Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 36/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art 161 § 1 pkt 3 w zw. z art 15 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem S. a Burmistrzem O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S.W. o przyznanie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość.


UZASADNIENIE

Burmistrz S. we wniosku z dnia 10 lutego 2020 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a Burmistrzem O. przez wskazanie Burmistrza O. jako organu właściwego do rozpoznania wniosku S.W. o przyznanie zasiłku celowego na opłacenie mieszkania i zakup leków.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz O. wniósł o umorzenie postępowania z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość z uwagi na jego bezprzedmiotowość, wywołaną rozpoznaniem ww. wniosku S.W. o przyznanie zasiłku celowego przez Burmistrza O. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. Ponadto wniesiono o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), przywoływanej w uzasadnieniu jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Spór o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256). Wedle brzmienia art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. właściwy w tych sprawach jest Naczelny Sąd Administracyjny. Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

W rozpoznawanej sprawie spór zainicjowany wnioskiem Burmistrza S. miał znamiona negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem O., w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku celowego, a więc świadczenia uregulowanego w art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.). Z okoliczności sprawy wynika, iż powyższy spór o właściwość przestał być aktualny bowiem jeden z organów pozostających w sporze rozpoznał sprawę merytorycznie i wydał decyzję załatwiającą sprawę administracyjną wywołaną wnioskiem S.W. o przyznanie zasiłku celowego. W sytuacji gdy spór kompetencyjny przestał być aktualny, postępowanie wszczęte przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o rozstrzygnięcie sporu staje się bezprzedmiotowe. W konsekwencji podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 15 § 2 P.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2005 r. sygn. akt OW 149/04; postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OW 10/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Uwzględniając treść i przyczyny powyższego rozstrzygnięcia należy dostrzec, iż wniosek o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego nie odpowiada dyspozycji art. 200 i nast. P.p.s.a.

Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 15 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.