Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 261/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 , art. 232 § 1 pkt 1 i § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2024 roku nr 22/2024 w przedmiocie zobowiązania do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz strony skarżącej B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 4 czerwca 2024 roku, pod pozycją [...].


UZASADNIENIE

B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., pismem z 6 marca 2024 r. zaskarżyła postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 29 stycznia 2024 r., nr 22/2024 w przedmiocie zobowiązania do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie parkingu na działkach [...] i [...], zlokalizowanych w Ł. przy ul. [...].

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 5 kwietnia 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej a także do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania w powyższym zakresie zostały doręczone skarżącej 28 maja 2024r.

W odpowiedzi spółka uiściła wymagany wpis sądowy oraz nadesłała 2 egzemplarze skargi datowanej na 3 czerwca 2024 r. różniącej się treścią od pierwotnie wniesionej skargi z 6 marca 2024 r., a także uchwałę nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników B. spółki z o.o. w P. w sprawie odwołania prezesa zarządu oraz powołania innej osoby do pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - p.p.s.a.) jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1, w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.

Oznacza to w szczególności, że jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma, wykonana dowolną techniką, osobno wykonany jego duplikat bądź - zgodnie z brzmieniem art. 47 § 2 p.p.s.a.- fotokopia lub wydruk poczty elektronicznej (zob. postanowienie NSA z 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09). Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę. Istota odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (zob. postanowienie NSA z 18 stycznia 2011 r., II OZ 1348/10; postanowienie WSA w Rzeszowie z 23 marca 2017 r., II SA/Rz 251/17).

W niniejszej sprawie, złożone w odpowiedzi na wezwanie sądu pisma datowane na dzień 3 czerwca 2024 r. różnią się od oryginału skargi z 6 marca 2024r., dlatego nie mogły zostać uznane za jej odpisy. Poza datą inne jest oznaczenie podmiotu składającego skargę oraz numeru zaskarżonego postanowienia. Dodać należy, że spółka wniosła także skargę na wskazane w nadesłanych 3 czerwca 2024 r pismach postanowienie ŁWINB w Łodzi na 25/2024, która została odrzucona postanowieniem tutejszego sądu z 24 kwietnia 2024 r.

Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem jej o konsekwencjach prawnych niedopełnienia obowiązku uzupełnienia braków formalnych, nie uczyniła tego w wymaganym terminie. Przesłane przez skarżącą pisma nie są odpisem skargi ani też jej fotokopią. Podkreślić należy, że odpis pisma musi być treściowo zgodny z oryginałem i nie może różnić się w żadnym zakresie od oryginału (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2017 r., II OZ 1531/17). Tym samym uznać należy, że strona skarżąca nie podpisała skargi, nie nadesłała jej podpisanego egzemplarza, ani odpisu.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W świetle art. 28 § 1, w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać prawo do podejmowania czynności w imieniu osoby prawnej stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest co do zasady odpis z rejestru przedsiębiorców KRS.

Kwestia braku dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu KRS) była przedmiotem rozważań NSA, który w postanowieniu z 16 lipca 2019 r., I FZ 155/19, stwierdził, że zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w ww. zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów odpisy, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15)".

Tym samym stwierdzić należy, że wniesiona do sądu skarga zawierała także brak formalny w postaci braku dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, który nie został uzupełniony. Takim dokumentem nie jest nadesłana uchwała w sprawie zmiany osoby piastującej funkcje prezesa zarządu spółki.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Z uwagi na powyższe okoliczności sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 odrzucił skargę, o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.