Postanowienie NSA, sygn. akt II GPP 5/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.
article: art. 157 § 1, art. 166, art. 197 § 2, art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O. D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r. sygn. akt II GPP 5/23 w sprawie ze skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 126/21 w sprawie ze skargi O. D. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2023 r., sygn. akt II GPP 5/23.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 marca 2023 r., sygn. akt II GPP 5/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 126/21 w sprawie ze skargi O. D. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe.

Wnioskiem z 15 czerwca 2023 r. O. D. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia bowiem, w ocenie skarżącego, postanowienie z 16 marca 2023 r. "zawiera istotne braki wszechstronnego orzekania i uzasadniania, co do całości skargi na przewlekłość z dnia 25 stycznia 2023 r., uzupełnionej w dniu 6 lutego 2023r, a ogólnie wydanych w tym sentencji, nie uzupełniają wydane orzeczenia, nie tłumaczą ich komplementarnie, a wręcz pomijają obowiązki sądu, w niedokonanej ocenie prawidłowości czynności sądu i instancji i czy nie dokonywanie wszechstronnych obowiązków sądu, mogły mieć wpływ na istniejącą, bądź nie, wieloletnią od 2012 roku przewlekłość sprawach o stypendia.

Na podstawie;

- art. 157 § 1, art. 141 § 1, art. 168 § 2 i § 3, art. 170 i art. 171, ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z:

- art. 2 u. 2, w związku z art. 8 u. 2, ustawy o skardze na naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, w związku z:

- art. 45 u. 1, art. 77 u. 1 i u. 2 i art. 78, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Jako dla stwierdzania, że nie doszło do przewlekłości w Sądzie I instancji i oddalenia skargi, by to stwierdzić - konieczność oceny w skardze na przewlekłość, prawidłowości czynności ocenianego sądu, której to oceny Naczelny Sąd Administracyjny - nie przeprowadził w ogóle, jako bezczynność sądowa, a końcowo sentencjonalnie ocenił, że przewlekłość nie zaistniała. Przy czym niesystemowo-prawnie, wydanej oceny w sentencji, że przewlekłość w Sądzie I instancji nie zaistniała dokonano tylko i wyłącznie na podstawie oceny, samej tylko terminowości postępowania i to po raz kolejny, w sytuacji artykułowanych jakichkolwiek przesłanek i zarzutów co do tego - strony, a wymienianych w skardze na przewlekłość i pominiętych, bez oficjalności postępowania NSA, konkretnych niedokonanych przez Sąd I instancji obowiązków materialnych, proceduralnych i procesowych sądu."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej "ustawa") nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Stosownie jednak do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Wobec tego do wniosku o uzupełnienie postanowienia o oddaleniu skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 w sprawie ze skargi O. D. i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe - należało stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej "p.p.s.a.") o postępowaniu zażaleniowym.

Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy te, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego.

Jak wskazuje się w doktrynie, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157).

We wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z 16 marca 2023 r., wnioskodawca nie określił, jakiego elementu nie zawiera sentencja postanowienia, lecz jedynie wskazał, że NSA nie zbadał całokształtu okoliczności sprawy.

Zdaniem NSA ten wniosek jest niezasadny, gdyż to postanowienie zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzyga o całości skargi O. D..

Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki są środkiem egzekwowania konstytucyjnego prawa każdego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, prawa do osądzenia tej sprawy, którą wniesie pod sąd. Tak więc przepisy tej ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., I OPP 84/11,LEX nr 1103980). Oznacza to, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego, czemu służy zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, jak również możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie.

Natomiast kwestie merytoryczne związane z prawidłowością wydanych w sprawie decyzji pozostawione są odpowiednim postępowaniom odwoławczym.

Tymczasem we wniosku o uzupełnienie postanowienia NSA z 16 marca 2023r., sygn. akt II GPP 5/23, skarżący skupił się głównie na kwestionowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego, co nie podlega ocenie w ramach niniejszego postępowania.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.