Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1702/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 267 ust. 1, art. 265 ust. 1, art. 269 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 574
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant ref. Maria Góraj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. w W. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia 13 marca 2023 r. nr 800/604/2022-1 w przedmiocie przyznania kategorii naukowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Edukacji i Nauki (Minister) decyzją z 13 marca 2023 r. nr 800/604/2022-1, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 269 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, ze zm. -ustawa), po rozpatrzeniu wniosku M. (Podmiot) o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy decyzję własną z 29 lipca 2022 r. 800/604/2022, przyznającą kategorię naukową C w dyscyplinie nauki biologiczne,

Organ przedstawił zarzuty opisane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Następnie podkreślił, że zgodnie z art. 269 ust. 5 ustawy, wniosek przekazano do zaopiniowania przez Komisję Ewaluacji Naukowej (Komisja), która ponownie oceniła osiągnięcia Podmiotu uwzględnianych w ewaluacji, a także odniosła się do zarzutów i argumentów wniosku. Opinie i stanowiska Komisji wprowadzono do systemu POL-on. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B wykazało, że powinna zostać przyznana kategoria naukowa C. Uchwałę Komisji nr [...] z [...] listopada 2022 r. przekazał Ministrowi Przewodniczący Komisji 17 listopada 2022 r.

Minister stwierdził, że organy administracji są związane przepisami prawa – jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest bowiem zasada praworządności, która jest również zasadą konstytucyjną. Oznacza to, że organy mają obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa.

W tej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy, rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 661), dalej "rozporządzeniem", oraz ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, ze zm.), dalej "ustawa wprowadzająca".

Na podstawie art. 324 ust. 1 ustawy wprowadzającej, ewaluacja jakości działalności naukowej przeprowadzana w 2022 r. obejmowała lata 2017-2021. Zgodnie z art. 274 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewaluacja należy do zadań Komisji.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Komisja przeprowadziła ewaluację na podstawie danych z systemu POL-on dotyczących działalności Podmiotu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na 31 stycznia 2022 r. Kierownik Podmiotu złożył oświadczenie (art. 354 ust. 4 ustawy), potwierdzające, że wprowadzone dane są zgodne ze stanem faktycznym.

Organ zaznaczył, że za prawidłowość i terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca podmiotem. Wskazał, że działał zgodnie z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Nie mógł ani uzupełnić w systemie POL-on informacji o działalności naukowej, ani ich skorygować, co wynika z art. 343 ust. 2, art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 ustawy, które wskazują osoby zobowiązane do wprowadzania do systemu POL-on danych dotyczących m.in. osób prowadzących działalność naukową w danym podmiocie, osiągnięć naukowych i artystycznych, działalności naukowej, nakładów na badania naukowe i prace rozwojowe, przychodów z komercjalizacji wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami itp. Komisja i Minister mogą ustalać stan faktyczny tylko na tej podstawie.

Rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji określa rozporządzenie.

Działalność naukową Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie oceniono odrębnie w każdym z trzech kryteriów tj.: 1) kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej; 2) kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych; 3) kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

Ewaluację przeprowadzono w związku ze spełnieniem przez Podmiot warunku z art. 265 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Na podstawie danych wprowadzonych przez Podmiot do systemu POL-on ustalono, że na dzień 31 grudnia 2021 r. liczba osób zatrudnionych w Podmiocie i prowadzących działalność naukową w dyscyplinie nauki biologiczne, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie, wynosiła 27,5, a zatem– zgodnie z art. 265 ust. 4, w związku z art. 265 ust. 1 ustawy – działalność naukowa prowadzona w Podmiocie w tej dyscyplinie podlegała ewaluacji z mocy prawa.

Ustalono liczbę pracowników prowadzących w Podmiocie działalność naukową, którzy wskazali ww. dyscyplinę w oświadczeniu - art. 343 ust. 7 ustawy i złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust. 5 ustawy, dalej "liczba N".

Minister stwierdził, że liczbę N ustalono prawidłowo tj. średnią arytmetyczną liczby tych pracowników w poszczególnych latach z okresu objętego ewaluacją, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, z uwzględnieniem udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.

Odrębny sposób ustalania liczby N określa się wyłącznie w przypadku utworzenia podmiotu, który działając uprzednio w innej formie organizacyjnej prowadził działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły, utworzenia podmiotu w wyniku połączenia podmiotów, z których co najmniej jeden posiada kategorię naukową, utworzenia podmiotu w wyniku podziału podmiotu mającego przyznaną kategorię naukową. W takich przypadkach, liczbę N ustala się według stanu na dzień 31 grudnia każdego roku objętego ewaluacją, poczynając od roku, w którym nastąpiły zmiany organizacyjne. Powyższe nie dotyczy zatem Podmiotu, który został utworzony uchwałą nr [...] Prezydium Polskiej Akademii Nauk z dnia [...] listopada 2020 r., na podstawie porozumienia zawartego przez Polską Akademię Nauk oraz Medyczny Uniwersytet w Getyndze, jako nowy instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk. Liczbę N należało zatem ustalić zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, na zasadach ogólnych.

Zgodnie z danymi w systemie POL-on, liczba pracowników prowadzących działalność naukową w Podmiocie w dyscyplinie nauki biologiczne, na 31 grudnia w poszczególnych latach objętych ewaluacją wynosiła:

- w 2017 r. – 0, w 2018 r. – 0, w 2019 r. – 0, w 2020 r. – 0, w 2021 r. – 27,5.

Liczba N wynosiła zatem 5,5. Podmiot nie wniósł zastrzeżeń.

Organ wyjaśnił, że poziom naukowy działalności naukowej (kryterium I) ocenia się uwzględniając osiągnięcia naukowe wskazane w § 8 rozporządzenia, tj. artykuły naukowe, monografie naukowe, rozdziały w monografiach naukowych i redakcje naukowe tych monografii, przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin.

Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia, dla każdej publikacji naukowej ustala się jednostkowy udział każdego autora w danej publikacji ("udział jednostkowy". Sposób jego ustalania określa § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia. W przypadku publikacji wieloautorskiej, zależy on od całkowitej wartości punktowej publikacji naukowej, przeliczeniowej wartości punktowej publikacji naukowej, ustalonej zgodnie z § 13-15 rozporządzenia i liczby współautorów będących osobami, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia, którzy upoważnili ewaluowany podmiot do wykazania publikacji naukowej w danej dyscyplinie naukowej.

Zgodnie z § 17 ust. 5 rozporządzenia, suma udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie nauki biologiczne nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N, czyli 16,5.

Zgodnie zaś z § 36 rozporządzenia, suma udziałów jednostkowych za uwzględniane w ewaluacji w danej dyscyplinie artykuły naukowe opublikowane w latach 2019-2021 i opublikowane w latach 2017-2021 monografie naukowe, rozdziały w monografiach i redakcje naukowe monografii, nie mogła być większa niż 220% liczby N, a zatem 12,1.

Po zapoznaniu się z oceną Komisji Minister stwierdził, że udziały jednostkowe autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji i ich wartość punktową obliczono zgodnie z rozporządzeniem. Stosowano, zgodnie z § 35 pkt 1 rozporządzenia, ostatni wykaz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, sporządzony i udostępniony przez Ministra w okresie objętym ewaluacją, tj. wykaz ogłoszony komunikatem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 1 grudnia 2021 r., ze zmianami i sprostowaniem z 21 grudnia 2021 r.

Na podstawie informacji z systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia wybrał osiągnięcia stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków § 17, § 18 i § 34-36. W dniu 10 lutego 2022 r. Podmiot otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik Podmiotu mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane. Nie skorzystał z tej możliwości.

Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Podmiot nie zgłosił zastrzeżeń do oceny osiągnięć publikacyjnych. Po ponownej ocenie liczba punktów za uwzględnione w ewaluacji udziały jednostkowe w publikacjach nie zmieniła się i wynosi 361 pkt.

Obok publikacji naukowych, w ocenie poziomu naukowego działalności uwzględnia się również przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin (§ 8 pkt 5 rozporządzenia). Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, liczba tych osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji nie może być większa niż liczba N. Podmiot nie wykazał takich osiągnięć.

Dlatego w kryterium I Podmiotowi przyznano łącznie 361 pkt.

Ocena w kryterium I ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia, wyniosła QI = 65,64.

W kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Spośród wprowadzonych do systemu POL-on osiągnięć w pierwszym postępowaniu Komisja pozytywnie zaopiniowała 10 projektów. Podmiot nie zgłosił uwag do tej oceny, odwołał się jednak w systemie POL-on od oceny osiągnięcia ID: 273186822, uprzednio nieuwzględnionego z przyczyn formalnych. Komisja ponownie oceniła wszystkie osiągnięcia w systemie POL-on i uwzględniła w dorobku Podmiotu w kryterium II projekt "Rola kinazy MLK4 w mechanizmach naprawy DNA i jej potencjalne znaczenie w terapii nowotworów" (ID: 273186822).

Po ponownej ocenie za 11 uwzględnionych w ewaluacji projektów przyznano Podmiotowi 693,14 pkt. Stosowano przeliczniki określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6.

W systemie POL-on, zapewniono Podmiotowi dostęp do wykazu uwzględnionych projektów z punktacją za każdy.

Minister zauważył, że projektu nr ID: 273186822 nie uwzględniono w postępowaniu I instancji, gdyż nie spełniał wymogu z § 22 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, przy ocenie efektów finansowych badań naukowych lub prac rozwojowych uwzględnia się środki finansowe przyznane ewaluowanemu podmiotowi na realizację projektów wskazanych w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2, w których kierownikiem projektu (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był liderem grupy realizującej projekt) lub kierownikiem zespołu badawczego (w przypadku gdy ewaluowany podmiot jest albo był jednym z współwykonawców projektu) jest albo była osoba, o której mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 albo 2 rozporządzenia, albo osoba, która w okresie objętym ewaluacją była zatrudniona w tym podmiocie na jednym ze stanowisk, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia. Jak wynika z informacji przedstawionych przez Podmiot w systemie POL-on, kierownik ww. projektu nie jest i nie był zatrudniony w Podmiocie – prowadzi działalność naukową w innym podmiocie systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Biorąc jednak pod uwagę pozytywną opinię Komisji, Minister przyjął zaproponowaną punktację za to osiągnięcie.

Podmiot nie przedstawił przychodów z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami, sprawozdał natomiast przychody z tytułu 2 usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Dalej zaznaczył, że na podstawie § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, przy ustalaniu punktacji stosowano przelicznik 1 pkt za 10 000 zł przychodu. Liczba punktów uzyskanych za te osiągnięcia, nie może przekroczyć 10-krotności liczby N. Podmiot uzyskał z tytułu ww. przychodów 1,98 pkt.

Łącznie, w ramach kryterium II, po ponownej ocenie przyznano 695,12 pkt.

Ponowna ocena w kryterium II ewaluacji, zgodnie z § 22 ust. 9 rozporządzenia wyniosła QII = 126,38.

W ramach oceny w kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki", zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia, Podmiot przedstawił do oceny 2 opisy wpływu, które przedstawił i podlegały one ocenie.

Podmiot nie zakwestionował prawidłowości oceny obu opisów wpływu. Komisja podtrzymała przyznaną uprzednio punktację.

1) Hamowanie aktywności proteolitycznej jako nowa koncepcja leczenia chorób mitochondrialnych – aplikacja patentowa.

Ocena: 0 pkt (0 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu)

Podtrzymano poprzednią ocenę ekspertów wskazującą, że Podmiot przedstawił dowody wpływu badań nad nową koncepcją leczenia chorób mitochondrialnych. Obie te publikacje naukowe przygotowano i opublikowano przed utworzeniem Podmiotu (14 grudnia 2020 r.). Autorzy nie wskazali swoich związków z Podmiotem w momencie publikacji wyników badań. Badania nie spełniają zatem wymogów ewaluacji i nie można ocenić pozytywnie ich dowodów wpływu. Również zgłoszenie patentowe nie jest zgłoszeniem Podmiotu, a Uniwersytetu Warszawskiego i pochodzi sprzed jego utworzenia. Pozostałe dowody wskazują jedynie na publikacje pewnych informacji w sieci społecznościowej (dowody 2 i 4) i sukcesów zawodowych pracowników Podmiotu. Badania i dowody nie spełniają zatem wymagań ewaluacji i nie dowodzą wpływu społecznego.

Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu.

2) Utworzenie i doskonałość naukowa M. ([...])

Ocena: 0 pkt (0 pkt za zasięg wpływu i 0 pkt za znaczenie wpływu)

Podtrzymano poprzednią ocenę ekspertów, którzy wskazali, że Podmiot przedstawił 5 publikacji naukowych, których wpływ w opisie zamierzał udowodnić. Trzecia z nich (Nowicka, U. et al. Cytosolic aggregation of mitochondrial proteins disrupts cellular homeostasis by stimulating the aggregation of other proteins. Elife. 2021 Jul 20;10:e65484), jak wynika z informacji zawartych w publikacji, nie jest związana z badaniami w Podmiocie. Pomimo wskazania przez autorów licznych afiliacji, w tym w Podmiocie, ekspertom trudno było ocenić, jaki związek z Podmiotem mają badania opisane w publikacji. Podobna sytuacja dotyczy ostatniej z przedstawionych publikacji (Sladowska, M. et al. Proteasome activity contributes to pro-survival response upon mild mitochondrial stress in Caenorhabditis elegans. PLoS Biol. 2021 Jul 12;19(7):e3001302. Sladowska, M. et al. Proteasome activity contributes to pro-survival response upon mild mitochondrial stress in Caenorhabditis elegans. PLoS Biol. 2021 Jul 12;19(7):e3001302.). Jedyną osobą związaną z Podmiotem jest kierownik grupy (ostatnia autorka). Wzbudziło to uzasadnione wątpliwości ekspertów co do prawidłowości konstrukcji opisu wpływu na społeczeństwo. Przedstawione dowody wpływu nie dowodzą jakiegokolwiek wpływu przedstawionych badań naukowych na społeczeństwo, a wyłącznie na środowisko naukowe lub też na sam Podmiot. Kilka zdań wyjaśnienia (dowody 1 i 2) nie jest, w ocenie ekspertów, dowodem wpływu na cokolwiek. Zdaniem ekspertów, przedstawione badania i dowody nie spełniają wymagań ewaluacji i nie dowodzą wywarcia wpływu społecznego przez badania prowadzone w Podmiocie.

Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania tego wpływu.

Ponowną ocenę w III kryterium ustalono zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia – jako średnią arytmetyczną uzyskanych ocen opisów wpływu, wynosi QIII = 0.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja ponownie określiła kategorię naukową w dyscyplinie nauki biologiczne porównując przyznane oceny, w każdym z kryteriów, z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, stosując algorytm z załącznika nr 2 do rozporządzenia. Do porównania zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. w wysokości 0,3.

Wartości referencyjne oznaczają zestaw referencyjnych wartości ocen punktowych określonych dla każdego z kryteriów ewaluacji działalności naukowej, służących kwalifikacji podmiotów prowadzących działalność naukową w ramach danej dyscypliny do kategorii naukowych A, B+, B lub C.

W świetle § 26 ust. 2 rozporządzenia, Komisja ww. uchwałą określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Przewodniczący Komisji przedstawił zestaw proponowanych wartości referencyjnych Ministrowi. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Zgodnie z § 26 ust. 4 rozporządzenia, ustalone zestawy wartości referencyjnych obowiązują do kolejnej ewaluacji, a zatem miały zastosowanie w tej sprawie.

Dla dyscypliny nauki biologiczne wartości referencyjne wynoszą:

kryterium I -OIA = 360,484 pkt, OIB+ = 257,489 pkt, OIB = 190,733 pkt; kryterium II OIIA = 26,498 pkt, OIIB+ = 18,927 pkt, OIIB = 14,020 pkt; kryterium III - OIIIA = 73,828 pkt, OIIIB+ = 52,734 pkt, OIIIB = 39,063 pkt.

Całkowity wynik punktowy obliczono z uwzględnieniem wag przypisanych ww. kryteriom ewaluacji – zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Wagi te wynoszą: 1) kryterium I – 60; 2) kryterium II– 20; 3) kryterium III – 20.

Porównanie, z uwzględnieniem ww. wag, porównanie ocen z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A -60 pkt, dla kategorii naukowej B+ - 60 pkt, a w kategorii naukowej B -60 pkt. Wyniki te, zgodnie z § 27 rozporządzenia, były podstawą do ponownego zaliczenia działalności naukowej Podmiotu do kategorii C.

Komisja uznała zatem, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Odnosząc się do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister wskazał, że postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest sformalizowane, a jego zasady reguluje rozporządzenie, tworząc specyficzną procedurę opartą na gromadzeniu materiału dowodowego i dokumentowaniu wyników oceny w systemie POL-on.

W świetle art. 6 k.p.a. Minister podkreślił, że zasady postępowania zostały określone dla wszystkich ewaluowanych podmiotów, bez względu na ich wielkość, rodzaj, czy okres funkcjonowania. Nie ocenia się podmiotu, ale jakość jego działalności naukowej. Porównywalność wyników podmiotów zapewniono przez wprowadzenie maksymalnej liczby osiągnięć, jakie mogą być uwzględnione w ewaluacji (3-krotność liczby N) i przez dzielenie sumy punktów uzyskanych za osiągnięcia przez liczbę N.

Minister zauważył, że w ewaluacji w 2022 r. uczestniczyły również inne podmioty, również utworzone w trakcie okresu objętego ewaluacją. Prowadzona w nich działalność naukowa podlegała ocenie według ogólnych zasad i kryteriów. Stosowanie odrębnych zasad dla jednego podmiotu i ustalanie kategorii naukowej nie na podstawie wykazanego dorobku, ale planowanych przyszłych efektów działalności naukowej, stanowiłoby – zdaniem Ministra – naruszenie zasady równego traktowania, a nie – jak dowodzi Podmiot – realizację tej zasady. Nie można oczekiwać, że działalność naukowa Podmiotu będzie oceniana indywidulanie, na podstawie innych, nieujętych w przepisach zasad i kryteriów.

Następnie dodał, że postępowanie w takiej sprawie nie jest postępowaniem arbitralnym i w pełni uznaniowym. Ustawodawca celowo skonstruował art. 269 ust. 1 ustawy w taki sposób, by przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania kategorii naukowej, Minister wziął pod uwagę uchwałę Komisji, której obowiązkiem jest przeprowadzenie całego procesu oceny. Jak słusznie wskazał Podmiot we wniosku, Minister nie jest wprawdzie związany treścią tej uchwały, a uwzględnienie jej przy podejmowaniu decyzji jest przede wszystkim wymogiem formalnym i proceduralnym, to jednak zupełne pominięcie uchwały Komisji i przyznanie kategorii A, podczas gdy wynik oceny Komisji kwalifikuje działalność w ewaluowanej dyscyplinie do kategorii C, stanowiłoby poważne naruszenie wskazanych wyżej norm postępowania. Co więcej, uznanie, że Minister może zignorować wynik ewaluacji oznaczałoby, że zobowiązany jest równocześnie do wskazania faktów, które zdecydowały o rozstrzygnięciu tak innym niż uchwała Komisji. Ponadto, spełniając wymóg logicznego i czytelnego przedstawienia stanowiska, które ma kluczowe znaczenie dla wyrażonej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania, Minister powinien wskazać i wyjaśnić przesłanki faktyczne, które doprowadziły go – pomimo braku stosownej propozycji Komisji – do takiego właśnie, konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie Podmiotu i jego działalności naukowej w ramach ewaluowanej dyscypliny. Zważywszy zaś, że Podmiot – oprócz deklaratywnych twierdzeń o najwyższym poziomie naukowym, atrakcyjności i szeroko pojętej nowoczesności badań – nie przedstawił konkretnych osiągnięć ocenionymi. Nie można było zatem zmienić przyznanej kategorii. Prowadząc postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej Minister zobowiązany jest, zgodnie z zasadą praworządności, do stosowania obowiązujących przepisów prawa. W trakcie postępowania Minister nie weryfikuje słuszności przyjętych w ustawach, czy rozporządzeniach rozwiązań prawnych. Organ stwierdził, że w obecnym stanie prawnym i faktycznym wydanie innej decyzji nie było możliwe.

Zdaniem Ministra, oceny działalności naukowej Podmiotu w tej dyscyplinie dokonano zgodnie z ww. ustawą i rozporządzeniem. Stwierdził, że nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję złożył M. i wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowaniach, zarzucił naruszenie m.in.:

1) art. 266 ust. 1 i 2, art. 267 ust. 1 pkt. 1, art. 269 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r., poz. 574 – t.j. ze zm.);

2) przepisów rozporządzenia w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz. U. z 2022 r., poz. 661 – zm. 31 lipca 2020 r. -Dz. U. 2020.1352 i 19 października 2021 r. -Dz. U. z 2021. 994);

3) art. 7, art. 7a § 1, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a.

4) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Po przedstawieniu przebiegu postępowania i zarzutów odwołania Podmiot podkreślił, powołując się na art. 7, 7a i 8 k.p.a. – że jego działania obejmują rozwój i badania w celu tworzenia wynalazków i rejestracji patentów, na przyczynianie się do poprawy dobrostanu społeczeństwa i każdego człowieka (jak w statucie) – uwzględniają zatem interes społeczny i słuszny interesu obywateli.

Nie zgodził się z twierdzeniem, że tylko skuteczne i prężne działanie instytutu naukowego, wspierane odpowiednimi decyzjami administracyjnymi może umożliwić realizację zasady wyrażonej w art. 7 kpa. Organ powinien realizować art. 8 k.p.a.

Konieczna była zatem zmiana orzeczenia lub jego uchylenie, bowiem z uwagi na przepisy dotyczące ewaluacji i parametryzacji instytutów naukowych PAN, zasada równego traktowania zdaje się być mocno nadszarpnięta, skoro działając przez 4-5 mc Podmiot jest oceniany na takich zasadach, jak jednostki działające od 5 lat.

Nie zrealizowano zasady z art. 7a k.p.a. i złamano art. 266 ust. 1 i 2, art. 267 ust. 1 i art. 269 ust. 3ustawy i art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Podmiot podkreślił, że zwracał uwagę organu na wadliwe i niekompletne przepisy prawa, szczególnie rozporządzenia, w których nie uregulowano sytuacji podmiotów, które z mocy ustawy poddano ewaluacji, a powstały one w okresie podlegającym ocenie lub, jak skarżący, po tym okresie.

Podmiot zaznaczył, że powołano go 14 grudnia 2020 r. jako pierwszy od 25 lat instytut naukowy PAN dla m.in. kontynuowania grantu "ReMedy" realizowanego w strukturze Międzynarodowej Agendy Badawczej, której funkcjonowanie przy Uniwersytecie Warszawskim (UW) było wówczas zagrożone. Przygotowanie struktur formalno-prawnych wymagało zaangażowania PAN i władz Instytutu, przy wsparciu Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Rektora UW i Ministerstwa, a także wielomiesięcznej pracy, której efekty stopniowo przynosiły skutki od marca 2020 r. (podpisanie "umowy cesji" grantu "ReMedy" - podstawa działania i utworzenia Instytutu) do sierpnia 2021 r. (wejście w życie umów najmu powierzchni, sprzętu, przejęcia i zatrudnienia pracowników naukowych, uzyskania tytułu do lokali potrzebnych na siedzibę). Dzięki ww. staraniom Instytut formalnie powstał jeszcze z końcem 2020 r., jednak działalność naukową rozpoczął z końcem sierpnia 2021 r. Wtedy liczba "N" przekroczyła 12, co spowodowało, że obowiązek ewaluacji objął Instytut na 31 grudnia 2021 r., a nie 31 grudnia 2020r., kiedy nie posiadał osobowości prawnej i nie zatrudniał pracowników.

W okresie powstawania Instytutu przepisy regulowały zasady ewaluacji wyłącznie podmiotów działających w okresie 2017-2020. Instytut nie wiedział, że będzie poddany ewaluacji w 2022 r., a wbrew ustawie - za lata 2017-2021.

Rozporządzenie z 22 lutego 2019 r. z 22 sierpnia 2020 r. i 19 listopada 2021r. zmieniły zasady i zakres ewaluacji – m.in. § 34-37 - poprzez zmianę z "2021" na "2022" i daty weryfikacji liczby "N"- podstawowego kryterium w zakresie obowiązku poddania się lub nie ewaluacji - z "31 grudnia 2020" na "31 grudnia 2021". Instytut poddano zatem ewaluacji za okres, w którym nie istniał, skoro powstał na mocy decyzji Prezesa PAN z 30 listopada 2020 r. Decyzją z 14 grudnia 2020 r. wpisano Instytut do rejestru "RIN" (Rejestr Instytutów Naukowych PAN). Zgodnie z art. 48 ustawy o Polskiej Akademii Nauk Instytut nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru instytutów PAN... (ust. 1) i wywołuje on takie skutki prawne, jak wpis do KRS (ust. 2).

Wprawdzie decyzję o wpisie wydano 14 grudnia 2020 r., jednak wobec konieczności zmiany adresu siedziby postępowanie Prezes PAN zmienił wpis - decyzją z 13 stycznia 2021 r. Prawomocnego wpisu do rejestru "RIN" dokonano dopiero ww. decyzją, a więc w 2017-2020 - formalnie Instytut nie istniał.

Minister sprzeczne zatem z art. 266 ust. 1 i 2 ustawy ewaluacją objął 5 lat (2017-2021). Nawet, gdyby przyjąć, że ewaluacja zaplanowana na 2021r. musiała odbyć się później, to nie w 2021r. Instytut, rozpoczął działalność (formalną) z początkiem 2021r., a faktyczną naukową - we wrześniu 2021 r. Taki czas nie pozwalał na zdobycie wysokiej oceny.

Ponadto, naruszono art. 269 ust. 3 ustawy wskazujący, że "Minister wydaje decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej w terminie do dnia 31 lipca roku następującego po ostatnim roku okresu objętego ewaluacją". Natomiast decyzję w I instancji wydano 29 lipca 2022r., a zatem rok po terminie,

Naruszono także art. 267 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazujący, że podstawowym kryterium ewaluacji jest m.in. "poziom naukowy" jednostki. Instytutu nie doceniono, a kryterium zniekształcono. Pracownicy naukowi publikują i publikowali przez cały okres ewaluacji, jednak ich dorobek zaliczono na poczet innych instytucji, w których pracowali - grantów 9 i kadry. Miało to miejsce, pomimo ciągłości realizacji projektów badawczych i zatrudnienia tych samych badaczy, na mocy licznych umów przeniesienia realizacji projektu i funkcjonowania Jednostki Międzynarodowych Agend Badawczych "ReMedy" z UW do Instytutu.

Zasady przeprowadzenia pierwszej ewaluacji - w 2022 r. - wymagające, aby część "slotów" publikacyjnych wypełniały wyłącznie publikacje z lat 2017-2018, też dyskryminują Instytut, który powstał w 2021r. Sukces grantowy naukowców Instytutu jest ponadprzeciętny w skali kraju - nawet w porównaniu do innych instytutów naukowych z kat. "A+" w tej samej dyscyplinie, co jednoznacznie wykazała ewaluacja.

Zdaniem skarżącego, spełnia on kryteria doskonałości, skutecznie wprowadzając tzw. mechanizmy doskonałości dla instytucji naukowych na światowym poziomie, spełniające i gwarantujące najwyższe międzynarodowe standardy rekrutacji naukowców, a nadto międzynarodowość - zarówno we współpracy zagranicznej, jak i rekrutacji pracowników, a także skuteczność w zdobywaniu finansowania w konkursach krajowych i europejskich.

Podkreślił, że działania Dyrektora Instytutu wspiera Rada wybitnych uczonych i kierowana przez laureata Nagrody Nobla - prof. Phillipa Sharpa z Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA. Instytut aktywnie odwraca proces tzw. "brain drain", ponieważ wielu jego naukowców, a w tym liderów, to świetnie wykształceni i posiadający znakomite osiągnięcia młodzi Polacy, którzy powrócili z zagranicy. Instytut jest postrzegany jako atrakcyjne miejsce pracy, zatrudniając ok. 40% obcokrajowców, a więc zasługuje na odzwierciedlającą ten poziom oceną w ramach parametryzacji.

Okoliczności te dostrzega się w Ministerstwie i PAN. Pismem z 1 lipca 2022 r. Minister podjął decyzję o przyznaniu zwiększenia subwencji na utrzymanie i rozwój potencjału badawczego. Prezes PAN zwrócił się do Ministra popierając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (pismo z 24.08.2022 r.).

Kończąc skarżący powtórzył ww. argumentację i stwierdził, że został potraktowany z naruszeniem art. 32 ust. 1 i 2 i art. 33 Konstytucji RP. Opisał również stanowisko wyrażane w doktrynie z zakresu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce:

Powołując się na stanowisko doktryny, zaznaczył, że stosowanie przepisów k.p.a. (oprócz art. 270) oznacza obowiązek odpowiedniego uzasadnienia rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej "p.p.s.a.") w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec zatem uchyleniu tylko wtedy, gdy organom można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie zaznaczyć należy, że zagadnienia dotyczące ewaluacji – a więc jakości działalności naukowej – wymagają przy dokonywaniu oceny wiadomości specjalnych w danej dziedzinie naukowej. Sąd administracyjny nie posiada specjalistycznej wiedzy pozwalającej na ocenę merytorycznej zasadności stanowiska specjalistów w tym zakresie Komisji Ewaluacji Nauki, wyłanianych na mocy art. 272 ust. 1 ustawy. Kontroli Sądu nie może zatem podlegać słuszność działania organu w zakresie przyznawania kategorii naukowej, w tym dobór kryteriów na mocy których przyporządkowano podmiot do danej kategorii naukowej.

Sąd stwierdza, że zarówno postępowanie pierwszoinstancyjne, jak i toczące się na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przeprowadzono zgodnie z zasadami określonymi w ustawie i rozporządzeniu, a także przepisami k.p.a. Subsumpcja dokonana przez organ opierała się na wynikach właściwie przeprowadzonej - w aspekcie formalnym - ewaluacji, a zasadność jej wyniku potwierdzają przepisy przytoczone w uzasadnieniach kontrolowanych decyzji.

W świetle zarzutów skargi podkreślenia wymaga, że w tej sprawie, oprócz ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz rozporządzenia w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej zastosowanie znajdowała również ustawa z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, ze zm. – ustawa wprowadzająca).

Na mocy art. 324 ust. 1 ustawy wprowadzającej, pierwsza ewaluacja jakości działalności naukowej, o której mowa w art. 265 ust. 1 ustawy, przeprowadzana w 2022 r. obejmowała bowiem lata 2017-2021 i rozpoczęła się 1 stycznia 2022 r. Przepis ten zmienił z dniem 18 kwietnia 2020r. okres pierwszej ewaluacji, co skutkowało konicznością dostosowania § 34-37 rozporządzenia.

Jak stanowi art. 265 ust. 1 ustawy ewaluacji podlega jakość działalności naukowej prowadzonej przez instytuty badawcze oraz podmioty, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, posiadające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie (ust. 6), a które wymienia ust. 9.

Trzema podstawowymi kryteriami ewaluacji są: 1) poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności; 2) efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych; 3) wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki, w świetle art. 267 ust. 1 ustawy

Uchwałę w sprawie proponowanych kategorii naukowych podejmuje Komisja Ewaluacji Nauki na podstawie wyników ewaluacji (art. 268 ust. 1 ustawy). Komisja przeprowadza ewaluację w oparciu o informacje wprowadzone do Zintegrowanego Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on, dotyczące działalności podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 4-6 i 8 ustawy, w okresie objętym ewaluacją, według stanu na 31 grudnia roku poprzedzającego rok jej przeprowadzenia, dostępnych w tym systemie 31 stycznia roku, w którym jest przeprowadzana ewaluacja (§ 2 pkt 1 rozporządzenia).

Przepis art. 265 ust. 4 ustawy stanowi natomiast, że ewaluacja przeprowadzana jest w podmiocie zatrudniającym wg stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok jej przeprowadzenia co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 265 ust. 5 ustawy. Nie może być zatem kwestionowane, że zatrudnienie bada się według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji, a skoro rozpoczynała się ona 1 stycznia 2022 r., to liczba pracowników działających naukowo w danej dyscyplinie podlegała badaniu właśnie na dzień 31 grudnia 2021 r., wbrew zarzutom skarżącego. Oczywiste jest zatem, że nie mógł być to 31 grudnia 2020 r., jak argumentował skarżący, skoro tak w ustawie, jak i rozporządzeniu prawodawca nie wskazał wyjątków w tym zakresie.

W świetle danych, które skarżący ujawnił w systemie POL-on na 31 grudnia 2021 r. liczba osób zatrudnionych i prowadzących działalność naukową w dyscyplinie nauki biologiczne, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem omawianej działalności naukowej wynosiła 27,5. Działalność naukowa skarżącego z mocy prawa podlegała zatem ewaluacji. Liczbę pracowników prowadzących w Instytucie działalność naukową w przedmiotowej dyscyplinie, ustalono na podstawie oświadczeń, o których mowa wart. 343 ust. 7 ustawy oraz oświadczenia wskazane w art. 265 ust. 5 ustawy (liczba N).

Wniosek skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy przekazano Komisji do zaopiniowania stosownie do art. 269 ust. 5 ustawy.

Komisja ponownie oceniła osiągnięcia skarżącego uwzględniane w ewaluacji. Zajęła stanowisko również co do zarzutów i argumentacji w nim zawartych. Opinie i stanowiska Komisji wprowadzono do systemu POL-on modułu SEDN. Porównanie wyników ponownej oceny z wartościami referencyjnymi dla każdej z kategorii naukowych wykazało, że skarżącemu w dyscyplinie nauki biologiczne powinna być przyznana kategoria naukowa C, co zaproponowała Komisja.

Minister w ponownym postępowaniu zapoznał się z opinią Komisji zawartą w ww. uchwale i oceną sporządzoną w module SEDN systemu POL-on oraz przeanalizował argumenty skarżącego zawarte we wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji wydanej w pierwszej instancji, a argumentację w tym zakresie przedstawił w uzasadnieniu decyzji.

Skoro skarżący powstał na mocy uchwały Prezydium PAN z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...], jako nowy instytut naukowy PAN, to prawidłowo Liczbę N ustalono zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia, a więc na zasadach ogólnych.

Liczba pracowników prowadzących działalność naukową skarżącego w dyscyplinie nauki biologiczne na dzień 31 grudnia w poszczególnych latach objętych ewaluacją, ujawniona w systemie POL – on została przedstawiona w rozbiciu na lata 2017 r. - 2021 r. (w ostatnim 27,5). Liczbę N = 5,5 ustalono jako średnią arytmetyczną liczby tych pracowników w poszczególnych latach z okresu objętego ewaluacją, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, z uwzględnieniem udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.

W kryterium I poziom naukowy działalności naukowej poddano ocenie uwzględniając osiągnięcia naukowe wymienione w § 8 rozporządzenia - artykuły naukowe, monografie naukowe, rozdziały w monografiach naukowych i redakcje naukowe tych monografii, przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin. W świetle § 16 ust. 1 rozporządzenia dla każdej publikacji naukowej ustala się jednostkowy udział każdego autora. Sposób ustalania udziału jednostkowego określa § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia. W publikacjach wieloautorskich, udział ten zależy od całkowitej wartości punktowej publikacji naukowej, przeliczeniowej wartości punktowej publikacji naukowej, ustalonej zgodnie z § 13-15 rozporządzenia, jak i liczby współautorów wymienionych w § 11 ust. 1 rozporządzenia, którzy upoważnili ewaluowany podmiot do wykazania publikacji naukowej w danej dyscyplinie naukowej. Suma udziałów jednostkowych uwzględnianych w ocenie w tej dyscyplinie nie mogła przekroczyć 3 - krotności liczby N, czyli 16,5 (§ 17 ust. 5 rozporządzenia). Natomiast w świetle § 36 rozporządzenia, suma udziałów jednostkowych za uwzględniane w ewaluacji w danej dyscyplinie artykuły naukowe opublikowane w latach 2019-2021 oraz w latach 2017-2021 monografie naukowe, rozdziały w monografiach i redakcje naukowe monografii, nie mogła być większa niż 220% liczby N, a zatem 12,1.

Przy ustalaniu wartości punktowej artykułów naukowych - zgodnie z § 35 pkt 1 rozporządzenia – zastosowano ostatni wykaz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, sporządzony i udostępniony przez Ministra w okresie objętym ewaluacją - komunikat z 1 grudnia 2021 r., ze zmianami i sprostowaniem.

Algorytm optymalizujący (§ 24 ust. 1 rozporządzenia) wybrał osiągnięcia stanowiące podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu § 17, § 18 oraz § 34-36. Kierownik Instytutu mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane algorytmem optymalizującym, z czego jednak nie skorzystał (§ 24 ust. 3 rozporządzenia).

Do oceny skarżący zgłosił 4 artykuły naukowe. Co do jednego z nich, z uwagi na przekroczenie przez autora maksymalnej sumy udziałów jednostkowych jego artykułów nie uwzględniono. Przepis § 17 ust. 1 rozporządzenia wskazuje bowiem, że suma udziałów jednostkowych za uwzględniane w ewaluacji publikacje naukowe autorstwa albo współautorstwa pracowników prowadzących działalność naukową nie może być większa niż 4 - krotność średniej wartości iloczynu wymiaru czasu pracy i udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w ramach danej dyscypliny naukowej, wskazanego zgodnie z art. 343 ust. 1 pkt 16 ustawy ze wszystkich lat z okresu objętego ewaluacją. W przypadku gdy 4 - krotność średniej wartości ww. iloczynu jest mniejsza niż 1, wówczas - zgodnie z § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia - suma udziałów jednostkowych nie może być większa niż 1. W tym przypadku, średnia wymiaru czasu pracy i procentowego udziału w dyscyplinie wyniosła 0,2. Można było więc uwzględnić jedno osiągnięcie autorstwa tego pracownika. Pracownik ten upoważnił skarżącego do wykazania 2 publikacji: jednej za 100 pkt i drugiej za 200 pkt. Uwzględniono publikację wyżej punktowaną, a artykułu za 100 pkt nie zaliczono, bowiem nie mieścił się w slotach tego pracownika.

Skarżący nie wykazał artykułów w materiałach konferencyjnych, monografii, rozdziałów ani redakcji naukowych monografii. Nie podważał również oceny osiągnięć publikacyjnych w postępowaniu w I instancji. Komisja ponownie oceniła osiągnięcia wskazane przez skarżącego, a stanowisko co do każdego z nich wprowadziła do ww. systemu.

Liczba punktów za uwzględnione udziały jednostkowe w publikacjach po ponownej ocenie wyniosła, jak uprzednio, 361 pkt.

Skarżący nie wykazał okoliczności wymienionych w § 8 pkt 5 rozporządzenia.

Przy ponownej ocenie w kryterium I skarżącemu w dyscyplinie nauki biologiczne przyznano zatem łącznie 361 pkt, a ocena zgodnie z § 21 rozporządzenia wyniosła Qi = 65,64.

W kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia oraz przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Uprzednio Komisja pozytywnie zaopiniowała 10 projektów. Skarżący nie zgłosił uwag, ale w systemie POL-on odwołał się od oceny osiągnięcia ID: 273186822, nieuwzględnionego we wcześniejszej ocenie merytorycznej z przyczyn formalnych (brak spełnienia wymogu z § 22 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia). Ponownie oceniając osiągnięcia skarżącego Komisja uwzględniła ww. osiągnięcie, a za 11 uwzględnionych projektów przyznała 693,14 pkt, uwzględniając przeliczniki określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia oraz zwiększenia punktacji wynikające z ust. 6.

Minister zaaprobował powyższe stanowisko Komisji.

Ponadto, skarżący przedstawił przychody za dwie usługi badawcze świadczone podmiotom nienależącym do systemu szkolnictwa wyższego i nauki.

Komisja podtrzymała uprzednią ocenę, którą zaaprobował Minister.

Przy ustalaniu punktacji za ww. osiągnięcia stosowano przelicznik 1 pkt za 10000 zł przychodu - § 22 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia. Suma liczby punktów, jakie podmiot mógł uzyskać za te osiągnięcia, nie mogła przekroczyć 10-krotności liczby N. Skarżący uzyskał 1,98 pkt.

Za osiągnięcia w kryterium II ewaluacji po ponownej ocenie przyznano 695,12 pkt, a ocena wyniosła QH = 126,38 (§ 22 ust. 9 rozporządzenia).

W ramach oceny w kryterium III skarżący przedstawił opisy wpływu i dowody wpływu – które oceniło dwóch ekspertów powołanych przez Ministra na wniosek Przewodniczącego Komisji. Skarżący nie podważał oceny opisów wpływu. Komisja podtrzymała uprzednio przyznaną punktację.

Ponowną ocenę skarżącego w III kryterium ustalono zgodnie z § 23 ust. 11 rozporządzenia, jako średnią arytmetyczną uzyskanych ocen opisów wpływu Qm = 0.

Następnie, stosując § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja określiła kategorię naukową skarżącego w ww. dyscyplinie poprzez porównanie ocen otrzymanych w każdym z trzech kryteriów ewaluacji, z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, zgodnie z algorytmem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr 15/2022 z 27 kwietnia 2022 r. - 0,3. Na tej podstawie Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych, które – w świetle - § 26 ust. 4 rozporządzenia – obowiązywały do czasu kolejnej ewaluacji.

Zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia punktację z porównania ocen z wartościami referencyjnymi, obliczono z uwzględnieniem wag określonych dla każdego kryterium ewaluacji. Dla kategorii naukowej A całkowita punktacja wyniosła 60, dla B+ 60 pkt, a dla B 60 pkt. Wyniki te były podstawą do ponownego zaliczenia przez Komisję działalności naukowej skarżącego w dyscyplinie nauki biologiczne do kategorii naukowej C (§ 27 rozporządzenia).

Z całokształtu podejmowanych przez Komisję czynności - zasadnie zaaprobowanych przez Ministra - wynika, że ewaluacja skarżącego została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dokonano analizy wprowadzonych do Systemu POL- on informacji.

Oceniając osiągnięcia publikacyjne zbadano wszystkie kanały publikacji. Minister utworzył dwa wykazy: czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe. Publikacji uwzględnianej w ocenie przyznawano tyle punktów, ile na ww. wykazie miało przypisane czasopismo/wydawnictwo, w którym była wydana. Nie mogła być ona zatem ani zmniejszona, ani zwiększona przez Komisję, czy Ministra.

W zakresie kryterium II ewaluacji Komisja związana była przelicznikami określonymi w rozporządzeniu, w zależności od wysokości środków finansowanych przyznanych na realizację projektu naukowego, albo uzyskanych z komercjalizacji, czy usług badawczych. Zgoda Komisji na konkretne osiągnięcia powodowała zatem naliczenie określonej liczby punktów.

Prawidłowo również dokonano oceny w kryterium III, opierając się na argumentacji i wnioskach ekspertów. Zgodnie bowiem z § 23 ust. 6 rozporządzenia, opisy wpływu są oceniane przez ekspertów, powołanych przez Ministra na wniosek Przewodniczącego Komisji.

W świetle treści przepisów mających zastosowanie w tej sprawie - w tym odnoszących się do okresu w jakim podmiot podlegał ewaluacji – nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja skarżącego, że prowadził on działalność tylko przez 5 miesięcy, a jest oceniany tak, jak podmioty działające przez 5 lat. Skarżący nie mógł być potraktowany indywidualne, skoro ustawodawca nie przewidział wyjątków w tym zakresie. Organ musiał stosować do wszystkich ewaluowanych podmiotów te same kryteria określone w art. 267 ust. 1 ustawy, w oparciu o takie same zasady na podstawie rodzajów osiągnięć wyszczególnionych w rozporządzeniu. Na mocy art. 6 k.p.a. organy administracji działają na podstawie przepisów prawa.

Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę w 2022 r. ewaluacji poddano również inne podmioty, które powstały w okresie objętym ewaluacją i były one oceniane – tak jak skarżący - zgodnie z ogólnymi zasadami, według tych samych kryteriów, na podstawie wykazanych w systemie Pol - on osiągnięć.

Przepis art. 269 ust. 1 ustawy został tak skonstruowany, aby przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania kategorii naukowej, Minister miał na uwadze uchwałę Komisji. Minister nie jest wprawdzie związany taką uchwałą, a uwzględnienie jej przy podejmowaniu decyzji jest wymogiem formalnym, to pominięcie uchwały Komisji i przyznanie kategorii A, podczas gdy wynik oceny kwalifikował działalność w ewaluowanej dyscyplinie do kategorii C, naruszałoby istotnie zasady ogólne postępowania. Minister nie dysponował materiałem dowodowym pozwalającym zmienić kategorię przyznaną skarżącemu. Minister nie mógł również – czego oczekiwał skarżący - weryfikować słuszności przyjętych w ustawach, czy rozporządzeniach rozwiązań prawnych.

Sąd nie dopatrzył się zatem wad w prowadzonym w tej prawie postępowaniu ewaluacyjnym. Uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 i art. 11 k.p.a. Ujęto w nim fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz prawidłowość przesłanek, jakimi kierował się Minister.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - w ramach przyznanej mu kognicji - nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kończąc Sąd jeszcze raz podkreśla, że organy administracji mają obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa, co w tej sprawie zostało spełnione.

Z podanych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.