Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1640/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b § 5c
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Baran, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Cichoń (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Czarkowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2023 r. sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 czerwca 2023 r. M.M. (dalej: "Strona", "Wnioskodawca" lub "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Organ" lub "Dyrektor KIS") z dnia [...] maja 2023 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Wnioskodawca jest zatrudniony w spółce P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) na podstawie umowy o pracę na stanowisku Generalnego Dyrektora Sprzedaży w dziale Dodatków i Materiałów Opakowaniowych oraz pełni funkcję członka zarządu. Z tytułu zawartej umowy o pracę Wnioskodawca otrzymuje miesięczne wynagrodzenie. W ramach obecnej umowy o pracę do zakresu obowiązków Wnioskodawcy jako Generalnego Dyrektora Sprzedaży należy: a) Zarządzanie, kreowanie i konsekwentne wdrażanie strategii handlowej, b) Pozyskiwanie nowych klientów, doradzanie, c) Negocjowanie warunków nawiązywania umów, d) Budowanie relacji biznesowych, e) Ocena i rozwój nowych możliwości sprzedażowych, f) Projektowanie oraz osiąganie celów sprzedażowych Spółki, g) Efektywne zarządzanie zespołem pracowników, h) Kreowanie budżetu i jego realizacja, i) Zawieranie umów handlowych, j) Raportowanie do zarządu Spółki, k) Kontrola działań handlowych Spółki, l) Odpowiedzialność i realizacja celów stawianych przez Zarząd Spółki, m) Zachowanie tajemnicy służbowej. Jednocześnie, Wnioskodawca sprawuje od dnia 1 stycznia 2022 r. na podstawie uchwały jedynego wspólnika Spółki funkcję wiceprezesa zarządu w Spółce. Uchwała o powołaniu Wnioskodawcy do pełnienia ww. funkcji nie zawiera zakresu obowiązków Wnioskodawcy jako wiceprezesa zarządu Spółki. Z tytułu pełnienia funkcji wiceprezesa zarządu Wnioskodawca nie pobiera wynagrodzenia. W ramach zmian wewnątrzorganizacyjnych w Spółce, rozważane jest podjęcie działań reorganizacyjnych, które będą obejmować w szczególności: - reorganizację zasad współpracy w ramach zarządu Spółki poprzez określenie strategii działania i przypisania określonych zakresów odpowiedzialności poszczególnym osobom w zarządzie Spółki; - zapewnienie elastyczności w zakresie kształtowania terminów rozwiązania stosunku łączącego Spółkę oraz członków zarządu i zapewnienie możliwości przeprowadzenia ewentualnych zmian kadrowych; -przygotowania związane z możliwością przejścia obecnego Prezesa Zarządu Spółki na emeryturę i koniecznością zapewnienia odpowiedniego okresu przejściowego; oraz - reorganizację w zakresie konieczności potwierdzenia zasad braku podległości służbowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wnioskodawca rozważa w przyszłości, tj. w 2023 r. zmianę dotychczasowego modelu współpracy ze Spółką poprzez podjęcie następujących czynności: a) rozwiązanie obecnej umowy o pracę ze Spółką; b) objęcie funkcji prezesa zarządu na podstawie stosownej uchwały, która będzie określała szczegółowy zakres obowiązków Wnioskodawcy jako prezesa zarządu oraz wynagrodzenie z tego tytułu; oraz c) rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, w ramach której będzie świadczył usługi pośrednictwa sprzedaży na podstawie umowy zawartej ze Spółką (dalej: Umowa). Tym samym Wnioskodawca podkreślił, że, planowana zmiana modelu współpracy będzie uzasadniona przede wszystkim względami biznesowymi. Wnioskodawca podkreśla przy tym, że nie jest i w trakcie świadczenia usług na rzecz Spółki nie będzie jej wspólnikiem. Przychody Wnioskodawcy z tytułu prowadzonej samodzielnie pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekroczą w 2023 r. ani w następnych latach podatkowych kwoty 2 000 000 euro. Wnioskodawca na podstawie Umowy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie świadczyć usługi, które będą obejmować wspieranie Spółki w zakresie budowania relacji oraz nawiązywania umów handlowych z nowymi potencjalnymi oraz obecnymi klientami Spółki, a w szczególności: a) wykonywanie czynności z zakresu obsługi handlowej Klientów, b) poszukiwanie nowych, potencjalnych Klientów oraz nawiązywanie nowych kontaktów handlowych; c) prowadzenie negocjacji handlowych z potencjalnymi oraz dotychczasowymi Klientami Spółki; d) zapewnienie odpowiedniego fachowego wsparcia merytorycznego dla istniejących i potencjalnych Klientów; e) wsparcie w sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę poprzez promowanie oferty handlowej Spółki, w tym także rozpowszechnianie produktów handlowych Spółki w celu zwiększenia liczby jej Klientów; f) przedstawianie obecnym lub nowym potencjalnym Klientom, oferty handlowej Spółki; g) przyjmowanie zamówień oraz nawiązywanie relacji handlowych z obecnymi lub nowymi potencjalnymi Klientami Spółki; h) podejmowanie wszelkich innych możliwych działań zmierzających do intensyfikacji sprzedaży towarów handlowych Spółki; (dalej: Usługi lub Usługi pośrednictwa sprzedaży). Jednocześnie, Wnioskodawca podkreślił, że nie wyklucza w przyszłości świadczenia Usług na rzecz innych niż Spółka podmiotów gospodarczych. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi na podstawie Umowy będą podlegały klasyfikacji w grupowaniu PKWiU 74.90.12.0 tj. Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości i ubezpieczeń.

We wniosku postawiono następujące pytania:

1. Czy wynagrodzenie, które będzie w przyszłości uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia Usług pośrednictwa sprzedaży na podstawie Umowy, powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm., dalej "ustawa o PIT") i w rezultacie dochody z Usług świadczonych przez Wnioskodawcę w 2024 roku będą mogły zostać opodatkowane według 19% liniowej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych?

2. Czy przychód z wykonywanej przez Wnioskodawcę w przyszłości działalności usługowej, związanej z usługami pośrednictwa sprzedaży opisanymi w opisie zdarzenia przyszłego, sklasyfikowanej pod symbolem PKWiU 74.90.12.0, będzie mógł być opodatkowany od 2025 r. w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2540 ze zm., dalej też "ustawa o zpdof") ?

Wnioskodawca zajął następujące stanowisko:

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia Usług pośrednictwa sprzedaży na podstawie Umowy, powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT i w rezultacie dochody z Usług świadczonych przez Wnioskodawcę w 2024 r. będą mogły zostać opodatkowane według 19% liniowej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych. Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z wykonywanej przez Wnioskodawcę w przyszłości działalności usługowej, związanej z usługami pośrednictwa sprzedaży opisanych w opisie zdarzenia przyszłego, sklasyfikowanej pod symbolem PKWiU 74.90.12.0, może być opodatkowany od 2025 r. w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wg. stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wniosek został uzupełniony pismem z 13 grudnia 2022 r. oraz pismem z 4 stycznia 2023 r.

Na podstawie art. 14b § 5b i § 5c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), pismem z 17 stycznia 2023 r., nr [...] Dyrektor KIS wystąpił do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię dotyczącą ustalenia, czy w zakresie elementów zdarzenia przyszłego zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z 2 marca 2023 r. nr [...] - na podstawie art. 14b § 5c w zw. z art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej - wydał opinię, w której potwierdził istnienie uzasadnionego przypuszczenia, o którym mowa w art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej, tj. przypuszczenie, że wskazane elementy mogą stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 ww. ustawy.

[...] marca 2023 r. Dyrektor KIS wydał postanowienie, nr [...], o odmowie wydania interpretacji indywidualnej.

Na powyższe Strona wniosła zażalenie z dnia 15 marca 2022 r.

Biorąc pod uwagę stan sprawy, Dyrektor KIS zaakcentował - na co wskazał także Dyrektor KIS w zaskarżonym postanowieniu - że, aby stwierdzić wystąpienie uzasadnionego przypuszczenia, że w sprawie elementy zdarzenia przyszłego stanowią czynność unikania opodatkowania, wystarczającą podstawą jest zaistnienie elementów, które mogą potencjalnie wskazywać na sztuczny charakter czynności oraz zidentyfikowanie możliwej korzyści podatkowej (która w przedstawionych okolicznościach może być niezgodna z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu).

W ocenie Dyrektora KIS - co potwierdził także Szef Krajowej Administracji Skarbowej - w stosunku do elementów zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej istnieją wystarczające przesłanki do stwierdzenia uzasadnionego przypuszczenia, że mogą one stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a Ordynacji podatkowej.

W wydanym postanowieniu Dyrektor KIS dokonał szczegółowej analizy opisu zdarzenia przyszłego oraz wyjaśnił, jakie korzyści mogą być osiągnięte dzięki takim działaniom. Tym samym - przedstawił dokładną argumentację, która popierała przypuszczenia, że w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego istnieją przesłanki, o których mowa w art. 119a Ordynacji podatkowej.

Organ podkreślił, że na gruncie postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych Dyrektor KIS nie ma uprawnień ani możliwości szczegółowego badania przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż opiera się jedynie na opisie przedstawionym we wniosku. Nie jest zatem uprawniony do badania ekonomicznych i gospodarczych, bądź osobistych przesłanek podejmowanych działań przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Niemniej jednak określone konstrukcje prawno-gospodarcze mogą prowadzić do wniosku uzasadniającego przypuszczenie możliwości zastosowania w odniesieniu do opisywanych sytuacji art. 119a Ordynacji podatkowej.

Ponadto uzasadnione przypuszczenie, o którym tu mowa, zachodzi, jeżeli na podstawie obiektywnych przesłanek Dyrektor KIS może dokonać stwierdzenia, że taka sytuacja może wystąpić. Nie musi więc posiadać pewności, że taka sytuacja faktycznie będzie. Wystarczy jednak, że na podstawie racjonalnych podstaw istnieje podejrzenie, że opisana czynność może stanowić unikanie opodatkowania w rozumieniu art. 119a Ordynacji podatkowej.

Organ wskazał, że Dyrektor KIS nie musiał posiadać pewności, że faktycznie opisane przez Stronę czynności będą prowadzić do uniknięcia opodatkowania w rozumieniu art. 119a Ordynacji podatkowej.

Przepisy prawa podatkowego nie zakazują współpracy gospodarczej pomiędzy spółką a członkami jej zarządu. Dyrektor KIS w zaskarżonym postanowieniu nie negował prawa Strony do dowolnego kształtowania swojej sytuacji, a jedynie wskazał, że przedstawiona we wniosku konstrukcja jest stworzona w celu czerpania korzyści w postaci minimalizacji obciążeń podatkowych. W takim stanie rzeczy Dyrektor KIS nie miał prawa wydać interpretacji indywidualnej.

Zaliczenie przez Spółkę wypłaconego Stronie wynagrodzenia do kosztów uzyskania przychodów spowoduje po stronie Spółki niepowstanie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych lub obniżenie jego wysokości. Zatem, po stronie Spółki powstanie korzyść podatkowa i została ona wskazana w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W skardze zarzucono naruszenie:

przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

— art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 5b pkt 1 i § 5c Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że:

• w zakresie elementów zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż mogą one stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 O.p.,

• tut. Organ jest związany opinią Szefa KAS, w szczególności w sytuacji gdy zawiera ona nieuprawnione wnioski w zakresie oceny co do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku

• co skutkowało bezzasadną odmową wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego;

— art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 5b w zw. z art. 119c § 1 i § 2 pkt 2 O.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że elementy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji wypełniają przesłankę do zakwalifikowania ich jako działanie sztuczne w rozumieniu art. 119c § 1 i § 2 pkt 2 O.p., co skutkowało błędnym uznaniem, że mogą one stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 O.p., a w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnej odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego;

— art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 3 O.p., przez zaniechanie przez tut. Organ wezwania podatnika do przedstawienia dodatkowych wyjaśnień / uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego, w sytuacji, gdy w stanowisku tut. Organu przedstawionym w Postanowieniu zawarte są przypuszczenia i założenia, które nie mają oparcia w przestawionym przez Wnioskodawcę opisie zdarzenia przyszłego, co w konsekwencji skutkowało oparciem rozstrzygnięcia na niezgodnych z rzeczywistością i nieuprawnionych domniemaniach poczynionych przez tut. Organ we własnym zakresie;

— art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych w związku z arbitralnym działaniem, w sytuacji gdy Skarżący miał prawo oczekiwać, że sprawa zostanie rozpatrzona przez tut. Organ, jak i Organ I instancji i w sprawie zostanie wydana interpretacja podatkowa.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie.

Wskazać należy, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora KIS w powyższych granicach, Sąd uznał, że nie naruszają one prawa w stopniu, który powodowałby konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (w skrócie "O.p."), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej, wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W myśl art. 14b § 5b O.p. odmawia się, w drodze postanowienia, wydania interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą:

1) stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 lub

2) być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, lub

3) stanowić nadużycie prawa, o którym mowa wart. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Przy czym stosownie do art. 14b § 5c O.p. organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b, chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie odpowiadające stanowi faktycznemu lub zdarzeniu przyszłemu przedstawionemu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz z wnioskiem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty w nich wskazane, dołącza się do akt sprawy.

Zgodnie z art. 119a § 1 o.p. czynność nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było głównym lub jednym z głównych celów jej dokonania, a sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania). Jak celnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 października 2021 r., II FSK 756/21, wykładnia przepisów art. 14b § 5b i § 5c O.p. (zakładając, że opinia Szefa KAS jest dla wnioskodawcy niekorzystna) prowadzi do następujących konkluzji. Organ rozpoznając wniosek o interpretację w pierwszej kolejności weryfikuje istnienie przesłanki "uzasadnionego przypuszczenia", wskazanej w art. 14b § 5b pkt 1 O.p. Jeżeli przesłanka ta nie występuje, wydaje interpretację; czyni to nawet wówczas, gdy czynności opisane we wniosku były już wcześniej przedmiotem opinii Szefa KAS. Nie bierze jej jednak pod uwagę, skoro w rzeczywistości przesłanka "uzasadnionego przypuszczenia" nie była spełniona. Jeżeli przesłanka ta występuje, organ bada, czy wydano już opinię w podobnym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym). W przypadku, gdy została ona sporządzona, organ nie zwraca się do Szefa KAS, lecz odmawia wydania interpretacji. Z kolei gdy stwierdzi brak takiej opinii, zwraca się do Szefa KAS o jej wydanie i wówczas bierze pod uwagę stanowisko w niej wyrażone.

W niniejszej sprawie Dyrektor KIS pismem z 17 stycznia 2023 r. wystąpił do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię dotyczącą ustalenia, czy w zakresie elementów zdarzenia przyszłego zawartych we wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej - na podstawie art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa - istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą stanowić czynność lub element czynności określonej wart. 119a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Na tle przedstawionego zagadnienia Szef Krajowej Administracji Skarbowej pismem z 2 marca 2023 r. działając na podstawie art. 14b § 5c w zw. z art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej - wydał opinię, w której potwierdził istnienie uzasadnionego przypuszczenia, o którym mowa w art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej, tj. przypuszczenia, że wskazane elementy opisu wniosku mogą stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 ww. ustawy. W wydanej opinii Szef Krajowej Administracji Skarbowej podzielił pogląd Dyrektora KIS, iż w odniesieniu do przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej schematu postępowania polegającego na zawarciu przez wnioskodawcę (członka jej zarządu) ze spółką umowy o świadczenie usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, istnieje uzasadnione przypuszczenie, o którym mowa w art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej. Zdaniem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w sprawie wystąpi korzyść podatkowa polegająca na preferencyjnym opodatkowaniu dochodu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej (świadczenia Usług pośrednictwa sprzedaży) jednolitą stawką podatku 19% ("podatek liniowy") w 2024 r. oraz w skorzystaniu z opcji opodatkowania przychodów z tego samego źródła stawką 8,5% ("ryczałt ewidencjonowany") w 2025 r., co samoistnie pozwala zmniejszyć wysokość zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych w porównaniu do sytuacji, w której rozliczane byłyłby one na zasadach ogólnych, w zakresie stawki 32% (przy podstawie obliczenia podatku większej niż 120 000 zł). Odnosząc się natomiast do przesłanki sprzeczności z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej, Szef KAS zauważył, że dochody Prezesa Spółki, w tym również świadczącego usługi wskazane we wniosku zgodnie z art. 13 ust. 7 w zw. z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegałyby opodatkowaniu stawką 12% lub 32%. Natomiast w przypadku opisanego podziału czynności na zarządcze (związane z funkcją pełnioną w Spółce) i czynności związane ze świadczeniem usług wynagrodzenie w części "usługowej" może podlegać opodatkowaniu jako przychody z prowadzonej działalności gospodarczej, w tym również wg. stawki 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W kontekście przesłanki celu działania (korzyść podatkowa jako wyłączny, główny lub jeden z głównych celów czynności), Szef KAS zauważył, że we wniosku Skarżący wskazał na potrzebę reorganizacji zasad współpracy w ramach zarządu Spółki poprzez określenie strategii działania i przypisania określonych zakresów odpowiedzialności poszczególnym osobom w zarządzie Spółki a także zapewnienia elastyczności w zakresie kształtowania terminów rozwiązania stosunku łączącego Spółkę oraz członków zarządu i zapewnienia możliwości przeprowadzenia ewentualnych zmian kadrowych. Za czynność odpowiednią Szef KAS uznał, pozostawanie w stosunku pracy, bądź też pełnienie funkcji na podstawie powołania, przy jednoczesnym zawarciu w kompetencjach Prezesa zarządu Spółki usług, które Wnioskodawca chciałby wyodrębnić do działalności gospodarczej. W obu przypadkach przychody ze stosunku pracy lub z działalności wykonywanej osobiście, a więc całość przychodów ze strony Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych rozliczana byłaby na zasadach ogólnych. Stąd uznać należy, że elementy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji wypełniają przesłankę do zakwalifikowania ich jako działanie sztuczne. W związku z powyższym, organ zasadnie uznał, że w stosunku do elementów zdarzenia przyszłego przedstawionego w analizowanym wniosku istniały obiektywne podstawy do domniemania, że spełniają one ustawowe kryteria unikania opodatkowania. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone np. w wyrokach z dnia 16 kwietnia 2022 r., sygn. II FSK 1983/19, z dnia 20 października 2020 r., sygn. II FSK 2924/18, z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. II FSK 893/18, z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. II FSK 3544/18, czy z dnia 12 października 2018 r., sygn. II FSK 83/18, że jeżeli Szef Krajowej Administracji Skarbowej potwierdzi w opinii uzasadnione podejrzenie organu interpretującego, ten ostatni - związany nią - nie będzie mógł wydać interpretacji. Związanie opinią, wydaną na podstawie art. 14b § 5c O.p., oznacza także, że wystarczające będzie przywołanie treści tej opinii w uzasadnieniu postanowienia odmawiającego wydania interpretacji (stosownie do art. 14b § 5b O.p.). Możliwość kwestionowania wniosków tej opinii na etapie postępowania zainicjowanego złożeniem wniosku o wydanie interpretacji, prowadziłaby w istocie do badania przesłanek, o których mowa w art. 119a i nast. O.p., co jest zastrzeżone dla odrębnego trybu postępowań (postępowanie podatkowe, wydanie opinii zabezpieczającej, bądź odmowa jej wydania). Tryby te nie pozostają ze sobą w konkurencji. Niedopuszczalne zatem na etapie postępowania interpretacyjnego byłoby wykazywanie przez zainteresowanego, że w przypadku zdarzeń przez niego opisanych nie ma zastosowania klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 1 marca 2023 r., I SA/Gl 1420/22). Dlatego wszystkie zarzuty skargi oparte o naruszenie art. 14b § 5b pkt 1 w zw. z art. 119a § 1 O.p. są chybione. Z tych samych powodów również zarzuty naruszenia art. 119c § 1 i 2 oraz art. 14b § 5c O.p. nie mogły zostać uwzględnione.

Wskazać także należy, że - odmiennie od postępowania podatkowego - w postępowaniu dotyczącym wydawania interpretacji indywidualnych, organ interpretacyjny nie ma uprawnień, ani możliwości szczegółowego badania przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż opiera się jedynie na treści wniosku. Organ w ramach postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego nie ma uprawnień do weryfikacji przedstawionego stanu faktycznego. Istotą bowiem interpretacji indywidualnej jest dokonywanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w kontekście określonego stanu faktycznego, nie zaś interpretowanie przedstawionego stanu faktycznego (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 września 2014 r., sygn. I SA/Rz 583/14). Organ interpretacyjny nie jest zatem uprawniony do badania (uzupełniania) ekonomicznych i gospodarczych przesłanek podejmowanych działań przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. To do podatnika należy decyzja co do wyboru formy opodatkowania jego dochodów w obliczu ujawnionych przez Szefa KAS i Dyrektora KIS wątpliwości. Skoro zatem Szef KAS potwierdził w opinii uzasadnione podejrzenie organu interpretacyjnego, co do charakteru czynności opisanych we wniosku, że stanowić mogą czynność lub element czynności kreślonej w art. 119a § 1 O.p., to organ jako związany tą opinią nie może wydać interpretacji w niniejszej sprawie.

Elementy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji wypełniały przesłankę do zakwalifikowania ich jako działanie sztuczne w rozumieniu art. 119c § 1 i § 2 pkt 2 O.p. i zasadnie Dyrektor KIS odmówił wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Za niezasadne Sąd uznał także zarzuty skarżącego w zakresie naruszenia art. 121 § 1, art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 3 O.p.

W niniejszej sprawie Dyrektor KIS szczegółowo wyjaśnił wszystkie przesłanki będące podstawą wydania zaskarżonego postanowienia w uzasadnieniu, które spełnia wymagania prawa i nie było konieczne dalsze wzywanie do uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego.

Zupełnie bezpodstawne są zarzuty związane z art. 165a § 1 o.p. gdyż organ nie stosował (i nie musiał stosować) tego przepisu w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.

Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.