Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 711/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 4-4d
journal: Dz.U. 2012 poz 621
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca) Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku W.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż decyzją personalną Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., wydaną na podstawie art. 89 ust. 4-4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Szef CBA ustalił W.P., na okres od dnia 1 stycznia 2014r. do dnia 30 czerwca 2014 r., premię w wysokości 1% uposażenia zasadniczego, tj. w kwocie 49,56 zł.

W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona nie zgodziła się z podjętym rozstrzygnięciem i jego uzasadnieniem. Zdaniem W.P. Szef CBA został wprowadzony w błąd przez kierownika jednostki organizacyjnej w B., co do przebiegu i efektywności jego służby na stanowisku: agent w Wydziale Postępowań Kontrolnych Delegatury CBA w [...] w okresie od dnia [...] marca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku strona szczegółowo opisała swój przebieg służby w Delegaturze CBA w [...] (absencje i realizowane zadania), sposób kierowania Wydziałem Postępowań Kontrolnych Delegatury CBA w [...] przez jego naczelnika, jak również atmosferę i relacje interpersonalne panujące w ww. komórce organizacyjnej CBA.

Szef CBA, ponownie rozpatrując sprawę, wskazał, że materialnoprawną podstawę wydania decyzji personalnej w przedmiocie ustalenia funkcjonariuszowi premii na okres od 1 stycznia 2014 r. do 30 czerwca 2014 r. stanowił art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, w myśl którego wysokość premii jest uzależniona od:

1. stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza,

2. kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza,

3. efektów pracy funkcjonariusza,

4. opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

Z dyspozycji przepisu art. 89 ust. 4a i 4b ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wynika zaś, że Szef CBA, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, ustala wysokość premii, na okres 6 miesięcy w terminach od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca danego roku oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku.

Natomiast podstawę faktyczną wydania decyzji stanowiły okoliczności wskazane we wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. przez kierownika jednostki organizacyjnej – Dyrektora Delegatury CBA w [...] Na podstawie ww. okoliczności oraz dokumentacji znajdującej się w teczce osobowej funkcjonariusza, w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. oceniono kryteria, zawarte w art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, którymi powinien kierować się Szef CBA, ustalając funkcjonariuszowi wysokość premii na nowy okres premiowy. W konsekwencji powyższego, w uzasadnieniu decyzji ustalono następujący stan faktyczny:

W.P. legitymuje się wykształceniem średnim. W czerwcu 2013 r. ukończył szkolenie specjalistyczne dla funkcjonariuszy wykonujących czynności kontrolne. Tym samym uznano, że strona posiada odpowiednie kwalifikacje zawodowe do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku.

W zakresie opinii służbowej wskazano, że W.P. pełni służbę w Delegaturze CBA w [...] od dnia [...] marca 2013 r., zaś jako funkcjonariusz w służbie stałej podlega opiniowaniu nie rzadziej niż raz na dwa lata.

W odniesieniu do trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, ustalono, że czynności kontrolne realizowane przez funkcjonariusza nie były nadmiernie trudne i złożone w stosunku do zajmowanego stanowiska służbowego, jednakże funkcjonariusz przy ich wykonaniu nie przejawiał samodzielności i korzystał z pomocy ze strony innych funkcjonariuszy Wydziału Postępowań Kontrolnych. Ponadto ustalono, że do dnia wydania decyzji funkcjonariusz wszczął 16 analiz z zakresu ustawy antykorupcyjnej oraz oświadczeń majątkowych, z czego tylko jedna została oficjalnie zakończona. Wskazano również, że wykonywane przez funkcjonariusza czynności należały do najprostszych działań pionu kontroli. Dodatkowo funkcjonariusz nie przejawiał żadnego zaangażowania w służbie, czego skutkiem było wykonywanie zleconych zadań bez nastawienia na uzyskanie stosownego rezultatu.

Przez brak odpowiedniego zaangażowania przy prowadzonych sprawach, efektywność służby funkcjonariusza była bardzo niska. Ponadto, funkcjonariusz był na bieżąco informowany o niewystarczającym zaangażowaniu, tym bardziej, że zdaniem przełożonych posiada on wystarczające doświadczenie i odpowiednie kwalifikacje zawodowe do planowania i realizowania czynności o charakterze kontrolnym.

Organ wskazał iż, w toku ponownego rozpatrywania sprawy, dotyczącej ustalenia funkcjonariuszowi premii w wysokości 1% uposażenia zasadniczego, na okres od 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r., w dniu 14 stycznia 2014 r. uzyskano stanowisko bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza – Naczelnika Wydziału Postępowań Kontrolnych Delegatury CBA w [...], z którego wynika, że pomimo otrzymania od bezpośredniego przełożonego polecenia służbowego dokonania analizy (zarejestrowana pod nr [...]) w marcu 2013 r., strona dopiero po ponagleniach przełożonego zarejestrowała przedmiotową analizę w stosownym rejestrze w dniu [...] kwietnia 2013 r. Zatem czynności analityczne w ramach sprawy [...] zostały formalnie rozpoczęte w dniu [...] kwietnia 2013 r. i były kontynuowane w następujących okresach: od [...] kwietnia 2013 r. do [...] maja 2013 r. – 30 dni roboczych, od [...] lipca 2013 r. do [...] sierpnia 2013 r. – 19 dni roboczych (z uwzględnieniem urlopu wypoczynkowego w dniach od [...] lipca 2013 r. do [...] lipca 2013r.).

Ze stanowiska bezpośredniego przełożonego wynika ponadto, że projekt skończonej analizy strona przekazała mu w dniu [...] maja 2013 r. Następnie przekazany materiał – po ocenie merytorycznej dokonanej przez przełożonego – został zwrócony funkcjonariuszowi celem dokonania stosownych poprawek. Według przełożonego, dokonanie tych poprawek było możliwe w ciągu jednego dnia roboczego. Jednakże pomimo zapewnień funkcjonariusza, że poprawioną analizę przekaże do końca dnia [...] lipca 2013 r., ewentualnie [...] lipca 2013 r., ostateczny tekst przedmiotowej analizy powstał w dniu [...] sierpnia 2013 r.

Bezpośredni przełożony wskazuje, że analiza [...] nie była skomplikowana i wymagała jedynie od jej wykonawcy zgromadzenia danych z ogólnie dostępnych rejestrów oraz wpisania danych zawartych w oświadczeniach majątkowych do przygotowanych wcześniej tabel. Zatem czynności te nie były skomplikowane i złożone.

Dodatkowo wskazano, że czynności te wykonywane były przez stronę przy pomocy innych funkcjonariuszy Wydziału Postępowań Kontrolnych Delegatury CBA w [...]. Ponadto, sprawdzenia dotyczyły 78, a nie jak podaje strona 107 osób, zaś analizie zostały poddane oświadczenia majątkowe z ostatnich czterech lat, a nie pięciu lat, jak wskazała we wniosku strona. Zatem faktycznie funkcjonariusz przeanalizował 264 oświadczenia majątkowe, a nie – jak wskazuje – liczbę 535 oświadczeń majątkowych.

Dyrektor Delegatury CBA w [...], po zapoznaniu się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również stanowiskiem Naczelnika Wydziału Postępowań Kontrolnych Delegatury CBA w [...], podtrzymał swoje stanowisko (wniosek), co do ustalenia funkcjonariuszowi premii w wysokości określonej w decyzji personalnej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r.

Szef CBA ponownie dokonał oceny przebiegu służby funkcjonariusza w Delegaturze CBA w [...] pod kątem przesłanek, o których mowa w art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Uwzględniając wszystkie wymienione w ww. przepisie kryteria, mające wpływ na wysokość premii w nowym okresie premiowym, uznał, iż ustalona wysokość premii na poziomie 1% uposażenia zasadniczego, jest adekwatna do posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych, doświadczenia, zaangażowania oraz stopnia złożoności i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych. Ustalenie funkcjonariuszowi premii na poziomie 1% uposażenia zasadniczego uzasadniał: niski stopień skomplikowania zleconych zadań, brak samodzielności – w odniesieniu do zajmowanego stanowiska i stażu służby – podczas realizacji obowiązków służbowych, jak również bardzo niska efektywność służby. W tym stanie sprawy wniosek z dnia [...] listopada 2013 r. kierownika jednostki organizacyjnej – Dyrektora Delegatury CBA w [...] był zasadny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.P. zarzucił powyższej decyzji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

- art. 89 ust. 4, ust. 4a, ust. 4d w zw. z art. 57 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. 2012 r., poz. 621, ze zm.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;

a także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz art. 107 § 3 kpa i art. 15 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa poprzez nienależyte uzasadnienie faktyczne decyzji oraz brak ponownego rozpoznania sprawy.

Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. w całości oraz obciążenie organu kosztami postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż ustalając wysokość premii organ nie wziął pod uwagę stopnia trudności i złożoności wykonywanych przez niego zadań oraz zakresu tych zadań, nie zgodził się też, że sprawdzenia dotyczyły 78 osób. Wskazał, iż aby rozpocząć czynności względem 78 osób, najpierw musiał przeanalizować dane dotyczące 107 osób. Skarżący wskazał, iż organ wysoko ocenił jego predyspozycje i kwalifikacje zawodowe, zatem kwestionowanie samodzielnych decyzji funkcjonariusza nie może stanowić podstawy do obniżenia premii. Skarżący zakwestionował dokonaną przez organ ocenę efektów jego pracy i nie zgodził się z organem, iż nie ma on obowiązku wydawania opinii służbowej przed określeniem wysokości premii.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z przepisu tego wynika, iż sąd administracyjny nie rozstrzyga spraw administracyjnych należących do kompetencji organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje legalność tych aktów i czynności.

Skarga oceniana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 89 ust. 4-4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2012r., poz. 621 ze zm.), zgodnie z którym funkcjonariusz otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%.

Szef CBA ustala wysokość premii funkcjonariusza na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej CBA, w której funkcjonariusz pełni służbę, zaś jej wysokość, jak stanowi ust. 4d, jest uzależniona od:

1) stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza,

2) kwalifikacji zawodowych funkcjonariusza,

3) efektów pracy funkcjonariusza,

4) opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii.

Konstrukcja premii z art. 89 ust. 4 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wskazuje, iż ustawodawca pozostawił Szefowi CBA prawo do ustalania premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Z powyższego wynika, iż premia ma spełniać rolę motywacyjną, polegającą na ocenie kwalifikacji funkcjonariusza, jego postrzegania przez przełożonych oraz dokonań zawodowych w danym przedziale czasowym.

W ocenie Sądu, Szef CBA, ustalając wysokość premii skarżącego, kierował się kryteriami określonymi w art. 89 ust. 4d. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż określając premię w wysokości 1% uposażenia, miał na względzie stopień trudności, złożoności i sposób realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, jego kwalifikacje zawodowe i efekty pracy funkcjonariusza.

W zakresie opinii służbowej wskazano, iż W.P. pełni służbę w Delegaturze CBA w [...] od [...] marca 2013 r., zaś jako funkcjonariusz w służbie stałej podlega opiniowaniu nie rzadziej niż raz na dwa lata.

Ustalenie funkcjonariuszowi premii na poziomie 1% uposażenia zasadniczego organ uzasadnił niskim stopniem skomplikowania zleconych zadań, brakiem samodzielności – w odniesieniu do zajmowanego stanowiska i stażu służby – podczas realizacji obowiązków służbowych, jak również niską efektywnością służby.

Z powyższego wynika, iż organ, wbrew zarzutom skarżącego, wziął pod uwagę przesłanki wynikające z art. 89 ust. 4d ustawy o CBA, dokonał ich oceny, wskazując jakie elementy wziął pod uwagę, określając skarżącemu premię w wysokości 1% uposażenia. Zatem organ wyraźnie wskazał powody, dla których uznał premię w tej wysokości za właściwą i swoje stanowisko uzasadnił w sposób dostatecznie zindywidualizowany.

Niezasadny jest przy tym zarzut skarżącego, iż w związku z niewydaniem opinii organ powinien oprzeć się na dotychczasowej opinii służbowej w rozumieniu art. 57 ust. 1 i 3 ustawy o CBA, zwłaszcza, jak sam w skardze przyznaje, opinia taka nie była sporządzana. Sądowi jest wiadome, z akt rozpoznanej sprawy ze skargi W.P. na decyzję Szefa CBA w przedmiocie przeniesienia na stanowisko służbowe, sygn. akt II SA/Wa 1197/13, iż skarżący został zwolniony ze służby w CBA z dniem [...] listopada 2009 r. i po reaktywacji stosunku służbowego został przeniesiony z dniem [...] marca 2013 r. na stanowisko służbowe w Delegaturze CBA w [...]. Brak opinii wynika zatem z tych przyczyn i nie można organowi zarzucić, iż nie wziął pod uwagę wymogu wynikającego z art. 89 ust. 4d pkt 5, dotyczącego opinii służbowej poprzedzającej ustalenie wysokości premii. Natomiast z przepisów obowiązującego w dacie wydania decyzji ustalającej wysokości premii, rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. Nr 229, poz. 1672) nie wynikał obowiązek wydania opinii służbowej przed określeniem wysokości premii ustalonej na okres 6 miesięcy.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi są nieuzasadnione i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.