Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 527/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt II SA/Go 527/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę D.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2023 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z uwagi na nieuzupełnienie w terminie przez skarżącą braku formalnego skargi (przez podanie numeru PESEL skarżącej), albowiem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącej dnia 21 września 2023 r. i do dnia wydania tego postanowienia pozostało ono bez odpowiedzi. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia doręczono skarżącej dnia 20 października 2023 r.

Pismem z dnia [...] października 2023 r. D.P. wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, podając jednocześnie swój numer PESEL. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z powodu choroby nie była w stanie zająć się tym w odpowiednim terminie. Była też przekonana, że numer PESEL zostanie dołączony do sprawy ze znajdujących się przy niej dokumentów.

Wobec treści wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2023 r., wezwano skarżącą do wykazania, że złożyła wniosek w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienia, że uchybienie to nastąpiło bez winy wnioskodawcy, w szczególności przez wykazanie stosownym dokumentem okoliczności powołanych we wniosku – w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności w nim wskazane. Pouczono skarżącą o treści art. 85-88 p.p.s.a. Wezwanie doręczono skarżącej dnia 23 listopada 2023 r. w trybie fikcji doręczenia, uregulowanym w art. 73 p.p.s.a.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie złożyła żadnego pisma w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając na uwadze okoliczności powołane w przedmiotowym wniosku, Sądu znał, iż zachowano tu termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., albowiem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżąca złożyła w terminie 7 dni od dnia otrzymania przez nią postanowienia o odrzuceniu skargi (z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi).

W tej sytuacji należało przejść do oceny argumentacji wniosku o przywrócenie terminu, tzn. czy zostały w nim uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie i literaturze zgodnie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2017, s. 515-516). Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., I OZ 1199/13). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu (postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r., I OZ 211/09). Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., I OZ 996/09), np. stan nadzwyczajny, problemy komunikacyjne, klęska żywiołowa (powódź, pożar), czy nagła chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienia NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., I OZ 10/14, z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14, z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1223/15).

Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W szczególności nie uprawdopodabnia go samo stwierdzenie skarżącej, że z powodu choroby nie była w stanie zająć się tym w odpowiednim czasie, w sytuacji gdy nie zostało ono poparte jakimkolwiek dokumentem (zaświadczeniem) potwierdzającym taki stan rzeczy. Pomimo stosownego wezwania przez Sąd zarządzeniem z dnia 6 listopada 2023 r. do wykazania tej okoliczności, przyczyna uchybienia terminowi wskazana przez stronę, oprócz tego, że jej wystąpienie nie zostało w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione, to nie została także wykazana jako przyczyna niemożności podjęcia czynności procesowej w przewidzianym do tego terminie.

W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.