Postanowienie NSA, sygn. akt III OPP 14/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 2 pkt 2, art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt II SPP/BK 125/23 w sprawie dotyczącej handlu ludźmi i organami w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia odrzucić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

Postanowieniem starszego referendarza sądowego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt II SPP/Bk 125/23 umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie J. K. (dalej jako skarżący) dotyczącej handlu ludźmi i organami.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został doręczony skarżącemu w dnia 14 listopada 2023 r. (potwierdzenie odbioru – k.15 w aktach sprawy).

Pismem z 12 stycznia 2024 r., wniesionym tego samego dnia do WSA w Białymstoku, skarżący wniósł sprzeciw na wskazane powyżej postanowienie WSA w Białymstoku.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2024 r. WSA w Białymstoku odrzucił sprzeciw, jako wniesiony po upływie terminu.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu został doręczony stronie w dniu 7 lutego 2024 r. (potwierdzenie odbioru – k. 26 w aktach sprawy).

14 lutego 2024 roku skarżący wywiódł skargę na przewlekłość postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę na przewlekłość należało odrzucić.

Wprowadzając instytucję skargi, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm., dalej: u.s.p.p.), prawodawca sformułował wymogi, jakie winna ona spełniać. Skarga na przewlekłość postępowania powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy). W dalszej kolejności ustawodawca określił kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p.), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p.). Jeżeli skarga nie spełnienia ustawowo określonych wymogów wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków, o czym stanowi art. 9 ust. 1 przywołanego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny, analizując skargę sformułowaną w piśmie z 14 lutego 2024 r., stwierdza, że przedmiotowa skarga spełnia jedynie wymóg wyrażony w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p., tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w pkt 2 tego przepisu, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Język, składnia, ortografia i interpunkcja skargi powoduje, że trudno jest stwierdzić, jakie zarzuty stawia skarżący i na czym ewentualna przewlekłość miałaby polegać. W związku z tym, skarga nie może być uznana za spełniająca wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy, albowiem Skarżący nie spełnił ustawowo określonego wymogu, formułując jedynie bardzo ogólne zarzuty.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p.