Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 84/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 §  1 pkt 3 i §  3, art. 232 §  1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na 11 stycznia 2024 r. M. T. (dalej skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego D. K. (dalej pełnomocnik), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej organ administracji) w przedmiocie jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na adres ePUAP pełnomocnika, wskazany jako adres do doręczeń. Korespondencja została odebrana 28 lutego 2024 r. Wpis od przedmiotowej skargi został uiszczony 28 lutego 2024 r., o czym świadczy kasowy dowód jego wniesienia, zapisany pod poz. 5 z 29 lutego 2024 r., znajdujący się w aktach sprawy (k nr 23).

Natomiast weryfikacja podpisu pod skargą dokonana 5 marca 2024 r. przez tut. Sąd, po prawidłowym przekazaniu skargi przez organ administracji, wykazała brak podpisu pełnomocnika skarżącego pod skargą oraz brak dokumentu pełnomocnictwa. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym oraz do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wyjaśniono, że do spełnienia wymogu podpisania tego pliku nie jest wystarczające samo podpisanie pisma ogólnego, do którego plik ten został dołączony. Korespondencję zawierającą wezwanie przesłano na adres ePUAP pełnomocnika skarżącego 20 marca 2024 r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia pełnomocnik odebrał korespondencję tego samego dnia. Zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 27 marca 2024 r. Braki skargi nie zostały jednak uzupełnione w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona i podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Przedmiotowa skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego. Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Bowiem w myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyraźnie dominuje pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż opatrzenie podpisem elektronicznym pisma przewodniego nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej jeden z załączników do tak nadesłanego dokumentu. 6 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 Sędziów podjął uchwałę o sygn. akt I FPS 2/21, w której podkreślił, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

W niniejszej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, tj. nie przedłożyła podpisanej skargi oraz dokumentu pełnomocnictwa.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił o zwrocie wpisu od skargi w pkt 2 sentencji.