Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 423/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 20 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 26 kwietnia 2024 roku nr KO.4117.127,130.2024 w przedmiocie: podatku rolnego na rok 2024 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 czerwca 2024 r. J. O. (dalej: skarżąca) wywiodła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w Skierniewicach z dnia 26 kwietnia 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Skierniewice z dnia 17 stycznia 2024 r., którą ustalono wymiar podatku rolnego na 2024 rok.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi

z dnia 5 lipca 2024 r., skarżący został wezwany pismem z dnia 10 lipca 2024 r. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.

Po otrzymaniu powyższego wezwania, skarżąca w dniu 5 sierpnia 2024 r. złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 2 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt

I SPP/Łd 136/24, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym

w Łodzi odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W dniu 4 listopada 2024 r. skarżąca wniosła sprzeciw od wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, w wyniku rozpoznania którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 7 listopada 2024 r. (sygn. akt

I SPP/Łd 136/24) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie referendarza sądowego.

W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia 18 listopada 2024 r., skarżącemu ponownie zostało wysłane zarządzenie z dnia 5 lipca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej, w dniu 5 grudnia 2024 r.

Wymagany wpis od skargi do dnia dzisiejszego nie został przez skarżącą uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 –

tj. z dnia 23 maja 2024 r.) dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Uiszczenie należnej opłaty jest bowiem warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Konsekwencję zaś nieuiszczenia wpisu od skargi określa art. 220 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Z akt przedmiotowej sprawy bezspornie wynika, że po prawomocnym zakończeniu postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy,

w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z dnia

18 listopada 2024 r., skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia złożonego środka odwoławczego (k. 19-20).

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo wzywające do uiszczenia wymaganej kwoty zostało doręczone na adres skarżącej w dniu

5 grudnia 2024 r. (k. 21).

Pomimo stosownego pouczenia, ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku fiskalnego upłynął bezskutecznie z dniem 12 grudnia 2024 r.

Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 sąd orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.

db