Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 383/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 51 ust 4 w zw z art 35 ust 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Ewa Pasiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2020 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz wznowienia robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr [...], z wiatą jednostanowiskową w zabudowie szeregowej w T. przy drodze bocznej ulicy [...], na działce nr [...] (obecnie działka 1 ).

Pismem z dnia 27 września 2015 r. M. W. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. o zbadanie legalności robót budowlanych prowadzonych przez M. W. na podstawie powyższej decyzji. Zdaniem M. W. źle wykonano ukształtowanie terenu, co spowodowało duży spadek w kierunku ogrodzenia z jego działką oraz częściowe przykrycie tego ogrodzenia. Ponadto inwestorzy nie wykonali odprowadzenia wód deszczowych, a osiem rur spustowych skierowano w stronę jego budynku, blisko przy jego ogrodzeniu wykonano instalację gazową.

Decyzją Starosty T. z dnia [...] r. pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku zostało przeniesione na rzecz I. i M. L. .

PINB w T. w dniu 26 października 2015 r. przeprowadził oględziny inwestycji, podczas których stwierdził, że wybudowano cztery budynki w zabudowie szeregowej z wiatami postojowymi jednostanowiskowymi. Podczas kontroli stwierdzono odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego, obejmujące:

- nadsypanie terenu działki wokół szeregu budynków oraz na terenie działki numer 2 o od 0,5 m do 0,6 m, z nachyleniem w kierunku działki nr 3 ,

- likwidację skarp przy granicy z działkami 4 , 5 i 6 ,

- zmniejszenie powierzchni utwardzonego terenu przy dojściu do budynków,

- zmianę powierzchni zabudowy schodów wejściowych do poszczególnych budynków i ilości stopni,

- zmianę powierzchni tarasu budynku nr 1 i wymiarów stolarki w ścianie szczytowej tego budynku.

Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego robót budowlanych, związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr 1 z wiatą jednostanowiskową (sprawy dotyczące pozostałych budynków są przedmiotem odrębnych decyzji, a w wyniku wniesionych skarg, odrębnych postępowań tut. Sądu).

Postanowieniem z dnia [...] r. numer [...], organ wstrzymał inwestorom M. i I. L. roboty budowlane związane z budową przedmiotowego budynku oraz nakazał dostarczyć inwentaryzację i ocenę techniczną dotychczas wykonanych robót. Przy piśmie z dnia 31 grudnia 2015 r., działający z upoważnienia małżonków L. , M. W. przedłożył ocenę techniczną oraz inwentaryzację przedmiotowego budynku, autorstwa inż. M.K. oraz mgr inż. arch. J. S. .

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. (dalej też jako PINB), działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym), nałożył na inwestorów M. i I. L. obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego.

Decyzja ta została zakwestionowana odwołaniem przez M. W., którego zdaniem samo nakazanie przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, bez jednoczesnego wskazania obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, stanowi naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Ponadto zdaniem skarżącego inwestorzy wybudowali niezgodnie z projektem przyłącze gazu, gdyż zostało one posadowione w odległości nie większej niż 0,4 m od ogrodzenia odwołującego się.

Pismem z dnia 2 marca 2016 roku M. W. oświadczył, że przygotował projekt kanalizacji deszczowej celem odprowadzenia wód powierzchniowych z terenu inwestycji, który w dniu 2 marca 2016 r. złożył w Starostwie Powiatowym w T. . Ponadto w dniu 1 marca 2016 r. złożył wymagany projekt budowlany zamienny. Natomiast przy piśmie z dnia 8 marca 2016 r. M. W. przedłożył oświadczenie projektanta mgr inż. architekta J. S., że przez wyniesienie przez inwestora przedmiotowego budynku oraz terenu przyległego nie następuje przesłanianie i nie dochodzi do ograniczenia dostępu do światła słonecznego dla budynków znajdujących się na działkach sąsiednich, w tym na działce numer 3 . Jednakże wyniesienie terenu na przedmiotowej działce i dodatkowo na działce numer 2może spowodować spływ wód opadowych z działki nr 1 i dalej na działkę nr 2, i w konsekwencji na działkę sąsiednią nr 3 . W związku z tym faktem wyżej opisana zmiana została zakwalifikowana przez architekta J. S. jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, zatem przedmiotem projektu budowlanego zamiennego będzie uchwycenie wód opadowych w system kanalizacji deszczowej i odprowadzenie ich do kanalizacji ogólnospławnej w ulicy B. P..

Organ odwoławczy przeprowadził dowód z decyzji Starosty T. z dnia [...]r. nr 7 udzielającej pozwolenia na budowę sieci gazowej w T. przy ul. [...] na działkach nr 8, 9, 10i 6 wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] r., nr [...]organ odwoławczy uchylił w/w decyzję z dnia [...] r. nr [...] PINB w T. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Ostateczną decyzją numer [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego PINB w T. nałożył na małżonków L. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego w terminie do 30 czerwca 2016 r., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz robót budowlanych uwzględnionych w przedłożonej ocenie technicznej i inwentaryzacji budowlanej, związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego numer 1 z wiatą jednostanowiskową na działce nr 11. Jednocześnie nałożył na nich obowiązek wykonania w tym samym terminie pomiędzy działką nr 3 a działką nr 2muru oporowego zgodnie z przedłożoną dokumentacją techniczną w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W dniu 23 maja 2016 r inwestorzy przedłożyli 4 egzemplarze ww. projektu budowlanego zamiennego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego numer 1 z wiatą jednostanowiskową na działce 1 , udzielił M. i I. L. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożył na nich obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. W. , podnosząc, że organ pierwszej instancji zaniechał oceny zgodności projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu w zakresie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Ponadto organ pierwszej instancji nie zbadał czy przedłożony projekt zamienny jest zgodny z obowiązującymi przepisami w zakresie sporządzania tego rodzaju dokumentów, rzetelny i wiarygodny. Zdaniem skarżącego wykonany mur oporowy ma wysokość 2,6 metra i powoduje ograniczenie dostępu światła. Nie zbadano też prawidłowości montażu instalacji gazowej, która zdaniem odwołującego się znajduje się zbyt blisko jego działki, a także kwestii budowy większej ilości miejsc postojowych oraz przesunięcia budynku o 90 cm.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach uchylił zaskarżoną doń decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzja organu I instancji zawiera wady, które uniemożliwiają utrzymanie jej w obrocie prawnym, a jednocześnie charakter uchybień organu pierwszej instancji uniemożliwia jej konwalidację z powodu możliwości naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania.

Uchybienia przedłożonego projektu zamiennego dotyczą niewłaściwego zaprojektowania miejsca postojowego dla samochodów osobowych w postaci wiaty, zlokalizowanego bezpośrednio w granicy z sąsiednią działką budowlaną, czego konsekwencją jest naruszenie przepisów techniczno-budowlanych. Zasady budowania miejsc postojowych dla samochodów osobowych, w tym zadaszonych, określają paragrafy 18-21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm. zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych). Zgodnie z § 19 ust. 2 tego rozporządzenia odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 3 metry, w przypadku do 4 stanowisk włącznie, przy czym zachowanie powyższych odległości nie jest wymagane przy sytuowaniu miejsc postojowych między liniami rozgraniczającymi ulicę. Z przedłożonego projektu zamiennego wynika natomiast, że na działce objętej inwestycją zaprojektowano jedno miejsce postojowe pod wiatą, przy czym wiata znajduje się bezpośrednio w granicy z sąsiednią działką budowlaną, co narusza wymóg sytuowania takich obiektów w odległości 3 metrów od granicy. Nie ma w tym względzie znaczenia, że do powyższej sytuacji doszło w wyniku podziału działki, jednakże podział ten nastąpił przed wszczęciem postępowania w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co obliguje inwestora do dostosowania projektu zamiennego do aktualnego stanu faktycznego i prawnego.

Mając powyższe na uwadze, ŚWINB wskazał, że organ I instancji przedwcześnie uznał, iż przedmiotowy budynek jest zgodny z warunkami technicznymi oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołującego się ŚWINB wskazał, że ogrodzenie z murem oporowym nie powoduje naruszenia § 13 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co potwierdza dodatkowo opinia architekta J. S. w sprawie przesłaniania i zacieniania budynku sąsiedniego położonego na działce o numerze ewidencyjnym 3 przez przedmiotowe ogrodzenie. Stwierdził nadto, że do uznania naruszenia warunków dotyczących ochrony interesów osób trzecich nie wystarcza subiektywne poczucie właściciela nieruchomości sąsiedniej, że - poprzez realizację obiektu budowlanego - jego prawa wynikające z własności są lub zostaną ograniczane, o ile nie znajduje ono oparcia w obowiązującym przepisie prawa materialnego. Odnosząc się natomiast do zarzutu niezbadania przez organ pierwszej instancji kwestii przesunięcia przedmiotowego budynku o 90 cm, wskazał, że postępowanie wyjaśniające, w tym oględziny i inwentaryzacja geodezyjna, nie wykazały jakoby przedmiotowy budynek został przesunięty w stosunku do projektu budowlanego. Odwołujący się nie przedstawił w tej kwestii żadnego przeciwdowodu.

Organ odwoławczy wskazał nadto, że ogrodzenie w granicy z działką skarżącego zostało wykonane przed zatwierdzeniem projektu zamiennego, jednocześnie z murem oporowym, którego budowę nakazał organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] r., jednakże powyższa okoliczność nie ma wpływu na zatwierdzenie przedmiotowego projektu zamiennego, ponieważ wysokość tego ogrodzenia wynosi 2,10 metra, zatem nie podlega reglamentacji Prawa budowlanego. Przedmiotowy mur oporowy, wykonany w ramach nakazu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nie jest bowiem częścią składową ogrodzenia.

Przedmiotowa skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 września 2017 r. sygn. akt

II SA/Gl 1214/16.

Uzasadniając ten wyrok Sąd stwierdził, że podziela przekonanie ŚWINB, iż w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie zamiennym niewłaściwie zaprojektowano miejsce postojowe dla samochodu osobowego w postaci wiaty, usytuowanej bezpośrednio w granicy z sąsiednią działką budowlaną, czego konsekwencją jest naruszenie przepisów techniczno-budowlanych (§ 18-21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury). Słusznie bowiem ŚWINB wskazał, że zgodnie z § 19 ust. 2 tego rozporządzenia odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 3 metry, w przypadku do 4 stanowisk włącznie, przy czym zachowanie powyższych odległości nie jest wymagane przy sytuowaniu miejsc postojowych między liniami rozgraniczającymi ulicę. Z przedłożonego projektu zamiennego wynika natomiast, że na działce objętej inwestycją zaprojektowano jedno miejsce postojowe pod wiatą, przy czym wiata znajduje się bezpośrednio w granicy z sąsiednią działką budowlaną, co narusza wymóg sytuowania takich obiektów w odległości 3 metrów od granicy. ŚWINB trafnie wskazał, że choć do powyższej sytuacji doszło w wyniku podziału działki, to jednak podział ten nastąpił przed wszczęciem postępowania w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co obliguje inwestora do dostosowania projektu zamiennego do aktualnego stanu faktycznego i prawnego. W konsekwencji Sąd podzielił przekonanie ŚWINB, że organ I instancji przedwcześnie uznał, iż przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z warunkami technicznymi oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Dalej Sąd stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącego w przeprowadzonym przez obydwa organy postępowaniu udostępniono mu zebrane w sprawie dowody, rozważono też zarówno kwestie związane z instalacjami, zaprojektowanymi miejscami na odpady, jak i murem oporowym. Miejsca na zbiorniki na odpady zaprojektowano przed elewacją wejściową przy prawidłowym zachowaniu odległości 3 metrów od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przewidzianymi na pobyt ludzi oraz w dopuszczalnej odległości od granicy działek sąsiednich. W odniesieniu zaś do zarzutów dotyczących ogrodzenia i muru Sąd podkreślił, że decyzją nr [...] z dnia [...] r. PINB w T. przedmiotowy mur oporowy nakazało wybudować na wysokość 10 cm, natomiast od strony działki skarżącego na wysokość 75 cm od terenu jego działki. Projekt budowlany zamienny na murze oporowym przewiduje ogrodzenie betonowe o wysokości 2-2,1 metra. Takie też wysokości stwierdzono podczas oględzin jakie przeprowadził organ pierwszej instancji w dniu 16 czerwca 2016 r. Pozostały układ przedmiotowego ogrodzenia także odpowiada nakazowi z powyższej decyzji i został potwierdzony na oględzinach z dnia 16 czerwca 2016 r. Zwrócił Sąd uwagę, że od decyzji w przedmiocie obowiązku wykonania muru oporowego i jego parametrów skarżący się nie odwołał i uzyskała ona przymiot ostateczności. Były nią zatem związane organy w dalszej części postępowania legalizacyjnego. Mur oporowy został przy tym wykonany zgodnie z żądaniem skarżącego aby uniemożliwić spływ wód opadowych z terenu inwestycji na jego działkę nr 3 . W tej sytuacji brak jest podstaw do zaliczenia tej części muru oporowego, która jest usytuowana ponad terenem działki skarżącego do wysokości posadowionego na tym murze ogrodzenia. Zdaniem Sądu nie znalazł też potwierdzenia zarzut przesunięcia budynku w stosunku do projektu budowlanego, a skarżący tezy tej nie uprawdopodobnił. Jeśli zaś skarżący chciałby zarzuty swe skonkretyzować i wskazać na ich poparcie stosowne argumenty i dowody to może uczynić to w ramach ponownie przeprowadzanego postępowania w sprawie. Nie podzielił też Sąd zarzutu niewłaściwego usytuowania w odniesieniu do działki skarżącego miejsca na pojemniki na śmieci, w sytuacji gdy zgodnie z projektem zagospodarowania działki nr 1 (na której został wybudowany budynek nr 1) jest ono położone około 10 m od granicy jego działki, a zgodnie z treścią § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych mogłoby być ono usytuowane w odległości 3, a nawet 2 metry od tej granicy.

Nadto Sąd stwierdził, że zarzuty skarżącego co do zasiedlenia budynków 1 i 4, a także wykonanej na podstawie odrębnego pozwolenia sieci gazowej i przyłącza wykraczają poza przedmiot kontrolowanego postępowania administracyjnego, którym jest zatwierdzenie projektu zamiennego budynku nr 1. Ewentualnie skarżący może domagać się wszczęcia w tych przedmiotach przez organy nadzoru odrębnych postępowań. Ewentualny wynik tych nowych postępowań nie ma bowiem bezpośredniego i istotnego wpływu na wynik sprawy w przedmiocie zatwierdzenia projektu samego budynku, który nie obejmował instalacji gazowej, a tym bardziej budowy i przebiegu sieci gazowej na działce nr 10(przed podziałem), której legalność skarżący kwestionuje. Budowa sieci na tej sąsiadującej z działką skarżącego działce była bowiem realizowana zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym pozwoleniem na budowę Starosty T. z dnia [...] r. nr 7.

Wniesiona od powyższego wyroku WSA przez M. W. skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem NSA z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt

II OSK 1410/18.

Jeszcze jednak przed wydaniem tych wyroków sprawa została rozpoznana ponownie w postępowaniu administracyjnym przez organy obu instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy PINB w T. w wykonaniu wytycznych organu odwoławczego postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. nałożył na inwestorów M. i I. L. obowiązek uzupełnienia w terminie do 15 listopada 2016 r. projektu budowlanego zamiennego w zakresie lokalizacji miejsca postojowego w granicy z działką sąsiednią.

W dniu 8 listopada zobowiązani przedłożyli 4 egzemplarze budowlanego projektu zamiennego. W konsekwencji wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i art. 104 Kpa decyzją nr [...] z dnia [...] r. (znak: [...]) PINB zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego numer 1 z garażem jednostanowiskowym w zabudowie szeregowej w T. na działce o numerze ewidencyjnym 1 (poprzednio działka numer 10) wraz z dojazdem na działce o numerze ewidencyjnym 2(poprzednio działka numer 10) i udzielił I. i M. L. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową wyżej wskazanego budynku mieszkalnego oraz nałożył na nich obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W odwołaniu od tej decyzji M. W. zarzucił, że organ bezkrytycznie przyjął dokonaną zmianę nazwy wiaty na garaż jednostanowiskowy oraz nie odniósł się do zasad budowy miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Ponadto organ nie odniósł się do przedłożonej przez niego dokumentacji fotograficznej, z której jednoznacznie wynika, że przedmiotowy budynek pozbawia go widoczności oraz ogranicza dostęp światła słonecznego do jego posesji. Negatywnie oddziaływuje też na nieruchomość wybudowany mur oporowy i ogrodzenie betonowe. Inwestorzy nie posiadają wystarczającej ilości miejsc postojowych i dlatego mieszkańcy i goście nowego budynku garażują pod jego oknami. Ponadto ogrodzenie między sąsiedzkie jest za wysokie i powoduje w lecie w godzinach popołudniowych zacienienie jego działki, a sieć kanalizacyjna i gazowa znajdują się bezpośrednio przy granicy jego działki.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, decyzję PINB z dnia [...] r. utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu tego orzeczenia, po przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania w sprawie i zgromadzonych w jego toku dowodów stwierdził, że również jego zdaniem zatwierdzony decyzją organu pierwszej instancji projekt zamienny spełnia wymagania o jakich mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i w konsekwencji brak było podstaw do odmowy jego zatwierdzenia na podstawie art. 51 ust. 4 tego aktu prawego.

Dalej organ odwoławczy szczegółowo ocenił przedmiotowy projekt pod kątem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego dla podzielenia stwierdzenia, że zostały one spełnione.

Stwierdził też, że najistotniejszą kwestią, jaka podlegała badaniu przed organem I instancji na obecnym etapie postępowania, było wykonanie muru oporowego pomiędzy działką odwołującego się nr 3 , a działką nr 2 zgodnie z przedłożoną "Dokumentacją projektową muru oporowego" autorstwa J. S. i K.W. zatwierdzoną decyzją numer [...] z dnia [...] r. PINB w T. . Zgodnie z tą decyzją od strony działki inwestora przedmiotowy mur oporowy nakazano wybudować na wysokość 10 cm, natomiast od strony działki skarżącego na wysokość 75 cm od terenu działki. Projekt budowlany zamienny na murze oporowym przewiduje ogrodzenie betonowe o wysokości 2-2,2 metra. Takie też wysokości stwierdzono podczas oględzin jakie przeprowadził organ pierwszej instancji w dniu 16 czerwca 2016 r. Pozostały układ przedmiotowego ogrodzenia także odpowiada nakazowi z powyższej decyzji i został potwierdzony na oględzinach z dnia 16 czerwca 2016 r. Zdaniem ŚWINB powyższe ogrodzenie z murem oporowym nie powoduje naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co potwierdza dodatkowo opinia J. S. w sprawie przesłaniania i zacieniania budynku sąsiedniego położonego na działce o numerze ewidencyjnym 3 przez przedmiotowe ogrodzenia.

Zdaniem organu skoro inwestycja nie narusza obowiązujących przepisów to brak jest też podstaw do przyjęcia, że jej realizacja zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym spowoduje naruszenie uzasadnionych interesów strony. W tym zatem zakresie odczucia M. W. ŚWINB uznał za subiektywne.

Stwierdził też organ odwoławczy, że postępowanie wyjaśniające, w tym oględziny i inwentaryzacja geodezyjna, nie wykazały, jakoby przedmiotowy budynek został przesunięty w stosunku do projektu budowlanego. Odwołujący się nie przedstawił również żadnego przeciwdowodu w tej kwestii.

Nadto ŚWINB wskazał, że ogrodzenie w granicy z działką odwołującego się zostało wykonane przed zatwierdzeniem projektu zamiennego, jednocześnie z murem oporowym, którego budowę nakazał organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] roku. Jednakże powyższa okoliczność nie ma wpływu na zatwierdzenie przedmiotowego projektu zamiennego ponieważ jego wysokość wynosi 2,10m i tym samym nie podlega reglamentacji Prawa budowlanego. Mur oporowy, na którym ogrodzenie to zostało usytuowane jako wykonany na podstawie decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nie jest jego częścią.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ŚWINB w Katowicach z dnia [...] r. M. W. wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zarzucił, że decyzje te zostały wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 7, art. 10 w zw. z art. 73 § 1 i art. 77 § 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie jego wniosku o swobodny wgląd w dokumentację dotyczącą wykonania muru oporowego oraz zewnętrznych instalacji gazowej i sanitarnej, mimo kierowanych w tym względzie próśb i wniosków do inwestora oraz PINB w T. , przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i przy wydawaniu decyzji nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w postępowaniu organy uwzględniły jedynie informacje udzielone przez inwestora, co oznacza, że orzeczenie wydano w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, oceniony pobieżnie i wybiórczo. Od samego początku nie miał wglądu w dokumentację dotyczącą budowy muru oporowego, sieci kanalizacyjnej i sieci gazowej i dlatego też nie mógł się do niej odnieść. Stwierdził, że według początkowego projektu odległość budynku od granicy wynosiła 15,38 m, a w projekcie zamiennym uległa zmniejszeniu do 14,59m. W dalszym ciągu do budynków przylegają wiaty garażowe, a nie garaże obite szczelnie obudową z desek. Nie zgadza się też z ustaleniem, że objęty postępowaniem budynek i ogrodzenie nie zasłania i nie powoduje zacienienia jego posesji. W tym względzie powołał się na dołączone w postępowaniu adm. fotografie, które dokumentują też zacienienie jego ogrodu.

W odpowiedzi na skargę ŚWINB w Katowicach wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W odniesieniu do zarzutów skargi stwierdził, że nawet gdyby przyjąć za zasadne twierdzenie skarżącego co do ograniczonego wglądu w akta sprawy w postępowaniu przed organem pierwszej instancji to miał on pełny i nieograniczony wgląd do akt na etapie postępowania odwoławczego. Podniósł też ten organ, że w świetle dowodu z oględzin i inwentaryzacji geodezyjnej nie wynika aby doszło do przesunięcia budynku w stosunku do projektu pierwotnego. W świetle opracowanej w toku postępowania przez mgr inż. J. S. oceny, dołączonej do projektu zamiennego, brak jest też podstaw do przyjęcia, że wybudowane ogrodzenie powoduje przesłanianie i zacienianie budynku skarżącego. Dopiero też przy wydawaniu pozwolenia na użytkowanie budynków dojdzie do sprawdzenia czy doszło do obudowania wiat i przekształcenia ich na garaże.

Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd zawiesił postepowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się postępowania sądowego w sprawie tut. Sądu o sygn. akt II SA/Gl 2114/16 ze skargi M. W. na wydaną wcześniej w sprawie przedmiotowej inwestycji decyzję kasatoryjną ŚWINB z dnia [...] r. nr [...] (opisaną wcześniej).

W toku postępowania sądowego ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu w piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2017 r. podtrzymał twierdzenia skargi. Zwrócił uwagę, że organy orzekające w związku z treścią art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego miały obowiązek ocenić przedłożony projekt budowlany zamienny w zakresie wymagań o jakich mowa w art. 35 ust. 1 tego aktu prawnego. Powinny też zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy zbadać kwestię występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. W tym zakresie argumentacja organów jest zaś niewystarczająca albowiem nie uwzględnia prawa skarżącego do swobodnego korzystania z jego nieruchomości. Oznacza to, że organ odwoławczy nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew jej zarzutom brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa dającym podstawę do jej wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy podnieść, że w niniejszej sprawie dotyczącej wznowienia wstrzymanych robót budowlanych oraz zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowego budynku nr 1 na działce nr 1 sąsiadującej z działką skarżącego orzekał już tutejszy Sąd, który omówionym wyżej prawomocnym wyrokiem z dnia 18 września 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 1214/16 oddalił skargę M. W. na wcześniejszą wydaną w tym postępowaniu legalizacyjnym kasatoryjną decyzję ŚWINB z dnia [...] r. W wyroku tym zawarta została też ocena prawna większości kwestii stanowiących przedmiot zarzutów obecnie rozpatrywanej skargi, którą to oceną Sąd jest związany zgodnie z treścią art. 153 ustawy p.p.s.a. W wyroku tym Sąd prawomocnie przesądził, że poza przedmiotem niniejszego postępowania pozostaje kwestia prawidłowości i legalności wykonania na działce inwestora nr 1 (część dawnej działki 10) przy granicy z działką skarżącego nr 3 , obsługującej m.in. przedmiotowy budynek nr 1, sieci gazowej, jako objętej odrębnym pozwoleniem na budowę (Starosty T. z dnia [...] r. nr 7 ) oraz wybudowanie w granicy z działką skarżącego muru oporowego jako wybudowanego na podstawie wydanej w toku przedmiotowego postępowania legalizacyjnego ostatecznej decyzji PINB w T. z dnia [...] r. nr [...]. Przesądził też Sąd zgodności z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych usytuowania w odniesieniu do budynku nr 1 miejsca na pojemniki na śmieci oraz miejsca postojowego dla samochodu, których usytuowanie w obecnie zatwierdzonym projekcie zamiennym nie uległo zmianie. Nadto Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do zaliczenia części muru oporowego, która jest usytuowana ponad terenem działki skarżącego, do wysokości posadowionego na tym murze ogrodzenia. Za niezasługujący na uwzględnienie w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał też Sąd zarzut zmiany usytuowania (przesunięcia) budynku w stosunku do zatwierdzonego pierwotnie projektu budowlanego. Za pozostającą poza przedmiotem postępowania legalizacyjnego uznał też Sąd kwestię ewentualnego zasiedlenia budynku nr 1.

Biorąc powyższe pod uwagę (w związku z treścią art. 153 ustawy p.p.s.a.) za nieuzasadnione należało uznać zarzuty obecnie rozpatrywanej skargi dotyczące usytuowania sieci gazowej oraz budowy muru oporowego. Materiał dowodowy niniejszej sprawy nie obejmuje dokumentów związanych z pozwoleniem na budowę i wykonaniem sieci gazowej oraz sieci kanalizacyjnej i deszczowej na działce nr 2, która została wybudowana w oparciu o pozwolenie na budowę Starosty T. z dnia [...] r. nr [...] (kserokopia – karta 135 akt adm. teczka I). Dlatego też z tą dokumentacją skarżący w ramach tego postępowania nie mógł się zapoznać. Gdy zaś chodzi o dokumentację projektową muru oporowego pomiędzy działką skarżącego, a działka nr 2 to zalega ona w aktach organu pierwszej instancji (k. 131-133 teczka I) i niewątpliwie skarżący mógł się z nią zapoznać w toku postępowania przed organami obu instancji. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący miał pełny wgląd w akta sprawy, której przedmiotem jest postępowanie legalizacyjne wszczęte w związku z robotami budowlanymi zrealizowanymi z istotnymi odstępstwami od pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr 1 z wiatą jednostanowiskową w zabudowie szeregowej na działce nr 1 w T. , objętego decyzją Starosty T. z dnia [...]r. nr 12. O możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym z dokumentacją dotyczącą budowy muru oporowego i usytuowanego na nim ogrodzenia świadczy też treść protokołu z dnia 20 czerwca 2016 r. (karta 169-171 akt PINB – teczka II). Prawidłowość wykonania tego muru zgodnie z zatwierdzonym projektem była przedmiotem oględzin przeprowadzonych w dniu 16 czerwca 2016 r., w których skarżący pomimo prawidłowego powiadomienia nie brał udziału.

Gdyby zaś skarżącemu chodziło ewentualnie o dokumentację dotyczącą sieci kanalizacji sanitarnej (twierdzenia w tym zakresie są bowiem mało precyzyjne), to również nie była ona objęta projektem budowlanym w związku z odstępstwami od którego toczy się przedmiotowe postępowanie legalizacyjne. Nadto, jak wynika z map sieć ta przebiega w odległości około 4m od granicy działki skarżącego, zaś z jego twierdzeń nie wynika aby mogła ona oddziaływać negatywnie na jego nieruchomość.

Co do zarzutu zmiany usytuowania budynku w odniesieniu do projektu pierwotnego należy stwierdzić w oparciu o zalegające w sprawie projekty zagospodarowania terenu, że istotnie występuje w tym względzie pewna różnica. Dla rozpoznania sprawy i rozstrzygnięcia skargi nie ma to jednak żadnego istotnego znaczenia. Istotą postępowania legalizacyjnego, przy stwierdzeniu istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, jest bowiem ocena dopuszczalności zalegalizowania tych odstępstw. Nie byłoby zatem podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu zamiennego nawet gdyby przyjąć za skarżącym, że według zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu zamiennego odległość budynku nr 1 od granicy działki skarżącego wynosi 14,59 m, w sytuacji gdy według projektu pierwotnego miała to być odległość 15,38m. Usytuowanie tego budynku od granicy w odległości podawanej przez skarżącego nie narusza bowiem w żadnym wypadku dopuszczalnych odległości o jakich mowa w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (wielokrotnie dopuszczalne odległości przekraczając). Przy takim usytuowaniu tego budynku oraz jego wysokości nie może być też mowy o ograniczaniu przez ten budynek naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w budynku skarżącego (w związku z treścią § 13 i § 57 tych warunków).

Wbrew stanowisku skarżącego w zatwierdzonym obecnie projekcie zamiennym nie występuje niezgodność z wymogami warunków technicznych usytuowania wiaty parkingowej na samochody przy granicy z działką sąsiednią (nr 13), w sytuacji gdy została ona zastąpiona w pełni obudowanym garażem. Zasadnie podniesiono w tym przedmiocie w odpowiedzi na skargę, że kwestia czy faktycznie w praktyce do takiej przebudowy tej wiaty dojdzie będzie badana dopiero po zakończeniu robót budowlanych w postępowaniu o wydanie pozwolenia na użytkowanie, obowiązek uzyskania którego został zaskarżoną decyzją orzeczony.

Na uwzględnienie nie zasługiwał też zarzut zacienienia przez budynek i ogrodzenie posesji skarżącego oraz ograniczenie widoku. Błędne jest w tym względzie powoływanie się przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 8 sierpnia 2017 r. na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Jak bowiem trafnie (powołując się na orzecznictwo sądowe) stwierdzono jednoznacznie w tym piśmie, pojęcie uzasadnionych interesów o jakich mowa w tym przepisie powinno być interpretowane w oparciu o obiektywne przesłanki wynikające z obowiązujących przepisów. Z tych zaś, mających zastosowanie w budownictwie, nie wynika możliwość negowania legalności inwestycji z uwagi na jej wpływ na zacienienie działki sąsiedniej lub też ograniczenie widoku z tej działki, względnie z uwagi na negatywnie oceniony przez sąsiada wygląd sąsiedniego budynku lub ogrodzenia. Kwestie te mogą być zatem rozstrzygnięte jedynie na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.

Również działając z urzędu Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Na pozytywne podkreślenie zasługuje przeprowadzenie w zaskarżonej decyzji szczegółowej oceny zatwierdzonego projektu budowlanego z punktu widzenia treści art. 35 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w tym m.in. gdy chodzi o zgodność projektu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania w zakresie wymaganych miejsc postojowych (m.in. w związku z zarzutami skarżącego o parkowaniu samochodów przed jego działką).

Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na postawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

mr