Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SO/Wr 5/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 ustawy p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 55
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. H. – T. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. H. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2023 r. strona wystąpiła o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 24 kwietnia 2023 r. (27 kwietnia 2023 r. data wpływu do organu) wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 18 lipca 2023 r. pełnomocnik organu wskazał, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 27 kwietnia 2023 r., natomiast pismem z dnia 2 czerwca 2023 r. organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu. Uzasadniając przekroczenie terminu dokonania powyższej czynności, wskazano że doszło do zaledwie 10 dniowego przekroczenia terminu, które jest spowodowane ogromną liczbą spraw prowadzonych przez inspektora prowadzącego sprawę.

Z urzędu Sądowi wiadomo, że sprawa ze skargi strony została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wr 208/23.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10).

Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko funkcja dyscyplinująca (mająca na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcja represyjna. Ta druga służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym, grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ administracji, jak i przez inne organy administracji. W wymiarze indywidualnym ukarany organ administracji będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 i postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12).

Wskazać należy, że powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest jego uznaniu, o czym świadczy użycie sformułowania "sąd może" orzec o wymierzeniu organowi administracji grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi administracji grzywny ma bowiem na celu nie tylko jego dyscyplinowanie, lecz ma również stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

W okolicznościach analizowanego przypadku Sąd stwierdził, że skarga wnioskodawcy została doręczona organowi w dniu 27 kwietnia 2023 r. Natomiast skarga wraz z aktami sprawy jak i odpowiedź na skargę, zostały nadane przez Wojewodę w placówce pocztowej w dniu 5 czerwca 2023 r. W wyniku powyższego skarga została zarejestrowana pod sygn. akt. I SAB/Wr 208/23.

Zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., organ powinien przekazać tę skargę do WSA we Wrocławiu w terminie 30 dni od jej wniesienia, tj. do dnia 29 maja 2023 r. Zatem należy stwierdzić, że termin ten został przekroczony, skoro organ przekazał skargę w dniu 5 czerwca 2023 r. tj. z siedzmiodniowym opóźnieniem.

Zdaniem Sądu - jedynie 7 - dniowe uchybienie terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 ppsa nie świadczy o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny.

W ocenie Sądu instytucji wymierzenia grzywny, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., nie można traktować tylko w kategoriach matematycznego przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy. Stan zwłoki organu musi bowiem polegać na takim uchybieniu terminu, które w sposób widoczny oddziałuje na czas oczekiwania na ochronę sądową.

Sąd uznał, że taki przypadek nie miał miejsca w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie wystąpiło wyjątkowo znikome przekroczenie przez Wojewodę terminu realizacji obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Poza tym Strona skarżąca nie poniosła żadnych negatywnych konsekwencji związanych z nieprzekazaniem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Z powyższych względów, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.