Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 56/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 159, art. 203 pkt 2), art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I FSK 56/16, w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 26/18, w sprawie ze skargi M. sp. k. z siedzibą w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 października 2017 r., nr 0201-IOV1.4103.90.2017, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I FSK 56/19, w ten sposób, że w pkt 2) sentencji w miejsce wyrażenia "18.750 zł (słownie: osiemnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych)" wpisać "56.050 zł (słownie: pięćdziesiąt sześć tysięcy pięćdziesiąt złotych)".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 maja 2023 r., sygn. akt I FSK 56/19, Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej "organ"), uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 26/18, wydany w sprawie ze skargi M. sp. k. (dalej "skarżąca") na decyzję organu z 30 października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Jednocześnie w pkt 2 sentencji wspomnianego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącej na rzecz organu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 18.750 zł.

Pismem z 31 maja 2023 r. pełnomocnik organu wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez wpisanie w miejsce kwoty "18.750 zł" kwoty "56.050 zł".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl zaś art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Z powołanego przepisu wynika zatem, że sprostowanie wyroku może nastąpić również na wniosek.

Zgodnie zaś z art. 203 pkt 2) p.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego — jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Uwzględniając treść przywołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowa kwota kosztów postępowania kasacyjnego zasądzonych od skarżącej na rzecz organu winna wynosić 56.050 zł, a nie 18.750 zł — jak błędnie wskazano w pkt 2 sentencji wyroku tego sądu z 26 maja 2023 r., sygn. akt I FSK 56/19. Powyższa nieprawidłowość ma zaś charakter oczywistej omyłki (co potwierdza treść uzasadnienia ww. orzeczenia in fine) i wymaga sprostowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

-----------------------

2