Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 335/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na Starostę L. w przedmiocie wniosku o wykreślenie współwłaściciela z dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 lipca 2017 r., skarżący skierował do Starosty L. (dalej: Starosta, organ) wniosek o wykreślenie współwłaściciela pojazdu w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu. Pismem z [...] lipca 2017 r., organ wezwał skarżącego do dostarczenia umowy darowizny lub umowy sprzedaży części pojazdu, sporządzonej z drugim współwłaścicielem. Poinformował, że na podstawie w/w dokumentów będzie możliwe wykreślenie współwłaściciela z dowodu rejestracyjnego oraz karty pojazdu.

Pismem z 8 czerwca 2018 r., skarżący wniósł do tut. Sądu skargę - "pozew

o nakazanie wykreślenia z dokumentów zarejestrowanego pojazdu samochodowego współwłaściciela pojazdu".

Zarządzeniem z 17 lipca 2018 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru i daty skarżonego aktu - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi, skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest "fikcyjny dowód rejestracyjny samochodu" i "fikcyjna karta pojazdu", które uniemożliwiają jemu - jako właścicielowi - swobodne zarządzanie samochodem.

W odpowiedzi na skargę, Starosta wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarżący nie złożył formalnego wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, niezbędnymi do dokonania żądanej przez niego adnotacji w dowodzie rejestracyjnym. Zauważył, że

w sprawie nie została wydana żadna decyzja administracyjna ani postanowienie.

Zastrzegł, że do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wykreślenie współwłaściciela niezbędny jest dokument o przeniesieniu prawa własności, którego skarżący nie okazał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co

do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z powołanego przepisu wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Zgodnie z powyższymi regulacjami, przedmiotem skargi powinien być akt określony w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a., wydany przez organ administracji publicznej albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W sprawie, skarżący nie wskazał żadnego z aktów lub czynności wymienionych

w art. 3 p.p.s.a., którego dotyczyłaby skarga i którego zgodność z prawem miałaby podlegać ocenie Sądu. Domagał się nakazania organowi wykreślenia współwłaściciela samochodu z dowodu rejestracyjnego i z karty pojazdu. Organ natomiast - jak wynika

z odpowiedzi na skargę - nie wydał w sprawie żadnej decyzji lub postanowienia, ponieważ skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył wymaganej dokumentacji.

W konsekwencji przyjąć należy, że wniesiona przez skarżącego skarga była przedwczesna, bowiem nie doszło do takiego przejawu działalności ze strony organu administracji publicznej (wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności), który podlegałby zaskarżeniu do Sądu. Do kompetencji sądu administracyjnego

nie należy przy tym nałożenie na organ obowiązku wykreślenia współwłaściciela

z dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu. Przedmiotem skargi nie może być także "fikcyjny dowód rejestracyjny", czy "fikcyjna karta pojazdu".

Na marginesie trzeba zauważyć, że problematyka współwłasności należy do materii prawa cywilnego i kwestia własności samochodu ma znaczenie w sprawie rejestracji pojazdu tylko o tyle, że zarejestrowany może być wyłącznie pojazd, który stanowi przedmiot uregulowanego prawa własności (współwłasności), albowiem istotą postępowania w sprawie rejestracji pojazdu nie może być ingerowanie w prawa właścicielskie (tak: wyrok WSA w Krakowie z 26 stycznia 2012 r., III SA/Kr 319/11).

O ile czynność rejestracji pojazdu nie ma wpływu na stosunki właścicielskie, to zmiana właściciela (współwłaściciela) wymaga zmiany dowodu rejestracyjnego. Wniosek

o wykreślenie współwłaściciela z dowodu rejestracyjnego (karty pojazdu) wkracza

w zakres zmian właścicielskich, a więc musi być potwierdzony odpowiednimi dokumentami (np. umową darowizny, czy umową sprzedaży).

Reasumując, skoro sprawa (dotycząca wykreślenia współwłaściciela z dowodu rejestracyjnego pojazdu i karty pojazdu) nie została zakończona wydaniem przez organ określonego aktu lub podjęciem czynności, które podlegałyby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to wniesiona przez skarżącego skarga była przedwczesna i - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.