Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 619/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 4951/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r., w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.

Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą strona wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w zakreślonym terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony w dniu 8 marca 2024 r.

Sąd stwierdził, że ostatnim dniem na dokonanie wpisu był 15 marca 2024 r. stwierdził również, że do dnia 6 czerwca 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Sąd stwierdził, że pomimo wezwania opłata nie została uiszczona, wobec czego odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

D. S. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji, zarzucając mu naruszenie prawa procesowego tj. art. 58 § 1 pkt 3) w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo braku dokonania wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, co doprowadziło do nieprawidłowego i przedwczesnego odrzucenia skargi.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że ustalenia poczynione przez Sąd I instancji, które stały się podstawą jego postanowienia o odrzuceniu wniesionej przez stronę skargi, były prawidłowe. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2004 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi (k: 12 akt sprawy). Jak wynika z treści zwrotnego poświadczenia odbioru skierowanej przez Sąd I instancji do skarżącego korespondencji, w dniu 8 marca 2024 r. skutecznie doręczono mu wezwania do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi, w tym wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego tej skargi. Z akt wynika, że w odpowiedzi skarżący uzupełnił część z braków wniesionej skargi – wskazał swój numer PESEL i przedłożył kompletną i podpisaną skargę wraz z jej czterema odpisami. Jak natomiast wynika z treści notatki z dnia 6 maja 2024 r. uzupełnionej w dniu 11 czerwca 2024 r., do dnia 6 czerwca 2024 r. w Rejestrze Opłat Sądowych WSA w Warszawie nie zidentyfikowano wpłaty należnego wpisu w tej sprawie (k: 23 akt sprawy). Skuteczny termin do uzupełnienia braku fiskalnego upływał z dniem 15 marca 2024 r. i upłynął on bezskutecznie, co wynika z powołanych niewadliwych ustaleń.

W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji niewadliwie odrzucił skargę strony z powodu wystąpienia obligatoryjnej przesłanki jej odrzucenia polegającej na zaistnieniu okoliczności opisanej w powołanym art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. nieuiszczeniu wpisu od skargi pomimo wezwania do dokonania tej czynności.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia, w ramach której skarżący podnosi, że wraz z innymi wezwaniami do uzupełnienia braków formalnych skargi nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skarg, wobec czego termin do uzupełnienia tego braku nie rozpoczął swojego biegu, zaś odrzucenie skargi było przedwczesne, stwierdzić należy, że poza samym gołosłownym stwierdzeniem skarżący nie wskazał na jakiekolwiek okoliczności mogące uprawdopodobnić, że faktycznie w skierowanej do niego korespondencji Sądu I instancji brak było spornego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący nie przedstawił również żadnych dowodów lub dokumentów mogących poświadczyć zaistnienie takiego stanu rzeczy lub popierających podniesioną w motywach zażalenia argumentację.

Mając powyższe na uwadze, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził wadliwości postanowienia Sądu I instancji, postanowił o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.