Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 204/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 22 ust 1, ust 2a
journal: Dz.U. 2023 poz 104
law: Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic, Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.), Protokolant, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2024 przy udziale sprawy ze skargi M. B. sp. z o.o. sp.k. na Dyrektor Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kara pieniężna Oddalono skargę


UZASADNIENIE

1. Dnia [...] stycznia 2023 r. na drodze ekspresowej [...] węzeł [...] funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej przeprowadzili kontrolę środka przewozowego - ciągnika nr rej. [...] wraz z naczepą ciężarową o nr rej. [...], którym kierował J. S.Przewoźnikiem towaru w postaci oleju palmowego o masie brutto [...] kg, klasyfikowanym do pozycji CN [...] z Holandii do Polski, była firma M. spółka z o.o., spółka komandytowa z siedzibą w [...] (skarżąca), a podmiotem odbierającym towar była N. S.A. z siedzibą w [...].

W toku kontroli, po sprawdzeniu danych w systemie monitorowania drogowego przewozów towarów i porównaniu ich z danymi w dokumencie przewozowym stwierdzono nieprawidłowość w systemie SENT polegającą na niewykonaniu przez przewoźnika obowiązku uzupełnienia zgłoszenia w zakresie danych dotyczących przewoźnika, o którym mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1857 ze zm., aktualny tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 104, dalej: ustawa SENT) oraz niewykonaniu obowiązku przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT[...], w trakcie całej trasy przewozu, o którym mowa w art. 10a ust. 1 tej ustawy.

Z czynności kontrolnych został sporządzony protokół, z którym w obecności funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej zapoznał się, a następnie nie wnosząc uwag, złożył swój podpis kierujący pojazdem.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2023 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wszczął z urzędu w stosunku do skarżącej spółki postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia. W postanowieniu tym poinformował Spółkę o możliwości odstąpienia od wymierzenia kary z uwagi na istnienie ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w tym pozyskaniu danych na temat sytuacji finansowej strony w odniesieniu do pisma pełnomocnika skarżącej z dnia [...] lipca 2023 r., zawierającego wyjaśnienia oraz wniosek o odstąpienie od nałożenia kary,Naczelnik [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] września 2023 r., nr [...], którąnałożył na skarżącą spółkę, jako przewoźnika, karę pieniężną w kwocie [...] zł, za nieuzupełnienie danych w zgłoszeniu przewozu towarów SENT[...], o którym mowa w art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy SENT oraz odstąpił od nałożenia kary pieniężnej w kwocie [...] zł w części dotyczącej niewywiązania się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego powyższym zgłoszeniem do systemu SENT-GEO.

2. Od tej decyzji skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła w terminie odwołanie podnosząc, że dwa stwierdzone delikty stanowią jedno zaniechanie (jeden czyn) i nie powinny być podwójnie sankcjonowane oraz, zarzucając naruszenie wskazanych w odwołaniu zasad konstytucyjnych oraz ustawy o SENT wnosząc o odstąpienie w całości od wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na ważny interes przewoźnika, a także ważny interes publiczny.

3. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: DIAS) decyzją z dnia [...] lutego 2024 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

3.1. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy przytoczył treść art. 3 ust. 1 i 2 oraz 6 ust. 1 ustawy SENT i podał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy SENT przesyłanie, uzupełnianie i aktualizacja zgłoszenia następują za pośrednictwem platformy Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych. Podmiot wysyłający, podmiot odbierający, przewoźnik, podmiot sprzedający oraz podmiot nabywający mogą odpowiednio przesyłać, uzupełniać i aktualizować zgłoszenia oraz przesyłać miesięczne zestawienie informacji dotyczących okresów umowy, pod warunkiem że są zarejestrowanymi użytkownikami Platformy Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych.

Na podstawie art. 10a ust. 1 wskazanej ustawy przewoźnik, w trakcie całej trasy przewozu towaru objętego zgłoszeniem, jest obowiązany zapewnić przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego tym zgłoszeniem.W myśl art. 10c ust. 1 i 3 ustawy SENT, w przypadku stwierdzenia trwającej dłużej niż godzinę niesprawności lokalizatora albo zewnętrznego systemu lokalizacji, kierującyjest obowiązany do niezwłocznego zatrzymania się na najbliższym parkingu samochodowym lub w najbliższej zatoce postojowej.Przewóz towaru środkiem transportu może być kontynuowany tylko po spełnieniu warunków wskazanych w tych przepisach.

Przewóz towarów podlega kontroli, o której mowa w art. 13 ww. ustawy, polegającej na sprawdzeniu przestrzegania obowiązków w zakresie: dokonywania, uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia; zgodności danych zawartych w zgłoszeniu ze stanem faktycznym; posiadania numeru referencyjnego, dokumentu zastępującego zgłoszenie I potwierdzenia przyjęcia dokumentu zastępującego zgłoszenie albo dokumentu, o którym mowa w art. 3 ust. 7; przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu. Kontrola obejmuje weryfikację danych zawartych w dokumentach okazywanych przez kierującego, dokonanie oględzin towaru, w tym pobieranie próbki towaru oraz weryfikacje wskazań lokalizatora albo zewnętrznego systemu lokalizacji.

3.2. W ocenie DIAS ze stanu faktycznego sprawy jasno wynika, że skarżąca jako przewoźnik wykonywała przewóz towarów na podstawie zgłoszenia w systemie SENT, w którym nie uzupełnił zgłoszenia nr SENT[...] o wymagane dane, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o SENT dotyczące przewoźnika (stwierdzono brak danych rejestracyjnych ciągnika i naczepy, danych przewoźnika, przypisanego geolokalizatora)oraz nie zapewniła przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu.

Z raportów sporządzonych w systemie SENT-GEO wynika, że po uzupełnieniu zgłoszenia w toku kontroli o brakujące dane, w systemie pojawiła się informacja o lokalizacji danego środka transportu [...] stycznia 2023 r. od godz. [...]. Raporty potwierdzają brak danych geolokaiizacyjnych w systemie SENT-GEO, środka transportu o numerach rejestracyjnych [...], od wjazdu na terytorium kraju do miejsca kontroli.

Organ podkreślił tu, że przewoźnik w każdym momencie dysponuje możliwością sprawdzenia poprzez stronę internetową https://puesc.gov.pl/web/puesc/sent-zew-user-406. ważności zgłoszenia przewozu wraz z ostatnią pozycją lokalizatora GPS, czego strona nie uczyniła.

3.3.Odnosząc się podnoszonych w odwołaniu okoliczności przemawiających, za odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej DIAS podzielił stanowisko NUCS, że w sprawie zachodzi podstawa do wymierzenia skarżącej tylko jednej sankcji za stwierdzone naruszenia. Nie uznał jednak argumentów opartych na instytucjach "ważnego interesu przewoźnika" oraz "interesu publicznego".

Zdaniem organu ważnego interesu przewoźnika nie można utożsamiać z jego subiektywnym przekonaniem o potrzebie odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Są nim natomiast nadzwyczajne, losowe sytuacje jak utrata możliwości wywiązania się z zobowiązań, utrata możliwości zarobkowania, trudności finansowe, które w konkretnych okolicznościach wiązałyby się z zagrożeniem dla istotnego interesu zobowiązanego, w szczególności dla realizacji podstawowych potrzeb bytowych osób zobowiązanych i ich rodzin skutkujące brakiem możliwości uregulowania nałożonej kary, przesądzają o wystąpieniu ważnego interesu przewoźnika.

Organ wskazał, że w toku postępowania skarżąca nie dostarczyła dokumentów na okoliczność wykazania trudnej sytuacji finansowej, która uzasadniałaby podjęcie decyzji o odstąpieniu od nałożenia kary pieniężnej, mimo wezwania organu. Jedynie wnosiła o odstąpienie od nałożenia kary wskazując na nieumyślne, niecelowe i niezawinione niewykonanie obowiązków wynikających z ustawy SENT przy przewozie towarów wrażliwych. Z ustaleń poczynionych przed organem I instancji wynika, że w okresie od dnia [...] maja 2021 r. do [...] grudnia 2021 r. spółka osiągnęła przychody w wysokości [...] zł, koszty [...] zł, zysk [...] zł, a od dnia [...] stycznia 2022 r. do [...] grudnia 2022 r. - przychody w wysokości [...] zł, koszty [...] zł, zysk [...] zł. Nie posiada zaległości w spłacie składek i nie jest prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne.

Organ ustalił też, że strona występuje w [...] zgłoszeniach przewozu towarów wrażliwych jako przewoźnik, a do dnia kontroli w [...] zgłoszeniach i niniejsze było jedynym naruszenie przepisów ustawy SENT. W ostatnich trzech latach Strona otrzymała pomoc publiczną w wysokości [...] PLN ([...] euro) w tym pomoc de minimis w wysokości [...] PLN ([...] euro).

3.4. W odniesieniu do przesłanki określonej jako "interes publiczny" organ podkreślił że celem ustawy SENT jest wyeliminowanie z obrotu nieuczciwych podmiotów oraz zapewnienie uczciwej konkurencji, walka z szarą strefą, nie zaś z podmiotami wykonującymi ciążące na nich obowiązki, w tym podatkowe. Powołując się na orzecznictwo organ podniósł, że to na przedsiębiorcy realizującym przewóz ciąży obowiązek zorganizowania przewozu i czuwania, aby nie doszło do naruszenia przepisów regulujących dany przewóz. Co do zasady odpowiedzialność przewoźnika jest bowiem niezależna od odpowiedzialności kierowcy.

Organ podkreślił, że w sprawie wystąpiły dwa naruszenia przepisów ustawy SENT- nieuzupełnienia zgłoszenia w zakresie danych dotyczących przewoźnika (m.in. brak danych rejestracyjnych ciągnika i naczepy, danych przewoźnika, przypisanego geolokalizatora) oraz niewywiązanie się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w przedmiotowej sprawie za częściowym odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej przemawiała przesłanka interesu publicznego. Biorąc pod uwagę, że zastosowanie sankcji za każdą stwierdzoną nieprawidłowość dałby skutek dwukrotnego ukarania jednego przewoźnika za nieprawidłowości, które wystąpiły w jednym transporcie organ odwoławczy podzielił pogląd, że wysokość kary pieniężnej spowodowałoby nadmierne ukaranie przewoźnika, w związku z czym częściowo odstąpił od ukarania skarżącej spółki w zakresie niewywiązania się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT[...].

To, zaś, zdaniem DIAS, stawiało skarżąca w sytuacji uprzywilejowanej do innych podmiotów, których karze się za naruszenie przepisów i stanowiło pomoc publiczną.W związku z tym zastosowanie miał art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy SENT, gdzie uwzględniając warunki dopuszczalności udzielania pomocy, określone przepisami prawa Unii Europejskiej, przyznana pomoc nie przekraczała limitu określonego dla przyznawania tej pomocy(pomoc de minimis w wysokości [...] zł stanowiła [...] EUR.

Zdaniem organu całkowity brak nałożenia kary za stwierdzone uchybienia byłby zachwianiem zasady proporcjonalności i stawianiem strony w pozycji uprzywilejowanej względem innych podmiotów, które z różnych przyczyn dokonują nieprawidłowych zgłoszeń SENT i ponoszą odpowiedzialność z tego tytułu. Nałożenia kary nie można traktować jako dyskryminacji skarżącej, gdyż funkcją kary nie jest utrudnienie prowadzenia działalności, tylko wymuszenie należytego prowadzenia działalności gospodarczej.

4. W skardze wniesionej do tutejszego Sądu w terminie pełnomocnik skarżącej spółki zarzuciłazaskarżonej decyzji:

1) mające wpływ na wynik sprawy naruszenia prawa materialnego tj.:

a) naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy o SENT przez dokonanie wadliwej, zawężającej błędnej wykładni pojęcia "interesu publicznego", polegające na nieuwzględnieniu przez organ:

a)indywidualnej sytuacji skarżącej, a mianowicie tego, że skarżąca prowadzi działalność zgodną z prawem oraz terminowo reguluje wszelkie daniny należne z tytułu podatków i innych opłat, a stwierdzone naruszenie było sytuacją wyjątkową, jednostkową w skali całej działalności skarżącej, która na dzień [...] września 2023 r. występowała w [...] zgłoszeniach przewozu towarów wrażliwych jako przewoźnik, a do dnia kontroli w [...] zgłoszeniach, tymczasem przedmiotowe postępowanie dotyczy jednego naruszenia przez skarżącą przepisów ustawy SENT, które zarejestrowano w bazie KARTA2;

b)stwierdzone naruszenie było jedynie błędem o charakterze formalnym, popełnionym w sposób nieumyślny i niecelowy wskutek czasowej niedostępności GPS w aplikacji mobilnej e- TOLL PL, z której skarżąca korzystała w celach przekazywania danych do SENT, a ponadto skarżąca współpracowała z organami podczas wykonywania przez nie czynności kontrolnych i jeszcze przed zakończeniem kontroli skarżąca usunęła wszystkie dostrzeżone przez organ braki zgłoszenia SENT (zgłoszenie SENT zostało zmodyfikowane przez pracownika skarżącej D. F. ogodz. [...], a czynności kontrolne zakończono o godz. [...]);

c)kara nałożona na skarżącą jest nieproporcjonalnie wysoka w stosunku do dochodu osiągniętego za będący przedmiotem kontroli przewóz (skarżąca otrzymała wynagrodzenie w wysokości [...] euro netto, a więc aż 5 razy mniej od nałożonej na nią kary w wysokości [...] zł);

d)w związku ze stwierdzonym naruszeniem nie doszło do uchybienia w zapłacie należnych podatków nawet w części i organ nie stwierdził realnego zagrożenia interesów SkarbuPaństwa;

e)rzeczywistej intencji ustawodawcy i celu ustawy SENT, zgodnie z którymi w interesie publicznym nie leży nakładanie dotkliwych kar pieniężnych na legalnie działający podmiot, który usunął stwierdzone naruszenie w możliwie najszybszym czasie, nie powodując przy tym uszczuplenia w zapłacie należnych podatków;

2) art. 2 i art, 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na pominięciu, że przepisy ustawy SENT mają za zadanie chronić legalny handel towarami uznanymi za "wrażliwe", ułatwić walkę z "szarą strefą" oraz ograniczyć poziom uszczupleń a kluczowych dla budżetu państwa podatkach, a charakter represyjny przepisów ustawy winien odnosić się do podmiotów nieuczciwych, dokonujących przestępstw gospodarczych, podczas gdy w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy niewątpliwym jest, że skarżąca nie zalicza się do kręgu "oszustów gospodarczych", a wręcz przeciwnie, jest w pełni legalnie działającą spółką i co za tym idzie, nałożona na nią kara nie jest niezbędna dla ochrony interesu publicznego;

2) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r.Ordynacja podatkowa, tj.:

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, a także art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, co w konsekwencji spowodowało, że organ nie rozważył należycie, czy wymierzenie skarżącej kary pieniężnej leży w interesie publicznym, a stwierdzenie w zaskarżonej decyzji, że brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł z uwagi na interes publiczny jest nieuzasadnione;

- art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez sformułowanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym uzasadnienia odmowy zastosowania w stosunku do skarżącej przesłanki "interesu publicznego" na takim poziomie abstrakcji, że mogłoby zostać wykorzystane w każdej sprawie prowadzonej na podstawie ustawy SENT, w której zachodzi konieczność rozważenia możliwości odstąpienia od kary, co uniemożliwia skarżącej poznanie rzeczywistych motywów decyzji odmownej organu.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.Zarzuty te został rozwinięte w uzasadnieniu skargi.

W skardze zawarto wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.

5. W odpowiedzi na skargę DIAS podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Skarga podlegała ocenie w granicach sporu i kompetencji sądu administracyjnego określonych art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 2, art. 134 § 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).

Sprawa zgodnie z wolą stron została rozpatrzona w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 2 p.p.s.a.).

7. W sprawie nie ulega wątpliwości, że kontrolowany przewóz podlegał przepisom ustawy SENT, gdyż wykonywany transport mieścił się także w pojęciu przewozu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy SENT, odbywał się bowiem po drodze publicznej, zaś skarżąca spółka była przewoźnikiem w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy SENT.

Podstawę materialną sankcji stanowiły przepisy art. 22 ust. 2 i 2a w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 1 i 10a ust. 1 oraz 26 ust 4 4a i 5 ustawy SENT, które sankcjonują dwa odrębne delikty popełnione przez przewoźnika (nieuzupełnienie zgłoszenia w zakresie danych dotyczących przewoźnika (m.in. brak danych rejestracyjnych ciągnika i naczepy, danych przewoźnika, przypisanego geolokalizatora) oraz niewywiązanie się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru, aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT.Oba te delikty są niewątpliwe i jasno wynikają z materiału dowodowego.

Wbrew temu, co twierdzi się w odwołaniu wymierzenie kary za nieuzupełnienie danych w zgłoszeniu oraz nieprzekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych nie jest podwójnym nałożeniem kary pieniężnej za ten sam delikt administracyjny. Są to natomiast dwa odrębne naruszenia typizowane w ustawie SENT (takie jest przynajmniej aktualne stanowisko NSA w tej kwestii; por. wyroki z dnia 23 stycznia 2024 r., II GSK 1143/23 oraz z dnia 7 czerwca 2022 r., II GSK 787/20; CBOSA). To, że na etapie sądowym skarżąca korzysta z gwarancji przewidzianej art. 134 § 2 p.p.s.a. nie zmienia zatem okoliczności, że organ miał podstawę do wymierzenia dwóch kar po [...] zł każda, a skoro wymierzył jedną, to – w świetle przytoczonego poglądu, może to być zakwalifikowane jako odstąpienie od jednej z kar ze względu na okoliczności wskazane w art. 22 ust. 3 ustawy SENT czyli "ważnego interesu przewoźnika" oraz "interesu publicznego".

8. Jeśli chodzi o pierwszą przesłankę sąd podziela ocenę organów, poczynioną na podstawie analizy systemu SENT GEO i zabezpieczonej w tym zakresie dokumentacji, że w sprawie w dniu przewozu przewoźnik nie przekazywał danych geolokalizacyjnych transportu i nie posiadał też uzupełnionego zgłoszenia. Były to zaniechania leżące wyłącznie po stronie skarżącej (jako przewoźnika odpowiadającego za zaniechania kierujących), nie spowodowane nadzwyczajnymi okolicznościami. Zgodnie z przyjętymi zasadami zadanie przewoźnika nie ogranicza się jedynie do wyposażenia pojazdu w lokalizator i dokumenty, ale również, czy przede wszystkim, do nadzoru nad wykonywanym transportem, w tym, czy wykonujący transport kierowca w sposób właściwy używa lokalizatora. Odpowiedzialność za przekazywanie danych do systemu SENT GEO ciąży bowiem na przewoźniku, a nie na operatorze, za pośrednictwem którego przekazuje dane. Korzystanie przez przewoźnika z usług przedsiębiorcy zewnętrznego, z którym zawarł umowę na obsługę urządzeń geolokalizacyjnych jest dobrowolne i nie zwalnia przewoźnika z odpowiedzialności nawet w przypadku nieprawidłowego funkcjonowania tej usługi.

Na przewoźniku spoczywa zatem obowiązek stałej kontroli wykonywanego przewozu dla sprawdzenia czy lokalizator przekazuje dane do systemu. Przewoźnik ma obowiązek weryfikować prawidłowość działania lokalizatora w systemie SENT,

w zakresie poprawności przesyłania danych geolokalizacyjnych i tę weryfikację powinien dokonać najpóźniej nie po przekroczeniu granicy, a w chwili przekroczenia lub najlepiej przed jej przekroczeniem.

Zasadą jestrównież to, że odpowiedzialność za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy zawsze ponosi przedsiębiorca i to na nim spoczywa ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi się posługuje

w wykonywaniu działalności gospodarczej i to niezależnie od stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z taką osobą (por. wyroki NSA: z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 716/10 i z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt II GSK 676/19, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: CBOSA). Strona jako profesjonalny przedsiębiorca, powinna dysponować stosowną wiedzą na temat obowiązków, jakie nakładają na nią przepisy prawa i tak zorganizować działalność przedsiębiorstwa, w tym nadzór nad pracownikami, aby wypełniać obowiązki przewidziane w tych przepisach.

9. Jeśli chodzi zaś o "interes publiczny" to, że skarżąca została ukarana karą w wysokości [...] zł (zamiast [...] zł) sprawia, że jest argumenty zostały częściowo uwzględnione. Chodzi tu w szczególności o argument dotyczący dotychczasowej postawy przewoźnika, który nie popełniał wcześniej podobnych deliktów. Zdaniem sądu podtrzymanie jednej z sankcji znajduje oparcie w interesie publicznym. Wjudykaturzepodkreślasię bowiem, że interes publiczny to dyrektywa postępowania nakazująca respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub danej społeczności lokalnej takich jak: sprawiedliwość, równość, bezpieczeństwo i zaufanie obywateli do organów władzy publicznej (por. wyroki NSA zdnia28sierpnia 2019r.,II GSK 360/1; 13 lutego 2020 r., II GSK 1498/19; CBOSA).

Na pojęcie interesu publicznego składa się zarówno zasada powszechności ponoszenia danin publicznych, sprawiedliwości i nieobciążania budżetu Państwa, jak również proporcjonalność nałożonej kary, skutków, jakie może pociągnąć za sobą niewypełnienie nałożonego obowiązku oraz cel, jakiemu służy realizacja danego obowiązku, a który niewątpliwie jest związany z celem, jakim kierował

się ustawodawca wprowadzając dane regulacje prawne.

Podstawowy cel ustawy SENTto ochrona legalnegoobrotu towarami wrażliwymi, walka z "szarą strefą" oraz uszczupleniami w kluczowych dla budżetu państwa podatkach, tj. podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Temu właśnie służy objęcie kontrolą wszystkich podmiotów biorących udział w obrocie tymi towarami, w tym podmiotów wysyłających, podmiotów odbierających, jak również przewoźników, z czym związane jest nałożenie dodatkowych obowiązków. Istniała potrzeba wprowadzenia tej ustawy, ponieważ wyspecjalizowane grupy działające na rynkach towarów wrażliwych nie płaciły należnych podatków oraz dokonywały wyłudzeń nienależnych zwrotów. Istniała więc konieczność powiązania przepływu dokumentów oraz faktycznego przepływu towaru.

10. W tej sytuacji nie można też uznać, że jest to kara nieproporcjonalna (jeśli dopuszcza się tu test proporcjonalności wywodzony bezpośrednio z Konstytucji RP). W tej sprawie nie chodzi bowiem o drobne, nieistotne uchybienie formalne, literówkę w zgłoszeniu itp. W sprawie mamy do czynienia z naruszeniem istotnym, bo polegającym na tym, że na kilkudziesięciokilometrowym odcinku trasy przewozu (licząc od granicy) geolokalizator środka transportu był wyłączony. Uniemożliwiało to monitorowanie tej części trasy przewozu. Nie było to spowodowane okolicznością obiektywną lub wyłączną winą osoby trzeciej (za kierowcę odpowiada przewoźnik).

Brak informacji o bieżącym położeniu środka transportu uniemożliwia ciągłość monitorowania. Nie jest wykluczone, że w tym okresie, gdy pojazd nie podlega monitoringowi, może dojść do naruszenia prawa mającego wpływ na zobowiązania podatkowe oraz ochronę przed niezgodnym z prawem usunięciem odpadów. Może m.in. wystąpić obrót poza ewidencją, a to ma bezpośredni wpływ na dochody budżetu. Naruszenie to jest istotne z perspektywy działania całego systemu monitorowania i nie stanowi wyłącznie nieistotnego uchybienia formalnego.

W zgłoszeniu SENT nie było również istotnych danych rejestracyjnych ciągnika i naczepy, danych przewoźnika oraz geolokalizatora. Nie są to uchybienia traktowane przez orzecznictwo jako nieistotne oraz niepodlegające sankcjonowaniu. W tym zakresie nie da się przypisać sankcjonowaniu celu służącego wyłącznie fiskalizacji. Usunięcie stanu bezprawności w wyniku kontroli, choćby natychmiastowe nie jest też traktowane jako okoliczność stanowiąca przesłankę art. 22 ust. 3 ustawy SENT

11. Zachowanie przewoźnika naruszającego podstawowe realne obowiązki nie może być postrzegane jako zgodne z interesem publicznym. W interesie publicznym leży bowiem powszechne, prawidłowe stosowanie przez wszystkich uczestników łańcucha dostaw przepisów prawa. Przyjęte rozwiązania służą prawidłowej realizacji obrotu towarowego i chronią legalny handel towarami "wrażliwymi". Instytucja odstąpienia od kary ma nadzwyczajny charakter w przypadku kary wymierzanej na podstawie art. 22 ust. 2a ustawy SENT, należy zatem interpretować ją w sposób ścisły, nie zaś rozszerzający i bardziej restryktywny niż w przypadku innych naruszeń.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie kara pieniężna w wysokości [...] zł za stwierdzone naruszenia jest adekwatna do celów ustawy SENT i nie jest dla strony dotkliwa w takim stopniu, który uzasadniałby zastosowanie odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie przesłanki interesu publicznego uwzględniającej treść zasady proporcjonalności. Nałożona kara pieniężna nie spowoduje konieczności zakończenia prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej, bądź udzielenia stronie pomocy publicznej.

W takich, jak w niniejszej sprawie przypadkach wymierzenie kary leży w interesie publicznym także ze względów prewencyjnych - w celu wymuszenia na przewoźnikach dostosowania swej działalności do stanu zgodnego z prawem. To zaś, że było to pierwsze uchybienie przewoźnika znalazło wyraz w odstąpieniu od połowy wymierzonej kary. Trafnie organ podkreśla, że całkowite odstąpienie od ukarania byłoby zachwianiem zasady proporcjonalności i stawianiem skarżącej w pozycji uprzywilejowanej wobec innych ukaranych podmiotów (czego dowodem jest obszerne orzecznictwo, w tym tutejszego sądu).

12. W ocenie sądu organy nie naruszyły zatem wskazanych w skardze przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego. W szczególności w sposób wyczerpujący rozpatrzyły o oceniły cały materiał dowodowy, zarówno zebrany przez organ, jak i przedstawiony przez stronę. Ta ocena znalazła wyraz w uzasadnieniu skarżonych decyzji, przekonujących zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia. Z tych względów skarga, jako bezzasadna, podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).