Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 30/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2023 r. Skarżący wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 lutego 2023 r. wezwano Skarżącego do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 lutego 2023 r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, doręczono upoważnionemu pracownikowi w dniu 22 lutego 2023 r. pod adresem do korespondencji wskazanym w treści skargi przez Skarżącego (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 12 akt sądowych). Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu ani nie uzupełnił braku formalnego skargi w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Należy wskazać, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.,) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie NSA w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA).

Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. tj. nie wniósł ponaglenia do właściwego organu. Skarżący nie przedłożył również dowodu wniesienia ponaglenia na wezwanie sądu. Wobec powyższego należy wskazać, iż skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w świetle treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia zostały skutecznie pod adresem do korespondencji wskazanym przez Stronę w treści skargi, w dniu 22 lutego 2023 r. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi przez przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia, a tym samym wykazania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpano środek zaskarżenia oraz uiszczenia wpisu – wpis nie został uiszczony, upłynął bezskutecznie z dniem 1 marca 2023 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie przedłożył dowodu wniesienia ponaglenia oraz nie uiścił wpisu od skargi.

W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.