Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 183/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1, art. 88
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2012 r. postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

WSA w Poznaniu postanowieniem z [...] stycznia 2022 r., I SA/Po [...] odrzucił skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia z uwagi na wniesienie jej po terminie. Pismem z [...] lutego 2022 r. skarżąca powtórnie wniosła skargę na wskazaną ostatnio decyzję. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że pierwotna skarga została nadana do sądu za pośrednictwem organu 12 listopada 2021 r. Wskazany ostatnio dzień był pierwszym dniem po upływie obowiązkowej 10 dniowej samoizolacji, wynikającej z przebytej choroby COVID. Skarżąca wskazała również, że na skutek doręczenia wskazanego wcześniej postanowienia w dniu 11 lutego 2022 r. dowiedziała się o niezachowaniu terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony należało odrzucić.

Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 p.p.s.a. i zbadać czy wniosek o przywrócenie terminu nie jest spóźniony. Wniosek należy uznać za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Co zaś szczególnie doniosłe w realiach niniejszej sprawy, termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu [por. postanowienie NSA z 10 stycznia 2013 r., I OZ 963/12]. Użytego w art. 87 § 1 p.p.s.a. określenia "od czasu ustania przyczyny" nie można utożsamiać z chwilą, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi [por. postanowienie NSA z 23 stycznia 2015 r., II FZ 2065/14]. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to więc okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony [tak: postanowienie NSA z 16 października 2013 r., I OZ 805/13]. Podkreślić przy tym należy, że w przeciwieństwie do rozpatrywania merytorycznego wniosku o przywrócenie terminu, przesłanka winy strony bądź jej braku w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie ma znaczenia dla stwierdzenia wniesienia tego wniosku po terminie [tak: postanowienie NSA z 13 grudnia 2007 r., I FZ 518/07].

Kierując się powyższymi rozważaniami należy stwierdzić, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustała 12 listopada 2021 r. Jak wynika bowiem z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wskazany dzień był pierwszym dniem po upływie obowiązkowej 10 dniowej samoizolacji skarżącej, wynikającej z przebytej choroby COVID. W konsekwencji przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi mijał 19 listopada 2021 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany 18 lutego 2022 r., z uwagi na co należy go uznać za spóźniony, a tym samym podlegający odrzuceniu zgodnie z art. 88 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.