Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 742/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wznowiono postępowanie przed NSA, uchylono postanowienie NSA, uchylono postanowienie WSA

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia NSA Robert Sawuła Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi I. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r. sygn. akt II OZ 561/23 w sprawie zażalenia I.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 438/23 odrzucające skargę I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. wznowić postępowanie sądowoadministracyjne; 2. uchylić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r. sygn. akt II OZ 561/23 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 438/23.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt II OZ 561/23, oddalił zażalenie I. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 438/23 odrzucające skargę I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 438/23, odrzucił skargę I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023 r., nr [...]w przedmiocie warunków zabudowy. Sąd ten wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 22 maja 2023 r. skarżąca została wezwana m.in. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie swojego numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 czerwca 2023 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej brak formalny nie został uzupełniony. Sąd powołał art. 57 § 1, art. 46 § 2 pkt 1b, art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że w rozpatrywanej sprawie termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 20 czerwca 2023 r. Skoro zatem brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Dodatkowo Sąd zauważył, że w dniu 3 lipca 2023 r. została podjęta uchwała przez skład 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22, zgodnie z którą niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc, że pismo polecone ze wskazaniem numeru PESEL, skierowane do WSA w Olszynie skarżąca nadała w dniu 20 czerwca 2023 r., tym samym w ocenie skarżącej zachowany został termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Do zażalenia dołączono kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...], nadanej w dniu 20 czerwca 2023 r. do WSA w Olsztynie.

Naczelny Sąd Administracyjny przywołanym na wstępie postanowieniem oddalił powyższe zażalenie jako nieposiadające usprawiedliwionych podstaw.

Sąd odwoławczy podzielił ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którymi skarżąca pomimo doręczenia jej w dniu 13 czerwca 2023 r. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2023 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: wskazanie numeru PESEL, podpisanie skargi i nadesłanie jej do Sądu, nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci wskazania numeru PESEL. Ponadto zauważył, że w dniu 20 czerwca 2023 r. skarżąca nadała do WSA w Olsztynie przesyłkę poleconą o nr [...]. Wskazał, że jak wynika z notatki sporządzonej przez pracownika biura podawczego, "dnia 22 czerwca 2023 r. do Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła korespondencja od Pani I. L. dot. sprawy o sygn.: II SA/Ol 438/23 – bez pisma przewodniego". Pod notatką widnieje pieczęć biura podawczego z informacją, że przesyłka wpłynęła dnia 22 czerwca 2023 r. i zawierała 5 egzemplarzy skargi. Pieczęć opatrzono podpisem pracownika biura podawczego. Z powyższego zdaniem NSA wynika, że skarżąca uzupełniła jedynie brak formalny skargi poprzez jej podpisanie i nadesłanie do Sądu stosownej liczby egzemplarzy skargi, nie wskazała natomiast numeru PESEL. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowo skierowanego do skarżącej wezwania, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.

I. L. wniosła skargę o wznowienie postępowania, zaskarżając nią w całości postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt: II OZ 561/23, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt: II SA/Ol 438/23.

Skarżąca wskazana na następujące podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego:

I. art. 271 pkt. 2 p.p.s.a., tj. nieważność postępowania, wobec pozbawienia skarżącej możliwości działania wskutek naruszenia przepisów postępowania, takich jak:

(a) naruszenia art. 58 §1 pkt. 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez bezpodstawne odrzucenie skargi skarżącej mimo terminowego uzupełnienia przez skarżącą wskazanych przez Sąd braków formalnych skargi;

(b) naruszenia art. 49 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 57 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 32 i art. 33 p.p.s.a., poprzez brak zweryfikowania przez WSA w Olsztynie ilości stron i uczestników postępowania na prawach strony przed wezwaniem skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w rezultacie czego Sąd wezwał skarżącą do dosłania zbyt małej ilości egzemplarzy odpisów skargi (z uzupełnionym brakiem formalnym w postaci podpisania i podania nr PESEL skarżącej), a w następstwie czego Sąd celem doręczenia odpisu uzupełnionej skargi uczestnikom wysłał także do jednej ze stron egzemplarz uzupełnionej skargi przeznaczony dla Sądu pozbywając się w ten sposób z akt sprawy dowodu, iż skarżąca w pełni, a nawet z naddatkiem wykonała wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi - ewentualnie poprzez wadliwe ustalenie katalogu stron i uczestników postępowania, a w rezultacie wysłanie odpisu uzupełnionej skargi do zbyt wielu podmiotów, łącznie z egzemplarzem przeznaczonym dla sądu, co również uniemożliwiło skarżącej wykazanie faktu wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem na podstawie akt sprawy;

ewentualnie:

(c) naruszenia art. 67 §5 p.p.s.a. i 76 §1 w zw. z art. 35 § 1 p.p.s.a., przez bezpodstawne doręczenie jednego egzemplarza uzupełnionej skargi R.N., mimo że w jego imieniu jako pełnomocnik działała jego żona D.H. (będąca również stroną) oraz odrębnego odpisu D. H., zaś w takim wypadku funkcjonalna wykładnia w/w przepisów prowadzi do wniosku, iż odpis skargi powinien być wysłany w jednym egzemplarzu do D. H. jako uczestniczki i pełnomocnika kolejnego uczestnika. Również w rezultacie tego chybienia Sąd wyzbył się przeznaczonego dla Sądu odpisu uzupełnionej skargi z akt sprawy, co uniemożliwiło skarżącej wykazanie faktu wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem na podstawie akt sprawy.

II. art. 273 § 2 p.p.s.a., tj. wobec wykrycia okoliczności faktycznej i środka dowodowego, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, a z którego skarżąca nie mogła skorzystać przed wydaniem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt: II OZ 561/23, w postaci:

(a) pisma przewodniego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie II SA/Ol 43S/23 z dnia 26 czerwca 2023 r. do Fundacji [...], wraz z odpisem skargi skarżącej (podpisanej przez skarżącą i z podanym jej numerem PESEL), co dowodzi, że skarżąca wbrew ustaleniom Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przyjętym za podstawę faktyczną zaskarżonych rozstrzygnięć, doręczyła w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu odpisy swojej skargi z podanym jej numerem PESEL.

III. skarżąca dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania w ostatnim tygodniu października 2023 r., wskutek następujących okoliczności:

1. pod koniec października 2023 r. Fundacji [...] doręczono odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt: II OZ 561/23. Fundacja ta jest stałym klientem adwokata M. K., co ma potwierdzenie w licznych sprawach przed WSA w Olsztynie, czy Naczelnym Sądem Administracyjnym. Prezes w/w Fundacji J.K. zdziwił się temu, iż zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Olsztynie o odrzuceniu skargi zostało odrzucone, z powodu rzekomego nieuzupełnienia braku formalnego skargi w postaci rzekomego nie podania PESELu skarżącej, skoro reprezentowana przez niego Fundacja otrzymała odpis skargi z podanym PESELem skarżącej, którym mowa w pkt. II niniejszej skargi;

2. wobec tego Prezes w/w Fundacji pod koniec października 2023 r. skontaktował się w tej sprawie ze skarżącą i poinformował skarżącą o powyższych spostrzeżeniach i skierował ją do adwokata M. K. W ten sposób skarżąca dowiedziała się o środku dowodowym umożliwiającym wykazanie faktu, że jednak wbrew ustaleniom Sądów uzupełniła braki formalne skargi, więc wykazania, iż nie był podstaw do jej odrzucenia, a tym samym dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania.

3. ponieważ skarga o wznowienie postępowania jest wnoszona przed upływem 3 miesięcy o dowiedzeniu się przez skarżącą o podstawie wznowienia, termin określony w art. 277 p.p.s.a. jest zachowany.

Mając powyższe na uwadze w skardze wniesiono o: dopuszczenie dowodu z dokumentu wskazanego w pkt. II petitum niniejszej skargi w celu wykazania faktu doręczenia przez WSA w Olsztynie Fundacji [...] odpisu skargi skarżącej z uzupełnionym brakiem formalnym, tj. podanym numerem PESEL skarżącej; rozpoznanie niniejszej skargi o wznowienie postępowania, poprzez: - uchylenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt: II OZ 561/23; - uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 438/23; - zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz skarżącej wynikającej z norm przepisanych kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania wznowieniowego w tym zastępstwa procesowego skarżącej w tym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania posiada usprawiedliwione podstawy.

Stosownie do przepisów art. 280-282 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania następuje w dwóch etapach. Na pierwszym z nich sąd bada pod względem formalnym (na posiedzeniu niejawnym) dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania, tj. czy skarga została wniesiona w terminie oraz czy skarżący wskazał ustawową przyczynę uzasadniającą żądanie wznowienia. Na tym etapie sąd nie bada ani rzeczywistego istnienia podstawy, ani jej trafności, a jedynie fakt jej powołania. Podstawą tej oceny są twierdzenia zawarte w skardze o wznowienie postępowania. W sytuacji, gdy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona po terminie lub gdy z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, skarga jako pozbawiona ustawowych podstaw wznowienia postępowania podlega odrzuceniu (zob. postanowienia NSA z dnia: 5 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1057/12; 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1285/12 i 16 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2607/12). W przeciwnym razie rozpoczyna się drugi etap postępowania. Na tym etapie, a więc wówczas, gdy nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania (skarga jest dopuszczalna, została wniesiona w terminie i istnieje powoływana w niej podstawa wznowienia), sąd rozpoznaje sprawę merytorycznie.

Przedmiotem wznowionego postępowania jest ocena wpływu wskazanej podstawy wznowienia na treść poprzedniego rozstrzygnięcia. Rozpoznając ponownie sprawę sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem, który wznowił postępowanie (art. 282 § 2 p.p.s.a.), m.in. przepisy o czynnościach procesowych, o doręczeniach, jak również dotyczące wydawania orzeczeń, ich uzasadniania i doręczania. Negatywny wynik tej oceny, a więc gdy powołane podstawy wznowienia wprawdzie istnieją, ale nie pozostają w związku przyczynowym z treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia, sprawia, że skarga o wznowienie postępowania podlega oddaleniu (zob. postanowienia NSA z dnia: 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2577/12; 4 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1424/13; 23 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2531/12). Oddalenie skargi o wznowienie postępowania następuje wówczas, gdy zgłoszona podstawa wznowienia postępowania jest bezzasadna lub stwierdzona podstawa wznowienia nie miała wpływu na treść uprzednio wydanego orzeczenia. Natomiast w każdym innym przypadku skarga o wznowienie postępowania powinna być uwzględniona (tak NSA w wyroku z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2836/15).

Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a. Nadzwyczajny charakter instytucji wznowienia postępowania nakazuje interpretować przyczyny wznowienia postępowania w sposób ścisły. Istotą tej instytucji jest bowiem ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w celu zapewnienia zgodności z prawem wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt II OZ 561/23, została wniesiona w terminie oraz oparta na dwóch ustawowych podstawach wznowienia postępowania wynikających z art. 271 pkt 2 i art. 273 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści pierwszego z przywołanych powyżej przepisów można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie natomiast z treścią art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie ziściła się przede wszystkim podstawa wznowienia postępowania i weryfikacji wydanych w sprawie orzeczeń oparta na drugim z przywołanych powyżej przepisów, tj. art. 273 pkt 2 p.p.s.a., która w konsekwencji świadczy także o słuszności powołania się w skardze na art. 271 pkt 2 p.p.s.a. w części, w jakiej powiązano ten przepis z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 p.p.s.a.

Podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie takim dowodem jest w ocenie strony skarżącej załączony do skargi o wznowienie a przesłany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do uczestnika postępowania, wraz z pismem przewodnim z dnia 26 czerwca 2023 r. odpis skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023r., na którym podano numer PESEL skarżącej.

Dokonując oceny wartości dowodowej ww. dokumentów załączonych do skargi o wznowienie należy przypomnieć przyczyny prawomocnego odrzucenia skargi I.L. Powodem jej odrzucenia była stwierdzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie okoliczność, że pomimo wezwania skarżącej zarządzeniem z dnia 22 maja 2023 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: wskazanie numeru PESEL, podpisanie skargi i nadesłanie jej do Sądu, nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci wskazania numeru PESEL. Stanowisko to zostało podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tymczasem z załączonego do skargi o wznowienie postępowania odpisu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023 r. doręczonego uczestnikowi postępowania Fundacji [...] jednoznacznie wynika, że skarżąca nadsyłając w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie żądane odpisy skargi opatrzone jej podpisem, jednocześnie uzupełniła również sporny brak formalny skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL w komparycji skargi. Okoliczność ta na etapie orzekania w zwykłym trybie nie znajdowała swojego potwierdzenia w aktach sądowych sprawy bowiem wszystkie odpisy skargi przesłane przez skarżącą w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 maja 2023 r. zostały przez Sąd pierwszej instancji przesłane pozostałym stronom postępowania stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. Tym samym załączony do skargi o wznowienie dowód w postaci odpisu skargi doręczonego Fundacji [...] spełniał definicję środka dowodowego w rozumieniu art. 273 pkt 2 p.p.s.a. mającego wpływ na wynik sprawy, który istniał przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej prowadzonej w zwykłym trybie i z którego strona nie mogła skorzystać z uwagi na jego rozesłanie przez Sąd pierwszej instancji pozostałym stronom postępowania. Jednocześnie dowód ten świadczył o wykonaniu przez skarżącą wszystkich punktów zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 maja 2023 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odrzucenie w tych okolicznościach skargi I. L. nastąpiło z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odnośnie natomiast pozostałych podnoszonych w skardze o wznowienie okoliczności związanych – w ocenie skarżącej - z wadliwym ustaleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie ilości stron i uczestników postępowania przed wezwaniem skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi bądź wadliwym doręczeniem jednego egzemplarza uzupełnionej skargi jednej ze stron, wskazać należy, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest uzasadnienia dla weryfikacji tych okoliczności. Zwrócenia uwagi wymaga bowiem, że przyczyną odrzucenia skargi I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 marca 2023 r. nie było niewykonanie zarządzenia wzywającego skarżącą do nadesłania brakujących odpisów skargi, bowiem w tym zakresie skarżąca uczyniła zadość wezwaniu. Zatem nawet jeśli Sąd pierwszej instancji wadliwie ustalił ilość stron i uczestników postępowania, to fakt ten w przedmiotowej sprawie w związku z odrzuceniem skargi z uwagi na niepodanie przez skarżącą numeru PESEL, jest okolicznością irrelewantną. W tym kontekście nie można zasadnie twierdzić, że w sprawie doszło do pozbawienia strony skarżącej możliwości działania w podanym w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. znaczeniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał złożoną w niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania za zasadną i na podstawie art. 273 pkt 2 w zw. z art. 280 § 1 w zw. z art. 282 § 2 i w zw. z art. 185 § 1 zw. z art. 197 § 1 p.p.s.a. wznowił postępowanie sądowoadministracyjne, uchylił postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2023 r. sygn. akt II OZ 561/23 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 lipca 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 438/23.

Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje unormowania pozwalającego na zasądzenie kosztów postępowania w razie uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które to przepisy nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie (zob. uchwała NSA z dnia z 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 4/07).