Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 100/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. z siedzibą na Cyprze na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2331/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. z siedzibą na Cyprze na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z dnia 27 lipca 2022 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z dnia 27 lipca 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r. Pismem z dnia 24 listopada 2022 r. wezwano adwokata występującego w roli pełnomocnika Spółki do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Przesyłka z ww. wezwaniem została doręczona w dniu 14 grudnia 2022 r. Wezwany w odpowiedzi na wezwanie Sądu przy piśmie z dnia 21 grudnia 2022 r. przesłał wydruk informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, dotyczył on jednak innego podmiotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wyjaśnił, że z zachowaniem ustawowego terminu pełnomocnik Spółki nadał w placówce operatora pocztowego pismo przy którym przesłał do Sądu wydruk informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ustosunkował się więc do wezwania Sądu, natomiast wydruk ten nie dotyczy Skarżącej, lecz wpisanej pod nr KRS [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością P. Sp. z o.o. z siedziba w W.. Wprawdzie, co dostrzegł Sąd, w wydruku tym wskazuje się, że spółka P. połączyła się ze Skarżącą, połączenie to nastąpiło jednak poprzez przejęcie polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i aktualnie po połączeniu podmiot ten funkcjonuje jako B. z siedzibą na Cyprze (E. E.) i pozostaje zarejestrowany w rejestrze innym niż Rejestr Sądowy i Ewidencja Działalności Gospodarczej. W konsekwencji przesłany do Sądu przy piśmie z dnia 21 grudnia 2022 r. wydruk z KRS nie mógł być uznany za dokument, z którego wynikałoby umocowanie osób reprezentujących Skarżącą, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Takim dokumentem byłby wyłącznie wydruk z odpowiedniego rejestru cypryjskiego. Tym samym wezwanie Sądu sformułowane w piśmie z dnia 24 listopada 2022 r. nie zostało dotychczas wykonane, bo nie przesłano dokumentu potwierdzającego umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki. Ponieważ pełnomocnik Skarżącej nie uczynił zadość usunięciu ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej też p.p.s.a.).

Pełnomocnik Spółki wniósł zażalenie na powyższe postanowienie i zaskarżając je w całości zarzucił mu naruszenie:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w postaci art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo uzupełnienia braków formalnych zgodnie z wezwaniem sądu administracyjnego, tj. poprzez złożenie uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikało umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia;

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez sąd za podstawę orzeczenia w postaci uznania przez sąd, że:

a. pełnomocnik nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi podczas gdy pismem z dnia 21.12.2022 r. pełnomocnik nadesłał dokument potwierdzający umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia;

b. dokument w postaci wydruku z KRS nr [...] nie może byt uznany za dokument z którego wynikałoby umocowanie osób reprezentujących Skarżącą, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia, podczas gdy pełnomocnictwa udzielono zostało w dniu 1 lipca 2019 r., a więc żaden inny dokument poza odpisem z KRS nie mógł spełnić wymogów z wezwania Sądu.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie oraz o zasadzenie od strony przeciwnej na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postepowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a. skarga powinna zawierać, oprócz innych elementów, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a ponadto należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Naruszenie tego obowiązku powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rygor ten został określony w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jako odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych. Usunięcie braku formalnego skargi w postaci braku dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie, przy czym przepis nie wskazuje żadnego konkretnego dokumentu (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku osób prawnych na ogół jest to odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, ale może to być także inny dokument urzędowy pozwalający zweryfikować umocowanie do reprezentacji strony. Istotne jest, jednsak, aby przedłożony dokument pozwalał na usunięcie wątpliwości co do tego, czy skarga została wniesiona przez uprawnioną osobę. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z akt sądowych wynika, że przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego została doręczona pełnomocnikowi Spółki 14 grudnia 2022 r. (k. 28 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braku formalnego skargi upłynął dnia 21 grudnia 2022 r., jednak przesłany na wezwanie Sądu przy piśmie z dnia 21 grudnia 2022 r. wydruk z KRS nie mógł być uznany za dokument, z którego wynikałoby umocowanie osób reprezentujących Spółkę, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia. Zasadnie ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że takim dokumentem mógłby być wydruk z odpowiedniego rejestru cypryjskiego prowadzonego dla spółek mających tam siedzibę. Skarżąca jest spółką prawa cypryjskiego, w związku z czym pełnomocnik nie może przedstawić odpowiednika polskiego odpisu z KRS, gdyż taki nie występuje. Przypomnieć należy, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego od samego początku była B. z siedzibą na Cyprze, a nie jej poprzednik prawny.

Ponadto przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie. W związku z tym również wniosek strony o zasądzenie kosztów nie mógł zostać uwzględniony.

Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.