Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 124/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1 art. 104 art. 107 par. 3 art. 136 art. 77 par. 1 art. 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Siedlecka Asesor WSA Olga Białek Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych: I. uchyla decyzje I i II instancji; II. stwierdza, ze zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości; III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącego kwotę 500 ( pięćset ) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Decyzją nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego J. G. na podstawie art. 105 § 1 oraz art. 104 kpa, postanowił umorzyć postępowanie administracyjne w sprawie wykonania ogrodzenia w postaci ściany pełnej z desek usytuowanej na granicy posesji nr [...] i nr [...] wraz z bramą garażową na terenie posesji nr [...] przy ul. W. w J. G.

W uzasadnieniu wskazano, że inwestorzy T. i Z. F. - wykonali na terenie posesji nr [...] przy ul. W. w J. G. roboty budowlane polegające na zrealizowaniu ogrodzenia w postaci ściany pełnej z desek od strony posesji nr [...] oraz bramy garażowej związanej z tym ogrodzeniem usytuowanej prostopadle do tej ściany. Wykonanie powyższych robót zostało zgłoszone do właściwego organu. Do zgłoszenia został dołączony szkic dotyczący zamierzonych robót, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością z mapką geodezyjną z zaznaczonym obszarem zagospodarowania działki należącej do inwestorów. W zgłoszeniu inwestorzy oświadczyli, że ogrodzenie będzie stanowiło wybieg dla psa. Organ nie zgłosił w ustawowym terminie sprzeciwu, co oznacza, że zgłoszenie zostało przyjęte. O prowadzeniu robót budowlanych na posesji nr [...] nadzór budowlany powiadomiony został wnioskiem właściciela sąsiedniej nieruchomości w dniu [...]. Przeprowadzone w dniu [...] oględziny potwierdziły, że wykonano ogrodzenie ze ściśle przylegających do siebie desek pełnych, o wysokości 2,20m mierząc od poziomu terenu nieruchomości nr [...], które zamocowano do wcześniej istniejącego pomiędzy posesjami ogrodzenia. Ponieważ teren posesji nr [...] jest niżej położony niż teren posesji nr [...] (począwszy od istniejącego wcześniej ogrodzenia), dokonano pomiarów wysokości nowego ogrodzenia od strony posesji niżej położonej. Pomiar ten wykazał, że wysokość ogrodzenia wynosi 2,77 m. Prostopadle do ściany budynku nr [...] i przedmiotowego ogrodzenia między posesjami nr [...] i nr [...] wykonano bramę garażową. Teren pomiędzy budynkiem mieszkalnym nr [...], bramą garażową a wykonanym ogrodzeniem pomiędzy posesjami nr [...] i nr [...] utwardzono kostką brukową.

Jak stwierdził organ I instancji powyższe roboty budowlane odpowiadają swym zakresem przyjętemu przez właściwy organ zgłoszeniu z dnia [...]. Zgodnie z art. 30 ust. 5 prawa budowlanego roboty budowlane wymagające zgłoszenia należy rozpocząć przed upływem dwóch lat od terminu określonego w zgłoszeniu. Z uwagi na fakt prowadzenia robót już w 2004 r. na terenie objętym zgłoszeniem a polegających na układaniu kostki brukowej i wykonaniu na gruncie pasa betonowego (szerokości jednej kostki brukowej) przeznaczonego do zamocowania bramy garażowej - co zostało udokumentowane przez organ nadzoru budowlanego na wizji lokalnej w dniu [...] przy okazji oględzin innych robót na tej nieruchomości - organ uznał, że roboty budowlane objęte zgłoszeniem zostały rozpoczęte w terminie i nie stanowią samowoli budowlanej. Wobec powyższego w opinii organu I instancji nie znaleziono podstaw do prowadzenia postępowania z tytułu samowoli budowlanej, co oznacza, że postępowanie jest bezprzedmiotowe.

J. W. (sąsiad państwa F. zamieszkały przy ul. W. [...]) złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu podniósł, że wydana w sprawie decyzja, została wydana z naruszeniem prawa, w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, polegające na przyjęciu tezy, że wykonanie spornego obiektu budowlanego jest zgodne z prawem budowlanym. Autor odwołania szczegółowo nakreślił dotychczasowy stan faktyczny sprawy, wskazując iż w istocie Z. F. pismem z dnia [...] powiadomił Urząd Miasta, o przystąpieniu do prac budowlanych polegających na budowie ogrodzenia wykonanego z konstrukcji stalowej wypełnionej szczelnie drewnem, jednakże zdaniem odwołującego się pismo to nie miało charakteru typowego zgłoszenia na wykonanie ogrodzenia. Wskazał, że jeśli nawet uznać wskazane pismo jako zgłoszenie, to utraciło ono swoją ważność, bowiem roboty budowlane rozpoczęto w kwietniu 2006 r. a zgodnie z treścią art. 30 ust. 5 prawa budowlanego inwestor ma obowiązek rozpocząć roboty nie później niż po upływie dwóch lat od złożonego zgłoszenia. Nadto jak podnosi postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił postępowanie z Urzędu w sprawie przystąpienia do wykonania robot budowlanych na terenie posesji przy ul. W. [...], które jest nadal aktualne wobec prowadzonego przez organ postępowania dotyczącego innych samowoli budowlanych. W kwietniu 2006 r. Z. F. rozpoczął budowę w ten sposób, że do istniejącego ogrodzenia przybił pełną ścianę drewnianą o wysokości od strony posesji odwołującego się 2,97 natomiast od swojej strony do wysokości 2,23 m. Różnica wysokości wynika z faktu, że pan F. podniósł teren w tym miejscu poprzez nawożenie gruzu i ułożenie na nim kostki brukowej. Do wspomnianej konstrukcji została przymocowana brama garażowa. W dniu [...] przeprowadzono wizję lokalną w następstwie której postanowieniem z dnia [...] nr [...] wstrzymano prowadzenie dalszych robot budowlanych na posesji przy ul. W. [...] w J. G.

W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że Organ l instancji prowadził, z wniosku J. W., postępowanie w sprawie samowolnego wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu ogrodzenia wraz z bramą wjazdową na posesji nr [...] przy ul. W. w J. G. W toku czynności procesowych ustalono, że inwestorzy – T. i Z. F., zrealizowali na wspomnianej posesji, na granicy z nieruchomością wnioskodawcy, ogrodzenie pełne z desek wraz z bramą wjazdową. Wysokość ogrodzenia wynosi 2,20 m (mierząc od poziomu terenu na posesji inwestorów), natomiast pomiar od strony posesji wnioskodawcy, położonej niżej, wskazuje wysokość 2,77 m. Jak ustalił organ l instancji - inwestorzy zrealizowali przedmiotowe roboty budowlane na podstawie zgłoszenia do właściwego organu z dnia [...], a organ ten nie wniósł w terminie ustawowym sprzeciwu. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. G. decyzją z dnia [...], Nr [...], umorzył postępowanie w sprawie wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu ogrodzenia wraz z bramą wjazdową na posesji nr [...] przy ul. W. w J. G.

Organ odwoławczy nie dostrzegł nieprawidłowości w decyzji organu I instancji zarówno pod względem merytorycznego rozstrzygnięcia, jak również co do poprawności zastosowanych przepisów.

Jak wskazano, w rozpatrywanej sprawie inwestorzy dokonali skutecznego zgłoszenia zamiaru realizacji inwestycji do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Fakt dokonania przez inwestorów takiego zgłoszenia pismem z dnia [...] jest w niniejszej sprawie bezsporny, tym bardziej że właściwy organ nie wniósł w ustawowym terminie 30 dni sprzeciwu w formie decyzji administracyjnej. Jednocześnie w przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, opisana w art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, gdyż roboty budowlane zostały zrealizowane z poszanowaniem art. 30 ust. 1 ustawy - wykonano je zgodnie z zakresem dokonanego zgłoszenia.

W opinii organu odwoławczego, organ administracji architektoniczno-budowlanej wyraził w sposób milczący zgodę na realizację inwestycji w obecnym kształcie, potwierdzając tym samym jej legalność, a strona odwołująca się nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów przeciwnych, mogących podważyć dokonane ustalenia. Organy nadzoru budowlanego związane są ustaleniami innego organu, który przyjął zgłoszenie zamiaru wykonania przedmiotowych robót budowlanych bez zastrzeżeń. Jak podkreślono, organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do kwestionowania zasadności rozstrzygnięć podejmowanych przez inne organy administracji.

Zatem postępowanie w niniejszej sprawie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe, zgodnie z dyspozycją art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

J. W. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu ponowił zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu. Ponadto wskazał, iż organ rozpatrujący odwołanie przy rozpatrywaniu sprawy pominął istotne okoliczności sprawy. Podniósł, iż w sprawie nie została zbadana niezgodność wykonanych robót ze złożonym zgłoszeniem, bowiem zgłoszenie obejmuje wykonanie ogrodzenia ażurowego w ramach stalowych wypełnionych drewnem, wykonano zaś pełną ścianę drewnianą, przybitą do istniejącego ogrodzenia skarżącego.

Zdaniem skarżącego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego chcąc za wszelką cenę usankcjonować nie mające żadnych podstaw prawnych inwestycje powołuje się na przeprowadzoną wizję lokalną w dniu [...] w innej samowoli budowlanej prowadzonej na posesji Z. F. przy ul. W. [...] (wizja nie mająca żadnego związku z przedmiotową sprawą) gdzie przy "okazji" (jak podaje w swoich pismach) stwierdza przekładanie kostki brukowej na terenie przybitej do ogrodzenia drewnianej ściany w/g inwestora "wybiegu dla psa". Dalej podaje, że kostka brukowa jest funkcjonalnie związana z inwestycją "wybiegu dla psa" w związku z czym uznaje zachowanie terminu rozpoczęcia robót budowlanych objętych zgłoszeniem (załączone pismo PINB z dnia [...]). Wykonywana nawierzchnia z kostki brukowej nie jest objęta zgłoszeniem jest odrębną inwestycją i łączenie jej z przedmiotową ścianą przybitą do ogrodzenia jest po prostu usankcjonowaniem fikcji. Nadto jak wynika z relacji skarżącego wykonana ściana drewniana przybita do ogrodzenia obciążona złomem, metalowymi elementami rusztowania, odpadami bloków betonowych spowodowała w dniu [...] katastrofę budowlaną, w wyniku której żona skarżącego doznała licznych obrażeń i odwieziona została do szpitala.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych oraz sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem. Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP i art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, co oznacza nakaz działania na podstawie przepisów prawa w dacie rozstrzygania sprawy indywidualnej.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

W niniejszej sprawie istnieją podstawy do stwierdzenia takiego naruszenia. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i będące decyzją administracyjną poprzedzające ją orzeczenie organu I instancji zostały wydane z istotnym naruszeniem prawa. Skargę zatem należało uwzględnić.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, umarzającą postępowanie w sprawie wykonania robót budowlanych, polegających na wykonaniu ogrodzenia wraz z bramą wjazdową na posesji nr [...] przy ul. W.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowił przepis art. 105 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Należy podkreślić, że powyższy przepis nie może być traktowany rozszerzająco, a bezprzedmiotowość postępowania zachodzi jedynie w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i prawidłowo ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Może ona wynikać z kilku różnych przyczyn, które można podzielić na dwie grupy przyczyny podmiotowe i przedmiotowe. Przyczyny te mogą powstać na skutek faktów naturalnych lub na skutek zdarzeń prawnych, chodzić będzie o śmierć osoby fizycznej lub o utratę przez nią zdolności do nabycia uprawnień o charakterze osobistym, ustanie bytu prawnego osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, zmianę tytułu własności rzeczy, jej zniszczenie, zniesienie danej kategorii uprawnień lub obowiązków, uchylenie podstaw prawnych do działania danego organu, czy też niedopuszczalność wzruszenia decyzji w trybach nadzwyczajnych wynikającą z przepisów odrębnych bądź z oceny prawnej orzeczenia sądu administracyjnego. Bezprzedmiotowe jest również postępowanie prowadzone przez organ właściwy czy też taki, który nie został uznany za właściwy w sprawie w wyniku rozpoznania sporu kompetencyjnego.

Decyzja administracyjna zgodnie z treścią art. 104 Kpa – rozstrzyga sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez strony, W tych granicach należy zatem oceniać decyzję o umorzeniu postępowania, należy ją odnosić do ustalonego w sprawie przedmiotu i zakresu postępowania administracyjnego.

Zatem bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w przypadku gdy w sprawie istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego (por wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt II OSK 910/05, lex nr 188797). Zatem sprawa staje się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa gdy jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne staje się prawnie niedopuszczalne, jednakże organ orzekający musi to wyraźnie wykazać w wydanej przez siebie decyzji.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że zarówno organ I jak i II instancji, wydając decyzje ograniczył się tylko do wybiórczego przedstawienia stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji nie można zatem stwierdzić, czy w sprawie zaistniała przesłanka określona w art. 105 § 1 Kpa.

Należy przyznać rację skarżącemu, który zarówno w skardze jak i na etapie postępowania odwoławczego podnosił zarzut niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w decyzji o umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem właściciela sąsiedniej nieruchomości z dnia [...] (skarżącego) o wykonywaniu przez jego sąsiada Z. F. obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej (garażu) bez stosownego zezwolenia, wskazał że wykonanie prace są zgodne ze zgłoszeniem o przystąpieniu do prac budowlanych dokonanym przez T. i Z. F. z dnia [...]. Uzasadniając swoje stanowisko, powołał się na przeprowadzone na posesji nr [...] przy ul. W. oględziny z dnia [...]. W opinii organu oględziny potwierdziły, że na wspomnianej działce doszło do wykonania ogrodzenia, o wys 220m mierząc od poziomu nieruchomości nr [...], które zamocowano od istniejącego już ogrodzenia. Wskazano również, że prostopadle do ściany budynku nr [...] wykonano bramę garażową. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy brak jest wskazanego dokumentu tj. protokołu z owych oględzin. Jak wynika natomiast z postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia [...] (również znajdującego się w aktach administracyjnych) w wyniku postępowania ustalono, że Z. F. na granicy działek nr [...] i [...] wykonuje drewniany obiekt budowlany, wsparty na istniejącym między posesjami ogrodzeniu. Nadbudowane ogrodzenie osiągnęło wysokość od strony sąsiedniej posesji blisko 3 m. Powołano się przy tym również na wizję lokalną właśnie z dnia [...]. Zatem w dwóch różnych rozstrzygnięciach organu, wizja lokalna przeprowadzona tego samego dnia, na tej samej nieruchomości, posłużyła organowi do uzasadnienia sprzecznych wniosków.

Ponownie rozpatrując sprawę organ II instancji, nie ustosunkował się, do zarzutów odwołania dotyczących wskazanych rozbieżności, opierając całą argumentację jedynie na fakcie dokonania przez inwestorów w 2003 r. wspomnianego zgłoszenia i stwierdzeniu, że roboty zostały zrealizowane zgodnie z zakresem tego zgłoszenia. Nie odniósł się również do pozostałych twierdzeń odwołania, stwierdzając arbitralnie, że strona odwołująca się nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów przeciwnych, mogących podważyć dokonane ustalenia, co w efekcie powoduje, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, przyjął, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie odpowiada zakresowi zgłoszenia z dnia [...]. Podczas gdy już sam organ I instancji - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podważył ten stan w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia [...]. Nadto, nawet z obecnie załączonych do akt zdjęć wynika, że zrealizowana inwestycja odbiega od treści zgłoszenia dokonanego przez inwestorów.

W istocie zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom określonym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem obowiązkiem organów orzekających w sprawie było miedzy innymi wskazanie w uzasadnieniu orzeczenia faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów na których się oparto oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności. Uzasadnienie powinno bowiem odzwierciedlać tok rozumowania organu a także dokonaną wykładnię zastosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa, zaskarżonej decyzji brak tych elementów. Podkreślić w tym miejscu należy, że przez rozpoznanie całego materiału należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Tym bardziej, że zarówno dokumenty jak i oświadczenia składane przez stronę w postępowaniu administracyjnym korzystają z domniemania prawdziwości, jeżeli nie są oczywiście sprzeczne z innymi dowodami lub okolicznościami i faktami znanymi organowi z urzędu. Ciężar dowodu na mocy art. 77 §1 Kpa obciąża organ administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Kr 638/98 LEX, nr 44386). Zatem jeśli organ ma wątpliwości co do przedstawionego przez stronę stanu faktycznego sprawy, winien z urzędu przeprowadzić stosowne dowody. Również na etapie postępowania odwoławczego organ II instancji, na mocy art. 136 Kpa obowiązany jest uwzględnić ewentualne zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły w sprawie.

Pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, poprzez nie wyjaśnienie z jakich przyczyn nie wzięto pod uwagę twierdzeń skarżącego dotyczących rozmiaru oraz zakresu prowadzonych robót w konfrontacji z treścią zgłoszenia o przystąpieniu do budowy ogrodzenia w wys. 2.20 m. odgradzającej wybieg dla psa, stanowi naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 Kpa. Na potwierdzenie swoich twierdzeń J. W. zaoferował bowiem zdjęcia wykonanych prac budowlanych, zeznania świadków, przedłożoną wraz z odwołaniem opinię techniczną jak również wskazał na sprzeczne z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji- motywy zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 maja 2006r. o wstrzymaniu robót budowlanych prowadzonych na posesji przy ul. W. [...]. Niewyjaśnienie przez organ orzekający w sprawie, jakie fakty w jego przekonaniu świadczą o tym, iż w sprawie zaistniała okoliczność bezprzedmiotowości postępowania (105 § 1 Kpa) poprzez oparcie decyzji na niekompletnym i nie w pełni rozpatrzonym materiale dowodowym - stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wydane rozstrzygnięcie administracyjne w takiej sytuacji nosi znamiona dowolności, a umorzenie postępowania świadczy o uchyleniu się organu od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 4). Ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji.

Reasumując należy stwierdzić, iż sytuacji, gdy dochodzi do wydania decyzji w oparciu o przepis art. 105 § 1 Kpa, tj. umorzenia postępowania, która zamyka drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków stron organ orzekający ze szczególną starannością powinien uzasadnić swoje rozstrzygnięcie. Jest to niezbędne zarówno do tego aby przekonać stronę o słuszności orzeczenia, ale i do tego aby umożliwić sądowi kontrolę zaskarżonego orzeczenia (por wyrok NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 4). Przy wykazanych brakach postępowania dowodowego taka kontrola sądowa jest obecnie niemożliwa.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C u.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.

Zgodnie z art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wypadku uchylenia decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka czy i w jakim zakresie może ona być wykonywana

Uwzględnienie skargi zobowiązuje Wojewódzki Sąd Administracyjny do zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania (art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tej sprawie poniesione przez skarżących koszty odpowiadały wysokości wpisu od skargi.