Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1115/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu A. K. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. K. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji utracił źródło utrzymania i nie posiada stałej pracy, która dawałaby mu regularne dochody. Nie może znaleźć stałego zatrudnienia. Ponadto skarżący podniósł, iż opiekuje się chorym ojcem, otrzymującym rentę w kwocie 663, 14 zł, przy czym koszt rehabilitacji ojca przewyższa ich możliwości finansowe.

Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, jak również fakt, iż część rubryk formularza nie została wypełniona zarządzeniem referendarza sądowego przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF w celu wypełnienia rubryki 7, 8, 9 i 11 tego formularza, jak również wezwano do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie:

a/ informacji, czy skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Urzędzie Pracy (w takim przypadku zobowiązać skarżącego do przedłożenia stosowanego zaświadczenia),

b/ wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy,

c/ odpisu zeznania podatkowego za rok 2008.

W odpowiedzi skarżący przedłożył uzupełniony formularz, w którym wskazał, iż nie posiada żadnych nieruchomości, jak również innych przedmiotów majątkowych. Wyjaśnił ponadto w przesłanym piśmie, iż w chwili obecnej nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, ponieważ będzie wykonywał pięciodniową umowę zlecenia.

W związku z treścią powyższego pisma oraz uzupełnieniem niewypełnionych uprzednio rubryk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, kolejnym zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie kopii wszystkich umów (o pracę lub cywilnoprawnych – zlecenie, dzieło), w oparciu o które skarżący uzyskiwał w bieżącym roku dochody. Dodatkowo zobowiązano skarżącego do przedłożenia odpisu zeznania podatkowego za rok 2008 (informując, iż tego dokumentu, pomimo uprzedniego wezwania, nie przedłożył).

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2009 r. i do chwili obecnej żądane dokumenty nie zostały przesłane, przy czym skarżący nie udzielił jakichkolwiek dodatkowych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej.

Zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżący został wezwany do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, czego nie uczynił.

Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).

Biorąc pod uwagę fakt, iż skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, brak było możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie jest bowiem zarejestrowany jako osoba bezrobotna, ze względu na podejmowanie zajęć zarobkowych w oparciu o umowę zlecenia. Jednocześnie nie wykazuje skali osiąganych z tego tytułu dochodów poprzez przedłożenie kopii stosownych umów. W konsekwencji fakt niedopełnienia obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (tak tez wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt I OZ 895/09).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.