Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 317/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 29 kwietnia 2024 r., Nr SKO.II.41/519/PP/2024 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi L. B., mając na względzie treść pisma potraktowanego jako skargę do sądu, jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie (dalej: SKO) z 29 kwietnia 2024 r., pozostające bez rozpatrzenia odwołanie L. B. (dalej: skarżący) od decyzji Wójta Gminy Włodawa z 1 lutego 2024 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości.

W zaskarżonym postanowieniu organ zawarł pouczenie, zgodnie z którym strona niezadowolona z postanowienia może wnieść zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia.

Skarżący wniósł na powyższe postanowienie skargę do tutejszego Sądu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wskazując w uzasadnieniu, że skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie wydane przez organ podatkowy bez wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, co jest niedopuszczalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z art. 52 § 2 p.p.s.a. wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Na podstawie § 3 tego przepisu, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2354, ze zm.) albo konsul.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie SKO pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie skarżącego od decyzji Wójta Gminy Włodawa w przedmiocie podatku od nieruchomości. Organ pozostawił odwołanie strony bez rozpatrzenia z uwagi na to, że strona nie uzupełniła braków formalnych odwołania.

Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Powyższe podyktowane jest założeniem dwuinstancyjności postępowania.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Skarżący nie wyczerpał w niniejszej sprawie właściwego toku instancji przed organami podatkowymi. Na postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia przysługuje bowiem zażalenie, na podstawie art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023r., poz. 2383 ze zm.). Organ prawidłowo pouczył skarżącego o trybie i sposobie zaskarżenia ww. postanowienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie. Strona powinna była wnieść środek odwoławczy w postaci zażalenia.

Sąd, mając powyższe na względzie, ocenił, że wniesione w dniu 6 maja 2024r. pismo nie mogło być dopuszczone do rozpoznania jako skarga. Dotyczyło bowiem postanowienia SKO, od którego skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia do tego samego SKO.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Dopiero rozpoznanie przez SKO zażalenia otwiera możliwość wniesienia skargi do WSA w omawianym przedmiocie.

Sąd był więc zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia