Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 287/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i A. S. na decyzję Wojewody z dnia 8 marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość postanawia oddalić wniosek skarżących o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 287/06


UZASADNIENIE

M. S. i A. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody z dnia 8 marca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.

W dniu 24 lutego 2007 r. A. S. złożył pismo procesowe – pismo z dnia 24 lutego 2007 r., którego treść wskazywała na wniesienie skargi kasacyjnej od powołanego powyżej wyroku.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną, z uwagi na jej sporządzenie osobiście przez stronę skarżącą, z naruszeniem obowiązku przymusu adwokackiego.

W dniu 2 maja 2007 r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo procesowe, podpisane przez oboje skarżących, którego treść wskazywała na ponowne wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 grudnia 24 lutego 2007 r. Do pisma dołączono została kopia pisma z dnia 24 lutego 2007 r.

Kolejnym prawomocnym postanowieniem z dnia 24 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżących, z uwagi na niedochowanie terminu do jej wniesienia oraz sporządzenie z naruszeniem obowiązku przymusu adwokackiego.

W dniu 4 czerwca 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżących z dnia 30 maja 2007 r. oznaczone jako zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2007 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez: wskazanie, jakie orzeczenie Sądu jest przedmiotem zaskarżenia oraz podpisanie zażalenia – pod rygorem jego odrzucenia (doręczono skarżącym w dniu 18 czerwca 2007 r.).

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2007 r. Sąd odrzucił zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych poprzez brak wskazania, jakie orzeczenie Sądu jest przedmiotem zaskarżenia.

Następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 17 sierpnia 2007 r. wpłynęła pismo skarżących oznaczone jako "skarga", datowane dnia 15 sierpnia 2007 r., w którym skarżący domagają się od Sądu wskazania, jakie organy powołane w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r., dopuściły się wieloletniej bezczynności w ich sprawie.

Zarządzeniem z dnia 05 września 2007 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do wyjaśnienia, jakie jest ich żądanie, a w szczególności czy jest to zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 08 sierpnia 2007 r., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W odpowiedzi na powyższe, skarżący pismem z dnia 17 września 2007 r., oświadczyli, iż domagają się wskazania przez Sąd Administracyjny w Gdańsku ścisłego i precyzyjnego określenia sprawcy wieloletniej bezczynności, zakodowanego w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. pod pojęciem "organy" (vide: pismo k. 243-244).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że skarżący pismem z dnia 15 sierpnia 2007 r. wnieśli o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, poprzez wpisanie w uzasadnieniu obok przywołanych organów administracyjnych pozostających w wieloletniej bezczynności, konkretnych osób za nią odpowiedzialnych (vide: str. 13 akapit pierwszy uzasadnienia wyroku, k. 53). Pismem z dnia 17 września 2007 r. skarżący podtrzymali swoje stanowisko wskazując, iż na stronie 13 uzasadnienia przedmiotowego wyroku zostały wymienione następujące słowa: "wieloletnia bezczynność organów", "uchybienia tego organu", "wadliwość działania organów administracji". Skarżący podkreślili, iż nie polemizują z wyrokiem jedynie wskazują, iż w jego uzasadnieniu nie podano dokładnie, kto stoi za wieloletnią bezczynnością, uchybieniami i wadliwością działania organów administracji. Użyto jedynie ogólnych określeń "organy administracji".

Odnosząc się do wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku w sposób zgodny z żądaniem skarżących wskazać należy, iż nie jest on zasadny.

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, że zm.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Sprostowania dokonać można również na wniosek strony, o ile zakres żądania mieści się w dyspozycji przytoczonego wyżej przepisu, sprostowanie dotyczyć może także uzasadnienia wyroku.

Powołanym wyrokiem Sąd oddalił skargę M. S. i A. S. w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Sporządzone do sprawy uzasadnienie odnosi się do przedmiotu sprawy oraz do zarzutów podnoszonych przez skarżących w skardze.

Według przepisu art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.

W kontekście powyższych rozważań wskazać należy, że żądanie skarżących nie odpowiada przesłankom sprostowania wymienionym powyżej. Niewymienienie z imienia i nazwiska osób odpowiedzialnych w organie administracji za bezczynność tego organu w konkretnej sprawie administracyjnej, nie stanowi ani niedokładności ani innej oczywistej omyłki sądu. Należy zwrócić uwagę, że poza kontrolą Sądu orzekającego w niniejszej sprawie pozostaje kwestia odpowiedzialności dyscyplinarnej urzędników (państwowych lub samorządowych) za wadliwe działanie organu administracji publicznej. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji (zastosowania) norm prawa materialnego (głównie administracyjnego) w określonej sytuacji faktycznej. Zadaniem sądu jest ocena, czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał procesowy jest pełny, czy został zebrany prawidłowo i jest wystarczający do wymaganego przez prawo ustalenia podstawy faktycznej decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt II FSK 488/05, Lex Nr 205715).

Wskazanej powyżej oceny Sąd dokonuje w ramach zakreślonych przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tych też względów do zadań i obowiązków Sądu orzekającego w niniejszej sprawie nie należało wskazywanie konkretnych osób, które dopuściły się uchybień w postępowaniu dotyczącym odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, czego domagają się skarżący.

Mając powyższe na uwadze oraz art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.