Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 7/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Marcin Kamiński (spr.) Sędzia del. WSA Marek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 17 stycznia 2023 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Zarządem Województwa Łódzkiego a Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie wydania zezwolenia na lokalizację przyłącza kablowego postanawia: wskazać Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2023 r. Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego pomiędzy nim a Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację przyłącza kablowego 0,4kV do działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ewid. [...], obręb 4 Gospodarz. Zarząd Województwa Łódzkiego zawnioskował o wskazanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jako organu właściwego do załatwienia sprawy z wniosku w ww. przedmiocie.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zawiadomieniem Dyrektora Oddziału w Łodzi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 22 grudnia 2022 r., w oparciu o art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), został przekazany do Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi, jako do organu właściwego, wniosek Inwestora robót, tj. A. S.A., o wydanie decyzji lokalizacyjnej uzgadniającej przebieg trasowy przyłącza kablowego 0,4kV do działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ewid. [...], obręb 4 Gospodarz. Podano, że ciąg drogi oznaczony w ewidencji gruntów jako działka nr ewid. [...], obręb 4 Gospodarz, stanowi pas drogi będącej bezspornie drogą publiczną, a od dnia 25 czerwca 2002 r., bezspornie drogą krajową Nr 71. Zdaniem wnioskodawcy, odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłem Pabianice Północ na drodze ekspresowej S14 a skrzyżowaniem z drogą krajową Nr 91 w mieście Rzgów, nie został zastąpiony nowo oddanym do użytkowania odcinkiem drogi ekspresowej, a co za tym idzie, oddanie do użytkowania drogi S14 nie wywołało z mocy prawa zmiany kategorii odcinka drogi krajowej Nr 71 na drogę wojewódzką.

Wnioskodawca stwierdził, że oddany do użytkowania z dniem 25 czerwca 2022 r. odcinek drogi ekspresowej S14 ma swój początek na węźle Łódź Lublinek i biegnie dalej w kierunku północnym do węzła Aleksandrów Łódzki. Oddana do użytkowania droga ma na całym swoim przebiegu układ południkowy oraz długość około 12 km. Zbliżony przebieg względem drogi ekspresowej S14 na odcinku węzeł Pabianice Północ (węzeł Pabianice Północ jest węzłem łączącym drogę krajową Nr 71 z drogą ekspresową S14 poprzedzającym węzeł Łódź Lublinek) – węzeł Aleksandrów Łódzki, ma odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłami Pabianice Północ – łącznik węzła Aleksandrów Łódzki. Zatem przyjmując, że pojęcie zastąpienia, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (u.d.p.), może opierać się na kryterium funkcjonalnym, zasadne jest uznanie, że oddany do użytkowania odcinek drogi ekspresowej S14 zastąpił odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłami Pabianice Północ i Aleksandrów Łódzki. Oddany do użytkowania w dniu 25 czerwca 2022 r. odcinek drogi ekspresowej zastąpił odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłem Pabianice Północ a łącznikiem węzła Aleksandrów Łódzki, natomiast nie zastąpił odcinka drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłem Pabianice Północ a skrzyżowaniem z drogą krajową Nr 91 w Rzgowie. Tak jak odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłem Pabianice Północ a łącznikiem węzła Aleksandrów Łódzki ma układ południkowy i przebiega równolegle i w niewielkiej odległości od odcinka drogi S14 oddanego do użytkowania, tak odcinek drogi krajowej Nr 71 pomiędzy węzłem Pabianice Północ a skrzyżowaniem z drogą krajową Nr 91 ma przebieg równoleżnikowy (w rejonie węzła Pabianice Północ DK 71 zmienia kierunek swojego biegu), dla którego droga ekspresowa S14 oddana do użytkowania w dniu 25 czerwca 2022 r. nie stanowi żadnej alternatywy, a tym samym nie można mówić o zastąpieniu tego odcinka drogi krajowej Nr 71 oddanym do użytkowania w dniu 25 czerwca 2022 r. odcinkiem drogi ekspresowej S14.

W odpowiedzi na wniosek Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wskazał, że przedmiotowy wniosek dotyczy działki nr [...] obręb ewid. 4 Gospodarz, "dla lokalizacji w niej urządzenia niezwiązanego z potrzebami zarzadzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego" (przyłącza kablowego 0,4 kV) w pasie drogi klasy wojewódzkiej, oznaczonej jako działka nr 138/2 obręb 4 w miejscowości Gospodarz, czyli drogi, dla której z dniem 25 czerwca 2022 r., na mocy art. 10 ust. 5 ustawy o drogach publicznych, zarządcą stał się Zarząd Województwa Łódzkiego, co nastąpiło z mocy prawa, ponieważ w dniu 25 czerwca 2022 r. oddano do użytkowania drogę ekspresową S14 na odcinku od węzła Aleksandrów Łódzki do węzła Łódź Lublinek i w związku z tym dotychczasowy odcinek drogi krajowej (nazywany również DK) nr 71 od łącznika z węzłem Aleksandrów Łódzki do miasta Rzgów, w tym przez miejscowość Gospodarz, mającą swój przebieg w ciągu drogi od węzła Pabianice Północ (skrzyżowania S14) do miasta Rzgów (skrzyżowania z DK91) został pozbawiony kategorii drogi krajowej i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Dlatego też to Zarząd Województwa Łódzkiego działający jako zarządca dróg klasy wojewódzkiej, posiada stosowne kompetencje w zakresie wydania decyzji w sprawie uzgodnienia lokalizacji przyłącza kablowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek w niniejszej sprawie podlegał uwzględnieniu przez wskazanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jako organu właściwego do rozpoznania sprawy o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację w pasie drogowym przyłącza kablowego elektroenergetycznego.

Zgodnie z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na wniosek, w drodze postanowienia, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Do rozstrzygania powyższych sporów stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

Przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku Zarządu Województwa Łódzkiego, działającego jako zarządca dróg wojewódzkich (art. 19 ust. 2 pkt 2 u.d.p.), o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego z centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych – Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18 ust. 1 u.d.p.). Powyższy spór zaistniał na tle sprawy o wydanie na podstawie art. 39 ust. 3 u.d.p. decyzji zezwalającej na lokalizację tzw. urządzeń obcych (zob. art. 4 pkt 2b u.d.p.) w postaci przyłącza kablowego elektroenergetycznego (0,4kV), w pasie drogowym obejmującym działkę nr [...] (obręb 4 Gospodarz), znajdującą się w m. Gospodarz.

Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 u.d.p. wydanie zezwolenia w zakresie lokalizacji w pasie drogowym urządzeń obcych (definiowanych w art. 4 pkt 2b u.d.p. jako "obiekt lub urządzenie, w tym obiekt lub urządzenie budowlane, w szczególności wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne lub elektroenergetyczne, niezwiązane funkcjonalnie z drogą lub ruchem drogowym, z wyjątkiem kanału technologicznego") oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej, chyba że zawarto umowę, o której mowa w art. 39 ust. 7 lub art. 22 ust. 2, 2a lub 2c u.d.p.

Strony przedłożonego do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego różnią się w stanowiskach co do wykładni wyżej wskazanej regulacji kompetencyjnej oraz oceny prawnej stanu faktycznego ustalonego na tle powyższej regulacji, co doprowadziło do powstania typowego negatywnego sporu kompetencyjnego.

Szczegółowa analiza akt sprawy prowadzi konsekwentnie do wniosku, że istota sporu o ustalenie zakresów kompetencji organów będących stronami przedmiotowego postępowania dotyczy sposobu wykładni i zastosowania regulacji kompetencyjnej wynikającej z art. 10 ust. 5 u.d.p. Przepis ten stanowi, że odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej. Kwestią sporną między organami jest wykładnia i zastosowanie przesłanki normatywnej "zastąpienia" odcinka drogi krajowej przez "nowy wybudowany odcinek drogi" na tle stanu faktycznego, w którym doszło do wybudowania i oddania do użytkowania nowego odcinka drogi ekspresowej S14 na odcinku między węzłami Aleksandrów Łódzki (poprzednio Łódź Teofilów) – Łódź Lublinek, natomiast zachodzą wątpliwości co do możliwości uznania, że powyższy fragment nowej drogi zastąpił dotychczas istniejący odcinek drogi krajowej Nr 71 między miejscowością Rzgów (skrzyżowanie z drogą krajową Nr 91) oraz węzłem Pabianice Północ.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższy spór należy rozstrzygnąć w kierunku wyznaczonym już w sprawach dotyczących analogicznego stanu faktycznego (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2023 r., II GW 60/22; postanowienie NSA z dnia 28 marca 2023 r., II GW 61/22; postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2023 r., II GW 99/22; postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2023 r., II GW 6/23).

Przede wszystkim należy odnotować, że odcinek drogi krajowej Nr 71, pomiędzy węzłem Pabianice Północ a skrzyżowaniem z drogą krajową Nr 91 w mieście Rzgów, ma przebieg równoleżnikowy, natomiast nowy odcinek drogi ekspresowej S14 zachowuje przebieg południkowy. Taki układ przestrzenny i funkcjonalny nowego odcinka drogi ekspresowej (południkowy) oraz dotychczasowego odcinka drogi krajowej (równoleżnikowy) nie pozwala na przyjęcie, że ten pierwszy odcinek zastąpił drugi, a zatem nie można w sposób uprawniony twierdzić, że doszło do zastąpienia drogi krajowej Nr 71 na odcinku między węzłem Pabianice Północ a skrzyżowaniem z drogą krajową Nr 91 w mieście Rzgów, przez oddany do użytkowania w dniu 25 czerwca 2022 r. nowy odcinek drogi ekspresowej S14 na trasie między węzłami Aleksandrów Łódzki – Łódź Lublinek. Nie został w tym zakresie spełniony warunek przestrzennej równoległości porównywanych odcinków drogi ekspresowej i drogi krajowej, a zatem nie została zrealizowana przesłanka "zastąpienia" tego ostatniego odcinka przez nowy odcinek drogi wyższej kategorii, zgodnie z ratio legis art. 10 ust. 5 u.d.p. (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 października 2020 r., II GW 54/20; postanowienie NSA z dnia 28 marca 2023 r., II GW 60/22).

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniach postanowień z dnia 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GW 99/22 i II GW 6/23, wyraźnie podkreślił, że zgodnie z pierwotnym założeniem ustawodawczym wyrażonym w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (rządowy projekt ustawy, druk nr 1933, Sejm IV kadencji), celem wprowadzenia systemu bezwarunkowego i następującego z mocy samego prawa zaliczania tzw. starych odcinków dróg zastępowanych przez nowe odcinki (zasadniczo wyższej kategorii) do określonej kategorii (pierwotnie tylko gminnej, a obecnie także wojewódzkiej i powiatowej, zgodnie z tzw. kaskadowym i zstępującym systemem zmiany kategorii dotychczasowych odcinków drogowych) było przyśpieszenie i odformalizowanie procesu zmiany statusu dróg w związku z realizacją inwestycji drogowych, zasadnicze wyłączenie możliwości wstrzymywania przez organy wykonawcze jednostek samorządu terytorialnego procesu zmiany kategorii dotychczasowych dróg zastępowanych nowymi odcinkami oraz zapobieżenie sytuacjom, gdy "zarządca drogi, który wybudował nowe odcinki dróg (...) jest zmuszony zarządzać dwoma, równolegle przebiegającymi odcinkami dróg" (zob. druk nr 1933, Sejm IV kadencji), a więc dotychczasowym odcinkiem (np. drogi krajowej) oraz odcinkiem nowym (np. drogi ekspresowej). Z uzasadnienia projektu ww. ustawy nowelizującej wynika zatem, że ustawodawca przyjął wąskie rozumienie określonego w art. 10 ust. 5 u.d.p. warunku zastąpienia dotychczasowego odcinka drogi przez nowo wybudowany odcinek, skoro odcinki te mają przebiegać względem siebie równolegle. Jest to przejaw podejścia formalno-przestrzennego. Odcinki drogowe stare (zastępowane) i nowe (zastępujące) muszą zatem przebiegać nie tylko w określonej bliskości przestrzennej, lecz także w układzie równoległym (a nie np. prostopadłym lub ukośnym), wskazującym na cel inwestora, aby doszło do bezpośredniego zastąpienia dotychczasowego odcinka nowo wybudowanym odcinkiem drogowym. W konsekwencji należy odrzucić proponowaną przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad szeroką interpretację przesłanki "zastąpienia" z art. 10 ust. 5 u.d.p. Tego rodzaju podejście (podejście funkcjonalne) prowadziłoby do trudnej do przewidzenia swobody inwestorów nowych odcinków dróg wyższej kategorii w przekazywaniu organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego dotychczasowych odcinków pozbawionych wyższej kategorii i zaliczonych z mocy ustawy do kategorii niższej (art. 10 ust. 5, 5e i 5f u.d.p.), skoro niezależnie od kryterium formalno-przestrzennego można by zawsze rozważać, czy i w jakim zakresie nowo wybudowany odcinek "zastąpił" odcinek dotychczasowy (np. przez przejęcie jego funkcji, w tym np. obsługi ruchu drogowego na pewnym odcinku, lub przez redukcję natężenia ruchu na pewnym odcinku). Odrębnie należy uwzględnić konieczność respektowania zasad związanych z ochroną samodzielności jednostek samorządu terytorialnego, które nie powinny być obciążane nowymi zadaniami i związanymi z nimi wydatkami (por. uzasadnienie projektu ustawy z dnia 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych, druk nr 1031, Sejm VII kadencji) na podstawie niedookreślonej treściowo regulacji normatywnej, a ponadto – bez zapewnienia odpowiedniego finansowania nowych zadań.

Mając powyższe na uwadze, wobec uznania, że sporny odcinek drogi krajowej Nr 71 nie został w świetle art. 10 ust. 5 u.d.p. zastąpiony przez nowo wybudowany odcinek drogi ekspresowej S14, należało rozstrzygnąć przedmiotowy spór kompetencyjny przez wskazanie, że organem właściwym do wydania zezwolenia na lokalizację tzw. urządzeń obcych w postaci przyłącza kablowego elektroenergetycznego (0,4kV), w pasie drogowym obejmującym działkę nr [...] (obręb 4 Gospodarz), znajdującą się w m. Gospodarz, jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.