Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 303/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1,  art. 156 par. 2,  art. 159
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 303/13) w ten sposób, że na stronie 17 w wersie 23 uzasadnienia wyroku w miejsce cyfr "2006" wpisać "2005" -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 października 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2012 r. w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września do listopada 2005 r., oraz oddalił skargę w pozostałym zakresie.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. w piśmie z dnia 18 marca 2013 r. zwrócił się o sprostowanie uzasadnienia ww. wyroku. Wskazał, że w punkcie 8 uzasadnienia wyroku Sąd zobowiązał Dyrektora Izby Skarbowej w W., ponownie rozpoznającego sprawę, do uwzględnienia swoich rozważań i ustalenia, czy istnieją możliwości kontynuowania postępowania podatkowego w odniesieniu do zobowiązań za okres do listopada 2005 r. W tym w szczególności, czy przed upływem przedawnienia spornych zobowiązań Skarżącego za 11 miesięcy 2006 r., tj. przed 31 grudnia 2010 r., został skutecznie zawieszony lub przerwany bieg terminu przewidzianego w art. 70 § 1 O.p. Organ zaznaczył, iż zaskarżona decyzja dotyczyła postępowania podatkowego za 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 159 P.p.s.a sprostowanie może też nastąpić na wniosek podmiotu uprawnionego.

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).

Sąd, mając powyższe na względzie, uznał za zasadne uwzględnienie wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która wkradła się do uzasadnienia wyroku z dnia 31 października 2013 r., w sposób niezamierzony. Z treści uzasadnienia wyroku z 31 października 2013 r. (pkt 8, s. 17, wiersz 23), które zostało sporządzone na podstawie akt sprawy (w tym akt administracyjnych), jak również z odpowiedzi na skargę bezsprzecznie wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2012 r. oraz uchylona nią decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] marca 2012 r. obejmowała swym zakresem 11 miesięcy 2005 r., a nie jak błędnie wskazano roku 2006.

Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też Sąd uczynił wydając powyższe postanowienie, przyjmując za podstawę art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 159 P.p.s.a.