Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 117/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2, art. 10, art. 11, art. 13 ust. 1, art. 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Komendanta Powiatowego Policji w D. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 lipca 2012r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w D. wnosząc o zobowiązanie KPP w D. do udostępnienia informacji publicznej o jaką wystąpił wnioskiem z dnia 24 września 2010r. i 12 grudnia 2011r. oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący wnioskiem z dnia 24 września 2010r. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w zakresie - wszystkich informacji przekazywanych przez w/w organ do Przewodniczącego Rady Miejskiej w D. o toczących się lub zawieszonych postępowaniach karnych. Skarżący posiadał wiedzę, iż takowe informacje są przekazywane Przewodniczącemu Rady Miasta. KPP odmówił jednak udzielenia informacji publicznej twierdząc, iż nie podlega ona udostępnieniu w takim trybie, co w konsekwencji prowadzi do bezczynności KPP w D. W wyniku złożenia skargi do WSA we W., w dniu 12 października 2011r. zapadł wyrok w sprawie sygn. akt. IV SAB/Wr 75/11, którym KPP w D. został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 24 września 2010r.. KPP w D. pismem z 6 grudnia 2012r. poinformował skarżącego, iż akta może przeglądać i skopiować w KPP w D.

Skarżący podkreślił, że do dnia 12 grudnia 2011r. wielokrotnie telefonował do KPP w D. w celu umówienia się na przeglądanie przedmiotowych akt, jednakże akta z różnych powodów: "brak klucza do szafy", "nieobecność pracownika", "zapodzianie się akt", nie zostały Mu udostępnione.

W związku z tym, skarżący wystąpił do organu wnioskiem z dnia 12 grudnia 2011r. o skopiowanie całości akt, które miały mu zostać udostępnione. Pomimo tego akta nie zostały udostępnione skarżącemu, jak i nie przekazano ich kopii. Stąd w ocenie skarżącego skarga jest w pełni uzasadniona.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w D. wniósł o oddalenie skargi na niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 12 października 2011r., sygn.akt IV SAB/Wr 75/11, wskazując, że po otrzymaniu odpis w/w wyroku , w dniu 6 grudnia 2011r. przesłał do skarżącego pismo, w którym wyjaśniono, iż przedmiotem informacji przekazywanych Przewodniczącemu Rady Miasta D., były następujące prawomocnie zakończone postępowania przygotowawcze :

1. postępowanie przygotowawcze w sprawie Ds. 191/07 prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Z. o czyn z art. 231 § 1 k.k.,

2. postępowanie przygotowawcze w sprawie Ds. 192/07 (Ds.10005/100 prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Z. o czyn z art. 222 § 1 k.k. art. 224 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. i art. 226 k.k. oraz

3. postępowanie skargowe I-s-0501-06/07 prowadzone przez Komendę Powiatową Policji w D. pod nadzorem Komendy Wojewódzkiej Policji we W.

W powyższym piśmie poinformowano także skarżącego, że w przypadku postępowania przygotowawczego Ds. 191/07 i Ds. 192/07 udostępnienia informacji publicznej może dokonać jedynie Prokuratura Rejonowa w Z., do której należałoby wystąpić ze stosownym wnioskiem. W przypadku natomiast postępowania skargowego I-s-0501-06/07 pouczono skarżącego, że możliwe jest udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej w sposób wskazany w Jego wniosku tj. poprzez wgląd do nich i skopiowanie w Komendzie Powiatowej Policji w D.

Natomiast w dniu 12 grudnia 2011r. M. K. ponownie skierował do Komendy Powiatowej Policji w D. wniosek o udzielenie informacji publicznej następującej treści cyt.: "W związku z dalszymi utrudnieniami w dostępie do informacji publicznej (wyrok WSA z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wr 75/11) bardzo proszę o zeskanowanie całości akt I-s-0501- 06/07, nagranie ich na płytę CD oraz przesłanie na adres jak w nagłówku".

Na powyższy wniosek organ nie udzielił odpowiedzi mając na uwadze pismo z dnia 6 grudnia 2011r. skierowane do skarżącego, w którym wskazano sposób udostępnienia akt postępowania skargowego I-s-0501-06/07. Z takiego zaś udostępnienia akt postępowania skargowego I-s-0501-06/07 skarżący nie skorzystał, stąd zdaniem organu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem winna ulec oddaleniu.

Podczas rozprawy w dniu 29 listopada 2012r. skarżący M. K. oświadczył, że nie kwalifikował wniesionej w niniejszej sprawie skargi jako skargi na niewykonanie wyroku Sądu wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 75/11. Skarżący wyjaśnił, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej sprecyzowanej we wniosku z dnia 12 grudnia 2011 r.

W odpowiedzi na tak sprecyzowany przez skarżącego przedmiot skargi, Komendant Powiatowy Policji w D. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, iż wniosek Skarżącego z dnia 12 grudnia 2011r. został już przez organ w całości uwzględniony, w związku z czym postępowanie w przedmiocie bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w D. uznać należy za bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Organ podkreślił, że pismem z dnia 14 grudnia 2012r. poinformował skarżącego, iż uwzględnił jego wniosek o udostępnienie informacji publicznych znajdujących się w aktach sprawy o sygn. akt I-s-0501-06/07, z jednoczesnym zastrzeżeniem, iż udostępnione zostały mu jedynie te dokumenty urzędowe znajdujące się w ww. aktach, które zawierały informacje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu, powyższy sposób załatwienia przedmiotowej sprawy uzasadniony był okolicznością iż w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa udostępnienie Skarżącemu całości akt postępowania prowadzonego przez Komendę Powiatową Policji w D. pod sygn. I-s-0501-06/07 uznać należało za nieuzasadnione. Dlatego też w odpowiedzi na wniosek złożony w dniu 12 grudnia 2011r., M. K. otrzymał, zgodnie ze swoim żądaniem, skany zanonimizowanych dokumentów urzędowych znajdujących się w aktach sprawy I-s-0501-06/07 utrwalone na nośniku danych w postaci płyty CD. Organ powołał się na przepis art. 6 ust. 1 pkt.4 lit. a w/w ustawy, zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, gdy w myśl art. 6 ust.2 ww. ustawy, dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

Równocześnie organ podkreślił, że podmioty zobligowane do udostępniania informacji publicznej, są także zmuszone do przestrzegania przepisów ustawy o ochronie danych osobowych. Przepis art. 1 ust. 1 ww. ustawy stwierdza, że każdy ma prawo do ochrony dotyczących go danych osobowych, przepis zaś art. 6 ust. 1 mówi, iż za dane osobowe w rozumieniu ustawy uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.

Biorąc pod uwagę przedmiot żądania Skarżącego ujęty we wniosku z dnia 12 grudnia 2011r. organ stwierdził, że co do zasady akta postępowania stanowią informację publiczną, jednocześnie wskazując, iż akta rozumiane jako zbiór różnego rodzaju informacji, tj. zarówno takich, które stanowią informację publiczną oraz takich, które nią nie są bez wątpienia nie mogą zostać zakwalifikowane w całości jako informacja publiczna i co do zasady nie powinny być udostępniane w całości. Stanowisko to jest - zdaniem organu zgodne z brzmieniem art. 3 ust.1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis ten określa jedno z uprawnień tworzących prawo do informacji publicznej jako uprawnienie do wglądu do dokumentów. Rozważana norma nie reguluje jednak dostępu do akt sprawy. Tak więc zarówno wykładnia gramatyczna art. 3 ust.1 pkt 2, jak i wykładnia systemowa, nie pozwalają na utożsamienie "wglądu do dokumentów" z "wglądem do akt sprawy", czy też z "prawem przeglądania akt sprawy". Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I OSK 714/09, stanął na stanowisku, iż na podstawie ww. przepisu prawa w związku z art. 12 ust.2 nie sposób przyjąć, by możliwe było domaganie się przez wnioskodawcę doręczenia mu kopii "całych akt", gdyż byłoby to sprzeczne z regulacją art. 3 ust.1 pkt 2. Skoro bowiem można uzyskać wgląd do dokumentów, a nie do akt jako zbioru dokumentów, to można domagać się kopii dokumentów, a nie kopii "całych akt sprawy". W tym znaczeniu akta postępowania skargowego I-s-0501-06/07 prowadzonego przez Komendę Powiatową Policji w D. pod nadzorem Komendy Wojewódzkiej we W. nie mogą w całości zostać w ocenie organu - uznane za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podobne stanowisko przyjął WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 1/11, stwierdzając m.innymi, że nie tyle akta postępowania jako całość, lecz właśnie zawarte w tych aktach nośniki informacji publicznej stanowią źródło informacji o działaniu organów władzy publicznej.

Do odpowiedzi na skargę, organ przekazał kopię swego pisma z dnia 14 grudnia 2012r. wraz z załącznikami, skierowanego i przesłanego do skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosowne do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ) kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg m.innymi na decyzje administracyjne /pkt.1/ oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a /pkt.8/.

Powyższa regulacja oznacza, że zaskarżenie bezczynności organów administracji publicznej dopuszczalne jest tylko w zakresie określonym w powołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a..

Wskazać należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, a Sąd uzna skargę za uzasadnioną - na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Celem skargi na bezczynność organu jest zatem doprowadzenie do wydania aktu względnie dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.

Zgodnie z wypracowaną przez doktrynę definicją stanu bezczynności, stan ten zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu lub też nie podjął innej stosownej czynności (vide: T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, W-wa 2005, s. 86). Dla stwierdzenia stanu bezczynności potrzebne jest zatem ustalenie, iż przekroczono termin w załatwieniu sprawy (dokonaniu stosownej czynności).

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie istnienie lub brak zaistnienia po stronie organu stanu bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 12 grudnia 2011r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie żądania zeskanowania całości akt sprawy prowadzonej pod sygn.akt I-s-0501-06/07, nagrania ich na płytę CD i przesłania tychże materiałów skarżącemu .

W świetle powyższego przyjąć należy, że bezczynność organu na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), a w oparciu o którą Sąd rozpatruje niniejszą skargę – polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie reaguje (milczy) wobec wniosku osoby o udzielenie takiej informacji.

Wskazać należy, że w/w ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje, iż udostępnienie informacji publicznej powinno się odbyć bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, a jeśli nie jest to możliwe - należy powiadomić stronę w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 3 ust. 2 i art. 13 ust. 1 i ust. 2).

Istotne w sprawie jest także i to, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I OSK 601/05, Lex nr 236545 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2006r., sygn. akt II SAB/Wa 1/06, Lex nr 197599).

Niesporne jest w niniejszej sprawie, że wniosek skarżącego z dnia 12 grudnia 2011r. o udostępnienie informacji publicznej, zawierający żądanie zeskanowania całości akt sprawy prowadzonej pod sygn.akt I-s-0501-06/07, nagrania ich na płytę CD i przesłania na wskazany adres, wpłynął do organu w tym samym dniu.

Niewątpliwe jest zatem, że załatwienie żądania objętego powyższym wnioskiem winno było nastąpić na zasadach i w trybie określonym w przepisach w/w ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, czyli poprzez czynność materialno - techniczną polegającą na udostępnieniu żądanej informacji (art. 10 i 11), ewentualnie poinformowanie, że żądanie nie dotyczy informacji publicznej lub wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej (art. 16 ).

Ustalenie, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi stan bezczynności wymaga zatem oceny czy ustosunkowanie się do wniosku nastąpiło niezwłocznie, jak tego wymagają przepisy art. 3 ust 2 i art. 13 ust. 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z nadesłanej do Sądu odpowiedzi organu na skargę, jak i z załączonej dokumentacji wynika, że organ wraz z pismem z dnia 14 grudnia 2012r. skierowanym do skarżącego przesłał w tym samym dniu, tj. 14 grudnia 2012r. jako przesyłkę poleconą płytę CD zawierającą czternaście dokumentów urzędowych z akt sprawy prowadzonej pod sygn.akt I-s-0501-06/07, ujętych w 25 elementach na przedmiotowym nośniku. Przesłane skarżącemu na owym nośniku dokumenty urzędowe to: kopia pisma osoby fizycznej z dnia 9 stycznia 2007r. skierowana do organu, zatytułowana - " skarga w sprawie pobicia w dniu 28.12.06".; kopia pisma osoby fizycznej skierowana do organu z dnia 9 stycznia 2007r. z zapytaniem, kto był oficerem dyżurnym w dniu zatrzymania w/w 28 grudnia 2006r. o godz.20,00; kopia pisma – raportu z dnia 11 stycznia 2007r. , Nr KJ 1203-01/07 skierowana do organu o wszczęcie postępowania wyjaśniającego przebiegu zdarzenia w dniu 28 grudnia 2006r. około godz.20,00 (...); 7 kopii protokołów z przesłuchań świadków z dnia: 23, 29, 30, 31 stycznia 2007r. i z dnia 7 lutego 2007r.; kopia Sprawozdania z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego z dnia 7 lutego 2007r., Nr I-s-0501-06/07; kopia pisma – odpowiedzi organu z dnia 7 lutego 2007r., Nr I-s-0501-06/07 skierowana do osoby , która wniosła skargę z dnia 9 stycznia 2007r.; kopia pisma organu z dnia 7 lutego 2007r., Nr KJ-0168-18/07 wychodzącego do jednostki nadrzędnej; kopia pisma Eksperta ds. Prewencji (...) w organie z dnia 7 lutego 2007r.,Nr I-S-0501-06/07 wychodzącego do określonego funkcjonariusza organu.

Ustalenie przez Sąd w niniejszej sprawie bezczynności organu trwającej od dnia wniesienia do organu opisanego wyżej wniosku z 12 grudnia 2011r. do przesłania skarżącemu pisma organu z dnia 14 grudnia 2012r. wraz płytą CD, zawierającą opisane wyżej kopie dokumentów urzędowych – oznacza, iż bezczynność organu istniała w dacie wniesienia do tut. Sądu skargi, tj. 18 lipca 2012r.

Jednakże odpadnięcie głównej przesłanki (bezczynności organu), w okresie pomiędzy wpływem skargi do Sądu na bezczynność a rozpoznaniem żądania skarżącego przez organ, uniemożliwiło Sądowi jej uwzględnienie i zobowiązanie organu do podjęcia czynności udostępnienia informacji, która co prawda z przekroczeniem ustawowego terminu, ale została dokonana.

Zgodzić się należy z organem, że w doktrynie przyjęte zostało, iż zasadą jest jawność dokumentów urzędowych, a nie akt sprawy, w których się one znajdują. Akta sprawy nie są dokumentem urzędowym, o jakim jest mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a zwłaszcza w art.3 ust.1 pkt.2 tejże ustawy, zgodnie z którym prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do wglądu do dokumentów urzędowych (por.Irena Kamieńska, Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wyd.2 LexisNexis, W-wa 2012, str.120 - 121). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, podzielany w pełni przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że, cyt. : "Akta jako zbiór różnego rodzaju informacji, tj. takich które są informacja publiczną, i takich, które jej nie stanowią, nie są w całości informacją publiczną i nie powinny być co do zasady w całości udostępniane. (...)... nie ma podstaw do twierdzenia jakoby "prawo dostępu do akt sprawy" wynikało z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.(...) Skoro można uzyskać wgląd do dokumentów, a nie do akt jako zbioru dokumentów, to można domagać się kopii dokumentów, a nie kopii "całych akt sprawy". (por.wyrok z dnia 28 października 2009r., sygn.akt I OSK 714/09, LEX nr 573290).

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższy pogląd, podkreślając, że na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art.3 ust.1 pkt.2 omawianej ustawy, składa się uprawnienie do wglądu jedynie do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art.6 ust.2 ustawy. Tak więc informacją publiczną jest treść dokumentów i innych materiałów wytworzonych przez organy i podmioty niebędące organami, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które maja walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą.

Sąd również podzielił stanowisko organu, że w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, to organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. Tak więc decyzja administracyjna może być wydana jedynie wówczas, gdy w grę wchodzi zastosowanie przedmiotowej ustawy, czyli gdy sprawa bezspornie dotyczy informacji publicznej. Natomiast, jeżeli żądane wiadomości nie stanowią informacji publicznej, to organ powiadamia o tym wnoszącego. Takie zawiadomienie następuje wyłącznie w formie pisma, a nie decyzji administracyjnej.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie opowiada się za poglądem, iż brak jest podstaw do merytorycznego rozpatrzenia skargi na bezczynność, jeżeli organ wydał żądany akt lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi do sądu, ale przed zamknięciem rozprawy. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte.

Stanowisko takie prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny, gdzie w uchwale z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08 /treść /w:/ orzeczenia.nsa.gov.pl/, Sąd przyjął, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1 – 4a tej ustawy, organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przesłanie bowiem skarżącemu przez organ opisanych wyżej kopii dokumentów urzędowych z akt sprawy oznaczonej sygn.akt I-s-0501-06/07 jako zrealizowanie żądania objętego wnioskiem z dnia 12 grudnia 2011r. – a co miało miejsce niewątpliwie przed wydaniem orzeczenia sądowego w niniejszej sprawie, pozwala na stwierdzenie, że w momencie rozpoznawania przez Sąd skargi, organ nie pozostawał już w bezczynności, co oznacza, iż zachodzi brak podstaw do zastosowania trybu przewidzianego w art.149 § 1 p.p.s.a. .

W tej to zatem sytuacji, skoro niewątpliwie postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, to po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi M. K. należało umorzyć.

Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania Sąd oparł na przepisach art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Zasadą jest, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie uwzględnienia skargi - art. 200 p.p.s.a. Na równi z sytuacją uwzględnienia skargi ustawodawca potraktował umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość wskutek podjęcia czynności przez organ w trybie autokontroli – art. 54 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu dokonanie przez organ - pomiędzy wniesieniem skargi na bezczynność a jej rozpoznaniem przez Sąd - czynności, której niewykonanie podniesiono w skardze na bezczynność, stanowi faktyczne "uwzględnienie" skargi przez organ a zatem uzasadnia zwrot skarżącemu kosztów postępowania w oparciu przepis art. 200 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.