Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1150/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 88, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1875/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. odrzucił wniosek B. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie z skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka, skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą Sąd postanowieniem z 7 października 2015 r. odrzucił (k. 85 akt).

Z zachowaniem terminu skarżąca wniosła od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie (k. 95 w zw. z k. 126 akt) wraz z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu od tego zażalenia oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu (k. 95 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z 1 lipca 2016 r. (k. 160 akt), pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braku formalnego w terminie.

Na powyższe postanowienie skarżąca z zachowaniem terminu wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 167 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym na wstępie postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy bowiem uznał, że jest niedopuszczalny.

W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez błędną interpretację i ocenę stanu faktycznego poprzez stwierdzenie Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy został wniesiony jako niedopuszczalny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z treścią art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny. Przede wszystkim należy podkreślić, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bowiem jak słusznie wskazał WSA przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zakreślają żadnych terminów, które zawężają zakres w jakim można wystąpić z takim wnioskiem. Tym samym niedopuszczalne jest przywrócenie terminu, który nie został uchybiony.

Wobec powyższego skoro w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie mogła uchybić temu terminowi, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy należało uznać jako niedopuszczalny i odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., co słusznie uczynił Sąd I instancji.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji