Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3217/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.65 par. 1, art. 69, art. 73 par. 1-4, art. 230 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 i 3, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 22 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2013 r. do marca 2014 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

N. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca"), pismem z 30 października 2015 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września 2013 r. do marca 2014 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2016 r. Skarżąca została wezwana pismem z 23 lutego 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z 13 maja 2016 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Następnie na podstawie zarządzenia z 16 czerwca 2016 r. wezwano Skarżącą, pismem z 23 czerwca 2016 r., do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny pełnomocnika Skarżącej wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 24 czerwca 2016 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w drzwiach adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie 4 lipca 2016 r. Z uwagi na to, że Skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją do Sądu 12 lipca 2016 r.

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 29 lipca 2016 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 - 3 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – art. 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób, wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie, powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, pozostawia się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.

Przepis art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 8 lipca 2016 r.

W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 9 lipca 2016 r. i upłynął z dniem 15 lipca 2016 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 29 lipca 2016 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.