Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 131/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 106 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 108 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 574
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
article: art. 61 par. 4, art. 156 par. 1 pkt 3, art. 122a
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2023 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia [...] listopada 2022 r. [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach decyzją z 28 listopada 2022 r. [...], na podstawie art. 104, art. 107 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa w związku z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), § 11 ust. 2 Statutu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach (Uchwała nr 25/2021 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie zmian w Statucie Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach) oraz § 51 ust. 2 pkt 3 i § 53 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, obowiązującego na podstawie Uchwały nr 33/2021 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2021 r. (dalej przywołany też jako "Regulamin"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z 14 kwietnia 2021 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach 14 kwietnia 2021 r. wydał decyzję o skreśleniu D. W. z listy studentów I roku studiów stacjonarnych jednolitych magisterskich w roku akademickim [...] na kierunku lekarskim w Collegium Medicum Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie. D. W. 25 kwietnia 2021 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc że znajdował się w trudnej sytuacji, która uniemożliwiła mu zaliczenie kolokwiów w ostatnich dwóch tygodniach pierwszego semestru, związanej z odbywaniem izolacji z powodu choroby na Covid-19 oraz sprawami rodzinnymi. Ponadto podniósł, że próbował skontaktować się z prowadzącymi zajęcia z chemii oraz języka łacińskiego, jednak prowadzący zajęcia odmówili mu zaliczenia tych przedmiotów i zalecili kontakt z Dziekanem Collegium Medicum. D. W. twierdził, że ani Dziekan Collegium Medicum, ani Rektor nie podjęli się analizy jego sytuacji, a fakt niewywiązania się z obowiązków spoczywających na studencie w żadnym stopniu nie nastąpił z jego winy i nie powinien być skreślony z listy studentów. Wobec tego uważa, że Rektor nie musiał obligatoryjnie skreślać go z listy studentów a decyzja powinna podlegać uchyleniu.

Dalej organ podał, że D. W. nie uzyskał w wymaganych terminach zaliczenia I semestru I roku w roku akademickim [...] z przedmiotów: anatomia - wykład - zaliczenie z oceną, anatomia - ćwiczenia - zaliczenie z oceną, anatomia - ćwiczenia praktyczne - zaliczenie z oceną; histologia z embriologią-wykład e-learning-zaliczenie; chemia-egzamin; język łaciński-ćwiczenia - zaliczenie z oceną. Zgodnie z harmonogramem zajęć studenci I semestru I roku studiów na kierunku lekarskim powinni uzyskać 28,5 punktów ECTS, natomiast D. W. uzyskał 15,5 pkt ECTS.

Organ podkreślił, że 12 marca 2021 r. zostało wysłane do D. W. zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia I semestru I roku studiów w roku akademickim [...]. Zawiadomienie to zostało skutecznie doręczone 15 kwietnia 2021 r. (podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dorosłego domownika). Natomiast 14 kwietnia 2021 r. została wydana decyzja o skreśleniu z listy studentów, którą student zaskarżył 25 kwietnia 2021 r.

Następnie Dziekan wskazał, że z dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych D. W. wynika, że składał on wniosek o wyrażenie zgody na wpis warunkowy na semestr II w roku akademickim [...] z powodu niezaliczenia przedmiotu anatomia. Zgodnie z § 33 ust. 1 i 2 Regulaminu decyzję w sprawie zgody na wpis warunkowy podejmuje dziekan. Decyzja o dokonaniu wpisu warunkowego na kolejny semestr może być podjęta, jeżeli w semestrze poprzedzającym student uzyskał co najmniej 20 punktów ECTS wynikających z realizacji programu studiów w tym semestrze, oraz niezaliczenie przedmiotów nie koliduje z możliwością kontynuowania studiów. Analizując wniosek, Dziekan wziął pod uwagę możliwość udzielenia zgody na wpis warunkowy, uzależniając decyzję od spełnienia warunku określonego w § 33 ust. 2 Regulaminu, tj. uzyskania minimum 20 pkt ECTS w I semestrze. W aktach osobowych studenta znajduje się informacja z 9 marca 2021 r. od nauczyciela prowadzącego zajęcia z przedmiotu język łaciński, że student nie uczestniczył w zajęciach i w związku z tym otrzymał ocenę niedostateczną. Natomiast w przypadku chemii, to 10 lutego 2021 r. otrzymał z egzaminu ocenę niedostateczną i taką samą ocenę otrzymał z egzaminu poprawkowego 18 lutego 2021 r.

W związku z powyższym, Dziekan Collegium Medicum nie wyraził zgody na wpis warunkowy z przedmiotu anatomia na II semestr I roku studiów w roku akademickim [...], gdyż student nie uzyskał wymaganych 20 pkt ECTS za I semestr studiów.

Wobec powyższego Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Przemawia za tym kompleksowa analiza materiału dowodowego, potwierdzającego nieuzyskanie przez studenta wymaganych zaliczeń oraz negatywna opinia Prodziekana Collegium Medicum oraz Dziekan Collegium Medicum, tym bardziej że w odwołaniu student nie kwestionował merytorycznych przesłanek do wydania zaskarżonej decyzji, ale wskazywał jedynie na przyczyny braku zaliczenia przedmiotów chemia, język łaciński oraz anatomia. Z kolei podane przyczyny (stan zdrowia, sprawy

rodzinne) nie mogą być podstawą do uznania, że brak zaliczenia przedmiotów jest usprawiedliwiony.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzje D. W. zarzucił naruszenie:

1. przepisów postępowania w związku z przepisami prawa materialnego, a to art. 6, art. 7a § 1, art. 9, art. 10 kpa, 107 kpa w związku z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z § 33 ust. 1, 2 i 5 i § 51 ust. 2 pkt 3 Regulaminu Studiów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach stanowiącego załącznik do uchwały nr 169/2019 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 12 września 2019 r. polegające na działaniu organu, wbrew przepisom postępowania administracyjnego, ustawie o szkolnictwie wyższym i nauce oraz Regulaminowi studiów w ten sposób, że:

a. Rektor UJK w Kielcach po ponownym rozpoznaniu sprawy, podtrzymał decyzję o skreśleniu z listy studentów wbrew obowiązkowi stania na straży porządku prawnego, nie rozstrzygnął wątpliwości treści normy prawnej na korzyść strony, a ponadto zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów doręczył skutecznie dzień po wydaniu decyzji uniemożliwiając stronie czynny udział w sprawie, a także podjął decyzję w oparciu o subiektywne i dowolne kryterium oceny wykraczające poza luz decyzyjny;

b. została podjęta arbitralna decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów w sytuacji gdy regulamin studiów oprócz skreślenia z listy studentów przewiduje możliwość powtórzenia semestru, czego organ nie wziął pod rozwagę, pomimo że w interesie społecznym jest, aby jak najwięcej studentów medycyny zostało lekarzami, a interesem skarżącego jest chęć kontynuowania nauki i ukończenia studiów, a następnie podjęcia pracy w zawodzie lekarza;

c. organ wydał decyzję, pozornie spełniając wszystkie niezbędne elementy kpa, usiłując skonwalidować swoją decyzję z 26 kwietnia 2021 r., która polegała na podpisaniu się Dziekana i Prodziekana Collegium Medicum i zaakceptowaniu jej przez Rektora 26 kwietnia 2021 r., a więc w dacie kiedy faktycznie skarżący dopiero nadał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem pierwotna "decyzja" została antydatowana, a następnie po 19 miesiącach, po mailowym upomnieniu się skarżącego o wydanie decyzji, przedstawiciel organu odwoławczego stwierdził, że nie ma "decyzji od decyzji", po czym po upływie tygodnia podjął nieudolną próbę konwalidowania swojego postępowania poprzez wydanie decyzji, jedynie z uwagi na fakt, że skarżący upomniał się o jej wydanie. Natomiast pierwotna wersja decyzji polegała na odręcznym zapisku, że Rektor podtrzymuje swoją decyzję, co nie spełnia minimalnych wymogów w zakresie sporządzenia decyzji administracyjnej, dlatego postępowanie organu było przewlekłe, organ dopuścił się bezczynności, a przede wszystkim było sprzeczne z zasadą zaufania obywateli do władz publicznych, tym samym obie wydane decyzje są z mocy prawa nieważne i powinny zostać uchylone;

2. art. 7, art. 10 § 1, art. 77, art. 80, art. 107 oraz art. 136 § 1 i 2 kpa polegające na działaniu: wbrew obowiązkowi stania na straży praworządności, zaniechaniu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, wbrew słusznemu interesowi skarżącego, przy ocenie czy zaistniały ustawowe przesłanki wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów w sytuacji, gdy:

a. organy uniemożliwiły zapewnienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania i wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem obu decyzji, poprzez wydanie decyzji z 14 kwietnia 2021 r. w sytuacji, gdy zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone skarżącemu 15 kwietnia 2021 r., a zatem uniemożliwiono mu jakąkolwiek możliwość wypowiedzenia się, czy też złożenia dalszych wniosków dowodowych, a przede wszystkim nie zapoznano się z okolicznościami przedstawionymi we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i nie wzięto ich pod uwagę przy rozstrzygnięciu;

b. zaskarżona decyzja zapadła w sposób arbitralny, a nie w ramach luzu decyzyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym wysłuchania skarżącego w zakresie przyczyn niezaliczenia semestru, które były przyczynami losowymi i niezależnymi od skarżącego, a które zostały w sposób szczegółowy wskazane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj.: odbywana izolacja w wyniku zarażenia się wirusem SARS-CoV 2, śmierć ojca skarżącego i związany z tym faktem konflikt rodzinny, brak realnej możliwości kontaktu z prowadzącymi zajęcia na przedmiotach chemia i język łaciński;

c. po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zostało przeprowadzone w ogóle postępowanie dowodowe w celu uzupełnienia dowodów, a także nie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, w sytuacji gdy organ rozpatrujący sprawę ponownie powziął wiedzę o przyczynach niezaliczenia semestru oraz o wydaniu merytorycznej decyzji w sprawie jeszcze przed skutecznym doręczeniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie o skreślenie z listy studentów;

d. organ nie przeprowadził kompleksowej analizy zgormadzonego materiału dowodowego, bowiem oparł się jedynie na danych systemowych w zakresie otrzymanych ocen z przedmiotu: chemia, język łaciński i anatomia - decyzja została wydana zanim skarżący miał możliwość odnieść się do zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie skreślenia z listy studentów;

e. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ próbuje konwalidować swój błąd w rozpoznaniu sprawy wskazując, że okoliczności osobiste nie mogą być podstawą do uznania, że brak zaliczenia przedmiotów jest usprawiedliwiony, bowiem Rektor nigdy nie brał pod uwagę tych okoliczności, bo nigdy faktycznie nie zapoznał się ze stanowiskiem skarżącego i nigdy nie przeprowadził z nim żadnej rozmowy;

3. art. 15 kpa polegające na braku odniesienia się przez organ we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do zarzutów w nim wskazanych, co skutkuje nierozpoznaniem istoty niniejszej sprawy;

4. art. 122a § 2 kpa w zw. z art. 35 § 3 kpa polegające na tym, że w związku z brakiem wydania decyzji w terminie miesiąca od daty złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ewentualnie w terminie dwóch miesięcy w przypadku gdyby uznać przedmiotową sprawy za szczególnie skomplikowaną (choć brak jest ku temu podstaw) należy uznać, że sprawa została załatwiona milcząco zgodnie z żądaniem skarżącego, tj. przez warunkowy wpis na drugi semestr pierwszego roku, a mimo to organ wydal decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję;

5. art. 12 § 1 w związku z art. 35 § 1, 2 i 3 kpa polegające na wystąpieniu znacznej zwłoki w terminie załatwienia sprawy przez organ I i II instancji, a także całkowitym braku wskazania, dlaczego postępowanie administracyjne jest prowadzone przewlekle, mimo że nie należy ono do spraw skomplikowanych.

Skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów, które mogą nie znajdować się w aktach postępowania z uwagi na ich celowe niedołączenie do akt przez organ odwoławczy:

1. wydruku wiadomości e-mail z 22 listopada 2022 r. wraz z załącznikiem - ostatnią stroną wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 25 kwietnia 2021 r. z odręcznymi adnotacjami organu na okoliczność, że skarżący został błędnie pouczony, że "nie ma decyzji od decyzji", a także na okoliczność, że rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zostało dokonane z naruszeniem przepisów o elementach, które powinna obligatoryjnie zawierać decyzja administracyjna oraz braku rozpoznania istoty sprawy, bowiem adnotacje zostały naniesione z datą 26 kwietnia 2022 r., tj. w kolejnym dniu kiedy został sporządzony wniosek przez skarżącego, a zatem organ nie tylko nie miał realnej możliwości rozważenia całokształtu materiału dowodowego w sprawie, ale przede wszystkim nie otrzymał tego wniosku, a zatem "decyzja" organu odwoławczego w tym zakresie została antydatowana;

2. wydruku wiadomości e-mail z 29 listopada 2022 r. na okoliczność, że decyzja w zakresie złożonego wniosku o ponowne rozparzenie sprawy była wydana po upływie 19 miesięcy (1,5 roku) od dnia złożenia wniosku;

3. zaświadczenia z 9 listopada 2022 r. wydanego przez Pomorski Uniwersytet w Szczecinie potwierdzającego, że od 1 października 2021 r. do 1 lipca 2022 r. skarżący był studentem na kierunku lekarskim na okoliczność, że zależy mu na uzyskaniu tytułu lekarza, wobec czego podejmuje działania zmierzające do kontynuacji nauki na studiach o kierunku lekarskim, a zaskarżona decyzja w sposób nieuzasadniony pozbawiła go możliwości kontynuowania studiów na UJK w Kielcach.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organu I i II instancji w całości z powodu przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 i 3 kpa oraz uchylenie decyzji obu organów i nakazanie organowi I instancji wydania decyzji uwzględniającej wniosek skarżącego o warunków wpis na drugi semestr pierwszego roku na kierunku lekarskim, względnie o uchylenie obu decyzji, a także zobowiązanie Rektora do umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie skreślenia z listy studentów na podstawie art. 105 kpa.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że decyzją z 14 kwietnia 2021 r., skarżący został skreślony z listy studentów na kierunku lekarskim, a 25 kwietnia 2021. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po upływie 19 miesięcy od złożenia tego wniosku, skarżący nie otrzymał żadnej decyzji. W odpowiedzi na zapytanie o sposób załatwienia sprawy otrzymał mailowo informację że: "Decyzja co do skreślenia Pana z listy studentów została podtrzymana. Nie ma decyzji do decyzji. Student zawsze ma prawa zapoznać się ze swoimi dokumentami, ale takowej decyzji już nie wysyłamy, ponieważ to decyzja o skreśleniu jest tą obowiązującej". W załączeniu przesłano skan ostatniej strony wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z adnotacjami, które zapisane pismem odręcznym są nieczytelne, jednak z kontekstu wynika, że "Student nie spełnił warunków koniecznych do kontynuowania studiów".

Skarżący podkreślił, że organ stanął na stanowisku, że odręczna notatka spełnia przesłanki określone w art. 107 kpa w zakresie decyzji administracyjnej, co stoi w sprzeczności z art. 127 § 3 kpa, a organ usiłując skonwalidować swoje działania dopiero 29 listopada 2022 r. wydał decyzję pozornie spełniającą wymogi z art. 107 kpa.

Autor skargi podniósł, że organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy w ogóle nie odniósł się do złożonych zarzutów, a zatem w ogóle nie rozpoznał istoty sprawy. Jednak przede wszystkim istotnym jest, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów zostało doręczone 15 kwietnia 2021 r., natomiast pierwsza decyzja została wydana 14 kwietnia 2021 r., a zatem dzień przed skutecznym doręczeniem skarżącemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Działanie to nie ma żadnych wspólnych cech z podstawowymi zasadami kpa, pozbawia stronę możliwości obrony swoich spraw i sprawia, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, wobec czego jest nieważna.

Dalej skarżący zarzucił, że w żadnym fragmencie uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wskazano jakie interesy zostały wyważone i czy jakikolwiek interes określony w kpa został wzięty pod uwagę przy załatwieniu sprawy. Gdyby organ faktycznie rozważył interes społeczny, to zapoznałby się ze stanowiskiem skarżącego poprzez jego wysłuchanie, bądź też szczegółowe zapoznanie się z treścią jego pisemnych wyjaśnień. Następnie gdyby wziął pod rozwagę słuszny interes obywateli, to rozważyłby inne możliwości umożliwiające dalsze studiowanie na UJK w Kielcach.

Kończąc skarżący zaznaczył, że ponieważ zaskarżona decyzja nie została wydana w terminie miesiąca od daty złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to należy uznać, że została ona załatwiona milcząco zgodnie z żądaniem skarżącego, tj. o warunkowy wpis na drugi semestr pierwszego roku. Podstawowymi przesłankami załatwienia sprawy administracyjnej w sposób milczący są żądanie strony i upływ terminu do wydania decyzji. Żądanie strony jest więc konstytutywne dla załatwienia sprawy w sposób milczący (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 4 sierpnia 2021 r., II SA/Bd 136/21).

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie zostało wystawione 12 marca 2021 r. i doręczone skarżącemu 25 marca 2021 r., a więc przed wydaniem decyzji z 14 kwietnia 2021 r. Niestety na skutek błędu pracownika organu, w sprawie wystosowano ponowne zawiadomienie o wszczęciu postępowania, które faktycznie zostało doręczone 15 kwietnia 2021 r. Nie mogło one jednak odnieść jakichkolwiek skutków prawnych, gdyż stosownie do art. 61 kpa, datą wszczęcia postępowania jest podjęcie pierwszej czynności w sprawie przez organ administracji publicznej, który według swej oceny jest właściwy do jej załatwienia w drodze decyzji administracyjnej. Zatem pierwsze zawiadomienie o wszczęciu postępowania jest skuteczne, nawet gdy nie spełniło wymagań formalnych. Strona mogła więc, już na etapie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 14 kwietnia 2021 r. uczestniczyć w postępowaniu.

Organ wskazał, że decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów, w niespornym stanie faktycznym, była prawidłowa i zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Zdaniem organu art. 108 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce jest przepisem na pozór uznaniowym, gdyż Uniwersytet w ramach autonomii uczelni uregulował w wewnętrznych aktach normatywnych zasady zaliczania semestru bądź roku studiów, oraz konsekwencje związane z brakiem uzyskania zaliczenia bądź brakiem zdania egzaminu. Jak wynika z art. 24 Regulaminu, warunkiem zaliczenia semestru jest między innymi uzyskanie minimalnej liczby punktów ECTS określonej programem studiów. Warunkiem, jak wynika z treści art. 49 Regulaminu, ukończenia studiów lekarskich jest uzyskanie 360 punktów ECTS i złożenie wszystkich wymaganych programem studiów egzaminów. Z kolei aby przystąpić do egzaminu z danego przedmiotu (art. 26 ust 3) konieczne jest wcześniejsze uzyskanie zaliczenia z danego przedmiotu. Wymóg złożenia egzaminów, a przedtem uzyskania zaliczeń jest zatem obligatoryjny dla studenta. Zaś jego brak jest obligiem do skreślenia z listy studentów, chyba że Regulamin daje podstawy do podjęcia innych rozstrzygnięć jak wskazane w § 31 Regulaminu:

1. rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na powtarzanie semestru, z tym że w przypadku pierwszego roku studiów zezwolenie dotyczy wyłącznie powtarzania drugiego semestru,

2. rozstrzygnięcie w przedmiocie warunkowego zezwolenia na podjęcie nauki w następnym semestrze (wpis warunkowy), przy czym zgodnie z § 33 ust 2 Regulaminu decyzja o dokonaniu wpisu warunkowego na kolejny semestr może być podjęta, jeżeli w semestrze poprzedzającym student uzyskał co najmniej 20 punktów ECTS wynikających z realizacji programu studiów w tym semestrze, oraz niezaliczenie przedmiotów nie koliduje z możliwością kontynuowania studiów.

W przypadku więc uzyskania przez skarżącego mniej niż 20 ECTS nie było innej możliwości jak wydanie decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Nie można było bowiem ani wydać zgody na wpis warunkowy (student nie uzyskał minimum 20 punktów ECTS), ani na powtarzanie semestru (brak zaliczenia nastąpił na pierwszym semestrze). Tak samo należy powiedzieć o warunku uzyskania minimum 20 punktów ECTS na I semestrze I roku. Brak uzyskania wymaganej liczby punktów, wobec braku możliwości wpisu warunkowego lub powtarzania semestru, jest obligatoryjną przyczyną do skreślenie studenta z listy studentów.

Organ także stwierdził, że nie można uznać by decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów sprzeciwiała się interesowi strony czy też osób trzecich. Po pierwsze bez uzyskania odpowiedniej liczby punktów ECTS, skarżący nie mógłby i tak skończyć studiów. Po wtóre w interesie podatników nie jest łożenie podatków na studia osób które nie uzyskują wymaganych zaliczeń. W interesie zaś nikogo nie jest także wykonywanie zawodu lekarza przez osoby które nie mają odpowiedniej wiedzy. Studia są bowiem po to, by nabyć wiedzę konieczną w przyszłości do wykonywania konkretnego zawodu. Anatomia jest podstawowym przedmiotem nauk medycznych, bez zaliczenia którego nie można wykonywać zawodu lekarza.

Organ przyznał, że na skutek błędu pracowników nie doszło do wydania w terminie decyzji na skutek złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednak brak jest podstaw aby przyjąć, by sprawa została załatwiona w sposób milczący. Zgodnie z art. 122 kpa, sprawa może być załatwiona milcząco tylko gdy przepis szczególny tak stanowi, a żaden przepis ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie przewiduje milczącego załatwiania spraw. Nie doszło też do wydania decyzji administracyjnej, na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rektor nie wydał bowiem rozstrzygnięcia, ale dekretację o skierowaniu podania na wydział celem uzyskania opinii dziekana.

Na rozprawie sądowej 14 marca 2023 r., pełnomocnik skarżącego poparł skargę. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawarte w skardze.

Pełnomocnik skarżącego wniósł w trybie art. 162 kpc zastrzeżenie do protokołu odnośnie do postanowienia o oddaleniu wniosków dowodowych zawartych w skardze. Powołał się na art. 227 kpc, którym sąd administracyjny winien się kierować przy rozstrzygnięciu w zakresie złożonych wniosków dowodowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowaną decyzją Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję z 14 kwietnia 2021 r. wydaną z upoważnienia Rektora przez Dziekana Wydziału Collegium Medicum tej uczelni o skreśleniu skarżącego D. W. z listy studentów I roku studiów stacjonarnych na kierunku lekarskim, z powodu nieuzyskania zaliczenia pierwszego semestru w terminie. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 108 ust 2 pkt 3 oraz ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. 2022.574 t.j. ze zm.), dalej Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z ostatnio przywołanym przepisem, skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Taki zapis w świetle treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. przesądza o właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do treści tych przepisów, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Nie zastrzeżono przy tym w przepisach Prawa o szkolnictwie wyższym, tak, jak to było w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.), że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio (Jan Zieliński (w:) Izdebski Hubert, Zieliński Jan, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. II. Komentarz do art. 108 teza 5). Oznacza to, że k.p.a. ma w niniejszej sprawie zastosowanie wprost, oczywiście w zakresie nieuregulowanym w Prawie o szkolnictwie wyższym.

Nie mogło być też w sprawie wątpliwości co do tego, że zaskarżone decyzje zostały wydane przez właściwe organy i w ramach przewidzianej w prawie procedury oraz zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Według bowiem art. 23 ust. 1 i 4 Prawa o szkolnictwie wyższym, do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni, a od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wbrew zarzutom skargi doszło też w sprawie do wymaganego przez art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomienia D. W. o wszczęciu postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. W przedstawionych Sądowi aktach znajduje się bowiem takie zawiadomienie z dnia 12 marca 2021 r. (k. 13 akt administracyjnych) wraz z opartym na treści art. 10 w zw. z art. 7 k.p.a. pouczeniem o prawie przedstawienia stanowiska oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także potwierdzenie odbioru tego zawiadomienia w dniu 25 marca 2021 r. podpisane przez osobę o imieniu B. (nazwisko nieczytelne) - k. 14 akt administracyjnych. Należy zauważyć, że ani w toku postępowania administracyjnego, ani też w skardze D. W. nie wypowiadał się na temat doręczenia tego zawiadomienia, a w szczególności nie kwestionował faktu jego doręczenia dorosłemu, jak należy przyjąć, domownikowi adresata, w trybie art. 43 k.p.a. Skarżący skupił się bowiem na kwestionowaniu spóźnionego zawiadomienia go o wszczęciu postępowania pismem datowanym na 1 kwietnia 2021 r. (k. 15 akt administracyjnych), które zostało doręczone w dniu 15 kwietnia 2021 r. (również najprawdopodobniej dorosłemu domownikowi, czyli w trybie art. 43 k.p.a. k. 16 akt administracyjnych), a więc już po wydaniu decyzji z 14 kwietnia 2021 r. o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Odnosząc się do takich zarzutów należy wyjaśnić, że w sytuacji skutecznego, zastępczego doręczenia skarżącemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania i pouczenia o treści art. 10 k.p.a. w dniu 25 marca 2021 r., niedoręczenie przed wydaniem decyzji drugiego, jak to wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę, omyłkowo wysłanego, takiego samego zawiadomienia o wszczęciu postępowania - nie miało znaczenia dla wyniku sprawy. Ponadto trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. tylko naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, może spowodować uwzględnienie skargi. Takiego natomiast istotnego wpływu zarzucanego naruszenia przepisów postępowania, mającego polegać na uniemożliwieniu skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu, skarżący w sprawie nie wykazał. Nie wskazał bowiem, jakich istotnych dla rozstrzygnięcia czynności nie mógł podjąć, względnie jakich faktów, czy dowodów przedstawić, zwłaszcza w sytuacji, gdy brał później aktywny udział w postępowaniu, składając między innymi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Ponieważ z powyższych rozważań wynika, że w związku z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie nie doszło do pozbawienia strony możliwości obrony jej praw, nie może być też mowy o rażącym naruszeniu tego prawa, przez co również sformułowane w skardze żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. z powodu rażącego naruszenia prawa - nie było zasadne.

Nie doszło również w sprawie do zarzucanego w skardze naruszenia postępowania poprzez rzekome konwalidowanie i antydatowanie decyzji wydanej przez organ rozpatrujący sprawę w dniu 26 kwietnia 2021 r. w sposób nie spełniający minimalnych wymogów w zakresie sporządzania decyzji administracyjnych.

Podstawą takich zarzutów było twierdzenie, że "pierwotna wersja decyzji polegała na odręcznym zapisku, iż Rektor podtrzymuje swoją decyzję", wpisanym na wniosku D. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz twierdzenie, że decyzja z 28 listopada 2022 r. została sporządzona po upływie 19 miesięcy od daty złożenia tego wniosku i to jedynie z uwagi na fakt, że skarżący upomniał się o jej wydanie.

Tak sformułowane zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Przede wszystkim nie polega na prawdzie twierdzenie, że w dniu 26 kwietnia 2021 r. doszło do wydania jakiejkolwiek decyzji administracyjnej. Wspomniana adnotacja Rektora o treści "Utrzymać w mocy decyzję", istotnie się znalazła na wniosku D. W. z 25 kwietnia 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 20 akt administracyjnych). Opatrzona jest jednak datą 22 listopada 2022 r., a więc 6 dni przed wydaniem zaskarżonej decyzji i w żadnym razie nie można przypisać jej charakteru decyzji administracyjnej. Jest to bowiem powszechnie przyjmowana w różnych instrukcjach kancelaryjnych forma dekretacji, kwalifikacji, czy też skierowanego do odpowiednich komórek danej instytucji wskazania sposobu zaprojektowania rozstrzygnięcia danej sprawy, dokonywana przez uprawnioną osobę. Natomiast z treści podobnej co do charakteru dekretacji Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z 26 kwietnia 2021 r. umieszczonej na odwrocie tego samego wniosku D. W. z 25 kwietnia 2021 r. wynika, że wówczas Rektor nie podjął decyzji co do sposobu załatwienia tego wniosku, a tylko skierował go do zaopiniowania do Dziekana Collegium M. M. J. . Fakt późniejszej bezczynności organu w załatwieniu tego wniosku, choć oczywiście naganny i uprawniający skarżącego do podjęcie przewidzianych we właściwych przepisach działań zmierzających do ponaglenia organu do załatwienia jego wniosku, nie może mieć żadnego wpływu na ocenę legalności wydanej w końcu decyzji.

Niezgodne ze stanem faktycznym prawidłowo w sprawie ustalonym są również twierdzenia skarżącego dotyczące "antydatowania" zaskarżonej decyzji. Fakt jej wydania właśnie w dniu 28 listopada 2022 r. nie może budzić wątpliwości, skoro taka data umieszczona jest na oryginale tej decyzji przedstawionej Sądowi wraz z aktami administracyjnymi, a decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 13 grudnia 2022 r. (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 22 akt administracyjnych). Decyzja z 28 listopada 2022 r. spełnia ponadto bez wątpliwości wszystkie inne wymogi przewidziane w art. 107 k.p.a.

Przedstawione powyżej okoliczności wskazują również na bezzasadność pierwszego sformułowanego w skardze żądania, dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji organu I i II instancji w całości z przyczyny określonej w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz uchylenia obu decyzji i nakazanie organowi I instancji wydania decyzji uwzględniającej wniosek skarżącego o warunkowy wpis na drugi semestr pierwszego roku na kierunku lekarskim.

Odnosząc się do tak sformułowanych żądań trzeba na wstępie wyjaśnić, że obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości równoczesnego stwierdzania nieważności zaskarżonych decyzji oraz ich uchylania, gdyż są to przewidziane w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. alternatywne rozstrzygnięcia o różnych skutkach prawnych.

Wyjaśniony powyżej brak możliwości uznania za decyzję administracyjną dekretacji dokonanych przez Rektora UJK w Kielcach na wniosku D. W. z 25 kwietnia 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy powoduje, że powoływanie się przez autora skargi na wadę nieważnościową określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. polegającą na wydaniu decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną – nie jest uprawnione.

Również druga z przewidzianych w tym samym przepisie przesłanek nieważnościowych, tj. wydanie decyzji, która dotyczy sprawy, którą załatwiono milcząco – nie ma w okolicznościach sprawy uzasadnienia. Wbrew twierdzeniom skargi bowiem, nie można przyjąć, aby przez fakt niewydania decyzji w terminie miesiąca od daty złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ewentualnie w terminie dwóch miesięcy w przypadku gdyby uznać sprawę za szczególnie skomplikowaną, można było uznać, że sprawa została załatwiona milcząco zgodnie z żądaniem skarżącego. Przede wszystkim trzeba bowiem zauważyć, że powołany przez skarżącego jako naruszony art. 122a k.p.a., w § 1 przewiduje, że sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Wśród takich przepisów nie ma natomiast regulacji dotyczącej spraw skreślenia z listy studentów. Ponadto Sąd podziela wyrażony w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że w postępowaniu odwoławczym, którego przepisy stosuje się też do wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. art. 127 § 3 in fine k.p.a.), wyłączona jest możliwość milczącego załatwienia sprawy (por. B. Adamiak (red.), System Prawa Administracyjnego Procesowego. Tom II. Część 5. Weryfikacja rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym ogólnym, pkt 2.1.7.7. WKP 2019, wyroki WSA w Warszawie z 3 grudnia 2019 r., VII SA/Wa 1386/19 i z 3 listopada 2020 r., IV SA/Wa 1365/20).

Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący upatruje rażącego naruszenia prawa w tym, że strona została pozbawiona możliwości obrony swoich praw przez to, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało skarżącemu doręczone w dniu 15 kwietnia 2021 r., a pierwsza decyzja została w sprawie wydana w dniu 14 kwietnia 2021 r. Jak to już jednak wyżej wyjaśniono, przepisy rozdziału 8a k.p.a. dotyczącego milczącego załatwienia sprawy, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek odwołania od decyzji organu I instancji, czy też wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wbrew twierdzeniom skarżącego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Jak to zasadnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji był przepis art. 108 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z nimi student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, a skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Wbrew poglądowi wyrażonemu w odpowiedzi na skargę należy wyjaśnić, że decyzja o której mowa w art. 108 ust. 2 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym, o skreśleniu studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, jest decyzją uznaniową ("student może być skreślony....") – por. wyroki WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2022 r., III SA/Gl 365/22 i WSA w Poznaniu z 15 lipca 2022 r., II SA/Po 248/22. Tezę o obligatoryjnym charakterze zaskarżonej decyzji organ wywodził z brzmienia przepisów Regulaminu Studiów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, stanowiącego załącznik do podjętej na podstawie art. 263 ust.1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) oraz na podstawie § 59 ust. 2 pkt 1) lit. c) Statutu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, uchwały nr 169/2019 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 12 września 2019 roku w sprawie uchwalenia Regulaminu studiów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach (dalej regulamin studiów UJK), zmienionej uchwałą nr 254/2019 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 28 listopada 2019 roku. Przepisy te miały zastosowanie w sprawie z mocy intertemporalnego przepisu § 3 uchwały nr 33/2021 Senatu Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2021 roku w sprawie uchwalenia regulaminu studiów Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Jednak wskazywane przez organ przepisy regulaminu studiów UJK, jako aktu niższego rzędu w hierarchii źródeł prawa, w sytuacji konfliktu norm prawa wewnętrznego uczelni (regulamin) i prawa powszechnie obowiązującego, musiały być wykładane w sposób nienaruszający norm ustawowych, a więc w okolicznościach sprawy artykułu 108 ust. 2 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym. Organ był związany normami ustawowymi jako nadrzędnymi (por. wyrok WSA w Białymstoku z 15 czerwca 2010 r., II SA/Bk 94/10, Zieliński Jan Michał (w:) Izdebski Hubert, Zieliński Jan Michał, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wydanie II, teza 5 do art. 108).

O istnieniu kolizji norm Prawa o szkolnictwie wyższym i regulaminu studiów UJK przekonuje treść § 31 ust. 2 pkt 1 i § 33 ust. 2 tego regulaminu. Zgodnie z nimi bowiem, w stosunku do studenta, który nie zaliczył semestru, dziekan podejmuje decyzję w przedmiocie zezwolenia na powtarzanie semestru, z tym że w przypadku pierwszego roku studiów zezwolenie dotyczy wyłącznie powtarzania drugiego semestru (§ 31 ust. 2 pkt 1); decyzja o dokonaniu wpisu warunkowego na kolejny semestr może być podjęta, jeżeli w semestrze poprzedzającym student uzyskał co najmniej 20 punktów ECTS wynikających z realizacji programu studiów w tym semestrze, oraz niezaliczenie przedmiotów nie koliduje z możliwością kontynuowania studiów (§ 33 ust. 2). Takie sformułowania regulaminu studiów UJK pozostają w sprzeczności z zapisem ustawowym, gdyż zaostrzają kryteria skreślenia studenta z listy studentów wynikające z art. 108 Prawa o szkolnictwie wyższym. Ustawa wprowadza bowiem jedynie możliwość, a nie oblig skreślenia z listy studentów w wypadku, jaki zachodzi w sprawie niniejszej, tj. nieuzyskania zaliczenia pierwszego semestru pierwszego roku studiów, a więc wprowadza rozstrzygnięcie o charakterze fakultatywnym (uznaniowym). Regulamin natomiast przewiduje obligatoryjne skreślenia studenta z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie (§ 31 ust. 2 pkt 3) i równocześnie w stosunku do takiego studenta, który nie zaliczył pierwszego semestru na pierwszym roku studiów, nie dopuszcza możliwości podjęcia przez dziekana decyzji w przedmiocie zezwolenia na powtarzanie semestru (§ 31 ust. 2 pkt 1 regulaminu studiów UJK). Również warunkowe zezwolenie na podjęcie nauki w następnym semestrze (wpis warunkowy) może być podjęte tylko wtedy, jeżeli w semestrze poprzedzającym student uzyskał co najmniej 20 punktów ECTS wynikających z realizacji programu studiów w tym semestrze, oraz jeżeli niezaliczenie przedmiotów nie koliduje z możliwością kontynuowania studiów (§ 33 ust. 2 regulaminu studiów UJK). Takie zapisy regulaminu studiów UJK oznaczają więc w istocie, że w razie spełnienia wskazanych warunków (które niespornie w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniały), następuje obligatoryjne skreślenie studenta z listy studentów, co pozostaje w sprzeczności z ustawowym zapisem art. 108 ust. 2 pkt 3 Prawa o szkolnictwie, który w przypadku niezaliczenia semestru dopuszcza skreślenie z listy studentów, ale do takiego bezwarunkowego rozstrzygnięcia w żadnej sytuacji nie zobowiązuje. Zapisy regulaminu studiów UJK nie pozostawiają organowi swobody w podjęciu decyzji, która została przewidziana w zapisie ustawowym, co oznacza, że są z nim sprzeczne. Przy takim konflikcie norm: prawa wewnętrznego uczelni (regulamin) i prawa powszechnie obowiązującego, organ był związany normami ustawowymi jako nadrzędnymi i zobowiązany był orzekać w sposób nienaruszający norm ustawowych, a więc w oparciu o art. 108 ust. 2 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym (por. wyrok WSA w Białymstoku z 15 czerwca 2010 r., II SA/Bk 94/10, wydany na tle analogicznej wcześniejszej regulacji).

Powyższa ocena przepisów § 31 ust. 2 pkt 3 i § 33 ust. 2 regulaminu studiów UJK nie oznacza jednak, że przepisy te nie mogą być brane pod uwagę w ramach uznaniowej oceny ustawowej przesłanki skreślenia studenta z listy studentów przewidzianej w art. 108 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, tj. nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Skoro bowiem ustawa ta nie zawiera regulacji określającej warunki zaliczenia semestru lub roku i odsyła w tym zakresie do regulaminu studiów uchwalanego na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, to powody skreślenia z listy studentów przewidziane w takim regulaminie muszą być brane pod uwagę przy podejmowaniu przez właściwy organ decyzji w przedmiocie skreślenia z listy studentów.

Do naruszenia jednak wskazanej normy ustawowej przewidującej fakultatywne skreślenie z listy studentów w niniejszej sprawie nie doszło, o czym przekonuje uważna analiza zaskarżonej decyzji. W jej uzasadnieniu bowiem, odmiennie niż w odpowiedzi na skargę stwierdzono wprost, że "decyzja w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu niezaliczenia semestru bądź roku studiów w określonym terminie podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego. Oznacza to, że organy ją wydające są zobowiązane do wzięcia pod uwagę argumentacji przedkładanej przez studenta, a następnie do dokonania oceny, czy w konkretnym stanie faktycznym jest ona uzasadniona".

W uzupełnieniu trzeba dodać, że taki uznaniowy charakter decyzji umożliwia organom uczelni uwzględnienie różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązanie się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych (por. wyrok WSA w Łodzi z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 825/19). W postępowaniu dotyczącym skreślenia z listy studentów organy uczelni powinny ustalić i rozważyć wszystkie inne okoliczności podnoszone przez studenta mogące mieć wpływ na treść decyzji, w tym także ocenić obiektywną możliwość uzyskania tego zaliczenia (por. wyrok WSA w Łodzi z 5 kwietnia 2019 r. III SA/Łd 62/19).

Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie organy dostatecznie ustaliły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz nie przekroczyły granic swobodnego uznania.

Przede wszystkim niespornie ustaliły, że skarżący nie uzyskał w wymaganych terminach zaliczenia I semestru I roku studiów z tak istotnych na studiach medycznych przedmiotów jak anatomia, chemia i język łaciński. Z anatomii przy tym skarżący chciał uzyskać wpis warunkowy na semestr drugi w roku akademickim 2020/2021, ale Prodziekan Collegium Medicum UJK nie wyraził na to zgody z powodu nie uzyskania przez skarżącego wymaganej dla wpisu warunkowego liczby co najmniej 20 punktów ECTS w pierwszym semestrze I roku studiów. Punktów tych natomiast skarżący nie uzyskał, ponieważ nie uczestniczył w zajęciach z języka łacińskiego, w związku z czym otrzymał z tego przedmiotu ocenę niedostateczną, a z egzaminu z chemii, do którego podchodził zarówno w pierwszym, jak i w drugim terminie – uzyskał oceny niedostateczne.

Poza powyższymi okolicznościami organy rozpatrujące sprawę uwzględniły jednak również inne okoliczności sprawy, w tym te, na które powoływał się skarżący we wniosku o ponowne jej rozpatrzenie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono bowiem, że "podane przyczyny (stan zdrowia, sprawy rodzinne), nie mogą być podstawą do uznania, iż brak zaliczenia przedmiotów jest usprawiedliwiony". Choć więc organ nie rozwinął bliżej tej myśli, to jednak z użytego sformułowania sprowadzającego się do stwierdzenia, że brak zaliczenia tych przedmiotów nie był w wypadku skarżącego usprawiedliwiony wynika, że poddał te okoliczności swojej ocenie. Nie polega przy tym na prawdzie twierdzenie zawarte w uzasadnieniu skargi, że "Rektor nigdy nie brał pod uwagę tych okoliczności, ponieważ nigdy faktycznie nie zapoznał się ze stanowiskiem skarżącego i nigdy nie przeprowadził z nim rozmowy". Takiemu twierdzeniu przeczy bowiem treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji, gdzie tezy uzasadnienia wniosku D. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały przytoczone i poddane ocenie. W postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami k.p.a. natomiast, nie istnieje wymóg przesłuchania stron w każdej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 86 k.p.a. jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji publicznej dla ich wyjaśnienia może przesłuchać stronę. Tymczasem w niniejszej sprawie taka potrzeba nie zachodziła, ponieważ organ ustalił istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności na podstawie innych przeprowadzonych w sprawie dowodów. Wśród nich znalazły się między innymi opinie pracowników naukowych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, wyrażone w przedmiocie wniosku D. W. o wpis warunkowy na drugi semestr roku akademickiego [...], jak i jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wspomniany wyżej brak szczegółowego wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powodów uznania podanych przez skarżącego przyczyn niezaliczenia pierwszego semestru pierwszego roku studiów za nieusprawiedliwione, może co najwyżej świadczyć o naruszeniu przez organ przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie jednak, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, przez co, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., nie mogło spowodować uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zamieszczone w skardze wnioski dowodowe zostały oddalone postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 14 marca 2023 r. Objęte tymi wnioskami wydruki wiadomości e-mail z 22 listopada 2022 r. wraz z załącznikiem, ostatnią stroną wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy znajdują się w przedstawionych Sądowi aktach sprawy. Wydruk wiadomości e-mail z 29 listopada 2022 r. nie został natomiast do skargi dołączony. Poza tym okoliczność, na jaką ten dowód był wnioskowany, tj. fakt wydania decyzji po upływie 19 miesięcy od dnia złożenia wniosku nie był w sprawie sporny, a nadto nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, której przedmiotem nie była przewlekłość przeprowadzonego postępowania. Również bez znaczenia dla niniejszej sprawy była okoliczność, którą skarżący chciał udowodnić przy pomocy zaświadczenia Pomorskiego Uniwersytetu w Szczecinie z 9 listopada 2022 r., tj. to, że skarżącemu zależy na uzyskaniu tytułu lekarza. Zgodnie natomiast z art. 106 § 3 p.p.s.a., Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.

Z przedstawionych powyżej względów skarga D. W. została oddalona jako niezasadna, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.