Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 562/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 50 , art 53 , art 54 , art 56
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: w zw z art 6 pkt 1
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 lutego 2024 r., znak SKO.ZP/415/41/2024 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 grudnia 2023 r. Nr 152/6733/2023 Prezydent Miasta Krakowa orzekł o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie osiedlowej sieci ciepłowniczej (spięcie systemowe obszaru "Ł. - B. F.") pomiędzy komorą ciepłowniczą nr [...] a odcinkiem osiedlowej sieci ciepłowniczej zlokalizowanym w rejonie ul. [...] w K. - Etap II na działkach nr [...],[...] obr. [...] przy ul. [...] w K..

W uzasadnieniu streszczono dotychczasowy przebieg postępowania, wskazano, iż teren nie jest objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Cel publiczny ustalono w oparciu o art. 2 pkt 5 u.p.z.p. w związku z art. 6 pkt 2 u.g.n. W toku postępowania dokonano analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Ponadto wskazano, iż na podstawie art. 53 ust. 4 u.p.z.p. w związku z art. 64 ust. l u.p.z.p. oraz w związku z art. 106 k.p.a. projekt przedmiotowej decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego przesłano do uzgodnienia: Marszałkowi Województwa Małopolskiego, Wojewody Małopolskiego. Żaden z ww. organów nie zajął stanowiska w ustawowym terminie, wobec powyższego organ I instancji, działając w oparciu o art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. l u.p.z.p., uznał uzgodnienia z tymi organami za dokonane. W toku postępowania uzyskano następujące opinie:

1. Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta Krakowa, Opinia z dnia 3 października 2023 roku, znak: AU-02-6.6733.125.2023.MKD

2. Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu Miasta Krakowa, Opinia z dnia 3 października 2023 roku, znak: AU-02-6.6733.125.2023.MKD

3. Miejskiego Konserwatora Zabytków Urzędu Miasta Krakowa, Opinia z 19 października 2023 roku, znak: KZ-03.4120.2.196.2023.DJ.

Projekt decyzji przygotowała mgr inż. arch. J. K. uprawniona do sporządzenia projektu decyzji zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2023r., póz. 977 ze zm.).

W przedmiocie zgłoszonych zastrzeżeń i uwag wskazano, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest tylko pierwszym etapem podejmowanym przez inwestora w celu realizacji inwestycji i nie stanowi podstawy prawnej do rozpoczęcia robót budowlanych. Taką podstawą jest dokonanie zgłoszenia budowy lub decyzja o pozwoleniu na budowę wydawana po przeprowadzeniu oddzielnego postępowania administracyjnego na zasadach i w trybie określonym ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Organ administracji publicznej nie może odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, o czym stanowi art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 1 ust. 2 tej ustawy tj. m.in. wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, oraz walory ekonomiczne przestrzeni, nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Przedmiotowe zamierzenie wnioskowane jest przez Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A., którego działaniem jest zaopatrzenie ogółu ludności w energię cieplną, a zatem nie jest takiego rodzaju, aby można było przyjąć jego znaczenie tylko dla konkretnej jednostkowej inwestycji, której wyłącznie ma służyć. Nie można również postawić planowanej inwestycji zarzutu braku cechy ogólnej dostępności, a zatem braku wspomnianego w cyt. wyżej wyroku "pierwiastka publicznego". Niniejsze zamierzenie, które inwestor zamierza realizować - należy zakwalifikować do kategorii inwestycji celu publicznego, nawet jeżeli służyć będzie stosunkowo wąskiej grupie członków wspólnoty lokalnej (gminnej). Zresztą zazwyczaj inwestycja tego rodzaju zaspokaja potrzeby jedynie części mieszkańców.

Wskazano także, że odnosząc się do zarzutów złożonych przez stronę postępowania pełnomocnik wnioskodawcy wyjaśnił, że wnioskowana inwestycja nie ogranicza się jedynie do działek nr [...] i [...] obr. [...] P. dla których został złożony wniosek i przytoczonych w piśmie P. Sp. z o.o., a jest inwestycją o szerszym zakresie, prowadzoną również na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "B. F. -P.". Zapisy planu dopuszczają: utrzymanie istniejących sieci, urządzeń i obiektów uzbrojenia, z możliwością ich rozbudowy i przebudowy i remontów; w tym zmiany trasy lub lokalizacji; prowadzenie nowych sieci uzbrojenia oraz lokalizowanie obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej. Wnioskowane zamierzenie inwestycyjne pn. "Budowa osiedlowej sieci ciepłowniczej (spięcie systemowe obszaru "Ł. - B. F.") pomiędzy komorą ciepłownicza nr [...] a odcinkiem osiedlowej sieci ciepłowniczej zlokalizowanym w rejonie ul. [...] w K. - Etap II" jest zgodne z ww. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wydanie ustaleń dla lokalizacji inwestycji celu publicznego jest kontynuacją założeń przyjętych w planie. Wnioskowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego ponieważ daje możliwość zasilania dużego obszaru a tym samym umożliwia osiągnięcie korzyści przez szersze grono konsumentów w tym Przedsiębiorstwo Innowacyjne Odlewnictwa [...] Sp. z o.o. Inwestycja obejmuje wykonanie spięcia systemowego obszaru "Ł. - B. F." co zapewni ciągłość dostaw do istniejących i planowanych odbiorców ciepła z uwagi na możliwość dwustronnego zasilania w przypadku awarii. Średnica projektowanego rurociągu Dn250 umożliwia przesył ciepła w ilości około 30MW, co przy założeniu, że l m2 powierzchni ogrzewanej wymaga dostarczenia 70W daje teoretyczną możliwość ogrzewania obiektów o powierzchni 430 tyś m2, co wykazuje, że korzyści mogą być osiągnięte przez szersze grono konsumentów. Przedsiębiorstwo Innowacyjne Odlewnictwa [...] Sp. z o.o. jest w posiadaniu warunków technicznych przyłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej dla projektowanych obiektów.

Projektowana budowa sieci cieplnej 2 x DN250 wpisuje się w swoich podstawowych założeniach w strategiczne działania MPEC S.A. w K. w zakresie zwiększania efektywności systemu ciepłowniczego poprzez ograniczanie strat ciepła na przesyle. Ze względu na charakter funkcjonowania dostaw ciepła w systemie ciepłowniczym oraz wykorzystania jego charakterystyki jako jednego z niewielu narzędzi do walki z niską emisją, jego rozbudowa i modernizacja wpisują się w definicje zgodną z pojęciem inwestycji celu publicznego wynikającym z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Niezależnie od powyższego dodano, że zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dokonuje analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizacje inwestycji. Wykonana w przedmiotowej sprawie analiza, o-której mowa powyżej wykazała, że wnioskowane zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z przepisami odrębnymi. Przepisy prawa nie uzależniają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od warunków zabudowy określonych w innych decyzjach administracyjnych, wydanych na danym terenie i dotyczących innych zamierzeń inwestycyjnych.

Zwrócono uwagę, iż nie określa się niniejszą decyzją warunków technicznych realizacji inwestycji, dotyczących m.in. konkretnego przebiegu projektowanej sieci ciepłowniczej na terenie objętym ustaleniami decyzji ULICP, a także sposobu zagospodarowania i zajętości terenu zarówno w trakcie budowy jak i po jej zakończeniu. Parametry te zostaną określone dopiero w projekcie budowlanym inwestycji wykonanym w sposób zapewniający ochronę interesów osób trzecich, a zgodność zaproponowanych rozwiązań projektowych z obowiązującymi warunkami technicznymi określonymi przepisami szczególnymi, Polskimi Normami, oraz z warunkami określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego będzie przedmiotem rozstrzygnięć właściwego organu architektoniczno-budowlanego na etapie dokonania zgłoszenia budowy przedmiotowej inwestycji lub prowadzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Kwestia braku zgody stron postępowania na wykonanie inwestycji, na etapie uzyskiwania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie stanowi przeszkody do jej wydania. Na tym etapie decyzyjnym Inwestor nie ma obowiązku wykazania się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane. Warunek ten dotyczy etapu dokonania zgłoszenia budowy oraz wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, których uzyskanie jest uwarunkowane przedłożeniem przez Inwestora oświadczenia, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Przedsiębiorstwo Innowacyjne [...] sp. z o. o. z siedzibą w S., zarzucając naruszenie:

1. art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 upzp, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego co do inwestycji, która nie spełnia przesłanek inwestycji celu publicznego;

2. art. 53 ust. 3 pkt 1 i 2 upzp, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na nie wzięciu pod uwagę przy wydawaniu Decyzji warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, a także stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji, w tym w szczególności uprzednio wydanej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej tej samej nieruchomości;

3. art. 55 upzp, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może naruszać praw strony, gdyż stanowi jedynie swego rodzaju promesę, podczas gdy zgodnie z powołanym wyżej przepisem decyzja ta wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę;

4. art. 7b KPA poprzez brak wzięcia pod uwagę przy wydawaniu Decyzji słusznego interesu obywateli (słusznego interesu S. ), jakim jest interes w możliwości skorzystania z uprawnień przysługujących S. na podstawie uprzednio wydanej decyzji administracyjnej o warunkach zabudowy;

5. art. 8 §1 KPA, poprzez wydanie Decyzji z naruszeniem zasady proporcjonalności, tj. bez uwzględnienia uciążliwości wydanej decyzji dla stron postępowania i bez zbadania w ogóle możliwości alternatywnego przebiegu trasy planowanej inwestycji;

6. art. 7, art. 77 §1 i art. 107 §3 KPA poprzez brak wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie oraz poczynienie przy wydawaniu Decyzji sprzecznych ustaleń, polegających na:

a. braku zbadania w ogóle jakiemu konkretnemu celowi publicznemu o zakresie lokalnym, ponadlokalnym lub krajowym ma służyć inwestycja objęta Decyzją;

b. nie wzięciu pod uwagę obowiązującej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej tej samej nieruchomości;

c. poczynieniu sprzecznych ustaleń, z jednej strony, że teren objęty ustaleniami Decyzji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a z drugiej strony, że inwestycja prowadzona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "B. F. - P.";

d. braku analizy, czy sprawa nie została już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, pomimo wskazania przez organ w uzasadnieniu Decyzji, że "Inwestycja objęta tą decyzją ULICP była wcześniej przedmiotem rozstrzygnięcia wyroku WSA w Krakowie";

7. art. 9 i art. 10 §1 KPA, poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu i braku umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem Decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzją z dnia 6 lutego 2024 r. nr SKO.ZP/415/41/2024, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 50, art. 52, art. 53, art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r., poz. 977 późn. zm.) w związku z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r., poz 344, dalej jako "u.g.n."), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy podkreślił w uzasadnieniu, iż zamierzenie, które inwestor zamierza realizować z punktu widzenia powyższej regulacji należy zakwalifikować do kategorii inwestycji celu publicznego, nawet jeżeli służyć będzie stosunkowo wąskiej grupie członków wspólnoty lokalnej np. mieszkańcom jednej czy kilku miejscowości w ramach jednej gminy. Zresztą zazwyczaj inwestycja tego rodzaju zaspokaja potrzeby jedynie części mieszkańców. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie bezspornym jest, że budowa sieci ciepłowniczej wraz z niezbędną infrastrukturą stanowi działanie o znaczeniu lokalnym. Planowany gazociąg ma mieć długość ok 120 metrów, zaplanowany jest wzdłuż drogi Średnica projektowanego rurociągu Dn250 umożliwia przesył ciepła w ilości około 30MW. Nadto wnioskowana inwestycja jest inwestycją o szerszym zakresie, prowadzoną również na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru ..B. F. - P.", jego poprowadzenie umożliwia podłączenie się do sieci szeregu nieruchomościom, stanowiąc uzbrojenie terenu dla potencjalnej w tym rejonie zabudowy. Inwestycja obejmuje wykonanie spięcia systemowego obszaru ..Ł. - B. F.". co zapewni ciągłość dostaw do istniejących i planowanych odbiorców ciepła z uwagi na możliwość dwustronnego zasilania w przypadku awarii.

Nadto Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej S.A. z siedzibą w K. wykonuje na terenie Gminy Miejskiej Kraków zadania gminne związane z budową i utrzymaniem publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w energię cieplną. Budowa sieci cieplnej objęta wnioskiem inwestora, ma na celu umożliwienie świadczenia usług przez MPEC S.A., będzie ona służyć do zasilania wszystkich potencjalnych odbiorców zaopatrzenia w energię cieplną w tym obszarze. W świetle utrwalonego orzecznictwa, tego rodzaju inwestycja ma niewątpliwie zasięg lokalny, gdyż może służyć określonej społeczności danej miejscowości.

Odniesiono się szczegółowo do zarzutów odwołania nie uwzględniając ich.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła strona odwołująca zarzucając naruszenie;

1. art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 upzp, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego co do inwestycji, co do której nie został ustalony konkretny cel publiczny, któremu miałaby ona służyć, a tym samym która nie spełnia przesłanek inwestycji celu publicznego;

2. art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 5 upzp, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na badaniu kryterium celu publicznego poprzez zakres podmiotowy, a nie przedmiotowy, tj. poprzez analizę przedmiotu działalności Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej S.A. zamiast celu wykonania konkretnej inwestycji;

3. art. 53 ust. 3 pkt 1 i 2 upzp, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na nieodniesieniu się w treści decyzji do konieczności respektowania praw Skarżącego wynikających z posiadanej przez niego decyzji o warunkach zabudowy, a także na przyjęciu, że przy wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego organ zobowiązany jest do analizy i wzięcia pod uwagę wyłącznie warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wskazanych w art. 54 ust. 1 pkt 2 upzp, podczas gdy wyliczenie z tego przepisu ma wyłącznie charakter przykładowy, a organ powinien wziąć pod uwagę również warunki i zasady zagospodarowania terenu wynikające z innych przepisów, w tym wydaną decyzję o warunkach zabudowy;

4. art. 55 upzp, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na wewnętrznie sprzecznym z sobą przyjęciu, że z jednej strony decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego stanowi jedynie informację dla inwestora, a z drugiej strony, że wiąże ona organ wydający pozwolenie na budowę;

5. art. 107 § 3 w zw. z art. 11 i art. 8 KPA, polegające na sporządzeniu uzasadnienia wydanej decyzji w sposób nie wyjaśniający jednoznacznie jej podstaw prawnych, w szczególności poprzez wskazywanie na jedną interpretację przepisów art. 50 ust. 1 i art. 55 upzp, a następnie stosowanie innej wykładni w podjętej decyzji;

6. art. 11 KPA poprzez nieodniesienie się do wszystkich argumentów Skarżącego sformułowanych w złożonym w sprawie odwołaniu, w szczególności do zarzutów dotyczących braku zbadania możliwości alternatywnego przebiegu trasy planowanej inwestycji, braku zbadania sprzeczności dotyczących istnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz braku zbadania sprzeczności dotyczących rozstrzygnięcia sprawy inną decyzją ostateczną;

7. art. 7b KPA poprzez brak wzięcia pod uwagę przy wydawaniu Decyzji słusznego interesu obywateli (słusznego interesu Skarżącego), jakim jest interes w możliwości skorzystania z uprawnień przysługujących Skarżącemu na podstawie uprzednio wydanej decyzji administracyjnej o warunkach zabudowy;

8. art. 8 §1 KPA, poprzez wydanie Decyzji z naruszeniem zasady proporcjonalności, tj. bez uwzględnienia uciążliwości wydanej decyzji dla stron postępowania i bez zbadania w ogóle możliwości alternatywnego przebiegu trasy planowanej inwestycji;

9. art. 7, art. 77 §1, art. 80 i art. 107 §3 KPA poprzez brak wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie oraz poczynienie przy wydawaniu Decyzji sprzecznych ustaleń, polegających na:

a. braku zbadania w ogóle jakiemu konkretnemu celowi publicznemu o zakresie lokalnym, ponadlokalnym lub krajowym ma służyć inwestycja objęta Decyzją;

b. nie wzięciu pod uwagę obowiązującej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej tej samej nieruchomości;

c. poczynieniu sprzecznych ustaleń, z jednej strony, że teren objęty ustaleniami Decyzji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a z drugiej strony, że inwestycja prowadzona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "B. F. - P.";

d. braku analizy, czy sprawa nie została już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, pomimo wskazania przez organ w uzasadnieniu Decyzji, że "Inwestycja objęta tą decyzją UUCP była wcześniej przedmiotem rozstrzygnięcia wyroku WSA w Krakowie";

10. art. 138 § 1 pkt 2 KPA, polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji w sytuacji, w której istniały podstawy do jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez odmowę wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji.

W uzasadnieniu podkreślono, iż organ nie wykazał, ze sporna inwestycja realizuje cel publiczny, a jedynie hipotetycznie możliwość przyłączenia się innych mieszkańców do sieci, spoza osiedla. Podkreślono także rozumienie przedmiotowe inwestycji, a nie opieranie się o kryterium podmiotowym - podmiotu realizującego sporną inwestycję. Nie zbadano także wpływu wydanej już dla skarżącego decyzji administracyjnej o warunkach zabudowy, w zakresie naruszenia interesu skarżącego, a także alternatywnego przebiegu planowanej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa, a - w myśl art. 135 p.p.s.a. - Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd w świetle art. 151 p.p.s.a. oddala skargę.

Zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, ponieważ nie były zasadne.

W kontrolowanej sprawie sporne było czy sporna inwestycja realizuje cel publiczny, ze względu na obszernie w skardze argumentowaną kwestię rozumienia przedmiotowego celu publicznego, a nie opieranie się o kryterium podmiotowym - podmiotu realizującego sporną inwestycję, a także hipotetyczną jedynie, zdaniem strony skarżącej możliwość przyłączenia się innych mieszkańców do sieci, spoza budowanego osiedla.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w świetle art. 6 u.p.z.p. każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich. Jednocześnie organ administracji publicznej nie może odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, o czym stanowi art. 56 u.p.z.p. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 5 u.p.z.p. pod pojęciem "inwestycji celu publicznego" - należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest między innymi budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Wbrew argumentacji zawartej w skardze organy oparły pojęcie inwestycji celu publicznego na kryterium przedmiotowym, nie zaś podmiotowym czy funkcjonalnym. Znalazło to swoje odniesienie poprzez odwołanie się w rozstrzygnięciach organów do prawidłowej argumentacji. W szczególności zasadnie organy wskazywały, iż inwestycję celu publicznego stanowi każde działanie o znaczeniu lokalnym i ponadlokalnym, które realizuje cele publiczne, bez względu na to, czy inwestorem jest podmiot prywatny czy publiczny. Wobec tego kwestia inwestora publicznego zajmującego się dostarczaniem mediów – ciepła, nie miały decydującego znaczenia. W świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym może to być podmiot, którego główną podstawą działania są przepisy prawa publicznego (np. gmina, powiat, związek komunalny), jak i przepisy prawa prywatnego (np. spółka z o.o., spółka akcyjna, czy osoba fizyczna, także gdy działa jako przedsiębiorca). Nie ma tu również znaczenia zaangażowanie środków publicznych. Skarżony organy nie czyniły kwestii, iż inwestorem jest podmiot publiczny, kryterium mającym decydować o realizacji przesłanki celu publicznego. Organy nie opierały się więc jedynie na analizie przedmiotu działalności M. P. E. C. S.A.

Z przedmiotowego punktu widzenia kontrolowane w niniejszej sprawie zamierzenie, zasadnie zakwalifikowano do kategorii inwestycji celu publicznego. Podnoszona w skardze kwestia, iż obecnie może ono służyć stosunkowo wąskiej grupie członków wspólnoty lokalnej, nie może mieć decydującego znaczenia. Po pierwsze inwestycja tego rodzaju zaspokaja zwykle potrzeby jedynie części mieszkańców. Ponadto budowa sieci ciepłowniczej wraz z niezbędną infrastrukturą stanowi co do zasady działanie o znaczeniu lokalnym oraz co szczególnie istotne sporny gazociąg o długości ok 120 metrów, zaplanowany jest wzdłuż drogi Średnica projektowanego rurociągu Dn250 i umożliwia przesył ciepła w ilości około 30MW. Wnioskowana inwestycja jest inwestycją o szerszym zakresie, prowadzoną również na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru B. F. - P., jego poprowadzenie umożliwia podłączenie się do sieci szeregu nieruchomościom, stanowiąc uzbrojenie terenu dla potencjalnej w tym rejonie zabudowy. Inwestycja obejmuje wykonanie spięcia systemowego obszaru Ł. - B. F., co zapewni ciągłość dostaw do istniejących i planowanych odbiorców ciepła z uwagi na możliwość dwustronnego zasilania w przypadku awarii. Zatem tego rodzaju inwestycja ma niewątpliwie zasięg lokalny, gdyż może służyć określonej społeczności danej miejscowości. Budowa sieci cieplnej objęta wnioskiem inwestora, ma na celu umożliwienie świadczenia usług przez MPEC S.A., i będzie ona służyć do zasilania wszystkich potencjalnych odbiorców zaopatrzenia w energię cieplną w tym obszarze. Inwestycja lokalna to nie tylko inwestycja służąca całej gminie jako podmiotowi władzy lokalnej. Może to być także inwestycja, która swoim zasięgiem bezpośrednio służy węższemu kręgowi mieszkańców gminy, ale pośrednio ma znaczenie dla całej gminy we wskazanym rozumieniu. Budowa sieci cieplnej w określonym rejonie ma znaczenie dla tego rejonu, ale pośrednio ma znaczenie dla całej wspólnoty gminnej i zaspokaja także jej potrzeby jako całości - służąc tym samym nie tylko interesom grupowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 672/11).

Wnioskowana inwestycja nie ogranicza się jedynie do działek nr [...] i [...] obr. [...], dla których został złożony wniosek, a jest inwestycją o szerszym zakresie. Wnioskowana inwestycja daje możliwość zasilania dużego obszaru a tym samym umożliwia osiągniecie korzyści przez szersze grono konsumentów, co zapewni ciągłość dostaw do istniejących i planowanych odbiorców ciepła z uwagi na możliwość dwustronnego zasilania w przypadku awarii. Istotne znaczenie ma także, jak zasadnie wskazywały skarżone organy, iż projektowana budowa sieci cieplnej 2 x DN250 wpisuje się w swoich podstawowych założeniach w strategiczne działania MPEC S.A. w K. w zakresie zwiększania efektywności systemu ciepłowniczego poprzez ograniczanie strat ciepła na przesyle. Ze względu na charakter funkcjonowania dostaw ciepła w systemie ciepłowniczym oraz wykorzystania jego charakterystyki jako jednego z niewielu narzędzi do walki z niską emisją, jego rozbudowa i modernizacja wpisują się w definicje pojęcia inwestycji celu publicznego. Zatem w ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi został ustalony konkretny cel publiczny, któremu ma ona służyć, a przy tym w kontrolowanym postępowaniu zrealizowano wymogi prawdy obiektywnej (art. 7 w związku z art. 77 k.p.a.). Decyzja w aspekcie przesłanki celu publicznego, została w sposób prawidłowy uzasadniona, zarówno pod względem prawnym, jak i weryfikacji stanu faktycznego.

Ponadto zrealizowane zostały przesłanki z art 56 w zw. z art. 53 ust. 3. i art. 54 u.p.z.p. W toku postępowania sporządzono analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. Dokonano stosownych uzgodnień przedmiotowej decyzji. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter decyzji związanej (art. 56 u.p.z.p.), a więc w sytuacji, gdy wniosek o ustalenie takiej lokalizacji, czyni zadość wymaganiom formalnym i jest zgodny z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami ustaw szczególnych, to organ winien wydać w sprawie decyzję pozytywną.

Pozostałe szczegółowe zarzuty skargi co do wpływu spornej inwestycji na interesy strony skarżącej, nie mogą być podzielone, ponieważ sama decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego jest jedynie pierwszym etapem procesu inwestycyjnego i stanowi jedynie informację dla potencjalnego inwestora czy planowane zamierzenie inwestycyjne może być zrealizowane na danym terenie i czy planowana inwestycja pozostaje w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Decyzja ta nie przesądza o prawie do rozpoczęcia budowy. Budowę można bowiem dopiero rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która może być wydana jedynie inwestorowi. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie jest rozstrzygnięciem, które ma moc ograniczania cudzych praw do nieruchomości. Odzwierciedla to przepis art. 52 u.p.z.p. określający wymogi formalne wniosku, który nie wymaga przedłożenia jakiegokolwiek dokumentu dotyczącego wykazania praw do nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym. Przepisy prawa nie uzależniają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od warunków zabudowy określonych w innych decyzjach administracyjnych, wydanych na danym terenie i dotyczących innych zamierzeń inwestycyjnych. W decyzji o lokalizacji celu publicznego nie określa się szczegółowych parametrów technicznych inwestycji, natomiast wskazuje się jedynie warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych. Stąd zarzucane nieodniesienie się w treści decyzji do praw skarżącego wynikających z posiadanej przez niego decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi naruszenia mogącego prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organy ani inwestor, na etapie postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie są zobowiązani do konsultacji ze stronami szczegółowych rozwiązań technicznych. Takie kwestie nie stanowią zatem przedmiotu sprawy o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego a będą rozstrzygane na dalszych etapach procesu inwestycyjnego. W tym też znaczeniu nie zachodzi zarzucana wewnętrzna sprzeczność ponieważ brak jest określenia w decyzji szczegółowych parametrów technicznych inwestycji, a jedynie wskazuje się - stwierdza warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych. Nie zachodzi także sprzeczność co do objęcia ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ organy w decyzjach wyraźnie wskazywały, iż co do działek objętych wnioskiem nie obowiązuje co do nich plan miejscowy, a jedynie iż w planie miejscowym co do szerszego zasięgu sieci ciepłowniczej, zachodzi zgodność z zapisami planu co do możliwości zagospodarowania w takiej formie. Nie ma więc także żadnych podstaw do badania możliwości alternatywnego przebiegu trasy planowanej inwestycji, bo przepisy nie wprowadzają takiego wymogu.

Ponadto strony w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zostały powiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Strona skarżąca z tej możliwości skorzystała, a organy odniosły się do każdej podniesionej kwestii w swoich decyzjach. Okoliczność odniesienia się do zarzutów w sposób nie satysfakcjonujący strony skarżącej, nie może prowadzić do uwzględnienia skargi, jeśli jak wyżej wskazano, nie stwierdzono uchybień czy to natury materialnej czy procesowej mogących prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.