Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 602/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi


UZASADNIENIE

K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki.

Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Odpis zarządzenia został doręczony w dniu 13 lipca 2018 r. Przesyłka zawierająca podpisaną skargę została nadana w dniu 23 lipca 2018 r.

Postanowieniem z dnia 18 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K.K. stwierdzając, że jakkolwiek istniały nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi, to jednak wobec kategorycznego brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi. Odpis postanowienia doręczono w dniu 24 września 2018 r.

Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 września 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując, że skarżący nie może ponosić negatywnych skutków działania operatora i pozbawić go prawa do wniesienia środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania strony, złożono w dniu 29 czerwca 2018 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 13 lipca 2018 r. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została skarżącemu wydana w dniu 16 lipca 2018 r., a skarżący uzupełnił brak formalny skargi w dniu 23 lipca 2018 r.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony jest pogląd, zgodnie z którym wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, poprzez pozostawienie jej w placówce pocztowej przez okres przekraczający 14 dni licząc od daty pierwszego awizowania oraz wydanie przesyłki adresatowi pomimo upływu tego 14 dniowego terminu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia (por. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I FSK 132/12, z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1407/12, postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r., I FZ 410/16).

W ocenie Sądu bezzasadne wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki, skutkujące w konsekwencji nieprawidłowym obliczeniem przez skarżącego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, nie może powodować negatywnych skutków dla strony.

Należy mieć na uwadze, że obowiązek obliczenia terminu, w którym może być wydana przesyłka należy do operatora pocztowego. Zgodnie bowiem z § 37 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r., poz. 545) – dalej zwanego Rozporządzeniem, przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru". Bieg terminu odbioru rozpoczyna się od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 33, § 34 ust. 1, § 35 ust. 1 oraz § 36 ust. 1, a dla przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2 - od godziny następnej po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 34 ust. 1 (§ 37 ust. 3 Rozporządzenia). Przesyłka pocztowa nieodebrana w terminie odbioru jest zwracana nadawcy (§ 37 ust. 5 Rozporządzenia).

Nie jest zatem obowiązkiem adresata przesyłki czynienie ustaleń odnośnie do daty pozostawienia w jego oddawczej skrzynce pocztowej pierwszego awiza i obliczanie od tej daty 14-dniowego terminu, o którym mowa wyżej (nie można wykluczyć sytuacji, że do adresata nie dotrze w ogóle pierwsze awizo). Dlatego nie wywiązanie się przez operatora pocztowego z obowiązków określonych przepisami prawa, nie może rodzić negatywnych skutków po stronie adresata przesyłki. Odbiorca przesyłki ma prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została doręczona mu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa (zob. Wyrok NSA z 3 lutego 2016 r., II FSK 3496/13).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi bez swej winy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił o przywróceniu terminu.