Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 94/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. sprawy ze skargi W.K. i S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zastrzeżeń co do uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić od Skarbu Państwa, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej S.K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 94/08

Uzasadnienie

Pismem z dnia 26 stycznia 2007 roku W. i S. K. wnieśli zastrzeżenia do projektu urządzenia lasów wsi M., w stosunku do działek nr [...] i [...], których są współwłaścicielami.

Uzasadniając swoje zastrzeżenia podnosili, że powyższe działki stanowią obszar gruntów rolnych i nie są zainteresowani przekształceniem tych terenów w grunty leśne. Nadto podnosili, że mogło dojść do pomyłki w określeniu rzeczywistych granic tych działek. Zwracali uwagę, że w tamtej okolicy znajdują się istotnie pojedyncze drzewa, których wiek można określić na około 20 - 35 lat, ale znajdują się one na działkach sąsiednich, należących do zasobów lasów państwowych.

Decyzją z dnia [...] października 2007 roku, nr [...] Starosta G. biorąc za podstawę art.21 ust.5 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach

( DZ.U z 2000 roku, nr 45, poz. 435 z póź. zmianami), dalej jako ustawa o lasach oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego( DZ.U z 2000 roku, nr 98, poz.1071 ze zmianami),dalej jako k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku S. i W. K. w sprawie niezgodności

w uproszczonym planie urządzenia lasu, obejmującego ich działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], położonych we wsi M., gmina G. - orzekł

o nieuznaniu złożonych zastrzeżeń co do rodzaju i powierzchni leśnych.

W uzasadnieniu decyzji organ podnosił, że uproszczone plany urządzenia lasu są opracowywane w celu zaktualizowania powierzchni lasów w poszczególnych gminach, jak również dla określenia zadań i potrzeb w gospodarce leśnej w lasach prywatnych. Został sporządzony również uproszczony plan urządzenia lasu dla wsi M. W trakcie prac nad planem ustalono, że istniejące zadrzewienie na działkach nr [...] i [...] będących współwłasnością S. i W. K. spełnia wymogi ustawy o lasach i określił je jako las sosnowo- brzozowy w wieku 25-30 lat- działka nr [...] na powierzchni 0,55 ha i las sosnowo- brzozowy w wieku 25 lat – działka nr [...] na powierzchni 1,00 ha.

Organ zauważył, że ocena taksacyjna została potwierdzona przez geodetów dokonujących wtórnej klasyfikacji użytków na poszczególnych działkach, w ramach prowadzonej tzw. modernizacji geodezyjnej, którzy istniejące użytki określili na obydwu działkach jako las – klasa V.

Odwołanie od decyzji organu I Instancji złożył W. K.

W uzasadnieniu podnosił, że działki nr [...] i [...] zostały kupione przez nich w 2000 roku z zasobów gminnych jako działki rolne i nie było mowy aby na nich rósł las

w wieku 25 lat. Zauważył, że na jego gruncie znajdują się pojedyncze drzewa

w wieku zbliżonym do kilkunastu lat, ale obszar ten nie jest równomiernie zadrzewiony. W większości są to samosiejki kilkuletnie, które nadają się do usunięcia, a ich wymiary nie wymagają uzyskania zezwolenia na ich usunięcie.

Argumentował również, że teren ten był kupowany z myślą o zagospodarowaniu rolniczym lub też ewentualnie z przekształceniem go na teren rekreacyjny

z możliwością zabudowy. Podnosił, że posiada zezwolenie na wycięcie kilkudziesięciu drzew, które sukcesywnie realizuje.

Jego zdaniem zmiana klasyfikacji gruntów na las jest decyzją z pokrzywdzeniem finansowym dla nich oraz pozbawi go statusu rolnika.

Jako ostatni zarzut podnosił, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana po upływie przewidzianego terminu przez co nie może to zostać uznane za zgodne

z prawem.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art.21 ust.5 ustawy o lasach, po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] października 2006 roku w sprawie niezgodności w uproszczonym planie urządzenia lasu, sporządzonego dla działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...],położonych w miejscowości M., gmina G. – orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu organ podnosił, że zgodnie z art. 19 ust.2 ustawy o lasach, dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa sporządzane są uproszczone plany urządzenia lasu. Taki projekt wykłada się do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego lasu wójt

( burmistrz, prezydent miasta) informuje pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego.

Zgodnie z art. 21 ust.5 ustawy o lasach, w terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, zainteresowani właściciele lasów mogą składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu. Starosta wydaje decyzję w sprawie uznania lub nieuznania zastrzeżeń lub wniosków.

Z wypisu z uproszczonego planu urządzenia lasu dla wsi M. wynika, że działki nr [...] o powierzchni 0,55 ha i nr [...] o powierzchni 1,00 ha stanowią las sosnowo- brzozowy w wieku 20-35 lat. Ustaleń stanu faktycznego na gruncie dokonywała jednostka uprawniona – P. z G.

W ocenie organu objęcie planem urządzenia lasów nie przesądza o tym, czy dany grunt jest lasem w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy o lasach. Urzędowym potwierdzeniem czy dany obszar spełnia wymogi, o których mowa w wyżej powołanym przepisie jest stosowny zapis w ewidencji gruntów i budynków.

W przedmiotowej sprawie w dacie wyłożenia uproszczonego planu urządzenia lasu dla wsi M., działki nr [...] o powierzchni 0,55 ha i nr [...] o powierzchni 1,00 ha w ewidencji gruntów określone były jako użytki rolne klasy IVb do VI.

Jednak w tym zakresie nastąpiła zmiana i została przeprowadzona gleboznawcza klasyfikacja gruntów obrębu M., stanowiąca jeden z etapów kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Zmiany wynikające z gleboznawczej klasyfikacji zostały wprowadzone do operatu ewidencji gruntów i budynków ostateczną decyzją Starosty G. z dnia [...] maja 2007 roku. Przedmiotowe działki uzyskały status działek leśnych.

Skargę do Sądu wnieśli W. K. i S. K.

W swojej skardze wnieśli o uchylenie decyzji nr [...] Starosty G. z dnia

[...] października 2007 roku oraz decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] maja 2007 roku.

W uzasadnieniu skargi podnosili, że wskazanymi decyzjami naruszone zostało prawo procesowe i materialne.

Argumentowali, że projekt uproszczonego planu urządzenia lasu wsi M. został wyłożony do wglądu w dniach od 2 stycznia 2007 roku do 2 marca 2007 roku. Wgląd do tych planów był ograniczony.

Zdaniem skarżących P. z G., jak i [...] B. w W. – Oddział w R. nie przeprowadzili swoich czynności w sposób prawidłowy w terenie. Skarżący podnosili, że nie zostali powiadomieni o terminach przeprowadzonych czynności przez te podmioty. Ich zdaniem istnieje duże prawdopodobieństwo, że w ogóle nie przeprowadzono czynności w terenie.

Podnosili, że ich działki mogą być co najwyżej uznane jako grunty rolne zadrzewione. Uważają, że płynna jest granica pomiędzy terenem zadrzewionym a lasem.

Ich zdaniem pracownik będąc w terenie mógł zobaczyć sąsiadujący z ich działkami las państwowy, i z tego powodu mógł uznać teren zadrzewiony na ich działkach jako las, przyjmując jeden wiek drzew dla całego obszaru.

Podnosili, że dysponowanie własnością prywatną bez wiedzy i zgody właścicieli jest naruszeniem prawa materialnego i dóbr osobistych. W związku z tym wnosili

o uznanie czynności przeprowadzonych i uznających ich działki jako las za niezgodne z prawem i uchylenie wydanych w tym przedmiocie decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga W. K. i S. K. podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.

Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien ustalić, czy zachodzą warunki formalne do rozpoznania skargi.

Warunkami formalnymi( sensu stricto) skutecznego złożenia skargi są :

a) złożenie skargi od aktu lub czynności( bezczynności) objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a;

b) wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich;

c) wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art.50 § 1 lub 2 p.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia.

Skargę w niniejszej sprawie wnieśli W. K. i S. K.

Należy zauważyć, że postanowieniem z dnia [...] października 2007 roku w sprawie

[...] Sąd Rejonowy dla m.st. W. – X Wydział Gospodarczy ogłosił upadłość W. K. obejmującą likwidację majątku dłużnika.

Zgodnie z art. 61 ustawy z 28 lutego 2003 roku prawo upadłościowe i naprawcze

( DZ.U nr 60, poz. 535 ze zmianami), dalej jako prawo upadłościowe, majątek upadłego staje się masą upadłościową, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. Art. 144 ust. 1 prawa upadłościowego mówi, że jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym.

Jak wynika z wypisu z ewidencji gruntów W. K. i S. K. są współwłaścicielami( po ½ części) działek o numerach [...] i [...], gdzie udział należący do W. K. wchodzi w skład masy upadłości. Postępowanie administracyjne w zakresie rozpoznania zarzutów do planu urządzenia lasu dotyczy więc składnika, który wszedł w skład masy upadłości.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym masy upadłości stroną postępowania jest syndyk, a nie upadły reprezentowany przez syndyka. Syndykowi więc przysługuje legitymacja do występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci legitymację

do występowania w sprawach dotyczących masy upadłości. Legitymację tę nabył natomiast z mocy prawa syndyk masy upadłości.( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2005 roku, syg. akt FSK 2449/04, Palestra 2007/3-4/291).

Wobec ogłoszenia upadłości W. K. w dniu [...] października

2007 roku, należy uznać, że z tym dniem utracił on legitymację formalną

do występowania jako strona w postępowaniu administracyjnym

i sądowoadministracyjnym dotyczącym składnika masy upadłości ( działki o numerach ewidencyjny [...] i [...]).

Odnośnie podstaw odrzucenia skargi wniesionej przez S. K. należy zauważyć, że nie wyczerpała ona środków zaskarżenia przysługujących jej

w toku postępowania administracyjnego.

Wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. należy uznać za spełniony, jeżeli odwołanie od decyzji lub zażalenie na postanowienie złożyła inna strona niż wnosząca skargę do sądu( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, syg. akt OSK 1253/04, LEX 189254).

Odwołanie od decyzji Starosty G. z [...] października 2007 roku wniósł W.K., który z uwagi na ogłoszoną w dniu [...] października

2007 roku upadłość nie miał przymiotu strony w znaczeniu formalnym. Tak więc, nie można uznać, że otworzyła się dla S. K. droga do wniesienia skargi

do sądu administracyjnego w związku z wniesieniem odwołania przez jej męża.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wydając decyzję z dnia

[...] stycznia 2008 roku rozpoznawało odwołanie wniesione przez W. K. w sytuacji, gdy nie miał on legitymacji do wniesienia odwołania.

Również podstawą do odrzucenia skargi W. K. i S. K. było jej wniesienie na decyzję Starosty G. z dnia [...] października 2007 roku, która jest decyzją organu pierwszej instancji, od której wniesione zostało odwołanie. Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona na decyzję, która kończy postępowanie.

W zakresie skargi na decyzję Starosty G. nr [...] z dnia

[...] maja 2007 roku w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów Sąd wyłączył ją

do odrębnego rozpoznania.

Z tych też względów biorąc za podstawę art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.

W związku z odrzuceniem skargi Sąd z urzędu, biorąc za podstawę art. 232 § 1 pkt 1a) p.p.s.a. zwrócił cały uiszczony wpis sądowy.