Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 837/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i A. Ż. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2004r., sygn. akt II SA/Lu 1185/03 w sprawie ze skargi E. i A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 28 lipca 2003r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o lokalizacji linii energetycznej p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżanym postanowieniem z dnia 6 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił E. i A.Ż. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 15 kwietnia 2004r. oddalającego skargę E. i A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 28 lipca 2003r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia stwierdzono, że powoływany przez skarżących we wniosku o przywrócenie terminu fakt, że dowiedzieli się o wyroku dopiero w dniu 15 czerwca 2004r. tj. z przesłanego im odpisu postanowienia tego Sądu z dnia 27 maja 2004r. stwierdzającego prawomocność wyroku nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia, skoro skarżący pomimo niestawiennictwa na rozprawie, na której zapadł wyrok nie podjęli jakichkolwiek czynności zmierzających do poznania jego treści. W takiej sytuacji trudno uznać, że skarżący uprawdopodobnili brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej, a więc brak przesłanki do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 11270 ze zm.) zwanej dalej ustawą.

E. i A. Ż. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 87 § 2 ustawy i wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, względnie jego uchylenie. Skarżący podnieśli, że wnosili o odroczenie terminu rozprawy, na którym został wydany powołany wyżej wyrok, a nadto występowali w sprawie bez pomocy fachowego pełnomocnika. W przekonaniu skarżących pouczenie o nieobowiązkowym stawiennictwie na rozprawie, na której zapadł wyrok oznaczało, że zostaną oni powiadomieni o wydaniu wyroku i jego treści.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 2 ustawy we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak wynika z akt sprawy E. i A. Ż. zostali prawidłowo powiadomieni przez Sąd I instancji o terminie rozprawy w dniu 15 kwietnia 2004r., na której został wydany wyrok oddalający ich skargę. Skarżący nie stawili się na rozprawę.

Zgodnie z regulacją art. 139 § 2 ustawy nieobecność stron nie wstrzymuje ogłoszenia wyroku. Sąd z urzędu doręcza sentencję wyroku stronie, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy jego wydaniu oraz wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, w obu przypadkach, gdy strony działają bez adwokata lub radcy prawnego (art. 140 § 2 i § 3 ustawy). Odpowiednio przy ogłoszeniu wyroku na rozprawie, bądź przesyłaniu jego sentencji sąd udziela stronie działającej bez adwokata wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego.

Niestawiennictwo skarżących na rozprawie nie rodziło więc po stronie Sądu I instancji obowiązku przesłania stronom sentencji wydanego na niej wyroku, czy też odrębnego pouczenia o sposobach i terminach jego zaskarżenia. Natomiast skarżący wiedząc o terminie rozprawy w dniu 15 kwietnia 2004r. mogli chociażby na drodze telefonicznej pozyskać informacje dotyczące jej przebiegu i wydanego orzeczenia, co byłoby wyrazem zachowania przez nich należytej staranności w sprawie. Tymczasem przez dwa miesiące od dnia wydania powołanego wyroku skarżący nie podjęli jakichkolwiek działań zmierzających do pozyskania informacji na temat etapu postępowania w sprawie z ich skargi. W tym stanie rzeczy trudno uznać, że skarżący nie zawinili uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Zgodzić się bowiem należy z poglądem wyrażonym w treści zaskarżonego orzeczenia, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy mamy do czynienia z nagłą przeszkodą w dokonaniu czynności, której strony nie mogły usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, tj. przy braku najlżejszej postaci niedbalstwa.

Oceny tej nie zmienia powołana w zażaleniu okoliczność, jakoby skarżący wnosili o odroczenie terminu rozprawy, na której został wydany wyrok, ponieważ w aktach sprawy brak pisma zawierającego taką prośbę. Nawet jednak fakt jej wniesienia nie zmieniłby oceny okoliczności zaistniałych w sprawie i kontrolowanego orzeczenia, skoro skarżący zostali w sposób prawidłowy powiadomieni o terminie rozprawy, na której został wydany wyrok.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie słusznie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili w sposób wystarczający braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 kwietnia 2004r. i oddalił wniosek o jego przywrócenie, wobec braku przesłanek wymienionych w art. 86 § 1 ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.