Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 220/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy, ze skargi Starosty Powiatu T. W. W., na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D., z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie wyboru Starosty Powiatu T., postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Powiat T. (reprezentowany przez Starostę M. L.) wywiódł skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] listopada 2015 r., w sprawie wyboru Starosty Powiatu T. Sprawa ta zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt III SA/Wr 85/16, który to wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. oddalił skargę w całości.

Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Powiat T. (tym razem reprezentowany przez Starostę W. W.) wywiódł skargę na to samo rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. Sprawa ta zwisła przed tutejszym Sądem pod sygn. III SA/Wr 220/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku lub prawomocnie osądzonej jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej lub prawomocnie osądzonej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Z kolei, tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, LEX nr 964643).

Ponadto zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie. Nic też nie stoi na przeszkodzie w wydaniu orzeczenia o tej samej treści, z tych samych (jeżeli przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie nie uległy zmianie) lub innych przyczyn (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 s. 610; por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 126/05, LEX nr 860047). Jednakże podkreślić trzeba, iż z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko i wyłącznie orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. Wynika to z samej istoty tej instytucji, gdyż res iudicata stanowi rozstrzygnięcie (osądzenie) sporu będącego przedmiotem procesu (sprawy). Przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania administracji, sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania (niedziałania) skarga dotyczy.

Poczynione uwagi w realiach tej sprawy stały się konieczne, gdyż w świetle powyższego niedopuszczalne jest wniesienie kolejnej skargi przez tą samą stronę skarżącą (Powiat T.) na to samo rozstrzygnięcie nadzorcze (Wojewody D.), w toku postępowania sądowoadministracyjnego, w tej samej materii lub gdy sprawa spornego rozstrzygnięcia została już rozstrzygnięta. I bez znaczenia pozostaje tutaj okoliczność, że Powiat T. przy wnoszeniu tych skarg reprezentowany był przez dwie różne osoby pełniące funkcję Starosty. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 2 ust. 2 u.s.p. powiat otrzymał osobowość prawną, która pozwala mu być z jednej strony podmiotem praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym jak i publicznoprawnym. Tak więc podmiotem – w tej sprawie – jest sam Powiat T., nie zaś jego organy tj: rada powiatu czy też zarząd, a tym bardziej starosta.

Tymczasem, jak wynika z akt sprawy o sygn. III SA/Wr 85/16 i sygn. akt III SA/Wr 220/16, Powiat T. (jako adresat obowiązków i uprawnień o charakterze cywilnoprawnym i publicznoprawnym) wywiódł do tutejszego Sądu dwie skargi w przedmiocie tego samego (tożsamego) rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie wyboru Starosty Powiatu T., tego samego organu (tożsamego) tj. Wojewody D. Ponadto tutejszy Sąd, wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 85/16, rozstrzygnął merytorycznie spór będący przedmiotem sprawy oddalając skargę w całości, stąd w niniejszej sprawie (zawisłej pod sygn. akt III SA/Wr 220/16) - na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - skargę należało odrzucić.