Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 677/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw z art 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 576/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi C. W. i J. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 576/24, odrzucił skargę C. W. i J. W. ("skarżące") na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 stycznia 2024 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 13 marca 2024 r. wezwano skarżące do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącym 25 marca 2024 r. (zpo – k. 15-16v). Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 2 kwietnia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził zatem, że skoro skarżące, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków skargi i prawidłowego pouczenia o skutkach ich nieusunięcia w wyznaczonym terminie, nie wykonały zarządzenia Sądu, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j:. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.").

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyły skarżące, które wskazały, że braki skargi nie zostały uzupełnione, gdyż J. W., w trakcie podróży do pracy, zgubiła przesyłki sądowe zawierające wezwania do usunięcia braków przedmiotowej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych – to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. – przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 lipca 2023 r. o sygn. akt II GPS 3/22 wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści powyższej regulacji wynika zatem, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od skargi skutkuje jej odrzuceniem.

We wniesionej w niniejszej sprawie skardze skarżące nie wskazały swoich numerów PESEL, z tego też względu pismami z 21 marca 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 13 marca 2024 r., zostały wezwane do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numerów PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 11-14v). Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 13 marca 2024 r. skarżące zostały wezwane do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 8). Wezwania do wskazania numerów PESEL, jak również odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały skarżącym doręczone 25 marca 2024 r. (zpo – k. 15-16v).

Z akt sprawy, jak również z treści zażalenia, bezsprzecznie wynika, że skarżące braków nie uzupełniły. Wobec tego Sąd I instancji zasadnie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę C. W. i J. W.. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że siedmiodniowy termin określony w art. 49 § 1 i art. 220 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, który nie może być skrócony lub przedłużony. Oznacza to, że nie mają znaczenia przyczyny, z powodu których strona nie uzupełniła braków w tym terminie. Jego bezskuteczny upływ jest dla sądu wiążący i stanowi przeszkodę do kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, co oznacza konieczność zastosowania przewidzianych w ustawie rygorów nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.