Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 187/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 1 lit.a)
journal: Dz.U. 2023 poz 70
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz asesor WSA Joanna Ziołek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz-Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2024r. sprawy ze skargi C. S.A. w I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 21 grudnia 2023r. nr SKO-4231/321/23 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy na rzecz C.S.A. w I. kwotę 27533 zł (dwadzieścia siedem tysięcy pięćset trzydzieści trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Spółka wystąpiła do Prezydenta I. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017-2021. Uzasadniając wniosek skarżąca powołała się na zwolnienie określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: "u.p.o.l."), którego niezastosowanie spowodowało zawyżenia podstawy opodatkowania gruntów o 376.829 m2 w latach 2017-2018 i 423.829 m2 w latach 2019-2021 oraz podstawy opodatkowania budowli o [...] zł w 2017 r., [...] zł w 2018 r., [...] zł w 2019 r. i [...] zł w latach 2020-2021.

Decyzją z dnia [...] lipca 2023 r. Prezydent I. odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości za 2017 r. w wysokości [...] zł, za 2018 r. w wysokości [...] zł, za 2019 r. w wysokości [...] zł, za 2020 r. w wysokości [...] zł oraz za 2021 r. w wysokości [...] zł.

W odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2023 r. Inne utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał na regulację zawartą w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. i stwierdził, że spór pomiędzy spółką a organem sprowadza się do tego, czy spełniona została wynikajaca z tego przepisu przesłanka "udostępniania przewoźnikom kolejowym" skoro - jak ustalił Prezydent I. - "przewoźnik kolejowy uzyskuje w tym przypadku dostęp do infrastruktury kolejowej Podatnika jedynie po to, aby móc wykonać na rzecz podatnika usługę przewozu towarów". Organ podał, że podatnik wydzierżawił sporne grunty przewoźnikowi kolejowemu C. C. sp. z o. o. (dalej: "przewoźnik"), a przewoźnik wykonywał na rzecz skarżącej usługi przewozu rzeczy, wykorzystując sporny przedmiot opodatkowania. Powołując się na decyzję organu pierwszej instancji, Kolegium stwierdziło, że bez wątpienia celem stron nie było w tym przypadku przekazanie przez podatnika gruntów po to, aby przewoźnik mógł realizować swoje usługi przewozu towarów w sposób dowolny, na rzecz swoich kontrahentów - innych niż podatnik. Wskazało też, że możliwość wjazdu taboru kolejowego przewoźników na bocznicę, a także dokonywanie na niej odpowiednich czynności związanych z transportem towarów nie wiąże się z uzyskiwaniem jakichkolwiek korzyści po stronie przewoźników.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło także stanowisko Prezydenta I., który wskazał, że przedmiotowe zwolnienie podatkowe stanowi pomoc publiczną, a zatem powinno być notyfikowane Komisji Europejskiej. Organ w tym zakresie wskazał na treść art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz orzecznictwo sądów administracyjnych. Organ przywołał obszerną część uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia [...] października 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 563/21.

W skardze spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta I., zarzucając:

1) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:

a) art. 14k § 1 i art. 14m § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "O.p.") w zw. z art. 170 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Inowrocławia, która stoi w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w:

- wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 275/22, z dnia [...] marca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 26/23,

- interpretacji indywidualnej Prezydenta M. I. z dnia [...] listopada 2022r.,

które dotyczyły tego samego stanu faktycznego, tych samych przedmiotów opodatkowania oraz rozstrzygały tą samą kwestię prawną, co decyzja Prezydenta I.;

b) art. 2a O.p. przez niezastosowanie zasady "in dubio pro tributario" i nierozstrzygnięcie wątpliwości co do treści analizowanego przepisu prawa podatkowego, tj. przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. na korzyść spółki;

c) art. 210 § 1 pkt 6 O.p. w zw. z art. 121 § 1 O.p. przez nieprzeprowadzenie samodzielnej wykładni przepisów prawa i nieustosunkowanie się przez organ odwoławczy do argumentów strony skarżącej, a tym samym naruszenia zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym w latach 2017-2021 w zw. z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym przez ich błędną wykładnię prowadzącą do:

- uznania, że infrastruktura kolejowa należąca do spółki nie podlega zwolnieniu z podatku od nieruchomości na mocy przedmiotowego przepisu, oraz

- błędnej - niedozwolonej wykładni prawotwórczej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. przez sformułowanie dodatkowych niewynikających z przedmiotowego przepisu przesłanek (związanych z pomocą publiczną) koniecznych do zwolnienia infrastruktury kolejowej z opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Zdaniem skarżącej, należąca do niej infrastruktura kolejowa podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Wypełnia ona bowiem wszystkie przesłanki konieczne do objęcia jej zwolnieniem wskazanym przez ustawodawcę w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. Ponadto, wbrew stanowisku przedstawionemu w decyzji Prezydenta I. oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, brak jest podstaw do uznania, że analizowane zwolnienie stanowi niedozwoloną pomoc publiczną, która nie może zostać udzielona. Skarżąca na poparcie swojej argumentacji powołała prawomocne orzeczenia WSA w Bydgoszczy, które dotyczyły tego samego stanu faktycznego, tych samych przedmiotów opodatkowania oraz rozstrzygały tą samą kwestię prawną, co decyzja organu pierwszej instancji utrzymana w mocy przez Kolegium, tj. wyroki z dnia 7 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 275/22 oraz z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 26/23. Spełnienie wszelkich przesłanek uprawniających do objęcia infrastruktury kolejowej należącej do spółki zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od nieruchomości w latach 2017-2021 zostało natomiast potwierdzone w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego Prezydenta z dnia [...] listopada 2022 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze z zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na zdalnej rozprawie.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo.

Z akt sprawy wynika, że spółka jest właścicielem bocznicy kolejowej, w skład której wchodzą budowle (tory kolejowe), i wraz z gruntami (pod torami) były wykazywane do opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Na podstawie umowy skarżąca oddała w dzierżawę na rzecz C. C. sp. z o.o. grunty pod torami kolejowymi, wchodzące w skład bocznicy. Spółka C. C. posiada licencję przewoźnika kolejowego. Organizacja ruchu kolejowego na bocznicy odbywa się na podstawie regulaminu, zgodnie z którym bocznica przeznaczona jest dla odprawy przesyłek wagowych dla potrzeb głównego użytkownika bocznicy (właściciela) i innych ewentualnych współużytkowników. Zdaniem spółki, grunty i budowle należące do bocznicy kolejowej stanowią infrastrukturę kolejową i podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. W związku z tym spółka wystąpiła z wnioskiem o zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017-2021 (wpływ wniosku do organu w dniu [...] grudnia 2022 r.). Kwestia zwolnienia spółki od opodatkowania była wcześniej przedmiotem interpretacji podatkowych z dnia [...] marca 2022 r. i z dnia [...] listopada 2022 r., a także wyroków tut. Sądu z dnia [...] czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 275/22 (uchylono zaskarżoną interpretację) i z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 26/23 (oddalono skargę).

Organ odmówił spółce stwierdzenia nadpłaty za lata 2017-2021 w podatku od nieruchomości, z uwagi na to, że nie została spełniona przesłanka "udostępnienia infrastruktury kolejowej", wynikająca z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., gdyż celem stron zawartej umowy nie było "przekazanie przez Podatnika gruntów po to, aby przewoźnik mógł realizować swoje usługi przewozu towarów w sposób dowolny, na rzecz swoich kontrahentów – innych niż Podatnik". Kolegium uznało również, że dokonywanie czynności związanych z transportem towarów nie wiąże się z uzyskiwaniem jakichkolwiek korzyści po stronie przewoźnika. Nadto organ uznał, że powyższe zwolnienie podatkowe stanowi pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a zatem powinno być notyfikowane Komisji Europejskiej, co nie miało miejsca.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie odmówił spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2017-2021.

W myśl art. 75 § 2 O.p. podatnikom przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku (art. 72 § 1 pkt 1 O.p.).

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: a) jest udostępniana przewoźnikom kolejowym lub b) jest wykorzystywana do przewozu osób, lub c) tworzy linie kolejowe o szerokości torów większej niż 1435 mm.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że już w odwołaniu (a następnie w skardze) spółka podnosiła, iż decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 14k § 1 i art. 14m § 1 O.p. w zw. z art. 170 i art. 153 p.p.s.a., z uwagi na sprzeczność tej decyzji z oceną prawną i wskazaniami zawartymi w interpretacji indywidualnej Prezydenta I. z dnia z dnia [...] listopada 2022 r. oraz w wyrokach tut. Sądu z dnia z dnia [...] czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 275/22 i z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akr I SA/Bd 26/23.

Zdaniem spółki (zawartym w odwołaniu, str. 8) w interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2022 r. organ uznał za prawidłowe jej stanowisko, zgodnie z którym:

1) w stanie prawnym obowiązującym od dnia [...] stycznia 2017 r. do dnia [...] grudnia 2021 r. znajdujące się w posiadaniu spółki grunty oraz budowle stanowiące elementy infrastruktury kolejowej spełniają obie przesłanki konieczne do objęcia zwolnieniem z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l., tj.: stanowią infrastrukturę kolejową w myśl przepisów o transporcie kolejowym oraz są udostępnianie licencjonowanemu przewoźnikom kolejowemu,

2) w stanie prawnym obowiązującym od dnia [...] stycznia 2017 r. do dnia [...] grudnia 2021 r. zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l. powinny podlegać należące do spółki grunty rozumiane jako całe działki ewidencyjne przez, które przechodzą tory wchodzące w skład bocznicy kolejowej.

[...] jednak, w treści uzasadnienia interpretacji organ wskazał, że brak notyfikacji art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. oraz wykluczenie zastosowania regulacji wyłączających ten obowiązek, powodują, że pomoc taka nie będzie mogła być stosowana.

Spółka nie zgadzając się ze stanowiskiem organu zawartym w interpretacji z dnia [...] listopada 2022 r. złożyła skargę na tę interpretację do WSA w Bydgoszczy. Wyrokiem z dnia [...] marca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 26/23 Sąd ten oddalił skargę spółki na interpretację indywidualną Prezydenta I.. W ocenie skarżącej w przedmiotowym wyroku Sąd uznał skargę spółki za nieuzasadnioną, bowiem w jego ocenie interpretacja z dnia [...] listopada 2022 r. potwierdza, że spełnia ona wszelkie ustawowe przesłanki koniecznie do objęcia jej infrastruktury kolejowej zwolnieniem z podatku od nieruchomości, a rozważania Prezydenta I. w zakresie pomocy publicznej nie mają wpływu na charakter ochronny interpretacji. Są one bowiem zawarte jedynie "na marginesie".

Skarżąca wskazała zatem w odwołaniu, że kwestie z powodu których organ podatkowy odmówił jej stwierdzenia nadpłaty były już przedmiotem korzystnych dla niej rozstrzygnięć w interpretacji indywidualnej z dnia [...] listopada 2022 r. i wymienionych wyrokach sądowych. Uważa też, że w tym zakresie korzysta z ochrony prawnej oraz że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nadpłaty organ podatkowy jest związany tymi rozstrzygnięciami.

W zaskarżonej decyzji Kolegium w ogóle nie odniosło się do powyższych kwestii, a mają one kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Podkreślić należy, że jedną z zasad postępowania podatkowego jest zasada przekonywania zawarta w art. 124 O.p. Zasada ta nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia strony. Wszelkie zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane przez organ rozpatrujący sprawę. Organ podatkowy, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 124 O.p. Nadto, w sytuacji gdy strona postępowania przypisuje określonym okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, będzie naruszać art. 210 § 4 O.p. takie niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie organu, które w uzasadnieniu nie będzie odnosiło się w sposób rzeczywisty do przedstawionych przez nią argumentów. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie odnosząc się do zarzutów strony naruszył art. 124 i art. 210 § 4 O.p.

Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku. Na obecnym etapie przedwczesne byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. Na koszty założył się wpis w wysokości [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł i kwota [...]zł z tytułu zapłaconej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.