Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 234/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak[...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. Z. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 22 kwietnia 2015 r. skarżący skierował do sądu pismo datowane na 20 kwietnia 2015 r. zwane zażaleniem, które zostało uznane za wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 11, 14 i 21 akt sądowych).

W dniu 30 kwietnia 2015 r. skarżący przesłał do Sądu wypełniony formularz "PPF".

Postanowieniem z dnia 18 maja 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r., wydanym na skutek sprzeciwu J. Z. od postanowienia referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wobec uprawomocnienia się tego postanowienia skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2015 r. (k. 45 akt sądowych).

Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. Przesłał jedynie pismo datowane na 17 lipca 2015 r., w którym wskazał, iż w dniu 20 kwietnia 2015 r. wniósł zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej zwanej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym, stosownie do treści art. 230 § 2 p.p.s.a., pismem takim jest w szczególności skarga.

W myśl art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.

Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie wskazany w wezwaniu termin uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, wobec czego skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 czerwca 2015 r. odmawiające mu przyznania prawa pomocy, wobec czego postanowienie to uprawomocniło się. Prawomocne postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy obligowało z kolei Sąd do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Bez wpływu na to pozostaje zażalenie, na które skarżący powołuje się w piśmie z dnia 17 lipca 2015 r., a które zostało uznane za wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 11 i 21 akt sądowych).

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.