Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 850/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i P. P. na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2024 r. do Urzędu Gminy w J. wpłynęło wezwanie P. P. i M. P. (zwani dalej jako: skarżący) do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem uchwały Rady Gminy J. z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J.

Wójt Gminy J. – pismem z dnia 29 marca 2024 r. – udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazując, iż organ nadzoru nie dostrzegł uchybień w ramach przeprowadzonej procedury planistycznej, a samo wezwanie skarżących zostanie włączone do wniosków oczekujących na zmianę planu.

Powyższe pismo doręczono skarżącym w dniu 4 kwietnia 2024 r.

W dniu 14 października 2024 r. skarżący złożyli osobiście, w Urzędzie Gminy J., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną w sentencji uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a jej odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do aktualnego brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023, poz. 40, dalej u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Istotne jest jednak to, że przepis ten w podanym brzmieniu nie znajduje zastosowania do aktów wydanych do 1 czerwca 2017 r., a takim aktem jest niewątpliwie zaskarżony do tut. Sądu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą z dnia [...] grudnia 2005 r. Do aktów wydanych do 1 czerwca 2017 r. stosuje się tryb zaskarżania wynikający z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., tj. przed zmianami wprowadzonymi ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Artykuł 101 ust. 1 u.s.g. w obowiązującym wówczas brzmieniu wymagał aby wywiedzenie do sądu administracyjnego skargi zostało poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z obowiązującym w dacie uchwalenia spornej uchwały brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 u.s.g.).

Wniesienie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego otwierało następnie termin do wywiedzenia skargi do sądu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Powyższy przepis - jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. - wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09).

W realiach niniejszej sprawy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżących z dnia 11 marca 2024 r., doręczając ją skarżącym 4 kwietnia 2024 r. Od tego więc dnia rozpoczął bieg 30 dniowy termin do wywiedzenia skargi do tut. Sądu, który upłynął wraz z dniem 6 maja 2024 r. W rezultacie złożona w niniejszej sprawie w dniu 14 października 2024 r. skarga, jak spóźniona podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.