Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 432/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 130;
journal: Dz.U. 2023 poz 1047
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Asesor WSA Agnieszka Kosowska Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Sugier po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2023 r. sprawy ze skargi J. G. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 10 lipca 2023 r. nr LU00-R.5380.6.2023.ŁK12.201 w przedmiocie odmowy wykreślenia z ewidencji kierowców punktów karnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 22 maja 2023 r., nr LUOO-R.5380.6.2023.ŁK12.152 w przedmiocie odmowy wykreślenia z ewidencji kierowców punktów karnych.

Zaskarżona czynność została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej czynności wynika, że w okresie od dnia 16 kwietnia 2022 roku do dnia 10 sierpnia 2022 r. J. G. ("skarżący") dopuścił się sześciu naruszeń przepisów ruchu drogowego, za które liczba punktów ostatecznych przekroczyła 24. Skarżący dopuścił się następujących wykroczeń:

1) w dniu 16 kwietnia 2022 r. w miejscowości L. DW815, przekroczył prędkość od 31 do 40 km/h, za co otrzymał 6 punktów karnych na podstawie prawomocnego mandatu karnego,

2) w dniu 30 kwietnia 2022 r. w miejscowości N., gmina K., DW844, naruszył zakaz wyprzedzania na skrzyżowaniu,

3) w dniu 30 kwietnia 2022 r. w miejscowości R., gmina B. DW844, nie zastosował się do znaku B-25 lub B-26 "zakaz wyprzedzania",

4) w dniu 20 czerwca 2022 r. w miejscowości K. na ul. [...], spowodował inne niż kolizja drogowa zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, za co otrzymał 6 punktów karnych na podstawie prawomocnego mandatu karnego,

5) w dniu 24 czerwca 2022 r. w miejscowości M. P., ul. [...], przekroczył prędkość od 11 do 20 km/h za co otrzymał 2 punkty karne na podstawie prawomocnego mandatu karnego,

6) w dniu 10 sierpnia 2022 r. w miejscowości P., gmina K., przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h za co otrzymał 4 punkty karne na podstawie prawomocnego mandatu karnego.

Za wykroczenia popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. skarżący został ukarany wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II W [...]. Wyrok stał się prawomocny z dniem 18 lutego 2023 r. Na mocy tego wyroku skarżący otrzymał łącznie 10 punktów karnych.

Pozostałe wykroczenia ukarane zostały prawomocnymi mandatami karnymi, które skarżący przyjął.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2023 r. skarżący wezwał Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie do usunięcia naruszenia prawa w postaci błędnej daty wpisania ostatecznych punktów karnych za dwa wykroczenia popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. W uzasadnieniu swojego stanowiska, skarżący powołując się na § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 1951 z późn. zm., dalej jako "rozporządzenie z dnia 15 września 2022 r.") wskazał, że gdy wyrok nakładający punkty karne staje się prawomocny ich wpis w ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (dalej również jako "ewidencja") staje się ostateczny z datą popełnienia wykroczenia. Zatem, skoro wykroczenie zostało popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. to tego dnia powinny zostać wpisane do ewidencji punkty tymczasowe, które po uprawomocnieniu się wyroku karnego powinny zostać przekształcone w punkty ostateczne a następnie wykreślone w dniu 30 kwietnia 2023 r. – po roku od dnia wykroczenia.

Zaskarżoną czynnością z dnia 22 maja 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji odmówił wykreślenia skarżącemu punktów karnych z ewidencji. Wyjaśnił, że ewidencja kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego jest wykazem, w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji. W świetle zaś ustaleń i analiz materiałów zgromadzonych w sprawie, wpisy dokonane wobec skarżącego w ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego pozostają w zgodzie z istniejącym stanem faktycznym i prawnym.

Organ wskazał, że w przypadku kwestionowanych naruszeń zastosowanie ma art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 z poźn. zm.), z którego wynika, że prowadzona przez Policję ewidencja kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe. Zatem do wykroczeń popełnionych przed dniem 17 września 2022 r., w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy obowiązujące do dnia 16 września 2022 r., tj. art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (obecnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 z późn. zm., dalej jako "p.r.d.") oraz rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488, dalej "rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r."). W przypadku naruszeń popełnionych do dnia 16 września 2022 r. ogólną zasadą było usuwanie punktów z ewidencji po upływie 1 roku od dnia naruszenia zgodnie z art. art. 130 ust. 2 p.r.d.. Przepis ten przewidywał, że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Podobnie kwestie dotyczące usuwania z ewidencji punktów normował także w § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r., który stanowił, że organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął 1 rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty.

Z uwagi na powyższe, organ poinformował skarżącego, że zarejestrowanie danych w zakresie prawomocnego rozstrzygnięcia – wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II W [...], spowodowało uaktywnienie punktów przypisanych wykroczeniom z dnia 30 kwietnia 2022 r., które na podstawie art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, mogły podlegać usunięciu po upływie 1 roku od dnia naruszenia. Jednakże mając na uwadze to, iż skarżący w okresie od dnia 16 kwietnia 2022 r. do dnia 10 sierpnia 2022 r. dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyła 24, nie zaszła przesłanka usunięcia punktów z ewidencji określona w art. 130 ust. 2 p.r.d. oraz w § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r.

Wnioskiem z dnia 3 lipca 2023 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie o wykreślenie punktów karnych z ewidencji. Skarżący powołał § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. oraz zarzucił, że punkty za wykroczenia popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. zostały wpisane do ewidencji w dniu 10 marca 2023 r. bez dokonania uprzedniego wpisu tymczasowego, co w ocenie skarżącego należy uznać za rażące naruszenie prawa i powinno skutkować usunięciem tych wpisów.

W piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. Komendant podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej czynności z dnia 22 maja 2023 r.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie, w której zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie:

1. § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez jego błędną interpretację i wadliwe zastosowanie tj. uznanie, że wpisanie punktów karnych ostatecznych w ewidencji po prawie roku czasu z pominięciem ujawnienia uprzedniego wpisu tymczasowego jest prawidłowe, podczas gdy z treści przepisu wynika, że przed dokonaniem wpisu ostatecznego do ewidencji niezwłocznie wprowadza się wpis tymczasowy;

2. niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i pominięcie istotnych faktów w sprawie, w szczególności faktów:

- ujawnienia punktów karnych w ewidencji dopiero po 11 miesiącach od zdarzeń,

- braku dokonania wpisu tymczasowego niezwłocznie po stwierdzeniu naruszeń przez funkcjonariuszy KPP w H.,

- dokonania przez funkcjonariuszkę Policji KMP w C. wpisów w ewidencji w sposób nieprawidłowy (błędna godzina zdarzenia).

W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie i zobowiązanie go do usunięcia z ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego przypisanych punktów karnych w łącznej liczbie 10, na które składają się punkty karne za wykroczenie popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. w miejscowości K. polegające na naruszeniu zakazu wyprzedzania oraz punkty za wykroczenie popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. w miejscowości B. polegające na niedostosowaniu się do znaku B-25 lub [...] Ponadto skarżący wniósł o zasadzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący wniósł ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z pisma KMP w C. z dnia 4 lipca 2023 r. na okoliczność uchybienia przez Policję ujawnienia wpisów tymczasowych w dacie naruszeń, dokonania wpisu punktów prawie rok od zdarzeń, ujawnienia przez funkcjonariuszkę Policji w ewidencji nieprawidłowych godzin zdarzeń.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Lublinie wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a zatem kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Sąd uchyla bowiem zaskarżoną decyzję tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi jest czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie z dnia 22 maja 2023 r., w przedmiocie odmowy wykreślenia z ewidencji kierowców punktów karnych nałożonych na skarżącego za wykroczenia popełnione przez niego w dniu 30 kwietnia 2022 r.: w miejscowości K. - polegające na naruszeniu zakazu wyprzedzania oraz za wykroczenie popełnione w miejscowości B. - polegające na niedostosowaniu się do znaku B-25 lub B-26.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona czynność została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie się przyjmuje, że pismo właściwego komendanta wojewódzkiego Policji, będące odpowiedzią na wniosek o skorygowanie wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającą kognicji sądu administracyjnego. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1413/11, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2114/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1968/14). Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zatem zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że w przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do ewidencji. Zagadnienie to nie może być rozpatrywane ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia (np. w sprawie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji), ani też w postępowaniu sądowym prowadzonym ze skargi na decyzje wydane w takich sprawach (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt I OSK 2373/19).

Dodatkowo oceniając dopuszczalność wniesienia skargi na akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazać trzeba, że zgodnie z art. 53 § 2 tej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W ocenie Sądu uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynność z dnia 22 maja 2023 r. nastąpiło bez winy skarżącego, gdyż zaskarżona czynność KWP została doręczona pełnomocnikowi skarżącego listem zwykłym. Po jej otrzymaniu skarżący, w dniu 3 lipca 2023 r. złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosek o wykreślenie punktów karnych z ewidencji. Organ w piśmie z dnia 10 lipca 2023 r. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w czynności z dnia 22 maja 2023 r. Niezwłocznie, po otrzymaniu pisma z dnia 10 lipca 2023 r. skarżący wniósł skargę - tj. w dniu 25 lipca 2023 r.

Wobec spełnienia wymogów formalnych skargi zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia pozostało ustalenie, czy organ zasadnie odmówił skarżącemu usunięcia 10 punktów z ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego za dwa wykroczenia drogowe popełnione przez niego w dniu 30 kwietnia 2022 r.

Skarżący stoi na stanowisku, że momentem decydującym o wpisie punktów karnych jest chwila naruszenia prawa tj. popełnienia wykroczenia. To oznacza, że w dniu 30 kwietnia 2022 r. powinien zostać dokonany wpis tymczasowy, a następnie z dniem uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II W [...] w dniu 18 lutego 2023 r. wpis ostateczny. Zatem punkty powinny ulegać wykreśleniu z dniem 30 kwietnia 2023 r. Wpisy te powinny zostać dokonanie niezwłocznie, bez zbędnej zwłoki. Skarżący podniósł, że z uwagi na brak wpisania punktów tymczasowych, organ prowadzący ewidencję nie mógł wprowadzić do ewidencji wpisu ostatecznego punktów karnych związanych w wykroczeniami popełnionymi przez niego w dniu 30 kwietnia 2022 r.

Stanowisko skarżącego nie jest prawidłowe.

W świetle art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328 z późn. zm., dalej jako "ustawa zmieniająca"), do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw - policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Zgodnie z art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepis art. 130 ust. 1 u.p.r.d., do którego odsyła ustawa zmieniająca, został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. na podstawie art. 125 pkt 13 w związku z art. 139 pkt 3 u.k.p. Jednocześnie w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm. – dalej jako ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 u.p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 u.p.r.d. Na mocy art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm. – dalej ustawa zmieniająca z 2021 r.) uchylono art. 16 w ustawie zmieniającej z 2018 r. Oznacza to, że art. 130 ust. 1 u.p.r.d. utracił moc obowiązującą w dacie wejścia w życie zmiany wprowadzonej przez art. 14 ustawy zmieniającej z 2021 r., tj. z dniem 17 września 2022 r., o czym stanowi art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. Jednocześnie ustawodawca zastąpił uchyloną regulację przepisem art. 17 ustawy zmieniającej z 2021 r. Stwierdza on, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14 (czyli ustawy zmieniającej z 2018 r.), Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2023 r., sygn. akt I OSK 2673/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 71/23)

Zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2023 r. poz. 622 z późn. zm., dalej jako "u.k.p."), w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (komunikacie określającym termin oraz zakres wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie 1 roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 up.r.d. (ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej).

Trafnie zatem wskazał organ, że do dnia orzekania minister właściwy do spraw informatyzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach.

Zatem art. 130 p.r.d. mógł mieć zastosowanie w sprawie i mógł stanowić podstawę prawną do wpisania skarżącemu w ewidencji punktów karnych za wykroczenia popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. Nie ma przy tym znaczenia, że tekst art. 130 p.r.d. został faktycznie usunięty z ustawy Prawo o ruchu drogowym Obwieszczeniem Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 października 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990).

Z tego względu, słusznie organy uznały, że należało zastosować w sprawie art. 130 ust. 2 p.r.d oraz § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. Przepisy te formują ogólna zasadę usuwania punktów karnych z ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego po upływie 1 roku od dnia naruszenia, z wyjątkiem sytuacji, gdy przed upływem tego okresu, kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekraczałaby 24 punkty lub 20 punktów – w przypadku tzw. "młodych kierowców".

Z ustalonego stanu faktycznego, niekwestionowanego przez skarżącego, wynika, że dopuścił się on od dnia 16 kwietnia 2022 r. do dnia 10 sierpnia 2022 r. – czyli w okresie 1 roku, sześciu naruszeń przepisów ruchu drogowego, które skutkowały przekroczeniem dozwolonej liczby 24 punktów.

Wykroczenia popełnione przez skarżącego w dniach: 16 kwietnia 2022 r., 20 czerwca 2022 r., 24 czerwca 2022 r. i 10 sierpnia 2022 r. skutkowały wpisaniem do ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego w stosunku do skarżącego punktów karnych na podstawie prawomocnych mandatów. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym.

Stosownie zaś do ust. 2 powyższego przepisu, przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem. Zatem za dwa wykroczenia popełnione w dniu 30 kwietnia 2022 r. punkty zostały wpisane do ewidencji w dniu 13 marca 2023 r. na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 lutego 2023 r., sygn. akt II W [...].

Rację ma skarżący, że w dacie popełnienia przez niego wykroczeń z dnia 30 kwietnia 2022 r., do ewidencji powinny były zostać wpisane punkty tymczasowe, zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. Jednakże, brak takiego wpisu spowodowany błędem organu, nie uniemożliwia wprowadzenia do ewidencji wpisu ostatecznego zgodnie z ust. 1 tego przepisu. Zasadnie zatem wprowadzono w stosunku do skarżącego do ewidencji wpisu ostatecznego punktów karnych w łącznej ilości 10, po uprawomocnieniu się wskazanego wyżej wyroku z dnia 6 lutego 2023 r. Jak wskazuje się w orzecznictwie, dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego istotne znaczenie ma data naruszenia (naruszeń) przepisów ruchu drogowego. Nie ma natomiast znaczenia data dokonania przez organ rejestracyjny wpisu tego naruszenia, czy też data przekwalifikowania punktów tymczasowych na ostateczne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1749/17, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17 i powołane w tych wyrokach orzecznictwo). Podsumowując, brak wpisania punktów tymczasowych pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości wpisania punktów karnych do ewidencji w formie wpisu ostatecznego. Z tego powodu niezasadny jest zarzut naruszenia § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez jego błędną interpretację i wadliwe zastosowanie.

W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i pominiecie istotnych faktów w sprawie, tj. ujawnienia punktów karnych w ewidencji dopiero po 11 miesiącach od zdarzeń, braku dokonania wpisu tymczasowego niezwłocznie po stwierdzeniu naruszeń przez funkcjonariuszy KPP w H., dokonania przez funkcjonariuszkę Policji KMP w C. wpisów w ewidencji w sposób nieprawidłowy przez wprowadzenie błędnej godziny zdarzenia.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym dokonywany przez organy Policji wpis w ewidencji ma charakter deklaratoryjny, a ilość ujawnionych punktów karnych jest pochodną od stwierdzenia - m.in. stosownym mandatem - naruszenia przepisów ruchu drogowego. Oznacza to, że stwierdzone mandatem karnym lub wyrokiem sądu naruszenie przepisów ruchu drogowego jest równoznaczne z wpisem do ewidencji liczby punktów wynikających z załącznika nr 1 rozporządzenia (por. wyroki z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1749/14, z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 358/16 oraz z dnia 21 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1327/16). Oznacza to, że w niniejszej sprawie organ prawidłowo zastosował przepis prawa materialnego i procesowego. W sytuacji gdy w skarżący w okresie 1 roku (od dnia 16 kwietnia 2022 r. do dnia 10 sierpnia 2022 r.) dopuścił się sześciu naruszeń przepisów ruchu drogowego, które skutkowały przekroczeniem dozwolonej liczby 24 punktów w ruchu drogowym, organ miał obowiązek wpisania punktów karnych skarżącemu w ewidencji. Nie jest istotne przy tym, że nie wpisano punktów tymczasowych bezpośrednio po stwierdzeniu naruszeń w dniach 30 kwietnia 2022 r. bowiem przepisy nakładają na organ obowiązek dokonania wpisu ostatecznego po otrzymaniu prawomocnego wyroku karnego, w którym stwierdzono, że skarżący dopuścił się wykroczenia w ruchu drogowym. Brak wpisów tymczasowych, nie stoi na przeszkodzie dokonaniu wpisu ostatecznego.

Powyższe pozwala na stwierdzenie, że zarzuty skargi są nietrafne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.).