Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2794/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka, Protokolant ref. staż. Oliwia Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2024 r. sprawy ze skargi A. K.. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 16 października 2023 r. znak 790/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 16 października 2023 r. Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków inwentarskich o obsadzie 30 000 szt. każdy, czterech silosów paszowych o poj. 16Mg każdy, dwóch zbiorników na gaz płynny o maks, pojemności 7 m3 każdy, zbiornika bezodpływowego na ścieki socjalno-bytowe o poj. do 10 m3, zbiornika bezodpływowego na ścieki z mycia pomieszczeń inwentarskich o poj. do 10 m3 oraz wewnętrznej instalacji gazowej niskiego ciśnienia, w terenach zabudowy produkcyjno-usługowych oraz obszarów produkcji rolnej, na działkach o nr ewid. [...] i [...]w miejscowości [...]. gm. [...].

Wniosek o wydanie pozwolenia w dniu 30 stycznia 2023 r. złożyła pani A.K.-D. (dalej "Inwestorka", "Skarżąca"). Po wszczęciu postępowania organ postanowieniem z dnia 1 marca 2023 r. nałożył na Inwestorkę w trybie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz.U .z 2023 r. poz. 682 ze zm., dalej "prawo budowlane") obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym.

W dniu 15 maja 2023 r. Inwestorka przedłożyła w organie I instancji poprawioną dokumentację projektową. Decyzją nr [...] z dnia [...]czerwca 2023 r.. Starosta [...]odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww inwestycji.

Powodem wydania ww. rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie dokumentacji w zakresie:

opracowania dokumentacji zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu wsi [...]. [...], [...]. [...], [...], [...]. [...]., [...], [...]zatwierdzonego uchwałą Nr [...]Rady Gminy [...]z dnia [...]czerwca 2005 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. M. Nr [...]. poz. [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. ( dalej"mpzp") w zakresie: lokalizacji inwestycji na terenach oznaczonych symbolami PUR i R, zgodnie z § 36 i § 42 ww. planu. Organ ustalił bowiem, że inwestycja zlokalizowana jest na obszarze o dwóch odmiennych przeznaczeniach - terenie produkcyjno – usługowymi i rzemieślniczym (PUR) oraz terenie obszarów produkcji rolnej (R). Zgodnie z brzmieniem § 36 ust. 1 ww. planu wszystkie tereny oznaczone symbolem PUR przeznacza się pod obiekty usług produkcyjnych oraz usług i warsztatów rzemieślniczych (...), natomiast zgodnie z § 43 na terenie oznaczonych symbolami R i RL dopuszcza się budowę obiektów budowlanych, w tym budynków i budowli rolniczych (...). W ocenie organu są to zupełnie niepowiązane ze sobą funkcje terenu. Konieczne zatem stało się wyjaśnienie, w jaki sposób przedmiotowa inwestycja jednocześnie spełnia wymogi ustalone dla dwóch terenów funkcyjnych, o rozbieżnym przeznaczeniu.

opracowania dokumentacji projektowej zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy [...] (znak: [...]) z dnia [...].12.2021 r.. w zakresie:

a ) maksymalnej obsady inwentarza: (...)

b) ogrzewania budynków za pomocą nagrzewnic gazowych, albowiem sformułowania w projekcie nie pozwalały ustalić, czy przyjęta ilość nagrzewnic gazowych faktycznie będzie odpowiadała potrzebom dwóch budynków.

Podstawę prawna wydanej decyzji stanowił art. 35 ust. 1 oraz 35 ust 5 prawa budowlanego.

Odwołanie od decyzji organu I Instancji złożyła Inwestorka.

Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu odwołania utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wskazał, że działki inwestycyjne zlokalizowane są na obszarze, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - uchwała Rady Gminy [...] Nr [...]z dnia [...]czerwca 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], a działki inwestycyjne, jak wynika z treści planu położone są na dwóch różnych terenach - terenie oznaczonym symbolami PUR -teren produkcji usługowo-rzemieślniczej oraz symbolem R. Okoliczność ta jest bezsporna.

Powodem wydania przez organ powiatowy decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę była m.in. niezgodność przedsięwzięcia inwestycyjnego z mpzp.

Wojewoda Mazowiecki po analizie akt sprawy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji że tereny produkcyjne należy postrzegać jako tereny, na których odbywa się produkcja, a wobec braku normatywnego ujęcia terminu "produkcja" należy odwołać się do powszechnego rozumienia tego pojęcia. I tak wskazał, że przez produkcję rozumieć należy celową działalność ludzką przystosowującą siły i zasoby przyrody do wytwarzania dóbr materialnych, względnie wytwarzanie czegoś dla potrzeb człowieka, wytwórczość. Uznał, że zapis § 9 pkt 18 mpzp. w odniesieniu do terenów oznaczonych symbolem R. wyraźnie jednak wyodrębnia konkretny rodzaj działalności produkcyjnej, a mianowicie produkcję rolną. Powyższe prowadzi do wniosku, że produkcja rolna nie jest dopuszczalna na terenie oznaczonym symbolem PUR. gdyż gdyby tak było, wówczas prawodawca lokalny nie wyodrębnił tego rodzaju produkcji i tym samym nie przypisał jej do terenu o odmiennym przeznaczeniu.

Wskazał, że specyfika planowanego przedsięwzięcia ewidentnie wiąże się z realizacją obiektów budowlanych o ściśle rolniczym charakterze stąd też prawo inwestora do zabudowy należy upatrywać w zapisie § 43 mpzp wprost dopuszczającego realizację budynków i budowli rolniczych na terenie oznaczonym symbolem R i RL. Przedmiotowa inwestycja, nie wpisuje się w przeznaczenie terenu oznaczonego w mpzp symbolem PUR, a więc jest niezgodna z zapisami obowiązującego na tym terenie mpzp.

Dodatkowo organ odwoławczy stwierdził braki, w dokumentacji projektowej, do których nie odniósł się organ pierwszej instancji.

I tak wskazał, że projekt budowlany nie spełnia wymagań wskazanych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2022 r" poz. 1679, dalej "rozporządzenia"), w zakresie § 15 pkt 3 albowiem na przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu brak jest zwymiarowania wszystkich budynków, zbiorników i silosów paszowych, brak zwymiarowania szerokości dróg wewnętrznych, brak odległości budynków inwestycyjnych od granic działki, brak odległości budynku sąsiedniego do granicy z działką inwestycyjną, brak oznaczenia ilości kondygnacji. Brak zwymiarowania odległości projektowanych budynków od budynku istniejącego na działce sąsiedniej nie pozwala na ocenę jego zgodności z przepisami §271-273 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r" poz. 1225), dalej "warunki techniczne".

Ponadto, inwestycja nie jest zgodna z § 15 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia tj. na projekcie zagospodarowania terenu brak jest ukształtowania terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego i przekrojów pionowych terenu. Powyższy brak rzędnych terenu przy granicy działki inwestycyjnej i sąsiedniej uniemożliwia wykazanie zgodności przedmiotowej inwestycji z w zakresie zapisów § 29 warunków technicznych, zgodnie z którym dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.

Dodatkowo, inwestycja nie spełnia § 15 pkt 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt zagospodarowania terenu nie zawiera przebiegu i charakterystycznych wymiarów dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych tymi drogami.

Organ II Instancji uznał za zasadny zarzut dotyczący braku danych, które umożliwiłyby wyliczenie maksymalnej obsady inwentarza.

Organ II instancji nie zakwestionował wyjaśnień Skarżącej odnośnie do kwestii ogrzewania budynków inwentarskich wskazując, że projektant zachował odpowiednią ilość nagrzewnic dla każdego planowanego kurnika.

Uznał także, że Inwestorka prawidłowo przedłożyła decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, dotyczącą budowy dwóch budynków i było to dla Inwestycji wystarczające.

W związku z nieuzupełnieniem braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, Wojewoda Mazowiecki uznał decyzję Starosty [...]odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę za prawidłową.

Na decyzję Wojewody Mazowieckiego Inwestorka wniosła skargę do WSA w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- naruszenie art. 35 ust. 4 prawa budowlanego, poprzez wydanie decyzji odmownej zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, w której w niniejszej sprawie zamierzenie inwestycyjne skarżącej spełniało wszystkie spośród wymagań przewidzianych w przepisach art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 prawa budowlanego,

- dokonanie nieuprawnionej i błędnej wykładni zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu wsi [...] [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], zatwierdzonego Uchwałą nr [...]Rady Gminy [...]z dnia [...]06.2005 roku i:

błędne przyjęcie, że na terenach oznaczonych symbolem PUR wykluczone jest prowadzenie działalności rolniczej, a sama działalność rolnicza nie stanowi jednego z rodzajów działalności produkcyjnej,

nieuprawnione zastosowanie wykładni rozszerzającej przy wykładni zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na niekorzyść skarżącej i z naruszeniem jej praw, w tym w szczególności prawa własności;

- naruszenie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego poprzez zaniechanie wezwania skarżącej uzupełnienia tych braków formalnych dokumentacji projektowej, które stwierdzone zostały przez organ w toku postępowania odwoławczego, a więc były brakami "nowymi",

- naruszenie art. 8 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób podważający zaufanie jego uczestników (w tym w szczególności Skarżącej) do władzy publicznej, przejawiające się wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem wnioskodawczyni z uwagi na stwierdzone przez organ braki w przedłożonej przez nią dokumentacji, bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia tychże braków.

W ocenie Skarżącej nieuprawniony jest zarzut naruszenia przepisów mpzp.

Pojęcie "działalność rolnicza" definiowane jest przez ustawodawcę właśnie jako wytwarzanie, czy wręcz wprost jako produkcja płodów rolnych Skoro zatem działalność rolnicza obejmuje wytwarzanie (produkcję) określonej kategorii rzeczy (płodów rolnych), to należy bezsprzecznie uznać, że działalność taka jest rodzajem produkcji (działalności produkcyjnej). W ocenie Skarżącej, wbrew przekonaniu organu odwoławczego, działalność rolnicza jest również działalnością produkcyjną (jednym z jej rodzajów). Za takim rozumieniem znaczenia tego terminu przemawiają przepisy ustaw podatkowych, np. ustawa o podatku od osób fizycznych, a także ustawa o podatku od towarów i usług, które jako działalność rolniczą uznają produkcję polegającą na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych produkcję zwierzęcą typu przemysłowo – fermowego, chów, hodowlę i produkcją materiału zarodowego zwierząt i ptactwa, produkcje zwierzęcą typu fermowego. Stąd, zdaniem Skarżącej "działalność rolnicza" wpisuje się w zakres znaczeniowy pojęcia "produkcja".

Nadto wykładnia dokonana przez organ stanowiła wykładnię rozszerzającą, godzącą w prawo własności Skarżącej, która to wykładania jest sprzeczna z orzecznictwem sądów administracyjnych.

Zarzucono także Wojewodzie, że wobec stwierdzenia braków, których nie dostrzegł organ I instancji winien on nałożyć na Skarżącą obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości ewentualnie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Przedmiotem skargi uczyniono decyzję odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków inwentarskich przeznaczonych do chowu drobiu ściółkowego o obsadzie 30 000 szt. w każdym budynku, czterech silosów paszowych o poj. 16Mg każdy, dwóch zbiorników na gaz płynny o maks, pojemności 7 m3 każdy, zbiornika bezodpływowego na ścieki socjalno-bytowe o poj. do 10 m3, zbiornika bezodpływowego na ścieki z mycia pomieszczeń inwentarskich o poj. do 10 m3 oraz wewnętrznej instalacji gazowej niskiego ciśnienia, w terenach zabudowy produkcyjno-usługowych oraz obszarów produkcji rolnej, na działkach o nr ewid. [...] i [...]w miejscowości [...]. gm. [...].

W toku postępowania organ zbadał, zgodnie z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego

zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia,

zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

wykonanie a także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Wobec stwierdzenia naruszeń zobowiązał Skarżącą do usunięcia nieprawidłowości, a następnie wobec stwierdzenia, iż nie zostały one usunięte wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zasadniczym powodem, który uniemożliwił wydanie pozwolenia, było uznanie przez organ, iż planowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenie inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zespołu wsi [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], zatwierdzony uchwałą Nr [...]Rady Gminy [...]z dnia [...] czerwca 2005 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. M. Nr [...], poz. [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r.

Jak wskazuje projekt zagospodarowania terenu, inwestycja zlokalizowana jest na obszarze o dwóch funkcjach (przeznaczeniu) terenu, które wyznacza ww. plan miejscowy, czyli na terenie produkcyjno- usługowo-rzemieślniczym (PUR) oraz terenie obszarów produkcji rolnej (R).

Zgodnie z § 36 ust. 1 ww. planu tereny oznaczone symbolem PUR przeznacza się pod obiekty usług produkcyjnych oraz usług i warsztatów rzemieślniczych (...), natomiast zgodnie z § 43 na terenie oznaczonym symbolami R i RL dopuszcza się budowę obiektów budowlanych, w tym budynków i budowli rolniczych (...).

Paragraf 36 mpzp. znajduje się w rozdziale 8 zatytułowanym "Ustalenia dotyczące zagospodarowania terenów produkcyjno- usługowo- rzemieślniczych" i stanowi w ust. 1, że wszystkie tereny oznaczone symbolem PUR przeznacza się pod obiekty usług produkcyjnych oraz usług i warsztatów rzemieślniczych (z dopuszczalną towarzyszącą funkcją mieszkaniową), które w rozumieniu przepisów odrębnych mogą znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany na podstawie przepisów odrębnych.

Natomiast tereny oznaczone symbolem R znajdują swój opis w rozdziale 11 mpzp zatytułowanym "Ustalenia dotyczące zagospodarowania terenów rolniczej przestrzeni produkcyjnej". W paragrafie 42 tego rozdziału wskazuje się, że przeznaczenie obszarów rolniczej przestrzeni produkcyjnej określa się następująco:

tereny oznaczone symbolem R i Rc pod użytkowanie ogólnorolnicze;

tereny oznaczone symbolem Re - pod użytkowanie ogólnorolnicze z nadaną równolegle funkcją obszaru ekologicznego zobowiązującą do przestrzegania ustaleń § 65 ust. 2. niniejszej uchwały;

tereny oznaczone symbolem RL - pod użytkowanie ogólnorolnicze z prawem zalesiania zgodnie z przepisami odrębnymi.

tereny oznaczone symbolem Rg- pod użytkowanie ogólnorolnicze z możliwością budowy obiektów gospodarczych wymagających lokalizacji poza obrębem siedliska zagrodowego.

Natomiast §43 dopuszcza możliwość budowy na tych terenach obiektów budowlanych, w tym budynków i budowli rolniczych, na podstawie przepisów odrębnych.

Z konstrukcji przepisów planu wynika, że każdy z wymienionych i opisanych terenów musi cechować się odrębnością, a zwłaszcza odmiennym przeznaczeniem (§9). Wydaje się, że żadna ze stron nie ma wątpliwości odnośnie do możliwości uznania, że projektowana inwestycja kwalifikuje się jako taka, która dotyczy rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Strona Skarżąca wywodzi jednak, że nie ma przeszkód, by uznać, że jest to inwestycja, która w zgodzie z planem może być także umiejscowiona na terenie oznaczonym symbolem PUR, albowiem działalność rolnicza mieści się w zakresie pojęcia "produkcja".

W ocenie Sądu taka wykładnia nie może przynieść oczekiwanego rezultatu.

Uszło bowiem uwadze Skarżącej, że tereny oznaczony symbolem PUR, które obejmuje część inwestycji, to tereny opisane w planie nie jako tereny produkcyjne, lecz tereny produkcyjno-usługowo-rzemieślnicze. Z § 36 ust.1 mpzp wynika, że tereny te przeznacza się pod obiekty usług produkcyjnych oraz usług i warsztatów rzemieślniczych (z dopuszczalną towarzyszącą funkcją mieszkaniową), które w rozumieniu przepisów odrębnych mogą znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany na podstawie przepisów odrębnych. A zatem istotne znaczenie dla wykładni tego przepisu ma ustalenie zakresu pojęcia "usługi produkcyjne" a nie produkcja.

Definicja pojęcia "usługi" istnieje w planie. W § 6 mpzp. wskazuje się, że ilekroć w przepisach niniejszej uchwały jest mowa o: usługach to należy przez to rozumieć działalność prowadzoną w budynkach, częściach budynków lub w budowlach, której celem jest zaspokajanie potrzeb ludności, a nie wytwarzanie bezpośrednio metodami przemysłowymi dóbr materialnych. Nie można, w ocenie Sądu uznać, że inwestycja polegająca na budowie budynków inwentarskich przeznaczonych do chowu drobiu ściółkowego o obsadzie 30 000 szt. w każdym budynku z towarzyszącą jej infrastrukturą może być uznana za działalność usługową ( tu -usługowo – produkcyjną) zaspokajającą potrzeby ludności. Inwestycja taka z uwagi na skalę przedsięwzięcia i stosowaną metodę chowu ma charakter produkcji o skali przemysłowej, a celem jej jest działalność handlowa. Powyższe oznacza, że lokalizacja przedmiotowej inwestycji na terenie oznaczonym symbolem PUR nie jest dopuszczalna. Podzielić także należy stanowisko organu, że wyodrębnienie w mpzp obszarów przeznaczonych na cele produkcji rolnej prowadzić musi do wniosku, że jest to regulacja szczególna, co oznacza, że właśnie obszary wymienione w rozdziale 11, a oznaczone w planie m.in. symbolem R są przeznaczone na realizację produkcji rolnej.

Z tych względów rozstrzygnięcie organu należy uznać za prawidłowe.

Wyjaśnić należy, że Skarżąca słusznie wskazuje, że w sprawie organ II instancji znalazł dodatkowe nieprawidłowości, które co do zasady mogłyby być naprawione w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Jednak w okolicznościach tej sprawy, wskazane w postępowaniu przed organem II instancji uchybienia, nawet gdyby Skarżąca miała możliwość ich naprawy, nie miałyby znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem zasadnicza kwestia - zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pozostałaby nienaprawiona.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i oddalił skargę.