Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2307/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 3, par. 3, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 92a ust. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2201
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku


UZASADNIENIE

H. M. (zwany dalej "skarżącym"), wywiódł do WSA w Warszawie skargę na opisane w sentencji postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej też jako "GITD"), stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 16 stycznia 2024 r., którą [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm., dalej też jako "u.t.d.") nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3 000 złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej zwana "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Stosownie zaś do treści art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego. § 1 Rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., poz. 506 ze zm.) stanowi, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania GITD dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 grudnia 2012 r. II GZ 470/12, wskazał, że wykładnia § 1 ww. rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r., zgodnie z którą następuje przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii, ograniczyłoby osiągnięcie prawa do sądu obejmującego prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu.

Mając powyższe na uwadze, a także okoliczność, że materialoprawną podstawę decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 stycznia 2024 r., stanowi art. 92a u.t.d., przy czym miejscem zamieszkania skarżącego jest A., położony w województwie [...], to uznać należy, iż właściwym sądem do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., poz. 652 ze zm.).

Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił, jak w sentencji, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a.