Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2267/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. O. Spółki z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej z dnia 16 lipca 2015 r. E. O. Spółka z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Go 134/15 w sprawie E. O. Spółka z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Go 134/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny W Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę E. O. Spółka z o.o. z siedzibą w P. (dalej inwestor bądź skarżąca) na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] (dalej decyzja z [...]stycznia 2015 r.) w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła E. O. z o.o. z siedzibą w P., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. A. M..

Skarżąca kasacyjnie wniosła na podstawie art. 61 § 3-6 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) o orzeczenie, że decyzja organu II instancji i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie podlegają wykonaniu (k. 148, 157-173, 178-185 akt sądowych).

W uzasadnieniu wniosku podała, że czynności do wykonania których zobowiązano skarżącą na mocy wskazanych decyzji, mają charakter jednorazowy i wiążą się z poniesieniem jednorazowych znacznych kosztów. Odwrócenie skutków wykonania decyzji po ich ewentualnym uchyleniu byłoby niemożliwe i wiązałoby się z powstaniem szkody po stronie skarżącej polegającej na poniesieniu wydatków na dokonanie czynności. Uzasadnia to zdaniem skarżącej, w oparciu o art. 61 § 3 ppsa w zw. z art. 193 tej ustawy, wstrzymanie wykonania decyzji organu I i II instancji (k. 185 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 193 zd. 1 in princ. ppsa).

Z konstrukcji art. 61 § 3 ppsa wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Na gruncie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - inaczej niż na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 - art. 40 ust. 1) nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu. Ta odmienność powoduje nie tylko konieczność złożenia wniosku, ale i potrzebę wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa.

Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek winien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, by żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania orzeczenia – decyzji i postanowień - jest zamknięty, przy czym zwraca się uwagę, że o znacznej szkodzie, w tym szkodzie majątkowej, można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, a więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach, nawet jeżeli dotyczy decyzji w sprawie nakazu rozbiórki.

Skarżąca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarła w skardze kasacyjnej, nie uzasadniając powyższego wniosku należycie. Strona powołała się ogólnie, że wiązać się to będzie z "poniesieniem jednorazowych znacznych kosztów", nie podając żadnych okoliczności, argumentów mających uzasadniać ten wniosek.

Skarżąca nie wskazała wprost, w czym miałaby się wyrażać znacząca szkoda po jej stronie bądź jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. Skarżąca we wniosku, powołała się jedynie wykładnię art. 61 § 3 ppsa. Zaznaczyć należy, że skarżąca w dacie wnoszenia skargi kasacyjnej do Sądu była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ppsa ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

W tej sytuacji zasadne jest stanowisko doktryny i judykatury, że brak należytego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienia NSA z: 16.4.2004 r., OZ 22/04; z 30.4.2004 r., OZ 30/04; z 22.12.2004 r., OZ 871/04; z 1.6.2004 r., OZ 105/04; z 20.7.2004 r., OZ 214/04, 19.10.2010 r., II OZ 905/12; 6.06.2013 r., II OZ 408/13, cbosa; B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wolters Kluwer 2013 r., uw. 9 do art. 61)

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.