Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1164/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi B. W. i M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...], 2. umarza postępowanie administracyjne, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: PINB) decyzją z dnia [...] roku nr [...] umorzył postępowanie w sprawie okien w ścianie granicznej budynku przy ul. [...] w S. od strony budynku nr [...].

Jak wyjaśnił w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, otwory okienne znajdujące się w przedmiotowym budynku w ścianie granicznej, od strony nieruchomości nr [...] przy ul. [...], istnieją od lat 30-ych ubiegłego wieku. Właściciel budynku dokonał wymiany jedynie starej stolarki okiennej (skrzydeł okiennych) bez naruszenia konstrukcji budynku w obrysie istniejących otworów. Wykonane roboty budowlane stanowiły bieżącą konserwację obiektu budowlanego. Nie stanowi to żadnej kategorii reglamentowanych robót budowlanych, a ich wykonanie nie wymagało konieczności uprzedniego uzyskania zgody właściwego organu. W tej sytuacji, ze względu na bezprzedmiotowość postępowania, organ postanowił dokonać jego umorzenia.

W odwołaniu z dnia 25 sierpnia 2015 r. B. i M. W., właściciele nieruchomości położonej przy ul. przy ul. [...] w S., podnoszą zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego (art. 7,8,10, 105 i 107 k.p.a.), a także prawa materialnego, w tym: art. 81, art. 81 c ust 1 p.2 art. 84 i art.84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, § 12 ust 1 i § 203 rozporządzenia MAGTiOŚ z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, § 78 rozporządzenia PKB.UA z 21 lipca 1961r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego oraz art.193, 196 rozporządzenia PR z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli.

W ich ocenie, w sprawie nie zebrano całego materiału dowodowego, stąd organ nadzoru budowlanego nie mógł jednoznacznie ustalić legalność wykonania spornych otworów okiennych w budynku zrealizowanym, a na tej podstawie umorzył postępowanie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: [...]WINB) decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w całości w mocy.

W uzasadnieniu przedstawiono przebieg dotychczasowego postępowania oraz poczynione w jego wyniku ustalenia. Sprawa wymiany stolarki okiennej (rzekoma wymiana stolarki okiennej, która miała mieć miejsce w 2004 roku) w otworach okiennych znajdujących w ścianie budynku mieszkalnego, zlokalizowanej w granicy działki sąsiedniej, była już przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 26 marca 2008 roku sygn. akt IISA/G1842/07. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że w pierwszej kolejności ustalenia i rozważenia wymagać będzie czy w obrębie ściany w granicy działki dokonano jakichkolwiek robót budowlanych (w rozumieniu art. 3 pkt 7, 7a i 8 ustawy Prawo budowlane) w razie bowiem odpowiedzi negatywnej, potwierdzającej tezę skarżących, iż wymieniono jedynie skrzydła okien umieszczając je w poprzednich otworach i ramach, objęcie kwestii otworów tych wydaną na podstawie art. 51 ustawy decyzją w istocie byłoby niedopuszczalne. W razie natomiast stwierdzenia, iż roboty takie, wbrew twierdzeniom skarżących zostały jednak wykonane, ustalenia wymagałoby czy roboty te zostały wykonane z uchybieniami, o których traktuje art. 50 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Dopiero wówczas orzekający w sprawie organ będzie mógł wydać właściwe rozstrzygnięcie w sprawie z uwzględnieniem wiążącej organ oceny prawnej dokonanej w niniejszym wyroku.

Organ odwoławczy uznał za uzasadnione umorzenie postępowania przez PINB ponieważ zgromadzony materiał dowodowy wykazał działania inwestora w warunkach samowoli budowlanej, co wyklucza możliwość prowadzenia postępowania w trybie art. 51 pr.bud. O braku podstaw do przyjęcia tezy o samowoli budowlanej zadecydowały dwie okoliczności. Po pierwsze - przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że przedmiotowe otwory okienne zostały wykonane podczas budowy budynku. Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji postępowanie dowodowe poszerzył o dowód z przesłuchania w charakterze świadków czterech osób, które zgodnie oświadczyły, iż okna w przedmiotowej ścianie istnieją od co najmniej 50 lat ( "okna istnieją od zawsze"). Zeznaniom tym należy dać wiarę. Po drugie - jak ustalił Prezydent Miasta S. w wyniku kwerendy akt Wydziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej oraz archiwum zakładowego Urzędu Miasta w S. nie można odnaleźć pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. Także dokumentacja archiwalna z lat 20. i 70. ubiegłego wieku nie jest kompletna, jak również nie była przekazywana do archiwum państwowego. Ponadto, jak wyjaśnił Kierownik Referatu Strategii i Rozwoju UM w B., nie odnaleziono dokumentacji architektoniczno-budowlanej dotyczącej budynku przy ul. [...] w S. i nie można ustalić czy zasoby są kompletne. Z okolicznością taką przepisy prawa nie wiążą jednak skutku, polegającego na domniemaniu nielegalnego powstania inwestycji. Organ odwoławczy nie mógł zatem przyjąć, iż skoro inwestor nie posiada dokumentów potwierdzających legalne istnienie otworów okiennych, to należy domniemywać, że powstały one jako samowola budowlana.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu [...]WINB wyjaśnił, że strony zostały należycie powiadomione o wszczęciu postępowania, możliwości zgłaszania uwag oraz o przeprowadzaniu dowodów z przesłuchań świadków. Organ, jak podkreśla, ma świadomość tego, że przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka na okoliczność powstania otworów okiennych podczas budowy obiektu w 1920 roku jest faktycznie niemożliwe z powodu upływu znacznego okresu czasu od daty budowy. Przesłuchanie świadków uprawdopodobniło jednak ten fakt, zaś Skarżący nie przedłożyli żadnego przeciwdowodu w tym zakresie.

Bezprzedmiotowość postępowania w zakresie legalności otworów okiennych nie zwalnia, zdaniem [...]WINB, organu pierwszej instancji od obowiązku przeprowadzenia postępowania w trybie art 66 pr. bud. w kontekście zgodności z § 232 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 roku.

W skardze z dnia 6 listopada 2015 r. B. i M. W. (dalej: Skarżący) wnieśli o uchylenie decyzji, zamurowanie okien budowanych w 2014 roku, odcięcie okapu drewnianego dachu wystającego na ich działkę, wybudowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego i wyprowadzenie ściany oddzielenia przeciwpożarowego ponad dach o 30cm, oddzielając w ten sposób strefy pożarowe dwóch działek poprzez przywrócenie ściany granicznej w budynku do zgodności przepisami prawa budowlanego.

Skarżący podnieśli następujące zarzuty:

1/ w trakcie postępowania odwoławczego prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie zbadano ani nie zajęto stanowiska w odniesieniu do zarzutów podnoszonych przez Skarżących w odwołaniu od decyzji nr [...] z dnia [...] r.;

2/ w zaskarżonej decyzji pominięto fakt wydania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzji z dnia [...] r. znak ([...]), a jedynie ograniczono się do opisania rozmowy telefonicznej z dnia 29 stycznia 2015r.

3/ w decyzji z [...] r. ograniczono się do dokonania operacji tzw. kopiuj, wklej z decyzji dnia [...] r. znak [...] bez analizy sprawy.

4/ w trakcie prowadzonego postępowania różnie określano prowadzone roboty budowlane w budynku przy ul. [...] w S., co ma istotne znaczenie dla ocen legalności i prawidłowości budowy z roku 2014 a następnie przyjętego trybu postępowania. W decyzji nr [...] z dnia [...] r. PINB nakazującej zamurowanie otworów okiennych w ścianie budynku nr [...] przy ul. [...] w S. na podstawie kontroli przeprowadzonej w dniu 23.07.2014r. stwierdzono, że w ścianie budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w S. zostały wymienione okna w dotychczasowych otworach okiennych. W lipcu 2014r. dokonano demontażu starych ram okiennych i zamontowano w ich miejsce nowe posiadające odporność ogniową niższą niż E 30.

W decyzji [...]WINB z dnia [...] r. znak [...] wskazano, w oparciu o wyniku kontroli przeprowadzonej przez PINB w dniu 23.07.2014r., iż w ścianie granicznej budynku nie stwierdzono wykonania nowych otworów okiennych. W dotychczasowych otworach wymieniono jedynie starą stolarkę okienną (skrzydła okienne).

W decyzji nr [...] z dnia [...] r. PINB umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie okien znajdujących się w ścianie granicznej budynku przy ul. [...] w S. od strony posesji nr [...] stwierdzono, że w trakcie kontroli, bez wskazania daty jej przeprowadzenia, wymieniono jedynie starą stolarkę okienną (skrzydła okienne).

5/ pomimo niespełnienia § 232 rozporządzenia Ml w sprawie warunków techniczni jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. wydano decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie umarzające postępowanie administracyjne w sprawie budowy w 2014r. okien w ścianie oddzieleni przeciwpożarowego i wypełnienie otworów materiałem o klasie odporności ogniowej niezgodnej z tym rozporządzeniem.

6/ z naruszeniem art. 66 pr. bud. wydano zaskarżoną decyzję powodując tym samym zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia oraz użytkowanie w sposób zagrażający życiu, zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu i mienia.

7/ brak w postępowaniu oraz decyzji nr [...] z dnia [...] r. PINB informacji o przeprowadzeniu postępowania w sprawie legalności wykonanych otworów okiennych pomimo tego, że wiadomo w którym roku powstał budynek. Nie wzięto pod uwagę najważniejszego dowodu w sprawie tj. REPETYTORIUM A numer [...]. Powyższe informacje powinny być uwzględnione przy badaniu sprawy dotyczącej legalności wykonania okien w latach 20 - tych. Brak analizy dotyczącej przepisów prawa budowlanego obowiązujących w latach 20-tych,natomiast dopuszczono dowody w sprawie zeznań świadków, którzy nie mogli w latach 20 żyć. Brak także spełnienia wymagań art. 193, 196 rozporządzenia PR z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli;

8/ zdaniem Skarżących organ, który stoi straży prawa i czuwa nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, nie zajmuje się w ogóle badaniem sprawy i przerzuca na nich przedstawienie dowodów w sprawie wykonywania legalności robót budowlanych. Takie zachowanie organu jest niezgodnie z prawem, a stosownie do art. 128 k.p.a. nie jest wymagane szczegółowe uzasadnienie odwołania i wystarczy, jeżeli wynika z niego, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji;

9/ organy nie zbadały legalności wykonywanych robót budowlanych w 2014 roku, czyli wstawienie okien w ścianie granicznej niezgodnych z przepisami ustawy prawo budowlanego;

10/ naruszono art. 139 k.p.a. ze względu na wydanie decyzji na niekorzyść strony odwołującej się;

11/ narażono Skarżących na zagrożenie życia, zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia, zdrowia ludzi, bezpieczeństwa poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy w 2014r. okien w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego i wypełnienie otworów materiałem o nieodpowiedniej klasie odporności ogniowej;

12/ wydanie decyzji umarzającej postępowanie uniemożliwia Skarżącym zabudowę ich działki w odległości 4m od granicy działki sąsiedniej przy ul. [...] w S., a tym samym ogranicza użytkowanie własnej działki, co powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ich mienia.

Dodatkowo, ze względu na brak odniesienia do okoliczności podnoszonych w odwołaniu Skarżący powtórzyli zarzuty w nim sformułowane, tak w części dotyczącej naruszeń prawa procesowego (art. 7,8,10, 105 i 107 k.p.a.) jak i prawa materialnego, w tym: art. 81, art. 81 c ust 1 p.2 art. 84 i art.84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, § 12 ust 1 i § 203 rozporządzenia MAGTiOŚ z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, § 78 rozporządzenia PKB.UA z 21 lipca 1961r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego oraz art.193, 196 rozporządzenia PR z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż podtrzymuje argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 8 kwietnia 2016 r. M. W. stwierdził, iż domaga się doprowadzenia budynku sąsiada do stanu zgodnego z prawem i sztuką budowlaną. Uczestnik postępowania wyjaśnił, że granica działki od strony sąsiada nie uległa zmianie od daty powstania budynku, zaś jego budynek był wzniesiony wcześniej, aniżeli budynek znajdujący się na działce sąsiada.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Przystępując do szczegółowych rozważań w pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach związany jest oceną wyrażoną przez ten Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 26 marca 2008 r. sygn.. akt II SA/Gl 842/07.

Powyższym wyrokiem Sąd uchylił w części decyzję [...]WINB z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie PINB z dnia [...] r. nr [...] nakazujące:

1) odcięcie części dachu długości 50 cm przechodzącej na działkę sąsiada i wykonanie jego zakończenia w sposób zgodny ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami

2) dostosowanie odporności ogniowej otworów okiennych w ścianie oddzielenia pożarowego, która znajduje się w granicy działki do przepisów zawartych w § 232 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Uchylenie dotyczyło tej części decyzji, która odnosiła się do obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. Zdaniem Sądu, rozważenia wymagała zgodność z prawem decyzji organu I i II instancji wydanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 i 51 ust. 7 z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: pr. bud.) w kontekście prawidłowości zakwalifikowania poszczególnych wykonanych przez Skarżących robót do wymagających doprowadzenia do stanu zgodności z prawem oraz poprawności nałożonych na strony obowiązków. "W pierwszej kolejności ustalenia i rozważenia wymagać będzie czy w obrębie ściany w granicy działki dokonano jakichkolwiek robót budowlanych (w rozumieniu art. 3 pkt 7, 7a i 8 pr. bud) w razie bowiem odpowiedzi negatywnej, potwierdzającej tezę skarżących, iż wymieniono jedynie skrzydła okien umieszczając je w poprzednich otworach i ramach, objęcie kwestii otworów tych wydaną na podstawie art. 51 ustawy decyzją w istocie byłoby niedopuszczalne. W razie natomiast stwierdzenia, iż roboty takie, wbrew twierdzeniom skarżących zostały jednak wykonane, ustalenia wymagałoby czy roboty te zostały wykonane z uchybieniami, o których traktuje art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Dopiero wówczas orzekający w sprawie organ będzie mógł wydać właściwe rozstrzygnięcie w sprawie z uwzględnieniem wiążącej organ oceny prawnej dokonanej w niniejszym wyroku."

Wyrok ten, poza oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, przesądził także o przedmiocie postępowania prowadzonego przez organy orzekające w sprawie. Najkrócej rzecz ujmując przedmiotem sprawy rozpatrywanej po uchyleniu w części rozstrzygnięć [...]WINB i PINB powinna być kwestia charakteru (rodzaju) robót związanych z robotami dotyczącymi okien znajdujących się w ścianie budynku od strony działki położonej w S. przy ul. [...], prowadzonymi przez właściciela budynku zlokalizowanego przy ul. [...].

Jak wynika z akt sprawy, w tym z protokołu kontroli dokonanej w dniu 18 sierpnia 2008 r. (akta sprawy administracyjnej k. 15), notatki służbowej z dnia 23 lipca 2014 r. (k.16) w budynku dokonano jedynie wymiany skrzydeł okien, bez ingerencji w otwory okienne. Nie kwestionują tego Skarżący, tak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i w skardze. Ich argumentacja zmierza w kierunku uznania samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu obiektu nie spełniającego wymogów wynikających z przepisów prawa budowlanego, zwłaszcza ze względu na lokalizację w granicy działki sąsiedniej oraz umiejscowienie okien w ścianie od strony tej działki. W ocenie Sądu zasadnie organy uznały, iż tego rodzaju roboty stanowiły bieżącą konserwację obiektu budowlanego i pozostawały poza zakresem robót budowlanych, o jakich mowa w art. 50 ust. 1 i 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud. Stosownie do art. 3 pkt. 7 pr. bud. roboty budowlane to budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, natomiast konserwacja polega na wykonywaniu robót mających na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku (por. § 3 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. (Dz.U. Nr 74, poz. 836 ze zm.).

Natomiast, zdaniem składu orzekającego, decyzja PINB z dnia [...] r. zapadła w sytuacji, w której sprawa administracyjna stanowiąc jej przedmiot została ostatecznie załatwiona wcześniejszą, ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] r., tym samym z naruszeniem zakazu powtórnego osądzania rei iudicatae. PINB mógłby wszcząć kolejne postępowanie w sprawie spornych okien tylko w przypadku pojawienia się nowej sprawy administracyjnej np. ze względu na ustalenie, iż doszło do wykonania takich robót, które wymagają pozwolenia budowlanego bądź zgłoszenia, czy też nawet innych robót budowlanych w stosunku do których należało wszcząć procedurę naprawczą określoną w art. 51 pr. bud. Po wydaniu decyzji z dnia [...] r. nic takiego nie zaistniało, nie zachodziły także przesłanki do uznania sprawy za nową na gruncie art. 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud. skoro tak w tym przypadku, jak i w decyzji z dnia [...] r. podstawą umorzenia była bezprzedmiotowość postępowania ze względu na charakter prac wykonanych przy oknach, zakwalifikowanych jako bieżąca konserwacja obiektu budowlanego (por. uzasadnienia obu decyzji PINB).

Sąd nie podzielił zarzutów podnoszonych w skardze z następujących względów.

Co do zarzutu określonego

1/ w pkt. 1 skargi – organ odwoławczy w części końcowej uzasadnienia decyzji odniósł się do okoliczności podnoszonych w odwołaniu Skarżących;

2/ w pkt. 2 - co prawda [...]WINB nie odniósł się w swoim rozstrzygnięciu do decyzji z dnia [...] r., ale nie zachodziła taka konieczność. Decyzja ta, mająca charakter ostateczny, uchylając decyzję organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wyznaczyła przedmiot dalszego postępowania, czego konsekwencją była decyzja PINB z dnia [...] r.;

3/ w pkt. 3 – operacja, jak to określają Skarżący, "kopiuj wklej" polegająca na przeniesieniu części uzasadnienia z decyzji organu I instancji nie jest zabroniona i nie może być kwestionowana, o ile sama decyzja jest prawidłowa;

4/ w pkt. 4 – to, że różnie wskazywano zakres prowadzonych robót w różnych decyzjach podejmowanych przez organy nadzoru budowlanego nie budzi zastrzeżeń zważywszy na fakt, iż podlegały one sprecyzowaniu ze względu na ustalenia czynione w postępowaniu wyjaśniającym;

5/ w pkt. 5 i 9 – przedmiotem prowadzonego postępowania nie była samowola budowlana polegająca na wymianie skrzydeł okien, lecz prace z zakresu bieżącej konserwacji obiektu, pozostające poza zakresem regulacji zawartej w art. 51 ust. 1 pkt. 1 pr. bud., stąd organy nadzoru budowlanego nie miały podstaw do oceny tych prac w kontekście zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1422). Stosownie do § 2 ust. 1 tego aktu przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Z tego względu nie zachodziła potrzeba badania legalności wykonywanych robót budowlanych w 2014 roku, czyli wstawienie okien w ścianie granicznej niezgodnych z przepisami pr. bud.;

6/ w pkt. 6 i 11 - przedmiotem postępowania nie była sprawa administracyjna określona w art. 66 pr. bud., a to w jej ramach organy mogłyby oceniać kwestię zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, bądź bezpieczeństwa spowodowanego wymianą skrzydeł okien;

7/ w pkt. 7 – nie było podstaw do badania legalności wykonanych otworów okiennych w latach 20-tych ubiegłego wieku, skoro doszło tylko do wymiany skrzydeł okien;

8/ w pkt. 8 - zdaniem Sądu, akta sprawy nie dają podstaw do twierdzenia, iż organy prowadzące postępowanie przerzucały na Skarżących nie obowiązki dotyczące przedstawienie dowodów w sprawie wykonywania legalności robót budowlanych. Same podejmowały w tym zakresie niezbędne czynności wyjaśniające, natomiast strona wywodząca z określonych faktów korzystne dla siebie skutki prawne powinna aktywnie uczestniczyć w gromadzeniu dowodów fakty te potwierdzających. [...]WINB, wbrew twierdzeniom Skarżących, nie szczegółoweg23o uzasadnieni odwołania;

9/ w pkt. 10 – [...]WINB wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył zakazu reformationis in peius wskazanego w art. 139 k.p.a., bowiem utrzymując w mocy decyzję umorzeniową nie pogorszył sytuacji prawnej stron (Skarżących), określonej decyzją organu pierwszej instancji. Zakaz rozumie się w ten sposób, że strona odwołująca się powinna pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że wniesione przez nią odwołanie, jeżeli nie okaże się skuteczne, spowoduje co najwyżej utrzymanie jej dotychczasowej sytuacji prawnej ustalonej zaskarżoną decyzją, w żadnym zaś wypadku nie doprowadzi do jej pogorszenia (por. A.Wróbel, Komentarz do art. 138 k.p.a., Lex);

10/ w pkt. 12 – Skarżący nie mają racji twierdząc, że wydanie decyzji umarzającej postępowanie ogranicza możliwości zabudowy ich działki. Rzeczywiście, takie jak w tej sprawie usytuowanie budynku na działce sąsiedniej powoduje pewne ograniczenia, ale wynikają one nie z decyzji, ale z przepisów prawa budowlanego.

Nie znajdują także uzasadnienia zarzuty podnoszone w odwołaniu, powtórzone w skardze, w części dotyczącej naruszeń prawa procesowego (art. 7,8,10, 105 i 107 k.p.a.) ze względu na wyjaśnienie przez organy wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych, jak i przedstawienie ich w uzasadnieniu decyzji.

Podobnie rzecz się ma z zarzutami dotyczącymi prawa materialnego, w tym: art. 81, art. 81 c ust 1 p.2 art. 84 i art.84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, § 12 ust 1 i § 203 rozporządzenia MAGTiOŚ z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, § 78 rozporządzenia PKB.UA z 21 lipca 1961r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego oraz art.193, 196 rozporządzenia PR z dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, bowiem ze względu na przedmiot postępowania nie było podstaw (konieczności) sięgania do tych przepisów. Postępowanie dotyczyło jedynie wymiany skrzydeł okien w budynku, a nie kwestii legalności jego budowy.

W świetle przedstawionych wyżej ustaleń należało skargę uwzględnić, przy czym nie ze względu na zarzuty podnoszone przez Skarżących, lecz na zasadach określonych w art. 145 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. wobec dostrzeżenia przez Sąd istotnego naruszenia prawa materialnego (naruszenie zakazu res iudicata), które miało wpływ na wynik sprawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie 200 w zw. z art. 203 pkt. 1 i 212 § 1 p.p.s.a.