Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 4/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 1441
law: Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Asesor WSA Adam Pawlyta, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w S. na decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w R. z dnia 23 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązków przez przewoźnika lotniczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

F. z siedzibą w S. – dalej strona, skarżący - zaskarżyła decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z 23 października 2023 r. o numerze [...].

Decyzją tą Komendant po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia 10 lipca 2023 roku dotyczącej nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 roku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz. U. z 2022 r. poz. 1441, dalej jako ustawa PNR) uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w części dotyczącej nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w kwocie 20 000 zł za niedopełnienie przez przewoźnika lotniczego F.. obowiązku określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 2 ustawy PNR w związku ze zrealizowanym lotem nr [...] z portu lotniczego S. ([...]), do portu lotniczego R. ([...]), z datą i godziną przylotu: 10 maja 2022 roku, 10:37 czasu polskiego.

Organ ten utrzymał natomiast w mocy zaskarżoną decyzję w części dot. nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w kwocie 40 000 zł za niedopełnienie przez przewoźnika lotniczego obowiązku określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 2 ustawy PNR w związku ze zrealizowanymi lotami:

1) nr [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]), z datą i godziną odlotu: 10 maja 2022 roku, 16:59 czasu polskiego;

3) nr [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]), z datą i godziną odlotu: 11 maja 2022 roku, 11:43 czasu polskiego.

Nałożenie kary administracyjnej w kwocie 60000 zł było wynikiem ustalenia naruszenia obowiązku określonego w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy PNR, które wynikły z wykonania przez przewoźnika lotniczego lotów; nr [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]), z datą i godziną odlotu: 10 maja 2022 roku, 16:59 czasu polskiego, nr [...] z portu lotniczego S. ([...]), do portu lotniczego R. ([...]), z datą i godziną przylotu: 10 maja 2022 roku, 10:37 czasu polskiego oraz lotu nr [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]), z datą i godziną odlotu: 11 maja 2022 roku, 11 ;43 czasu polskiego.

Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy strona wskazała, że

a) jest tureckim przewoźnikiem, zajmującym się w szczególności czarterowaniem prywatnych odrzutowców, a przeloty są wykonywane w ramach umowy czarterowej. Spółka przed każdym lotem występuje za pośrednictwem operatora lotniczego - spółki J do Urzędu Lotnictwa Cywilnego z wnioskiem o udzielenie niezbędnych zezwoleń. Następnie po otrzymaniu danych pasażerów biorących udział w locie, J - operator wysyła niezbędne dane pasażerów do agenta handlingowego, takie jak : obywatelstwo, imię, nazwisko, data urodzenia, numer paszportu, data ważności, organ wydający, kopia paszportu;

b) stale monitoruje ten proces dla wszystkich lotów na całym świecie, dbając by dane pasażerów były przekazywane zgodnie z obowiązującymi w danym kraju przepisami prawa. Nie posiada systemu rezerwacji biletów;

c) posiada siedzibę w innym kraju członkowskim UE niż Polska, nie posiada rozbudowanej infrastruktury

- uzyskał informację na temat implementowania Dyrektywy PNR bezpośrednio w Dzienniku Urzędowym UE.

Pełnomocnik podał, iż spółka dokonała skutecznego przekazania informacji o pasażerach uczestniczących w przedmiotowych lotach zgodnie z wypracowaną procedurą działania tj. poprzez zgłoszenie do agenta handlingowego danych pasażerów biorących udział w lotach będących przedmiotem niniejszego postępowania.

W locie nr [...] natomiast, który miał miejsce z portu lotniczego S. ([...]), do portu lotniczego R. ([...]), z datą i godziną przylotu: 10 maja 2022 roku, 10:37 czasu polskiego uczestniczył Ukraiński funkcjonariusz publiczny co wskazuje na rządowy charakter rejsu.

W kolejnym piśmie pełnomocnik strony zarzucił

1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 189d kpa poprzez niezastosowanie i nieuwzględnienie przy wymierzaniu administracyjnej kary pieniężnej wagi oraz okoliczności naruszenia prawa, stopnia przyczynienia się strony, na którą nakładana jest administracyjna kara pieniężną do powstania naruszenia prawa, w szczególności nieuwzględnienie, że spółka dokonała zgłoszenia danych pasażerów;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 kpa, 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wydanie decyzji, w której organ uznał, że doszło do naruszenia procederu zgłaszania danych;

3. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 80 kpa poprzez uznanie wszystkich okoliczności za udowodnione, podczas gdy całokształt materiału dowodowego nie wskazuje by wszystkie okoliczności zostały udowodnione;

4. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 64 ust. 1 ustawy PNR poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy z ustaleń wynika, ze stronie można było zarzucić ewentualnie naruszenie art. 64 ust. 2 ustawy PNR.

Tym samym pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji jako bezprzedmiotowego.

Komendant podejmując decyzję w trybie art., 138 § 1pkt 1 i 2 k.p.a wskazał, że Lot PNR jest to lot statku powietrznego wykonującego przewóz lotniczy pasażerów, podczas którego następuje przekroczenie granicy państwowej, a start albo lądowanie statku powietrznego następuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dane PNR to dane dotyczące przelotu pasażera, w tym dane osobowe, które są przetwarzane w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przewoźników lotniczych w celu dokonania rezerwacji lub realizacji lotu w ramach przewozu lotniczego pasażerów, podlegające przekazaniu przez przewoźnika lotniczego do JIP. Przewozem lotniczym jest lot lub seria lotów, w których przewozi się pasażerów, towary lub pocztę, za wynagrodzeniem, w tym na podstawie umowy o czasowym oddaniu lub wzięciu statku powietrznego do używania. Przewoźnik lotniczy, który organizuje lot PNR, przekazuje do JIP dane PNR dotyczące pasażerów tego lotu, spośród kategorii danych PNR, które gromadzi w trakcie prowadzonej przez siebie działalności w celu dokonania rezerwacji lub realizacji przewozu lotniczego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Komendant zauważył, że przepisy ustawy PNR stanowią implementację postanowień dyrektywy PNR, która weszła w życie 24 maja 2016 r. Zgodnie z art. 18 ust. 1 dyrektywy PNR, państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 25 maja 2018 r. Niezwłocznie powiadamiając tym Komisję. Ustawa PRN została ogłoszona w Dzienniku Ustaw z 14 maja 2018 r., weszła w życie 29 maja 2018 r. i została przekazana 25 maja 2018 r. Komisji Europejskiej, a więc zgodnie z wymogami art. 18 1 dyrektywy PNR. Biorąc zatem pod uwagę prawidłową notyfikacją ustawy PNR Komisji Europejskiej 25 maja 2018 r., wejście jej w życie 29 maja 2018 r. oraz fakt, że sporne w sprawie przeloty miał miejsce 10 i 11 maja 2022 r., za niezrozumiały organ uznał zarzut skargi, że wprowadzenie ustawy PNR zostało dokonane w sposób, który uniemożliwił przewoźnikom wypełnianie obowiązków przewidzianych dyrektywą PNR. Dodał organ, że zgodnie z art. 76 ustawy PNR, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy przepisu art. 64 nie stosuje się do przewoźnika lotniczego, który podjął działania, mające na celu zapewnienie warunków technicznych umożliwiających sprawne i skuteczne przekazywanie przez niego danych PNR do JIP, i w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy wystąpił pisemnie do Komendanta Głównego Straży Granicznej o wpisanie na listę przewoźników lotniczych dostosowujących się do przekazywania danych PNR do JIP.

Ponieważ ustawa PNR weszła w życie 29 maja 2018 r., przewoźnik lotniczy do 12 czerwca 2018 roku miał możliwość skorzystania z uprawnienia unormowanego w art. 76 ustawy PNR.

Organ podkreślił, iż pełnomocnik strony nie przedstawił dodatkowych informacji lub dokumentów, które zwalniałyby go z odpowiedzialności podlegania administracyjnej karze pieniężnej, w trybie art. 69 ustawy PNR to jest działania siły wyższej, awarii systemu KSI PNR. Przewoźnik lotniczy, w ustawowym terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy PNR, nie zwrócił się do Komendanta w trybie określonym w art. 76 ustawy PNR, w związku z czym nie skorzystał z przewidzianego przez ustawodawcę czasu na dostosowanie się w celu zapewnienia warunków technicznych umożliwiających przekazywanie danych PNR do JIP.

Podkreślił, iż proporcjonalność kar finansowych nie oznacza konieczności ich miarkowania, a to, że sankcja zastosowana do realizacji danego celu musi być proporcjonalna do jego istoty, musi być odpowiednia i niezbędna dla realizacji konkretnego celu, a jej wysokość powinna być uzależniona od rodzaju naruszenia.

Zdaniem organu w omawianej ustawie przewidziane kary pieniężne są, zgodnie z założeniami dyrektywy PNR dolegliwe, ale też pozostają proporcjonalne do wagi wskazanych w niej dóbr chronionych.Celem przetwarzania danych PNR jest bowiem ochrona bezpieczeństwa publicznego przez zapobieganie, wykrywanie i ściganie określonej przestępczości, przy czym nieuzyskanie danych PNR w wymaganym terminie bezpośrednio wpływa na możliwość identyfikacji zagrożeń związanych z ww. przestępczością. Możliwość reagowania na zagrożenia terrorystyczne oraz inne zagrożenia przestępcze związana jest między innymi z przekazywanymi terminowo danymi PNR, które muszą być kompletne i dostarczone służbom w odpowiednim czasie. Z tej też przyczyny obowiązujące przepisy przewidują skuteczne, proporcjonalnie i odstraszające administracyjne kary pieniężne, jako element mechanizmu zapewnienia realizacji celów, dla których pozyskiwane są dane PNR.

Organ podkreślił, iż ustawa PNR nie uregulowała przesłanek wymiaru przewidzianych w niej administracyjnych kar pieniężnych. Z tej przyczyny, brak jest podstaw do twierdzenia, ażeby przepisy ustawy PNR wyłączały stosowanie w tym zakresie przepisu art. 189d k.p.a., a ustalone w art. 189d k.p.a. zasady wymiaru administracyjnej kary pieniężnej mają zastosowanie wyłącznie wobec administracyjnych kar pieniężnych, których wysokość określono metodą przedziału kwotowego lub wartościowego (tzw. "widełki"). W konsekwencji zdaniem organu art. 189d k.p.a. w wypadku ustalenia przez ustawodawcę administracyjnej kary pieniężnej w kwocie sztywnej, jak ma to miejsce w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy PNR, organ nie ma możliwości miarkowania tej kary w oparciu o rozwiązania przyjęte w art. 189d k.p.a

Organ zauważył, iż ustawodawca w art. 65 ust. 2 ustawy PNR zakłada, iż w przypadku, gdy naruszenie, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy PNR, dotyczące niedopełnienia obowiązku przekazania danych PNR w terminie określonym w art. 6 ust, 1 pkt 1 ustawy PNR, zostało usunięte przez przewoźnika lotniczego w terminie 6 godzin przed planowanym startem statku powietrznego, administracyjną karę pieniężną nakłada się w wysokości obniżonej o 50%. Natomiast treść art. 65 ust. 3 ustawy PNR określa, że w przypadku, gdy naruszenie, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, dotyczące niedopełnienia obowiązku przekazania danych PNR w terminie określonym w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy PNR, zostało usunięte przez przewoźnika do czasu lądowania statku powietrznego, administracyjna karę pieniężną za takie naruszenie nakłada się w wysokość obniżonej o 50%.

Organ zaznaczył, iż zgodnie z art. 5 i art. 6 ustawy PNR, przewoźnik lotniczy jest zobligowany do przekazania danych PNR do JIP, a nie do agenta handlingowego. Urzędu Lotnictwa Cywilnego czy Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej. Wskazał, iż definicja zawarta w art. 2 pkt 9 i 15 ustawy z dnia 13 lipca 2022 roku Prawo lotnicze (Dz.U.2022r. poz. 1235 z późn. zm.) określa, że lotem handlowym jest lot związany z lądowaniem handlowym, a przewozem czarterowym jest przewóz lotniczy dokonywany na podstawie umowy czartem lotniczego, w której przewoźnik lotniczy oddaje do dyspozycji czarterującego określoną liczbę miejsc lub pojemność statku powietrznego w celu wykonania określonego przewozu pasażerów, bagażu, towarów lub poczty, wskazanych przez czarterującego. Natomiast w pkt 8 tejże ustawy zawarta jest definicja lądowania handlowego - lądowaniem handlowym jest lądowanie w celu zabrania lub pozostawienia pasażerów, bagażu, towarów lub poczty, przewożonych odpłatnie. Tym samym nie ma znaczenia, że był to lot prywatny czarterowy, biznesowy etc., organizowany ad hoc dla firmy, a na pokładzie znajdowało się kilka osób. Nadal bowiem wypełnia on definicję lotu PNR określoną w art. 2 pkt. 6 ustawy PNR.

Organ uznał za chybione zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., uznając iż zachowano wymogi z nich wynikające.

Organ podniósł, iż przepisy prawa nie wskazują na możliwość wyłączenia spod kategorii lotów PNR lotów biznesowych. Jednak w jego ocenie istnieją wątpliwości czy przedmiotowy lot należał do lotu GA (prywatny i komercyjny), a wiec miał charakter biznesowy czy rządowy/państwowy jak wskazuje pełnomocnik. Wskazał, iż ICAO definiuje operacje lotnictwa ogólnego (tj .GA - General Aviation) jako operacje z wykorzystaniem statków powietrznych inne niż te wykonywane w ramach zarobkowego transportu lotniczego lub w ramach usług lotniczych. Działający w ramach Agencji UE ds. Bezpieczeństwa Lotniczego Zespół do spraw Bezpieczeństwa Ogólnego {E, [...]) do GA zalicza: lotnictwo biznesowe, prace napowietrzne, lotnictwo sportowe i wyczynowe oraz latania rekreacyjne.

Zgodnie z art. 96 Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym podpisaną w C. dnia 7 grudnia 1944 r.: "Lądowanie w celach niehandlowych" to lądowanie dla jakiegokolwiek celu innego niż zabieranie lub pozostawienie pasażerów, towarów lub poczty.

Zdaniem organu dokumenty przedstawione przez pełnomocnika dotyczące spółki F.. nie potwierdzają, że spółka (turecki certyfikat operatora powietrznego wydany 18.07.2006 r.) świadczy usługi transportu lotniczego dla najważniejszych osób państwowych, ani też, że jest wydzielonym statkiem powietrznym przez struktury sojusznicze. Polska Agencja Żeglugi Powietrznej, pismem z dnia 13 kwietnia 2023 roku w odniesieniu do spornych lotów poinformowała, iż miały one charakter biznesowy, nie wskazując lotu nr [...] 10 maja 2022 roku, 10:37 na trasie [...]. z Ukraińskim Ministrem Obrony na pokładzie by rejs ten miał status "[...]".

Natomiast w kontekście trwającej od ponad roku sytuacji geopolitycznej, zdaniem organu przedmiotowy lot mógł stanowić tajemnice państwowa.

W związku z powyższym mając na uwadze treść art. 81a § 1 kpa który stanowi, iż "Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony". W sytuacji istnienia wątpliwości w przedmiocie jednoznacznego ustalenia, czy lot nr [...] który miał miejsce z portu lotniczego S. ([...]), do portu lotniczego R. ([...]), z datą i godziną przylotu: 10 maja 2022 roku, 10:37 czasu polskiego był lotem PNR organ postanowił wątpliwości co do stanu faktycznego, rozstrzygnąć na korzyść strony. Tym samym na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 81a § 1 kpa, organ uchylił prowadzone postępowanie w części dotyczącej art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy PNR i w tej części je umorzyć.

Za niesłuszny uznał zarzut, że w sprawie miał zastosowanie art. 64 ust. 2, albowiem doszło do przekazania danych o przelocie pasażerów. Przekazanie informacji o pasażerach uczestniczących w spornych lotach zgodnie z wypracowaną procedurą działania poprzez zgłoszenie do agenta handlingowego lotniska w R. nie mieści się w zakresie wypełnienia obowiązku z art. 5 ust. 1 ustawy PNR, który obejmuje przekazanie danych PNR przez F.. do JIP, a nie do agenta handlingowego.

Organ nadmienił, iż celem przetwarzania danych PNR jest ochrona bezpieczeństwa publicznego przez zapobieganie, wykrywanie i ściganie określonej przestępczości, przy czym nieuzyskanie danych PNR w wymaganym terminie bezpośrednio wpływa na możliwość identyfikacji zagrożeń związanych z ww. przestępczością. Wskazał, iż zgodnie z wnioskiem Sekretarz Generalnej Komisji Europejskiej z dnia 14 grudnia 2022 roku (międzyinstytucjonalny numer referencyjny: [...], nr dok. Kom: [...] final): "W ostatnim dziesięcioleciu w UE i innych częściach świata odnotowano wzrost poważnej i zorganizowanej przestępczości. Zgodnie z przeprowadzoną przez Europol oceną zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością w UE, większość przestępczości zorganizowanej wiąże się z podróżami międzynarodowymi, które zazwyczaj mają na celu przemyt ludzi, narkotyków lub innych nielegalnych towarów do UE. W szczególności przestępcy często korzystają z głównych portów lotniczych w UE oraz z mniejszych regionalnych portów lotniczych obsługujących tanie linie lotnicze. Również w sprawozdaniu Europolu dotyczącym sytuacji i tendencji w dziedzinie terroryzmu, stwierdzono, że zagrożenie terrorystyczne w UE jest nadal poważne i realne. Wskazano, że większość operacji terorystycznych ma charakter międzynarodowy i obejmuje kontakty transgraniczne lub podróże poza UE. W tym kontekście informacje o osobach podróżujących drogą lotniczą są dla organów ścigania ważnym narzędziem zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu w UE. Organy ścigania muszą dysponować skutecznymi narzędziami do walki z poważną przestępczością. Ponieważ najpoważniejsze przestępstwa i akty terroryzmu wiążą się z podróżami międzynarodowymi, często droga lotniczą dane PNR okazały się bardzo skuteczne pod względem ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego UE. Wskazał, iż Turcja znajduje się na liście państw podwyższonego ryzyka. W dniu 24 lutego 2022 roku Rosja zintensyfikowała działania wojenne na Ukrainie, wobec powyższego Prezes Rady Ministrów wprowadził podwyższone stopnie alarmowania, których wprowadzenie następuje po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych i Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego: Drugi stopień alarmowy (BRAVO) i Trzeci stopień alarmowy CRP (CHARLIE-CRP). Drugi stopień alarmowy BRAVO ma charakter prewencyjny i jest związany z aktualną dynamiczną sytuacją geopolityczną w regionie i na Ukrainie oraz z wzmożonym ruchem na granicy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zarzuciła rozstrzygnięciu Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej:.

I. naruszenie przepisów prawa procesowego, mogących mieć wpływ na wynik postępowania, a to:

a. art. 7 w zw. z art. 77 S 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 - dalej jako "KPA") poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wydanie decyzji, w której Organ ustalił, iż [...] wykonywał lot nr [...] z portu lotniczego R. [[...]] do portu lotniczego S. ([...]) w dniu 10 maja 2022 roku, godz. 16:59, podczas gdy lot ten wykonywany był z portu lotniczego S. ([...]) do portu lotniczego R. ([...]),

b. art. 7 w zw. z art. 77 § 1. 107 § 3 KPA poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wydanie decyzji, w której Organ ustalił, iż doszło do naruszenia przez [...] procedury zgłaszania danych pasażera biorącego udział w dwóch lotach, w sytuacji, gdy [...] bezpośrednio po otrzymaniu wiadomości elektronicznej od Krajowej Jednostki do Spraw Informacji o Pasażerach przekazał dane pasażerów biorących udział w lotach jak ustalił Organ nr: [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]) w dniu 10 maja 2022 roku, godz. 16:59 oraz [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]) w dniu 10 maja 2022 roku, godz. 11:43,

c. art. 189d KPA poprzez niezastosowanie i nieuwzględnienie przy wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej wagi oraz okoliczności naruszenia prawa, stopnia przyczynienia się strony, na którą nakładana jest administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa, w szczególności nieuwzględnienie przez Organ, iż [...] dokonał zgłoszenia danych pasażerów biorących udział w lotach jak ustalił Organ nr: [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]) w dniu 10 maja 2022 roku, godz. 16:59 oraz [...] z portu lotniczego R. ([...]) do portu lotniczego S. ([...]) w dniu 10 maja 2022 roku, godz. 11:43, a zatem swoim działaniem wykazała, iż nie miała zamiaru podejmowania działań skutkujących naruszeniem regulacji prawnych, a także nieuwzględnienie, iż ewentualne powyższe naruszenie miało charakter naruszenia znikomego.

II . naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

a. wydanie decyzji w oparciu o nieważną podstawę prawną, z uwagi na niezgodność postanowień Ustawy PNR") z postanowieniami Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w’ sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania (dalej jako "Dyrektywa PNR"), w świetle art. 3 ust 2 TUE, art 67 ust 2 TFUE i art 45 KPP,

b. art. 64 ust. 1 Ustawy PNR poprzez jego zastosowanie w momencie, gdy z ustaleń dokonanych przez Organ wynika, że stronie można było zarzucić ewentualnie naruszenie art. 64 ust. 2 Ustawy PNR.

Mając na uwadze powyższe wniesiono uchylenie decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia 23 października 2023 roku i zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego gdyż lot zrealizowany przez Spółkę był lotem PNR i istniały podstawy prawne do wydania zaskarżonej decyzji. W sprawie nie zachodzi także sprzeczność zastosowanej podstawy prawnej z postanowieniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681, art.3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 67 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej .

W art. 2 pkt 6 ustawy PNR został zdefiniowany lot PNR jako lot statku po-wietrznego wykonującego przewóz lotniczy pasażerów, podczas którego następuje przekroczenie granicy państwowej, a start albo lądowanie statku powietrznego na-stępuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Lot wykonany przez skarżącą Spół-kę odpowiada tej definicji. Żadna z okoliczności podniesionych przez Spółkę nie przekreśla tego wniosku. Ani to, że był to lot w ramach czarteru statku powietrznego dla indywidualnego klienta zgodnie z jego potrzebami, wykonywany epizodycznie , że na pokładzie było niewielu pasażerów ( 3,2) ani to, że nie zbierano rezerwacji na lot i nie wystawiano biletów. Lot został bowiem wykonany przez przewoźnika lotniczego, z terytorium Polski do Turcji j, z przekroczeniem granicy państwowej, na pokładzie samolotu znajdowali się pasażerowie, czyli osoby nie wchodzące w skład załogi. Lot został wykonany za wynagrodzeniem wypłaconym w zawartej ramach umowy i płatności dokonano przelewem.

Przepis art. 5 ust. 1 ustawy PNR stanowi z kolei, że Przewoźnik lotniczy, który organizuje lot PNR, przekazuje do JIP dane PNR dotyczące pasażerów tego lotu, spośród kategorii danych PNR, które gromadzi w trakcie prowadzonej przez siebie działalności w celu dokonania rezerwacji lub realizacji przewozu lotniczego.

Z przepisu tego nie wynika, by brak rezerwacji zwalniał organizatora lotu PNR z obowiązku przekazania danych PNR. Mowa w nim bowiem o danych gromadzonych w celu dokonania rezerwacji lub w celu realizacji lotu, a więc także realizacji lotu, dla którego nie prowadzi się rezerwacji.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżąca Spółka dysponowała danymi PNR pasażerów lotu od 9,10 maja 2022 r., gdzie dane te przekazano agentowi handlingowemu gdzie jej obowiązek przekazania danych do JIP wynika z przepisu art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy PNR .W sytuacji gdy strona nie przekazała danych PNR do JIP w terminie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 zasadnie w sprawie zastosowano administracyjną karę pieniężnej w wysokości 20 000 zł od zaniechania związanego z danym lotem , zatem zarzut naruszenia art. 64 ust. 2 ustawy o PNR nie jest słuszny,

W zakresie zarzutu skargi dotyczącego wydania decyzji w oparciu o nieważną podstawę prawną z uwagi na niezgodność postanowień ustawy PNR z postanowieniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)2016/681 z 27 kwietnia 2016 r. oraz z regulacjami Traktatu o Unii Europejskiej i art. 67 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy odwołać się do wyroku TSUE z 21 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt C-817/19. W wyroku tym TSUE stwierdził, że prawo Unii, w szczególności art. 2 dyrektywy 2016/681, w świetle art. 3 ust. 2 TUE, art. 67 ust. 2 TFUE i art. 45 KPP należy interpretować w ten sposób, że stoi ono na przeszkodzie: - ustawodawstwu krajowemu, które przewiduje, w braku rzeczywistego i aktualnego lub przewidywalnego zagrożenia terrorystycznego, wobec którego stoi dane państwo członkowskie, system przekazywania, przez przewoźników lotniczych i operatorów turystycznych oraz przetwarzania - przez właściwe organy - danych PNR wszystkich lotów wewnątrzunijnych i przewozów dokonywanych innymi środkami w obrębie Unii, z lub do tego państwa członkowskiego, lub też tranzytu przez jego terytorium, do celów walki z terroryzmem i poważną przestępczością. W takiej sytuacji stosowanie systemu ustanowionego przez dyrektywę 2016/681 musi być ograniczone do przekazywania i przetwarzania danych PNR lotów lub innych operacji przewozu odnoszących się w szczególności do określonych połączeń lub planów podróży czy też określonych lotnisk, stacji kolejowych lub portów morskich, w stosunku do których istnieją wskazania mogące uzasadnić takie zastosowanie. Do zainteresowanego państwa członkowskiego należy wyselekcjonowanie lotów wewnątrzunijnych lub operacji przewozu innymi środkami wewnątrz Unii, w odniesieniu do których istnieją takie wskazania, i regularne dokonywanie przeglądu takiego stosowania w zależności od ewolucji przesłanek, które uzasadniły ich wyselekcjonowanie, tak aby zapewnić, by stosowanie tego systemu do tych lotów lub innych operacji przewozu było zawsze ograniczone do tego, co ściśle niezbędne, i - ustawodawstwu krajowemu, które przewiduje taki system przekazywania i przetwarzania wspomnianych danych do celów ulepszenia kontroli na granicach i zwalczania nielegalnej imigracji (por. pkt 7 sentencji).

Akceptując pogląd wyprowadzony z art. 288 TFUE, w myśl którego Państwa Członkowskie ma obowiązek wdrożyć regulacje zawarte w dyrektywach przez stanowienie prawa krajowego zgodnego z dyrektywami i realizującego cele wynikające z dyrektyw oraz, że w przypadku nieprawidłowego wdrożenia dyrektywy organy krajowe (sądy, ale także organy administracji publicznej) powinny dokonać takiej wykładni przepisów prawa krajowego, aby przepisy te nie były sprzeczne z uregulowaniami dyrektywy, a jeżeli nie jest to możliwe, powinny pominąć przepisy krajowe sprzeczne z dyrektywą i zastosować prze-pisy dyrektywy, Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja czyni zadość tym wymogom. Komendant wykazał w uzasadnieniu swej decyzji istnienie okoliczności wskazujących na zagrożenie wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym drugiego stopnia oraz zagrożenie trzeciego stopnia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym dotyczącego systemów teleinformatycznych organów administracji publicznej lub systemów wchodzących w skład infrastruktury krytycznej. Przepisy ustawy o PNR zostały zatem zinterpretowane i zastosowane w sposób zgodny z postanowieniami dyrektywy i wyroku TSUE.

Sąd stwierdził również, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wydanie decyzji, w której organ ustalił, iż doszło do naruszenia przez Skarżącego procedury zgłaszania danych. Sąd stwierdza, że organ, działając na podstawie przepisów prawa zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśniły dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości Sądu, a argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organy mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Organ II instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego słusznie ustalił, że Skarżący nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 1 ustawy PNR w terminach określonych w art. 6 ust. 1 ustaw PNR, nie przekazując do JIP danych PNR związanych z dokonanymi lotami. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stan prawny sprawy oraz swoje stanowisko w sprawie, w związku z czym, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.