Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 683/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 211, art. 219 par. 1, art. 220 par. 1, par. 2 i par. 3, ar.t 230 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. Sz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2009 roku K. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2009 roku wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 3.718 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 października 2009 roku referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.

Rozpoznając sprzeciw od ww. postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 roku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Od ww. postanowienia Sądu, skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. (sygn. akt II FZ 157/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2010 roku Przewodniczący Wydziału I ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3.718 złotych.

W związku z powyższym zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pismem z dnia 5 lipca 2010 roku skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu

Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do Sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1 i § 2 w związku z art. 211 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty, czyli w przedmiotowej sprawie wpisu, jest także skarga.

Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 przedmiotowego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W istniejącym w niniejszej sprawie stanie faktycznym, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został już rozpatrzony przez Sąd. Rozstrzygnięcie powyższej kwestii wpadkowej uzyskało więc przymiot prawomocności. Konsekwencją tego jest fakt uzyskania mocy wiążącej wobec sądu, który je wydał. Ponieważ nie dotyczy ono istoty sprawy, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jednakże posiada w pełni przymiot prawomocności. Z powyższego wypływa więc obowiązek uiszczenia wymagalnego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania strony do uiszczenia opłaty wraz ze wskazaniem skutków jej nieuiszczenia oraz wymaganej kwoty wpisu. Należy przyjąć, że złożenie przez skarżącego kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd stanowiący, iż inne rozumienie powyższego uregulowania zawartego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby pozwolić stronom postępowania na nieograniczone w czasie przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt I FZ 60/09 opubl. Lex nr 565712).

W ocenie Sądu od obowiązku złożenia wpisu nie zwolniło więc skarżącego ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne bowiem wystąpienie z takim wnioskiem, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym przez Przewodniczącego Wydziału do strony, po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postanowienia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na ewentualną zmianę jego treści, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2010 roku.

Z tych względów, należało stwierdzić, że w oznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, a złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 lipca 2010 roku nie przerwał biegu wyznaczonego w przedmiotowym zarządzeniu terminu.

Mając na uwadze poczynione przez Sąd ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

zk