Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 437/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: +zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260, art. 199,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 1 lipca 2013 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług M. K. reprezentowana przez radcę prawnego R.K. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego.

Na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie złożyła ww. wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.

We wniosku skarżąca oświadczyła, że jest właścicielem mieszkania o pow. 71m², współwłaścicielem w ½ części mieszkania o pow. 61m², właścicielem samochodu osobowego toyota verso wartości 40 tys. zł oraz współwłaścicielem w ½ części samochodu toyota Auris wartości 22 tys. zł. Wskazała, że posiadany majątek jest zabezpieczony przez Prokuraturę oraz Urząd Skarbowy, a jej firma jest zawieszona od 1 stycznia 2012 r.

Pismem z dnia 27 września 2013 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia przez skarżącą wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie 7 dni pod rygorem jego oddalenia poprzez: 1. wskazanie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą; 2. przedłożenie odpisu (kserokopii) rocznego zeznania podatkowego skarżącej za rok 2012; 3. przedłożenie odpisu (kserokopii) rocznych zeznań podatkowych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą za rok 2012; 4. wykazanie z jakich źródeł oraz w jakiej wysokości uzyskała dochody skarżąca oraz osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 września 2013 r.; 5. wykazanie nieruchomości (domy, mieszkania, nieruchomości rolne, inne nieruchomości) należących do osób pozostających ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym; 6. przedłożenie wyciągu lub wykazu z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych, w tym kont i kart kredytowych obejmujących operacje z ostatnich 3 miesięcy; 7 określenie i udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania mieszkań, których skarżąca jest właścicielem/współwłaścicielem poniesionych w roku 2013 np. czynsz, energia, media, telefon; 8. określenie i udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania samochodów, których skarżąca jest właścicielem/współwłaścicielem poniesionych w roku 2013 np. ubezpieczenie, paliwo; 9. przedłożenie oświadczenia na okoliczność, jaką kwotę miesięcznie przeznacza skarżąca na wydatki związane z życiem codziennym np. produkty żywnościowe, inne podstawowe środki niezbędne do życia, leki; 10. przedłożenie dokumentów potwierdzających zabezpieczenie majątku skarżącej przez Prokuraturę oraz Urząd Skarbowy; 11. przedłożenie dokumentów potwierdzających zawieszenie przez skarżącą działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik wnioskodawczyni w dniu 21 października 2013 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o przedłużenie terminu wskazanego pismem z dnia 27 września 2013 r. z uwagi na fakt, że skarżąca przebywa na leczeniu sanatoryjnym w K. i nie ma możliwości przedłożenia dokumentów, o których mowa w piśmie Sądu. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik przedłożył kopię zaświadczenia z Sanatorium Uzdrowiskowego "B." w K., że skarżąca przebywa na 14-dniowym pobycie sanatoryjnym w okresie 12.10.2013 r. do dnia 26.10.2013 r.

Zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r. referendarz sądowy odmówił przedłużenia terminu do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, w którym negatywnie oceniła wydane rozstrzygnięcie. Jednocześnie skarżąca uzupełniła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych o kserokopie dokumentów i oświadczeń, do przedłożenia których zobowiązana była wezwaniem z dnia 27 września 2013 r. I tak, skarżąca oświadczyła, że miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego stanowią kwotę 1800 zł, przedłożyła kserokopię protokołu zajęcia zabezpieczającego z dnia 7 lipca 2011 r. oraz postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia 11 października 2011 r., kserokopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2012 , w którym wykazała dochód w kwocie 5 344,19 zł, kserokopię raportu z obrotów na koncie z saldem 1.754,90 zł, kserokopię potwierdzenie zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej oraz kserokopie dokumentów potwierdzających ponoszenie przez skarżąca opłat za telefon, czynsz, energię, paliwo i usługi telekomunikacyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy orzeczenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 199 ustawy p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.

W przedmiotowej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zdaniem Sądu sytuacja majątkowa i finansowa skarżącej wykazana we wniosku oraz przedłożonych dokumentach prowadzi do konkluzji, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Przede wszystkim Sąd wziął pod uwagę, że skarżąca z uwagi na zajęcie posiadanego majątku nie może nim swobodnie dysponować, ponadto zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz obciążenie finansowe, jakie musiałaby skarżąca ponieść w zainicjowanych aktualnie kilku postępowaniach sądowych w ocenie Sądu rozpatrywany wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.