Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 345/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 71 ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
article: par. 3 pkt 16 , pkt 12
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu na zgłoszoną zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta R. (dalej: Prezydent, organ I instancji) decyzją z 15 grudnia 2022 r. nr [...], działając na podstawie art. 71 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351, dalej: p.b.) oraz na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: K.p.a.), wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia dotyczącego zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych

w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na lokale mieszkalne na działkach nr ewid.: [...] i części działki [...] (obręb [...], arkusz [...]), położonych w R..

W uzasadnieniu decyzji Prezydent wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto w związku z wnioskiem [...] Sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w R. (dalej: skarżąca, strona, spółka, inwestor)

z 7 września 2022 r. Do zgłoszenia spółka dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele inwestycyjne oraz 3 egzemplarze opisu. Pismem z 30 listopada 2022 r. pełnomocnik inwestora złożył uzupełnienie dokumentacji zgłoszeniowej.

Prezydent przyjął, że przedłożone uzupełnienie nie wyczerpuje w pełni dyspozycji zawartych w postanowieniu z 29 września 2022 r., nr [...], wzywającym do uzupełnienia braków w przedmiotowym zgłoszeniu, tj. nie uzupełniono punktu 9 ww. postanowienia, który nakazywał doprowadzenie do zgodności przedmiotowego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. dla obszaru w rejonie zalewu B. przy ul. M., B., K., S., zwanego "Zalew B.", uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 27 lutego 2012 r. (Dz. Urz. Woj. M. z 9 marca 2012 r., poz. 2380, dalej: mpzp), tj. § 19 ust. 5 pkt 3, który stanowi, że maksymalna wysokość budynków wielorodzinnych - I\/ kondygnacje, z zastrzeżeniem pkt 5, w którym dopuszcza się lokalizację budynków

o wysokości I\/ kondygnacji wyłącznie wzdłuż ulicy D., w jednym rzędzie zabudowy. Przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w znacznej odległości od ul. D., w związku z tym maksymalna ilość jego kondygnacji winna wynosić III

i o takiej ilości kondygnacji został on zaprojektowany i wybudowany.

Prezydent decyzją z 15 grudnia 2022 r. nr [...] wniósł sprzeciw od zgłoszenia, ponieważ zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 71 ust. 5 pkt 2 p.b.).

Odwołanie od tej decyzji złożyła spółka, wnosząc o jej uchylenie, przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego i przyjęcie wnioskowanej zmiany sposobu użytkowania. W uzasadnieniu strona wskazała, że w jej ocenie zarówno ustalenia ogólne planu, jak i jego ustalenia szczegółowe nie stawiają ograniczeń w zakresie zmiany sposobu użytkowania istniejących pomieszczeń usytuowanych w budynkach wzniesionych na podstawie prawomocnej decyzji

o pozwoleniu na budowę. Istotne jest, aby funkcja tych pomieszczeń (nowe przeznaczenie) była zgodna z ustaleniami obowiązującego planu dla danej strefy. Przywołane w § 19 ust. 5 pkt 3, z zastrzeżeniem pkt 5 i 7, ustalenia planu dotyczą zasad zagospodarowania i kształtowania zabudowy i nie wprowadzają ograniczeń

w zakresie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania istniejących pomieszczeń do nowej, zgodnej z planem miejscowym funkcji mieszkaniowej, zwłaszcza że zgłoszona zmiana nie wywołuje konieczności wykonania robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę, zachowuje istniejące gabaryty budynku i jego charakterystyczne parametry w wysokości określonej planem - 16 m. Wytworzenie,

w wyniku zmiany sposobu użytkowania istniejących, wzniesionych uprzednio na inne cele pomieszczeń, kondygnacji mieszkalnej (zamiast pomieszczeń technicznych) nie narusza ustaleń obowiązującego mpzp, gdyż te dotyczą zagospodarowania

i kształtowania zabudowy. Przy wnioskowanej zmianie sposobu użytkowania spełnione są wszystkie inne wymagania obowiązującego planu miejscowego.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda M. (dalej: Wojewoda, organ II instancji, organ odwoławczy) decyzją z 15 marca 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił uregulowanie zawarte w art. 71 p.b. Wskazał, że Prezydent na wniosek spółki 14 lipca 2020 r. wydał decyzję nr [...]r., pozwalającą na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego B1 z garażem podziemnym na części działki nr [...] obr. [...], ark. [...] (obecny numer działki [...]), położonej przy ul. D. w R. i części działki nr [...] obr. [...], ark. [...] położonej w R.. Następnie, również na wniosek inwestora, wydał 8 lutego 2021 r decyzję nr [...]. zmieniającą decyzję z 14 lipca 2020 r. i zatwierdził projekt budowlany zamienny. Od tej decyzji wniesiono odwołanie do Wojewody, który decyzją nr [...] z 20 października 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta.

W dalszej kolejności Wojewoda podniósł, że z projektu zamiennego wynika, iż obejmuje on swoim zakresem między innymi zmiany w stosunku do projektu pierwotnego, polegające na zaprojektowaniu pomieszczeń technicznych na dachu budynku (nadbudówka): wentylatorowni obsługującej garaż podziemny oraz kotłowni gazowej dla potrzeb przygotowania ciepłej wody użytkowej. W zamiennym projekcie architektoniczno-budowlanym, w opisie technicznym, projektant opisał przeznaczenie ww. pomieszczeń technicznych. Wskazano, że wentylatorownia pomieści urządzenia służące wentylacji garażu podziemnego (wentylator wyciągowy kanałowy, np. typu TD- 6000/400 [...] o wydajności Vmax = 5310/m3/h z falownikowym układem sterowania wydajności), zaś kotłownia gazowa z kotłem gazowym dwufunkcyjnym typu HeatMaster TC 120 ACV o mocy 24,3 - 111,6 kW będzie przeznaczona dla potrzeb centralnej ciepłej wody użytkowej. Z ww. pomieszczeń zapewniono dostęp na dach przeszklonymi drzwiami, pełniącymi funkcję wyjść technicznych. Projektowane okna zapewniają doświetlenie światłem naturalnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami (wytyczne dla kotłowni gazowych o mocy od 60 do 2000 kW). Dostęp do ww. pomieszczeń zapewniono z ogólnodostępnej klatki schodowej, stanowiącej komunikację pionową w budynku. W pomieszczeniach tych łączny czas przebywania tych samych osób będzie krótszy niż 2 godziny w ciągu doby, a wykonywane czynności związane z obsługą urządzeń i utrzymaniem czystości, będą miały charakter dorywczy

i krótkotrwały.

Organ odwoławczy dalej wyjaśnił, że pomieszczenia techniczne

i wentylatorownia, w świetle obowiązujących przepisów, nie stanowią 4. kondygnacji, gdyż za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak: maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne. Przywołując treść § 3 pkt 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U.

z 2022 r. poz. 1225, dalej: rozporządzenie w sprawie warunków technicznych), organ odwoławczy wskazał, że przez pomieszczenie techniczne należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku. Natomiast w świetle § 3 pkt 16 ww. rozporządzenia przez kondygnację należy rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie

a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość

w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne.

Organ II instancji ustalił, że teren, na którym posadowiony jest przedmiotowy budynek wielorodzinny, objęty jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. dla obszaru zwanego "Zalew B." i znajduje się w strefie o symbolu 3MU - tereny strefy zabudowy usługowo- mieszkaniowej. Z przepisów § 19 ust. 5, pkt 3 i 5 mpzp wynika, że na obszarze strefy usługowo-mieszkaniowej MU obowiązują określone zasady zagospodarowania terenów i kształtowania zabudowy, m.in. maksymalna wysokość budynków wielorodzinnych - IV kondygnacje, z zastrzeżeniem pkt 5 i 7 (pkt 5 - dopuszcza się lokalizację budynków

o wysokości IV kondygnacji wyłącznie wzdłuż ulicy D., w jednym rzędzie zabudowy). Przestrzeń przeznaczona obecnie na pomieszczenia techniczne nie stanowi kondygnacji w świetle obowiązujących przepisów prawa. Przedmiotowy budynek ma trzy kondygnacje i jest zgodny z mpzp.

Wojewoda podzielił stanowisko Prezydenta, że zgłoszona przez inwestora zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych na lokale mieszkalne spowodowałaby powstanie IV kondygnacji, co byłoby niezgodne z ustaleniami obowiązującego w tym zakresie mpzp. W ocenie Wojewody podnoszone w odwołaniu argumenty, że zachowane zostaną istotne gabaryty budynku i jego charakterystyczne parametry, w tym wysokość określoną planem, nie mogą zostać uwzględnione, ponieważ w świetle przytoczonych wyżej przepisów lokale mieszkalne stanowią kondygnację budynku. Jak wynika z zawartego w opisie rysunku sytuacyjnego (Z1) oraz projektu zagospodarowania terenu w projekcie budowlanym zamiennym, przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w znacznej odległości od ul. D., w związku z tym maksymalna ilość kondygnacji budynku winna wynosić III i o takiej ilości kondygnacji przedmiotowy budynek został zaprojektowany i wybudowany.

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu na rzecz skarżącego, rozpoznania sprawy na rozprawie oraz przeprowadzenia dowodów z dokumentów, tj.:

- zawiadomienia o zmianach w danych ewidencyjnych gruntów i budynków z 18 sierpnia 2022 r. wydanych przez Prezydenta na okoliczność wykazania, że przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny posiada IV kondygnacje naziemne;

- strony tytułowej dziennika budowy nr [...], 2020 r. oraz strony nr 1 i 39 na okoliczność wpisu w dzienniku budowy ww. budynku, że w nadbudowie zrezygnowano z kotłowni gazowej oraz wentylatorowni.

Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 71 ust. 5 pkt 3 w związku

z art. 71 ust. 3 p.b., polegające na nieprawidłowym ustaleniu, że zgłoszona zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych na lokale mieszkalne spowodowałaby powstanie IV kondygnacji, co byłoby niezgodne z ustaleniami obowiązującego w tym zakresie mpzp, podczas gdy organ I instancji stwierdził, że budynek mieszkalny wielorodzinny, położony w R. przy ul. D. na działkach nr [...], nr [...]

i części działki nr [...] (obręb [...], arkusz [...]) posiada IV kondygnacje naziemne, co jest jednoznaczne z przyjęciem przez Prezydenta zgodności wybudowanego budynku

z mpzp.

W uzasadnieniu skargi autor skargi podniósł, że z załączonego do skargi zawiadomienia o zmianach ewidencyjnych gruntów i budynków z 18 sierpnia 2022 r. wynika, iż sporny budynek mieszkalny wielorodzinny posiada IV kondygnacje naziemne. W ocenie skarżącej takie opisanie i zarejestrowanie budynku przez Prezydenta we właściwych kartotekach dowodzi, że budynek z IV kondygnacjami naziemnymi jest zgodny z zapisami miejscowego planu przestrzennego. Wobec powyższego niezrozumiałe dla skarżącej jest twierdzenie organu, że zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych na lokale mieszkalne spowodowałaby powstanie IV kondygnacji, co byłoby niezgodne z ustaleniami obowiązującego w tym zakresie mpzp, ponieważ IV kondygnacja figuruje w kartotece budynków prowadzonej przez Prezydenta. Dlatego też, zdaniem spółki, analizie podlegać powinny jedynie istotne gabaryty budynku i jego charakterystyczne parametry, w tym wysokość określona planem, które ww. budynek spełnia.

Pełnomocnik skarżącej podniósł, że opisany w uzasadnieniu decyzji projekt zamienny nie ma wpływu na zmianę użytkowania tych pomieszczeń, ponieważ na dachu budynku nie ma wentylatorowni (zastosowano inne rozwiązanie techniczne), budynek nie posiada kotłowni gazowej z uwagi na przyłączenie budynku do miejskiej sieci ciepłowniczej, co zostało również dokonane we właściwy prawnie sposób (wpis

w dzienniku budowy). Budynek został oddany do użytkowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z 23 czerwca 2023 r. pełnomocnik inwestora dodatkowo wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci wypisu z rejestru gruntów oraz kartoteki budynku z 18 kwietnia 2023 r. na okoliczność, że przedmiotowy budynek posiada IV kondygnacje naziemne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny

w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania.

Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej

i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy -

w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub

w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję wyrażającą sprzeciw wobec zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zaś przedmiotem sporu stwierdzenie, czy zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych w przedmiotowym budynku mieszkalnym wielorodzinnym na lokale mieszkalne spełnia warunek w zakresie zgodności

z ustaleniami mpzp.

W myśl art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Stosownie do treści art. 71 ust. 2 p.b. zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Do zgłoszenia należy dołączyć:

1) opis i rysunek określający usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej

i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której zamierza się dokonać zmiany sposobu użytkowania;

2) zwięzły opis techniczny, określający rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami

i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;

3) oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

4) zaświadczenie lub kopię zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta

o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzję

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub kopię tej decyzji, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

5) w przypadku zmiany sposobu użytkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 2 - ekspertyzę techniczną wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności, lub kopię takiej ekspertyzy;

6) w zależności od potrzeb - pozwolenia, uzgodnienia i opinie, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, w szczególności decyzję

o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień i opinii.

Stosownie do treści art. 71 ust. 3 p.b. organ administracji architektoniczno- budowlanej ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ w drodze postanowienia. W myśl natomiast art. 71 ust. 5 pkt 1-3 p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (pkt 1), narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i aktów prawa miejscowego albo decyzji

o warunkach budowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego miejscowo planu zagospodarowania przestrzennego (pkt 2), może spowodować niedopuszczalne zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków, pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych, wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich (pkt 3).

Bezsporne w sprawie jest to, że przedmiotowa nieruchomość w mpzp znajduje się w strefie o symbolu 3MU - tereny strefy zabudowy usługowo-mieszkaniowej. Na obszarze tej strefy (MU) w § 19 ust. 5 mpzp przewidziano szczególne zasady zagospodarowania terenów i kształtowania zabudowy, m.in. maksymalną wysokość budynków wielorodzinnych - IV kondygnacje, z zastrzeżeniem pkt 5 i 7 (pkt 3), gdzie punkt 5 tego przepisu dopuszcza lokalizację budynków o wysokości IV kondygnacji wyłącznie wzdłuż ulicy D., w jednym rzędzie zabudowy, a punkt 7 – maksymalną wysokość budynków mieszkalnych wielorodzinnych – 16 m.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca planuje zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na lokale mieszkalne, przy czym pomieszczenia te znajdują się nad istniejącą obecnie w budynku III kondygnacją, a budynek na działce nr [...] nie jest położony wzdłuż ulicy D.,

w jednym rzędzie zabudowy (por. decyzję Prezydenta Miasta R. z 7 lipca 2020 r., znak: [...] zatwierdzającą podział nieruchomości oraz projekt zagospodarowania terenu – zamienny z grudnia 2020 r.). Nie wchodzi więc w grę wyjątek z punktu 5 § 19 ust. 5 mpzp.

Z akt sprawy wynika, że inwestor w procesie inwestycyjnym budowy przedmiotowego budynku wielorodzinnego uzyskał decyzję zatwierdzającą zamienny projekt budowlany, obejmujący zmianę w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego w zakresie m.in. zaprojektowania pomieszczeń technicznych na dachu budynku, tj. wentylatorowni obsługującej garaż podziemny oraz kotłowni gazowej dla potrzeb przygotowania ciepłej wody użytkowej (decyzja Prezydenta Miasta R. z 8 lutego 2021 r., nr [...] oraz decyzja Wojewody M. z 20 października 2021 r., nr [...]). W dokumentacji projektowej niezbędnej do wydania ww. decyzji (por. opis techniczny do projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego) wskazywano 3 kondygnacje projektowanego budynku i zwracano uwagę na treść § 3 pkt 12 i pkt 16 oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Projekt budowlany zamienny został więc zatwierdzony przy założeniu, że projektowana przestrzeń przeznaczona na pomieszczenia techniczne nie będzie stanowiła kondygnacji w świetle prawa (tzn. w okolicznościach tej sprawy – IV kondygnacji).

W tym zakresie organy architektoniczno-budowlane badały zgodność projektowanej zmiany z ustaleniami obowiązującego mpzp, nie stwierdzając sprzeczności z prawem miejscowym budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego trzykondygnacyjnego z pomieszczeniami technicznymi na dachu budynku.

W tym miejscu warto przytoczyć treść ww. przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. I tak: pod pojęciem kondygnacji w rozumieniu § 3 pkt 16 tego rozporządzenia należy rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość

w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenie techniczne.

Z kolei § 3 pkt 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wskazuje, że pomieszczenie techniczne to pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku. Natomiast nie uważa się za przeznaczone na pobyt ludzi pomieszczeń, w których łączny czas przebywania tych samych osób jest krótszy niż 2 godziny w ciągu doby, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź też praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym

z dozorem oraz konserwacją maszyn i urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku (§ 5 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia).

Zdaniem Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, że wykonanie robót budowlanych prowadzących do zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych zlokalizowanych na dachu budynku mieszkalnego wielorodzinnego

z garażem podziemnym na lokale mieszkalne skutkuje utworzeniem dodatkowej kondygnacji, co nie będzie zgodne z § 19 ust. 5 pkt 3 w związku z pkt 5 mpzp. Zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych na lokale mieszkalne, jakiej domaga się skarżąca, spowoduje niewątpliwie powstanie kolejnej - IV kondygnacji

w przedmiotowym budynku, co w sposób niebudzący wątpliwości narusza jednoznaczne zapisy mpzp, który dla terenów 3MU - tereny strefy zabudowy usługowo – mieszkaniowej dopuszcza lokalizację budynków o wysokości IV kondygnacji wyłącznie wzdłuż ulicy D., w jednym rzędzie zabudowy. Natomiast jak wynika

z akt sprawy i co nie jest kwestionowane przez skarżącą przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w znacznej odległości od ul. D., dlatego też maksymalna ilość kondygnacji przedmiotowego budynku winna wynosić III i o takiej ilości kondygnacji przedmiotowy budynek został zaprojektowany i wybudowany (por. decyzje

o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego oraz zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. o niewniesieniu sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy nr [...] z 25 sierpnia 2022 r.). Jak wynika

z w.cyt. przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych lokale mieszkalne stanowią kondygnację budynku, zaś lokale techniczne – nadbudówka ponad dachem nie są uznawane za taką kondygnację.

Zdaniem Sądu nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy okoliczność wskazywana przez skarżącą, że w kartotece budynków prowadzonej przez Prezydenta przedmiotowy budynek wielorodzinny figuruje jako budynek o IV kondygnacjach, ponieważ zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1990) dane zawarte w tej ewidencji stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych.

W orzecznictwie zauważa się jednak, że powołany przepis wymienia enumeratywnie zakres przypadków, w których dane ewidencyjne zawarte w ewidencji gruntów

i budynków są wiążące przy przyjmowaniu stanów faktycznych (por. wyrok NSA

z 1 października 2015 r., sygn. akt II OSK 214/14, publ. CBOSA). Wśród nich nie wymienia się jednak postępowania dotyczącego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania, a więc w takim postępowaniu, zdaniem Sądu, dane ewidencyjne nie są bezwzględnie wiążące.

Sąd stwierdził, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo; doprowadziło do dokładnego ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Organy dokonały prawidłowej subsumpcji poczynionych ustaleń faktycznych sprawy pod zastosowaną

w sprawie podstawę rozstrzygnięcia, tj. art. 71 ust. 5 pkt 2 p.b. Organ odwoławczy

w kontrolowanej decyzji przeanalizował zebrany w sprawie materiał dowodowy,

w szczególności projekt budowlany zamienny, treść mpzp, wymagane przepisy p.b. oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w odniesieniu do proponowanej przez stronę zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń technicznych na lokale mieszkalne, odniósł się również do zarzutów odwołania. Sąd podziela ocenę dowodów organów orzekających w sprawie i wnioski, jakie z niej płyną, uznając, że zarzut strony dotyczący nieprawidłowych ustaleń i dowolnej interpretacji zapisów mpzp jest niezasadny. Zapisy § 19 ust. 5 pkt 3 i 5 mpzp są jednoznaczne interpretacyjnie,

a uzyskanie akceptacji dla przedmiotowego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania sprzecznie z tym przepisem byłoby obejściem prawa. W konsekwencji Sąd uznał, że zarzuty skargi są jedynie polemiką z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami organów.

Jednocześnie Sąd, działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., postanowił oddalić wnioski dowodowe strony zawarte w skardze oraz piśmie z 23 czerwca 2023 r., ponieważ nie mają one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.