Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 513/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 50-51
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk - Marciniak (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi H. P. i C. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanej części instalacji gazowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z 28 września 2016 r. nr [...], znak [...]; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących H. P., C. P. solidarnie kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 28 września 2016r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art.51 ust.1 pkt 1 w zw. z art.51 ust.7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U.2016.290) oraz art.104 K.p.a. nakazał inwestorom H. P. i C. P. wykonanie rozbiórki samowolnie wybudowanej części instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w P. przy ul[...] na odcinku od kotła gazowego wraz z kotłem – określonym jako punkt A do punktu B tj. do połączenia instalacji gazowej starej i nowej miedzianej w piwnicy przynależnej do lokalu Nr [...] budynku mieszkalnego wielorodzinnego w P. przy ul[...]

W uzasadnieniu organ opisała stan faktyczny sprawy od 4.11. 2015r. tj. od daty przeprowadzenia pierwszej kontroli PINB, a następnie wskazał, że ponownie analizując materiał dowodowy stwierdził, że roboty budowlane polegające na wykonaniu nowej części instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym pry ul. [...] na odcinku od kotła gazowego wraz z kotłem – określonego jako punkt A do punktu B tj. do połączenia instalacji gazowej starej i nowej miedzianej w piwnicy przynależnej do lokalu Nr [...] opisanego budynku mieszkalnego zrealizowane bez wymaganego pozwolenia na budowę były zakończone w 2015r. W trakcie kontroli przeprowadzonej przez PINB w dniu 4.11.2015r. (protokół Nr [...]) przedstawiono protokół z odbioru instalacji gazowej z dnia 24.09.2015r. i przeprowadzonej głównej próby szczelności z dopiskiem "ponowny montaż kotła gazowego w miejsce wcześniej wykradzionego urządzenia tego typu" oraz protokół z dnia 30.09.2015r. z próby kontrolnej szczelności i napełniania instalacji paliwem gazowym. Z dokumentów wynika, że nowo wykonana część instalacji została zrealizowana. Organ nadzoru budowlanego ma obowiązek w pierwszym rzędzie przeprowadzić postępowanie w celu usunięcia stanu niezgodności poprzez legalizację robót budowlanych. W postępowaniu wykazano, że wykonana nowa część instalacji gazowej, sposób odprowadzania spalin z kotła gazowego jak i prawidłowa wentylacja pomieszczenia, w którym zrealizowano instalację gazową zostały doprowadzone do stanu technicznego, zgodnego z przepisami. Jednakże na podstawie zgromadzonych dokumentów (odpisy ksiąg wieczystych) ustalono, że nieruchomość przy ul. [...] w P. stanowi współwłasność H. i C. P. oraz E. i R. K., co pociąga za sobą konieczność uzyskania zgody na inwestycję od wszystkich wymienionych współwłaścicieli. Państwo K. takiej zgody nie wyrazili, wobec czego należało uznać, że inwestorzy nie wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dalej organ wskazał, że skoro jedyną przeszkodą w przedmiotowej sprawie dla zalegalizowania wykonanej inwestycji jest brak prawa do dysponowania nieruchomością a istnieje możliwość, iż zgoda sądu zastąpi ten brak, to postępowanie winno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia kwestii przez sąd powszechny, albowiem stanowi to zagadnienie wstępne.

W związku z powyższym organ umożliwił inwestorom legalizację wykonanych robót wskazując w piśmie z dnia 13.05.2016r. że możliwe jest przedłożenie zgody zastępczej. Następnie PINB postanowieniem nr [...] z dnia 23 czerwca 2016r. zawiesił postępowanie. Z uwagi na fakt, że zawiadomieniem z dnia 8.09.2016r. Sąd Rejonowy w P. podał, iż postępowanie w sprawie zostało zakończone zwrotem wniosku z 11.07.2016r. i ponownie nie wpłynął wniosek w sprawie, postanowieniem nr [...] postępowanie podjęto. Fakt, że inwestorzy nie dopełnili w sposób właściwy obowiązków nałożonych przez Sąd i nie umożliwili organowi rozpatrzenia wniosku w sposób merytoryczny jest wyłącznie ich decyzją. Organ zapewnił im możliwość złożenia właściwych dokumentów, jednak oni z tego prawa nie skorzystali. Zatem pomimo ustalenia, że stan techniczny wykonanej części instalacji jest zgodny z przepisami, nie jest możliwym doprowadzenie przedmiotowej instalacji do stanu zgodnego z prawem. Ustalenie faktu, że inwestor nie dysponował i nie dysponuje prawem do nieruchomości na cele budowlane stanowi podstawę do dokonania rozstrzygnięcia w trybie art.51 ust.1 pkt 1 p.b., w myśl którego nakazuje się zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Biorąc pod uwagę, że zaniechanie dalszych robót budowlanych wobec ich zakończenia nie jest właściwe, a doprowadzenie do stanu poprzedniego oznacza rozbiórkę przedmiotowej części instalacji.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli w dniu 10.10.2016r. H. i C. P. domagając się jej uchylenia i wskazując, że w dniu 27.10.2016r. odbędzie się rozprawa w Sądzie Rejonowym w P. Wydział Cywilny w sprawie udzielenia zgody zastępczej na wykonanie instalacji gazowej w ich części budynku.

Jednocześnie w dniu 10.11.2016r. H. i C. P. wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania orzeczenia sądu.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze. Zażalenie na to postanowienie wnieśli E. i R. K.. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżone postanowienie. Według GINB rozstrzygnięcie sądu powszechnego nie stanowi zagadnienia wstępnego, bowiem nie istnieje związek przyczynowy pomiędzy prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie samowolnie wybudowanej instalacji gazowej, a toczącym się postępowaniem sądowym i organ odwoławczy winien orzec w oparciu o istniejący stan faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie.

W dniu 4.04.2017r. do WWINB-u wpłynęła informacja, iż Sąd Rejonowy w P. zmienił termin rozstrzygnięcia sprawy I Ns [...] na dzień 30.05.2017r.

Decyzją z dnia 5 kwietnia 2017r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ przytoczył treść art.51 ust.1 pkt 1 i 2 oraz ust.3 p.b. i wskazał, że przyczyną nakazu rozbiórki części instalacji gazowej jest brak zgody współwłaścicieli budynku, o czym świadczą pisma E. i R. K. oraz wystąpienie H. i C. P. do Sądu rejonowego w P. o zgodę zastępczą na wykonanie opisanych robót. W związku z brakiem zgody współwłaścicieli budynku lub brakiem zgody zastępczej nawet stwierdzenie prawidłowego wykonania przedmiotowej instalacji nie może skutkować jej legalizacją. Z dyspozycji art.52 p.b. wynika, że w pierwszej kolejności nakaz rozbiórki winien być adresowany do inwestora, który jest w istocie sprawcą samowoli budowlanej.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli H. i C. P. domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art.51 ust.1 pkt 1 w zw. z art.51 ust.7 ustawy Prawo budowlane, podkreślając że zapadła decyzja jest przedwczesne i dopełnili wszelkich obowiązków na nich ciążących. Jednocześnie wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017r. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji (k.37)

Pismem z dnia 3 lipca 2017r. skarżący wskazali, że toczące się przed Sądem Rejonowym w P. postępowanie w sprawie I Ns [...] o wyrażenie zgody zastępczej nie zostało jeszcze zakończone (k.53 akt adm.). Natomiast w piśmie z dnia 17 lipca 2017r. poinformowali, że Sąd w sprawie I Ns [...] wydał postanowienie o powołaniu biegłego z zakresu ciepłownictwo-ogrzewanie, oceny energetycznej budynku, rozliczenia kosztów ciepła i ciepłej wody co powoduje wydłużenie terminu rozstrzygnięcia sprawy (k.57 akt adm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.)).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak również rozstrzygnięcia organu I instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością ich uchylenia (art. 145 § 1 P.p.s.a.).

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 5 kwietnia 2017r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 28 września 2016r. nakazująca Helenie i C. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanej części instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.

Organ w przedmiotowej sprawie prowadził postępowanie naprawcze w myśl art.51 P.b. Kwestia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w toku stosowania procedury naprawczej z art.50 i art.51 P.b. jest kwestia kluczową podobnie, jak względy zgodności wykonanych robót z przepisami technicznymi i organy winny ją w tym postępowaniu badać, co potwierdza treść uchwały składu 7 sędziów z dnia 10 stycznia 2011r. sygn. akt II OPS 2/10, ONSAiWSA 2011/2/22). A zatem organy nadzoru budowlanego nie są zwolnione z konieczności badania posiadania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane. Ustalenie faktu, że inwestor nie dysponował i nie dysponuje prawem do nieruchomości na cele budowlane stanowi podstawę do dokonania rozstrzygnięcia w trybie art.51 ust.1 pkt 1 p.b., w myśl którego nakazuje się zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nakazem rozbiórki instalacji gazowej w budynku należącym do kilkorga właścicieli, a jedyną podstawą wydania takiego nakazu był brak zgody na inwestycję wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (państwo E. i R. K. takiej zgody nie wyrazili). W związku z tym organy uznały, że inwestorzy nie wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W ocenie Sądu z taką argumentacją nie sposób się zgodzić. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący w dniu 22.09.2016r. przedstawili pismo informujące, że został złożony nowy wniosek do Sądu Rejonowego w P. o wydanie zgody zastępczej, który został zarejestrowany pod sygn. I Ns [...].

W pierwszej kolejności organy nie zbadały istotnej kwestii, a mianowicie czy wykonana instalacja gazowa przebiega przez jakąkolwiek część wspólną, czy też część należącą wyłącznie do Państwa K.. Bowiem jak podnieśli skarżący, co zostało również zawarte w opinii biegłego zaprojektowana i wykonana instalacja gazowa w piwnicy znajduje się w lokalu wchodzącym w skład wyłącznie własności należącej do skarżących, a kocioł gazowy w części przynależnej do skarżących (k.117-99 akt adm.). Organy nie zbadały zatem, czy nowa instalacja ma wpływ w sposób istotny na możliwość korzystania z części wspólnych przez pozostałych współwłaścicieli. Wobec powyższego rozważenia wymagało – czego organy nie uczyniły - czy w ogóle jest potrzebna zgoda pozostałych współwłaścicieli. Nie ma wątpliwości, że skarżący posiadają prawo do dysponowania nieruchomością w części należącej do nich. Co za tym idzie organy nie zbadały czy budowa spornej instalacji kwalifikuje się jako czynność mieszcząca się w pojęciu zwykłego zarządu, czy jako czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu. Przy rozważaniu kwestii czy budowa części instalacji gazowej mieści się w pojęciu zwykłego zarządu, czy też przekracza ten zarząd, należy tez wziąć pod uwagę to, czy czynność ta w jakiś sposób narusza interes pozostałych współwłaścicieli i czy może to obecnie bądź w przyszłości ograniczać w jakimś zakresie ich wspólne prawa właścicielskie do nieruchomości. Poza tym nie bez znaczenia w sprawie jest obiektywna ocena, co do charakteru wykonanych czynności, znaczenia wykonanej budowy dla skarżących i dla poprawy standardów ich życia codziennego.

Czynnościami zwykłego zarządu są bieżące sprawy związane ze zwykłą eksploatacją nieruchomości i utrzymaniem jej w stanie niepogorszonym w ramach aktualnego jej przeznaczenia, są to czynności związane z normalną eksploatacją rzeczy wspólnej oraz czynności zachowawcze, w tym także dotyczące sposobu korzystania z rzeczy. Do czynności zwykłego zarządu zalicza się w orzecznictwie i w doktrynie przykładowo : czynności organizacyjne zapewniające prawidłowe i sprawne funkcjonowanie nieruchomości, czynności podejmowane przed organami administracji, jeżeli dotyczą nieruchomości (np. sprawy opłat lokalnych, podatków), wykonywanie niezbędnych remontów, dokonywanie bieżących napraw i konserwacji, wymianę zużytych elementów, pobieranie pożytków nieruchomości, wypowiadanie umów najmu, dzierżawy. Wszystko zaś, co się w tych granicach nie mieści, należy do spraw przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2010r., sygn.. akt II OSK 906/09, w każdej sprawie należy ustalać czy mamy do czynienia z czynnością zwykłego zarządu, czy też z czynnością przekraczającą zwykły zarząd, ponieważ ustawodawca celowo pojęć tych nie zdefiniował, gdyż kwalifikacja danych robót do jednej z dwóch ww. kategorii czynności zależy zawsze od konkretnej sytuacji i stanu faktycznego sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił przy tym uwagę, że czynność, która nie narusza i nie zagraża interesom współwłaścicieli niedziałających, może być uznana za czynność zwykłego zarządu, niewymagająca uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli na jej realizację.

Co do zasady realizowanie inwestycji i wykonywanie robót budowlanych na nieruchomości stanowiącej współwłasność należy do kategorii czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. W orzecznictwie wskazuje się przykłady robót budowlanych stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu, zaliczając do nich np.: budowę i przebudowę całego obiektu budowlanego, docieplenie całego budynku, nadbudowę kondygnacji nad budynkiem. W orzecznictwie wskazuje się jednocześnie, że brak jest podstaw aby przebudowę wewnętrznej instalacji gazowej – obejmującą doprowadzenie gazu od istniejącej instalacji gazowej zlokalizowanej w piwnicy do istniejącego gazomierza na klatce schodowej na I piętrze, traktować jako czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Przebieg projektowanej instalacji gazowej przez części wspólne budynku – jak piwnica, stropy, klatka schodowa, nie wpływa w sposób istotny na możliwość korzystania z tych części wspólnych przez pozostałych współwłaścicieli, ani nie powoduje zmiany ich przeznaczenia (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 28 listopada 2012r. sygn. akt II SA/Sz 977/12, dostępny Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Rzeczą organu będzie zatem prawidłowe zakwalifikowanie czynności.

Należy także w tym miejscu zaznaczyć, iż zgodnie z aktualną linią orzeczniczą sądów administracyjnych właściwy organ nadzoru prowadząc postępowanie w oparciu o tryb z art. 50-51 P.b. ma obowiązek zweryfikować również to, czy inwestor w zakresie prowadzonych robót budowlanych dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością (vide np. wyroki NSA: z 22.06.2016 r., II OSK 2566/14, LEX nr 2106686, 26.03.2013 r., II OSK 2183/11; 3.07.2012 r., II OSK 755/11; 1.02.2013 r., II OSK 270/12; z 13.03.2013 r., II OSK 2180/11; z 14.01.2014 r., II OSK 1900/12; z 6.03.2014 r., II OSK 2426/12). Zbadanie czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest kwestią z zakresu prawa budowlanego i prawa administracyjnego, a nie tylko prawa cywilnego. Nie ma przy tym znaczenia, że tytuły prawne, z których prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika są z reguły tytułami cywilnoprawnymi.

Nie oznacza to, że organy administracji orzekające w sprawach uregulowanych ustawą Prawo budowlane są właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących tego, kto posiada tytuł prawny do określonej nieruchomości. Jeżeli taki spór się pojawia, to rozstrzygnąć go może tylko sąd powszechny. Zatem złożenie do sądu powszechnego wniosku w trybie art. 199 Kodeksu cywilnego może stanowić zagadnienie wstępne, o jakim mowa jest w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Według art. 199 K.c, do rozporządzania rzeczą wspólną oraz innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Uznać należy, że organy administracji nie mają kompetencji do ingerowania w stosunki cywilnoprawne i zastępowania w tym zakresie sądów powszechnych. Wówczas jednak powstaje zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania prowadzonego przez organ administracji na podstawie art.97 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. wyrok W. w B. z dnia 11 stycznia 2017r., sygn. akt I. S./B. 946/16, dostępny Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Rzeczą organu administracji jest każdorazowo rozważenie, czy w okolicznościach konkretnej sprawy rozstrzygnięcie sporu cywilnego rzeczywiście stanowi zagadnienie wstępne w sprawie budowlanej. Ocena w tym zakresie musi być poprzedzona podjęciem przez organ administracji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zwłaszcza wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego do ustalenia istotnych okoliczności sprawy.

Nie sposób w ocenie Sądu zgodzić się ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawartym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 grudnia 2016r. nr [...], w którym organ wskazuje, że kwestia wydania zgody zastępczej nie ma związku z niniejszą sprawą administracyjną. Kwestia ma istotne znaczenie, albowiem jeżeli okaże się, że sąd powszechny wyda zgodę, to nie będzie przesłanek ku temu aby wydawać nakaz rozbiórki instalacji gazowej.

Obowiązkiem organu jest doprowadzenie do wymuszenia na inwestorze dokonania takich czynności, aby doprowadzić dany obiekt do stanu zgodnego z prawem ( w sytuacji, gdy jest to możliwe z technicznego i prawnego punktu widzenia), a dopiero gdy inwestor zaniecha wykonania nałożonego na niego obowiązku, można orzec nakaz rozbiórki. Nakaz rozbiórki jest rozwiązanie ostatecznym. Określenie konkretnego terminu wykonania obowiązków ustawodawca pozostawił do decyzji organu nadzoru budowlanego. To organ, w celu zapewnienia realizacji obowiązków określa termin w zależności od realiów konkretnej sprawy. Skoro termin ten ma charakter procesowy to przyjmuje się, że jeśli zajdzie taka potrzeba, na wniosek strony termin ten może zostać przedłużony, aby umożliwić wykonanie nałożonych obowiązków. Jeżeli zatem istnieje szansa na wydanie zgody zastępczej w celu legalizacji budowy instalacji gazowej, to należało zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez sąd powszechny. Tym bardziej, że inwestorom zależy na zakończeniu postępowania i przedłożeniu orzeczenia sądu. Jak wynika z pisma skarżących z dnia 17 lipca 2017r. w sprawie I Ns [...] sąd wydał postanowienie o powołaniu biegłego z zakresu ciepłownictwo-ogrzewanie, dla oceny energetycznej budynku, rozliczenia kosztów ciepła i ciepłej wody co powoduje wydłużenie terminu rozstrzygnięcia sprawy (k.57 akt adm.).

Nie można bowiem w sprawie przejść obojętnie nad skutkami ewentualnego dalszego procedowania przez organ w przypadku braku zawieszenia postępowania w sytuacji gdy po ponownym przeanalizowaniu sprawy organ dojdzie do wniosku, że inwestycja jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu nieruchomością. W takiej sytuacji mogłoby ponownie dojść do wydania przez organ decyzji o nakazaniu rozbiórki samowoli budowlanej właśnie z uwagi na brak zgody współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych. Decyzja ta następnie mogłaby zostać wykonana, po czym nie można wykluczyć, że mogłoby się pojawić rozstrzygnięcie sądu powszechnego zastępujące taką zgodę.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zarzuty podniesione w skardze naruszenia przez organy zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, okazały się zasadne, co skutkowało wyeliminowaniem decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę organy wezmą pod uwagę wskazówki poczynione przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu. Z tych też względów Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art.135 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach orzeczono w punkcie 2 wyroku, na podstawie art.200 P.p.s.a. Na koszty w sprawie składa się wpis od skargi w wysokości [...] zł.