Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 25/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. spraw ze skarg "[...] " Spółka z ograniczona odpowiedzialnością w [...] na decyzje Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...]grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego skargi oddala


UZASADNIENIE

Firma "[...] " Spółka z o.o. w [...] dokonała w Urzędzie Celnym w [...] zgłoszenia celnego towarów określonych jako " mieszaniny substancji zapachowych " , w celu objęcia ich procedurą składu celnego ( poz.1 ) oraz procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym ( poz.2 - 5 ) według niżej wymienionych zgłoszeń celnych :

1.SAD nr [...]z dnia [...].08.2003 r

2.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r

3.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r

4.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r

5.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r

6.SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r

7.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r

8.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r

9.SAD nr [...]z dnia [...].08.2000 r

10.SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r

11.SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r .

Zgodnie z załączonymi fakturami ww. zgłoszenia celne obejmowały towary o nazwach handlowych : [...],[...] oraz [...] . W dokumentach celnych skarżąca wskazała dla przedmiotowych towarów kod PCN 3302 10 90 0 ze stawką celną obniżoną w wysokości 0 % z tytułu ich preferencyjnego pochodzenia .

W wyniku weryfikacji przedmiotowych zgłoszeń celnych Naczelnik Urzędu Celnego II w [...] niżej wymienionymi decyzjami uznał przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe m.in. w części dotyczącej zastosowanego kodu Taryfy celnej , stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego :

1. [...]z dnia [...].09.2003 r

2. [...]z dnia [...].08.2003 r

3. [...]z dnia [...].07.2003 r

4. [...]z dnia [...].08.2003 r

5. [...]z dnia [...]08.2003 r

6. [...]z dnia [...].08.2003 r

7. [...]z dnia [...].08.2003 r

8. [...]z dnia [...].08.2003 r

9. [...]z dnia [...].07.2003 r

10. [...]z dnia [...].07.2003 r

11. [...]z dnia [...].08.2003 r

i orzekł , że prawidłowym kodem PCN dla ww. towarów jest kod 2103 90 90 0 ze stawką celną 30% i określił kwoty długu celnego przy zastosowaniu tej stawki ( w odniesieniu do zgłoszenia celnego wymienionego w poz.1 - kwota długu podlegała zabezpieczeniu ze względu na procedurę składu celnego ) . W decyzjach wymienionych w poz.2 - 5 organ celny wymierzył również odsetki wyrównawcze.

W uzasadnieniu ww. decyzji Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej stanowiącymi załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów (Dz.U. z 1999 r Nr 74, poz.830) przedmiotowy towar powinien być taryfikowany do pozycji Taryfy celnej 2103 90 90 0 ze stawką celną autonomiczną 30% .

W wyniku analizy dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz zebranych w toku prowadzonego postępowania , m.in.: faktur, zezwoleń GIS , informacji od producenta , wystawionych przez producenta specyfikacji produktów określających skład ww. produktów do 100% , organ celny stwierdził , że skład surowcowy , szczegółowo opisany w uzasadnieniu wydanych decyzji ,a wynikający ze zgromadzonych dokumentów , wyklucza taryfikację wskazaną przez skarżącą w zgłoszeniach celnych tj. poz.3302 10 90 0 i przesądza o ich taryfikacji do pozycji PCN 2103 90. Przedmiotem importu były naturalne preparaty aromatyczne , aromaty spożywcze w postaci proszku , stosowane w przemyśle mięsnym , których składnikami są m.in. substancje wzmacniające smak żywności białkowej , substancje zagęszczające, substancje buforujące i emulgujące , ekstrakt drożdżowy , sól , olej roślinny , substancje wiążące, zagęstnik , stabilizator , substancje uwydatniające smak mięsny produktów i inne.

Wskazana przez skarżącą pozycja 3302 Taryfy celnej obejmuje "mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny ( łącznie z roztworami alkoholowymi ) oparte na jednej lub wielu takich substancjach , które stosowane są jako surowce w przemyśle ; inne niż preparaty oparte na substancjach zapachowych , stosowane do wytwarzania napojów".

Zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej " , zadeklarowana w zgłoszeniach celnych pozycja PCN 3302 obejmuje następujące produkty pod warunkiem , że są w rodzaju podstawowych surowców dla przemysłu perfumeryjnego , spożywczego , napojów ( np. w wyrobach cukierniczych , przyprawach spożywczych i napojach ) i innych ( np. w produkcji mydła ) :

- mieszaniny olejków eterycznych ,

- mieszaniny rezinoidów ,

- mieszaniny wyekstrahowanych oleożywic ,

- mieszaniny sztucznych substancji zapachowych ,

- mieszaniny złożone z dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych , rezinoidów , wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych ),

- mieszaniny dwóch lub więcej substancji zapachowych ( olejków eterycznych , rezinoidów , wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych ), z dodatkiem rozcieńczalników lub cieczy nośnych , takich jak olej roślinny , dekstroza lub krochmal ) ,

- mieszaniny , nawet połączone rozcieńczalnikiem lub cieczą nośną , bądź zawierające alkohol , produktów objętych innymi działami ( np. przypraw korzennych ) z jedną lub kilkoma substancjami zapachowymi ( olejkami eterycznymi , rezinoidów , wyekstrahowanymi oleożywicami lub aromatami syntetycznymi ) pod warunkiem , że substancje te stanowią element podstawowy mieszaniny .

Naczelnik Urzędu Celnego wskazał na Uwagę 2 do Działu 33 , która stanowi , że wyrażenie " substancje zapachowe " występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301 , do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych". Do pozycji 3302 klasyfikuje się towary , pod warunkiem , że nie zawierają dodatkowych składników tj. mąki , ekstraktu drożdży , skrobi, serwatki , itp. Zaimportowane preparaty zawierają komponenty , których funkcją jest nadawanie smaku ( m.in. ekstrakt drożdży , hydrolizat białkowy ) i nośnik ( m.in. sól ) , również nadający wyraźnie słony smak. Podstawowymi składnikami surowcowymi przedmiotowych preparatów - zdaniem organu celnego - są : sól kuchenna , ekstrakt drożdży , hydrolizowane białko roślinne , skrobia , maltodekstryny oraz glutamin sodu , których obecność odgrywa zasadniczą rolę przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej towaru. W składzie zaimportowanych preparatów występuje ponadto dodatek mieszaniny związków mogących kreować deklarowany smak. Analizując skład surowcowy można stwierdzić dodatki kształtujące strukturę preparatu , dodatki utrwalające oraz dodatki kształtujące określone cechy sensoryczne .

Preparaty przygotowane były przez producenta jako przyprawy smakowo-aromatyczne , nadające smak i zapach produktom spożywczym . Funkcja nadawania smaku , zdaniem organu celnego , jest co najmniej równie istotna dla określenia całościowego charakteru i zastosowania towaru , jak funkcja nadawania zapachu. Analizując skład mieszaniny - w ocenie Naczelnika Urzędu Celnego - nie można stwierdzić , że substancje zapachowe są składnikiem podstawowym mieszaniny , nie stanowią też one składnika przeważającego ilościowo , ani funkcjonalnie . Preparaty służą do nadawania smaku i zapachu dzięki zastosowaniu wszystkich komponentów.

Organ I instancji nie uwzględnił wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z badania próbki towaru w celu określenia dokładnego składu , z opinii biegłego w zakresie technologii żywności na okoliczność składu i roli poszczególnych składników w towarze będących przedmiotem importu oraz dowodu z wiążącej informacji taryfowej wydanej przez władze celne państwa należącego do Unii Europejskiej , gdyż znajdująca się w aktach sprawy lista składników zawartych w importowanych preparatach została wystawiona przez producenta i w wystarczającym stopniu - zdaniem organu celnego - identyfikuje ona sporny towar . Stan towaru nie budzi wątpliwości , a jedynie jego klasyfikacja według kodu PCN Taryfy celnej. Stąd nie zachodziła potrzeba powoływania biegłych . Ponadto polskie organy celne nie były zobowiązane do stosowania kodu HS wskazanego przez administrację celną państwa członkowskiego Unii Europejskiej , gdyż w dacie orzekania Polska stosowała własne przepisy prawne.

W uzasadnieniach wydanych decyzji organ celny wskazał na opinię klasyfikacyjną Sekretariatu światowej Organizacji Celnej z dnia 13.02.2001 r , którą posiłkował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy , a w której to opinii WCO produkt stosowany do przyprawiania kiełbas został zaklasyfikowany do pozycji 2103 90., co przemawia za trafnością stanowiska zajętego w rozpatrywanej sprawie przez organ celny . Produkty będące przedmiotem importu , w ocenie Naczelnika Urzędu Celnego , spełniają wymogi pozycji 2103 Taryfy celnej , gdyż stanowią mieszaninę różnych składników tj. przypraw , nośników i substancji strukturotwórczych.

W odwołaniu od ww. decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie :

1. art.2, art.9, art.32 ust.1 i 2 , art.91 ust.1 i 2 Konstytucji RP ,

2. Taryfy celnej poprzez błędną klasyfikację towaru do kodu 2103 90 90 o , zamiast prawidłowo do kodu 3302 10 90 0 ,

3. Reguły 1 i 3 (b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ,

4. Wyjaśnień do Taryfy celnej ,

5. art.13 § 7 Kodeksu celnego ,

6. art.68 i art.69 Układu Europejskiego ,

7. oraz nie przeprowadzenie prawidłowego i zgodnego z przepisami postępowania dowodowego oraz nie wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności .

Skarżąca wniosła również o uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego odmawiającego przeprowadzenia wnioskowanych dowodów.

Skarżąca podniosła , że zaimportowany towar służył przede wszystkim do aromatyzowania wyrobów mięsnych nadając im pożądany aromat np. parzonych drobnorozdrobnionych kiełbas . Jego podstawową rolą było aromatyzowanie . Substancje zapachowe , chociaż ich udział w mieszaninie był niewielki , spełniały tę rolę i gdyby zostały usunięte - preparaty straciłyby swój charakter. Ich zastosowanie w pożądanym celu nie miałoby sensu , a nazwa nie odpowiadałaby ich istocie i właściwościom. Zgodnie więc z regułą 3(b) ORINS substancje zapachowe - zdaniem skarżącej - stanowiły podstawowy element mieszaniny.

W ocenie skarżącej Naczelnik Urzędu Celnego nie dokonał obiektywnych badań i analiz materiału dowodowego , nie skorzystał z możliwości powołania eksperta i nie oparł wydanych decyzji na analizie cech , właściwości i końcowego zastosowania spornych preparatów. Będące przedmiotem rozpatrywanej sprawy produkty posiadały następujące substancje zapachowe:

- aromaty powstające w trakcie procesu technologicznego ( sztuczne substancje zapachowe) ,

- identyczne z naturalnymi substancje aromatyczne ( sztuczne substancje zapachowe uzyskane w drodze sygnety ( zgodnie z uwagą 2 do Działu 33 ),

- naturalne substancje aromatyczne ( olejki eteryczne ) poz.3301,

- naturalne preparaty aromatyczne ( wyekstrahowane oleożywice).

Dla potrzeb klasyfikacji mieszanin w pozycji 3302 , zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej , konieczne jest spełnienie 3 warunków:

1. substancje zapachowe muszą być określone w pozycji 3301,

2. muszą być w rodzaju podstawowych surowców dla przemysłu spożywczego ,

3. substancje zapachowe muszą stanowić element podstawowy mieszaniny ; przy tym warunku Wyjaśnienia nie określają kryterium ilościowego , dlatego należy przyjąć , że znajduje się tu każdy produkt zawierający substancje zapachowe w dowolnych proporcjach pod warunkiem , że nadają one produktowi zasadniczy charakter.

Skarżąca zarzuciła , że organy celne nie ustaliły czy i jakie substancje zapachowe zawarte są w produktach , a dowiedzenie spełnienia kryteriów określonych w pkt.2 i 3 możliwe było tylko przez biegłego rzeczoznawcę z zakresu technologii przemysłu spożywczego , na podstawie certyfikatu ilościowo-jakościowego , w oparciu o badania laboratoryjne.

Ponadto w ocenie skarżącej , organ celny wprowadził dodatkowy , czwarty warunek , zgodnie z którym " towary klasyfikuje się do pozycji 3302 pod warunkiem , że nie zawierają dodatkowych składników tj. mąki , ekstraktu drożdżowego , skrobi , serwatki , itp." . Stanowisko to jest sprzeczne z punktem 7 Wyjaśnień , zgodnie z którym mieszaniny substancji zapachowych mogą zawierać przyprawy korzenne.

Zdaniem skarżącej towar będący przedmiotem importu stanowił mieszaninę kilku substancji zapachowych naniesioną na kilku nośnikach. Sporne preparaty - w ocenie skarżącej - nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2103 Taryfy celnej . gdyż :

1. nie są stosowane do celów kulinarnych nawet po dodaniu mleka lub wody,

2. nie są produktem gotowym do spożycia ,

3. nie zawierają w swoim składzie substancji objętych pozycjami od 0904 do 0910 ,

4. nie zawierają naturalnych przypraw ,

5. nie są tradycyjną przyprawą w proszku do kiełbas ,

6. są wykorzystywane jako surowce w przemyśle spożywczym do aromatyzowania , a nie przyprawiania wyrobów końcowych.

Powołana w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji opinia Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej nie była wiążąca dla organów celnych i nie mogła stanowić podstawy rozstrzygnięć.

Z kolei odmowa uznania jako dowodu wiążącej informacji taryfowej wydanej przez holenderskie władze celne stanowi naruszenie art.180 Ordynacji podatkowej , a poprzez odmowę powołania w sprawach biegłych organ celny naruszył art.122 ww. ustawy .

Skarżąca do odwołania załączyła opinie 5 polskich ekspertów - autorytetów w dziedzinie aromatów i chemii żywności , które dotyczyły próbki towaru pochodzącego z 2000 r .

Ponadto skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w części dotyczącej odsetek wyrównawczych.

Dyrektor Izby Celnej w Krakowie , po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji organu I instancji wymienionej w pkt.1 nin. wyroku , decyzją z dnia 28.11.2003 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie , natomiast w odniesieniu do pozostałych rozstrzygnięć niżej wymienionymi decyzjami - uchylił rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w części dotyczącej odsetek wyrównawczych , natomiast w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzje organu I instancji:

1. [...]z dnia [...].11.2003 r

2. [...]z dnia [...].12.2003 r

3. [...]z dnia [...].12.2003 r

4. [...]z dnia [...].12.2003 r

5. [...]z dnia [...].12.2003 r

6. [...]z dnia [...].12.2003 r

7. [...]z dnia [...].12.2003 r

8. [...]z dnia[...].12.2003 r

9. [...]z dnia [...].12.2003 r

10. [...]z dnia [...].12.2003 r

11. [...]z dnia [...].12.2003 r .

Organ odwoławczy stwierdził , że uwzględnił żądanie skarżącej i przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia składu spornego towaru na podstawie wiążącej informacji taryfowej wydanej przez holenderskie władze celne oraz z opinii dołączonych do odwołań. W opiniach tych skład aromatu został ustalony na podstawie informacji producenta o składzie chemicznym towaru , a wydający te opinie badali próbki organoleptycznie , bez przeprowadzania badań laboratoryjnych.

W opinii prof.dr hab. N. B. -P. aromat o nazwie "[...]" został określony jako typowy przedstawiciel grupy dodatków do produktów żywnościowych wytwarzanych przemysłowo , których głównym zadaniem jest nadawanie żywności pożądanego przez konsumentów zapachu i smaku , względnie ich podkreślenie lub wzmocnienie.

W opinii dotyczącej tego samego towaru , wydanej przez prof.dr inz. J. G. i prof.dr hab.inż.J. K określono jego skład wskazując , iż zawiera on składniki zapachowe , wzmacniacze smaku oraz nośniki smaku i zapachu.

Opinia prof.dr inż.J. G. z dnia [...] .07.2000 r dotyczy innego towaru , niż będący przedmiotem niniejszej sprawy.

Również w opinii prof.dr hab.W. D. wskazano , że zadaniem aromatów jest nadawanie żywności pożądanego zapachu i smaku , względnie ich podkreślenie lub wzmocnienie.

Z kolei z wiążącej informacji taryfowej holenderskich władz celnych wynika , że ww. towar stosowany jest do nadawania specyficznego smaku wyrobom mięsnym.

Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że skarżąca nie kwestionowała składu i zastosowania spornych preparatów , a jedynie ich klasyfikację według kodu PCN. W ocenie organu odwoławczego nie można przyjąć , że substancje zapachowe są składnikami podstawowymi mieszaniny , nie stanowią one składnika przeważającego ilościowo , ani funkcjonalnie .Preparaty te służą do nadawania smaku i zapachu artykułom spożywczym dzięki zastosowaniu wszystkich komponentów. Jak wynika z przedstawionych opinii funkcja nadawnia smaku jest co najmniej równie istotna , jak funkcja aromatyzowania. Mimo , iż sporne preparaty zawierają w swym składzie substancje , które można zakwalifikować do pozycji 3301 , jednak ich udział w całości mieszaniny nie przesądza o klasyfikacji towaru. Taryfikacja do pozycji 3302 Taryfy celnej jest wykluczona przez brzmienie tej pozycji oraz Uwagę 2 do działu 33. Właściwą pozycja jest pozycja 2103 Taryfy celnej .

Odnosząc się do zarzutów skargi Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że powołane pismo WCO nie stanowiło podstawy rozstrzygnięcia , a jedynie niewiążąca opinię . Z uwagi na uwzględnienie załączonych opinii , nie było konieczne powoływanie dalszych biegłych , tym bardziej , że skład towaru nie był kwestionowany. Odnośnie wiążącej informacji taryfowej holenderskich władz celnych , to dowód ten został dopuszczony w postępowaniu odwoławczym.

Organ odwoławczy uznał za uzasadnioną odmowę Naczelnika Urzędu Celnego przeprowadzenia dowodu z badania laboratoryjnego próbek towarów i powołania biegłych celem wydania opinii w zakresie składu i roli poszczególnych składników aromatów , gdyż badanie takie było niemożliwe z uwagi na brak próbek . Tylko próbki pobrane w czasie rewizji celnej zgłaszanych towarów byłyby reprezentatywne dla spornych aromatów.

Odnośnie odsetek wyrównawczych Dyrektor Izby Celnej uznał za zasadne żądanie skarżącej o odstąpienie od ich wymiaru i w tym zakresie uchylił zaskarżone decyzje.

Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , w których skarżąca podtrzymała dotychczasowe zarzuty i wnioski.

Zdaniem skarżącej , organy celne nie wzięły pod uwagę , że sporne preparaty nie są stosowane dla celów kulinarnych nawet po rozcieńczeniu , nie są produktem końcowym , ale są wykorzystywane jako surowce w przemyśle spożywczym do aromatyzowania , a nie przyprawiania wyrobów końcowych , nie zawierają substancji objętych pozycjami PCN od 0904 do 0910 i nie są tradycyjną " przyprawą" do kiełbas .

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Kluczowe znaczenie dla każdego postępowania , w tym również celnego , ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy , bowiem tylko w takim przypadku możliwe jest prawidłowe określenie zakresu praw i obowiązków strony tego postępowania. W sprawach dotyczących taryfikacji towaru , kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie stanu towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego .

W rozpatrywanej sprawie stan towaru nie był sporny. Przedmiotem importu były preparaty o nazwie handlowej [...] , [...] oraz [...]. Skład ww. preparatów wynikał ze specyfikacji producenta oraz opinii rzeczoznawców i nie był sporny , jak również zastosowanie tych preparatów nie było kwestionowane. Spór dotyczy ich klasyfikacji według Taryfy celnej. Skarżąca zadeklarowała w zgłoszeniu celnym kod PCN 3302 10 90 0 , natomiast organy celne w wydanych decyzjach rozstrzygnęły o klasyfikacji tych preparatów do kodu PCN 2103 90 90 0.

Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej , że zadeklarowana przez skarżącą pozycja 3302 10 90 0 Taryfy celnej nie jest prawidłowa .

Zgodnie z Uwagą 2 do Działu 3302 " substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnoszą się tylko do substancji z pozycji 3301 , do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych . Jakkolwiek okolicznością bezsporną jest , że zaimportowane preparaty w swoim składzie zawierały składniki nadające zapach mięsny , czy kiełbasy , ale nie stanowiły one elementu podstawowego tej mieszaniny. Z opinii rzeczoznawców wynika , że zadaniem aromatu jest nadawanie żywności nie tylko zapachu , ale również smaku , lub wzmocnienie ich poprzez użycie w tych mieszaninach intensyfikatorów w postaci monoglutaminianu sodu , rybonukleotydy , maltolu . Biorąc pod uwagę wszystkie składniki zaimportowanych towarów oraz ich zastosowanie należy uznać za uzasadnione twierdzenie organów celnych , iż funkcja nadawania smaku jest co najmniej równie istotna , jak funkcja nadawania aromatu . Twierdzenie skarżącej , że substancje zapachowe są podstawowym składnikiem przedmiotowych mieszanin nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, w tym w opiniach rzeczoznawców przedłożonych przez skarżącą.

Stanowiska tego nie może zmienić okoliczność, iż ww. preparaty w swym składzie zawierały substancje zapachowe z pozycji 3301 , jednak obecność innych komponentów o określonych właściwościach smakowych powoduje , że zaimportowane preparaty stanowią przyprawy smakowo-aromatyczne . Ta okoliczność wyklucza taryfikację przedmiotowych preparatów do kodu PCN 3302 . Twierdzenie skarżącej , iż substancje zapachowe w zaimportowanych mieszaninach rozstrzygają o ich zasadniczym charakterze , nie znajduje potwierdzenia w materiale zgromadzonym w aktach rozpatrywanej sprawy . Co najmniej w równej mierze decydujące były i charakterystyczny smak i pożądany aromat nadawany produktom powstałym z ich udziałem. Optymalny efekt stosowania zaimportowanych preparatów możliwy był do osiągnięcia z uwagi na wszystkie składniki zawarte w tych mieszaninach . Z tych powodów w sprawie nie miała zastosowania reguła 3b ORINS.

Sąd podzielił stanowisko Dyrektora izby Celnej , że również nie miała zastosowania reguła 3a ORINS , gdyż pozycje 3302 i 2103 nie opisują tego samego towaru .

Biorąc pod uwagę skład , właściwości i funkcje zaimportowanych preparatów należy taryfikować je do pozycji 2103 Taryfy celnej , która obejmuje "sosy i przetwory z nich ; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne ; mąkę i grysik z gorczycy oraz gotowaną musztardę". Zgodnie z komentarzem do tej pozycji zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej " wskazaną pozycją objęte są " przetwory zazwyczaj bardo pikantne , stosowane do przyprawiania pewnych potraw ( mięsa , ryb , sałatek, itp.) i otrzymywane z różnego rodzaju składników ( warzyw , mięsa , owoców, mąki , skrobi , oleju . octu , cukru , przypraw korzennych , gorczycy , aromatów, itd ( ... ) . Zaimportowane preparaty oprócz zmieszanych przypraw zawierały również niewielkie ilości substancji smakowych i przyprawowych , a zatem taryfikacja spornych towarów do pozycji 2103 90 90 0 jest zgodna ze stanem tych towarów w dniu przyjęcia zgłoszeń celnych oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej .

Powyższe stanowisko jest zgodne z Opinią klasyfikacyjną Rady Współpracy Celnej w Brukseli , zawartą w kompendium opinii klasyfikacyjnych ,Tom V Wyjaśnień do Taryfy celnej , zgodnie z którą złożone aromaty , o trwałej mocy aromatu będące mieszaninami ogólnego ekstraktu przypraw z działu 9 lub innej aromatycznej substancji roślinnej ( np. objętej pozycją 0712 lub działem 12 ) oraz bazy odpowiedniej do końcowego użycia ( sól , glukoza, mąka zbożowa , sproszkowany sucharek itd.) , stosowane jako przyprawy lub zaprawy , w celu podniesienia smaku preparatów żywnościowych , klasyfikowane są do podpozycji 2103 90.

Sąd podzielił stanowisko organów celnych co do znaczenia pisma Światowej Organizacji Celnej , które nie stanowiło podstawy rozstrzygnięć organów celnych , lecz było jednym z dowodów dotyczących taryfikacji towarów.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej , iż przedmiotowe towary nie są stosowane do celów kulinarnych i nie są produktami gotowymi do spożycia , natomiast są wykorzystywane w przemyśle spożywczym , to należy stwierdzić , że argumentacja ta nie miała wpływu na ich taryfikację . O klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu Taryfy celnej decyduje jego stan w chwili przyjęcia zgłoszenia , a nie jego zastosowanie . Kompetencje do rozstrzygania w tym zakresie posiadają wyłącznie organy celne , a stanowisko innych podmiotów , w tym również rzeczoznawców , nie jest wiążące dla tych organów.

Co do kwestii klasyfikacji taryfowej wydanej przez państwa członkowskie Unii Europejskiej , Sąd podzielił argumentację Dyrektora Izby Celnej zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych rozstrzygnięć.

Za uzasadnione należy uznać stanowisko organu odwoławczego dotyczące żądania skarżącej w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność skład towaru na podstawie opinii dołączonych do odwołań uznając jednocześnie , iż w rozpatrywanej sprawie nie zachodziła konieczność powoływania dodatkowych rzeczoznawców i przeprowadzania badań z próbek towarów .

Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270 ) - orzekł jak w sentencji.