Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 53/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c; art. 135;
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 86 ust. 1 pkt 4, ust. 2, ust. 3; art. 93; art. 91; art. 79a;
journal: Dz.U. 2023 poz 742
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant asystent sędziego Arleta Bednarczyk-Chagowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium rektora I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komisji Stypendialnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II z dnia [...] 2023 r. nr [...]; II. zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II na rzecz J. D. kwotę 200 zł (dwieście złotych) z tytułu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2023 r., Odwoławcza Komisja Stypendialna Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej KUL z dnia [...] 2023 r., umarzającą w całości postępowanie w sprawie przyznania J. D. stypendium rektora dla studentów przyjętych na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego w roku akademickim [...] na kierunku [...]

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

J. D. w dniu [...] 2023 r. złożyła wniosek do Komisji Stypendialnej KUL o przyznanie stypendium rektora na I roku studiów w roku akademickim [...] w roku egzaminu maturalnego. We wniosku jako kierunek studiów wskazała [...] ([...]). Do wniosku dołączyła zaświadczenie o uzyskaniu tytułu finalisty olimpiady stopnia centralnego z dnia [...] 2022 r. Komisja kwalifikacyjna w dniu 12 października 2023 r. oceniła pozytywnie osiągnięcia skarżącej i zarekomendowała przyznanie stypendium. Skarżąca w dniu [...] 2023 r. złożyła wniosek o zmianę kierunku studiów. Wniosek został rozpatrzony pozytywnie i w konsekwencji skarżąca ze skutkiem od dnia 1 października 2023 r. została przeniesiona na kierunek [...], stacjonarne I stopnia.

Na wstępnej liście rankingowej studentów przyjętych na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, którym przyznano stypendium rektora na podstawie tytułu laureata lub finalisty olimpiady lub uzyskanego medalu we współzawodnictwie co najmniej o tytuł Mistrza Polski, numer albumu skarżącej figurował zarówno na kierunku [...], jak i na kierunku [...]. W dniu 21 listopada 2023 r. pracownik Działu Studenckich Spraw Socjalnych KUL zwrócił się do dyspozytora systemu informatycznego o dokonanie poprawy wstępnej listy rankingowej. Poprawy dokonano w dniu 21 listopada 2023 r. Jak wyjaśniono następnie, pierwotna treść listy rankingowej wynikała z błędu ograniczenia raportu. Raport pobierał wszystkie fakultety studentki zamiast tylko tego, który był podany we wniosku. Na ostatecznej liście rankingowej studentów przyjętych na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, którym przyznano stypendium rektora, skarżąca nie figurowała.

Komisja Stypendialna Katolickiego Uniwersytetu L. J. P. II (dalej jako "Komisja Stypendialna" lub "organ pierwszej instancji") decyzją z dnia [...] 2023 r. umorzyła w całości postępowanie w sprawie przyznania J. D. stypendium rektora w roku akademickim [...] na kierunku [...] z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W ramach podstawy prawnej decyzji organ pierwszej instancji w sentencji decyzji powołał między innymi przepisy art. 105 § 1-2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "k.p.a.")

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżąca podniosła między innymi, że we wniosku złożonym w dniu [...] 2023 r. wpisała jako kierunek [...] zgodnie ze stanem faktycznym. Następnie w dniu [...] 2023 r. zmieniła kierunek na [...] I stopnia. W dniu 25 października 2023 r. na stronie internetowej KUL ukazała się wstępna lista rankingowa, na której nazwisko skarżącej widniało na dwóch kierunkach, to jest na [...] i na [...]. Obie pozycje były oznaczone właściwym numerem albumu, który nie zmienił się do chwili obecnej. W związku z tym skarżąca nie podejmowała interwencji w sprawie przyznania jej stypendium, bowiem widniała już na liście jako studentka właściwego kierunku. Jednocześnie w odwołaniu skarżąca zwróciła się z pytaniem, czy powinna przygotować nowy wniosek o przyznanie świadczeń jako studentka [...] i w takim przypadku wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia nowego wniosku. Skarżąca podkreśliła, że mimo zmiany kierunku studiów nadal jako studentka spełnia przesłanki do przyznania stypendium rektora, a zmiana kierunku nie ma znaczenia w kwestii przyznania tego stypendium. Skarżąca zarzuciła zaniedbanie i niedopełnienie obowiązku przez Komisję Stypendialną, polegające na zaniechaniu wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Decyzją z dnia [...] 2023 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna KUL (dalej jako "Komisja Odwoławcza" lub "organ odwoławczy") utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca nie spełnia wymogów przyznania stypendium rektora na kierunku [...] (studia stacjonarne I stopnia), ponieważ nie jest studentką tego kierunku. Na skutek wniosku z dnia [...] 2023 r. skarżąca z dniem 1 października 2023 r. została przeniesiona na kierunek [...], stacjonarne I stopnia. Tym samym skarżąca utraciła status studenta kierunku [...], a zgodnie z art. art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 z późn. zm., dalej także jako "ustawa") tylko osoba posiadająca status studenta może ubiegać się o stypendium rektora. W konsekwencji, postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia [...] 2023 r. o przyznanie stypendium rektora na kierunku [...] stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.

Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie stypendium rektora na kierunku [...] (stacjonarne I stopnia). Komisja podkreśliła, że zgodnie z § 19 ust. 1 Regulaminu Świadczeń Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, stanowiącego załącznik do zarządzenia Rektora KUL z dnia 14 lipca 2023 r., nr ROP-0101-170/23 (Monitor KUL poz. 317/2023, dalej jako "Regulamin") stypendium rektora przyznawane jest na wniosek zainteresowanego studenta. Stypendium to może zostać przyznane tylko na jednym wskazanym przez studenta kierunku studiów, co wynika z art. 93 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z § 9 ust. 2 Regulaminu. Student jest bowiem zobowiązany do dokonania konkretnej czynności, która rozpoczyna postępowanie administracyjne. Tym samym inicjatywa w zakresie złożenia wniosku o przyznanie stypendium rektora dla studentów na określonym kierunku leżała po stronie skarżącej.

Komisja Odwoławcza uznała za niezasadny zarzut naruszenia art. 64 § 2 k.p.a. wskutek braku wezwania do złożenia podania przez skarżącą jako studentkę [...], po zmianie kierunku studiów. Komisja podniosła, że organ administracji, do którego wpływa żądanie strony, zobligowany jest przede wszystkim do dokładnego ustalenia treści żądania. Jednocześnie organ związany jest tym żądaniem. Na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. organ powinien wezwać stronę do wyjaśnienia bądź sprecyzowanie złożonego żądania, jeśli podanie jest tak zredagowane, że trudno należycie ocenić intencje strony, która je wniosła. Natomiast w sytuacji, gdy pismo jest jasne i nie budzi wątpliwości, nie zachodzą podstawy do wzywania strony do złożenia dodatkowych wyjaśnień. Brak podania we wniosku o przyznanie stypendium tego kierunku studiów, na który przeniosła się skarżąca, nie może być uznany za brak formalny wniosku. W związku z tym organ nie był zobowiązany do wzywania skarżącej do usunięcia braku wniosku przez sprecyzowanie treści.

Komisja Odwoławcza podniosła również, że nie stanowi podstawy uchylenia decyzji powołanie w niej błędnej podstawy prawnej w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie znajduje oparcie w innym przepisie prawa. W sentencji decyzji Komisja Stypendialna oprócz art. 105 § 2 k.p.a., powołała również art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Błędne wskazanie w sentencji także art. 105 § 2 k.p.a. nie zmienia ustaleń w zakresie braku w przypadku skarżącej statusu studenta na kierunku [...] i w konsekwencji rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania.

Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że w myśl § 19 ust. 13-14 Regulaminu, komisje kwalifikacyjne oceniają merytorycznie złożone wnioski w terminie do 15 października na dany rok akademicki, a w przypadku studiów rozpoczynających się od semestru letniego - do 15 marca, i wyłaniają najlepszych kandydatów do stypendium rektora. Opinię w tej sprawie niezwłocznie przedstawiają Komisji Stypendialnej. Po przekazaniu przez komisje kwalifikacyjne opinii, o której mowa w ust. 13, zostaje przygotowana wstępna lista rankingowa, która podlega weryfikacji w terminie 14 dni od ogłoszenia, z zastrzeżeniem § 9 ust. 10. Po tym terminie zostanie przygotowana ostateczna lista rankingowa osób ubiegających się o stypendium rektora. W związku z powyższym student po ogłoszeniu wstępnej listy rankingowej ma nie tylko obowiązek zweryfikowania poprawności oceny swojego wniosku przez komisje kwalifikacyjne, ale również zgodnie z § 9 ust. 10 Regulaminu, w przypadku studenta, który ubiega się o stypendium rektora na więcej niż jednym kierunku studiów, oświadczenie o niepobieraniu świadczeń na więcej niż jednym kierunku studiów student składa nie później niż do końca okresu weryfikacji wstępnej listy rankingowej. Termin ten nie podlega przywróceniu. W pozostałych przypadkach student składa oświadczenie, które jest integralną częścią wniosku.

Komisja Odwoławcza przyznała, że skarżąca została uwzględniona na wstępnej liście rankingowej na dwóch kierunkach, to jest na [...] (stacjonarne I stopnia) oraz na [...] (stacjonarne I stopnia). Podwójne uwzględnienie skarżącej na tej liście wynikało z błędu technicznego - błędu ograniczenia raportu, gdyż raport pobierał wszystkie fakultety studentki zamiast tylko tego, którego dotyczył wniosek. W ocenie organu odwoławczego, niezrozumiały jest brak podjęcia przez skarżącą jakichkolwiek działań w celu wyjaśnienia, dlaczego widnieje na wstępnej liście rankingowej na dwóch kierunkach, skoro wniosek złożyła na jednym z nich oraz dlaczego nie dokonała żadnej czynności po zmianie kierunku studiów w celu ustalenia statusu wniosku złożonego na kierunku [...]. Dopiero działanie Komisji Stypendialnej weryfikującej status studentów ubiegających się o stypendium przed ostatecznym ustaleniem listy rankingowej pozwoliło wyeliminować powstały błąd techniczny na wstępnej liście rankingowej. Komisja Odwoławcza podkreśliła, że stypendium rektora przyznawane jest na podstawie ostatecznej listy rankingowej, a nie na podstawie listy wstępnej, która służy wyłącznie do wyeliminowania błędów w rankingu.

Organ wskazał, że na prawidłowość rozstrzygnięcia nie miało wpływu błędne podanie w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji nazwy kierunku "[...]" zamiast "[...]". Istotą sprawy był bowiem brak posiadania przez skarżącą statusu studenta na kierunku [...].

Komisja odwoławcza nie zgodziła się także z argumentem, że zmiana kierunku studiów przez skarżącą nie miała znaczenia ani merytorycznego, ani prawnego w kwestii przyznania świadczenia w formie stypendium rektora. Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do § 19 ust. 8 w związku z ust. 10 Regulaminu, stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. 10% studentów na kierunku ustala się w dniu podjęcia decyzji o wstępnej liście rankingowej przez KS. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. W przypadku gdy 10% studentów stanowi liczba niecałkowita, stosuje się zaokrąglenie w dół do liczby całkowitej, ale przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora nie uwzględnia się studentów, którzy ubiegają się o stypendium rektora na I roku studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, o których mowa w § 19 ust. 5 Regulaminu. Odwoławcza Komisja Stypendialna ustaliła, że liczba osób na kierunku [...] (stacjonarne I stopnia) w dniu podjęcia decyzji o wstępnej liście rankingowej wynosiła 40. Nie więcej niż 10% z tej liczby to 4 osoby, którym można przyznać stypendia rektora. Na ostatecznej liście rankingowej przyznano właśnie 4 stypendia rektora. Przyznanie stypendium skarżącej na kierunku [...] (stacjonarne I stopnia) na I roku studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego oznaczało konieczność pomniejszenia do 3 liczby osób, którym przyznano stypendia.

Organ odwoławczy zauważył, że postępowanie w przedmiocie przyznania stypendium rektora ma charakter konkursowy. Istotą zaś konkursu jest dotrzymanie jego warunków, w tym złożenie kompletnego wniosku w terminie do 30 września. Natomiast skarżąca nie złożyła wniosku na kierunku [...].

Komisja Odwoławcza podkreśliła, że organ uczelni przyznający stypendium rektora dla studentów zobowiązany jest dokonać wyboru spośród uprawnionych studentów i dokonać gradacji osiągnięć. Tylko nadzwyczajna, niewynikająca choćby z niedbalstwa przeszkoda w złożeniu kompletnego wniosku w ustawowym terminie, usprawiedliwia ewentualne uwzględnienie osiągnięć kandydata na dalszych etapach postępowania o przyznanie stypendium rektora dla studentów. Ścisłe stosowanie się do tej reguły jest konieczne zwłaszcza po etapie ogłoszenia wstępnej listy rankingowej spośród tych, którzy złożyli wnioski w ustawowym terminie. W szczególności, organ mając na względzie zasadę równości i zasadę zaufania do działań administracji nie może dopuścić, by nowe wnioski o stypendium rektora dla studentów były motywowane ustaleniem przez osobę, która wniosku nie złożyła w terminie, że mogłaby być lepsza od osób, które warunków konkursu dotrzymały. Tym samym, przyjęcie takiego spóźnionego wniosku w każdym wypadku jest wysoce niesprawiedliwe wobec tych, którzy terminowo wywiązali się z obowiązku złożenia kompletnego wniosku. Organ stanął na stanowisku, że wobec faktu konkursowego charakteru postępowania i znaczenia, jakie można przypisać terminowi na złożenie wniosku zwłaszcza w zakresie ustalania liczby uprawnionych do stypendium (nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów), zastosowanie instytucji przywrócenia terminu w stosunku do dokumentów powstałych lub mających swe źródło przed 30 września danego roku jest wysoce dyskusyjne. Konkursowy charakter postępowania i konieczność zapewnienia wszystkim jednakowych warunków oceny wedle tego samego kryterium pozwala uznać, że żądania dowodowe zgłoszone po ujawnieniu wstępnej listy rankingowej naruszałyby zasadę równego traktowania i były niesprawiedliwe wobec tych, którzy dołożyli należytej staranności i skompletowali wniosek w terminie. Po rozpoczęciu etapu oceny wniosków nie jest już możliwe jego dowolne uzupełnianie, ponieważ sytuacja takiej strony jest niewspółmiernie lepsza, gdyż zna ona częściowe wyniki konkursu i może z wyrachowaniem "dopasować" takie argumenty, których wcześniej zapominała użyć, a które zapewnią jej przewagę. Dlatego w oparciu o art. 75 k.p.a. Komisja uznaje takie żądania za niedopuszczalne i sprzeczne z prawem, ponieważ niweczą istotę konkursu. Innej ocenie podlegają żądania zgłoszone przed ogłoszeniem wstępnej listy rankingowej, rozpatrywane jeszcze jako żądania przywrócenia terminu do złożenia skompletowanego wniosku, które ocenia się w świetle art. 58-59 k.p.a.

W skardze na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Komisję Stypendialną.

Skarżąca zarzuciła, że w treści decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej występują sprzeczności i nieścisłości co do zasad konkursu oraz wyznaczonych terminów, co stanowi naruszenie zasady równego traktowania. Decyzja zawiera również niejasne sformułowania, co utrudnia zrozumienie podstawy jej podjęcia. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja nie zawiera pełnego uzasadnienia w zakresie powodów uznania za niedopuszczalny złożonego przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca wskazała także na konieczność zachowania profesjonalizmu i obiektywizmu w procesie podejmowania decyzji oraz zapewnienia równego traktowania uczestników konkursu, zgodnie z zasadami transparentności i uczciwości. Skarżąca podkreśliła, że spełnia warunki i przesłanki do otrzymania stypendium rektora, zgodnie z rozdziałem III, § 19 ust. 5 pkt a Regulaminu. Natomiast organy obu instancji nie odniosły się do tej okoliczności.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z dnia 2 kwietnia 2024 r. skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy Komisji Stypendialnej celem jej ponownego merytorycznego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca podtrzymała stanowisko kwestionujące zaistnienie podstawy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Ponadto zdaniem skarżącej w sytuacji, gdy student spełnił kryteria uzyskania stypendium oceniane przez Komisję Stypendialną na moment ustalenia wstępnych list rankingowych, tym samym należy przyjąć, że nabył on prawo do uzyskania stypendium. Skarżąca podniosła również, że nie była zobowiązana do składania oświadczenia o wyborze kierunku studiów, na którym chce pobierać stypendium, albowiem nie studiowała jednocześnie na dwóch kierunkach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z poźn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Z przepisu art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Przedmiotem tak określonej kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja, którą Odwoławcza Komisja Stypendialna Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej umarzającą w całości postępowanie w sprawie przyznania skarżącej J. D. stypendium rektora dla studentów przyjętych na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego w roku akademickim [...] na kierunku [...].

Po przeprowadzeniu kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że w postępowaniu, w którym decyzja ta została wydana, doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uzasadniało uchylenie decyzji organów obu instancji.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a. w związku z przepisami art. 86 ust. 2 i 3 oraz art. 93 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Stosownie zaś do art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce student może ubiegać się o stypendium rektora.

Stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym (art. 91 ust. 1 ustawy).

Stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest: 1) laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady stopnia centralnego, o których mowa w przepisach o systemie oświaty; 2) medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski w danym sporcie, o którym mowa w przepisach o sporcie (ust. 2 art. 91 ustawy).

Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa w ust. 2, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora (art. 91 ust. 3 ustawy).

Na mocy art. 86 ust. 2 ustawy, przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 – 4, a zatem także stypendium rektora, oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej.

W myśl art. 95 ust. 1 ustawy regulamin świadczeń dla studentów określa:

1. wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, lub sposób jej ustalania;

2. szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, oraz zakwaterowania i wyżywienia, o których mowa w art. 104, oraz sposób wypłacania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4;

3. sposób dokumentowania sytuacji materialnej studenta;

4. tryb powoływania oraz skład komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej

Regulamin świadczeń dla studentów ustala rektor w porozumieniu z samorządem studenckim (art. 95 ust. 2 ustawy).

Na podstawie powyższej delegacji ustawowej Rektor KUL zarządzeniem nr 317/2023 z dnia 14 lipca 2023 r. wprowadził Regulamin świadczeń Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Stosownie do § 19 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora jest przyznawane na wniosek zainteresowanego studenta.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w § 2 ust. 5 lit. a Regulaminu wniosek o stypendium rektora na kolejny rok akademicki należy składać do 30 września.

W § 19 ust. 2 Regulaminu przewidziano, że stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Według § 20 ust. 1 Regulaminu stypendium rektora może otrzymać student, który spełnia łącznie następujące kryteria: a) zaliczył I rok studiów lub studiuje na I roku studiów II stopnia, rozpoczętych w ciągu 12 miesięcy od ukończenia studiów I stopnia, który spełnił kryteria określone w § 19 ust. 2 na ostatnim roku studiów I stopnia; b) spełnia kryteria określone w załączniku nr 11 do Regulaminu, który stanowi o zasadach przyznawania stypendium rektora dla studentów; c) do końca roku akademickiego wypełnił wszystkie warunki przewidziane Regulaminem Studiów oraz planem studiów i programem kształcenia, wymagane do zaliczenia roku studiów na danym kierunku studiów; d) jest wpisany na kolejny rok akademicki, na kierunku studiów, na którym ubiega się o przyznanie stypendium rektora

Jednocześnie, stosownie do ust. 5 § 19 Regulaminu, stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest: a) laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady stopnia centralnego w trakcie nauki w szkole ponadpodstawowej, o których mowa w przepisach o systemie oświaty; b) medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski w danym sporcie w trakcie nauki w szkole ponadpodstawowej, o którym mowa w przepisach o sporcie.

Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. 10% studentów na kierunku ustala się w dniu podjęcia decyzji o wstępnej liście rankingowej przez KS. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10, stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. W przypadku gdy 10% studentów stanowi liczba niecałkowita, stosuje się zaokrąglenie w dół do liczby całkowitej (§ 19 ust. 8 Regulaminu). Studentów, o których mowa w ust. 5, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących stypendium rektora, o której mowa w zdaniu pierwszym ust. 8 (§ 19 ust. 10 Regulaminu).

W § 19 ust. 13 Regulaminu przewidziano, że komisje kwalifikacyjne oceniają merytorycznie złożone wnioski w terminie do 15 października na dany rok akademicki, a w przypadku studiów rozpoczynających się od semestru letniego – do 15 marca, i wyłaniają najlepszych kandydatów do stypendium rektora. Opinię w tej sprawie niezwłocznie przedstawiają Komisji Stypendialnej. Po przekazaniu przez komisje kwalifikacyjne opinii, o której mowa w ust. 13, zostaje przygotowana wstępna lista rankingowa, która podlega weryfikacji w terminie 14 dni od ogłoszenia, z zastrzeżeniem § 9 ust. 10. Po tym terminie zostanie przygotowana ostateczna lista rankingowa osób ubiegających się o stypendium rektora (§ 19 ust. 14).

Zasady przyznawania stypendium rektora określa załącznik nr 11 do Regulaminu. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego załącznika podstawą przyznania stypendium jest miejsce na ostatecznej liście rankingowej.

Student studiujący równocześnie na kilku uczelniach lub kierunkach studiów może otrzymywać stypendium socjalne, stypendium dla osób niepełnosprawnych, zapomogę, stypendium rektora tylko na jednym wskazanym przez niego kierunku (§ 9 ust. 2 Regulaminu). W przypadku studenta, który ubiega się o stypendium rektora na więcej niż jednym kierunku studiów, oświadczenie o niepobieraniu świadczeń na więcej niż jednym kierunku studiów student składa nie później niż do końca okresu weryfikacji wstępnej listy rankingowej. Termin ten nie podlega przywróceniu. W pozostałych przypadkach student składa oświadczenie, które jest integralną częścią wniosku (§ 9 ust. 10 Regulaminu).

W okolicznościach sprawy pozostaje poza sporem, że skarżąca w dniu [...] 2023 r., a zatem w przewidzianym przepisami Regulaminu terminie złożyła wniosek o przyznanie stypendium rektora na I roku studiów w roku egzaminu maturalnego, dołączając do wniosku zaświadczenie o uzyskaniu tytułu finalisty olimpiady stopnia centralnego. Skarżąca była przyjęta na I rok na kierunku [...], stacjonarne I stopnia i taki też kierunek w dniu [...] 2023 r. wpisała w treści wniosku o przyznanie stypendium. Wniosek został pozytywnie oceniony przez Komisję Kwalifikacyjną, która w dniu 12 października 2023 r. rekomendowała przyznanie skarżącej stypendium rektora, a co zostało odnotowane w pkt VI wniosku. Nie jest też okolicznością sporną, że w uwzględnieniu wniosku skarżącej z dnia [...] 2023 r. skarżąca została przeniesiona na inny kierunek studiów – [...], stacjonarne I stopnia, ze skutkiem od dnia 1 października 2023 r.

Na ogłoszonej wstępnej liście rankingowej numer albumu skarżącej, jako osoby, której przyznano stypendium rektora, został wymieniony na kierunku [...], na który skarżąca została przeniesiona, a także na kierunku [...].

Jak wyjaśniono w dalszym toku postępowania, taka treść wstępnej listy rankingowej, wytworzonej w systemie informatycznym, była następstwem błędu w jego działaniu, określonym jako błąd raportu, który pobierał wszystkie fakultety skarżącej zamiast tylko tego, który był wpisany we wniosku.

Dopiero w dniu 21 listopada 2023 r. zostało to dostrzeżone przez pracownika Działu Studenckich Spraw Socjalnych i wstępna lista rankingowa została w tym zakresie poprawiona. W konsekwencji skarżąca w ogóle nie figurowała już na ostatecznej liście rankingowej.

Następnego dnia – [...] 2023 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję o umorzeniu w całości postępowania w sprawie przyznania skarżącej stypendium rektora na kierunku [...] z uwagi na jego bezprzedmiotowość, w związku z przeniesieniem skarżącej na inny kierunek studiów.

Utrzymując tę decyzję w mocy organ odwoławczy zarzucił, że skarżąca po zmianie kierunku studiów nie dokonała żadnej czynności w celu ustalenia statusu wniosku, który złożyła na kierunku [...].

Trzeba jednak zauważyć, że z przyczyn leżących po stronie uczelni, a mianowicie błędu w systemie informatycznym, którym posługiwał się Dział Studenckich Spraw Socjalnych KUL, na wstępnej liście rankingowej studentów, którym przyznano stypendium rektora, skarżąca figurowała zarówno na kierunku [...], jak też – co istotne – na kierunku [...], a zatem na kierunku na którym studiowała zgodnie z decyzją podjętą na wniosek studentki z dnia [...] 2023 r. Jak wynika z dodatkowych informacji podanych przez pełnomocnika organu na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, błąd w systemie wiązał się z tym, że pracownik KUL nie usunął skarżącej z listy studentów kierunku [...], a jednocześnie inny pracownik wpisał skarżącą na listę studentów na kierunku [...].

Natomiast uwidocznienie skarżącej na wstępnej liście rankingowej studentów, którym przyznano stypendium rektora, na kierunku [...] mogło utwierdzać skarżącą w przekonaniu, że jej wniosek o przyznanie stypendium z dnia [...] 2023 r. jest złożony prawidłowo i skuteczny w odniesieniu do tego kierunku oraz zostanie załatwiony pozytywnie przez przyznanie stypendium, bez potrzeby podejmowania dodatkowych czynności ze strony skarżącej.

Jednocześnie nietrafnie organ odwołał się do § 9 ust. 10 Regulaminu. Na mocy tego postanowienia Regulaminu student, który ubiega się o stypendium rektora na więcej niż jednym kierunku studiów, oświadczenie o niepobieraniu świadczeń na więcej niż jednym kierunku studiów składa nie później niż do końca okresu weryfikacji wstępnej listy rankingowej. § 9 ust. 10 Regulaminu dotyczy sytuacji przewidzianej w art. 93 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, który stanowi, że student kształcący się równocześnie na kilku kierunkach studiów może otrzymywać świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, tylko na jednym, wskazanym przez niego kierunku. Natomiast, jak słusznie podniosła skarżąca, nie była ona studentką dwóch kierunków studiów. Skarżąca pierwotnie była studentką na kierunku [...], a następnie została przeniesiona na kierunek [...]. Powołane przepisy nie dotyczyły zatem sytuacji skarżącej, która jedynie na skutek błędów w działaniu pracowników uczelni i w następstwie błędów w systemie informatycznym, którym posługiwała się uczelnia, została uwidoczniona na wstępnej liście rankingowej w ramach dwóch kierunków. Przy tym, co wymaga jeszcze raz podkreślenia, z listy rankingowej wynikała pozytywna ocena wniosku i rekomendacja do przyznania skarżącej stypendium.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu nie można zasadnie zarzucać skarżącej, że nie zgłosiła organowi pierwszej instancji faktu uwidocznienia jej na wstępnej liście rankingowej na dwóch kierunkach studiów i wysnuwać stąd negatywnych dla skarżącej wniosków. Jak wskazano wcześniej, błąd na liście rankingowej wynikał ze sposobu działania systemu informatycznego, którym posługuje się uczelnia się oraz z czynności pracowników uczelni. W świetle dokumentów zawartych w aktach sprawy, pracownik KUL dopiero w dniu 21 listopada 2023 r. stwierdził, że opisana treść listy rankingowej jest błędna i podjął czynności w celu jej zweryfikowania. Błąd leżał zatem po stronie organu, a przy tym wpływał na przekonanie skarżącej co do pozytywnej oceny jej wniosku o przyznanie stypendium po przeniesieniu studentki na kierunek [...]. Natomiast błąd organu nie może obciążać strony.

Okolicznością istotną jest przy tym, że po dokonaniu weryfikacji wstępnej listy rankingowej w dniu 21 listopada 2023 r., skarżąca nie znalazła się na ostatecznej liście rankingowej (wydruk z dnia [...] 2023 r. w aktach sprawy) i następnego dnia – [...] 2023 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącej stypendium rektora. Oznacza to, że decyzja organu pierwszej instancji zapadła dzień po poprawieniu wstępnej listy rankingowej. Zgodnie ze stanowiskiem organu zaprezentowanym przez jego pełnomocnika na rozprawie, gdyby skarżąca wcześniej zgłosiła się do Działu Studenckich Spraw Socjalnych, zostałaby poinformowana, żeby złożyć wniosek na kierunku [...]. Jednakże w opisanych wyżej okolicznościach skarżąca przed wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania faktycznie nie miała możności powzięcia informacji o konieczności podjęcia dodatkowych czynności w celu pozytywnego załatwienia jej sprawy.

Jak wskazano już wcześniej, decyzja w przedmiocie przyznania stypendium jest zgodnie z art. 86 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce decyzją administracyjną. Trzeba też zauważyć, że obecnie obowiązująca ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w przeciwieństwie do przepisów poprzedniej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.), nie przewiduje odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a. To oznacza, że w sprawach załatwianych w drodze decyzji administracyjnych przepisy k.p.a. powinny by stosowane wprost, chociaż przy uwzględnieniu specyfiki działania uczelni wyższej, której główną misją jest działalność edukacyjna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2023 r., III OSK 7694/21 i powołane tam orzecznictwo). Znajduje to wyraz także w § 13 Regulaminu.

W związku z tym przypomnieć należy, że zgodnie z art. 79a § 1 k.p.a., w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przepisy art. 10 § 2 i 3 stosuje się.

Przepis art. 79a k.p.a. został dodany z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017, poz. 935). W uzasadnieniu projektu noweli z 7 kwietnia 2017 r. (VIII kadencja, druk sejm. nr 1183, s. 29–30) wskazano, że organ na podstawie art. 79a k.p.a. powinien wskazać stronie przesłanki, których spełnienie jest konieczne do wydania decyzji pozytywnej. Dotyczy to przesłanek, na których zaistnienie strona ma lub może mieć obiektywnie wpływ («przesłanki zależne od strony»). Proponowane rozwiązania zmierzają do takiego ukształtowania procedur administracyjnych, aby sprawa mogła być załatwiona pozytywnie zawsze, gdy – w granicach prawa – zachodzi taka możliwość, a uzasadnione jest podjęcie działań przez stronę postępowania. Mechanizm ten, podobnie jak instytucja mediacji, w naturalny sposób wpisuje się w jeden z głównych celów proponowanych zmian, jakim jest wzmocnienie współpracy organu i strony postępowania, poprzez zapewnienie proaktywnej postawy organu prowadzącego postępowanie. Chodzi o zapobieganie sytuacji, w której strona będzie zaskoczona rozstrzygnięciem sprawy niezgodnym z jej wnioskiem (H. Knysiak-Surdyka (red.), Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. III, LEX).

W informacji, o której mowa w powołanym przepisie, organ administracji powinien wskazać, która z wymaganych prawem przesłanek nie została spełniona w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym w dniu wysłania informacji lub nie została wykazana dowodami przedłożonymi przez stronę. Organ powinien także pouczyć stronę, że niespełnienie lub niewykazanie ściśle określonych przesłanek może uzasadniać wydanie decyzji niezgodnej z żądaniem strony, w tym decyzji odmawiającej przyznania lub uznania prawa (uprawnienia). Przepis art. 79a k.p.a. konkretyzuje i uzupełnia dyspozycję art. 10 k.p.a. i art. 81 k.p.a. w tym znaczeniu, że zobowiązuje expressis verbis organ administracji publicznej prowadzący postępowanie na żądanie strony do zawiadomienia strony o określonej w tych przepisach "możliwości" wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jednocześnie organ winien wstrzymać się od wydania decyzji do czasu złożenia przez stronę oświadczenia w powyższym przedmiocie w wyznaczonym terminie (M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX oraz powołane tam orzecznictwo, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OSK 1539/16).

Zaniechanie stosownego pouczenia strony w trybie art. 79a k.p.a. podważa zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jednostki (art. 8 § 1 k.p.a.), a także wynikającą z art. 9 k.p.a. zasadę udzielania stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek z urzędu w celu ochrony strony przed negatywnymi konsekwencjami braku wiedzy co do obowiązującego prawa (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 21 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ke 304/23 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 218/23 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt II SA/Po 412/22).

W stanie faktycznym sprawy organ zaniechał realizacji obowiązku wynikającego z art. 79a k.p.a., dopuszczając się tym samym naruszenia przepisów postępowania.

Treść odwołania, w którym skarżąca zwracała się do organu o udzielenie informacji odnośnie potrzeby złożenia nowego wniosku, a także wniosła o przywrócenie terminu do jego złożenia wskazuje natomiast, że skarżąca chciała podjąć niezbędne w okolicznościach sprawy czynności w celu merytorycznego rozpoznania jej wniosku. W sprawie jest to istotne tym bardziej, że Komisja kwalifikacyjna pozytywnie oceniła osiągnięcia zdobyte przez studentkę w trakcie nauki w szkole ponadpodstawowej i rekomendowała przyznanie skarżącej stypendium rektora.

Jednakże wskutek braku skierowania do skarżącej informacji, o jakiej mowa w art. 79a k.p.a., i wydania przez organ pierwszej instancji decyzji umarzającej postępowanie dzień po poprawieniu wstępnej listy rankingowej oraz bez wstrzymania się do upływu terminu, jaki powinien być wyznaczony skarżącej na wypowiedzenie się co do zgłoszonego przez stronę żądania, skarżąca przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji nie miała możliwości podjęcia czynności w celu skorygowania kierunku studiów, jakiego dotyczy wniosek. Przede wszystkim bowiem skarżąca nie miała powodów do uznania, że dla pozytywnego załatwienia jej wniosku konieczne jest podjęcie dodatkowych czynności. Treść odwołania oraz skargi w powiązaniu z dokumentami zawartymi w aktach sprawy wskazuje, że skarżąca została zaskoczona wydaniem decyzji umarzającej postępowanie, czemu z założenia ma zapobiegać norma art. 79a k.p.a. W tych okolicznościach uznać należy, że naruszenie art. 79a k.p.a., przez jego niezastosowanie, mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym miejscu trzeba wskazać na nietrafność w stanie faktycznym sprawy argumentów organu odwoławczego dotyczących braku możliwości uzupełnienia wniosku o przyznanie stypendium rektora o dodatkowe dokumenty, dla wykazania osiągnięć mających wpływ na ocenę wniosku, po terminie przewidzianym w Regulaminie na złożenie wniosku. Organ wskazywał w tym zakresie na niemożność dopuszczenia do sytuacji, gdy nowy wniosek byłby motywowany ustaleniem przez studenta, że mógłby być lepszy od osób, które terminowo wywiązały się ze złożenia kompletnego wniosku, co naruszałoby zasadę równości. Argumentacja ta jest nieadekwatna do stanu sprawy.

Przede wszystkim trzeba wskazać, że w sprawie przedmiotem sporu nie była kwestia złożenia dodatkowych dokumentów dotyczących osiągnięć skarżącej, a osiągnięcie potwierdzone dokumentem przedstawionym dotychczas przez skarżącą wraz z wnioskiem zostało ocenione przez Komisję kwalifikacyjną pozytywnie.

Ponadto przytoczony wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce jednoznacznie wskazuje, że każdy student pierwszego roku w roku złożenia egzaminu maturalnego, spełniający kryteria określone w tym przepisie, jest uprawniony do otrzymania stypendium rektora w przypadku ubiegania się o taką formę wsparcia (por. J. Woźnicki (red.), Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, LEX). Przepis art. 91 ust. 2 ustawy posługuje się bowiem sformułowaniem "otrzymuje", w przeciwieństwie do ust. 1 art. 91 ustawy, zgodnie z którym stypendium rektora "może otrzymać" student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Przepis ust. 1 art. 91 ustawy dotyczy pozostałych studentów, poza wymienionymi w ust. 2 tego artykułu. Natomiast skarżąca ubiegała się o stypendium rektora na pierwszym roku studiów w roku złożenia egzaminu maturalnego. W tym kontekście nie mogą być uznane za trafne argumenty organu o konkursowym charakterze postępowania. Trzeba zwrócić uwagę, że ani postanowienia Regulaminu, ani określone w załączniku nr 11 do Regulaminu zasady przyznawania stypendium rektora nie przewidują punktacji w odniesieniu do osiągnięć, które stosownie do art. 91 ust. 2 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uprawniają studenta pierwszego roku w roku złożenia egzaminu maturalnego do otrzymania stypendium rektora. W świetle przepisów ustawy oraz powtarzających je postanowień Regulaminu, samo wykazanie się osiągnięciem wymienionym w art. 91 ust. 2 ustawy stanowi podstawę do uwzględnienia wniosku studenta pierwszego roku w roku złożenia egzaminu maturalnego o przyznanie stypendium rektora.

Mając na względzie opisane wyżej naruszenie przez organ przepisów postępowania, poprzez zaniechanie zastosowania art. 79a k.p.a., nie może być również uznane za skuteczne w niniejszej sprawie powołanie się organu odwoławczego na normę art. 91 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Nie można natomiast odmówić słuszności stanowisku organu o niezaistnieniu w sprawie przesłanek do zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. Wniosek złożony przez skarżącą nie zawierał bowiem braków, które miałyby być usunięte zgodnie z powołanym przepisem.

Jednakże, jak wyjaśniono już wyżej, w konsekwencji mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia przez organ przepisów postępowania, poprzez niezastosowanie art. 79a k.p.a., zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Z tych samych przyczyn i w związku z art. 135 p.p.s.a. uchyleniu podlegała także decyzja organu pierwszej instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji zastosuje się do normy art. 79a k.p.a., kierując do skarżącej zgodną z tym przepisem informację i umożliwiając tym samym skarżącej podjęcie czynności w celu skorygowania kierunku studiów, jakiego dotyczy wniosek, na przykład poprzez wypełnienie drugiego formularza wniosku, a następnie, po upływie terminu wyznaczonego skarżącej zgodnie z powołanym przepisem, wyda rozstrzygnięcie stosownie do stanu sprawy. Komisja Stypendialna będzie mieć przy tym na względzie obowiązki organu wynikające z zasad przewidzianych w art. 8 § 1 oraz art. 9 k.p.a., to jest prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie strony oraz należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.

Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku

O zwrocie kosztów postępowania w punkcie II wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł.