Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 43/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Olsztyna o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Olsztyna a Burmistrzem Miasta O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W.M. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi i ustalenie odpłatności postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Prezydentowi Olsztyna ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 21 lutego 2024 r. Prezydent Olsztyna (dalej także: "wnioskodawca") wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Olsztyna a Burmistrzem Miasta O. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W.M. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi i ustalenie odpłatności

Przy piśmie z 9 kwietnia 2024 r. Burmistrz Miasta O. uznał swoją właściwość w sprawie. W piśmie z 24 kwietnia 2024 r. wnioskodawca oświadczył, że wobec powyższego cofa wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). Stosownie do art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak natomiast wynika z art. 193 ppsa, do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 60) odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, a poprzez odesłanie z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa to samo należy przyjąć w stosunku do wniosku.

Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 ppsa, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.