Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SO/Wr 5/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. S. o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 500 zł (pięćset złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 6 lipca 2021 r. N. S. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) złożyła przez swojego pełnomocnika za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) skargę na bezczynność organu w sprawie

z jej wniosku.

Pismem z 14 kwietnia 2023 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 27 kwietnia 2023 r., wnioskodawca złożyła przez swojego pełnomocnika wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.- dalej: p.p.s.a.) w wysokości 5.000,00 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 6 lipca 2021 r. złożyła w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu skargę na bezczynność, wyczerpując uprzednio środki zaskarżenia w postaci ponaglenia, które zostało złożone w dniu 15 czerwca 2021 r.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że nieprzekazanie skargi w terminie jest skutkiem ogromnej ilości wniosków składanych przez cudzoziemców i konieczności procedowania spraw według kolejności wpływu.

Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skarga na bezczynność wpłynęła do Sądu w dniu 22 maja 2023 r. (sygn. akt III SAB/Wr 228/23).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Powołany przepis nie obliguje jednakże Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem ‘może’ orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku

o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Z nadesłanych przez organ akt wynika, że wnioskodawca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nadała w dniu 6 lipca 2021 r. skargę na bezczynność organu, która wpłynęła na kancelarię ogólną Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu w dniu 8 lipca 2021 r. W tym też dniu skarga skarżącej została zarejestrowana w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim w systemie rejestru skarg, co wynika z akt administracyjnych organu. Przekazanie skargi do Sądu nastąpiło natomiast dopiero pismem z dnia 17 maja 2023 r. , które wpłynęło do Sądu 22 maja 2023 r. W konsekwencji nie budzi wątpliwości, że przekazanie skargi do Sądu nastąpiło ze rażącym przekroczeniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie

z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania

o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10).

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy, będący przedmiotem skargi oraz okres uchybienia terminowi do przekazania skargi, a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Wymierzając grzywnę Sąd miarkował jednak jej wysokość uwzględniając okoliczność wydania przez organ decyzji z dnia 8 października 2021 r., nr SOC-LPI.6151.1.14100.2019.MRZ udzielającej N. S. zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do dnia 8 października 2024 r. oraz jej odbiór przez stronę w dniu 29 października 2021 r.

Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny i prewencyjny charakter omawianej instytucji, Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się: kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny, koszty zastępstwa procesowego (480 zł) i opłata skarbowa (17 zł).