Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1245/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 102  ust. 1  pkt 3  lit. a
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: ART. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Protokolant starszy referent Monika Kostecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2023 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2022 r., nr SKO.UP/4121/69/22 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6 czerwca 2022 r. nr SKO.UP/4121/09/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpoznaniu odwołania P. K. (dalej jako skarżący) utrzymało w mocy decyzję Starosty K. z dnia 30 marca 2022 r. nr [...] orzekającą o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. B, T, nr [...] wydanego przez Starostę K. do czasu wykazania się posiadaniem wymaganej dla kierowców sprawności fizycznej i przedłożenia wymaganego orzeczenia lekarskiego.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie prawnym i faktycznym:

Decyzją z dnia 30 marca 2022 r. nr [...] Starosta K. orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. B, T do czasu wykazania, że skarżący posiada wymaganą dla kierowców sprawność fizyczną i przedłożenia wymaganego orzeczenia lekarskiego. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący nie podał się badaniu lekarskiemu, na które został skierowany decyzją Starosty K. z dnia 21 października 2021 r., i nie przedłożył wymaganego orzeczenia lekarskiego. Przyczyną skierowania na badania lekarskie był wniosek Komendanta Komisariatu Policji w S. Skarżący był wzywany o dostarczenie orzeczenia lekarskiego, którego do dnia wydania decyzji nie dostarczył.

W odwołaniu skarżący wskazał, że przyczyną skierowania skrzącego na badania lekarskie był wniosek Komendanta Komisariatu Policji w S. Wniosek ten został oparty na anonimowych doniesieniach i bliżej niesprecyzowanych raportach policjantów. Zdaniem skarżącego we wniosku brak było jakichkolwiek oficjalnie zarejestrowanych wykroczeń drogowych. Skarżący pokreślił, że posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych od kilkunastu lat. Przez ten okres czasu nigdy nie był sprawcą żadnej kolizji drogowej, nie został też ukarany mandatem, a "jego stan zdrowia oraz zdolności psychofizyczne nie uległy zmianie ani pogorszeniu od daty wydania mu prawa jazdy". Zdaniem skarżącego, wniosek umożliwiający procedurę przewidzianą w art. 102 ust. 1 pkt 3a ustawy może złożyć jedynie uprawniony lekarz, "po czym skierować dana osobę do lekarza specjalisty"., a tak się nie stało w jego przypadku.

Decyzją z dnia 6 czerwca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia Kolegium wskazało, że Starosta K. decyzją z dnia 21 października 2021 r. orzekł o skierowaniu skarżącego posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kat B, T na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Skarżący został poinformowany, że na badania lekarskie należy zgłosić się w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji, a orzeczenie lekarskie należy przedłożyć w siedzibie organu I instancji w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 26 października 2021 r. Od decyzji tej skarżący nie odwołał się.

Pismem z dnia 18 lutego 2022 r. wezwano skarżącego "w celu przedstawienia orzeczenia lekarskiego". Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lutego 2022 r. Z uzasadnienia odwołania wynika, że skarżący nie poddał się badaniom lekarskim, na które został skierowany i nie przedstawił orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

Organ odwoławczy powołując się wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 282/19 podkreślił, ze wyłącznymi przesłankami wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami są: posiadanie prawa jazdy, nałożenie na kierującego obowiązku wykonania badań lekarskich w określonym terminie i niewykonanie tegoż obowiązku, jak też nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.".

Kolegium poinformowało również skarżącego, że ma możliwość poddania się badaniom, na które został skierowany i zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy, zwrotu zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Przy czym, jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął co najmniej rok, warunkiem wydania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu, że wniosek umożliwiający procedurę przewidzianą w art. 102 ust. 1 pkt 3 a ustawy może złożyć jedynie uprawniony lekarz, "po czym skierować daną osobę do lekarza specjalisty", Kolegium wskazało, że obowiązujące przepisy prawa, nie przewidują takiej procedury.

W skardze do WSA w Krakowie skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając organom:

- błędne stanowisko polegające na przyjęciu, że wniosek Komendanta Komisariatu Policji o skierowanie skarżącego na badania lekarskie mające na celu przedstawienie orzeczenia lekarskiego potwierdzającego jego zdolność do kierowania pojazdami mechanicznymi, który oparty jest o anonimowe bliżej niesprecyzowane raporty policyjne może zainicjować wszczęcie procedury przez Starostwo Powiatowe o skierowanie skarżącego na to badanie lekarskie, tym samym uzyskanie stosownego zaświadczenia;

- zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania skarżącego lub uniemożliwienie mu wypowiedzenia się w kwestii zdolności do posiadania pojazdu oraz stanu zdrowia.

W uzasadnieniu skargi skarżący przyznał, że nie poddał się badaniu lekarskiemu, ponieważ uważa, że brak było jakichkolwiek przesłanek do kwestionowania jego sprawności psychofizycznej. Ponownie zarzucił, że inicjatywa Komendanta Policji w S. wynikała w donosów anonimowych osób i bliżej niesprecyzowanych raportów Policji, które są nieprawdziwe i nie mają żadnego uzasadnienia. Skarżący ponownie podkreślił, że odkąd ma prawo jazdy nie miał żadnych kolizji drogowych ani mandatów, a jego stan zdrowia nie uległ pogorszeniu. Doniesienia o jego rzekomych "defektach psychicznych" pochodzą prawdopodobnie od osób z nim skonfliktowanych. Zdaniem skarżącego jedynie orzeczenie lekarskie lub zaistnienie wykroczeń lub kolizji drogowych może stanowić podstawę dla Policji do złożenia wniosku do Starostwa Powiatowego o skierowanie na badania lekarskie, z obowiązkiem dostarczenia zaświadczenia o sprawności fizycznej. W konsekwencji w ocenie skarżącego całe postępowanie przez Starostwem Powiatowym jest nieważne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w Krakowie w całości podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowi art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2021.1212), dalej u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem m.in. wówczas, gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2 wskazanej ustawy. Wyłącznymi zatem przesłankami wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy są: posiadanie przez kierującego prawa jazdy, nałożenie na kierującego obowiązku wykonania badań lekarskich w określonym terminie i po trzecie brak wykonania tegoż obowiązku, oraz nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że Starosta K. decyzją z dnia 21 października 2021 r. nr [...] orzekł o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W decyzji tej wyznaczono skarżącemu miesięczny termin liczony od dnia doręczenia decyzji na wykonanie wskazanych badań w [...] Ośrodku Medycyny Pracy w K. Zobowiązano również, skarżącego do przedstawienia organowi kierującemu na badanie orzeczenia lekarskiego w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Skarżący odebrał przedmiotową decyzje osobiście w dniu 26 października 2021 r. Od tej decyzji się nie odwołał, zatem decyzja ta stała się ostateczna w dniu 10 listopada 2021 r.

Bezsporne jest, gdyż skarżący sam to przyznaje, że skarżący nie zgłosił się na kontrolne badania lekarskie w wymaganym terminie 1 miesiąca i w konsekwencji nie przedstawił staroście - orzeczenia lekarskiego. Skarżący nie uczynił tego również w późniejszym terminie (aż do dnia wydania zaskarżonej decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy). Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały przesłanki do zastosowania art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. aa ustawy o kierujących pojazdami, a w konsekwencji, działając na podstawie powołanego przepisu ustawy, organ zobowiązany był do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy.

Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja nie ma charakteru uznaniowego lecz jest tzw. decyzją związaną, tj. taką, którą organ był zobowiązany wydać. Takie stanowisko w sposób jednolity prezentują sądy administracyjne (por. wyroki: WSA w Krakowie z dnia 19 października 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 403/16, WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2088/15, NSA z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 2224/14, NSA z dnia 10 lipca 2019 r. I OSK 2567/18)

Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową skargę w pełni podziela pogląd o związanym charakterze decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącemu, który nie zgłosił się na badania lekarskie, pomimo że została wydana w stosunku do niego decyzja nakazująca poddanie się takiemu badaniu. Decyzja ta stała się ostateczna, ponieważ, co podniesiono powyżej skarżący nie wniósł od niej odwołania. Związany charakter decyzji oznacza, że obowiązkiem organu było ustalenie, czy skarżący poddał się badaniu lekarskiemu, a w sytuacji ustalenia braku zgłoszenia się na badanie lekarskie, organ miał obowiązek zatrzymania prawa jazdy.

Organ wydając decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami nie jest uprawniony do badania zasadności wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Niezasadnie więc skarżący zarzuca w skardze że Komendant Komisariatu Policji w S. bezprawnie wniósł do organu o skierowanie skarżącego na badania lekarskie. Również niezasadny jest zarzut skarżącego, że organ zaniechał przeprowadzenia dowodu z przesłuchania skarżącego na okoliczność jego stanu zdrowia i zdolności do posiadania pojazdu. Okoliczności te można było podnosić w poprzednim postępowaniu, tj. w postępowaniu w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie.

W postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy wyłącznymi przesłankami wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3. lit. a ustawy o kierujących pojazdami są: posiadanie prawa jazdy, nałożenie na kierującego obowiązku wykonania badań lekarskich w określonym terminie i niewykonanie tegoż obowiązku, jak i nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

Jak już wcześniej wykazano, obowiązków nałożonych decyzją Starosty K. z dnia 21 października 2021 r. skarżący nie wykonał.

Z powyższych względów Sąd skargę oddalił na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 poz. 329)