Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 595/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 2 ust 1, art. 2 ust. 3, art. 2 ustawy ust. 15a-15b, art. 2 ust. 15 g
journal: Dz.U. 2023 poz 141
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
article: art. 50 ust. 1 pkt g, art. 64
journal: Dz.U. 2022 poz 1967
law: Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk AWSA Maria Mikolik /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2023 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 23 lutego 2023 r. nr SKO.409.RÓ.492.150.2023 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do dodatku węglowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz skarżącego D. K. kwotę 120 zł /słownie: sto dwadzieścia złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. K. (dalej: skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu ( dalej: "Kolegium" "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 23 lutego 2023 r. nr SKO.409.RÓ.492.150.2023 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z 30 stycznia 2023 r. nr DW.75.K.10.2023 odmawiającą skarżącemu wypłaty dodatku węglowego.

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 27 maja 2022 r. skarżący złożył deklarację do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (dalej: CEEB) dotyczącą źródeł ciepła i spalania paliw, w której jako źródło ciepła eksploatowane i służące do ogrzewania (c.o.) wskazał kocioł na paliwo stałe, a jako rodzaj paliwa wskazał drewno kawałkowe.

Następnie w dniu 17 sierpnia 2022 r. skarżący złożył kolejną deklarację do CEEB, w której wskazał dwa eksploatowane źródła ciepła służące do ogrzewania (c.o.) – kocioł na paliwo stałe oraz kominek/koza/ogrzewacz powietrza na paliwo stałe. Jako rodzaj stosowanych paliw w ww. kotłach wskazano węgiel i paliwa węglopochodne oraz drewno kawałkowe.

W dalszej kolejności skarżący wystąpił do Burmistrza [...] z wnioskiem o wypłatę dodatku węglowego wskazując w nim, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego znajdującego się w K. ul. [...] jest kocioł na paliwo stałe.

Decyzją z 30 stycznia 2023 r. nr DW.75.K.10.2023 Burmistrz [...] odmówił przyznania prawa do dodatku węglowego. Decyzja ta została wydana w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania na skutek uchylenia uprzedniej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu.

Powodem odmowy przyznania wnioskowanego dodatku przez organ I instancji było ustalenie, że deklaracja złożona po 11 sierpnia 2022 r. nie może zostać uwzględniona przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie dodatku węglowego, gdyż znowelizowane przepisy o dodatku węglowym nie przewidują możliwości przyznania tego dodatku, gdy modyfikacja deklaracji do CEEB dokonana po 11 sierpnia 2022 r. stworzyła możliwość uzyskania dodatku (np. zmiana paliwa drewna kawałkowego na węgiel). W deklaracji do CEEB z 27 maja 2022 r. skarżący wskazał na stan faktyczny wskazujący na istnienie kotła na paliwo stałe, który jest zasilany wyłącznie drewnem kawałkowym. Z uwagi na to, że następna deklaracja została złożona przez skarżącego po dniu 11 sierpnia 2022 r. i jako rodzaj stosowanych paliw w kotłach wskazywała na węgiel i paliwa węglopochodne oraz drewno kawałkowe, organ I instancji uznał, że nie zostały spełnione warunki do otrzymania dodatku węglowego, wskazane w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1692 z późn. zm.; dalej: ustawa o dodatku węglowym).

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, zaskarżając ww. decyzję w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przyznanie mu prawa do przedmiotowego świadczenia.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym. Wskazał, że niezasadna jest odmowa przyznania mu dodatku węglowego z powodu złożenia korekty deklaracji do CEEB po dniu 11 sierpnia 2022 r., gdyż w wyniku prac przeprowadzonych w Parlamencie RP uchwalona została ustawa z dnia 27 października 2022r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego przez gospodarstwa domowe, w ramach której z inicjatywy Senatorów RP wprowadzono przepisy nowelizujące ustawę z dnia 5 sierpnia 2022r. o dodatku węglowym. Nowe przepisy przewidują m.in.: wprowadzenie możliwości uzyskania dodatku węglowego przez gospodarstwa domowe, które dokonały zgłoszenia źródła ogrzewania do CEEB po 11 sierpnia 2022 r. lub w ogóle nie dokonały zgłoszenia do CEBB. Zgodnie z przepisami wprowadzonymi w nowelizacji z 27 października 2022 r. możliwe jest przyznanie dodatku węglowego również w przypadku, gdy funkcjonujące źródło ogrzewania (tj. działające dłużej niż 14 dni od dnia pierwszego uruchomienia) zostało wpisane/zgłoszone do CEEB po 11 sierpnia 2022 r. lub wcale nie zostało wpisane/zgłoszone do CEEB. W takim przypadku konieczne jest przeprowadzenie wywiadu środowiskowego potwierdzającego wykorzystywanie źródła uprawniającego do otrzymania dodatku węglowego.

Skarżący wskazał również, że w dniach 1 grudnia 2022 r. oraz 10 stycznia 2023 r. pracownicy GOPS przeprowadzili wywiad środowiskowy, podczas którego ustalili, że głównym źródłem ogrzewania jego gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe zasilany węglem i drewnem, co znajduje potwierdzenie w protokołach z wywiadów środowiskowych.

Po rozpoznaniu złożonego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu, opisaną na wstępie decyzją z 23 lutego 2023 r. nr SKO.409.RÓ.492.150.2023, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2022 r. poz. 2000; dalej: k.p.a.) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W ocenie Kolegium argumenty i okoliczności podniesione w odwołaniu pozostają bez wpływu na prawo do dodatku węglowego. Organ I instancji dokonał prawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz wykładni przepisów prawa materialnego. Przyczyną odmowy wypłaty dodatku węglowego jest przekroczenie terminu do skorygowania deklaracji, w której wskazano inny rodzaj paliwa niż wymieniony w art. 2 ust. 1 ustawy z 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2023 r., poz. 141; dalej: "ustawa o dodatku węglowym").

Organ II instancji wskazał, że materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowiła ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym, która to reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatku węglowego oraz właściwość organów w tych sprawach. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 2 ust. 3 ustawy, przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.

Stosownie do art. 27g ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. właściciel lub zarządca budynku lub lokalu składa do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o źródłach ciepła lub źródłach spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c, zwaną dalej "deklaracją", w terminie 14 dni od dnia pierwszego uruchomienia tego źródła ciepła lub źródła spalania paliw.

Deklaracja zawiera:

1. imię i nazwisko albo nazwę właściciela lub zarządcy budynku lub lokalu oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby;

2. adres nieruchomości, w obrębie której eksploatowane jest źródło ciepła lub źródło spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c;

3. numer telefonu właściciela lub zarządcy budynku lub lokalu, o ile posiada;

4. adres poczty elektronicznej właściciela lub zarządcy budynku lub lokalu, o ile posiada;

5. informacje o liczbie i rodzaju eksploatowanych w obrębie nieruchomości źródeł ciepła lub źródeł spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit. a i c, oraz o ich przeznaczeniu i wykorzystywanych w nich paliwach.

W świetle natomiast art. 2 ust. 15 ustawy o dodatku węglowym wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

W przedmiotowej sprawie skarżący w deklaracji z 2 czerwca 2022 r. wskazał, że zainstalowane i eksploatowane źródło ciepła to kocioł na paliwo stałe (węgiel, pelet lub inny rodzaj biomasy) z ręcznym podawaniem paliwa/zasypowy (BOI) z funkcją c.o. i c.w.u., gdzie jako rodzaj stosowanego paliwa wskazano drewno kawałkowe (pozycja B03). Przedmiotowa deklaracja umożliwiała zaznaczenie jako rodzaju paliwa w kotłach paliw stałych także i węgiel. Skarżący natomiast wskazał na stan faktyczny polegający na istnieniu kotła na paliwo stałe, który jest jednak zasilany wyłącznie drewnem kawałkowym.

Skarżący nie złożył w terminie wskazanym przez ustawodawcę, tj. do 11 sierpnia 2022 r. korekty deklaracji w zakresie stosowanego w kotłach paliwa stałego. Korekta deklaracji została wprowadzona do CEEB w dniu 7 września 2022 r. W korekcie deklaracji skarżący dopisał węgiel i paliwa węglopochodne jako rodzaj stosowanego w kotłach paliwa stałego oraz kominek (źródło zainstalowane, eksploatowane, o funkcji c.o. i c.w.u.). Skarżący zarówno w złożonych oświadczeniach w dniach 13 października 2022 r. i 1 grudnia 2022 r. oraz we wniosku o dodatek węglowy wskazał, że głównym źródłem ogrzewania jego gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe. Dlatego też, w ocenie Kolegium, słusznie organ I instancji przyjął jako podstawę swego orzeczenia deklarację z 2 czerwca 2022 r. wykorzystując zawarte w niej dane. Uwzględniając powyższe zgłoszony w deklaracji do CEEB w dniu 7 września 2022 r. kominek nie spełnia przesłanki głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

SKO uznało, że Burmistrz prawidłowo za podstawę swego rozstrzygnięcia przyjął deklarację złożoną do CEEB do 11 sierpnia 2022 r. Jeżeli zmiana w CEEB została dokonana po tym dniu i została dokonana w celu nabycia prawa do dodatku węglowego, w tym przypadku zmiana paliwa wykorzystywanego w kotle na paliwo stałe, to w ocenie Kolegium, świadczenie to nie może zostać przyznane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie D. K. wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu odmówiło mu przyznania dodatku węglowego, ponieważ korekta deklaracji do CEEB wpłynęła po 11 sierpnia 2022 r. W ocenie skarżącego prawo materialne nie może być przyczyną odmowy świadczenia (zasada lex retro non agit).

Zdaniem skarżącego organ odwoławczy błędnie ustosunkował się do stanu faktycznego przeprowadzonego wywiadem środowiskowym. Wolą ustawodawcy po zmianie przepisów prawa było ustalenie stanu faktycznego na podstawie którego można przyznać dodatek węglowy a nie kierowanie się tylko przepisami prawa. To stan faktyczny poprzedzony wywiadem środowiskowym powinien być podstawą przyznania dodatku węglowego. W złożonej korekcie dopisano drugi rodzaj paliwa a nie zmieniono rodzaju paliwa z drewna na węgiel.

W ocenie skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest adekwatne do stanu faktycznego oraz przeprowadzonego wywiadu środowiskowego.

Wobec powyższego skarżący wniósł o przyznanie mu dodatku węglowego.

W odpowiedzi na Skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Powołując się na art. 2 ust. 15 g ustawy o dodatku węglowym, wskazał, że dotyczy on sytuacji niewskazania, bądź zmiany głównego źródła ciepła, i tylko w takiej sytuacji zdaniem Organu II instancji będzie istniała możliwość skutecznej zmiany deklaracji także po dniu 11 sierpnia 2022 r. Tymczasem Skarżący dokonał zmiany zastosowanego paliwa, czego przepis nie obejmuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w sprawie nie miał zastosowania.

Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że rozstrzygnięcie te narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Spór w postepowaniu administracyjnym w zasadzie sprowadza się do interpretacji przepisu treści art. 2 ust 1 ustawy, zgodnie z którym: dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Zdaniem Organu złożona przez Skarżącego po dniu 11 sierpnia 2022 r. korekta deklaracji w zakresie zmiany rodzaju stosowanego paliwa nie może zostać uwzględniona przy rozpatrywaniu wniosku o wypłatę dodatku węglowego.

Na wstępie zaznaczyć należy, że warunkiem koniecznym otrzymania dodatku węglowego jest ogrzewanie gospodarstwa domowego (główne źródło ciepła) przez wymienione w art. 2 ust. 1 ustawy urządzenie grzewcze, to jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, kozę, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnię, kuchnię węglową lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 u.d.w. węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.

W przedmiotowej sprawie nie jest kwestionowane, że Skarżący w pierwotnie złożonej deklaracji z 27 maja 2022r. zadeklarował jako źródło ciepła – kocioł na paliwo stałe, ogrzewane drewnem kawałkowym. W dniu 17 sierpnia 2022r. złożył korektę deklaracji, w której wskazał, że kocioł na paliwo stałe ogrzewane jest węglem i paliami węglopochodnymi oraz drewnem kawałkowym. Ponadto Organ I instancji przeprowadził dwukrotnie wywiady środowiskowe. W trakcie pierwszego w dniu 1 grudnia 2022r. ujawniono węgiel składowany na podwórzu. W trakcie drugiego wywiadu w dniu 10 stycznia 2023. pracownik MOPS stwierdził, że: " (...) rzeczywiście kocioł na paliwo stałe jest zainstalowany, eksploatowany, głównym paliwem jest węgiel i służy do ogrzewania centralnego. Dom jest zamieszkały." W trakcie tego wywiadu stwierdzono również, że podczas oględzin kotłowni/pomieszczeń budynku widoczny był kocioł na paliwo stałe, który nosił ślady bieżącego użytkowania. W pomieszczeniach był widoczny węgiel.

Oba wywiady zostały przeprowadzone w sezonie grzewczym i zdaniem Sądu dowodzą, że istotnie Skarżący stosował węgiel do zadeklarowanego kotła a korekta deklaracji odzwierciedlała stan rzeczywisty.

Jednak Organy oparły się na pierwszej złożonej przez Skarżącego deklaracji, na podstawie której dane zostały wpisane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków i uznały, że jeżeli wymieniony w art. 2 ust. 3 ustawy rodzaj paliwa nie został ujawniony w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. stanowi to wystarczającą podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego.

Nie ulega wątpliwości, iż w związku ze złożoną przez Skarżącego korektą deklaracji, zaistniały wątpliwości co do faktycznego paliwa, jakim ogrzewane jest gospodarstwo domowe Skarżącego. Jednak zdaniem Sądu w niniejszej sprawie powstałe niejasności zostały wyjaśnione w trakcie ww. dwóch wywiadów środowiskowych.

Należy natomiast wskazać, że nowelizacja ustawy o dodatku węglowym z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1967 ze zm.; dalej: "ustawa zmieniająca") umożliwiła Organom weryfikację wniosku o wypłatę dodatku węglowego nie tylko w oparciu o pierwotnie złożoną deklarację ale równiż w oparciu o inne środki dowodowe, które miały na celu ustalenia rzeczywistego sposobu ogrzewania domostw.

Na mocy art. 50 ust. 1 pkt g ustawy dodano po ust. 15 art. 2 ustawy ust. 15a-15b. Zgodnie z art. 64 ustawy zmieniającej weszła ona w życie z dniem następującym po dniu jej ogłoszenia, co nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. Jednocześnie na mocy przepisu o charakterze przejściowym (art. 52 ustawy zmieniającej) jednoznacznie doprecyzowano, że do postępowań w sprawie wypłaty dodatku węglowego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzonych na postawie ustawy o dodatku węglowym stosuje się przepisy w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Na podstawie wprowadzonych przepisów - art. 2 ust. 15a ustawy dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:

1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1297, 1549 i 1768);

2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561);

3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

Z powyższych regulacji jednoznacznie wynikają źródła informacji, przy pomocy których organ może dokonać weryfikacji wniosku o przyznanie dodatku węglowego i co należy podkreślić nie są to jedyne źródła z których organ może czerpać wiedzę, z uwagi na użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności". W związku z powyższym weryfikacja tego wniosku nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r. W sytuacji, gdy organ poweźmie sprzeczne informacje, mające znaczenie dla sprawy, winien je wyjaśnić mając na względzie ww. przepis prawa. Zgodnie bowiem z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji w toku postępowania, z urzędu jak i na wniosek, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 15b ustawy o dodatku węglowym, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Dalej zaś wskazano, że wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c) oraz że w toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d), gdzie niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 15b, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego (art. 2 ust. 15e).

Należy zaakcentować, że wprowadzone do ustawy o dodatku węglowym zmiany niewątpliwie zmierzają do objęcia pomocą finansową, jak największej liczby gospodarstw domowych, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe. Dodatek węglowy może zostać przyznany nawet osobie, która nie złożyła wniosku o jego wypłatę, a spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy (art. 2 ust. 15f ustawy).

Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 2 ust. 15 g ustawy o dodatku węglowym (dodanym na mocy art. 26 ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych - Dz. U. poz. 2236 z późn. zm., który ma zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 31 ww. ustawy), dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji.

Z treści art. 2 ust. 15 g ustawy o dodatku węglowym wynika więc, że dodatek węglowy może być również przyznany, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, do dnia 11 sierpnia 2022 r. nie zostało zgłoszone lub wpisane do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1 (art. 2 ust. 15g ustawy). Skoro można dokonać korekty deklaracji przez zgłoszenie źródła ciepła to tym bardziej można dokonać korekty zgłoszonego uprzednio rodzaju paliwa. Do takich wniosków prowadzi również redakcja przepisu art. 2 ustawy o dodatku węglowym. Ust. 15g jest ostatnim ustępem tego przepisu, co również ma wpływ na interpretację. Poprzedzające go ustępy dotyczą postępowania organów w zakresie weryfikacji wniosku w zakresie podanych informacji, przy której należy wziąć pod uwagę wszystkie wymienione informacje, jak również inne dowody, które przyczynią się do oceny wiarygodności wniosku, a zatem również korektę deklaracji. Ust. 15 g przewiduje możliwość nie tyle weryfikacji, co dokonania samego zgłoszenia, a więc czegoś więcej aniżeli tylko korekty. Wywieść z tego należy wniosek, że po 11 sierpnia 2022 r. ustawodawca dopuścił nie tylko dokonanie zmiany informacji zawartych w pierwotnej deklaracji, ale również dokonanie samego zgłoszenia głównego źródła ciepła, pod warunkiem zgodności z prawdą (tak słusznie WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 20 czerwca 2023 r., II SA/Rz 138/23).

W przedmiotowej sprawie, Skarżący dokonał korekty deklaracji CEEB w której wskazał na węgiel jako rodzaj stosowanego paliwa stałego, co było dopuszczalne w świetle art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym. Co więc prawidłowość ww. korekty została potwierdzona w trakcie dwóch wywiadów środowiskowych w sezonie grzewczym. Mimo to Organy uznały, że wiążąca jest pierwotna deklaracja złożona przed 11 sierpnia 2022r. Jednak to stanowisko Organów nie znajduje oparcia w przepisach zawartych w ustawie o dodatku węglowym obowiązujących na dzień wydania zaskarżonej decyzji w szczególności w art. 2 ust. 15a i 15g ustawy o dodatku węglowym.

Skoro w aktach sprawy znajdują się ustalenia z których wynika, że Skarżący w domu ma zainstalowane źródło ciepła w postaci kotła na paliwo stałe a zużywanym paliwem jest węgiel to oznacza to, że Skarżący w braku innych przeszkód był uprawniony do uzyskania dodatku węglowego. SKO rozpoznając sprawę ponownie związane będzie powyższym stanowiskiem Sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art. 200 P.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego stanowiących równowartość uiszczonego wpisu sądowego.