Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 880/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3a, ust. 3b, ust. 3c, ust. 3d
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 6
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr SKO.IV/424/1545/2023 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 20 marca 2023 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 marca 2023 r. znak [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. (dalej: "organ pierwszej instancji") na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 2, art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 141 z późn. zm.), odmówiono A. M. (dalej: "Strona", "Skarżąca") przyznania prawa do dodatku węglowego.

W uzasadnieniu organ podał, iż sprawa rozpoznawana jest ponownie. Decyzja organu z dnia 11 stycznia 2023 r. znak [...] odmawiająca przyznana prawa do dodatku węglowego, na skutek wniesionego odwołania, została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 20 lutego 2023 r. nr [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

W toku ponownie prowadzonego postępowania organ w dniu 28 lutego 2023 r. przeprowadził wywiad środowiskowy, podczas którego ustalono, że Strona wraz z rodziną zajmuje drugie piętro budynku oraz posiada własne źródło ogrzewania tj. kozę i piecokuchnię zasilaną węglem kamiennym. Ponadto ustalono, że nie zostały podjęte żadne działania formalne celem ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania. Z dokumentacji organu wynika także, że dodatek węglowy dla gospodarstwa domowego mającego ten sam adres zamieszkania został przyznany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Powyższe w ocenie organu uzasadniało odmowę przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia.

Decyzja została doręczona w dniu 22 marca 2023 r.

Strona w dniu 31 marca 2023 r. złożyła odwołanie od opisanej wyżej decyzji. Podała, że nie zostały podjęte kroki formalne do ustalenia odrębnego adresu, ponieważ "jest to za duży koszt" dla gospodarstwa domowego Strony. "Minimalne opłaty związane z podjęciem tych kroków z informacji od notariusza to 2000 zł i podobna kwota od architekta". Wskazała, iż kontaktowała się z urzędem w tej sprawie i uzyskała informacje, iż aby nadać numer lokalom konieczna jest czynność notarialna, poprzedzona wykonaniem przez architekta planu mieszkania. Z informacji urzędu wynikało, iż "nie ma gwarancji, że zostanie nadany odrębny adres".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr SKO.IV/424/1545/2023, na podstawie art. 17, art. 18 i art. 21 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r., poz. 570), art. 2 ustawy o dodatku węglowym oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczas przeprowadzone w sprawie czynności, przywołał podstawę normatywną rozstrzygnięcia, a następnie wskazał na możliwość przyznania dodatków węglowych dla kilku gospodarstw domowych, jeżeli do 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania, co jest warunkowane podjęciem określonych działań po stronie wnioskodawcy. Zdaniem organu odwoławczego możliwość przyznania dodatku węglowego powinna być rozpatrywana w sytuacji, jeżeli podjęte zostały kroki formalne prowadzące do nadania odrębnego adresu miejsca zamieszkania i przedstawiono np. zaświadczenie o samodzielności lokalu lub kopię złożonego wniosku o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, czy też kopię wniosku o nadanie numeru porządkowego.

W postępowaniu potwierdzono natomiast, że Skarżąca nie podjęła żadnych kroków formalnych w sprawie ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla prowadzonego gospodarstwa domowego. Skoro Skarżąca wprost oświadczyła, że nie podjęła ani też nie zamierza podjąć żadnych kroków w celu ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania, gdyż nie chce ponosić związanych z tym kosztów, to - w ocenie Kolegium - nie można stwierdzić, że w sprawie zostały spełnione warunki do przyznania dodatku węglowego. Ponadto zauważył, iż dla tego samego adresu został już pozytywnie rozpatrzony inny wniosek.

Decyzja została doręczona w dniu 2 maja 2023 r.

Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca wnosząc w dniu 18 maja 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wyrażając niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Oświadczyła, iż zamieszkuje w odrębnym lokalu w rozumieniu art. 2 ust. 3c-3d ustawy o dodatku węglowym. Podjęła kroki w kwestii ustalenia odrębnego adresu, uzyskując informacje na temat wysokości kosztów związanych z dokonaniem pomiarów i inwentaryzacji domu a także kosztów notarialnych i wpisów do ksiąg wieczystych. Podała również: "w starostwie przekazano, że nie ma możliwości nadania odrębnego adresu dla budynku, który już posiada nadany numer i wniosek może zostać rozpatrzony negatywnie". Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wskazana kontrola nie oznacza jednak przejęcia przez sąd sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.

Przeprowadzona w sprawie kontrola sądowoadministracyjna doprowadziła do stwierdzenia naruszenia prawa uzasadniającego zastosowanie kompetencji kasatoryjnych.

Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 21 kwietnia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji – Prezydenta Miasta B. z dnia 20 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego.

Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 tej ustawy dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Przez gospodarstwo domowe rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe), (art. 2 ust. 2), natomiast przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3).

Ustawodawca mocą art. 50 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1967, obowiązującego od 20 września 2022 r.) w ustawie o dodatku węglowym wprowadził w art. 2 regulację odnoszącą się do sytuacji zamieszkiwania pod jednym adresem więcej niż jednego gospodarstwa domowego. Zgodnie z brzmieniem dodanego ust. 3a i 3b - w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem (ust. 3a), w przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania (ust. 3b).

Kolejną nowelizacją, obowiązującą od 3 listopada 2022 r., na podstawie art. 26 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2236) rozszerzono ww. regulację o kolejne zapisy. Mianowicie w myśl art. 2 ust. 3c w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła. W tym przypadku gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową (art. 2 ust. 3d zd. 1 i 2).

Stosownie natomiast do treści art. 2 ust. 9 ustawy o dodatku węglowym wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. Wnioski o wypłatę dodatku węglowego złożone po dniu 30 listopada 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania (ust. 10). Skarżąca złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego w dniu 25 sierpnia 2022 r. (karta nr 3 akt administracyjnych).

Odnotowania również wymaga, iż kolejne nowelizacje ustawy o dodatku węglowym jasno wskazują, że ich ratio legis sprowadza się do objęcia wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, poprzez odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 210/23). Cel tych przepisów polega niewątpliwie na zapewnieniu jak najszerszego dostępu do przedmiotowego świadczenia gospodarstwom domowym, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe.

Z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy wynika, że deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw została złożona przez właściciela budynku E. O. ze wskazaniem, iż deklaracja dotyczy wszystkich lokali mieszkalnych w budynku, z wyszczególnieniem zainstalowanych oraz eksploatowanych w budynku źródeł ciepła: kominek /koza /ogrzewacz powietrza na paliwo stałe (liczba: 2, funkcja c.o.), piec kaflowy na paliwo stałe (liczba: 2, funkcja c.o.), trzon kuchenny /piecokuchnia /kuchnia węglowa (liczba: 2, funkcja c.o.), ogrzewanie elektryczne /bojler elektryczny (liczba: 2, funkcja c.w.u.) (karta nr 23 akt administracyjnych). W treści wnioski o wypłatę dodatku węglowego wskazano jako główne źródło ogrzewania: kozę oraz kuchnię węglową. Z przeprowadzonego w dniu 28 lutego 2023 r. wywiadu środowiskowego wynika, że Strona zajmuje wraz z rodziną drugie piętro budynku, "posiada własne źródło ogrzewania", matka E. O. zajmuje pierwsze piętro i "posiada odrębne źródło ogrzewania". Na pytanie organu: "czy zostały podjęte działania formalne celem ustalenia odrębności lokali?" Strona oświadczyła: "nie podejmowaliśmy żadnych działań celem ustalenia odrębności lokali" (karta nr 18 akt administracyjnych).

W sprawie nie było sporne, że Skarżąca złożyła w terminie wniosek o przyznanie dodatku węglowego, budynek został zgłoszony do CEEB, głównym źródłem ogrzewania, które nie jest współdzielone z innym lokalem mieszkalnym, jest koza oraz piecokuchnia, natomiast stosowanym rodzajem paliwa jest węgiel kamienny (wywiad z dnia 12 grudnia 2022 r. oraz z dnia 28 lutego 2023 r., karta nr 10 i 18 akt administracyjnych).

W związku z powyższym na organie spoczywał obowiązek ustalenia, czy w sprawie zaistniały okoliczności będące warunkiem zastosowania wyjątku od zasady określonej w art. 2 ust. 3b analizowanej ustawy. Mowa tutaj o ustaleniach zarówno w zakresie ilości gospodarstw domowych zamieszkujących pod danym adresem, jak również braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych. Ustalenia dotyczące kwestii, czy w sprawie można mówić o kilku gospodarstwach domowych zamieszkałych pod jednym adresem w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym, nie były kwestionowane (str. 3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji).

W odniesieniu natomiast do przesłanki braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych, Sąd zważył, iż ustawodawca nie wprowadził wymogu, aby wskazana okoliczność "braku możliwości ustalenia odrębnego adresu" mogła być ustalona wyłącznie na skutek podjęcia formalnych kroków prowadzących do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, złożenia wniosku o nadanie numeru porządkowego bądź też wymagane było potwierdzenia wskazanej okoliczności konkretnym dowodem.

Wprowadzona regulacja nie wymaga wszczęcia procedury o wydzielenie odrębnego lokalu. Uwzględniając dokumentację niezbędną dla zainicjowania tego rodzaju postępowania, poważne wątpliwości budziłoby dokonanie powyższego w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. w sytuacji, gdy wspomniana nowelizacja weszła w życie w dniu 3 listopada 2022 r. (zob. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z dnia 31 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 474/23, z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. II SA/Gl 391/23).

Zwraca uwagę stanowisko sądów administracyjnych, w ramach którego podkreśla się, iż przepisy ustawy o dodatku węglowym nie wprowadzają "obowiązku podjęcia przez stronę sformalizowanych działań" mających na celu ustalenie odrębnego adresu, a wykazanie, iż przesłanka została spełniona może nastąpić poprzez złożenia oświadczenia, że do 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla lokalu zajmowanego przez gospodarstwo domowe strony (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z dnia 11 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 355/23, z dnia 8 maja 2023 r. sygn. II SAB/Gl 24/23, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2023 r. sygn. I SA/Łd 299/23), a następnie dokonanie oceny oświadczenia w kontekście zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w zw. z art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym.

Powyższe pozostaje istotne w związku z powołanym przez organ oświadczeniem złożonym przez Skarżącą w dniu 28 lutego 2023 r. ("nie podejmowaliśmy żadnych działań celem ustalenia odrębności lokali", karta nr 18 akt administracyjnych), które to oświadczenie nie jest równoznaczne z oświadczeniem, iż do 30 listopada 2022 r. "nie było możliwe" ustalenie odrębnego adresu. O uprawnieniu do złożenia takiego oświadczenia, stosownie do treści art. 9 k.p.a. Strona winna zostać poinformowana.

Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, prezentując pogląd, iż ustawodawca nie uzależnia udzielania wsparcia od złożenia wniosku o nadanie dodatkowego numeru porządkowego, a brak złożenia tego wniosku pozostaje bez wpływu na prawo do uzyskania dodatku węglowego, - organy z urzędu posiadają wiedzę czy dla danej nieruchomości jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw. Tym samym nie ma potrzeby, aby strona składała wniosek o nadanie nowego numeru porządkowego, wystarczy samo oświadczenie strony albo zaświadczenie z urzędu (wyrok z dnia 23 maja 2023 r. sygn. I SA/Łd 299/23, złożenie oświadczenia w tym przedmiocie przez stronę dopuścił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 11 maja 2023 r. sygn. III SA/Gd 69/23). W tym kontekście, analizy wymagałby również § 2 pkt 8-10 oraz § 6 ust. 5 i 8 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r. 1368).

Odmienne stanowisko organów doprowadziło do usankcjonowania nałożenia na Skarżącą obowiązku, który nie wynika z ustawy. Pozbawione podstaw prawnych pozostaje zatem uzależnienie przyznania Skarżącej wsparcia w postaci dodatku węglowego od przesłanki, która nie została wyartykułowana przez ustawodawcę. Na tym tle słusznie tut. Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 lipca 2023 r. sygn. II SA/Gl 633/23 dopatrzył się naruszenia wynikającej z art. 7 Konstytucji RP zasady praworządności, powtórzonej w art. 6 k.p.a. jako jednej z fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego.

Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną Sąd doszedł do przekonania, iż wobec naruszenia przez organy orzekające w sprawie jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego zawartej w art. 6 k.p.a., doszło do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego - art. 2 ust. 3c i 3d ustawy o dodatku węglowym, zatem konieczne stało się zastosowanie kompetencji kasatoryjnych.

Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni wskazania wynikające wprost z niniejszego uzasadnienia, a rozpoznając wniosek Skarżącej o przyznanie dodatku węglowego uwzględni dokonaną przez Sąd wykładnię art. 2 ust. 3c i 3d ustawy o dodatku węglowym, zważając by nie naruszono przepisów procedury administracyjnej.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. ją decyzję poprzedzającą.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.