Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1603/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M., L. S., M. P., J. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 18 kwietnia 2024 r., nr SKO.4000-789/2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 25 czerwca 2024 r. G. M., L. S., M. P., J. P. i A. P. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach (dalej: "organ") z dnia 18 kwietnia 2024 r., nr SKO.4000-789/2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia przez skarżącą L. S.

Decyzja organu z 18 kwietnia 2024 r. nie została odebrana przez skarżącą L. S., 29 maja 2024 r. zwrócono ją do organu z adnotacją na kopercie

o podwójnym awizowaniu (13 i 21 maja 2024 r.) oraz o zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie z placówki pocztowej. Przesyłkę dołączono do akt administracyjnych ze skutkiem doręczenia w dniu 27 maja 2024 r. Wobec powyższego skargę na ww. decyzję organu z 18 kwietnia 2024 r. należało wnieść najpóźniej w dniu 26 czerwca 2024 r.

Pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. nadanym 28 czerwca 2024 r. w placówce poczty (data stempla pocztowego – k. 4v), skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję organu z dnia 18 kwietnia 2024 r., nr SKO.4000-789/2024.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję nie została odebrana przez skarżącą L. S., 29 maja 2024 r. zwrócono ją do organu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz o zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie z placówki pocztowej. Przesyłkę dołączono do akt administracyjnych ze skutkiem doręczenia w dniu 27 maja 2024 r. Termin wniesienia skargi na decyzje organu z 18 kwietnia 2024 r. należało wnieść najpóźniej w dniu 26 czerwca 2024 r. Natomiast skarżąca przedmiotową skargę nadała dopiero w dniu 28 czerwca 2024 r. w placówce poczty (k. 4v).

Jako, że organ błędnie nie doręczył pozostałym skarżącym odpisu zaskarżonego postanowienia z 18 kwietnia 2024 r. należało uznać, że termin do wniesienia przez nich skargi płynie od dnia uznania za doręczone odpisu postanowienia skarżącej L. S.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie skarga skarżących na zaskarżone postanowienie została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, pomimo prawidłowego pouczenia przez organ administracji publicznej o możliwości, sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.