Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1100/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2022 poz 2647
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
article: art. 19 ust. 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 202 poz 1956
law: Ustawa z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow, Sędziowie WSA Borys Marasek (spr.), Anna Rotter, Protokolant st. sekretarz sądowy Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.504.2023.1.JK UNP: 1990820 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Interpretacją indywidualną z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.504.2023.1.JK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) stwierdził, że stanowisko A. K. (dalej: skarżąca, wnioskodawczyni), przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

We wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 23 lipca 1994 r. wnioskodawczyni nabyła akcje Z. S.A. w liczbie 1140. Była to II emisja skierowana do pracowników zakładu w ramach oferty zamkniętej, który w tym okresie zatrudniał ok. 1000 osób i emisja ta nie była emisją w trybie ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - zakład został sprywatyzowany w 1992 r.

Sprzedaż akcji G. S.A. nastąpiła w dniu 21 grudnia 2022 r.

Skarżąca zadała pytanie: czy sprzedaż akcji spółki G. S.A. jest zwolniona z podatku dochodowego na podstawie art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Skarżąca przedstawiła następujące stanowisko w sprawie:

Zdaniem skarżącej, sprzedaż powyższych akcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ spełnione są wszystkie warunki zwolnienia zgodnie z art. 52 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.):

- nabycie akcji nastąpiło przed 1 stycznia 2004 r.;

- akcje były akcjami dostępnymi w ofercie publicznej, ponieważ zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą z dnia 22 marca 1991 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych ( Dz. U. z 1991 r. Nr 35 poz. 155) publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycia, nabywanie lub przenoszenie praw z emitowanych w serii papierów wartościowych w drodze oferty lub zaproszenia do rokowań przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli oferta lub zaproszenie do rokowań skierowane są do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata (art. 1 § 1).

W dniu składania oferty Z. w Z. zatrudniały około 1000 osób.

Sprzedaż akcji nie jest przedmiotem prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej.

Oceniając stanowisko skarżącej, DKIS uznał je za nieprawidłowe, w uzasadnieniu interpretacji wskazując, że zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Źródła przychodów ustawodawca wymienił natomiast w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f.

I tak stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy, przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.

Przepis art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Dochodem, o którym mowa powyżej jest - stosownie do art. 30b ust. 2 pkt 4: różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c.

W myśl art. 30b ust. 5 u.p.d.o.f., dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

Ponadto z przepisu art. 45 ust. 1 ww. ustawy wynika, że podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie określonym w ust. 1, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b.

Ustawodawca przewidział jednak w pewnym okolicznościach zwolnienie od opodatkowania dochodów uzyskanych ze sprzedaży akcji.

I tak po myśli art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

Jednocześnie, na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956 z późn. zm.), przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r.

Powołane przepisy oznaczają, że jeżeli akcje sprzedane przez skarżącą 21 grudnia 2022 r. spełniałyby przesłanki określone w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2004 r. w związku z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r., to do dochodu osiągniętego z tego tytułu nie miałyby zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym także powoływane przepisy art. 7 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 30b ust. 1 i ust. 2 pkt 4 oraz art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy.

Formułując w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki zwolnienia wskazano, w odniesieniu do papierów wartościowych, że mają one nie tylko być dopuszczone do publicznego obrotu, ale jednocześnie nabyte na podstawie oferty publicznej, lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym. Skoro zróżnicowano "dopuszczenie do publicznego obrotu" i "publiczną ofertę", to pojęcia te muszą mieć odmienne znaczenie.

Pojęcie "publicznej oferty" nie zostało zdefiniowane przez ustawę podatkową. Publiczny charakter oferty ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób. Skierowanie oferty do określonej grupy osób wyklucza jej publiczny charakter. Kierując się tymi zasadami należy określić, czy nabycie akcji w omawianym przypadku nastąpiło na podstawie publicznej oferty. W świetle definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego, "publiczny" oznacza: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Mówiąc o publicznym charakterze oferty, należy bowiem mieć na względzie powszechny dostęp do akcji bez względu na liczbę osób, do których skierowana jest oferta. Jeżeli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie (arbitralnie) oznaczonych adresatów, tj. pracowników - to nie sposób mówić o ofercie publicznej w rozumieniu art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisie stanu faktycznego skarżąca wskazała wprost, że była to II emisja skierowana do pracowników zakładu w ramach oferty zamkniętej, który w tym okresie zatrudniał ok. 1000 osób.

Zatem w oparciu o powyższe DKIS stwierdził, iż przedmiotowe akcje nie zostały nabyte w ofercie publicznej. Nie ma znaczenia przy tym, że oferta była skierowana do więcej niż 300 osób - pracowników tego samego zakładu.

Mając na uwadze powyższe DKIS stwierdził, że sprzedaż przez skarżącą akcji, nie podlega zwolnieniu, określonemu w art. 52 pkt 1 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu przepisów art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji dochód ze sprzedaży tychże akcji podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30b ww. ustawy.

W skardze na powyższą interpretację, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca zarzuciła zaskarżonej w całości interpretacji dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Biorąc powyższe pod uwagę skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podniosła, że w dniu 23 lipca 1994 r. nabyła akcje Z. SA w liczbie 1140. Była to druga emisja skierowana do pracowników zakładu w ramach oferty zamkniętej, który w tym okresie zatrudniał ok. tysiąc osób i emisja ta nie była emisją w trybie ustawy z 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - zakład został sprywatyzowany w 1992 r. Sprzedaż akcji G. SA nastąpiła w dniu 21 grudnia 2022 r.

W tym stanie faktycznym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, powołując się na art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że sprzedaż nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, ponieważ aby były zwolnione, mają one nie tylko być dopuszczone do publicznego obrotu, ale jednocześnie nabyte na podstawie oferty publicznej, a druga emisja nie była ofertą publiczną ponieważ publiczny charakter ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób. Skierowanie oferty do określonej grupy osób wyklucza jej publiczny charakter.

Interpretacja ta zdaniem skarżącej jest błędna, ponieważ w momencie nabycia akcji, tj. 23 lipca 1994 r. obowiązywała następująca treść art. 52 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. dochody ze sprzedaży udziałów lub akcji spółek utworzonych w celu oddania tym spółkom do odpłatnego korzystania, na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstwa lub zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa, a także ze sprzedaży akcji dopuszczonych do obrotu publicznego oraz obligacji Skarbu Państwa, z wyjątkiem gdy sprzedaż ta jest przedmiotem działalności gospodarczej - Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 1993 r. nr 90, poz. 416) - taka treść art. 52 ust. 1 obowiązywała do 3 marca 2000 r.

Zdaniem skarżącej, przepis w tym brzmieniu nie wymaga, aby akcje były nabyte w ofercie publicznej, a jedynie aby były dopuszczone do obrotu publicznego, a oferta, na podstawie której skarżąca nabyła akcje spełniała definicję publicznego obrotu papierami wartościowymi i została dopuszczona do obrotu publicznego na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

Stosownie bowiem do art. 1 § 1 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz. U. z 1991 r. Nr 35 poz. 155), publicznym obrotem papierami wartościowymi jest proponowanie nabycie, nabywanie lub przenoszenie praw z emitowanych w serii papierów wartościowych w drodze oferty lub zaproszenia do rokowań przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli oferta lub zaproszenie do rokowań skierowane są do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Powyższa ustawa obowiązywała w dniu zakupu przez skarżącą akcji, ponieważ weszła w życie z dniem 25 kwietnia 1991 r., a utraciła moc dopiero 4 stycznia 1998 r.

Akcje nabyte przez skarżącą w dniu 23 lipca 1994 r., były zatem jej zdaniem, dopuszczone do obrotu publicznego w myśl ówcześnie obowiązującego Prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest ocena, czy otrzymane przez skarżącą świadczenie z tytułu sprzedaży akcji, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rozstrzygając sporne zagadnienie Sąd uznał, że stanowisko DKIS zasługuje na aprobatę. Uzasadniając takie stanowisko skład orzekający odwołał się do wyroków sądów administracyjnych, albowiem sporne zagadnienie było już analizowane w orzecznictwie (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. II FSK 1530/07; z dnia 2 marca 2010 r., sygn. II FSK 1553/08; z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. II FSK 2221/09; z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. II FSK 1367/11, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. II FSK 1421/15, z dnia 8 lutego 2020 r., sygn. II FSK 1570/19 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2006 r., sygn. II FPS 2/06, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stanowisko przedstawione w uzasadnieniach tych orzeczeń, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela, dlatego posłuży się zaprezentowaną w nich argumentacją.

Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie dokonywał wykładni pojęcia "oferta publiczna" użytego w art. 52 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f., co doprowadziło do jednolitego orzecznictwa w tym zakresie. Za ugruntowany uznać należy pogląd, że przy braku definicji ustawowej pojęcia oferty publicznej, przy interpretacji tego pojęcia odwołać się należy do wykładni językowej. Wywodzi się w związku z tym, że przez ofertę publiczną rozumieć należy taką, która skierowana jest do ogółu ludzi, do nieograniczonego kręgu osób. Za nieuzasadnione należy uznać odwoływanie się w tym zakresie do definicji obrotu publicznego. W judykaturze (także w powołanych wyżej wyrokach) wskazuje się, że pojęcia publicznej oferty nie można utożsamiać z pojęciem zdefiniowanym w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Tym ostatnim jest proponowanie nabycia, nabywanie lub przenoszenie praw z emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli proponowanie nabycia skierowane jest więcej niż do 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Jednakże sformułowane w art. 52 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f. warunki zwolnienia, w odniesieniu do papierów wartościowych wskazują, że mają one nie tylko być dopuszczone do publicznego obrotu, ale jednocześnie zostać nabyte na podstawie oferty publicznej. Skoro zróżnicowano "dopuszczenie do publicznego obrotu" i "publiczną ofertę", to pojęcia te, zgodnie z zakazem wykładni synonimicznej, muszą mieć odmienne znaczenie. Przy wieloznaczności pojęcia "publiczny" zasadnym jest, dla nadania mu właściwego znaczenia, odwołanie się do kontekstu, w jakim słowo to jest użyte. Oferta jest jednym ze sposobów zawarcia umowy (art. 66 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, dalej: k.c.)), polegającym na wymianie oświadczeń woli stron - stanowczej propozycji zawarcia umowy i jej akceptacji (przyjęcia). Propozycja musi być kierowana do adresata, którym może być konkretna osoba (grupa osób) bądź nieograniczony krąg osób. Druga z tych ofert określana jest w języku prawniczym ofertą publiczną (por. S. Rudnicki w: S. Dmowski, S. Rudnicki, Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga I, Część ogólna, Warszawa 1998, s. 173; A. Brzozowski w: Kodeks cywilny. Komentarz, t. I, Warszawa 1999 r., s. 228 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 1995 r., sygn. III CZP 102/95, opubl. w OSNC z 1995 r., nr 12, poz. 182). Od liczby adresatów uzależniony jest niewątpliwie sposób ujawnienia propozycji zawarcia umowy. Przy oznaczonym adresacie, oferta może być ujawniona tylko jemu. W przypadku nieograniczonej liczby osób, sposób zaproponowania zawarcia umowy musi umożliwić każdej osobie możliwość zapoznania się z nią. W tym znaczeniu musi ona być "jawna". Konieczność jej jawności wynika w tym przypadku z faktu kierowania jej do nieograniczonej liczby adresatów, a nie odwrotnie. Odróżnić przy tym należy zaoferowanie zawarcia umowy każdemu (bez stawiania warunków, które spełniają tylko niektóre osoby), od przyjęcia oferty tylko przez niektóre z osób z nieograniczonego kręgu adresatów. Aby uznać ofertę za publiczną, nie musi ona być zaakceptowana przez ogół, ale każdy z ogółu ma mieć potencjalną możliwość zawarcia umowy na proponowanych warunkach. Także zatem kontekst (połączenie słów oferta i publiczna) i wykładnia systemowa, przemawiają za prawidłowością przyjętej w judykaturze wykładni pojęcia oferty publicznej. Jeżeli dla przyjęcia oferty zakupu akcji dopuszczonych do publicznego obrotu, konieczne było spełnienie warunku (ofertę kierowano wyłącznie do pracowników i akcjonariuszy spółki), to akcji nabytych na podstawie tak sformułowanej oferty, nie można było uznać za akcje nabyte na podstawie oferty publicznej. W konsekwencji dochód uzyskany z ich sprzedaży nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 52 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f. Ustalenie treści pojęcia "oferta publiczna", przy użyciu właściwej metody wykładni tekstu prawnego nie nasuwa szczególnych trudności. Nie można także pominąć tego, że przepis ten, jako ustanawiający zwolnienie podatkowe, a więc stanowiący odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, winien być interpretowany ściśle.

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skarżącej dotyczący naruszenia w niniejszej sprawie art. 52 u.p.d.o.f. w brzmieniu: zwalnia się od podatku dochodowego w okresie od dnia 1 stycznia 1993 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. dochody ze sprzedaży udziałów lub akcji spółek utworzonych w celu oddania tym spółkom do odpłatnego korzystania, na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstwa lub zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa, a także ze sprzedaży akcji dopuszczonych do obrotu publicznego oraz obligacji Skarbu Państwa, już tylko z tej przyczyny, że zbycie przez skarżącą akcji nie nastąpiło we wskazanym w tym przepisie okresie.

Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.