Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 120/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpatrzeniu odwołania W. Sp. z o.o. z siedzibą w I., reprezentowaną przez pełnomocnika A. Ś., od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie w obrębie miejscowości T. - miasto, na działkach o nr ewid.: [...] w gminie T. zespołu 13 elektrowni wiatrowych (ozn. jako EW 1, EW 2, EW 3, EW 4, EW 5, EW 6, EW 7, EW 8, EW 9, EW 10, EW 11, EW 12, EW 13) każda o mocy do 2,0 MW wraz z drogami dojazdowymi, łukami, placami manewrowymi, zatokami postojowymi i innymi obiektami infrastruktury technicznej oraz tzw. Głównym Punktem Zasilania (GPZ) zlokalizowanym na działce nr ewid.[...] w obrębie miejscowości T. – Miasto (tj. przedsięwzięcia pn. "Park elektrowni wiatrowych T.") – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono, że przyczyną rozstrzygnięcia odmownego organu I instancji była okoliczność, iż w trakcie opracowywania przez wnioskodawcę Raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji, Rada Miejska w T. podjęła uchwałę Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów związanych z lokalizacją elektrowni wiatrowych w obrębach geodezyjnych T. i M. - etap I. W świetle ustaleń powyższego planu wnioskowane przedsięwzięcie zostało zaplanowane na działkach nieprzeznaczonych pod tereny lokalizacji urządzeń wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych. Jest ono zatem niezgodne z planem.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. Sp. z o.o. z siedzibą w I. (wnioskodawca ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia) wniosła o jej uchylenie całości. Pomimo deklaracji pełnomocnika Spółki, że najpóźniej do dnia 14 listopada 2014 r. odwołanie zostanie uzupełnione o uzasadnienie, takowe - mimo upływu wskazanego terminu - nie zostało przez stronę odwołującą złożone.

Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji organu I instancji stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm., dalej jako "ustawa") oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm., dalej jako "rozporządzenie"). W świetle zaś art. 80 ustawy, jeżeli został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z jego ustaleniami.

Kolegium wskazało, że na terenie gminy T. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów związanych z lokalizacją elektrowni wiatrowych w obrębach geodezyjnych T. i M., przyjęty uchwałą Rady Miejskiej w T. z dnia [...] września 2012 r. Zgodnie z ustaleniami szczegółowymi tego planu jedynie na terenach oznaczonych symbolami od 1 do 16 EW przewidziano lokalizację elektrowni wiatrowych wraz z urządzeniami i obiektami towarzyszącymi. Jak natomiast wynika zarówno w części graficznej jak i opisowej planu działki, na których inwestor planuje zlokalizować 12 elektrowni wiatrowych, znajdują się na obszarach oznaczonych symbolem R tj. na terenach rolniczych.

Organ odwoławczy podzielił zatem stanowisko Burmistrza [...], że skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ten miał obowiązek wydać decyzję odmowną bez potrzeby dalszego badania rzeczywistego wpływu tego przedsięwzięcia na środowisko.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na opisaną wyżej decyzję ostateczną W. Sp. z o.o. w I. wniosła o jej uchylenie w całości, a także uchylenie w całości utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 107 § 1 w zw. z § 3 k.p.a. w zw. z art 80 ust. 2 ustawy, poprzez arbitralne stwierdzenie niezgodności przedsięwzięcia z uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz brak uzasadnienia w tym zakresie.

Uzasadniając powyższy zarzut skarżąca Spółka wskazała, że organ I instancji, pomimo obszernego uzasadnienia odmownej decyzji, nie wskazał w jasny i wyczerpujący sposób, dlaczego uznał, że przedmiotowa inwestycja miałaby być sprzeczna z obowiązującym planem miejscowym. Organ w szczególności nie wskazał ani konkretnych postanowień planu, które statuowałyby ową sprzeczność, ani też przepisów prawa, które regulują obligatoryjną treść postanowień planu w tym zakresie. Sama okoliczność, że plan nie wymienia elektrowni wiatrowych na przedmiotowych działkach - zdaniem skarżącej - jeszcze takiej sprzeczności nie wyjaśnia tym bardziej, że uchwalając plan miejscowy, organy gminy kierowały się bardziej liberalnymi w tym zakresie przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a ponadto w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowych działek budowa elektrowni wiatrowych została wprost dopuszczona.

SKO w Z. – w ocenie strony skarżącej – powieliło wskazane wyżej naruszenie prawa organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to jedynie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących oraz dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

Analiza akt niniejszej sprawy w pełni potwierdza stanowisko organów obu instancji, iż w toku przedmiotowego postępowania zainicjowanego wnioskiem W. Sp. z o.o. w I. z dnia [...] lutego 2011 r. (data wpływu do organu) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Park elektrowni wiatrowych T.", polegającego na budowie o obrębie miejscowości T. zespołu 13 elektrowni wiatrowych każda o mocy do 2,0 MW wraz z drogami dojazdowymi, łukami, placami manewrowymi, zatokami postojowymi i innymi obiektami infrastruktury technicznej oraz tzw. Głównym Punktem Zasilania, tj. w dniu 11 listopada 2012 r., weszła w życie uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] września 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów związanych z lokalizacją elektrowni wiatrowych w obrębach geodezyjnych T. i M. - etap I (Dz. Urz. Woj. Lubel. z dnia 11 października 2012 r., poz. 2958).

Przedmiotowa inwestycja, jak wynika z wniosku inwestora, została zaplanowana na działkach o numerach ewidencyjnych: [...]. Analiza załącznika graficznego planu miejscowego przyjętego uchwałą z dnia [...] września 2012 r. prowadzi natomiast do wniosku, że ww. działki przeznaczone zostały pod tereny rolnicze, oznaczone symbolem R, dla których to terenów w § 13 ust. 11 części tekstowej wskazanej uchwały przyjęto następujące ustalenia:

1) przeznaczenie podstawowe: tereny rolnicze;

2) przeznaczenie dopuszczalne: lokalizacja liniowych urządzeń nadziemnych i podziemnych infrastruktury technicznej;

3) tereny rolnicze mogą być przeznaczane pod uprawy polowe, ogrodnicze, łąki i pastwiska;

4) zakazuje się lokalizacji obiektów kubaturowych;

5) dopuszcza się w sąsiedztwie terenów oznaczonych symbolami EW tymczasowe składowanie elementów elektrowni wiatrowych, w czasie ich montażu i demontażu;

6) dopuszcza się wyznaczanie i utwardzanie dróg wewnętrznych, służących obsłudze gospodarki rolnej;

7) zakazuje się powierzchniowej eksploatacji surowców mineralnych;

8) obowiązują odpowiednio ustalenia ogólne planu.

W świetle postanowień uchwalonego przez Radę Miejską w T. planu miejscowego nie budzi zatem wątpliwości, że na terenach objętych wnioskiem inwestora, nie przewidziano możliwości lokalizacji elektrowni wiatrowych. Oznacza to, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest sprzeczne z planem. Do odmiennych wniosków nie mogą prowadzić argumenty strony skarżącej, iż przepisy planu wprost nie zabraniają lokalizacji tego rodzaju przedsięwzięć na przedmiotowych terenach, ani też, że na terenach sąsiednich ich lokalizacja została dopuszczona. Podkreślić bowiem należy, że zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest w świetle art. 80 ust. 2 ustawy kryterium podstawowym oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeżeli plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ma obowiązek,, wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem, wydać decyzję odmowną w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, bez konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym bez konieczności badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko ani przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami. (por. wyroki NSA: z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 829/11, LEX nr 1252202 oraz z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2628/11, LEX nr 1337407, a także wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 48/14, LEX nr 1465548 oraz wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 335/10, LEX nr 753782).

Końcowo wypada podnieść, że Sąd nie dostrzega naruszenia w decyzjach organów obu instancji wskazanych w skardze przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Poszczególne elementy tych decyzji, a w szczególności ich uzasadnienia, spełniają zasadnicze wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Wprawdzie organy nie przywołały w nich konkretnych przepisów uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kolidujących z przedmiotowym przedsięwzięciem, jednak jednoznacznie wyjaśniły przyczynę braku możliwości wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. orzekł, jak w sentencji wyroku.