Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 510/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 12 poz 68
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - tekst jednolity.
article: par. 219 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Teza: W oparciu o przepis art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 ze zm.) organ zobowiązany jest przesądzić kategorycznie czy doszło do naruszenia przepisów przeciwpożarowych. Nie może natomiast wydać decyzji kończącej postępowanie, która w ww. okoliczności nie stwierdza, lecz uzależnia końcowy wniosek w tym zakresie od przedłożenia, bądź nieprzedłożenia określonych dokumentów.

TEZY

W oparciu o przepis art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 ze zm.) organ zobowiązany jest przesądzić kategorycznie czy doszło do naruszenia przepisów przeciwpożarowych. Nie może natomiast wydać decyzji kończącej postępowanie, która w ww. okoliczności nie stwierdza, lecz uzależnia końcowy wniosek w tym zakresie od przedłożenia, bądź nieprzedłożenia określonych dokumentów.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu z dnia [...] 2012r. nr [...] znak [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2012r. ([...]) Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w N. , na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1, art. 27 ustawy z 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009r. nr 12, poz. 68 ze zm.) nakazał Prezesowi Zarządu "A" sp. z o. o. B. R. przedstawić do wglądu dokumentację potwierdzającą spełnienie klasy B ROOF(t1) przez przekrycie dachu wykonane z trzciny pospolitej, zamontowanej na budynku w O.. W przypadku niespełnienia przez trzcinę pospolitą zabezpieczoną środkiem ogniochronnym Fobos M-4 – Pinjasol Color kryteriów klasy B ROOF (t1), organ polecił dokonać ponownego zabezpieczenia trzciny środkiem, który zapewni wymagany stopień nierozprzestrzeniania ognia (NRO). Organ określił jako termin wykonania powyższego nakazu dzień: 31 marca 2012r. W uzasadnieniu wskazano, iż usunięcie stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości przyczyni się do poprawy bezpieczeństwa pożarowego obiektu. W dokumentacji przedstawionej przez spółkę "A" nie stwierdzono spełnienia przez przekrycie dachu kryteriów klasy B ROOF (t1).

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka ""A"", zarzucając:

- naruszenie przepisów prawa procesowego:

a) art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej poprzez przekroczenie prawa zakresu upoważnienia ustawowego i wydanie na ich podstawie rozstrzygnięcia w przedmiocie niewskazanym w tych przepisach;

b) art. 7 k.p.a. i art. 77 oraz art. 84 1 k.p.a. poprzez niepowołanie biegłego właściwej specjalności, celem ustalenia istotnych okoliczności faktycznych, wymagających wiadomości specjalnych;

c) art. 7, art. 77 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

W konkluzji odwołująca się spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania przez organ II instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2012r. ([...]) Wielkopolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż organ I instancji błędnie skierował zaskarżoną decyzję do osoby fizycznej zamiast do spółki ""A"". Już ta okoliczność skutkowała koniecznością uchylenia decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał również, iż Komendant Powiatowy PSP nie przekroczył ustawowego upoważnienia, gdyż przekrycie dachu z materiału niespełniającego wymagań art. 219 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) stanowi ewidentne naruszenie przepisów ochrony przeciwpożarowej. Żądanie przedłożenia stosownej dokumentacji stanowi nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień polegających na braku spełnienia tych wymagań. Jako bezpodstawne określił organ odwoławczy żądanie powołanie biegłego, zważywszy, iż przedmiotowe przekrycie dachu wykonane z trzciny pospolitej nie spełnia wymaganego stopnia rozprzestrzeniania ognia, co wynika z ogólnie znanych zasad wiedzy technicznej.

Skargę na powyższą decyzję wniosła spółka ""A"" zarzucając naruszenie art. 105 k.p.a. w zw z art. 138 § 1 k.p.a. w zw z art. 140 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak umorzenia postępowania które jest bezprzedmiotowe. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w części oraz zwrot sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji celem umorzenia postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że skoro materiał, jakiego użyto do pokrycia dachu budynku strony, spełniał w chwili wykorzystania odrębne normy bezpieczeństwa przeciwpożarowego, niezbędne do uznania, iż spełnia on wymagania techniczne przewidziane dla budynków danego rodzaju, to późniejsza zmiana przepisów – która była w ocenie strony zmianą prowadzącą jedynie do przekształcenia nazewnictwa i klasyfikacji materiałów budowlanych nie zmienia wniosku, iż materiał ten w dalszym ciągu spełnia odnośne wymagania, według obecnie obowiązujących przepisów. Skoro nie został przeprowadzony żaden dowód wskazujący, iż przedmiotowy materiał odnośnych wymagań nie spełnia, to nie można uznać, by strona była obowiązana udowadniać, iż materiał użyty do pokrycia dachu "nie przestał spełniać" wymagań technicznych z nich wynikających, w zakresie odporności ogniowej. Reasumując – zdaniem skarżącego – wszczęte i prowadzone przez organy postępowanie było bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W realiach niniejszej sprawy podkreślić trzeba, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi i zawartą w skardze argumentacją. Obowiązany jest natomiast, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Oznacza to, iż podniesione w skardze zarzuty nie są wyłącznym kryterium badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony.

Zgodnie z § 219. 1. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. nr 75 poz. 690) przekrycie dachu o powierzchni większej niż 1.000 m2 powinno być nierozprzestrzeniające ognia, a palna izolacja cieplna przekrycia powinna być oddzielona od wnętrza budynku przegrodą o klasie odporności ogniowej nie niższej niż R E 15.

Zgodnie z ust. 4 załącznika Nr 3 do ww. rozporządzenia : Stosowanie w rozporządzeniu określenia dotyczące palności i rozprzestrzeniania ognia oraz odpowiadające im europejskie klasy reakcji na ogień i klasy odporności dachów na ogień zewnętrzny - Rozprzestrzenianie ognia przez przekrycia dachów, nierozprzestrzeniającym ognia przekryciom dachów odpowiadają przekrycia:

1) klasy BROOF (t1) badane zgodnie z Polską Normą PN-ENV 1187:2004 "Metody badań oddziaływania ognia zewnętrznego na dachy"; badanie 1.

2) klasy BROOF, uznane za spełniające wymagania w zakresie odporności wyrobów na działanie ognia zewnętrznego, bez potrzeby przeprowadzenia badań, których wykazy zawarte są w decyzjach Komisji Europejskiej publikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Warunki i kryteria techniczne dla przekryć klasy BROOF (t1), o których mowa w pkt 1, podano w tabeli 3.

Tabela 3

|Grupy kryteriów |Warunki i kryteria dla klasy BROOF(tl) (konieczne spełnienie wszystkich |

| |wymienionych poniżej) |

|Grupa a |zasięg zniszczenia (na zewnątrz i wewnątrz dachu) w górę dachu < 0,70 m |

|powierzchniowe rozprzestrzenianie ognia| |

| |zasięg zniszczenia (na zewnątrz i wewnątrz dachu) w dół dachu < 0,60 m |

| |maksymalny zasięg zniszczenia na skutek spalania (na zewnątrz i wewnątrz |

| |dachu) < 0,80 m |

| |brak palących się materiałów (kropli lub odpadów stałych) spadających od |

| |strony eksponowanej |

| |boczny zasięg ognia nie osiąga krawędzi mierzonej strefy (pasa) |

| |maksymalny zasięg (promień) zniszczenia na dachach płaskich (na zewnątrz i |

| |wewnątrz dachu) < 0,20 m |

|Grupa b |brak palących się lub żarzących się cząstek penetrujących konstrukcję dachu |

|penetracja ognia do wewnątrz budynku | |

| |brak pojedynczych otworów przelotowych o powierzchni > 25 mm2 |

| |suma powierzchni wszystkich otworów przelotowych < 4500 mm2 |

| |brak wewnętrznego spalania w postaci żarzenia |

Ww. przepisy weszły w życie z dniem 8 lipca 2009 r. W pierwotnym projekcie hotelu "A" przyjęto zabezpieczenie dachu preparatem Pyronova RC – 8. Ostatni projekt zamienny został sporządzony w listopadzie 2009r. i uzgodniono go z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 22 listopada 2009r. W projekcie zamiennym przyjęto zabezpieczenie dachu środkiem Fobos M-4 Pinjasol Color. Z akt sprawy wynika – a skarżący tego nie zakwestionował - iż na Wydziale Techniki Morskiej Politechniki Szczecińskiej, w katedrze Technicznego Zabezpieczenia Okrętów wykonano ocenę odporności trzciny zabezpieczonej środkiem Fobos M-4 Pinjasol Color na działanie zewnętrznych źródeł podpalenia w zakresie:

1. Badania reakcji na ogień posadzek – Część 1: określenie właściwości ogniowych metodą płyty promieniującej wg. PN-EN ISO 9239-1:2004 i procedury badawczej PB/ZTZO/1:2007

2. Badania reakcji na ogień – Część 2 : zapalność materiałów poddawanych bezpośredniemu działaniu płomienia. Badanie działania pojedynczego płomienia wg PN-EN ISO 11925-2:2004 i procedury PB-KTZ-14:2007.

3. Badanie reakcji na ogień wyrobów budowlanych – sezonowanie próbek i ogólne zasady wyboru podkładów pod próbki wg PN-EN 13238:2002

Według opinii ww. instytutu przedmiotowa trzcina zabezpieczona preparatem Fobos jest materiałem trudnozapalnym. W toku ww. badań nie wykonano jednak ekspertyzy, która potwierdziłaby spełnienie przedmiotowego materiału klasy BROOF (t1) (zgodnie z Polską Normą PN-ENV 1187:2004 "Metody badań oddziaływania ognia zewnętrznego na dachy"). Ww. opinia Wydziału Techniki Morskiej Politechniki Szczecińskiej nie uwzględnia również możliwości wpływu opadów atmosferycznych na skuteczność działania środka "Fobos M-4".

W aktach sprawy znajduje się aprobata techniczna dotycząca preparatu "Fobos M-4" sporządzona przez Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie, z której wynika przydatność ww. środka do zabezpieczania drewnianych elementów budowlanych przed ogniem i korozją biologiczną. Z dokumentu tego wynika, iż preparat "Fobos" może być używany do zabezpieczenia przed działaniem ognia elementów budowlanych z drewna znajdujących się ponad ziemią pod przykryciem, w warunkach suchych. Zaimpregnowane powierzchnie nie mogą być narażone na bezpośrednie działanie opadów atmosferycznych, wody i kontakt z gruntem.

Z "Raportu klasyfikacyjnego w zakresie reakcji na ogień" Instytutu Techniki Budowlanej w Warszawie (k. 44 akt administracyjnych) wynika, iż zakres stosowania preparatu obejmuje drewno krajowe o minimalnej grubości 20 mm. Analogiczny zakres zastosowania przewidział producent preparatu Fobos (pkt 6 Krajowej Deklaracji Zgodności z 12 marca 2009r. k. 38 akt administracyjnych). Powyższe dane poddają pod wątpliwość możliwość stosowania preparatu "Fobos" do zabezpieczenia dachu wykonanego z trzciny pospolitej.

Reasumując, wbrew twierdzeniom skarżącego, w aktach sprawy brak jest dokumentu, który potwierdzałby skuteczność zabezpieczenia przeciwpożarowego przekrycia dachowego z trzciny pospolitej, środkiem "Fobos". Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wniosek przeciwny, iż producent nie przewidział stosowania tego środka:

- wobec materiałów innych niż: drewno krajowe o grubości większej niż 20 mm;

- wobec materiałów narażonych na działanie opadów atmosferycznych.

Skoro z ww. dokumentów a contrario wynika, że środek "Fobos" nie jest przeznaczony do zabezpieczenia przeciwpożarowego dachu z trzciny pospolitej, nie można zgodzić się z wnioskiem skarżącego, iż obowiązkiem organu było dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność możliwości skuteczności zaimpregnowania dachu z trzciny środkiem "Fobos". Przeprowadzenie takiego dowodu byłoby w świetle ww. wniosków i stanowiska producenta preparatu nieracjonalne.

W tym kontekście rację ma organ odwoławczy, iż ziściły się warunki rozważenia wydania decyzji w oparciu o art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z którym Komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Należy przy tym stwierdzić, iż w oparciu o przepis 26 ust.1 pkt 1 ustawy z 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009r. nr 12, poz. 68 ze zm.) organ zobowiązany jest przesądzić kategorycznie czy doszło do naruszenia przepisów przeciwpożarowych. Nie może natomiast wydać decyzji kończącej postępowanie, która ww. okoliczności nie stwierdza, lecz uzależnia końcowy wniosek w tym zakresie od przedłożenia, bądź nieprzedłożenia określonych dokumentów.

Oczywistym jest przy tym, iż na tym etapie postępowanie nie można wykluczyć, iż strona postępowania administracyjnego przedłoży nowe dokumenty, z których będzie wynikała przydatność preparatu "Fobos" do impregnacji dachu wykonanego z trzciny pospolitej. Dopiero w takiej sytuacji byłyby podstawy do rozważenia przez organ umorzenia postępowania, wobec jego bezprzedmiotowości. Na obecnym etapie postępowania – jak słusznie zauważył Wielkopolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, brak było przesłanek do umorzenia tego postępowania.

Stwierdzając powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.