Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 343/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: § 46 i § 47 ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 24a
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
article: art. 134 i art. 144 § 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: sędzia NSA Monika Nowicka sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. Z.-S., H. C.-K., M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1068/09 w sprawie ze skargi D. Z.-S., H. C.-K., M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] września 2008 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1068/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. Z.-S., H. C.-K., M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego, po rozpatrzeniu odwołania D. Z.-S., H. C.-K., M. S.

od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy nr [...] z dnia [...] września 2008 r. odmawiającej anulowania dokonanych w ramach modernizacji ewidencji gruntów wpisów w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek ew. nr [...] i nr [...] z obrębu 2-03-08, położonych przy ul. [...] w Warszawie, a dokonanych zmianą nr DEZ 52/08, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ podał, że w styczniu 2008 r. organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków zauważył błąd w danych dotyczących budynku usytuowanego na działkach ew. nr [...] i nr [...]. Po otrzymaniu dokumentacji budowlanej oraz informacji, że w budynku nikt nie jest zameldowany, Dyrektor Biura Geodezji i Katastru zwrócił się pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. do wykonawcy zakończonej w 2007 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków o analizę poprawności ujawnienia dwóch budynków mieszkalnych na działkach nr [...] i nr [...] oraz sporządzenie dokumentacji zawierającej wszystkie niezbędne dane ewidencyjne. Zawiadomieniem z dnia 11 stycznia 2008 r. organ ewidencyjny poinformował osoby i organy uznane za strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wykreślenia z operatu ewidencyjnego W. W., W. G. i M. G.-P., wpisanych jako współwłaścicieli budynku przy ul. [...], usytuowanego na działce ew. nr [...].

Zawiadomieniem z dnia 25 lutego 2008 r. organ poinformował, że na podstawie § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...] marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr [...], poz. 454), zwanego dalej "rozporządzeniem", toczy się wszczęte z urzędu postępowanie mające na celu ujawnienie prawidłowych danych o nieruchomościach położonych przy ul. [...], stanowiących działki ewidencyjne nr [...] i nr [...]. Pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. organ wyjaśnił, że postępowanie wszczęte zawiadomieniem z dnia 25 lutego 2008 r. dotyczyło zmiany funkcji budynku o adresie ul. [...], posadowionego na działkach ew. nr [...] i nr [...] oraz wyjaśnienia wpisu Komendy Stołecznej Policji dla działki ew. nr [...]. W piśmie tym organ poinformował również, że w dniu 27 lutego 2008 r. do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego przyjęto operat techniczny nr ew. [...], na podstawie którego zostały wprowadzone z urzędu zmiany w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek ew. nr [...] i nr [...] oraz budynku położonego przy ul. [...]. W związku z powyższym postępowanie wszczęte w dniu 25 lutego 2008 r. będzie dotyczyło wyjaśnienia wpisu Komendy Stołecznej Policji dla działki nr [...] oraz dla działki nr [...], która została pominięta w zawiadomieniu z dnia 25 lutego 2008 r.

W dniu 25 kwietnia 2008 r. czynnością materialno-techniczną wprowadzono w operacie ewidencji gruntów i budynków zmianę nr [...] na podstawie operatu technicznego z wykazem zmian danych ewidencji gruntów i budynków przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 27 lutego 2008 r. pod nr [...]. Zmiana nr [...] dotyczyła działek nr [...] i nr [...] oraz znajdującego się na nich budynku i polegała na zmianie konturu budynku, powierzchni zabudowy, oznaczenia funkcji użytkowej budynku oraz użytku gruntowego w tych działkach.

Pismem z dnia 12 maja 2008 r. nowi nabywcy prawa użytkowania wieczystego nieruchomości - D. Z.-S., H. C.-K., M. S. - wystąpili do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego o wykreślenie zapisów dokonanych powyższą czynnością oznaczoną nr [...].

Pismo to przekazane zostało Prezydentowi m.st. Warszawy, który decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. orzekł o umorzeniu postępowania wszczętego z urzędu w dniu 25 lutego 2008 r. w części dotyczącej zmiany funkcji budynku posadowionego na działkach ew. nr [...] i nr [...] przy ul. [...] oraz w części dotyczącej udziału w postępowaniu W. W., W. G., M. G.-P., D. Z.-S., M. S. i H. C.-K.. Decyzja ta uchylona została decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego nr [...] z dnia [...] września 2008 r.

W dniu [...] września 2008r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy decyzją nr. [...] odmówił wykreślenia zapisów dokonanych czynnością [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2009r.

Organ wskazał, że zarzut naruszenia nakazu wszczęcia postępowania przewidziany w art. 24 a pkt 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 30, poz. 163 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" jest nieuzasadniony, ponieważ postępowanie w sprawie ujawnienia prawidłowych danych odnoszących się do działek ew. nr [...] i nr [...] oraz znajdującego się na nich budynku wszczęte zostało z urzędu, a podstawą był § 47 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków określonymi w rozdziale 3 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek właścicieli i osób władających. § 47 ust. 3 rozporządzenia przewiduje, iż w przypadkach, gdy aktualizacja operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów starosta przeprowadza w tej sprawie postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy stanowiący, że osoby zgłaszające zmianę są obowiązane na żądanie starosty dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. W przypadku stwierdzenia przez organ błędu w danych ewidencji gruntów i budynków korekta błędnych danych ewidencyjnych następuje również w drodze postępowania administracyjnego z udziałem osób będących stronami w rozumieniu art. 28 k. p. a.

Dane ewidencyjne dotyczące budynków i użytków gruntowych w działkach, na których te budynki się znajdują, określają stan faktyczny potwierdzony dokumentacją budowlaną, w tym inwentaryzacją powykonawczą obiektu. Nie jest istotne przeznaczenie działki ani zapis w księdze wieczystej. W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji szczegółowo opisano, co wzięto pod uwagę oznaczając budynek usytuowany na działkach nr [...] i nr [...] jako jeden budynek, a użytki w tych działkach jako inne tereny zabudowane. Z akt sprawy wynika ponadto, że taki wpis użytków był przed modernizacją ewidencji. Dowód na to, że jest to jeden budynek stanowi dokumentacja projektu budowlanego termomodernizacji budynku z 2003 r. oraz dokumentacja z inwentaryzacji powykonawczej budynku z września 2005 r. O tym, że nie jest to budynek mieszkalny świadczy faktyczne jego użytkowanie przez Komendę Stołeczną Policji oraz informacja właściwej jednostki organizacyjnej, że nie są w nim zameldowane żadne osoby. W świetle akt sprawy i powyższych ustaleń należy uznać, że wpisy dokonane zmianą nr [...] są zgodne z posiadanymi przez organ dokumentami, w związku z czym ich anulowanie byłoby nieuzasadnione.

Organ za niezasadny uznał również zarzut nieuprawnionej ingerencji w treść operatu ewidencyjnego. Wyjaśnił, iż to organ dokonuje aktualizacji ewidencji i przeprowadza modernizację operatu ewidencyjnego, a nie wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych, przy czym w rozpatrywanej sprawie nie ma żadnego znaczenia, do której jednostki wykonawstwa geodezyjnego organ zwrócił się o przeanalizowanie danych i poprawę zauważonego błędu w formie wykazu zmian danych ewidencyjnych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli D. Z.-S., H. C.-K., M. S.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego wniósł o oddalenie skargi. Wskazał na okoliczności podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji podał, iż zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy ewidencja gruntów i budynków jest to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części (art. 20 ust. 2 ustawy).

Z kolei w myśl art. 23 ustawy w ewidencji gruntów wykazywane są stany prawne i faktyczne wynikające z prawomocnych decyzji, orzeczeń administracyjnych i aktów notarialnych.

Skarżący kwestionują pozostawienie w ewidencji wpisów dokonanych w dniu 25 kwietnia 2008 r. w trybie czynności materialno-technicznej nr [...] na podstawie operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 27 lutego 2008 r. pod nr [...]. Wpisy te dotyczą działek ew. nr [...] i nr [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w Warszawie oraz posadowionego na nich budynku. Polegają na zmianie konturu budynku, powierzchni zabudowy, oznaczenia funkcji użytkowej budynku oraz użytku gruntowego w tych działkach. Skarżący kwestionują pozostawienie powyższych zmian zarówno ze względów proceduralnych (niemożność wprowadzenia zmian w drodze czynności materialno-technicznej), jak i merytorycznych.

Odnośnie niemożności wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów w drodze czynności materialno-technicznej Sąd I instancji podzielił stanowisko skarżącego, że nie mogą one się dokonywać w tym trybie. Zmiany mogą być dokonywane wyłącznie w drodze decyzji. Niemniej jednak Sąd zgodził się z organem, że dane ewidencyjne odnoszące się do budynku usytuowanego na działkach ew. nr [...] i nr [...] pomimo, że zostały wprowadzone w drodze czynności materialno-technicznych, to były przedmiotem postępowania administracyjnego, w którym po wyjaśnieniu sprawy organy wydały decyzje (Prezydent m. st. Warszawy w dniu [...] września 2008 r., a organ odwoławczy – zaskarżoną decyzję w dniu [...] kwietnia 2009 r.). Jak wynika z akt sprawy, strony miały zapewniony udział w toczącym się postępowaniu administracyjnym (doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 11 stycznia 2008 r., zawiadomienia z dnia 25 lutego 2008 r. i późniejszych pism).

Natomiast odnośnie merytorycznej zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa, Sąd wojewódzki wskazał, iż dokonane wpisy, których odmowy anulowania dotyczy zaskarżona decyzja są oparte na zgromadzonej w aktach administracyjnych dokumentacji.

Stosownie do § 46 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz z dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej.

W aktach sprawy znajdują się:

- dokumentacja architektoniczno-budowlana, z której wynika, iż przedmiotowy budynek ma pow. zabudowy 486,97 m², 4 kondygnacje i poddasze oraz jest położony na działkach ew. nr [...] i nr [...],

- inwentaryzacja powykonawcza budynku, z której wynika, że w budynku nie istnieją ściany dzielące go na dwie odrębne części (dwa budynki),

- informacja, że w budynku przy ul. [...] nikt nie jest zameldowany.

W ocenie Sądu I instancji, organ prawidłowo dokonał zmian w zakresie powierzchni zabudowy, konturu budynku, oznaczenia funkcji użytkowej budynku oraz użytku gruntowego z B (tereny mieszkaniowe) na Bi (inne tereny zabudowane) dla przedmiotowych działkach ew. Opracowany został operat techniczny zawierający wykaz zmian danych ewidencyjnych, przyjęty w dniu 27 lutego 2008 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...]. Nie ma przy tym znaczenia, kto był wykonawcą powyższych prac – czy jednostka poprzednio wykonująca modernizację ewidencji, czy też nie.

Zmiany zostały wprowadzone do ewidencji w dniu 25 kwietnia 2008 r. za nr [...]. Obrazują one istniejący stan faktyczny, stąd prawidłowo orzekające w sprawie organy uznały, że brak jest podstaw do ich usunięcia.

Dodał, iż nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczność kiedy organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków zauważył błąd w danych dotyczących budynku usytuowanego na działkach ew. nr [...] i nr [...].

W skardze kasacyjnej D. Z.-S., H. C.-K., M. S. zaskarżyli wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj.

1) § 46 i § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia [...] marca 2001 r. - poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie - poprzez przyjęcie, iż § 47 ust. 3 rozporządzenia stanowi samodzielną podstawę wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu mającego na celu zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków, bez konieczności wszczęcia i prowadzenia postępowania w przedmiocie aktualizacji lub modernizacji ewidencji gruntów i budynków w trybach określonych przez ustawę prawo geodezyjne i kartograficzne,

2) art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez przyjęcie, iż pomimo nieprzeprowadzenia właściwej procedury zarządzenia i przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków i zmianę przeznaczenia gruntu na podstawie czynności materialno-technicznej a nie decyzji,

3) art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z art. 80 kpa poprzez wyprowadzenie przez organ odmiennych wniosków w oparciu o ten sam materiał dowodowy, co stanowi naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów tj. poprzez dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków i ustalenie daty wybudowania budynku, charakteru gruntów i sposobu użytkowania budynku Policji nie znajdujące oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym,

4) art. 61 § 1 i § 4 kpa w zw. z art. 24a prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez przyjęcie, iż organ wszczynający postępowanie z urzędu nie ma obowiązku zawiadomienia o nim stron,

5) art. 104 kpa poprzez niezakończenie postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu wydaniem decyzji i przyjęcie, iż brak możliwości zaskarżenia dokonanych czynności przez organ nie narusza praw i interesów strony skarżącej.

Ponadto skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawa tj. art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uchylenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie od merytorycznej oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego podniesionego w skardze, pomimo przyznania w treści uzasadnienia, iż "podziela stanowisko skarżącego".

W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że podstawą prawną do dokonania modernizacji gruntów i budynków jest art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, który dokładnie opisuje tryb postępowania. W sytuacji gdy decyzja w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków nie została poprzedzona przeprowadzeniem postępowania szczegółowo opisanym w art. 24a ust. 2-12 prawa geodezyjnego i kartograficznego uznać należy, iż podlega ona wyeliminowaniu z obrotu prawnego, albowiem dokonane naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec wyłącznie charakteru techniczno-deklaratoryjnego zapisów w ewidencji, organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą one natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku.

W ocenie skarżących, powołany przez organ oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie § 47 rozporządzenia nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków zawiera przepisy wykonawcze do ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Zaś cytowany przepis § 47 ust. 3 określa zadania starosty (odpowiednio prezydenta miasta), który jest zobowiązany, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów do przeprowadzenia w sprawie aktualizacji postępowania administracyjnego lub zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy (uprawnienie starosty do żądania przedłożenia dokumentów przez strony postępowania administracyjnego).

Ponadto, organ administracyjny dokonując zmiany w ewidencji gruntów i budynków ustalił datę budowy budynku położonego przy ul. [...] na rok 1953 oraz charakter gruntów i sposobu użytkowania budynku Policji. Ustalenia organu w powyższym zakresie zostały dokonane z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Natomiast, określenie daty budowy budynku na rok 1953 nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ, następnie Sąd powołują się na inwentaryzację powykonawczą budynku, która została dokonana w 2004 r. po przeprowadzonym remoncie, z którego w żadnym wypadku nie można wyprowadzić wniosku w przedmiocie daty budowy budynku. Nadto, nie ma w aktach sprawy żadnego dokumentu stwierdzającego, kiedy i czy została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, a następnie oddaniu budynku do użytkowania, Organ nie przedstawił również projektu budowlanego.

Podniesiono również, że organ nie zawiadomił skarżących o wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym mogliby wziąć udział tylko - zawiadomił o dokonaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są trafne.

Nieuzasadniony jest powołany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm. ). Stosownie do wymienionego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższy zarzut w skardze kasacyjnej uzasadniony został faktem uchylenia się przez Sąd I instancji od merytorycznej oceny w zakresie zarzutu skarżących co do braku podstaw do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno – technicznej.

Przytoczone uzasadnienie zarzutu naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 134 Ppsa nie koresponduje z treścią przepisu, który ustanawia dla sądu obowiązek rozstrzygnięcia wyłącznie sprawy, w której wniesiono skargę ( a nie innej sprawy administracyjnej ) oraz dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie, a nie tylko z uwzględnieniem zarzutów skargi.

Obowiązek ten Sąd Instancji spełnił rozpoznał bowiem sprawę poddaną jego kontroli. Art. 134 Ppsa nie może stanowić podstawy do kwestionowania uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a o to w istocie chodzi skarżącym, którzy w skardze kasacyjnej wskazują na braki uzasadnienia, nie powołują jednocześnie art. 141 § 4 Ppsa, który określa wymogi jakim powinno odpowiadać uzasadnienie wyroku i który to przepis może stanowić podstawę kasacyjną w zakresie zarzutów związanych z uzasadnieniem wyroku.

Usprawiedliwiony jest natomiast zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie § 46 i § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...] marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr. [...], poz. 454 ). w zw. z art. 104 Kpa.

Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych uregulowane zostało w rozdziale 3 wymienionego rozporządzenia, a z przepisów tych wynika przede wszystkim obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Stosownie do § 45 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Zawarte w ewidencji dane mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek (§ 46ust.1). Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisami rozporządzenia może nastąpić w dwojakim trybie. Po pierwsze w trybie czynności materialno- technicznej w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia ( art.22 ust.2 i 3 ustawy o Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 48 ust.1 i 2 rozporządzenia ), o czym organ zawiadamia (§ 49 ust.1 i 2); po drugie w formie decyzji administracyjnej, gdy aktualizacja operatu wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów (§ 47 ust.3) i wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Jak to przewiduje § 48 ust.2 pkt 6 rozporządzenia dziennik zgłoszeń zawiera datę wprowadzenia zmiany w bazie danych lub datę podjęcia decyzji o odmowie wprowadzenia zmian. W świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, że organy administracji orzekające w niniejszej sprawie nieprawidłowo dokonały zmian w ewidencji gruntów i budynków, uczyniły to bowiem w drodze czynności materialno – technicznej, podczas gdy zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia , na podstawie którego prowadzone było postępowanie administracyjne, powinny to uczynić w drodze decyzji administracyjnej. Pozbawiły w ten sposób strony prawa do odwołania, a następnie prawa do sądowej kontroli legalności decyzji.

Wbrew jednak stanowisku przestawionemu w skardze kasacyjnej § 47 ust. 3 rozporządzenia stanowi samodzielną , odrębną od art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę prawną dokonywania zmian w operacie ewidencyjnym. Pierwszy z przepisów dotyczy zmian związanych z bieżącą aktualizacją operatu. Są to zmiany nie wynikające z procesu modernizacji ewidencji. Ich zakres jest wąski, dotyczą bowiem konkretnej jednostki ewidencyjnej , a nie konkretnego obszaru obrębu ewidencyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie naruszył więc art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zawiadomieniem z dnia 25 lutego 2008r. organ poinformował strony o tym, że toczy się wszczęte z urzędu na podstawie § 47 ust. 3 rozporządzenia postępowanie mające na celu ujawnienie prawidłowych danych o nieruchomościach położonych przy ul. [...] w Warszawie . Wszczęcie postępowania administracyjnego obligowało organ do jego zakończenia w formie przewidzianej przepisami Kpa i wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Sądu i instancji, że decyzje z dnia [...] września 2008r. i dnia [...] kwietnia 2009r. wydane zostały w postępowaniu o jakim mowa w § 47 ust. 3 rozporządzenia. Wymienione decyzje dotyczyły wniosku skarżących o usuniecie zmian dokonanych w drodze czynności materialno – technicznych, a nie ich wprowadzenia. Czym innym jest bowiem decyzja o wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów i budynków, a czym innym decyzja o odmowie usunięcia dokonanych zmian. W żadnym wypadku ta druga nie konwaliduje braku decyzji o wprowadzeniu zmian.

Podzielić trzeba natomiast twierdzenia Sądu odnośnie zapewnienia stronom udziału w postępowaniu przeprowadzonym w sprawie ujawnienia prawidłowych danych o nieruchomości przy ul. [...] w Warszawie, a tym samym uznać zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd art. 61 § 1 i § 4 Kpa za nietrafny.

Jak powiedziano wcześniej pismem z dnia 25 lutego 2008r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy zawiadomił strony na podstawie art. 61 § 4 Kpa o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego zarzut skargi kasacyjnej, że organ uchybił obowiązkowi określonemu w art. 61 § 4 Kpa jest chybiony.

Mając na uwadze przedstawione rozważania Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.