Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 1358/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60  art. 161  par. 1  pkt 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Cichoń, Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym 25 maja 2023 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Postępowanie przed organem.

Przedmiotem skargi K. B. (dalej: skarżący, strona), obywatela B., jest bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt stały.

Z akt sprawy wynika, że strona pismem z 15 kwietnia 2021 r., złożonym 19 kwietnia 2021 r., wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt stały na terytorium RP. Pismem z 18 października 2022 r., które wpłynęło do Wojewody 24 października 2022 r., strona skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody. Decyzją z 31 października 2022 r. znak SOC-PCIII.6152.1.557.2021.DK Wojewoda udzielił stronie zezwolenia na pobyt stały.

Pismem z 9 listopada 2022 r. skarżący cofnął skargę powołując się na fakt wydania decyzji zezwalającej na pobyt stały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329.; dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.

Konkludując Sąd postanowił umorzyć postępowanie (pkt I sentencji postanowienia).

O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).