Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1117/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Po 276/04 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. i S. R. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia 15 marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznych w postaci zameldowania na pobyt stały p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na wniosek skarżących z dnia 7 marca 2005 r., wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez D. i S. R. decyzji Wojewody Lubuskiego z dnia 15 marca 2004 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Zielona Góra z dnia 19 stycznia 2004 r. orzekającej o anulowaniu czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały D. i S. R. w lokalu przy ul. [...] w Zielonej Górze. W ocenie Sądu I instancji w sprawie tej zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał bowiem, że wykonanie decyzji pozbawiłoby skarżących prawa do zamieszkiwania i przebywania w lokalu na stałe.

Postanowienie to zaskarżyły E. i M. K. pismem z dnia 25 maja 2005 r. W zażaleniu pełnomocnik stwierdził, że Sąd błędnie przyjął, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie tracą w wyniku jej wykonania prawa do przebywania w lokalu, a decyzja ta potwierdza jedynie fakt nie zamieszkiwania przez skarżących w lokalu na stałe.

W odpowiedzi na zażalenie skarżący D. i S. R. podnieśli, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji daje im ochronę przez bezprawnym postępowaniem rodziny K., którzy dążą do pozbawienia ich prawa do zamieszkiwania i przebywania wraz z synem w lokalu przy ul. [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zatem warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W sprawie niniejszej we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Lubuskiego z dnia 15 marca 2004 r., D. i S. R. nie wykazali przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Powołany we wniosku argument, że skarżący nie mogą przebywać w mieszkaniu, ponieważ nie są zameldowani nie jest zasadny. Meldunek jest czynnością rejestracyjną o charakterze deklaratoryjnym, nie stwarzającym uprawnień do mieszkania i pobytu w nim. Celem prowadzenia ewidencji jest zbieranie danych o miejscu pobytu osób, nie zaś kontrolowanie legalności zamieszkania. Zatem wynikiem zaskarżonej decyzji nie może być naruszenie praw lub interesów skarżących. Decyzja ta określa jedynie, że skarżący nie spełniają przesłanek zameldowania na pobyt stały pod wskazanym adresem, zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych(t.j.: Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.). Pobytem stałym jest zamieszkanie w danym miejscu z zamiarem stałego przebywania, muszą się więc w tym miejscu koncentrować wszelkie codzienne sprawy życiowe – warunkiem uznania miejsca za miejsce stałego pobytu jest wykazanie, że osoba prowadzi tam codzienne gospodarstwo domowe, nocuje, wypoczywa, prowadzi życie rodzinne i towarzyskie. Nie mają natomiast znaczenia kwestie dotyczące własności lokalu, organ meldunkowy w postępowaniu administracyjnymi bada jedynie, czy dana osoba przebywa w lokalu w sposób uprawniający do zameldowania na pobyt stały, stosownie do przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Z tej przyczyny wskazane przez Sąd I instancji motywy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie są zasadne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.