Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 129/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 17 sierpnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. L. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

F. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 lipca 2023 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych oraz wskazania numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie 24 lipca 2023 r.

11 sierpnia 2023 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne.

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego obarczone jest obowiązkiem spełnienia wymogów formalnych. Skarga wedle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. 259 ze zm.) winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym i warunkom formalnym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 2 pkt 1 b p.p.s.a. jest wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W rozpoznawanej sprawie termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg 25 lipca 2023 r., bowiem 24 lipca 2023 r. doręczono skarżącemu odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Termin bezskutecznie upłynął 31 lipca 2023 r. Skarżący nie uzupełnił braku skargi przez uiszczenie wpisu od skargi i wskazanie numeru PESEL, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.

Należy podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga zawiera braki fiskalne i formalne, co stanowi przeszkodę do jej skutecznego cofnięcia przez stronę.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

eg