Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 94/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie dotyczące legalności robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem zapadłym po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2007 r. skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego legalności robót budowlanych, prowadzonych przy remoncie i zmianie konstrukcji dachu budynku mieszkalnego – oddalił skargę. Odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 14 czerwca 2007 r.

W dniu 20 czerwca 2007 r. skarżąca złożyła formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2007 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 25 lipca 2007 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. Z. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej. W dniu 20 sierpnia 2007 r. udostępniono pełnomocnikowi skarżącej do wglądu akta przedmiotowej sprawy, natomiast w dniu 21 sierpnia 2007 r. doręczono udzieloną przez Sąd informację o stanie sprawy.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 września 2007 r., zwrócono się do pełnomocnika skarżącej o wskazanie, czy podtrzymuje złożony przez nią wniosek z dnia 25 lipca 2007 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 13 września 2007 r. skarżąca poinformowała Sąd, iż w adresowanym do niej piśmie z dnia 26 sierpnia 2007 r. pełnomocnik z urzędu stwierdził, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej, jednak w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej oświadczył w piśmie z dnia 18 września 2007 r., iż podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, lecz skarga kasacyjna nadal nie została wniesiona. Kolejnym pismem, złożonym w dniu 25 września 2007 r., skarżąca poinformowała, iż pełnomocnik z urzędu w piśmie z dnia 18 września 200t r. ponownie wskazał, że nie widzi podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, natomiast równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W przedmiotowej sprawie, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przypadł na dzień 16 lipca 2007 r. Trudno uznać winę skarżącej w uchybieniu tego terminu, z uwagi na złożony przez nią, po doręczeniu odpisu wyroku nieprawomocnego z uzasadnieniem, wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu, ponieważ przyznanie prawa pomocy w tym zakresie nastąpiło postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., a zatem po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy zatem ocenić, że skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek, zachowując 7-dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., liczony od dnia przyznania skarżącej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu.

Należy jednak zauważyć, iż nie została wypełniona przesłanka zawarta w art. 87 § 4 p.p.s.a., nakładająca na wnioskodawcę obowiązek równoczesnego dokonania przy złożeniu wniosku o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Z uwagi na prowadzoną przez Sąd korespondencję z pełnomocnikiem skarżącej, mającą na celu ustalenie, czy podtrzymuje złożony przez nią wniosek, należy stwierdzić, że wraz z udzieleniem odpowiedzi na zapytanie Sądu, jeśli zmierzał on złożenia skargi kasacyjnej wraz z podtrzymaniem wniosku o przywrócenie terminu, powinien równocześnie złożyć skargę kasacyjną. Niedopełnienie tego wymogu, bez wnikania w przyczyny tego stanu rzeczy (choć mogły one być wynikiem poglądów pełnomocnika), uniemożliwia Sądowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku, gdyż niezłożenie skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu - mając na uwadze okoliczność profesjonalnej reprezentacji - nie daje podstaw do traktowania takiej sytuacji w kategorii braków formalnych.

Dokonanie czynności w rozumieniu art. 87 § 4 p.p.s.a. należy bowiem rozumieć w ten sposób, że do rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu Sąd przystępuje dopiero wówczas, gdy strona dopełniła wszystkich wymogów formalnych, od których uzależnione jest nadanie właściwego biegu czynności, której nie dokonała w terminie, a jedyną przeszkodą jest uchybienie terminu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 648/2005).

W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.