Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1569/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. K. na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na zażalenie p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 maja 2017 r. A. B. K. (dalej także: "skarżąca" lub "strona skarżąca"), złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji zawartej w piśmie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r. określającej warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. - w Referacie [...]. W ocenie skarżącej, wskazana powyżej propozycja pracy jest jednocześnie decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby w służbie Celno-Skarbowej. W powyższym piśmie skarżąca, zarzucając naruszenie szeregu przepisów, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i pozostawienie skarżącej jako funkcjonariusza w Służbie Celno-Skarbowej.

W odpowiedzi na powyższe pismo strony skarżącej, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. poinformował skarżącą, że jej pismo z dnia [...] maja 2017 r. nie podlega rozpoznaniu na zasadach określonych w art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. - dalej: "k.p.a.") z uwagi na fakt, że propozycja pracy dla funkcjonariusza składana na podstawie ww. ustawy nie ma charakteru decyzji administracyjnej.

W piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. skarżąca - powołując się na przepis art. 37 § 1 k.p.a. - wniosła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. i niezałatwienie w terminie sprawy zainicjowanej jej odwołaniem z dnia [...] maja 2017 r. od decyzji zawartej w piśmie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2017 r. określającej warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. - w Referacie [...].

Ustosunkowując się do powyższego zażalenia strony skarżącej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] poinformował skarżącą, że postępowania, które mogą być przedmiotem zaskarżenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., to postępowania prowadzone w oparciu o przepisu kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, że z uwagi na fakt, że w sprawie propozycji pracy/służby nie jest prowadzone postępowanie administracyjne, w którym stosuje się przepisy k.p.a., w tym dotyczące terminów załatwienia sprawy, brak jest podstaw do stosowania w tej kwestii również art. 37 k.p.a. stanowiącego o uprawnieniu strony do wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania.

W związku z powyższym, w piśmie z dnia 8 września 2017 r. A. B. K., reprezentowana przez adwokata, działając za pośrednictwem Szefa KAS, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., wnosząc o uznanie przez Sąd, że ww. propozycja pracy stanowi inny, niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu i stwierdzenie, że skarżąca nadal pozostaje funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej na warunkach sprzed dnia przedstawienia propozycji pracy, strona zarzuciła spornemu pismu Szefa KAS nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia skarżącej propozycji pracy, tj. naruszenie art. 165 ust. 3 i 7 oraz art. 170 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) oraz naruszenie art. 179 i art. 180 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1947 ze zm.). Skarżąca zarzuciła ponadto niekonstytucyjność zaskarżonego aktu/czynności poprzez niezgodność z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu Szef KAS stwierdził, że sprawy dotyczące propozycji pracy lub braku propozycji pracy/służby nie mają charakteru administracyjnego. Szef KAS uznał, że sporne pismo skierowane do strony skarżącej nie jest aktem organu o znamionach publicznoprawnych, albowiem nie ustala, nie stwierdza, ani też nie potwierdza uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz - zawierając propozycję pracy - informują stronę skarżącą o warunkach zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. Ponadto, Szef KAS uznał, że w sprawie nie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego, a zatem nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz zarzuty merytoryczne skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, należy zauważyć na wstępie, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego, co wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.").

Nie ulega wątpliwości, że warunkiem formalnym złożenia skargi jest między innymi złożenie skargi od aktu lub czynności (bezczynności) objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej szczegółowo w art. 3 § 2, § 2a i § 3 oraz art. 5 p.p.s.a.

Wskazać należy w tym miejscu, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności, rozumianej jako zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w powołanej wyżej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne, niż określone w pkt 1-3, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W konsekwencji, wskazać należy, iż wstępną powinnością sądu administracyjnego jest zatem określenie charakteru prawnego i skutków prawnych danego przejawu działalności organu administracji z punktu widzenia klasyfikacji wymienionych wyżej prawnych form działania administracji, w celu ustalenia, czy mamy do czynienia z aktem lub czynnością zaskarżalną do sądu administracyjnego, czy też inną formą działalności administracji, która nie podlega zaskarżeniu do tego sądu.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi uczyniła pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., które stanowi odpowiedź organu na zażalenie skarżącej z dnia [...] lipca 2017 r. wniesione w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu, uznać należy, że - wbrew stanowisku strony skarżącej - zaskarżone pismo Szefa KAS z dnia [...] sierpnia 2017 r. nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej. Zdaniem Sądu, sporne pismo Szefa KAS nie rozstrzyga również o uprawnieniu lub obowiązku strony skarżącej w sposób władczy, określony przepisami prawa administracyjnego.

Sąd uznał, że rozpoznanie zażalenia skarżącej, wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego.

Według Sądu, należy stwierdzić, że stanowisko Szefa KAS, jako organu wyższego stopnia, które zostało wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a., ma charakter wpadkowy (incydentalny), a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia, na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r, sygn. akt II OSK 2259/10, LEX nr 1145577).

W konsekwencji, Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nią objęta nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.