Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 883/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 883/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość wydzieloną w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właścicieli postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

B. K. (dalej: skarżący) pismem z dnia 18 listopada 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość wydzieloną w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właścicieli.

Postanowieniem z dnia 3 października 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 883/22 Sąd odrzucił skargę skarżącego z uwagi na nieuiszczenie wpisu w wymaganej wysokości. Sąd stwierdził, że skarżący pomimo upływu siedmiodniowego terminu na uzupełnienie wpisu sądowego o kwotę 1.800 zł nie dokonał czynności wskazanych w wezwaniu, wobec czego obligowało to Sąd do odrzucenia jego skargi.

Skarżący pismem z dnia 6 listopada 2023 r. (wniesionym osobiście w dniu 7 listopada 2023 r.) wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 883/22, składając jednocześnie zażalenie na ww. postanowienie. W treści wniosku wskazał, że nie miał możliwości odbioru w terminie przesyłki nadanej przez Sąd, ponieważ pod wskazanym adresem mieszka sam, a w okresie od 1 do 31 października 2023 r. przebywał w K. w Centrum Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej "G.", gdzie został skierowany przez Narodowy Fundusz Ochrony Zdrowia na leczenie ambulatoryjne. W dniu 1 listopada 2023 r. wrócił do Wrocławia i odebrał 3 listopada 2023 r. w placówce pocztowej zwrotne potwierdzenia odbioru, jednocześnie podejmując informację o upływie terminu na odebranie przesyłki kierowanej przez Sąd. Do wniosku został załączony wydruk z przeglądarki skierowań na leczenie uzdrowiskowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. ), dalej jako: "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić na wniosek strony, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie, strona skarżąca wskazuje, że powzięła w dniu 3 listopada 2023 r. wiadomość o próbie doręczenia przez Sąd, za pośrednictwem operatora pocztowego, odpisu postanowienia z dnia 3 października 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 883/22 o odrzuceniu skargi strony skarżącej, czyli wskazana data jest datą, w której według niej ustała przyczyna uchybienia terminu. Należy jednak zauważyć, że z leczenia strona powróciła w dniu 1 listopada 2023 r. – jak sama to oświadczyła w treści wniosku.

Nawet jednak przyjmując, że skarżący w dniu 1 listopada 2023 r. mógł udać się na pocztę celem uzyskania informacji o niepodjętych przesyłkach, uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu złożony osobiście w dniu 7 listopada 2023 r. został wniesiony w terminie. Jednocześnie należy zauważyć, że razem z wnioskiem o przywrócenie terminu dopełniono czynności dla której termin został ustanowiony.

W konsekwencji należało rozpatrzyć wniosek biorąc pod uwagę podnoszone przez skarżącą okoliczności oraz ustawową przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Sąd podziela utrwalony już w judykaturze pogląd, że brak winy strony w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Co istotne, dla przyjęcia winy wystarczy nawet lekka postać niedbalstwa w trosce o swoje sprawy, co z kolei stoi na przeszkodzie przywróceniu terminu do jej dokonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08, publ. CBOSA).

Odnosząc się do treści złożonego wniosku należy stwierdzić, że na podstawie załącznika w postaci Wydruku z Przeglądarki Skierowań na Leczenie Uzdrowiskowe można było stwierdzić, że zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez skarżącego, istotnie został on w okresie od 1 do 31 października 2023 r. skierowany na leczenie ambulatoryjne. Zgodnie z informacją zawartą w powyższym dokumencie leczenie zostało zrealizowane, wobec czego należało przyjąć, że skarżący przebywał we wskazanym okresie poza miejscem zamieszkania. Przesyłka zawierająca postanowienie Sądu z dnia 3 października 2023 r. została awizowana w dniu 11 października 2023 r., wobec czego fikcja doręczenia przypadała na dzień 25 października 2023 r., a siedmiodniowy termin otwarty na wniesienie zażalenia upływał z dniem 1 listopada 2023 r. Wobec powyższego należało zauważyć, że w dniu powrotu strony skarżącej z leczenia ambulatoryjnego termin na złożenie środka zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu skargi był jeszcze otwarty. Skarżący mógł więc, mając świadomość toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego i należycie dbając o swoje interesy, niezwłocznie udać się do siedziby operatora pocztowego celem uzyskania informacji o ewentualnych przesyłkach, których z powodu nieobecności nie mógł odebrać. Uzyskując tę informację skarżący mógłby dochować terminu do wniesienia zażalenia. Wina w uchybieniu terminu w takich okolicznościach spoczywałoby wyłącznie na stronie. Nawet przyjmując datę 3 listopada 2023 r. jako dzień kiedy strona mogła dowiedzieć się o nieodebranej korespondencji z Sądu, to nie sposób uznać, że strona nie zawiniła uchybienia terminowi. Przede wszystkim, zgodnie z dokumentem, który skarżący sam nadesłał – Wydrukiem z Przeglądarki Skierowań na Leczenie Uzdrowiskowe, skierowanie zostało wydane w dniu 6 grudnia 2021 r. Strona więc od prawie dwóch lat znała termin w jakim leczenie odbędzie się i miała świadomość tego, że w okresie miesiąca będzie przebywać poza miejscem zamieszkania. Posiadając te informacje oraz zdając sobie sprawę z toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, skarżący mógł podjąć odpowiednie kroki celem zabezpieczenia swoich interesów, np. poprzez posłużenie się osobą trzecią, którą mógł upoważnić do odbioru przesyłek z placówki pocztowej. Skarżący mógł również przed swoim wyjazdem poinformować Sąd o planowanych terminach swojej nieobecności. Leczenie ambulatoryjne, które odbywał nie było natomiast okolicznością nagłą, która pozbawiła go całkowicie możliwości działania lub uprzedniego zabezpieczenia swoich interesów, o które powinien należycie zadbać, mając świadomość ich wagi. Jak już z kolei zostało wcześniej podkreślone, nawet lekka postać niedbalstwa w trosce o swoje sprawy będzie stać na przeszkodzie do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia.

Podsumowując powyższe Sąd stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w niedochowaniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Tym samym nie można więc uznać, że w sprawie wystąpiła przesłanka uzasadniająca przywrócenie terminu.

Z powyższych względów Sąd odmówił przywrócenia terminu na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a.