Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 961/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi P.P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] 2005 r , Nr : [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenia organu pierwszej instancji .


UZASADNIENIE

Organ I instancji - Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniami z dnia [...] 2005r.: Nr [...] działając na podstawie Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.05.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422) i Nr [...] działając na podstawie Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595) - rozpoznała u P. P. 1) zaburzenia przewodzenia układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa - nie upośledzające sprawności ustroju zaliczając to rozpoznanie do § 38 pkt 1 i 2) bliznę pourazową brody nie upośledzająca sprawności ustroju zaliczając to rozpoznanie do § 3 pkt 1. W oparciu o powyższe rozpoznanie organ ten określił kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej służby wojskowej jako kat. N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej (orzeczenie Nr [...]) i kat. N - niezdolny do służby w jednostkach desantowo - szturmowych (orzeczenie Nr [...]).

Z orzeczeniami tymi nie zgodził się P. P., który w odwołaniu uznał je za krzywdzące. Podkreślił, że nigdy nie odczuwał żadnych dolegliwości sercowych pomimo dokonywania intensywnych wysiłków i pracy fizycznej i podniósł, że służba w jednostkach desantowo - szturmowych jest jego marzeniem.

W wyniku rozpatrzenia tego odwołania organ II instancji - Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem Nr [...] z dnia 08.07.2005r. uchyliła zaskarżone orzeczenia w części dotyczącej rozpoznań lekarskich utrzymując ustalone przez organ I instancji kwalifikacje orzecznicze do kat. N - niezdolny do służby w jednostkach desantowo - szturmowych według zał. nr 2, grupa III cyt. rozporządzenia MON i N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej według zał. nr 2, grupa 1 cyt. rozporządzenia MON. Organ ten jednocześnie ustalił rozpoznania: 1) zaburzenia przewodzenia pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa oraz bloku prawej odnogi pęczka Hisa nie upośledzające sprawności ustroju zaliczając to rozpoznanie do § 38 pkt 1 i 2) bliznę pourazową brody nie upośledzająca sprawności ustroju zaliczając to rozpoznanie do § 3 pkt 1.

Na uzasadnienie podano, że badania wykonane przez organ I instancji wykazały "istnienie u orzekanego ułomności, która (...) czyni go niezdolnym do zawodowej służby wojskowej i służby w jednostkach desantowo – szturmowych", a organ II instancji "po analizie całości dostępnej dokumentacji orzeczniczo – medycznej" uściślił brzmienie rozpoznań "w celu precyzyjnego odzwierciedlenia ułomności i ich następstw".

Z orzeczeniem tym nie zgodził się P. P, który w skardze podał, że nigdy nie chorował, a dokumentacja jego zdrowia w przychodni zawiera jedynie wpisy o przeziębieniach czy zapaleniach gardła. Nie zażywał też i nie zażywa żadnych leków. Jego zdaniem brak podstaw do uznania go za niezdolnego do służby wojskowej.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie i podniósł, że działający na zlecenie organu I instancji specjalista - kardiolog dokonał rozpoznania przyjętego przez organ I instancji, a organ II instancji dokonał analizy "całości dokumentacji orzeczniczo - medycznej i uściślił brzmienie rozpoznań jak w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz.1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest uzasadniona.

Jak wynika ze stanu faktycznego, skarżący P. P. został zaliczony do kat. N w obu orzeczeniach organu I instancji w wyniku przyjęcia, że rozpoznanie dokonane przez organ I instancji: "zaburzenia przewodzenia układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa - nie upośledzające sprawności ustroju", a także rozpoznanie dokonane przez organ II instancji: "zaburzenia przewodzenia pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa oraz bloku prawej odnogi pęczka Hisa nie upośledzające sprawności ustroju" należy zaliczyć do § 38 pkt 1 Załącznika Nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.05.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 133, poz. 1422) - wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, który brzmi: "Choroby mięśnia sercowego lub zaburzenia rytmu nawracające albo trwałe nie upośledzające sprawności ustroju", jak również do § 38 pkt 1 Załącznika Nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595) - wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa, który również brzmi: "Choroby mięśnia sercowego lub zaburzenia rytmu nawracające albo trwale nie upośledzające sprawności ustroju".

Organy - zdaniem Sądu - nie wyjaśniły, czy dokonane rozpoznanie to choroba mięśnia sercowego nie upośledzająca sprawności ustroju, czy zaburzenia rytmu nawracające nie upośledzające sprawności ustroju, czy też zaburzenia rytmu trwałe nie upośledzające sprawności ustroju i na czym rozpoznana choroba czy ma zaburzenia mają polegać.

Trudno uznać - zdaniem Sądu, aby rozpoznanie dokonane przez organ II instancji w brzmieniu: "zaburzenia przewodzenia pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa oraz bloku prawej odnogi pęczka Hisa nie upośledzające sprawności ustroju" mogło być tylko "uściśleniem" rozpoznania dokonanego przez organ I instancji w brzmieniu: "zaburzenia przewodzenia układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca pod postacią bloku przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa. Jest poza sporem, że w rozpoznaniu organu II instancji zostało pominięte określenie, że dotyczy to "układu bodźcotwórczo- przewodzącego serca, a pojawiło się dodatkowo rozpoznanie "bloku prawej odnogi pęczka Hisa". W ten sposób - zdaniem Sądu - nastąpiła zmiana rozpoznania, a nie "uściślenie", jak chce tego organ. Zmiana rozpoznania powstała jednak nie w wyniku ponownego przeprowadzenia badań, a jedynie - jak pisze organ odwoławczy w uzasadnieniu orzeczenia - "w wyniku analizy całości dostępnej dokumentacji orzeczniczo – medycznej".

Powyższe - zdaniem Sądu - wymaga wyjaśnienia, z jakiego względu na podstawie tych samych badań lekarz specjalista - kardiolog dokonując rozpoznania na zlecenie organu I instancji nie zauważył "bloku prawej odnogi pęczka Hisa" i jakie znaczenie mają wszystkie dokonane rozpoznania do przyjęcia nie upośledzających sprawności ustroju: "choroby mięśnia sercowego", "zaburzeń rytmu nawracających", albo "zaburzeń rytmu trwałych" określonych w § 38 pkt 1 cyt. wyżej Załącznika, tym bardziej, że wymienione wyżej Wykazy to wykazy chorób i ułomności. Przyjęte przez organy rozpoznania zostały zaliczone do § 38 pkt 1 obu wykazów, który mówi o chorobie mięśnia sercowego lub zaburzeniach rytmu, natomiast organ II instancji w uzasadnieniu orzeczenia określił dokonane rozpoznanie jako stwierdzenie u skarżącego ułomności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny także zwraca uwagę, że obydwa wymienione Rozporządzenia MON zawierają w Załącznikach Nr 2 wykazy chorób i ułomności określone paragrafami (i punktami paragrafów), a także ich objaśnienia. Z objaśnień szczegółowych stanowiących integralną część wymienionych wyżej aktów prawnych do § 38 pkt 1 i 2 wynika, że "według tych punktów należy kwalifikować zaburzenia rytmu serca pochodzenia organicznego, potwierdzone dokumentacją leczenia w poradni specjalistycznej."

Organy obu instancji - zdaniem Sądu - nie wyjaśniły, czy dokonane rozpoznanie to zaburzenia rytmu serca, a jeśli tak, to jakiego są pochodzenia, oraz czy i jaką dokumentacją leczenia konkretnych poradni specjalistycznych zostały potwierdzone. Powyższe należy wyjaśnić tym bardziej, że skarżący zarówno w odwołaniu jak i w skardze podkreśla, że nigdy nie miał dolegliwości sercowych, jak i w żadnej poradni nie był z tego powodu leczony.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne naruszyły przepisy wskazanego wyżej prawa materialnego, jak również nie zebrały pełnego materiału dowodowego mogącego stanowić podstawę zaskarżonych orzeczeń, a uznając skargę za uzasadnioną - na mocy tych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1a i c p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji wyroku.