Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 438/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonych uchwał w części
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 2a ust. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 71 poz 838
law: Ustawa dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity.
article: art. 91 ust. 1 zd. 1, ust. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 994
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Bożenna Blitek Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skarg D. G. na uchwały Rady Gminy Zawoja z dnia 4 grudnia 2003r. nr XIII/119/2003 w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych z dnia 29 kwietnia 2003r. nr VII/63/2003 w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych I. stwierdza nieważność Uchwały Nr VII/63/2003 Rady Gminy Zawoja z dnia 29 kwietnia 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych w części tj. w zakresie poz. 2 pkt 79 "Pasieka" załącznika do tej Uchwały, II. stwierdza nieważność Uchwały Nr XIII/119/2003 Rady Gminy Zawoja z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych w części tj. w zakresie poz. 2 pkt 3 "Mosorne do Pasieki" załącznika do tej Uchwały, III. zasądza od Rady Gminy Zawoja na rzecz skarżącej D. G. kwotę 636 (sześćset trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rada Gminy Zawoja uchwałą nr VII/63/2003 z dnia 29 kwietnia 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych, oraz uchwałą nr XIII/119/2003 z dnia 4 grudnia 2003 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych, działając na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 i art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) uchwaliła, co następuje:

§1 Do kategorii dróg gminnych na terenie Gminy Zawoja zalicza się drogi określone w zał. 1,

§2 Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Zawoja,

§3 uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego.

Z treści załącznika 1 do uchwały nr VII/63/2003 z dnia 29 kwietnia 2003 r. wynika, że w miejscowości Zawoja pod pozycją 79 figuruje droga pn. "Pasieka", natomiast z treści załącznika 1 do uchwały nr XIII/119/2003 z dnia 4 grudnia 2003 r. wynika, że w miejscowości Zawoja pod pozycją 3 figuruje droga pn. "Mosorne do Pasieki".

Na powyższe uchwały D. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o :

- stwierdzenie nieważności Uchwały Rady Gminy Zawoja nr Xlll/119/2003 roku z dnia 4 grudnia 2003 roku oraz uchwały nr VII/63/2003 z dnia 29 kwietnia 2003 r. w części, w której Gmina Zawoja - nie legitymując się prawem własności - do kategorii dróg gminnych część prywatnej działki o numerze ewidencyjnym [...] w Zawoi.

Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. aktów prawa miejscowego, w części dotyczącej działki [...], w tym zakaz podjęcia przez Gminę Zawoja wszelkich prac w granicach przydomowej działki [...], ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków;

Skarżąca wniosła nadto o ocenę prawną działań Gminy Zawoja, która zaliczyła do kategorii dróg gminnych prywatną nieruchomość skarżącej nr [...] w Zawoi, mimo że nigdy nie posiadała prawa własności gruntów, po których droga ta miałaby przebiegać; nadała nazwę części prywatnej zabudowanej nieruchomości "Pasieka" bez wcześniejszego uzyskania pisemnej zgody właściciela gruntu na nadanie jego przydomowej działce konkretnej nazwy, a nawet bez poinformowania go o tym czy zapytania; zaliczyła do kategorii dróg gminnych nieruchomość, która nie spełnia żadnego z kryteriów stanowienia dróg gminnych przyjętych przez Radę Gminy Zawoja; nie poinformowała właścicielki działki [...] o planach zaliczenia jej nieruchomości do kategorii dróg gminnych oraz przysługującym właścicielowi prawie odwołań; w załączniku do uchwały wpisała jedynie nazwy dróg bez podania żadnych informacji precyzujących istotne elementy pasa drogowego

Uzasadniając skargi podano, że zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, każdy którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone daną uchwałą podjętą przez organ, może zaskarżyć uchwalę do sądu administracyjnego. W 2003 r. Rada Gminy Zawoja, bez powiadomienia właściciela podjęła uchwałę o zaliczeniu bliżej nieokreślonej części prywatnej działki do kategorii dróg gminnych. Gmina Zawoja nigdy nie posiadała prawa własności działki nr ewid. [...]; nie spełniała warunku uprzedniego legitymowania się prawem własności gruntów, po których ma przebiegać droga, co stanowi warunek konieczny do zaliczenia drogi do kat. dróg gminnych. Działka [...] w całości jest własnością skarżącej, przy czym nigdy nie wnioskowano by dojazd pod dom stał się drogą publiczną. Równocześnie, w żaden sposób nie została uzyskana zgoda na korzystania z nieruchomości skarżącej. Rada Gminy Zawoja podjęła uchwalę, a nigdy nie została podjęta decyzja wywłaszczająca.

Dodała skarżąca, że pismem z dnia 24 lutego 2011 r. Wójt Gminy Zawoja poinformował, że część działki nr [...] w Zawoi została zaliczona do kategorii dróg gminnych Uchwałą Rady Gminy Zawoja nr VII/63 /2003 z dnia 29 kwietnia 2003 r. W ww. uchwale w pkt 79 załącznika widnieje zapis: droga "Pasieka". Równocześnie w skierowanym do Sądu Rejonowego - w lutym 2016 r. wniosku Gminy Zawoja o stwierdzenie zasiedzenia części nieruchomości nr [...] w Zawoi w Zawoi powołano się na Uchwałę Zawoja nr XIII/119/2003 roku z dnia 4 grudnia 2003 roku, twierdząc, że mocą tej uchwały Rada Gminy Zawoja zaliczyła nieruchomość gruntową nr [...] do kategorii dróg gminnych, nadając jej nazwę "Do Pasieki". W publikacji tej uchwały w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego nr 23 z 31 stycznia 2004 r., pod poz.3 - widnieje zapis "Mosorne do Pasieki". Nazwę "Do Pasieki", jako nazwę drogi gminnej na działce [...], wskazał też przedstawiciel Urzędu Gminy podczas trwania ww. postępowania sądowego o zasiedzenie. Tak wiec w różnych okolicznościach i dokumentach przedstawiciele gminy powołują się naprzemiennie na obie ww. uchwały i na określenie części działki jako drogi gminnej posługują się dwiema jej nazwami. W. ww. aktach prawa miejscowego nie odnotowano szczegółowo, że któraś z uchwał dotyczy również działki nr [...].; m. in. załączniki do ww. uchwał nie precyzują przebiegu drogi, a co istotne nie podają jako drogi gminnej działki nr [...].

W konsekwencji zaskarżonym uchwałom zarzucono naruszenie prawa własności, gdyż uchwały w sposób bezpośredni i realny ograniczają możliwość swobodnego dysponowania nieruchomościami skarżącej, uniemożliwiają realizację uprawnień skarżącej i jej interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę Gmina Zawoja wniosła o jej uwzględnienie i :

1.Stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy Zawoja z dnia 29 kwietnia 2003 roku nr VII/63/2003 sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych w części tj. w zakresie poz. 2. pkt 79 "Pasieka" Załącznika do tej uchwały

2.Stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy Zawoja z dnia 4 grudnia 2003 roku nr XIII/119/2003 w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych w części tj. w zakresie poz. 2 pkt 3 "Mosorne do Pasieki"

W pozostałym zakresie Gmina Zawoja wniosła oddalenie skargi.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podano, co następuje:

Uchwała Rady Gminy Zawoja z dnia 29 kwietnia 2003 roku nr VII/63/2003 w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz Uchwała Rady Gminy Zawoja z dnia 4 grudnia 2003 r. nr XIII/119/2003 w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych zostały podjęte na podstawie art. 7 ust. 2 Ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Stosownie tego przepisu, zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Jak jednomyślnie przyjmuje się w judykaturze konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega.

Nieruchomości gruntowe, przez które przebiega droga zwana "Pasieka" lub "Do Pasieki" stanowią własność osób fizycznych, w tym własność skarżącej - w zakresie części nieruchomości [...], położonej w Zawoi. Gmina Zawoja podjęła próbę uregulowania stanu prawnego tej drogi, która na gruncie istnieje od kilkudziesięciu lat, przez złożenie wniosków o stwierdzenie zasiedzenia części tych nieruchomości, przez które przebiega droga. Postępowanie w zakresie nieruchomości [...] należącej do skarżącej toczyło się przed Sądem Rejonowym I Wydział Cywilny pod sygnaturą [...] i zakończyło się postanowieniem z dnia z dnia 26 marca 2018 roku oddalającym wniosek Gminy Zawoja. Nie jest jednak prawdą, że Gmina Zawoja starała się o uregulowanie stanu drogi, poprzez wniosek o stwierdzenie zasiedzenia części nieruchomości. W sądzie toczy się jeszcze postępowanie z wniosku Gminy Zawoja o stwierdzenie zasiedzenia innych nieruchomości, przez które droga przebiega - pod sygnaturą akt [...]. Niemniej jednak faktem jest, że na dzień podejmowania zaskarżonych uchwał i na dzień wniesienia skargi Gmina Zawoja nie była właścicielem nieruchomości, przez które przebiega droga "Pasieka" i z tego względu skarga D. G. jest zasadna.

Gmina podkreśliła, że sama nie była w stanie doprowadzić do usunięcia uchybienia polegającego na zaliczeniu do kategorii dróg gminnych drogi biegnącej po gruntach, w stosunku do których nie jest właścicielem. Wobec czego wniosek o częściowe uwzględnienie skargi w zakresie żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonych uchwał w części, w jakiej dotyczą one drogi "Pasieka" /"Do Pasieki" jest zasadny.

W piśmie z dnia 23 listopada 2018 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonej opinii geodezyjnej sporządzonej przez biegłego sądowego na polecenie Sądu Rejonowego w sprawie [...], o zobligowanie Rady Gminy Zawoja do złożenia Sądowi jednoznacznego oświadczenia precyzującego numer uchwały którą Rada zaliczyła do kategorii dróg gminnych część prywatnej działki nr [...] w Zawoi, nadto aby Gmina sprecyzowała jaką jedną nazwę drogi gminnej nadała części tej działki, podała szczegółowe informacje dotyczące długości i przebiegu całej drogi, jej lokalizacji, oraz aby podała numery wszystkich działek, przez które droga ta przechodzi. Nadto skarżąca wniosła o nakazanie Radzie Gminy Zawoja wykreślenia ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Zawoja oraz Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Gminy Zawoja drogi gminnej na obszarze działki nr [...] w Zawoi oraz ustalonej na jej terenie linii nieprzekraczalnej zabudowy. Skarżąca ponowiła żądanie stwierdzenia nieważności uchwały o zaliczeniu do kategorii dróg gminnych w części w której uchwała ta dotyczy działki nr ewid. [...] w Zawoi. Skarżąca wniosła także o zasądzenie odszkodowania od Gminy Zawoja, oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na uchwałę Rady Gminy Zawoja z dnia 29 kwietnia 2003 r. nr VII/63/2003 i ze skargi na uchwałę Rady Gminy Zawoja z dnia 4 grudnia 2003 r. nr XIII/119/2003.

Na rozprawie skarżąca ograniczyła żądania skarg do stwierdzenia nieważności obydwu uchwał zgodnie ze skargami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188)sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między |tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie |stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej wykonywana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jak również inne niż określone w pkt 5 akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.).

Skargi w niniejszej sprawie zostały wniesione do sądu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2018.994 t.j.). Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ponieważ zaskarżona uchwała została podjęta przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustawa (Dz.U. 2017.935), zmieniającej ustawę z dnia 7 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dniem 1 czerwca 2017r., skarga musiała być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej). Skargi prawidłowo zostały poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i zostały wniesione w terminie.

Zakwestionowane przez skarżącą uchwały w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych są uchwałami wydanymi w sprawach z zakresu administracji publicznej, nadto stanowią one akty prawa miejscowego (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., II OSK 102/08, publ. NZS 2008/5/103).

Oceniając legitymację skargową skarżącej wskazać należy, że zgodnie z art. 101 u.s.g., uprawnionym do wniesienia skargi jest jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Dopiero zatem stwierdzenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę przez podjęte uchwały otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Interes prawny skarżącej powinien wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. Powszechnie akceptowany jest pogląd, iż zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. podlega uchwała organu gminy niezgodna z prawem i jednocześnie godząca w sferę prawną skarżącego - wywołująca dla niego negatywne konsekwencje prawne np. zniesienia, ograniczenia czy uniemożliwienia realizacji jego uprawnienia, interesu prawnego. O powodzeniu skargi przesądza zatem wykazanie naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Przyjmuje się przy tym, że interes ten powinien być bezpośredni i realny. W ocenie Sądu uznać należy, że interes prawny skarżącej został naruszony zaskarżonymi uchwałami. Jak bowiem wynika z przedłożonego przy skargach oraz piśmie skarżącej z dnia 23 listopada 2018 r. odpisu zwykłego księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy, projektu podziału stanowiącego integralną część postanowienia tegoż Sądu z dnia 14 maja 1991 r., sygn. akt [...], działka nr [...] powstała w wyniku zmiany konfiguracji działki nr [...] z działką nr [...] oraz zmiany powierzchni i numeracji z działki [...] na [...]. Stanowi ona własność skarżącej D. G. Poza sporem pozostaje okoliczność, że na dzień podejmowania zaskarżonych uchwał jak i w dniu wniesienia skarg i orzekania w niniejszej sprawie Gmina Zawoja nie legitymowała się i nie legitymuje prawem własności nieruchomości, przez które przebiega droga "Pasieka" i "Mosorne Do Pasieki", tj. prawem własności działki oznaczonej nr [...] położonej w Zawoi. Zaliczenie drogi do kategorii dróg gminnych w sytuacji, gdy drogi te (nieruchomości gruntowe) nie stanowią własności gminy narusza prawa skarżącej uniemożliwiając realizację uprawnień wynikających z przysługującego skarżącej prawa własności. Powyższe rodzi po stronie skarżącej legitymację w sprawie ze skargi opartej na art. 101 u.s.g.

Prawne warunki zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych zostały określone w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 z późn. zm.), dalej u.d.p. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym nie zaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służącym miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Przepis ten w ust. 2 stanowi, że zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje na podstawie uchwały rady gminy, po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Zgodnie natomiast z art. 1 ustawy, drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Z art. 2 ust. 1 ustawy wynika, że droga gminna jest jedną z kategorii dróg publicznych, natomiast przepis art. 2a ust. 2 dodany do tej ustawy z dniem 1 stycznia 1999 r. stanowi, że drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy. Uwzględniając treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w obowiązującym od 1 stycznia 1999 r. stanie prawnym zaliczenie drogi do kategorii dróg gminnych jest możliwe tylko w odniesieniu do dróg stanowiących własność samorządu gminnego. Konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2009 r., I OSK 148/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei zgodnie z przepisem art. 1 u..d.p. drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w ustawie o drogach publicznych lub innych przepisach szczególnych. Według tej definicji droga publiczna to droga, z której co do zasady może korzystać każdy. Już to wskazuje na to, że droga publiczna nie może być własnością osób fizycznych i niepublicznych osób prawnych, gdyż zgodnie z art. 140 k.c., w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa. Uchwała właściwej rady gminy o zaliczeniu drogi do drogi gminnej poprzedzona winna być czynnościami, które zmierzają do przejęcia własności drogi przez gminę. Bez dysponowania przez gminę prawem własności gruntów, po których przebiega droga, co do której podjęta ma zostać uchwała o jej zaliczeniu do kategorii dróg gminnych nie istnieje możliwość zgodnego z prawem podjęcie uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych. Konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 maja 2010 r., II SA/Gl 156/10, LEX 674097). Ustawodawca nie przewidział w przepisach prawa możliwości automatycznego przejścia prawa własności gruntu zajętego pod drogę na rzecz jednostki samorządu gminnego z chwilą wejścia w życie uchwały o zaliczeniu ulicy do kategorii dróg gminnych.

Zaskarżone uchwały zostały podjęte na podstawie upoważnienia zawartego w art. 7 ust. 2 u.d.p. W świetle zatem przytoczonych regulacji konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez Radę Gminy Zawoja uchwał o zaliczeniu drogi "Pasieka" i "Mosorne do Pasieki" do kategorii dróg gminnych było legitymowanie się przez Gminę prawem własności do gruntów, po których taka droga przebiega. Gmina winna była zatem w dacie podejmowania zaskarżonych uchwał legitymować się prawem własności działki/części działki nr [...] położonej w Zawoi, co nigdy nie miało miejsca. W konsekwencji podjęte przez Radę Gminy Zawoja uchwały nr VII/63/2003 i nr XIII/119/2003, w zakresie, w którym zaliczają do dróg gminnych drogę, która nie jest własnością Gminy, naruszają w sposób istotny art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych.

Przesłanki nieważności aktu organu gminy określone zostały w art. 91 ust. 1 zd. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Jak zarazem wynika z art. 91 ust. 4 u.s.g., do stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy niezbędne jest wykazanie, że narusza ona przepisy powszechnie obowiązującego prawa w sposób istotny. "Istotne" naruszenie prawa, powodujące nieważność uchwał organu gminy nie pokrywa się z przesłankami nieważności decyzji w rozumieniu w art. 156 § 1 k.p.a. Do istotnych wad uchwał skutkujących stwierdzeniem ich nieważności zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. (por. wyrok NSA z dnia 18 września 1990 r., sygn. akt SA/Wr 849/90, ONSA 1990/4/2). Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić więc tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika to wprost z treści tego przepisu. Zaskarżone w niniejszej sprawie uchwały pozostają w wyrażnej sprzeczności z powyżej przytoczonymi przepisami u.d.p.

Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a., Sąd, w razie uwzględnienia skargi na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że wydane zostały z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał skargi za uzasadnione i na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonych uchwał w częściach tj. zakresie poz. 2 pkt. 79 "Pasieka" załącznika do uchwały nr VII/63/2003 oraz w zakresie poz. 2 pkt. 3 "Mosorne do Pasieki" załącznika do uchwały nr XIII/119/2003.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.