Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 3/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2023-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. Ś. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "Ś." P. Ś. w K. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Białostockiego w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi na bezczynność Starosty Powiatu Białostockiego w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. ,


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 października 2023 r. P. Ś., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "Ś." P. Ś., wniósł do Starosty Powiatu Białostockiego o udzielenie informacji, jakie kroki lub rozstrzygnięcia zostały podjęte przez organ w odniesieniu do złożonego przez niego w dniu 11 sierpnia 2023 r. skargi na bezczynność organu – Starosty Powiatu Białostockiego w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej. Swój wniosek uzasadnił faktem, że pomimo upływu ponad dwóch miesięcy od złożenia przez niego skargi, organ nie przekazał mu w tym zakresie żadnych informacji. Co więcej, w dniu 18 października 2023 r. uzyskał informacje z sądu, że w sądowym systemie komputerowym nie zarejestrowano jego sprawy, pomimo uiszczenia stosownego wpisu.

P. Ś., oprócz Starostwa Powiatowego, ww. pismo wysłał także ("do wiadomości") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (data nadania: 19 października 2023 r.)

Sprawa została zarejestrowana w tut. sądzie pod sygnaturą II SO/Bk 3/23, symbol 645, w przedmiocie wymierzenia Staroście Powiatu Białostockiego grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi wraz z odpowiedzą na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi na bezczynność.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2023 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Białymstoku wezwała P. Ś. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Pismem z dnia 31 października 2023 r. P. Ś., nawiązując do wezwania sądu, wskazał, że pismo z dnia 18 października 2023 r. zostało złożone w sądzie jedynie do jego wiadomości, a nie celem wszczęcia nowego postępowania sądowego. Pismo to wystosował do starosty celem uzyskania informacji, jakie kroki podjął ww. organ w stosunku do złożonej przez niego 11 sierpnia 2023 r. skargi na bezczynność organu (starosty), tj. czy skarga została przesłana do sądu czy też nie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu cytowanego przepisu będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem (por. postanowienie NSA z 20 stycznia 2011 r. II OSK 2453/10, LEX nr 743432 i postanowienie NSA z 14 lutego 2014 r. II GSK 177/14, LEX nr 1450679). Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły przeszkody mające charakter trwały, uniemożliwiające prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Umorzenie postępowania powoduje jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej, lecz w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji.

W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, z uwagi na fakt, że w sprawie brak było wniosku o wymierzenie organowi grzywny, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (nieprzekazanie skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

W niniejszej sprawie nie został spełniony drugi z ww. warunków, tj. brak jest stosownego wniosku ze strony skarżącego. Zaznaczenia wymaga, że sąd błędnie odczytał intencje skarżącego przedstawione w piśmie z dnia 18 października 2023 r. Sąd niezasadnie uznał ww. pismo za wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w będącej w toku i oczekującej na rozpoznanie sprawie o sygn. II SAB/Bk 77/23. W efekcie sąd omyłkowo uznał pismo jako inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie wymierzenia organowi grzywny.

Podkreślić trzeba, że w sposób jednoznaczny intencja skarżącego została wyrażona w piśmie z dnia 31 października 2023 r., stanowiącym reakcję na wezwanie Przewodniczącej Wydziału II do uiszczenia wpisu sądowego. P. Ś. oświadczył w nim, że pismo z dnia 18 października 2023 r. zostało złożone w sądzie jedynie do wiadomości sądu, a nie celem wszczęcia nowego postępowania sądowego. Wyjaśnił, że pismo to wystosował do starosty celem uzyskania informacji, jakie kroki podjął ww. organ w stosunku do złożonej przez niego 11 sierpnia 2023 r. skargi na bezczynność organu (starosty), tj. czy skarga została przesłana do sądu czy też nie. Miało to związek z faktem, że w dniu 18 października 2023 r. na adres poczty elektronicznej jego pełnomocnika przyszła wiadomość mailowa z sądu dotycząca uiszczonej wpłaty z 11 sierpnia 2023 r. W wiadomości tej sąd wskazał również, że do dnia 18 października 2023 r. w systemie komputerowym sądu, dotyczącym skarg wnoszonych do WSA, nie zarejestrowano ww. sprawy. P. Ś. wskazał również, że z uwagi na to, że sąd zażądał wyjaśnienia ww. okoliczności, pismo z 18 października 2023 r. (skierowane do starosty z zapytaniem dot. losów skargi na bezczynność organu) przedłożył również do wiadomości sądowi, co wynikało z treści pisma, poprzez zawarcie sformowania "do wiadomości". Zaznaczył też, że sprawa dotycząca bezczynności organu jest już zarejestrowana w tut. sądzie.

Mając powyższe na względzie nie ulega wątpliwości, że P. Ś. nie żąda wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. i nie można uznać pisma z 18 października 2023 r. za wniosek, o którym mowa w ww. przepisie. Zaistniała zatem przeszkoda mająca charakter trwały, uniemożliwiająca prowadzenie dalszego postępowania w sprawie.

Z uwagi na powyższe sąd uznał, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co stanowi przesłankę do jego umorzenia, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.