Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 748/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1079
law: Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Strzelec, Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2024 r. sprawy ze skargi S. na informację Zarządu Województwa Lubelskiego o wyniku rozpatrzenia protestu z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. III SA/Lu 748/23

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest informacja Zarządu Województwa Lubelskiego (dalej: "Instytucja Zarządzająca") z 21 listopada 2023 r. o nieuwzględnieniu protestu S. (dalej także: "wnioskodawca", "skarżący") od oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie pt. "[...]" złożonego w ramach konkursu nr FELU.08.08-IŻ.00-001/23 z programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 w ramach Działania 8.8 Wsparcie rodziny i pieczy zastępczej.

Skarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach sprawy.

Skarżący złożył dnia 2 lipca 2023 r. wniosek o dofinansowanie projektu zatytułowanego "[...]" w ramach programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027.

Projekt skarżącego został jednak oceniony negatywnie z uwagi na niespełnienie kryteriów specyficznych dostępu – zgodności projektu z Szczegółowym Opisem Priorytetów programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-227 (SZOP) oraz kryteriów ogólnych merytorycznych w części oceny "Budżetu projektu". Skarżący został poinformowany o wyniku oceny formalno-merytorycznej pismem

z dnia 20 września 2023 r.

Kwestionując prawidłowość dokonanej oceny skarżący wniósł protest. Jednak Zarząd Województwa Lubelskiego – na podstawie art. 68 i art. 69 ust. 1 oraz art. 66 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U., poz. 1079, ze zm.) dalej jako "ustawa wdrożeniowa" pismem

z dnia 21 listopada2023 r. poinformował skarżącego o nieuwzględnieniu jego protestu.

W uzasadnieniu Instytucja Zarządzająca wskazała, że:

1. Wniosek o dofinansowanie projektu nie spełnia kryterium specyficznego dostępu: "Zgodność projektu z SZOP". Działania podejmowane w ramach projektu nie realizują działań z zakresu interwencji kryzysowej. Interwencja kryzysowa to interwencja, o której mowa w art. 47 ustawy o pomocy społecznej. To zespół interdyscyplinarnych działań podejmowanych na rzecz osób i rodzin będących w stanie kryzysu. Celem interwencji kryzysowej jest przywrócenie równowagi psychicznej i umiejętności samodzielnego radzenia sobie, a dzięki temu zapobieganie przejściu reakcji kryzysowej w stan chronicznej niewydolności psychospołecznej. Interwencją kryzysową obejmuje się osoby i rodziny bez względu na posiadany dochód. W ramach interwencji kryzysowej udziela się natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb poradnictwa socjalnego lub prawnego, w sytuacjach uzasadnionych - schronienia do 3 miesięcy, (schronienia nie może być udzielane w placówkach świadczących opiekę instytucjonalną). Pierwszy oceniający podkreślił, że projekt nie wpisuje się

w typ projektu. Natomiast zakłada w dużej mierze wsparcie grupowe

i długofalowe. Zakres merytoryczny wsparcia przekracza zakres działań interwencji kryzysowej rozumianej jako przywrócenie równowagi psychicznej

i umiejętności samodzielnego radzenia sobie. Ponadto w projekcie nie przewidziano takich działań, które w ramach interwencji kryzysowej ukierunkowane byłby na świadczenie natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb - poradnictwa socjalnego lub prawnego. Drugi oceniający również wskazał, że projekt nie wpisuje się

w typ projektu, projekt bowiem zakłada działania długofalowe i niezwiązane

z interwencją kryzysową jak np. hipoterapia czy kynoterapia.

2. Wnioskodawca otrzymał w ramach kryterium D.I.1 "Charakterystyka projektu, Adekwatność celu głównego projektu" po 2 punkty na 3 możliwe. Wnioskodawca powinien szczegółowo opisać w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągniecia celu szczegółowego wskazanego w programie Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027. Cel główny projektu powinien

w szczególności: wynikać bezpośrednio ze zdiagnozowanych w Programie problemów, jakie wnioskodawca chce rozwiązać lub zminimalizować poprzez realizację projektu; być spójny z właściwym celem szczegółowym Programu, bezpośrednio przekładać się na zaplanowane zadania. Jednak w przypadku wnioskodawcy oceniający uznali, że cel główny zdefiniowano poprawnie, nie opisano jednak w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągniecia celu szczegółowego.

3. Wnioskodawca otrzymał w ramach kryterium D.I.2 "Prawidłowość opisu grupy docelowej, a) Charakterystyka grupy docelowej, tj. instytucji i/lub osób objętych wsparciem (liczebność, cechy specyficzne, uczestników, opis potrzeb, barier)" po 3 punkty, na 4 możliwe do uzyskania. W treści wniosku znajduje się stwierdzenie, że uwzględnić należy opis grupy docelowej dokonanej przez wnioskodawcę w diagnozie potrzeb w zakresie usług specjalistycznych interwencyjnych na terenie powiatu Lubelskiego jako obszaru realizacji projektu. Wnioskodawca wskazał utrudnienia na jakie napotykają mieszkańcy powiatu lubelskiego, nie opisuje jednak szczegółowo potrzeb i oczekiwań uczestników. Natomiast zgodnie z Załącznikiem nr 3 Kryteria wyboru projektów do Regulaminu wyboru projektów,

w charakterystyce grupy docelowej należy uwzględnić specyfikę tej grupy docelowej oraz cel główny projektu. Osoby, które zostaną objęte wsparciem należy opisać ze wskazaniem ich cech specyficznych, liczebności i statusu mając na względzie ich potrzeby i napotykane bariery. Oceniający uznali natomiast, że opisano grupę docelową, ale nie wskazano barier i potrzeb uczestników projektu.

4. W ramach kryterium D.II.1 "Trafność doboru i opis zadań, a) Opis zadań (zakres merytoryczny i organizacyjny) oraz ich adekwatność do celu głównego projektu" wnioskodawca otrzymał 9 punktów na 12 możliwych do uzyskania. Uznano bowiem, że proponowane zadania w postaci: zajęcia indywidualne

z psychologiem, pedagogiem, logopedą, terapeutą integracji sensorycznej oraz zajęcia grupowe specjalistyczne i interwencyjne dla osób doświadczających kryzysu, przemocy i dyskryminacji w formie: Treningu Umiejętności Społecznych, zajęć terapeutyczno – wspierająco –socjoterapeutycznych, specjalistyczne zajęcia i warsztaty przygotowujące najbliższe otoczenie do pracy z dzieckiem doświadczającym kryzysu, przemocy, dyskryminacji, zajęcia kynoterapii, hipoterapii, grupy wsparcia, grupowe zajęcia zdrowy kręgosłup, zajęcia z dietetykiem, konsultacje

z nauczycielami w przedszkolu, specjalistyczne warsztaty poznawczo - doradcze, nie są działaniami które wpisują się w typ projektu "Rozwój usług specjalistycznych i interwencyjnych, zgodnie z Regulaminem wyboru projektów.

5. Ponadto wskazano, że wnioskodawca otrzymał 3 punkty na 5 możliwych za spełnienie kryterium ogólnego horyzontalnego "Projekt jest zgodny ze standardem minimum realizacji zasady równości kobiet i mężczyzn". Wnioskodawca bowiem nie wskazał barier równościowych w obszarze tematycznym interwencji i zasięgu oddziaływania, nie wskazał również, że ich nie ma. Wniosek o dofinansowanie projektu nie uwzględnia opisu działań odpowiadających na zidentyfikowane bariery równościowe. Wnioskodawca nie opisał konkretnych działań, które będą gwarantowały przestrzeganie równości szans kobiet i mężczyzn na każdym etapie realizacji projektu.

6. W ramach kryterium D.III.3 "Potencjał wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy), a) potencjał kadrowy, wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy)

(w tym uzasadnienie udziału, potencjał i rola w projekcie innych podmiotów,

o ile dotyczy)" wnioskodawca otrzymał 2 punkty, na 5 możliwych. Wskazano, że zgodnie z Regulaminem wyboru projektów Rozdział IV. Zasady finansowania projektu, pkt 4.4.1 Personel projektu: personel projektu stanowią osoby zaangażowane do realizacji zadań lub czynności w ramach projektu na podstawie stosunku pracy i wolontariusze wykonujący świadczenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Personelem projektu jest również osoba fizyczna prowadzącą działalność gospodarczą będąca beneficjentem oraz osoby z nią współpracujące w rozumieniu art. 8 ust. 11 ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. W związku

z tym, że wnioskodawca jako potencjał kadrowy wskazał osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych, nie mogły one stanowić potencjału kadrowego.

7. W zakresie kryterium D.IV.1 Kwalifikowalność wydatków wnioskodawca otrzymał 1 punkt na 16 możliwych. Uzasadnieniem tak niskiej punktacji było uznanie, że wskazane we wniosku koszty w sporej części są niezgodne

z celem głównym projektu oraz SZOP. W ocenie pierwszego oceniającego suma wszystkich wydatków niekwalifikowanych wynosi 536 840,00 zł, co stanowi 42%, natomiast – zdaniem drugiego oceniającego, wydatki niekwalifikowane wynoszą 463 530,00 zł, co stanowi 34,20% kwoty dofinansowania, a więc przekracza dopuszczalny próg 25%. Instytucja Zarządzająca w całości zaakceptowała wnioski oceniających w tym zakresie.

8. Jednocześnie Instytucja Zarządzająca w wyniku procedury odwoławczej,

w ramach kryterium D.III.1 "Efektywność sposobu zarządzania projektem" zmieniła punktację przyznaną przez oceniających i przyznała maksymalną liczbę punktów.

9. W konsekwencji Instytucja Zarządzająca uznała, że średnia arytmetyczna ocen po procedurze odwoławczej wynosi 0 punktów, z uwagi na fakt, że projekt nie spełnia przede wszystkim kryterium zgodność projektu z SZOP.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący podniósł, że uzasadnienie informacji o wyniku rozpatrzenia protestu jest pobieżne

i nie uwzględnia racjonalnych argumentów podnoszonych dotychczas. W pierwszej kolejności wskazano na prawdopodobieństwo zachwiania zasady bezstronności poszczególnych członków Komisji Oceny Projektów. Opisy uwag są niemalże identyczne i w wielu miejscach różnią się tylko ilością pomniejszonych punktów.

Skarżący wskazał, że błędnie dokonano oceny kryteriów ogólnych horyzontalnych oraz kryteriów specyficznych dostępu. Skarżący zakwestionował ilość przyznawanych przez oceniających punktów i ich uzasadnienie.

Zdaniem skarżącego zupełnie nieuzasadniona jest ocena, że projekt nie wpisuje się w typ projektu. Skarżący obszernie cytuje publikacje naukowe dotyczące psychologii dziecka, wskazując na definicję naukową "sytuacji kryzysowej", jej przykłady, objawy występujące u dzieci i młodzieży, możliwe skutki krótkotrwale oraz długofalowe.

W ocenie skarżącego nieprawidłowo zinterpretowano zapisy Regulaminu wyboru projektów. W opisie kryteriów dostępu i zgodności z SZOP nie zawężono formy wsparcia tylko do punktów interwencji kryzysowej ale dopuszczono także wszystkie inne formy specjalistycznego wsparcia takiego jak poradnictwo psychologiczne, socjalne, grupy wsparcia, telefony zaufania, telefoniczna interwencja kryzysowa, które dla swojej efektywności nie mogą kończyć się na krótkim

i doraźnym wsparciu, pozostawiając osobę dotkniętą kryzysem bez dalszego wsparcia.

Skarżący przytoczył treść definicji interwencji kryzysowej, poradnictwa specjalistycznego zawartych w Regulaminie i wyjaśnił, że w ustawie o pomocy społecznej czy w Regulaminie konkursu brak jest zapisów wskazujących na długość wsparcia, a jedynie przywrócenie stanu sprzed kryzysu, co niekiedy wymaga długoterminowej (wieloletniej) pomocy specjalistów. Wsparcie takie powinno być kompleksowe i skierowane do całych rodzin. W związku z faktem, iż jedną z przyczyn kryzysowych u dziecka i nastolatka jest izolacja od rówieśników wywołana chorobą, niepełnosprawnością, otyłością, wyznaniem czy też orientacją seksualną i brakiem akceptacji własnego ciała, ważna jest praca w grupie i tworzenie grup wsparcia.

Indywidualne i grupowe zajęcia z m.in. psychologiem, logopedą, terapia zajęciowa i terapia z wykorzystaniem zwierząt pozwalają – w ocenie skarżącego – na przełamanie często występujących barier z dotarciem do dziecka i jego psychiki. Umożliwiają otwarcie na świat i pomoc, w celu niwelowania stanu kryzysowego. Będą to zajęcia prowadzone przez wykwalifikowanych specjalistów, którzy pracować będą także z najbliższym otoczeniem dziecka potrzebującego natychmiastowego wsparcia tj. rodziną i nauczycielami. Tylko tak zaplanowane wsparcie ma szanse odnieść sukces w postaci ochrony dziecka przed całkowitym załamaniem, wykluczeniem, a czasami nawet śmiercią.

Skarżący podkreślił, że jednym z podstawowych celów pracy z dziećmi

i rodziną jest ich współpraca i budowanie pozytywnego wizerunku w społeczeństwie. W tym celu należy prowadzić szeroko zakrojoną akcję promocyjno-informacyjną m.in. poprzez pikniki. Powyższe akcje mają także bardzo duże znaczenie dla ofiar przemocy i osób posiadających diagnozy, że ich dziecko może być niepełnosprawne. Pozwalają na przełamanie ciągle występujących barier szukania pomocy

u specjalistów, budowanie odwagi przeciwstawienia się agresorowi.

Dla skarżącego niezrozumiałe jest dlaczego oceniający wniosek, ograniczyli się tylko do krótkotrwałej interwencji kryzysowej stanowiącej tylko jeden z elementów możliwych do realizacji w ramach przedmiotowego typu projektu. Świadczy to

o nieznajomości tematu realizacji specjalistycznego wparcia osób w kryzysie.

Skarżący zakwestionował również ocenę dotyczącą uznania za niekwalifikowalne większości wydatków ujętych w szczegółowym budżecie projektu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 – 2027.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 73 ust. 8 tej ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo

i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa

w art. 69 ust. 4 pkt 2,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Powyższe unormowania należy uzupełnić przypomnieniem, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Do kryterium legalności nawiązał także ustawodawca

w art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej, przewidując uwzględnienie skargi

w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny,

z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji.

Sąd administracyjny rozpoznając skargę konkretnego podmiotu na wydane

w stosunku do niego rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania, pod kątem legalności, tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Ponadto sąd administracyjny nie ma kompetencji, aby ocenić i podważyć wiedzę eksperta dokonującego oceny w sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2018 r., I GSK 1955/18).

Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu.

Podkreślić należy, że niewątpliwie sądy administracyjne są uprawnione

i zobowiązane do wykładni norm prawa materialnego i kontroli, czy w ustalonym przez organ stanie faktycznym, zostały one w sposób prawidłowy (logiczny) zastosowane. Jednocześnie poza kognicją sądu w omawianych sprawach pozostaje ścisła kontrola prawidłowości ustalenia przez organ określonej liczby punktów

w ramach kryteriów wielopunktowych, których spełnienie ma charakter stopniowalny. W ramach tego typu kryteriów przyznawana jest różna liczba punktów w zależności od stopnia spełnienia kryterium (np. od 1 do 20). Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (zob. wyrok NSA z 21 lutego 2020 r., I GSK 11/20).

Podkreślić należy, że tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki

w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek określonych kryteriów muszą zostać ocenione negatywnie. Wskazać także należy, że przy dokonywaniu kontroli działania organu dokonującego oceny projektu sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny

w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego.

W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony.

Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Według art. 50 ust. 2 ustawy warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest:

1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz

2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom.

Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2,

w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (art. 50 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków

o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu.

Według art. 51 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, regulamin wyboru projektów określa w szczególności:

1) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów;

2) maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu;

3) kryteria wyboru projektów;

4) wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis;

5) właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek

o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku

o dofinansowanie projektu;

6) termin składania wniosków o dofinansowanie projektu;

7) załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia;

8) zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków

o dofinansowanie projektu;

9) sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją;

10) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy

o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania.

Z treści art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy).

Ponadto komisja oceny projektów, ocenia projekty w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 54 ust. 1 ustawy).

Z powyższych unormowań wynika, że oceny projektów dokonuje się w oparciu o dostępną publicznie dokumentację konkursową, w związku z czym składające się na nią dokumenty powinny stanowić także podstawę sądowej kontroli zgodności

z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny projektu.

W rozpoznawanej sprawie kontroli sądu podlegało rozstrzygnięcie polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny wniosku

o dofinasowanie projektu, na etapie oceny merytorycznej. Wniosek dot. dofinansowania projektu pn. "[...]", złożony został w ramach Działania 8.8 Wsparcie rodziny i pieczy zastępczej Priorytetu VIII Zwiększenie spójności społecznej programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027

w odpowiedzi na nabór nr FELU. 08.08-IZ.00-001/23.

W ocenie sądu ocena merytoryczna wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu dokonana została w sposób, który prawa nie narusza.

Zgodnie z podanym do publicznej wiadomości Regulaminem wyboru projektów nr FELU.08.08-IZ.00-001/23 w ramach Działania 8.8 Wsparcie rodziny

i pieczy zastępczej Priorytetu VIII Zwiększenie spójności społecznej programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027, stanowiącym Załącznik do uchwały nr CDLXIV/8175/2023 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 22 maja 2023 r., ocena formalno-merytoryczna jest dokonywana zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi wyboru projektów na lata 2021-2027 oraz Regulaminem (pkt 6.1.1).

Zgodnie z pkt 6.1.7 Regulaminu w ramach naboru stosowane są kryteria ogólne (formalne, horyzontalne, merytoryczne) i kryteria specyficzne (dostępu, premiujące) oraz niemające zastosowania w sprawie kryterium negocjacyjne.

Kryteria wyboru projektów dzielą się na kryteria obligatoryjne lub kryteria fakultatywne - spełnienie kryterium obligatoryjnego jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania (do kryteriów obligatoryjnych należą m.in. kryteria ogólne: formalne i horyzontalne oraz specyficzne dostępu), natomiast spełnienie kryterium fakultatywnego nie jest konieczne do przyznania dofinansowania (do kryteriów fakultatywnych należą kryteria specyficzne premiujące) oraz na kryteria zerojedynkowe lub kryteria punktowe - ocena spełnienia kryterium zerojedynkowego (kryteria ogólne formalne, kryteria ogólne horyzontalne oraz kryteria specyficzne dostępu) polega na przypisaniu wartości logicznych "TAK" lub "NIE" (lub "NIE DOTYCZY").

W ramach oceny formalno-merytorycznej projekty oceniane są w oparciu

o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 określone w załączniku nr 3 do Regulaminu.

Należy również wskazać, że zgodnie z pkt 6.1.1.7, jeżeli oceniający uzna którekolwiek z kryteriów ogólnych: formalnych i horyzontalnych oraz specyficznych dostępu za niespełnione, odpowiednio odnotowuje ten fakt w Karcie oceny formalno-merytorycznej i uzasadnia decyzję o uznaniu danego kryterium za niespełnione.

Jednocześnie wymagana liczba punktów pozwalająca na uwzględnienie projektu przy podejmowaniu decyzji w zakresie wybrania do dofinansowania wynosi minimum 60% ogółem za spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych oraz minimum 60% punktów możliwych do uzyskania w każdej części karty oceny, tj.:

a) część D.I Karty oceny formalno-merytorycznej: Charakterystyka projektu,

b) część D.II Karty oceny formalno-merytorycznej: Sposób realizacji projektu,

c) część D.III Karty oceny formalno-merytorycznej: Potencjał i doświadczenie

projektodawcy (w tym partnerów),

d) część D.IV Karty oceny formalno-merytorycznej: Budżet projektu.

Zidentyfikowanie przez oceniającego wydatków niekwalifikowalnych bądź zawyżonych w wysokości co najmniej 25% wnioskowanej kwoty dofinansowania powoduje, że projekt nie uzyska minimum 60% punktów możliwych do uzyskania

w części D.IV Karty oceny formalno-merytorycznej: Budżet projektu (pkt 6.1.1.9-10).

Zasadniczą istotą sporu w rozpoznawanej sprawie była kwestia prawidłowości dokonania oceny przez Instytucję Zarządzającą wniosku skarżącego w zakresie "Kryterium specyficznego – Kryterium dostępu" (pkt 2.D – załącznik nr 3 do Regulaminu wyboru projektów: Kryterium wyboru projektów).

Instytucja Zarządzająca uznała, że projekt nie jest zgodny ze Szczegółowym Opisem Priorytetów programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 (SZOP). Jak wynika z załącznik nr 3 do Regulaminu jest to kryterium zerojedynkowe, obligatoryjne. Jego spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania.

Zgodnie z Regulaminem w ramach postępowania wsparciem może zostać objęty wyłącznie następujący typ projektu określony w SZOP w ramach Działania 8.8, tj. typ projektu nr 6: Rozwój usług specjalistycznych i interwencyjnych dla osób doświadczających kryzysu, przemocy, dyskryminacji, poprzez m.in. tworzenie

i rozwój ośrodków interwencji kryzysowej i punktów interwencji kryzysowej (m.in. poradnictwo psychologiczne, socjalne, terapeutyczne, prawne lub innych specjalistów, grupy wsparcia, telefony zaufania/telefoniczna interwencji kryzysowa).

Szczegółowy Opis Priorytetów Programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 stanowiący załącznik nr 1 do uchwały nr CDLX/8101/2023 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 12 maja 2023 r. przewiduje, że w zakresie rozwoju usług specjalistycznych i interwencyjnych dla osób doświadczających kryzysu, przemocy, dyskryminacji interwencja obejmie rozwój usług specjalistycznych i interwencyjnych, w tym dzieci i rodzin oraz tworzenie i rozwój ośrodków interwencji kryzysowej oraz punktów interwencji kryzysowej, w tym podnoszenie kompetencji kadr, zapewnienie dostępu do usług osobom dotkniętym kryzysem i ich otoczenia m.in. poradnictwo specjalistyczne, psychologiczne, socjalne, konsultacje lekarskie, psychoterapia, telefoniczna interwencja kryzysowa, interwencyjne mieszkania, miejsca noclegowe.

Zgodnie natomiast z wykazem pojęć obowiązujących w ramach konkursu - interwencja kryzysowa to interwencja, o której mowa w art. 47 ustawy o pomocy społecznej stanowi zespół interdyscyplinarnych działań podejmowanych na rzecz osób i rodzin będących w stanie kryzysu. Celem interwencji kryzysowej jest przywrócenie równowagi psychicznej i umiejętności samodzielnego radzenia sobie,

a dzięki temu zapobieganie przejściu reakcji kryzysowej w stan chronicznej niewydolności psychospołecznej. Interwencją kryzysową obejmuje się osoby

i rodziny bez względu na posiadany dochód. W ramach interwencji kryzysowej udziela się natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb – poradnictwa socjalnego lub prawnego, w sytuacjach uzasadnionych – schronienia do 3 miesięcy schronienie nie może być udzielane w placówkach świadczących opiekę instytucjonalną).

W literaturze podkreśla się, że interwencja kryzysowa, określona w art. 36 pkt 2 lit. h i art. 47 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej jest publicznoprawną usługą polegającą na interdyscyplinarnych działaniach na rzecz osoby lub rodziny znajdujących się w stanie kryzysu. Jej celem jest przywrócenie zachwianej równowagi psychicznej i umiejętności samodzielnego radzenia sobie. Usługa interwencji kryzysowej powinna zapobiegać przekształceniu się reakcji kryzysowej (nadzwyczajnego pobudzenia, drastycznego doznania) w stan chronicznej niewydolności psychospołecznej. W szczególności interwencja ta przyjmuje postać natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, poradnictwa socjalnego

i prawnego, a także udzielenia tymczasowego schronienia (mieszkania) na okres nieprzekraczający 3 miesięcy. Interwencja kryzysowa jest zespołem, konglomeratem interdyscyplinarnych działań organu pomocy społecznej. Przez obowiązek zespołowego stosowania działań organu należy rozumieć równoczesność świadczenia usług szczegółowych składających się na interwencję kryzysową. Wskazując na szczegółowe świadczenia wchodzące w zakres interwencji art. 47 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej należy wyróżnić: 1) szczegółowe świadczenia obligatoryjne oraz 2) szczegółowe świadczenia kierunkowe (fakultatywne). Świadczeniem obligatoryjnym, realizowanym każdorazowo w przypadku udzielenia interwencji kryzysowej jest natychmiastowa specjalistyczna pomoc psychologiczna. Bez tej pomocy nie ma usługi polegającej na interwencji kryzysowej. Jakkolwiek świadczenie to obejmuje zespół interdyscyplinarnych działań organu, to w ramach zabiegów interdyscyplinarnych każdorazowo musi się znaleźć pomoc psychologiczna. Zaprezentowany warunek przyznania świadczenia w postaci interwencji kryzysowej pozwala stwierdzić, że uprawnionym do skorzystania z tego świadczenia jest tylko taka osoba, której stan psychiczny albo też stan psychiczny

i stan fizyczny uniemożliwia wypełnianie - obecnie lub w przyszłości - ról społecznych. Wyłączność dolegliwości lub urazów natury fizycznej w sposób niemający wpływu na kondycję lub stan zdrowia psychicznego zainteresowanego nie daje prawa do korzystania z interwencji kryzysowej. Stan taki może uzasadniać przyznanie innego świadczenia, ukierunkowanego na skorzystanie z usługi lekarskiej, zakup leków lub świadczenia zmierzającego do poprawy zdrowia fizycznego bądź ułatwiającego rehabilitację fizyczną. Uwagi dotyczące osoby (zainteresowanego skorzystaniem z interwencji kryzysowej) rozciągają się na jej rodzinę. Można więc być uprawnionym do świadczenia w postaci interwencji kryzysowej na własną rzecz, powołując się na niekorzystną sytuację powstałą na skutek działań, zaniedbań lub wydarzeń, które dotyczą w bezpośredni sposób wyłącznie członka rodziny zainteresowanego.

Oprócz obligatoryjnego składnika konglomeratu świadczeń realizowanych

w ramach usługi interwencji kryzysowej, art. 47 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej przewiduje szczegółowe świadczenia kierunkowe, będące świadczeniami fakultatywnymi. O statusie tych świadczeń szczegółowych przesądza zwrot językowy, jakim posłużył się ustawodawca, "w zależności od potrzeb... ". Jako świadczenia fakultatywne wskazano dwa wchodzące w skład poradnictwa specjalistycznego: poradnictwo socjalne oraz poradnictwo prawne, a ponadto świadczenie o charakterze usługowym niestanowiące składnika poradnictwa - schronienie albo schronienie wraz ze wsparciem (zob. W. Maciejko, 4. Usługa interwencji kryzysowej [w:] Instytucje pomocy społecznej, Warszawa 2008).

Oceniając kryterium specyficzne dostępu Instytucja Zarządzająca wskazała, że zarówno jeden, jak i drugi oceniający podkreślili, że projekt skarżącego przewiduje działania o charakterze długofalowym i grupowym, a ponadto niezwiązanym

z interwencją kryzysową. W szczególności zaakcentowano działania w postaci hipoterapii czy kynoteriapii. Nie przewiduje także działań, które w ramach interwencji kryzysowej ukierunkowane byłby na świadczenie natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb - poradnictwa socjalnego lub prawnego.

Natomiast skarżący zarówno w postępowaniu odwoławczym jak i przed sądem administracyjnym wskazuje, że w opisie kryteriów dostępu i zgodności z SZOP użyto sformułowania "m.in.", co oznacza, że nie zawężono formy wsparcia tylko do punktów interwencji kryzysowej, ale dopuszczono także wszystkie inne formy specjalistycznego wsparcia takiego jak poradnictwo psychologiczne, socjalne, grupy wsparcia, telefony zaufania, telefoniczna interwencja kryzysowa, które dla swojej efektywności nie mogą kończyć się na krótkim i doraźnym wsparciu pozostawiając osobę dotkniętą kryzysem bez dalszego wsparcia. Ponadto skarżący podkreślił, że ani w ustawie o pomocy społecznej ani w Regulaminie konkursu nie znajduje się zapis wskazujący na długość wsparcia, a jedynie na przywrócenie stanu sprzed kryzysu, co niekiedy wymaga długoterminowej (wieloletniej) pomocy specjalistów.

W ocenie sądu argumentacja skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że w ramach naboru zostały ściśle określone ramy działań, które wpisują się w typ projektu. Nie chodzi więc o każde działanie zmierzające do przywrócenia równowagi psychicznej i umiejętności samodzielnego radzenia sobie, ale o takie działania, które w sposób bezpośredni zmierzają do natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb – innej pomocy. Interwencja kryzysowa jest tym pierwszym podstawowym etapem przeciwdziałania zaistniałemu kryzysowi. Natomiast działania proponowane w projekcie przez skarżącego – jakkolwiek ze wszech miar potrzebne i godne uznania – nie należą jednak do tego pierwszego etapu pomocy osobom dotkniętym kryzysem.

Zgodnie z opisem i uzasadnieniem dla poszczególnych rodzajów zadań realizowanych w projekcie skarżący wskazał m.in. zajęcia z logopedą w zakresie profilaktyki, stymulacji rozwoju mowy, niwelowanie lęku przed mówieniem

i wygłaszaniem własnych poglądów. Terapia logopedyczna jest ważna w rozwoju dzieci zagrożonych kryzysem, jednak należy podkreślić, że interwencja kryzysowa to nie profilaktyka i rozwijanie umiejętności, ale bezpośrednie działanie ukierunkowane na pomoc udzielaną niezwłocznie. Także wskazana przez skarżącego terapia integracji sensorycznej (SI) skoncentrowana na ćwiczeniach angażujących całe ciało dziecka, dostarczanie stymulacji bodźców sensorycznych, czucia ruchu, pozycji ciała w przestrzeni, czucia głębokiego i powierzchniowego, wzroku, słuchu i węchu - to działania terapeutyczno–rehabilitacyjne skierowane na zintegrowanie układu nerwowego dziecka, długofalowe i nie mające bezpośredniego związku z interwencją kryzysową. Pozytywne efekty przynosi systematyczność i rozłożenie w czasie ćwiczeń SI.

Skarżący w ramach projektu wskazał również na zajęcia z pedagogiem – których celem ma być reedukacja deficytów, usprawnianie w zakresie motoryki – terapia ręki, wzroku, słuchu. Także i te działania nie wpisują się w zakres interwencji kryzysowej, ale mają na celu specjalistyczną pomoc dzieciom poprzez systematyczność i długotrwałość wykonywanych ćwiczeń.

Dogoterapia (kynoterapia) – praca z psem oraz hipoterapia – praca z końmi również nie stanowią specjalistycznej pomocy psychologicznej niezbędnej w ramach interwencji kryzysowej. W ocenie sądu, tym bardziej w zakres interwencji kryzysowej nie wpisują się zajęcia "zdrowy kręgosłup", konsultacje z dietetykiem, a już na pewno piknik.

Sąd podkreśla, że wszystkie proponowane w ramach projektu działania

z pewnością są wartościowe, ważne i potrzebne w ramach pracy z dzieckiem doświadczającym kryzysu. Nie mniej jednak ich skuteczność uzależniona jest od systematycznej pracy i długofalowości oddziaływania. Natomiast celem interwencji kryzysowej jest udzielenie natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, a w zależności od potrzeb także innej pomocy, co jednak ważne, która związana jest ściśle z przerwaniem sytuacji kryzysowej, np. zapewnieniem dziecku pozbawionemu opieki odpowiedniego schronienia.

Przeprowadzając kontrolę dokonanej oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą, sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że ocena spornego kryterium specyficznego dostępu – zgodności

z SZOP, została przeprowadzona w sposób prawidłowy i nie może być uznana za nierzetelną bądź arbitralną. Należy bowiem zwrócić uwagę, że spełnienie kryterium specyficznego dostępu – jako kryterium obowiązkowego – jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania. W takim zakresie Instytucja Zarządzająca – w przypadku, gdy oceniany projekt nie wypełnia wymogów tego kryterium – zobowiązana jest do negatywnej oceny projektu.

Instytucja Zarządzająca oceniła także, że projekt skarżącego z uwagi na niespełnienie minimum 60% punktów możliwych do uzyskania w części D.IV Karty oceny formalno-merytorycznej: Budżet projektu - powoduje brak możliwości uwzględnienia projektu przy podejmowaniu decyzji w zakresie wybrania do dofinansowania. Bowiem zidentyfikowanie przez oceniającego wydatków niekwalifikowalnych bądź zawyżonych w wysokości co najmniej 25% wnioskowanej kwoty dofinansowania powoduje, że projekt nie uzyska minimum 60% punktów możliwych do uzyskania.

W przedmiotowej sprawie pierwszy oceniający uznał, że suma wszystkich wydatków niekwalifikowanych wynosi 42%, drugi oceniający określił tę sumę na 34,20%.

Zakwestionowane wydatki dotyczyły przede wszystkim wynagrodzenia logopedy, terapeuty integracji sensorycznej, terapeutów prowadzących Trening Umiejętności Społecznych, terapeutów prowadzących zajęcia kynoterapii

i hipoterapii, terapeuty prowadzącego zajęcia zdrowy kręgosłup, dietetyka, psychologa lub pedagoga prowadzącego konsultacje w przedszkolu lub szkole dziecka objętego projektem, a także wynagrodzenie eksperta prowadzącego zajęcia "możliwości wsparcia finansowego i pozafinansowego uczestników projektu". Zakwestionowano również kwalifikowalność wydatków obejmujących szereg koszów zakupu różnych pomocy dydaktycznych - gier logopedycznych, zabawek, pomocy do terapii ręki, pomocy do terapii integracji sensorycznej, zakup rolet, sprzętu komputerowego i mebli, zakup biletów do kina i teatru dla dzieci i koszty transportu,

a także koszty związane z organizacją pikniku.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 do Regulaminu wyboru projektów: Kryteria wyboru projektów kwalifikowalność wydatków to niezbędność poniesienia wydatków do realizacji projektu (m.in. niezbędność ponoszenia wydatków, biorąc pod uwagę deklarowany przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie potencjał)

i osiągania jego celów oraz zgodność wydatków z regulaminem wyboru projektów. Rodzaje kosztów założone w projekcie muszą być zgodne z zapisami regulaminu wyboru projektów. Ocenie podlegać będzie opis racjonalności i niezbędności kosztów w kontekście opisanych zadań.

Skarżący konsekwentnie podnosi, że zakwestionowane wydatki zgodne są

z SZOP i wpisują się w określone w Regulaminie wymagania. Ponadto są należycie opisane, racjonalne i adekwatne do zaplanowanych wskaźników rezultatu.

Ponownie jednak nie można w tym zakresie – w ocenie sądu – zaakceptować twierdzeń skarżącego. Zakwestionowane wydatki prawidłowo uznane zostały za niewpisujące się w typ projektu. Trudno bowiem uznać za racjonalne i niezbędne dla rozwój usług specjalistycznych i interwencyjnych dla osób doświadczających kryzysu - wydatków w postaci różnego rodzaju zakupów usług związanych z zapewnieniem rozrywki dla dzieci i młodzieży (kino i teatr, czy też piknik), jak również wydatków związanych z wynagrodzeniem np. specjalistów, których praca opiera się nie n

a pomocy psychologicznej, ale na długofalowym wsparciu i pracy z dzieckiem

w zakresie korygowania różnego rodzaju deficytów rozwojowych (logopeda,

terapia SI).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów sprowadzających się w istocie do zakwestionowania sposobu punktacji poszczególnych elementów oceny spełnienia kryterium merytorycznego należy wskazać, że zgodnie z Regulaminem ocena spełnienia kryterium punktowego polega na przyznaniu zdefiniowanej z góry liczby punktów w przypadku spełnienia kryterium lub przyznaniu 0 punktów w przypadku niespełnienia kryterium, albo przyznaniu liczby punktów w ramach dopuszczalnych limitów wyznaczonych minimalną i maksymalną liczbą punktów, które można uzyskać za dane kryterium w zależności od oceny stopnia spełniania danego kryterium. Otrzymanie 0 punktów w trakcie oceny danego kryterium, którego ocenę wyraża się punktowo co do zasady nie eliminuje projektu z możliwości otrzymania dofinansowania, chyba że ustalono minimum punktowe dla tego kryterium. Natomiast zgodnie z załącznikiem nr 3 do Regulaminu wyboru projektów: Kryteria wyboru projektów – ocena spełnienia określonego kryterium będzie polegała na przyznaniu uznaniowej liczby punktów w ramach dopuszczalnych limitów wyznaczonych minimalną i maksymalną liczbą punktów, które można uzyskać za dane kryterium.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 53 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej,

w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem,

w ramach której jest dokonywany wybór projektów.

W uzasadnieniu projektu do ustawy wdrożeniowej wyjaśniono, że oceny projektów dokonuje specjalnie w tym celu powołane ciało o charakterze pomocniczym - komisja oceny projektów (KOP). W KOP uczestniczą wszystkie osoby dokonujące oceny projektów, tj. pracownicy właściwej instytucji oraz ewentualnie eksperci, o których mowa w art. 80. Jednocześnie w przypadku pracowników właściwej instytucji są oni zobligowani do posiadania wymaganych kwalifikacji.

Należy podkreślić, że ani właściwa instytucja, ani sąd administracyjny nie są władne wkraczać w merytoryczną zasadność opinii eksperta, jak i pozostałych członków komisji, natomiast instytucja przeprowadzająca konkurs powinna,

w przypadku złożenia dwóch sprzecznych opinii przez ekspertów czy pozostałych członków komisji, dokładnie przeanalizować ich treść i wezwać do ewentualnej korekty dokonanej oceny, bądź wnikliwego uzasadnienia prezentowanego stanowiska. Należy podkreślić, że oceny członków KOP mogą się różnić, nawet

w odniesieniu do podobnych projektów, co nie stanowi naruszenia zasad określonych w art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, lecz jest konsekwencją rzetelnej i bezstronnej oceny, która doprowadziła do odmiennych ocen podobnych projektów, czy pewnych komponentów tych projektów przez różne osoby.

W niniejszej sprawie stanowisko dwóch oceniających było w zasadzie zgodne w zakresie poszczególnych elementów oceny projektu. Nie mamy tu więc do czynienia z dwiema sprzecznymi opiniami, ale z jednolitym stanowiskiem KOP. Jednocześnie sąd administracyjny nie ma kompetencji w zakresie przyznania dodatkowych punktów, odmiennie niż ocenili to członkowie KOP, w ramach – w tym przypadku - uznaniowej liczby punktów w ramach dopuszczalnych limitów.

Należy podkreślić, że przystępując do konkursu w niniejszej sprawie, strona skarżąca zaakceptowała jego zasady. Skoro złożyła wniosek o dofinansowanie, to na niej spoczywał obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku

z uwzględnieniem znanych jej kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów (tak NSA w wyroku z 3 lutego 2017 r., II GSK 60/17). Wszelkie błędy

i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających, czy pośredniczących aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. Wskazać przy tym należy, że korzystanie

z dotacji unijnych nie jest obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza

z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy

i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Rola organu sprowadza się zaś do kompleksowej oceny wniosku i nie ma prawa wkraczać

w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających - wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności (por. wyrok NSA z 14 września 2021 r., I GSK 285/21).

Mając powyższe na uwadze, sąd nie stwierdził naruszenia prawa procesowego lub materialnego, które mogło mieć wpływ na kontrolowany wynik oceny. Tym samym podzielił trafność dokonanej przez organ odwoławczy oceny złożonego przez skarżącą protestu, a w konsekwencji oceny projektu w toku niniejszego postępowania konkursowego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, skargę oddalił.