Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 159/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. S. pismem z dnia 30 listopada 2018 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wypłaty rekompensaty za pozostawione mienie zabużańskie po zmarłej w 2003 r. jego siostrzenicy. Jednocześnie w piśmie z dnia 8 listopada 2018 r. (które Sąd potraktował jako uzupełnienie skargi) skarżący zwrócił się do tut. Sądu o uchylenie obciążającego go obowiązku przedłożenia Wojewodzie postanowienia ustalającego spadkobierców po jego ciotecznej siostrze.

Do powyższego pisma dołączył pismo Wojewody z dnia 16 lutego 2017 r., stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 28 grudnia 2016 r. W piśmie tym Wojewoda poinformował skarżącego, że na podstawie przedłożonego materiału dowodowego nie może wydać decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty w żądanym udziale. Organ wyjaśnił ponadto, że ustalenie następców prawnych, o ile nie było przeprowadzone, winno być przedmiotem oceny właściwego sądu w postępowaniu o stwierdzeniu nabycia spadku albo dziale spadku po H. G. oraz że ponowne rozpatrzenie sprawy będzie możliwe w oparciu o dokument określający spadkobierców zm. H. G., po otrzymaniu całości akt sprawy.

Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2018 r. skarżący został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi – stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący podał, że jego pisma z dnia 8 listopada 2018 r. oraz z dnia 30 listopada 2018 r. "mają charakter skargi na decyzję Pana Wojewody", a sprawę wezwania Sądu (pismo z dnia 20 grudnia 2018 r.) wyjaśnia załączone do pisma z dnia 8 października 2018 r. pismo Wojewody z dnia 16 lutego 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skarg na przewlekłość postępowania od dnia 1 czerwca 2017 r. wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).

Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania.

W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany przez Sąd do wykazania spełnienia powyższego obowiązku. Zachowanie tego wymogu nie zostało jednak przez skarżącego wykazane. Powołane przez M. S. pismo Wojewody z dnia 16 lutego 2017 r. stanowi bowiem odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia 28 grudnia 2016 r. zawierające wnioski: o "potwierdzenie bądź odrzucenie, że zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w S. (...) pozostałą ˝ część rekompensaty dziedziczy Skarb Państwa zgodnie z ustawą o mieniu zabużańskim, a zatem nie należy się ona pozostającym przy życiu prawnym spadkobiercom po J. P.", a nadto o ponowne wszczęcie postępowania z urzędu o przyznanie na jego rzecz rekompensaty po zmarłej H. G. ("o ile Skarb Państwa zgodnie z ustawą o mieniu zabużańskim nie może przejąć rekompensaty"). Powyższe wnioski, w ocenie Sądu, nie mogą zostać uznane za ponaglenie o jakim mowa w art. 53 § 2 b) p.p.s.a. Tym samym uznać należy, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 p.p.s.a.

Powyższe skutkuje tym, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 należało orzec, jak na wstępie.