Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 214/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 141 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sprawy ze skarg R. S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki podatku od towarów i usług oraz określenia jego kwoty postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku


UZASADNIENIE

Pismem procesowym z 29 kwietnia 2008 r. (złożonym osobiście w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tym samym dniu) pełnomocnik skarżącej spółki wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie.

Jak wynika z protokołu rozprawy z 18 kwietnia 2008 r. (k. 130 akt sądowych), po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczyć go na dzień 30 kwietnia 2008 r.

W dniu 30 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ogłosił wyrok w sprawie ze skarg R. S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki podatku od towarów i usług oraz określenia jego kwoty, którym skargi oddalił.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu złożonego w dniu 29 kwietnia 2008 r. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, odmówił sporządzenia uzasadnienia. Sąd zauważył, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został jeszcze przed ogłoszeniem wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, co uzasadniało oddalenie wniosku.

W dniu 21 maja 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wnosząc jednocześnie o sporządzenie uzasadnienia. Spółka podniosła, iż uchybienie terminowi było konsekwencją przyjęcia jednej z możliwych interpretacji normy zawartej w art. 141 § 1 p.p.s.a. i nastąpiło bez winy strony. Wyjaśniła, iż z treści art. 141 § 2 nie wynika, aby pierwszym dniem terminu, w którym ustawa dopuszcza złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku był dzień jego ogłoszenia. Przepisy nie wskazują bowiem pierwszego dnia terminu – "najwcześniejszego momentu" – wraz z którym strona ma możliwość prawidłowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W ocenie skarżącej, cytowany przepis określa jedynie ostatni dzień terminu, w którym możliwe jest skuteczne wniesienie wniosku, a zatem jego złożenie możliwe jest już na etapie wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury, uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna.

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, skarżąca nie wykazała takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Przede wszystkim podkreślić należy, że zawarta we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku argumentacja ogranicza się jedynie do interpretacji treści art. 141 § 2 p.p.s.a. i wskazuje na okoliczności, które w ocenie zainteresowanej uzasadniały złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jeszcze przed jego ogłoszeniem.

Mając na uwadze treść art. 141 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, nie sposób zgodzić się z dokonaną przez stronę interpretacją ww. przepisu. Termin na zgłoszenie wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem rozpoczyna bieg od chwili ogłoszenia sentencji orzeczenia. Wniosek strony o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem złożony przed ogłoszeniem jego sentencji jest przedwczesny i nie wywołuje skutków procesowych, bowiem może być on skutecznie złożony dopiero po ogłoszeniu sentencji wyroku (v. postanowienie SN z 15.09.2000 r., I PKN 406/00, LEX 45204)

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżąca dokonała jedynie wykładni przepisu art. 141 § 2, nie wskazała natomiast przyczyn uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem przyjąć, iż dokonana przez spółkę interpretacja treści art. 141 § 2 p.p.s.a. – nie mająca oparcia w omawianym przepisie, stanowi okoliczność uprawdopodobniającą brak winy. Podkreślić należy, iż nieznajomość prawa nie może uzasadniać przywrócenia uchybionego terminu (v. wyrok NSA z 6.11.1998 r., I SA/ld 153/97, LEX 37127).

Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

W świetle powyższego, wskazać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu oraz nie przedstawiła żadnych okoliczności, które w sposób obiektywny uzasadniałyby przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.