Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Drogi publiczne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt. 9
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 35 ust. 3
journal: Dz.U. 1985 nr 14 poz 60
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Waldemar Śledzik, asesor WSA Nina Beczek, , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 30 października 2023 r. znak: O/KI.Z-3.4351.234.1.2023 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 30 października 2023 r. znak O/KI.Z-3.4351.234.1.2023, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: "GDDKiA", "organ", "Zarządca drogi"), na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 645 ze zm., dalej: "u.d.p."), art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 977 ze zm., dalej: "u.p.z.p."), art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a."), uchwały Nr [...] Rady Powiatu w J. z dnia [...] grudnia 2022 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania przy odcinku drogi krajowej Nr [...] w miejscowości P., gmina J. (dalej: "uchwała o.o.u.", "uchwała"), po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta J. w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla działki o numerze ew. [...] obręb P., jedn. ew. J. – nie uzgodnił projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie, przebudowie i termomodernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na części działki o nr ew. [...] obręb P., jedn. ew. J..

Stan niniejszej sprawy przedstawia się następująco.

GDDKiA wyjaśnił, że podstawą prawną uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, dokonywanego przez właściwego zarządcę drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego, jest art. 35 ust. 3 u.d.p. Wskazał jednocześnie, że planowana inwestycja będzie usytuowana na terenie przyległym do pasa drogowego drogi krajowej nr [...], w odległości 15 m od granicy działki nr ew. [...] (DK[...]), co jest zgodne z art. 43 u.d.p. Podniósł również, że obsługa komunikacyjna działki będzie zapewniona z drogi krajowej nr [...] poprzez istniejący zjazd. Planowana inwestycja w ocenie zarządcy drogi nie wpłynie na poziom swobody ruchu i bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Jednakże organ wyjaśnił, że planowana inwestycja jest częściowo w obszarze ograniczonego użytkowania i budynek objęty planowanymi zamierzeniami musi spełniać wymagania wynikające z uchwałą o.o.u. Przytoczył § 4 ww. uchwały i wskazał, że uchwała wprowadza całkowity zakaz lokalizacji budynków przeznaczonych m.in. na cele mieszkaniowe, ale dopuszcza pod pewnymi warunkami (§ 5) możliwość rozbudowy i przebudowy istniejących obiektów.

Dalej organ przytoczył art. 3 pkt 7 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm., dalej: "p.b.") i wskazał, że dla obiektów zlokalizowanych w obszarze ograniczonego użytkowania dopuszczone są roboty budowlane, które nie mają wpływu na zmianę podstawowych parametrów obiektu. Podniósł również, że zakres prac wskazany w projekcie decyzji o warunkach zabudowy wykracza poza pojęcie przebudowy, ponieważ zaplanowane jest zwiększenie liczy kondygnacji. Wskazał ponadto, że określenie rozbudowa nie zostało jednoznacznie zdefiniowane w p.b. ani też innym rozporządzeniu wykonawczym. Zaznaczył, że określenie to zostało użyte w p.b. przy definicji budowy.

Zdaniem GDDKiA, rozbudowa jest związana ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak; kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz modyfikacji obiektu istniejącego.

W ocenie organu brak jest również legalnej definicji nadbudowy w p.b. Wskazał, że wyjaśnienie tego pojęcia można szukać w wyrokach sądowych lub w definicjach słownikowych, i tak nadbudowa to rodzaj budowy, dotyczącej istniejącego już obiektu budowlanego, w wyniku przeprowadzenia której zmienia się wysokość obiektu lub jego części. Ustanowienie nadbudowy jako rodzaju budowy dokonane jest w p.b., w art. 3 pkt 6 tej ustawy. Zaznaczył, że z uwagi iż w p.b. brak jest legalnej definicji pojęcia rozbudowy ani też nadbudowy, do ustalenia znaczenia tych pojęć należy zastosować reguły wykładni językowej. Wskazał, że zgodnie z definicją Słownika języka polskiego PWN, pod pojęciem "nadbudowa" należy rozumieć: "w budownictwie: to, co nadbudowano, podwyższenie już istniejącego budynku". Z kolej pod pojęciem rozbudowy, zgodnie z definicją słownikową, należy rozumieć "powiększenie budowli lub obszaru już zabudowanego".

GDDKiA stwierdził, że przy rozbudowie, może zostać zmieniona powierzchnia użytkowa i kubatura, natomiast przy nadbudowie kubatura i liczba kondygnacji obiektu, różnica między tymi dwoma rodzajami budowy jest jednoznacznie określona, w ten sposób, że w obu przypadkach dochodzi do zmiany kubatury, lecz przy rozbudowie - poprzez zmianę powierzchni zabudowy, a w przypadku nadbudowy - poprzez zmianę wysokości obiektu.

Inaczej rzecz ujmując organ wskazał, że przy nadbudowie nie zmienia się powierzchnia zabudowy obiektu, natomiast przy rozbudowie - zmienia się powierzchnia zabudowy (a nie zmienia się wysokość). Przy nadbudowie nowa część obiektu powstaje ponad istniejącą częścią obiektu, nie ma posadowienia nowej części na gruncie, tym samym nie występują na takiej budowie takie prace jak roboty ziemne i fundamentowe (które występują przy rozbudowie), choć często konieczne są prace budowlane zwiększające nośność konstrukcji (fundamentów, ścian, stropów) obiektu nadbudowywanego.

Organ podkreślił, że planowana inwestycja, tj. rozbudowa, przebudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego na części działki o nr ew. [...] w miejscowości P. jest możliwa tylko przy zachowaniu zgodności z przyjętym prawem miejscowym, tj. uchwałą o.o.u., która ustanowiła obszar ograniczonego użytkowania przy odcinku drogi krajowej nr [...] w miejscowości P., gm. J.. Uchwała ta jest wiążąca dla inwestora jak również dla wszystkich organów administracyjnych.

GDDKiA wskazał również, że jak wynika z uzasadnienia przyjęcia ww. uchwały obszar ograniczonego użytkowania został wprowadzony na nieruchomościach położonych w miejscowości P. (nr działek i obszar wskazany w treści uchwały) z racji braku możliwości zastosowania rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych celem dotrzymania standardów jakości środowiska na terenach chronionych akustycznie, w związku z oddziaływaniem na środowisko drogi krajowej nr [...].

W ocenie organu nie można też pominąć, że z uwagi na restrykcyjny charakter postanowień uchwały ustanawiającej obszar ograniczonego użytkowania, przepisy tej uchwały należy wykładać ściśle. Skoro więc uchwałodawca pominął w jej treści możliwości nadbudowy obiektów, poprzestając na dopuszczeniu możliwości wyłącznie ich rozbudowy i przebudowy, to należy uznać, że taka była wola uchwałodawcy, której w procesie stosowania prawa modyfikować nie można.

GDDKiA uznał, że z racji braku legalnych definicji rozbudowy i nadbudowy oraz szczególnego miejsca położenia inwestycji (tj. obszar ograniczonego użytkowania) w pierwszej kolejności należy jednoznacznie ustalić jaki rodzaj budowy dopuszczony jest na tym obszarze. Wskazał, że organem właściwym do zajęcia tego stanowiska jest organ ustanawiający to prawo, tj. Rada Powiatu J.

Dalej wyjaśnił, że obszar ograniczonego użytkowania jest instytucją mającą na celu ograniczenie negatywnego oddziaływania określonych obiektów. Co do zasady, jest wyznaczany dla obszaru, na którym doszło do przekroczenia określonych norm. Co istotne, obszar ograniczonego użytkowania ogranicza prawo do korzystania z nieruchomości. Z treści uchwały winno jednoznacznie wynikać, co jest dopuszczalne na tym obszarze, a co jednoznacznie niedopuszczalne. Obecne ogólne zapisy nie pozwalają na jednoznaczną interpretację i dają dużą możliwość przeprowadzenia procesu budowlanego, który zwiększa m.in. powierzchnię zabudowy, powierzchnię użytkową obiektu, zmianie mogą ulec podstawowe parametry obiektu w tym ilość kondygnacji. Z braku jednoznacznych zapisów w ww. uchwale, może dojść nawet do rozbudowy budynku w kierunku źródła hałasu, tj. drogi krajowej nr [...] przy dalszym braku możliwości zastosowania odpowiedniego zabezpieczenia przed hałasem.

Zdaniem organu, przyjęcie takiego stanowiska stałoby w sprzeczności z zasadą wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania ponieważ dopuszczałoby to możliwość zwiększenia powierzchni przeznaczonych na stały pobyt ludzi przy braku możliwości zastosowania rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych celem dotrzymania standardów jakości środowiska na terenach chronionych akustycznie (uzasadnienie uchwały).

2. Skargę na postanowienie GDDKiA z 30 października 2023 r. złożyła B. S.. W uzasadnieniu skargi wskazała, że podczas prowadzonych pomiarów (związanych z ustanowieniem strefy ograniczonego użytkowania dla miejscowości P. gmina J., nikt ze strony wykonawców (tych pomiarów) nie skontaktował się ze skarżącą, a skarżąca jak i jej rodzina nie przypomina iż jakieś pomiary były wykonywane na jej działce, stąd linia ograniczająca strefy została wyznaczona jedynie teoretycznie. Wskazała również, że jej budynek położony jest w odległości 15 m od drogi krajowej, co stwarza możliwość budowy urządzeń tłumiących jak ekranów akustycznych lub nasadzeń z krzewów, które ograniczą hałas. Skarżąca odniosła się do art. 47 Konstytucji, powołując się na obowiązki projektanta, przy czym nie wskazała na konkretne naruszenia ze strony organu. Kolejno odniosła się do art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. i wskazała, że zarządca drogi powinien wypowiedzieć się w kwestii dostępności do drogi publicznej bądź braku takiego dostępu, a planowana inwestycja nie wpłynie na swobodę i bezpieczeństwo ruchu drogowego. Wyjaśniła ponadto, że organ nie dokonał uzgodnień projektu decyzji, mimo iż jest zwolniony z odpowiedzialności za komfort akustyczny z uwagi na oświadczenie projektanta składane pod rygorem odpowiedzialności karnej (który winien sporządzić projekt zgodnie z obowiązującymi przepisami). Wskazała jednocześnie, że osoba wydająca postanowienie poszła po najmniejszej linii oporu i odmawia uzgodnienia projektu decyzji, zamiast indywidualnie podejść do sprawy, tylko pracuje na zasadzie wszyscy do jednej teczki.

3. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, podtrzymał dotychczasowe stanowisko organu i odnosząc się do argumentów skarżącej wskazał, dlaczego nie uważa ich za uzasadniające. Ponadto wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu, który odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy polegającej na rozbudowie, nadbudowie, przebudowie i termomodernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na części dz. nr [...] obręb P., jedn. ul. [...].

Z akt sprawy wynika, że zamierzeniem inwestora była rozbudowa budynku od zaplecza (tj. tyłu budynku w głąb działki zgodnie z załącznikiem graficznym) przez wykonanie klatki schodowej oraz wykonanie nowej konstrukcji dachu na budynku wraz ze zmianą kąta nachylenia połaci i wykonaniem nowej ścianki kolankowej. Planowana jest również nadbudowa budynku (tj. podniesienie kalenicy o około 1,5 m w stosunku do wysokości obecnego dachu i ściany kolankowej o około 60 cm).

Zdaniem organu, zamierzenie budowlane pozostaje w sprzeczności z uchwałą Nr [...] Rady Powiatu w J z dnia [...] grudnia 2022 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania przy odcinku drogi krajowej Nr [...] w miejscowości P., gmina J. (dalej: "uchwała o.o.u.").

W ocenie Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organowi a nie stronie skarżącej. Zatem wszelkie zarzuty zawarte w skardze należało uznać za niezasadne.

2. W pierwszej kolejności wskazać należy na przepisy prawa mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 35 ust. 3 u.d.p. zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przepis art. 35 ust. 3 u.d.p. dotyczy każdej zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającej na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 14 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 135/23).

Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. decyzje, dotyczące między innymi warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego. Brak jest możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy co do zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego bez uzgodnienia z właściwym zarządcą drogi (por. wyrok WSA w Warszawie z 25 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 3033/19).

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma również wskazana wcześniej uchwała o.o.u. Zgodnie z tą uchwałą:

- tworzy się obszar ograniczonego użytkowania przy odcinku drogi krajowej Nr [...] w miejscowości P., gmina J. (§ 1 uchwały o.o.u.);

- przebieg granicy obszaru ograniczonego użytkowania przedstawia ciągła czerwona linia wrysowana na mapie ewidencyjnej, stanowiącej załącznik nr 1 do niniejszej uchwały (§2 uchwały o.o.u.);

- wykaz numerów ewidencyjnych działek położonych w całości lub części w granicach obszaru ograniczonego użytkowania określa załącznik nr 2 do niniejszej uchwały (§3 uchwały o.o.u.); działka nr [...] znajduje się w tym obszarze;

- w obszarze ograniczonego użytkowania określa się następujące ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu oraz sposoby korzystania z terenów: 1) zakaz lokalizowania budynków przeznaczonych na szpitale, domy opieki społecznej, budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, na cele uzdrowiskowe, rekreacyjno-wypoczynkowe, mieszkaniowe i mieszkaniowo-usługowe; 2) dopuszcza się rozbudowę i przebudowę istniejących obiektów podlegających ochronie akustycznej pod warunkiem zapewnienia właściwego klimatu akustycznego wewnątrz budynków (§ 4 uchwały o.o.u.);

- w obszarze ograniczonego użytkowania określa się następujące wymagania techniczne dotyczące budynków: w przypadku istniejących budynków mieszkalnych zlokalizowanych w granicach obszaru ograniczonego użytkowania należy zastosować zabezpieczenia zapewniające właściwy klimat akustyczny w pomieszczeniach poprzez zastosowanie przegród budowlanych o odpowiedniej izolacyjności akustycznej (§ 5 uchwały o.o.u.).

Zgodnie z art. 135 ust. 1 Prawa ochrony środowiska: "(...) jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej, obiektów sieci gazowej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania.

3. W ocenie Sądu, wszelkie zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne z kilku zasadniczych powodów.

Po pierwsze – zarzuty kierowane do sposobu realizacji pomiarów akustycznych oraz możliwości ograniczenia emisji hałasu poprzez wykonanie urządzeń technicznych oraz planowanych nasadzeń nie dotyczą działań organu wydającego zaskarżone postanowienie. Są to zarzuty skierowane do działań Rady Powiatu w J. przy uchwaleniu uchwały o.o.u. Zatem zasadnie twierdzi organ, że skarżąca ma możliwość ewentualnego zaskarżenia tej uchwały, ale w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Zasadnie twierdzi organ, że dopóki taka uchwała obowiązuje, organ uzgadniający jest nią związany przy dokonywaniu wszelkich czynności z dziedziny prawa administracyjnego i nie może jej zasadności w żaden sposób kwestionować.

Po drugie - istotą zagadnienia prawnego mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy była wykładnia cytowanego przepisu aktu prawa miejscowego, zgodnie z którą lokalny uchwałodawcza dopuścił jedynie "rozbudowę" i "przebudowę" istniejących obiektów w Obszarze Ograniczonego Użytkowania, lecz nie dopuścił ich "nadbudowy". Zdaniem Sądu, zasadnie organ przyjął, że pojęcia te nie mogą być stosowane zamiennie. Zgodnie z definicjami legalnymi zawartymi w art. 3 pkt 6-8 p.b. ilekroć w ustawie jest mowa o: "budowie" - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego; "robotach budowlanych" - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego; "przebudowie" - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego; "remoncie" - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Zatem w tzw. słowniczku ustawowym p.b. wyróżniono pojęcia "odbudowy" i "nadbudowy", lecz ich nie zdefiniowano. Zatem dla ich wyjaśnienia konieczne było przez organ dokonanie wykładni (językowej) tych pojęć. Zasadnie organ wskazał, że w Słowniku Języka Polskiego PWN "nadbudowa" określana jest jako "to, co nadbudowano", jest to "podwyższenie już istniejącego budynku". Można również przyjąć, że "nadbudowa" to rodzaj budowy, dotyczącej istniejącego już obiektu budowlanego, w wyniku przeprowadzenia której zmienia się wysokość obiektu lub jego części. Zasadnie przyjął organ, że jeżeli lokalny uchwałodawcza miałby na celu dopuszczenie możliwości zwiększenia wysokości istniejących w Strefie Ograniczonego Oddziaływania Obiektów (tj. właśnie ich "nadbudowy"), to z w treści uchwały byłoby to wyraźnie zapisane. Skoro jednak tak nie jest, to nie można domniemywać iż wola uchwałodawczy była inna niż wynikająca z literalnej treści uchwały o.o.u. Zatem, skoro lokalny uchwałodawcza w uchwale wyraźnie nie dopuścił możliwości "nadbudowy" budynków w Strefie Ograniczonego Użytkowania, to organ administracji przy opiniowaniu projektu decyzji o warunkach zabudowy nie może takiej możliwości domniemywać.

Po trzecie – skarżąca wskazuje na naruszenie art. 47 Konstytucji w brzmieniu: "Każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym". W ocenie Sądu, zarzut ten jest bezzasadny, gdyż skarżąca nie wskazuje żadnych konkretnych praw i wolności które przez działania organu zostałyby naruszone. Nie można skutecznie zarzucać organowi naruszenia norm konstytucyjnych, podczas gdy organ ten wyłącznie opiera swe działania na aktach prawa miejscowego, którym niewątpliwie jest uchwała o.o.u. Uchwała ta ustanawia ściśle wyspecyfikowanie ograniczenia w realizacji przedsięwzięć budowlanych na terenie opisywanego obszaru. Należy również mieć na względzie domniemanie konstytucyjności aktów prawnych (w tym również aktów miejscowych). A zatem dopóki akt prawny nie zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego, to organy administracji zobowiązane są się do niego stosować

Po czwarte – skarżąca wskazuje na naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. poprzez nie zastosowanie się do wykładni tego przepisu prezentowanej przez skarżącą, zgodnie z którą "(...) zarządca drogi powinien wypowiedzieć się w kwestii dostępności do drogi publicznej bądź braku takiego dostępu, a planowana inwestycja nie wpłynie na swobodę i bezpieczeństwo ruchu drogowego". Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p.: "(...) decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 u.d.p. - w sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego) wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi - w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego". Przepis ten dotyczy uzgodnień decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a nie inwestycji prywatnych inwestorów realizowanych w ich interesie, a dodatkowo nie zawęża zakresu badania organu uzgadniającego do kwestii dostępności do drogi publicznej bądź braku takiego dostępu. Tymczasem podstawą do opiniowania (uzgodnienia) projektów decyzji o warunkach zabudowy jest inny przepis (tj. art. 35 ust. 3 u.d.p.), lecz naruszenia tego przepisu skarżąca nie zarzucała.

Po piąte - skarżąca zarzuca organowi, że ten nie dokonał uzgodnień projektu decyzji, mimo iż jest zwolniony z odpowiedzialności za komfort akustyczny z uwagi na oświadczenie projektanta składane pod rygorem odpowiedzialności karnej (który winien sporządzić projekt zgodnie z obowiązującymi przepisami). Zdaniem Sądu, trudno jest dostrzec związek pomiędzy odpowiedzialnością projektanta przyszłej inwestycji za komfort akustyczny pomieszczeń a treścią dokonanych uzgodnień, gdyż te do odpowiedzialności projektanta się nie odnoszą. Zarzut ten nie ma żadnego oparcia w przedmiotowe sprawie.

4. Podsumowując, zdaniem Sądu organ wydając zaskarżone postanowienie w sposób szczegółowy przenalizował stan faktyczny i prawny, odnosząc się do zasięgu Obszaru Ograniczonego Użytkowania oraz samej treści uchwały o.o.u., która w sposób enumeratywny wymienia rodzaje robót budowlanych dopuszczalnych na terenie Strefy, tj. "rozbudowę" i "przebudowę" istniejących obiektów podlegających ochronie akustycznej pod warunkiem zapewnienia właściwego klimatu akustycznego wewnątrz budynków ale nie dopuszcza ich "nadbudowy". W ocenie Sądu, skarżąca dokonała wykładni uchwały o.o.u. w sposób sprzeczny z jego wykładnią językową a organ zastosował ją w sposób zgodny z prawem.

5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.