Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 209/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 25, art. 23 ust. 2, art. 19, art. 20, art. 18 ust. 1, art. 22 ust. 3 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 80 poz 903
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.
article: art. 32 ust.4 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 11, art. 71 ust. 2 pkt 5,
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par 136 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2008r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...]r. Nr [...], Nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 757-,zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka /-/ M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118) zatwierdził projekt budowlany i udzielił S.B. pozwolenia na budowę obejmującego przebudowę wewnętrznej instalacji c.o. i wody wraz ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczenia łazienki na kotłownię w budynku mieszkalnym wielorodzinnym kat. III, na nieruchomości położonej w [...] nr [..],

W motywach powyższej decyzji przedstawiono następujące ustalenia i wnioski.

Dnia 16 sierpnia 2007 r. do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek inwestora – S.B., zam. [...] nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia łazienki na kotłownię w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym wraz z urządzeniami budowlanymi (montaż pieca miałowego, przebudowa instalacji c.o.), usytuowanego w miejscowości [...], nr ewid. gruntów: 76/23.

W związku z brakami występującymi w przedłożonym wniosku, w dniu 23 sierpnia 2007 r. wezwano stronę do uzupełnienia wniosku o brakujące dokumentu, co uczyniono z dniem 3 września 2007 r. Postanowieniem z dnia [...] zobowiązano inwestora do przedłożenia dodatkowych opracowań projektowych, które strona dostarczyła z dniem 8 października 2007 r. Jednym z przedłożonych dokumentów jest oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, z którego wynika, iż inwestor jest właścicielem mieszkania w bloku mieszkalnym wielorodzinnym (budynek trzy-klatkowy, trzykondygnacyjny, osiemnastorodzinny - wszystkie mieszkania własnościowe), natomiast do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności powołano na nieruchomości [...] wspólnotę mieszkaniową.

Zarządcą bloków mieszkalnych w [...] jest Spółdzielnia Nabywców i Najemców, [...], ul. [...], natomiast uchwały dotyczące zarządzania częścią wspólną w/w nieruchomości podejmuje powołana do tego Wspólnota Mieszkaniowa.

Dokumentacja techniczna sporządzona przez projektantów: mgr inż. J.D. w zakresie ogólnobudowlanym oraz K.D. w zakresie instalacji c.o. i wody, osoby o odpowiednich uprawnieniach projektowych zawiera wszystkie wymagane przepisami oświadczenia i uzgodnienia, w tym: uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz spełnia wymagania warunków technicznych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.IV.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz. 690 z dnia 12 kwietnia 2002 r. ze zm.). Z oświadczeń projektantów wynika, że jest ona sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja powyższa jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu - nr [...] z dnia [...] wydaną przez Burmistrza Gminy.

Dnia 27 września 2007 r. zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego powiadomiono Wspólnotę Mieszkaniową, w tym wszystkich współwłaścicieli w/w nieruchomości o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i materiałami w powyższej sprawie. W dniu 8 października 2007 r. uwagi wniósł Zarząd Spółdzielni Nabywców i Najemców informując tut. urząd w piśmie L.Dz. 890/SNN/2007, iż dnia 4 stycznia 2007 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] podjęła uchwałę o odłączeniu budynku od instalacji c.o. od nowego sezonu grzewczego czyli od 1 października 2007 r. Poinformowano również, że zarządca w/w budynku posiada uchwałę większościową z dnia 30 sierpnia 2007 r. o budowie indywidualnych kotłowni etażowych, miałowych, węglowych i na drewno oraz uchwałę z dnia 20 września 2007 r. o uruchomieniu centralnej kotłowni olejowej od sezonu 2007/2008 r.

Pismem z dnia 8 października 2007 r. uwagi wnieśli trzej mieszkańcy w/w wspólnoty, w którym poinformowano, iż budowa kotłowni węglowych i na drewno w mieszkaniach nieruchomości wymienionej powyżej nie spełnia wymogu art. 199 Kodeksu Cywilnego - do rozporządzenia rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W piśmie stwierdza się, iż zmiana sposobu użytkowania instalacji c.o., jest częścią wspólną na w/w obiekcie, a tym samym jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. W przypadku braku takiej zgody, współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia sprawy spornej przez sąd. Poinformowano również, iż uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia 4 stycznia 2007 r. o odłączeniu się od kotłowni c.o. od dnia 1 października 2007 r. nie jest uchwałą o budowie etażowych kotłowni w kuchniach, łazienkach i piwnicach - nie wynika z niej, w jaki sposób wspólnota zamierza zmienić system ogrzewania mieszkań. Dnia 20 września 2007 r. Wspólnota Mieszkaniowa podjęła uchwałę o uruchomieniu centralnej kotłowni olejowej od sezonu 2007/2008.

S.B. przedłożył wniosek, w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - decyzja ostateczna z dnia [...], który zawierał wszystkie załączniki niezbędne do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, wypełniając tym samym zapis art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Inwestor przedłożył w dokumentach oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, w którym jako tytuł prawny do nieruchomości podał zgodę wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na odłączenie się (po sezonie grzewczym 2006/2007) od instalacji c.o. i c.w. pod warunkiem ponoszenia kosztów stałych c.o., podjętą uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 4 stycznia 2007 r. oraz zgodę na pobudowanie indywidualnych kotłowni etażowych miałowych, węglowych i na drewno w mieszkaniach i piwnicach podjętą uchwałą większościową w/w wspólnoty z dnia 30 sierpnia 2007 r.

W dokumentacji określono, iż budowa nowego ogrzewania nie spowoduje odcięcia dopływu ciepła dla pozostałych współwłaścicieli budynku wielorodzinnego, a sam fakt realizacji inwestycji jest konsekwencją podjętej jednogłośnie uchwały o odłączeniu się od centralnej kotłowni olejowej.

Odnosząc się do art. 199 Kodeksu Cywilnego, na który powołują się mieszkańcy w piśmie z dnia 8 października 2007 r. organ stwierdza, iż na podstawie wykładni prawa, art. 199 Kodeksu Cywilnego odnosi się do wspólnot mieszkaniowych, których liczba członków jest mniejsza od siedem. W przypadku większej liczby członków ustawa o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz.903) stanowi, iż wspólnota taka powołuje zarząd, który zobowiązany jest działać w interesie wszystkich współwłaścicieli. Dla zadań przekraczających zakres zwykłego zarządu - co ma miejsce w przedmiotowej sprawie - konieczne jest podjęcie uchwały, a ważne uchwały wspólnoty winny wówczas zapadać większością głosów (art. 21, art. 22, art. 23 - Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903). Inwestor przedłożył również dokumentację, która spełnia wymagania art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Uznano więc, że projektowana przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia kuchennego na kotłownię, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym wraz z urządzeniami budowlanymi, w tym montaż pieca miałowego, przebudowa instalacji c.o. i instalacji wody realizowana będzie w lokalu, którego inwestor jest właścicielem, a dokumentacja spełnia wymogi art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółdzielnia Nabywców i Najemców członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej w osobach K. i A. S., Z. i M. D., K. i A. W., Z.M., R. i M. G., T. i T. G. oraz A. S.

Wnoszący odwołanie podnieśli, że inwestor nie posiada zgody wszystkich właścicieli lokali na planowaną inwestycję. Wskazana wyżej Spółdzielnia dodała, że istniejące przewody dymowe o wymiarach 0,14 x 0,14 m nie spełniają wymagań polskiej normy PN-87/B-02411, która dla kotłowni wbudowanych na paliwo stałe określa przekrój kanału dymowego o wymiarach 0,20 x 0,20 m i odporność ogniową E 160.

Wojewoda decyzją z dnia [...] sprostowaną postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa, w dniu 4 stycznia 2007 r. podjęła uchwałę o odłączeniu budynku od instalacji centralnego ogrzewania od 1.X.2007 r. Kolejna uchwała Wspólnoty z dnia 30 sierpnia 2007 r. dotyczyła budowy kotłowni etażowych miałowych, węglowych i na drewno. Uchwała ta nie uzyskała akceptacji wszystkich właścicieli lokali. Z kolei uchwała z dnia 20 września 2007 r. mówi o uruchomieniu centralnej kotłowni olejowej od nowego sezonu grzewczego 2007/2008.

W dalszej kolejności Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 199 Kodeksu Cywilnego do rozporządzania rzeczą wspólną oraz innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Planowane roboty polegające na przebudowie wewnętrznej instalacji c.o. i wody wraz ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczenia łazienki na kotłownię w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w [...], w lokalu nr 3 przekraczają zakres zwykłego zarządu albowiem mają wpływ na funkcjonowanie instalacji c.o. w całym budynku. Stąd brak zgody wszystkich współwłaścicieli w podjętej uchwale powoduje brak prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez inwestora.

Niezależnie od powyższych argumentów Wojewoda podał, że przebudowa pomieszczenia łazienki na kotłownię wiąże się ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego w części (art. 71 Prawa budowlanego). Bez wątpienia też planowana inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Jednakże w przypadku zmiany sposobu użytkowania wskazanego pomieszczenia, gdy zmiana ta spowoduje podjęcie działalności zmieniającej warunki, zwłaszcza bezpieczeństwa pożarowego, higieniczno-sanitarnego (art. 71 ust. 1 pkt 2) należy dołączyć ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (art. 71 ust. 2 pkt 5). Ekspertyza winna objąć również bilans przewodów kominowych w budynku - wentylacyjnych, dymowych i spalinowych prowadzonych w ścianach budynku i ich rozdział na poszczególne lokale mieszkalne.

Wreszcie Wojewoda wskazał na regulację zawartą w § 136 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.), które określa, w jakich pomieszczeniach można instalować kotły grzewcze na paliwo stałe o mocy nominalnej do 25 kW.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S.B. Zarzucając tej decyzji naruszenie art. 7 kpa i art. 199 kc. skarżący wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych (k. 111 akt).

W motywach skargi S.B. podniósł, że niewątpliwie posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawo to wynikło z jednomyślnej uchwały współwłaścicieli nieruchomości z 22 stycznia 2007 r. oraz uchwały większości współwłaścicieli z 30 sierpnia 2007 r. W dalszej kolejności wywiódł, że wbrew stanowisku Wojewody w sprawie nie miały zastosowania przepisu kodeksu cywilnego (art. 199 kc) lecz art. 22 ust. 2 i art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Powołane zaś przepisy stanowią, że w przypadku czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu niezbędna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na jej dokonanie, która zapada większością głosów właścicieli lokali. Takie uchwały zapadły w niniejszej sprawie. Skarżący zakwestionował także argumenty Wojewody dotyczące przedłożonej dokumentacji budowlanej podnosząc, że opinia kominiarska z dnia 4.I.2007 r. poświadcza, że przewody kominowe przyłączone do obszaru planowanej inwestycji nadają się do podłączenia pieca c.o.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie. Również o oddalenie skargi wniosła Spółdzielnia Nabywców i Najemców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Trafne są wywody skargi zarzucające organowi odwoławczemu naruszenie art. 199 kc. Przepisy kodeksu cywilnego zawarte w dziale IV regulującym instytucję współwłasności, w tym art. 199 kc mają odpowiednie zastosowanie do zarządu nieruchomością wspólną obejmującą do siedmiu lokali (wyodrębnionych i niewyodrębnionych). Wynika to z postanowień art. 19 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 80 poz. 903 ze zm.). W budynkach, w których takich lokali jest więcej, zarząd nieruchomością wspólną jest sprawowany na zasadach określonych w art. 20 i następnych powołanej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie pozostaje poza sporem, że w budynku położonym w [...] wyodrębniono 18 samodzielnych lokali mieszkalnych, co oznacza, że w sprawie miały zastosowanie przepisy ustawy o własności lokali, jako lex specjalis w stosunku do przepisów kodeksu cywilnego określających sytuację prawną współwłaścicieli.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 cyt. ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, grunt oraz części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali stanowią nieruchomość wspólną (tzw. współwłasność przymusowa). Jakkolwiek ustawodawca bliżej nie sprecyzował, jakie elementy budynku i jakie urządzenia są objęte współwłasnością, to w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że są nimi między innymi urządzenia służące do ogrzewania poszczególnych lokali oraz całego budynku, jeżeli budynek wyposażony jest w jednolity system ogrzewania. Jak wyjaśnił to Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28.VIII.1997 r. III CZP 36/97 (także w wyroku z 7.II.2002 r. I CKN 489/00 - lex 31296 i 53155) "instalacja grzewcza (...) jest urządzeniem nie służącym wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Z urządzeń takich korzystają wszyscy właściciele lokali zarówno w ten sposób, że ciepło doprowadzane jest do przedmiotu ich własności, jak i w ten sposób, że ogrzewane są wspólne części budynku. Składnikiem tzw. współwłasności przymusowej są zarówno elementy instalacji znajdujące się poza poszczególnymi lokalami, jak i elementy znajdujące się w wydzielonych lokalach".

W świetle przedstawionego wyżej poglądu, który Sąd podziela w niniejszej sprawie nie może budzić wątpliwości, że zamierzenie inwestycyjne skarżącego S.B. zmierzające do odłączenia jego lokalu mieszkalnego od istniejącej w budynku sieci centralnego ogrzewania i zastosowania innego rodzaju ogrzewania (indywidualnego, związanego z instalacją pieca miałowego) i przy wykorzystaniu choćby przewodów dymowych znajdujących się w budynku w jego częściach wspólnych, było czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu, w rozumieniu art. 22 ust. 3 pkt 4 ustawy o własności lokali. Dotyczyło ono bowiem zmiany przeznaczenia części nieruchomości wspólnej (por. powołane wyżej orzeczenia Sądu Najwyższego). W konsekwencji zamierzenie to wymagało uchwały właścicieli lokali wyrażającej zgodę na jego realizację, stosownie do art. 22 ust. 2 powołanej ustawy. Tylko w takim wypadku skarżący mógłby legitymować się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownie do wymogów art. 32 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego.

Tryb podejmowania uchwał reguluje art. 23 ustawy o własności lokali, który w ust. 2 stanowi, że uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów chyba, że w umowie lub uchwale postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos.

Z okoliczności rozpoznawanej sprawy zdaje się wynikać, że we Wspólnocie Mieszkaniowej obowiązywała druga z wymienionych wyżej zasad głosowania. (por. wyjaśnienia stron złożone na rozprawie sądowej w dniu 24.VII.2008 r.).

Odnosząc powyższe rozważania do motywów zaskarżonej decyzji należy więc stwierdzić, że błędny jest pogląd organu, iż na realizację zamierzenia skarżącego wymagana była zgoda wszystkich właścicieli lokali.

Z kolei organ pierwszej instancji, prawidłowo nawiązując do przepisów ustawy o własności lokali, nie odniósł się do wszystkich uchwał podjętych przez Wspólnotę Mieszkaniową, w kwestii - ogólnie rzecz ujmując - systemu ogrzewania mieszkań w sezonie grzewczym 2007/2008. Należy bowiem przypomnieć, że Wspólnota Mieszkaniowa podjęła trzy uchwały tj.:

– z dnia 4.I.2007 r. "o odłączeniu się od kotłowni centralnego ogrzewania od dnia 1.X.2007 r. (likwidacja kotłowni olejowej centralnego ogrzewania)",

– z dnia 30.VIII.2007 r. "o budowie etażowych kotłowni węglowych i na drewno w mieszkaniach wspólnoty 4 przez właścicieli mieszkań wspólnoty i w związku z powyższym o dysponowaniu nieruchomością wspólnoty",

– z dnia 20.IX.2007 r. "o uruchomieniu centralnej kotłowni olejowej od nowego sezonu grzewczego 2007/2008".

Wszystkie powołane uchwały zapadły większością głosów właścicieli lokali liczoną według zasady, że na każdego właściciela przypada jeden głos. Równocześnie z akt nie wynika, by którakolwiek z tych uchwał została zaskarżona do sądu na podstawie art. 25 cyt. wyżej ustawy. Należało zatem ocenić i rozważyć, czy w świetle powołanych wyżej 3 uchwał skarżący miał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w dacie wydania decyzji organów obu instancji. Tymczasem organ pierwszej instancji powołał się tylko na postanowienia dwóch pierwszych uchwał, pomijając stanowisko właścicieli wyrażone w ostatniej uchwale z dnia 20 września 2007 r., zaś organ odwoławczy uchwał tych we wskazanym wyżej aspekcie - wogle nie oceniał, mylnie nawiązując do uregulowań art. 199 kc. Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że uchwała z dnia 4.I.2007 r. skonkretyzowana w uchwale z dnia 30.VIII.2007 r. uzasadniała pogląd organu pierwszej instancji co do dysponowania przez skarżącego prawem, o którym mowa w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, to treść ostatniej uchwały z dnia 20.IX.2007 r. wyrażała odmienną od zawartej w uchwale z 4.I.2007 r. wolę właścicieli lokali. Należy przy tym podkreślić, że wszystkie uchwały dotyczyły tego samego zagadnienia tj. systemu ogrzewania budynku wspólnoty w sezonie grzewczym 2007/2008.

Przechodząc do oceny dalszych zarzutów skargi w pierwszej kolejności należy wskazać, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy prawidłowo organy obu instancji przyjęły, że przebudowa pomieszczenia łazienki w lokalu skarżącego na kotłownię wiąże się ze zmianą sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, w rozumieniu art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego. Argumenty organu odwoławczego dotyczące tego zagadnienia zasługują zdaniem Sądu na aprobatę uwzględniając już tylko zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego, będącego następstwem zmiany sposobu użytkowania wskazanego pomieszczenia. W konsekwencji słusznie organ odwoławczy wskazał na wymogi art. 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego dotyczące potrzeby przedłożenia przez inwestora ekspertyzy technicznej wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Prawidłowo także organ ten wskazał na potrzebę uwzględnienia wymogów § 136 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Powołana w skardze opinia kominiarska z dnia 4.I.2007 r. sporządzona została przez mistrza kominiarskiego. Z akt sprawy nie wynika, by autor tej opinii posiadał wymagane art. 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego uprawnienia. Już tylko z tych względów skarżący nie może skutecznie zwalczać stanowiska organu odwoławczego co do potrzeby wyjaśnienia i ustalenia, czy zamierzenie inwestycyjne skarżącego i przedłożona dokumentacja spełniają wymogi prawa budowlanego,

Na marginesie należy jedynie nadmienić, że przedmiotem oceny Sądu nie mogła być przedłożona w toku postępowania sądowego przez uczestnika postępowania - Spółdzielnię Nabywców i Najemców opinia techniczna z 9.I.2008 r. określona jako: "Dotycząca problemów związanych z odłączeniem pojedynczych lokali mieszkalnych od zainstalowanej w budynku wielorodzinnym wspólnej sieci centralnego ogrzewania i przy jej wykorzystaniu zastosowanie indywidualnych systemów grzewczych" (k. 96 i nast. akt sąd.). Ten w istocie prywatny dokument strona może złożyć w postępowaniu administracyjnym.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że jakkolwiek w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy miał podstawy do wydania decyzji kasacyjnej (art. 138 § 2 kpa) to jednak motywy, które legły u jej podstaw okazały się częściowo błędne i to w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na dalszy tok postępowania w sprawie, a tym samym na jej wynik. Należy dodać, że wszystkie elementy decyzji administracyjnej, w tym jej uzasadnienie tworzą jedną całość i podlegają łącznej ocenie przy badaniu legalności decyzji. Błędnie zatem uzasadnienie decyzji przenosi tę wadę na jej "sentencję", a w konsekwencji wpływa wprost na ocenę poprawności decyzji (por. wyrok NSA z 10.XII.2004 r. GSK 775/04 lex 177365).

Z tych zatem względów na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w pkt. I sentencji.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji w pierwszej kolejności rozważy i oceni, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a więc zgodę właścicieli na odłączenie jego lokalu od istniejącej w budynku sieci c.o. i przy jej wykorzystaniu, na zastosowanie innego rodzaju ogrzewania. Organ winien zatem uwzględnić stanowisko właścicieli wyrażone w uchwałach dotyczących systemu ogrzewania części wspólnych budynku i mieszkań właścicieli uwzględniając chronologię już podjętych (i ewentualnie dalszych) uchwał. Organ związany będzie przy tym oceną prawną Sądu w niniejszej sprawie (art. 153 ppsa). W dalszej kolejności ocenie organu będą podlegały kwestie związane z kompletnością przedłożonych przez inwestora dokumentów, przy uwzględnieniu potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie wymogów art. 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego oraz § 136 ust. 2 powołanego wcześniej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wreszcie organ wyjaśni, czy Spółdzielnia Nabywców i Najemców [...] - osoba prawna - jest prawnie ustanowionym zarządcą, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali.

Orzeczenie o kosztach postępowania oparte zostało o art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a rozstrzygnięcie co do wykonalności zaskarżonej decyzji o art. 152 tej ustawy.

/-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ M.Kwiecińska

MK