Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 91/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi D. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 28 XI 2023 r. D. S. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.

Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków skargi poprzez złożenie do akt sprawy kopii ponaglenia skierowanego do właściwego organu wraz z dowodem jego wniesienia oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwania została doręczona na wskazany w skardze adres do korespondencji w dniu 9 II 2024 r.

Pismem z 22 I 2024 r. (nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 12 II 2024 r. - akta sądowe, k. 17) skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "ppsa", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Według zaś art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wezwanie skarżącej do dołączenia do akt sprawy kopii skierowanego do organu ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia wynika z art. 53 § 2b ppsa, zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu ma podstawę w art. 220 § 1 ppsa, stosownie do którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, którą jest m.in. wspomniany wpis.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do nadesłania kopii ponaglenia oraz uiszczenia wpisu została skutecznie doręczona w dniu 9 II 2024 r. na podany przez skarżącą adres do doręczeń. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków skargi, zamiast tego złożyła oświadczenie o jej cofnięciu.

Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 22 I 2024 r. skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA: z 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; z 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; z 27 VI 2008 r., II OSK 923/08; z 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA).

Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.