Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 36/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6481
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3 oraz art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. o ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej – M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] sierpnia 2023 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: "skarżąca", "spółka") wystąpiła do Prezydenta Miasta P. (dalej: "Prezydent", "organ") o ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego w postaci utworzonych, zaktualizowanych i udostępnianych danych przestrzennych, o których mowa w art. 4 ust. 1 i art. 7 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z 2021 r., poz. 214; dalej: "i.i.p,"), za pomocą usług sieciowych, które Prezydent uruchomił zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1-3 i.i.p. Żądane we wniosku informacje obejmowały dane przestrzenne dla aktów planowania przestrzennego, w tym aktów w toku prowadzonej procedury planistycznej (art. 67a ust. 1 i art. 67c ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Dz. U. z 2023 r., poz. 977 ze zm.; dalej: "p.z.p."). W przypadku nieudostępnienia przez organ ww. danych przestrzennych przez usługi sieciowe, skarżąca wniosła o bezwarunkowe i bezpłatne przekazanie na podany adres poczty elektronicznej zaktualizowanych na dzień złożenia wniosku wszystkich wersji obiektów przestrzennych (aktualizacji, o których mowa w § 3 ust. 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 26 października 2020 r. w sprawie zbiorów danych przestrzennych oraz metadanych w zakresie zagospodarowania przestrzennego – Dz. U. z 2020 r., poz. 1916 ze zm.; dalej: "rozp."), opatrzonych właściwym podpisem elektronicznym.

W odpowiedzi na ww. wniosek spółki, pracownicy Urzędu Miasta P. obsługującego Prezydenta w wiadomościach elektronicznych z [...] sierpnia 2023 r. i [...] września 2023 r. zapewnili spółkę o dostępnie do wnioskowanych informacji za pośrednictwem Ewidencji Zbiorów i Usług Danych Przestrzennych (dalej: "EZiUDP"), podając linki do tych usług. Jednocześnie [...] sierpnia 2023 r., drogą poczty elektronicznej, przesłano skarżącej wszystkie wersje danych przestrzennych dla aktów planowania przestrzennego pozostających w toku powadzonej procedury planistycznej oraz aktualne zbiory danych przestrzennych.

Powyższe pismo z [...] sierpnia 2023 r. skarżąca uznała za decyzję Prezydenta, uzupełnioną następnie pismem z [...] września 2023 r., którą zaskarżyła odwołaniem do Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister"). Po rozpatrzeniu tego odwołania, Minister wydał postanowienie z [...] listopada 2023 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania.

Pismem z [...] grudnia 2023 r. spółka złożyła do tutejszego Sądu, za pośrednictwem Prezydenta, skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu jej wniosku z [...] sierpnia 2023 r. o ponowne wykorzystanie informacji sektora publicznego, zarzucając naruszenie:

1) art. 4 ust. 1 i art. 9 i.i.p. oraz art. 67a ust. 1 i art. 67c ust. 1 p.z.p. poprzez niewykonanie swoich obowiązków określonych tymi przepisami, tj. nieutworzenie i nieudostępnienie w prowadzonej przez siebie infrastrukturze informacji przestrzennej (w bezpłatnych, ogólnodostępnych usługach sieciowych) wymaganych przepisami zbiorów i danych przestrzennych dla aktów planowania przestrzennego w Gminie Miejskiej P. (dalej: "Gmina") - co uniemożliwia ich ponowne wykorzystywanie - a także pozostawanie w bezczynności co do wykonania tych obowiązków, mimo pisma skierowanego w tej sprawie (oraz odpowiedzi organu, z której wynika potwierdzenie stanowiska skarżącej w sprawie);

2) § 3 ust. 7 i § 6 ust. 1 rozp. poprzez nieutworzenie lub nieudostępnienie w prowadzonych przez siebie usługach sieciowych danych przestrzennych w wymaganym tymi przepisami zakresie, w tym dotyczącym dołączenia do każdej ich wersji cyfrowego podpisu Prezydenta (co nie pozwala na ocenę ich autentyczności i integralności);

3) art. 5 i art. 39 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o danych otwartych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r., poz. 1524; dalej: "u.d.o.") poprzez uniemożliwienie realizacji przysługującego spółce prawa podmiotowego do ponownego wykorzystywania ww. informacji sektora publicznego w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej - zarówno poprzez niezamieszczenie ww. danych przestrzennych w usługach sieciowych, jak i poprzez odmowę ich przekazania (po uprzednim doprowadzeniu materiałów, które posiada organ do stanu zgodnego z prawem) w odpowiedzi na złożony przez skarżącą wniosek;

4) § 11 ust. 1 pkt 17 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz § 7 ust. 1 pkt 15 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy - poprzez nieutworzenie i nieopublikowanie podpisanych wszystkich wersji danych przestrzennych dla projektów planów miejscowych i studium Gminy.

W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o:

1) zobowiązanie Prezydenta do wykonania jego obowiązków określonych prawem, polegających na utworzeniu, podpisaniu i bezpłatnym, bezwarunkowym udostępnieniu (w ogólnodostępnych usługach sieciowych, prowadzonych przez Gminę zgodnie z przepisami o infrastrukturze informacji przestrzennej) prawidłowych danych przestrzennych dla wszystkich aktów planowania przestrzennego obowiązujących oraz sporządzanych w Gminie;

2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności polegającej na tym, że mimo upływu określonego prawem terminu na utworzenie i zamieszczenie w usługach sieciowych danych przestrzennych (do [...] października 2022 r. dla aktów planowania przestrzennego obowiązujących już w Gminie oraz do 30 dni od dnia utworzenia danych przestrzennych dla nowych aktów i ich projektów) nie wykonał - co najmniej do dnia wniesienia niniejszej skargi - tych określonych prawem obowiązków;

3) stwierdzenie, iż Prezydent naruszył prawo podmiotowe spółki polegające na możliwości ponownego wykorzystywania otwartych danych, przyznane przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie otwartych danych i ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego oraz potwierdzone wdrażającymi tę dyrektywę przepisami u.d.o.;

4) stwierdzenie, że sposób, w jaki organ udostępnia w Internecie dane i materiały dotyczące swoich aktów planowania przestrzennego, nie jest prawidłowym sposobem utworzenia i udostępnienia danych przestrzennych, jakiego wymagają obowiązujące przepisy p.z.p., i.i.p. oraz przepisy wykonawcze do tych ustaw, w tym rozp.;

5) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiot obejmuje m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z), kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z), działalność związaną z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z), pozostałą działalność usługową w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.09.Z), działalność w zakresie architektury (PKD 71.11.Z). Jedną ze świadczonych usług jest udostępnianie klientom informacji dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego w Polsce oraz ofert transakcji na rynku nieruchomości. Usługi te są dostępne online m.in. pod wskazanym adresem. W tym celu - jak podała skarżąca - ponownie wykorzystuje otwarte dane, wytworzone i opublikowane przez sektor publiczny. Są to przede wszystkim dane przestrzenne wytwarzane przez gminy, dotyczące gminnych aktów planowania przestrzennego (planów miejscowych oraz studiów gmin). Mają one istotne znaczenie dla transakcji na rynku nieruchomości, m.in. dlatego, że treść aktów planowania przestrzennego (zwłaszcza planów miejscowych jako aktów prawa miejscowego) kształtuje atrakcyjność inwestycyjną nieruchomości.

Spółka wyjaśniła, iż wykorzystywanie przez nią otwartych danych bazuje na ich pobieraniu z usług sieciowych prowadzonych przez gminy na podstawie art. 5 i.i.p oraz art. 67a-67c p.z.p. Jeżeli określonych danych nie ma dostępnych publicznie, mimo że przepisy wymagają ich opublikowania, skarżąca występuje do konkretnej gminy z wnioskiem w trybie art. 39 u.d.o.

Z wykonywanego wielokrotnego sprawdzenia informacji opublikowanych w Internecie przez Prezydenta, a także z odpowiedzi otrzymanej od organu, wynika, że Gmina nie wykonuje swoich obowiązków określonych prawem w zakresie publikowania podpisanych danych przestrzennych. W tym stanie rzeczy skarga jest konieczna i uzasadniona.

Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, spółka podkreśliła, iż prawo do ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego to publiczne prawo podmiotowe, które gwarantuje uzyskanie informacji publicznej w określonym celu, jakim jest osiągnięcie przez wnioskodawcę szeroko pojętej korzyści. Zatem sięga ono dalej niż przejrzystość procesu decyzyjnego i działań państwa oraz stworzenie obywatelom realnych możliwości wykorzystania i obrony swoich konstytucyjnych praw wobec władzy publicznej, leżące u podłoża prawa do informacji publicznej. Prawo do ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego podlega ochronie na gruncie u.d.o. oraz w postępowaniu administracyjnym wszczynanym na wniosek podmiotu zainteresowanego w trybie przepisów u.d.o.rozdział 9).

W tym kontekście skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą, która polega na ponownym wykorzystywaniu otwartych danych udostępnianych przez gminy. Dane te są użyteczne gospodarczo i są to informacje sektora publicznego. Taką pewność daje wyłącznie posługiwanie się danymi podpisanymi cyfrowo przez gminę. Jednocześnie gminy są zobowiązane do tego, aby każda wytworzona przez nie wersja danych przestrzennych była podpisana cyfrowo. Spółka zaakcentowała, iż jest bezpośrednio zainteresowana korzystaniem z prawidłowo wytworzonych samorządowych danych przestrzennych, których prawny standard, w tym obowiązek cyfrowego podpisania każdej ich wersji, jest jasno określony przepisami i z powodzeniem pozyskuje je z wielu gmin w Polsce.

Prezydent w odpowiedzi z [...] sierpnia 2023 r. na wniosek skarżącej, złożony w oparciu o art. 39 u.d.o., zaprezentował stanowisko, że organ udostępnia informacje za pośrednictwem EZiUDP poprzez usługi sieciowe. Jednakże Geoportal nie zawiera cyfrowo podpisanych danych przestrzennych ani ich kompletnego zestawu dla każdego aktu planowania przestrzennego, do czego zobowiązana jest każda gmina w Polsce i co jasno wynika z przepisów prawa.

Spółka jako podstawę skargi podała art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm.; dalej: "u.s.g."), gdyż Prezydent - jako organ Gminy - nie wykonał czynności nakazanych prawem, tj. nie opublikował w usłudze sieciowej takich danych przestrzennych dotyczących aktów planowania przestrzennego Gminy, które spełniają wymogi określone obowiązującymi przepisami. Skarżąca nie kwestionuje prowadzenia przez Gminę usługi online pod nazwą "System Informacji Przestrzennej", lecz nie zawiera ona takich danych przestrzennych, których publikowania wymagają art. 67a-67c p.z.p., a które zostały precyzyjnie opisane w rozp. Nadto niepodpisanie ich (czego wymaga § 6 rozp.) uniemożliwia ich ponowne wykorzystywanie na podstawie przepisów o danych otwartych. Nie ma bowiem żadnego sposobu, aby zweryfikować ich autentyczność (czy są to dane wytworzone przez Gminę) oraz prawidłowość (w tym np. datę wytworzenia lub zmiany). W konsekwencji pozbawia je to użyteczności i wartości, jak również nie pozwala na zrealizowanie interesu spółki oraz jej uprawnień do ich wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej.

Końcowo skarżąca zaznaczyła, że pomimo upływu terminów na wytworzenie i opublikowanie podpisanych cyfrowo danych przestrzennych (do dnia [...] października 2022 r. dla dotychczasowych planów miejscowych i studium gminy oraz w terminie 30 dni od dnia wytworzenia danych przestrzennych dla nowych aktów), Gmina nie wykonała swojego ustawowego obowiązku. Materiały zamieszczone na stronie internetowej nie są bowiem podpisanymi danymi przestrzennymi. Nie mogą być uznane za dane otwarte, o jakie spółka wnosiła w trybie art. 39 u.d.o. i jakie zamierza przetwarzać w ramach działalności gospodarczej, zgodnie z przysługującymi jej uprawnieniami.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga nie została poprzedzona ponagleniem. Z ostrożności procesowej organ zażądał oddalenia skargi.

W dniu 27 lutego 2024 r. skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (potwierdzenie wpłaty – vide karta nr 52 akt sądowych sprawy), terminowo wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2024 r. w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga spółki jest niedopuszczalna jako niepodlegająca kognicji sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a., gdzie enumeratywnie wymieniono formy działania administracji publicznej, jak też bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, podlegające kontroli sądów administracyjnych.

Według tutejszego Sądu, objęte skargą niepublikowanie przez Prezydenta, w usłudze sieciowej, danych przestrzennych dotyczących aktów planowania przestrzennego Gminy nie stanowi bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., ponieważ prowadzenie przez organ zbiorów danych przestrzennych, w sposób i na zasadach określonych w i.i.p., nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub inną czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjętą w ramach postępowania administracyjnego w konkretnej sprawie. Udostępnianie przez właściwe organy informacji o zbiorach danych przestrzennych nie posiada charakteru indywidualnego, bowiem czynności podejmowane w tym zakresie nie są skierowane do indywidualnie oznaczonego adresata. W art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest mowa o innych niż decyzje i postanowienia, wydawanych w postępowaniach administracyjnych, aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, ale podejmowanych - podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnych - w sprawach indywidualnych, a więc adresowanych do określonych adresatów. Podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego czynność musi być skierowana do oznaczonego podmiotu oraz ściśle dotyczyć uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu. Samo to uprawnienie lub obowiązek, którego czynność dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W tak zakreślonych ramach nie mieści skarga spółki mająca za przedmiot bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku odnoszącego się do prowadzenia rejestru publicznego mającego przecież publiczny (a nie indywidualny) charakter.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. art. 101 i art. 101a u.s.g. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepisy art. 101 u.s.g. stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (art. 101a ust. 1 u.s.g.). Jak wynika z treści art. 101a ust. 2 u.s.g., w przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko gminy.

Te właśnie przepisy skarżąca podała jako podstawę zaskarżenia niewykonywania przez Prezydenta czynności nakazanych prawem. Należało zatem rozważyć, czy skarga, w której spółka kwestionuje prawidłowość prowadzenia rejestru publicznego, zawierającego zbiory danych przestrzennych oraz jego merytoryczną zawartość podlega kontroli sądu administracyjnego w świetle przepisów powołanej regulacji szczególnej. Analizując ten aspekt sprawy, należy mieć na względzie, iż skarga wnoszona w trybie art. 101a ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis. Podstawą jej wniesienia jest naruszenie przez organ interesu prawnego skarżącej m.in. przez niepodejmowanie czynności nakazanych prawem, co oznacza obowiązek wykazania, że działania organu naruszają konkretny, indywidualny i aktualny interes prawny wnoszącego skargę, którego źródło wynika z konkretnych przepisów prawa. Kryterium interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., musi być oceniane w płaszczyźnie materialnoprawnej i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącej a zaskarżonym aktem (lub bezczynnością w jego podjęciu). Należało zweryfikować, czy z uwagi na treść żądania spółki, zawartego we wniosku, Prezydent był zobowiązany wydać akt lub podjąć określoną czynność, której zaniechanie uprawniałoby do wniesienia skargi.

Przechodząc do tej oceny, należy zaakcentować, że ustawą z dnia 16 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 782) została znowelizowana m.in. p.z.p. Na mocy art. 5 ww. ustawy nowelizującej został dodany do p.z.p. rozdział 5a pt. "Zbiory danych przestrzennych" regulujący zasady tworzenia, prowadzenia, aktualizacji i udostępniania zbiorów danych przestrzennych. Rozdział ten rozpoczyna art. 67a p.z.p., który w ust. 1 nałożył na organy właściwe do sporządzania projektów aktów planistycznych wymienionych w ust. 2 (takich jak: plany zagospodarowania przestrzennego województwa, studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, miejscowe plany odbudowy i miejscowe plany rewitalizacji) obowiązek tworzenia oraz prowadzenia, w tym aktualizowania i udostępniania, zbiorów danych przestrzennych w rozumieniu art. 3 pkt 11 i.i.p. W myśl art. 67a ust. 3 p.z.p. dane przestrzenne tworzone dla ww. aktów, obejmować mają co najmniej: 1) lokalizację przestrzenną obszaru objętego aktem w postaci wektorowej w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych; 2) atrybuty zawierające informacje o akcie; 3) część graficzną aktu w postaci cyfrowej reprezentacji z nadaną georeferencją w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych. Natomiast sposób tworzenia oraz prowadzenia, w tym aktualizacji i udostępniania, zbiorów uwzględniający zakres informacyjny, strukturę, format i rozdzielczość przestrzenną danych gromadzonych w zbiorach oraz zakres informacyjny i strukturę metadanych infrastruktury informacji przestrzennej w zakresie zagospodarowania przestrzennego, został uregulowany w rozp. wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 67b p.z.p.

W ocenie Sądu, sam wynikający z przepisów p.z.p. obowiązek utworzenia zbiorów danych przestrzennych nie rodzi po stronie skarżącej uprawnień. Rejestr nie kreuje dla indywidualnych podmiotów żadnych nowych praw lub obowiązków. Czynność utworzenia zbioru danych przestrzennych oraz czynność zamieszczenia tam określonych dokumentów z zakresu zagospodarowania przestrzennego Gminy nie dotyczy uprawnień lub obowiązków spółki, zaś w przepisach brak jest podstawy do żądania przez skarżącą zamieszczenia w nim danych o konkretnej treści i formacie. W przypadku kompetencji Prezydenta w zakresie prowadzenia publicznych rejestrów, zbiorów czy baz nie można mówić o naruszeniu konkretnego i indywidualnego interesu prawnego skarżącej. Sąd administracyjny nie jest władny do kontrolowania sposobu i prawidłowości prowadzenia przez organ udostępnianego publicznie zbioru danych pod kątem interesującej spółkę dokumentacji zagospodarowania przestrzennego Gminy.

Za naruszenie interesu prawnego skarżącej nie może być także uznane utrudnienie w pozyskiwaniu danych przestrzennych i przeprowadzeniu analiz przestrzennych poprzez usługi danych przestrzennych. To może oznaczać jedynie interes faktyczny spółki związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nie interes prawny.

Skarga zasługuje też na odrzucenie na gruncie przepisów u.d.o., gdyż sformułowane w niej zarzuty nie dotyczą żądania przekazania informacji sektora publicznego na wniosek, o którym mowa w art. 39 ust. 1 lub 2 u.d.o. W skardze spółka przede wszystkim wyraża niezadowolenie z braku wprowadzenia dodatkowych właściwości informacji przestrzennych w ramach prowadzonego przez Prezydenta systemu usług danych przestrzennych oraz polemizuje ze sposobem zapewniania przez organ dostępu do zasobów tego systemu w oparciu o treść art. 9 i.i.p.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 u.d.o., przepisy u.d.o. nie naruszają prawa dostępu do informacji publicznej ani wolności jej rozpowszechniania, ani przepisów innych ustaw określających zasady, warunki i tryb dostępu lub ponownego wykorzystywania informacji będących informacjami sektora publicznego. Takie zasady i tryb dostępu określają właśnie przywołane wyżej przepisy p.z.p. oraz i.p.p., które w analizowanym zakresie nie przewidują żadnych uprawnień indywidualnych pozwalających osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej na ingerencję w sposób i zakres prezentowanych informacji. Zatem również w kontekście u.d.o. przedmiotowa sprawa nie ma indywidualnego charakteru. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, iż spółka złożyła wzmiankowany wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego, bowiem skarga tylko nawiązuje do tego wniosku, zaś tak skarga, jak i poprzedzający ją wniosek koncentrują się na postulacie zmiany sposobu prezentowanych przez organ informacji przestrzennych poprzez uzupełnienie ich cyfrowym podpisem Prezydenta.

Przepis art. 2 pkt 12 u.d.o. definiuje ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego jako wykorzystywanie przez użytkowników informacji sektora publicznego w jakimkolwiek celu, z wyjątkiem wymiany informacji sektora publicznego między podmiotami zobowiązanymi wyłącznie w celu realizacji zadań publicznych. Tak więc ponowne wykorzystywania informacji sektora publicznego w żaden sposób nie jest uzależnione od ich cyfrowego podpisania. W konsekwencji bezpodstawne jest twierdzenie spółki, że udostępnienie informacji bez opatrzenia cyfrowym podpisem każdej z nich nie pozwala na zrealizowanie jej interesu i uprawnień do wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

O zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi, orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącego, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.