Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 779/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-12-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 5, art. 49 ust. 1, i 2, art. 59f ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dudar (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, sędzia WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 20 sierpnia 2021 r., znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej powoływany jako organ odwoławczy, PWINB) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej powoływany jako organ pierwszej instancji, PINB) z dnia [...] lipca 2021 r. ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej w wysokości 25000 zł za samowolną – wykonaną przez inwestora G. Z. – rozbudowę budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości D., gmina D..

Rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] lipca 2020 r. P.P. złożył zawiadomienie, w którym wskazał, że w miejscowości D., działka nr [...] przy ul. [...] właściciel posesji G. Z. przekształcił budynek inwentarski rolniczy oznaczony na mapach geodezyjnych jako [...] w warsztat samochodowy. Podał również, że samodzielnie zdjął z dachu budynku płyty azbestowe, lokując azbest w miejscu innym niż składowisko. Wskazał również, że budynki [...] właściciel działki połączył wspólnym dachem oraz murami.

W związku z powyższym w dniu [...] lipca 2020 r. organ pierwszej instancji dokonał kontroli na ww. nieruchomości w obecności P.P. i G. Z. Organ ustalił, że na nieruchomości zlokalizowany jest budynek gospodarczy o wymiarach ok. 6 m na 18 m, murowany, z dachem dwuspadowym krytym blachą. Z protokołu kontroli wynika również, że PINB nie stwierdził występowania spękań, zarysowań, ugięć konstrukcji dachu ani ubytków. Stwierdził natomiast, że w budynku przechowywane są meble i stare narzędzia. W protokole kontroli odnotowano także oświadczenia stron postępowania. P.P. oświadczył, że G. Z. dokonał zmiany kubatury dachu poprzez połączenie dwóch budynków gospodarczych jednym dachem, co dotyczy więźby dachowej i pokrycia. Wskazał, że budynki [...] były odrębnymi budynkami. Natomiast G. Z. podał, że w 2014 r. dokonał w Starostwie Powiatowym w B. zgłoszenia wymiany pokrycia dachu. Sukcesywnie dokonywał wymiany, a w lipcu 2020 r. złożony na paletach eternit zabrała i zutylizowała firma P. Oświadczył ponadto, że w przedmiotowym budynku gospodarczym przechowuje narzędzia i meble, a obiekt wykorzystywany jest na własne potrzeby.

W dniu [...] lipca 2020 r. PINB zawiadomił strony, tj. K. .P., P.P., A. P., A. P., Ł. K., G. Z., T. P., A. P., B. P. oraz K. B. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości D., gm. D..

Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. organ pierwszej instancji wstrzymał G. Z. prowadzenie wszelkich robót budowlanych związanych z wymianą pokrycia dachu oraz wymianie krokwi na budynku gospodarczym oraz stodole usytuowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości D., gm. D.. Ponadto organ zobowiązał G. Z. do przedłożenia zaświadczenia Wójta Gminy D. o zgodności rozbudowy przedmiotowych budynków (budynku gospodarczego oraz stodoły) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie do przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowych budynków wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy prawo budowlane, przepisami szczegółowymi, w tym dotyczącymi lokalizacji obiektu na działce oraz aktualne oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W przywołanym postanowieniu PINB stwierdził, że inwestor w dniu [...] maja 2014 r. dokonał zgłoszenia wykonania wymiany pokrycia dachowego oraz wymiany niektórych krokwi. Organ pierwszej instancji ustalił, że inwestor dokonał rozbudowy budynku gospodarczego i stodoły, łącząc te obiekty jednym dachem, tym samym rozbudowując łącznik między tymi obiektami. PINB stwierdził, że inwestor, dokonując tych działań winien był uzyskać pozwolenie na budowę. W ocenie organu pierwszej instancji w sprawie miał zastosowanie art. 48 ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 2 u.p.b. PINB podkreślił, że w przypadku niespełnienia obowiązku nakazanego w postanowieniu organ zobligowany będzie nakazać inwestorowi rozbiórkę przedmiotowej części obiektów. Organ pouczył także strony, że stosowane będą przepisy dotyczące opłaty legalizacyjnej.

Żadna ze stron nie złożyła zażalenia na to postanowienie.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. Wójt Gminy D. ustalił G. Z. warunki zabudowy terenu położonego w miejscowości D., gm. D., nr ewid. [...] dla inwestycji obejmującej rozbudowę stodoły i budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej, polegającej na połączeniu obu budynków jednym dachem i rozbudowie łącznika między nimi. W dniu [...] lutego 2021 r. G. Z. przedłożył w PINB wskazaną decyzję, natomiast w dniu [...] maja 2021 r. 4 egzemplarze projektu budowlanego, oryginał mapy do celów projektowych, kopię uprawnień projektanta i zaświadczenie projektanta o przynależności do właściwej izby zawodowej.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] organ pierwszej instancji ustalił opłatę za legalizację budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości D., gm. D. w wysokości 25000 zł. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że G. Z. wywiązał się z obowiązku przedłożenia dokumentów. PINB wyjaśnił, że opłata legalizacyjna wynosi pięćdziesięciokrotność iloczynu stawki s równej 500 zł, współczynnika kategorii obiektu równego 1 i współczynnika wielkości obiektu równego 1, a zatem wynosi 25000 zł.

Z wydanym postanowieniem nie zgodził się G. Z., a także Ł. K. reprezentowana przez pełnomocnika, w związku z czym zaskarżyli oni zażaleniem powyższe postanowienie PINB.

Po przeprowadzonym postępowaniu organ odwoławczy wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

PWINB uznał, że procedura legalizacyjna przeprowadzona została prawidłowo przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestor G. Z. nie ograniczył się do wykonania robót budowlanych określonych w zgłoszeniu z dnia [...] maja 2014 r., a zatem wymiany pokrycia dachowego oraz wymiany niektórych krokwi, lecz dokonał rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego wraz z wykonaniem części nowego dachu, stanowiącym przedłużenie tego budynku i połączył dachy budynku gospodarczego (budynek nr [...]) i stodoły (budynek nr [...]). Organ odwoławczy wskazał, że w wyniku wykonanych robót zwiększyła się kubatura budynków. W związku z tym PWINB stwierdził, że była to rozbudowa budynków wymagająca pozwolenia na budowę.

W ocenie organu odwoławczego kolejne działania PINB w postępowaniu legalizacyjnym były prawidłowe i brak jest podstaw prawnych do podważenia postanowienia organu pierwszej instancji o ustaleniu opłaty legalizacyjnej. Zdaniem PWINB właściwie określono podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty. Jako niezasadny organ odwoławczy ocenił zarzut "nieuwzględnienia w treści zaskarżonej decyzji, że współinwestorem przebudowy konstrukcji dachu był K. .P.". Organ uznał bowiem, że G. Z. nie kwestionował dotychczasowych ustaleń organu pierwszej instancji dotyczących osoby inwestora. Zwrócił ponadto uwagę, że G. Z. oświadczył do protokołu kontroli z dnia [...] lipca 2020 r., że sukcesywnie demontował stare pokrycie dachowe i wykonywał roboty w przedmiotowym budynku. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu kwestionującego, że inwestor powinien był uzyskać pozwolenie na budowę.

Skargę na postanowienie organu odwoławczego wnieśli do sądu administracyjnego Ł. K. i G. Z., reprezentowani przez pełnomocnika, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie:

1. art. 7 w zw. z art. 28 k.p.a. oraz art. 28 i 29-31 ustawy Prawo budowlane, poprzez nieuwzględnienie w treści zaskarżonej decyzji, iż współinwestorem przebudowy konstrukcji dachu budynku gospodarczego usytuowanego na działce [...] przy ul. [...] w D., gm. D. był K. .P., który na mocy porozumienia ze skarżącym poniósł część kosztów prac, co miało wpływ na wynik postępowania;

2. art. 28 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 6 i 7a ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, iż skarżący winien był uzyskać pozwolenie na budowę w celu wykonania przebudowy konstrukcji dachu budynku gospodarczego, podczas gdy w niniejszej sprawie organy nie ustaliły o jaką wartość faktycznie zmieniła się kubatura budynku, poprzestając na stwierdzeniu, iż ta uległa zmianie, a nadto, w świetle treści art. 3 ust. 7a ustawy Prawo budowlane, w zakresie błędnego przyjęcia, iż wykonane przez skarżącego prace stanowiły rozbudowę w rozumieniu ww. przepisów, co miało wpływ na wynik postępowania.

W związku z powyższym autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym, a także o zasądzenie od organu administracji kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że inwestorem w zakresie wykonania prac remontowych dachu był również K. .P., gdyż G. Z. wydzierżawił K. P. stodołę przylegającą do przedmiotowego budynku gospodarczego, w związku z czym ten zobowiązał się do częściowego poniesienia kosztów remontu. Jako potwierdzenie wskazywanej okoliczności wskazano umowę najmu z dnia [...] marca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi Ł. K. i rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym, a także o odrzucenie skargi G. Z. jako wniesionej po terminie.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 listopada 2021 r. sąd odrzucił skargę G. Z., z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest incydentalne postanowienie w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej, które stanowi integralny element procedury legalizacji obiektu budowlanego, określonej w art. 48 i 49 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.; dalej: u.p.b.). Wyjaśnić przy tym należy, że kontrolowane postępowanie zostało wszczęte przed wejściem w życie przepisów nowelizacji ustawy Prawo budowlane, dokonanej na mocy ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471). Zmiany te weszły w życie dnia 19 września 2020 r., w związku z czym zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy u.p.b. w brzmieniu sprzed tej nowelizacji (zgodnie z art. 25 ww. ustawy zmieniającej, do spraw uregulowanych u.p.b. wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, przepisy u.p.b. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym). Organy w niniejszej sprawie działały prawidłowo, stosując przepisy sprzed nowelizacji, gdyż postępowanie legalizacyjne zostało wszczęte [...] lipca 2020 r.

Z prawidłowych ustaleń organów w sprawie jednoznacznie wynika, że G. Z. dokonał samowolnej rozbudowy, poprzez połączenie budynku gospodarczego i stodoły, w wyniku czego doszło do zwiększenia kubatury budynku. Organy zasadnie uznały, że dokonana przez inwestora rozbudowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 3 pkt 7 u.p.b. przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Natomiast w myśl art. 3 pkt 6 u.p.b. przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Prawidłowym było uznanie, że roboty budowlane polegające na budowie dachu pomiędzy dotychczas istniejącymi budynkami stanowiły rozbudowę, w wyniku której zwiększyła się kubatura budynku. Należy zauważyć, że organ pierwszej instancji stwierdził tę okoliczność w postanowieniu z dnia [...] września 2020 r. o wstrzymaniu robót budowlanych. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i nie było kwestionowane, choć ustalenia faktyczne organu były jednoznaczne. Organ pierwszej instancji wskazał również, że ww. roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę. PINB, podając motywy dla wydanego postanowienia wskazał, że istnieje możliwość uregulowania stanu prawnego samowolnie rozbudowanych budynków. Organ poinformował strony, że niewykonanie obowiązków określonych w postanowieniu, jak również nieuregulowanie opłaty legalizacyjnej po ich wykonaniu będzie wiązało się z nakazaniem przez organ w drodze decyzji doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego. Należy uznać, że działanie organu było zgodne z zasadą informowania wyrażoną w art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.). Strony miały wiedzę, że wykonanie obowiązków określonych w postanowieniu nie będzie wystarczające, by zalegalizować stwierdzoną samowolę budowlaną, gdyż na dalszym etapie konieczne będzie również uregulowanie opłaty legalizacyjnej. Inwestor G. Z. nie tylko nie kwestionował ustaleń faktycznych i oceny prawnej dokonanej przez PINB, lecz wykonał obowiązki wynikające z postanowienia z dnia [...] września 2020 r. Ustaleń tych nie kwestionowała również skarżąca Ł. K. Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. PINB, działając zgodnie z prawem, otworzył inwestorowi drogę do legalizacji samowoli budowlanej, co wiąże się z określonymi obowiązkami po stronie inwestora, w tym także koniecznością poniesienia opłaty legalizacyjnej.

Powyższe fakty zakreśliły dalszy kierunek postępowania legalizacyjnego. Zgodnie z art. 48 ust. 5 u.p.b. przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 7 września 2020 r. wskazał dokumenty, które powinny zostać dostarczone przez inwestora. G. Z. przedłożył wymagane dokumenty.

W związku z powyższym w myśl art. 49 ust. 1 u.p.b. organ nadzoru budowlanego, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.

Poprzez wydanie postanowienia o ustaleniu wysokości opłaty legalizacyjnej właściwy organ wyraża zatem również, że przedłożone przez inwestora dokumenty spełniają wymogi określone w art. 49 ust. 1 u.p.b. Uznając, że inwestycja nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt budowlany wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i jest kompletny, a inne wymagane dokumenty (opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia) zostały przedłożone, prawidłowym było wydanie postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej. Ustalenie opłaty legalizacyjnej jest konsekwencją stwierdzenia samowoli budowlanej i dążenia do jej legalizacji, po spełnieniu przez inwestora określonych prawem warunków. Podkreślić należy, że opłata legalizacyjna nie jest karą, gdyż postępowanie legalizacyjne, w toku którego zapada postanowienie ustalające taką opłatę, stwarza inwestorowi możliwość uniknięcia rozbiórki samowolnie wybudowanego (rozbudowanego, nadbudowanego) obiektu budowlanego, z której ma on prawo, a nie obowiązek, skorzystać. Opłata legalizacyjna jest wprawdzie obowiązkowym elementem procesu legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu, a jej uiszczenie jest podstawą do legalizacji obiektu, lecz opłata ta ma charakter dobrowolny i stanowi alternatywę dla sankcji rozbiórki samowoli budowlanej, przewidzianej w art. 48 ust. 1 u.p.b. (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Bk 23/21; podobnie w wyroku NSA z dnia 20 maja 2021 r., sygn. akt II OSK 2443/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – dalej "CBOSA").

Należy uznać za prawidłowe ustalenia organów, że G. Z. jest w niniejszej sprawie jedynym inwestorem. Umowa najmu z dnia [...] marca 2018 r. zawarta z K. P. jako najemcą dowodzi jedynie, że najemca poniósł nakłady inwestycyjne na remont przedmiotu najmu, tj. budynku stodoły w określonej wysokości, nie stanowi natomiast dowodu, że K. .P. jest inwestorem. Treść umowy nie wskazuje nawet, że nakłady poniesione przez K. .P. dotyczyły stwierdzonych przez organy robót budowlanych polegających na połączeniu budynku gospodarczego i stodoły, lecz remontu przedmiotu najmu. Z materiału dowodowego sprawy, w tym z protokołu kontroli z dnia [...] lipca 2020 r., wynika, że inwestorem był G. Z.. W toku postępowania przed organem pierwszej instancji również nie było to kwestionowane przez strony, w tym przez samego G. Z., w szczególności strony nie zaskarżyły postanowienia z dnia [...] lipca 2020 r. o wstrzymaniu robót budowlanych. Z powyższego wynika, że podmiot zobowiązany do poniesienia opłaty legalizacyjnej został określony zgodnie ze stanem faktycznym. Co więcej, G. Z. uiścił w dniu [...] lipca 2021 r. opłatę legalizacyjną w orzeczonej wysokości – k. 70, 71 akt adm.

Przedstawienie wymaganych dokumentów przez inwestora G. Z. należy uznać za wyraz jego dążenia do legalizacji stwierdzonej samowoli budowlanej. Z tego względu niezrozumiałym jest dopiero na etapie zażalenia od postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej kwestionowanie oceny organu, że działania inwestora polegające na rozbudowie budynku gospodarczego i stodoły poprzez połączenie obu budynków wymagały pozwolenia na budowę. Organy obydwu instancji konsekwentnie wskazywały, że doszło do rozbudowy, zatem zarzut skargi, w zakresie w jakim odnosi się do definicji przebudowy, jest niezrozumiały. Przebudowa i rozbudowa nie są na gruncie prawa budowlanego pojęciami o tożsamym znaczeniu. Jak wspomniano wyżej, robotami budowlanymi w rozumieniu prawa budowlanego jest również budowa, a przez budowę należy rozumieć także rozbudowę. Nie budzi wątpliwości, że połączenie budynku gospodarczego i stodoły nastąpiło w drodze rozbudowy, w wyniku czego zwiększyła się kubatura budynku. Należy zauważyć, że w przedłożonych przez inwestora dokumentach, tj. decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2021 r. czy też w projekcie budowlanym również mowa jest o rozbudowie. Niezrozumiały jest zatem zarzut kwestionujący ustalenie, że wykonane przez G. Z. prace stanowiły rozbudowę.

Odnosząc się do zarzutu braku ustalenia, o jaką wartość zmieniła się kubatura budynku, należy wskazać, że w niniejszej sprawie tego rodzaju ustalenia nie były konieczne. Istotny był fakt, że wykonane przez inwestora roboty budowlane stanowiły rozbudowę. Wartość kubatury budynku nie wpływa na fakt, że przed dokonaniem zamierzenia budowlanego polegającego na rozbudowie budynku gospodarczego i połączenie go z budynkiem stodoły inwestor miał obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Wysokość opłaty legalizacyjnej została prawidłowo ustalona przez organy w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 49 ust. 2 u.p.b. do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Art. 59f ust. 1 stosowany odpowiednio w zw. z art. 49 ust. 2 u.p.b. należy odczytywać w ten sposób, że stawka opłaty legalizacyjnej to pięćdziesięciokrotność iloczynu stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w). Zgodnie z art. 59f ust. 2 u.p.b. stawka opłaty (s) wynosi 500 zł. Zasadnie organy zastosowały współczynnik kategorii obiektu budowlanego (k) o wartości 1 oraz współczynnik wielkości obiektu budowlanego (w) o wartości 1. W konsekwencji opłata legalizacyjna została ustalona w prawidłowej wysokości 25000 zł. Organ pierwszej instancji nie wskazał konkretnej kategorii obiektu budowlanego z załącznika do u.p.b., co jednak uzupełnił organ odwoławczy, przyporządkowując przedmiotowy obiekt budowlany do kategorii II - budynki służące gospodarce rolnej, jak: produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe. Organ odwoławczy nie uzasadnił motywów przyporządkowania do tej kategorii, należy jednak uznać, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego takie wskazanie organu odwoławczego nie budzi zastrzeżeń. W przypadku kategorii II zarówno współczynnik kategorii obiektu budowlanego, jak i współczynnik wielkości obiektu budowlanego wynosi 1, niezależnie od faktycznej wielkości obiektu wyrażonej w m3 (kubatura) czy też w m2 (powierzchnia). Wskazywane przez autora skargi nieustalenie wartości kubatury miałoby istotne znaczenie w przypadku przyporządkowania obiektu budowlanego do kategorii IX – XIX, w których określenie współczynnika wielkości obiektu budowlanego zależne jest od wartości kubatury wyrażonej w m3.

Konsekwencją powyższych rozważań jest stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie nie narusza wskazanych w skardze przepisów, zarówno k.p.a. jak i u.p.b. Zaskarżone postanowienie PWINB jest zgodne z prawem. Nie wzbudziło zastrzeżeń sądu ustalenie organów, że w sprawie miała miejsce samowola budowlana polegająca na połączeniu (rozbudowie) budynku gospodarczego i stodoły położonych na działce nr [...] w D.. W sposób prawidłowy ustalono również osobę zobowiązaną do poniesienia opłaty legalizacyjnej oraz wysokość opłaty legalizacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.