Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1485/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Waksmundzka – Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o. o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie o podatek dochodowy od osób prawnych postanawia – umorzyć postępowanie sądowe –


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 marca 2005 r. doradca podatkowy P. P., działając w imieniu F. sp. z o. o. w W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], w którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 12 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60, z późn. zm) – powoływanej dalej jako ord. pod. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako u.p.p.s.a. oraz o zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że odwołanie od orzeczenia organu I instancji zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 grudnia 2004 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia, gdyż taka data widnieje na stemplu pocztowym w pocztowej książce nadawczej skarżącego. Podkreślono, że przepisy podatkowe odwołują się do "nadania" pisma w placówce pocztowej, a jedynym obiektywnym dowodem owego "nadania" może być dowód w postaci potwierdzenia wydawanego przez placówkę pocztową nadawcy pisma. Przytwierdzenie stempla z datą 9 grudnia 2004 r. na kopercie jest natomiast jedynie czynnością wewnętrzną poczty, na którą nadawca pisma nie ma wpływu. Organ oparł się na dacie dokonania czynności przystawienia stempla przez pracownika poczty, a powinien był za podstawę swojej decyzji przyjąć datę widniejącą na dowodzie nadania wydanym pełnomocnikowi Spółki w dniu 8 grudnia 2004 r. przez Urząd Pocztowy Warszawa 75.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 54 § 3 u.p.p.s.a. w zw. z art. 12 § 6 i art. 233 § 2 ord. pod., uwzględnił w całości zarzuty zawarte w skardze i uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...]. Decyzję tą doręczono stronie w dniu 20 kwietnia 2005 r. (potwierdzenie odbioru).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy m. in. uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 u.p.p.s.a. Powoduje bowiem usunięcie przedmiotu sporu pomiędzy stronami, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego, względnie – w przypadku bezczynności organu – dokonanie żądanej czynności. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż w aktach sądowych znajduje się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydana na podstawie art. 54 § 3 u.p.p.s.a. Decyzja ta załatwia skargę strony w ramach autokontroli poprzez rozstrzygnięcie na nowo sprawy administracyjnej i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu. Tym samym należy uznać, że prowadzenie postępowania sądowego w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W takim stanie rzeczy, na podstawie wyżej wskazanych przepisów oraz art. 161 § 2 u.p.p.s.a. , orzeczono jak w sentencji.