Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1041/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 września 2009 r. sygn., akt II SA/Sz 916/09 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. i I. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 916/09, po rozpoznaniu wniosku J. i I. R., wstrzymał wykonanie decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie trzech otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż wykonanie nakazu może spowodować trudne do odwrócenia skutki, gdyż wiąże się z koniecznością poniesienia wysokich kosztów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania A. M., podnosząc, że współwłaścicielami budynku są nie tylko skarżący, ale także ich córka, a więc ocena Sądu co do możliwości poniesienia kosztów wykonania decyzji powinna uwzględniać również jej sytuację materialną.

Ponadto, podkreślił on, iż realna wartość zamurowania trzech okien wynosi około 1-2 tys. zł, nie można więc uznać, iż jest to znaczna szkoda.

Zaznaczył także, iż w związku z samowolą budowlaną skarżących ograniczone zostało jego prawo do dysponowania własną działką, gdyż nie może on postawić budynku na granicy działki z sąsiadem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, iż decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki.

Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem wykonanie decyzji polegającej na zamurowaniu trzech okien w ścianie szczytowej budynku wiąże się z ingerencją w konstrukcję budynku, co może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ponadto, w przypadku ewentualnego uchylenia przez sąd tego rodzaju rozstrzygnięcia, przywrócenie budynku do stanu pierwotnego może okazać się niemożliwe lub będzie się wiązało ze znacznymi kosztami.

Tym samym, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 września 2009 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne.

Z tych względów , Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.