Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 468/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy: article: art.161 par.1 pkt.3 w zw. z art.197 par.2 w zw. z art.193, art.61 par.3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Muzeum S. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Muzeum S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., nr KOC/695/Oś/24 w przedmiocie stwierdzenia wymagalności opłaty za usunięcie drzewa postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 maja 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA w Warszawie"), po rozpoznaniu wniosku Muzeum S. w W. (dalej: "skarżący", "wnioskodawca"), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 20 lutego 2024 r., nr KOC/695/Oś/24 w przedmiocie stwierdzenia wymagalności opłaty za usunięcie drzewa.

Pismem z 22 maja 2024 r. wnioskodawca, reprezentowany przez adwokata, wywiódł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 14 maja 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 5 lipca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 784/24 WSA w Warszawie oddalił skargę skarżącego na decyzję SKO z 20 lutego 2024 r., nr KOC/695/Oś/24. Pismem z 23 sierpnia 2024 r. skarżąca wywiodła skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie zażaleniowe podlegało umorzeniu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: dnia 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21; CBOSA).

Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19, z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II GZ 499/23, z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt II GZ 477/24). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19).

Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.