Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 257/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Sebastian Pietrzyk AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. i T. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 30 grudnia 2022 r., znak WI-I.7840.26.1.2022.EU w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta Dąbrowski decyzją nr 558/2021 z 22 grudnia 2021 r., znak: BA.6740.341.2021 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił inwestorowi: G. S. pozwolenia na budowę budynku magazynowego wraz z wiatą magazynową na potrzeby punktu skupu złomu metali żelaznych i nieżelaznych na działce nr [...], położonej w miejscowości O., gmina Olesno.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez I. P. i T. P. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r., znak WI-I.7840.26.1.2022.EU na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U.2022.2000 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a. i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz.U.2021.2351 ze zm.) - zwanej dalej Pb - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy omówił kwestię kręgu stron postępowania wskazując, że ustalony przez organ I instancji krąg stron jest prawidłowy i pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego.

Z treści decyzji Wójta Gminy Olesno z 23 października 2019 r., znak: 6220/2- 19/16-19 w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 20 grudnia 2019 r., znak: SKO.OŚ/4170/52/2019, wynika, że funkcjonujące przedsięwzięcia nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów emisji w środowisku oraz brak ponad normatywnych oddziaływań, a inwestycja, w zakresie jej oddziaływania na środowisko, zamyka się w granicach działki inwestora.

Budynek objęty zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę zlokalizowany jest, ścianą bez okien i drzwi, w odległości 4.70 m od granicy z dz.ew.nr [...], 3.64 m od granicy z dz.ew.nr [...] oraz w odległości 3.54 m od granicy z dz.ew.nr [...].

W niniejszej sprawie zachowane zostały normy techniczno-budowlane rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U.2022.1225 ze zm.), zwanego dalej WT, w zakresie § 12, § 13, § 19, § 23, § 29, § 57, § 60 ust. 1 i § 271. Jednocześnie - w oparciu o dokumentację projektową - stwierdzić należy, że przedmiotowa inwestycja nie pozbawia nieruchomości skarżących dostępu do drogi publicznej oraz do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja).

Zatem w świetle treści § 271 i 12 należy uznać, że wyznaczony przez organ I instancji krąg stron jest prawidłowy i brak jest podstaw do jego rozszerzania o inne podmiotu.

Przechodząc do dalszej oceny zaskarżonej decyzji, wskazać należy, iż zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej, w zakresie pozwolenia na budowę, oraz tryb tego postępowania, uregulowany został w art. 35 ust. 1 Pb, którego treść przytoczono. Z wyraźnego brzmienia tego przepisu oraz utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 st. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Dokonując ponownej weryfikacji dokumentacji projektowej w zakresie cytowanego powyżej art. 35 ust. 1 Pb Wojewoda Małopolski, działając na podstawie art. 136 § 1 k.p.a., pismem z 4 lipca 2022 r. wezwał inwestora do uzupełnienia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno- budowlanego ww. inwestycji.

Inwestor uzupełnił projekt zagospodarowania działki (zwany dalej PZT) oraz projekt architektoniczno-budowlany (zwany dalej PAB). Wszystkie uzupełnienia wykonane zostały w sposób czytelny i trwały.

Zakres uzupełnienia projektu na etapie postępowania odwoławczego, obejmuje:

1. zapewnienia opracowania PZT na mapie 1:500 spełniającej wymogi ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficznej (t.j. Dz.U.2021.1990 ze zm.);

2. uzupełnienie części rysunkowej PZT o lokalizację drzew i krzewów zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, stanowiącej dodatkową barierę dla rozprzestrzeniania się hałasu;

3. skorygowanie zapisu w formy zabudowy (w miejsce "zabudowa usługowa" wpisano "zabudowa magazynowa’’);

4. wyjaśnienie zapisu dot. instalacji elektrycznej (realizowana w ramach przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego) oraz instalacji wody i kanalizacji (nie objęte opracowaniem);

5. uzupełnienie części opisowej PAB w zakresie zapisu: "Nie przewiduje się cięcia metali wewnątrz i na zewnątrz budynku, dlatego też nie przewidziano osobnego pomieszczenia do cięcia".

W świetle uzupełnionego materiału dowodowego, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, organ II instancji nie znalazł okoliczności stanowiących o naruszeniu cytowanego powyżej przepisu art. 35 ust. 1 Pb:

I. Inwestor spełnia warunki szczególne wynikające z art. 4 Pb, stanowiącego o prawie zabudowy nieruchomości, pod warunkiem wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tym zakresie w aktach organu I instancji zalega oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące dz.ew.nr [...];

II. projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Wójta Gminy Olesno o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (zwanej dalej WZ) –organ odwoławczy szczegółowo przeanalizował zapisy decyzji WZ i zgodność przedstawionego projektu budowlanego z tymi zapisami;

III. projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska: dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego wydana została przez Wójta Gminy Olesno z 23 października 2019 r. decyzja znak: 6220/2-19/16-19, w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 20 grudnia 2019 r., znak: SKO.OŚ/4170/52/2019. Podkreślenia wymaga, że w obiekcie nie przewiduje się cięcia metali wewnątrz i na zewnątrz budynku (patrz opis str. 8a projektu architektoniczno-budowlanego).

IV. inwestycja jest położona poza terenami objętymi ochroną konserwatorską i

poza obszarami wpisanymi do rejestru zabytków i gminnej ewidencji zabytków;

V. teren inwestycji znajduje się poza granicami terenów górniczych;

VI. projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.Dz.U.2022.1225) - zwanego dalej WT,

VII. projekt posiada pozytywne uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, potwierdzając zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej;

VIII. dołączona została wymagana przepisami prawa decyzja o warunkach zabudowy, decyzja o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje inwestycji oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami oraz zasadami techniczno- budowlanymi i braku możliwości podłączenie obiektu do sieci ciepłowniczej;

IX. projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny. Do projektu dołączone zostały zaświadczenia potwierdzające wpis projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualne na dzień sporządzania projektu;

X. działka posiada następujące klasy bonitacyjne gleby: RIVb i ŁV na gruncie wytworzonym z gleb pochodzenia mineralnego, w związku z czym nie jest wymagane uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu zajmowanego na cele inwestycyjne z produkcji rolnej, co potwierdza decyzja Starosty Dąbrowskiego z 8 czerwca 2021 r., znak: GN.6124.222.2021.ML, stanowiąca załącznik wniosku o pozwolenie na budowę;

XI. projektant i sprawdzający posiada odpowiednie uprawnienia budowlane oraz są wpisani na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, co zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę izbę.

Nie budzi wątpliwości zgodność wniosku i projektu budowlanego z prawem, w kontekście powołanego przepisu art. 35 ust. 1 Pb. Wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest kompletny. Do wniosku dołączone zostało oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2022.1679): jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4.

Odnosząc się do uwag I. i T. P. zawartych w piśmie z 4 stycznia 2022 r. i 18 lipca 2022 r. wskazano, że organ administracji architektoniczno-budowlanej procedując w sprawie pozwolenia na budowę nie ma podstaw do weryfikacji działalności gospodarczej prowadzonej przez inwestora, czy też okoliczności stanowiących podstawę zawieszenia tej działalności.

Odnosząc się do podnoszonej kwestii toczących się dotychczas postępowań sądowych wskazano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpatrzeniu sprawy ze skargi I. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 20 grudnia 2019 r., znak: SKO.OŚ/4170/52/2019, w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, wyrokiem z 15 września 2020 r., sygn. akt: II SA/Kr 245/20, oddalił skargę. Ww. orzeczenie jest nieprawomocne, wobec wniesionej skargi kasacyjnej (dot. sprawy NSA: III OSK 5100/2021). Podkreślono, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U.2022.329 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Jednakże przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych aktów lub czynności czy też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, która jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie sąd nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Zatem brak jest podstaw w przepisach prawa do odmowy udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę.

Uciążliwości związane z budową takie jak hałas, emisja zanieczyszczeń do powietrza, powstawanie odpadów są typowe dla realizacji prawie każdej inwestycji. Są one społecznie dopuszczalne, jeśli nie przekraczają zwykłej miary. Natomiast jeżeli miara ta zostanie wyraźnie przekroczona, to może być podstawą do ewentualnych roszczeń cywilnoprawnych bądź podstawą prowadzenia odrębnych postępowań administracyjnych przez organy ochrony środowiska (zob. wyrok NSA sygn. II OSK 3061/19 z 21 maja 2020 r.; wyrok WSA w Warszawie z 20 stycznia 2021 r. sygn. VII Sa/Wa 487/20).

W przedmiotowej sprawie inwestycja nie powoduje ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko, co zostało potwierdzone w ww. decyzjach w sprawie środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji.

Odnosząc się do kwestii niedopuszczalności, według skarżącej, realizacji inwestycji związanej ze skupem złomu w terenach zabudowy zagrodowej wskazano, że decyzja o warunkach zabudowy to tzw. akt związany, czyli taki, w których określony organ bada czy dany stan faktyczny jest zgodny z przepisami prawa. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi jeden z etapów procesu inwestycyjno- budowlanego. Przesądza się w niej o sposobie zagospodarowania nieruchomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2021 r. II OSK 1637/18) oraz wiąże organ administracji architektoniczno - budowlanej w toku prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie I. P. i T. P., zarzucając jej:

1. mające wpływ na wynik postępowania naruszenie prawa procesowego, tj. naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 oraz 9 k.p.a. polegające na nie przeprowadzeniu wnikliwego postępowania dowodowego i nie wyjaśnieniu przyczyn, dla których organ uznał, że spełnione są przesłanki do wydania Decyzji, podczas kiedy zgromadzony materiał dowodowy w postaci dokumentacji projektowej zawiera sprzeczności dotyczące istotnego zakresu planowanego przedsięwzięcia. W dokumentacji projektowej nie wyjaśniono jednoznacznie, czy i w jakim zakresie w planowanym budynku przewiduje się cięcie metali wewnątrz i na zewnątrz budynku,

2. mające wpływ na wynik postępowania naruszenie prawa procesowego, tj. naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 1 k.p.a. polegające na nie przeprowadzeniu wnikliwego postępowania dowodowego i wydaniu rozstrzygnięcia w oparciu o niedostatecznie wyjaśniony stan faktyczny, wyrażające się w bezkrytycznym przejęciu ustaleń podanych przez inwestora z całkowitym pominięciem dokonania ustaleń własnych przez organ, w wyniku, czego dokonano błędnych ustaleń w zakresie zgodność planowanej inwestycji z dokumentacją projektową,

3. mające wpływ na wynik postępowania naruszenie prawa procesowego, tj. naruszenie art. 15, 127, 107 § l oraz § 3 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji odnoszącej się do istotnie zmienionego przedsięwzięcia w wyniku, czego naruszono zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Wojewoda Małopolski w zaskarżonej decyzji bardzo szczegółowo i wnikliwie przeanalizował wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, w szczególności zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz przepisami techniczno – budowlanymi. Rozpoznał również zarzuty odwołania, wyjaśniając dlaczego uważa je za nieuzasadnione.

Skarżący jako właściciele działki nr [...] – bezpośrednio sąsiadującej z działką nr [...], stanowiącą teren inwestycji, stanowczo sprzeciwiają się prowadzeniu na tym terenie działalności polegającej na skupie złomu metali żelaznych i nieżelaznych. Nie wyrażają zgody na realizację inwestycji objętej kontrolowanym postępowaniem tj. na budowę budynku magazynowego wraz z wiatą magazynową na potrzeby punktu skupu złomu metali żelaznych i nieżelaznych na tej nieruchomości. W odwołaniu podkreślili, że planowane przedsięwzięcie tylko spotęguje obecny hałas jak i z tym wiążące się inne problemy. W skardze do WSA sformułowali konkretne zarzuty w zakresie naruszenia przez organ przepisów postępowania, które jednak okazały się nieuzasadnione.

Skarżący w pierwszej kolejności podnieśli, że zgromadzony materiał dowodowy w postaci dokumentacji projektowej zawiera sprzeczności dotyczące istotnego zakresu planowanego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy domagał się uzupełnienia dokumentacji projektowej w istotnej części. Na etapie rozpatrywania odwołania planowana inwestycja budowlana przekształciła się z "zabudowy usługowej" na "zabudowę magazynową", a inwestor wyeliminował czynności cięcia metalu dopisując, że "nie przewiduje się cięcia metali wewnątrz i na zewnątrz budynku, dlatego też nie przewidziano osobnego pomieszczenia do cięcia". Tym samym w trakcie postępowania odwoławczego inwestycja diametralnie zmieniła swój charakter. Z budynku usługowego w którym planowany był szereg czynności technologicznych, w tym cięcie i zrzucanie złomu metali, nagle pojawił się budynek tylko magazynowy z zapewnieniem, że czynności cięcia nie będą wykonywane.

Skarżący podkreślili, że tak dalekie odstępstwa od pierwotnego projektu nie powinny być akceptowane i legalizowane na etapie II instancji administracyjnej. Tak istotne zmiany projektu i planowanej zabudowy powinny skutkować uchyleniem decyzji i przekazaniem jej do rozpoznania przez organ I instancji. Obecnie skarżący zostali pozbawieni prawa do II instancyjnego postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do tego zarzutu należy wskazać na treść art. 136 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Przepis ten należy czytać łącznie z art. 138 § 2 k.p.a., który zezwala organowi odwoławczemu na wydanie decyzji o charakterze kasatoryjnym tylko wówczas, gdy decyzja I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia żadnego z powołanych wyżej przepisów. Przeprowadzone przez organ odwoławczy uzupełniające postępowanie dowodowe mieściło się w granicach określonych art. 136 k.p.a., a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy nie miał istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie.

Uzupełniające postępowanie dowodowe polegało na wezwaniu inwestora w dniu 4 lipca 2022 r. do uzupełnienia projektu budowlanego o:

1. dostarczenie i dołączenie aktualnej mapy do celów projektowych, stanowiącej podstawę opracowania części rysunkowej projektu zagospodarowania działki, poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta w skali 1:500 oraz spełniającej wymogi ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - (t.j. Dz.U.2021.1990 ze zm.) – dalej PGiK

2. zapewnienie opracowania części rysunkowej projektu zagospodarowania działki na ww. mapie do celów projektowych w skali 1:500 oraz uwzględnienie (względem pierwotnego pzt opracowanego na mapie w skali 1:1000): odległości budynku objętego opracowaniem od "istniejącego budynku gospodarczego" na dz.ew.nr [...] i na dz.ew.nr [...] oraz "istniejącego budynku mieszkalnego" na dz.ew.nr [...], z uwzględnieniem § 271 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity - Dz.U.2019.1065 ze zm.) – dalej WT, jak również o odległość miejsca do składowania odpadów stałych od granicy dz.ew.nr [...], zgodnie z § 23 WT.

Ponadto część rysunkową należy uzupełnić o granice działki budowlanej, liczbę kondygnacji, charakterystyczne rzędne (dot. rzędnej posadowienia parteru budynku), miejsce gromadzenia odpadów stałych tj. miejsce pod dwa kontenery do gromadzenia złomu metali żelaznych, jednoznaczną lokalizację dwóch miejsc postojowych (przy czym wiata magazynowa nie może stanowić miejsca postojowego)

3. uzupełnienie części rysunkowej projektu zagospodarowania działki o lokalizację drzew i krzewów zgodnie z informacją zawartą w części opisowej projektu zagospodarowania działki (patrz pkt. 3 str. 5) oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia

4. skorygowanie zapisu w części opisowej projektu architektoniczno – budowlanego o formę zabudowy (pkt. 1 str. 8; dot. zapisu "zabudowa usługowa");

5. wyjaśnienie zapisu zasadniczych elementów wyposażenia budowlano – instalacyjnego (dot. "Instalacja elektryczna wg odrębnego opracowania" oraz wskazanej w decyzji o warunkach zabudowy i środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia: zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzenia ścieków socjalno – bytowych do zbiornika na nieczystości ciekłe oraz ogrzewania budynku);

6. wykazanie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z zapisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz wyjaśnienie zapisów odnoszących się do "rozbiórki odpadów" wobec założenia inwestycyjnego "obiekt magazynowy" oraz cięcia metali nieżelaznych w wydzielonym pomieszczeniu w budynku magazynowym (patrz część III pkt. 8 decyzji).

7. aktualne, na dzień wprowadzania zmian, zaświadczenia właściwej izby samorządu zawodowego.

Braki te zostały przez inwestora uzupełnione w zakreślonym terminie.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, że w trakcie postępowania odwoławczego inwestycja diametralnie zmieniła swój charakter, a Wojewoda Małopolski winien był wydać decyzję kasatoryjną zamiast uzupełnić postępowanie dowodowe we własnym zakresie.

Zmiana oznaczenia rodzaju zabudowy (z usługowej na magazynową) związana była z koniecznością doprowadzenia projektu do zgodności z decyzją o warunkach zabudowy.

Z kolei rezygnacja inwestora z wykonywania na terenie inwestycji czynności cięcia metali nie może być kwestionowana, bowiem to właśnie inwestor jest dysponentem inwestycji i określa jej granice, oczywiście w ramach obowiązujących przepisów prawa. Dodatkowo zmiana ta sprowadza się do ograniczenia działalności, która mogła oddziaływać na działki sąsiednie, a zatem jest dla skarżących korzystna. Nawet gdyby prawdą było twierdzenie skarżących, że "Z budynku usługowego w którym planowany był szereg czynności technologicznych, w tym cięcie i zrzucanie złomu metali, nagle pojawił się budynek tylko magazynowy z zapewnieniem, że czynności cięcia nie będą wykonywane" – to taka zmiana jako zmniejszająca ewentualny wpływ inwestycji na działki sąsiednie byłaby w postępowaniu odwoławczym dopuszczalna.

W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na pewną niekonsekwencję w zarzutach skargi, bowiem z jednej strony skarżący podnoszą, że inwestycja diametralnie zmieniła swój charakter, a tak dalekie odstępstwa od pierwotnego projektu powinny skutkować uchyleniem decyzji i przekazaniem jej do rozpoznania przez organ I instancji, zaś z drugiej strony podnoszą, że "materiał dowodowy w tym dokumentacja projektowa, wyniki pomiarów, opinie i ekspertyzy, które legły o podstawy wydania decyzji I instancji nie uległy zmianie w trakcie postępowania przed organem II instancji, pomimo tego organ II instancji zaakceptował ten materiał dowodowy wydając decyzję utrzymująca w mocy decyzję I instancji odnosząc się do istotnie zmienionego projektu".

Nie mają też racji skarżący, że dokładanie kolejnych kart do projektu budowlanego jest niedopuszczalne w toku postępowania.

Niezrozumiałe są zarzuty w stosunku do niewłaściwego powołania się przez Wojewodę Małopolskiego na raport biegłego w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa pozostaje w obrocie prawnym i jest ostateczna, a skarga kasacyjna od wyroku WSA oddalającego skargę na tę decyzję w dalszym ciągu oczekuje na rozpoznanie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Nie jest prawdą, że decyzja ta odnosi się do inwestycji o innych zmienionych parametrach, do których zmiany doszło na etapie postępowania przed organem II instancji.

Wójt Gminy Olesno decyzją z dnia 23 października 2019 r., znak: 6220/2-19/16-19 określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu skupu metali żelaznych i nieżelaznych w miejscowości Oleśnica na działce nr [...]. Wskazano w niej, że planowana działalność polega na zbiórce odpadów, czyli ma obejmować gromadzenie odpadów złomu metali żelaznych i nieżelaznych przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów, oraz tymczasowe magazynowanie odpadów. Zakres przedsięwzięcia będzie obejmował:

- budowę budynku magazynowego o powierzchni około 300 m2 (orientacyjne wymiary 30 x 10m), wykonanego w konstrukcji stalowej ze ścianami z płyt warstwowych,

- budowę wiaty magazynowej o powierzchni około 80 m2, wykonanej w konstrukcji stalowej, częściowo osłoniętej blachą (orientacyjne wymiary 8 x 10m),

- ustawienie na istniejącym utwardzonym placu dwóch kontenerów do gromadzenia złomu metali żelaznych".

Skarżący nie wskazali na czym konkretnie miałaby polegać niezgodność inwestycji objętej wnioskiem o pozwolenie na budowę a inwestycji opisanej w decyzji DUŚ. Jeżeli natomiast chodzi o zmiany w projekcie dokonane w postępowaniu odwoławczym – to nie wykraczały one poza granice określone w decyzji DUŚ. W szczególności rezygnacja z czynności cięcia metali nie może zostać uznana za niezgodną z decyzją DUŚ, która taką czynność dopuszczała. W istocie środowiskowe uwarunkowania zostały określone dla tej samej inwestycji, która obecnie jest przedmiotem procedowania w zakresie pozwolenia na budowę.

Jak wynika z powyższego zarzuty skargi nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Ponadto Sąd nie dostrzegł również innych uchybień w zastosowaniu przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania.

Wobec powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.