Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1515/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239b
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury, Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2023 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 września 2022 r. nr 2401-IEW3.4253.1.2022.30 UNP: 2401-22-210608 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. W.Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca lub spółka) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ drugiej instancji) z 20 września 2022 r. nr 2401-IEW3.4253.1.2022.30 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności.

2. Stan sprawy.

2.1. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. decyzją z 5 sierpnia 2021 r. określił spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2017 r., ustalił kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych za poszczególne miesiące 2017 r., ustalił kwotę do zapłaty za poszczególne miesiące 2017 r., ustalił dodatkowe zobowiązanie za poszczególne miesiące 2017 r.

2.2. Następnie 25 listopada 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. powołując się na zaistnienie przesłanki wynikającej z art. 239b § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm. - o.p.) wydał postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej. Na dzień wydania ww. postanowienia nie zostało jeszcze zakończone postępowanie odwoławcze.

2.3. W złożonym zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości i zarzuciła naruszenie:

- art. 239b § 2 o.p. poprzez nieuprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane,

- art. 122 oraz art. 187 o.p. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym do ustalenia faktycznego stanu majątku i możliwości egzekucyjnych.

2.3. Po rozpoznaniu zażalenia organ drugiej instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podał, że poszczególne przypadki, które uprawniają organ podatkowy do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zostały wymienione w art. 239b § 1 o.p.

Zgodnie z tym przepisem, decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

1. organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2. strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3. strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4. okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Natomiast zgodnie z art. 239b § 2 o.p. powyższy przepis stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Z powołanych unormowań wynika zatem, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek.

Pierwszą z nich jest wystąpienie jednej z czterech okoliczności wymienionych w art. 239b § 1 o.p. W powołanej regulacji istotnym jest bowiem użycie przez ustawodawcę przy okazji ich enumeracji spójnika "lub", co oznacza, że stwierdzenie w stanie faktycznym sprawy już jednej z ww. okoliczności daje organowi podatkowemu możliwość zastosowania wspomnianego rygoru.

Drugą przesłanką jest wskazane w art. 239b § 2 o.p. uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Ustawodawca nie wymaga tu od organu podatkowego wykazania powyższego za pomocą przewidzianych przepisami procedury dowodów, a rygory uznania jego twierdzeń są złagodzone i odformalizowane. Wystarczy zatem wskazanie okoliczności, z których według zasad logiki da się wywnioskować (czyli uprawdopodobnić), że zobowiązanie podatkowe istotnie może nie zostać wykonane.

W niniejszej sprawie znalazło zastosowanie uregulowanie art. 239b § 1 pkt 2 o.p., gdyż organ pierwszej instancji ustalił, że skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia.

Organ pierwszej instancji podjął działania zmierzające do pozyskania informacji o składnikach majątku, mogących stanowić potencjalne źródło zaspokojenia dochodzonych należności podatkowych. W zakresie posiadanego przez spółkę majątku, ustalono:

- na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK stan na 23 listopada 2021 r., że spółka nie jest właścicielem ruchomości,

- na podstawie Ewidencji Ksiąg Wieczystych Ministerstwa Sprawiedliwości, stan na 23 listopada 2021 r., że spółka nie jest właścicielem nieruchomości,

- na podstawie Centralnego Rejestru Czynności Majątkowych CRZM, stan na 17 listopada 2021 r., że w ostatnich 5 latach spółka nie dokonała czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz podatkiem od spadków i darowizn, figuruje tylko jako strona przy umowie zmiany spółki.

Drugą przesłanką, od której wystąpienia uzależnione jest zastosowanie instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie podatkowe wynikające z wydanej decyzji nie zostanie wykonane.

Organ pierwszej instancji dokonał analizy sytuacji finansowej spółki na podstawie danych dostępnych w ewidencjach urzędu, z których wynika, że:

- na dzień 23 listopada 2021 r. spółka posiadała zaległości w podatku od towarów i usług (VAT) za okres od 01-12/2017 w łącznej kwocie 9.852.003,00 zł (należność główna), wynikające z nieostatecznej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 5 sierpnia 2021 r.,

- według raportu zaległości wymagalnych ZEFIR, stan na 23 listopada 2021 r. spółka posiada zaległości w podatku akcyzowym od samochodów osobowych w wysokości 9.345,00 zł,

- według wydruku e-ORUS stan na 23 listopada 2021 r. ustalono, że wobec spółki prowadzone jest zajęcie wierzytelności przez Komornika Sądowego na kwotę 93.712,03 zł. Data ważności zajęcia wierzytelności to 24.12.2021 r.,

- według pisma Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z 18 października 2021 r. na podstawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 6 listopada 2018 r., w sprawie zabezpieczenia wykonania zaległości podatkowych z tytułu podatku VAT za okres od 2/2017 do 4/2017, od 6/2017 do 10/2017 oraz określającej przybliżoną kwotę do zapłaty z art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące: 05,06,07,08,09,10,11,12/2017 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wystawił zarządzenia zabezpieczeń za powyższe okresy, na łączną kwotę 3.507.840,00 zł,

- organ egzekucyjny Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. prowadził postępowanie zabezpieczające na podstawie ww. zarządzeń zabezpieczenia. W toku postępowania zabezpieczającego dokonano następujących czynności:

- 7 listopada 2018 r. zajęcie rachunku w B.w odpowiedzi bank poinformował o braku środków,

- 7 listopada 2018 r. zajęcie rachunku w I. - w odpowiedzi bank poinformował o braku środków,

- 7 listopada 2018 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. Prokuratura Okręgowa w W., w odpowiedzi uzyskano informację o realizacji zajęcia,

- 4 maja 2021 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. - Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym [...].w K. - w odpowiedzi uzyskano informację o realizacji zajęcia,

- 22 maja 2021 r. zajęcie rachunku w P. S.A. - w odpowiedzi bank poinformował o braku środków i zbiegu egzekucji,

- 22 maja 2021 r. zajęcie rachunku w S. w K. - w odpowiedzi bank poinformował, że umowa rachunku została rozwiązana,

- 27 lipca 2021 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. F. Sp. z o.o. - brak odpowiedzi, w dniu 24 listopada 2021 r. wysłano ponaglenie.

Spółka złożyła zeznania podatkowe CIT-8 za rok 2016, 2018, 2019 i ostatnie za 2020 r., brak informacji o złożonym zeznaniu za rok 2017.

Wprawdzie rok 2020, według deklaracji CIT-8, spółka zakończyła bez straty, za to sam dochód jaki wykazała tj. 34.439,30 zł, jest stosunkowo niski. Za lata 2016, 2018, 2019, spółka wykazywała straty w łącznej kwocie w wysokości 911.784,96 zł.

Trudno zatem z przedstawionego wyżej przebiegu postępowania wywieść, że spółka posiada majątek o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej w kwocie ogółem 9.714.781,83 zł należności głównej oraz odsetek za zwłokę (wg stanu na 6 czerwca 2022 r.), na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia.

Zwrócono uwagę na fakt, iż źródłem zaległości podatkowych były nierzetelne transakcje gospodarcze realizowane przez skarżącą. Stwierdzone nieprawidłowości co do rozliczania podatku, nasuwają przypuszczenie, potwierdzone w decyzji wymiarowej Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S., że zobowiązanie wynikające z ww. decyzji nie zostanie wykonane. Pod uwagę należy wziąć bowiem sytuacje i zdarzenia wskazane w samej decyzji wymiarowej m.in. nierzetelne zapisy w księgach spółki dot. np. wystawiania faktur, które nie dokumentują faktycznie zrealizowanych zdarzeń gospodarczych.

Do zażalenia pełnomocnik dołączył dowody w postaci kserokopii: rachunku zysków i strat za 2021 r., bilansu za 2021 r., postanowienia Sądu Okręgowego w W. z [...] r., pisma Prokuratury Okręgowej w W. z [...] r. celem wykazania faktu nieistnienia ryzyka niewykonania zobowiązania w przypadku braku nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Odnosząc się do powyższego, organ drugiej instancji wyjaśnił, że w zaskarżonym postanowieniu nie znalazły się informacje dotyczące sprawozdań finansowych spółki, jednak organ podatkowy pierwszej instancji całkowicie nie pominął analizy finansowej. Opierając się na zestawieniu sprawozdań CIT-8 za okres 2015-2020 ustalono, że rok 2020 spółka zakończyła bez straty, za to sam dochód jaki wykazała, tj. 34.439,30 zł był stosunkowo niski w porównaniu z zaległościami w wysokości ponad 9 mln zł wraz z odsetkami za zwłokę.

Jak wynika z dołączonych do zażalenia dokumentów, tj. rachunku zysków i strat za 2021 r. oraz bilansu za rok 2021, spółka osiągnęła zysk w 2020 r. w wysokości 159.811,16 zł, a do września 2021 r. zysk w kwocie 653.759,74 zł.

Organ podatkowy pierwszej instancji nie kwestionował w swoim postanowieniu braku tendencji zwyżkowej spółki, wręcz przeciwnie wskazał, że na podstawie deklaracji CIT-8 w latach 2016, 2018, 2019 spółka wprawdzie wykazywała straty, natomiast za rok 2020 wykazała dochód. Analizując dostępne ewidencje nie ustalił, żeby spółka dokonała zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za 2021 r., co powinna uczynić w przypadku sytuacji wynikającej z dołączonych dokumentów. Zauważono, że w przypadku braku wpłat zaliczek na podatek dochodowy w 2021 r., organ podatkowy pierwszej instancji nie mógł posiadać wiedzy o uzyskiwanych dochodach w 2021 r., tym bardziej, że obowiązek złożenia zeznania CIT za rok 2021 upływa 31 marca 2022 r., natomiast rygor natychmiastowej wykonalności został nadany 25 listopada 2021 r.

Jednak nawet przyjmując zysk osiągnięty przez spółkę w 2020 r. w wysokości 159.811,16 zł, a do września 2021 r. w kwocie 653.759,74 zł, bezsprzecznie uznano, że jest on dużo niższy niż kwota zobowiązania określona w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S., której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, wynosząca ponad 9 mln zł wraz z odsetkami za zwłokę.

Organ dalej wskazał, że wprawdzie doszło do zabezpieczenia kwot na rachunkach bankowych spółki, jednak zaznaczono, że kwota dochodzonych od spółki należności - ponad 9 mln zł znacznie przewyższa kwotę zabezpieczonych środków w wysokości 210.939,08 zł.

3.1. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarzucono mu naruszenie art. 239b § 2 o.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo nieuprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane w stopniu większym niż to wyniknie z zastosowania zaskarżonego środka, a jednocześnie wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, powodując w ten sposób upadłość podatnika.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z 6 listopada 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego zabezpieczył nieuregulowaną kwotę zobowiązania podatkowego na mieniu spółki. Zabezpieczenie to, zgodnie z przepisem art. 33a § 1 o.p. wygasło po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, co nastąpiło 19 sierpnia 2021 r. Nie podejmując przed tym terminem decyzji w przedmiocie natychmiastowej wykonalności, organ podatkowy musiał przyjąć, że nie było ku temu przesłanek. Sytuacja te nie uległa zmianie w kierunku uzasadniającym zmianę podejścia, a przeciwnie, co wynika z dokumentów dołączonych do odwołania od decyzji.

Podjęcie egzekucji na podstawie nieprawomocnej decyzji sparaliżuje działalność spółki i narazi ją na niepowetowane straty. Doprowadzi do sytuacji, w którym skarżąca zostanie pozbawiona możliwości realizacji zawartych kontraktów, a w konsekwencji do jej upadku. Spowoduje to skutek odwrotny do celów postępowania podatkowego.

3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

4. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził, aby naruszało ono prawo.

5. Na wstępie godzi się wskazać, że zgodnie z art. 239b § 1 o.p., decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Należy także podkreślić, iż zgodnie z dyspozycją art. 239b § 2 o.p. rygor natychmiastowej wykonalności zostanie nadany, gdy organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Jak wynika z brzmienia zacytowanych wyżej przepisów - przesłanki uzasadniające nałożenie rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 239b § 1 i § 2 o.p. dzielą się na dwie kategorie: po pierwsze - związane z sytuacją majątkową podatnika; po drugie zaś - z upływem terminu przedawnienia.

Wobec treści art. 239b § 1 i § 2 o.p., musi wystąpić przynajmniej jedna z czterech przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 o.p., przy czym, w przypadku tychże przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 o.p. organ podatkowy obowiązany jest ustalić ich wystąpienie przez udowodnienie, natomiast w przypadku przesłanki określonej w art. 239b § 2 o.p. wystarczy uprawdopodobnienie, przez które należy rozumieć takie działanie, które ma na celu sprawienie, że coś stanie się prawdopodobne, czyli że przypuszczalnie nastąpi.

W ocenie Sądu uzasadniona jest zatem teza, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek tj. jednej ze wskazanych w art. 239b § 1 pkt 1-4 o.p. oraz przewidzianej w § 2 art. 239b o.p. Warunkiem koniecznym dla nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 239b § 1 o.p. jest bowiem jednoczesne uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 o.p.).

Podkreślić też należy, że w orzecznictwie ukształtował się pogląd, iż dla stwierdzenia wystąpienia okoliczności, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy nie ma obowiązku wykazywać tego, jakimi składnikami majątkowymi podatnik dysponuje. Wystarczające jest, że wykaże, iż podatnik nie posiada takiego majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Postępowanie dowodowe nie musi więc prowadzić do dokładnego ustalenia stanu majątkowego i ujawnienia wszystkich posiadanych przez podatnika składników majątkowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy sam podatnik nie wykazał żadnych należących do niego składników majątku. Ciężar poszukiwania takiego dowodu obciąża podatnika, gdyż jedynie wówczas możliwe będzie przeprowadzenie dowodu przeciwstawnego przez organ podatkowy (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1156/10).

Należy także wskazać, że postępowanie w przedmiocie nadania rygoru sprowadza się do oceny przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i jego zasadności, w kontekście wystąpienia wymaganych ustawowo przesłanek, według daty nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, a nie daty późniejszej. W tym znaczeniu nowe zdarzenia nie rzutują na byt postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej.

Kontrola instancyjna w tym zakresie musiała dotyczyć momentu nadania tegoż rygoru, nie zaś jakiegokolwiek momentu późniejszego. W przeciwnym razie wszelkie wtórne zmiany stanu faktycznego mogłyby automatycznie skutkować wnioskiem o konieczności uchylenia postanowienia, nawet jeśli w dacie jego podejmowania było ono prawidłowe (legalne). Tego rodzaju zapatrywania nie można było zaakceptować, zwłaszcza przez wzgląd na daleko idące konsekwencje w zakresie skutków materialnoprawnych powstałych w związku z postanowieniem o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wydanym przez organ pierwszej instancji, a niweczonych w wyniku jego uchylenia i umorzenia postępowania egzekucyjnego (zob. uchwała NSA z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FPS 8/13).

6. W ocenie Sądu, organy w prawidłowy sposób wykazały istnienie w niniejszej sprawie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 2 o.p. odnosząc wysokość określonych decyzją zaległości podatkowych (9.714.781,83 zł należność główna wraz z odsetkami na dzień 6 czerwca 2022 r.) do majątku podatnika.

Organ podatkowy ustalił bowiem:

- na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK stan na 23 listopada 2021 r., że spółka nie jest właścicielem ruchomości,

- na podstawie Ewidencji Ksiąg Wieczystych Ministerstwa Sprawiedliwości, stan na 23 listopada 2021 r., że spółka nie jest właścicielem nieruchomości,

- na podstawie Centralnego Rejestru Czynności Majątkowych CRZM, stan na 17 listopada 2021 r., że w ostatnich 5 latach spółka nie dokonała czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz podatkiem od spadków i darowizn, figuruje tylko jako strona przy umowie zmiany spółki.

Z powyższego wynika, iż słusznie organy wywiodły, że skarżąca nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można by ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia.

7. Z kolei w 239b § 2 o.p. ustawodawca wskazał natomiast, że przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że uprawdopodobnienie, o którym mowa w tym przepisie oznacza, iż obowiązkiem organu podatkowego nie jest dowodowe wykazanie, że podatnik nie zapłaci podatku wynikającego z nieostatecznej decyzji, ale wskazanie na okoliczności, fakty już istniejące, na podstawie których można obiektywnie i racjonalnie wnioskować, że podatek nie zostanie zapłacony. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, ze swej istoty nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu (wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 583/15). Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych, pozwalający na przyśpieszenie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt II FSK 578/11, wyrok NSA z dnia 18 marca 2016 r. sygn. akt I FSK 1160/120).

W ocenie Sądu, organ w prawidłowy sposób wykazał istnienie w niniejszej sprawie obawy niewykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z nieostatecznej decyzji podatkowej, również odnosząc wysokość określonych decyzją zaległości podatkowych do majątku podatnika, który nie daje gwarancji możliwości prowadzenia skutecznej egzekucji skutkującej zaspokojeniem wierzyciela podatkowego.

Organ wskazał, że na dzień 23 listopada 2021 r. spółka posiadała zaległości w podatku od towarów i usług (VAT) za okres od 01-12/2017 w łącznej kwocie 9.852.003,00 zł (należność główna), wynikające z nieostatecznej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 5 sierpnia 2021 r.,

Według raportu zaległości wymagalnych ZEFIR, stan na 23 listopada 2021 r. spółka posiada zaległości w podatku akcyzowym od samochodów osobowych w wysokości 9.345,00 zł.

Według wydruku e-ORUS stan na 23 listopada 2021 r. ustalono, że wobec spółki prowadzone jest zajęcie wierzytelności przez Komornika Sądowego na kwotę 93.712,03 zł.

Według pisma Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z 18 października 2021 r. na podstawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 6 listopada 2018 r., w sprawie zabezpieczenia wykonania zaległości podatkowych z tytułu podatku VAT za okres od 2/2017 do 4/2017, od 6/2017 do 10/2017 oraz określającej przybliżoną kwotę do zapłaty z art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące: 05,06,07,08,09,10,11,12/2017 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wystawił zarządzenia zabezpieczeń za powyższe okresy, na łączną kwotę 3.507.840,00 zł.

Organ egzekucyjny Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. prowadził postępowanie zabezpieczające na podstawie ww. zarządzeń zabezpieczenia. W toku postępowania zabezpieczającego dokonano następujących czynności: 7 listopada 2018 r. zajęcie rachunku w B.- w odpowiedzi bank poinformował o braku środków, 7 listopada 2018 r. zajęcie rachunku w I. - w odpowiedzi bank poinformował o braku środków, 7 listopada 2018 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. Prokuratura Okręgowa w W., w odpowiedzi uzyskano informację o realizacji zajęcia, 4 maja 2021 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. - Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym [...] w K. - w odpowiedzi uzyskano informację o realizacji zajęcia, 22 maja 2021 r. zajęcie rachunku w P. S.A. - w odpowiedzi bank poinformował o braku środków i zbiegu egzekucji, 22 maja 2021 r. zajęcie rachunku w S. w K.- w odpowiedzi bank poinformował, że umowa rachunku została rozwiązana, 27 lipca 2021 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej u dłużnika zajętej wierzytelności tj. F. Sp. z o.o. - brak odpowiedzi, w dniu 24 listopada 2021 r. wysłano ponaglenie.

Spółka złożyła zeznania podatkowe CIT-8 za rok 2016, 2018, 2019 i ostatnie za 2020 r., brak informacji o złożonym zeznaniu za rok 2017, szczegółowe zestawienie dochodów osiąganych w latach 2016-2020 przedstawiono w tabeli – wynika z niej, że w latach 2016-2020 spółka globalnie poniosła stratę w wysokości 911.784,96 zł. W roku 2020 osiągnęła dochód w wysokości 34.439,30 zł.

Nadto, wskazać należy, w sprawie wprawdzie doszło do zabezpieczenia kwot na rachunkach bankowych spółki, jednakże kwota dochodzonych od spółki należności - ponad 9 mln zł znacznie przewyższa kwotę zabezpieczonych środków w wysokości 210.939,08 zł.

Jak wynika z dołączonych do zażalenia dokumentów, tj. rachunku zysków i strat za 2021 r. oraz bilansu za rok 2021, spółka osiągnęła zysk w 2020 r. w wysokości 159.811,16 zł, a do września 2021 r. zysk w kwocie 653.759,74 zł. Jednak nawet przyjmując zysk osiągnięty przez spółkę w 2020 r. w wysokości 159.811,16 zł, a do września 2021 r. w kwocie 653.759,74 zł, zasadnie uznano, że jest on dużo niższy niż kwota zobowiązania określona w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S., której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, wynosząca ponad 9 mln zł wraz z odsetkami za zwłokę.

Także organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że źródłem zaległości podatkowych były nierzetelne transakcje gospodarcze, argumentując przy tym, że sposób powstania zaległości potwierdza prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że wystawianie faktur niedokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych istotnie podważa rzetelność podatnika i pozwala na przyjęcie za prawdopodobne, że zobowiązanie określone w decyzji nieostatecznej nie będzie wykonane (np. wyrok WSA w Łodzi z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 816/2018).

8. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie organ trafnie oparł swoje rozstrzygnięcie na przesłance z art. 239b § 1 pkt 2 oraz § 2 o.p., a co za tym idzie, zarzut sformułowany w skardze należało uznać za niezasadny. W ocenie Sądu, organy podatkowe działały praworządnie, tj. na podstawie wskazanych przepisów prawa, powołując istotne w sprawie okoliczności faktyczne.

9. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2023 r. poz. 259) oddalił skargę.