Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 95/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24
journal: Dz.U. 2023 poz 1752
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)

SENTENCJA

| Dnia 29 maja 2024 r. | | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna, Sędziowie: Sędzia WSA Renata Czeluśniak, Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.), , Protokolant: Starszy Referent Monika Kostecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r., sprawy ze skargi E. K. i M. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 8 listopada 2023 roku, znak IG-II.7221.147.2023.UK w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 8 listopada 2023 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty O. o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie zaliczenia gruntu do użytku gruntowego B – tereny mieszkaniowe, którym w całości objęta jest działka nr [...] o powierzchni 0,4017 ha położona w obrębie J., jednostka ewidencyjna B. obszar wiejski, stanowiąca własność E. K. i M. K. (dalej: "skarżący"). Podstawę prawną decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1752, dalej: "p.g.i.k.").

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 23 lutego 2023 r. skarżący zwrócili się do Starosty O. z zastrzeżeniem do ustalonego w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków zaliczenia gruntu stanowiącego własność skarżących, oznaczonego jako działka nr [...], do użytku gruntowego B. Przed modernizacją działka skarżących oznaczona była jako użytek gruntowy Br/R IVa w całości. Skarżący wskazali, że nie są rolnikami, a zatem nie obowiązuje ich użytek Br, ale nie zgadzają się z ustaleniem, że na całej nieruchomości istnieje użytek B. W obrębie działki powinien być wyodrębniony pas użytku R IVa. Skarżący wnieśli o aktualizację danych w ramach modernizacji przeprowadzonej w terenie.

W piśmie z dnia 22 marca 2023 r. Starosta O. wskazał, że wniosek skarżących z uwagi na upływ czasu od dokonania modernizacji będzie potraktowany jako wniosek o aktualizację danych.

Decyzją z dnia 16 sierpnia 2023 r. Starosta O. orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencyjnego gruntów i budynków polegającego na zmianie oznaczenia użytku gruntowego B tereny mieszkaniowe, którym w całości objęta jest działka [...] położona w obrębie J., jednostka ewidencyjna B., obszar wiejski, stanowiąca własność skarżących. Organ podniósł, że wezwał skarżących o przedłożenie dokumentacji geodezyjnej wykazującej zmianę użytku "B". Skarżący nie przedłożyli dokumentacji, a w rezultacie brak było podstaw do dokonania aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków.

W odwołaniu od decyzji skarżący podnieśli, że na terenie działki nr [...] powinien zostać wydzielony pas użytku R IVa, bowiem części nieruchomości nie zalicza się do użytku B. Podobnie, inne nieruchomości przylegające do nieruchomości skarżących, zostały częściowo zakwalifikowane jako użytki B, a w części R IVa. Skarżący sprzeciwili się ustaleniu na całości działki skarżących użytku B. Wnieśli o aktualizację danych i poprawę na właściwy użytek zgodnie z przepisami prawa.

Decyzją z dnia 8 listopada 2023 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty O. MWINGiK wskazał, że w wyniku przeprowadzonej modernizacji dokonano zmian w oznaczeniu użytku gruntowego na działce nr [...] o pow. 0,4017 ha, zmieniono użytek gruntowy grunty rolne zabudowane Br-RIVa na użytek gruntowy tereny mieszkaniowe B o pow. 0,4017 ha. Organ wskazał, że na działce znajdują się dwa budynki: dom i pozostałe budynki mieszkalne, otoczone ogrodem przydomowym, prawidłowa jest zatem klasyfikacja nieruchomości. Skarżący nie przedłożyli żadnej dokumentacji, która dawałaby podstawę do aktualizacji danych w ewidencji. Nie przedłożyli żadnych dokumentów, z których mogłoby wynikać, że grunt skarżących w jakiejkolwiek części ma charakter gruntu ornego. Z akt sprawy nie wynika, aby jakakolwiek część działki była użytkowana na rolniczo, czy ogrodniczo, nie jest również zajęta pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą, ani ogrodniczą. Organ podkreślił, że okoliczność, iż część działki porośnięta jest roślinnością ozdobną, nie kwalifikuje jej jako gruntu ornego. Ponadto, to skarżący jako wnioskodawcy, powinni wykazać podstawę do dokonania zamian ewidencyjnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucili naruszenie:

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez dowolną i jednokierunkową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz pominięcie słusznego interesu obywateli;

- naruszenie art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia, wbrew zasadom logicznego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, iż nieruchomość położona w J. stanowiąca działkę geodezyjną numer [...] o powierzchni 0,4017 ha, stanowi w całości użytek B, podczas gdy w wyniku dokonania przez Starostę O. w latach 2021/2022 modernizacji gruntów i budynków, sąsiednie grunty i działki o tożsamej strukturze gruntów i sposobie użytkowania oraz charakterystyce, posiadają podwójną klasyfikację jako B oraz R IV, np. działka sąsiednia [...] oraz [...], a sąsiednia działka [...] ma klasyfikację B i Ps i nieprzeprowadzenie jakichkolwiek wyjaśnień w zakresie podniesionych przez skarżących w toku postępowania administracyjnego wątpliwości co do faktu, iż dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków w zawierają błędne informacje w zakresie kwalifikacji całości działki skarżących jako użytku B, podczas gdy część działki winna być oznaczona jako użytek - grunt orny R IV;

- bezzasadnego przyjęcia, iż brak jest podstaw do dokonania z urzędu aktualizacji ewidencji gruntów w zakresie działki geodezyjnej numer [...] o powierzchni 0,4017 ha, co organ ustalił jedynie w oparciu o dane z systemu Geoportal;

- brak wyjaśnienia podnoszonych przez skarżących wątpliwości i wskazywanych informacji, co do okoliczności związanych z brakiem aktualności danych wskazanych w systemie Geoportal, zwłaszcza w kontekście faktu, iż grunty sąsiednie mają mieszaną klasyfikację;

- przyjęcia, iż zabudowa na działce [...] o powierzchni 0,4017 ha nie stanowi zabudowy BR zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia, podczas gdy brak jest dokumentów z których wynikałoby, iż MPZP dla przedmiotowej działki lub decyzja o warunkach zabudowy lub inne dokumenty dopuszczają zabudowę inną niż zagrodowa;

- brak wyjaśnienia, dlaczego po dokonaniu modernizacji przez Starostę O., co do działki geodezyjnej numer [...] o powierzchni 0,4017 ha dokonano zmiany klasyfikacji całości działki jako użytek B, podczas gdy do czasu dokonania aktualizacji w latach 2011- 2022 działka w części była działką rolna R IV, a nie dokonano żadnych faktycznych, czy też prawnych zmian uzasadniających przyjęcie, iż całość w/w nieruchomości winna stanowić użytek B;

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. w związku z § 29 pkt 2 rozporządzenia poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, w szczególności poprzez brak przeprowadzenia przez organ oględzin działki [...] oraz działek sąsiednich w celu wyjaśnienia, na jakiej podstawie sąsiednie działki o tożsamej co działka skarżących strukturze ukształtowania terenu i sposobie użytkowania, zostały w części zakwalifikowane jako R grunty orne, zgodnie z treścią załącznika 1 do rozporządzenia;

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełne i niezgodne z dyrektywą wynikającą z przedmiotowego przepisu uzasadnienie stanu faktycznego skarżonej decyzji w zakresie braku wskazania w treści decyzji faktów i dowodów na podstawie których organ uznał za nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania podnoszone przez skarżących zarzuty i twierdzenia co do innej klasyfikacji tożsamych gruntów sąsiednich oraz braku aktualności danych z Ortofotomapy, na jakich to danych organ oparł się wydając przedmiotową decyzję - co ma istotny wpływ na jej treść i treść rozstrzygnięcia, a także brak wskazania w treści uzasadnienia dlaczego organ przyjął, iż zabudowa skarżących nie może zostać zakwalifikowana jako zabudowa Br (grunty rolne zabudowane) pomimo, że organ nie powołał się w treści uzasadnienia na aktualne dane z MPZP dla przedmiotowej działki lub inne dokumenty które wykluczałyby przyjęcie, iż na przedmiotowej działce w części lub w całości możliwa jest dalsza zabudowa zagrodowa;

- § 7 ust. 1 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że powinien on być interpretowany w ten sposób, aby uniemożliwić lub co najmniej utrudnić, możliwość klasyfikowania wydzielonych obszarów stanowiących jedną działkę ewidencyjną, jako obszaru o różnorodnej klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków;

- naruszenie prawa materialnego:

- art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d p.g.i.k. poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie nie istniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie aktualizacji danych w ewidencji w zakresie klasyfikacji gruntów działki nr [...], podczas gdy jak wykazali skarżący, istniały błędne informacje dotyczące klasyfikacji całości działki [...] jako użytku gruntowego B, podczas gdy część działki powinna być zakwalifikowana jako grunty orne (R);

- § 29 pkt 1 i 4 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie oględzin nieruchomości, oparcie ustaleń co do braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie aktualizacji na danych z Geoportalu, podczas gdy dane z tego zasobu nie mogą stanowić podstawy do dokonaniu wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, rozpoznanie sprawy na rozprawie.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji, sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Kontrola legalności decyzji przeprowadzona zgodnie z ww. granicami wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, z prawidłowo zastosowaną normą prawa materialnego, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie.

W niniejszej sprawie niesporną okolicznością jest, że w toku postępowania modernizacyjnego w 2022 roku zmieniono klasyfikację użytków gruntowych nieruchomości stanowiącej własność skarżących, oznaczono ją jako użytek B w całości, podczas gdy przed dokonaniem modernizacji była oznaczona jako użytek B/R IVa. Niesporne jest również, że skarżący w toku postępowania nie przedłożyli dokumentów potwierdzających konieczność aktualizacji danych w tym zakresie, powołali się natomiast na oznaczenie działek sąsiednich, które w części posiadają oznaczenie B, a w części RIVa.

Na wstępie należy wskazać, że prawidło - w świetle art. 24a ust. 12 p.g.i.k. – organ I instancji potraktował zastrzeżenia skarżących do modernizacji ewidencji gruntów i budynków, jako wniosek o aktualizację danych w ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b p.g.i.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego – orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej – w pozostałych przypadkach. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2c p.g.k. odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie z 10 § rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (obecnie t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 219, dalej "rozporządzenie") zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem nr 1 "Tereny mieszkaniowe" oznaczone są literą "B". Do terenów mieszkaniowych zalicza się: grunty, niewchodzące w skład gruntów rolnych zabudowanych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Kontur terenów mieszkaniowych nie może przekraczać linii wskazanych w projekcie zagospodarowania działki lub terenu stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę albo zgłoszenia budowy.

Z kolei, do o gruntów ornych zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane.

Wskazać należy, że postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego ma szczególny charakter, polega bowiem na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego, a jej zadaniem jest odzwierciedlenie w sposób prawidłowy aktualnego, a nie tworzenie nowego, stanu prawnego. Podkreślić należy, że organy prowadzące ewidencję powinny dążyć do zgodności danych zawartych w rejestrze ze stanem znajdującym potwierdzenie w materiale źródłowym stanowiącym zgodnie z przepisami prawa podstawę do wprowadzenia zmian.

W toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w wymienionych dokumentach. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która ma charakter techniczno-deklaratoryjny. Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Zmiany wpisów w operacie ewidencyjnym muszą mieć swoje oparcie w dokumentach zasobu. Organ ewidencyjny nie posiada bowiem kompetencji do samodzielnego dokonywania ustaleń dotyczących danych zawartych w ewidencji, w tym w szczególności ustaleń w zakresie zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych.

Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. Każdorazowa konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana przez wnioskodawcę (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 marca 2024 r., III SA/Kr 946/23). Z uwagi natomiast na czysto deklaratoryjny charakter urządzeń ewidencyjnych, niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oraz nieprawidłowość ujawnionych w ewidencji danych, musi być oczywista, a zatem bezsporna i niewymagająca prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest tylko i wyłącznie odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego, choćby był on zgodny z żądaniem wnioskodawcy (por. wyrok WSA w Krakowie, jw. i cyt. tam orzecznictwo). Podkreślić należy, że w toku postępowania prowadzonego przez organ I i II instancji nie zostało w żaden sposób wykazane istnienie niezgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym, brak było również podstaw (poza twierdzeniami skarżących) do stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków zawiera błędne wpisy.

Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny organ ewidencyjny, prowadząc postępowanie administracyjne w przedmiocie aktualizacji ewidencji w przypadku, gdy nie zostały uprzednio przeprowadzone postępowania, których wyniki dałyby podstawy do zmiany wpisów dokonanych w ewidencji, a wnioskodawca nie przedstawił wraz z wnioskiem o aktualizację dokumentów wymienionych w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie ma podstaw do dokonania aktualizacji wpisów. Tym samym, nie wystarczy samo kwestionowanie prawidłowości czy kompletności dokumentów stanowiących w przeszłości podstawę wpisów, aby doszło do wnioskowanej aktualizacji (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2022 r., I OSK 865/21). Zasadnie zatem przyjęto w zaskarżonej decyzji, że samo zakwestionowanie przez skarżących zaliczenia w wyniku dokonanej modernizacji stanowiącego ich własność gruntu do użytków gruntowych B, nie daje podstawy do dokonania aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie.

Należy zauważyć, że na wniosek skarżących można było wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów. Zaznaczyć należy, że wbrew zarzutom skargi, zgodnie z przepisami p.g.i.k. podstawą takich zmian nie mogą być przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Treść skargi, a także pism skarżących składanych w postępowaniu administracyjnym, daje natomiast podstawę do przyjęcia, że skarżący kwestionują dokonaną przez Starostę O. w roku 2022 r. modernizację ewidencji gruntów i budynków, a nie powołują się na nowe okoliczności powstałe po jej dokonaniu.

Podkreślić należy, że powtórna ocena dokumentów możliwa jest bowiem tylko w ramach prowadzonego z urzędu postępowania w trybie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i d p.g.i.k. lub postępowania modernizacyjnego, o którym mowa w art. 24a p.g.i.k. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się także, że to na podmiotach, o których mowa w art. 20 ust. 2 p.g.i.k., ciąży obowiązek udokumentowania wnioskowanej zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków (zob. D. Felcenloben, Ewidencja gruntów i budynków. Zagadnienia materialne i procesowe, Warszawa 2022, s. 259). W niniejszej sprawie skarżący nie przedłożyli żadnych dokumentów geodezyjnych, które dawałyby podstawę do aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie zaliczania gruntów skarżących w części do terenów mieszkaniowych – B (grunty zabudowane i zurbanizowane), w części do gruntów ornych – R. W rezultacie, zasadnie przyjęły organy, że skarżący w żaden sposób nie wykazali, aby dane zawarte w ewidencji wymagały aktualizacji w żądanym zakresie.

Prawidło również organ II instancji w toku postępowania w przedmiocie aktualizacji przeprowadził czynności z urzędu mające potwierdzić aktualność danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. MWINGiK prawidłowo ustalił, że z dokumentów znajdujących się w dyspozycji organu nie wynika, aby działka skarżących była używana rolniczo, z resztą skarżący sami wskazują, że nie są rolnikami i nie prowadzą produkcji rolnej. W zasadzie jedyny argument jaki podnoszą skarżący na poparcie twierdzeń o konieczności aktualizacji danych w ewidencji w zakresie zaliczenia nieruchomości skarżących do użytków gruntowych, odwołuje się do charakteru użytków na działkach sąsiednich. Prawidło natomiast wskazały organy, że zgodnie z treścią rozporządzenia urządzone na nieruchomości trawniki, rabaty i inne stanowią podstawę do zakwalifikowania gruntu do terenów mieszkaniowych (B), a nie użytków ornych R.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 85 k.p.a. należy w pierwszej kolejności wskazać, że skarżący nie przedłożyli żadnych dowodów, z których wynikałoby, że stan ujawniony w ewidencji jest nieaktualny. Podkreślić należy dowód z oględzin organ przeprowadza w razie potrzeby, a treść art. 85 § 1 k.p.a. wskazuje wyraźnie na to, że przeprowadzenie oględzin ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie, na co wskazuje użyty w tym przepisie wyraz "może" (por. wyrok NSA z dnia 13 września 2023 r., II OSK 3084/20). Natomiast uchybienie przez organy normom zawartym w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., ma miejsce wówczas, gdy wbrew obowiązkowi należytego wyjaśnienia sprawy nie ustalają one faktów czy zdarzeń, które mają znaczenie dla załatwienia sprawy, czyli mają znaczenie dla zastosowania określonej normy prawa materialnego, przyznającej stronie konkretne uprawnienie lub przewidującej jej obowiązek publicznoprawny (tak: wyrok NSA z 27.04.2020, II OSK 445/19). O dowolności oceny można byłoby mówić wyłącznie w przypadku uzyskania wniosków niewynikających w sposób logiczny ze zgromadzonego materiału dowodowego lub pominięciu określonych dokumentów lub dowodów jako niezdatnych do poparcia przyjętej z góry tezy (tak wyrok NSA 16 lipca 2020 r., II OSK 837/20). Tymczasem, w niniejszym postępowaniu ustalenia organów znajdują potwierdzenie w treści ewidencji gruntów i budynków, dokumentach modernizacji oraz dokumentach dołączonych do akt postępowania, a samo niezadowolenie skarżących z dokonanych ustaleń nie może być podstawą sformułowania skutecznego naruszenia przez organy wskazanych w skardze przepisów postępowania.

Mając na względzie powyższe, za niezasadne Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty przepisów postępowania oraz prawa materialnego. Zaznaczyć należy, że Sąd nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (wyrok NSA z dnia 11 października 2005 r., FSK 2326/04; wyrok NSA z dnia 24 lutego 2021 r., I OSK 2252/20, CBOSA). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, została wydana w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, z prawidłowym zastosowaniem norm prawa procesowego oraz materialnego, a w rezultacie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.