Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 776/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Podatki inne
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 32a
journal: Dz.U. 2023 poz 1704
law: Ustawa z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z  sytuacją na rynku energii elektrycznej (t.j.)
article: art. 24 ust. 25a, ust. 25b
journal: Dz.U. 2022 poz 1967
law: Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (t. j.)
article: art. 1 pkt 3,   art. 2  pkt 6, pkt 7, art. 18 pkt 1, art. 19 ust. 1, ust. 2, art. 20 ust. 1, ust. 2, ust. 4 pkt 1, ust. 5,  ust. 6, art. 21 ust. 1, ust. 3,
journal: Dz.U. 2022 poz 2687
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku gazu
article: art. 27a ust. 1, art. 27g ust. 1, ust. 4, ust. 5, art. 27h
journal: Dz.U. 2022 poz 438
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j.)
article: art. 2, art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 2 ust. 15f i ust. 15g
journal: Dz.U. 2023 poz 1630
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 4 sierpnia 2023 r. nr SKO.Ke.431/3072/2023 w przedmiocie refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy Goleniów z dnia 11 lipca 2023 r. nr DŚR.5494.RPV.ODM.69.1.2023.


UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2023 r. D. K. (dalej "skarżący") złożył do Burmistrza G. wniosek o wypłatę refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe w 2023 r. Do wniosku dołączył faktury za zakup gazu.

W dniu 10 lipca 2023 r. skarżący złożył deklarację dotyczącą źródeł ciepła i źródeł spalania paliw do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), w której wskazał jako źródło ciepła kocioł gazowy.

Burmistrz Gminy G. wydał w dniu 11 lipca 2023 r. decyzję nr DŚR.5494.RPV.ODM.69.1.2023 na podstawie art. 18, art. 20 i art. 21 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych

w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2022 r. poz. 2687 ze zm.; dalej "u.s.o.r.g."), w której odmówił skarżącemu przyznania refundacji kwoty podatku VAT, wynikającej z faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych.

Organ I instancji przytoczył treść art. 18 u.s.o.r.g. i art. 27g ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz.U. z 2022 r. poz. 438 ze zm.; dalej "u.o.e.b.") wskazał, że na dzień złożenia przedmiotowego wniosku, źródło ciepła nie figurowało w CEEB. Odpowiednią deklarację do CEEB skarżący złożył w dniu 10 lipca 2023 r., tj. po terminie wskazanym w przepisach u.s.o.r.g.

Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji i wskazał na swoją trudną sytuację życiową i osobistą. Wyjaśnił, że nie wiedział o konieczności złożenia deklaracji CEEB.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 4 sierpnia

2023 r. decyzję nr SKO.Ke.431/3072/2023, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przywołał treść art. 18, art. 20 ust. 2, ust. 4, ust. 5, art. 21 ust. 3 u.s.o.r.g. Organ odwoławczy podał, że podczas weryfikacji wniosku skarżącego okazało się, że główne źródło ciepła nie zostało ujawnione do czasu wejścia w życie przepisów u.s.o.r.g., albo po tym dniu w przypadku nowego głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 16, art. 15 ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2127; dalej "ustawa o zmianie u.o.e.b.") i wskazał, że o obowiązku zgłoszenia źródeł ciepła do CEEB była szeroka akcja informacyjna. Według organu odwoławczego, zgłoszenie głównego źródła ogrzewania do CEEB w terminie do dnia 21 grudnia 2022 r. było jednym z warunków skorzystania z możliwości refundacji podatku od towarów i usług, poniesionego przez odbiorcę za paliwa gazowe dostarczone w 2023 r. Organ odwoławczy wskazał, że ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych odstępstw.

Skarżący złożył skargę na ww. decyzję, gdyż według niego jest ona krzywdząca. Podkreślił swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie wskazał co następuje:

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zasady i tryb refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej

z opłaconej faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. do odbiorcy paliw gazowych regulują przepisy u.s.o.r.g. (art. 1 pkt 3).

W rozumieniu przepisów u.s.o.r.g. przez pojęcie "podatek VAT" rozumie się podatek od towarów i usług, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r.

o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931, z późn. zm.), zaś pojęcie "gospodarstwo domowe" oznacza osobę fizyczną samotnie zamieszkującą

i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe) (art. 2 pkt 6 i 7 u.s.o.r.g.).

Zgodnie z art. 18 u.s.o.r.g., w przypadku gdy odbiorca paliw gazowych

w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz.1385; dalej "ustawa Prawo energetyczne"):

1) wykorzystuje jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego urządzenia grzewcze zasilane paliwami gazowymi, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy Prawo energetyczne, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada

2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia wejścia w życie ustawy, albo po tym dniu - w przypadku głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy;

2) jest osobą w gospodarstwie domowym jednoosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140) nie przekracza kwoty 2100 zł, lub osobą w gospodarstwie domowym wieloosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty 1500 zł na osobę

- przysługuje mu refundacja kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej

z opłaconej faktury i informacji, o których mowa w art. 18a, dokumentujących dostarczenie paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. do tego odbiorcy paliw gazowych, zwana dalej "refundacją podatku VAT".

Z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo energetyczne wynika, że paliwa gazowe to gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplony gaz ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za pomocą sieci gazowej, a także biometan i biogaz rolniczy, niezależnie od ich przeznaczenia.

Z art. 62b ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy Prawo energetyczne wynika, że taryfy ustalane dla odbiorców paliw gazowych w gospodarstwach domowych, które stosuje się do dnia 31 grudnia 2027 r. - przez przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na obrót paliwami gazowymi lub na obrót gazem ziemnym z zagranicą podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE.

Stosownie do art. 19 ust. 1 i ust. 2 u.s.o.r.g., odbiorcy paliw gazowych

w gospodarstwach domowych, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy Prawo energetyczne, składają wniosek o refundację podatku VAT na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca

2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, nie później niż do dnia 29 lutego 2024 r., lub w terminie 30 dni od dnia otrzymania faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych. Wniosek o refundację podatku VAT składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek.

Na podstawie art. 20 ust. 1 u.s.o.r.g., do wniosku o refundację podatku VAT odbiorca paliw gazowych w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy Prawo energetyczne, załącza fakturę dokumentującą dostarczenie paliw gazowych do tego odbiorcy przez to przedsiębiorstwo energetyczne obejmującą okres dotyczący wniosku oraz dowód uiszczenia zapłaty za tę fakturę.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o refundację podatku VAT, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 20 ust. 2 u.s.o.r.g.).

Do ustalenia przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta prawa do refundacji podatku VAT, o którym mowa w art. 18, stosuje się odpowiednio art. 411 ust. 10k-10o oraz 10r ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 2556) (art. 20 ust. 2 u.s.o.r.g.).

W art. 411 ustawy Prawo ochrony środowiska określono formy finansowania środków funduszy, formy działania i warunki udzielenia dofinansowania.

Na mocy art. 20 ust. 4 u.s.o.r.g., wójt, burmistrz albo prezydent miasta, weryfikuje wniosek o refundację podatku VAT w zakresie:

1) zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz

o centralnej ewidencji emisyjności budynków,

2) wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu, o którym mowa w art. 18 pkt 2, zgodnie z ust. 3

- jednorazowo przy złożeniu pierwszego wniosku o refundację podatku VAT przez odbiorcę paliw gazowych w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy Prawo energetyczne.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 u.s.o.r.g., przyznanie przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta refundacji podatku VAT nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania refundacji podatku VAT, uchylenie lub zmiana wysokości refundacji podatku VAT oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranej refundacji podatku VAT wymagają wydania decyzji.

Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przesyła wnioskodawcy informację

o przyznaniu refundacji podatku VAT na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej - o ile wnioskodawca wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku

o refundację podatku VAT. W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał adresu poczty elektronicznej we wniosku o refundację podatku VAT, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, odbierając ten wniosek od wnioskodawcy, informuje go o możliwości odebrania od tego organu informacji o przyznaniu refundacji podatku VAT (art. 20 ust. 6 u.s.o.r.g.).

Stosownie do art. 21 ust. 1 u.s.o.r.g., do postępowania w sprawie refundacji podatku VAT przepisy art. 23 ust. 12 i 13, art. 30 oraz art. 32 ust. 1-1d ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615 i 1265) stosuje się odpowiednio, przy czym ilekroć w tych przepisach jest mowa o rodzinie, rozumie się przez to gospodarstwo domowe wymienione w art. 18 pkt 2.

W sprawach refundacji podatku VAT nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 21 ust. 3 u.s.o.r.g.).

Bezspornie skarżący był uprawniony do złożenia przedmiotowego wniosku jako gospodarstwo domowe jednoosobowe - do właściwego organu, tj. Burmistrza G.. Niesporne było też, że wniosek o refundację został złożony w terminie, wynikającym z art. 19 ust. 1 u.s.o.r.g., tj. w dniu 3 lipca 2023 r.

Spór w sprawie dotyczy odmowy przyznania przedmiotowej refundacji podatku VAT.

Organ I instancji odmówił skarżącemu przyznania ww. refundacji z uwagi na złożenie przez niego deklaracji CEEB po terminie wejścia w życie ustawy u.s.o.r.g.

Ustawa u.s.o.r.g. weszła w życie z dniem 21 grudnia 2022 r., zaś skarżący złożył deklarację do CEEB w dniu 10 lipca 2023 r. Ta okoliczność również była niesporna.

Z uwagi, że przepisy art. 18 pkt 1, art. 20 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 u.s.o.r.g. odwołują się do deklaracji CEEB, konieczne jest odniesienie się do przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438; dalej "u.o.e.b.").

Przepisy o Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków zostały wprowadzone do ustawy u.o.e.b. na podstawie ustawy z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2127; dalej "ustawa o zmianie u.o.e.b."). Wejście w życie przepisów ustawy o zmianie u.o.e.b. dotyczących rejestru CEEB uregulowane zostało w art. 22 w zw. z art. 18, który upoważnił ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa do ogłaszania komunikatów, określających wejście w życie poszczególnych przepisów.

Na podstawie art. 27a ust. 1 u.o.e.b., Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa prowadzi centralną ewidencję emisyjności budynków, zwaną dalej "ewidencją", oraz jest administratorem danych zgromadzonych w tej ewidencji.

Zgodnie z art. 27g ust. 1 u.o.e.b., właściciel lub zarządca budynku lub lokalu składa do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o źródłach ciepła lub źródłach spalania paliw, o których mowa odpowiednio w art. 27a ust. 2 pkt 1 lit.a i c, zwaną dalej "deklaracją", w terminie 14 dni od dnia pierwszego uruchomienia tego źródła ciepła lub źródła spalania paliw.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 5, właściciel lub zarządca budynku lub lokalu jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia, w którym zaistniała zmiana (art. 27g ust. 4 u.o.e.b.). W terminie 30 dni od dnia otrzymania deklaracji w postaci pisemnej wójt, burmistrz lub prezydent miasta wprowadza do ewidencji dane i informacje zawarte w deklaracji z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego obsługującego ewidencję (art. 27 g ust. 5 u.o.e.b.).

Przepis art. 27g ust. 1 u.o.e.b wszedł w życie w dniu 1 lipca 2021 r. (komunikat Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 25 marca 2021 r. – Dz. U. z 2021 r. poz. 583). Właścicielom lub zarządcom budynków określono termin na złożenie deklaracji do 30 czerwca 2022 r., gdzie należało wskazać, m.in. używane źródła ciepła oraz paliwo w nich stosowane (art. 15 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy u.o.e.b.).

W przypadku nowych źródeł ciepła uruchomionych po 1 lipca 2021 r. termin na złożenie deklaracji wynosił 14 dni od dnia ich uruchomienia.

Osoba, która nie złożyła deklaracji CEEB w terminie podlega karze grzywny (art. 27h u.o.e.b.).

W niniejszej sprawie właścicielem lokalu jest skarżący i to na nim ciążył obowiązek zgłoszenia źródeł ciepła, znajdujących się w tym lokalu. Skarżący złożył deklarację do CEEB w dniu 10 lipca 2023 r., a więc z naruszeniem art. 27g ust. 1 u.o.e.b. Jednakże kwestia odpowiedzialności skarżącego za naruszenie ww. przepisu nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.

CEEB to ewidencja dotycząca źródeł ciepła i spalania paliw, której dane miały ułatwić organom walkę ze smogiem (por. https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-szczegolnych-rozwiazaniach-w-zakresie-niektorych-zrodel-ciepla-w-zwiazku-z-sytuacja-na-rynku-paliw4).

Dopiero w 2022 r. ustawodawca powiązał zgłoszone źródła ciepła

w deklaracjach CEEB z możliwością otrzymania szeregu dodatków, które miały przede wszystkim gospodarstwom domowym i podmiotom użyteczności publicznej zrównoważyć wzrastające ceny energii. Wprowadził również szereg rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych. Weszły wówczas w życie, m.in. przepisy: ustawy

z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1692 ze zm.); ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2127); ustawy z dnia 15 września 2022 r.

o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku

z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967); ustawy z dnia 15 września

2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967); z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku (Dz. U. 2022 poz. 2243).

Ustawodawca uznał, że warunkiem koniecznym do przyznaniu przedmiotowej refundacji na podstawie przepisów u.s.o.r.g. jest uzyskanie wpisu lub zgłoszenia źródła ciepła do CEEB. Organ, rozpoznający wniosek zobowiązany jest dokonać jego weryfikacji w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego w CEEB.

Zdaniem Sądu, wykładnię art. 18 pkt 1 u.s.o.r.g. na tle stanu faktycznego

w niniejszej sprawie należy przeprowadzić w zgodzie z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, nie tracąc z pola widzenia celu przedmiotowej regulacji prawnej.

Jak wynikało z projektu ustawy u.s.o.r.g. (nr IX.2804 w pkt 2.1), przepisy miały ograniczyć wzrost kosztów dla odbiorców paliw gazowych w gospodarstwach domowych o najniższych dochodach, zużywających paliwa gazowe do celów grzewczych w tym celu zaproponowano mechanizm refundacji podatku od towarów

i usług, poniesionego przez tych odbiorców za paliwa gazowe dostarczone w 2023 r., udokumentowane dokumentem potwierdzającym dostarczenie tych paliw do odbiorców. Refundacja podatku VAT miała przysługiwać gospodarstwu domowemu, które jako główne źródło ogrzewania wykorzystuje kocioł na paliwa gazowe, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, a którego przeciętne miesięczne dochody, w przypadku gospodarstwa jednoosobowego, nie przekraczają [...] zł, lub [...] zł na osobę w przypadku gospodarstwa wieloosobowego.

Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP, [...] jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Jest to zasada demokratycznego państwa prawnego. Jej elementem składowym jest zasada proporcjonalności państwo prawne opiera bowiem na założeniu racjonalności prawodawcy, a warunkiem koniecznym realizacji tego założenia jest przestrzeganie proporcjonalności w procesie przestrzegania prawa. Zasada proporcjonalności kładzie nacisk na adekwatność celu i środka użytego do jego osiągnięcia.

Zasada równości wyrażona została w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie

z którym wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

Jak wynikało z akt, skarżący jest rencistą, osobą samotną i niepełnosprawną, posiada orzeczenie o całkowitej niezdolności do samodzielnej egzystencji (okoliczności niekwestionowane przez organy). W 2021 r. jego roczny dochód wyniósł [...] zł, tj. [...] zł miesięcznie (k.10). Uprawnione jest zatem przyjęcie założenia, że skarżący miał ograniczone możliwości zapoznania się z obowiązującymi przepisami dotyczącymi rejestracji źródeł ciepła w CEEB, jak wynika to z jego wyjaśnień.

W ocenie Sądu, w stosunku do skarżącego zastosowanie wymogu w postaci dopełnienia obowiązku zgłoszenia głównego źródła ogrzewania do CEEB w terminie do 21 grudnia 2022 r. stanowi nadmierną regulację sprzeczną z art. 2 Konstytucji RP.

O tym, że dane widniejące w CEEB te nie mają bezwzględnie obowiązującego znaczenia dla przyznania szeregu dodatków osłonowych, można wywieść z orzeczeń sądów administracyjnych, dotyczących dodatku węglowego oraz zmian dokonanych przez ustawodawcę w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U.

z 2023 r. poz. 1630; dalej "u.d.w."). Przy przyznaniu dodatku węglowego ważny jest stan rzeczywisty, a nie dane wynikające z CEEB. Ponadto dopuszczono do przyznania ww. dodatku również w sytuacji, gdy istniejące źródło ciepła nie zostało wpisane do CEEB, a nawet wówczas gdy dana osoba nie złożyła wniosku o przyznanie dodatku węglowego, mimo iż spełniała przesłanki do jego przyznania (art. 2 ust. 15f i ust. 15g u.d.w.). Taką samą regulację ustawodawca przewidział dla osób uprawnionych do dodatku dla gospodarstw domowych na podstawie art. 24 ust. 25a i ust. 25b ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772) oraz dla osób uprawionych do dodatku elektrycznego na podstawie art. 32a ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1704).

Powyższe skłoniło Sąd do uznania, że warunkiem koniecznym do przyznania przedmiotowej refundacji jest sam fakt ujawnienia głównego źródła ogrzewania

w CEEB, niezależnie od daty jego zgłoszenia w CEEB, który to warunek w niniejszej sprawie został spełniony przez skarżącego. Najistotniejsze jest bowiem osiągnięcie celu regulacji ustawowej, którym jest pomoc osobom o niskich dochodach, równoważąca podwyżki cen nośników grzewczych. Zastosowanie wyłącznie wykładni językowej w niniejszej sprawie naruszyłoby art. 32 Konstytucji RP, gdyż jak wyżej wskazano, przy innych tego typu dodatkach pomocowych, ustawodawca wprowadził łagodniejsze rygory związane z ich przyznaniem.

Zdaniem Sądu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji zobowiązany jest rozpoznać wniosek skarżącego w oparciu o przepisy u.s.o.r.g., przy pomięciu w art. 18 pkt 1 u.s.o.r.g., terminu zgłoszenia głównego źródła ogrzewania do CEEB.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje wydane przez organy administracyjne obu instancji.