Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 186/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.-H. spółka jawna M. L. i J.L. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi A.-H.spółka jawna M.L. i J. L. w S. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia 18 listopada 2015 r. nr XVIII/168/2015 w sprawie zatwierdzenia taryfy za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na uchwałę Rady Miasta S. z dnia 18 listopada 2015 r. nr XVIII/168/2015

w sprawie zatwierdzenia taryfy za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych,

A.-H.spółka jawna M. L. i J. L. w S. (spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Uzasadniając wniosek spółka podniosła, że uchwała obowiązuje od 1 stycznia 2016 r. i skarżąca będzie musiała podpisać umowę z przedsiębiorstwem wodno-kanalizacyjnym, a tym samym ponosić koszty opłaty w wysokości około 2000 zł, co powoduje niezasadne jej zubożenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady,

a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie jego wykonania jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest

w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to na skutek zachowań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Należy także zauważyć, że przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy.

W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej, nie jest uzasadnione. W orzecznictwie NSA przyjęty został pogląd, że w przypadku przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, chodzi o taką szkodę (majątkową, także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 - LEX nr 281811). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 20 czerwca 2007 r., II GZ 98/07 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W obu sytuacjach mowa jest o wyjątkowym zagrożeniu, odpowiadającemu szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie doprowadziła Sądu do przekonania o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie odnosić się powinno do konkretnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w danej sprawie zasadne. Tymczasem skarżąca ograniczyła się do wyrażenia swojej obawy z tytułu ponoszenia kosztów za odprowadzanie ścieków, co spowoduje jej zubożenie. Przy czym powołując się na powyższą okoliczność strona nie wskazała danych istotnych z punktu widzenia przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Nie podała informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, osiąganych obecnie dochodów, posiadanego majątku, czy stanu rachunków bankowych. Nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację. W związku z tym nie można ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Podkreślenia przy tym wymaga, że nie ulega wątpliwości, iż każda czy to decyzja czy inny akt administracyjny zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Rodzaj obowiązku objętego tą decyzją nie wywołuje jednak stanu, który byłby nieodwracalny, gdyż odnosi się do świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy przecież odwracalnego. Dodać przy tym należy, że w sytuacji uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo - administracyjnym.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.