Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 642/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 642/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 roku, sprawy ze skargi F. z siedzibą w K., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, z dnia 9 lipca 2024 roku Nr 1201-IEW-3[1].7261.1.2024.11, w przedmiocie umorzenia postępowania, skargę oddala.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Kr 642/24.

UZASADNIENIE

Pismem z 22 kwietnia 2024 r., uzupełnionym 26 kwietnia 2024 r. i 14 maja 2024 r. F. (skarżąca) wniosła do wierzyciela - Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza będącego jednocześnie organem egzekucyjnym sprzeciw w związku z doręczonym jej 12 kwietnia 2024 r. zawiadomieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza z 9 kwietnia 2024 r., nr 1208-SEW-2.7260.254316.2024 o zagrożeniu ujawnieniem danych w Rejestrze Należności Publicznoprawnych (zwany dalej R. N. P.). W treści uzasadnienia ww. pisma skarżąca kwestionowała istnienie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. oraz należnych odsetek za zwłokę, a jako dowód w sprawie załączyła potwierdzenie przelewu tytułem spłaty ww. należności podatkowej. Skarżąca wniosła o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego od chwili jego wszczęcia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza działając na podstawie art. 105 § 1 k. p. a., decyzją z 27 maja 2024 r., nr 1208-SEW.7261.2.2024. umorzył postępowanie prowadzone w sprawie sprzeciwu skarżącej, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe z uwagi na spłatę w całości ww. należności podatkowej w podatku od towarów i usług za luty 2024 r.

Skarżąca złożyła odwołanie zarzucając naruszenie:

1. art. 104 § 1 in fine k. p. a. w zw. z art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, podczas gdy u. p. e. a. przewiduje wydanie przez wierzyciela rozstrzygnięcia w formie postanowienia, w sprawach ujawnienia zaległości w R. N. P., za czym przemawia choćby art. 18i § 13 u. p. e. a.;

2. art. 18i § 8 u. p. e. a. w zw. z art. 77 § 1 k. p. a., przez brak rozpatrzenia sprawy w sposób wszechstronny z uwzględnieniem wszystkich okoliczności stanu faktycznego związanego z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego w sprawie zaległości objętych treścią zawiadomienia.

Skarżąca powołała się na art. 17 § 1 u. p. e. a., w myśl którego, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Skarżąca przedstawiła również stanowisko doktryny wyrażone przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dr. hab. Piotra Przybysza, w świetle którego nie prowadzi się postępowania w sprawie sprzeciwu, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe, co wynika z treści art. 105 k. p. a.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie decyzją z 9 lipca 2024 r., nr 1201-IEW-3[1].7261.1.2024.11, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k. p. a. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków – Krowodrza.

Wedle organu odwoławczego skarżąca złożyła w Urzędzie Skarbowym Kraków - Krowodrza deklarację podatku od towarów i usług za luty 2024 r. i w pozycji 51 wykazała wysokość podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego w kwocie 100.430,00 zł. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 O. p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Termin płatności podatku od towarów i usług przypada co do zasady na 25 dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstało zobowiązanie podatkowe. Za luty 2024 r. termin ten przypadał na 25 marca 2024 r. Ponieważ na 28 marca 2024 r. na skarżącej ciążyło zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r., którego termin płatności upłynął, Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza zaliczył na poczet ww. należności podatkowej nadpłatę w wysokości 568,02 zł, wynikającą z rozliczenia dokonanej przez skarżącą wpłaty z 19 marca 2024 r. Z uwagi na fakt, iż do zapłaty nadal pozostała kwota należnego podatku od towarów i usług za luty 2024 r. w wysokości 99.861,98 zł, organ podatkowy pierwszej instancji, 28 marca 2024 r. skierował do skarżącej upomnienie nr 1208- SEW.722.742213.2024 (doręczone 28.03.2024 r.), o uregulowanie podatku od towarów i usług za luty 2024 r. w kwocie należności głównej 99.861,90 zł, odsetek za zwłokę w kwocie 119,00 zł i kosztów upomnienia w wysokości 16,00 zł, w terminie 7 dni od jego otrzymania. Jako, że po upływie 7 dni od daty otrzymania ww. upomnienia, które minęły 5 kwietnia 2024 r.. Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków Krowodrza nie odnotował wpłaty należności podatkowej w podatku od towarów i usług za luty 2024 r., 9 kwietnia 2024 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...], jednocześnie pismem z 9 kwietnia 2024 r., nr 1208-SEW.7260.254316.2024 (doręczonym 12.04.2024 r.) zawiadomił skarżącą o zagrożeniu ujawnieniem w R. N. P. ww. zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. w kwocie należności głównej 99.861,98 zł wraz z odsetkami za zwłokę.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wskazał, iż dział 1, rozdział 1a u. p. e. a. zawiera unormowania dotyczące utworzenia i prowadzenia R. N. P., zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem w R. N. P. należności pieniężnych oraz środka zaskarżenia w postaci sprzeciwu w takiej sprawie. Stosownie do art. 18a § 1 pkt 1 u. p. e. a.. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej "rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. W myśl art. 18b § 1 pkt 1 u. p. e. a, w rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1. Wedle art. 18b § 2 pkt 1 lit.c i pkt 1 - 4 u. p. e. a., rejestr zawiera dane dotyczące zobowiązanego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące firmę lub nazwę, NIP lub numer REGON, oznaczenia wierzyciela, wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, jeżeli pobiera się odsetki; wraz z rodzajem i podstawą prawną tej należności; informacji określonych w art. 18f § 1 i 2. Na mocy art. 18f § 1 pkt 1- 9 i § 2 u. p. e. a. wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące: odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej; rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej; wszczęcia postępowania upadłościowego; wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego; wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji; postanowienia lub innego orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2; wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego albo postępowania sądowo-administracyjnego; jeżeli wszczęcie nastąpiło po ujawnieniu danych, o których mowa w art. 18b § 2; wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b § 1 pkt 2; wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i, umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, w przypadku gdy nie upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu tego postępowania stało się ostateczne; śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego. Na podstawie art. 18c § 3 u. p. e. a., dane, o których mowa wart. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1. Organ odwoławczy wyjaśnił jednocześnie, że zawiadomienie z 9 kwietnia 2024 r. o zagrożeniu ujawnieniem w R. N. P. danych skarżącej doręczono jej 12 kwietnia 2024 r., tymczasem 9 kwietnia 2024 r. skarżąca dokonała wpłaty na poczet ww. zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. w wysokości 100.430,00 zł, z czego 10 kwietnia 2024 r. na należność główną zaliczono 99.819,19 zł, na należne odsetki za zwłokę 594,81 zł oraz na koszty upomnienia 16,00 zł. Po rozliczeniu wpłaty nadal do zapłaty pozostała jeszcze kwota należnego podatku od towarów i usług za luty 2024 r. w wysokości 42,79 zł, która została przekazana na konto organu egzekucyjnego 9 kwietnia 2024 r. przez dłużnika zajętej wierzytelności, tj. Bank [...]S. A., w związku z zawiadomieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza z 9 kwietnia 2024 r., nr 101777974.AKO.E o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.

W wyniku powyższego, zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. wygasło w całości wskutek zapłaty i nie doszło do wpisu i ujawnienia danych skarżącej w R. N. P. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wskazał, iż w oparciu o art. 18i § 1 pkt 1 i § 2 - 5 u. p. e. a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w rejestrze. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela. Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa wart. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują się w rejestrze. W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje okoliczności i dowody uzasadniające sprzeciw. Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku. gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie. Skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia wynikającego z ww. art. 18i § 1 pkt 1 u. p. e. a. i pismem, które wpłynęło do organu podatkowego pierwszej instancji za pośrednictwem platformy ePUAP - 22 kwietnia 2024 r. (tj. przed upływem 30 - to dniowego terminu do złożenia sprzeciwu) wniosła sprzeciw w sprawie. zagrożenia ujawnieniem lub wprowadzeniem danych identyfikacyjnych skarżącej, danych dotyczących ww. zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za luty 2024 r. oraz informacji, o których mowa w art. 18f § 1 u. p. e. a. do R. N. P. W treści uzasadnienia sprzeciwu kwestionowała istnienie należności w podatku od towarów i usług za luty 2024 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, a jako dowód w sprawie dołączyła potwierdzenie realizacji 9 kwietnia 2024 r. przelewu kwoty 100.430,00 zł na poczet zapłaty ww. należności podatkowej. Skarżąca wystąpiła jednocześnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego od chwili jego wszczęcia. Po przeanalizowaniu akt sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza, działając na podstawie art. 105 § 1 k. p. a. prawidłowo wydał decyzję o umorzeniu jako bezprzedmiotowego, postępowania prowadzonego w związku ze złożonym przez Skarżącą sprzeciwem.

Organ odwoławczy zaznaczył, że decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia, jakie zapadło w przedmiotowej sprawie, miał fakt, że na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia zaległość podatkowa skarżącej nie istniała. Wskutek zapłaty, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 1 O.p., nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania podatkowego skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r., zatem cel ujawnienia danych w R. N. P. ustał, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Na powyższą decyzję została wniesiona przez stronę skarżącą skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj:

• art.15 k. p. a., w zw. z art. 11 k. p. a., w zw. z art.107 § 1 pkt 6 k. p. a. w zw. z art. 17 § 1 u. p. e. a. przez:

a) sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, którym nie rozpatrzono wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu z 7 czerwca 2024 r. oraz w piśmie procesowym z 25 czerwca 2024 r., czym naruszono zasady dwuinstancyjności postępowania i przekonywania, wyrażające się w wyjaśnieniu stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy;

b) pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowiska doktryny co do formy załatwienia postępowania powołanej przez skarżącą, tj. autorstwa Piotra Przybysza, w sytuacji umorzenia postępowania w sprawie;

• art. 104 § 1 in fine k. p. a. w zw. z art. 17 § 1 u. p. e, a. w zw. z art. 18 u. p. e. a. przez załatwienie sprawy w formie decyzji, podczas gdy przepisy dotyczące postępowania w przedmiocie sprzeciwu w sprawie ujawnienia zaległości w Rejestrze Należności Publicznoprawnych są uregulowane w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i rozstrzygane przez wierzyciela, którego stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, albowiem choć przepisy ustawy odsyłają w zakresie nieuregulowanym w rozdziale 1a u. p. e. a. do k. p. a., to nie powoduje to wyłączenia zastosowania przepisów rozdziału 1 u. p. e. a., który reguluje zasady ogólne, a więc przesądza o domniemaniu formy postanowienia przewidzianej w art. 17 § 1 u. p. e. a.;

• art. 138 § 1 pkt 1 k. p. a. przez utrzymanie w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, mimo wydania rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie w formie decyzji zamiast postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.

Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszone w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Zarzuty skargi nie były uzasadnione.

Zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczyło umorzenia postępowania, jako bezprzedmiotowego. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wtedy, gdy występuje ewidentny brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, tj. gdy w świetle przepisów prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego, brak jest sprawy administracyjnej, która mogłaby być przedmiotem postępowania. W tym też zakresie stwierdzić należy, iż skoro zobowiązanie podatkowe skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. zostało w całości uregulowane, to postępowanie w sprawie ujawnienia i wprowadzenia jej danych w R. N. P. stało się nieaktualne i pociągało za sobą konieczność umorzenia postępowania w tej sprawie. Powyższe nie było kwestionowane przez skarżącą; co więcej zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Krakow – Krowodrza o zagrożeniu ujawnieniem w R. N. P. wydano 9 kwietnia 2024r. (doręczono 12 kwietnia 2024 r.), a w tym samym dniu, w wyniku spłaty dokonanej przez samą skarżącą oraz wskutek zajęcia egzekucyjnego, zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2024 r. wygasło w całości, a w konsekwencji nie doszło do wpisu i ujawnienia danych skarżącej w R. N. P. Sama strona skarżąca wnosząc sprzeciw 22 kwietnia 2024 r. w sprawie zagrożenia ujawnieniem lub wprowadzeniem danych identyfikacyjnych dotyczących ww. zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za luty 2024 r oraz informacji, o których mowa w art. 18f § 1 u. p. e. a. do R. N. P., dołączyła potwierdzenie realizacji 9 kwietnia 2024 r. przelewu kwoty 100.430,00 zł na poczet zapłaty ww. należności podatkowej i wystąpiła jednocześnie o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego od chwili jej wszczęcia.

Tym samym rozstrzygniecie w zakresie umorzenia postępowania było zgodne z żądaniem strony zawartym w sprzeciwie. Skoro zobowiązanie wygasło to postępowanie w sprawie ujawnienia i wprowadzenia danych w R. N. P. stało się nieaktualne, i pociągało za sobą konieczność umorzenia postępowania w sprawie.

Wobec tego zarzuty odnoszące się do formy rozstrzygnięcia o umorzeniu – decyzji zamiast postanowienia, nie miały wpływu na wynik sprawy. Innymi słowy co do formy rozstrzygnięcia skarżone organy przyjęły wykładnię przemawiającą za formą decyzji o umorzeniu, co szczegółowo wywiedziono w uzasadnianiach, a zatem przyjęcie odmiennej interpretacji tj. o konieczności wydania postanowienia, nie miało wpływu na wynik sprawy. Istotą była ocena, zresztą zgodna z wnioskami skarżącej przedstawionymi w sprzeciwie, iż zachodziła podstawa umorzenia postępowania, jako bezprzedmiotowego. Również pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowiska doktryny, co do formy załatwienia postępowania nie miało znaczenia dla sprawy.

Podobnie rzecz przedstawia się z twierdzeniami dotyczącymi nie rozpatrzenia wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Organy w sposób jasny wyraziły stronie zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy co do jej istoty, którą było umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, a co było także zgodne z wnioskiem skarżącej.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.