Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 208/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Środki unijne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 11 art 107 par 3 art 138 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2023 r. nr SKO-4230/12/23 w przedmiocie określenia wysokości kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2013 r. i 2014 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz I. S. kwotę 22.972 (słownie: dwadzieścia dwa tysiące dziewięćset siedemdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Starosta I. określił skarżącej wysokość kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2013 r. w wysokości [...] zł i w 2014 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami naliczanymi, jak od zaległości podatkowych.

Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r. uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i określiło: a) wysokość kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2013 r. w wysokość [...] zł, z czego [...] zł Liceum Ogólnokształcące w I., [...] zł Technikum Informatyczne w I., [...] zł Technikum Fryzjerskie w I., [...] zł Technikum Hotelarskie w I., dla którego osobą prowadzącą jest I. S.; b) wysokość kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2014 r. w wysokości [...] zł, z czego [...] zł Liceum Ogólnokształcące w I., [...] zł, Technikum Informatyczne w I., [...] zł Technikum Fryzjerskie w I. i [...] zł Technikum Hotelarskie w I., dla którego osobą prowadzącą jest I. S.; c) termin naliczania odsetek naliczanych jak od zaległości podatkowych oraz zobowiązało stronę do zwrotu kwot określonych powyżej w terminie 15 dni od daty doręczenia decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, rozpatrując wniesioną skargę, wyrokiem z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 249/19 skargę oddalił. W wyniku wniesienia skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt I GSK 2054/19 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Rozpatrując sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 437/22 uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje okoliczności istotnych dla oceny, czy powołanie się na przesłanki wymienione w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej (dalej: "O.p."), skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia miało - czy też nie – charakter instrumentalny.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r. orzekło: 1) uchylić zaskarżoną decyzję w całości; 2) określić wysokość kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2013 r. w wysokość [...] zł, z czego [...] zł Liceum Ogólnokształcące w I., [...] zł Technikum Informatyczne w I., [...] zł Technikum Fryzjerskie w I., [...] zł Technikum Hotelarskie w I., dla którego osobą prowadzącą jest skarżąca; 3) określić wysokości kwoty dotacji do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2014 r. w wysokości [...] zł, z czego [...] zł Liceum Ogólnokształcące w I., [...] zł Technikum Informatyczne w I., [...] zł Technikum Fryzjerskie w I. i [...] zł Technikum Hotelarskie w I., dla którego osobą prowadzącą jest skarżąca; 4) określić termin naliczania odsetek należnych od kwoty wymienionej w pkt 2, naliczanych jak od zaległości podatkowych, od dnia [...] r.; 5) określić termin naliczania odsetek należnych od kwoty wymienionej w pkt 3, naliczanych jak od zaległości podatkowych, od dnia [...] r.; 6) zobowiązać stronę do zwrotu kwoty określonej w pkt 2, 3, 4 i 5 w terminie 15 dni od daty doręczenia przedmiotowej decyzji.

W uzasadnieniu organ, odnosząc się do zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 437/22, wskazał, że na podstawie uzyskanej od Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. odpowiedzi ustalono następujące okoliczności związane z postępowaniem karnym skarbowym. W dniu [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. wszczął dochodzenie w sprawie I. S. o przestępstwo skarbowe z art. 82 § 1 k.k.s., polegające na niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniu dotacji dla szkół otrzymanych w 2013 r. i 2014 r. Postanowienie zostało wszczęte na podstawie zawiadomienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. o przestępstwo z dnia [...] r. Stosownie do postanowień art. 133 § 3 k.k.s. w dniu [...] r. poinformowano Starostwo Powiatowe w I. o wszczęciu ww. postępowania przygotowawczego w zakresie narażenia finansów publicznych na uszczuplenia poprzez niezgodne z przeznaczeniem z dniem [...] r. W dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka A. Z., na okoliczność przeprowadzenia postępowania kontrolnego u I. S. w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowanie środkami publicznymi, otrzymanymi w latach 2013-2014. W dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka R. G. zatrudnionego w Starostwie Powiatowym w I. na stanowisku Naczelnika Wydziału Edukacji, Kultury, Sportu i Zdrowia, na okoliczność weryfikacji formalnej i merytorycznej wniosków o dotację złożonych przez I. S. m. in. za lata 2013-2014. Świadek zeznał, że po przeanalizowaniu całości dokumentacji przesłanej przez Izbę Administracji Skarbowej w B. w ww. zakresie, podjęta została decyzja o zaistnieniu nieprawidłowości w wydatkowaniu dotacji. Na tej podstawie Starosta I. wszczął postępowania administracyjne wobec I. S. w zakresie wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem dotacji otrzymanych za lata 2013-2014. W dniu [...] r. wykonano oględziny akt postępowania kontrolnego dotyczącego I. S.. W ocenie organu, zebrany w sprawie materiał dowodowy był kompletny i dał podstawę do wydania w dniu [...] r. postanowienia o przedstawieniu zarzutów I. S. o to, że prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Policealne Studium Zawodowe i zajmując się z tego tytułu sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, dopuściła do naruszenia przepisów w ten sposób, że: 1) będąc organem prowadzącym szkoły niepubliczne o uprawnienia szkół publicznych, naraziła finanse publiczne na uszczuplenie poprzez niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie dotacji dla Liceum Ogólnokształcącego w I. i Technikum Informatycznego w Informatycznego w I., otrzymanych w 2013 r. na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty w kwocie co najmniej [...] zł, tj. o czyn z art.82 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s., 2) będąc organem prowadzącym szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych naraziła finanse publiczne na uszczuplenie poprzez niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie dotacji dla Liceum Ogólnokształcącego w I., Technikum Fryzjerskiego w I., Technikum Hotelarskiego w I. i Technikum Informatycznego w I., otrzymanych w 2014 r. na podstawie ustawy z dnia [...] r. o systemie oświaty (dalej: "u.s.o.") w kwocie co najmniej [...] zł, tj. o czyn z art. 82 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.

Organ podał, że podstawą faktyczną wydania ww. postanowienia był zgromadzony w toku postępowania przygotowawczego materiał dowodowy oraz materiały z postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B.. Materiał dowodowy w postaci dokumentów został poddany szczegółowej analizie i został rozszerzony o zeznania świadków A. Z. i R. G.. Zgromadzone w toku dochodzenia dowody korelowały ze sobą i wzajemnie się uzupełniały. Potwierdzały one słuszność przedstawionego I. S. zarzutu i pozwalały na stwierdzenie, że popełnienie przez podejrzaną zarzucanego jej przestępstwa skarbowego było wysoce prawdopodobne. W dniu [...] r. ogłoszono podejrzanej I. S. wymieniony powyżej zarzut i przesłuchano ww. w charakterze podejrzanej. Skarżąca wyjaśniła, że ogłoszony zarzut jest dla niej niezrozumiały i nie przyznaje się do zarzucanych jej czynów. W dniu [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. na zasadzie art. 114a k.k.s. wydał postanowienie o zawieszeniu dochodzenia, z uwagi na toczące się postępowania administracyjne prowadzonego przez Starostę [...] wobec I. S. w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania otrzymanymi środkami publicznymi, gdyż jego prowadzenie było w istotny sposób utrudnione.

W świetle powyższego Kolegium nie dopatrzyło się instrumentalnego prowadzenia postępowania przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T.. W ocenie organu działania prowadzone były w sposób ciągły i harmonijny, a postanowienie o zawieszeniu dochodzenia zostało wydane z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne prowadzone przez Starostę [...], gdyż jego prowadzenie było w istotny sposób utrudnione. Kolegium wyjaśniło, że postępowanie cały czas jest w toku, gdyż decyzja dotycząca określenia I. S. wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie jest prawomocna. Zatem postępowanie cały czas jest utrudnione i jego zawieszenia zdaniem organu odwoławczego znajduje oparcie w przepisach prawa.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania Kolegium wyjaśniło, że zawiadomienie z dnia [...] r. doręczone zostało pełnomocnikom i zawierało informację o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w stosunku do dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Powiatu [...]. Przerwało ono skutecznie bieg terminu przedawnienia stosownie do treści art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Przedmiotowe zobowiązanie nie uległo zatem przedawnieniu.

Wskazując na treść art. 90 ust. 3d u.s.o., w brzmieniu przed [...] r. i po tym dniu, organ podał, że w 2013 r. dotacja została przeznaczona na: wynagrodzenie I. S. w kwocie [...]zł wypłacone za czynności dyrektora administracyjnego; wydatki w łącznej kwocie [...]zł dotyczące nabycia przez I. S. prawa wieczystego użytkowania gruntów; wydatki w łącznej kwocie [...]zł dotyczą robót budowlanych wykonanych w budynku, będącym własnością I. S. po jego zalaniu; wydatki w kwocie [...]zł poniesione na reklamę i promocję szkół; wydatki w łącznej kwocie [...]zł dotyczące organizowanych dla uczniów wyjazdów integracyjnych; wydatki w łącznej kwocie [...]zł dotyczące szkoleń Rady Pedagogicznej, studiów podyplomowych i szkolenia M. S., wynajmu lokalu na szkolenia; rachunki w łącznej kwocie [...]zł wystawione w 2013 r. przez atelier [...] M. S. dotyczące Technikum Fryzjerskiego i klas o profilu kosmetycznym w Liceum Ogólnokształcącym, które pokryto z dotacji przekazanych na Technikum Informatyczne, Technikum Hotelarskie, Liceum Ogólnokształcące (dot. klas o innym profilu niż kosmetyczny); wydatki w kwocie [...]zł dotyczące organizacji zakończenia roku szkolnego z poczęstunkiem; wynagrodzenie w łącznej kwocie [...]zł M. S. i M. S. dotyczące zawartych umów o dzieło; wydatki w kwocie [...]zł dotyczące wycieczki uczniów na [...] i do [...]; wynagrodzenia w łącznej kwocie [...]zł M. S., M. S. i M. W. dot. zawartych umów zlecenia, które stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Kolegium podzieliło w tym zakresie stanowisko organu pierwszej instancji.

Natomiast w 2014 r. dotację wydatkowano na: wynagrodzenie I. S. w łącznej kwocie [...]zł za czynności dyrektora administracyjnego; wynagrodzenia w łącznej kwocie [...]zł M. S., M. S. i [...] dotyczące zawartych umów zlecenia; wydatki inwestycyjne w łącznej kwocie [...]zł dotyczące ulepszenia budynku będącego własnością I. S.; rachunki w łącznej kwocie [...]zł wystawione 2014 r. przez Atelier urody [...] M. S. dotyczące Technikum Fryzjerskiego i klas o profilu kosmetycznym w Liceum Ogólnokształcącym, które pokryto z dotacji przekazanych na Technikum Informatyczne, Technikum Hotelarskie, Liceum Ogólnokształcące (dot. klas o innym profilu niż kosmetyczny); wydatki w kwocie [...]zł będące konsekwencją "oczywistego błędu pisarskiego" przy księgowaniu faktury nr [...] z dnia [...] r. Nadto, wydatki dotyczące działalności prowadzonej przez I. S. w ramach Policealnego Studium Zawodowego (polegającej na prowadzeniu kursów) bezzasadnie przeksięgowano na konta księgowe Szkół Ponadgimnazjalnych, tj. z dotacji Technikum Informatycznego - [...] zł, Technikum Fryzjerskie - [...] zł, Technikum Hotelarskie - [...] zł i Liceum Ogólnokształcące - [...] zł w łącznej kwocie [...]zł.

Kolegium wyjaśniło, że rolą dotacji, nie jest subsydiowanie wszelkiej działalności szkoły lub placówki, czy też wsparcie podmiotu te placówki prowadzącego. Nie wszystkie wydatki bieżące mogą być uznane za wydatki kwalifikowane na podstawie wskazanego art. 90 ust. 3d u.s.o. Środki pochodzące z dotacji nie mogą stanowić źródła finansowania wydatków na utrzymanie podmiotu będącego organem prowadzącym szkołę, a także na pokrycie kosztów związanych z ogólną organizacją i funkcjonowaniem szkół, gdyż wymienione wydatki nie są związane bezpośrednio z działalnością oświatową rozumianą jako proces kształcenia, wychowania i opieki. Celem dotacji jest bowiem dofinansowanie realizacji zadań szkoły, a nie dofinansowanie realizacji zadań organu prowadzącego.

W konsekwencji powyższego organ uznał, że wynagrodzenie I. S. za czynności dyrektora administracyjnego, czyli wydatki podmiotu niebędącego jednocześnie kadrą nauczycielską, nie mogą być finansowane z dotacji, gdyż nie mieszczą się w zadaniach szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Zakup prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z kosztami dodatkowymi, również nie można zaliczyć do dotacji wydatkowanej zgodnie z przeznaczeniem, gdyż nie należy do wydatków bieżących szkoły. Wydatki dotyczące nieamortyzowanego budynku, stanowiącego własność organu prowadzącego szkołę nie są ściśle związane z zadaniami określonymi w art. 90 ust. 3d u.s.o. Dotacje w 2014 r. mogły być wykorzystywane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego. Do wydatków można zaliczyć wydatki dotyczące remontu środków trwałych w przeciwieństwie do wydatków poniesionych na ulepszenie środków trwałych, które należy utożsamiać z wydatkami inwestycyjnymi. Wydatki poniesione za udział w konkursie Gospodarczo-Samorządowym HIT Kujaw i Pomorza 2013 r., jak i wydatki poniesione na reklamę i promocje szkoły dotyczyły realizacji zadań organu prowadzącego szkołę, nie miały bezpośredniego związku z działalnością dydaktyczną rozumianą w sposób ścisły. Również wydatki dotyczące realizacji wycieczek należą do zadań organu prowadzącego szkołę. Wydatki dotyczące szkoleń Rady Pedagogicznej, studiów podyplomowych i szkolenia M. S., jak również wynajmu lokalu na szkolenia należą do zadań organu prowadzącego szkołę, gdyż nie stanowią wydatków bieżących szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Rachunki dotyczące zajęć w Technikum Fryzjerskim i w klasach o profilu kosmetycznym zostały rozliczone we wszystkich typach szkół. Wydatki te nie stanowią wydatków poszczególnych typów szkół w związku z powyższym stanowią dotację wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Nadto, organizacja zakończenia roku szkolnego z poczęstunkiem należy do zadań organu prowadzącego szkołę i nie stanowi wydatków bieżących szkół w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Także opracowanie planu wychowawczego, planu pracy psychologa i planu pracy doradcy zawodowego oraz opracowanie strategii finansowej wpisuje się w katalog zadań należących do organu prowadzącego szkołę. Wydatek na usługę turystyki zagranicznej nie należy do wydatków bieżących, o których mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. w rozliczeniu nie mogą być uwzględnione wydatki będące konsekwencją błędnego zapisu w ewidencji księgowej. Wynagrodzenie za wykonywanie czynności zastępcy dyrektora szkoły ds. finansowo-ekonomicznych i dydaktyczno-wychowawczych oraz dorady zawodowego nie należy do wydatków bieżących związanych z kształceniem, wychowywaniem i opieką w tym profilaktyką społeczną, a związane jest z zadaniami organu prowadzącego szkołę. Czynności polegające na przygotowaniu i prowadzeniu spraw związanych z utrzymaniem oraz prowadzeniem stosownej dokumentacji należy zaliczyć do zadań organu prowadzącego szkołę. Również suma płac za listopad 2014 r. tytułem przeksięgowanie kosztu płac, tj. wydatki dotyczące Policealnego Studium Zawodowego w kwocie [...]zł, nie mogą stanowić wydatków bieżących finansowanych z dotacji oświatowej.

W skardze strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., zarzucając:

- naruszenie przepisów prawa proceduralnego mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 7, art. 8, art. 11, art. 24 § 3, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 § 1, art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 140, art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 15 k.p.a. polegające na przekroczeniu zasad określonych w tych przepisach przy dokonywaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustaleń w zakresie wartości dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, nieprzeprowadzeniu jakichkolwiek dowodów zawnioskowanych przez stronę, nie odniesieniu się do wcześniejszych kontroli wykorzystania dotacji przeprowadzonych przez pracowników Starostwa Powiatowego w I., przeprowadzenie postępowania przez pracowników organu pomimo zasadnych wątpliwości co do ich bezstronności, nie powołaniu biegłego z dziedziny budownictwa oraz biegłego rzeczoznawcy majątkowego na okoliczność zakresu wykonanych prac budowlanych i zakupionego sprzętu mającego bezpośredni wpływ na proces kształcenia oraz biegłego z dziedziny księgowości, nie omówieniu w uzasadnieniu zebranego materiału dowodowego, nieuwzględnieniu przy określaniu kwoty dotacji podlegającej zwrotowi specyfiki prowadzonych placówek oświatowych i wydatków z tym związanych, nie przeprowadzeniu postępowania dowodowego z dowodów wskazanych przez stronę, a ponadto brak jakiegokolwiek odniesienia się przez organ drugiej instancji do odwołania osobistego wniesionego przez skarżącą;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 70 § 1 i 6 O.p. w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. przez ich błędną wykładnię i uznanie, iż termin przedawnienia uległ zawieszeniu, podczas gdy pismo informujące stronę o zawieszeniu biegu terminu zawieszenia nie zawierało informacji wskazanych w przywołanych przepisach prawa, w szczególności nie wskazuje jakich dotacji i za jaki okres dotyczy wszczęte postępowanie karne skarbowe, a tym samym nieprawidłowym zawiadomieniem skarżącej o zawieszeniu biegu przedawnienia, które nie wywołało jakichkolwiek skutków prawnych, co skutkuje przedawnieniem terminu do zwrotu dotacji za 2013 r. i 2014 r.;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 90 ust. 2a i ust 3d u.s.o. polegające na błędnej wykładni poprzez uznanie, że wydatki ponoszone przez organ prowadzący szkołę nie mogą być finansowane ze środków dotacji oświatowej oraz że wydatki poniesione przez odwołującą ze środków otrzymanych z dotacji oświatowej nie zostały przeznaczone na realizację zadań z zakresu kształcenia, wychowania i opieki oraz profilaktyki społecznej, a tym samym nie mogły zostać sfinansowane z dotacji oświatowych;

- błąd w ustaleniach faktycznych przez uznanie, że wydatki poniesione z dotacji w 2013 r. i 2014 r. zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności materiałów ze szkoleń organizowanych przez pracowników Starostwa Powiatowego w I. jednoznacznie wskazuje, iż dotacje z 2013 r. i 2014 r. wydatkowane były zgodnie z przeznaczeniem;

- sprzeczność istotnych ustaleń organu administracji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez bezkrytyczne, dowolne przyjęcie, że Staroście Powiatu [...] przysługuje wierzytelność obejmująca należność główną w kwocie [...]zł z odsetkami należnymi od dnia [...] r. - opisanymi w pkt 3 i 5 zaskarżonej decyzji z tytułu zwrotu kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2014 r., podczas gdy analiza zebranego materiału dowodowego przeprowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] r. wskazuje na kwotę [...]zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.). W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że przed wydaniem wyroku Sąd umożliwił skarżącej pisemne wypowiedzenie się w sprawie, wyznaczając jej 10- dniowy termin.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie określił stronie wysokość: 1) dotacji do zwrotu za 2013 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami, 2) dotacji do zwrotu za 2014 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami.

Wskazać należy, że sprawa ta była już rozpoznawana przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 18 października 2022 r., I SA/Bd 437/22 uchylił poprzednią decyzję SKO w B., kierując się wskazaniami zawartymi w wyroku NSA z dnia 8 kwietnia 2022 r., I GSK 2054/19. W wymienionym wyroku WSA w Bydgoszczy stwierdził, że organ powinien wykazać, iż wszczęcie postępowania w sprawie karnej skarbowej dotyczącej skarżącej, a następnie jego zawieszenie nie miało pozorowanego charakteru i nie służyło jedynie wstrzymaniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W szczególności powinien wykazać, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego ukierunkowane było na realizację celów tego postępowania, a nie na doprowadzenie do zawieszenia biegu terminu przedawnienia, określonych w decyzji zobowiązań.

W myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W świetle tego przepisu ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.

W ponownie wydanej decyzji SKO podtrzymało ustalenia zawarte w poprzednio uchylonej decyzji. Realizując zalecenia zawarte w wyroku z dnia 18 października 2022 r., I SA/Bd 437/22 Kolegium zwróciło się do Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. o udzielenie informacji w zakresie prowadzonego wobec skarżącej postępowania karnego skarbowego. W oparciu o otrzymane informacje organ odwoławczy stwierdził, że nie dopatrzył się instrumentalnego prowadzenia postępowania przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T..

W skardze strona sformułowała szereg zarzutów. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za 2013 r. i 2014 r. Wskazać należy, że zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej: "u.f.p.") do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 60 pkt 1 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Przedawnienie zobowiązań podatkowych regulują przepisy rozdziału 8 działu III O.p. Do obliczenia terminu przedawnienia zwrotu dotacji ma zastosowanie art. 70 § 1 O.p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W konsekwencji pięcioletni termin przedawnienia wynikający z tego przepisu, w przypadku wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem, rozpoczyna swój bieg z końcem roku, w którym beneficjent otrzymał i miał wykorzystać dotację. Skoro sporne dotacje były przyznane i przekazana skarżącej w 2013 r. i 2014 r., to termin przedawnienia zobowiązania do ich zwrotu mijał odpowiednio z końcem 2018 r. i 2019 r. Jednakże w myśl art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym beneficjent został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Z kolei art. 70c O.p. stanowi, że organ, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia beneficjenta o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1, oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.

W świetle powyższych uregulowań należy stwierdzić, że przesłanką zawieszenia biegu terminu przedawnienia z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest wszczęcie postępowania o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe, o którym beneficjent został zawiadomiony. W uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 18 czerwca 2018 r., I FPS 1/18 stwierdzono, że zawiadomienie podatnika dokonane na podstawie art. 70c O.p. informujące, że z określonym co do daty dniem, na skutek przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego podatnika za wskazany okres rozliczeniowy, jest wystarczające do stwierdzenia, że nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] r. zostało wszczęte wobec skarżącej dochodzenie o przestępstwo skarbowe z art. 82 § 1 k.k.s. z powodu niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania dotacji otrzymanych w 2013 r. i 2014 r. Następnie, stosownie do treści przepisu art. 70c O.p., Starosta I. pismem z dnia [...] r. (doręczonym pełnomocnikom strony w dniu 14 i [...] r.) poinformował skarżącą, iż z dniem [...] r. nastąpiło zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji za lata 2013-2014. Niewątpliwie zatem nastąpiło zawiadomienie skarżącej o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, z uwagi na wszczęte postępowanie karne skarbowe. W wyroku z dnia 18 października 2022 r., I SA/Bd 437/22 tut. Sąd nie zakwestionował skuteczności doręczenia stronie zawiadomienia, o którym mowa w art. 70c O.p. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze zawiadomienie to odpowiada prawu, bowiem spełnia minimalne wymagania określone we wskazanej uchwale NSA z dnia 18 czerwca 2018 r., I FPS 1/18.

Nie można także podzielić zapatrywania strony, że organ nie wyjaśnił, czy postępowanie karne skarbowe nie było wszczęte jedynie pozornie, celem zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Podstawą faktyczną wydania postanowienia o wszczęciu postępowania karnego skarbowego wobec skarżącej były materiały z postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., w tym wynik kontroli z dnia [...] r., analiza zgromadzonego materiału dowodowego z dnia [...] r. oraz uzupełnienie analizy zgromadzonego materiału dowodowego z dnia [...] r. Materiał dowodowy w postaci powyższych dokumentów został poddany szczegółowej analizie i został rozszerzony o zeznania świadków A. Z. i R. G.. Zgromadzone dowody potwierdzały, że popełnienie przez skarżącą przestępstwa skarbowego jest wysoce prawdopodobne. W dniu [...] r. zostało wydane postanowienie o przedstawieniu zarzutów I. S., z uwagi na niezgodne z przeznaczeniem dotacji na 2013 r. i 2014 r., tj. o czyn z art. 82 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s., a następnie w dniu [...] r. ogłoszono jej zarzuty i przesłuchano w charakterze podejrzanej. W dniu [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. na podstawie art. 114a k.k.s. wydał postanowienie o zawieszeniu dochodzenia, z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne przez Starostę I. w zakresie zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi w latach 2013-2014.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wszczynając dochodzenie przed upływem terminu przedawnienia organ dysponował materiałem wskazującym na nieprawidłowości w wydatkowaniu dotacji. Nie można również abstrahować od tego, że skarżącej zostały przedstawione zarzuty karne. Zatem działania podjęte w sprawie karnej skarbowej nie sprowadzały się jedynie do samego wszczęcia postępowania, ale organ zgromadził materiał, który pozwolił na postawienie I. S. zarzutów karnych. Postępowanie karne skarbowe przeszło więc z fazy in rem w fazę in personam.

Należy też zauważyć, że zawieszenia postępowania, na podstawie art. 114a k.k.s., nie służyło wyłącznie wydłużeniu terminu przedawnienia. W myśl tego przepisu postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe może być zawieszone, jeżeli jego prowadzenie jest w istotny sposób utrudnione ze względu na prowadzoną kontrolę podatkową, kontrolę celno-skarbową lub toczące się postępowanie przed organami podatkowymi, organami celnymi lub sądami administracyjnymi. Zawieszone postępowanie podejmuje się, jeżeli ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie. W kontekście wymienionej w art. 114a k.k.s. przesłanki "istotnego utrudnienia prowadzenia postępowania" w piśmiennictwie zwraca się uwagę, że decyzja administracyjna wydana w ramach postępowania podatkowego, jest dowodem mającym kluczowe znaczenie dla kwestii ustaleń w zakresie wysokości uszczuplonej należności publicznoprawnej. Podkreśla się przy tym, że właściwe postępowania podatkowe wskazane w treści analizowanego przepisu (a także będące ich następstwem postępowania sądowoadministracyjne) oraz postępowanie karne skarbowe dotyczą tego samego stanu faktycznego. Mając na uwadze kryteria oceny dowodów wskazane przez art. 7 k.p.k., zwraca się uwagę na niedopuszczalność sytuacji, w której organ procesowy uzna ostateczną, funkcjonującą w obrocie prawnym decyzję podatkową za dowód niewiarygodny i zastąpi zawarte w niej treści własnymi ustaleniami. W konsekwencji oznacza to, że na gruncie obowiązujących przepisów brak decyzji wymiarowej, spowodowany równolegle toczącym się postępowaniem podatkowym, może w istotny sposób utrudnić prowadzenie danego postępowania karnego skarbowego (por. A. Bułat (w:) Kodeks karny skarbowy. Komentarz, pod red. I. Zgolińskiego, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Komentarz do art. 114a k.k.s.). Trzeba bowiem zauważyć, że rekonstrukcja znamion czynu zabronionego jako przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowe, wymaga uzupełnienia określonymi w prawie finansowym znamionami stanu faktycznego, których wypełnienie powoduje powstanie obowiązku finansowego, a jego naruszenie jest podstawą do uznania czynu za bezprawny. Na gruncie rozpatrywanej sprawy ostateczna i prawomocna decyzja administracyjna ma kluczowe znaczenia dla ustalenia, czy skarżąca popełniła czyn zabroniony w świetle przepisów k.k.s. Istniały więc podstawy do zawieszenie postępowania karnego skarbowego i nie ustały przyczyny tego zawieszenia.

W rezultacie Sąd nie podziela opinii skarżącej, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało na celu wyłącznie zapobieżenie wystąpienia skutku materialnoprawnego w postaci przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji. Wszczęcie dochodzenia było ukierunkowane na realizację celów postępowania karnego skarbowego, a nie na doprowadzenie do zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Tym samym stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, że ze wskazanych przez stronę powodów zobowiązania do zwrotu za badany okres nie uległo przedawnieniu, jest prawidłowe. Dokonana w tym zakresie przez Kolegium ocena uwzględnia przy tym chwałę siedmiu sędziów NSA z dnia 24 maja 2021 r., I FPS 1/21.

Strona zarzuciła też naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. Podnosi, że nie zna powodów uchylenia przez organ odwoławczy decyzji Starosty [...] i orzeczenia co do istoty sprawy. Należy zauważyć, że w odpowiedzi na skargę stwierdzono, że Kolegium zmieniło decyzję organu pierwszej instancji poprzez dodanie pkt 6 w zaskarżonej decyzji, co stanowiło podstawę zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Podkreślenia wymaga, że pkt. 1-5 rozstrzygnięcia obydwu decyzji nie różnią się w istotny sposób od siebie, natomiast w dodanym w zaskarżonej decyzji pkt. 6, Kolegium zobowiązało "stronę do zwrotu kwoty określonej w pkt 2, 3, 4, 5 w terminie 15 dni od daty doręczenia przedmiotowej decyzji."

Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Decyzja taka określana jest mianem decyzji merytoryczno-reformacyjnej i składa się z dwóch części: w pierwszej organ odwoławczy uchyla oznaczoną decyzję organu pierwszej instancji, oznaczając zakres tego uchylenia (w całości lub w części), zaś w drugiej organ odwoławczy w tym zakresie rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Tego typu decyzję organ może wydać w przypadku braku wątpliwości co do ustalonego przez organ pierwszej instancji stanu faktycznego sprawy, gdy stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, przepisów o postępowaniu administracyjnym, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, lub gdy przemawiają za tym względy celowości. Na gruncie art. 233 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zawierającego identyczną regulację, jak w art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., wyrażany jest pogląd, że podstawą orzeczenia merytoryczno-reformacyjnego nie mogą być wadliwości, do usunięcia których przewidziany jest tryb rektyfikacji (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, t. II, Toruń 2007, str. 512) W k.p.a. tryb ten uregulowany jest w art. 111, zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Również organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b).

Uzupełnienie decyzji stanowi środek procesowy, którego podstawową funkcją jest eliminacja ułomności aktu administracyjnego polegającej na niekompletności rozstrzygnięcia. Tego typu wadę zalicza się do kategorii wad nieistotnych. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, tego rodzaju wady nie powodują konieczności usunięcia decyzji z obrotu prawnego, ponieważ wadliwość nie wpływa na prawa bądź obowiązki stron wynikające z decyzji (M. Wojtuń (w:) Z. Kmieciak, J. Wegner, M. Wojtuń, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Komentarz do art. 111 k.p.a.).

W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy w istocie uzupełnił rozstrzygnięcie decyzji wydanej przez Starostę [...] o pkt 6 we wskazanym wyżej brzmieniu. W świetle jednak wskazanych regulacji, w sytuacji gdy organ pierwszej instancji nie zawarł w swojej decyzji rozstrzygnięcia w przedmiocie terminu zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami, Kolegium - rozpatrując odwołanie od decyzji - nie mogło, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., orzec w tym zakresie. Wskazać przy tym należy, że w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji znajduje się stwierdzenie (str. 76), że zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami należy dokonać na rachunek Starostwa Powiatowego "w terminie 15 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna". Wprawdzie w osnowie decyzji wydanej przez Kolegium użyto innej formuły, tj. że zwrot dotacji wraz z odsetkami należy dokonać w terminie 15 dni od doręczenia "przedmiotowej decyzji", jednakże nie oznacza to poprawności tego rozstrzygnięcia. Niezależnie bowiem od powyższych wywodów, oznaczałoby to, że nawet w przypadku, gdy organ odwoławczy akceptuje ustalenia organu pierwszej instancji w zakresie zwrotu dotacji (tak jak w rozpatrywanej sprawie), mimo wszystko powinien uchylić zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po to, aby określić termin zwrotu dotacji w terminie 15 dni od doręczenia swojej decyzji. Z takim stanowiskiem trudno się zgodzić, tym bardziej, że Kolegium nie przedstawiło żadnej argumentacji uzasadniającej to stanowisko. Organ odwoławczy mógł zamieścić wskazaną formułę w uzasadnieniu decyzji, tak jak to uczynił organ pierwszej instancji, a nie z tego powodu uchylać zaskarżoną decyzję w całości i orzekać co do istoty sprawy. W konsekwencji Kolegium naruszyło art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Strona wskazała także na brak odniesienia się przez Kolegium do zarzutu, podniesionego w odwołaniu (a następnie w skardze), że brała udział w szeregu szkoleń dotyczących wydatkowania dotacji oświatowej prowadzonych przez pracowników Starostwa Powiatowego. Podkreśliła, iż pracownicy ci w przedmiotowym postępowaniu prezentują odmienne stanowisko, niż podczas wcześniej przeprowadzanych szkoleń. Na dowód tego do odwołania załączyła - jak to stwierdziła - materiały szkoleniowe zatytułowane "Wydatkowanie dotacji", z których wynika, np. że szkoły niepubliczne mogą przeznaczyć środki finansowe z dotacji oświatowej na pokrycie wynagrodzenia osoby prowadzącej szkołę, będącej jednocześnie dyrektorem tejże szkoły niepublicznej, a także na remonty obiektów szkolnych, nawet jeżeli ich wartość przekroczyłaby kwotę [...]tys. zł Jest to o tyle istotne, że np. wydatki na wynagrodzenie skarżącej za czynności dyrektora administracyjnego zostały przez organ zakwestionowane.

W zaskarżonej decyzji Kolegium nie odniosło się do tego zarzutu. Zdaniem Sądu, w sytuacji gdy strona postępowania przypisuje określonym okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, narusza prawo i uchybia zasadzie przekonywania i wyjaśniania sformułowanej w art. 11 k.p.a. takie niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie organu, które w uzasadnieniu nie będzie odnosiło się w sposób rzeczywisty do przedstawionych przez stronę zarzutów. Takie postępowanie uchybia też art. 107 § 3 k.p.a., bowiem uzasadnienie decyzji nie może ograniczać się tylko do przedstawienia i umotywowania własnego stanowiska organu, z pominięciem argumentów strony. Jeżeli organ nie podziela powyższego zarzutu strony, to powinien szczegółowo odnieść się do tej kwestii w uzasadnieniu decyzji, wyjaśniając dlaczego zarzut ten uznaje za niezasadny.

Nie można natomiast podzielić stanowiska strony, że Kolegium nie odniosło się w zaskarżonej decyzji do jej twierdzenia, że była kontrolowana przez pracowników Starostwa Powiatowego i przeprowadzone kontrole nie wykazywały jakichkolwiek uchybień w zakresie wydatkowania dotacji, na dowód czego do odwołania załączono protokoły z kontroli dotacji przeprowadzonych przez pracowników Biura Audytu i Kontroli Starostwa Powiatowego. Należy zauważyć, że w zaskarżonej decyzji wskazano, że kontrole przeprowadzone przez pracowników Biura Audytu i Kontroli Starostwa Powiatowego dotyczą innych okresów niż objęte przedmiotowym postępowaniem. Stwierdzono, że pracownicy ci nie przeprowadzili kontroli wydatkowania dotacji w 2014 r., zaś kontrola dotacji przeprowadzona za okres od stycznia do marca 2013 r. i od listopada do grudnia 2013 r. przeprowadzona była na podstawie "próby w oparciu o dokumentację finansowo-księgową z ww. okresu". Natomiast kontrola skarbowa dysponowała całą dokumentacją źródłową, w oparciu o którą sporządzono wyniki kontroli. Podkreślono też, że Biuro Audytu i Kontroli Starostwa Powiatowego nie dysponuje ewidencją dokumentacji potwierdzającej poniesione wydatki oraz nie posiada kserokopii dokumentacji źródłowej, która stanowiła podstawę rozliczenia poszczególnych grup wydatków poniesionych w kontrolowanym okresie z dotacji. Kolegium wyjaśniło zatem powody braku uwzględnienia wyników kontroli przeprowadzonych przez pracowników Biura Audytu i Kontroli Starostwa Powiatowego. W skardze nie przedstawiono przekonującej argumentacji podważającej powyższe stwierdzenia organu.

W odniesieniu do dotacji za 2014 r. strona podniosła również, że ustalenia Urzędu Kontroli Skarbowej w B. są zupełnie odmienne od ustaleń organu, bowiem analiza materiału dowodowego sporządzona przez UKS wymienia kwotę [...]zł, jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Podkreślenia jednak wymaga, że z uzupełnienia analizy zebranego materiału dowodowego z dnia [...] r. oraz z wyniku kontroli z dnia [...] r. wynika, że kwota dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2014 r. wynosi [...] zł, na co zwrócił uwagę organ w zaskarżonej decyzji.

W skardze strona zarzuciła także organowi brak przeprowadzenia dowodów przez nią zawnioskowanych. Należy zauważyć, że o przeprowadzenie tych dowodów (m.in. przesłuchanie J. S., I. S.) strona wnosiła w piśmie z dnia w [...] r. Trzeba jednak wskazać, że do tych wniosków organ pierwszej instancji odniósł się w na str. 6-7 decyzji. Wyjaśnienia te nie budzą zastrzeżeń.

Skarżąca zarzuciła również nieodniesienie się do złożonego przez nią osobiście odwołania, w którym podniosła brak rozpoznania jej wniosków dowodowych, oparcie się na ustaleniach Urzędu Kontroli Skarbowej w B., oraz doręczanie pism J. S.. Zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Po pierwsze dlatego że, powody braku przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez stronę - jak to już zaznaczono – zostały wyjaśnione przez organ pierwszej instancji na str. 6-7 decyzji. Po drugie, sam fakt oparcia się przez organ w rozpatrywanej sprawie na ustaleniach dokonanych przez Urząd Kontroli Skarbowej w B., nie świadczy o tym, że ustalenia te są nieprawidłowe. Po trzecie, pisma w przedmiotowym postępowaniu były doręczane ustanowionym przez stronę pełnomocnikom, tym samym okoliczność doręczania tych pism także J. S., nie skutkuje wadliwością przeprowadzonego postępowania. Nie można też nie zauważyć, że wniesione osobiście przez I. S. odwołanie nie zostało przez nią podpisane.

W odniesieniu zaś do zarzutu strony braku powołania biegłego z dziedziny budownictwa, biegłego rzeczoznawcy na okoliczność zakresu wykonanych prac budowlanych i zakupionego sprzętu oraz biegłego z dziedziny księgowości, wypowiedział się już NSA we wskazanym wyroku z dnia [...] r., I GSK 2054/19, stwierdzając, że zarzut ten nie jest zasadny, gdyż organ władny jest samodzielnie dokonać subsumpcji dokonanych ustaleń faktycznych pod określone przepisy prawa materialnego.

Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi (12.155 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (10.800 zł), oraz uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł).