Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 39/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art. 52 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] czerwca 2023 r. postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2023 r. G.P. złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych skargę na niezgodne z prawem przetwarzanie jego danych osobowych przez P. S.A.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dniu 22 listopada 2023 r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm.); zwanej dalej K.p.a., pozostawił bez rozpoznania skargę G.P., wskazując, że nie uzupełnił jej braków.

Pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. G.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] czerwca 2023 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył do organu prowadzącego postępowanie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 K.p.a., a w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tzn. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 P.p.s.a., wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub 2 P.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, zatem stwierdzenie braku którejś z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.

Stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s..a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b P.p.s.a.)

W przypadku skarg na bezczynność organu od dnia 1 czerwca 2017 r. wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 K.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Stosownie do treści art. 36 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany pouczyć stronę o prawie do wniesienia ponaglenia tylko w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, również z przyczyn niezależnych od organu.

Z treści powołanych przepisów wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu, przy czym organ nie ma obowiązku pouczenia strony o prawie wniesienia przedmiotowego ponaglenia, chyba że zachodzi przypadek określony w art. 36 K.p.a., tj. sytuacja, w której organ zawiadamia stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z akt administracyjnych oraz odpowiedzi organu na skargę wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu G.P. nie złożył opisanego środka zaskarżenia. Okoliczności tej nie zakwestionował skarżący, któremu doręczono odpis odpowiedzi na skargę.

W związku z powyższym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie G.P. nie wyczerpał trybu opisanego w art. 37 K.p.a. Skoro zatem skarga, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.