Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 835/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2015 r. sprawy ze skargi K. S.A. w K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz K. S.A. w K. kwotę 1485 zł (tysiąc czterysta osiemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia [...] stycznia 2015 r. wniesionej przez K. S.A. (dalej jako: "skarżąca") jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...];[...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych,

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] marca 2012 r. K. S.A. zawarła z Wojewódzkim Urzędem Pracy w S. – jako Instytucją Pośredniczącą – umowę nr [...] o dofinansowanie projektu "[...]". Realizacja projektu została zaplanowana na okres od 1 marca 2012 r. do 31 grudnia 2014 r., jednakże Instytucja Pośrednicząca, akceptując dnia 3 czerwca 2014 r. zgłoszone zmiany do projektu, wydłużyła okres realizacji projektu do dnia 30 kwietnia 2015 r. Przedmiotem umowy jest przyznanie Beneficjentowi dofinansowania na realizację projektu w kwocie nieprzekraczającej 2.942677,04 zł i stanowiącej nie więcej niż 100 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu.

Zgodnie z zapisami Umowy o dofinansowanie projektu skarżąca zobowiązana została do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji wydatków Projektu w sposób przejrzysty, zgodnie z zasadami określonymi w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki, składania wniosków o płatność zgodnie z harmonogramem płatności, przedkładania wraz z wnioskiem o płatność poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii wyciągów z rachunku bankowego oraz informacji o wszystkich uczestnikach projektu i w przypadku płatności gotówkowych – poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii raportów kasowych. Spółka zobowiązana została także do rozliczenia 100% otrzymanej dotacji rozwojowej w końcowym wniosku o płatność, zwrotu całości lub części dotacji rozwojowej wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostało stwierdzone, że dotacja jest przez skarżącą wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem oraz wykorzystana z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 207 ust 1 pkt 2 oraz art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 2013 r., poz. 885 ze zm.).

Skarżąca, podpisując umowę o dofinansowanie projektu, zobowiązała się do stosowania aktualnych Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (§ 2 ust. 4 umowy o dofinansowanie) oraz – po podpisaniu w dniu [...] lipca 2013 r. Aneksu nr [...] do Umowy o dofinansowanie projektu – do stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907. z pózn. zm.). Obowiązek stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych został wskazany w Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 lipca 2013 r. oraz Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 2 kwietnia 2014 r., w części 3.1.3., Sekcja 3 – Przejrzystość i konkurencyjność wydatków, pkt. 1 a). Upoważnienie dla Ministra do wydania przedmiotowych wytycznych wynika wprost z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z póżn. zm.) – art.. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 35 ust. 3 pkt 4a.

W dniach [...] i [...] lipca 2013 r. w siedzibie Spółki Instytucja Pośrednicząca przeprowadziła kontrolę planową projektu. Ponadto, w dniach [...] sierpnia 2013 r., [...] stycznia 2014 r., [...] lutego 2014 r. oraz [...] kwietnia 2014 r. miała miejsce kontrola na dokumentach w siedzibie Instytucji Pośredniczącej.

Według stanu na dzień kontroli, zgodnie z § 20b umowy o dofinansowanie projektu [...] z dnia [...] marca 2012 r., skarżąca przy udzielaniu zamówień w ramach realizowanego projektu była zobowiązana do stosowania zasady konkurencyjności w rozumieniu Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Ponadto Spółka złożyła deklarację w formie pisemnego oświadczenia z dnia [...] lutego 2012 r., iż nie jest zobowiązana do stosowania zapisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U z 2013 r., poz. 907 z póżn. zm.).

W dniu [...] lipca 2013 r. został podpisany aneks do zawartej umowy o dofinansowanie nr [...], w ramach którego uległ zmianie zapis § 20b, tj. przy udzielaniu zamówienia w ramach projektu Beneficjent stosuje ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 907 z póżn. zm.) oraz Zasady dotyczące przeprowadzania postępowań o udzielenie zamówienia publicznego finansowanych ze środków EFS, a w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Beneficjenta ww. Zasad, Instytucja Pośrednicząca może dokonywać korekt finansowych, zgodnie z dokumentem pt. Wymierzanie korekt finansowych za naruszenie prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków UE.

Instytucja Pośrednicząca, w obszarze poprawności udzielania zamówień publicznych, tj. prawidłowości stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 907 z póżn. zm.) oraz przepisów prawa wspólnotowego, ustaliła, że Beneficjent nie przeprowadził żadnego postępowania z zastosowaniem przedmiotowej ustawy, natomiast przeprowadził jedno zamówienie (wartość zamówienia: 120.000 zł, protokół wyboru oferty z dnia [...] kwietnia 2013 r.) w oparciu o zasadę konkurencyjności w rozumieniu Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Łączna suma wydatków objętych przedmiotowym zamówieniem, a dotyczących usług związanych z realizacją projektu "[...]", stanowiła kwotę 28 500 zł.

Mając na uwadze powyższe, Instytucja Pośrednicząca w ramach przeprowadzonej kontroli stwierdziła, iż w kontrolowanym obszarze wystąpiła nieprawidłowość z tytułu niedopełnienia obowiązku zastosowania przez Beneficjenta procedur opisanych w Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w części 3.1.3., Sekcja 3 – Przejrzystość i konkurencyjność wydatków, pkt. 1 a) zobowiązującym Beneficjenta przy udzielaniu zamówień w ramach projektu do stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych oraz Zasad dotyczących prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego finansowanych ze środków EFS, a co za tym idzie z tytułu niezastosowania procedur wynikających z ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907, z pózn. zm.) dla zamówień, których wartość przekracza wyrażoną w złotych kwotę 14 tys. euro z uwagi na fakt, iż K. S.A. jako osoba prawna, utworzona w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemającym charakteru przemysłowego ani handlowego, zgodnie z dyspozycją art. 3 ust. 1 pkt. 3 przedmiotowej ustawy zobowiązana była do wydatkowania środków z zastosowaniem przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych.

W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca stwierdziła koszty niekwalifikowane (Informacja pokontrolna nr [...] z dnia [...] maja 2014 r.), stanowiące nieprawidłowość w rozumieniu Zasad raportowania o nieprawidłowościach finansowych w ramach PO KL w wysokości 7.125,00 zł.

Beneficjent w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. (znak: [...]) odmówił podpisania protokołu pokontrolnego, argumentując, że nie jest podmiotem zobowiązanym do stosowania ustawy PZP.

W dniu [...] czerwca 2014 r. Instytucja Pośrednicząca wydała Zalecenia pokontrolne nr [...], zobowiązujące Beneficjenta do zwrotu kosztów niekwalifikowalnych, stanowiących nieprawidłowość w rozumieniu Zasad raportowania o nieprawidłowościach finansowych w ramach PO KL w wysokości 7.125,00 zł, co stanowi 25% całkowitej wartości udzielonych zamówień, tj. 28.500 zł. Beneficjent w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. (znak: [...]) podtrzymał swoje odmienne stanowisko w kontekście obowiązku stosowania przez niego ustawy PZP.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wezwano Beneficjenta do zapłaty (pismo znak: [...]), w ciągu 14 dni od otrzymania przedmiotowego wezwania, należnej kwoty nieprawidłowości w wysokości 7.125,00 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania transzy, tj. [...] sierpnia 2013 r., do dnia dokonania zwrotu, stwierdzonej w trakcie kontroli, przeprowadzonej w dniach [...]-[...]lipca 2013 r. w siedzibie Beneficjenta oraz przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2013 r., [...] stycznia 2014 r., [...] lutego 2014 r. oraz [...] kwietnia 2014 r. na dokumentacji w siedzibie Instytucji Pośredniczącej, zgodnie z zapisami Zaleceń pokontrolnych z dnia [...] czerwca 2014 r. (znak: [...]).

W związku z niedokonaniem przez Beneficjenta zwrotu kwoty nieprawidłowości, w dniu [...] sierpnia 2014 r. (pismo znak: [...]) wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu należnej kwoty nieprawidłowości w wysokości 7.125,00 zł wraz z odsetkami naliczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania transzy do dnia dokonania zwrotu, stwierdzonej w trakcie przeprowadzonej kontroli, w dniach [...] - [...] lipca 2013 r. w siedzibie Beneficjenta oraz przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2013 r., [...] stycznia 2014 r., [...] lutego 2014 r. oraz [...] kwietnia 2014 r. na dokumentacji w siedzibie Instytucji Pośredniczącej, zgodnie z zapisami Zaleceń pokontrolnych z dnia [...] czerwca 2014 r. (znak: [...]).

Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. określił skarżącej przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania w wysokości 7.125,00 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków, tj. [...] sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty.

Organ I instancji zauważył, że zgodnie ze Statutem K. S.A., podstawowym celem Spółki jest inicjowanie, wspieranie oraz promowanie zrównoważonego rozwoju Województwa [...] poprzez świadczenie najwyższej jakości usług, podmiotom gospodarczym, jednostkom samorządu terytorialnego oraz organizacjom społecznym, zorientowanych na rozwój gospodarczy oraz podniesienie innowacyjności i konkurencyjności regionu. Spółka prowadzi działalność społecznie użyteczną w sferze zadań publicznych. Przykładowy katalog zadań i celów spółki określony został w art. 6 Statutu. Właścicielem 91,45% akcji jest Samorząd Województwa [...].

W ocenie organu uznać należało wobec powyższego, że skarżąca jest podmiotem działającym w celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niekomercyjnym w sferze zadań publicznych oraz jest podmiotem, w którym ponad 50% akcji posiada jednostka sektora finansów publicznych, jaką jest Województwo [...]. Tym samym, zdaniem organu, podmiot ten jest zobowiązany do stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. Za powyższym przemawiał, w ocenie organu, również fakt zawarcia przez Beneficjenta aneksu do umowy o dofinansowanie, którego przedmiotem była zmiana załącznika do umowy zawierającego deklarację o stosowaniu ustawy Prawo zamówień publicznych w miejsce zasady konkurencyjności. Organ stwierdził, że Beneficjent uznał konieczność i prawidłowość, a co za tym idzie – własny obowiązek stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. Wcześniejsze odstąpienie od stosowania jej przepisów organ uznał natomiast za naruszenie obowiązujących procedur.

Organ podkreślił, iż zgodnie z pkt. 3.1.3.3 Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL, w przypadku naruszenia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, instytucja będąca stroną umowy może zastosować wobec Beneficjenta sankcję w postaci korekty. Wysokość korekty określa taryfikator, stanowiący załącznik nr 10 do Zasad finansowania PO KL. Zgodnie z powyższym dokumentem, przy ustalaniu wysokości korekt finansowych za naruszenie przy stosowaniu prawa wspólnotowego w dziedzinie zamówień publicznych lub stosowaniu przepisów PZP, należy brać pod uwagę rodzaj i stopień naruszenia oraz jego skutki finansowe dla wydatków ze środków funduszy UE.

Biorąc pod uwagę powyższe, a także uwzględniając fakt zastosowania przez Beneficjenta zasady konkurencyjności podczas przeprowadzonych zamówień zgodnie z zasadą konkurencyjności, co w ogólnej ocenie przyczyniło się do zapewnienia przejrzystości wydatkowania środków, organ I instancji zdecydował o nałożeniu korekty finansowej w wysokości 25% całkowitej wartości zamówień, tj. 28.500,00 zł. Wydatek niekwalifikowalny, który stanowi w rozumieniu Zasad raportowania o nieprawidłowościach finansowych w ramach PO KL wyniósł 7.125,00 zł.

W odwołaniu z dnia [...] października 2014 r. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji, że została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 3 pzp poprzez przyjęcie, że K. S.A. jest podmiotem zobligowanym do stosowania przepisów PZP.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. w całości i umorzenie postępowania I instancji, względnie o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przywołał m.in. zapisy statutu Spółki wskazujące na jej cel działania. Stwierdził, iż sformułowany w statucie cel działania skarżącej nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że została ona powołana w celu zaspokajania potrzeb o charakterze ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego lub handlowego. Fakt, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą nakierowaną na osiąganie zysku i jego maksymalizację, nie zmienia statusu skarżącej jako podmiotu prawa publicznego. Oczywiście zachowuje ona ten status – pod warunkiem, że w dalszym ciągu prowadzi działalność, dla której została ustanowiona

Zdaniem Ministra, powyższe potwierdza również treść strony internetowej administrowanej przez skarżącą (http://[...].pl/) oraz fragment złożonego przez nią odwołania: "ideą, która przyświeca spółce jest to, aby wypracowane zyski wykorzystywane były na cele związane z założeniami statutowymi".

Z tych względów, Minister Infrastruktury i Rozwoju uznał, że skarżąca posiada status podmiotu prawa publicznego i z tego powodu, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 3 pzp, zobligowana była do stosowania przepisów tej ustawy udzielając zamówień na usługi szkoleń zawodowych dla członków/członkiń spółdzielni socjalnej w ramach projektu pt.: "[...]".

Organ zauważył, iż wprawdzie na podstawie § 20 b umowy o dofinansowanie projektu nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. oraz deklaracji złożonej w formie pisemnego oświadczenia z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca zobowiązała się do stosowania przy udzielaniu zamówień publicznych zasady konkurencyjności w zrozumieniu Wytycznych. Niemniej jednak, na gruncie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, Spółka była zobowiązana do stosowania przepisów pzp przy udzielaniu zamówień publicznych, co również potwierdziła podpisując w dniu [...] lipca 2013 r. aneks do ww. umowy, który w § 20 a zobowiązuje beneficjenta do stosowania przepisów pzp oraz Zasad dotyczących przeprowadzania postępowań o udzielenie zamówienia publicznego finansowanych ze środków EFS przy udzielaniu zamówień publicznych.

Niezależnie od powyższego, w ocenie organu II instancji, już z § 3 ust. 4 zawartej w dniu [...] marca 2012 r. umowy o dofinansowanie projektu wynikało, że przy wydatkowaniu środków otrzymanych w ramach projektu skarżąca zobowiązana była stosować aktualną wersję Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Z kolei w myśl pkt 1 podrozdziału 3.1 Wytycznych wydatki są kwalifikowalne, o ile m.in.: ,,k) są zgodne z przepisami prawa krajowego i wspólnotowego, w szczególności z ustawą z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.)".

Zgodnie z art. 184 ust. 1 ufp wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 – tutaj: Europejskiego Funduszu Społecznego współfinansującego PO KL – są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Procedurę, o której mowa w powyższym przepisie niewątpliwie stanowią przepisy prawa powszechnie obowiązującego - w tym przypadku - art. 3 ust. 1 pkt 3 pzp.

Podsumowując Minister stwierdził, iż ww. naruszenie – jako że oznacza naruszenie procedury z art. 184 ust. 1 ufp – stanowi podstawę do zwrotu środków, o której mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp.

K. S.A. pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzuciła skarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego w postaci art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo Zamówień Publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759) poprzez przyjęcie, iż K. SA jest podmiotem zobligowanym do stosowania przepisów tejże ustawy. Jednocześnie skarżąca wniosła o:

1) zmianę zaskarżonej decyzji i w związku z tym uchylenie decyzji organu I Instancji, względnie

2) uchylenie zaskarżonej decyzji;

3) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W ocenie skarżącej nie jest ona podmiotem zaspokajającym potrzeby o charakterze powszechnym niemającymi charakteru przemysłowego ani handlowego. W ocenie Spółki, za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim fakt, iż oferowane przez nią usługi są skierowane do określonego kręgu podmiotów, tj. przedsiębiorców chcących rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej lub taką działalność już prowadzących. Skarżąca, o ile realizuję częściowo zadania związane z rozwojem gospodarczym, o tyle nie stanowi to jednak zaspakajania potrzeb powszechnych obywateli.

Skarżąca wskazała ponadto, że – niezależnie od treści statutowych założeń Spółki, w przypadku K. SA nie mamy do czynienia z działalnością o charakterze non profit, usługi świadczone przez spółkę mają charakter odpłatny. Ideą, która przyświeca spółce, jest to, aby wypracowane zyski wykorzystywane były na cele związane z założeniami statutowymi, niemniej jednak tego typu działania stanowią wyłącznie następstwo uprzedniej czysto komercyjnej działalności pozwalającej uzyskiwać dochód. W związku z faktem, iż skarżąca nie jest spółką dotowaną, jej działania muszą być nastawione na osiąganie zysku, co nieodzownie wiąże się z ponoszeniem ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wszystkie te argumenty przemawiają za stwierdzeniem, że K. S.A. ma charakter komercyjny i nie można traktować jej jako podmiotu niehandlowego.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 8 września 2015 r. stwierdzono, że w aktach sprawy brakuje prawidłowej decyzji organu I instancji (brak podpisu na końcu decyzji) oraz dokumentów, na które powołuje się organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (statut spółki z daty orzekania organu oraz daty powstania spółki, akt zawiązania spółki, dokumenty będące zapytaniem ofertowym dotyczącym kwestionowanego szkolenia, regulamin spółki). Z uwagi na powyższe Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika organu do złożenia ww. dokumentów w terminie 6 dni oraz odroczyć ogłoszenie wyroku na dzień 17 września 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu w dniu 14 września 2015 r. pełnomocnik organu złożył pismo przewodnie do którego załączył: m.in. pismo skarżącej z dnia [...] lutego 2014 r. (wyjaśnienie wątpliwości dotyczących przedstawionej wcześniej dokumentacji), aneks do umowy nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., statut K. S.A. (stan na dzień [...] kwietnia 2014 r.), akt notarialny z dnia [...].03.1996 r. rep. A nr [...] – zgoda na zawiązanie spółki, na brzmienie statutu i objęcie akcji, regulamin udzielania zamówień publicznych o wartości nieprzekraczającej równowartości kwoty 14.000 euro, regulamin udzielania zamówień publicznych oraz sprawowania kontroli zarządczej z dnia [...] marca 2014 r. Do pisma nie załączono natomiast prawidłowej decyzji organu I instancji, o co wezwano pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 8 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych, niż w niej podniesione, które to przyczyny Sąd wziął pod uwagę z urzędu niezależnie od treści skargi.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była nie tylko decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...];[...], ale również poprzedzająca ja decyzja organu I instancji – decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych.

W rozpoznawanej sprawie Sąd dostrzegł, iż znajdująca się w aktach sprawy decyzja organu I instancji nie jest prawidłowo podpisana.

Przepis art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania rozstrzygnięcia jako decyzji. W myśl wskazanego przepisu decyzja powinna zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych słusznie wskazuje się, że niniejszy przepis nie przesądza w sposób bezwzględny czy podpis powinien być umieszczony już pod treścią samego rozstrzygnięcia, czy dopiero lub także pod jego uzasadnieniem. Jednakże w chronologicznym ujęciu w niniejszym przepisie składników decyzji podpis, jako element konieczny, wymieniony jest na ostatnim miejscu, a więc po rozstrzygnięciu jak i po uzasadnieniu faktycznym i prawnym. Zatem tak ujęta przez ustawodawcę chronologia składników decyzji administracyjnej przemawia za przyjęciem, jako wystarczającej formy, podpisania decyzji wyłącznie pod jej uzasadnieniem, jeżeli decyzja takowe zawiera (por. wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 834/07; orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe stanowisko Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela. Pomimo faktu, że sentencja decyzji, jak i jej uzasadnienie stanowią wyraźnie wyodrębnione części decyzji – na co wskazuję redakcja przepisów art. 107 § 1 i 3 k.p.a., to podpis powinien obejmować decyzje jako całość, jedno spójne rozstrzygnięcie. Z tego względu za prawidłowe, czyli zgodnie z wymogiem art. 107 § 1 k.p.a., można uznać podpisanie decyzji pod jej uzasadnieniem. Podpisanie samej sentencji decyzji, bez objęcia podpisem także jej uzasadnienia, tj. bez zawarcia podpisu pod uzasadnianiem, niewątpliwie stanowi naruszenie przepisu art. 107 § 1 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie miała miejsce opisana wyżej sytuacja. Decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] została podpisana przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy A. P. wyłącznie na pierwszej stronie decyzji – pod jej sentencją. Na kolejnych stronach decyzji (strony 2-8) zawarto jej uzasadnienie, a dodatkowo także pouczenie o prawie i trybie wniesienia odwołania. Pod tą częścią decyzji brak jest jednak podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji (na ostatniej stronie znajduje się tylko pieczątka oraz podpis radcy prawnego A. K.). Przyjąć zatem należy, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 k.p.a.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Warunkiem wydania przez organ II instancji rozstrzygnięcia na podstawie przywołanego przepisu jest stwierdzenie, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Organ odwoławczy, rozpatrując sprawę ponownie co do jej istoty, jest obowiązany ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, ale także pod kątem właściwych przepisów prawa materialnego i procesowego. Jeżeli natomiast organ odwoławczy nie dostrzega naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji to – utrzymując w mocy bez zmian naruszającą prawo decyzję tego organu – również wydaje decyzję naruszającą prawo.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ odwoławczy nie dostrzegł, iż decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] października 2014 r. została podpisana niezgodnie z wymogiem z art. 107 § 1 k.p.a., i utrzymał ją w mocy. Tym samym stwierdzić trzeba, że decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2014 r. została wydana z naruszeniem przepisów postępowania – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Decyzja obarczona tym błędem podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę powyżej zaprezentowane wskazania Sądu, mając w szczególności na uwadze treść art. 107 § 1 k.p.a. określającego składniki decyzji administracyjnej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.