Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 236/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 8, art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 22 ust. 1 i ust. 2, art. 24 ust. 1, ust. 2a pkt 1 lit. d, ust. 2c, art. 24a ust. 1, art. 26 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 2, § 35, § 36, § 44 pkt 2, § 45 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Anna Strzelec, po rozpoznaniu w dniu [...] III na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi J. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. (nr [...]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej J. L. – utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. (nr [...]) o odmowie przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków dawnej kwalifikacji użytków gruntowych na jej działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w D., w obrębie ewidencyjnym [...].

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:

Skarżąca J. L. we wniosku z dnia 18 grudnia 2018 r. wystąpiła do Starosty [...] z prośbą o przywrócenie pierwotnego statusu stanowiącej jej własność działki nr [...], jako gospodarstwa rolnego i zmianę kwalifikacji gruntów tej działki z budowlanych na rolne. Starosta [...] pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. poinformował ją, że aktualny wpis w operacie ewidencji gruntów dotyczy klasoużytków na działkach nr [...] i nr [...] został wprowadzony na podstawie wniosku z dnia 29 sierpnia 2016 r. oraz dołączonej dokumentacji geodezyjnej przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. pod nr [...]

W kolejnym skierowanym do organu piśmie skarżąca podniosła, że organ I instancji błędnie zinterpretował przedstawiony przez nią zakres żądania, bowiem dotyczył on przywrócenia dawnego przeznaczenia działki nr [...], zakwalifikowanej obecnie jako działka budowlana, a ściślej kwalifikacji przeznaczenia gruntu odpowiadającego dawnej działce nr [...]. Wyjaśniła, że do przekwalifikowania działki doszło w wyniku podziału niezbędnego do prawidłowego przeprowadzenia postępowania spadkowego, a będącego wynikiem dawnych błędów organów i scalenia działek obecnie oznaczonych numerami: [...] i [...].

Starosta [...] po przeprowadzeniu postępowania w dniu 3 kwietnia 2019 r. wydał decyzję, którą odmówił stronie przywrócenia dawnej klasyfikacji działki nr [...]. Z decyzją organu I instancji nie zgodziła się skarżąca i wniosła odwołanie.

Decyzją z dnia 14 czerwca 2019 r. (nr [...]) organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Starosty [...] i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powodem uchylenia zaskarżonej decyzji było stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w szczególności konieczność wyjaśnienia treści i zakresu żądania strony.

Po uzupełnieniu materiału dowodowego o dodatkowe informacje i dowody decyzją z dnia 2 grudnia 2019 r. (nr [...]) Starosta [...] odmówił przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków dawnej kwalifikacji użytków gruntowych na działce oznaczonej nr [...], położonej w D., obręb Ż., będącej własnością skarżącej, zmienionej w 2016 r. na podstawie wniosku J. i J. O., poprzednich właścicieli działki numer [...] i dokumentacji geodezyjnej przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. z dnia 6 marca 2015 r. pod nr [...] Podnoszone przez skarżącą nieprawidłowości występujące w archiwalnych zapisach operatu ewidencji gruntów i budynków nie miały wpływu na określenie aktualnego użytku gruntowego na działce nr [...]. Organ wyjaśnił, że określony we wskazanym wyżej operacie przez uprawnionego geodetę użytek gruntowy B (tereny mieszkaniowe), jest zgodny ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami, m.in. załącznikiem nr [...] do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ponadto działka o numerze [...] od początku jej istnienia w ewidencji gruntów (od 2 września 2016 r.) miała tak określony użytek (B-tereny mieszkaniowe).

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie i wniosła o jej uchylenie.

W wyniku rozpoznania odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. decyzją z dnia 7 lutego 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżąca domagała się przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków zapisów archiwalnych, z obecnego zapisu "B-tereny mieszkaniowe" na dawniej wykazany użytek dla działki nr [...], jako grunty rolne zabudowane. Powołując się na przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organ odwoławczy podniósł, że procedura aktualizacji ma charakter rejestrowy, a wprowadzane w jej trakcie zmiany są wtórne wobec zdarzeń prawnych, z których wynikają. Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych na podstawie dokumentów powstałych poza postępowaniem ewidencyjnym. Dlatego na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany danych objętych tą ewidencją, które wynikają z nowych zdarzeń, a nie korygować wpisów na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów. Skarżąca natomiast swojego żądania wprowadzenia zmiany w ewidencji w ogóle nie udokumentowała żadnym nowym zdarzeniem prawnym zaistniałym po wprowadzeniu danych przez nią kwestionowanych. Nie został przez nią przedstawiony jakikolwiek dokument przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, który by określał w sposób inny, niż jest to wykazane w ewidencji gruntów, danych przez nią kwestionowanych. Organ nie stwierdził również oczywistego błędu, a zatem w jego ocenie nie było żadnych podstaw do przyjęcia w ramach aktualizacji danych, które nie zawierają się w żadnej dokumentacji.

W skardze na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wniosła o uchylenie jej w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest:

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a., przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji i brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji do zarzutów zawartych w odwołaniu;

2) art. 7 k.p.a. i art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie w sposób należyty postępowania wyjaśniającego, niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz zlekceważenie obowiązku dokonania jego wszechstronnej oceny, brak podjęcia jakichkolwiek kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak rozpatrzenia stanu faktycznego w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie, a także zaniechanie prowadzenia postępowania w sposób prowadzący do wyjaśnienia prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania do władzy publicznej;

3) art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych oraz brak jakiegokolwiek ustosunkowania się do wskazywanych przez wnioskodawczynię w odwołaniu, piśmie uzupełniającym z dnia 2 lutego 2020 r., oraz innych okoliczności faktycznych i wykładni norm prawa materialnego mających istotne znaczenie dla należytego wyjaśnienia sprawy, celowe pomijanie okoliczności i ustaleń poczynionych w sprawie przez skarżącą i brak odniesienia oraz oceny całości zgromadzonego materiału dowodowego, a także wskazywanie w decyzji jako okoliczności udowodnionych ustaleń opartych na wybiórczym materiale dowodowym, pomijając przy tym istnienie w sprawie odmiennego stanowiska wnioskodawczyni;

4) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji i zaniechanie wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji wyboru faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz wskazania przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

5) art. 75 § 1 k.p.a. w związku z art. 76 § 3 k.p.a., poprzez uznanie, że organ I instancji nie był uprawniony w toku rozpatrywania sprawy do weryfikacji prawidłowości danych ustalonych przez geodetę w 2015 r. w operacie nr [...], stanowiącym obecnie podstawę ujawnienia w ewidencji danych dotyczących użytków gruntowych na działce nr [...], tym samym odrzucając możliwość weryfikacji w niniejszym postępowaniu prawidłowości zmiany dokonanej w dniu 2 września 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia jej nieważności.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia 7 lutego 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków dawnej kwalifikacji użytków gruntowych na działce oznaczonej nr [...], położonej w D. obręb Ż., będącej własnością skarżącej, zmienionej w 2016 r. na podstawie wniosku J. i J. O., poprzednich właścicieli działki nr [...] i dokumentacji geodezyjnej przyjętej do Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. dnia 6 marca 2015 r., pod nr [...]

Sąd w całości podziela stanowisko organów obu instancji, że przedstawione przez skarżącą dokumenty (kopia mapy geodezyjnej z dnia 16 lutego 2015 r.) nie dawały żadnych podstaw do dokonania zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów względem nieruchomości skarżącej oznaczonej jako działka nr [...] z tego względu, że nie dokumentują one takiego zdarzenia, które wskazywałoby na zmianę stanu prawnego lub faktycznego dotyczącego jej nieruchomości, która skutkowałaby koniecznością aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków co do tej nieruchomości. Stanowisko powyższe wynika z charakteru ewidencji gruntów oraz kompetencji organów administracji publicznej w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów, określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 276, z późn. zm. – dalej jako "p.g.i.k.").

Zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.i.k., ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości), to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Według art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.i.k. – w brzmieniu obowiązującym w chwili rozstrzygania tej sprawy – w ewidencji gruntów zawarte są informacje dotyczące m.in. położenia gruntów, ich granic i powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty oznaczonych właścicieli nieruchomości. Zgodnie z art. 22 ust. 2 p.g.i.k., właściciele nieruchomości oraz podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu znajdują się nieruchomości, są obowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z aktów normatywnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, materiałów zasobu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Informacje dotyczące gruntów, właścicieli, władających i posiadaczy oraz inne informacje wymienione w art. 20 ust. 1 i 2 p.g.i.k. zawiera operat ewidencyjny (art. 24 ust. 1 p.g.i.k.).

Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust.1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 24 ust. 2a p.g.i.k.).

Stosownie do art. 24 ust. 2b p.g.i.k. – aktualizacja informacji następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego – orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku (...),

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;

2) w drodze decyzji administracyjnej – w pozostałych przypadkach.

Odmowa zaś aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c p.g.i.k.).

Przepisy omawianej ustawy przewidują także modernizację ewidencji gruntów i budynków, bowiem starosta może zarządzić przeprowadzenie takiej modernizacji na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (art. 24a ust. 1 p.g.i.k.).

Sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją określa wydane na podstawie art. 26 ust. 2 p.g.i.k. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r. poz. 393 – dalej jako "rozporządzenie"). Według § 10 ust. 1 tego rozporządzenia, ewidencja obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali (pkt 1) oraz dane dotyczące właścicieli nieruchomości oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie własności, a także daty określające nabycie oraz utratę tego prawa (pkt 2). Przepis § 12 rozporządzenia określa natomiast dokumenty będące podstawą wpisu praw do gruntów, budynków i lokali. Według tego unormowania, podstawą uwidocznienia w ewidencji praw do gruntów są wpisy dokonane w księgach wieczystych, prawomocne orzeczenia sądowe, umowy zawarte w formie aktów notarialnych dotyczące ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostateczne decyzje administracyjne, dyspozycje zawarte w aktach normatywnych oraz umowy dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Organ prowadzący ewidencję ma obowiązek utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Przepis § 45 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi,

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych,

3) wyeliminowania danych błędnych.

Do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio § 35 rozporządzenia, który określa źródła danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji oraz § 36 rozporządzenia, stanowiący o podstawach określenia przebiegu granic działek ewidencyjnych.

W świetle przedstawionych wyżej uregulowań prawnych w kwestii zmiany danych zawartych w operacie ewidencji gruntów, w pełni trafne jest stanowisko organów, iż żądanie skarżącej nie mogło zostać uwzględnione, ponieważ nie przedstawiła ona właściwych dokumentów, które uzasadniałyby zaktualizowanie danych w zakresie zaliczenia działki nr [...] do gruntów rolnych zabudowanych. Organy prawidłowo ustaliły tym samym, że skarżąca nie dążyła w istocie do zaktualizowania zawartych w ewidencji gruntów danych w oparciu o nowe zdarzenie prawne uzasadniające wprowadzenie zmiany, ale do przywrócenia danych wcześniejszych dotyczących jej nieruchomości, które jednakże nigdy wcześniej w ewidencji gruntów nie były ujawnione. Z tego względu konkluzja organów o braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej była prawidłowa, biorąc pod uwagę, że należycie wyjaśniły one wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a także w sposób wyczerpujący zebrały i rozważyły cały zebrany w sprawie materiał dowodowy. Niewadliwie i bezopornie ustalono, że działka oznaczona nr [...] nie spełnia kryteriów umożliwiających zakwalifikowanie jej do gruntów rolnych zabudowanych, natomiast zawiera cechy przyjęte dla terenów mieszkaniowych. W czasie opracowywania dokumentacji geodezyjnej właściciel działki oznaczonej nr [...] nie był zaś rolnikiem, stąd też dokumentacja ta nie była przez zleceniodawcę jej powstania kwestionowana. Z tego względu aktualnie ujawnione dane dotyczące rodzaju użytku gruntowego dla działki nr [...] nie są sprzeczne z dokumentami źródłowymi. Skarżąca, jako obecna właścicielka przedmiotowej działki nabyła ją w dniu 13 października 2016 r., a zatem już po jej ujawnieniu w danych ewidencji gruntów według powyższego stanu, na mocy aktu notarialnego Rep. A Nr [...], z którego wynika, że stała się właścicielką działki nr [...] o powierzchni 0,1201 ha, stanowiącej tereny mieszkaniowe (użytek B) i grunty orne. W takiej zaś sytuacji organy słusznie odmówiły dokonania aktualizacji, bowiem z analizy materiałów Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Starostwa Powiatowego w R., nie stwierdzono błędnych informacji w zakresie wykazania rodzaju użytków gruntowych na omawianej działce. Dokumentacja ta została sporządzona na zlecenie ówczesnego właściciela działki nr [...] i w oparciu o tą dokumentację zasadnie ujawniono w ewidencji gruntów informacje dotyczące nowo wydzielonych działek. Organy prawidłowo ustaliły również, że aktualnie ujawnione informacje w ewidencji gruntów zostały wprowadzone do niej w oparciu o dokumentację techniczną przyjętą należycie do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego wedle obowiązujących norm.

Skoro zatem – zgodnie z powoływanym już art. 22 ust. 2 p.g.i.k. – na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany nieaktualnych już danych, objętych tą ewidencją, wynikające z nowych zdarzeń prawnych, to tym samym niedopuszczalne jest weryfikowanie tych wpisów na podstawie powtórnej oceny wyłącznie archiwalnych dokumentów. Żądanie skarżącej wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów nie zostało zaś w tej sprawie udokumentowane żadnym nowym zdarzeniem prawnym, zaistniałym po wprowadzeniu do ewidencji gruntów danych przez nią obecnie kwestionowanych. Skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu, który określałby w sposób inny, niż jest to wykazane w danych ewidencji gruntów, kwalifikacji rodzaju użytków gruntowych na działce nr [...]. Trzeba również zwrócić uwagę, że ewidencja gruntów ma jedynie charakter rejestrowy, a więc wtórny pod względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających w niej ujawnieniu. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje bowiem zawsze poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów w zakresie oznaczenia kwalifikacji użytków gruntowych na działce nr [...], zgodnie z żądaniem skarżącej, pozostawałoby w sprzeczności ze stanem prawidłowo ujawnionym w danych ewidencji gruntów, który jest aktualny. Chociaż w przeszłości nastąpiła aktualizacja, poprzez podział działki oznaczonej nr [...], to dane te ewidencja uwzględniła. Skarżąca nie przedłożyła zaś żadnej dokumentacji wskazującej, że aktualizacja ewidencji gruntów z 2016 r. stwierdzająca, że należąca do niej działka o nr [...] o powierzchni 0,1201 ha, zakwalifikowana jako tereny mieszkaniowe (czyi użytek B) i grunty orne, winna zostać uznana za nieprawidłową. Skarżąca nie przedłożyła również żadnych innych dokumentów potwierdzających nieprawidłowości w kwalifikacji działek, dokonanym na podstawie dokumentacji technicznej przyjętej do zasobu pod nr [...] w dniu 6 marca 2015 r. Organy prawidłowo zatem uznały, że przedstawione przez skarżącą dokumenty nie mogły stanowić podstawy do dokonania jakiejkolwiek zmiany danych w ewidencji gruntów w żądanym przez nią zakresie. Z uwagi na czysto deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym musi być bowiem oczywista, niewymagająca przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a jednocześnie musi być potwierdzona dokumentami wskazującymi na nowe zdarzenie prawne, zaistniałe po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych.

Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia reguł proceduralnych, Sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień. Organy prawidłowo ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i uwzględniając ustalony stan faktyczny sprawy, należycie wyjaśniły przesłanki jakimi się kierowały wydając decyzje. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny i został poddany przez organy wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski są spójne i logiczne. Organ drugiej instancji uzasadnił swoją decyzję w sposób wyczerpujący, przedstawiając należycie podstawy prawne i faktyczne podjętego rozstrzygnięcia. Sformułowanym przez organ w przedmiotowym zakresie wnioskom nie można zarzucić, że są nielogiczne lub naruszają zasady doświadczenia życiowego, a tym samym zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ nie naruszył zatem reguł prowadzenia postępowania dowodowego i podstawy wydania decyzji. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z taką oceną nie czyni skargi zasadną. W takich zaś okolicznościach skarga jako bezzasadna, nie mogła zostać uwzględniona.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) – oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.