Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1607/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3 w zw. z art. 53  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. i M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki budynku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. J. i M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 17 lipca 2009 r. co potwierdza znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego zwrotne potwierdzenie odbioru.

W dniu 13 sierpnia 2009 r. ( data nadania w Urzędzie Pocztowym ) skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 20 sierpnia 2009r. przesłał skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. J. i M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. Sąd poinformował M. J., że na jego wniosek został ustanowiony adwokat i do chwili obecnej nie wpłynęło do akt sprawy pełnomocnictwo przez niego udzielone wyznaczonemu adwokatowi.

W związku z powyższym Sąd zobowiązał skarżącego do złożenia pełnomocnictwa ustanowionego w sprawie adwokata w osobie adw. M.P. w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania.

W dniu 9 lutego 2010 r. przesłano do Sądu pełnomocnictwo w którym M. J. ustanowił adw. M. P. pełnomocnikiem w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia 26 lutego 2010 r. poinformowano pełnomocnika M. J. i M. J. adw. M. P. o stanie sprawy i jednocześnie zobowiązano pełnomocnika do przedstawienia stanowiska w sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma.

W dniu 10 marca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących przedstawiające stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia 23 marca 2010 r. zgodnie z zarządzeniem Sędziego z dnia 22 marca 2010 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżących o podanie, czy w piśmie procesowym z dnia 10 marca 2010 r. ostatni akapit zaczynający się od słów "Odnosząc się natomiast do faktu przekroczenia terminu ( ...) – zawarty jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, czy też są to ogólne rozważania zawarte w piśmie w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązania, pod rygorem potraktowania, że są to ogólne rozważania w piśmie.

Pomimo upływu wyznaczonego terminu nie wpłynęła odpowiedź na powyższe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a) skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Zaznaczyć należy, że od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do wojewódzkich sądów administracyjnych są nadal przekazywane do właściwych organów, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez Sąd w urzędzie pocztowym. Ryzyko przekroczenia w takim przypadku trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi obciąża po dniu 1 stycznia 2006 r. stronę postępowania.

Jedynie bowiem w okresie przejściowym, tj. od 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. z mocy szczególnego przepisu – art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w dacie złożenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym, lub nadania w urzędach pocztowych na adres sądu.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, doręczona została skarżącym w dniu 17 lipca 2009 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 sierpnia 2009 r.

W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie wnieśli skargę w trzydziestodniowym terminie, tj. w dniu 13 sierpnia 2009 r., jednakże bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem organu.

Z akt sądowych wynika zaś, że skarga została przesłana przez Sąd do właściwego organu w dniu 20 sierpnia 2009r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Należy dodać, że nie wniesiono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.