Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 232/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, 5 i 6.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej, O.S. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że wykonanie decyzji skutkować będzie wyrządzeniem znacznej szkody oraz pozbawieniem skarżącej jedynego źródła utrzymania. Skarżąca wskazała, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie średniej z ostatnich 3 miesięcy 1676,67 zł brutto. Jest to jej jedyne źródło utrzymania. Zajęcie wynagrodzenia za pracę skarżącej spowoduje, że nie będzie mogła pokryć niezbędnych comiesięcznych kosztów utrzymania, a dochód jaki uzyskuje i tak jest nieznaczny. Skarżąca dodała, że nie posiada oszczędności, majątku który mogłaby spieniężyć, a tym bardziej nie może liczyć na pomoc osób najbliższych, które same znajdują się w trudnej sytuacji finansowej.

Zdaniem skarżącej spełnia przesłanki określone w art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Na potwierdzenie wskazanych okoliczności skarżąca przedłożyła zaświadczenie o zarobkach oraz rozwiązanie umowy o pracę ojca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, okoliczności opisane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności wysokość otrzymywanego wynagrodzenia, a także brak możliwości skorzystania z pomocy najbliższych - potwierdzone dołączonymi do wniosku dokumentami – stanowią podstawę do stwierdzenia, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowodować może znaczną dla wnioskodawczyni szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Powyższe, zdaniem Sądu, determinuje uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.