Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1896/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 – dalej k.p.a.) oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 695 ze zm. dalej u.d.i.p.), po rozpatrzeniu [...] podań o udzielenie informacji publicznej złożonych w dniu [...] października 2020 r. przez P. P., odmówił udostępnienia informacji publicznych.

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w złożonych w dniu [...] października 2020 r. podaniach o udzielenie informacji publicznej wnioskodawca domagał się udostępnienia odpisów dokumentów, o których mowa w ocenie S. S.- E. m. P. i powiatu p. w [...] roku, w tym m. in. [...] mandatów karnych i [...] decyzji nałożonych w następstwie przeprowadzenia kontroli [...], protokołu z kontroli przystanku P. D. Z., [...] protokołów z kontroli dworca P., [...] protokołów z kontroli samochodów do przewozu bielizny, [...] protokołów z kontroli samochodów do przewozu chorych, [...] protokołów z kontroli samochodów świadczących usługi przewozu zwłok i szczątków ludzkich, [...] protokołów z kontroli składów pasażerskich [...] spółek kolejowych P., [...] protokołów z kontroli autobusów turystycznych, [...] protokołów z kontroli autobusów, w których stwierdzono zły stan sanitarny, [...] protokołów kontroli lecznictwa stacjonarnego, [...] opinii w formie decyzji stwierdzającej spełnienie wymagań podmiotów -wykonujących działalność leczniczą, [...] protokołów kontroli jednostek lecznictwa będących indywidualną specjalistyczną oraz grupową praktyką pielęgniarską, protokołów kontroli jednostek lecznictwa będących indywidualną, indywidualną specjalistyczną oraz grupową praktyką lekarzy i lekarzy dentystów, w których stwierdzono zły stan sanitarny, [...] mandatów karnych nałożonych na placówki lecznictwa, protokołów kontroli w [...] placówkach lecznictwa, w których stwierdzono zły stan sanitarny, [...] decyzji wydanych na podmioty lecznicze wykonujące stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, protokołów kontroli dla [...] nadzorowanych miejsc wykorzystywanych do kąpieli, mandatu karnego nałożonego za nieterminowe przedłożenie wyniku badania wody przed sezonem kąpielowym, [...] protokołów z kontroli hoteli, protokołu kontroli sprawdzającej wykonanie decyzji nakazującej doprowadzenie do właściwego stanu szaletu publicznego, decyzji nakazującej doprowadzenie do właściwego stanu szaletu publicznego, [...] protokołów kontroli przeprowadzonych w ustępach publicznych, [...] protokołów kontroli w D. P. S., [...] mandatów karnych za nieprzestrzeganie bieżącej czystości i porządku w placówkach lecznictwa otwartego, [...] decyzji wydanych w następstwie przeprowadzenia [...] kontroli w placówkach lecznictwa otwartego, zaleceń dotyczących doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-higienicznego łazienki w K. E. po kontroli w placówce lecznictwa, zaleceń dotyczących zapewnienia właściwej segregacji odpadów w placówce lecznictwa, [...] decyzji po przeprowadzeniu [...] kontroli w placówkach lecznictwa, decyzji dotyczącej wodociągu wiejskiego J. ze względu na przekroczenia dopuszczalnych wartości dla manganu, decyzji nakazujących podjęcie działań naprawczych w zakresie poprawy jakości wody ciepłej, badań przeprowadzonych w [...] obiektach w kierunku wykrycia bakterii L. sp., protokołów badań przeprowadzonych w zakresie fizykochemicznym i bakteriologicznym w stacjach dializ oraz w punkcie przy ul. [...] w P., [...] protokołów badania jakości wody, które wykazały nieodpowiadanie wymaganiom odpowiednich rozporządzeń, [...] upomnień, [...] tytułów wykonawczych oraz [...] grzywien wydanych w następstwie przeprowadzenia badań wody w kierunku bakterii z rodzaju L. sp. , czteroletniej oceny jakości wody w kąpieliskach, aktu administracyjnego, w którym wprowadzono zakaz kąpieli nad jeziorem N. ze względu na zakwit sinic, [...] protokołów z kontroli stanu sanitarno-technicznego kąpielisk, mandatu nałożonego w związku z niewywiązywaniem się przez organizatora kąpieliska z terminów poboru próbek, [...] harmonogramów pobierania próbek opracowanych dla kąpielisk, [...] wyników badań wody przeprowadzonych w [...] różnych pływalniach, [...] badań przeprowadzonych w ramach kontroli wewnętrznej w pływalniach.

Oceniając złożone przez wnioskodawcę podania organ I instancji wskazał, że w jego ocenie wnioskowane informacje publiczne mają charakter informacji przetworzonych, a wnioskujący wezwany pismem z [...] października 2020r. nie wykazał, że uzyskanie przedmiotowych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

P. P. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wskazując na niezasadność odmowy, z uwagi na to, iż żadna z informacji publicznych, jakiej domaga się nie jest informacją przetworzoną.

Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że żądane informacje stanowią informację publiczną, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny jest podmiotem zobowiązanym do przekazania tych informacji na zasadach określonych w u.d.i.p. Niemniej jednak, żądanie dostępu do informacji publicznej nie oznacza, że adresat jest bezwzględnie zobligowany do jej udzielenia w formie i treści wskazanej we wniosku. Złożone w dniu [...] września 2020 r. podania dotyczyły przesłania łącznie ponad [...] dokumentów, z których każdy ma co najmniej kilka, a nawet kilkadziesiąt stron. Żądanie strony tylko pozornie można więc postrzegać jako zlecenie udostępnienia prostej informacji publicznej, względem której nie zachodzi potrzeba podejmowania jakichkolwiek złożonych czynności technicznych lub analitycznych, tzn. nie jest konieczne jej przetwarzanie. Przygotowanie żądanych dokumentów wymaga podjęcia szeregu dalej idących czynności, aniżeli tylko technicznego przeniesienia danych. Niezbędne jest dokonanie szczegółowej weryfikacji każdej sprawy oraz usunięcie danych chronionych prawem, tj. anonimizacji. Stąd analiza dokumentów pod kątem występowania danych wrażliwych musiałaby się odbyć ze szczególną dbałością i ostrożnością. Wykonanie tak dużego zakresu prac doprowadziłoby do czasowego paraliżu i całkowitej dezorganizacji pracy organu, co negatywnie wpłynęłoby na realizację ustawowych zadań.

Dalej organ odwoławczy przywołał treść art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i wyjaśnił, że przepis ma w istocie przeciwdziałać zalewom wniosków, zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego też wnioskodawca powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego lub poprawy w funkcjonowaniu organów administracji publicznej.

W przedmiotowej sprawie strona odwołująca w żaden sposób nie wskazała szczególnie istotnego interesu publicznego, ani nie dowiodła, że pozyskanie wnioskowanych danych może mieć znaczenie dla dobra ogółu oraz wpływ na efektywność funkcjonowania organu. Żądana informacja (będąca informacją przetworzoną), nie może więc zostać udostępniona z uwagi na brak istnienia przesłanki ustawowej koniecznej dla udzielenia informacji przetworzonej tj. "szczególnego interesu publicznego".

P. P. kwestionując powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zobowiązania organu do rozpoznania wszystkich wniosków z dnia [...] października 2020 r. w taki sposób, że organ rozpozna każdy wniosek z osobna i to w ciągu 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi z prawomocnym wyrokiem. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 3 ust. 1 pkt oraz art. 16 ust. 2 u.d.i.p. a contrario w związku z art. 62 K.p.a.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wszystkie wnioski dotyczyły informacji prostej, natomiast organ błędnie zsumował wnioski i potraktował je jako jeden, przekształcając je we wniosek o udostępnienie informacji przetworzonych. W ocenie skarżącego jedyną czynnością, jaką organ był zobowiązany wykonać (poza prostymi czynnościami zmierzającymi do udostępnienia informacji publicznej, takimi jak wyszukanie i zeskanowanie), było dokonanie anonimizacji, przy czym nie dotyczyło to wszystkich wnioskowanych informacji. Zdaniem skarżącego anonimizowanie informacji nie jest natomiast jej przetworzeniem, a jedynie przekształceniem.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie organu odwoławczego wniosek złożony przez skarżącego można tylko pozornie postrzegać jako zlecenie udostępnienia prostej informacji publicznej, względem której nie zachodzi potrzeba podejmowania jakichkolwiek złożonych czynności technicznych lub analitycznych tzn. nie jest konieczne ich przetwarzanie. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nadużywaniem prawa do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący był zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei P. P. I. S. w P. mający – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 59 ze zm.) – status organu rządowej administracji zespolonej w województwie, jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych.

Niewątpliwie również informacje, o których udostępnienie wystąpił skarżący, stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznych. Prawo do informacji publicznej, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 ab initio u.d.i.p., obejmuje bowiem uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, którą stanowi najogólniej rzecz biorąc każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy), a w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w tym treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, a także dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze i drugie u.d.i.p.).

Istota sporu sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy P. P. I. S. prawidłowo zakwalifikował informacje, o których udostępnienie wystąpił skarżący, jako informacje przetworzone, a w dalszej kolejności, czy mógł odmówić ich udostępnienia z powodu niewykazania przez skarżącego, że udzielenie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dalej odnosząc się do argumentacji zawartej w zaskarżonym rozstrzygnięciu w części, w której organ stwierdza, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskujący o udzielenie informacji przetworzonej winien przed organem wykazać istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną wydaną w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa. Informacje przetworzone, to zatem takie informacje, które są z jednej strony istotne z punktu widzenia interesu państwa, zaś z drugiej strony ich przetworzenie w sensie fizycznym musi się wiązać nie tyle z nakładem pracy i to nawet znacznym w zakresie czasowym, lecz wykonaniem czynności prowadzących do uzyskania informacji nowej w formie i treści, jaką organ dotychczas nie dysponował. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nie istniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci, dopiero konieczność przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, intelektualnych może czynić z informacji prostej informację przetworzoną.

W orzecznictwie i doktrynie wypracowane zostało rozumienie użytego w art. 3 ust. 1 u.d.i.p pojęcia "informacja przetworzona", co stało się konieczne z uwagi na brak jego legalnej definicji.

Przyjęto powszechnie podzielane przez skład orzekający stanowisko, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 ustawy, przy czym wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta poprzez sam proces anonimizacji, czyli czynność polegającą jedynie na przekształceniu, a nie przetworzeniu informacji nie zmienia się w informację przetworzoną.

Przetworzenie może natomiast polegać na przykład na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15, z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11 – wszystkie dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 202/12 - CBOSA). Dostrzega się również, że choć tzw. anonimizacja dokumentów stanowi jedynie przekształcenie informacji, to prowadzi do uzyskania informacji przetworzonej, jeżeli polega na utworzeniu całego zbioru tak opracowanych dokumentów, wcześniej wybranych z wszystkich posiadanych materiałów, i przez to wymaga nakładu środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu (tak M. Jaśkowska, Pojęcie informacji publicznej i jej rodzaje, Kwartalnik Prawa Publicznego 2012, nr 3, s.72). Podobnie wykorzystywanie środków elektronicznych nie oznacza bezwzględnego obowiązku tworzenia lub przystosowania dokumentów do formatu wskazanego we wniosku, jeśli wymaga to nieproporcjonalnie dużego wysiłku wykraczającego poza prostą czynność (G. Sibiga, "Informacja przetworzona" i "przetworzenie informacji" po nowelizacji ustawy o dostępie do informacji publicznej z 16 września 2011 r., Kwartalnik Prawa Publicznego 2012, nr 3, s. 167-168).

Ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być więc dokonana w sposób zindywidualizowany, w tym sensie, że powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem/wnioskami o udzielenie tej informacji, które determinują konkluzje, jakie w wyniku tej oceny można sformułować. Niepodobna wszak abstrahować od treści wniosku, w szczególności od tego, jaka jest ilość żądanych danych, w jakiej formie informacja ma być udzielona oraz czego ma dotyczyć. Okoliczności te wpływają przecież na to, jakie działania musi podjąć organ, by uczynić zadość wnioskowi, co z kolei ma decydujące znaczenie dla stwierdzenia, czy dochodzi do udzielenia informacji przetworzonej, czy też nie. Nie można jednak podać sztywnych kryteriów pozwalających wyodrębnić informacje przetworzone spośród wszystkich informacji publicznych, tj. takich, które mogą znajdować zastosowanie w każdym przypadku, bez żadnych zastrzeżeń czy odstępstw (por. wyrok NSA z 21 października 2020 r., sygn. akt I OSK 834/20 - CBOSA).

Reasumując, nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie, poprzestając na mechanicznym odwołaniu się do tez judykatury czy doktryny, które w realiach konkretnej sprawy mogą pozostawać w sprzeczności z celami i wartościami, jakie przyświecają tak całej ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak jej art. 3 ust. 1 pkt 1. Ratio legis tego ostatniego przepisu stanowi zaś to, by realizacja konstytucyjnego prawa do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji) na podstawie przepisów tej ustawy, nie prowadziła do jego nadużywania ze strony wnioskodawców jak i przez ograniczenie dostępu do informacji, której udostępnienie przez organ może nastąpić dopiero w wyniku działań angażujących znaczne środki osobowe i materialne i co za tym idzie, utrudniających wykonywanie zadań ustawowych czy dezorganizujących funkcjonowanie instytucji publicznych (por. M. Jaśkowska, Pojęcie informacji publicznej i jej rodzaje, Kwartalnik Prawa Publicznego 2012, nr 3, s. 76). W efekcie zasadniczą cechą informacji przetworzonej jest okoliczność, że jej uzyskanie wiąże się zawsze z poniesieniem przez podmiot zobowiązany określonych kosztów w szerokim znaczeniu tego słowa, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z jego bieżącą działalnością (J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2010, nr 5-6, s. 104). Czynności, jakie należy podjąć w tym zakresie, mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej. Wszelako wszystkie one wymagają intelektualnego wkładu osób przygotowujących informację, w postaci np. analizy akt wielu spraw celem selekcji dokumentów i usunięcia danych chronionych prawem (H. Knysiak - Molczyk, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 1938/10, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2012, nr 3, s. 162). Niemniej chodzić może tylko o działania pracochłonne i ponadstandardowe, wykraczające poza zwykłe zadania tych osób, absorbujące znacznie ich czas i siły. Suma tzw. informacji prostych może być więc uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14 - CBOSA).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy uznać należało, że organy w sposób prawidłowy uznały, iż żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji przetworzonej. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, że okoliczność zgłoszenia przez skarżącego żądania udostępnienia informacji publicznej przez przesłanie odrębnych pism z dnia 10 października 2020 r. nie zmienia faktu, że w istocie jest to jedno żądanie dotyczące większej ilości informacji publicznej, rozdzielone tak, aby pozornie stanowiły żądanie udostępnienie informacji prostej, a nie przetworzonej. Zdaniem Sądu takie postępowanie stanowi próbę obejścia prawa poprzez wykluczenie konieczności wykazywania, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarżący złożył w tym samym dniu [...] pism z żądaniem informacji publicznej poprzez udostępnienie odpisów dokumentów, o których mowa w jednym dokumencie, tj. ocenie S. S.-E. m. P. i powiatu p. w [...] r. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy zasadnie więc organ I instancji potraktował pisma skarżącego jako jedno żądanie dotyczące większej ilości informacji publicznych. Jak przy tym wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, szeroki zakres żądanej informacji wymagałby zgromadzenia, przetworzenia i zanonimizowania wielu dokumentów, więc konieczne byłyby dodatkowe nakłady środków osobowych, finansowych i działań organizacyjnych. Szeroko i przekonująco uzasadniły to organy orzekające w sprawie w wydanych w sprawie decyzjach, z podaniem szczegółowych okoliczności świadczących o tym, że informacje żądane przez skarżącego mają, jako całość, charakter przetworzony.

W konsekwencji uznać należy, że organ I instancji zasadnie na mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skarżący nie podjął się jednak wyjaśnienia podstaw swojego wniosku ograniczając się do stwierdzenia, że wnioskowana informacja jest informacją prostą. Organ natomiast, nie znajdując podstaw do uznania, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, odmówił jej udzielenia. Również zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę nie ma podstaw by przyjąć, że żądana informacja mogła wypełniać przesłanki jej udostępnienia z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Konkludując, skoro P. P. I. S. w P. prawidłowo uznał, że objęte wnioskiem informacje stanowią informacje przetworzone, zasadnie odmówił ich udzielenia z uwagi na niewykazanie przez wnioskodawcę – po uprzednim wezwaniu – że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 62 k.p.a., wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wywodzi się przy tym, że wykładnia systemowa przepisu art. 16 ust. 2 u.d.i.p., nakazującego stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do decyzji wskazanych w ust. 1 tego przepisu, prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem "stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do decyzji" nie należy rozumieć jedynie wymogu stosowania przepisów wprost odnoszących się do tej formy działania administracji publicznej, ale także nakaz stosowania wszelkich przepisów pozostających w związku z wydaniem decyzji (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 705/17 - CBOSA).

W tym kontekście Sąd stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące tzw. współuczestnictwa. Zgodnie z art. 62 k.p.a., w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Przepis ten reguluje kwestię tzw. współuczestnictwa formalnego i nawiązuje do zagadnienia wielości spraw administracyjnych prowadzonych łącznie w jednym postępowaniu. Istotą współuczestnictwa formalnego jest więc połączenie do prowadzenia w jednym postępowaniu administracyjnym odrębnych spraw administracyjnych, które łączy tylko tożsamość zewnętrzna, czyli że są to po względem materialnoprawnym sprawy administracyjne jednego rodzaju. Natomiast w przedmiotowej sprawie – jak wskazano wyżej – skarżący złożył w istocie jedno żądanie udzielenia wieloskładnikowej informacji publicznej, przy czym żądanie to rozbił na [...] odrębnych pism celem obejścia bardziej rygorystycznych wymagań związanych z udostępnienie informacji publicznej przetworzonej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę. Niniejsza sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. zgodnie z wnioskiem skarżącego złożonym w skardze.