Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 197/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniej S.C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A.C. na przewlekłość Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Małoletnia S.C., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego A.C., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skargę podpisał S.K., podający się za pełnomocnika w sprawie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października

2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wskazania, czy spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., a jeśli tak to do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z dnia [...] września 2021r. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pominięcia w postępowaniu sądowym. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu

25 października 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi. 26 października 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika z dnia [...] września 2021 r., przesłane za pośrednictwem organu, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.

Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2021 r. wezwano A.C. przedstawiciela ustawowego małoletniej S.C. do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia, przez własnoręczne podpisanie skargi. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wezwano ww. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. Przesyłkę zawierającą oba wezwania przesłano na adres skarżącej ustalony na podstawie akt administracyjnych sprawy, a następnie została ona zwrócona do Sądu jako niepodjęta przez adresata w terminie. Na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) przesyłkę powyższą uznano za skutecznie doręczoną z dniem 6 grudnia 2021 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, ani nie uiściła wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona.

Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W świetle natomiast art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W niniejszej sprawie skargę w imieniu skarżącej małoletniej S.C. wniósł pełnomocnik S.K., który pomimo wynikającego z art. 37 § 1 p.p.s.a. obowiązku nie dołączył do skargi stosownego pełnomocnictwa. Wobec tego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 października 2021 r. ww. pełnomocnik został wezwany do wskazania, czy spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., a jeśli tak to do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z dnia [...] września 2021 r. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem pominięcia w postępowaniu sądowym. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 października 2021 r. i pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym Sąd uznał, że strona skarżąca występuje w niniejszej sprawie bez pełnomocnika.

Zarządzeniem z dnia 19 listopada 2021 r. wezwano zatem przedstawiciela ustawowego A.C. – działającego w imieniu skarżącej małoletniej S.C. do uzupełnienia, w terminie 7 dni braku formalnego wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia, przez własnoręczne podpisanie skargi. W myśl bowiem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie wskazane przepisy, odrębnym zarządzeniem z dnia 19 listopada 2021 r. w sprawie wezwano ww. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł. Przesyłka zawierająca oba wezwania, po dwukrotnym awizowaniu przez Pocztę, została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie i uznana za skutecznie doręczoną z dniem 6 grudnia 2021 r. Analiza akt sprawy wykazała, że do dnia dzisiejszego nie uzupełniono braku formalnego skargi, ani nie uiściszczono wymaganego wpisu sądowego.

Wobec wskazanych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Odnosząc się zaś do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi należy wskazać, iż cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienia NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP z 1990 r., z. 4, poz. 207 oraz z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem w przedmiotowej sprawie wyżej wymieniony warunek nie został spełniony.