Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 1460/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 34, 35
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Orzel (spr.), Sędzia NSA J. Lewkowicz, Asesor WSA W. Stachurski, Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2004 r. sprawy ze skargi K. G. [...] "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej

w B., powołując przepisy m.in. art. 2 ust. 1 i ust. 4, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 i ust. 2, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 27 ust. 4, ust. 6, art. 35 ust. 1 pkt 3 i ust. 6 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) określił K. G. [...] "P." w Ł. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okresy:

- za m-c czerwiec 2002 r. w kwocie 19.313,00 zł w miejsce zadeklarowanej w kwocie 27.103,00 zł zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 59.225,00 zł, w miejsce zadeklarowanego w kwocie 19.755,00 zł

- za m-c lipiec 2002 r. w kwocie 5.031,00 zł w miejsce zadeklarowanej w wysokości 12.821,00 zł.

W uzasadnieniu podano, że przeprowadzona kontrola wykazała zakup przez firmę "A" w dniu 28.06.2002 r. 35,752 m3 oleju opałowego w firmie

"B" w G. za kwotę 41.131,35 zł, w tym podatek od towarów i usług – 7.417,11 zł. Powyższe paliwo zostało załadowane do autocysterny o nr rej. [...] prowadzonej przez kierowcę K. P. zatrudnionego u nabywcy. Zgodnie z otrzymaną dyspozycją od właściciela firmy "A" K. G. olej opałowy został przewieziony do miejscowości M., gdzie wytankowano go do zbiorników umieszczonych w budynku magazynowym położonym na terenie bazy będącej własnością Gminnej Spółdzielni w R. Następnie kierowca tej autocysterny został poproszony o pomoc w wyjeździe innej autocysterny należącej do firmy "C" prowadzonej przez R. G. w Ł. Cysterna firmy "C" z zatankowanym paliwem ugrzęzła na podjeździe pod magazynem. Kierowcą tego pojazdu był A. C. Pomoc polegała na częściowym przepompowaniu paliwa znajdującego się w cysternie samochodowej prowadzonej przez kierowcę A. C. do cysterny prowadzonej przez K. P. z firmy "A" w Ł. W trakcie przepompowywania paliwa z zestawu prowadzonego przez A. C. do autocysterny prowadzonej przez K. P. na teren bazy G.S. wkroczyła policja i zabezpieczyła tam paliwo oraz środki transportowe. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że dzierżawcą bazy G.S. w M. był D. T. właściciel D

w B. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przyjął, że miała miejsce sprzedaż oleju opałowego przez firmę "A" należącą do K. G. firmie "D", właścicielem której był D. T. Podano też, że prowadzone postępowanie karne przygotowawcze wykazało, że w magazynie w miejscowości M. dokonywano przerabiania oleju opałowego na olej napędowy.

W ocenie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, firma "A" dokonała w wyżej powołanym przypadku sprzedaży oleju opałowego na inne cele niż opałowe bowiem nabywca, właściciel firmy "D" D. T. nie złożył oświadczenia

o przeznaczeniu zakupionego oleju opałowego na cele opałowe.

Wskazując przepisy art. 35 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym a ponadto § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. nr 27, poz. 269 ze zm.) przyjęto, że powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w momencie wydania towaru, czyli przelania oleju opałowego do zbiornika należącego do D. T., który nie złożył oświadczenia o przeznaczeniu nabytego oleju na cele opałowe. W zakresie podatku od towarów i usług podano, że obowiązek podatkowy w tym podatku powstał z chwilą sprzedaży oleju opałowego i podstawę opodatkowania stanowił obrót czyli kwota należna z tytułu sprzedaży towaru pomniejszona o kwotę podatku należnego. Podatnik w deklaracji za m-c lipiec 2002 r. nie wykazał przedmiotowej sprzedaży i dlatego określono kwotę zwrotu podatku w prawidłowej wysokości.

Odwołując się od powyższej decyzji podatnik zarzucał, że wydana ona została

z naruszeniem przepisów prawa podatkowego materialnego tj. w zakresie podatku od towarów i usług – art. 6 ust. 4, art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.), zaś w zakresie podatku akcyzowego – art. 35 ust. 12 pkt 3 powyższej ustawy. W uzasadnieniu podatnik kwestionował ustalenia organu i wyjaśniał, że sprzedaż oleju opałowego nie miała miejsca, zaś w zakresie podatku akcyzowego, że nie doszło do sprzedaży oleju opałowego. Ponadto, wskazywał na naruszenie przepisu art. 187 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez zaniechanie zebrania całości materiału dowodowego, a w szczególności przesłuchania właściciela firmy "D" D. T. Wskazywał też, że niemożliwym było wystawienie dowodu sprzedaży oleju opałowego oraz uzyskanie oświadczenia o przeznaczeniu przedmiotowego oleju bowiem Sąd Rejonowy w O. zastosował wobec podatnika areszt tymczasowy. Podnosił też, że do wyliczenia wartości sprzedaży organ podatkowy przyjął średnią cenę sprzedaży oleju opałowego, a nie cenę faktycznie uzyskaną w wyniku sprzedaży oleju objętego postępowaniem zabezpieczającym. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie w tym zakresie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy

do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzją z [...] października 2003 r. Dyrektor Izby Celnej w B., po rozpatrzeniu odwołania w zakresie podatku akcyzowego, orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za m-c czerwiec 2002 r. w kwocie 59.225,00 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ocenę faktyczną i prawną dokonaną przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B.

Skarżąc powyższą decyzję w zakresie podatku akcyzowego w imieniu podatnika radca prawny – W. P., wnosił o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego w/g norm przepisanych. W skardze powtórzone zostały zarzuty zgłaszane w postępowaniu odwoławczym oraz twierdzenia na ich poparcie.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie. Ponownie podnosił, że sprzedaż oleju opałowego miała miejsce, zaś przeznaczenie go na cele opałowe nie została uwiarygodniona stosownym oświadczeniem nabywcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja jest zgodna z prawem.

Zdarzenie gospodarcze, będące przedmiotem opodatkowania w niniejszej sprawie miało miejsce w miesiącu czerwcu 2002 roku. Zagadnienie opodatkowania podatkiem akcyzowym regulowały w tym czasie przepisy art. 35 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Art. 35 powołanej ustawy był wielokrotnie zmieniany. Po uwzględnieniu zmiany dokonanej ustawą z dnia 26 marca 2002 r. (Dz. U. Nr 19, poz. 185 – art.1), ustawa przyjęła, że obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy ciąży na sprzedawcy wyrobów akcyzowych – art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy). Nie było wątpliwości w świetle przepisu art. 34 ustawy, że opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegały czynności określone w art. 2 ustawy, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy. W załączniku nr 6 do ustawy w pozycji 1 wyszczególniono: produkty naftowe

i syntetyczne paliwa płynne.

W świetle powyższej regulacji ustawowej nie ma wątpliwości, że obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy ciążył na sprzedawcy wyrobów akcyzowych czyli

w rozpoznawanej sprawie – skarżącym. Zgodnie z art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w czerwcu 2002 r., obowiązek podatkowy, w przypadku olejów opałowych oraz olejów napędowych, jeżeli sprzedaż dotyczy oleju zabarwionego na czerwono i oznaczonego znacznikiem, przeznaczonego na cele inne niż opałowe, powstaje z chwilą sprzedaży oleju opałowego na cele inne niż opałowe.

Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, w § 12 ust. 1 zwolnił z obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym podatników będących sprzedawcami wyrobów akcyzowych z wyjątkiem podmiotów sprzedających wyroby określone w § 4 i 5 dla celów innych niż opałowe, przy czym za sprzedaż dla celów innych niż opałowe uważa się również sprzedaż tych wyrobów na stacjach paliw przy użyciu odmierzaczy paliw ciekłych.

Zwolnienie od podatku akcyzowego sprzedaży oleju opałowego uzależnione zostało od uzyskania oświadczenia nabywcy o przeznaczeniu zakupionego oleju opałowego na cele opałowe (§ 6 ust. 1 - 4). W przypadku zaś niezłożenia oświadczenia, zastosowanie mają przepisy § 5 rozporządzenia, czyli sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że zakupiony przez firmę "A" olej opałowy został wydany firmie "D" w wyniku wytankowania oleju opałowego do zbiorników będących w magazynach G.S. R. w M., dzierżawionych przez D. T., właściciela firmy "D". Nawet jeśli nastąpiło wydanie towaru, bez zachowania form sprzedaży towaru, to powstał obowiązek podatkowy z mocy przepisów art. 34 w zw. z art. 2 ustawy.

Tak też przyjęły organy administracyjne obu instancji.

Skoro Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w stopniu mającym znaczenie

dla rozstrzygnięcia sprawy, to orzekł o oddaleniu skargi w oparciu o przepisy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga została wniesiona w dacie 17.11.2003 r. i podlegała ona rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie przepisów art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).