Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 122/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 3; art. 178; art. 184; art. 194 par. 1 pkt 7; art. 194 par. 4; art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1882/11 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi H.D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2012 r., V SA/Wa 1882/11, odrzucił zażalenie H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., V SA/Wa 1882/11, w sprawie ze skargi H.D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], znak [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego.

Sąd I instancji przyjął za podstawę następujące okoliczności faktyczne.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, V SA/Wa 1882/11, odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2011 r. odrzucającego skargę H.D., z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego z uchybieniem zakreślonego terminu.

Odpis postanowienia z dnia 10 stycznia 2012 r. został doręczony skarżącemu w dniu 21 stycznia 2012 r. Wraz z doręczeniem odpisu postanowienia skarżący został pouczony o przysługującym mu zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz o tym, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz.270; dalej: p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Pismem z dnia 1 lutego 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Pismo to zostało sporządzone i podpisane przez samego skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2012 r., V SA/Wa 1882/11, odrzucił zażalenie H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., V SA/Wa 1882/11.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wobec faktu, iż skarżący był prawidłowo pouczony o wymogach formalnych zażalenia, niezachowanie tych wymogów i sporządzenie oraz podpisane zażalenia przez samego skarżącego, powinno skutkować odrzuceniem zażalenia stosownie do art. 178 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a.

Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł H.D., podnosząc, że sporządzenie zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r., V SA/Wa 1882/11, o odrzuceniu skargi kasacyjnej zlecił radcy prawnemu, który – z nieznanych skarżącemu przyczyn – zażalenia nie przesłał Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie. Zgodnie jednak z art. 194 § 4 p.p.s.a. w stosunku do tego środka zaskarżenia wnoszonego od wspomnianej kategorii postanowień obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Oznacza to, że warunkiem dopuszczalności zażalenia w takich sprawach jest jego sporządzenie przez adwokata lub radcę prawnego, a w przypadkach określonych przez art. 175 § 3 p.p.s.a. – ewentualnie przez rzecznika patentowego lub doradcę podatkowego. W konsekwencji naruszenie przewidzianego przez art. 194 § 4 p.p.s.a. obowiązku – wobec przewidzianej przez art. 197 § 2 p.p.s.a. zasady odpowiedniego stosowania przepisów o skardze kasacyjnej do postępowania toczącego się na skutek zażalenia – powinno skutkować odrzuceniem tego środka zaskarżenia przez wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do art. 178 p.p.s.a. (zob. R. Hauser, Postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2005, nr 2-3, s. 15).

W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismo zawierające odrzucone zażalenie zostało sporządzone i podpisane przez samego skarżącego, nie zaś adwokata lub radcę prawnego. Oznacza to w szczególności, że nie spełniało ono wymogów określonych przez art. 194 § 4 p.p.s.a. i jako takie podlegało odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia, należy wskazać, że przyczyny niedopełnienia przez wnoszącego środek zaskarżenia przewidzianych dla niego przez p.p.s.a. wymogów formalnych nie są przedmiotem badania przez wojewódzki sąd administracyjny i nie mają znaczenia przy podejmowaniu przez ten sąd rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 178 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.