Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 25/25
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 184 w zw. z art 197 § 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1235/24 w sprawie ze skargi K.F. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 28 czerwca 2024 r. nr S-V.8640.88.2024.AP w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 14 października 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1235/24 odrzucił skargę K.F. (dalej: skarżący) na decyzję Wojewody Podkarpackiego z 28 czerwca 2024 r. nr S-V.8640.88.2024.AP w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi (numeru PESEL) w wymaganym terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienia skarżący wniósł o jego uchylenie, wskazując, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wyjaśnił, że kilkukrotnie sprawdził doręczoną korespondencję i wynika z niej, że otrzymał wyłącznie odpis odpowiedzi na skargę, przy piśmie z 18 września 2024 r. Jednocześnie skarżący wskazał swój numer PESEL.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 18 września 2024 r. skierowano do skarżącego przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL. Pismo wzywające do wskazania numeru PESEL oraz odpis odpowiedzi na skargę nadano do skarżącego przesyłką rejestrowaną [..], a zwrotne potwierdzenie jej odbioru (k. 17 akt) wskazuje zawartość kierowanej przesyłki. W rubryce rodzaj przesyłki widnieje wpis: "wezwanie o braki skargi +odp. na skargę". Przesyłkę odebrał pełnomocnik pocztowy skarżącego dniu 19 września 2024 r. Znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru ww. przesyłki potwierdza, że pełnomocnik pocztowy pokwitował odbiór wezwania do uzupełnienia braków skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę. Zgodnie z utrwalonymi poglądami judykatury, zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym potwierdzającym zarówno sam fakt, jak i datę doręczenia, zgodnie z danymi umieszczonymi na tym dokumencie. Na podstawie danych ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ustala się, czy doszło do zgodnego z przepisami prawa doręczenia przesyłki jej adresatowi. Określone w tym dokumencie dane korzystają z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą, co czyni wiarygodnymi poczynione na ich podstawie ustalenia elementów stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z danymi figurującymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, osoba odbierająca przesyłkę pokwitowała odbiór "wezwania o braki skargi +odp. na skargę" w dniu 19 września 2024 r. Argumentacja skarżącego o nieotrzymaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie znajduje zatem potwierdzenia. W świetle znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 17 akt) nie można zatem uznać, że do doręczenia wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nie doszło. Nie ma podstaw do przyjęcia, że przesyłka [..] zawierała wyłącznie odpis odpowiedzi na skargę.

Nie ulega również wątpliwości, że w terminie brak ten nie został usunięty. W tych okolicznościach, wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd I instancji prawidłowo zastosował rygor wskazany w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Odnosząc się do wspomnianego w zażaleniu gwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu, wskazać należy, że uprawnienie do poddania kontroli sądowej aktów administracji publicznej uzależnione jest od spełnienia warunków formalnych wnoszonej skargi. Skarżący sam pozbawił się dostępu do sądu, nie uzupełniając w należyty sposób, w ustawowym terminie braków wniesionej skargi, pomimo skierowanego przez Sąd wezwania i pouczenia o skutkach zaniechania w tym zakresie.

Z powołanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.