Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 232/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 62 poz 718
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. G. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 marca 2017 r. w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika oraz umorzył postępowanie z wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia na to postanowienie sprzeciwu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia.

W dniu 10 kwietnia 2017 r. (data nadania na kopercie – karta 37 akt sądowych) skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 kwietnia 2017 r. przekazał ww. sprzeciw do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Stosownie zaś do treści § 2 art. 259 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Zatem z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść do sądu sprzeciw na orzeczenie referendarza sądowego, strona skarżąca musi to uczynić za pośrednictwem tego sądu w którym orzeka referendarz, w terminie prawem przewidzianym (7 dni od dnia doręczenia orzeczenia). Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy strona skarżąca złoży sprzeciw do innego sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez stronę skarżącą skargi, sprzeciwu czy też zażalenia do niewłaściwego sądu czy organu, sąd czy też organ do którego wniesiono sprzeciw powinien przesłać go właściwemu sądowi celem nadania dalszego biegu. W tej sytuacji o zachowaniu siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu decyduje data nadania sprzeciwu przez sąd bądź organ administracji w urzędzie pocztowym na adres właściwego sądu administracyjnego (porównaj: postanowienia NSA: z dn. 12.01.2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dn. 11.03.2009r., sygn. akt I OSK 234/09 czy z dn. 10.10.2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k.27). W konsekwencji stwierdzić należy, iż siedmiodniowy termin do skutecznego wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 11 kwietnia 2017r.

Jak wynika z akt sprawy J. G. wniosła sprzeciw na ww. postanowienie z dnia 17 marca 2017 r. za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem nie został spełniony warunek wniesienia za pośrednictwem właściwego sądu, w którym orzeka referendarz. W związku z powyższym celem nadania sprzeciwowi prawidłowego biegu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był przesłać sprzeciw właściwemu sądowi, co uczynił bez zbędnej zwłoki (data wpływu sprzeciwu w dniu 14 kwietnia 2017 r. – data prezentaty na piśmie) w dniu 19 kwietnia 2017 r. W konsekwencji pomimo prawidłowego pouczenia o trybie i terminie zaskarżenia, na skutek błędnego skierowania sprzeciwu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzić należy, że został on wniesiony skutecznie dopiero w dniu 19 kwietnia 2017 r. czyli z uchybieniem ustawowego terminu.

W tej sytuacji, na podstawie art. 259 § 2 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w sentencji postanowienia.