Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1190/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... kwietnia 2007 r. Nr ... w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia ... maja 2007 r. Skarżący M. G. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... kwietnia 2007 r. uznające za nieuzasadnione ponaglenie Skarżącego na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zaliczenia części nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości.

Skarżący zarzucił, iż wskazane wyżej postanowienie wydane zostało bez wnikliwej oceny stanu faktycznego oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także przy zbyt daleko idącej swobodzie w interpretacji przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) regulujących kwestie terminów załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w wyniku rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ponaglenia Skarżącego na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zaliczenia części nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, którym to postanowieniem ponaglenie to uznano za nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W takiej sytuacji stronie przysługuje następnie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, ale z tej drogi, jak wynika z treści skargi, Skarżący nie skorzystał.

Ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym. Jego rozpoznanie następuje w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie to nie należy również do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie lub też rozstrzygających sprawę co do istoty, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to także wskazany w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Oznacza to, że na postanowienie takie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z tej też przyczyny skargę Skarżącego jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.