Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 963/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 9 pkt 3,  art. 8 ust. 1 pkt 3,  art. 8 ust. 1 pkt 4,  art. 30 ust. 9 pkt 2,  art. 32 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 316 poz 21  art. 20,  art. 27 ust. 1 lit. b
law: DYREKTYWA RADY 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów  alkoholowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant referent stażysta Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2011 r. ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2009 r. C. sp. z o.o. zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w W., upoważnionego przez Ministra Finansów do udzielania interpretacji podatkowych, o wykładnię przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Wskazała, że sprowadza do Polski i dystrybuuje na terenie kraju antyperspiranty oraz płyny do higieny jamy ustnej. Produkty te: pochodzą spoza Unii Europejskiej, w związku z czym Wnioskodawca dokonuje ich importu (dopuszczenia do obrotu) w Polsce lub też w innym kraju Wspólnoty. W tym drugim przypadku Wnioskodawca dokonuje na terenie kraju nabyć wewnątrzwspólnotowych produktów, które wcześniej zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim importu. Nabywane przez Wnioskodawcę antyperspiranty oznaczone są kodem CN 3307 20 00, do którego klasyfikuje się dezodoranty osobiste i środki przeciwpotowe. Zawartość alkoholu etylowego w tych produktach przekracza 1,2% objętości, przy czym jest to alkohol skażony zgodnie z przepisami państwa trzeciego, w którym antyperspirant został wyprodukowany. Środek użyty do skażenia tego alkoholu nie znajduje się na liście środków skażających, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz.11), dalej jako " u.p.a." Nabywane płyny do higieny jamy ustnej, oznaczone są kodem CN 3306 90 00, do którego klasyfikuje się preparaty do higieny jamy ustnej lub higieny dentystycznej, m.in. płyny do płukania ust i odświeżacze jamy ustnej. Zawartość alkoholu etylowego w tych produktach przekracza 1,2% objętości, przy czym nie jest on skażony z uwagi na kontakt z jamą ustną oraz ryzyko przypadkowego połknięcia płynu podczas użytkowania. Z uzupełnienia do złożonego wniosku z dnia 3 lipca 2009 r. wynika, że sprowadzane przez Wnioskodawcę wyroby (importowane i nabywane wewnątrzwspólnotowo) antyperspiranty o kodzie CN 3307 20 00 i płyny do higieny jamy ustnej o kodzie CN 3306 90 00 nie są produktami leczniczymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2009 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.).

Spółka zapytała: czy sprowadzanie przez Spółkę i dystrybucja na terenie kraju wskazanych wyżej produktów wiążą się z jakimikolwiek obowiązkami w zakresie podatku akcyzowego?

Spółka przedstawiła stanowisko, iż jej zdaniem opisana działalność jest neutralna z punktu widzenia przepisów akcyzowych, tj. nie powoduje powstania żadnych obowiązków wynikających z tych przepisów. Wynika to z faktu, iż zarówno sprowadzane produkty, jak i zawarty w nich alkohol etylowy, nie podlegają podatkowi akcyzowemu.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2009 r. uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż chociaż antyperspiranty klasyfikowane są do kodu CN 3307 20 00 jak i płyny do higieny jamy ustnej, klasyfikowane do kodu CN 3306 90 00 nie są wyrobami akcyzowymi, to jednak z uwagi na zawartość alkoholu etylowego przekraczającą 1,2 % objętości to opodatkowaniu akcyzą podlega alkohol etylowy w nich zawarty. Wskazał przy tym na poz. 43 załącznika nr 1 do ustawy "Wykaz wyrobów akcyzowych", w którym jako wyrób akcyzowy wskazany został alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości. Zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt 1 u.p.a., za alkohol etylowy uznaje się w każdym przypadku czysty alkohol etylowy i wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, oznaczone kodami CN 2208 i 2207, a ponadto alkohol etylowy zawarty (w ilości powyżej 1,2% objętości) w innych wyrobach, objętych innymi kodami CN niż wskazane powyżej (np. alkohol etylowy zawarty w koncentracie płynu do spryskiwaczy, wyrobach czekoladowych, lekach, itp). W konkluzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż alkohol etylowy zawarty w ww. wyrobach o kodach CN 3307 20 00 i 3306 90 00 jest wyrobem akcyzowym i w świetle art. 8 ust. 1 pkt 3 i 4 u.p.a., import i nabycie wewnątrzwspólnotowe tego wyrobu, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu, a na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. u.p.a. Uznając, iż alkohol zawarty w importowanych lub nabywanych wewnątrzwspólnotowo produktach nie jest skażony zgodnie z wymaganiami państw członkowskich, a z wymogami państwa trzeciego (skażalnik nie jest skażalnikiem wymienionym w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a.); w płynie do higieny jamy ustnej jest zawarty alkohol nieskażony; a przedmiotowe wyroby nie są produktami leczniczymi, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Wnioskodawca nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia.

W dniu 3 sierpnia 2009 r. Spółka wezwała Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, a wobec braku odpowiedzi, w dniu 1 października

2009 r. złożyła za jego pośrednictwem skargę do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W skardze Spółka zarzuciła interpretacji:

- naruszenie prawa materialnego: przepisu art. 27 ust. 1 lit. b) Dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych - poprzez jego niezastosowanie, w szczególności pominięcie przez Organ w procesie wykładni prawa celów i zasad opodatkowania alkoholu i napojów alkoholowych wynikających z ww. Dyrektywy oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zrealizowanych m.in. w jej art. 27 ust. 1 lit. b) i nakazujących państwom członkowskim zwolnić z podatku alkohol użyty do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi (w przypadku, gdy alkohol ten jest denaturowany zgodnie z wymogami jakiegokolwiek państwa członkowskiego) i uznanie, że alkohol zawarty w sprowadzanych przez Spółkę antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, z tego względu, że nie został skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a. ; przepisu § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2009 Nr 32 poz. 228 ) w związku z art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a. - poprzez pominięcie w Interpretacji wskazanych wyżej przepisów wykonawczych wydanych przez Ministra Finansów, a w konsekwencji błędne uznanie, iż produkty sprowadzane przez Spółkę w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia nie mogłyby korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a.;

- naruszenie przepisów prawa procesowego: art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - poprzez brak wskazania prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym w odniesieniu do wszystkich elementów stanu faktycznego, w szczególności pominięcie przepisów wykonawczych wydanych przez Ministra Finansów oraz norm prawa wspólnotowego wynikających z Dyrektywy strukturalnej; art. 14c § 2 w związku z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie Interpretacji wykraczającej poza stan faktyczny/zdarzenie przedstawione we wniosku, w zakresie, w jakim Organ bezzasadnie przyjął, iż alkohol zawarty w sprowadzanych przez Spółkę produktach nie jest uznawany za skażony zgodnie z wymaganiami państw członkowskich.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz C. zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę z dnia 30 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W dniu 30 października 2009 r., na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. Nr 6, poz. 80) Minister Finansów wydał zmianę interpretacji indywidualnej, która została objęta kolejną skargą Spółki C..

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2010 sygn. akt III SA/Wa 586/10 uchylił zmianę interpretacji indywidualnej, a w niniejszej sprawie zawiesił postępowanie sądowe, na podstawie art. 56 w zw. z art.124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 152 poz.1270 ze zm./ dalej jako "p.p.s.a." do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, dotyczącej zmiany przez Ministra Finansów w dniu 30 października 2009r. interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje:

Wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt I GSK 587/10, skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt III SA/Wa 586/10, w którym uchylono zmianę interpretacji indywidualnej – Sąd postanowieniem z dnia 18 marca 2011r. podjął zawieszone postępowanie.

Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

1. Spółka we wniosku o interpretację, zapytała czy przy sprowadzaniu do Polski i dystrybuowaniu w Polsce antyperspirantów i płynów do higieny jamy ustnej – produkty te będą opodatkowane podatkiem akcyzowym. Wskazała przy tym, ze oba produkty zwierają alkohol etylowy o zawartości powyżej 1,2% objętości przy czym w antyperspirantach jest on skażony zaś w płynach do ust, nieskażony, jak też, że towary te sprowadza na teren Polski spoza Unii Europejskiej oraz z krajów Wspólnoty, w których wcześniej produkty te zostały dopuszczone do obrotu.

2. Przedstawiając własne stanowisko Spółka wyjaśniła, że jej zdaniem alkohol w opisanych produktach nie powinien podlegać akcyzie bo produkty są oznaczone kodami Nomenklatury Scalonej jako 3307 i 3306 zaś alkohol kodem 2207 i 2208. Ponadto kody antyperspirantów i płynów do płukania jamy ustnej nie zostały wskazane w załączniku nr 1 do ustawy to jest wykazu towarów objętych akcyzą.

3. Minister uzasadniając stanowisko, które uznało interpretację podatnika za nieprawidłową wyjaśnił, że:

- płyny do higieny ust i antyprspiranty nie zostały wymienione w załączniku nr 1, a więc nie są wyrobami akcyzowymi, są jednak takimi produktami z uwagi na zawarty w nich alkohol jako składnik wyrobów, występujący w poz.43 załącznika nr 1 do ustawy.

- alkohol zawarty w importowanych lub nabywanych wewnątrzwspólnotowo produktach nie jest skażony zgodnie z wymaganiami państw członkowskich, a z wymogami państwa trzeciego (skażalnik nie jest skażalnikiem wymienionym w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a.) i z tego względu podlega akcyzie.

4. Zdaniem Sądu Minister Finansów w interpretacji w niewystarczający sposób rozpatrzył zawarty w stanie faktycznym, podanym przez Spółkę, jego element, że opisane produkty albo Spółka sprowadza z krajów położonych poza Unią Europejską, a więc importuje je, albo nabywa te towary w krajach Unii Europejskiej, a więc nabywa je wewnątrzwspólnotowo, co ma istotne znaczenie dla opodatkowania obu produktów.

5. Analizując przedstawiony problem zależy stwierdzić, że:

- zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 i 4 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą jest odpowiednio import wyrobów akcyzowych oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego. Zatem, w świetle ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania jest zarówno import jak i nabycie wenatrzwspólnotowe alkoholu etylowego zawartego w antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej, zawierających w swym składzie powyżej 1 ,2% objętości alkoholu etylowego.

- ustawodawca przewidział zwolnienie od akcyzy dla alkoholu etylowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym zawartego w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażonego środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu, a na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 dla alkoholu etylowego zawartego w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażonego środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, stosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 9 pkt 2 ustawy przyjmuje się, że alkohol etylowy zawarty w wyrobach nie przeznaczonych do spożycia przez ludzi nabywany wewnątrzwsólnotowo został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwa członkowskie Wspólnoty.

- zgodnie z art. 20 Dyrektywy 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych przez pojęcie "alkohol etylowy" rozumie się wszelkie produkty o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości oznaczone kodami taryfowymi CN 2207 i 2208 nawet jeżeli są to produkty należącego do innego rozdziału Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 27 Dyrektywy:

1. Państwa Członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania, omijania lub naruszenia tych przepisów:

a) gdy produkty te są rozprowadzane w postaci alkoholu całkowicie denaturowanego zgodnie z wymogami Każdego Państwa Członkowskiego, przy czym wymogi takie muszą być należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Zwolnienie to uzależnione jest od stosowania przepisów dyrektywy 92/12/EWG, dotyczących handlowego przemieszczania się alkoholu całkowicie denaturowanego;

b) gdy są one denaturowane zgodnie z wymogami każdego Państwa Członkowskiego i używane do wytwarzania jakiegokolwiek produktu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi;

c) gdy są one używane do produkcji octu oznaczonego kodem taryfowym CN 2209;

d) gdy są one używane do produkcji lekarstw określonych w dyrektywie 65/65/EWG;

e) gdy są one używane do produkcji substancji smakowo-aromatycznych, używanych do wytwarzania środków l spożywczych i napojów bezalkoholowych, o zawartości alkoholu nieprzekraczającej 1,2 % obj.;

f) gdy są one używane bezpośrednio lub jako składnik do półproduktów służących do wytwarzania środków spożywczych (rozlewanych lub innych), pod warunkiem że w każdym przypadku zawartość alkoholu w tych produktach nie przekracza: 8,5 litra czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wyrobów czekoladowych i 5 litrów czystego alkoholu na 100 kg produktu dla wszystkich innych wyrobów.

6. Przytoczone przepisy, przenosząc je na grunt niniejszej interpretacji wskazują, że zwolnieniu z podatku akcyzowego podlega alkohol etylowy zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo płynach do higieny jamy ustnej i antyperpirantach, o ile alkohol zawarty w tych wyrobach został skażony zgodnie z wymogami dotyczącymi zwalniania alkoholu etylowego w państwie członkowskim nabycia jak też w nabywanych wewnątrzwspólnotowo. Zasadą jest bowiem, co wynika z cytowanych przepisów, że nabywany w państwie członkowskim wyrób nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi jako wyrób gotowy, zawierający w swoim składzie alkohol etylowy i dopuszczany do użycia w tym państwie członkowskim podlega ustawodawstwu tego państwa członkowskiego. Alkohol etylowy zawarty w takim wyrobie korzysta bowiem ze zwolnienia, w tym państwie członkowskim na podstawie przepisów implementujących, na co wskazuje cytowany art. 27 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 92/83/EWG. Jeżeli zatem alkohol etylowy w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach gotowych, wymienionych we wniosku o interpretację został skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez jakiekolwiek państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, w kraju jest on zwolniony od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 2 u.p.a.

7. Odnosząc się do kwestii zwolnienia z podatku akcyzowego alkoholu etylowego zawartego w importowanych antyperspirantach i płynach do higieny jamy ustnej należy wyjaśnić, iż:

- z uwagi na to, iż w przedstawionym stanie faktycznym alkohol etylowy zawarty w antyperspirantach został skażony, zgodnie z przepisami państwa pozawspólnotowego, a składnik ten nie znajduje się na liście, o której mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a., w ocenie Sądu w tym przypadku, o ile którykolwiek z krajów Unii Europejskiej dopuszcza użycie przy produkcji tego składnika jako skażalnika – wprowadzenie tak skażonego produktu na teren Unii Europejskiej powoduje zwolnienie z akcyzy w każdym kraju Unii, a więc konsekwentnie również i w naszym.

Uzasadnienie takiego stanowiska wynika wprost z przepisów ustawy o podatku akcyzowym. A mianowicie - wniosek Spółki sporządzony był w dniu 20 kwietnia 2009r., interpretacja została wydana w dniu 13 lipca 2009 r. a więc obowiązywał stan prawny z tej daty. Wówczas przepis art. 30 ust. 9 przewidywał, że zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy:

1) całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi;

2) zawarty w nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej pochodzenia wyrobu;

3) zawarty w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

4) zawarty w produktach leczniczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570);

5) zawarty w olejkach eterycznych lub mieszaninach substancji zapachowych, stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 1,2 % objętości;

Zmiana przepisu po tej dacie dotyczyła zmiany nazwy Wspólnoty Europejskiej na Unię Europejską.

- z uwagi na to, iż w przedstawionym stanie faktycznym alkohol etylowy zawarty w importowanych płynach do higieny ust nie został skażony środkami skażającymi określonymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2002 r. Nr 166, poz. 1362 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 173, poz. 1808), to nie może być wobec tego produktu zastosowane zwolnienie od akcyzy, określone w art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. i taki alkohol podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Będzie podlegał akcyzie również dlatego, że płyny do higieny jamy ustnej są kosmetykami, określanymi jako substancja chemiczna przeznaczona do zewnętrznego kontaktu z ciałem człowieka z zębami, błonami śluzowymi jamy ustanej, stosownie do ustawy z dnia 30 marca 2001r. o kosmetykach (Dz. U. Nr 42, poz. 473). W art. 2 ust. 2 tej ustawy oraz w § 2 pkt 14 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie określenia kategorii produktów będących kosmetykami (Dz. U. Nr 125 pooz.1168) wymienione są środki do pielęgnacji zębów i jamy ustnej. Będąc kosmetykiem nie jest zwolniony z akcyzy. Zwolnione są jedynie produkty zwierające alkohol etylowy skażony wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (art. 32 ust. 4 pkt 2). Zgodnie z art.2 rozporządzenia Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego – środek pożywczy nie obejmuje kosmetyków w rozumieniu dyrektywy 76/768/EWG. Stosownie do tej Dyrektywy z dnia 27 lipca 1976r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących produktów kosmetycznych (Dz. U. UE sp.13-3-285), definicja w art. 1 produktu kosmetycznego jest tożsama jak w cytowanej ustawie krajowej.

Reasumując – jeżeli płyny do higieny jamy ust zwierają alkohol nieskażony to będzie on opodatkowany akcyzą bo jako kosmetyk płyny te nie podlegają zwolnieniu bez względu na skażenie alkoholu jako składnika czy też brak skażenia. Na marginesie – dezodoranty i środki przeciwko poceniu wymienione są również jako kosmetyki w § 2 pkt 14 cytowanego rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 czerwca 2003 r. oraz w załączniku Nr 1 do Dyrektywy Rady 76/768/EWG.

8. Z przytoczonych względów, a dotyczących w szczególności odmiennej interpretacji opodatkowania podatkiem akcyzowym importowanych perspirantów, Sąd uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną interpretację, na zasadzie art.146 § 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdzono, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana, a na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzono koszty postępowania sądowego na rzecz Spółki.