Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 261/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 200, 205
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 3 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2024 roku sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 27 października 2023 r. nr XLVIII/448/2023 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie zadania z zakresu publicznego transportu zbiorowego I. Stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Gminy Dobrzyca na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę 480,- (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

III SA/PO 261/24

Uzasadnienie

Pismem z dnia 21.12.2023 r. Wojewoda Wielkopolski (dalej jako skarżący) wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr XLVIII/448/2023 Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 27 października 2023 roku w sprawie zmiany uchwały nr XLIII/417/2023 w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie zadania z zakresu publicznego transportu zbiorowego i zawarcie porozumienia z Gminą Pleszew zaskarżając ją w całości. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności Uchwały w całości ze względu na istotne naruszenie prawa oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił Uchwale istotne naruszenie prawa tj.: naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40, ze zm., dalej jako u.s.g.) poprzez zwołanie XLVIII sesji Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca, na której została podjęta Uchwała, przez osobę nieuprawnioną, co w konsekwencji musi prowadzić do uznania, że radni na tak zwołanej "sesji" nie byli władni w sposób wiążący podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych do kompetencji rady.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że jak wynika z obwieszczenia Komisarza Wyborczego w Kaliszu I z dnia 28 listopada 2023 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca, wydanego na podstawie art. 383a § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2408, dalej jako Kodeks wyborczy), w związku z uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi, IV Wydział Karny, z dnia 30 marca 2023 r., sygn. akt: IV K 26/23, w dniu 27 września 2023 r. wygasł mandat radnego Gminy Dobrzyca W. P. (obwieszczenie opublikowano 28.11.2023 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego pod poz. 10627).

Skarżący wyjaśnił, że do czasu wygaśnięcia mandatu radnego W. P. pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca. Pismem z 20.10.2023 r. W. P. zwołał na dzień 27.10.2023 r., XLVIII sesję Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca .

W ocenie skarżącego obowiązujące przepisy prawa nakazują przyjąć, że rada gminy może podejmować ważne prawnie rozstrzygnięcia, należące do jej właściwości, jedynie na sesji rady, rozumianej jako wspólne posiedzenie radnych w miejscu i czasie określonym, co do zasady, przez przewodniczącego rady (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 19 ust. 2 zd. drugie i trzecie u.s.g., które nie zaistniały w niniejszej sprawie). Skarżący skonstatował, że XLVIII sesja Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca została zwołana przez osobę nieuprawnioną, w trybie naruszającym art. 20 ust. 1 u.s.g.

Argumentując na rzecz podniesionego zarzutu skarżący wskazał, że istotnym naruszeniem przepisów, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały, jest naruszenie przepisów regulujących procedurę jej podjęcia, a więc m.in. niezgodne z prawem zwołanie sesji rady przez osobę nieuprawnioną. Zwołanie sesji rady gminy w trybie niezgodnym z przepisami u.s.g. prowadzi do uznania, że radni na tak zwołanej "sesji" nie mogą w sposób wiążący podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych do kompetencji rady gminy. Skarżący podzielił w tym zakresie stanowisko WSA w Olsztynie wyrażone w wyrokach z 3 listopada 2020 r., w sprawach o sygn. akt: II SA/Ol 527/20 oraz II SA/Ol 526/20.

Rada Miejska Gminy Dobrzyca w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie oraz o przeprowadzenie rozprawy również pod nieobecność przedstawiciela Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca.

W uzasadnieniu swego stanowiska organ wyjaśnił, że Rada Miejska Gminy Dobrzyca w dniu 28.11.2023 r. dowiedziała się z obwieszczenia Komisarza Wyborczego w Kaliszu I z dnia 28 listopada 2023 r. o wygaśnięciu mandatu radnego Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca, które to obwieszczenie wydane zostało na podstawie art. 383a § 2 Kodeksu wyborczego, w związku z uprawomocnieniem się w dniu 27 września 2023 r. orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi, IV Wydział Karny, z dnia 30 marca 2023 r. sygn. akt. IV K 26/23. W dniu 27.09.2023 r. wygasł mandat radnego Gminy Dobrzyca W. P.. Do czasu wygaśnięcia mandatu radnego W. P. pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca.

Dalej wyjaśniono, że po otrzymaniu skargi, Rada Miejska Gminy Dobrzyca uchwałą nr LII/478/2023 z dnia 27 grudnia 2023 r. w sprawie określenia wysokości opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego w publicznych przedszkolach prowadzonych przez gminę Dobrzyca uchyliła zaskarżaną Uchwałę.

Postanowieniem z dnia 26 marca 2024 roku , o sygn. III SA/Po 39/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2024 roku Sędzia uchylił postanowienie z dnia 26 marca 2024 roku, wskazując w uzasadnieniu, że zażalenie na postanowienie z dnia 26 marca 2024 roku o umorzeniu postępowania było oczywiście uzasadnione.

Po uprawomocnieniu się w/w postanowienia, sprawę skierowano na rozprawę, a pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 3 lipca 2024 roku podtrzymał stanowisko Wojewody Wielkopolskiego zawarte w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

W niniejszej sprawie pod analizę Sądu poddano uchwałę nr XLVIII/448/2023 Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 27 października 2023 r. w sprawie zmiany uchwały nr XLIII/417/2023 Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 15 maja 2023 roku w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie zadania z zakresu publicznego transportu zbiorowego i zawarcie porozumienia z Gminą Pleszew.

Rozpoznawana skarga została wywiedziona przez Wojewodę Wielkopolskiego, działającego jako organ nadzoru w rozumieniu przepisu art. 86 u.s.g. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy, a jedynie może zaskarżyć taki wadliwy, w jego ocenie, akt do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 93 ust. 1 u.s.g. Realizując tę kompetencję, organ nadzoru nie jest skrępowany jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi (zob. np.: postanowienie NSA z 29 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 572/05, CBOSA). W rozpoznawanej sprawie Wojewoda w ustawowym terminie 30 dni od otrzymania Uchwały nie orzekł o jej nieważności, wobec czego władny był zaskarżyć uchwałę w trybie art. 93 u.s.g.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 600/20 wskazał, że podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego powinno być każde istotne naruszenie prawa, bez względu na jego ustrojowoprawny, materialnoprawny, czy procesowoprawny charakter. Akt organu jednostki samorządu terytorialnego jest natomiast zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz z ustawami. W konsekwencji, brak takich naruszeń będzie implikować zgodność aktu organu jednostki samorządu terytorialnego z prawem. W przypadku zaś uznania, że zaskarżony akt narusza przepisy obowiązującego prawa, konieczne staje się wskazanie normy prawnej będącej podstawą takich twierdzeń.

W rozpatrywanej sprawie Wojewoda Wielkopolski zasadnie doszukał się naruszenia art. 20 ust. 1 u.s.g. W myśl tego przepisu rada gminy obraduje na sesjach zwoływanych przez przewodniczącego w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał. Do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad wraz z projektami uchwał. Zgodnie zaś z art. 19 ust. 2 u.s.g. zadaniem przewodniczącego jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady. Przewodniczący może wyznaczyć do wykonywania swoich zadań wiceprzewodniczącego. W przypadku nieobecności przewodniczącego i niewyznaczenia wiceprzewodniczącego, zadania przewodniczącego wykonuje wiceprzewodniczący najstarszy wiekiem.

Zgodnie z art. 383 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego wygaśnięcie mandatu radnego następuje w przypadku utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów. W myśl art. 383a § 2 Kodeksu wyborczego o wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - w zakresie powodów wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, informuje komisarz wyborczy, w drodze obwieszczenia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu, o którym mowa w § 1. Informację komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej.

Zgodnie z obwieszczeniem Komisarza Wyborczego w Kaliszu I z dnia 28 listopada 2023 r. mandat radnego W. P. wygasł w dniu 27.09.2023 r. w związku z uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi, IV Wydział Karny, z dnia 30.03.2023 r., IV K 26/23. W aktach sprawy znajduje się zawiadomienie z 20.10.2023 r. podpisane przez Witalisa Półrolniczaka w sprawie zwołania na dzień 27.10.2023 r. XLVIII sesji Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca. Na tej sesji podjęto zaskarżoną Uchwałę. Wskazać jednak należy, że W. P. nie był już wówczas radnym, a zatem nie mógł pełnić ani funkcji przewodniczącego, ani wiceprzewodniczącego rady gminy. Nie był więc osobą upoważnioną do zwołania sesji tego organu.

W ocenie Sądu należało przyznać rację Wojewodzie, że zwołanie sesji przez osobę nieuprawnioną nie dało radzie legitymacji do podjęcia prawnie wiążących uchwał. Nie powinno budzić wątpliwości, że rada gminy może podejmować ważne prawnie rozstrzygnięcia, należące do jej właściwości, jedynie na sesji rady, rozumianej, jako wspólne posiedzenie radnych w miejscu i czasie określonym – zasadniczo - przez przewodniczącego rady (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 19 ust. 2 zd. 3 u.s.g., które – jak zasadnie zauważył skarżący - nie zaistniały w rozpoznawanej sprawie). Stwierdzić wobec tego należy, że uchwała rady gminy podjęta na sesji zwołanej przez osobę nieuprawnioną narusza art. 20 ust. 1 u.s.g. Na zwołanej niezgodnie z obowiązującym prawem sesji rady gminy nie sposób podejmować ważnych i wiążących rozstrzygnięć zastrzeżonych do kompetencji tego organu.

Na marginesie wskazać należy, że choć w momencie zwołania sesji rady gminy obwieszczenie Komisarza Wyborczego o wygaśnięciu mandatu ww. radnego nie było jeszcze opublikowane, to jednak należy mieć na uwadze, że obwieszczenie ma charakter wyłącznie informacyjny. Wygaśnięcie mandatu nastąpiło w analizowanej sprawie z mocy prawa w dniu uprawomocnienia się orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi, IV Wydział Karny, z dnia 30.03.2023 r., IV K 26/23, a fakt wygaśnięcia mandatu nie był uzależniony od opublikowania obwieszczenia przez Komisarza Wyborczego.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, zgodnie z którym istotnym naruszeniem przepisów, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały, jest pogwałcenie przepisów regulujących procedurę jej podjęcia, a więc m.in. niezgodne z prawem zwołanie sesji rady oraz prowadzenie obrad rady przez osobę nieuprawnioną. Podjęcie uchwały na sesji zwołanej przez osobę nieuprawnioną uzasadnia stwierdzenie jej nieważności (zob. wyrok NSA z 10 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA 1244/01, wyrok WSA w Krakowie z 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 1155/09, WSA w Poznaniu z 7 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1081/12, CBOSA). Zwołanie sesji rady gminy w trybie niezgodnym z przepisami u.s.g. może prowadzić do uznania, że w ten sposób radni nie mogą w sposób wiążący podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych do kompetencji rady gminy (wyrok WSA w Olsztynie z 3.11.2020 r., II SA/Ol 526/20, LEX nr 3080246.; wyrok WSA w Olsztynie z 3.11.2020 r., II SA/Ol 527/20, LEX nr 3080205). Stanowisko to podziela orzekający w niniejszej sprawie Sąd. Nie istnieją bowiem wątpliwości co do tego, że przy podjęciu zaskarżonej Uchwały zostały naruszone przepisy regulujące tryb uchwalania tego rodzaju aktów. Sesja Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca, podczas której podjęto Uchwałę będącą przedmiotem kontroli Sądu, została zwołana przez osobę, która podczas wykonywania tej czynności nie posiadała już statusu radnego.

Wskazać ponadto należy, że zaskarżona Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia. Sąd miał na względzie, że na mocy uchwały nr LII/479/2023 Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 27 grudnia 2023 r. w sprawie zmiany uchwały nr XLIII/417/2023 Rady Miejskiej Gminy Dobrzyca z dnia 15 maja 2023 roku organ uchylił zaskarżoną Uchwałę w §2. Akt ten wszedł w życie z dniem podjęcia, a zatem uchwała uchylająca zaskarżoną Uchwałę obowiązuje od dnia 27.XII.2023 r. W konsekwencji kwestionowana Uchwała funkcjonowała w obiegu prawnym od 27 października 2023 r do 27 grudnia 2023 r. i w tym czasie mogła wywoływać skutki prawne, toteż w realiach niniejszej sprawy nie jest wystarczające samo uchylenie Uchwały, lecz należało stwierdzić jej nieważność. Ponadto w dniu 2 listopada 2023 roku strony porozumienia międzygminnego nr 1/2023 z 17 maja 2023 roku zawarły aneks nr 1 do tego porozumienia, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego. Wyjaśnić przy tym należy, że inne są skutki prawne uchylenia uchwały, a czym innym jest stwierdzenie jej nieważności. Uchylenie uchwały nie powoduje bowiem uchylenia danego przepisu wstecz, od początku jego wejścia w życie. Stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie, w jakim domaga się Wojewoda powoduje, że od samego początku taka uchwała jako nieważna nie obowiązuje. Tak więc skutki stwierdzenia nieważności uchwały od samego początku (ex tunc) są dużo dalej idące niż skutek będący wynikiem utraty mocy w związku z wejściem kolejnego aktu regulującego tę samą kwestię. W uchwale z dnia 14 września 1994 r. w sprawie K 910/93 Trybunał Konstytucyjny stanął na stanowisku, że zmiana lub uchylenie zaskarżonej do sądu uchwały nie czyni zbędnym wydania przez Sąd wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może mieć zastosowanie do sytuacji z okresu poprzedzającego (OTK 1994 r. cz. I, poz. 7). Stanowisko, że uchylenie uchwały rady gminy nie zwalnia sądu z obowiązku dokonania oceny jej legalności zostało także wyrażone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 13 września 2006 r. sygn. akt II OSK 758/06; wyrok WSA w Warszawie z 17.05.2023 r., VI SA/Wa 8341/22, LEX nr 3627204). Pogląd ten podziela Sąd w niniejszym składzie.

W tym stanie rzeczy – wobec istotnego naruszenia prawa (art. 20 ust. 1 u.s.g.), jak również mając na uwadze okres obowiązywania kwestionowanego aktu prawa miejscowego – należało stwierdzić nieważność zaskarżonej Uchwały w całości.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), zasądzając na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę 480 zł tytułem zwrotu postępowania sądowego.