Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 378/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1, art. 13, 13a, 14, 15
journal: Dz.U. 2018 poz 1260
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1260

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) asesor WSA Mariusz Pawełczak Protokolant sekretarz sądowy Dominika Matuszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2024 r. sprawy ze skargi B. S. na czynność Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2024 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2024 r. Wójt Gminy [...] ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze ds. windykacji należności w Urzędzie Gminy w [...]. W ogłoszeniu m.in. wskazano w pkt 3 jako wymagania niezbędne:

a) Spełnienie wymagań określonych w art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 2088 r. o pracownikach samorządowych określonych dla stanowisk urzędniczych,

b) wykształcenie średnie lub wyższe umożliwiające wykonywanie zadań na stanowisku (preferowane o kierunku finanse i rachunkowość, ekonomia),

c) minimalny staż pracy – 2 lata,

d) znajomość przepisów ustaw: o samorządzie gminnym, ordynacji podatkowej,

o finansach publicznych, o rachunkowości, o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę

i zbiorowym odprowadzeniu ścieków;

e) umiejętność obsługi programów EKO+/PSION, WIP+, GOK+ firmy Radix,

W ogłoszeniu wskazano nadto, że w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nie przekroczył 6%.

W zakreślonym w ogłoszeniu terminie na zgłoszenie kandydatur do Urzędu Gminy [...] wpłynęło pięć kandydatur, w tym B. S. (skarżącej).

Jak wynika z protokołu Komisji Rekrutacyjnej z dnia 5 lutego 2024 r., Komisja stwierdziła, że dwie kandydatury, w tym ta zgłoszona przez skarżącą, nie spełniają warunków formalnych. Wskazano, że skarżąca, choć złożyła wszystkie wymagane dokumenty określone w ogłoszeniu o naborze i posiada wymagany staż pracy, to nie posiada wymaganego wykształcenia, albowiem odebrała wykształcenie średnie ogólnokształcące o profilu podstawowym. Komisja wskazała, że tego rodzaju wykształcenie nie jest wystarczające aby ubiegać się o zatrudnienie w referacie finansowo-budżetowym Urzędu Gminy na stanowisku ds. windykacji należności.

W informacji o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze z dnia 12 lutego 2024 r. Wójt Gminy [...] wskazał wybraną kandydaturę.

B. S. w dniu 26 lutego 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. rozstrzygnięcie z 12 lutego 2024 r. o naborze na wolne stanowisko urzędnicze nazwane "odwołaniem od decyzji". Skarżąca zarzuciła organowi: 1) nienależyte wykonywanie zadań komisji rekrutacyjnej, 2) naruszenie praworządności oraz interesów skarżącej, 3) naruszenie przepisów:

a) art. 32 i 69 Konstytucji RP

b) art. 11 Kodeksu Pracy,

c) art. 9 i art 4 ust. 5 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

d) art. 6 ust. 3 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 2a pkt 1 i 2, art. 13 ust. 2b, art. 13a ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2 pkt 2-4 oraz art. 24 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o pracownikach samorządowych.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o odwołanie decyzji (informacji o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze) Wójta Gminy [...] z 12 lutego 2024 r. oraz ponowne przeprowadzenie procedury rekrutacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wraz z wnioskiem złożyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz poinformowała organ, że w obliczu tego, iż wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie nie przekracza 6%, korzysta ona z uprawnienia, o którym mowa w art. 13a ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Podniosła, że spełniła wszystkie warunki opisane w ogłoszeniu o naborze (wykształcenie średnie, wymagany staż pracy, doświadczenie w windykacji należności na poprzednim stanowisku pracy), a odrzucenie jej kandydatury nie znajduje uzasadnienia. Zarzuciła nierzetelną i nieobiektywną ocenę jej kandydatury. Wskazała ponadto, że samo ogłoszenie było dyskwalifikujące dla osób z niepełnosprawnością ruchową, a to ze względu na informację o warunkach pracy na stanowisku. W jej ocenie protokół z posiedzenia komisji rekrutacyjnej narusza art. 14 ustawy o pracownikach samorządowych, albowiem nie zawiera elementów wymienionych w art. 14 ust. 1 i 2 tej ustawy, z wyłączeniem opisanego w ust. 2 pkt 5.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że sprawy ze skarg na informacje o naborze na wolne stanowisko urzędnicze nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie są to bowiem akty z zakresu administracji publicznej, w szczególności nie są to decyzje administracyjne.

W piśmie z 12 lipca 2024 r. skarżąca podtrzymała stanowisko skargi. Wskazała jednocześnie, że wbrew ocenie organu skargi na rozstrzygnięcia w przedmiocie naboru na wolne stanowisko urzędnicza podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Na rozprawie w dniu 10 września 2024 r. skarżąca podtrzymując skargę wyjaśniła, że posiadane przez nią wykształcenie średnie nie mogło stanowić przeszkody dla dopuszczenia jej kandydatury do dalszego etapu konkursu, albowiem opisane

w ogłoszeniu preferowane wykształcenie wyższe w kierunku finanse i rachunkowość nie było wymogiem bezwzględnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy zgodności z prawem rozstrzygnięcia Wójta Gminy ogłoszonego naboru na wolne stanowisko urzędnicze w urzędzie gminy.

Z uwagi na stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę należy w pierwszej kolejności wskazać, że ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych jest pogląd, podzielany przez Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, zgodnie z którym rozstrzygnięcie o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, podjęte na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych jest czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej – "p.p.s.a."), albowiem pochodzi ono od organu administracji publicznej i rozstrzyga o prawach kandydata na urzędnika (vide: wyroki NSA z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2966/1516, z lipca 2024 r., sygn. III OSK 51/23; postanowienia NSA z 30 października 2020 r., sygn. akt I OSK 1094/20; postanowienie NSA z 4 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 1910/20; - dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zaskarżona informacja o wyniku naboru na stanowisko urzędnicze z dnia 12 lutego 2024 r. kończy postępowanie rekrutacyjne i stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wbrew stanowisku organu wyrażonemu w odpowiedzi na skargę skarga na taką czynność wywiedziona do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, oczywiście po spełnieniu pozostałych warunków formalnych skargi wynikających z p.p.s.a. (co w niniejszej sprawie miało miejsce). Skarga została wniesiona przez osobę, której interesu prawnego sprawa dotyczy bowiem uczestniczyła w naborze, jak również została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie zawisłego przed sądem sporu poprzedzić należy przytoczeniem przepisów prawnych zawartych w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1135 – dalej "u.p.s."), sankcjonujących tryb konkursowy na wolne stanowiska urzędnicze w jednostkach samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.s. nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Nabór na wolne stanowisko urzędnicze składa się z trzech etapów: ogłoszenia o naborze (art. 13 u.p.s.), rozstrzygnięcia merytorycznego wyłaniającego najlepszego kandydata (art. 13a i art. 14 u.p.s.) oraz podania do publicznej wiadomości wyników naboru (art. 15 u.p.s.).

Kontrolując przebieg postępowania konkursowego Sąd weryfikuje czy wszystkie jego etapy przeprowadzone zostały zgodnie z prawem, a także czy w trakcie naboru zachowane zostały zasady otwartości, jawności i przejrzystości.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.p.s., ogłoszenie o wolnym stanowisku urzędniczym, w tym kierowniczym stanowisku urzędniczym oraz o naborze kandydatów na to stanowisko umieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której jest prowadzony nabór. W ogłoszeniu wskazuje się elementy opisane w art. 13 ust. 2 u.p.s. Termin do składania dokumentów określony w ogłoszeniu o naborze nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie (art. 13 ust. 3 u.p.s.).

W niniejszej sprawie ogłoszenie o naborze spełnia opisane wyżej warunki. Ogłoszenie zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej (numer ogłoszenia 3/2024, opublikowane w dniu 19 stycznia 2024 r., dostępne na stronie BIP Gminy [...]), jak i zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń, o czym świadczą adnotacje na ogłoszeniu zalegającym w aktach administracyjnych (wywieszono 19 stycznia 2024 r., zdjęto 30 stycznia 2024 r.). Ogłoszenie zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 13 ust. 2 u.p.s., tj. nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe, wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku, informację o warunkach pracy na stanowisku, informację, o której mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4b ustawy, wskazanie wymaganych dokumentów oraz określenie terminu i miejsca składania dokumentów. Termin do składania dokumentów określono na 29 stycznia 2024 r., co spełnia warunek z art. 13 ust. 3 u.p.s.).

Zgodnie z art. 13a ust. 1 u.p.s. komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia się kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata. Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół, którego elementy treściowe zostały ustawowo określone w art. 14 ustawy. Wśród elementów treściowych protokołu szczególne znaczenie przypisuje się informacji o zastosowanych metodach i technikach naboru oraz uzasadnieniu dokonanego wyboru (art. 14 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy).

Przedłożony wraz z aktami sprawy protokół z naboru kandydatów spełnia wymogi ustawowe i potwierdza prawidłowy sposób wyboru kandydata na wolne stanowisko urzędnicze. Z pięciu przedłożonych kandydatur wyłoniono trzy najlepsze, uzasadniając ten wybór poprzez wskazanie, że dwie niewybrane kandydatury, złożone zostały przez osoby legitymujące się wykształceniem średnim podstawowym. Jak zaś wynika z punktu 3 lit. b ogłoszenia, preferowane wykształcenie kandydata to wykształcenie średnie lub wyższe o kierunku finanse i rachunkowość lub ekonomia. Trzy najlepsze kandydatki posiadało preferowane wykształcenie: dwie z nich wyższe (ekonomiczne i na kierunku finanse i rachunkowość), jedna średnie ekonomiczne (ukończone technikum ekonomiczne, rozpoczęte studia wyższe na kierunku finanse i rachunkowość).

Niezwłocznie po przeprowadzonym naborze należy podać do publicznej wiadomości informację o wyniku naboru przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzany nabór, oraz opublikowanie w BIP przez okres co najmniej 3 miesięcy (art. 15 ust. 1 u.p.s.). W art. 15 ust. 2 u.p.s. wskazano elementy, jakie winna zawierać informacja o wyniku naboru (nazwa i adres jednostki, określenie stanowiska, imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko).

W niniejszej sprawie informacja o wyniku konkursu spełnia ustawowe wymogi. Została wywieszona na tablicy ogłoszeń na okres od 12 lutego 2024 r. do 23 maja 2024 r., opublikowano ją w BIP, zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 15 ust. 2 u.p.s.

Całokształt postępowania zakończonego zaskarżoną czynnością wskazuje, że konkurs został przeprowadzony w sposób prawidłowy, a informacja o jego wynikach odpowiada przepisom u.p.s. zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym.

Nie zasłużyła na uwzględnienie argumentacja skargi. Wskazać w jej kontekście należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.s. nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Zasada otwartości oznacza, że nabór jest jawny i do konkursu mogą przystąpić wszyscy zainteresowani. Zasada konkurencyjności ma zaś na celu zapewnienia zawodowego, rzetelnego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe, do czego winien się przyczynić dobór kadr urzędniczych według kryteriów merytorycznych. W orzecznictwie zasadnie wskazuje się, że postępowanie rekrutacyjne powinno charakteryzować się przejrzystością, co oznacza, że postępowanie powinno być prowadzone według jasnych reguł pozwalających ocenić, na ile proces rekrutacji zapewnił zatrudnienie najlepszego kandydata (tak NSA w wyroku z 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 4945/21, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżąca wywodzi tezę o niezgodności z prawem przeprowadzonego konkursu przede wszystkim z okoliczności, że jej kandydatura – pomimo, że spełniająca wszystkie wymogi wskazane w ogłoszeniu o naborze na wolne stanowisko urzędnicze – została nieprawidłowo odrzucona z uwagi na to, że skarżąca jest osobą legitymującą się wykształceniem średnim podstawowym, a nie średnim kierunkowym albo wyższym kierunkowym. W ocenie skarżącej średnie wykształcenie podstawowe nie dyskwalifikowało jej w konkursie, a powołanie się na to w uzasadnieniu odrzucenia jej kandydatury stanowi nadużycie organu.

W ocenie Sądu organowi nie można zarzucić, by w kontrolowanym postępowaniu konkursowym, poprzez odrzucenie kandydatury skarżącej z uwagi na jej wykształcenie, naruszył on wynikające z przepisów u.p.s. reguły rzetelnego i transparentnego przeprowadzania postępowań konkursowych na wolne stanowisko urzędnicze. Zauważyć należy przede wszystkim, że w art. 13 ust. 2 pkt 3 u.p.s., mowa jest o jednym z elementów ogłoszenia jako określeniu wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe. Powyższe oznacza, że ustawodawca rozróżnia wymagania podstawowe, które warunkują w ogóle dopuszczenie kandydata do konkursu, od wymagań dodatkowych, tj. takich, których spełnienie jest z punktu widzenia zatrudniającego organu premiowane lepszą pozycją kandydata w procesie oceny jego kandydatury. W niniejszej sprawie organ w ogłoszeniu zastrzegł, że wymogiem podstawowym, bo wynikającym z art. 6 ust. 3 pkt 1 u.p.s. ("pracownikiem samorządowym zatrudnionym na podstawie umowy o pracę na stanowisku urzędniczym może być osoba, która spełnia wymagania określone w ust. 1 oraz dodatkowo posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe") jest to, by kandydat miał wykształcenie średnie, a wymogiem dodatkowym – okolicznością premiowaną – jest to, by było to wykształcenie średnie branżowe albo wyższe o kierunku finanse i rachunkowość lub ekonomia. Zważając na charakter pracy wykonywanej na stanowisku opisanym w ogłoszeniu (windykacja należności), takie zastrzeżenie nie budzi żadnych wątpliwości. Wskazać należy również, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, pracownikiem samorządowym może być osoba, która obok spełnienia wymogu obywatelstwa polskiego oraz wymogu pełnej zdolności do czynności prawnych i pełni praw publicznych, winna posiadać kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy na określonym stanowisku (pkt 3). Wskazanie wykształcenia średniego branżowego albo wyższego kierunkowego w kontekście niniejszej sprawy jest zatem zrozumiałe z punktu widzenia organu poszukującego pracownika jak najlepiej przygotowanego merytorycznie do wykonywania pracy na wolnym stanowisku, wymagającego posiadania wiedzy i kwalifikacji zawodowych ukierunkowanych do wykonywania konkretnych zadań przypisanych do danego stanowiska urzędniczego. Nie może być to poczytywane jako przejaw dyskryminacji, co zdaje się wykazywać skarżąca. Wyłonienie zaś z grona osób ubiegających się o zatrudnienie na przedmiotowym stanowisku trzech osób legitymujących się wykształceniem albo średnim ekonomicznym, albo wyższym kierunkowym, i odrzucenie jednocześnie kandydatur osób z wykształceniem średnim podstawowym, znajduje uzasadnienie w zacytowanej wcześniej treści art. 13a ust. 1 u.p.s. "Najlepszy kandydat" to kandydat spełniający najwięcej wymogów wskazanych w ogłoszeniu, z uwzględnieniem wymogów dodatkowych (co wynika z formuły "(...) w jak największym stopniu spełniający wymagania dodatkowe"), a nie tylko wymogów podstawowych (niezbędnych). Skarżąca oraz druga z osób legitymujących się wykształceniem średnim podstawowym, były osobami, które spełniały wymogi niezbędne, ale nie spełniły jednego z wymogów dodatkowych, istotnego z punktu widzenia zadań na oferowanym stanowisku pracy.

Nie jest też wyrazem dyskryminacji, czy też braku rzetelności w ocenie kandydatury skarżącej to, że organ nie uwzględnił przedłożonego przez nią wraz z kandydaturą oświadczenia o chęci skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w art. 13a ust. 2 u.p.s. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli w jednostce wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż 6 %, pierwszeństwo w zatrudnieniu na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem kierowniczych stanowisk urzędniczych, przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1. W niniejszej sprawie w ogłoszeniu o naborze na wolne stanowisko urzędnicze organ wskazał, że wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych jest w jednostce niższy niż 6%. Preferencja w zatrudnieniu w Urzędzie Gminy [...] osób niepełnosprawnych jest zatem możliwa, ale tylko w sytuacji – zgodnie z zastrzeżeniem z art. 13a ust. 2 u.p.s. –, gdy niepełnosprawny kandydat znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1. Jak zaś wynika z wcześniejszych rozważań i czego organowi nie można zarzucić, skarżąca nie została zakwalifikowana jako osoba będąca "najlepszą kandydatką" w rozumieniu tego przepisu.

Sąd nie dopatrzył się zarzucanej wadliwości protokołu z posiedzenia komisji konkursowej, przy czym zauważyć należy, że organ sporządził dwa protokoły z dwóch następujących po sobie posiedzeń (k. 9 i 10 akt adm.) i powinny być one rozpatrywane łącznie. Protokoły te zawierają wszystkie elementy wymienione w art. 14 u.p.s. Określają:

1) stanowisko, na które był przeprowadzony nabór, liczbę kandydatów, imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania najlepszych kandydatów – bez wskazywania kandydatów niepełnosprawnych z uwagi na niezaistnienie sytuacji z art. 13a ust. 2,

2) liczbę nadesłanych ofert oraz ofert spełniających wymagania formalne,

3) informację o zastosowanych technikach i metodach naboru (kryterium spełnienia wymagań formalnych oraz dodatkowych – związanych z wykształceniem, a następnie rozmowa kwalifikacyjna w celu oceny predyspozycji i umiejętności kandydata gwarantujących prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków, jak i wiedzy na temat funkcjonowania urzędu gminy oraz właściwego referatu),

4) uzasadnienie dokonanego wyboru (uzyskanie największej liczby punktów z rozmowy kwalifikacyjnej),

5) skład komisji przeprowadzającej nabór.

Zupełnie niezrozumiały jest zarzut, jakoby ogłoszenie było dyskryminujące dla osób z niepełnosprawnością ruchową już z uwagi na informację o warunkach pracy na stanowisku (stanowisko pracy na piętrze budynku niewyposażonym w windę, praca przy ekranie powyżej 4 godzin dziennie). Warunki lokalowe w urzędzie danego organu (brak udogodnień dla niepełnosprawnych) nie determinują tego, na jakie stanowisko ogłaszany jest nabór i przez kogo będzie na tym stanowisku wykonywana praca. Stosowne udogodnienia pracodawca ma obowiązek zapewnić po zatrudnieniu osoby niepełnosprawnej, a to zgodnie z § 48 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zm.), w myśl którego pracodawca zatrudniający pracowników niepełnosprawnych powinien zapewnić dostosowanie stanowisk pracy oraz dojść do nich - do potrzeb i możliwości tych pracowników, wynikających ze zmniejszonej sprawności.

Zdaniem Sądu, nabór na wolne stanowisko urzędnicze w niniejszej sprawie został przeprowadzony bez naruszenia przepisów prawa odnoszących się do procedury, jak i w sposób zapewniający zachowanie przywołanych wcześniej zasad postępowania konkursowego. Tym samym nie naruszono wskazanych w skardze przepisów ustawy o pracownikach samorządowych. Niezadowolenie skarżącej z wyniku konkursu nie świadczy też o naruszeniu powołanych art. 32 i 69 Konstytucji RP (wprowadzających zasadę równości oraz pomocy państwa osobom niepełnosprawnym). Niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 11 Kodeksu Pracy, albowiem przepis ten statuuje zasadę konsensualnego charakteru umowy o pracę, co nie jest w sprawie kwestionowane. Niezasadny jest też zarzut naruszenia wskazanych przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, albowiem art. 4 ust. 5 tej ustawy stanowi o możliwości zatrudnienia osoby niepełnosprawnej, co nie jest w sprawie kwestionowane przez organ, zaś z art. 9 tej ustawy – wskazującego formy rehabilitacji społecznej osób niepełnosprawnych - nie można wywodzić bezwzględnego przywileju osób niepełnosprawnych w procesach rekrutacyjnych, nawet jeżeli nie spełniają oni wszystkich wymogów podstawowych i dodatkowych na dane stanowisko.

Mając to wszystko na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadną