Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 186/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1 i 2, art. 37
journal: Dz.U. 1998 nr 90 poz 575
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2009 r. sprawy ze skargi Centrum "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności kontrolne, oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 kwietnia 2008r. nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny– w konsekwencji przeprowadzonej w "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kontroli sanitarnej nakazał spółce tej:

– zapewnić właściwy sposób przechowywania brudnej bielizny - § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lutego 2004r. w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnych, jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej (Dz.U. Nr 31, poz.273),

– zapewnić właściwe warunki magazynowania i stosowania podchlorynu sodu - § 40 - § 49 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (Dz.U. Nr 21 z 1994r., poz. 73),

– doprowadzić do właściwego stanu sanitarno - technicznego ściany w pomieszczeniach Stacji Uzdatniania Wody - art.13 ustawy z dnia 6 września 2001r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz.U. Nr 126, poz.1384 z późno zm.),

w terminie do dnia 31 maja 2008r.

Od decyzji tej nie wniesiono odwołania.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 5 grudnia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) i rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 20, poz. 193), ustalił opłatę za wykonanie czynności kontrolnych w ww. spółce w wysokości 77 zł.

"B" Sp. z o.o. w S. odwołując się od tej decyzji podniosła, że organ naruszył szereg przepisów prawa materialnego, jak również przepisy postępowania administracyjnego. Spółka zakwestionowała zwłaszcza wyniki kontroli sanitarnej, twierdząc, że nie doszło do uchybienia wymogom wynikającym z obowiązujących przepisów. Zdaniem Spółki organ naruszył także zasady postępowania administracyjnego, gdyż nie zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu, uniemożliwiając jej zapoznanie się z dokonanymi ustaleniami przed wydaniem decyzji. Nie doręczono jej skutecznie żadnego wezwania, po którym mogłaby ustosunkować się do zebranego materiału w sprawie.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 21 stycznia 2009 r. [...], działając na podstawie art. 37 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy organ miał obowiązek naliczenia opłaty za badania oraz inne czynności wykonywane przez organy PIS, w przypadku stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych. Opłatę ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań sanitarnych. Organ II instancji stwierdził, iż podczas kontroli wykryto nieprawidłowości, które stanowiły podstawę do wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzji ustalającej opłatę w wysokości 77 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "D" Sp. z o.o. w S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W znacznej części powtórzyła argumentację przytoczoną już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, negując występowanie uchybień wymogom higieniczno – sanitarnym.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 36 ust. 1 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W myśl art. 36 ust. 2 ustawy za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

Ponadto, zgodnie z art. 37 ustawy w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.).

Zatem stwierdzenie naruszenia wymogów higienicznych i zdrowotnych w wyniku badań przeprowadzonych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej determinuje pobranie opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności kontrolne od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania tych wymagań.

Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 kwietnia 2008r. nr [...] nakazująca skarżącej spółce usunięcie naruszeń stanu sanitarno-higienicznego stała się ostateczną, gdyż skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia odwołania. Decyzja ta nie została także wyeliminowana z obrotu prawnego w drodze jakiegokolwiek postępowania nadzwyczajnego, a zatem zgodnie z art. 110 k.p.a. wiąże organy inspekcji sanitarnej w prowadzonych przez nie postępowaniach.

Skoro decyzja ta przesądza o występowaniu w obiekcie prowadzonym przez skarżącą spółkę uchybień wymogom higieniczno – sanitarnym, to organ inspekcji sanitarnej zobligowany był tym samym treścią art. 36 ust. 1 i 2 ustawy do pobrania od niej opłaty za przeprowadzone badania i inne czynności kontrolne.

Zarzuty merytoryczne – zmierzające do podważenia ustaleń organów inspekcji sanitarnej co do stwierdzonych uchybień nie mogły być zatem przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu, gdyż prowadziłoby to do zakwestionowania mocy wiążącej ostatecznej decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 kwietnia 2008r.

Stwierdzić należy ponadto, że wysokość opłaty ustalona została zgodnie z zasadami określonymi w przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 20, poz. 193).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.