Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 171/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 7, art.22
journal: Dz.U. 2016 poz 195
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 marca 2018 r. sprawy ze skargi D. B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania D. P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1 i 3, art. 2 pkt 1-4, pkt 19, pkt 20, art. 17, art. 22, art. 48 ust 1 i 2 ustawy z dnia [...] lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r., poz.195 ze zm.), dalej "u.p.w."- utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania D. P. świadczenia wychowawczego na córkę A. P. na okres od [...] lutego 2017 r. do [...] września 2017 r.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

Postępowanie zostało wszczęte na wniosek D. P. z dnia [...] lutego 2017 r.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. organ odmówił przyznania świadczenia na okres od [...] lutego 2017 r. do [...] września 2017 r., stwierdzając, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. na okres od [...] kwietnia 2016 r. do [...] września 2017 r. przyznano takie świadczenia matce A. P., a następnie je jej wypłacono. W związku z tym nie ma podstaw prawnych do przyznania kolejnego świadczenia wychowawczego na ten sam okres drugiemu z rodziców.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Kolegium wskazało, że D. P. we wniosku o przyznanie świadczenia podnosił, że samodzielnie sprawuje opiekę nad córką, gdyż żona wyprowadziła się z domu. Wyrokiem z dnia [...] maja 2017 r., III C [...] Sąd Okręgowy w L. orzekł rozwiązanie małżeństwa D. i K. P., powierzając D. P. wykonywanie władzy rodzicielskiej nad córką [...] i ustalając jej miejsce zamieszkania z ojcem, jednocześnie zobowiązał matkę do świadczeń alimentacyjnych w kwocie [...]zł miesięcznie. Wyrok uprawomocnił się w dniu [...] czerwca 2017 r. i w związku z tym K. P. zwróciła się w dniu [...] czerwca 2017 r. do organu o uchylenie decyzji przyznającej świadczenie na córkę ze względu na zmianę sytuacji rodzinnej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. organ – na podstawie art. 155 k.p.a. - uchylił tę decyzję od [...] lipca 2017 r.

W tej sytuacji, zdaniem Kolegium, nie ma wątpliwości, że za okres od 1 lutego do [...] czerwca 2017 r. D. P. nie przysługiwało świadczenie wychowawcze, gdyż w tym okresie świadczenie to było przyznane, a następnie wypłacone matce A. P.. Kwestią wymagającą ustalenia jest natomiast to, czy świadczenie to przysługiwało D. P. w okresie od [...] lipca 2017 r. do końca okresu zasiłkowego. W tym celu Kolegium zaleciło ustalić skład rodziny skarżącego w 2015 r. i jej dochód z uwzględnieniem dochodu uzyskanego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2017 r., mając na uwadze wskazania organu odwoławczego, odmówił przyznania D. P. spornego świadczenia wychowawczego za okres od [...] lutego 2017 r. do [...] września 2017 r.

W pierwszej kolejności organ ustalił, że skarżący tworzy rodzinę wraz z dwójką dzieci, bez żony, a więc rodzinę trzyosobową. Ustalając dochód rodziny organ stwierdził, że wykazany przez skarżącego na podstawie informacji Ministra Finansów za rok 2015 w wysokości [...] zł został w całości uznany za utracony ze względu na wykreślenie działalności [...] z dniem [...] października 2015 r. Z kolei w związku z podjęciem zatrudnienia w firmie "[...]" od [...] maja 2017 r. nastąpiło uzyskanie dochodu. Dochód rodziny w czerwcu 2017 r., na który składa się wynagrodzenie D. P. z czerwca 2017 r. w wysokości [...] zł i miesięczny dochód syna P. P. z tytułu pobieranego stypendium socjalnego wynoszący [...] zł wyniósł [...] zł, a więc przekroczył kryterium dochodowe wynoszące [...] zł, uprawniające do pobierania świadczenia wychowawczego na drugie dziecko.

W związku z tym organ odmówił przyznania świadczeń.

W odwołaniu D. P. podnosił, że sprawuje opiekę nad córką od grudnia 2016 r., a w lutym 2017 r., kiedy składał kolejny wniosek o przyznanie świadczenia, posiadał dochód uprawniający do świadczenia. Ponadto wskazał, że córka w spornym okresie nie korzystała ze świadczenia pobieranego przez matkę K. P..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zarzutów odwołania i wskazaną na wstępie decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, podzielając stanowisko i ustalenia tego organu.

W obszernym uzasadnieniu Kolegium przedstawiło przebieg postępowania i przytoczyło treść przepisów prawnych tj. art. 4 ust.2, art. 5 ust. 1- 4, art. 2 pkt 1 i 2, art. 7 ust. 1 – 3a u.p.w., które określają przesłanki przyznania świadczenia wychowawczego.

Kolegium wskazało więc, że zgodnie z art. 4 ust.2, świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, natomiast w świetle natomiast art. 22 ust. 1 u.p.w. - w przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka do świadczenia wychowawczego, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez oboje rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie wychowawcze wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala kto sprawuje opiekę.

Zdaniem Kolegium, o zbiegu praw rodziców do świadczenia możemy mówić wówczas, gdy w tym samym czasie każdy z rodziców złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego. W takiej sytuacji świadczenie przyznaje się temu z rodziców, który pierwszy złożył wniosek lub temu, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. W badanej sprawie - zdaniem Kolegium - zbieg praw do świadczeń nie występuje, gdyż skarżący nie składał wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego na córkę, wniosek złożyła tylko jej matka, której następnie świadczenie wypłacono. Skarżący złożył wniosek dopiero w trakcie wypłacania świadczenia matce. Z tego względu świadczenie wychowawcze za okres od 1 lutego do [...] czerwca 2017 r. mu nie przysługiwało.

Kolegium stwierdziło, że skarżący mógł się ubiegać o przyznanie świadczenia od lipca 2017 r. Rozpatrując zatem wniosek za okres od 1 lipca do [...] września 2017r. Kolegium ustaliło, że w tym okresie dochód skarżącego przekraczał kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 5 u.p.w., dlatego organ I instancji zasadnie odmówił przyznania świadczenia także za ten okres.

Z tych względów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazaną na wstępie decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. P. domagał się uchylenia powyższej decyzji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a także z naruszeniem art. 22 u.p.w.

W obszernym uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ błędnie stwierdził, że zachodził zbieg prawa do świadczeń, gdyż podczas wywiadu środowiskowego w dniu [...] marca 2017 r., a więc jeszcze przed orzeczeniem rozwodu, jednoznacznie stwierdzono, że to skarżący, a nie jego żona, sprawuje opiekę nad córką [...] i samodzielnie ją wychowuje. W związku z tym prawo do świadczenia powinno być odebrane jego żonie i przyznane i wypłacone jemu.

Skarżący zarzucił również wadliwe wyliczenie jego dochodu poprzez pominięcie przez organ tego, że skarżący był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w "[...]" Sp. z o.o. w [...] w okresie od [...] listopada 2016 r. do [...] maja 2017 r., a zatem w dacie składania wniosku [...] lutego 2017 r. skarżący nadal pracował w tej firmie, a więc organ powinien uwzględnić dochód uzyskiwany przez niego w tym okresie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, jak wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia więc zaskarżoną decyzję administracyjną wyłącznie z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny nie ocenia natomiast decyzji pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona obowiązujących przepisów.

Skarżący złożył w lutym 2017 r. wniosek o przyznanie mu świadczenia wychowawczego na drugie dziecko tj. na córkę [...].

Tryb i zasady przyznawania takiego świadczenia określają przepisy powołanej wyżej ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (u.p.w.).

Przepis art. 4 ust. 2 wskazuje, kto może ubiegać się o takie świadczenie, zaś przepis art. 5 i art. 7 u.p.w. określa przesłanki jego przyznania. Z kolei przepis art. 22 u.p.w. reguluje kwestię wypłacania świadczenia wychowawczego w razie zbiegu prawa do tego świadczenia.

Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że z uwagi na to, że do [...] czerwca 2017 r. prawo do spornego świadczenia przysługiwało matce A. P. – K. P., a z kolei w okresie od 1 lipca do [...] września 2017 r. rodzina skarżącego przekraczała kryterium dochodowe, to skarżącemu nie przysługiwało prawo do świadczenia wychowawczego za cały ten okres.

Wskazać należy, że skarżący złożył wniosek o przyznanie mu świadczenia w dniu [...] lutego 2017 r., a zatem w świetle obowiązujących przepisów świadczenie mogło być przyznane (w razie spełnienia ustawowych przesłanek) na okres od [...] lutego 2017 r. do [...] września 2017 r. Wynika to z art. 18 ust. 1 i 2 u.p.w., zgodnie z którym prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 października do dnia 30 września roku następnego (ust.1). Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust. 1, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką lub przysposobienia dziecka (ust.2).

Prawidłowo organ stwierdził, że w okresie od 1 lutego do [...] czerwca 2017 r. sporne świadczenie nie mogło być skarżącemu przyznane, gdyż w tym samym okresie przysługiwało ono żonie skarżącego i jej zostało wypłacone. Mimo tego, że Kolegium sformułowało błędną tezę, że zbieg świadczeń, o którym mowa w art. 22 u.p.w. nie zachodził, to z argumentacji zaskarżonej decyzji wynika, że Kolegium taki zbieg w istocie stwierdziło. Przepis ten stanowi, że w przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka do świadczenia wychowawczego, świadczenie to wypłaca się temu z rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez oboje rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie wychowawcze wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy ustala kto sprawuje opiekę (...). Należy bowiem odróżnić "prawo" do świadczenia wychowawczego od "prawa do wypłacenia" tego świadczenia. Krąg podmiotów, którym przysługuje prawo do świadczeń, został określony w art. 4 ust.2 u.p.w., który stanowi, że świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że oboje rodzice mają prawo ubiegać się o przyznanie takiego świadczenia. Jak bowiem trafnie wskazał NSA w wyroku z dnia 12 maja 2011 r., I OSK 197/11 w odniesieniu do analogicznego unormowania w ustawie o świadczeniach rodzinnych, świadczenia rodzinne uzyskane na skutek wniosku któregokolwiek z małżonków jako wartości majątkowe służą całej rodzinie – dotyczy to również świadczenia wychowawczego. Odrębną kwestią jest natomiast to, któremu z nich należy przyznać i wypłacić to świadczenie, jeżeli oboje zwrócą się do organu z wnioskiem dotyczącym tego samego okresu zasiłkowego. Kwestię tę reguluje art. 22 u.s.w. Z przepisu tego, mającego – co należy podkreślić - wyłącznie charakter proceduralny (zob. w/w wyrok) wynika natomiast, że w razie, gdy ze swojego prawa chcą skorzystać oboje rodzice jednocześnie, świadczenie – jako służące dobru wspólnego dziecka - może być przyznane i wypłacone temu, kto pierwszy złożył wniosek, a jeśli rodzice nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego temu z rodziców, pod którego opieką dziecko się znajduje.

W świetle powyższego bezspornie prawo do świadczenia wychowawczego na rzecz córki A. P. na okres zasiłkowy [...] przysługiwało zarówno jej ojcu – D. P., jak i jej matce – K. P.. W związku jednak z tym, że z wnioskiem o przyznanie tego świadczenia zwróciła się w dniu [...] kwietnia 2016 r. (k. 32- 34 akt admin.) K. P., organ przyznał jej świadczenie decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r.

Wniosek skarżącego został złożony później, dopiero w [...] lutego 2017 r., a więc nie kwestionując prawa skarżącego do tego świadczenia, wynikającego z art. 5 ust. 1- 4 u.p.w., organ zobligowany był zastosować proceduralny przepis art. 22 u.p.w. i mając na uwadze, że świadczenie zostało przyznane i wypłacone na rzecz córki jej matce za okres do [...] czerwca 2017 r., organ zobligowany był odmówić przyznania tego samego świadczenia na ten sam okres na rzecz córki [...] jej ojcu D. P., pomimo tego, że w dacie składania wniosku to on zajmował się córką. Podkreślić bowiem należy, że decyzja przyznająca świadczenie z dnia [...] kwietnia 2016 r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w części dotyczącej okresu do [...] czerwca 2017 r. - decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. uchylono wprawdzie decyzję przyznającą świadczenie, ale za późniejszy okres tj. od 1 lipca do [...] października 2017 r. Prawo do świadczenia wychowawczego zostało zatem "skonsumowane" na skutek wypłaty świadczenia matce A. P.. Tylko w razie uchylenia tej decyzji od [...] lutego 2017 r., "odżyłoby" prawo skarżącego i organ miałby obowiązek przyznać świadczenie (w razie spełnienia przesłanek ustawowych) skarżącemu, jako rodzicowi, który "sprawuje opiekę nad tym samym dzieckiem".

Niezależnie od tego wskazać należy, że z akt wynika, iż K. P. nie zamieszkiwała z mężem i córką tylko w okresie od grudnia 2016 r. do końca marca 2017 r., natomiast wprowadziła się do domu ponownie [...] kwietnia 2017 r., co wynika z wywiadu środowiskowego z dnia [...] maja 2017 r. Dopiero wyrokiem orzekającym rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, który uprawomocnił się w dniu [...] czerwca 2017 r., Sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad córką [...] skarżącemu, określając przy tym, że córka ma mieszkać z ojcem.

Z tych względów, organ rozpatrując wniosek skarżącego złożony w dniu [...] lutego 2017 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na córkę [...], na okres od 1 lutego do [...] czerwca 2017 r. stwierdził, że świadczenie to nie mogło być mu przyznane i wypłacone, pomimo tego, że jako ojcu prawo takie mu przysługiwało.

Rację ma również organ, że skarżącemu nie przysługiwało świadczenie za kolejny okres, tj. od [...] lipca 2017r. do końca okresu zasiłkowego. W tym bowiem okresie skarżący przekroczył kryterium dochodowe, uprawniające do świadczenia.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 4 u.p.w. - świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł. Z kolei w świetle art. 7 ust. 1 – 3a u.p.w.:

1. W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego.

2. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

3. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

3a. Przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu nie stosuje się do dochodu z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej i dochodu z tytułu wyrejestrowania lub rozpoczęcia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli członek rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego utracili dochód z tych tytułów i w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia utraty dochodu, uzyskali dochód u tego samego pracodawcy lub zleceniodawcy lub zamawiającego dzieło lub ponownie rozpoczęli pozarolniczą działalność gospodarczą.

Organ – wbrew zarzutom skargi – prawidłowo ustalił dochód skarżącego, uwzględniając dochód utracony i uzyskany, tj. w sposób określony w art. 7 ust. 1 i ust. 3 u.p.w.

Skarżący utracił dochód, który otrzymywał w 2015 r. w wysokości [...] zł uzyskiwany z działalności gospodarczej [...], gdyż z dniem [...] października 2015 r. działalność została wykreślona – nastąpiła zatem utrata dochodu w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.w.

Z kolei w związku z podjęciem zatrudnienia w firmie "[...]" od [...] maja 2017r. na czas określony do [...] stycznia 2019 r. nastąpiło uzyskanie dochodu w rozumieniu art. 7 ust. 3 u.p.w., gdyż uzyskał on dochód po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

Z przepisu tego wynika, że organ ustalając dochód ma obowiązek powiększyć ten dochód o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane jest lub weryfikowane prawo do świadczenia wychowawczego. Skoro prawo do świadczenia było ustalane na okres od lipca do września 2017 r., a w okresie tym skarżący pobierał dochód z tytułu zatrudnienia w firmie "[...]", to wydając decyzję organ miał obowiązek uwzględnić dochód z tego tytułu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło jego uzyskanie. Skarżący dochód uzyskał w maju 2017 r., zatem organ miał obowiązek doliczyć do dochodu rodziny dochód z czerwca. W konsekwencji organ ustalił, że dochód rodziny w czerwcu 2017r. obejmował wynagrodzenie D. P. z tego miesiąca w wysokości [...] zł i dochód syna [...] z tytułu pobieranego stypendium socjalnego w wysokości [...] zł, a więc dochód ten wyniósł [...] zł na osobę w trzyosobowej rodzinie skarżącego, przekraczając kryterium dochodowe wynoszące [...] zł, uprawniające do świadczenia wychowawczego na drugie dziecko.

W związku z tym, że przepis art. 7 ust. 3 u.p.w. określa jednoznacznie sposób ustalania dochodu w razie uzyskania dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, na który ustalane jest prawo do świadczenia rodzinnego, i z przepisu tego wynika, że organ uwzględnia dochód uzyskany tylko wtedy, gdy dochód jest nadal uzyskiwany w dacie wydania decyzji, a wylicza go z miesiąca następnego po miesiącu, w którym dochód został uzyskany, to zarzut skarżącego, że organ nie doliczył jego dochodu z tytułu pracy w "[...]" Sp. z o.o. w [...], który był uzyskiwany jeszcze w lutym 2017 r. tj. w dacie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia, nie ma znaczenia. Skarżący w tym zakładzie pracy był bowiem zatrudniony w okresie od [...] listopada 2016 r. do [...] maja 2017 r. (k.4 akt admin.), a więc w dacie wydania pierwszej decyzji przez organ tj. [...] czerwca 2017 r. tego dochodu już nie uzyskiwał. Pomimo więc, że uzyskiwał go jeszcze w lutym 2017 r., to jednak nie stanowił on dochodu uzyskanego w rozumieniu art. 7 ust. 3 u.p.w. W świetle bowiem tego przepisu nie każdy uzyskany faktycznie dochód podlega uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu uprawniającego do przyznania świadczeń, a tylko ten nowy dochód, który jest nadal uzyskiwany w dacie wydania decyzji ustalającej bądź weryfikującej prawo do świadczeń. Celem przepisów nakazujących uwzględnianie – przy ustalaniu dochodu – dochodu utraconego i uzyskanego jest to, by zachować kontynuację prawa do świadczenia rodzinnego w okresie zasiłkowym, a więc by przez ten okres osoba pobierająca świadczenie spełniała przesłanki do uzyskania danego świadczenia, w szczególności uzyskiwała odpowiednie dochody. W związku z tym, w sytuacji gdy od dnia złożenia wniosku o przyznanie świadczenia nastąpi zmiana sytuacji dochodowej strony, organ wydając decyzję ma obowiązek uwzględnić tę zmianą stosując odpowiednio przepisy o utracie i uzyskaniu dochodu. Reasumując, w takiej sytuacji nie obowiązuje reguła, że dochód jest ustalany na podstawie dochodu z daty złożenia wniosku.

Niezależnie od tego stwierdzić należy, że uwzględnienie dodatkowego dochodu skarżącego z tytułu zatrudnienia w "[...]" spowodowałoby jeszcze większe przekroczenie dochodu uprawniającego do świadczenia wychowawczego, a zatem świadczenie to i tak by mu nie przysługiwało.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), oddalił skargę.