Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 44/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. A. z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 783/23 o odrzuceniu skargi P. S. A. z siedzibą w Ł. na postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 6 lutego 2023 r., nr DP-III.025.1.72.2022.MP (DP-III-025-10-22) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P.S. A. z siedzibą w Ł. na opisane w sentencji postanowienie Ministra Rozwoju i Technologii. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 czerwca 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków fiskalnych poprzez uzupełnienie wpisu sądowego od skargi na postanowienie w wysokości 100 (sto) złotych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 6 lipca 2023 r. Skarżąca do 20 października 2023 r. nie uzupełniła wymaganego wpisu sądowego, dlatego też Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.) dalej: "P.p.s.a.".

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że 6 lipca 2023 r. otrzymał przesyłkę sądową zawierającą dwie spięte kartki, na których wezwano go do złożenia poświadczonego za zgodność z oryginałem aktu notarialnego z 25 stycznia 2016 r. (kartka 1) oraz (kartka 2) – doręczenie odpisu zarządzenia o wezwanie do uiszczenia wpisu (bez dodatkowo załączonego zarządzenia). W wykonaniu powyższego zobowiązania pismem z 12 lipca 2013 r. przesłał Sądowi wymagany odpis aktu notarialnego oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu w wys. 100 zł dokonanego 9 marca 2023 r. Pełnomocnik podał, że uiszczając wpis przy wnoszeniu skargi sugerował się § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, w myśl którego od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym pobiera się wpis w wysokości 100 zł. Otrzymując zaś pismo z 6 lipca 2023 r. był przekonany, że Sąd wzywa go do uiszczenia wpisu (a nie jego uzupełnienia), albowiem z jakiś przyczyn nie odnotował wpłaty z 9 marca 2023 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę do Sądu bez uiszczenia pełnej należnej opłaty. Wpis od skargi w sprawie niniejszej wynosi 200 zł zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2023 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), zaś skarżąca wraz ze skargą uiściła kwotę 100 zł. Z tego względu zasadnie została wezwana do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, na mocy zarządzeń wydanych: 29 listopada 2023 r. przez sędziego sprawozdawcę oraz 30 listopada 2023 r. przez Przewodniczącego Wydziału I – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej do nadesłania poświadczonego za zgodność z oryginałem oznaczonego odpisu aktu notarialnego oraz do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, tj. uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwania zostały nadane jedną przesyłką, którą odebrał upoważniony pracownik Kancelarii pełnomocnika skarżącej 6 lipca 2023 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej złożył poświadczony odpis aktu notarialnego, nie uzupełnił jednak wymaganego wpisu od skargi. Przy piśmie z 12 lipca 2023 r. załączył jedynie potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł z zaznaczeniem, że wpis uiszczono 9 marca 2023 r. przy wnoszeniu skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki wynika, że w kopercie znajdowało się wezwanie o odpis aktu notarialnego i wezwanie do uzupełnienia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotce pisma lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które należy uprawdopodobnić. W rozpoznawanej sprawie należy wyraźnie podkreślić, że jak wskazał sam pełnomocnik przesyłka zawierała m.in. pismo "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". W jego treści wyraźnie wskazano, że w wykonaniu zarządzenia z 30 czerwca 2023 r. sekretariat Sądu doręcza pełnomocnikowi skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku ewentualnych rozbieżności między opisem przesyłki a jej zawartością profesjonalny pełnomocnik powinien wyjaśnić wątpliwości w drodze kontaktu z sądem. Brak jakiegokolwiek działania pełnomocnika w celu wyjaśnienia kwestii rzeczywistej zawartości przesyłki świadczy o tym, że przesyłka była kompletna. Nie sposób bowiem uznać za wiarygodne, że mimo - jak twierdzi pełnomocnik - w kopercie nie było odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, a tylko pismo "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu", profesjonalny pełnomocnik pozostawił tę kwestię bez jakiegokolwiek wyjaśnienia.

W konsekwencji należy uznać, że w tej sprawie skarżąca Spółka nie podważyła skutecznie okoliczności wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny, wobec stwierdzenia, że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania i nie usunęła braku fiskalnego skargi, uznał, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.