Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2792/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika z urzędu o uzupełnienie postanowienia Sądu z 11 października 2016 r. w sprawie ze skargi [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 2792/15.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...].

Postanowieniem z 10 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo mocy w zakresie całkowitym.

Skarżąca w piśmie z 16 czerwca 2016 r. wniosła o anulowanie wniosków o przyznanie prawa pomocy.

Pełnomocnik skarżącej w piśmie z 11 lipca 2016 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z 8 marca 2016 r., w którym wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały w całości ani w części zapłacone.

W piśmie z 31 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej - wobec treści jej pisma 16 czerwca 2016 r. - cofnął zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie zażaleniowe.

W piśmie z 14 października 2016 r. adwokat [...] wniósł o uzupełnienie - na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. - ww. postanowienia sądu, podnosząc, że sąd nie rozstrzygnął o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały w całości ani w części opłacone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). W świetle art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia co do zwrotu kosztów następuje w wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.

Żądanie pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Z cytowanych przepisów wynika, że uzupełnienie wyroku (odpowiednio postanowienia) ma miejsce, w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi. Po drugie, sąd uzupełnia orzeczenia jeśli nie zamieścił w wyroku (postanowieniu) dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W rozpoznawanej sprawie pismo strony skarżącej z 11 lipca 2016 r. oznaczone jako zażalenie, w punkcie I zawierało żądanie uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi, zaś w punkcie II wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.

W ocenie sądu są to dwa różne zagadnienia procesowe, rozstrzygane w oparciu o odrębne i właściwe dla tych zagadnień przepisy (art. 194 i art. 250 p.p.s.a.), w odrębnych postanowieniach (co pośrednio wynika z art. 258 § 2 pkt 7 i 8 p.p.s.a.).

Z powyższego wynika, że umieszczenie w zażaleniu żądania przyznania wynagrodzenia nie oznacza, że sąd jest zobligowany do rozstrzygnięcia obu zagadnień w jednym postanowieniu, a w konsekwencji, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność uzupełnienia postanowienia sądu z dnia 11 października 2016 r. umarzającego postępowanie zażaleniowe. Z obowiązujących przepisów postępowania przed sądem administracyjnym nie wynika by w postanowieniu umarzającym postępowanie zażaleniowe sąd był zobowiązany rozstrzygać kwestię wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zamieszczony w punkcie II zażalenia, zostanie przekazany do rozpoznania referendarzowi sądowemu.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.