Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2229/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej i nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy apteki oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W. poinformował Spółkę: "A." o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie naruszenia art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne w związku z podejrzeniem prowadzenia reklamy działalności apteki ogólnodostępnej o nazwie "F." zlokalizowanej w S. przy ul, [...] za pomocą plakatów wywieszanych w witrynie apteki oraz banerów zatytułowanych "F.". Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wezwał stronę do wskazania:

1.miejsca, (ulic, skrzyżowań) w których umieszczone zostały przedmiotowe banery oraz dostarczenia wzoru przekazu jaki został umieszczony na

banerach;

2. udzielenia informacji kto zlecił umieszczenie powyższych materiałów reklamowych,

3. dostarczenia plakatu, który jest wywieszony w witrynie apteki.

Organ I instancji poinformował także o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia wyjaśnień lub dostarczenia nowych materiałów dowodowych.

W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 12 listopada 2013 r. wpłynęło pismo strony zawierające m.in. odpowiedź na wezwanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

Organ I instancji wykonując dyspozycję art. 10 § 1 k.p.a., pismem z dnia 15 listopada 2013 r. poinformował stronę o zamiarze zakończenia postępowania wyjaśniającego, zakreślając stosowny termin do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w jego przedmiocie. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...],[...] Wojewódzki inspektor Farmaceutyczny w W.:

1.stwierdził naruszenie art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne poprzez prowadzenie reklamy apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w S. przy ul. [...] za pomocą plakatów wywieszanych w witrynie apteki oraz banerów, które znajdują się przy ui. [...] zatytułowanych "F." oraz nakazał zaprzestania reklamy na terytorium województwa [...],

2. nałożył karę pieniężną w kwocie 2 000 zł (słownie złotych: dwa tysiące),

3.nadał rygor natychmiastowej wykonalności nakazowi o którym mowa w pkt 1.

Od powyższej decyzji strona odwołała się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, wnoszą o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona zarzuciła organowi I instancji naruszenie następujących przepisów:

1) naruszenie prawa materialnego:

- art. 94a ust. 1 i ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu informacji o lokalizacji apteki za niedozwoloną reklamę apteki, oraz pominięcie zakresu działań, do prowadzenia których uprawniona jest odwołująca;

- art. 129b ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie poprzez nałożenie na odwołującą kary pieniężnej w sytuacji, która nie stanowi naruszenia zakazu reklamowania aptek i ich działalności,

2) naruszenie przepisów postępowania:

- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 94a ust. 1 poprzez ograniczenie uprawnień odwołującej do informowania o lokalizacji apteki bez podstawy prawnej, na mocy rozszerzającej interpretacji przepisów,

- art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu iż informacje rozpowszechniane przez odwołującą nie stanowią informacji o lokalizacji apteki ogólnodostępnej, o której mowa w art. 94a ust. 1 zd. drugie ustawy - Prawo farmaceutyczne,

- art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu iż posługiwanie się nazwą "F." stanowi niedozwoloną reklamę apteki, podczas gdy Organ sam zezwolił na stosowanie tej nazwy przez odwołującą - co jest

również sprzeczne z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.)

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny działając na podstawie art 112 ust. 3 i art. 115 pkt 4 w związku z art. 94a ust. 1 oraz art. 129 b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1, po rozpatrzeniu odwołania Apteki "E. Spółka jawna z siedzibą w S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] grudnia 2013r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Główny Inspektor Farmaceutyczny podzielił ocenę organu pierwszej instancji, co do zakwalifikowania działalności spółki działającej pod firmą "A." z siedzibą w S. prowadzącej aptekę ogólnodostępną o nazwie: "F." w S. przy ul. [...], jako prowadzenie zabronionej reklamy apteki. Zdaniem organu naruszenie polegało na umieszczeniu nazwy w brzmieniu "F." na plakatach wywieszanych w witrynie wskazanej apteki oraz banerów, które znajdują się przy ulicach: [...]. Organ wskazał, iż przepis art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne stanowi, że reklama aptek i ich działalności jest zabroniona, wskazując jednocześnie, że spod powyższego zakazu wyłączona jest jedynie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Na gruncie ustawy - Prawo farmaceutyczne brak jest definicji legalnej reklamy. Próby dookreślenia tego pojęcia można jednak znaleźć w orzecznictwie. W uzasadnieniu do orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2008 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1739/07) czytamy: "Reklamą działalności apteki lub punktu aptecznego będzie zatem każda ich działalność, niezależnie od formy i metody jej przeprowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków, jeśli celem tej działalności jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w danej aptece lub punkcie aptecznym. Za reklamę działalności apteki lub punktu aptecznego można uznać działalność polegającą na informowaniu i zachęcaniu do zakupu produktu leczniczego lub wyrobu medycznego w danej aptece lub punkcie aptecznym, mającą na celu zwiększenie ich sprzedaż". Doprecyzowując pojęcie reklamy aptek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2008 r. (sygn. akt VII SA/Wa 698/08) oparł się na opracowaniach słownikowych definicji pojęcia reklamy i stwierdził, że "Reklamą jest działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów łub do skorzystania z określonych usług ("Wielki Słownik Wyrazów Obcych"pod redakcją M. Bańki, wyd. PWN, Warszawa 2003 r.). Formy reklamy mogą być różnorodne, są to np. plakaty, ulotki, spoty w telewizji, bilbordy".

Wobec powyższego zdaniem organu, za reklamę apteki należy uznać każde działanie skierowane do publicznej wiadomości, zmierzające do zwiększenia sprzedaży produktów leczniczych i wyrobów medycznych w niej oferowanych. Objęcie zakazem "każdego działania" wyłącza z tej dyspozycji tylko jeden stan faktyczny, określony w zdaniu 2 art. 94a ust. 1 - kierowanie do publicznej wiadomości informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 r. (sygn. akt VI SA/Wa 315/13).

Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jedną z form reklamy aptek i ich działalności są plakaty i banery reklamowe. Fakt, iż przedmiotowe banery były eksponowane na terenie S., organ uznał za udowodniony i bezsporny, gdyż strona potwierdziła to w piśmie datowanym na dzień 4 listopada 2013 r. Przedłożony w sprawie dowód, tj. projekt plakatu oraz projekt baneru

w swojej treści zawierały: na czerwonym tle małymi białymi literami zostały napisane wyrazy "[...]" poniżej na czerwonym tle bardzo dużymi literami

w kolorze białym został umieszczony napis "CENY HURTOWE".

Strona projektując wygląd ulotki wykorzystała dodatkowo tzw. efekt złudzenia optycznego powiększając i pogrubiając wyrazy "CENY HURTOWE". Wyeksponowanie słów "CENY HURTOWE" wchodzących w skład nazwy apteki stało się równocześnie przekazem reklamowym, informującym świadczeniobiorców (pacjentów) o możliwości nabycia leków w "cenach hurtowych". Dla potencjalnego klienta z odległości widoczne były głównie wyrazy "CENY HURTOWE".

Organ wskazał, iż przedsiębiorca: "[...]" Sp. j. z siedzibą w S. posiada zezwolenie z dnia [...] listopada 1990 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...]listopada 1998 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...] marca 2013 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w S. przy ul. [...] o nazwie: "[...]". Wydanie zezwolenia na prowadzenie ww. apteki ogólnodostępnej pod wskazaną nazwą, w niniejszej sprawie nastąpiło na wniosek strony. Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, podmiot występujący o udzielenie zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej składa wniosek zawierający "nazwę apteki, o ile taka występuje". Wojewódzki inspektor farmaceutyczny jest obowiązany uwzględnić stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie. Wnioskodawca samodzielnie decyduje o nazwie apteki. Powinien mieć jednak na uwadze treść art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Wobec powyższych faktów, zdaniem organu odwoławczego, Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W., oceniając działalność strony jako zakazaną przez art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne reklamę apteki, zasadnie stwierdził stan naruszenia wspomnianego przepisu występujący w określonym przedziale czasowym i orzekł o nałożeniu kary zgodnie z treścią art. 129 b ust. 1 i 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Zdaniem GIF brak jest podstaw do uznania nałożonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. kary pieniężnej w wysokości 2000 zł za wysoką. Przepis art. 129b ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne stanowi: "Karę pieniężną, określoną w ust. 1, nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze decyzji administracyjnej". Konstrukcja przepisu ("nakłada" a nie "może nałożyć") przesądza o obowiązku - nie zaś możliwości - nałożenia kary pieniężnej w przypadku stwierdzenia naruszenia art. 94a tejże ustawy. Natomiast wysokość kary administracyjnej pozostawiona jest uznaniu wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, z wyłączeniem jej górnej granicy, tj. 50 000 zł. Aby jednak uznaniowość w zakresie ustalania wysokości kary nie przerodziła się w dowolność, organ musi odnieść się do szeregu przesłanek, w szczególności uwzględnić okres, stopień i okoliczności naruszenia art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Główny Inspektor Farmaceutyczny, utrzymując wysokość kary pieniężnej, uwzględnił przytoczone wyżej informacje, a także następujące przesłanki:

• strona - jako przedsiębiorca - jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu prawnego, co szczególnie zobowiązuje ją do przestrzegania przepisów regulujących prowadzenie danej działalności (w tym również art 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne, który w obecnie obowiązującym brzmieniu wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.);

• udowodniony w postępowaniu okres naruszenia art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne trwał od dnia 25 października 2013 r. (dzień wszczęcia postępowania administracyjnego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W.) aż do dnia wydania zaskarżonej decyzji;

• strona nie odstąpiła od prowadzenia reklamy przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji;

• forma zakazanej reklamy, jaką są plakaty oraz bilbordy reklamowe, przy uwzględnieniu celów i samej jego istoty stanowi zachętę do skorzystania z usług apteki realizującej program;

• spółka nie była uprzednio karana za naruszenie art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Jednocześnie Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał, że kara służyć ma zapobiegnięciu ponownego naruszenia przepisów przez podmiot prowadzący zakazaną reklamę apteki i jej działalności, przez co musi być dotkliwa, a jednocześnie możliwa do spełnienia.

Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. "A. w S. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata P.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na powyższą decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. Naruszenie prawa materialnego:

a. art. 94a ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu informacji o lokalizacji apteki za niedozwoloną reklamę apteki, oraz pominięcie zakresu działań, do prowadzenia których uprawniona jest skarżąca, uznaniu za niedozwoloną reklamę apteki posługiwania się nazwą apteki zatwierdzoną przez organ I instancji;

b. art. 129b ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie poprzez nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w sytuacji, która nie stanowi naruszenia zakazu reklamowania aptek i ich działalności;

2.Naruszenie przepisów postępowania:

a. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego poprzez ograniczenie uprawnień skarżącą do informowania o lokalizacji apteki bez podstawy prawnej, na mocy rozszerzającej interpretacji przepisów,

b. art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu iż informacje rozpowszechniane przez skarżącą nie stanowią informacji o lokalizacji apteki ogólnodostępnej, o której mowa w art. 94a ust. 1 zd. drugie ustawy Prawo farmaceutyczne,

c. art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na przyjęciu iż posługiwanie się nazwą "[...]" stanowi niedozwoloną reklamę apteki, podczas gdy organ sam zezwolił na stosowanie tej nazwy przez skarżącą - co jest również sprzeczne z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a),

d. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niewskazanie materiału dowodowego, na podstawie którego organ ustalił stan faktyczny oraz błędne ustalenie stanu faktycznego.

Mając na uwadze wskazane wyżej uchybienia, strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2014 r. i zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu strona wskazała, że działania, które WIF potraktował jako reklamowanie wspomnianej apteki, polegały na umieszczeniu w pięciu lokalizacjach - wskazanych przez WIF w uzasadnieniu decyzji - informacji obejmującej:

1. nazwę apteki - [...],

2. informację o lokalizacji apteki,

3. godziny otwarcia w odniesieniu do apteki całodobowej przy ul. [...] (co do której prowadzone jest odrębne postępowanie).

Wyżej wspomniana informacja nie obejmowała żadnych treści, poza wyżej wskazanymi. Skarżąca zauważyła, że nazwa apteki - "[...]" jest oficjalną nazwą apteki, figurującą w zezwoleniu na prowadzenie apteki ogólnodostępnej z dnia 16 listopada 1990 r. ([...]), zmienionym po raz ostatni decyzją WIF z dnia [...] marca 2013 r., znak [...]. Aprobując zmianę nazwy apteki na nazwę "[...]", WIF - zobligowany przecież do sprawowania nadzoru nad przestrzeganiem przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, potwierdził, iż nazwa ta jest dopuszczalna i może stanowić nazwę apteki, którą to nazwą skarżąca może się posługiwać. Zdaniem skarżącej utrzymanie w mocy decyzji WIF, uznającej działania skarżącej za reklamę apteki, wynika z nieprawidłowego zastosowania art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego. Z uwagi na treść informacji, która była eksponowana przez skarżącą powinna ona zostać zakwalifikowana jako dozwolona informacja o której mowa we wspomnianym przepisie, nie zaś reklama. Prawdopodobnie na stanowisko WIF miało wpływ użycie we wspomnianej informacji sformułowania "Ceny Hurtowe" – Skarżąca zauważyła jednak, że nie jest to hasło reklamowe, a jedynie nazwa apteki, do której odnoszą się informacje o lokalizacji i godzinach funkcjonowania.

Zdaniem skarżącej bez znaczenia jest również sposób, w jaki eksponowana była informacja o lokalizacji godzinach funkcjonowania danej apteki - ustawodawca bowiem nie wprowadza bowiem takiego rozróżnienia, przewidując jedynie, że każda informacja ograniczająca się do lokalizacji i godzin funkcjonowania danej apteki (co wymaga wskazania jej nazwy, jeżeli laką posiada) nie jest reklamą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd

w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oceniając zaskarżoną decyzję wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W., którą stwierdzono naruszenie przez skarżącą spółkę art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.) poprzez prowadzenie reklamy apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w S. przy ul. [...] za pomocą plakatów wywieszanych w witrynie apteki oraz banerów, które znajdują się przy ui. [...]zatytułowanych "F." oraz nakazano prowadzenia reklamy na terytorium województwa [...], a także nałożono na skarżącą karę pieniężną w kwocie 2 000 zł (słownie złotych: dwa tysiące).

W ocenie Sądu mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy powyższe rozstrzygnięcie uznać należy za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne reklama aptek i ich działalności jest zabroniona, z wyłączeniem informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Jak słusznie zauważył organ w ustawie - Prawo farmaceutyczne nie zdefiniowano pojęcia "reklama apteki", dlatego zasadne jest sięgnięcie do bogatego w tym zakresie orzecznictwa sądów administracyjnych. W orzecznictwie podkreśla się, że reklamą działalności apteki łub punktu aptecznego będzie zatem każda ich działalność, niezależnie od formy i metody jej przeprowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków, jeśli celem tej działalności jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w danej aptece lub punkcie aptecznym. Za reklamę działalności apteki lub punktu aptecznego można uznać działalność polegającą na informowaniu

i zachęcaniu do zakupu produktu leczniczego lub wyrobu medycznego w danej aptece lub punkcie aptecznym, mającą na celu zwiększenie ich sprzedaży.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż skarżąca spółka na terenie S. umieszczała plakaty i banery reklamowe, które w swojej treści zawierały: na czerwonym tle małymi białymi literami zostały napisane wyrazy "[...]" poniżej na czerwonym tle bardzo dużymi literami w kolorze białym został umieszczony napis "CENY HURTOWE".

Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy jak uznał organ była to reklama apteki czy też wyłącznie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki jak twierdzi strona skarżąca.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy zasadnie uznały, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż umieszczane przez stronę skarżącą na terenie S. plakaty i banery, stanowiły reklamę apteki. Wyrazy składające się na nazwę apteki "[...]" pisane są różną trzcionką ze szczególnym wyeksponowaniem słów "CENY HURTOWE" wchodzących w skład nazwy apteki. Strona projektując wygląd ulotki wykorzystała tzw. efekt złudzenia optycznego powiększając i pogrubiając wyrazy "CENY HURTOWE". Jak słusznie zauważył organ wyeksponowanie słów "CENY HURTOWE" wchodzących w skład nazwy apteki stało się równocześnie przekazem reklamowym, informującym świadczeniobiorców (pacjentów) o możliwości nabycia leków w "cenach hurtowych". Dla potencjalnego klienta z odległości widoczne były głównie wyrazy "CENY HURTOWE".

Ponadto jak zauważył [...]Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wyeksponowanie wyrazów "ceny hurtowe" wprowadza w błąd klienta, sugerując możliwość nabycia np. leku refundowanego (który musi mieć stałą cenę)

o możliwości nabycia go w cenie hurtowej.

Za bezzasadne uznać należy jednocześnie zarzuty skargi, że oceniana

w niniejszym postępowaniu decyzja pozostaje w sprzeczności z decyzją z dnia [...] marca 2013 r. zmieniającą na wniosek przedsiębiorcy "A." Sp. j. z siedzibą w S. zezwolenie z dnia 16 listopada 1990 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. znak: [...], zmienione decyzją z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...]na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej

w S. przy ul. [...] o nazwie: "[...]". Wydanie zezwolenia na prowadzenie ww. apteki ogólnodostępnej pod wskazaną nazwą, w niniejszej sprawie nastąpiło na wniosek strony. Zmiana dotyczyła właśnie nazwy apteki.

Należy mieć bowiem podkreślić, że problem w niniejszej sprawie nie sprowadza się do kwestii niemożności używania przez przedsiębiorcę określonej nazwy ale sposobu jej używania, który pozostaje w sprzeczności z treścią art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Sąd w pełni podziela stanowisko GIF, że prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest działalnością reglamentowaną i podlega regulacjom ustawy - Prawo farmaceutyczne. Jak wynika z art. 99 ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki, a prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o zasadę swobody działalności gospodarczej, która nie oznacza jednakże prawa do dowolności w podejmowaniu działań. Funkcjonowanie apteki, która jest placówką zdrowia publicznego podlega szczególnemu nadzorowi oraz poddana jest licznym restrykcyjnym wymogom prawnym związanym z prowadzeniem działalności w zakresie obrotu detalicznego produktami leczniczymi.

Podmiot gospodarczy prowadzący aptekę korzysta ze swobody działalności gospodarczej jednakże w zakresie w jakim nie narusza ustawowych zapisów regulujących prowadzenie działalności reglamentowanej. Podmioty podejmujące tego rodzaju działalność obowiązane są - zwłaszcza jako profesjonalni uczestnicy obrotu prawnego - do zapoznania się z treścią przepisów w niej zawartych, jak również do ich przestrzegania. Wspomniana ustawa została zmieniona przez ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, która to ustawa wprowadziła całkowity zakaz reklamy aptek i ich działalności. Jak podkreślił organ założeniem powyższej nowelizacji było wprowadzenie całkowitego zakazu reklamy aptek i punktów aptecznych oraz zakazu reklamy placówek obrotu pozaaptecznego odnoszącej się do produktów leczniczych i wyrobów medycznych. Z zakresu pojęcia reklamy apteki wyłączono jedynie informację o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Powyższe zmiany uzasadniano koniecznością zwiększenia ochrony pacjentów oraz finansów publicznych przed negatywnymi skutkami reklamy aptek, wskazując, że "cele przedsiębiorców prowadzących apteki, w tym dążenie do maksymalizacji zysku, muszą być podporządkowane wymogom wynikającym z konieczności ochrony zdrowia pacjentów (uzasadnienie do projektu ww. nowelizacji, druk sejmowy VI.3491).

Wobec powyższego orzekające w sprawie organy zasadnie oceniły działalność strony jako zakazaną przez art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne reklamę apteki, co skutkowało nałożeniem na stronę skarżącą kary pieniężnej zgodnie z treścią art. 129 b ust. 1 i 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.