Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 937/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. D. pełnomocnika z urzędu J. B. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić adwokatowi P. D. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem II instancji.


UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2012 r. zostało przyznane skarżącemu J. B. prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Na pełnomocnika dla ww. uczestnika postępowania Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adw. P. D..

Koszty zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji zostały przyznane na mocy wyroku z dnia 25 lutego 2014 r.

W skardze kasacyjnej złożonej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2014 r., a następnie w piśmie procesowym z dnia 1 kwietnia 2016 r. adw. P. D. złożył wniosek o przyznanie kosztów za zastępstwo prawne udzielone z urzędu w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym.

Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W sprawie stwierdzono, co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W przypadku adwokatów regulacje powyższe zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Z uwagi na powyższe do niniejszej sprawy należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wniosek pełnomocnika uczestnika postępowania o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co w oczywisty sposób narusza dyspozycję § 20 ww. rozporządzenia. Oświadczenie o jakim mowa wyżej jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia każdego wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 250 p.p.s.a. Brak oświadczenia pełnomocnika odpowiadającego wymogom zawartym w § 20 tego rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego także trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21.06.2006r. sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945).

Na marginesie należy wskazać, że dopiero na gruncie przepisów nowego rozporządzenia z 22 października 2015 r. – zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia – wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec ja na wstępie.