Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 702/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 144, art. 201 ust. 1
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Asesor WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) Protokolant: Referent Agnieszka Kuna po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi L. Spółki jawnej z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 5 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na złożenie towaru w magazynie czasowego składowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. III SA/Lu 702/23

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi L. Spółka jawna z siedzibą

w L. (dalej jako "skarżąca") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 5 października 2023 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na złożenie towaru w magazynie czasowego składowania.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

Skarżąca w dniu 30 stycznia 2023 r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci części mebli. Towar zaklasyfikowano w zgłoszeniu celnym do kodu Taric 9403999090. Nadawcą przesyłki była białoruska firma, a towar miał białoruskie pochodzenie.

Następnego dnia funkcjonariusze Oddziału Celnego w Koroszczynie dokonali kontroli towaru. W wyniku częściowej rewizji stwierdzono, że w pojeździe znajduje się pocięta płyta wiórowa. Niektóre jej elementy miały nawiercenia. Ustalono, że pociętą na wymiar płytę wiórową należy klasyfikować do działu 44 Taryfy celnej.

W związku z tym uznano, że towar podlega sankcjom przywozowym na podstawie art. 1o ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 765/2006 z dnia 18 maja

2006 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi

i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz. Urz. UE. L Nr 134, str. 1

z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie Rady (WE) Nr 765/2006".

Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (dalej jako "organ I instancji") wszczął postępowanie celne zmierzające do wydania decyzji w sprawie zmiany klasyfikacji towarowej oraz odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury.

W toku postępowania skarżąca złożyła wniosek o umożliwienie jej złożenia towaru w magazynie czasowego składowania Agencji Celnej w Białej Podlaskiej,

w celu zwolnienia środka transportu (ciągnik siodłowy z naczepą), którym przewożony był towar. Następnie skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie próbek materiału celem przeprowadzenia badań i analiz przez Laboratorium Badań Materiałowych Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Próbki zostały pobrane przez skarżącą w dniu 18 maja 2023 r.

w obecności funkcjonariuszy celno-skarbowych. Na okoliczność pobrania próbek został sporządzony stosowny protokół.

Skarżąca jednak nie przedstawiła wyników badań na etapie postępowania przed organem I instancji.

Decyzją z dnia 30 czerwca 2023 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Białej Podlaskiej nie wyraził zgody na złożenie w magazynie czasowego składowania towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu przez skarżącą.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, skarżąca wniosła odwołanie, w którym zarzuciła decyzji organu I instancji naruszenie art. 245 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 343/558 z dnia 29 grudnia 2015 r.), dalej jako "rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 2015/2447" poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie nastąpi zwolnienie towaru poprzez złożenie go z naczepy (środka transportu) w magazynie czasowego składowania, podczas gdy stanowi to jedynie czynność techniczną,

a sam towar w dalszym ciągu nie zostanie zwolniony, w dalszym ciągu będzie podlegał zatrzymaniu i znajdował się będzie w dyspozycji organu celnego.

Jednocześnie z odwołaniem skarżąca złożyła opinię dotyczącą oceny zgodności wymiarowej formatek meblowych z elementami mebla tapicerowanego sporządzoną przez pracownika naukowego z Katedry Technologii Materiałów

i Maszyn Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego

w Olsztynie.

Skarżąca podkreśliła, że czynność złożenia towaru w magazynie czasowego składowania nie zmieni statusu towaru, który w dalszym ciągu będzie podlegał zatrzymaniu i nadal będzie się znajdował w dyspozycji organu celnego, zmieni jedynie swoją lokalizację. Wskazała, że przedmiotem postępowania nie jest ciągnik siodłowy z naczepą, a sam towar. Złożenie towaru znajdującego się na naczepie

w magazynie czasowego składowania umożliwi zwolnienie środka transportu, tym samym w sposób znaczący obniżając wysokie koszty ponoszone przez skarżącą.

Decyzją z dnia 5 października 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w Lublinie (dalej jako "organ II instancji") utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu, organ II instancji przywołał treść art. 188, art. 191 ust. 1,

art. 194 ust. 1, art. 147 ust. 1, ust. 4, art. 149 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października

2013 r. str. 1 z późn. zm.), dalej jako "Unijny Kodeks Celny" lub "UKC" oraz art. 245 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/2447 i wyjaśnił, że

w trakcie kontroli zgłoszenia celnego pojawiły się wątpliwości co do klasyfikacji taryfowej zgłoszonego towaru, a tym samym wątpliwości czy towar podlega sankcjom, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 765/2006.

Organ II instancji wskazał, że zmiana taryfy celnej na kod z działu 44 powoduje, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie zakaz wynikający

z art. 1o ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 765/2006. Zgodnie bowiem z tym przepisem zakazuje się:

a) przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X, jeżeli:

i. pochodzą z Białorusi; lub

ii. są przedmiotem wywozu z Białorusi;

b) nabywania, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X, które znajdują się na Białorusi lub pochodzą z Białorusi;

c) transportu produktów drzewnych wymienionych w załączniku X, jeżeli pochodzą one z Białorusi lub są wywożone z Białorusi do jakiegokolwiek innego kraju;

d) świadczenia pomocy technicznej i usług pośrednictwa, zapewniania finansowania lub pomocy finansowej, w tym pochodnych instrumentów finansowych, a także ubezpieczenia i reasekuracji, bezpośrednio lub pośrednio, mających związek z zakazami ustanowionymi w lit. a), b) i c).

Drewno i artykuły drzewne oraz węgiel drzewny z działu 44 Nomenklatury scalonej znajdują się w wykazie produktów drzewnych, o którym mowa w art. 1o powyższego rozporządzenia.

Ponieważ trwało postępowanie celne w sprawie zmiany klasyfikacji towarowej oraz odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury, a od jego wyniku zależały dalsze losy towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia, nie było możliwe przewiezienie towaru i jego złożenie w magazynie czasowego składowania poza obrębem przejścia granicznego. Oddział Celny w Koroszczynie z uwagi na charakter drogowego towarowego przejścia granicznego nie ma możliwości składowania towaru w innym miejscu, niż na naczepie środka przewozowego.

Towar w postaci pociętej płyty wiórowej przywieziony i pochodzący z Białorusi, został zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu. Zgłaszający podjął decyzję odnośnie wyboru procedury celnej, zgłoszenie zostało przyjęte przez organ celny

i było w fazie weryfikacji z uwagi na prowadzone postępowanie w sprawie zmiany klasyfikacji towarowej oraz odmowy zwolnienia do wnioskowanej procedury.

W ocenie organu II instancji zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu oznacza, że towar taki nie może być czasowo składowany w magazynie czasowego składowania. Bowiem zgodnie z art. 147 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego towary czasowo składowane są w magazynach czasowego składowania. Zakończenie czasowego składowania następuje poprzez objęcie towarów czasowo składowanych procedurą celną lub powrotne wywiezienie w terminie 90 dni.

Organ II instancji wskazał również, że postępowanie w sprawie zmiany klasyfikacji taryfowej zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia 18 sierpnia 2023 r. w sprawie zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i odmowy zwolnienia towaru do wnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu. Natomiast niniejsze postępowanie dotyczy odmowy złożenia towaru w magazynie czasowego składowania, w związku z tym przedłożona przez skarżącą do odwołania ocena

z Laboratorium Badań Materiałowych nie jest przydatna w sprawie.

Na decyzję organu II instancji skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie od organów na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżąca wniosła również na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.) , dalej jako "p.p.s.a." o przeprowadzanie dowodu z:

a) dokumentu w postaci wydruku korespondencji mailowej przeprowadzonej

z Kierownikiem Oddziału Celnego w Białymstoku, na fakt udzielenia zezwolenia składowania towaru w magazynie czasowego składowania

i zwolnienia środka transportu;

b) dokumentu w postaci wydruku korespondencji mailowej pracownika Kancelarii D. P. z Agencją Celną K. S.C. w B. P., na fakt uzyskania zgody przyjęcia towaru na magazyn czasowego składowania;

c) dokumentu "Nota obciążeniowa" z dnia 27 października 2023 r. wystawionego przez U. z siedzibą na Litwie, na fakt poniesienia kosztów najmu środka transportu przez skarżącą.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 144 Unijnego Kodeksu Celnego polegające na odmowie udzielenia zezwolenia na czasowe składowanie towarów nieunijnych po ich przedstawieniu organom celnym;

2. art. 147 Unijnego Kodeksu Celnego polegające na składowaniu towarów na środku przewozowym, podczas gdy towary powinny być składowane

w magazynie czasowego składowania;

3. art. 245 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/2447 poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie nastąpi zwolnienie towaru poprzez złożenie go z naczepy (środka transportu)

w magazynie czasowego składowania, podczas gdy stanowi to jedynie czynność techniczną, a sam towar w dalszym ciągu nie zostanie zwolniony,

w dalszym ciągu będzie podlegał zatrzymaniu i znajdował się będzie

w dyspozycji organu celnego.

W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że czynność złożenia towaru

w magazynie czasowego składowania nie zmieni statusu towaru, który w dalszym ciągu będzie podlegał zatrzymaniu i nadal będzie się znajdował w dyspozycji organu celnego, zmieni jedynie swoją lokalizację, bowiem przedmiotem złożonego wniosku nie jest żądanie zwolnienia towaru, a jedynie złożenie go w magazynie czasowego składowania celem zwolnienia środka transportu w postaci naczepy oraz ciągnika siodłowego, gdyż przedmiotem postępowania nie jest środek transportu, a sam towar.

Zwróciła uwagę, że wprowadzenie towarów następuje z chwilą faktycznego przywozu, a więc faktycznego przekroczenia granicy UE. Towary przedstawione organom celnym nabywają, z chwilą ich przedstawienia, status towarów składowanych czasowo. Czasowe składowanie jest stanem przejściowym, w którym znajdują się one do czasu objęcia procedurą celną lub powrotnego wywozu. Instytucja czasowego składowania pozwala na czasowe przechowywanie przywiezionych towarów - do czasu podjęcia decyzji odnośnie wyboru procedury celnej. W tym czasie nie powstaje dług celny ani obowiązek podatkowy. Dodatkowo za zgodą na czasowe składowanie, przemawiają względy ekonomiczne, gdyż pozwoli to na zwolnienie środka transportu potrzebnego do prowadzenia działalności.

W ocenie skarżącej wstrzymanie przez organ środka transportu doprowadza do generowania wysokich kosztów, które przedsiębiorca w sposób nieuzasadniony ciągle ponosi bowiem zobowiązany jest do zapłaty okresowych faktur za pojazd. Ponadto firma spedycyjna U. wystawiła na skarżącą notę obciążeniową, wzywając tym samym, do zwrotu poniesionych kosztów w wysokości 34 400 EURO.

Uzasadniając wnioski o przeprowadzenie dowodu skarżąca podkreśliła, że miała już podobną sytuację w przypadku importu takiego towaru w postaci formatek meblowych zakwestionowanych przez organ i traktowanych jako płyta wiórowa,

z terenu Białorusi, gdzie Kierownik zmiany Oddziału Celnego w Białymstoku wyraził zgodę na złożenie towaru w magazynie czasowego składowania. W przytoczonym przypadku czynności podejmowane przez funkcjonariuszy Oddziału Celnego

w Białymstoku podejmowane były w sposób niezwłoczny, drogą mailową co zasługuje na aprobatę i uznanie w przeciwieństwie do sposobu działania

i postępowania Oddziału Celnego w Koroszczynie.

Skarżąca podniosła, że organy w sytuacjach zbliżonych działać powinny podobnie, stosując podobne kryteria oceny stanu prawnego i faktycznego. Ponadto winny one dokładnie uzasadniać motywy rozstrzygnięcia, pamiętając o konieczności wyjaśnienia ewentualnych odstępstw od utartej praktyki. W niniejszej sytuacji działanie organu doprowadziło do poniesienia przez skarżącą nieuzasadnionych kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2024 r. Sąd postanowił oddalić wniosek dowodowy skarżącej z uwagi na fakt, że wnioskowane dowody nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.

Należy wyraźnie wskazać, że w przedmiotowej sprawie kontroli sądu podlega decyzja w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na złożenie towaru w magazynie czasowego składowania. Przy czym chodzi o towar, dla którego zgłaszający zadeklarował objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu w zgłoszeniu celnym z dnia 30 stycznia 2023 r.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Unijnego Kodeksy Celnego.

Unijny Kodeks Celny przewiduje trzy zasadnicze kategorie procedur celnych, tj. procedurę dopuszczenia do obrotu, procedury specjalne oraz procedurę wywozu (art. 5 pkt 16 UKC).

Procedury specjalne dzielą się natomiast na procedurę tranzytu, która obejmuje tranzyt zewnętrzny i wewnętrzny, procedurę składowania, która obejmuje składowanie celne i wolne obszary celne, procedurę szczególnego przeznaczenia, która obejmuje odprawę czasową i końcowe przeznaczenie oraz procedurę przetwarzania, która obejmuje uszlachetnianie czynne i bierne (art. 210 UKC).

W niniejszej sprawie, na podstawie zgłoszenia celnego z dnia 30 stycznia 2023 r. towar został zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu.

Zgodnie z art. 201 ust. 1 UKC towary nieunijne przeznaczone do wprowadzenia na rynek Unii lub przeznaczone do osobistego użytku lub konsumpcji na obszarze celnym Unii są obejmowane procedurą dopuszczenia do obrotu. Przy czym stosownie do treści art. 201 ust. 2 pkt c) UKC dopuszczenie do obrotu wymaga zastosowania środków polityki handlowej oraz zakazów i ograniczeń, jeżeli nie musiały one być stosowane na wcześniejszym etapie.

Środki polityki handlowej to natomiast środki pozataryfowe, przyjęte w ramach wspólnej polityki handlowej, w formie unijnych przepisów regulujących międzynarodową wymianę towarową (art. 5 pkt 36 UKC). Takim środkiem jest

m.in. zakaz określony w art. 1o ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 765/2006, zgodnie z którym zakazuje się przywozu do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, produktów drzewnych wymienionych w załączniku X, jeżeli pochodzą z Białorusi lub są przedmiotem wywozu z Białorusi. Zakaz ten dotyczy m.in. drewna i artykułów

z drewna o kodzie Nomenklatury scalonej 44.

Zasadą jest, że jeżeli spełnione są warunki do objęcia towarów daną procedurą i towary nie są przedmiotem żadnych zakazów i ograniczeń, organy celne zwalniają towary po weryfikacji danych w zgłoszeniu celnym lub po przyjęciu ich bez weryfikacji (art. 194 ust. 1 UKC). Jednocześnie należy wskazać, że organy celne mogą przeprowadzać wszelkie kontrole celne, które uznają za niezbędne. Kontrole celne mogą polegać w szczególności na rewizji towarów, pobieraniu próbek, weryfikacji prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu, deklaracji lub powiadomieniu oraz istnienia, autentyczności, prawidłowości i ważności dokumentów, kontroli księgowości i pozostałej dokumentacji, kontroli środków transportu, kontroli bagażu i innych towarów przewożonych przez osoby lub na osobach oraz na przeprowadzaniu oficjalnych dochodzeń i innych podobnych czynności (art. 46 ust. 1 UKC).

W niniejszej sprawie – z uwagi na wątpliwości czy importowany towar nie jest objęty zakazem przywozu z Białorusi wszczęte zostało postępowanie w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru oraz odmowy zwolnienia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Sądowi z urzędu wiadomo, że postępowanie to zakończyło się decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 21 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej importowanego towaru oraz odmowy zwolnienia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Skarga od wskazanej decyzji została oddalona nieprawomocnym wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie III SA/Lu 46/24.

Zgodnie z art. 245 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/2447 dane towary nie zostają zwolnione, jeżeli organy celne mają wątpliwości, czy zastosowanie ma zakaz lub ograniczenie, a wątpliwości tych nie można rozstrzygnąć przed otrzymaniem wyników kontroli przeprowadzonych przez organy celne.

Zgodnie z art. 144 UKC towary nieunijne są czasowo składowane od chwili ich przedstawienia organom celnym. Natomiast czasowe składowanie oznacza sytuację, w której towary nieunijne są czasowo składowane pod dozorem celnym w okresie między ich przedstawieniem organom celnym a objęciem jedną z procedur celnych lub powrotnym wywozem (art. 5 ust. 17 UKC).

Przedstawieniem towarów organom celnym jest natomiast powiadomienie organów celnych o przybyciu towarów do urzędu celnego lub innego miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organy celne oraz o dostępności tych towarów do kontroli celnych (art. 5 pkt 33 UKC)

Towary czasowo składowane są składowane wyłącznie w magazynach czasowego składowania zgodnie z art. 148 albo - w uzasadnionych przypadkach

- w innych miejscach wyznaczonych lub uznanych przez organy celne (art. 147 ust. 1 UKC). Towary nieunijne czasowo składowane zostają objęte procedurą celną lub powrotnie wywiezione w terminie 90 dni (art. 149 UKC).

Na gruncie rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wskazywano, że zasadniczym celem procedury składu celnego było umożliwienie przechowywania towarów niewspólnotowych bez uiszczania należności przywozowych oraz stosowania środków polityki handlowej. Handlowcy, którzy nie wiedzieli, jakie będzie przeznaczenie celne sprowadzonych towarów bądź nie chcieli, aby dane przeznaczenie zostało nadane towarowi od razu po wprowadzeniu na obszar celny Wspólnoty mogli poddać towar procedurze składu celnego (zob. K. Lasiński-Sulecki [w:] Wspólnotowy Kodeks Celny. Komentarz, red. W. Morawski, Kraków-Warszawa 2007, art. 98).

Magazyn czasowego składowania umożliwia przechowywanie towarów na okres nie dłuższy niż 90 dni. Jest to czas, w którym należy dopełnić wszelkich formalności celnych i zgłosić towar do odprawy celnej lub przenieść go do składu celnego. Aby złożyć towar w magazynie czasowego składowania, konieczne jest zgłoszenie go na podstawie deklaracji czasowego składowania - DSK.

W wyjątkowych sytuacjach można zastąpić deklarację DSK innymi dokumentami, takimi jak deklaracja skrócona, manifest ładunkowy lub inne dokumenty przewozowe (art. 145 ust. 5 UKC). Skarżąca od razu złożyła zgłoszenie celne deklarując procedurę dopuszczenia do obrotu. Nie składała uprzednio deklaracji czasowego składowania, ale w toku trwającego postępowania celnego złożyła wniosek

o złożenie towaru na magazynie czasowego składowania.

W ocenie sądu należy podzielić argumentację organu II instancji, że skarżąca podjęła decyzję odnośnie wyboru procedury celnej. Zgłoszenie zostało przyjęte przez organ celny i było w fazie weryfikacji z uwagi na prowadzone postępowanie

w sprawie zmiany klasyfikacji towarowej oraz odmowy zwolnienia do wnioskowanej procedury. W konsekwencji zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu oznacza, że towar taki nie może być czasowo składowany w magazynie czasowego składowania, z tej przyczyny, że jest to etap sprzed wyboru procedury celnej.

A w tym przypadku procedura celna została przez skarżącą zadeklarowana.

Magazyn czasowego składowania umożliwia odłożenie w czasie odprawy spowodowanej brakiem zgłoszenia towaru do urzędu celno-skarbowego

i niedopełnieniem zobowiązań prawnych wynikających z handlu towarem

z zagranicy. Towar można złożyć w magazynie czasowego składowania na czas dopełniania formalności. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie miała wątpliwości, co do przeznaczenia towaru. Jej celem i zamiarem było dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze Unii. Nie zachodziła więc w momencie złożenia deklaracji celnej wątpliwość jakie nadać importowanemu towarowi przeznaczenie. Natomiast czasowe składowanie jest możliwe w celu niejako odroczenia momentu podjęcia decyzji przez importera.

Innymi słowy złożenie towaru w magazynie czasowego składowania jest możliwe, ale nie w sytuacji, gdy dany towar został już objęty jedną z procedur celnych, a jedynie zwolnienie przedmiotowego towaru uzależnione jest od trwającej weryfikacji zgłoszenia celnego. Słusznie stwierdził organ II instancji, że nie było możliwości przewiezienia towaru i jego złożenia w magazynie czasowego składowania poza obrębem przejścia granicznego ponieważ trwało postępowanie celne w sprawie zmiany klasyfikacji towarowej oraz odmowy zwolnienia do wnioskowanej procedury.

Z tych powodów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna

z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożył organ administracji

w odpowiedzi na skargę, a skarżąca nie żądała przeprowadzenia rozprawy.

Wniosek dowodowy zawarty w skardze został oddalony. W ocenie sądu przedłożone dowody nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wynika z nich jedynie, że Agencja Celna w Białej Podlaskiej zgodziła się przyjąć towar po uprzedniej pisemnej zgodzie organu celnego i weryfikacji tej zgody. Nota obciążeniowa z dnia 27 października 2023 r. również nie wnosi do sprawy istotnych okoliczności, mogących mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast

z korespondencji prowadzonej z Kierownikiem Zmiany Oddziału Celnego

w Białymstoku wynika, że Agencja Celna prowadziła rozmowy w sprawie możliwości rozładowania towaru pod dozorem celnym i złożenia towaru, ale nie na podstawie deklaracji czasowego składowania (DSK) jak to ma miejsce w niniejszej sprawie.

W związku z tym nie mamy w tym przypadku do czynienia z podobnymi sytuacjami, jak twierdzi skarżąca.