Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 161/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Służby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1997 nr 11 poz 62
law: Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzona w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r.
article: Załącznik I
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
journal: Dz.U.UE.L 2010 nr 284 poz 1 art. 1 i art. 3
law: Rozporządzenie Komisji (UE) NR 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w  sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]; 2) zasądza od Szefa Służby Celnej na rzecz skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. N. (dalej: spółka, skarżąca lub wnioskodawca) jest decyzja Szefa Służby Celnej (dalej: organ odwoławczy lub Szef S.C.) w [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymująca w mocy Decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej ustalającą klasyfikację taryfową towaru – napoju o nazwie "[...]".

2.1. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone zostało następującym postępowaniem:

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: Dyrektor IC) o wydanie wiążącej informacji taryfowej dla napoju

o nazwie "[...]". Zdaniem wnioskującej towar ten powinien zostać zaklasyfikowany pod kodem nomenklatury scalonej 2206 00 81 Wspólnotowej Taryfy Celnej (cydr i perry). Spółka opisała proces wytwarzania produktu. Zagęszczony sok jabłkowy o ekstrakcie 70 Brix zostaje odtworzony do soku pojedynczego (11,2 Brix) poprzez dodatek wody w tanku fermentacyjnym. Do soku dodawany jest syrop cukrowy lub glukozowo-fruktozowy w ilości przewidzianej recepturą oraz kwas cytrynowy do ewentualnej korekty pH. Do tak przygotowanej mieszaniny (nastawy na cydr) zostają dodane drożdże oraz pożywki – substancje wspomagające fermentację. Zgodnie z tą recepturą nastaw zawiera 62% soku jabłkowego, substancje słodzące, kwas cytrynowy

i drożdże. Fermentację prowadzi się w tankach fermentacyjnych w temperaturze 20 stopni C, przez około 140 godzin. Po zakończeniu fermentacji następuje odwirowanie gęstwy od pozostałej cieczy, poddaje się filtracji i magazynowaniu. Po dodatkowej filtracji i pasteryzacji powstaje produkt gotowy. Dodatkowo spółka wyjaśniła, że w skład 1000 kg nastawu wchodzi 35,752 KG syropu glukozowego 72.7 Bx, 103,627 kg zagęszczonego soku jabłkowego (co stanowi 647,669 KG pojedynczego soku jabłkowego zgodnie z AIJN po rozcieńczeniu wodą) i 859,322 KG wody, w tym użytej na rozcieńczenie soku zagęszczonego do pojedynczego soku jabłkowego o ekstrakcie min. 11,2%. Centralne laboratorium celne w sprawozdaniu z badań z 18.10 2013 r.

w podsumowaniu sprawozdania stwierdziło zawartość wody ok. 96,2% obj., etanolu – ok 5,62 %, fruktozy ok. 0,46% i drobne ilości innych substancji. Stwierdzono, że badana próbka posiada cechy fizyczne charakterystyczne dla niearomatyzowanego, spokojnego (niegazowanego) napoju alkoholowego o smaku i zapachu owocowym, lekko wyczuwalnym charakterystycznym dla owocu jabłka zmienionego procesem technologicznym. Próbka mogła zostać otrzymana w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu, w skład którego wchodzi m.in. sok jabłkowy.

2.2. Decyzją WIT z dnia [...] lutego 2014 r. o numerze [...] Dyrektor IC dokonał klasyfikacji towaru w nomenklaturze celnej do numeru kodowego 2206 00 89 CN (w grupie 2206 00 Pozostałe napoje fermentowane, na przykład cydr, mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewłączone, podpozycja 2206 00 89 "pozostałe"). Organ wskazał, iż klasyfikacji dokonano zgodnie z postanowieniami reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zgodnie z uwagą 3 i uwagą dodatkową 10 do działu 22 Wspólnej Taryfy Celnej, z treścią komentarza do pozycji 2206, zawartego w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) oraz zgodnie z wynikami badań Centralnego Laboratorium Celnego z dnia [...] października 2013 r. nr [...].

2.3. Spółka odwołała się od powyższej decyzji do Szefa Służby Celnej wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty, zgodnie ze złożonym wnioskiem.

2.4. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. o numerze [...] Szef Służby Celnej utrzymał w mocy decyzję WIT z dnia [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż towar, którego dotyczy wniosek

o wydanie WIT nie może być uznany za "cydr". Zdaniem Szefa Służby Celnej zasadnicze znaczenie dla ustalenia charakteru towaru ma analiza jego składu surowcowego, przeprowadzona przez Centralne Laboratorium Celne, zgodnie z którą towar można uznać za "nastaw na cydr" określony w art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (t. j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1104; zwanej dalej: "ustawa o wyrobach winiarskich"). W konsekwencji organ uznał, iż zgłoszony we wniosku towar nie może być uznany za cydr, bowiem został on wyprodukowany z soku jabłkowego rozcieńczonego wodą, w takiej ilości, która powoduje niespełnienie wymagań określonych w § 2 ust. 2 rozporządzenia.

3.1. W skardze z dnia [...] grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie decyzji Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) naruszenie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w tym poprzez odwołanie się przez organy celne do aktów prawnych niestanowiących źródeł prawa celnego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że napój alkoholowy, objęty niniejszym postępowaniem podlega klasyfikacji do grupowania CN 2206 00 89,

2) art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749; zwanej dalej: "O.p."), w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 727 ze zm.) poprzez brak wnikliwej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w rezultacie wydanie decyzji obarczonej wadą prawną polegającą na nadaniu produktowi niewłaściwego kodu CN.

3.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 17 czerwca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 612/15 uchylił zaskarżoną decyzję. Za nieuprawnione w procesie taryfikacji uznał odwoływanie się do aktów prawnych

w postaci ustawy o wyrobach winiarskich oraz rozporządzenia z 21 maja 2013 r. Akty te odnoszą się bowiem do innej materii i nie regulują zasad taryfikacji towarów.

Skoro zatem, na podstawie zgromadzonych przez organ informacji, pochodzących zarówno od Spółki, jak też wynikających z badań Centralnego Laboratorium Celnego, zgłoszony do klasyfikacji taryfowej produkt jest spokojnym napojem alkoholowym, otrzymanym przez fermentację soku jabłkowego, to odmowę zaklasyfikowania go do podpozycji 2206 00 81 (obejmującej "Cydr i perry"), uznać należy – w świetle Uwagi ogólnej nr 1 Not wyjaśniających do pozycji 2206 – za pozbawioną racji. W ocenie Sądu Szef Służby Celnej nie wskazał przy tym, żadnych innych argumentów, znajdujących oparcie w prawie celnym, które pozwalałby na potwierdzenie stanowiska zajętego przez organy dokonujące klasyfikacji taryfowej. Nie odniósł się w tym zakresie do prezentowanych w odwołaniu zarzutów, w szczególności do podnoszonego braku podstawy do zastosowania w procesie taryfikacji innych aktów prawnych, aniżeli przepisów prawa celnego.

Takie działanie Sąd uznał za naruszające zarówno reguły 1 i 6 ORINS, jak też przepisy postępowania celnego, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p., co doprowadziło do błędnego zaklasyfikowania produktu do podpozycji 2206 00 89. Sąd zobowiązał Szefa Służby Celnej do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, zgodnie z zasadami klasyfikacji towarów do kodów CN, określonymi w przepisach prawa celnego, biorąc pod uwagę poczynione przez Sąd uwagi.

4. Ponownie rozpoznając odwołanie Szef S.C. w zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji utrzymał w mocy decyzję Dyrektora IC z [...] lutego 2014 r. w sprawie WIT. Na wstępie uzasadnienia swojej decyzji Szef S.C. wskazał, że Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów przyjęty w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania

i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. z 1997 r. Nr 11 poz. 62). Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie: danych dotyczących produktu, Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) podanych we Wspólnej Taryfie Celnej, uwag do sekcji i działów Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary. Za najważniejsza organ uznał regułę 1, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu, i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe należy, przy zachowaniu kolejności, korzystać

z następnych reguł od 2 do 6.

Przechodząc do klasyfikacji produktu Szef S.C. wskazał, że produkt o nazwie "[...]" występuje w postaci niemusującego napoju o zawartości alkoholu etylowego 5,4% obj., produkowany jest z soku jabłkowego uzyskanego przez rozcieńczenie wodą zagęszczonego soku jabłkowego, oraz wody, syropu glukozowego lub syropu glukozowo-fruktozowego, drożdży, pożywki i kwasu cytrynowego. Surowce te poddawane są procesowi fermentacji alkoholowej, a następnie m.in. filtracji

i pasteryzacji. Towar pakowany jest w tanko-cysterny i przeznaczony jest do produkcji napojów, po dodaniu soku, cukru i poddaniu procesowi karbonizacji. Następnie wskazał na uwagę 1 do działu 22 WTC "Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet", następnie na uwagę 3 do działu 22, gdzie w pozycji 2202 określenie "napoje bezalkoholowe" oznacza napoje o objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 0,5% objętości. Natomiast napoje alkoholowe klasyfikowane są do pozycji od 2203 do 2206 lub do pozycji 2208. Ponieważ zgodnie z deklaracją wnioskodawcy zawartość alkoholu w produkcie wynosi 5,4% w obj., a badania laboratoryjne stwierdziły zawartość 5,62%, zatem jest to napój alkoholowy. Produkt nie jest też produktem musującym, gdyż nie odpowiada warunkom podanym w uwadze dodatkowej 10 do działu 22, gdzie w podpozycjach 2206 00 31

i 2206 00 39 określono napoje "Musujące". Natomiast wnioskodawca deklaruje zawartość dwutlenku węgla mierzonego w temperaturze 20 stopni C poniżej 0,8 bara, co oznacza że jest to produkt niemusujący (spokojny).

Następnie Szef S.C. wskazał na pkt IV sprawozdania laboratorium z badania próbki produktu, w którym stwierdzono, że przedmiotowa próbka mogła zostać otrzymana w wyniku fermentacji alkoholowej nastawu, w skład którego wchodzi m.in. sok jabłkowy. Odnosząc się do zarzutu odwołania, że klasyfikacja jest błędna, na co wskazują według spółki wyniki badań laboratoryjnych, Szef S.C. wyjaśnił, że zgodnie

z Notami wyjaśniającymi do HS do pozycji 2206, cydr to napój alkoholowy otrzymywany przez fermentację soku jabłkowego. Natomiast sok jabłkowy, to towar klasyfikujący się do pozycji 2009 Taryfy celnej. Jednak dodatek wody do standardowego soku owocowego lub warzywnego lub dodatek do soku zagęszczonego większej ilości wody niż jest to konieczne do odtworzenia naturalnego charakteru soku powoduje rozcieńczenie produktów, które posiadają wtedy charakter napojów objętych pozycją 2202. Soki jabłkowe z pozycji 2009 posiadają wartość Brix 13. Natomiast deklarowany przez spółkę w recepturze "[...]" sok jabłkowy otrzymany został z zagęszczonego soku jabłkowego o liczbie Brix 70, rozcieńczonego wodą do wartości liczby Brix 11,2 obniżoną jeszcze do poziomu 7,5 Brix wskutek dodania kolejnej ilości wody. Zatem przedmiotowy produkt nie został wyprodukowany

z soku jabłkowego klasyfikowanego do pozycji 2009, ale z napoju jabłkowego objętego pozycją 2202.

Odnosząc się do dalszych zarzutów odwołania Szef S.C. zauważył, że zawiadamiał spółkę o możliwości wydania decyzji niezgodnej z wnioskiem strony

i zapewniał jej udział w postępowaniu, przez umożliwienie wypowiedzenia się

w sprawie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Co do zarzutu nieuwzględnienia innych WIT organ podniósł, że dotyczą one produktów o znacznie wyższej zawartości alkoholu. Stwierdził też, że nie miało miejsca naruszenia reguł 1 i 6 ORINS

5. W skardze na tę ostatnio omówioną decyzję skarżąca wniosła o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., a także

o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749; zwanej dalej: "O.p."), w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t. j. Dz. U.

z 2013 r., poz. 727 ze zm.) poprzez nieuprawnione przyjęcie, że produkt objęty wnioskiem o wydanie WIT jest wytworzony z napoju jabłkowego, podczas gdy

ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym deklaracji producenta oraz sprawozdanie z badań laboratoryjnych jednoznacznie wynika, ze produkowany jest

na bazie soku jabłkowego,

2) naruszenie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez nieuprawnione przyjęcie, że cydrem może być tylko napój alkoholowy fermentowany produkowany

z soku o zawartości cukru na poziomie 13 Brix, podczas gdy:

a) klasyfikacja CN dla cydru pod pozycją 2206 00 81 nie przewiduje takiego wymogu,

b) z samej klasyfikacji CN soku jabłkowego wynika, że prawodawca uważa za sok napoje "o liczbie Brixa nieprzekraczającej 20" (2009 71) i wyższej (2009 79 – soki

o liczbie Brixa przekraczającej 67).

Uzasadniając skargę jej autor podniósł, że przedmiotowy produkt jest produkowany z soku jabłkowego, na co wskazuje zarówno receptura jak i wyniki badań laboratoryjnych. Analiza przepisów prawa celnego nie uzasadnia wniosku, by stosowana przez spółkę baza do wytwarzania cydru nie mogła być klasyfikowana jako sok, lecz jako napój jabłkowy. Zdaniem skarżącej Szef S.C. błędnie uznał, że sokiem jabłkowym w świetle CN może być tylko napój, w którym stosunek cukru do wody wynosi 13 Brix. Cydr nie będzie wytwarzany z soku, do którego jeszcze przed rozpoczęciem procesu produkcyjnego miałby być dodawany cukier. Organ pomija też, że klasyfikacji taryfowej dokonuje się względem produktu finalnego. Sok jabłkowy jest jedynie bazą do wytworzenia produktu finalnego, zaś produktem finalnym będzie cydr. Wbrew twierdzeniom Szefa S.C. nie ma prawnego uzasadnienia dla tezy, że dla soku jabłkowego bez dodatku cukru klasyfikowanego do pozycji 2009 standardowa wartość Brix wynosi 13. Wskazana w uwadze dodatkowej 5 a do Działu 20 WTC liczba 13 nie dotyczy liczby Brix, lecz wartości, o którą należy pomniejszyć wynik przy ustalaniu zawartości cukru dodawanego przy wytwarzaniu soków. Liczba ta jest wartością, której uwzględnienie w ramach działania matematycznego ma na celu obliczenie, czy zawartość dodanego cukru prowadzi do przekroczenia 50% masy produktu, a w konsekwencji, czy zawartość soku owocowego jest mniejsza niż 50% masy, co wykluczałoby zaklasyfikowanie danego produktu do pozycji 2009.

Autor skargi zwraca też uwagę, że klasyfikacja CN wprowadza rozróżnienie podpozycji dla soku "o liczbie Brix nieprzekraczającej 20 (kod 2009 71) i soków jabłkowych pozostałych (kod 2009 79 zawiera m.in. soki o liczbie Brixa przekraczającej 67). Jeżeli zatem przyjąć tezę Szefa S.C., że sokiem owocowym jest tylko taki napój, dla którego liczba Brixa wynosi 13, to konsekwentnie należałoby stwierdzić nieracjonalność prawodawcy, który wprowadza podpozycje (71 i 79) dla takich napojów, które w ogóle nie mogą być sokiem.

Ponadto w skardze podniesiono, że minimalna zawartość cukru w sokach określają przepisy unijne, zbieżne z klasyfikacją CN dla soków owocowych. W przepisach tych wskazano, że minimalne wartość w skali Brixa dla odtworzonego soku jabłkowego wynosi 11,2 i taki właśnie wymóg spełnia sok przedstawiony przez Spółkę w recepturze. W ocenie skarżącej, z uwagi na reguły 1 i 6 ORINS, wykluczenie przez organy celne możliwości przyporządkowania kodu 22060081 do przedmiotowego produktu wymagałoby podważenia kluczowego elementu przedstawionej receptury, że przedmiotowy produkt:

a) nie jest napojem alkoholowym,

b) nie jest otrzymywany w wyniku fermentacji soku jabłkowego.

6. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie wskazać należy, że szczegółowe zasady klasyfikacji towarów do kodów CN zostały określone w przepisach celnych. Nomenklatura Scalona (CN) – zgodna z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) – oparta jest na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Zharmonizowany System Oznaczania

i Kodowania Towarów (HS) powstał na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 62). Systemem Zharmonizowanym (HS) zarządza Światowa Organizacja Celna (WCO), system oznaczania towarów rozbudowany jest do 6 cyfry (podpozycja). Na tej bazie Unia Europejska stworzyła swoją Nomenklaturę Scaloną, rozbudowując 6-cyfrową podpozycję HS do 8 cyfr – to jest kod CN. Światowa Organizacja Celna w Brukseli wydaje i uaktualnia Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania

i Kodowania Towarów.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod.

W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Najważniejszą z nich jest reguła 1., która informuje, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności – o ile jest to możliwe korzystać

z następnych reguł, od 2. do 6., a następnie z Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych

i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli.

Podstawą ustaleń faktycznych organów było przyjęcie stanu faktycznego,

że nastawa do wyprodukowania "cydru spokojnego" nie została przygotowana z soku jabłkowego, który to produkt przypisany jest do pozycji 2209 "soki owocowe lub warzywne, niesfermentowane i nie zawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej" lecz z napoju jabłkowego przypisanego przez Szefa Służby Celnej do pozycji 2202 (Wody, włącznie z wodami mineralnymi

i wodami gazowanymi zawierającymi dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych objętych pozycją 2009).

Ustalenie, że nastawa nie była sporządzona z soku jabłkowego jest sprzeczne:

1) ze stwierdzeniem skarżącej, że cydr ma być wyprodukowany z soku jabłkowego

i przedstawioną przezeń recepturą,

2) ze stwierdzeniem centralnego laboratorium celnego, że produkt został wytworzony z nastawu, w skład którego wchodzi m.in. sok jabłkowy,

3) ze stwierdzeniem tut. Sądu zawartym w uzasadnieniu poprzedniego prawomocnego wyroku, akceptującym ustalenie poprzedniej decyzji Szefa Służby Celnej, że produkt został wytworzony z soku jabłkowego.

Ustalenie organów, że wbrew przywołanym okolicznościom, nastaw został wykonany

z napoju jabłkowego zaklasyfikowanego do pozycji 2202 nie znajduje żadnego uzasadnienia. Ustalenie to narusza przepisy postępowania, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Należy przy tym zauważyć, że organ nie kwestionuje prawdziwości receptury podanej przez skarżącą. Organ przypisując nastaw do pozycji 2202 pomija uwagę dodatkową 1 do Działu 22, zgodnie

z którą pozycja ta obejmuje wymienione w niej napoje przeznaczone bezpośrednio do konsumpcji. Organy pominęły też regułę 3 b) ORINS, zgodnie z którą mieszaniny (tu: mieszanina soku jabłkowego i wody) wytworzone z różnych składników, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im zasadniczy charakter. Zgodnie z recepturą, sok (o liczbie Brix co najmniej 11,2) stanowił ok 65% wagi nastawu, a więc w sposób oczywisty mimo dodania do nastawu wody nadawał nastawie zasadniczy charakter. Błąd w ustaleniu stanu faktycznego wynikał

z błędnego rozumienia przez organ uwagi 5 do Działu 20. Zgodnie z tą uwagą, "Zawartość dodanego cukru w produktach objętych pozycją 2009 odpowiada "zawartości cukru" pomniejszonej o podane niżej liczby w zależności od rodzaju soku – dla soku jabłkowego 13. Soki owocowe z dodatkiem cukru o liczbie Brix nieprzekraczającej 67 i zawierające mniej niż 50% masy soku owocowego tracą naturalny charakter soków owocowych objętych pozycją 2009", jednak takiej okoliczności organ nie wykazał.

Należy przy tym mieć na uwadze, że stopnie (liczby) Brix stosuje się do pomiaru wagi cukru i wody, w której określona objętość cukru została rozpuszczona, co oznacza, że np. jeśli dla danego produktu liczba Brix wynosi np. 25, to oznacza zawartość wagową 25% cukru i 75% wody. Zatem z treści tej uwagi nie wynika, by sok jabłkowy o liczbie Brix co najmniej 11,2 (jak to określa receptura), przestał być sokiem jabłkowym naturalnym objętym pozycją 2009, gdyż ma liczbę Brix niższą niż 13. Warto też zauważyć, że pod pozycją 2009 71 umieszczono sok jabłkowy o liczbie Brixa nieprzekraczającej 20. Liczba 11,2 co oczywiste nie przekracza liczby 20, zatem sok użyty jako zasadniczy składnik o liczbie Brix 11,2, a nawet niższej (po dodaniu ok. 1/3 wody w całości nastawu) nie przestałby być sokiem jabłkowym wymienionym pod pozycją 2009 71.

Zaskarżona decyzja narusza regułę 2 ORINS w tym zakresie, w jakim uznaje nastaw za wykonany z napoju, a nie soku jabłkowego, gdyż stosuje kod 2202 do nastawu, który jest wyrobem niekopletnym, nie posiadającym zasadniczego charakteru wyrobu kompletnego. Niezrozumiałe jest też odwoływanie się przez organ do uwagi 10 do działu 22, która dotyczy określenia "musujące" w podpozycjach 2206 00 31 i 2206 00 39, które to pozycje w sprawie nie mają żadnego zastosowania.

Mając na uwadze powyższe regulacje Sąd uznał, iż działające w sprawie organy naruszyły prawo przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej spornego towaru. Dotyczy to zarówno naruszeń prawa przez Szefa Służby Celnej, jak i Dyrektora Izby Celnej

w W.. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią wyżej przedstawione rozważania Sądu, w szczególności zobowiązane będą przyjąć, że nastaw wnioskowanego cydru spokojnego został sporządzony z soku jabłkowego.

Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Decyzję organu I instancji uchylono na podstawie 135 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 u.p.p.s.a. w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 Nr 461), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez adwokata.