Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1061/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2023 r.; sygn. akt V SA/Wa 3925/21 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 maja 2021 r.; nr DIR-IXa.7343.56.2018.KK.13 w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 3925/21 - po rozpoznaniu skargi S. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca lub Spółka) na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 maja 2021, w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu – oddalił skargę.

Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w ramach której złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Uzasadniając ten wniosek, skarżąca wskazała na fakt, iż kwota dofinansowania przypadająca do zwrotu może doprowadzić Spółkę do upadłości, wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej. W przypadku uwzględnienia skargi może się okazać, że nie było żadnych podstaw do nakazania zwrotu ww. kwoty, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, o ile będzie to możliwe, co może się wiązać z koniecznością poniesienia znacznych kosztów po stronie skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był już rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt I GZ 324/22) który uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2022 r. w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 listopada 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 3925/21 odmówił skarżącej Spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia wspomnianego postanowienia wynika, że skarżąca nie wykazała by w jej przypadku zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro bowiem spółka nie posiada majątku i w praktyce nie funkcjonuje, to nie sposób wyrządzić jej znacznej szkody majątkowej (w szczególności ewentualna egzekucja z majątku spółki okazałaby się bezskuteczna), zaś w uzasadnieniu wniosku spółka nie powołała się na inne okoliczności przemawiające za koniecznością udzielenia jej ochrony tymczasowej.

Przechodząc do oceny wniosku skarżącej zawartego w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.

W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesione w obecnie ocenianym wniosku argumenty strony nie uzasadniają zmiany prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji z 10 listopada 2022 r. Nie można bowiem przyjąć, że uprawdopodabniają one w sposób należyty wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Skarżąca nie wskazała żadnych nowych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem jej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również w zasadzie nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie tezy o negatywnych skutkach odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Aby zbadać, czy rzeczywiście w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest odniesienie wysokości zobowiązania Spółki do zwrotu środków dofinansowania do jego sytuacji finansowej. Bez porównania tych dwóch wartości nie jest możliwe zweryfikowanie twierdzeń Spółki. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała swojej sytuacji finansowej, nie przedłożyła żadnych dokumentów, a zatem dokonanie ustalenia jaki konkretnie wpływ mogłoby wywrzeć wykonanie zaskarżonej decyzji na Spółkę okazało się niemożliwe. Należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do zwrotu należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącej szkody, którą można by uznać za znaczną w jej przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty do całokształtu sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Dla wykazania spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie jest wystarczającym sam wywód strony dotyczący ogólnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (vide: J. P. Tarno (w:) J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.