Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 49/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 15. art. 9
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 71 ust. 1 pkt 2,  art. 71a ust. 1 pkt 1, art. 71a ust. 4, art. 59f
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Krzysztof Armański, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. G., R. G., A. G. i B. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 21 listopada 2023 r. znak: WOA.7721.24.2023 w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 21.11.2023 r. znak: WOA.7721.24.2023 Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach (zwany dalej "ŚWINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Końskich (zwanego dalej "PINB") z 14.02.2023 r. znak: PINB.5160.2.22 w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach fatycznych i prawnych:

A. Z., K. Z. i P. Z. złożyli w PINB wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku handlowo – usługowego, zlokalizowanego w [...], zwanego dalej "budynkiem".

PINB, działając w oparciu o oświadczenia B. G.(inwestor) i przedłożone przezeń dokumenty, pismem z 15.07.2021 r. (będącym w istocie postanowieniem) udzielił wnioskodawcom odpowiedzi, stwierdzając brak podstaw do podejmowania postępowania administracyjnego w ww. sprawie – co oznaczało odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku.

Postanowieniem z 25.08.2021 r. ŚWINB, po rozpatrzeniu zażalenia A. Z., uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W dniu 25.11.2021 r. przeprowadzono oględziny w sprawie zmiany sposobu użytkowania ww. budynku handlowo-usługowego oraz zamontowanej wyrzutni powietrza na dachu tego obiektu. Ponadto organ I instancji zgromadził następującą dokumentację:

- projekt technologiczny [...] oraz protokół sprawozdawczo-opiniodawczy z dokonanej kontroli przewodów kominowych i podłączeń domowych spalinowych, wentylacyjnych i dymowych oraz urządzeń pomocniczo-kominowych budynku;

- informację Urzędu Miasta i Gminy w [...], że w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego lub innych zabudowań na ww. działce nie posiada w swoich zasobach archiwalnych dokumentacji dotyczącej pozwoleń na budowę, nadbudowę lub rozbudowę, które były wydawane przez Gminę [...] w latach 30-90-tych XX wieku, jak również pozwolenia na budowę tego budynku lub innych zabudowań;

- zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy [...], w którym stwierdzono, że zgodnie z nieobowiązującym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonym zarządzeniem nr 125/64/74 Wojewody Kieleckiego z dnia 19.11.1974 r., działka nr [...] położona była na terenie przeznaczonym pod tereny administracji i usług wymagających koncentracji w ośrodkach i zgodnie z nieobowiązującym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonym uchwałą nr XI/50/89 Rady Narodowej Miasta i Gminy w [...] z 21.09.1989 r., zmienionym uchwałą nr V/41/94 Rady Miejskiej w [...] z dnia 24.11.1994 r., działka nr [...] położona była na terenie przeznaczonym pod teren zabudowy zwartej niskiej intensywności z usługami w parterach oraz usługi ogólnomiejskie i lokalne.

Pracownicy PINB dokonali analizy wytypowanych przez Archiwum Państwowe w Kielcach dokumentów archiwalnych, lecz nie znaleźli żadnych dokumentów dotyczących wydanego pozwolenia na budowę, nadbudowę lub rozbudowę przedmiotowego budynku.

Powyższe działania i zebrana dokumentacja stanowiły podstawę do wszczęcia przez PINB postępowania administracyjnego w sprawie dokonania zmiany sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego oraz usytuowania wyrzutni powietrza na dachu przedmiotowego budynku.

W dniu 10.05.2022 r. do PINB wpłynęło pismo Burmistrza Miasta i Gminy [...], informujące że budynek został w 2011 r. wskazany przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Kielcach do obligatoryjnego ujęcia w gminnej ewidencji zabytków miasta i gminy [...] i znajduje się w tej ewidencji zarządzeniem Burmistrza Miasta i Gminy [...] nr [...]

W dniu 6.09.2022 r. A. Z. przesłała do PINB wniosek o wydanie decyzji o przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną – ze wskazaniem, że już po zaistnieniu obowiązku wstrzymania użytkowania budynku przez właścicieli (nałożonego postanowieniem PINB z 9.06.2022 r.) nadal prowadzona była w nim działalność lokalu gastronomicznego.

W dniu 3.01.2023 r. pracownicy PINB przeprowadzili kontrolę w sprawie sposobu użytkowania budynku, ustalając że jest użytkowany jako [...] i nadal pełni funkcję gastronomiczną – wobec czego nie nastąpiło wstrzymanie jego użytkowania. Uczestnicząca w kontroli B. G. oświadczyła, że przed nabyciem obiektu prowadzona była tam działalność gospodarcza, w tym z zakresu żywienia, którą nadzorował i kontrolował Sanepid. W lokalu przechowywane, były dokumenty związane z przystosowaniem budynku do rodzaju działalności, jednak spłonęły.

Mając na uwadze powyższe PINB, działając na podstawie art. 71a ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (zwane dalej "ustawą"), decyzją z 14.02.2023 r. nakazał A. i B. G. oraz B. i R. G. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania ww. budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną tj. na budynek handlowy. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazano, że podczas kontroli z 3.01.2023 r. w sprawie sposobu użytkowania budynku, ustalono że jest użytkowany jest jako [...] i nadal pełni funkcję gastronomiczną – wobec czego nie nastąpiło wstrzymanie jego użytkowania.

W odwołaniu od ww. decyzji G., A. i B. G. podnieśli, że zgodnie z załącznikiem do ustawy budynek gastronomiczny zaliczany jest do XVII kategorii obiektów budowlanych – tej samej co budynek handlowo-usługowy. W latach 2003-2004 budynek pełnił funkcje gastronomiczną, prowadzona była w nim działalność pod nazwą. Zgodnie z ustawą w budynku prowadzone były różne rodzaje działalności, ale mieszczące się w tej samej kategorii obiektów budowlanych – zatem nie sposób zmienić sposobu użytkowania budynku na tą samą kategorię, co skutkuje tym że nie można przywrócić poprzedniego sposobu użytkowania, bo o ile zmieniłby się rodzaj prowadzonej działalności, to i tak funkcja budynku pozostanie w tej samej kategorii obiektów budowlanych.

Decyzją z 13.04.2023 r. ŚWINB uchylił – w całości – ww. decyzję PINB z 14.02.2023 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.

Wyrokiem z 3.08.2023 r. sygn. akt II SA/Ke 326/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpatrzeniu skargi A. Z., uchylił zaskarżoną decyzję ŚWINB z 13.04.2023 r. W uzasadnieniu tego orzeczenia, we wskazaniach co do dalszego postępowania, zwrócono uwagę, aby ŚWINB:

- ocenił, jaki wpływ na kwestie związane z ewentualną zmianą sposobu użytkowania budynku ma opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w [...] oraz przedstawiony przez inwestora projekt technologiczny [...];

- wyczerpująco odniósł się do skutków prawnych, jakie w niniejszej sprawie wywołuje postanowienie PINB z 9.06.2022 r., ewentualnie w sposób kompleksowy i przekonujący wskazał powody, z jakich jego wymogi nie podlegają uwzględnieniu w sprawie;

- ustosunkował się do zarzutów odwołania, w którym inwestorzy zwracają uwagę, że zgodnie z art. 59f Prawa budowlanego w zw. z załącznikiem do tej ustawy restauracja należy do tej samej kategorii co istniejący wcześniej sklep z płytkami, mieszcząc się w ogólnej, pojemnej, kategorii budynków handlu, gastronomii i usług.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego ŚWINB – opisaną na wstępie decyzją z 21.11.2023 r. – utrzymał w mocy ww. decyzję PINB z 14.02.2023 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku, przytaczając treść art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy. W uzasadnieniu wskazano, że jakkolwiek w toku postępowania, mimo podjętych kroków, nie znaleziono dokumentów dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, to brak jest również dokumentu potwierdzającego dokonanie przez właścicieli obiektu zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku handlowo – usługowego. Organ odwoławczy, mając na uwadze wytyczne zawarte w ww. wyroku, dokonał szczegółowej analizy, jaki wpływ na kwestie związane ze zmianą sposobu użytkowania mają znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, to jest:

- pismo [...] do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 24.09.2020r., dotyczące przystosowania istniejących dotychczas pomieszczeń parteru do nowej funkcji zakładu gastronomicznego, [...];

- pozytywna opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w [...].

ŚWINB, uwzględniając powyższe, stwierdził że zakres wykonanych robót, niewątpliwie niezbędnych do prowadzenia działalności gastronomicznej, świadczy o zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń parteru budynku, gdyż przystosowując pomieszczenia do funkcji gastronomicznej – innej niż wcześniej prowadzona działalność – zmieniono warunki przeciwpożarowe, sanitarno-higieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. Świadczy to o zmianie sposobu użytkowania, wobec czego zasadnym było wydanie przez PINB, na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy postanowienia z 9.06.2022r., wstrzymującego użytkowanie należącego ww. budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną oraz nakładającego na jego właścicieli obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31.10.2022 r. wyszczególnionych w tym rozstrzygnięciu dokumentów. Mimo upływu terminu zobowiązani takich dokumentów nie przedłożyli, a ponadto nie wstrzymali użytkowania budynku pełniącego funkcję gastronomiczną – czego potwierdzeniem są przedłożone przez K. Z. przy piśmie z 6.07.2022 r. paragony fiskalne stwierdzające dokonanie sprzedaży przez bar [...], jak również przeprowadzona przez pracowników PINB w [...] 3.01.2023 r. kontrola. Ubocznie wskazano, że po doprowadzeniu obiektu do zgodności z przepisami poprzez przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, właściciele obiektu mogą odrębnie wystąpić do Starostwa Powiatowego, zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy i dokonać zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania tego obiektu, załączając jednocześnie wyszczególnione w tym przepisie dokumenty.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazano, że podział obiektów na poszczególne kategorie obiektów budowlanych o zbliżonej funkcji, określony w załączniku do ustawy nie ma wpływu na prowadzone postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A.,B., B. i R. G. wnieśli o uchylenie decyzji ŚWINB z 21.11.2023 r. i wstrzymanie jego wykonania, formułując zarzuty naruszenia przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 9 K.p.a. Mianowicie, w toku postępowania po wydaniu ww. postanowienia PINB z 9.06.2022 r., a następnie złożenia przez skarżących zażalenia na wskazane postanowienie, organ II instancji uchylił je postanowieniem z 26.07.2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Tymczasem uprzednio stosowana była zasada z art. 9 K.p.a., a niezrozumiały jest fakt, że w toku postępowania po wydaniu postanowienia PINB z 9.06.2022 r., a następnie po złożeniu przez skarżących w tym zakresie zażalenia, organ II instancji uchylił je postanowieniem z 26.07.2022 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie, w toku ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji doszło do zmiany osoby na stanowisku PINB i w czasie tych zmian skarżący – zmierzając do przygotowania dokumentów określonych w uchylonym postanowieniu dla nowoprowadzonego postępowania – otrzymali ustną informację o wstrzymaniu się z czynnościami związanymi z opracowaniem i złożeniem dokumentów określonych w ww. postanowieniu. W rezultacie, skarżący zachowali się zgodnie z tym wskazaniem, wobec czego nie powinni ponosić ujemnych tego skutków, a o obowiązku złożenia wymaganych dokumentów nie zostali poinformowani w żadnej formie i uznali, że postępowanie będzie prowadzone z zachowaniem zasady określonej treścią art. 11, 12 i 13 k.p.a., nie wykluczając przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w celu wysłuchania stron co do kwestii spornych, tym bardziej, że pozostali sąsiedzi nie zgłaszali zastrzeżeń co do sposobu wykorzystywania budynku. Problemem jest wyłącznie formalne zgłoszenie użytkowania obiektu, mimo, że w dotychczasowym toku postępowań stanowisko organów było różne a sam rodzaj budynku – uwzględniając przekazane stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy [...] – potwierdzał i potwierdza jego użytkowo-mieszkalną funkcję oraz to, że w budynku tym były prowadzona działalność gastronomiczna, a prowadzona obecnie ma charakter cateringowy z dostawami do klienta, a więc działalność ograniczona jest do przygotowania posiłków. Końcowo, skarżący zauważyli, że dla potrzeb zmiany sposobu użytkowania obiektu zostały spełnione wszystkie wymagane warunki dla zachowania bezpieczeństwa dla obiektu i bhp w zakresie wykonywania w nim pracy przez pracowników, a także spełniono i potwierdzono przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] wszystkie warunki higieniczno-sanitarne dla prowadzonej działalności. Tym samym, prowadzona działalność gastronomiczna uzyskała wymagane decyzje uprawnionych organów i zasadny jest wniosek, aby do czasu potwierdzenia – w zasadzie formalnego – wymogu w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu zezwolić na użytkowanie tego obiektu na wskazany cel bez wstrzymywania sposobu obecnego jego użytkowania i zezwolić na czasowe jego użytkowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja ŚWINB z 21.11.2023 r., utrzymująca w mocy decyzję PINB z 14.02.2023 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną. W niniejszej sprawie skarżącymi są właściciele tego obiektu, który – jak wynika z ustaleń organu I instancji poczynionych podczas kontroli z 3.01.2023 r. oraz argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia – jest użytkowany jako [...] (okoliczność niesporna). Tymczasem, jak wskazuje ŚWINB, uprzednio – postanowieniem z 9.06.2022 r. (K-I-40) – PINB wstrzymał ww. budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną oraz nałożył na skarżących obowiązek przedłożenia w terminie do 31.10.2022 r. wyszczególnionych dokumentów. Co prawda, postanowieniem z 26.07.2022 r. ŚWINB uchylił w całości ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, jednak po złożeniu skargi do tut. Sądu przez K. Z. na to ostatnie rozstrzygnięcie, organ II instancji, działając w trybie autokontroli, postanowieniem z 1.09.2023 r. uwzględnił skargę w całości i uchylił postanowienie własne z 26.07.2022r., stwierdzając zarazem niedopuszczalność zażalenia na postanowienie PINB z 9.06.2022 r. (K-I-52). W rezultacie, postanowieniem z 28.10.2022 r. o sygn. akt II SA/Ke 446/22 tut. Sąd umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie – w związku z czym postanowienie PINB z 9.06.2022 r. pozostaje w obiegu prawnym.

Nadmienić jednocześnie trzeba, że A. Z. – która jest w obecnej sprawie uczestnikiem, wraz z pozostałymi współwłaścicielami sąsiedniej nieruchomości złożyła w PINB wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, wskazując że:

- w ww. budynku od stycznia 2021 r. prowadzona jest tam działalność gastronomiczna- w miejsce dotychczasowej sprzedaży płytek ceramicznych i wyposażenia łazienek;

- obiekt ten usytuowany jest w granicy działki, w odległości zaledwie 3 m od jej budynku mieszkalnego, co przesądza o znacznej uciążliwości nowoprowadzonej działalności [...];

- w budynku nigdy nie była prowadzona działalność gastronomiczna.

W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że zaskarżona obecnie decyzja została wydana wskutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawomocnym wyrokiem z 3.08.2023 r. o sygn. akt II SA/Ke 326/23 (w rezultacie skargi A. Z.) wydanej poprzednio decyzji ŚWINB z 13.04.2023 r. Tym ostatnim rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił – w całości – decyzję PINB z 14.02.2023 r. w przedmiocie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego pełniącego funkcję gastronomiczną na budynek handlowy i umorzył postępowanie organu I instancji. W tym zakresie tut. Sąd zarzucił ŚWINB uchylenie się od obowiązku dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy i naruszenie tym samym zasady dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) poprzez przedwczesne uchylenie decyzji organu I instancji. Natomiast obecnie zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 21.11.2023 r. ŚWINB utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji z 14.02.2023 r.

W konsekwencji, zagadnieniem o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania niniejszej sprawy jest kwestia związania Sądu przytoczonym wyżej wyrokiem. Stosownie bowiem do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z tego też względu orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania, w jakim zostało wydane, obejmując zarazem przyszłe (ewentualne) postępowanie administracyjne w sprawie (por. wyrok NSA z 22.03.1999 r. o sygn. akt IV SA 527/97). Jest to szczególnie istotne przy orzeczeniach kasatoryjnych, gdzie w uzasadnieniu wyroku sądu administracyjnego zawarte są wskazania co do dalszego postępowania organów administracji publicznej, jak również ocena prawna ich dotychczasowych działań.

Ze względu na powyższe, zarówno organy, orzekające w niniejszej sprawie, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach związani są powołanym wyrokiem z 3.08.2023 r. o sygn. akt II SA/Ke 326/23, w którego uzasadnieniu zwrócono uwagę, że w aktach sprawy znajduje się opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego (załącznik do K-I-5), uzgadniająca – bez zastrzeżeń – przedłożony projekt technologiczny [...] "[..." (załącznik nr 1 do K-I-20), w którym wskazano m.in., że:

- "pomieszczenia zakładu będą posiadały kanały wentylacji grawitacyjnej zakończone kratkami wentylacyjnym o wymiarach 14 x 14 cm oraz wyrzutnię z okapu zamontowanego nad kuchnią gazową w pomieszczeniu kuchennym" (pkt 8.6);

- "pomieszczenia [...] po adaptacji będą spełniały wszystkie wymagania techniczne, przeciwpożarowe, sanitarno-higieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określone prawem dla tego rodzaju działalności" (pkt 9);

- "Rysunek ma charakter schematyczny i nie jest projektem wykonawczym", przy czym na projekcie widnieje adnotacja ww. organu, cyt. "zatwierdzono projekt budowlany".

Jest to o tyle istotne, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej "ustawą", przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń

Analizując uzasadnienie zaskarżonej obecnie decyzji ŚWINB stwierdzić trzeba, że zalecenia tut. Sądu zostały wykonane w całości w toku ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego – stosownie do wymogów art. 153 p.p.s.a.

Mianowicie, w uzasadnieniu tego orzeczenia, w szczegółowych wskazaniach co do dalszego postępowania, zwrócono uwagę, aby ŚWINB:

1. ocenił, jaki wpływ na kwestie związane z ewentualną zmianą sposobu użytkowania budynku ma ww. opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w [...] oraz przedstawiony przez inwestora projekt technologiczny [...];

2. wyczerpująco odniósł się do skutków prawnych, jakie w niniejszej sprawie wywołuje ww. postanowienie PINB z 9.06.2022 r.

Organ odwoławczy, uwzględniając stanowisko tut. Sądu, dokonał prawidłowych ustaleń co do tego, że:

- w toku postępowania, mimo podjętych kroków, nie znaleziono dokumentów dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku i brak jest również dokumentu potwierdzającego dokonanie przez właścicieli obiektu zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku handlowo–usługowego,

- zgodnie z opinią sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w [...] pomieszczenia baru po adaptacji będą spełniały wszystkie wymagania techniczne, przeciwpożarowe, sanitarno-higieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy określone prawem dla tego rodzaju działalności, a zamontowane przewody wentylacyjne wykonane zostały zgodnie ze schematycznie wykonanym rysunkiem, na którym widnieje adnotacja Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w [...] cyt. "zatwierdzono projekt budowlany",

- w celu przystosowania istniejących dotychczas pomieszczeń parteru budynku handlowo-usługowego do nowej funkcji zakładu gastronomicznego, [...] "A. W., w którym przygotowywane są posiłki od surowca do gotowego produktu, a w trakcie przygotowywania dań będą wykonywane takie procesy technologiczne jak: smażenie frytek, smażenie warzyw i mięsa wołowego, wieprzowego, z kurczaka oraz krewetek, w tym na otwartym ogniu smażenie mięs i warzyw w woku, wykonano w celu zapewnienia prawidłowej pracy baru wentylację pomieszczeń wynikającą z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy; wykonano kanały wentylacji grawitacyjnej zakończone kratkami wentylacyjnymi o wymiarach 14 x 14 cm oraz wykonano wyrzutnię z okapu zamontowanego nad kuchnią gazową w pomieszczeniu kuchennym,

- zakres wykonanych robót, niewątpliwie niezbędnych do prowadzenia działalności gastronomicznej świadczy o zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń parteru budynku, bowiem przystosowując pomieszczenia do funkcji gastronomicznej - innej niż wcześniej prowadzonej działalności zmieniono warunki przeciwpożarowe, sanitarno - higieniczne oraz bezpieczeństwa i higieny pracy.

Uwzględniając powyższe ŚWINB, zabezpieczył – zdaniem Sądu – realizację zasady dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) i trafnie stwierdził, że w budynku doszło do zmiany sposobu użytkowania – wobec czego zasadnym było wydanie, na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy – ww. postanowienia PINB z 9.06.2022r., wstrzymującego jego użytkowanie oraz nakładającego obowiązek przedłożenia wyszczególnionych dokumentów. W rezultacie, skoro – pomimo upływu wyznaczonego terminu takich dokumentów zobowiązani (skarżący właściciele budynku) nie przedłożyli, a ponadto nie wstrzymali użytkowania budynku pełniącego funkcję gastronomiczną – organ odwoławczy doszedł do prawidłowego wniosku co do prawidłowości zastosowania przez PINB w decyzji z 14.02.2023 r. trybu z art. 71a ust. 4 ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Trafnie przy tym wyjaśniono, że użyta w tym przepisie alternatywa "albo" wskazuje, ze już samo tylko dalsze użytkowanie obiektu budowlanego pomimo wstrzymania orzeczonego przez organ, skutkować musi wydaniem przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu. Organ nie dysponuje w tym przypadku żadnym luzem decyzyjnym, a decyzja wydana w oparciu o art. 71a ust. 4 ma charakter związany. W tym kontekście nie mógł odnieść skutku zarzut skargi o naruszeniu art. 9 k.p.a. poprzez – niepotwierdzone w aktach administracyjnych – otrzymanie przez skarżących, po zmianie osoby na stanowisku PINB, ustnej informacji o wstrzymaniu się z czynnościami związanymi z opracowaniem i złożeniem dokumentów określonych w ww. postanowieniu. Tym samym organ odwoławczy – w przeciwieństwie do poprzednio wydanej decyzji uchylającej wydany przez PINB nakaz i umarzającej postępowanie w niniejszej sprawie – przedstawił wyczerpujące rozważanie co do tego, że powyższe okoliczności przesądziły o zmianie sposobu użytkowania, uwzględniając w tym zakresie stanowisko tut. Sądu. Jednocześnie, wobec zajęcia przez ŚWINB powyższego stanowiska nieaktualne okazały się wskazania tut. Sądu co do konieczności przedstawienia w sposób kompleksowy i przekonujący powodów, z jakich wymogi postanowienia PINB nie podlegają uwzględnieniu w sprawie.

W końcowej części omawianego uzasadnienia wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Ke 326/23 tut. Sąd wskazał "aby organ ustosunkował się do zarzutów odwołania, w którym inwestorzy zwracają uwagę, że zgodnie z art. 59f ustawy w zw. z załącznikiem do ustawy restauracja należy do tej samej kategorii co istniejący wcześniej sklep z płytkami, mieszcząc się w ogólnej, pojemnej, kategorii budynków handlu, gastronomii i usług". ŚWINB, również i w tej mierze, zrealizował wskazania zawarte w cyt. orzeczeniu, trafnie wyjaśniając, "że podział obiektów na poszczególne kategorie obiektów budowlanych o zbliżonej funkcji, określony w załączniku do ustawy nie ma wpływu na prowadzone postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, ale wskazuje, że opłata legalizacyjna w razie zmiany bez wymaganego zgłoszenia sposobu użytkowania obiektów wymienionych w tej kategorii będzie wyliczona z zastosowaniem wyszczególnionych w tabeli współczynników dla danej kategorii obiektów budowlanych".

Reasumując stwierdzić trzeba, że treść obecnej decyzji ŚWINB jednoznacznie wynika z wykonania przez organ odwoławczy wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 3.08.2023r. sygn. akt II SA/Ke 326/23, uchylającego poprzednio wydaną, niewątpliwie korzystną dla właścicieli budynku, decyzję ŚWINB z 13.04.2023 r. Zaakcentować przy tym należy, że orzeczenia tego inwestorzy nie zakwestionowali skutecznie w drodze skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec czego wyrok tut. Sądu, istniejący w porządku prawnym, wiązał ŚWINB – z uwagi na treść cyt. już art. 153 p.p.s.a. Skoro ŚWINB w toku ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego w całości uwzględnił wyrażone poprzednio stanowisko tut. Sądu, szczegółowo jej uzasadniając, zarzuty skargi nie mogły odnieść skutku.

Mając na uwadze, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy, a następnie w sposób niewadliwy dokonały jego subsumpcji do ustalonych w ustawie – Prawo budowlane przesłanek dotyczących nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku, brak jest podstaw by przyjąć, że proces stosowania tych regulacji przebiegł nieprawidłowo i zarazem, aby wieńcząca go zaskarżona decyzja była wadliwa.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.