Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 74/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono wniosek o
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i art. 19 oraz art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia 1. oddalić wniosek o wyłączenie sędziów WSA Donaty Starosty i Izabeli Bąk – Marciniak, 2. umorzyć postępowanie o wyłączenie sędziego NSA Bożeny Popowskiej.


UZASADNIENIE

Pismem nadesłanym faksem dnia [...] czerwca 2013r. o godz. [...] R. P. złożył wniosek o wyłączenie sędziów:

sędziego WSA Izabeli Bąk-Marciniak,

sędziego WSA Donaty Starosty

sędziego WSA Bożeny Popowskiej

twierdząc, że Sędziowie przez niego wymienieni nie byli nominowani zgodnie

z przepisami prawa i poświadczyli nieprawdę w uzasadnieniu orzeczenia z dnia

08 listopada 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest nieuzasadniony.

W art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: Ppsa), ustawodawca umieścił, konstytucyjnie zagwarantowane (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) prawo do bezstronnego sądu poprzez instytucję wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Ustawodawca przewidział również możliwość wyłączenia sędziego na złożony przez niego samego wniosek lub wniosek strony postępowania, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 Ppsa).

Kierując się stanowiskiem doktryny wyjaśnić należy, że przesłanki wymienione w art. 18 Ppsa opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, iż niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.

Wyłączenie sędziego, czy to z mocy prawa, czy tak, jak w przedmiotowej sprawie na wniosek strony, ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych oraz nie mieli wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą (patrz. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2010 r. str. 76 -77).

Podkreślić należy, że wątpliwość, o której jest mowa w art. 19 Ppsa, co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna i uzasadniona obiektywnymi powodami. Chodzi tu o udowodnienie zaistnienia takich powodów (okoliczności), będących w związku przyczynowym z osobą skarżącego lub też jego sprawą, a osobą sędziego, iż prawdopodobnym jest, że sędzia może okazać się nieobiektywny w swej ocenie.

Okoliczności przedstawione we wniosku skarżącego nie stanowią o konieczności wyłączenia sędziego WSA Izabela Bąk-Marciniak oraz sędziego WSA Donaty Starosty.

Sformułowania użyte przez skarżącego wskazują na niezadowolenie strony z powodu nie satysfakcjonujących stronę czynności podejmowanych przez sędziów objętych powołanymi na wstępie wnioskami, a wynikających z oczekiwań strony co do sposobu załatwienia niniejszej sprawy. Wniosek ten w żadnej mierze nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie, co czyni przedmiotowe żądanie niezasadnym.

Sędziowie objęci wnioskiem o wyłączenie, złożyli stosowne wyjaśnienia, że nie zachodzą żadne przesłanki z art. 18 i 19 Ppsa. Oświadczenia sędziów i ich prawdziwość, nie budzi żadnych wątpliwości. Nie zachodzą więc żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 Ppsa, dające podstawę do wyłączenia sędziów od rozpoznawania w sprawie. W orzecznictwie przedmiotu wskazuje się - skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 Ppsa, dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (patrz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 896/10, opubl. w Lex nr 742152). W innym orzeczeniu wskazano, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. I OZ 314/11, opubl. w Lex nr 795303).

Reasumując wskazać należy, że wywody skarżącego nie uzasadniają wyłączenia sędziów, wymienionych we wniosku, zarówno z mocy prawa na podstawie art. 18 Ppsa lub na wniosek (art. 19 Ppsa). Sąd, w całokształcie akt postępowania sądowego, również nie dopatrzył się takich przyczyn. Natomiast twierdzenie skarżącego o wadliwości otrzymanej nominacji przez Sędziów wymienionych we wniosku są bezzasadne i nie zostały poparte żadnymi racjonalnymi argumentami.

W zakresie żądania skarżącego o wyłączenie od orzekania w sprawie Sędziego Bożeny Popowskiej należało stwierdzić, że Sędzia ten w dniu 04 marca 2013 r. uzyskał nominację do Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie orzeka w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu, w związku z czym, żądanie należało uznać za bezprzedmiotowe.

Z powyższych względów, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i art. 19 oraz art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, orzeczono jak, na wstępie.