Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 7/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie WSA Katarzyna Stuła-Marcela, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 28 listopada 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 ŁD.JJ.ZZ 14968052 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 ŁD.JJ.ZZ 14968052 Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. (dalej: wierzyciel) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000), dalej "k.p.a.", w związku z art. 18, art. 34 § 3 i art. 17 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.), dalej "u.p.e.a.", oraz w związku z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1689), dalej "u.o.a.", po rozpatrzeniu zażalenia M. J. (dalej: zobowiązana, strona, skarżąca) utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 8 września 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 WR.KK3.P 14968052.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej w związku z brakiem realizacji należności z tytułu zaległych opłat abonamentowych przez skarżącą przekazał do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. tytuł wykonawczy z dnia 22 czerwca 2022 r., obejmujący zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentowych za okres od stycznia 2017 r. do kwietnia 2021 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wszczął egzekucję poprzez dokonanie w dniu 28 czerwca 2022 r. zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz zobowiązanej oraz zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Pismem z dnia 25 lipca 2022 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. przekazał wierzycielowi pismo strony z dnia 11 lipca 2022 r., stanowiące zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, w celu wyrażenia przez wierzyciela stanowiska w przedmiotowym zakresie.

Poczta Polska S.A., z uwagi na wydaną decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2022 r., umarzającą zaległości w płatności opłat abonamentowych i odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu za okres od stycznia 2017 r. do maja 2021 r., w myśl art. 59 § 1 pkt 6 u.p.e.a. wniosła do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Stanowisko wierzyciela na wniesione przez zobowiązaną zarzuty zostało zawarte w postanowieniu Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia 8 września 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 WR.KK3.P 14968052, w którym postanowił oddalić zarzut nieistnienia obowiązku. W załączeniu do niniejszego postanowienia wierzyciel przekazał jako dowód w sprawie duplikat "Zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z 10 września 2008 r.

Pismem z 15 września 2022 r. skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie, w którym zarzuciła wierzycielowi błędne ustalenia faktyczne w zakresie stwierdzenia, iż istniał obowiązek zapłaty abonamentu. W uzasadnienia strona powołała się na okoliczność, iż 17 sierpnia 2022 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w Warszawie umorzyła zaległości w płatności opłat abonamentowych i odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu za okres od stycznia 2017 r. do maja 2021 r. Skarżąca podkreśliła, że skoro zaległości zostały umorzone, to obowiązek nie istnieje. Ponadto zaznaczyła, iż dokonała wszelkich formalności związanych ze zwolnieniem od opłat abonamentowych już w 2017 r.

Postanowieniem z dnia 19 października 2022 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z majątku skarżącej.

Stanowisko wierzyciela w sprawie wniesionego zażalenia, zostało zawarte w postanowieniu Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z dnia 28 listopada 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 ŁD.JJ.ZZ 14968052, w którym postanowił utrzymać w mocy postanowienie z dnia 8 września 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 WR.KK3.P 14968052.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wierzyciel wskazał na wstępie, że obowiązki związane z rejestracją odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych i opłatami abonamentowymi mają swoje źródło w przepisach ustawy o opłatach abonamentowych. Ustawa poprzedzająca ww. ustawę to ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, która weszła w życie z dniem 1 marca 1993 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1722). Obowiązek wnoszenia opłat abonamentowych rozpoczyna się od następnego miesiąca po dokonaniu rejestracji odbiorników i trwa do dnia poprzedzającego dzień ich wyrejestrowania lub do miesiąca, w którym zgłoszono w placówce operatora wyznaczonego uprawnienia do zwolnienia od opłat abonamentowych bądź uzyskano zwolnienie z mocy prawa przysługujące z tytułu ukończenia 75 roku życia na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1324).

Odnosząc się do wniesionego zażalenia wierzyciel wskazał, że w postanowieniu z dnia 8 września 2022 r. właściwie zajął stanowisko w zakresie zgłoszonego zarzutu nieistnienia obowiązku. Potwierdzono w nim bowiem dokonanie przez zobowiązaną rejestracji używanych odbiorników oraz okazano duplikat "Zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z dnia 27 sierpnia 2008 r. stanowiący o nadaniu stronie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U. Nr 187 poz. 1342), indywidualnego numeru identyfikacyjnego abonenta (14968052).

W zakresie informacji o posiadanych przez skarżącą uprawnieniach do uzyskania zwolnienia od opłat abonamentowych wierzyciel wskazał, że ustawa o opłatach abonamentowych przewiduje, iż między innymi osoby, które ukończyły 60 lat oraz posiadają prawo do emerytury, której wysokość nie przekracza miesięcznie kwoty 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym, ogłaszanego przez Prezesa GUS, czy też osoby posiadające status osoby bezrobotnej, mogą skorzystać z uprawnień do zwolnienia od opłat abonamentowych.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.o.a. zwolnienie z opłat w ww. przypadkach przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 896 ze zm.) oświadczenie o spełnianiu warunków do korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające uprawnienie do tych zwolnień.

W postanowieniu z dnia 8 września 2022 r. podkreślono, iż zaistnienie u osoby uprawnionej ustawowych przesłanek do zwolnienia od opłat abonamentowych nie powoduje zmiany stanu prawnego, do czasu, kiedy uprawnienia te nie zostaną zgłoszone przez abonenta w placówce pocztowej, na podstawie dokumentu uprawniającego do zwolnienia. Wywiązanie się z ustawowego obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych, wnoszenia opłat abonamentowych oraz zgłaszania w placówce pocztowej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, która ma wpływ na uzyskanie zwolnienia, należy do obowiązków abonenta. Na potwierdzenie powyższego stanowiska wierzyciel powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1297/15.

Wierzyciel wskazał, iż samo nabycie przez stronę uprawnień do uzyskania zwolnienia od opłat abonamentowych, które nie zostało zgłoszone we właściwym czasie w placówce pocztowej, nie powoduje nieistnienia obowiązku. Warunkiem do uzyskania zwolnienia od opłat abonamentowych jest dopełnienie właściwych formalności w placówce pocztowej poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających uprawnienia do korzystania ze zwolnienia od opłat abonamentowych.

Niedopełnienie formalności we właściwym czasie powoduje, że abonent posiada status formalno-prawny, który obliguje do uiszczania opłat. Formalności związane z uzyskaniem zwolnienia od opłat abonamentowych dopełnione zostały dopiero w dniu 31 maja 2021 r. w Urzędzie Pocztowym B. [...]. Tym samym zwolnienie od opłat abonamentowych z tytułu ukończenia 60 lat i posiadanego prawa do emerytury, której wysokość nie przekracza miesięcznie kwoty 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym, ogłaszanego przez Prezesa GUS, obowiązuje skarżącą od 1 czerwca 2021 r. (zgodnie z art. 4 ust. 3 u.o.a.).

Następnie wierzyciel zauważył, iż w prowadzonym postępowaniu zobowiązana twierdzi, że formalności związanych z uzyskaniem zwolnienia od opłat abonamentowych dopełniła w 2017 r., jednakże nie okazała dokumentu potwierdzającego dokonanie tejże czynności. Nieistnienie egzekwowanego obowiązku musi być następstwem zdarzenia prawnego, z którym stosowne regulacje wiążą skutek w postaci zniesienia obowiązku uiszczania abonamentu. W szczególności może to wynikać z wyrejestrowania odbiorników, bądź uzyskania zwolnienia od opłat abonamentowych. Poczta Polska S.A. nie dysponuje dokumentem, który stanowiłby o dopełnieniu przez stronę formalności związanych z uzyskaniem zwolnienia w 2017 r.

Wierzyciel, mając na uwadze fakt skierowania przez zobowiązaną do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniosku o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych, wskazał, iż przesłanie takiego wniosku nie stanowi o nieistnieniu obowiązku i nie jest podstawą umorzenia zaległości. Ponadto okazana przez skarżącą decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nie jest podstawą do uznania zarzutu nieistnienia obowiązku. Tytuł wykonawczy o numerze 64492E1-52/KA/2022 wystawiony został 22 czerwca 2022 r., natomiast ww. decyzja wydana została w dniu 17 sierpnia 2022 r.

Dalej wierzyciel zauważył, że po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia 13 czerwca 2017 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji w dniu 17 sierpnia 2022 r. wydała decyzję, którą umorzyła postępowanie administracyjne w części dotyczącej zaległości za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. (z uwagi na przedawnienie zadłużenia za wcześniejszy okres) oraz umorzyła zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę w jej uiszczaniu.

Z uwagi na powyższe w dniu 5 września 2022 r. wierzyciel skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. pismo informujące o umorzeniu przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji zaległości w opłatach abonamentowych za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. (okres od stycznia 2017 r. do kwietnia 2021 r. ujęty w tytule wykonawczym z dnia 22 czerwca 2022 r., numer 64492E1-52/KA/2022), który to organ postanowieniem z dnia 19 października 2022 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne.

W skardze na powyższe postanowienie wierzyciela, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca wskazała na dokonanie niezbędnych formalności zwolnienia od opłat abonamentowych. Jednocześnie strona poinformowała, że zgodnie z wcześniejszymi prośbami o zwolnienie od opłat abonamentowych oraz wskazaniem Poczty Polskiej S.A. skierowała wniosek do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W ocenie skarżącej na podstawie wydanej decyzji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, umarzającej zaległości w płatności opłat abonamentowych i odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu za okres od stycznia 2017 r. do maja 2021 r., została ona zwolniona od opłat abonamentowych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kontroli Sądu – na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", podlegało postanowienie z dnia 28 listopada 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 ŁD.JJ.ZZ 14968052, którym Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 8 września 2022 r. nr COF.OUR.6375.17415.2022 WR.KK3.P 14968052 dotyczące zarzutów skarżącej na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 22 czerwca 2022 r. nr 64492E1-52/KA/2022, obejmującego zobowiązanie z tytułu zaległych opłat abonamentowych za okres od stycznia 2017 r. do kwietnia 2021 r.

Kontrolę tą rozpocząć należy od stwierdzenia, że zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej stanowią podstawowy środek służący ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. wnosi się je do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują z kolei przepisy art. 34 u.p.e.a.

Co warte podkreślenia, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest ograniczony zarzutami podniesionymi w skardze, lecz zawsze pozostaje związany granicami sprawy rozpoznawanej przez organ. W przypadku zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny wyznaczają wskazane przez stronę zobowiązaną zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Sąd nie może objąć kontrolą innej sprawy niż ta, która była przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu egzekucyjnym (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2615/10, wszystkie przywoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Poprzez wniesienie zarzutu zobowiązany kwestionuje możliwość prowadzenia egzekucji, podważając prawidłowość tytułu wykonawczego, w stosunku do którego obowiązuje generalne domniemanie istnienia obowiązku oraz spełnienia wszystkich przesłanek dopuszczalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego (por.: P. M. Przybysz, Komentarz do art. 33 u.p.e.a., [w:] P. M. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. IX, WKP 2021).

Jak stanowi art. 33 § 2 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może być m.in. nieistnienie obowiązku (pkt 1).

Odnosząc się do zarzutu nieistnienia obowiązku wskazać należy na wstępie, że w niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że skarżąca zarejestrowała odbiorniki RTV i opłacała abonament do sierpnia 2010 r. Skarżącej, jako posiadaczowi imiennej książeczki radiofonicznej [...] przyporządkowany został indywidualny numer identyfikacyjny [...]. Dowód w postaci duplikatu "Zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych/telewizyjnych" z 10 września 2008 r., został przekazany zobowiązanej w trakcie prowadzonego postępowania.

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ust. 1 i ust. 2 u.o.a., w celu umożliwienia realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Opłaty te stanowią dochód publiczny. Domniemywa się przy tym, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. W świetle ww. uregulowań prawnych, zdolność do natychmiastowego odbioru programu przez odbiornik jest równoznaczna ze stwierdzeniem, że odbiornik jest używany, a to z kolei prowadzi do wniosku, że posiadacz jest obowiązany do wniesienia opłaty abonamentowej za jego używanie.

Obowiązki związane z rejestracją odbiorników rtv i uiszczaniem opłat za ich używanie mają swoje źródło w przepisach aktualnie obowiązującej ustawie o opłatach abonamentowych., a także obowiązującej wcześniej ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, która weszła w życie z dniem 1 marca 1993 r.

Obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej rozpoczyna się od następnego miesiąca po dokonaniu rejestracji odbiorników i trwa do dnia poprzedzającego dzień ich wyrejestrowania lub do miesiąca, w którym zgłoszono w placówce operatora wyznaczonego uprawnienia do zwolnienia od opłat abonamentowych bądź uzyskano zwolnienie z mocy prawa przysługujące z tytułu ukończenia 75 roku życia na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o opłatach abonamentowych. Art. 4 ust. 1 u.o.a. stanowi, że abonenci, którzy ukończyli 60 lat oraz posiadają prawo do emerytury, której wysokość nie przekracza miesięcznie kwoty 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym, ogłaszanego przez Prezesa GUS mogą skorzystać z uprawnień do zwolnienia od opłat abonamentowych.

Istotą niniejszego sporu jest twierdzenie skarżącej o posiadanych uprawnieniach do zwolnienia od opłat abonamentowych. Jednakże na żadnym etapie postępowania skarżąca nie okazała dowodu potwierdzającego dopełnienie w okresie objętym postępowaniem egzekucyjnym, wymaganych przepisami formalności zwolnienia od opłat abonamentowych. Nie ulega wątpliwości, iż skarżąca spełnia te kryteria, jednakże wymaganych przepisami formalności dopełniła dopiero w dniu 31 maja 2021 r. Tymczasem, jak stanowi art. 4 ust. 3 u.o.a., zwolnienia przysługują od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce pocztowej oświadczenia o spełnianiu warunków do korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające uprawnienie do tych zwolnień. Oznacza to, iż wierzyciel zasadnie przyjął, że do miesiąca maja 2021 r. skarżąca posiadała status formalno-prawny abonenta zobligowanego do wnoszenia opłat abonamentowych.

Tutejszy Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1297/15, w którym stwierdzono, że sam fakt nabycia uprawnienia do zwolnienia, nie jest wystarczającą podstawą do zaprzestania wnoszenia opłat za używanie odbiorników rtv. Przepis art. 4 ust. 3 u.o.a. stanowi bowiem, ze zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce operatora wyznaczonego, oświadczenie o spełnianiu warunków do korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające uprawnienia do tych zwolnień. Nie może być zatem wątpliwości, że dla skorzystania ze zwolnienia, konieczne jest przedłożenie w placówce operatora wyznaczonego (Poczty Polskiej S.A.) oświadczenia, o spełnianiu warunków do korzystania ze zwolnienia oraz dokumentów potwierdzających stosowne uprawnienie. Organ w tym wypadku nie działa z urzędu, to na skarżącej spoczywał obowiązek złożenia oświadczenia o spełnianiu warunków do korzystania ze zwolnienia i przedstawienia dokumentów potwierdzających uprawnienie do tych zwolnień.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że oddalenie zarzutu nieistnienia obowiązku było zasadne.

Na powyższą ocenę nie ma wpływu decyzja Krajowej Rada Radiofonii i Telewizji z dnia 17 sierpnia 2022 r., na mocy której umorzono postępowanie administracyjne w części dotyczącej zaległości za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. (z uwagi na przedawnienie zadłużenia za wcześniejszy okres) oraz umorzono zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę w jej uiszczaniu. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło przed dniem wydania tej decyzji, a więc było zasadne, gdyż wówczas dochodzony obowiązek istniał.

Należy zauważyć, że z uwagi na wydaną decyzję wierzyciel skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. pismo informujące o umorzeniu przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji zaległości w opłatach abonamentowych za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2021 r. (okres od stycznia 2017 r. do kwietnia 2021 r. ujęty w tytule wykonawczym z dnia 22 czerwca 2022 r. nr 64492E1-52/KA/2022), który postanowieniem z dnia 19 października 2022 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne.

Podkreślenia wymaga, iż Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji osobistej, zdrowotnej i materialnej skarżącej, do której należy odnieść się ze zrozumieniem. Co więcej sytuacja ta skutkowała wydaniem korzystnej dla skarżącej decyzji, której konsekwencją było umorzenie postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, iż postępowanie to nie będzie się toczyć, a skarżąca nie będzie zobowiązana do uiszczenia zobowiązań z tytułu zaległych opłat abonamentowych za okres od stycznia 2017 r. do maja 2021 r., objętych tytułem wykonawczym z dnia 22 czerwca 2022 r. nr 64492E1-52/KA/2022, na podstawie którego prowadzone było postępowanie egzekucyjne. Ponadto od czerwca 2021 r. strona uzyskała status formalno-prawny abonenta zwolnionego od opłat abonamentowych, a tym samym nie posiada zaległości z tego tytułu.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.