Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 546/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 118 ust. 1 i  ust. 2a
journal: Dz.U. 2016 poz 277
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2017 roku sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przyznania prawa własności nieruchomości oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania T. K., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym

i prawnym sprawy:

Wnioskiem z dnia 12 grudnia 2016 r. T. K. zwrócił się do Starosty [...] o zwrot na jego rzecz nieruchomości o powierzchni 0,92 ha, oznaczonej nr ewid. 339/1, położonej we wsi R., gmina Z., objętej księgą wieczystą nr [...], której obecnym właściciel jest Skarb Państwa - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] w P. Wnioskodawca argumentował, że na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, prawo ubiegania się o przyznanie nieodpłatnie własności działek znajdujących się w dożywotnim użytkowaniu przysługuje osobie, na której rzecz ustanowiono to prawo, a po śmierci - jej zstępnym. Podniósł także, że na podstawie decyzji Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r. jego matka J. K. przekazała będące jej własnością gospodarstwo rolne na rzecz Skarbu Państwa w zamian za świadczenia emerytalne. Dnia [...] r. została wydana decyzja o nieodpłatnym przekazaniu na czas nieokreślony Nadleśnictwu S. z siedzibą w M. działki nr 312/1 położonej w R., gmina Z. W wyniku zmiany numeracji działka nr 312/1 otrzymała nr 339/1. Decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...] r. orzeczono, że J. K. przysługuje działka gruntu rolnego nr 454/4 o powierzchni 0,2740 ha. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] r., sygn. akt [...] stwierdzono, iż z dniem 31 grudnia 2007 r. Skarb Państwa - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] w P. nabył przez zasiedzenie prawo własności nieruchomości składającej się z działki nr 339/1 o powierzchni 0,9200 ha. Wnioskodawca nie zgadza się z powyższym orzeczeniem twierdząc, że sąd rozpatrzył materiał dowodowy w sposób dla niego krzywdzący, pomijając jego zeznania oraz powołanych świadków. Jego zdaniem, spełnia on wszystkie przesłanki uprawniające do odzyskania utraconej ziemi - działki nr 339/1, która stanowiła własność jego rodziców.

Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. T. K. sprecyzował swoje żądanie

i na podstawie art. 118 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników wniósł

o nieodpłatne przyznanie prawa własności nieruchomości położonej w R., oznaczonej nr ewid. 339/1, o powierzchni 0,9200 ha.

Decyzją z dnia [...] r. Starosta [...] odmówił T. K. nieodpłatnego przyznania prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał treść art. 118 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2016 r., poz. 277

z późn.zm.) – dalej w skrócie "ustawa", a następnie wskazał, że decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Naczelnik Gminy Z. orzekł o nieodpłatnym przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,806 ha położonego we wsi R., gm. Z., oznaczonego nr działek: 454/2, 54/2, 217/1, 283, 678, 312/1, 354/1, 482/1, 544/1, 396, 503, 685 i 454/1, stanowiącego własność J. K. Z przejętego gospodarstwa nie zostały wyłączone budynki, J. K. przydzielono do bezpłatnego dożywotniego użytkowania działkę gruntu rolnego nr ewid. 454/4 o powierzchni 0,2740 ha, położoną w R. Decyzją

z dnia [...] r., znak: [...] Wójt Gminy Z. przyznał J. K. na własność działkę dożywotniego użytkowania oznaczoną nr 454/4 o powierzchni 0,2740 ha, położoną w R., działając w oparciu o art. 118 ust. 1 i 4 ustawy. Wobec tego organ stwierdził, że działka, która podlegała nieodpłatnemu przekazaniu została przyznana osobie, której przysługiwało prawo jej użytkowania. Wobec tego nieruchomość objęta wnioskiem T. K. nie spełnia przesłanek określonych w art. 118 ust. 1 ustawy, nie przysługuje w stosunku do niej prawo użytkowania z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Skarbowi Państwa.

W odwołaniu od tej decyzji T. K. zarzucił brak podstaw prawnych do wydania decyzji i wniósł o jej zmianę, poprzez ponowną analizę stanu faktycznego sprawy, zgodnie z którym uzasadnione pozostaje nieodpłatne przyznanie na jego rzecz własności rzeczonej nieruchomości. Odwołujący podkreślił, że nieruchomość,

o przyznanie której się stara, stała się własnością Skarbu Państwa wskutek zaniedbań urzędników, którzy nie dopilnowali obowiązku poinformowania go jako potencjalnego nabywcy o możliwości nieodpłatnego przyznania na jego rzecz spornej nieruchomości. Prawo ubiegania się o przyznanie nieodpłatnie własności działek znajdujących się w dożywotnim użytkowaniu przysługuje osobie, na której rzecz ustanowiono to prawo,

a po śmierci jej zstępnym, tzn. dzieciom, wnukom itd., na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Powołując się na art. 64 ust. 1 Konstytucji RP odwołujący stwierdził, że zachodzi prawna możliwość dochodzenia zwrotu utraconego prawa własności. W ocenie odwołującego, sąd w sposób krzywdzący stwierdził zasiedzenie nieruchomości przez Skarb Państwa i pominął istotne dla sprawy okoliczności. Pomimo faktu, że matka odwołującego przekazała na rzecz Skarbu Państwa przedmiotową nieruchomość w zamian za świadczenie emerytalne, to odwołujący cały czas uznawał, iż las należy do niego i jego rodziny, uważał siebie za prawowitego właściciela, do momentu kiedy powstał spór sądowy

i jego stanowisko nie zostało wzięte pod uwagę. W związku z brakiem możliwości dalszego odwoływania się w trybie sądowym, odwołujący zwrócił się do Starosty [...] z prośbą o przeanalizowanie jego sprawy i uwzględnienie przesłanek, na mocy których byłoby możliwe zwrócenie mu nieruchomości, stanowiącej niegdyś własność jego rodziców. W odczuciu odwołującego, na skutek działania organów władzy publicznej utracił on nieruchomość, która od zawsze należała do jego rodziny. Odwołujący podkreślił, że część sąsiadów odzyskała grunty przekazane wcześniej nieodpłatnie na rzecz Skarbu Państwa w zamian za świadczenie emerytalne. On natomiast nie został poinformowany przez właściwe organy o takiej możliwości.

Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn.zm.) – dalej w skrócie "k.p.a." oraz art. 118 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2016 r., poz. 277 z późn.zm.) – dalej w skrócie "ustawa", utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Naczelnik Gminy Z., na podstawie art. 45 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U. nr 32, poz. 140, nr 21, poz. 118), orzekł o przejęciu na rzecz Państwa nieodpłatnie gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,806 ha, położonego we wsi R., gm. Z., oznaczonego nr działek: 454/2, 54/2, 217/1, 283, 678, 312/1, 354/1, 482/1, 544/1, 396, 503, 685 i 454/1, stanowiącego własność J. K., z wyjątkiem inwentarza żywego i martwego. Z przejętego gospodarstwa nie zostały wyłączone budynki. J. K. nie zrzekła się prawa do bezpłatnego korzystania z lokalu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarskich w rozmiarze niezbędnym do zaspokojenia jej potrzeb i jej rodziny. Uprawnienia do budynków ustalono w następujący sposób: bezpłatne, dożywotnie użytkowanie budynku mieszkalnego, inwentarskiego i stodoły w całości. W punkcie 3 decyzji przyznano J. K. prawo do bezpłatnego, dożywotniego użytkowania działki gruntu rolnego oznaczonego nr 454/4 o powierzchni 0,2740 ha, położonego w R. Sentencja decyzji zawiera także stwierdzenie, że wartość przejętego gospodarstwa rolnego ustalona została według cen określonych w przepisach o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz, że przejęte gospodarstwo rolne jest obciążone zadłużeniami wobec Urzędu Gminy w Z. związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że J. K. spełnia warunki do przyznania jej emerytury. Ustalono ponadto, że J. K. nie ma możliwości przekazania gospodarstwa rolnego następcy, gdyż istniejący następcy nie spełniają warunków do przejęcia gospodarstwa rolnego, pracują poza rolnictwem i odmawiają przejęcia gospodarstwa. Wyłączną właścicielką przekazywanego powyższą decyzją gospodarstwa rolnego była J. K. (postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] r., sygn. akt [...]). Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Wójt Gminy Z., działając na podstawie art. 118 ust. 1 i 4 ustawy przyznał J. K. na własność działkę dożywotniego użytkowania oznaczoną nr 454/4 o powierzchni 0,2740 ha, położoną w R. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] r. (adnotacja na decyzji). Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Naczelnik Gminy Z. przekazał nieodpłatnie na czas nieokreślony Nadleśnictwu S. z/s w M. między innymi niezabudowaną nieruchomość leśną położoną w R., oznaczoną nr działki 312/1, wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego przejętego na rzecz Państwa decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r., znak: [...]. W związku ze zmianą numeracji działka nr 312/1 otrzymała nr 339/1. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] r., sygn. akt [...], Skarb Państwa - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] w P. nabył przez zasiedzenie prawo własności nieruchomości składającej się z działki nr 339/1 o powierzchni 0,9200 ha, położonej w R.. Stan prawny w/w nieruchomości został ujawniony w księdze wieczystej nr [...] oraz w rejestrze ewidencji gruntów (wypis z dnia 12 grudnia 2016 r.). J. K. zmarła w dniu 28 stycznia 1993 r. (odpis skrócony aktu zgonu z dnia 20 grudnia 2016 r.) i pozostawiła zstępnych: T. K., A. F., J.C.

Następnie Kolegium stwierdziło, że na gruncie art. 118 ustawy konieczne jest ustalenie, czy żądający przyznania prawa własności działki legitymuje się prawem jej użytkowania, to znaczy, czy takie prawo zostało ustanowione w decyzji przejmującej gospodarstwo rolne na rzecz Państwa, oraz czy prawo to nie wygasło. W orzecznictwie podkreśla się także, że przedmiotem wniosku może być wyłącznie ta sama działka, która została przekazana do użytkowania z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego. Jednocześnie wskazało, że art. 118 ust. 2a ustawy uzależnia przyznanie działki dożywotniej od spełnienia łącznie dwóch warunków, po pierwsze wniosek winien pochodzić od zstępnego osoby uprawnionej, a po drugie zstępny ten po śmierci osoby uprawnionej winien faktycznie władać daną działką. Z poczynionych w tej sprawie ustaleń wynika, że Starosta [...] orzekł w przedmiocie niezabudowanej działki nr 339/1 (dawniej nr 312/1) o powierzchni 0,9200 ha, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, przejętego na rzecz Państwa decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r., znak: [...]. Skoro była właścicielka przejętego gospodarstwa rolnego nie żyje, to rozważenia wymagało, czy zachodzą przesłanki do nieodpłatnego przyznania własności tej działki, unormowane w art. 118 ust. 2a ustawy. W opinii SKO nie budzi wątpliwości, że wniosek o nieodpłatne przyznanie prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina Z., oznaczonej nr ewid. 339/1 o powierzchni 0,9200 ha, pochodzi od następcy prawnego rolnika, który przekazał gospodarstwo rolne na własność Państwa, tj. syna J. K. W sprawie nie została jednak spełniona przesłanka przedmiotowa wynikająca z art. 118 ust. 2a ustawy, ponieważ działka będąca przedmiotem roszczenia T. K., tj. nr 339/1 (dawniej nr 312/1) o powierzchni 0,9200 ha nie została przydzielona J. K. do dożywotniego użytkowania. Przyznane matce wnioskodawcy decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r., znak: [...], prawo do bezpłatnego użytkowania działki gruntu z przejętego na rzecz Państwa gospodarstwa rolnego bezspornie dotyczyło działki nr 484/4 o powierzchni 0,2740 ha. W stosunku do tej działki J. K. zrealizowała roszczenie z art. 118 ust. 1 i 4 ustawy, ponieważ mocą decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] r., znak: [...], nieodpłatnie uzyskała prawo własności tej działki. Wobec tego organ I instancji poprawnie stwierdził, że działka objęta wnioskiem T. K. nie spełnia przesłanek określonych w art. 118 ust. 1 ustawy, skoro nie przysługuje w stosunku do niej prawo użytkowania z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Skarbu Państwa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. K. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a. W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor argumentował analogicznie jak w treści odwołania od decyzji organu I instancji, podnosząc przy tym szereg zarzutów względem zakończonego już postępowania o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości przez Skarb Państwa.

W odpowiedzi na skargę SKO w S. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 15 listopada 2017 r. skarżący poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) – przywoływanej dalej

w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone

w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd kontrolując w zakreślonych wyżej granicach legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] o odmowie przyznania T. K. nieodpłatnego prawa własności nieruchomości położonej w R. nr ewid. 339/1, o powierzchni 0,9200 ha, stwierdził, że odpowiadają one przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do ich usunięcia z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że niniejsze postępowanie nie stanowi kontynuacji postępowania w przedmiocie zasiedzenia przez Skarb Państwa nieruchomości nr 339/1, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] r. sygn. akt [...]. Zatem wszelkie zarzuty skargi kierowane przez skarżącego pod adresem wspomnianego postępowania, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, pozostawały poza zakresem sądowej kontroli.

Analiza załączonej do sprawy dokumentacji dowodzi, że organy administracyjne obu instancji zgromadziły kompletny materiał dowodowy, który następnie poddały wnikliwej ocenie, ustalając poprawnie stan faktyczny sprawy. Wobec powyższego jako gołosłowne należało potraktować zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 k.p.a.

w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. Bez istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje również zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego skarżący miał zapewnioną prawną możliwość zapoznania się i wypowiedzenia ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją, jednak z niej nie skorzystał (dowód: pismo z dnia 6 marca 2017 r.). Natomiast organ II instancji bez wątpienia naruszył zasadę czynnego udziału stron w toku postępowania odwoławczego, jednakże stwierdzone uchybienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy i nie mogło w rezultacie skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, ponieważ w treści skargi jej autor nie wskazał konkretnych czynności procesowych, których nie mógł podjąć na skutek naruszenia przez organ art. 10 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a.

Przystępując w następnej kolejności do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji sąd stwierdził, że istotą sporu pomiędzy stronami postępowania jest odpowiedź na pytanie, czy T. K. mógł nieodpłatnie nabyć prawo własności nieruchomości nr 339/1 w trybie art. 118 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia.

Celem udzielenia odpowiedzi na tak sformułowane pytanie wskazać należy, że

w myśl art. 118 ustawy osobie, której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu

z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność tej działki (ust. 1).

Z wnioskiem o przyznanie prawa własności działki określonej w ust. 1 lub 2 może wystąpić również zstępny osoby uprawnionej, o której mowa w tych przepisach, który po śmierci tej osoby faktycznie włada, w zakresie odpowiadającym jej uprawnieniom, daną nieruchomością; jeżeli jednak uprawnionymi są oboje małżonkowie, wniosek taki może być zgłoszony dopiero po śmierci obojga małżonków (ust. 2a).

Z przywołanych wyżej norm prawnych wynika, że podstawową przesłanką nieodpłatnego nabycia prawa własności działki przez rolnika, który uprzednio przekazał gospodarstwo rolne Państwu (bądź też przez jego zstępnych), jest przysługiwanie prawa użytkowania tej właśnie działki gruntu. Przepis art. 118 ust. 1 ustawy nie stanowi podstawy prawnej do zgłoszenia roszczenia o przyznanie własności innych działek niż działka objęta prawem użytkowania. W toku postępowania administracyjnego organ winien zatem ustalić, czy spełniona została przesłanka podmiotowa, a więc, czy wniosek o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości pochodzi od podmiotu legitymowanego do wystąpienia z żądaniem w trybie art. 118 ustawy – rolnika lub jego zstępnego. Następnie zaś organ winien zweryfikować, czy spełniona jest przesłanka przedmiotowa, a mianowicie, czy działka objęta wnioskiem może w ogóle stanowić przedmiot nieodpłatnego nabycia prawa własności, a więc mówiąc inaczej, czy rolnikowi przysługuje prawo użytkowania tej działki gruntu. W przypadku, gdy z wnioskiem wystąpił zstępny rolnika ustawodawca wprowadził dodatkowy warunek nieodpłatnego nabycia prawa własności, jakim jest faktyczne władanie nieruchomością.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że od matki skarżącego – J. K. na mocy punktu 1 decyzji Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r. przejęto na rzecz Państwa nieodpłatnie gospodarstwo rolne o pow. 5,900 ha oznaczone nr ewid. działek 454/2, 54/2, 217/1, 283, 672, 312/1, 354/1, 462/1, 544/1, 396, 503, 685, 454/1. W punkcie 3 decyzji organ przydzielił J. K. do bezpłatnego użytkowania działkę gruntu rolnego nr 454/4 o pow. 0,274 ha. Na podstawie decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] r., podjętej w trybie art. 118 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, działka nr 454/4 o powierzchni 0,274 ha położona we wsi R., gmina Z., została przyznana na własność J. K.

Natomiast działka objęta przedmiotowym postępowaniem oznaczona nr 312/1 (obecnie nr 339/1) – niezabudowana, została na mocy decyzji Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] r. przekazana nieodpłatnie na czas nieokreślony Nadleśnictwu S. z/s w M. W jej uzasadnieniu podano, że nieruchomość ta stanowi większy kompleks leśny, a PZF nie ma warunków do prowadzenia racjonalnej gospodarki leśnej.

Wobec poczynionych przez organy obu instancji poprawnych ustaleń niespornym jest, że prawo użytkowania działki gruntu przysługiwało J. K. wyłącznie

w stosunku do działki nr 454/4, względem której matka skarżącego zrealizowała swoje roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości. J. K. nie przysługiwało prawo użytkowania działki objętej niniejszym postępowanie. Zatem, o ile skarżący będąc zstępnym J. K. był bez wątpienia podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o nieodpłatne przyznanie prawa własności nieruchomości, to zgodzić się trzeba z organami orzekającymi, że na gruncie rozpoznawanej sprawy nie została spełniona przesłanka przedmiotowa, ponieważ działka nr 339/1 nie mogła być objęta roszczeniem o nieodpłatne przyznania prawa własności nieruchomości, a to z tego powodu, że rolnikowi J. K. nie przysługiwało prawo użytkowania tej działki gruntu. Bez większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej pozostaje fakt nieformalnego użytkowania działki nr 339/1 przez skarżącego i jego rodzinę, czy też traktowania wspomnianej nieruchomości jako stanowiącej własność skarżącego

i jego rodziny. W związku z poczynionymi ustaleniami organy obu instancji zobligowane były odmówić skarżącemu nieodpłatnego przyznania prawa własności przedmiotowej nieruchomości. Wydanie decyzji zgodnej z żądaniem T. K. stanowiłoby o naruszeniu art. 118 ust. 1 i 2a ustawy.

Mając powyższe na względzie sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

A.B