Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1005/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego K. D. w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

G. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego K. D. (k. 24). podając we wniosku, iż jest osobą samodzielnie gospodarującą, ale obecnie pozostającą na utrzymaniu chorej matki J. S., którą się opiekuje. Wnioskodawca obecnie pozostaje bez jakichkolwiek źródeł stałego utrzymania, z uwagi na sprawowanie opieki nad niepełnosprawną mamą. Nie otrzymuje także świadczeń socjalnych. Skarżący posiada dom o powierzchni [...] m2. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k.24-25).

Do wniosku skarżący dołączył: zaświadczenie z Urzędu Pracy, iż nie figuruje w rejestrze bezrobotnych (k. 26), zaświadczenie z urzędu skarbowego o braku dochodu (k. 27) oraz dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki (k. 28-32).

Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 j.t.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia pełnomocnika.

Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna G. M. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż w chwili obecnej nie posiada żadnego stałego źródła dochodu i pozostaje na utrzymaniu niepełnosprawnej, chorej matki, którą się opiekuje. Wnioskodawca poza domem, nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności, majątku czy też przedmiotów wartościowych.

Powyższe okoliczności, a w szczególności brak stałego dochodu w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż G. M. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.

W tym stanie rzeczy należało uznać, iż nie należy obarczać wnioskodawcę kosztami ustanowienia pełnomocnika, jako osoby pozbawionej środków potrzebnych na ich pokrycie, gdyż spowodowałoby to przekreślenie jego szansy na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa do Sądu.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.