakresu niniejszego postępowania.

W kwestii wysokości powstającego budynku WINB wyjaśnił, że została ona ustalona na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast kwestia sporu co do przebiegu granicy działek nie stanowi w ocenie WINB zagadnienia wstępnego w rozumieniu przepisów k.p.a., które mogłoby skutkować koniecznością zawieszenia postępowania.

Skargi identycznej treści na powyższą decyzję WINB z dnia [...] czerwca 2014 r. wnieśli M.S. i J.S. zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 9,10,13 § 1, 40 § 1, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. oraz przepisów prawa budowlanego. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podniośli, że budynek położony jest od granicy sąsiedniej nieruchomości w odległości około 3,5 m i nie jest prawdą jak podaje w uzasadnieniu skarżonej decyzji WINB, iż nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie ponieważ ściana bez otworów może znajdować się w odległości 3 m od granicy, a w ocenie skarżących takie otwory znajdują się w tej ścianie.

Zdaniem skarżących inwestycja w trakcie budowy zmieniła swój sposób przeznaczenia, bowiem w chwili obecnej inwestor planuje zlokalizować w budynku aptekę, a zlokalizowanie takiej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości skarżących będzie miało negatywny wpływ na tą właśnie nieruchomość. W ich ocenie taka inwestycja powinna spełniać specjalne wymogi określone w przepisach szczególnych. Pomimo wielokrotnie podnoszonych zarzutów, nikt nie podjął jednak jakichkolwiek kroków w celu ich weryfikacji.

Wskazali również, że przedmiotowa inwestycja znajduje się w odległości poniżej 8 m. od budynku sąsiedniego, a co wynika z przepisów Prawa budowlanego odległość budynku, w którym prowadzona będzie działalność gospodarcza, powinna wynosić 8 m. W ich ocenie nie bez znaczenia jest też fakt, iż toczy się obecnie postępowanie dotyczące przebiegu granicy między działkami i w jego wyniku może ulec zmianie odległość przedmiotowego budynku od granicy z działką sąsiednią. Skarżący wskazali również, że decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wydana została jeszcze przed zmianą przeznaczenia inwestycji, a nadto decyzja ta nie została im doręczona.

W odpowiedzi na skargi WINB wniósł o ich oddalenie, w uzasadnieniu powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ podniósł, że zarzuty strony skarżącej w zakresie zmiany przeznaczenia budynku nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym, a zarzuty dotyczące postępowania przed konserwatorem zabytków nie mogą być kierowane do organów nadzoru budowlanego.

Skarga M.S. została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 959/14, a z kolei skarga J.S. pod sygn. akt IV SA/Po 960/14. Postanowieniem z dnia 5 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 960/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zarządził połączenie obydwu spraw w celu ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a sprawę prowadzić dalej pod sygn. IV SA/Po 959/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz.1647) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w sytuacji gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja WINB z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB z dnia [...] marca 2014 r., którą to organ zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalno – usługowego z częścią usługową w poziomie parteru, zlokalizowanego w m. O. [...] (dz. nr [...]), nakładając jednocześnie na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji pozwolenia na użytkowanie tego obiektu.

Z niekwestionowanych ustaleń organów nadzoru budowlanego wynika, że inwestorzy w czasie budowy budynku mieszkalno – usługowego z częścią usługową w poziomie parteru dokonali zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, bowiem budynek winien być usytuowany równolegle w odległości 3,5m do północnej granicy działki, natomiast zgodnie z dokonanymi pomiarami jest on zrealizowany w odległości 3,61 m (narożnik zachodni) i 3,72 m (narożnik wschodni) od granicy działki nr [...]. Co nie jest kwestionowane w sprawie zmianie uległa także odległość projektowanego budynku od granicy wschodniej (działki nr [...]) z 6,50 m na 6,08 m.

Powyższe organy nadzoru budowlanego zakwalifikowały jako istotne odstępstwo o zatwierdzonego projektu budowlanego i uznały, że zastosowanie powinien znaleźć art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który przewiduje, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (tj. postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych), właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Celem takiego postępowania jest ocena czy dokonane przez inwestora odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego zgodne są m.in. z przepisami techniczno-budowlanymi. Postępowanie to kończy się wydaniem decyzji, w trybie przepisu art. 50 ust. 4 lub 5 Prawa budowlanego. Przepis art. 50 ust. 4 przewiduje, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja taka kończy postępowanie naprawcze i oznacza zaakceptowanie inwestycji. Może ona być wydana, jedynie w sytuacji zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami prawa. Istotne znaczenie dla wydania takiej decyzji mają wiec okoliczności związane z doprowadzeniem robót budowlanych do stanu zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. W sytuacji gdy organ nadzoru budowlanego uzna, że inwestor wykonał nałożony na niego obowiązek, a nadto przedłożony projekt budowlany zastępczy spełnia warunki stawiane przepisem art. 35 Prawa budowlanego, wydaje pozytywną dla inwestora decyzję, o której mowa w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego.

Natomiast w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, o czym stanowi art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.

Z treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika, że przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Oznacza to więc, że w postępowaniu naprawczym odpowiednie zastosowanie znajduje przepis art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Organy nadzoru budowlanego dokonały oceny przedłożonego projektu budowlanego zamiennego z ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy. Inwestorzy uzyskali pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P.na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku. Ponadto organy uznały, że przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1-4 prawa budowlanego oraz rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Wskazały, że projekt ten został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujące się zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.

Strona skarżąca zakwestionowała jednak stanowisko organu, w zakresie zgodności realizowanej inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co do usytuowania budynku od granicy działki na której inwestycja jest realizowana. Kwestia odległości budynku od granicy działki została uregulowana w przepisie § 12 ust. 1 tego rozporządzenia i wynika z niego, że jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy i 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Na co zwrócił uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, kwestionowany przez stronę skarżącą otwór w północnej ścianie budynku w poziomie parteru nie stanowi otworu drzwiowego, lecz prowadzi do podcienienia, co zdaniem organu wynika w rysunku rzutu parteru. Na co również zwrócił uwagę WINB otwór na poziomie piętra nie został uwzględniony w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym, wobec czego zostanie zlikwidowany przed zakończeniem budowy. W sytuacji gdy w sposób dostateczny organ wyjaśnił, iż północna ściana budynku jest ścianą bez otworów okiennych, a jej odległość od granicy z działką [...] wynosi 3,61 m (narożnik zachodni) i 3,72m (narożnik wschodni) od granicy działki nr [...], nieskuteczne są argumenty strony skarżącej w zakresie niezgodności inwestycji z przepisami technicznymi. Wymagana minimalna odległość od granicy z działką dla budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych wynosi 3m i przedmiotowa inwestycja ten warunek spełnia. Natomiast odnosząc się do podniesionej przez skarżących okoliczności, iż dla budynków w których prowadzona będzie działalność gospodarcza, minimalna odległość wynosi 8 m, wyjaśnić należy, że stanowisko to nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. W prawdzie w przepisie § 12 ust. 6 rozporządzenia ustanawia się zakaz sytuowania budynków w odległości mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego na sąsiedniej działce budowlanej budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej, lub takiego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, to jednak zwrócić należy skarżącym uwagę, iż z przepisu tego wynika wprost, iż ma on zastosowanie do budynków inwentarskich lub budynków gospodarczych. W § 3 pkt 8 zawarta została legalna definicja pojęcia budynku gospodarczego i przez to pojęcie należy rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych. Jednoznacznie z powyższego wynika, iż pojęcia budynku gospodarczego, nie można utożsamiać z pojęciem budynku w którym prowadzona będzie działalność gospodarcza. Tym samym zarzut w zakresie niezachowania minimalnej odległości od działki sąsiedniej Sąd uznał za bezzasadny.

W tym miejscu wskazać również należy, że nie mogą odnieść zamierzonego przez skarżących skutku zarzuty odnoszące się ustalenia przebiegu granicy między działką skarżących, a działką na której realizowana jest inwestycja. Okoliczność, iż toczy się postępowania w tej sprawie pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem nie stanowi ona zagadnienia wstępnego, które w konsekwencji skutkowałoby obligatoryjnym zwieszeniem postępowania przez organ administracji. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Zatem chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji (por. wyrok NSA z 12 maja 2009 r., I OSK 441/09, wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 363/10, wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 2082/12, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozstrzygnięcie sprawy przebiegu granicy działek nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie, gdyż przebieg tej granicy jest znany. Zebrany przez organy nadzoru budowlanego materiał dowodowy nie uniemożliwiał rozstrzygnięcia sprawy, bowiem przebieg granicy był organowi znany i na podstawie dostępnych informacji mógł on określić odległość budowanego budynku od granicy z działką sąsiednią.

Jako bezzasadne Sąd ocenił również zarzuty strony skarżącej w zakresie zmiany przeznaczenia przedmiotowego budynku. Z materiału dowodowego zebranego przez organy nadzoru budowlanego nie wynika, ażeby inwestorzy wykonywali jakiekolwiek roboty budowlane zmierzające do zmiany przeznaczenia budynku. Również skarżący nie przedstawili jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie swoich twierdzeń i uznać je należało za gołosłowne. Skarżący, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że realizowana inwestycja będzie miała negatywny wpływ na ich nieruchomość, nie wskazują żadnych konkretnych argumentów jaki to negatywny wpływ planowana inwestycja miała by wywrzeć. Należy również mieć na uwadze, że zaskarżona decyzja nie kończy procesu inwestycyjnego w sensie administracyjnym. Inwestor zobowiązany będzie bowiem, co z resztą wynika wprost z treści rozstrzygnięcia organu I instancji, do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W postępowaniu tym zadaniem organu będzie między innymi stwierdzenie czy budowa została przeprowadzona zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

Powyższe uwagi odnieść należy również do zarzutów dotyczących braku wiedzy konserwatora zabytków o planowanej zmianie przeznaczenia budynków. Jak Sąd już bowiem wskazał twierdzenia skarżących nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Ponadto Sąd wyjaśnia, że kwestia doręczenia skarżącym pozwolenia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. nr [...] z dnia [...] lutego 2014r. na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wykracza poza granice sprawy i nie podlega kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu.

Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, stwierdzając że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób wskazany w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.