Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1022/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po ponownym rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...], decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...], nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji instalacji do naziemnego magazynowania kopalnych surowców energetycznych tj. zbiorników na olej o pojemności przekraczającej 3 m2 oraz realizacji garaży lub parkingów samochodów osobowych w ramach inwestycji polegającej na budowie budynku wielofunkcyjnego biurowo- hotelowo-apartamentowego o wysokości 54 kondygnacji naziemnych z garażami podziemnymi, niezbędną infrastrukturą techniczną oraz elementami zagospodarowania terenu i zielenią na dz. ew. Nr [...] przy ul. [...] w Dzielnicy [...] (wjazdy i przyłącza będą realizowane na dz. ew. nr [...],[...],[...],[...],[...], obr. [...]), uwzględniającą wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...], sygn. akt [...], zapadły w sprawie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że decyzją z dnia [...] sygn. akt[...] Kolegium utrzymało w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu I instancji z dnia [...] Wskazana decyzja została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia [...] sygn. akt [...]. Sąd stwierdził, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa proceduralnego, tj. art. 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd bowiem wskazał, iż konkluzja odnośnie małego wpływu obiektu na pogorszenie warunków wiatrowych w skali makro nie została uzasadniona. W raporcie nie zawarto informacji jaki jest ogólnie stan środowiska, gdy chodzi o czystość powietrza chociażby z punktu widzenia dotrzymania normatywnie określonych standardów jakości na terenie aglomeracji w. oraz nie podjęto jakiejkolwiek próby oszacowania jak zakładany, oznaczany wpływ obiektu będzie skutkował, gdy chodzi o dotrzymanie wymaganych norm środowiskowych w [...]. Dopiero tego rodzaju ocena może stanowić podstawę do formowania określonych konkluzji co do znacznego, bądź nie wpływu przedsięwzięcia. Materiał jakim dysponował organ nie pozwalał na ocenę, czy osoby go sporządzające dysponowały stosowną wiedzą w danej dziedzinie. Zabrakło bardziej szczegółowych informacji o części autorów Raportu - co do ich kwalifikacji, kierunku wykształcenia, stopni, tytułów zawodowych lub naukowych. Brak szerszych danych o autorach raportu nie pozwalał przypisać temu dokumentowi większej wagi, niż twierdzenia formułowane przez stronę postępowania. Organ odwoławczy powinien był wskazać albo. zakres odrębnego opracowania, wyjaśniając dlaczego np. ogólnikowy charakter konkretnych konkluzji wyłącza ich przydatność w ramach danego postępowania bądź, że materiał ocen istotnych w sprawie nie zawiera, lub - o ile doszedł by do wniosku, że konstatacje w obu dokumentach są różne, wyjaśnić jakimi przesłankami kierował się dając wiarę twierdzeniom jednych osób, a kwestionując inne. Nie można również uznać za należycie wyjaśnioną kwestię oddziaływania przedsięwzięcia w kontekście jego skutków dla migracji ptaków objętych ochroną w ramach obszarów sieci [...]. Konieczne było szczegółowe przeanalizowanie oddziaływania przedsięwzięcia dla wyjaśnienia, czy nie dojdzie do naruszenia zakazów wynikających z art 33 ustawy o ochronie przyrody, co byłoby dopuszczalne jedynie przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 34 tej ustawy. W sformułowanej w raporcie konkluzji wyrażono wyłącznie pogląd co do zagrożeń związanych z istnieniem budynku w okresie jesiennych migracji. Z treści raportu nie wynika jednak, czy to właśnie okres jesiennych wędrówek ma wyłącznie istotne znaczenie z punktu widzenia zagrożenia. W treści Raportu nie ma podstaw dla formułowania konkluzji o braku znaczącego oddziaływania obiektu z punktu widzenia celów ochrony obszaru [...], w kontekście zagrożeń związanych z przemieszczaniem ptaków. Ponownie rozpatrując sprawę organy odwoławczy winien wyjaśnić, czy treść Raportu w ww. zakresie mogła rodzić wątpliwości z uwagi na brak stosownych kwalifikacji autora – M. F. Sąd wskazał, iż nie jest zasadny zarzut skargi, że organ wydając decyzję środowiskową był związany warunkami stadium. Nie trafne były także inne zarzuty skarżącego: merytoryczne uwagi co do wykonania szacunków, gdy chodzi o śmiertelność ptaków, na obecnym etapie są one ogólnikowe, w sprawie nie naruszono przepisów dyrektyw, ponieważ regulacje tych aktów prawnych, jako wymagające implementacji do porządku prawnego stanowionego na poziomie Państwa członkowskiego, nie są bezpośrednio podstawą do orzekania przez organy administracyjne.

Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Li. z 2012 r., poz. 270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Kolegium stwierdziło, iż postępowanie w przedmiotowej sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w trybie art. 136 k.p.a. Dokonując wnikliwej weryfikacji Raportu dołączonego do akt sprawy, uzupełnionego następnie zgodnie z zaleceniami organów administracyjnych, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Kolegium stwierdziło, iż zawiera on wymagane prawem elementy, jest spójny i rzetelny. Z Raportu tego wynika, że planowana inwestycja nie wpłynie w stopniu odczuwalnym na pogorszenie warunków wiatrowych i przewietrza In ości w bliskich i dalekich regionach W. zarówno po stronie zabudowanej [...], jak i po stronie [...]w korycie W. w rejonie korytarza powietrznego (z punktu widzenia skali makro). Z przeprowadzonej analizy aerodynamicznej oddziaływania planowanej inwestycji wynika, że wpływ budynku na pogorszenie warunków wiatrowych w rejonie korytarza powietrznego wzdłuż W. i w dalszych rejonach W. w skali makro będzie bardzo mały i w efekcie nie pogorszy w stopniu odczuwalnym przewietrzalności i komfortu mieszkańców. W skali mikro można stwierdzić, że w granicach cienia aerodynamicznego nastąpi poprawa warunków wiatrowych, które wpłyną na polepszenie przewietrzalności i komfortu mieszkańców okolicznych obszarów dzięki zwiększeniu intensywności strumienia powietrza, który będzie doładowywany przez strumienie opływające planowany obiekt. Kolegium stwierdziło, iż stan jakości powietrza został całkowicie wyjaśniony w ramach postępowania wyjaśniającego zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zostało ustalone, na podstawie przesłanych przez inwestora wyjaśnień do Raportu, że stan jakości powietrza będący punktem wyjścia dla obliczenia wpływu planowanej inwestycji na warunki wiatrowe został przyjęty na podstawie pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] (znak: [...]). Tym samym o stanie jakości powietrza decyduje tło ogólnomiejskie, głównie emisja spalin z ruchu samochodowego, jak również czynniki topograficzne i meteorologiczne. W raporcie przedstawiono parametry stanowiące podstawę dla obliczenia poziomów substancji w powietrzu oraz obliczenia średnich stężeń tych substancji. Zawarto również charakterystykę grubości warstwy przyziemnej jaką przyjmuje się przy obliczeniach strat energii wiatru. Kolegium wskazało, iż z ww. opracowania wynika, że stężenie tłowe S02 po wybudowaniu apartamentowca wzrośnie o 0,4% w stosunku do stanu istniejącego, a opisanego w Raporcie na str. [...]. Jest to zatem minimalny wzrost, który nie spowoduje naruszenia norm jakości powietrza w obrębie [...]. Obliczony natomiast współczynnik energii wiatru dla planowanej inwestycji na poziomie 1,77% świadczy jedynie o chwilowej stracie energii wiatru w założonej objętości powietrza, przy czym te chwilowe straty energii wiatru są szybko uzupełniane i odnawiane przez transport energii o wysokiej mocy z wyższych warstw troposfery. Wskazano, iż dodatkowo istnienie skarp spowoduje obniżenie współczynnika strat poniżej poziomu 1,77%. W konsekwencji wpływ inwestycji w skali makro będzie mały i w konsekwencji nie pogorszy w odczuwalnym stopniu przewietrzalności i komfortu wiatrowego mieszkańców, zaś w skali mikro nastąpi nawet korzystna poprawa warunków wiatrowych. Kolegium wskazało, iz nie znalazło podstaw, by nie dać wiary twierdzeniom inwestora, że planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym jakość powietrza. Organ wyjaśnił przy tym, iż złożona do akt sprawy praca naukowa prof. H. L. i A. M. pt. "[...] " nie podważa dokonanej w Raporcie oceny wpływu inwestycji na stan jakości powietrza, albowiem dotyczy działań mezoskalowych, tj. podejmowanych w trakcie opracowywania planów zagospodarowania przestrzennego dla całej aglomeracji w., podczas gdy Raport dotyczy konkretnej inwestycji i jej lokalnego oddziaływania. Co więcej Kolegium wskazało, iż wnioski z Raportu uwzględniają przy tym wnioski zawarte ww. pracy naukowej. Jednocześnie zaznaczono, iż praca naukowa wskazuje jako istotne dla lokalnej cyrkulacji powietrza tereny koryta W. i przybrzeże, podczas gdy planowana inwestycja nie ma być posadowiona na takich terenach, oddziela ją od nich ul. [...] . Co więcej po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, uzupełnionym wtoku postępowania wyjaśniającego, Kolegium stwierdziło, że kwestie wpływu planowanej inwestycji na stan jakości powietrza i na warunki wiatrowe całkowicie wyjaśniono, zaś z materiału tego wynika, iż przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na stan jakości środowiska w omawianym zakresie. Odnosząc się do kwestii skutków inwestycji dla migracji ptaków objętych ochroną w ramach obszarów sieci [...] oraz zakazów z art. 33 ustawy o ochronie przyrody Kolegium, po zapoznaniu się z wyjaśnieniami do raportu, wskazało, iż w celu przeanalizowania składu gatunkowego ptaków lęgowych występujących na badanym obszarze posłużono się inwentaryzacją tych gatunków we wszystkich okresach wędrówkowych udostępnioną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, a sporządzoną przez uznanych ornitologów. Ponadto przeprowadzono badania w okresie przelotu jesiennego charakteryzującego się na badanym obszarze dużym rozciągnięciem w czasie, szczególnie tych gatunków ptaków, które są objęte ochroną obszaru [...]. Ustalono, iż udział w ogólnej liczbie przelatujących w sąsiedztwie planowanej inwestycji ptaków mają gatunki ujęte w załączniku do [...] i wynosi 21% wszystkich ptaków, lecz zaledwie 0,2% osobników spośród wszystkich 14 gatunków chronionych przelatywało przez ten teren . Wyniki te dotyczyły przelotu jesiennego. Wskazano, iż wiosną przelot jest bardziej skoncentrowany w czasie i przez badany obszar przelatuje mniejsza liczba ptaków. Lista gatunków przelotnych jest jednak w obu okresach przelotów zbliżona, przez co przyjmuje się, że w obu okresach wykorzystanie przestrzeni przez ptaki będzie bardzo podobne. Tym samym badania migracji ptaków w okresie jesiennym odzwierciedlają potencjalne kolizje z projektowanym budynkiem w pozostałych okresach roku, przy czym ewentualne kolizje nie będą znacząco wpływać na awifaunę obszaru chronionego oraz nie będą zagrażały trwałości populacji chronionych ptaków, zwłaszcza, iż ptaki preferują przelot nad wodą, niż lądem. Tym samym inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływała na obszar [...], także w zakresie i znaczeniu art. 33 ustawy o ochronie przyrody. Odnosząc się do kwestii osób przygotowujących raport, Kolegium wskazało, iż mają one odpowiednie kwalifikacje (wykształcenie i praktykę), pozwalające na potraktowanie Raportu jako wiarygodny i rzetelny, co wynika z wyjaśnień dodatkowych do Raportu. Nie ma więc podstaw do kwestionowania treści merytorycznej tego dokumentu, zaś skarżąca nie przedstawiła żadnego kontroperatu czy ekspertyzy, które obalałyby wnioski płynące z Raportu. Ostatecznie Kolegium wskazało, iż do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji dołączono wymagane prawem dokumenty, zaś wydana w sprawie decyzja spełnia wymogi właściwych przepisów prawa

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosło Stowarzyszenie [...], zarzucając jej naruszenie:

- przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wynikającego z treści art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronie czynnego udziału w sprawie co uniemożliwiło wypowiedzenie się co do nowych zebranych dowodów i materiałów w sprawie;

- naruszenie art. 33 ustawy o ochronie przyrody.

Wskazując na powyższą podstawę skargi skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

W motywach skargi podano, iż organ uniemożliwił skarżącemu zapoznanie się z nowymi informacjami w postaci dodatkowych wyjaśnień do Raportu i ustosunkowaniem się do nich. Jednocześnie skarżący podtrzymał zarzuty odnośnie braku oceny oddziaływania na gatunki chronione, dla których utworzono [...]-[...] i braku oceny wpływu planowanej inwestycji na klimat W. w związku z usytuowaniem inwestycji w obszarze nawietrzania i regeneracji powietrza. Wskazano nadto, powołując się na treść uzasadnienia decyzji, iż Raport nie zawiera analizy przelotów wiosennych, wpływu analizowanej inwestycji na ptaki wodno-błotne na stałe zamieszkujące [...], dla których [...] jest głównym ciągiem przemieszczania się na lęgowiska, żerowiska i zimowiska oraz analizy na ptaki migrujące nocą. Skarżący wskazując na jedno ze zdań jakie padło w analizie podniósł również, iż organ nie miał podstaw do stwierdzenia, że inwestycja nie będzie oddziaływać na obszar [...]także w zakresie i znaczeniu art. 33 ustawy o ochronie przyrody. Nadto w ocenie skarżącego niektóre zarzuty jakie formułował nie wymagają potwierdzenia przez ornitologów, gdyż wynikają z rzetelnej analizy dostępnego materiału i zasad Iogicznego myślenia. Wskazując na inne przedsięwzięcia skarżący podniósł, iż w przypadku przedmiotowej inwestycji nie można uznać, iż wynika ona z nadrzędnego interesu społecznego i tym samym planowana inwestycja nie może powstać. Ostatecznie wskazano, iż przedstawione zalecenia w pracy naukowej prof. L. są sprzeczne z tezami zawartymi w opracowaniu o analizie aerodynamicznej oddziaływania inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Przy piśmie procesowym z dnia [...] Skarżący dołączył opinię dr hab. T. M. w sprawie złożonego do akt sprawy opracowania dotyczącego inwentaryzacji awiofauny na terenie planowanej inwestycji.

W dniu [...] uczestnik postępowania złożył do akt sprawy pismo procesowe, podtrzymując wszelkie twierdzenia i wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę wnosząc jednocześnie o nieprzeprowadzanie dowodu ze złożonej do akt postępowania sądowoadministracyjnego opinii, a w przypadku przeprowadzenia takiego dowodu o dopuszczenie dowodu z opinii mgr. inż. W. S. załączonej do tego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z

prawem.

Na wstępie należy podnieść, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...], uchylił poprzednią decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sygn. akt [...]. Uchylając ww. decyzję, Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że, decyzja organu odwoławczego została wydana bez dokładnego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zatem z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a.

Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wskazany przepis dotyczy prawomocności materialnej orzeczenia, która polega na związaniu tym orzeczeniem określonych podmiotów. Podmiotami tymi są przede wszystkim strony postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie, a także inne sądy i inne organy państwowe. Ratio legis art. 170 p.p.s.a. polega na tym, że gwarantuje zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r., IV SA 2543/98, niepubl.). Moc wiążąca orzeczenie określona w art. 170 p.p.s.a. w odniesieniu do organów administracyjnych, a także sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu.

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji uwzględnić należy także treść art.153 p.p.s.a. - zgodnie, z którym ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działania lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie sądu oceną prawną oznacza, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika nie tylko z sentencji orzeczenia, ale również z jego uzasadnienia (wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2004 r. FSK 349/2004).

Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Związanie wynikające z tego przepisu przestaje obowiązywać jedynie w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany stanu faktycznego (wyrok NSA z dnia 23 października 1998 r. I SA 1663/96), co w niniejszym przypadku nie miało miejsca.

Powołany przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania sądu pierwszej instancji, który nie posiada już, na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego swobody w zakresie wykładni prawa. Zasada ta obowiązuje także organ orzekający, który będąc związany wykładnią prawa w sprawie nie może odstąpić ani od oceny prawnej, ani też od wskazań, co do dalszego postępowania.

Reasumując, podkreślić wypada, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciąży na organie administracyjnym i na sądzie ponownie rozpatrującym tą samą sprawę, gdyż zgodnie z art. 170 p.p.s.a, ocena prawna wyrażona w prawomocnym orzeczeniu wiąże sąd, który je wydał, a także strony i inne sądy oraz organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

W badanej sprawie Sąd uznał, że organ orzekający rozpoznając ponownie odwołanie Stowarzyszenia [...] od decyzji SKO z dnia [...] nr [...] zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku WSA z dnia [...] stwierdzającego, iż ze względu na wskazane przez Sąd wady wynikające z uchybienia w zakresie poprowadzonego postępowania dowodowego koniecznym jest wyjaśnienie podstawowych kwestii tj.: konkluzja, co do bardzo małego wpływu obiektu na pogorszenie warunków wiatrowych w skali makro nie została w zasadzie uzasadniona, brak w Raporcie informacji, jaki jest ogólnie stan jakości środowiska, gdy chodzi o czystość powietrza chociażby z punktu widzenia dotrzymywania normatywnie określonych standardów jakości na terenie aglomeracji oraz jakiejkolwiek próby oszacowania jak zakładany, oznaczany wpływ obiektu (blisko 2%) będzie skutkował, gdy chodzi o dotrzymywanie wymaganych norm środowiskowych w stolicy, materiał, którym dysponował organ orzekając w sprawie i formułując na jego podstawie wnioski, poza wskazanymi wątpliwościami, co do wskazania podstaw konkluzji, nie pozwalał na ocenę, czy osoby je sporządzające dysponowały stosowną wiedzą w danej dziedzinie z powodu braku bardziej szczegółowych informacji o części jego autorów, co do ich kwalifikacji, kierunku wykształcenia, stopni, tytułów zawodowych lub naukowych. Nadto w ocenie Sądu rolą organu było dokonanie oceny materiału dowodowego w pierwszym rzędzie z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania (zasada swobodnej oceny dowodów - art. 80 K.p.a.),a następnie wskazanie, jakimi kryteriami kierowano się dając wiarę jednym dowodom a uznając za niewiarygodne przeciwne (zasada uzasadnienia decyzji i przekonywania stron - art. 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz art. 11 K.p.a.). Ostatecznie wskazano, iż nie można uznać za należycie wyjaśnioną kwestii oddziaływania przedsięwzięcia w kontekście jego skutków dla migracji ptaków objętych ochrona w ramach obszarów sieci [...].

Na wstępie należy wskazać, iż w ocenie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie organ II instancji uczynił zadość zaleceniom tut. Sądu wynikających z wyroku w sprawie [...] . Po pierwsze do akt sprawy został złożony dokument "[...] (...) ", który bez wątpienia stanowił uzupełnienie Raportu o elementy wynikające z wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] Zawiera on, bowiem analizę wpływu strat energii, generowanych przez projektowany budynek, na stan jakości powietrza ze stosownymi wyliczeniami (str. [...]), wpływu na przewietrzalność (str[...].), wpływu na Obszar[...] (str. [...]), wpływu na klimat W. (str. [...]) oraz wskazanie kwalifikacji autorów Raportu o oddziaływaniu na środowisko ([...]). Po drugie stosownie do wskazań zawartych w uzasadnieniu ww. wyroku, SKO w zaskarżonej decyzji dokonało analizy całości materiału dowodowego, w tym również kwestii ujętych ww. dokumencie czyniąc zadość art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 140 oraz art. 11 k.p.a. W swej decyzji SKO odniosło się, bowiem szczegółowo do przedstawionych danych oraz konkluzji, do jakich doszli autorzy Raportu uzupełnionego w toku postępowania wyjaśniającego przywołując wręcz karty z tegoż dokumentu. Po pierwsze dokonano oceny Raportu w kontekście uprawnień autorów Raportu wskazanych w dokumencie "[...]". Organ w decyzji wskazał, iż osoby przygotowujące Raport posiadały niezbędną wiedzę i praktykę oraz odpowiednie kwalifikacje do jego przygotowania pozwalające na przyjęcie dokumentu, jako wiarygodny i rzetelny (str. [...]). Po drugie przeanalizowano wpływ wiatrów w skali zarówno mikro, jak i makro odnosząc się przy tym do parametrów, jakie zostały użyte, a także wskazując, iż stan wyjściowy do dokonywanych obliczeń został przyjęty na podstawie pisma właściwego organu (str. [...]). Wskazując na konkluzje Raportu uzupełnionego w postępowaniu wyjaśniającym odniesiono się przy tym do pracy naukowej prof. H. L. i A. M., w tym poprzez wskazanie na pewne odmienności tych dokumentów wynikające z zakresu obszarów analizowanych. Kolegium zwróciło przy tym uwagę, iż w obu tych dokumentach została przyjęta ta sama metodyka dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu takich jak rozkład kierunków i prędkości wiatru, temperaturę, cyrkulację lokalną pole wiatru, konwekcje i turbulencję i szorstkość terenu. Co więcej zwrócono uwagę na fakt, iż Raport uwzględnia wnioski zawarte w ww. pracy naukowej dotyczące oceny oddziaływania na środowisko (str. [...] ). Powyższe doprowadziło Kolegium do konkluzji, iż wpływ planowanej inwestycji na jakość powietrza (w tym stężenie S02) i na warunki wiatrowe nie będzie miał negatywnego wpływu na stan środowiska. W odniesieniu do skutków planowanej inwestycji dla migracji ptaków objętych ochroną w ramach obszarów sieci [...]dokonano stosownej analizy, również kontekście do możliwości naruszenia zakazów wynikających z art. 33 ustawy o ochronie przyrody. Organ wskazał, iż posłużono się inwentaryzacją ww. gatunków we wszystkich okresach wędrówkowych udostępnioną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska a sporządzoną przez uznanych ornitologów. Jednocześnie wskazano, iż w okresie zarówno jesiennym, jak i wiosennym liczba gatunków przelotnych jest zbliżona, przez co wykorzystanie przez ptaki przestrzeni będzie podobne, zaś dane dotyczące migracji dla ptaków w okresie jesiennym odzwierciedlają potencjalne kolizje z projektowanym budynku w pozostałych porach roku (k. [...]). Powyższe wskazuje, zatem, iż wytyczne zawarte w uzasadnieniu zapadłego wyroku z dnia [...]. zostały przez Kolegium wypełnione.

Odnosząc się do treści skargi w niniejszej sprawie należy wskazać, iż nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie zapewnienie skarżącej czynnego udziału w sprawie co uniemożliwiło wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 831/05, opubl. w ONSAiWSA 2006 nr 6, poz. 157; w OSP 2007 nr 3, poz. 26). Tymczasem w skardze poza stwierdzeniem naruszenia nie wskazano jakie czynności procesowe strona by podjęła. Ogólnikowe stwierdzenie o uniemożliwieniu zapoznania się z informacjami i ustosunkowania się do nich nie może być uznane za skutecznie podniesione, tym bardziej, że z akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...]został złożony do akt sprawy dokument o nazwie "[...] (...) w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...][...],". Dokument ten pozostawał w aktach administracyjnych organu do dnia wydania zaskarżonej decyzji tj. do dnia [...]., a zatem przez okres ponad 9 miesięcy skarżący mógł się z nim zapoznać. Należy również wskazać, że skarżący w swej skardze nawet nie podjął się formułowania zarzutów co do treści tegoż dokumentu, pomimo powzięcia wiedzy o jego istnieniu choćby z doręczonej mu w dniu [...]. decyzji organu II instancji. Jednocześnie nie znajduje uzasadnienia w treści art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 czy art. 77 § 1 k.p.a. stwierdzenie sformułowane w skardze, iż "pewne zarzuty nie wymagają potwierdzenia przez ornitologów, gdyż wynikają z rzetelnej analizy dostępnego materiału i zasad logicznego myślenia". W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sytuacji, w której w aktach administracyjnych znajduje się dokument sporządzony przez m.in. współautorów planów ochronnych obszarów [...] , czy wręcz członka Komisji ds. Ocen Oddziaływania oraz biegłych z listy Wojewody [...] , aby móc go skutecznie podważyć należało przedstawić nie tylko dokument wskazujący na inne wyniki badań czy konkluzji, niż w kwestionowanym dokumencie, ale sporządzony w sposób niepozostawiający wątpliwości co do kwalifikacji autorów dokumentu przeciwstawnego.

Również nie znajduje uzasadnienia zarzut braku oceny oddziaływania na gatunki chronione obszaru [...] oraz brak oceny wpływu planowanej inwestycji na klimat W. w związku z usytuowaniem inwestycji w obszarze nawietrzenia i regeneracji powietrza nie jest adekwatny do stanu sprawy. Jak wskazano powyżej taki dokument złożono w toku postępowania wyjaśniającego. Nie zapoznanie się z nim przez strona skarżącą nie może uzasadniać tak sformułowanego zarzutu. Ponadto również nieuzasadnione jest twierdzenie o braku analizy dla przelotów wiosennych, na ptaki wodno-błotne czy analizy migracji ptaków migrujących nocą. Należy bowiem zauważyć, iż na stronach [...] dokumentu "[...]" znalazł się opis metodologii prowadzonych badań, jak również odniesienie się do kwestii pozostałych pór roku w oparciu o wiedzę i doświadczenie osób je przygotowujących. Należy wskazać, iż w dokumencie "[...]..." na str. [...] czy [...] znajduje się opis dokonywanej inwentaryzacji ptaków, zarówno w okresie wiosennym, jak i zimowym czy letnim. Takie zaś działanie zgodne jest z treścią art. 66 ust. 2 ustawy o ocenach.

Należy przy tym wskazać, iż art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody wskazuje na przesłankę "znacznych negatywnych oddziaływań na środowisko" jako przesłanki uniemożliwiającej podjęcie działań, w tym wykonania inwestycji budowlanej. Rację ma przy tym uczestnik postępowania, iż odnosi się ona nie do każdego negatywnego oddziaływania, ale znacząco negatywnego, czyli kwalifikowanego, zwiększonego oddziaływania. Taka zaś w niniejszej sprawie nie występuje.

Ponieważ wnioskodawca złożył wszystkie wymagane prawem i wykonane zgodnie z prawem dokumenty do wniosku, a nie występuje przesłanka z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody brak było podstaw do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.

Tym samym zaskarżona decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania strony, wbrew zarzutom skargi, odpowiada prawu.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.