Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 567/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.125 par.1 pkt 1 i art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Asesor WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Protokolant Damian Bronowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2008 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "R" sp. j. J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. postanawia zawiesić postępowanie w sprawie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług określającej skarżącej Spółce Jawnej:

- kwotę zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. w terminie 60 dni w wysokości 108.907 zł;

- kwotę zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2007r. w terminie 180 dni w wysokości 66.587 zł;

- kwotę podatku od towarów i usług do przeniesienia na luty 2007r. w wysokości 39.236 zł;

- oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2007r. w wysokości 12.705 zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie dodatkowego zobowiązania podatkowego organy podatkowe wskazały art. 109 ust. 3, 5 i 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, póz. 535 ze zm.).

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 31 lipca 2007 r. sygn. akt l FSK 1062/06 postanowił na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierować do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:

1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej, ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, póz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, ze podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?

2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalonego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?

3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U nr 54, póz. 535 ze zm.) ?

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Praktyka sądowa opowiada się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 P.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA.

Wydaje się, że ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym.

Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej.

Wobec tego zjawiska wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. (B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302 i 303).

Sąd pragnie podkreślić, że podziela wyżej wskazany pogląd oraz pogląd wyrażony przez M. Szubiakowskiego w glosie do wyroku NSA z 21 października 2004 r. sygn. akt FSK 571/04.

W glosie tej, jej autor podkreślił, że Sąd może skorzystać z tej podstawy do zawieszenia postępowania (art. 125 P.p.s.a.) wyłącznie wówczas, gdy w sprawie tego samego przepisu do ETS wystąpił już inny sąd. W takiej sytuacji spełniona zastaje przesłanka istnienia postępowania, od wyniku którego zależy wydanie orzeczenia. Wówczas należy opowiedzieć się za dopuszczalnością czasowego przerwania postępowania na tej podstawie (OSP 2005/9/107-t.4).

W ocenie Sądu w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd zachodzi właśnie wskazana wyżej sytuacja, która umożliwia Sądowi zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Postanowienie NSA z 31 lipca 2007 r. o wystąpieniu do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem prejudycjalnym dotyczy art. 109 ust.5 i 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ten sam przepis był podstawą prawną do określenia Skarżącej Spółce dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2007r.

Udzielenie przez Trybunał odpowiedzi na skierowane doń pytania prejudycjalne, będzie zatem miało wpływ na rozstrzygnięcie zapadłe w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 i art. 131 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.