Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 157/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] października 2022 r., którą nałożono na Ł.C. karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za niewywiązanie się z obowiązku przekazywania w trakcie całej trasy przewozu towaru aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem przewozu towarów [...].

Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję organu II instancji. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt,

iż w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia przez Sąd niniejszej sprawy, odwrócenie skutków zaskarżonej decyzji będzie niemożliwe. Strona skarżąca wyjaśniła,

że zaskarżona decyzja dotycząca nałożenia wysokiej kary pieniężnej wymusza konieczność częściowej odsprzedaży jej majątku - jako przedsiębiorcy, bowiem

z uwagi na brak wolnych środków finansowych w celu spłaty kary niezbędna będzie sprzedaż jedynego środka transportu, którym wykonywana jest działalność gospodarcza. To z kolei, prowadzić będzie do konieczności znacznego ograniczenia przychodów z prowadzonej działalności.

Do skargi załączone zostały dokumenty przedstawiające sytuację finansową strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać

z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub w części. Jednakże po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w ww. przepisie. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku.

Jak podkreśla się w orzecznictwie, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ma to miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811).

Rozpatrując wniosek, Sąd stwierdził, że zasługuje on na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja dotyczy nałożenia kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł. Co prawda, wynikający z decyzji obowiązek zapłaty kary pieniężnej ma ze swej istoty odwracalny charakter, niemniej jednak skutków zapłaty ww. kary nie można rozpatrywać w oderwaniu od takich aspektów jak jej wysokość oraz okoliczności faktyczne danej sprawy. Na uwagę zasługują, zdaniem Sądu, argumenty strony skarżącej dotyczące sprzedaży jedynego środka transportu oraz wynikająca z decyzji kwota, co wobec braku wolnych środków finansowych spowodować może brak możliwości dalszego prowadzenia działalności.

Sąd przyjął za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, połączony byłby z dużym nakładem środków, a nawet niemożliwy. Z załączonych do wniosku dokumentów (m.in. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, pozew o zapłatę, nakazy zapłaty) wynika,

że kondycja finansowa przedsiębiorstwa skarżącego jest zła.

Sąd zwraca przy tym uwagę, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie przesądza kwestii zasadności skargi

na ww. decyzję, niemniej jednak wstrzymanie wykonania decyzji, które na podstawie art. 61 § 6 p.p.s.a. trwa do wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo do uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę, pozwoli skarżącej

na dalsze prowadzenie działalności do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.