Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 783/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1, par. 2, art. 220 par. 3, art. 57 par. 1, art. 46 par. 2 pkt 1 lit. a i lit. b, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Ponadto, skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (lit. a) oraz numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (lit. b). Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie w wykonaniu zarządzenia z dnia 23 października 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez – z uwagi na brak wskazania w skardze miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń – oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń oraz podanie numeru PESEL skarżącej strony bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – upoważnionemu pracownikowi podmiotu widniejącego na pieczątce na kopercie zawierającej skargę oraz dokumentach dołączonych do skargi w dniu 29 października 2024 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty sądowej i uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 listopada 2024 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwań strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi.

Uwzględniając powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.