Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1230/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3  i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych; podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji .


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych i podatku od towarów i usług.

W skardze tej strona zawarła wniosek (pkt 2) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca podniosła, iż zapłata określonego przez Dyrektora Izby Celnej w [...] podatku od towarów i usług spowoduje upadek firmy. Wskazała jednocześnie, że zaskarżona decyzja jest jedną z kilkudziesięciu decyzji już wydanych przez organ celny. Ponadto w ponad 20 sprawach toczą się kolejne postępowania, a łączna wysokość obciążeń wyniesie ponad [...] zł. Zwróciła również uwagę na fakt, iż w związku z tym, że prowadzi w dalszym ciągu działalność gospodarczą – to za wszystkie towary importowane musi dokonywać przedpłat i realizować płatności bez zwłoki. Z kolei terminy płatności za sprzedawane przez nią towary przedłużają się, a często nawet nie są dochowywane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W takim przypadku konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażone przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.

Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody.

W przedmiotowym wniosku skarżąca winna była wykazać fakty z których chciała wywieść skutek prawny w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z obowiązku tego jednak skarżąca się nie wywiązała, bowiem w żaden sposób nie przybliżyła swojej sytuacji finansowej. Nie podała żadnych informacji, ani o swoim majątku ruchomym, posiadanych nieruchomościach, oszczędnościach, ani też ewentualnych zobowiązaniach. Nie przytoczyła również argumentów, które świadczyłyby o tym, iż zapłata przez nią ustalonego przez Dyrektora Izby Celnej podatku od towarów i usług spowoduje w przyszłości zagrożenie bytowi skarżącej, czy też prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Trzeba przy tym pamiętać, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego skutku, bowiem w przypadku uchylenia decyzji uiszczone kwoty podlegają zwrotowi.

Na koniec dodać należy, iż w niniejszym postępowaniu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżony akt do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających, jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, dotychczas niepublikowane).

Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.