Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 558/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 150
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 września 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 394/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2024 r. nr SKO/KD/400/5224/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 18 września 2024, sygn. akt I SA/Sz 394/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. K. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 22 kwietnia 2024 r., nr SKO/KD/400/5224/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Na powyższe postanowienie, pismem z 14 października 2024 r., skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu podniosła, że osobiście odebrała postanowienie w dniu 14 czerwca 2024 r. i w ustawowym terminie złożyła odwołanie od decyzji. P. P. nie doręczyła skarżącej żadnego powiadomienia o przesyłce. Powoływanie się na terminy związane z dostarczeniem jej przez pocztę decyzji SKO, w ocenie skarżącej, jest błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: o.p.), czyli w drodze tzw. "fikcji prawnej doręczenia". Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 148 § 1 o.p., pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. Z kolei w świetle art. 150 § 1-4 o.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (dorosłemu domownikowi), pismo przechowuje się w placówce pocztowej lub urzędzie gminy przez okres 14 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w tym miejscu, wraz

z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (tzw. "fikcja prawna doręczenia").

Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z pieczęciami umieszczonymi na kopercie z decyzją: przesyłkę nadano

25 kwietnia 2024 r., pierwszą próbę doręczenia podjęto 26 kwietnia 2024 r., ponowne awizowanie miało miejsce 7 maja 2024 r. Wobec tego, za datę doręczenia decyzji należy przyjąć ostatni dzień czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 o.p., który rozpoczął się 27 kwietnia 2024 r. (tj. po upływie dnia, w którym podjęto pierwszą próbę doręczenia decyzji), czyli 10 maja 2024 r. W związku

z powyższym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął 9 czerwca 2024 r., przy czym był to dzień wolny od pracy (niedziela), a zatem skargę należało wnieść najpóźniej 10 czerwca 2024 r. (art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a.). Skarżąca złożyła skargę

w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie 14 czerwca 2024 r., co potwierdza prezentata tego organu, jak również ona sama.

Z zestawienia powyższych dat wynika, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był obowiązany skargę odrzucić.

Należy dodać, że późniejsze otrzymanie przez skarżącą (kopii) pisma

w siedzibie organu, nie niweczy skutków doręczenia w trybie tzw. fikcji doręczenia. Doręczenie oparte jest na domniemaniu, według którego zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Natomiast, jak wskazano wyżej termin 14 dni na odebranie przesyłki biegnie od daty pierwszego awizowania.

Podkreślić również należy, że skarżąca wniosła skutecznie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, a nie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zatem w niniejszym postępowaniu badano, czy rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi było prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.