Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 475/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 475/10 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia okresów pracy i wysługi lat - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 475/10

U Z A S A D N I E N I E

Skarżący J. M. został zawiadomiony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie o rozprawie wyznaczonej na dzień 17 listopada 2010 r., w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia okresów pracy i wysługi lat (zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia k. 36 akt sądowych). Mimo prawidłowego zawiadomienia skarżący nie stawił się na rozprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 475/10 oddalił skargę J. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia okresów pracy i wysługi lat. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 17 grudnia 2010 r.

W dniu 28 grudnia 2010 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym [...]) skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w.w. wyroku, jednocześnie złożył wniosek o doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę, że otrzymywał już wyroki Sądu uwzględniające jego skargi, na adres domowy, w okresie miesiąca od daty rozstrzygnięcia. Podniósł, że "popadł niejako w rutynę" i zaprzestał czytać pouczeń zawartych w zawiadomieniach o rozprawie, a także nie utrzymywał kontaktów telefonicznych z Wydziałem Informacji Sądowej WSA w Rzeszowie. Wskazał, że nie mógł stawić się na rozprawę wyznaczoną w tej sprawie na dzień 17 listopada 2010 r. Podniósł, że analogicznie jak we wcześniejszych sprawach czekał na doręczenie korzystnego dla niego wyroku w tej sprawie. Ponieważ nie otrzymał takiego rozstrzygnięcia zadzwonił w dniu 27 grudnia 2010 r. do Sądu i dowiedział się o wydanym w niniejszej sprawie wyroku oddalającym skargę. Podał, że zaniechanie złożenia w terminie wniosku nie było zamierzone i było "fatalnym skutkiem zbiegu okoliczności".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie w ogóle nie istniała przeszkoda w terminowym złożeniu wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem - skarżący przy tym nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.

Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony

w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku

w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009 Lex Polonica nr 2016205).

Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał, że poprzednio, Sąd doręczał mu z urzędu uzasadnienia wyroków uwzględniających jego skargi. W związku z tym w przedmiotowej sprawie nie składał wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i również czekał na doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

W ocenie Sądu fakt, że skarżącemu doręczano wyroki z uzasadnieniami, wówczas gdy skargi były uwzględniane w innych sprawach, nie może świadczyć o braku winy - jako koniecznej przesłanki przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w niniejszej sprawie. Wręcz przeciwnie - wyjaśnienia skarżącego świadczą o jego winie i nie mogą stanowić o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona należycie dbająca o swoje interesy w sytuacji, gdy nie mogła stawić się na rozprawie, powinna podjąć działania mające na celu ustalenie jakie było rozstrzygnięcie.

Zwrócić należy uwagę, że wraz z doręczeniem zawiadomienia o rozprawie skarżący został pouczony o treści przepisu art. 141 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W ocenie Sądu skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie z własnej winy. Jak zostało to powyżej wskazane - skarżący przyznał, że "popadł niejako w rutynę", gdyż zaprzestał czytania pouczeń zawartych w zawiadomieniach o rozprawie oraz kontaktów telefonicznych z Wydziałem Informacji Sądowej WSA w Rzeszowie, co jednocześnie wskazuje na niedbalstwo.

Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.