Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 516/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 91 ust. 1, 2 i 3, art. 95
journal: Dz.U. 2023 poz 742
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2024 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w P. z dnia 14 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie stypendium oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 marca 2023 r., nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] w P. (dalej również jako "organ"), po rozpoznaniu odwołania K. K., utrzymała w mocy decyzję nr [...] Uczelnianej Komisji Stypendialnej - Podkomisji Wydziału [...] z dnia 22 listopada 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora w roku akademickim 2022/2023.

W uzasadnieniu decyzji organ, po przytoczeniu treści przepisów prawa, wskazał, iż zapis pkt. 6c rozdz. II. Średnia ocen Załącznika nr 1 do Regulaminu (załącznik do Zarządzenia Rektora [...] nr [...] z dnia 1 października 2019 roku w sprawie ustalenia Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] w P. – dalej jako Regulamin) znajduje zastosowanie jedynie w przypadku uzyskania przez studenta zaliczenia roku, z czym w przedmiotowej sprawie obie komisje stypendialne nie miały do czynienia. Rozpatrując wniesione odwołanie Komisja Odwoławcza potwierdziła stanowisko Komisji Stypendialnej ustalając, że za poprzedni (pierwszy) rok studiów drugiego stopnia Skarżąca uzyskała średnią 4,29, a więc wyższą od wymienionej w § 25 ust. 1 Regulaminu, niemniej podstawą wydania decyzji odmownej prawidłowo było stwierdzenie na podstawie analizy złożonego wniosku i zgromadzonej w sprawie dokumentacji, że Skarżąca nie uzyskała zaliczenia pierwszego roku studiów drugiego stopnia w poprzednim roku akademickim i powtarza niezaliczone zajęcia z jednoczesnym kontynuowaniem studiów na roku wyższym w roku akademickim 2022/2023. Ustalenia te zostały potwierdzone informacjami zawartymi w systemie [...].

Organ podniósł, iż student, który w poprzedzającym roku nie zaliczył przedmiotu (uzyskał ocenę niedostateczną, niezależnie od powodu jej wystawienia) i nie podszedł w ramach tego roku studiów do zaliczenia egzaminu poprawkowego zakończonego wynikiem pozytywnym, nie może otrzymać stypendium. W jego sytuacji występuje albo skierowanie na powtarzanie roku w całości, albo uzyskanie warunkowej zgody na kontynuowanie studiów na roku wyższym, bez spełnienia warunków uzyskania zaliczenia poprzedzającego roku studiów. Student może wówczas złożyć wniosek, jednak nie może on zostać rozpatrzony pozytywnie, bowiem wnioskodawca ten nie uzyskał zaliczenia poprzedniego roku studiów, a jedynie warunkowo udzielono mu zgody na kontynuowanie studiów.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła K. K. zarzucając jej:

1. naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 91 stawy z dnia 20 lipca 2018 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm. – dalej jako ustawa ), poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy nie zaszły ku temu podstawy;

2. naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 7a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść strony,

3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 77 i 80 K.p.a., poprzez nierozpatrzenie wszystkich okoliczności dotyczących podstaw do przyznania stypendium Rektora, tj. warunkujących liczbę przyznanych punktów,

4. naruszenie przepisów postępowania, tj. rozdz. II, § 5 pkt 4 Regulaminu poprzez jego niezastosowanie

5. nierozpatrzenie złożonego wniosku w oparciu o zasady ogólne.

Wskazując na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji oraz zarządzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazał, iż biorąc pod uwagę powtarzane przedmioty, nawet wliczenie do średniej ocen stopni niedostatecznych spowoduje spadek jej średniej do poziomu 4,01. Jest to średnia, która w dalszym ciągu spełnia warunki przyznania stypendium Rektora.

Skarżąca wyjaśniła, iż wydana decyzja naruszała szereg przepisów postępowania, bowiem nie zostały rozpatrzone wszystkie okoliczności dotyczące podstaw przyznania stypendium Rektora, tj. warunkujących liczbę uzyskanych punktów. Powstałe wątpliwości, co do interpretacji terminu "zaliczenia roku" nie zostały rozstrzygnięte na korzyść strony. Komisja Odwoławcza, podobnie jak Komisja Uczelniana przywołuje termin "nie zaliczenia roku", co z kolei wzbudza wątpliwości, bowiem Skarżąca uzyskała "zaliczenie warunkowe". Regulamin nie definiuje pojęć: "zaliczenia roku", "warunkowego zaliczenia roku" ani "nie zaliczenia roku". Przytoczony w niniejszej skardze punkt Regulaminu jasno z kolei wskazuje, iż mimo zaliczenia warunkowego powinny mnie obowiązywać przyjęte zasady ogólne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, po przytoczeniu treści przepisów prawa, iż z treści przytoczonych przepisów Regulaminu jednoznacznie wynika, że fakt, iż Skarżąca nie uzyskała zaliczenia roku studiów w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie stypendium rektora (tj. 2021/2022) i w roku akademickim 2022/2023 powtarza niezaliczone zajęcia z jednoczesnym kontynuowaniem studiów na roku wyższym utraciła prawo do stypendium rektora. Ponowne nabycie prawa do stypendium rektora (w sytuacji gdyby obecny rok studiów nie byłby ostatnim rokiem studiów Skarżącej) w świetle przytoczonych przepisów nastąpiłoby w następnym roku akademickim (tj. 2023/2024) o ile poprzedni rok studiów zostałby naliczony bezwarunkowo. Niezaliczenie roku i powtarzanie przedmiotów z jednoczesnym kontynuowaniem studiów na roku wyższym de facto oznacza również, że Skarżąca nie spełniła warunku "uzyskania wyróżniających wyników w nauce". Tym samym zarzut naruszenia art. 91 ustawy jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.

Organ wskazał, iż za oczywiście chybione należy uznać twierdzenie Skarżącej, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie § 5 ust. 4 Regulaminu, ponieważ przepis § 5 ust. 4 Regulaminu w powołanym przez Skarżącą brzmieniu obowiązywał do 30 września 2022 r. Przepis § 5 Regulaminu został zmieniony zarządzeniem nr [...] Rektora [...] z dnia 19 września 2022 roku w sprawie zmiany regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu, które weszło w życie z dniem 01 października 2022 r. Tym samym w postępowaniu w przedmiocie przyznania Skarżącej stypendium rektora na rok akademickim 2022/2023 organy nie były zobowiązane do stosowania nieobowiązującego już § 5 ust. 4 Regulaminu w brzmieniu wskazanym przez Skarżącą, a co za tym idzie zarzut niezastosowania ww. przepisu i nierozpatrzenia złożonego wniosku w oparciu o zasady ogólne jest oczywiście bezzasadny i jako taki nie zasługuje na uwzględnienie.

W odniesieniu do twierdzeń Skarżącej co do wątpliwości dotyczących interpretacji terminu "zaliczenia roku" w sytuacji gdy Skarżącą uzyskała "zaliczenie warunkowe" wskazania wymaga, że zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] w P. (tekst ujednolicony na podstawie uchwały nr [...] Senatu Uniewrsytetu [...] z dnia 29 kwietnia 2019 r., uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 29 czerwca 2019 r. oraz uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 25 kwietnia 2022 r.- dalej jako "Regulamin studiów") na wniosek studenta dziekan może zezwolić na powtórzenie zajęć niezaliczonych z powodu niezadowalających wyników w nauce z jednoczesnym kontynuowaniem przez studenta studiów na toku wyższym, jeżeli liczba niezaliczonych przedmiotów nie przekracza 3. Na podstawie § 35 ust. 2 Regulaminu studiów zajęcia powtarzane muszą być zaliczone w następnym roku akademickim w pełnym zakresie przewidzianym programem studiów. Jednocześnie stosownie do § 38 Regulaminu studiów zaliczenie roku lub semestru studiów dziekan potwierdza w karcie okresowych osiągnięć studenta. Z treści ww. przepisów Regulaminu studiów jednoznacznie wynika, że powtarzanie przedmiotów z jednoczesnym kontynuowaniem studiów na roku wyższym (zwyczajowo zwanego "warunkowym zaliczeniem roku") nie może być równoznaczne z zaliczeniem roku (bezwarunkowym). Student bowiem nie spełnia w takim przypadku wszystkich wymagań przewidzianych programem studiów - przedmiot wymagany dla danego roku studiów nie zostaje bowiem zaliczony w granicach właściwego roku akademickiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny mogą rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona lub uczestnik postępowania wniosą o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Wniosek strony lub uczestnika postępowania wiąże sąd.

W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2023 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, a żadna ze stron poinformowana o powyższym nie wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej o utrzymaniu w mocy decyzji Uczelnianej Komisji Stypendialnej o odmowie przyznania Skarżącej stypendium rektora.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej w rozpatrywanej sprawie decyzji stanowiły przywołane w niej przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz.742 ze zm., dalej w skrócie "ustawa") oraz przepisy aktów wewnątrz zakładowych.

Stosownie do art. 86 ustawy, student może ubiegać się o: 1) stypendium socjalne; 2) stypendium dla osób niepełnosprawnych; 3) zapomogę; 4) stypendium rektora; 5) stypendium finansowane przez jednostkę samorządu terytorialnego; 6) stypendium za wyniki w nauce lub w sporcie finansowane przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną (ust. 1).

Przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2).

Na wniosek samorządu studenckiego świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, są przyznawane przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną. Większość członków komisji stanowią studenci. Decyzję podpisuje przewodniczący komisji albo upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji (ust. 3).

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Zgodnie z ust. 2 art. 91 ustawy stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest: 1) laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady stopnia centralnego, o których mowa w przepisach o systemie oświaty: 2) medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski w danym sporcie, o którym mowa w przepisach o sporcie. Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 2, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora.

W myśl art. 95 ust. 1 ustawy regulamin świadczeń dla studentów określa:

1. wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, lub sposób jej ustalania;

2. szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, oraz zakwaterowania i wyżywienia, o których mowa w art. 104, oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4;

3. sposób dokumentowania sytuacji materialnej studenta;

4. tryb powoływania oraz skład komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej

Regulamin świadczeń dla studentów ustala rektor w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 ustawy).

Na podstawie powyższej delegacji ustawowej Rektor Uniwersytetu [...] w P. zarządzeniem nr [...] z dnia 1 października 2019 r. ustalił regulamin świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] w P. (dalej jako Regulamin").

Zgodnie z § 2 ust. 1 Regulaminu student może ubiegać się o:

1) stypendium socjalne;

2) stypendium dla osób niepełnosprawnych;

3) zapomogę;

4) stypendium rektora..

Natomiast w myśl § 4 ust. 2 Regulaminu decyzja o przyznaniu świadczenia, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt. 1-4, wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym:

a) student utracił prawo do świadczenia z powodu uzyskania tytułu zawodowego, o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 i ust. 3,

b) student został skreślony z listy studentów na kierunku studiów, na którym otrzymywał świadczenie,

c) upłynął okres, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i ust. 4,

d) student został ukarany prawomocnym orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej w drodze orzeczenia o zawieszeniu prawa do świadczeń pomocy materialnej,

e) student nie zaliczył roku.

Zgodnie natomiast z § 3 ust. 4 Regulaminu w przypadku utraty uprawnień z powodu nie zaliczenia roku, student ponownie nabywa prawo do świadczeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-4 w następnym roku akademickim.

Przesłanki przyznania studentowi stypendium rektora zostały natomiast uregulowane w § 24 Regulaminu.

Zgodnie z ust. 1 § 24 Regulaminu z zastrzeżeniem ust. 2 stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

W myśl § 25 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów, w granicach właściwego roku akademickiego przewidzianego organizacją roku akademickiego podaną w Zarządzeniu Rektora obowiązującym podczas roku akademickiego poprzedzającego złożenie wniosku, uzyskał wysoką średnią ocen, nie niższą niż 4,00.

Zgodnie z ust. 2 § 25 Regulaminu stypendium może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00 oraz:

a) osiągnięcia naukowe wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu lub

b) osiągnięcia sportowe wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu, lub

c) osiągnięcia artystyczne wymienione w Załączniku nr 1 (tabela) do Regulaminu.

Z powyższych przepisów zarówno ustawy jak i Regulaminu jednoznacznie wynika, iż zarówno wysoka średnia ocen jak i osiągnięcia naukowe lub sportowe odnoszą się wyłącznie ocen i osiągnięć uzyskanych w roku studiów poprzedzającym rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie stypendium.

Powyższe regulacje w sposób jednoznaczny łączą uprawnienie do uzyskania stypendium rektora dla najlepszych studentów z zaliczeniem roku studiów.

Zatem skoro Skarżącej udzielony został jedynie warunkowy wpis na wyższy rok, to tym samym nie spełnia ona kryteriów dla uzyskania stypendium rektora dla najlepszych studentów.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż instytucja tak zwanego "warunkowego zaliczenia", zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] w P. (tekst ujednolicony na podstawie Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia 29 kwietnia 2019 r., Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 29 czerwca 2019 r., Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 25 kwietnia 2022 r. oraz Uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 17 kwietnia 2023 r.) polega wyłącznie na tym, że na wniosek studenta dziekan może zezwolić na powtórzenie zajęć niezliczonych z powodu niezadowalających wyników w nauce z jednoczesnym kontynuowaniem przez studenta studiów na roku wyższym, jeżeli liczba niezaliczonych przedmiotów nie przekracza 3.

Uzyskanie tzw. "warunkowego zaliczenia" oznacza co za tym idzie, że student nie zaliczył roku studiów, albowiem nie uzyskał zaliczenia jednego lub więcej przedmiotów (modułów), które zgodnie planem studiów na danym roku winny zostać w odpowiedniej, w tymże planie przewidzianej formie egzaminu, bądź jedynie zaliczenia, zaliczone.

Przyjęta dla tej instytucji nazwa "warunkowego zaliczenia" ma przy tym charakter jedynie zwyczajowy i nie może przekreślać faktu, że chodzi w niej o sytuację, w której student w terminach wynikających z organizacji danego roku akademickiego nie zaliczył wszystkich obowiązkowych dla danego roku przedmiotów, a więc obiektywnie nie zaliczył danego roku studiów i jedynie w drodze wyjątku i swoistego przywileju umożliwia mu się kontynuowanie studiów na roku wyższym, przy czym kontynuacja ta będzie miała skutki prawne w postaci zaliczenia tegoż wyższego roku studiów jedynie w sytuacji spełnienia warunku (stąd tzw. warunkowe zaliczenie"), jakim jest zaliczenie w określonym terminie modułu (przedmiotu) nie zaliczonego na właściwym roku studiów. Nawet zaś gdyby przyjąć, że pojęcie tzw. "warunkowego zaliczenia" jest pojęciem prawnym, to pamiętać należy o jednej z podstawowych reguł wykładni, to jest o zakazie wykładni synonimicznej, z którego wynika, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia, co – odwołując się do najbardziej oczywistych przykładów oznacza, iż nie można utożsamiać funkcjonariusza publicznego i osoby pełniącej funkcję publiczną.

Inaczej rzecz ujmując wyjaśnić należy Skarżącej, iż nawet zbliżone nazwy dwóch różnych instytucji, to jest "zaliczenie roku studiów" i "warunkowe zaliczenie roku studiów" nie pozwalają na ich utożsamianie, tym bardziej, że pojęcie "warunkowe zaliczenie roku studiów" nie jest pojęciem używanym w aktach prawnych, jedynie zwyczajową nazwą instytucji prawa akademickiego umożliwiającej studentowi – pod określonymi warunkami – kontynuowanie nauki bez straty roku, pomimo braku terminowego zaliczenia przedmiotów obowiązkowych na danym roku studiów. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy i ujmując rzecz nieco kolokwialnie stwierdzić należy, iż tzw. "warunkowe zaliczenie roku studiów" oznacza przede wszystkim, że student nie uzyskał zaliczenia roku studiów.

A contrario z uzyskania przywileju kontynuowania studiów na roku wyższym, pomimo braku zaliczenia roku niższego nie wynika zaś w żadnym razie, że ten niższy roku studiów został w sposób dorozumiany zaliczony.

Co za tym idzie oczywistym jawi się, że student, który uzyskał jedynie tzw. "warunkowe zaliczenie", de facto nie zaliczył roku studiów w oparciu o wyniki i osiągnięcia, z którego dokonuje się kwalifikacji w ramach przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów i co za tym niezależnie od średniej ocen uzyskanej z przedmiotów zaliczonych nie może być uwzględniany przy przyznawaniu stypendium rektora dla najlepszych studentów.

W tym miejscu przypomnieć należy, iż stosownie § 25 ust. 2 Regulaminu stypendium może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00.

Wobec powyższego brak zaliczenia nawet jednego przedmiotu (modułu) obowiązkowego na danym roku oznacza bowiem, że dany student posiada zasadnicze braki w opanowaniu istotnej partii wiedzy i umiejętności wymaganych dla zaliczenia danego roku studiów i co za tym idzie nie może być zaliczony do grupy studentów, których osiągnięcia edukacyjne uprawniają do zaliczenia ich do grupy najlepszych i zasługujących na wyróżnienie w postaci stypendium rektora.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu [...] w P. ma charakter konkurencyjny, albowiem może otrzymać do 10% studentów danego kierunku studiów.

Powyższe oznacza, iż przyznanie stypendium określonej osobie oznacza, iż inny spośród studentów możliwości uzyskania takowego stypendium zostanie pozbawiony.

Włączenie osób, które uzyskały tzw. "warunkowe zaliczenie" do grupy studentów, którzy mogą ubiegać się o stypendium rektora dla najlepszych studentów mogłoby zatem doprowadzić do kuriozalnej i nieakceptowalnej z punktu widzenia elementarnych zasad sprawiedliwości sytuacji, gdy stypendium na dany rok, przyznawane przecież za osiągnięcia uzyskane w poprzednim roku akademickim, uzyskałby student, który tegoż uprzedniego roku w ogóle nie zaliczył, bowiem również w roku kolejnym nie zaliczył przedmiotu uprzednio niezliczonego, a jednocześnie stypendium pozbawiony byłby student o minimalnie mniejszych wynikach edukacyjnych i osiągnięciach, który jednakże rok ten skutecznie zaliczył.

Warto w tym miejscu przypomnieć, iż zgodnie § 4 ust. 2 lit. 3 Regulaminu decyzja o przyznaniu świadczenia, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt. 1-4, wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym student nie zaliczył roku.

W kontekście powyższych rozważań oczywistym jawi się, że o przyznanie stypendium student może ubiegać po zaliczeniu roku studiów, przy czym jak wskazano wyżej nie chodzi tutaj o warunkowe zaliczenie.

Z powyższych względów za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 91 ustawy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia § 5 pkt 4 Regulaminu wskazać należy, iż na mocy zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] w P. z dnia 19 września 2022 r. w sprawie zmiany regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu [...] w P. (dostępne na stronie https://bip.[...].pl/) z dniem 1 października 2022 r., a wiec z dniem rozpoczęcia roku akademickiego, zmieniona została treść § 5 Regulaminu. § 5 Regulaminu, w brzmieniu nadanym zarządzenia nr [...] ww. stanowi: "Student w okresie korzystania z urlopu lub innej przerwy w studiach przewidzianej Regulaminem studiów zachowuje prawo do przyznanego stypendium rektora. 2 Podczas urlopu lub innej przerwy w studiach przewidzianej Regulaminem studiów nie są przyznawane i wypłacane świadczenia wymienione w § 2 ust. 1 pkt. 1-2 Regulaminu" (tj. stypendium socjalne i stypendium dla osób niepełnosprawnych). Tym samym od dnia 1 października 2022 r. brak jest zapisu Regulaminu na który powołuje się Skarżąca.

Za niezasadnie Sąd uznał również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu organ w sposób należyty ustalił istotne w sprawie okoliczności faktyczne sprawy. Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7a § 1 k.p.a. wskazać należy, iż stosownie do tego przepisu jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.

Z treści przepisu jasno wynika, iż zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści normy prawnej na korzyść strony odnajduje zastosowanie w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a nie przyznanie uprawnienia, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.