Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 257/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 4,  art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: par. 3 pkt 16 i 19
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Protokolant: referent Wiktoria Sojka-Ratajczyk po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi A. H. i C. H. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 marca 2023 r. nr 229/2023 w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z 16 III 2023 r., (nr 229/2023) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") - po rozpatrzeniu odwołania A. H. i C. H. (dalej jako "skarżący"), od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej "PINB") z 20 I 2023 r. (nr 150/2023) nakazującej skarżącym jako współwłaścicielom lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] we W., celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna, wykonanie następujących robót: rozbiórkę ścian działowych (przegród budowlanych), które posiadają drzwi wejściowe do pomieszczeń wydzielonych na antresoli wraz z osadzoną stolarką drzwiową i demontaż urządzeń sanitarnych na antresoli – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej demontażu urządzeń sanitarnych na antresoli i w tym zakresie umorzył postępowanie PINB, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Jak wynika z akt administracyjnych powyższą decyzję wydano w następujących okolicznościach:

W dniu 14 VI 2022 r. PINB przeprowadził kontrolę robót budowlanych przeprowadzonych w lokalu mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku przy ul. [...] we W. Jak wynika z protokołu kontroli stwierdzono, że na antresoli znajdują się wydzielone pomieszczenia, tj.: trzy pokoje oraz łazienka. Pomieszczenia te wydzielono za pomocą ścianek murowanych. Pomieszczenia posiadają drzwi wejściowe. W łazience na antresoli drzwi posiadają podcięcie (wentylacja nawiewna) oraz istnieje kratka wentylacji wywiewnej. W pomieszczeniach pokoi oraz łazienki są okna. Szerokość biegu schodowego prowadzącego na antresolę wynosi około 95 cm. Od strony schodów na poziomie antresoli istnieje balustrada zabezpieczająca przy krawędzi stropu. Antresola stanowi niezamkniętą przestrzeń od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. Obecny w trakcie kontroli C. H. oświadczył, że pomieszczenia na antresoli wydzielono pod koniec 2019 r.

Zawiadomieniem z 24 XI 2022 r. PINB poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie robót budowlanych przeprowadzonych w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] we W.

Po zgromadzeniu materiału dowodowego PINB, decyzją z 20 I 2023 r. (nr 150/2023) nakazał skarżącym rozbiórkę ścian działowych (przegród budowlanych), które posiadają drzwi wejściowe do pomieszczeń wydzielonych na antresoli wraz z osadzoną stolarką drzwiową i demontaż urządzeń sanitarnych na antresoli, celem doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w terminie 3 miesięcy od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. W ocenie PINB zastosowanie w sprawie znajdzie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 VII 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, ze zm.) dalej jako "PB", co oznacza konieczność wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. PINB zwrócił uwagę, że na skutek wykonanych robót budowlanych nastąpiło wyodrębnienie zamkniętych pomieszczeń w obrębie antresoli lokalu mieszkalnego, co w istocie doprowadziło do utworzenia dodatkowej czwartej kondygnacji. Taki stan rzeczy sprzeczny jest z charakterem antresoli rozumianej jako górna część kondygnacji niezamkniętej od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. Nadto PINB powołał się na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru M. we W. (Dz.Urz. Woj.Doln. z 2014 r., poz. [...]) – dalej jako "MPZP". Podkreślił, że MPZP na przedmiotowym terenie dopuszcza realizację zabudowy do 3 kondygnacji. W rezultacie, w ocenie PINB, należało nakazać rozbiórkę tych przegród budowlanych w obrębie antresoli, które są usytuowane od strony wnętrza (ze stolarką drzwiową), z którego jest wydzielona antresola. Pozostałe ściany antresoli mogą pozostać jako tzw. przepierzenia. Zdaniem PINB zasadne też było nakazanie demontażu urządzeń sanitarnych zamontowanych w pomieszczeniu łazienki umieszczonej na antresoli.

Od powyższej decyzji skarżący wnieśli odwołanie podnosząc w szczególności, że przeprowadzone roboty budowlane nie zmieniły dotychczasowego charakteru antresoli i nie doprowadziły do utworzenia czwartej kondygnacji.

DWINB, decyzją z 16 III 2023 r., (nr 229/2023), uchylił zaskarżoną decyzję PINB w części dotyczącej demontażu urządzeń sanitarnych na antresoli i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy.

W motywach decyzji odwoławczej DWINB zaznaczył, że podziela zasadnicze oceny faktyczne i prawne zawarte w decyzji PINB. Na wstępie zaznaczono, że jakkolwiek roboty budowalne wykonane przez skarżących nie podlegały obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, to jednak należało przeprowadzić ocenę ich zgodności z prawem na zasadzie art. 50 i art. 51 PB. DWINB powołał się też na definicję legalną "antresoli" z § 3 pkt 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 IV 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225, ze zm.) – dalej jako "RWT", z której wynika, że jest to górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdująca się nad przedzielającym je stropem pośrednim, niezamknięta przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. W ocenie DWINB antresola stanowi pewną znacznie mniejszą przestrzeń wydzieloną z większej, górnej przestrzeni i jest otwarta na tą przestrzeń, z której została wydzielona. Antresoli nie można traktować jako osobnego pomieszczenia, gdyż antresola sama w sobie nie jest pomieszczeniem, lecz jest częścią przestrzeni konkretnego wysokiego pomieszczenia lub określonej i wysokiej kondygnacji, zwymiarowaną powierzchnią stropu pośredniego, który jednakże nie jest stropem wyższej kondygnacji lub jej części. DWINB podkreślił również, że antresola zakłada "otwartość", a więc widoczność tego elementu wnętrza z pomieszczenia, z którego antresolę wydzielono. Wymóg ten nie będzie więc spełniony w sytuacji, gdy powierzchnia antresoli odpowiada w przybliżeniu powierzchni pomieszczenia, z którego jest ona wydzielana. Zdaniem DWINB wymóg ten nie będzie również spełniony w sytuacji, w której antresola zabudowana zostanie od strony wnętrza, z którego została wydzielona, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. W rezultacie DWINB stwierdził, że PINB prawidłowo ocenił, iż wprowadzenie w lokalu nr [...] podziału antresoli przegrodami ściennymi (ściany działowe murowane), w taki sposób, że została ona w znacznej części takimi przegrodami zamknięta, spowodowało, iż nie zachowuje ona już prawnego charakteru antresoli. Nadto koliduje z ustaleniem MPZP dopuszczającymi zabudowę do 3 kondygnacji. Niezależnie jednak od powyższego DWINB zaznaczył, że uznał za właściwe w sprawie zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, tj. uchylenie zaskarżonej decyzji PINB w części dotyczącej demontażu urządzeń sanitarnych na antresoli i w tym zakresie umorzenie postępowania PINB, bowiem brak jest przepisów prawa zakazujących sytuowania urządzeń sanitarnych na antresoli, wobec czego obowiązek taki jest niezasadny i nie służy doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wnieśli o: uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania decyzji. W skardze zarzucono przy tym naruszenie:

1) art. 6, 7, 8 oraz art. 77 § 1 i art. 80 kpa, poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i wadliwe uznanie, że wykonanie ścianek działowych w obrębie antresoli przy jednoczesnym zachowaniu jej otwartego charakteru na kondygnację poniżej oraz posiadania powierzchni mniejszej niż kondygnacja poniżej, prowadzi do powstania dodatkowej kondygnacji budynku;

2) art. 78 kpa, poprzez zignorowanie istniejących dowodów, w postaci dokumentacji zdjęciowej z czynności kontrolnych obrazujących otwarcie antresoli na znajdującą się poniżej część lokalu skarżących, na potwierdzenie stanowiska skarżących co do zachowania otwartego charakteru antresoli, pomimo wykonania ścianek działowych;

3) art. 107 § 3 kpa, poprzez brak zawarcia w decyzji uzasadnienia faktycznego w zakresie wskazania faktów, które organ - na podstawie zebranego materiału dowodowego - uznał za udowodnione oraz brak wskazania dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - w szczególności w zakresie uznania, iż doszło do zabudowy antresoli, pomimo zachowania jej otwartego charakteru;

4) art. 6 kpa - zasady praworządności polegającej na braku dostatecznego wyjaśnienia stanu prawnego, polegające na uznaniu, iż zabudowa antresoli już po zakończeniu procesu inwestycyjnego, budowlanego, może doprowadzić do powstania nowej kondygnacji;

5) art. 8 kpa - zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania administracyjnego do władzy publicznej, poprzez brak prawidłowego uzasadnienia zastosowanej zasady wykładni przepisów prawa budowlanego, zakazującej właścicielowi lokalu mieszkalnego przeprowadzenie jego aranżacji zgodnej z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać lokale mieszkalne, zgodnej z wszelkimi odrębnymi przepisami oraz niezmieniającej sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego;

6) § 3 pkt 16 i pkt 19 RWT, poprzez bezzasadne i sprzeczne z definicją legalną kondygnacji i antresoli zakwestionowanie, iż na skutek ustawienia w głębi antresoli ścianek działowych - przy jednoczesnym zachowaniu jej otwartego charakteru na wnętrze znajdujące się poniżej i powierzchni mniejszej niż kondygnacji znajdującej się poniżej, doszło do przekształcenia antresoli w dodatkową kondygnację budynku.

W motywach skargi skarżący podkreślili, że w przypadku lokalu nr [...] występuje niezamknięta od strony wnętrza przestrzeń antresoli co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w protokole kontroli przeprowadzonej przez PINB. Antresola nie traci swojego charakteru przez to, że wykonano w jej głębi ścianki działowe. Częściowe zamknięcie powierzchni antresoli ścianami działowymi nie zmienia jej charakteru. W szczególności powyższe nie powoduje możliwości uznania antresoli za dodatkową kondygnację. Zdaniem skarżących w okolicznościach sprawy nie można uznać, że antresola po częściowym podzieleniu jej powierzchni przegrodami budowlanymi, może być uznana za dodatkową kondygnację w rozumieniu przepisu § 3 pkt 16 RWT, pomimo, że nadal pozostaje otwarta od strony wnętrza, z którego jest wydzielona, jak również jej powierzchnia jest mniejsza od kondygnacji znajdującej się poniżej. Skarżący podkreślili, że w czasie kontroli PINB ustalił, iż wykonano między innymi balustradę zabezpieczającą. Balustrada ta zabezpiecza antresolę w części, w której antresola ta otwiera się na kondygnację znajdującą się poniżej. W aktach sprawy znajduje się materiał dowodowy w postaci zdjęć z czynności kontrolnych, który zaprzecza w całości ustaleniom dokonanym przez organy. W skardze podkreślono, że osoba uprawniona do nieruchomości może ją zagospodarować w zakresie obowiązującego prawa w sposób dowolny. Co prawda musi to czynić zgodnie z warunkami określonymi w przepisach prawa, jednak przepisy te należy wykładać na korzyść uprawnień właścicielskich.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z 15 V 2023 r., (nr 409/2023) DWINB wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Jak wynika z art. 50 ust. 1 pkt 4 in fine w zw. z art. 51 ust. 7 PB, zakresem zastosowania postępowania naprawczego objęte są m.in. przypadki wykonania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w "przepisach".

Pojęciem "przepisów" w rozumieniu art. 50 ust. 1 pkt 4 in fine PB należy przy tym objąć nie tylko regulacje powszechnie obowiązujące, w tym warunki techniczno-budowlane, ale również ustalenia wynikające z planu miejscowego, będącego aktem prawa miejscowego.

W przypadku stwierdzenia niezgodności wykonanych robót budowalnych z przepisami, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest wydać jedną z decyzji określonych w art. 51 ust. 1 PB, celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Zaskarżona decyzja oparta została na regulacji z art. 51 ust. 1 pkt 2 PB, według której organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Zarówno PINB jak i DWINB stwierdziły bowiem niezgodność wykonanych przez skarżących robót budowalnych z § 3 pkt 19 RWT oraz ustaleniami MPZP w zakresie maksymalnej ilości kondygnacji dla zabudowy wielorodzinnej, a tym samym stwierdziły potrzebę przeprowadzenia określonych robót celem przywrócenia zgodności z powołanymi przepisami.

Z materiału dowodowego sprawy wynika jednoznacznie, że stanowiący własność skarżących lokal nr [...] w budynku przy ul. [...] we W. stanowił mieszkanie wyposażone w górnej części w antresolę. Potwierdza to decyzja PINB z 12 II 2018 r. (nr 278/2018) udzielająca pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku wielorodzinnego. Potwierdza to również wypis z ewidencji gruntów i budynków (akta PINB, k. 2, 7). Okoliczność ta nie była zresztą w sprawie przez skarżących kwestionowana. Istotą sporu jest zaś ocena robót budowlanych polegających na wydzieleniu przez skarżących w górnej części mieszkania trzech pokoi oraz łazienki, co w ocenie organów nadzoru budowlanego zmieniło charakter tej części mieszkania. Zdaniem PINB oraz DWINB z dotychczasowej "antresoli" uczyniono w istocie dodatkową "kondygnację" mieszkaniową, z czym z kolei nie zgadzają się skarżący.

Jak wynika z § 3 pkt 19 RWT, "antresola" to górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdująca się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamknięta przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona.

Zgodnie zaś z § 3 pkt 16 RWT, "kondygnacja" to pozioma część budynku, zawarta pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne.

Z zestawienia powyższych definicji wynika, że zasadniczą różnicą pomiędzy antresolą a kondygnacją jest istnienie tzw. stropu pośredniego, a więc górnej części kondygnacji lub pomieszczenia o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętej przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. W orzecznictwie trafnie podkreśla się, że istotą antresoli jest "otwartość", a więc widoczność tego elementu wnętrza z pomieszczenia, z którego antresolę wydzielono. Wymóg ten nie będzie więc spełniony w sytuacji, gdy powierzchnia antresoli odpowiada w przybliżeniu powierzchni pomieszczenia, z którego jest ona wydzielana. Różnica w powierzchni pomieszczenia oraz antresoli powinna zapewniać widoczność otwartej na to pomieszczenie jego części w postaci antresoli. Przy czym różnica ta nie może wiązać się wyłącznie z koniecznością realizacji schodów prowadzących do tej części pomieszczenia (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 I 2014 r., II SA/Gd 716/13 – publ. CBOSA). Antresola to górna część kondygnacji lub pomieszczenia mieszkalnego wydzielona z jednej przestrzeni. Właśnie to zdanie wskazujące na "jednoprzestrzenność" pomieszczenia lub kondygnacji z antresolą, wyprowadzone z definicji zawartej w § 3 pkt 19 RWT, najlepiej charakteryzuje analizowane pojęcie (zob. wyrok NSA z 24 I 2018 r., II OSK 671/17 – publ. CBOSA).

Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela powyższe stanowisko. Charakter górnej części pomieszczenia (kondygnacji) jako antresoli może być zachowany wyłącznie pod warunkiem zachowania "jednoprzestrzenności" z dolną częścią pomieszczenia (kondygnacji). Warunek ten nie zostanie spełniony w przypadku zabudowania górnej części pomieszczenia i wydzielenia tam odrębnych, zamkniętych pomieszczeń (pokoi).

W kontrolowanej sprawie skarżący w górnej części mieszkania będącego dotychczas antresolą wyodrębnili za pomocą murowanych ścian trzy pokoje i łazienkę z odrębnymi drzwiami wejściowymi. Jakkolwiek w protokole kontroli zapisano m.in., że antresola "stanowi niezamkniętą przestrzeń od strony wnętrza z którego jest wydzielona", jednak nietrafnie skarżący odczytują ten fragment protokołu jako przesądzający o zachowaniu przez górną część mieszkania charakteru antresoli. Skarżący pomijają, że do protokołu kontroli załączona jest też dokumentacja zdjęciowa, z której wynika jednoznacznie, że owa otwartość górnej części mieszkania dotyczy wyłącznie klatki schodowej. Tak samo powołana w skardze balustrada występująca na górnym poziomie nie może mieć przesądzającego charakteru w sprawie. Balustrada jest bowiem typowym elementem dla klatki schodowej i nie może przesądzać o tym, czy górna część mieszkania ma charakter antresoli czy kondygnacji.

W skardze wielokrotnie podkreślano, że górna części mieszkania nr [...] nadal funkcjonuje jako "niezamknięta od strony wnętrza przestrzeń", co dowodzić ma zachowania przez tę część mieszkania charakteru antresoli. Oczywiście nie ulega wątpliwości, że górna część lokalu skarżących połączona jest z dolną częścią lokalu klatką schodową, jednak okoliczność ta nie konstytuuje cechy "jednoprzestrzenności" (otwartości) typowej dla antresoli. Klatka schodowa łączy bowiem także kondygnacje, tak więc sam fakt otwartości od strony klatki schodowej nie może przesądzać o tym, czy in concreto mamy do czynienia z kondygnacją czy antresolą. Jak już wyżej wyjaśniono, istotą antresoli jest jednoprzestrzenność, stąd też nierzadko antresolę określa się jako półpiętro, gdzie dolna i górna część pomieszczenia tworzą jedną przestrzeń. W okolicznościach sprawy cecha ta nie została zachowana. Jak słusznie wyjaśnił DWINB, skoro skarżący wydzielili z górnej przestrzeni mieszkania (dotychczasowej antresoli) odrębne pokoje oraz łazienkę, to tym samym wykluczyli możliwość traktowania górnej części mieszkania jako antresoli. Układ techniczno-funkcjonalny mieszkania nr [...], powstały na skutek wykonanych przez skarżących robót budowlanych, jest aktualnie typowy dla mieszkania dwukondygnacyjnego, a więc zawierającego dwa połączone klatką schodową poziomy, w obrębie których występują poszczególne (wyodrębnione) pomieszczenia.

Powyższa okoliczność pozostaje również w sprzeczności z ustaleniami MPZP. Jak wynika z § 32 ust. 3 pkt 4 MPZP, w przypadku terenu o funkcji [...]U-MW/5 liczba kondygnacji nadziemnych nie może być większa niż 3. Budynek wielorodzinny przy ul. [...] we W. jest budynkiem o 3. kondygnacjach nadziemnych, przy czym mieszkania w obrębie 3. kondygnacji wyposażono w antresolę. W świetle wymagań z § 32 ust. 3 pkt 4 MPZP wykluczyć więc należy możliwość realizacji w obrębie antresoli takich robót budowalnych, w rezultacie których w miejsce antresoli powstałaby w istocie kolejna kondygnacja. Stanowiłoby to bowiem obejście ustaleń wynikających z MPZP.

Odnosząc się do argumentu skargi, jakoby antresola nie traciła swojego charakteru przez to, że wykonano w jej głębi ścianki działowe, to w konkretnej sprawie nie mógł on zostać uwzględniony. Jeśli bowiem wykonanie w głębi antresoli ścianek działowych polegać ma na utworzeniu całkowicie wyodrębnionych (zamkniętych) pomieszczeń zajmujących zdecydowaną większość powierzchni dotychczasowej antresoli, jak ma to miejsce w kontrolowanej sprawie, to tego rodzaju rozwiązania nie można zaakceptować. Podważają one bowiem istotę antresoli jako przestrzeni wspólnej z wnętrzem, z którego ją wydzielono. Nieuzasadnione jest przy tym powoływanie się w skardze na tezy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 V 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 284/11. Dotyczył on bowiem okoliczności, w których znaczna część powierzchni antresoli nie była zamknięta przegrodami, gdy tymczasem w kontrolowanej sprawie większość powierzchni górnego poziomu ma charakter zamknięty. W obrębie antresoli dopuszczalne są przegrody o charakterze tzw. przepierzeń, które nie wydzielają całkowicie poszczególnych pomieszczeń, co zresztą jednoznacznie wynika z decyzji PINB. Podkreślić należy, że w ramach zaskarżonej decyzji nie nakazano rozbiórki wszystkich ścian działowych górnego poziomu mieszkania, ale wyłącznie rozbiórkę tych ścian działowych (przegród budowlanych), które posiadają drzwi wejściowe do pomieszczeń wydzielonych na antresoli. Zakresem ostatecznego nakazu objęto więc wyłącznie ściany, które całkowicie wyodrębniają utworzone w obrębie górnego poziomu mieszkania pomieszczenia ze wspólnej przestrzeni.

Z uwagi na powyższe stwierdzić należało, że ustalone w postępowaniu administracyjnym okoliczności przesądzały o konieczności wydania decyzji nakazowej z art. 51 ust. 1 pkt 2 PB. Organy obu instancji zasadnie zakwestionowały zgodność z prawem przeprowadzonych przez skarżących robót z uwagi na ich sprzeczność z dotychczasowym charakterem górnego poziomu lokalu nr [...] zaprojektowanego i wykonanego pierwotnie jako antresola oraz sprzeczność z wymaganiami MPZP.

W konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259).