Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego
Umorzono postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym przyznanie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 534/17

Uzasadnienie

D.K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku z jej skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia na pokrycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z W.K., dla której jest rodziną zastępczą. Łączny dochód kształtuje się na poziomie ok. 1.790 złotych, z czego kwota 1.160 złotych to kwota na utrzymanie dziecka i świadczenie wychowawcze, a 630 zł to zasiłek stały i dodatek mieszkaniowy. Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 48 m kw. Skarżąca nie deklaruje posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż jest osobą z orzeczoną niepełnosprawnością. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Mając na względzie sytuację rodzinną, zdrowotną i majątkową przedstawioną przez skarżącą uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżąca nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżąca jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG