Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 52/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2025-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, par. 2a, par. 3, art. 4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 465
journal: Dz.U. 2025 poz 46
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na Sąd Rejonowy w Głubczycach w przedmiocie zażalenia w sprawie odmowy wszczęcia śledztwa postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 6 grudnia 2024 r. nazwanym "zażalenie" skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, M. J. (zwany dalej skarżącym) zakwestionował zarządzenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z 26 marca 2024 r. o odmowie przyjęcia zażalenia. Wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ biegli ze Szpitala w B. przekroczyli swoje uprawnienia, stwierdzając u skarżącego chorobę [...].

Do akt sprawy, skarżący dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego [...] Wydziału [...] z 29 listopada 2024 r., sygn. akt [...], którym na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 k.p.k. i art. 466 § 1 k.p.k. utrzymano w mocy ww. zarządzenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z 26 marca 2024 r.

W odpowiedzi na skargę z 20 stycznia 2025 r., złożoną w imieniu Sądu Rejonowego w Głubczycach podniesione zostało, że Sąd ten pod sygn. akt [...] rozpoznawał zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. (sygn. akt [...]). Postanowieniem z 29 listopada 2024 r., sygn. akt [...], Sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Następnie, pomimo pouczenia skarżącego o braku możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu z 29 listopada 2024 r., skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie Sądu, skutkiem czego Sąd zarządzeniem z 9 grudnia 2024 r. zarządził pozostawienie zażalenia w aktach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu.

W pierwszym rzędzie Sąd zatem ocenił, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga wniesiona w niniejszej sprawie może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też kwestionowane w niej zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia, wydane w postępowaniu karnym, takiej kontroli sądowej nie podlega.

Stosownie do tego wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd administracyjny orzeka także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.).

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się zatem kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a. oraz kontrola innych kwestii rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 P.p.s.a. spory o właściwość oraz spory kompetencyjne, a także przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Jeżeli dana sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 i art. 4 P.p.s.a., to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, że w braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach i wynikającą z innych niż administracyjny stosunków prawnych. Wszystkie akty lub czynności zaskarżalne do sądu administracyjnego (w rozumieniu zaskarżenia tych aktów lub czynności albo zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie ich wydania) charakteryzują się przynależnością do sfery administracyjnej. W innych sferach, zwłaszcza takich, które wyraźnie należą do odrębnych dziedzin prawa (prawo karne, prawo cywilne), sądy administracyjne nie są właściwe. Oznacza to, że nie można występować ze skargami do sądu administracyjnego na akty, czynności, względnie bezczynność lub przewlekłe działanie instytucji i jednostek, które realizują zadania poza administracją publiczną.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że skarżący kwestionuje zarządzenie prokuratora o odmowie przyjęcia zażalenia. W tych okolicznościach uznać należy, że rozpoznanie skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Dostrzec przyjdzie, że podważane przez skarżącego zarządzenie nie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, lecz w prowadzonym przez prokuratora, w ramach postępowania karnego i w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46) - zwanej dalej k.p.k. Stanowi ono tym samym czynność procesową w postępowaniu karnym, nie jest natomiast aktem z zakresu administracji publicznej, podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 P.p.s.a. Na zarządzenie takie przysługuje zażalenie do sądu powszechnego, a nie skarga do sądu administracyjnego.

Do orzekania w postępowaniu karnym, w tym do rozpoznawania zażaleń na postanowienia prokuratora, zgodnie ze wskazana ustawą, powołane są sądy powszechne, a także w niektórych przypadkach do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze właściwy jest prokurator nadrzędny (art. 465 k.p.k.). Jednocześnie też, w myśl przepisów art. 1 – 4 p.p.s.a., kontrola legalności działań podjętych w trybie przepisów k.p.k., nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Taka właściwość sądów administracyjnych nie została unormowana również w k.p.k., ani w innych ustawach.

Warto odnotować, że skarżący zaskarżył kwestionowane zarządzenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z 26 marca 2024 r. o odmowie przyjęcia zażalenia, w trybie przepisów k.p.k., czyli skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Wynika to zarówno z odpowiedzi na skargę Sądu Rejonowego w Głubczycach, ale także fakt ten został potwierdzony przez samego skarżącego, który kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Głubczycach [...] Wydział [...] z 29 listopada 2024 r. dołączył do skargi.

Uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy, uznać należało, że niniejsza skarga nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.