Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 156/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, art. 230 § 1 i 2 , art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2, art. 240,
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 8310/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 5 października 2022 r. nr EA-b-1506/1218/22 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 5 października 2022 r., nr EA-b-1506/1218/22, w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celu łowieckiego.

M. C. (dalej: skarżący) został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu 24 stycznia 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę podał, że zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Zgodnie z aktami sprawy odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu 24 stycznia 2023 r., pomimo upływu 7 dniowego terminu skarżący wpisu nie uiścił. Tym samym skarga skarżącego podlegała odrzuceniu.

M. C. złożył zażalenie na to postanowienie Sądu podnosząc, że wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie otrzymał. Dalej skarżący wskazał, że "wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Informuję, że dniu w którym decyzja Komendanta Wojewódzkiego została doręczona pod adres, w którym mieszkam przebywałem na leczeniu w szpitalu. O fakcie otrzymania decyzji dowiedziałem się od małżonki w dniu 20.07.br. Taki też dzień przyjąłem za dzień doręczenia decyzji. W szpitalu przebywałem ze względu na stwierdzone zwyrodnienie części kręgosłupa i ogromne bóle jakie z niego wynikają. Przez ten okres pozostawałem pod wpływem środków przeciwbólowych o charakterze narkotycznym (w celu uśmierzenia bólu) - opiaty i leki o charakterze morfinowym. Toteż moje zdolności do logicznego myślenia i normalnego funkcjonowania były znacznie ograniczone. W związku z powyższym wnoszę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i rozpatrzenie go w normalnym trybie. Podnoszę iż niedopełnienie przeze mnie terminu wynikło nie z zamyślonego niedbalstwa, a zdarzenia losowego jakim była choroba. O takiej przyczynie pisze sam organ, który w swoim uzasadnieniu stwierdza: "Taką przeszkodą, w myśl utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych jest, np. nagła choroba...., które uniemożliwiają wykonanie czynności osobiście przez stronę lub na jej zlecenie..."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego należało je oddalić.

Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie występował o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., sygn. akt SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m. in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i nast.).

Na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu) przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wnosząc skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji skarżący nie uiścił jednocześnie wymaganego prawem wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że odpis wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego został mu doręczony 24 stycznia 2023 r. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie i okoliczność ta nie jest przez niego kwestionowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę trafnie wskazał, że mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uczynił zadość wezwaniu do uiszczenia wpisu. Prawidłowo zatem odrzucił skargę. Skoro bowiem skarga skarżącego dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu z uwagi na brak uiszczenia wymaganej opłaty, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie oraz pouczenia o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, które zostało skarżącemu prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi w zakreślonym terminie, sąd pierwszej instancji zobligowany był dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi.

Oceny tej – zdaniem NSA – nie podważają zarzuty zażalenia. Odnosząc się do argumentacji skarżącego sformułowanej w zażaleniu, dotyczącej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Głównego Policji oraz wskazywanych przez skarżącego okoliczności uchybienia temu terminowi, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że przedstawiona argumentacja oraz okoliczności faktyczne na obecnym etapie postępowania nie mogły być rozpoznawane. Obecnie przedmiotem analizy jest jedynie okoliczność nieuiszczenia wpisu od skargi, w której to skardze skarżący mógł przedstawić argumentację dotyczącą uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Głównego Policji. Nieuiszczenie wpisu od skargi jest niesporne, z przytoczonej zaś powyżej regulacji prawnej wynika, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie jest zgodne z prawem i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.