Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SO/Sz 5/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2024-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1, art. 154 par 6, art. 200, art. 205 par 1 w zw. z art. 64 par 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Sygn. akt I SO/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu [...] sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi N. za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta grzywnę w kwocie [...]złotych; II. zasądzić od Burmistrza Miasta na rzecz J. M. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 15 lipca 2024 r. J. M. (dalej: "Wnioskodawca" lub "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wymierzenie grzywny Burmistrzowi N. (dalej: "Organ") za nieprzekazanie w terminie sądowi skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej "z dn. 19 czerwca 2024 r. w ustawowym terminie w wysokości 1% maksymalnego wymiaru kary za każdy rozpoczęty tydzień opóźnienia do dnia przekazania skargi w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami lub do dnia rozpoznania niniejszego wniosku, w zależności co nastąpi wcześniej"" oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych.

W uzasadnieniu ww. wniosku Strona wskazała, że 25 maja 2024 r. - za pomocą poczty elektronicznej – na adres boi@nowogard.pl, której adres został opublikowany

na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w N. - złożyła do Urzędu Miejskiego w N. wniosek dotyczący przesłania mailem lub udostępnienia do pobrania elektronicznej wersji projektów organizacji ruchu dla dróg gminnych na terenie [...]. Termin do udostępnienia wnioskowanej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 t.j.; dalej; "u.d.i.p."), pierwszego dnia roboczego po 14 dniach od złożenia wniosku (dostarczenia na serwer poczty elektronicznej organu), czyli 10 czerwca 2024 r.

Jak dalej wskazała Strona w ww. terminie jak i do dnia sporządzenia wniosku

w rozpoznawanej sprawie Organ ani nie udostępnił, ani nie przesłał wnioskowanej informacji jak również nie wydał decyzji podlegającej zaskarżeniu.

Z uwagi na powyższe Strona 19 czerwca 2024 r. wniosła – za pośrednictwem Organu – skargę do tutejszego sądu na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jednak według telefonicznych informacji uzyskanych w WSA w Szczecinie skarga ta nie została przekazana do sądu w wyznaczonym terminie zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. (15 dni).

Mając na uwadze powyższe okoliczności Strona, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j.; dalej: "P.p.s.a.") złożyła do tutejszego sądu

ww. wniosek z 15 lipca 2024 r.

Wnioskodawca podkreślił również, że obowiązek przekazania złożonej skargi

na bezczynność organu istnieje niezależnie od tego, czy wnioskodawca otrzymał sporządzoną następnie odpowiedź a sam fakt przekazania skargi nie wyłącza możliwości nałożenia grzywny na organ.

Odnosząc się do wysokości wnioskowanej grzywny Strona wskazała, że ze względu na to, że ustawodawca położył szczególny nacisk na skrócenie terminów na działania organów to proponowana wysokość grzywny oznacza, że dopiero opóźnienie o prawie 2 lata spowoduje wymierzenie maksymalnego wymiaru. Tak więc wnioskowana wysokość jest racjonalna i ma spełnić funkcje dyscyplinującą, jak też prewencyjną w odniesieniu do wszystkich przypadków skarg na bezczynność w załatwianiu wniosków o informację publiczną.

Pismem z 24 lipca 2024 r. Organ wniósł odpowiedź na wniosek w rozpoznawanej sprawie a ponadto do pisma tego załączył ww. skargę Strony z 19 czerwca 2024 r.

na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie rozpoznania wniosku Strony z 25 maja 2024 r. (sprawa została zarejestrowana w tutejszym sądzie pod sygn. akt I SAB/Sz 106/24).

W odpowiedzi na wniosek Organ wniósł o jego oddalenie, jako bezzasadnego

oraz oddalenie wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów wskazanych w pismach skarżącego.

Organ w uzasadnieniu pisma z 24 lipca 2024 r. przyznał, że Strona pismem

z 19 czerwca 2024 r. wniosła skargę na bezczynność Organu. Wskazano, że skarga

ta wniesiona została do skrzyni podawczej urzędu a data wygenerowania, w związku

z czasem pracy urzędu miejskiego, została wskazana jako 20 czerwca 2024 r.

(tak pieczątka deklaracji). Termin do przekazania skargi upłyną zatem w dniu 20 lipca

2024 r., jest to dzień wolny od pracy (sobota), zatem upłynął w najbliższy dzień roboczy

w dniu 22 lipca 2024 r. Skarga jest zatem przedwczesna, ponieważ została wniesiona

17 lipca 2024 r. do WSA, kiedy w tym dniu organ nie pozostawał jeszcze w bezczynności.

Jak bowiem uznaje Organ ww. wniosek Strony z 25 maja 2024 r. nie stanowił wniosku o udostępnienie informacji publicznej, albowiem Wnioskodawca nie powoływał

się na taką podstawę prawną zaś zakres pytania nie świadczył o zakwalifikowaniu pisma, jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Organ potraktowała ww. wniosek jako kolejny z licznych wniosków o zaopiniowanie projektu organizacji ruchu drogowego na terenie dróg gminnych w [...].

Tym samym w ocenie Organu nie był on zobowiązany do przekazania ww. skargi Strony na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej

w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. (15 dni).

Jak dalej wskazał Organ (niezależnie od uznania o przedwczesności wniosku Strony w rozpoznawanej sprawie), 30-o dniowy termin wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a.

na przekazanie ww. skargi został przekroczony jedynie o 2 dni robocze terminu liczonego od dnia 20 czerwca 2024 r. (4 dni robocze w przypadku uznania przez WSA, iż doręczenie skargi nastąpiło 19 czerwca 2024 r.). W ocenie Organu funkcja represyjna i prewencyjna grzywny nastąpiła, ponieważ Organ udostępnił informację, zgodnie z wnioskiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi

się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do przepisu art. 21 pkt 1 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie to może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 154 § 6 P.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Jak stanowi art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana, wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2023 r., III OZ 188/23).

Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których stanowi art. 54 § 2 P.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" wskazuje przy tym, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość

ta pozostawiona jest uznaniu sądu.

Sąd wskazuje przy tym, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Nieprzekazanie skargi ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

W rozpoznawanej sprawie – co do zasady - nie jest sporne, że skarga Wnioskodawcy z 19 czerwca 2024 r. na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie ww. wniosku Strony z 25 maja 2024 r. została wniesiona przez Stronę za pośrednictwem Organu do elektronicznej skrzynki pocztowej Organu 19 czerwca 2024 r. (środa) i opatrzona przez ten Organ pieczątką dekretacji 20 czerwca 2024 r. (czwartek).

Nie jest ponadto sporne, że Organ przekazał ww. skargę jej adresatowi,

tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie, wraz z pismem

z 24 lipca 2024 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek Strony w rozpoznawanej sprawie

w tym samym dniu.

Przedstawiając swoje wyjaśnienie Organ stanął na stanowisku, że skarga wniesiona została do skrzyni podawczej urzędu a data wygenerowania - w związku z czasem pracy urzędu miejskiego - została wskazana jako 20 czerwca 2024 r. (tak pieczątka deklaracji) a więc termin do przekazania skargi upłyną zatem 20 lipca 2024 r., jest to dzień wolny od pracy (sobota), zatem upłynął w najbliższy dzień roboczy, tj. 22 lipca 2024 r. Wniosek jest zatem przedwczesny, ponieważ został wniesiony 17 lipca 2024 r. do WSA, kiedy w tym dniu Organ nie pozostawał jeszcze w bezczynności.

Powyższe stanowisko Organu wynika z zakwalifikowania przez Organ ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. (na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w odniesieniu do wniosku Strony z 25 maja 2024 r.) jako pozostającej poza zakresem skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak bowiem wskazał Organ, przyjął on, że ww. wniosek Strony z 25 maja 2024 r. nie stanowił wniosku o udostępnienie informacji publicznej, albowiem Wnioskodawca nie powoływał się na taką podstawę prawną zaś zakres pytania nie świadczył o zakwalifikowaniu pisma, jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Organ potraktowała ww. wniosek jako kolejny z licznych wniosków o zaopiniowanie projektu organizacji ruchu drogowego na terenie dróg gminnych w [...]. Tym samym Organ uznaje, że zastosowanie w sprawie miał przepis art. art. 54 § 2 P.p.s.a. i przekazanie ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. winno nastąpić do 20 lipca 2024 r., jednakże jest to dzień wolny od pracy (sobota), zatem 30-o dniowy termin na przekazanie skargi do sądu upłynął w najbliższy dzień roboczy, tj. 22 lipca 2024 r.

Mając na uwadze powyższe Organ wskazuje, że wniosek Strony złożony

w rozpoznawanej sprawie jest przedwczesny, albowiem w dacie jego złożenia nie upłynął jeszcze 30-o dniowy termin do przekazania przez Organ ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej

w zakresie wniosku Strony z 25 maja 2024 r.

Niezależnie od powyższego stanowiska Organ ponadto przyznaje, że 30-o dniowy termin wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. na przekazanie ww. skargi Strony z 19 czerwca

2024 r. został przekroczony, jednakże jedynie o 2 dni robocze terminu liczonego

od 20 czerwca 2024 r. lub 4 dni robocze w przypadku uznania przez WSA, iż doręczenie Organowi ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. nastąpiło 19 czerwca 2024 r.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Organu Sąd wskazuje, że nie jest ono zasadne.

W pierwszej kolejności Sąd bowiem wskazuje, że wniosek w rozpoznawanej sprawie dotyczy wymierzenia Organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi jako jej adresatowi skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie ww. wniosku Strony z 25 maja 2024 r. Tak zakwalifikowaną

i jednoznacznie sformułowaną co do jej przedmiotu skargę Strona wniosła do tutejszego Sądu za pośrednictwem Organu do elektronicznej skrzynki pocztowej Organu 19 czerwca 2024 r. (środa) zaś Organ – z uwagi na czas pracy urzędu miejskiego - opatrzył ją pieczątką dekretacji 20 czerwca 2024 r. (czwartek).

W ocenie Sądu Organ, za pośrednictwem którego strony składają do sądu administracyjnego środki zaskarżenia, nie jest uprawniony do odmiennej od jednoznacznej woli strony kwalifikacji prawnej wniesionego środka zaskarżenia. To bowiem strona postępowania dokonuje wyboru środków prawnych, za pośrednictwem których realizuje swoje uprawnienia a organy, do których je kieruje wolą strony są związane. Sąd zauważa ponadto, że nawet w sytuacji gdy wola strony, w zakresie rodzaju złożonego środka zaskarżenia, nie wynika jednoznacznie z jego treści to organ, za pośrednictwem którego go złożono, nie jest uprawniony do samodzielnego kwalifikowania pism strony a jedynie do podjęcia działań mających na celu sprecyzowanie woli strony w tym zakresie.

Przenosząc powyższe rozważania, na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd wskazuje,

że Strona wnosząc za pośrednictwem Organu ww. skargę z 19 czerwca 2024 r. jednoznacznie wyraziła swoją wolę co do rodzaju wniesionego środka zaskarżenia.

Jak bowiem jednoznacznie wynika z treści ww. skargi jest to cyt.: "Skarga na bezczynność .... zaskarżam bezczynność Burmistrza N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej".

Tym samym Organ zobowiązany był przekazać ww. skargę jej adresatowi

w terminach przewidzianych dla wniesionego, jednoznacznie określonego przez Stronę, rodzaju środka zaskarżenia.

Skoro zatem ww. skarga Strony z 19 czerwca 2024 r. stanowiła skargę

na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej to Organ zobowiązany był zastosować normę przepisu art. 21 pkt 1 u.d.i.p., tj. przekazać ww. skargę jej adresatowi w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, czego jednak nie uczynił. Powyższa skarga wpłynęła bowiem do Organu 19 czerwca 2024 r. i tym samym 15 - o dniowy termin na jej przekazanie upływał dnia 4 lipca 2024 r. (czwartek). Organ zaś przekazał ww. skargę do tutejszego Sądu 24 lipca 2024 r. wraz ze swoim pismem z 24 lipca 2024 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek w rozpoznawanej sprawie. Niedotrzymanie tego terminu przez Organ spowodowało wyczerpanie przesłanek o których stanowi art. 55 § 1 P.p.s.a.

Sąd wskazuje ponadto, mając na uwadze stanowisko Organu odnośnie

do ww. wniosku Strony z 24 maja 2024 r. w przedmiocie jego kwalifikacji jako niestanowiącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, że rozpoznawana sprawa nie dotyczy skargi na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w której rolą Sądu będzie m.in. kontrola prawidłowości kwalifikacji przez Organ ww. wniosku Strony z 25 maja 2024 r. W rozpoznawanej sprawie Sąd ocenia jedynie

czy ww. skarga Strony z 19 czerwca 2024 r. stanowiąca skargę na bezczynność Organu

w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została przekazana do Sądu w terminie przewidzianym dla tego rodzaju środka zaskarżenia wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Przedmiotowa sprawa dotyczy bowiem wniosku Strony z 15 lipca 2024 r. o wymierzenie Organowi grzywny w związku z brakiem przekazania w ustawowym terminie ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r. na bezczynność Organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Na marginesie Sąd wskazuje, że nawet przyjmując stanowisko Organu odnośnie

do daty wpływu do Organu ww. skargi Strony z 19 czerwca 2024 r., tj. przyjmując, że skarga ta wpłynęła 20 czerwca 2024 r. to jednakże uznać należy, że również w tym przypadku Organ naruszył termin wynikający z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Wymierzając grzywnę w wysokości [...] zł Sąd wziął pod uwagę wielkość opóźnienia oraz fakt, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana

do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinującej grzywny. Sąd wziął pod uwagę również i to, że powyższe opóźnienie nie znajduje w istocie usprawiedliwionych podstaw, albowiem za takie, w ocenie Sądu, nie mogły zostać uznane powody wskazane przez Organ odnoszące się do nieuprawnionego, odmiennego

od jednoznacznej woli Strony zakwalifikowania ww. skargi z 19 czerwca 2024 r. jako pozostającej poza zakresem informacji publicznej.

Powyższe, w ocenie Sądu, nie pozwala na oddalenie wniosku Strony, o co wnosił organ i uzasadnia wymierzenie grzywny. Sąd wskazuje bowiem, że o ile w rozpoznawanej sprawie, nie dojdzie do zaktualizowania funkcji dyscyplinującej wymierzonej grzywny to nadal – wbrew twierdzeniu Organu - aktualne pozostają jej funkcja represyjna i prewencyjna.

W rozpoznawanej sprawie wymierzenie organowi grzywny, służyć ma spełnieniu

jej funkcji represyjnej zaś grzywna za przekroczenie terminu wiąże się z funkcją represyjną niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu czy też złożeniem wniosku, doręczeniem mu wniosku o wymierzenie grzywny czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. Różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, zaś w drugim już nie. Dlatego sąd, który wymierza grzywnę, mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. przed posiedzeniem sądu czy też przed złożeniem przez stronę lub doręczeniem organowi wniosku o wymierzenie grzywny ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu. Sąd wskazuje bowiem, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę

i akt spraw z uchybieniem terminu nawet jeżeli przekazanie to nastąpiło przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Nie zachodzi zatem bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, wskazane przez Organ jako przyczyna uchybienia ww. terminowi, należało uznać, że grzywna w kwocie [...]zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi z aktami sprawy i odpowiedzią

na skargę w ww. terminie. Miarkując wysokość grzywny Sąd wziął bowiem pod uwagę powyższe okoliczności wskazane przez Organ w odpowiedzi na skargę.

Sąd pragnie podkreślić, że w rozpoznawanej sprawie, wymierzenie grzywny oprócz funkcji represyjnej, pełnić ma nade wszystko funkcję prewencyjną. Ukaranie organu przez Sąd służyć ma bowiem zapobieganiu analogicznym naruszeniom prawa w przyszłości.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia

na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

O kosztach, na które składa się wpis od wniosku w kwocie [...]zł Sąd orzekł

na podstawie art. 200 P.p.s.a., art. 205 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.