Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 835/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 29
journal: Dz.U. 2022 poz 1693
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
article: Par. 54 i par. 55
journal: Dz.U. 2016 poz 1518
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) Protokolant Specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2023 r. sprawy ze skargi T. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 13 marca 2023 r. znak SKO.Dr/4122/202/2022 w przedmiocie zjazdu indywidualnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 13 mara 2023 r., Nr SKO.Dr/4122/202/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego z 19 lipca 2022 r., nr [...], orzekającą o zezwoleniu J. R. (dalej: uczestniczka):

1. na rozbiórkę istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej na [...] M. – K. – R. (działki drogowe nr 2/4 i 2/5 woj. M., powiat k. jedn. ewid. [...], M., obr. ewid. [...], R.), za pośrednictwem którego odbywa się obsługa komunikacyjna działki nr 3/2 położonej w miejscowości R.,

2. na lokalizację , w obrębie pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] M. – K. – R. wspólnego zjazdu indywidualnego dla działek nr 3/1 i 3/2 położonych w R., w celu zapewnienia obsługi komunikacyjnej istniejącej zabudowy mieszkaniowej w obrębie ww. działek, zgodnie z lokalizacją wniesioną na planie sytuacyjnym rys. D1/1 o parametrach określonych w projekcie budowlanym zjazdu indywidualnego branży drogowej stanowiącym załącznik graficzny do decyzji.

Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu 10 maja 2022 r. do Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego (dalej jako: ZDPK) uczestniczka, będąca właścicielką działki 3/1, złożyła pismo z prośbą o uzgodnienie projektu budowy zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...] M. – K. – R., wspólnego dla działek nr 3/1 i 3/2 położonych w R. oraz o wydanie decyzji zezwalającej na jego lokalizację.

Organ pierwszej instancji decyzją z 19 lipca 2022 r. zezwolił uczestniczce na rozbiórkę istniejącego zjazdu, za pośrednictwem którego odbywa się obsługa komunikacyjna działki nr 3/2 oraz na lokalizację zjazdu indywidualnego o parametrach określonych w decyzji oraz zgodnie z rozwiązaniami zawartymi w projekcie.

Odwołanie od decyzji zostało wniesione przez A. S. i T. S. (dalej: skarżący), będących właścicielami działki nr 3/2. W jego treści skarżący wskazali, że nie wyrażają zgody na lokalizację wspólnego zjazdu na połączeniu działek 3/1 i 3/2. Podnieśli oni, że na miejscu lokalizacji przedmiotowego zjazdu na ich działce nr 3/2 znajdują się zadrzewienia, oddzielające ich nieruchomość od działki drogowej. Stwierdzili, że jest im ten zjazd nie przydatny albowiem korzystają z drugiego zjazdu do swojej nieruchomości i nie chcą dzielić zjazdu z właścicielami działki 3/1.

W piśmie przewodnim kierowanym wraz z przekazaniem akt sprawy do SKO organ I instancji wyjaśnił, że w 2010 r. m.in. na wniosek skarżących, ZDPK wydał opinię wstępnego podziału działki nr 3 w R., zgodnie z którą obsługę komunikacyjną działki 3/2 należało zapewnić przez istniejący zjazd z drogi powiatowej [...], zlokalizowany przy granicy z dz. nr 4. Natomiast z uwagi na okoliczność, że nowo wydzielona działka nr 3/1 zlokalizowana jest w obrębie skrzyżowania z drogi powiatowej nr [...] z drogą o nr [...], jej obsługę komunikacyjną należy zapewnić przez nowo wybudowany zjazd wspólny dla dz. nr 3/1 i 1/2, którego oś należy zaprojektować w granicy ww. działek, przy jednoczesnej likwidacji obecnie istniejącego zjazdu na dz. nr 3/2. W ocenie organu pierwszej instancji powyższe oznaczało, że o konieczności likwidacji istniejącego zjazdu skarżący mieli wiedzę już od 2010 r.

Zaskarżoną decyzją z 13 marca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczono przepis art. 29 ust. 1 i następne ustawy o drogach publicznych. Wskazano, że w 2022 r. nastąpiły zmiany w zakresie przepisów regulujących kwestie budowy lub przebudowy zjazdów, tj. weszło w życie, w dniu 21 września 2022 r., rozporządzenie w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych. Wskazano, że zaskarżona decyzja została wydana m.in. na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.), natomiast aktualnie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1518), które zastąpiło rozporządzenie z 1999 r.

Zaznaczono przy tym, że zgodnie z § 115 ust. 1 rozporządzenia z dnia 24 czerwca 2022 r., do budowy lub przebudowy drogi publicznej, jeżeli przed 21 września 2022 r. został złożony wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a także odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych, zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na opracowanie projektu lub na opracowanie projektu i wykonanie robót budowlanych - stosuje się dotychczasowe przepisy techniczno-budowlane.

Dalej przywołano definicję zjazdu (art. 4 pkt 8 ustawy o drogach publicznych) obowiązującą na stanie prawnym sprzed 21 września 2022 r. oraz po tej dacie.

Kolegium zgodziło się z oceną dokonaną przez organ I instancji. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w ramach którego organ ocenił możliwość urządzenia zjazdu mając na uwadze podział działki 3 na dz. 3/1 i 3/2. Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu okoliczności, że skarżący mają urządzony inny zjazd ze swojej działki, a teren planowanej lokalizacji zjazdu stanowi teren zadrzewiony, Kolegium wyjaśniło, że mając na względzie warunki pod jakimi dokonano podziału działki nr 3 należało założyć, że w przypadku podjęcia działań w kierunku zainwestowania na działce 3/1, konieczna będzie zmiana lokalizacji zjazdu, czego skarżący mieli pełną świadomość. Nadto wskazano, że uprzednio uczestniczka wystąpiła o ustalenie lokalizacji zjazdu indywidulanego z drogi powiatowej dna [...] na działkę nr 3/1 położonej w R., niemniej jednak z uwagi na względy bezpieczeństwa ruchu drogowego decyzji pozytywnej nie uzyskała.

Na powyższą decyzję skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze skarżący zarzucili, że organ odwoławczy nie odniósł się do informacji zawartej w pkt. 9 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, tj. "9. Wody opadowe z powierzchni projektowanego zjazdu, z uwagi na projektowany spadek podłużny w kierunku działek prywatnych, zostaną zagospodarowane w ich obrębie, bez szkody dla gruntów sąsiednich. Niewielka ilość wód opadowych, z uwagi na projektowany spadek poprzeczny nawierzchni zjazdu, może zostać odprowadzona w obręb paso drogowego, na co Zarząd Dróg Powiatu Krakowskiego wyraża zgodę...". Zdaniem skarżących taki zapis uzasadnienia narusza ich interes prawny poprzez dopuszczenie możliwości wlewania się wód z drogi powiatowej nr [...] K M. – K. – R., a tym samym zalewania naszej działki nr 3/2 położonej w R., Gmina M., wodami opadowymi płynącymi w trakcie nawalnych opadów przedmiotową drogą powiatową. To z kolei w ocenie skarżących stanowi naruszenie art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne.

Dodatkowo stwierdzono, że w Decyzji Zarządu Dróg Powiatu Krakowskiego nie zostało umieszczone pouczenie wynikające z art. 394. ust. 1. pkt. 10 ustawy Prawo wodne, czyli że przebudowa rowu polegająca na wykonaniu przepustu lub innego przekroju zamkniętego na długości nie większej niż 10 m oraz z art. 394. ust. 1. pkt. 11 przebudowa lub odbudowa urządzeń odwadniających zlokalizowanych w pasie drogowym dróg publicznych, obszarze kolejowym, na lotniskach lub lądowiskach; wymagają zgłoszenia wodnoprawnego - co również nie zostało uwzględnione w rozstrzygnięciu organu II Instancji.

Mając na uwadze powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

W piśmie procesowym z 12 lipca 2023 r. uczestniczka postępowania wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego, nie zaś według kryterium słuszności. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634) – dalej jako "p.p.s.a.". Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia, a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja została wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa materialnego przez niewłaściwą wykładnię § 115 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych i przyjęcie, że w sprawie znajdą zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. To uchybienie prowadziło z kolei do mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez naruszenie zasady legalizmu oraz rozpatrzenie i ocenę zgromadzonego materiału dowodowego z punktu widzenia nieobowiązujących przepisów.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że podstawę prawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (dalej także jako "u.d.p.") w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawy, która weszła w życie z dniem 21 września 2022 r. na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1768). Zgodnie z art. 28 ww. ustawy nowelizującej, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 21 września 2022 r. prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym stosuje się przepisy tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym. W niniejszej sprawie postępowanie wszczęto przed tą datą, a zatem zastosowanie znajdą przepisy ustawy w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Powołaną wyżej nowelizacją zmieniono min. definicję zjazdu. W odniesieniu do powyższych rozważań Sąd zauważa, że organ odwoławczy błędnie powołuje się w treści uzasadnienia swojej decyzji również na definicję zjazdu w brzmieniu znowelizowanym, która nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie. Nadto organ nie wskazuje w kontekście jakich okoliczności sprawy przywołany przepis jego zdaniem znajdzie zastosowanie. Ogranicza się jedynie do przywołania definicji zjazdu w obu brzmieniach nie dokonując żadnego przyporządkowania stanu faktycznego pod tę normę.

Natomiast jeśli chodzi o warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne to zostały one uprzednio uregulowane w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124). Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Ustawą z 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1062) dokonano w art. 44 nowelizacji ustawy Prawo budowlane, określając jednak w art. 66, że "Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 44 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 44 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być w tym czasie zmieniane na podstawie tych przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w szczególności z uwzględnieniem potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami.". Podkreślić należy, że na podstawie upoważnienia zawartego w art. 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zostało wydane rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1518), które - stosownie do jego § 117 - weszło w życie 21 września 2022 r., czyli po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji (tj. 19 lipca 2022 r.) przed wydaniem zaskarżonej decyzji (tj. 13 marca 2023 r.).

W dziale V powołanego rozporządzenia z 24 czerwca 2022 r. znajdują się min. przepisy przejściowe. I tak zgodnie z treścią § 115 ust. 1 cyt. rozporządzenia do budowy lub przebudowy drogi publicznej, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia:

1) został złożony wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a także odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego,

2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych,

3) zostało wszczęte postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na opracowanie projektu lub na opracowanie projektu i wykonanie robót budowlanych

- stosuje się przepisy techniczno-budowlane obowiązujące przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest wydane decyzji zezwalającej na rozbiórkę i lokalizację zjazdu, nie zachodzi żadna z przesłanek determinujących zastosowanie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych tj. 21 września 2022 r.

W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nie obowiązywały unormowania rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarski Morskiej z 2 marca 1999 r. Na podstawie tych przepisów wydano decyzję organu pierwszej instancji, a organ odwoławczy utrzymując ją w mocy błędnie uznał, że przepisy te - na mocy przepisów przejściowych - nadal znajdują zastosowanie w sprawie. Tymczasem przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, na podstawie których organ drugiej instancji powinien był rozpoznać sprawę, w sposób istotny różnią się od unormowań zawartych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Różnica ta przejawia się choćby tym, że w miejsce zjazdów indywidualnych i publicznych prawodawca wprowadził inne rodzaje zjazdów: zwykłe, techniczne i awaryjne. Inaczej niż poprzednio uregulowano także kwestię projektowania zjazdów.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, wynikający z art. 6 k.p.a. obowiązek działania organów na podstawie prawa, to działanie na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dniu wydawania decyzji administracyjnej. Zasada praworządności nakłada zatem na organy orzekające obowiązek ustalenia mocy wiążącej przepisu prawa w dniu wydania decyzji. Po ustaleniu mocy obowiązującej przepisu prawa, organy powinny podjąć czynności w celu ustalenia stanu faktycznego w sprawie, do którego zastosowany zostać powinien przepis obowiązujący w dniu orzekania. Od tej reguły mogą zostać wprowadzone odstępstwa przepisami przejściowymi (por. wyroki NSA z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt I OSK 1080/06 i z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt I OSK 943/05) niemniej jednak w niniejszej sprawie, jak to wyże wywiedziono, te odstępstwa nie znajdą zastosowania. Podkreślenia też wymaga, że przepisy prawa materialnego determinują zakres ustaleń faktycznych, jakie należy poczynić, aby dopuszczalne było zastosowanie tych przepisów w konkretnej sprawie. Jak wskazano wyżej, w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przyjął jako podstawę materialnoprawną również przepisy, które już nie obowiązywały i w ich kontekście rozpatrzył i ocenił zgromadzony materiał dowodowy. Pominął natomiast obowiązujące wówczas unormowanie zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r., które zasadniczo różni się od reguł wynikających z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r.

Sąd dostrzegł również, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów odwołania i nie rozważył kwestii wyrażenia zgody skarżących na rozbiórkę i zlokalizowanie zjazdu wspólnego, którego oś miała znajdować się na granicy działki skarżących i uczestniczki. Z treści odwołania wynika, że skarżący nie wyrażają zgody na zlokalizowanie zjazdu wspólnego częściowo na ich nieruchomości. W aktach sprawy nie widnieje natomiast żaden dokument, z którego wynikałoby, że skarżący taką zgodę uczestniczce wyrazili. Organ lakonicznie odnosząc się do tej kwestii stwierdził jedynie, że uprzednio, przy zaopiniowaniu projektu podziału działki 3 na 3/1 i 3/2 skarżący nie wyrażali sprzeciwu wobec sugestii organu aby urządzić zjazd wspólny dla dotychczasowej i nowo wydzielonej nieruchomości. Jednakże zdaniem Sądu, organ nie może takiej zgody skarżących domniemywać. Zbadania więc wymaga – czego organy obu instancji nie uczyniły - czy uczestniczka składając wniosek o wyrażenie zgody na lokalizację zjazdu legitymowała się prawem do dysponowania nieruchomością skarżących na tenże właśnie cel. Zarządca drogi w ramach prowadzonego postępowania w sprawie wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu obowiązany jest do zbadania posiadanego przez podmiot wnioskującego o budowę/przebudowę takiego zjazdu, uprawnienia do dysponowania nieruchomością, która ma być przyłączana przez zjazd do drogi, na ten cel (por. wyrok WSA w Gdańsku z 17 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 879/19).

Z powyższych przyczyn Sąd doszedł do przekonania, że decyzje organu obu instancji muszą ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą zobowiązane do uwzględnienia stanowiska wyrażanego w niniejszym wyroku, tj. ustalenia posiadania przez uczestniczkę prawa do dysponowania nieruchomością skarżących na cele związane z budową zjazdu oraz rozpoznania sprawy na podstawie przepisów ustawy o drogach publicznych w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawy, która weszła w życie z dniem 21 września 2022 r. na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy o Rządowym Funduszu Rozwoju Dróg oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1768) oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych.

Odnosząc się natomiast końcowo do zarzutów skargi dotyczących stosunków wodnych na działce skarżących i obaw skarżących o zalewanie ich działki wodami opadowymi z drogi odprowadzanymi przez przedmiotowy zjazd, Sąd wskazuje, że stosunki wodne nie są przedmiotem decyzji o wyrażeniu zgody na lokalizację zjazdu. Decyzja ta jest wydawania na podstawie ustawy o drogach publicznych oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych, które nie regulują zagadnień dotyczących stosunków wodnych. Kwestie ewentualnych pozwoleń wodnoprawnych, czy zgłoszeń wodnoprawnych, są odrębnymi od niniejszego postepowania, a wydanie zaskarżonej decyzji nie zwalnia inwestora od obowiązku ich uzyskania lub dokonania w razie istnienia takiej konieczności. Zatem zarzuty skarżących w ww. zakresie nie mogły odnieść zamierzonego skutku, niemniej jednak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu z innych przyczyn wskazanych powyżej.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a.