Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 685/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. T. sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 lipca 2024 r. nr BP.501.136.2024.2367.BD2.598330 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 lipca 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej.

W podstawie prawnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 26 lipca 2024 r. powołano się m.in. na art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728; dalej także jako: "u.t.d.").

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł

o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero

w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.

O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604; dalej także jako: "Rozporządzenie") przewidział jednakże wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a u.t.d. przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. nr 72 poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał jako właściwy dla obszaru województwa pomorskiego.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka ma siedzibę w miejscowości P., ul. T. R. [...], [...] K. (k. 69 akt sądowych). Jest to zatem obszar województwa pomorskiego. W związku z tym w oparciu o przywołane powyżej przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględniając powyższe, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.