Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 38/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w zakresie rozpoznania skarg na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lipca 2022 r. K.W. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. (dalej: "SKO"). W odpowiedzi na skargę SKO wskazało, że Skarżąca nie wyczerpała w sprawie środków zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W art. 53 § 2b ustawodawca przewidział, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższego wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest uprzednie wniesienie ponaglenia do odpowiedniego organu.

W rozpoznawanej sprawie, Skarżąca wniosła do SKO dwa pisma, jedno zatytułowane: "Skarga na czynność Wójta GM L." oraz drugie zatytułowane: "Skarga na czynność". Z uwagi na to, że zdaniem SKO z pism nie wynikało jakimi są konkretnie środkami zaskarżenia w myśl ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wystąpiono do Skarżącej o usunięcie braków formalnych jej podań tj. wskazania jakich czynności Skarżąca oczekuje od SKO oraz zredagowania odpowiedzi w sposób czytelny i zrozumiały. W odpowiedzi na powyższe drogą mailową do SKO wpłynęły skany trzech pism, które zdaniem organu były nieczytelne oraz niezrozumiałe. Pismami z 11 lipca 2022 r., SKO poinformowało Skarżącą pozostawieniu powyższych dwóch pism zatytułowanych: "Skarga na czynność Wójta GM L." oraz "Skarga na czynność" bez rozpatrzenia. Następnie, Skarżąca wniosła za pośrednictwem SKO skargę do tut. Sądu, z której treści wynika, że jest skargą na bezczynność. Przesłanką dopuszczalności skargi do tut. Sądu było wniesienie stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, ponaglenia do SKO. Stosownie do § 1 tej regulacji Stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość ). Stosownie natomiast do § 3 ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z uwagi na to, że wobec SKO nie ma organu wyższego stopnia, Skarżąca powinna złożyć bezpośrednio do niego ponaglenie. Z akt sprawy natomiast wynika, że Skarżąca nie złożyła takiego środka. W konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi.

Sąd mając na uwadze powołane okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.