Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 365/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. H. o przywrócenie terminu usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisów skargi w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2008r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji publicznej drogi gminnej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 czerwca 2008r. skarżąca M. H. została wezwana do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniesionej przez nią skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2008r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji publicznej drogi gminnej wraz z niezbędnymi obiektami budowlanymi na inwestycję pn. "[...]" na działkach wskazanych w sentencji decyzji. Skarżąca wezwana została do nadesłania 9 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została awizowana w urzędzie pocztowym. Pomimo dwukrotnej awizacji w dniach 25 czerwca 2008r. i 03 lipca 2008r. przesyłka nie została odebrana. Ostatnim dniem terminu do odbioru wezwania był dzień 10 lipca 2008r.

W dniu 15 lipca w tut. Sądzie, skarżąca M. H. osobiście złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych przedkładając jednocześnie 9 odpisów skargi.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż wezwania nie otrzymała bowiem przebywała poza miejscem zamieszkania a fakt, iż zamieszkuje sama spowodował, że nie mogła go odebrać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a).

Zgodnie zaś z treścią art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem wniosek jest niedopuszczalny m.in. wówczas jeżeli czynność strony dokonana była w terminie (art. 86 § 1 P.p.s.a.) – (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek –"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 222).

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, iż kierowane do M. H. wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi, z uwagi na jej nieobecność w miejscu zamieszkania zostało dwukrotnie awizowane.

Według treści art. 73 P.p.s.a., dotyczącego tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie, gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany

w art. 72 P.p.s.a. należy go złożyć na okres 7 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieścić w skrzynce na korespondencję. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zastosowanie § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym - Dz. U.1999 Nr 62 poz. 697 (w jego obecnym brzmieniu), co oznacza, iż warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki - (por. J.P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006r., str.212). Ust. 1 wspomnianego § 9 rozporządzenia z dnia 17.06.1999r., stanowi, że w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, domownikowi lub administracji domu, doręczyciel zobowiązany jest do pozostawienia zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce odbiorczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata, dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na potwierdzeniu odbioru oraz oddaje przesyłkę do właściwej pocztowej placówki oddawczej.

W przedmiotowej sprawie listonosz, jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 20 akt sądowych), pismo adresowane do skarżącej, z uwagi na jej nieobecność, pozostawił w Urzędzie Pocztowym – R., a zawiadomienie o tym umieścił w skrzynce pocztowej. Zgodnie z dyspozycją § 9 ust. 3 rozporządzenia, placówka pocztowa powtórnie awizowała ww. przesyłkę.

Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie wezwanie, uprzednio dwukrotnie awizowane, zostało skutecznie doręczone M. H., a termin do jego wykonania upływał z dniem 17 lipca 2008r.

Wcześniej, bo w dniu 15 lipca 2008r. skarżąca przedłożyła w tut. Sądzie brakujące 9 odpisów skargi, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Tym samym nie uchybiła ona terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi i zastosowała się do wezwania Sądu. Dlatego też skarga M. H. została uzupełniona w terminie zakreślonym przez Sąd i niecelowym stało się orzekanie o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o art. 88 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.