Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3177/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6554
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit a), art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 17, art. 19
journal: Dz.U. 2004 nr 62 poz 574
law: Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie.
article: § 3, 5 i 7
journal: Dz.U. 2011 nr 282 poz 1653
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty  połowowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi I. F. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wniosku o wydanie specjalnego zezwolenia połowowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na rzecz I. F. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy Specjalne Zezwolenie Połowowe Nr [...] - udzielone decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. na statek rybacki W.[...], którego armatorem jest I. F.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w Specjalnym Zezwoleniu Połowowym Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nie przyznano I. F. kwot połowowych :

- łososia, ponieważ zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej (Dz.U. Nr 282, poz.1653 ze zm.) indywidualnej kwoty połowowej nie przyznaje się, jeżeli udział danego armatora statku rybackiego w całkowitych połowach łososia, obliczony zgodnie z ust. 2, wyniesie mniej niż 5 sztuk łososia , a w sprawie bezsporne jest, iż dla I.F. udział ten wyniósł 4 sztuki;

- śledzia, ponieważ w § 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów, którym przyznano co najmniej raz w wydanych na lata 2005 – 2013 Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę śledzia i którzy co najmniej w jednym roku dokonali odłowienia co najmniej części przyznanej im kwoty połowowej, a Strona w latach 2005 – 2013 posiadała w Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę połowową śledzia jednakże nie dokonała odłowienia tego gatunku ryby;

- szprota, ponieważ w § 5 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej szprota dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów, którym przyznano co najmniej raz w wydanych na lata 2005 – 2013 Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę szprota i którzy co najmniej w jednym roku dokonali odłowienia co najmniej części przyznanej im kwoty połowowej, a Strona w latach 2005 – 2013 nie posiadała w Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwoty połowowej szprota i nie dokonywała odłowienia tego gatunku ryby.

Co do kwoty połowowej dorsza, to Strona otrzymała ją w wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], I. F. wniosła o jej uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Organowi zarzuciła naruszenie art.17 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1380/2013, z dnia 11 grudnia 2013 r., w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U.UE L z dnia 28 grudnia 2013 r.), który to artykuł ustanawia Kryteria przydziału przez państwa członkowskie uprawnień do połowów: "Przy przydzielaniu uprawnień do połowów dostępnych państwom członkowskim, o którym mowa w art. 16, państwa członkowskie stosują przejrzyste i obiektywne kryteria, między innymi kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i ekonomicznym. Kryteria, które mają być stosowane, mogą obejmować między innymi wpływ połowów na środowisko, historię zgodności, wkład w lokalną gospodarkę i historyczne poziomy połowów. W ramach przydzielonych im uprawnień do połowów państwa członkowskie dążą do stworzenia zachęt dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowu o ograniczonym wpływie na środowisko, np. dzięki mniejszemu zużyciu energii lub niewielkim zniszczeniom siedlisk".

Skarżąca podniosła także niezgodność przepisów § 3, 5 i 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunkówwykorzystania ogólnej kwoty połowowej z art. 17 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz.U. 2014 r., poz. 1592) poprzez nieprawidłową ich wykładnię i zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy i pozbawiło ją możliwości uzyskania zezwolenia na odławianie łososia, śledzia i szprota.

Skarżąca przywołała, na poparcie swego stanowiska, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007 r., sygn. II OSK 235/07.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

| W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny zgodności z ustawą z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie przepisów|

|rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty |

|połowowej, którego przepisy stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w kontrolowanej decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. |

|Analogicznym zagadnieniem na gruncie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2005 r. w sprawie sposobu i |

|warunków wykorzystania kwoty połowowej w 2006 r. zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2007 r., sygn. II OSK |

|235/07. Stanowisko NSA zachowało pełną aktualność w stanie prawnym obowiązującym w rozpoznawanej sprawie i Sąd Wojewódzki w całości je |

|przyjmuje. |

|Art. 17 ustawy o rybołówstwie stanowi: Minister właściwy do spraw rybołówstwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych |

|rybaków, określa, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej: |

|1) w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, na morzu terytorialnym, w Zatoce Puckiej i w Zatoce G., |

|2) na akwenach położonych poza polskimi obszarami morskimi |

|- mając na względzie ochronę i racjonalne wykorzystanie żywych zasobów morza. |

|W artykule 19 ustawy dodano, iż organy określając sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, mogą uwzględnić historyczne prawa|

|połowowe poszczególnych armatorów. |

|Na podstawie tak sformułowanej delegacji ustawowej, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w § 3, 5 i 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. |

|w sprawie sposobu i warunków wykorzystania kwoty połowowej dokonując podziału ogólnej kwoty połowowej łososia, śledzia i szprota uzależnił |

|przyznanie jej na rok 2015 dla poszczególnych armatorów od tego czy w latach 2005 - 2013 posiadali prawo do połowu, prowadzili połowy ryb |

|wskazanych gatunków czy i ile sztuk odłowili. |

|Zdaniem rozpoznającego tę sprawę Sądu Wojewódzkiego, podzielającego stanowisko NSA, przyjęta w rozporządzeniu zasada podziału kwot |

|połowowych pozbawiła armatorów, którzy w danym roku z przyczyn od nich niezależnych nie prowadzili połowów lub nie wykonali wskazanego |

|limitu - prawa połowu określonego gatunku ryb, nie tylko w danym roku, ale i w następnych. Nie ma ona żadnego oparcia w przedstawionych |

|wyżej wskazaniach zawartych w art. 17 i 19 ustawy o rybołówstwie z dnia 19 lutego 2004 r. Konieczność uwzględnienia przy formułowaniu |

|zasad podziału ogólnej kwoty połowowej "ochrony i racjonalnego wykorzystania żywych zasobów morza" jak również możliwość brania pod uwagę |

|"historycznego prawa połowowego" nie upoważniały Ministra do formułowania w omawianym rozporządzeniu tego rodzaju sankcji. Zawarta w art. |

|17 ustawy delegacja ustawowa upoważniała Ministra jedynie do określenia sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej a nie do |

|pozbawiania armatorów posiadanych uprawnień. |

|Te swoiste sankcje nie znajdują uzasadnienia ani w Art. 2 ani w Art. 17 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1380/2013, |

|z dnia 11 grudnia 2013 r., w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (...), które to przepisy formułują cele wspólnotowego systemu ochrony i |

|zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) oraz kryteria przydziału przez państwa |

|członkowskie uprawnień do połowów. |

|Pozbawienie armatorów przysługującego im prawa połowu łososia, śledzia i szprota wymagało regulacji ustawowej. |

|Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, iż wprowadzone w omawianych przepisach rozporządzenia kryterium podziału ogólnej kwoty połowowej |

|łososia, śledzia i szprota nie pozostaje w związku z realizacją wskazań zawartych w ustawie i wykracza poza zawartą w art. 17 tej ustawy |

|delegację ustawową. |

|Powyższe nie pozwala na przyjęcie za podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji paragrafów 3, 5 i 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia |

|2011 r. Tego rodzaju ocena leży w uprawnieniach sądu administracyjnego, który związany jest wyłącznie przepisem rangi ustawowej i |

|Konstytucją. W orzecznictwie sądowym jak i w doktrynie ugruntowany został pogląd uprawniający sąd, rozpoznający sprawę, do oceny czy mający|

|w sprawie zastosowanie przepis rangi podustawowej jest zgodny z ustawą i Konstytucją (por. postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia |

|13 stycznia 1998 r. sygn. akt U 2197, OTK 1998, nr 1, poz. 4, uchwały NSA: z dnia 30 października 2000 r. OPK 13/00, ONSA 2001, nr 2, poz. |

|63, z dnia 18 grudnia 2000 r. sygn. akt OPK 20-22/00, ONSA 2001, nr 3, poz. 104). Prawne uzasadnienie dla tego rodzaju uprawnień sądu |

|wywodzone jest wprost z przepisów Konstytucji, tj. art. 184 i art. 178 ust. 1. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreśla, iż wyrażony wyżej pogląd jest zgodny z linią orzecznictwa Naczelnego Sądu |

|Administracyjnego wyrażoną przez ten Sąd w sprawach: II OSK 1347/06, II OSK 1637/06, II OSK 235/07. |

|Równocześnie w stanie faktycznym niniejszej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu co do przyznanego |

|Stronie limitu połowowego dorsza. Przyjęte w rozporządzeniu rozwiązanie odnoszące się do obiektywnego wskaźnika, jakim jest długość łodzi, |

|zostało przez organ prawidłowo zastosowane. |

|W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ zobowiązany będzie do uwzględnienia przedstawionej wyżej oceny prawnej. |

|Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a prawa o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. |

| |

| |