Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1499/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), , Protokolant referent stażysta Kinga Krysik, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku specjalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] marca 2023 r. nr [...]; 2. zasądza od Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na rzecz skarżącego A. R. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (dalej: ,,Szef Sztabu’’, ,,Organ II instancji’’) z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] wydana na podstawie art. 127 § 1 i 2, art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymująca w mocy decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (dalej: ,,Dowódca Generalny’’, ,,Organ I instancji’’) z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD A.R.(dalej: ,,Skarżący’’).

II. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

1. W trakcie pełnienia służby Skarżącego w [...] Bazie Lotnictwa Transportowego (JW Nr [...]) wydana została decyzja Nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. w sprawie przyznania Skarżącemu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz zwiększenia dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD. Przedmiotowy dodatek wraz z jego zwiększeniem przyznany był na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2021 r. jednak nie dłużej niż na czas zajmowania stanowiska służbowego [...] - [...] w [...] Bazie Lotnictwa Transportowego. Podstawę prawną przedmiotowej decyzji stanowił m. in. § 8 ust. 2 pkt 2 i 3a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 853, z późn. zm.).

W związku z awansem Skarżącego i wyznaczeniem go z dniem [...] stycznia 2021 r. na stanowisko służbowe [...] w [...] wydano decyzję Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie przyznania [...] A.R. dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2021 r. Następnie, wydano w stosunku do Skarżącego decyzję Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2021 r. w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2022 r. oraz decyzję Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2022 r. w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2023 r.

2. W dniu [...] grudnia 2022 r., a następnie w dniu [...] stycznia 2023 r. [...] A.R. pełniący służbę w [...] na stanowisku [...] wystąpił poprzez Inspektora Sił Powietrznych do Dowódcy Generalnego z wnioskiem o zmianę decyzji Dowódcy Generalnego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. r. oraz decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. Skarżący wnioskował o przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD.

Podstawą wniosków Skarżącego było wejście w życie z dniem 1 grudnia 2022 r. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającego obowiązujące rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2462). Skarżący przywołał w swoich wnioskach § 8 ust. 2 cyt. rozporządzenia i zawnioskował o zmianę przedmiotowych decyzji uwzględniając zwiększenie dodatku za wykonywanie lotów oznaczonych statusem HEAD. Od 1 grudnia 2022 r. wprowadzono do rozporządzenia z 2016 roku § 12a w świetle którego ,,żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało mu prawo do otrzymywania dodatku specjalnego. Przedmiotowy dodatek wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego’’.

Z treści przedmiotowego przepisu Skarżący wywiódł, że wskazana regulacja powinna mieć zastosowanie również do niego pomimo okoliczności, że został wyznaczony na stanowisko służbowe w [...] w dniu [...] stycznia 2021 r. a zatem przed wejściem w życie tego przepisu z dniem 1 grudnia 2022 r. co wynikało z § 3 rozporządzenia zmieniającego. Ponadto 31 stycznia 2023 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych na podstawie art. 439 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 20222 r. o obronie Ojczyzny, które w §12 powieliło regulację § 12a zmienionego rozporządzenia z 2016 r.

W toku postępowania Dowódca Generalny ustalił, że Skarżący przybył w dniu [...] stycznia 2021 r. z Jednostki Wojskowej Nr [...] do [...]. Pełniąc służbę w poprzedniej jednostce wojskowej był uprawniony do wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD, co zgodnie z treścią § 8 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 853 z późn. zm.) uprawniało go do otrzymywania w tej jednostce dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz zwiększenia tego dodatku za wykonywanie lotów oznaczonych statusem HEAD z uwzględnieniem okresu realizacji tych zadań przekraczającym 10 lat. Organ zauważył, że [...] A. R. zajmując stanowisko służbowe [...] w [...] spełnia warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD oraz realizuje przedmiotowe loty w Jednostce Wojskowej Nr [...] na śmigłowcu [...].

2. Organ I instancji decyzją z dnia [...] marca 2023 r. Nr [...] na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.), art. 439 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i art. 470 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. 2022 r. poz. 2305) oraz § 2 ust. 1 i 2, § 4 pkt 1, § 8 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 4 w zw. z § 12 ust. 1 i 2, § 37 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 149) odmówił przyznania [...] A. R., pełniącemu zawodową służbę wojskową w [...] na stanowisku służbowym: [...], zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD.

W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał, iż warunki nabycia prawa do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD zostały określone w § 8 rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 966 oraz z 2022 r. poz. 317, 849 i 2381, dalej ,,rozporządzenie’’), którego brzmienie zostało zmienione na mocy zmieniającego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. (dalej: ,,rozporządzenie zmieniające’’).

Organ I instancji wskazał, że w myśl § 8 ust. 3a omawianego przepisu rozporządzenia z 2016, zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 rozporządzenia 2016, stosować należało do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...], który spełnia warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. Dowódca Generalny wskazał, iż w dniu 2 lutego 2023 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 149) zastępując rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 2016 r. Nowe rozporządzenie powieliło przepisy gwarancyjne w zakresie zwiększenia dodatku specjalnego dla żołnierzy pełniących służbę w jednostkach wojskowych ,,powyżej szczebla brygady lotnictwa’’ (odpowiednio § 8 ust 2 pkt 2 i § 12 nowego rozporządzenia).

Organ I instancji uznał, że zwiększenie dodatku za status HEAD Skarżącemu się nie należy w okresie od dnia [...] grudnia 2022 r. bowiem warunkiem otrzymania wnioskowanej należności zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2, jest pełnienie służby w Jednostce Wojskowej Nr [...] oraz spełnienie warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. W związku z powyższym, organ stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia żądań zawartych w przedmiotowych wnioskach złożonych przez [...] A.R., ponieważ pełni on służbę w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych od dnia [...] stycznia 2021 r., a więc został wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa przed dniem wejścia w życie przepisów gwarancyjnych, tj. art. 12a ust 1 rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie z 2016 r. oraz § 12 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 149). Według Organu I instancji przepisy wprowadzające te rozwiązania nie odnoszą się do wyznaczeń mających miejsce przed dniem wejścia w życie przepisów zmieniających rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków z 2016 r., a nadto brak jest również takiej normy w treści obecnie obowiązującego rozporządzenia regulującego tę materię. W ocenie organu, tylko zmiany kadrowe skutkujące wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa, które nastąpiły po dniu wejścia w życie omawianych regulacji będą skutkowały powstaniem uprawnienia po stronie żołnierza do odpowiedniego zwiększenia dodatku specjalnego. Wobec braku regulacji, która rozszerzałaby krąg beneficjentów tego zwiększenia na żołnierzy, których odpowiednie wyznaczenie nastąpiło przed 1 grudnia 2022 r. należało odmówić przyznania stronie zwiększenia dodatku specjalnego o jakie wnioskował.

Dodatkowo Organ I instancji zauważył, że Skarżący nie nabywa prawa do zwiększenia dodatku specjalnego na podstawie § 8 ust. 2 pkt 2 oraz ust. 4, gdyż dodatek ten przysługuje żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...]. Pomimo, iż oficer wykonuje loty o statusie HEAD w Jednostce Wojskowej Nr [...], pełni on służbę w [...].

3. Od wskazanej powyżej decyzji odwołanie złożył Skarżący zachowując ustawowy termin. W treści odwołania Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji błędną interpretację § 8 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 4 oraz § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 149) w zw. z art. 439 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 1 pkt 1, 4-6 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305, z późn. zm.).

W ocenie Skarżącego błąd interpretacyjny polega na przyjęciu przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, że żołnierz zawodowy nabywa prawo do zwiększenia dodatku specjalnego jedynie w sytuacji, kiedy pełni on służbę w JW Nr [...] lub JW Nr [...] i spełnia warunki do wykonywania lotów o statusie HEAD podczas gdy z przepisów delegacji ustawowej wynika, że celem ustawodawcy było przyznanie podwyższenia dodatku specjalnego za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby, a nie za sam fakt wyznaczenia na stanowisko służbowe w określonej jednostce wojskowej. W dalszej kolejności Skarżący podniósł błąd interpretacyjny, który miał polegać na przyjęciu przez Organ I instancji, że przepis § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, ma zastosowanie jedynie do żołnierzy, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa po wejściu w życie rozporządzenia, tj. po dniu 3 lutego 2023 r. podczas gdy w ocenie Skarżącego przepis ma charakter gwarancyjny i powinien mieć zastosowanie również do żołnierzy wyznaczonych na dane stanowiska służbowe także przed jego datą wejścia w życie.

W konsekwencji przedstawionych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego na podstawie § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, ewentualnie o przyznaniu mu dodatku specjalnego na podstawie § 12 ust. 1 i 2 obowiązującego rozporządzenia.

4. Organ II instancji w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego a zwłaszcza po zapoznaniu się z aktami osobowymi Skarżącego wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. na podstawie art. 127 § 1 i 2, art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymującą w mocy decyzje Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...]marca 2023 r. w przedmiocie odmowy zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD A. R.

W uzasadnieniu decyzji Szef Sztabu wskazał, iż zastosowanie regulacji aktu prawnego do stanu faktycznego, który wystąpił przed dniem jego wejścia w życie wymaga umiejscowienia w tym akcie prawnym odpowiednich przepisów przejściowych, o których mowa w § 30 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie "Zasad Techniki Prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283). Organ II instancji podkreślił, że prawodawca nie zdecydował o dodaniu do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia tj. 1 grudnia 2022 r.

Jednocześnie w omawianym akcie wykonawczym dodano inny przepis przejściowy zgodnie z którym dotychczasowe decyzje dotyczące dodatków specjalnych z tytułu wykonywania lotów w składzie wioskowych statków powietrznych zachowuj ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony. W ocenie Szefa Sztabu prawodawca wprost przewidział, że wszystkie dotychczas wydane w przedmiotowym zakresie decyzje mają zostać zachowane w mocy, a co za tym idzie wprost uznano, że regulacje znowelizowanego rozporządzenia mają zastosowanie wyłącznie do stanów faktycznych występujących po dniu 1 grudnia 2022 r. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności uwzględnienie wniosku Skarżącego w sprawie zmiany decyzji Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2022 r. stanowiłoby - w ocenie Organu II instancji - wprost naruszenie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Wydanie przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych decyzji zgodnej z żądaniem oficera byłoby obarczone wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

W celu precyzyjnego wyjaśnienia stronie przyczyn zastosowanej wykładni Szef Sztabu przytoczył okoliczności wydania tożsamych przepisów gwarantujących zachowanie prawa do dodatków specjalnych dla żołnierzy Wojsk Specjalnych. Organ II instancji zauważy, że ze względu na brak tożsamych przepisów przejściowych w stosunku do członków załóg statków powietrznych oraz wprost stwierdzeniu, że dotychczasowe decyzje zachowuje się w mocy, niemożliwym było przyjęcie interpretacji przedstawionej przez Skarżącego i zwiększenie mu dodatku za wykonywanie lotów o statusie HEAD w 2022 r.

Przechodząc do kwestii decyzji Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2022 r. w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od dnia [...] stycznia do [...] grudnia 2023 r., Organ II instancji zwrócił uwagę, że w dniu 3 lutego 2023 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 149), które powiela dotychczasowe rozwiązania w zakresie przyznawania i utrzymywania dodatku za loty ze statusem HEAD. Jednocześnie w § 37 powyższego rozporządzenia umiejscowiono przepis przejściowy, który stwierdza, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony. W tej sytuacji, z tych samych względów, które przytoczono powyżej, niemożliwym było dokonanie modyfikacji decyzji Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2022 r.

Szef Sztabu podniósł, że zgodnie z § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...]. spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

Wobec powyższego Organ uważa, że zwiększenie omawianego dodatku możliwe jest w sytuacji obligatoryjnego spełnienia dwóch przesłanek:

1) pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...];

2) spełniania warunków do wykonywania lotów o statusie HEAD.

W tej sytuacji fakt spełniania przez Skarżącego wyłącznie przesłanki określonej w pkt 2 z jednoczesnym pełnieniem służby na stanowisku służbowym w [...] skutkuje niewypełnieniem dyspozycji przepisu i brakiem możliwości przyznania zwiększenia dodatku specjalnego na obecnie zajmowany Stanowisku służbowym.

Natomiast w odniesieniu do kwestii podnoszonej przez oficera interpretacji 912 ust. 1 i 2 rozporządzenia zmierzającej do zastosowania przepisów gwarantujących utrzymanie przez okres 3 lat zwiększenia dodatku specjalnego w sytuacji wyznaczenia na stanowisko służbowe do wyższych struktur organizacyjnych, także przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, Organ II instancji podkreślił, że przedstawiony przez stronę kierunek wykładni jest niewłaściwy i niewynikający z przepisów prawa. Mianowicie, w przypadku rozporządzeń nowelizujących zastosowanie danej normy prawnej do stanu faktycznego występującego przed dniem wejścia przepisu materialnego w życie wymaga umiejscowienia w akcie prawnym odpowiednich przepisów przejściowych. Prawodawca w stosunku do dodatków przyznawanych żołnierzom zawodowym wykonującym loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych nie zdecydował się na takie rozwiązanie, wprost wskazując w przepisach rozporządzenia, że dotychczasowe decyzją pozostają w mocy.

Nie sposób również uznać, w ocenie Organu II instancji, że wydane rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych jest sprzeczne z upoważnieniem ustawowym z o art. 439 ust. 11 ustawy o obronie Ojczyzny, ponieważ podlegało ono uzgodnieniu ze wszystkimi członkami Rady Ministrów oraz Rządowym Centrum Legislacji, które w sposób restrykcyjny podchodzi do kwestii wypełnienia przez akt wykonawczy treści upoważnienia ustawowego.

Szef Sztabu skomentował również podnoszona przez Skarżącego kwestię wykonywania lotów w JW Nr [...] w ramach realizacji obowiązków na stanowisku służbowym [...] w [...]. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z pkt 3 ppkt 9 zakresu obowiązków Skarżący zobowiązany jest do wykonywania lotów na śmigłowcach zgodnie z "Indywidualnym Rocznym Planem Szkolenia, Treningu i Doskonalenia". Niniejsze loty wykonywane w jednostkach wojskowych mają na celu podtrzymanie poziomu wyszkolenia pilotów oraz umożliwienie im zdobycia odpowiednej ilości godzin nalotu w celu otrzymania dodatku specjalnego o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Natomiast możliwość zwiększenia dodatku, o którym mowa w § 8 ust. 4 rozporządzenia dotyczy stricte żołnierzy pełniących służbę na stanowiskach służbowych w JW Nr [...] oraz JW Nr [...], a nie realizujących szkolenie lub podtrzymujących umiejętności podczas lotów w tych jednostkach wojskowych.

Reasumując w obecnym stanie prawnym, według Organu II instancji, nie ma możliwości zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu spełniania warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.

III. Od wyżej opisanej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł Skarżący zastępowany przez fachowego pełnomocnika.

Zaskrzonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 439 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022r. o obronie ojczyzny ( Dz. U. 2022 r., poz. 2305), cytowanej dalej jako "ustawa") w zw. z § 8 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 09 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2023 R.,poz. 149 z późn. zm., dalej jako "rozporządzenie") poprzez ich błędną interpretację i przyjęcie, że do uzyskania zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD oprócz spełnienia warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD konieczne jest pełnienie służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...] a także § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawę dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023 r. poz. 149 z zm.) poprzez niezastosowanie a to, że prawo do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu ponad 10 - letniego okresu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo na stanowisko dowódcy związku taktycznego po wejściu w życie tego przepisu a to po 3 lutego 2023 r. przez co nie znajduje on zastosowana wobec skarżącego wyznaczonego na takie stanowisko w dniu [...] stycznia 2021 r. podczas gdy przepis ten ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego przez okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach przez co każda osoba spełniająca takie warunki w dacie wejścia w życie przedmiotowego przepisu winna być nim objęta.

2) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania, w tym postępowania dowodowego w sposób, który podważa zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej.

Mając na względzie wskazane zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, a nadto o przeprowadzenie rozprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącego według norm przepisanych.

Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, po pierwsze, że regulacja rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych z dnia 09 stycznia 2023 r. (Dz.U. 2023r. poz. 149 ze zm.) na którą powywołuje się organ, została wydana z przekroczeniem zakresu upoważnienia ustawowego określonego w art. 439 ust. 1 pkt 1) w zw. z ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2022r. o obronie Ojczyzny (Dz.U.2022r poz.2305). Powołany przepis ustawy stanowi, że żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego m.in. dodatek specjalny - za szczególne warunki służby lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowe. Natomiast dodatek służbowy - za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych. Czym innym są szczególne warunki służby lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej a czy innym pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach i w określonych jednostkach wojskowych. Stąd regulacja zawarta w 8 ust. 4 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych a więc aktu wykonawczego do cytowanej wyżej ustawy w zakresie w jakim uzależnia przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego od pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...] jest sprzeczna z prawem.

Tak więc, w ocenie Skarżącego, zwiększenie dodatku specjalnego przysługującego żołnierzowi spełniającemu warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD przysługuje każdemu żołnierzowi, który te warunki spełnia niezależnie od tego w jakiej jednostce wojskowej i na jakim stanowisku pełni służbę. Inaczej mielibyśmy do czynienia z dodatkiem służbowym opisanym w § 27 rozporządzenia, a tak nie jest bowiem zwiększenie dodatku z tytułu HEAD jest zwiększeniem dodatku specjalnego, a nie dodatku służbowego.

Po drugie Skarżący podkreślił, że przepis § 8 pkt 4 cyt. rozporządzenia MON wymaga aby pretendujący do otrzymania zwiększonego dodatku specjalnego z tytułu spełniania warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD takie warunki spełniał. Samo posiadanie tych kompetencji jest więc wystarczające do przyznania opisanego wyżej zwiększenia dodatku specjalnego w rozumieniu tego przepisu. Bez wątpienia takie kompetencje podsiadał i posiada Skarżący się. Nadto w skardze podkreślono, że bezsporne jest to, że Skarżący w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Po trzecie, według Skarżącego, niezależnie od spełniania warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD Skarżący pełniąc służbę na stanowisku [...] w [...] - czemu organ nie zaprzeczył - takie loty z osobami najważniejszymi w państwie na rozkaz przełożonych z sukcesem, wykonywał i nadal wykonuje w JW [...] i na sprzęcie tej Jednostki, a to na śmigłowcu [...].

Po czwarte, co podkreślił Skarżący, wypowiadając się w zakresie przyznawania i utrzymania zwiększonych dodatków za loty ze statusem HEAD i przecząc możliwości zmiany wydanej dotychczas decyzji w przedmiocie przyznania dodatków do uposażenia wobec zmiany stanu prawnego organ zdaje się nie zauważać treści § 37 zdanie 1 in fine cyt. rozporządzenia z 2023 r., dozwalającego na zmianę wydanych uprzednio decyzji przyznających dodatki specjalne (zwiększenia dodatków) do uposażenia, o ile nie są zgodne z przepisami rozporządzenia zamieniającego dotychczasową regulację. Skoro więc decyzje o odmowie przyznania zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu HEAD dane były pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzania z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 966) a nowe zmieniające je rozporządzenie jest korzystniejsze dla strony to oczywistym jest, że winno być zastosowane.

Skarżący wskazał, że skoro wprowadzony § 12a nowelizacją obowiązującą od 1 grudnia 2022 r. do rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych z 2016 r. a następnie recypowany w § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023r.poz.149) przepis miał mieć charakter gwarancyjny - a tak w uzasadnieniu nowelizacji wskazano - to nie można zasadnie przyjmować, że prawo do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu ponad 10-letniego okresu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego dopiero po wejściu w życie tego przepisu, a to po 3 lutego 2023 r. - przez co nie znajduje on zastosowania wobec Skarżącego wyznaczonego na takie stanowisko w dniu [...] stycznia 2021 r.

2. W odpowiedzi na skargę Szef Sztabu Generalnego pismem z dnia [...] lipca 2023 r. wniósł o jej oddalenie.

IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej jako ,,p.p.s.a.’’) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), albo stwierdzi wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).

2. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie lecz Sąd nie podzielił wszystkich zarzutów skargi.

3. Zaskarżone decyzje organu II i I instancji, naruszają przepisy prawa w stopniu, który zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi daje podstawę do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

4. Na wstępie analizy normatywnej należy wskazać podstawy prawne zastosowane w będącej przedmiotem kontroli judykacyjnej sprawie. Skarżący dnia [...] grudnia 2022 r. złożył wniosek o zmianę decyzji Dowódcy Generalnego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego bez zwieszenia za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD za okres od [...] stycznia 2022 r. do [...] grudnia 2022 r. oraz wnioskiem z dnia [...] stycznia 2023 r. wniósł o zmianę decyzji z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] o przyznaniu zwiększenia dodatku specjalnego bez zwiększenia za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD za okres za okres od [...] stycznia 2023 r. do [...] grudnia 2023 r.

Organ I instancji oba wnioski rozpoznał łącznie, w trybie zwykłym. Organy obu instancji słusznie przyjęły, chociaż nie odzwierciedla tego uzasadnienie decyzji, że zastosowanie trybu nadzwyczajnego w odniesieniu do decyzji ostatecznych wydanych w stanie prawnym, który nie obowiązuje w dniu wszczęcia postępowania nadzwyczajnego lub wydania nowej decyzji byłoby niedopuszczalne. W orzecznictwie sądowym za utrwalony należy uznać pogląd, że zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej na mocy art. 155 (oraz art. 154) jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy obowiązują przepisy prawne, na podstawie których decyzja została wydana (wyrok NSA w Warszawie z 27.09.2002 r., III SA 330/01, OSP 2004/9, poz. 111, z glosą K. Celińskiej-Grzegorczyk). Zgodnie z wyrokiem NSA z 30.09.2008 r., I OSK 1504/07, LEX nr 489636, na podstawie art. 155 nie można zmienić decyzji, która została wydana według przepisów aktualnie już nieobowiązujących i jeżeli ustalenie nowych praw lub obowiązków dla strony miałoby wynikać z takich przepisów już nieobowiązujących. Postępowanie przeprowadzane w trybie art. 155 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym dotyczącym decyzji ostatecznej i prowadzone jest w nowej co do przedmiotu sprawie, choć jej rozstrzygnięcie dotyczy praw lub obowiązków, które już doznały konkretyzacji w formie decyzji bądź w formie milczącej. Z uwagi na tę okoliczność, za warunek wzruszenia pozostającego w obrocie prawnym rozstrzygnięcia uznaje się tożsamość stanu prawnego spraw załatwianych w trybie zwykłym oraz trybie nadzwyczajnym uregulowanym przez przepisy 155 k.p.a., gdyż niedochowanie go skutkowałoby podjęciem decyzji w odrębnej w sensie materialnoprawnym sprawie. Załatwienie tak rozumianej sprawy może zaś nastąpić jedynie w trybie zwykłym, a nie nadzwyczajnym, bez uruchamiania instytucji wzruszenia posiadającego walor ostateczności rozstrzygnięcia (zob. Z. Kmieciak (w:) Z. Kmieciak, J. Wegner, M. Wojtuń, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, WKP 2023, komentarz do art. 155 i powołane tam orzecznictwo i piśmiennictwo).

Organy zatem słusznie rozpoznały wniosek w Skarżącego w trybie zwykłym. Skoro Skarżący złożył wnioski zakwalifikowane do rozpoznania w trybie zwykłym to organ powinien był dokonać subsumpcji stanu faktycznego do stanu prawnego z daty orzekania a zatem pod rządami ustawy o obronie Ojczyzny i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (dalej: ,,rozporządzenie z 2023 r.’’) z uwzględnieniem przepisów przejściowych.

Z przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia z 2023 r. wynika, że żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.

Natomiast § 37 wynika, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.

Wskazać zatem należy, że ustawodawca zadecydował, że decyzje niezgodne z rozporządzeniem z 2023 r., w tym z regulacją § 12 są nieważne z mocy prawa.

Zgodnie z § 30 ust. 2 pkt 3) rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie ,,Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. 2002 nr 100 poz. 908) w przepisach przejściowych rozstrzyga się w szczególności m.in. to czy prawodawca chce zmienić uprawnienia i obowiązki powstałe w czasie obowiązywania uchylanych albo wcześniej uchylonych przepisów. Taką wolę wyraził prawodawca w § 37 rozporządzenia z 2023 r.

Zatem w dacie wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2021 r. w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD) obowiązywało rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 853) niezawierające § 12a dodanego dopiero na skutek zmiany rozporządzenia w 2022 r. mocą rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2462, dalej: ,,rozporządzenie zmieniające z 2022 r.’’). Uchylone przepisy były zatem dla Skarżącego mniej korzystne, aniżeli przepisy rozporządzenia z 2023 r., które zawiera § 12 odnoszący się do statusu Skarżącego. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje to, że w rozporządzeniu zmieniającym z 2022 r., na które powołują się Organy obu instancji przepis intertemporalny §2 ust. 2 stanowi, że dotychczasowe decyzje dotyczące dodatków specjalnych z tytułu lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych zachowują ważność i nie zawiera stwierdzenia, ograniczającego ową ważność decyzji do sytuacji, w której byłby one zgodne ze zmienionym rozporządzeniem. Takie uregulowanie przejściowe zawiera § 37 rozporządzenia z 2023 r., a Organ ocenia stan prawny na moment orzekania w sprawie. Natomiast, decyzja z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] zapadła po wejściu w życie rozporządzenia zmieniającego z 2022 r. jednakże ze względu na regulację § 2 ust. 2 nie znalazło ono zastosowania w sprawie Skarżącego. Organy obu instancji orzekając w sprawie zastosowały trafnie zatem aktualnie obowiązujące rozporządzenie z 2023 r. jednakże w sposób wadliwy dokonały wykładni § 37 w zw. z art. 12.

5. Błędne jest twierdzenie Organ II instancji, że prawodawca nie zdecydował się na dodanie do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zmieniającego z 2022 r., tj. 1 grudnia 2022 r. bowiem przepis § 12a odnosi się do wyznaczeń mających miejsce przed dniem wejścia w życie przepisów zmieniających rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków z 2016 r., a nadto brak jest również takiej normy w treści obecnie obowiązującego rozporządzenia regulującego tę materię. Rozporządzenie zmieniające z 2022 r. nie znajdowało zastosowania w sprawie Skarżącego, a norma przejściowa z § 37 zawiera odmienną regulację aniżeli norma z §2 ust. 2 rozporządzenia zmieniającego z 2022 r. Była to celowa zmiana brzmienia przepisu przejściowego aby wypełnić wskazywany cel dodania § 12 o charakterze gwarancyjnym dla osób, które zostały awansowane na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady albo dowódcy związku taktycznego, którzy łącznie przez okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymali dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym prawo do takiego dodatku uzyskali. Jedynie taka wykładnia, ze względu na brzmienie § 8 ust. 4 rozporządzenia z 2023 r. (poprzednio § 8 ust. 3arozporządzenia z 2016) ograniczające przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu statusu HEAD do żołnierzy pełniących służbę w Jednostce Wojskowej o określonym numerze [...] lub [...] jest dopuszczalna uwzględniając zasady demokratycznego państwa prawnego jak i zasadę praw słusznie nabytych. Uzyskanie dodatku specjalnego zgodnie bowiem z treścią art. 439 ust. 1 pkt 1) ustawy o obronie Ojczyzny (jak i poprzednio obowiązującego art. 80 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jest związane rzeczywistym pełnieniem określonej służby a nie służbowym zaszeregowaniem. Z tym ostatnim wiąże się przyznanie dodatku służbowego, co trafnie zostało podniesione w skardze.

Sąd nie podziela stanowiska Organu II instancji, że jedynie zmiany kadrowe skutkujące wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa, które nastąpiły po dniu wejścia w życie omawianych regulacji będą skutkowały powstaniem uprawnienia po stronie żołnierza do odpowiedniego zwiększenia dodatku specjalnego. Twierdzenie takie jest sprzeczne tak z wykładnią literalną §37 w zw. z § 12 rozporządzenia z 2023 r., które mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Taka wykładnia jest niezgodna także z gwarancyjnym celem przepisu w zakresie zwiększenia dodatku specjalnego dla żołnierzy pełniących służbę w jednostkach wojskowych powyżej szczebla brygady lotnictwa, którzy przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD. A zatem fakt, że Skarżący pełni służbę w [...] od dnia [...] stycznia 2021 r., a więc został wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa przed dniem wejścia w życie przepisów gwarancyjnych, nie stanowi przesłanki do odmowy zastosowania wobec niego przepisu § 12 rozporządzenia z 2023 r. Z przepisu tego, jak i z §37 rozporządzenia z 2023 r. nie wynika, aby dotyczył on wyłącznie tych z żołnierzy zawodowych, których przeniesienie na wyższe stanowisko nastąpiło po wejściu w życie rozporządzenia.

7. Sąd dostrzega także, że uprawnienie do dodatku specjalnego wynika wprost z ustawy i nie może być modyfikowane - w sposób zamykający prawo jego uzyskania tym żołnierzom, którzy zostali przeniesieni do innych jednostek, tj. awansowani a jednocześnie a spełniają warunki pełnienia określonych obowiązków służbowych -przepisy podustawowe, tj. w formie rozporządzenia jak czynił to § 8 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych prawo zwiększenia dodatku specjalnego wskazując, że przysługuje żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej nr [...] w [...], który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD. Podobnie uregulował to prawodawca w § 8 ust. 4 rozporządzenia z 2023 r. Podkreślenia wymaga, że dodatek specjalny przyznawany jest za szczególne właściwości i warunki służb, a nie za zajmowanie określonego stanowiska. Normatywną przesłanką zwiększenia dodatku specjalnego jest więc spełnianie przez żołnierza zawodowego warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD, a nie faktyczne pełnienie służby w określonej jednostce. W przypadku Skarżącego bezsporne jest, że wykonuje loty o statusie HEAD w Jednostce Wojskowej Nr [...], chociaż pełni on służbę w [...]. Sąd nie podziela argumentu Organu II instancji, iż fakt, że rozporządzenie podlegało uzgodnieniu z innymi organami administracji publicznej, czy z RCL to jego treść wypełnia upoważnienie ustawowe.

Tym niemniej, Skarżącemu przysługuje dodatek wyliczony na zasadach § 12 rozporządzenia z 2023 r. zarzut Skarżącego w zakresie błędnej wykładni przepisów prawa materialnego jest w tym przypadku dalej idący i uzasadniony. Nieprawidłowo zatem organy obu instancji odnosiły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji do przepisów zwiększających dodatek specjalny z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019, poz. 853) jak i jego zmiany na mocy rozporządzenia zmieniającego z 2022 r., które dodało przepis 12a ust. 1 do rozporządzenia z 2016 r., podczas gdy powinny były zastosować rozporządzenie z 2023 r. obowiązujące w dacie orzekania dokonując prawidłowej wykładni § 12 w zw. z § 37.

8. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sądu należy wskazać, że wnioski Skarżącego powinny być przez organ właściwy w zakresie prowadzenia postępowania i wydania decyzji przeanalizowany z uwzględnieniem powyżej wskazanych regulacji normatywnych i ich interpretacji prawnych. Ponadto decyzja organu powinna spełniać wymogi unormowane w art. 107 kpa. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 kpa).

9. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku i uchylił decyzje organów obu instancji.

10. W przedmiocie kosztów postępowania, (pkt 2 sentencji wyroku), Sąd orzekł na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Do kosztów tych zaliczono wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł.