Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 1258/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 marca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Z. T. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1663/21 sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 maja 2021r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1663/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 24 maja 2021 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości. W piśmie procesowym z 18 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego wniósł pismo uzupełniające uzasadnienie skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania. Wyjaśnił, że przed organem podatkowym zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 24 maja 2021 r. wydaną w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 110 530,46 zł i w tym zakresie orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 40 100,00 zł oraz w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 15 marca 2018 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie ustosunkowując się – na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2023 r. – wyjaśnił, że postępowanie wznowione mocą postanowienia z 21 listopada 2022 r. pozostaje aktualnie zawieszone. Wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. pismem z 30.09.2022 r. (wpływ do Izby Administracji Skarbowej w Warszawie 5.10.2022 r.) przesłał wniosek skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika, w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z 24.05.2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanowieniem z 21.11.2022 r. wznowił postępowanie zakończone ww. ostateczną decyzją. Postanowienie odebrane przez pełnomocnika 7.12.2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanowieniem z 30.11.2022 r. zawiesił wznowione postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie. Postanowienie odebrane przez pełnomocnika 5.12.2022 r. W dniu 16.12.2022 r. do Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wpłynęło zażalenie skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika, na postanowienie o zawieszeniu wznowionego postępowania z 30.11.2022 r. Zażalenie nie zostało jeszcze rozpatrzone. Jednocześnie, ustosunkowując się do pisma Strony, podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji z 24.05.2021 r. Materiał dowodowy zebrany w sprawie bezspornie wskazuje, iż Strona pełniła funkcję wiceprezesa zarządu E. Sp. z o.o. w czasie upływu terminu płatności zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za III kw. 2013 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący został odwołany z funkcji Wiceprezesa Zarządu Uchwałą Nr [...] z dnia 06.05.2014 r., a przedłożona kopia oświadczenia z dnia 15.05.2013 r. złożonego E. Sp. z o.o. o rezygnacji skarżącego z funkcji Wiceprezesa Zarządu z dniem 30.05.2013 r. jest niewiarygodna

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z przypadkiem, o którym mowa w art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm. dalej jako "p.p.s.a"). Stosownie do jego brzmienia, w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Na względzie trzeba mieć na względzie treść uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2017 r., sygn.. akt II GPS 1/17 w której uzasadnieniu wyrażono stanowisko zgodnie z którym, wydanie prawomocnego orzeczenia przez sąd nie zawsze zamyka drogę do weryfikacji decyzji lub postanowienia w trybie nadzwyczajnym, jednak oba postępowania pozostają ze sobą w ścisłym związku. Z tych też względów należy uznać, że choć wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie stanowi podstawy do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania zakończonych zaskarżoną decyzją lub postanowieniem, to jednak organ - na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (lub art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej) - jest w takim przypadku zobowiązany do zawieszenia postępowania, aż do prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym. Załatwienie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia przez organ będzie bowiem możliwe dopiero po wydaniu przez sąd prawomocnego orzeczenia. Rozpatrzenie sprawy przez sąd powinno być traktowane, tak jak rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w rozumieniu powołanych przepisów (zob. P. Daniel, Prawa i obowiązki organu administracji w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wrocław 2014, s. 166-167).

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 56 i art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji