Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 45/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.3 par.2 pkt 8, art.149 par.1 pkt 3, art.269 par.1, art.58 par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.37 par.1 pkt 1-2
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na przewlekłe prowadzenie przez (...) sp. z o.o. postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

P.K. (dalej jako: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję nr (...) z 24 stycznia 2023 r., wydaną przez (...) Sp. z o.o. (dalej jako: "Spółka" lub "organ") utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Szkoły (...) z 13 grudnia 2022 r. w sprawie odmowy udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej - wobec niewykazania szczególnego interesu do uzyskania informacji przetworzonej.

W skardze na decyzję skarżący zarzucił również przewlekłe prowadzenie postępowania. Podniósł, że działanie organu ma na celu utrudnianie dostępu do informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku ma charakter rażącego naruszenia prawa.

W wykonaniu wezwania tut. Sądu z dnia 20 marca 2023 r., pełnomocnik skarżącego w piśmie z 29 marca 2023 r. podał, że wskazana w skardze przewlekłość postępowania dotyczy organu drugiej instancji, bowiem przekroczył on termin ustawowy rozpatrzenia odwołania, który zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynosi 14 dni.

W związku z powyższym, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez (...) Sp. z o.o. została wyłączona do odrębnego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a."), przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak. Z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wynika, że bezczynność to stan niezałatwienia sprawy w określonym przepisami terminie. Przewlekłość zaś występuje, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). W orzecznictwie przyjmuje się w związku

z tym, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy

w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Natomiast przez przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej należy rozumieć brak należytego zaangażowania organu w załatwieniu sprawy. Przewlekłość postępowania obejmuje takie przypadki prowadzenia postępowania, jak

np. wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, wykonywanie czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy, stan zastoju procesowego wynikający z zaniechania lub wadliwości działań organu (por. wyroki WSA w Olsztynie: z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 9/12 oraz z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 85/15, dostępne w CBOSA).

Instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę praw strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności kończących postępowanie w sprawie (art. 149 § 1 p.p.s.a.), jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Dlatego też w orzecznictwie zgodnie wskazuje się na specyfikę badania takich skarg, która polega na tym, że sąd ogranicza się do skontrolowania, czy organ rzeczywiście nie podjął stosownych działań w załatwieniu wniosku, do którego był zobowiązany. Oznacza to, że rozpatrując skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd nie wnika jaka decyzja powinna zapaść w sprawie, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie administracyjne albo została dokonana stosowna czynność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1628/14, dostępne

w CBOSA).

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Spółka, której skarżący zarzuca przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej, już to postępowanie zakończyła wskazaną na wstępie decyzją, zaskarżoną do tutejszego Sądu. Oznacza to, że w czasie wnoszenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania organ nie pozostawał w zwłoce w załatwieniu wniosku, a co za tym idzie nie było już podstaw do wywodzenia skargi, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Zgodnie z uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 oraz z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 (dostępne w CBOSA), skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wniesiona po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania, poprzez wydanie decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 269 § 1 p.p.s.a. skład orzekający jest związany stanowiskiem wyrażonym w wymienionych uchwałach NSA.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 1096/20, dostępne w CBOSA, skoro w momencie wniesienia skargi nie występował zarzucany skargą stan przewlekłości postępowania, bowiem postępowanie to zostało uprzednio zakończone decyzją, to – w kontekście wskazanej wyżej uchwały 7 sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. – brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie stwierdzania o tym, czy organ administracji dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji postanowienia.