Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 771/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 957
law: Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
article: art. 98 ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 2328
law: Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy  Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant starszy referent Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M.F. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2023 r. nr Rd-K-0511-8/7368/23 w przedmiocie naliczenia punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 1 czerwca 2023 r. M. F. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach (dalej: Komendant) z dnia 28 kwietnia 2023r., Rd-K-0511-8/7368/23 w przedmiocie odmowy sprostowanie dokonanego naliczenia punktów karnych.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 30 marca 2023 r. uprawomocnił się Wyrok Nakazowy Sądu Rejonowego w P. [...] Wydział Karny z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. [...], w którym Skarżąca uznana została winną tego, że:

I. w dniu 21 października 2022 roku około godziny 15.00 w miejscowości P. na ul. [...] na przejeździe kolejowo-drogowym, kierując samochodem osobowym m-ki BMW o nr rej.[...], nie zastosowała się do sygnalizacji świetlnej i wjechała na przejazd kolejowy w momencie, kiedy nadawane były dwa na przemian migające sygnały czerwone;

II. w tym samym miejscu i czasie kierując samochodem osobowym m-ki BMW o nr rej.[...] wjechała na przejazd kolejowy w momencie kiedy opuszczanie półzapór zostało rozpoczęte,

czym wyczerpała znamiona wykroczenia z art. 97a pkt 1 k.w. (str. 1 akt administracyjnych).

Powyższe rozstrzygnięcie wprowadzone zostało do Krajowego Systemu Informacji Policji w postaci kodów czynów, odpowiadających naruszeniom przepisów, których dopuściła się Skarżąca (str. 2 akt administracyjnych).

Wskutek przekroczenia limitu 24 punktów w ciągu roku w dniu 7 kwietnia 2023 r., działający z upoważnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego (upoważnienie – str. 13-15 akt administracyjnych) wystąpił do Starosty P. z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz o poinformowanie o badaniu psychologicznym względem Skarżącej (str. 3 akt administracyjnych).

Pismem z 19 kwietnia 2023 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wezwała Komendanta do usunięcia naruszenia i sprostowania dokonanego naliczenia punktów karnych wpisanych do ewidencji kierowców zarzucając błędne ustalenia stanu faktycznego. W jej ocenie popełnione przez nią naruszenie miało charakter jednorazowy, a Komendant błędnie zinterpretował przepis art. 97a § 1 Kodeksu wykroczeń uznając, iż Skarżąca w dniu 21 października 2022 r. dopuściła się więcej niż jednego czynu karnego (str. 4 akt administracyjnych).

W odpowiedzi na to wezwanie Komendant odmówił sprostowania naliczenia punktów karnych wpisanych do ewidencji kierowców. Jego zdaniem jednym czynem, stypizowanym w art. 97a pkt. 1 Kodeksu wykroczeń Skarżąca dopuściła się dwóch naruszeń - tj. naruszenia zakazu objeżdżania zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeśli opuszczanie ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zostało zakończone (kod czynu H10), a także naruszenia zakazu wjeżdżania na przejeździe kolejowym za sygnalizator przy sygnale czerwonym, czerwonym migającym lub dwóch na przemian migających sygnałach czerwonych (kod czynu H11) (str. 6 akt administracyjnych).

W skardze na odmowę ponownego dokonania naliczenia punktów karnych pełnomocnik Skarżącej podniósł zarzut naruszenia:

1. art. 98 ust. 3 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez jego niezastosowanie co doprowadziło do naliczenie Skarżącej ponad 24 punktów karnych;

2. art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustaw Prawo o ruchu drogowymi i niektórych innych ustaw poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepis ten obowiązuje podczas gdy, należy uważać za uchylony z chwilą wejścia w życie art. 10 pkt. 2 lit. a ustawa o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328)

3. art. 10 pkt. 2 lit. a ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328), poprzez jego niezastosowanie.

4. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego, a w szczególności treści wyroku ustalającego przebieg zdarzenia.

Wobec tego pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie odmowy ponownego naliczenia punktów karnych oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pełnomocnik Skarżącej wskazał, że podstawą nałożenia punktów karnych na Skarżącą jest art. 98 u.k.p., który zgodnie z treścią art. 139 pkt. 3 w/w ustawy wszedł w życie 4 czerwca 2018. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą stosowanie przepisu art. 98 u.k.p. zostało zwieszone art. 14 ust.1 ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957), który wskazywał, że "Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, oraz przepisów rozdziału 14 ustawy wymienianej w art. 2 nie stosuje się". Pomimo wdrożenia i działania wskazanych rozwiązań technicznych nie doszło do powyższego ogłoszenia co zawieszało stosowanie art. 98 w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Jednakże w art. 10 pkt 2 ustawa o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328) ustawodawca nadal art. 98 ust 2 i 3 nowe brzmienie, a zmiany wprowadził w życie z dniem 01 stycznia 2022r. nie przewidując już okresu zawieszenia. Pełnomocnik Skarżącej wywodzi z tego, że wolą ustawodawcy było wprowadzenie ograniczenia w podwójnym karaniu za ten sam czyn punktacją karną. Nie zgadza się wobec tego z argumentacją Komendanta przedstawioną w piśmie z 28 marca 2023r.

Z treści orzeczenia Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 stycznia 2023r sygn. akt [...] wynika, że popełniony został przez Skarżącą jeden czyn. Natomiast o otrzymaniu punktów dowiedziała się ona z zawiadomienia o wszczęciu postępowania z 11 kwietnia 2023r. Podano w nim, że podstawą przyznania 30 punktów karnych jest wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego, podczas gdy popełnione naruszenie miało charakter jednorazowy. Oznacza to, że nałożenie punktów karnych zostało dokonane na podstawie błędnych ustaleń faktycznych.

Pełnomocnik Skarżącej wskazał także, że do wypełnienia przesłanek z art. 97a pkt. 1 Kodeksu wykroczeń konieczne jest wjechanie na przejazd jeśli opuszczanie zapór lub półzapór zostało rozpoczęte i wjazdu na przejazd kolejowy za sygnalizator przy dwóch naprzemiennie migających sygnałach czerwonych. Dla ustawodawcy stanowi to jeden czyn, o czym świadczy też brak podzielenia tego przepisu na dwa punkty. Sytuacja faktyczna, w której sprawca przejeżdża za sygnalizator przy opuszczający się rogatkach w przeważającej ilości stanowi jeden czyn. Tożsama konkluzja wynika z treści wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 stycznia 2023r. sygn. akt [...], wydanego wobec odmowy przyjęcia mandatu przez Skarżącą. Sąd w wyroku zmienił opis czynu przypisanego Skarżącej, ponieważ pierwotnie przypisane jej naruszenie przepisów zostało rozbite na dwa czyny. Zatem Skarżąca naruszyła art. 97a k.w. Załącznik nr 1 do Rozporządzenia, a za to przewinienie przewidziane jest nałożenie 15 pkt. karnych. Pełnomocnik Skarżącej zwrócił tutaj uwagę nad nadrzędną rolą ustawy w stosunku do rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę Komendant podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Zakres kognicji sądu administracyjnego, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137), obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej i opiera się na kryterium zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola, o której mowa obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uwzględnienie skargi, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej, a badaniu podlega wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania skarżonego aktu (czynności).

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w sprawie ustalenia liczby punktów karnych jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11; postanowienie NSA z 9 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 329/10; wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2114/13; Wyrok WSA w Krakowie z 25 października 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 717/21).

Reasumując, Skarżąca mogła zwrócić się z wnioskiem do organu prowadzącego ewidencję kierowców o zmianę liczby punktów, a po otrzymaniu negatywnej odpowiedzi wnieść skargę do sądu administracyjnego na akt odmawiający zmiany liczby przypisanych mu punktów.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonego aktu wykazała, że Komendant nie naruszył prawa.

Oceniając dopuszczalność wniesienia skargi na akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazać trzeba, że zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

W ocenie Sądu Skarżąca spełnił powyższe wymogi formalne do wniesienia skargi, gdyż zaskarżony akt został odebrany 9 maja 2023 (ustalono według https://emonitoring.poczta-polska.pl dla przesyłki [...]) , a skarga została wniesiona w dniu 7 czerwca 2023 r.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zastosowany przez Komendanta sposób naliczenia Skarżącej punktów karnych wpisanych do ewidencji kierowców. W ocenie Skarżącej Komendant poprzez nie zastosowanie art. 98 ust. 3 u.k.p. doprowadził do naliczenie Skarżącej ponad 24 punktów karnych.

Zbadanie tak oznaczonego sporu wymaga ustalenia kwestii intertemporalnej związanej z wejściem w życie art. 98 u.k.p. W dniu 4 czerwca 2018 r. weszła w życie nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957; dalej: ustawa zmieniająca z 9 maja 2018 r.), którą dokonano zmian w ustawie o kierujących pojazdami oraz Prawo o ruchu drogowym. Art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 9 maja 2018 r. wyłączył stosowanie art. 98 do czasu wdrożenia określonych rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (a więc Prawa o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym tą niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o kierujących pojazdami).

W art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 9 maja 2018 r. stwierdzono, że "Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. W wyroku z 24 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 119/20 NSA stwierdził, że skoro art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 9 maja 2018 r. stanowi, że do czasu wdrożenia stosownych rozwiązań technicznych, nie stosuje się m.in. art. 98 to wstrzymanie ich stosowania oznacza, że skutek uchylenia został wyłączony i nie nastąpił (por. wyrok NSA z 9 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 16/20).

Podkreślenia wymaga, że komunikat, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 9 maja 2018 r. nie został ogłoszony do daty wydania zaskarżonej czynności. Tym samym art. 98 u.k.p. nie jest stosowany.

Na tak wyznaczony stan prawny co do obowiązywania art. 98 u.k.p. nie miała wpływu kolejna nowelizacja ustawy Prawo o ruchu drogowym, a mianowicie ustawy z 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328; dalej: ustawa zmieniająca z 2 grudnia 2021r.). W art. 10 ust. 2 nastąpiła zmiana treści art. 98 ust. 2 i 3 poprzez nadanie im następującego brzmienia:

"2. Naruszeniu, o którym mowa w ust. 1, odpowiada określona liczba punktów w skali od 1 do 15 w zależności od stopnia zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego i wagi naruszenia.

3. W przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 15, osoba ta otrzymuje 15 punktów.",

Dokonując zmiany treści przepisu art. 98 ust. 2 i 3 u.k.p. ustawodawca w żaden sposób nie wpłynął na zmianę terminu stosowania art. 98 u.k.p., co oznacza że nadal jest on uzależniony od ogłoszenia komunikatu przez Ministra właściwego ds. informatyzacji, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 9 maja 2018 r.

W tej sytuacji bezzasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 98 ust. 3 u.k.p., gdyż przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.

W ocenie Sądu naliczenie punktów karnych jest też prawidłowe na gruncie obowiązującego w dacie podjęcia zaskarżonej czynności Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz.1951). Jak wynika z jego § 3 ust. 2 jeżeli kierujący dopuścił się jednym czynem dwóch lub większej liczby naruszeń, do ewidencji wpisuje się wszystkie naruszenia popełnione przez tego kierującego, przypisując każdemu z tych naruszeń odpowiadającą mu liczbę punktów.

Skarżąca dopuściła się naruszeń oznaczonych jako H10 (objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeśli opuszczanie ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie ich nie zostało zakończone) oraz H11 (wjeżdżania na przejeździe kolejowym za sygnalizator przy sygnale czerwonym, czerwonym migającym lub dwóch na przemian migających sygnałach czerwonych lub za inne urządzenie nadające te sygnały). Wyraźnie też w załączniku nr 1 do tego rozporządzenia oznaczając kwalifikację prawną tych naruszeń wskazano na art. 97a pkt 1 Kodeksu wykroczeń. Za powyższe naruszenie przewidziano po 15 punktów karnych.

Jak słusznie wskazał Komendant ustawodawca wprawdzie przewidział sytuacje, w której kierowcy nie przypisuje się punktów w razie dopuszczenia się jednym czynem dwóch lub większej ilości naruszeń poprzez wyraźnie wskazanie kodów odpowiadających. Chodzi tutaj o § 3 ust. 3-9 w/w Rozporządzenia. Do naruszeń oznaczonych kodami H10 i H11 powyższe wyłączenie nie ma zastosowania.

Nie ma racji Skarżąca twierdząc, że popełnione przez nią naruszenie miało charakter jednorazowy a Komendant dokonał błędnego ustalenia stanu faktycznego, gdyż błędnie zinterpretował art. 97a § 1 Kodeksu wykroczeń uznając, iż Skarżąca w dniu 21 października 2022 r. dopuściła się więcej niż jednego czynu karnego. Przeciwne stanowisko w tej kwestii zajmuje Komendant.

Jak wynika bowiem z brzmienia art. 97a pkt 1 Kodeksy Wykroczeń uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także kierujący pojazdem, który narusza zakaz objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór na przejeździe kolejowym, wjeżdżania na przejazd, jeśli opuszczanie zapór lub półzapór zostało rozpoczęte lub podnoszenie ich nie zostało zakończone, oraz wejścia lub wjazdu na przejazd kolejowy za sygnalizator lub za inne urządzenie nadające sygnały, przy sygnale czerwonym, czerwonym migającym lub dwóch na przemian migających sygnałach czerwonych. Zgodzić się tutaj trzeba ze stanowiskiem Komendanta co do tego, że z umiejscowienia przez ustawodawcę przepisu art. 97a w Rozdziale XI "Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji" wprost wskazuje, iż celem przepisu jest zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom ruchu drogowego, wymieniając niedopuszczalne zachowania. Należy zatem zastosować przede wszystkim wykładnię celowościową tego przepisu. Gdyby bowiem oprzeć się wyłącznie na literalnym jego brzmieniu doszłoby do uznania za dopuszczalne czynów, w których nie jest zabronionym objeżdżanie opuszczonych zapór, jeśli (z obiektywnych przyczyn jak np. awaria) nie było uruchomione czerwone światło migające. Ustawodawca po to zastosował spójnik "oraz" w konstrukcji przepisu art. 97a pkt 1 Kodeksu wykroczeń by dla zaistnienia wykroczenia wystąpić musiały obydwie przesłanki. W ocenie organu, owa redakcja służy jedynie enumeratywnemu określeniu katalogu przesłanek, z których każda indywidualnie i niezależnie od siebie nawzajem wyraża odrębny zakaz. Należy w tym miejscu zauważyć, że w Wyroku Nakazowym z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w P. [...] Wydział Karny również orzekł o uznaniu Skarżącej za winną popełnienia dwóch naruszeń w ramach czynu z art. 97a pkt. 1 Kodeksu wykroczeń.

W badanej sprawie – wbrew zarzutom Skarżącej – Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów proceduralnych w stopniu mogącym mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie.

Jako że zaskarżony akt nie narusza prawa Sąd skargę oddalił orzekając na podstawie art. 151 p.p.s.a.