Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 39/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II OPP 39/11 w sprawie ze skargi K. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 637/10 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt II OPP 39/11 oddalił skargę K. K. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 637/10 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący odebrał ww. postanowienie w dniu 28 grudnia 2011 r.

Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 stycznia 2011 r.) K. K. wniósł o uzupełnienie wyżej wskazanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r. o rozstrzygnięcie w zakresie: przekazania akt sprawy II SA/Bk 561/10 do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku w celu wykonania wyroku z dnia 30 listopada 2010 r., wysłania odpisów zażalenia z dnia 12 czerwca 2011 r. dla każdego uczestnika postępowania, zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą) w sprawach w tej ustawie nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wymieniona ustawa nie zawiera unormowań regulujących uzupełnienie zapadłego w sprawie postanowienia i dlatego w tym zakresie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.).

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ustawowo zakreślonym terminie zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku - odpowiednio także postanowienia - jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku (postanowienia) służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez Sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem wydanego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie można było uzupełnić.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r. dotyczyło skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku i kwestię tę rozstrzygnęło w całości, w związku z czym nie zachodzi potrzeba dokonania uzupełnienia tego postanowienia, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę K. K. o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie II SA/Bk 637/10 za niezasadną, co znalazło swój wyraz w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 12 ust. 1 ustawy.

Nadmienić należy, że jedynie przy uwzględnieniu skargi Sąd właściwy do jej rozpoznania zobowiązany jest zawrzeć w postanowieniu: stwierdzenie, że w postępowaniu którego skarga dotyczy nastąpiła przewlekłość (art. 12 ust. 2), zalecenie podjęcia odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie (art. 12 ust. 3), na żądanie skarżącego przyznanie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej (art. 12 ust. 4). Ponadto jedynie uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę, o czym stanowi art. 17 ust. 3 ustawy.

Oddalając zatem skargę na przewlekłość postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie był więc zobowiązany do zamieszczenia w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r. wyżej wskazanych orzeczeń.

Zarzuty podnoszone we wniosku wyraźnie wskazują, iż skarżący kwestionuje w istocie czynności podejmowane przez Sąd pierwszej instancji w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tego rodzaju zarzuty nie mogą być rozpatrzone i uwzględnione w ramach uzupełnienia postanowienia. W tym miejscu raz jeszcze należy podkreślić, że instytucja uzupełnienia orzeczenia nie może stanowić polemiki z działaniami, czy też podejmowanymi rozstrzygnięciami w toku postępowania w sprawie.

Dlatego też wniosek K. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r. uznać należy za niezasadny, bowiem jego sentencja zawiera pełne rozstrzygnięcie co do skargi na przewlekłość postępowania.

W związku powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166, art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy.