Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 35/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. [...] II SAB/Lu 35/20 [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek – Zalewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

S. S. wniósł w dniu 19 grudnia 2019 r. drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prokuratora dotyczącą "wniosku z dnia 19 grudnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci faktur związanych z wydatkami tej Prokuratury poprzez błędne stwierdzenie, że dokumenty te nie stanowią informacji publicznej, a więc nie podlegają udostępnieniu".

Skarżący zarzucił Prokuratorowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nieuprawnione ograniczenie prawa do informacji publicznej oraz art. 13 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), dalej jako "u.d.i.p." poprzez nieudostępnienie w całości spornej informacji we wskazanym w tym przepisie 14-dniowym terminie, pomimo tego, że jako informacja o majątku dysponowanym przez podmioty władzy publicznej oraz podmiotów realizujących zadania o charakterze publicznym, stanowi ona informację publiczną.

W konsekwencji skarżący wniósł o zobowiązanie Prokuratora do rozpatrzenia wniosku poprzez udostępnienie wskazanych dokumentów oraz o orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że we wniosku z dnia 19 grudnia 2019r. domagał się informacji publicznej następującej treści:

1. Jaką kwotę pieniężną wydatkował podmiot, który wydobył śmieci w 2018 lub 2019 r., zakopane na terenie plebanii w T. w 2017 lub 2018 roku przez W. K. za pomocą sprzętu mechanicznego będącego własnością Gminnego Zakładu Usług Komunalnych w T.. Skarżący zwrócił się o udostępnienie np. faktury tytułem zobowiązań finansowych w stosunku do podmiotu, który zaangażowany był do wydobycia zakopanych śmieci;

2. Jaką kwotę pieniężną wydatkował podmiot tytułem ekspertyzy z użyciem georadaru na terenie plebanii w T. w 2019 r.; skarżący również zwrócił się o udostępnienie np. faktury;

3. O ile Prokuratura nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji, skarżący zwrócił się o powiadomienie, kto i na czyje zlecenie wykonywał prace związane z wydobyciem śmieci w 2018 lub 2019 roku i kto, i na czyje zlecenie badał teren przy użyciu georadaru na terenie plebanii w T..

Jako sposób i formę udostępnienia tych informacji wskazał odpowiedź udzieloną drogą elektroniczną na adres [...].com oraz na adres [...]

W piśmie z dnia 23 grudnia 2019 r. (nadanym na wskazany adres) Prokurator Rejonowy poinformował skarżącego, że sporne informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. w związku z czym nie mogą zostać udostępnione we wskazanym zakresie. Wyjaśniono, że wszelkie dokumenty związane z przygotowaniem przygotowawczym znajdują się w aktach sprawy w Sądzie Rejonowym w H., który rozpatruje sprawę z aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela publicznego (Prokuraturę Rejonową w H.) przeciwko m.in. Wójtowi Gminy T..

W ocenie skarżącego, wbrew stanowisku Prokuratora sporne informacje są informacją publiczną, gdyż dokumenty takie jak np. faktury/rachunki, stanowią podstawę do wydania dyspozycji wypłaty ze środków publicznych określonych kwot na rzecz podmiotów świadczących na jego rzecz usługi – podlegają więc udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Faktury i rachunki, nawet jeśli nie zostały wytworzone przez organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, to jednak się do niego bezpośrednio odnoszą, stanowiąc podstawę do zmniejszania aktywów z środków publicznych, a zatem podlegają udostępnianiu w trybie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Skarżący zarzucił, że Prokurator w sposób nieuprawniony nie udostępnił żądanych dokumentów, gdyż ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP).

Skarżący ponadto przytoczył treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p., w którym zdefiniowano "informację publiczną" jako "każdą informację o sprawach publicznych", którą z kolei – zdaniem skarżącego należy rozumieć potocznie, jako dotyczącą ogółu, służącą ogółowi ludzi, dostępną dla wszystkich, mogącą interesować ogół obywateli. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. - informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, np. przykładowo sposób organizacji i zasady funkcjonowania podmiotów publicznych (ust. 2-3), treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej w ramach ich działalności, czy treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (ust. 4), majątek publiczny (ust. 5). W pojęciu informacji publicznej zasadniczo mieści się zarówno treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organ, jak i tych, których organ używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego

Na poparcie swoich zarzutów skarżący przytoczył fragmenty wybranych orzeczeń sądów administracyjnych:

- wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 września 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 713/09, w którym sąd stwierdził, że "Fakt, iż rachunki wystawione zostały przez podmiot prywatny, wobec czego nie stanowią dokumentów urzędowych, nie oznacza, że dokumenty te nie podlegają przepisom u.d.i.p. Informacja publiczna obejmuje swoim znaczeniem znacznie szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe. Wobec tego nie można zawężać tego pojęcia i utożsamiać dostępu do informacji publicznej z dostępem do dokumentów urzędowych".

- wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt: II SAB/Bd 31/07 w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z 15 października 2007 r., sygn. akt II SAB/Kr 56/07, w którym sądy opowiedziały się "przeciwko podziałowi na sprawy publiczne i niepubliczne w ramach zawartości akt postępowania", gdyż "organy uprawnione do wykonywania zadań publicznych, z założenia nie podejmują bowiem innych czynności jak załatwianie spraw publicznych". Wykonywanie zadania publicznego nie może polegać na realizacji sprawy prywatnej i stąd pod pojęciem informacji o sprawie publicznej należy rozumieć również każdą czynność i każde działanie organu władzy publicznej w sferze prawa np. administracyjnego, ale też np. w sferze prawa cywilnego, co w ocenie skarżącego nie wyklucza innych gałęzi prawa.

- wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11: "Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 ustawy zasadniczej, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego. przez kogo zostały wytworzone".

Skarżący stwierdził ponadto, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych - gospodarka środkami publicznymi ma charakter jawny, co ma na celu umożliwienie kontroli społecznej realizacji finansów publicznych. W ujęciu formalnym jawność oznacza dostęp do toku prac, informacji, danych związanych z gospodarką środkami publicznym, zaś w ujęciu materialnym jest przejawem poznania i zrozumienia pełnego obrazu rzeczywistości w zakresie finansów publicznych. Wymaga to ukazywania procesów składających się na finanse publiczne w sposób przejrzysty (jasny), szczegółowy, prawdziwy i zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy (tak: Zbigniew Ofiarski, Ustawa o finansach publicznych, Komentarz, WKP 2019). Jawność finansów publicznych powinna obejmować nie tylko kwoty przeznaczane na realizację poszczególnych zadań i umów, ale również podmioty, które otrzymują powyższe kwoty. W związku z tym, zdaniem skarżącego, sporna informacja ma charakter informacji publicznej, a więc Prokurator miał obowiązek ją udostępnić w 14-dniowym terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Brak prawidłowej reakcji Prokuratora oznacza jego bezczynność.

W odpowiedzi na skargę Prokurator na podstawie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019.2325), dalej jako "p.p.s.a." - wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Prokurator wyjaśnił, że skarżący domagał się udzielenia mu informacji dotyczących kwot poniesionych w toku postępowania przygotowawczego o sygn. PR Ds. 1989.2018 (sprawa zakończona skierowaniem w dniu 27 czerwca 2019 r. do Sądu Rejonowego w H. aktu oskarżenia), w tym min. kosztów ekspertyzy biegłego opiniującego w przedmiotowej sprawie i dołączenie faktur.

Po zapoznaniu się z wnioskiem, referent sprawy, w piśmie z 23 grudnia 2019r. a zatem bez zbędnej zwłoki, udzielił odpowiedzi wskazując, że sporne informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., a więc nie mogą zostać udzielone. Ponadto poinformował, że wszelkie dokumenty związane z przedmiotowym postępowaniem przygotowawczym, znajdują się w aktach sprawy w miejscowym Sądzie Rejonowym, który rozpoznaje sprawę po skierowaniu tam aktu oskarżenia.

Skarga S. S. na bezczynność Prokuratury jest zatem bezprzedmiotowa z uwagi na udzielenie odpowiedzi zgodnie z żądaniem i w ustawowym terminie. Postępowanie powinno więc podlegać umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie nawet w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

Prokurator podkreślił, że w świetle przepisów u.d.i.p. bezczynność ma miejsce tylko wówczas, gdy w określonym terminie, podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie udzielił jej, nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia, nie wyjaśnił przyczyn braku możliwości udostępnienia informacji, lub nie poinformował pisemnie wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji lub - jeśli objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie powiadomił pisemnie wnioskodawcy o tym fakcie, zaś żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Prokurator wyjaśnił bowiem, że informacja nie jest informacją publiczną, poza tym dokumenty znajdują się we właściwym sądzie.

W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2020r. skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w skardze.

Zakwestionował stanowisko Prokuratora, że ubiega się także o koszty ekspertyzy biegłego opiniującego w przedmiotowej sprawie i dołączenie faktur. Skarżący "podejrzewa, że biegły sadowy, o którym mowa powyżej, zaangażowany był w stanie faktycznym w zupełnie innym postępowaniu przygotowawczym dotyczącym zupełnie innej sprawy po dniu 27 czerwca 2019r., tj. po dacie wniesienia sprawy [...] skierowaniem w dniu 27 czerwca 2019r do Sądu Rejonowego w H. aktu oskarżenia".

Skarżący podkreślił, że Prokurator nie udzielił mu informacji na 2 i 3 punkt wniosku, tj. jaką kwotę pieniężną wydatkował podmiot tytułem ekspertyzy z użyciem georadaru na terenie plebanii w T. w 2019 r. wraz z udostępnieniem np. faktury, natomiast w sytuacji, gdyby Prokuratura nie była w posiadaniu tych informacji, skarżący domagał się wskazania, kto i na czyje zlecenie wykonywał prace związane z wydobyciem śmieci w 2018 lub 2019 r. kto, i na czyje zlecenie badał teren przy użyciu georadaru na terenie plebanii w T..

Skarżący wskazał ponadto, że w stanie faktycznym prowadzone były dwa odrębne postępowania przygotowawcze, czego nie ujawnił referent udzielający mu odpowiedzi na wniosek. Skarga na bezczynność jest więc zasadna i konieczna z uwagi na nieudzielenie odpowiedzi na wszystkie pytania, pomimo udzielenia pozornej odpowiedzi w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasady i tryb udzielania informacji publicznej określa powoływana wyżej ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.). Z ustawy tej wynika, że udostępnieniu podlega wyłącznie informacja będąca "informacją publiczną" i tylko przez podmioty, na których ciąży obowiązek udostępnienia takiej informacji.

W świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Zgodnie natomiast z art. 4 u.d.i.p.:

1. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Nie ulega wątpliwości, że prokurator jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności (nawet jeśli, żądane informacje nie stanowią informacji publicznej) - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. (14 dni od dnia złożenia wniosku).

Jeśli dysponuje żądanymi informacjami, a wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną - ma zasadniczo obowiązek:

1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub

2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. (zaznaczyć należy, że w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poza organami administracji publicznej również inne podmioty wymienione w art. 4 u.d.i.p.), lub

Jeśli jednak nie posiada żądanych informacji albo gdy informacja nie jest informacją publiczną, powinien o tym poinformować pisemnie wnioskodawcę.

Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 k.p.a.) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w u.d.i.p. W świetle przytoczonych przepisów, zgodnie z obowiązującym w orzecznictwie i literaturze poglądem o bezczynności na gruncie u.d.i.p. można więc mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w określonym w art. 13 ust.1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela jej, nie wskazuje dodatkowego terminu, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, jej udostępnienia i przyczynach nie zachowania terminu czternastodniowego, nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej lub, iż nie jest w jej posiadaniu (art. 4 ust. 3) bądź, że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2) ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji lub umarzającej postępowanie (art. 16). Podkreślić należy, że w przypadku błędnego uznania przez organ, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, również zachodzi bezczynność organu, jeśli organ jest w posiadaniu takiej informacji, a jej nie udziela.

Z akt wynika, że skarżący S. S. we wniosku z dnia 19 grudnia 2019r. domagał się udostępnienia przez Prokuratora dokumentów z akt postępowania przygotowawczego w sprawie prowadzonej przez tego Prokuratora wobec Wójta Gminy T. dotyczącej nielegalnego wysypiska śmieci na plebanii w miejscowości T. – skarżący wskazywał bowiem na "kwoty pieniężne" i "faktury" związane z "wydobyciem zakopanych śmieci" na terenie plebanii w T. w 2018 r. i 2019 r., w tym "wydatkowane tytułem ekspertyzy z użyciem georadaru."

W odpowiedzi na wniosek Prokurator skierował do skarżącego pismo z dnia 23 grudnia 2019 r., w którym wyjaśnił, że obecnie nie posiada spornych informacji i dokumentów, gdyż akta postępowania przygotowawczego, zawierające te informacje, zostały przekazane Sądowi Rejonowemu w H.. Jakkolwiek rację ma skarżący, że informacje o majątku, którym dysponują organy władzy publicznej stanowią informację publiczną(art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "f"), to jednak z uwagi na to, że Prokurator obecnie nie dysponuje odpowiednimi dokumentami, na podstawie których mógłby udzielić skarżącemu informacji na temat kosztów "wydobycia śmieci", w tym "badania georadarem" i podmiotów, na zlecenie których wydobycie nastąpiło, nie ma on obowiązku udzielenia skarżącemu tych informacji, a tym bardziej udostępnienia żądanych dokumentów związanych z tą sprawą. Jednocześnie standardy pełnienia stanowiska prokuratora jako funkcjonariusza publicznego stojącego na straży praworządności, pozwalają na uznanie za wiarygodne, że Prokurator nie zachował spornych informacji niezależnie od akt postępowania przygotowawczego sygn. Pr Ds. 1989.2018, które przekazał właściwemu sądowi wraz z aktem oskarżenia.

Powyższe oznacza, że Prokurator załatwił wniosek skarżącego we właściwy sposób i nie ma podstaw prawnych do zobowiązania go - zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. - do udostępnienia tych informacji. Prokurator poinformował skarżącego, że informacji, których wniosek dotyczy, nie posiada, a taka odpowiedź uwalnia organ od zarzutu bezczynności (zob. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r., I OSK 1557/09; wyrok WSA w Opolu z dnia 14 lipca 2016 r., II SAB/Op 40/16, wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r., II SAB/Kr 28/17).

W związku z tym stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, lecz podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Z wyżej przedstawionych przyczyn, dla rozstrzygnięcia nie miało istotnego znaczenia to, czy sporne informacje stanowią informację publiczną.

Niemniej jednak, odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że zasadniczo akta sprawy jako zbiór materiałów zakończonego postępowania przygotowawczego nie mogą być przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej - takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 9 grudnia 2013 r., I OPS 7/13 stwierdzając: "Żądanie udostępnienia przez prokuratora akt sprawy jako zbioru materiałów zakończonego postępowania przygotowawczego nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. Nr 112, poz. 1198 ze zm.)". NSA wyjaśnił, że "akta spraw, w tym akta postępowania przygotowawczego, są jako całość zbiorem różnorodnych materiałów usystematyzowanym przez organ, który nadał temu zbiorowi określony kształt i który się nim posługuje w prowadzonym postępowaniu. Akta więc są pewnym przedmiotem, którego dotyczą przepisy szczególne odnoszące się zarówno do jego tworzenia, rejestrowania, przechowywania, jak i udostępniania." Żądanie udostępnienia takich akt jako całości należy traktować jako żądanie udostępnienia określonego zbioru materiałów, który jako taki nie stanowi informacji publicznej. NSA trafnie zauważył, że "prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Wniosek taki nie zawiera zatem jednego z elementów niezbędnych do jego rozpoznania i nie może być załatwiony w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej" (...) "Dlatego nie można uznać, że prawidłowy jest wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli wnioskodawca nie wskazuje konkretnie określonej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie (...). Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane, bowiem nie jest określony zakres żądania".

NSA nie wykluczył natomiast możliwości ubiegania się o konkretną informację publiczną zawartą w aktach postępowania przygotowawczego, o ile czynione jest to precyzyjnym wnioskiem i informacje te nie podlegają udostępnieniu w innym trybie. Oznacza to, że stronie postępowania udostępnia się akta sprawy na zasadach procesowych (art. 156 ustawy – Kodeks postępowania karnego), natomiast dostęp osoby trzeciej do dokumentów urzędowych, będących częścią akt indywidualnego postępowania, odbywa się wyłącznie w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2015 r., II SAB/Kr 2015/15 i utrzymujący go w mocy wyrok NSA z dnia 6 września 2016 r., I OSK 877/16). W związku z tym w każdym przypadku, gdy wniosek dotyczy udostępnienia informacji związanych z aktami postępowania przygotowawczego, konieczne jest rozważenie, czy przedmiotem wniosku są akta takiego postępowania jako całość, czy też wnioskodawcy chodzi o elementy tych akt, zawierającą konkretną informację i to informację "o sprawach publicznych", bo tylko taka stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 u.d.i.p., podlegającą udostępnieniu w trybie tej ustawy. Nie jest więc usprawiedliwione odmówienie danej informacji charakteru informacji publicznej tylko dlatego, że dotyczy ona akt postępowania przygotowawczego. W konsekwencji, gdyby Prokurator był w posiadaniu spornych akt, żądanie skarżącego w niniejszej sprawie należało oceniać z uwzględnieniem powyższych rozważań.