Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 89/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 czerwca 2021 r. K.J. (dalej: skarżący), złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia, tj. "zaświadczenia nowego w sprawie", "w której zapadło postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009 roku Ah-1290/3/2009", "poprzez potwierdzenie, iż strona pełniła i w tym zakresie bezspornie ją pełniła (...) w warunkach uzasadniających ubieganie się o podwyższenia świadczeń stronic należnych z mocy art. 15.2.3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzin".

Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie 10 czerwca 2021 r. przekazał sprawę Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością. Postanowieniem nr 18/2021/ZSK z dnia 18 czerwca 2021 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści.

W dniu 17 czerwca 2021 r. skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu i załatwieniu jego wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21 skargę tę oddalił.

Ponownie, pismem z 4 października 2024 r., skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 czerwca 2021 r.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku lub została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie lub zaniechanie organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, że sprawa bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 6 czerwca 2021 r., została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Krakowie z 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SAB/Kr 90/21 oddalającym skargę. Sąd rozstrzygnął już zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 6 czerwca 2021 r. organ nie pozostawał w bezczynności.

W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie III SAB/Kr 90/21, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z powyższym należało odrzucić skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.