Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 271/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1,  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie nieodpłatnego przekazania najemcy garażu prawa własności garażu i oddania w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.


UZASADNIENIE

J. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie nieodpłatnego przekazania najemcy garażu prawa własności garażu i oddania w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu.

W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że od grudnia 2000 r. jest prowadzone postępowanie w związku z art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W 2004 r. po licznych utrudnieniach – jak wskazał skarżący - uznano jego roszczenie, rozpoczęto procedurę uwłaszczeniową, wydano wadliwą decyzję podziałową, a nadto sprawa zawisła przed sądem powszechnym.

Skarżący wnosi o przerwanie stanu bezczynności i podjęcie działań w celu zakończenia postępowania.

W udzielonej odpowiedzi na skargę Prezydent Wrocławia wyjaśnił, iż skarżący nie jest aktualnie stroną żadnego postępowania administracyjnego przez niego prowadzonego. Nadto wskazał, że na podstawie wniosku z 2000 r., złożonego w trybie art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami o nieodpłatne przeniesienie prawa własności boksu garażowego wraz z ustanowieniem w trybie bezprzetargowym prawa użytkowania wieczystego gruntu niezbędnego do korzystania, Prezydent Wrocławia, po dokonaniu niezbędnego wydzielenia geodezyjnego gruntu objętego roszczeniami dzierżawców boksów garażowym, a następnie uzyskaniu stosownej zgody, udzielonej zarządzeniem, Wojewody Dolnośląskiego, zgłosił skarżącemu gotowość do zawarcia umowy notarialnej w ramach realizacji roszczenia z art. 211 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W tym celu przekazał w dniu 20 marca 2014 r. protokół rokowań, zawierający wszystkie warunki umowy dot. przeniesienia prawa własności boksu garażowego nr [...] oraz ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu niezbędnego do korzystania, oznaczonego geodezyjnie jako działka nr [...] AM [...] obręb B.

Skarżący złożoną ofertę odrzucił, a Prezydentowi Wrocławia wykonującemu zadania z zakresu administracji rządowej wytoczył powództwo przed sądem powszechnym o stwierdzenie obowiązku złożenia oświadczenia woli. Wyrokiem z dnia 29 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy dla W. K. I Wydział Cywilny umorzył postępowanie w części - tj. w zakresie żądania odszkodowania i zadośćuczynienia i oddalił powództwo w pozostałym zakresie.

W piśmie z dnia 22 kwietnia 2024 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że jest stroną postępowania prowadzonego od 2000 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest określony w art. 3 § 2 pkt 1-9, § 2a i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., zakres kognicji sądu administracyjnego w sprawach, w których przedmiotem skargi pozostaje bezczynność obejmuje:

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, tj. w sprawach gdy organ właściwy ma wydać decyzję, postanowienie, o jakim mowa w pkt 2 i 3, jak też wydać akt czy dokonać czynności, o jakich mowa w pkt 4;

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższego wynika, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego, a skarga na bezczynność lub przewlekłość jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Art. 3 § 2 p.p.s.a. dopuszcza więc wniesienie skargi na bezczynność jedynie w przypadku opieszałości działania organu w załatwieniu sprawy w konkretnie oznaczonym postępowaniu przez wydanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej.

Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi, stwierdzić należy, że nie mieści się on w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Analiza skargi wskazuje, że skarżący zarzuca Prezydentowi Wrocławia bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 211 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm., dalej: u.g.n.) o nieodpłatne nabycie garażu wraz z przekazaniem w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do jego korzystania.

Zgodnie z art. 211 ust. 1 u.g.n. osoba, która na podstawie pozwolenia na budowę wybudowała przed dniem 5 grudnia 1990 r. ze środków własnych garaż na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa lub własność gminy, a także jej następca prawny, mogą żądać nabycia tego garażu na własność oraz oddania w użytkowanie wieczyste gruntu niezbędnego do korzystania z tego garażu, jeżeli jest jego najemcą. Nabycie garażu na własność następuje nieodpłatnie.

Roszczenie, oparte na podstawie art. 211 u.g.n., realizuje się na drodze cywilnoprawnej poprzez zawarcie ze Skarbem Państwa umowy o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste z równoczesnym przeniesieniem własności garażu. W związku z jego cywilnoprawnym charakterem, nie może być ono rozpoznawane w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że właściwym w niniejszej sprawie może być jedynie sąd powszechny, przed którym można wytoczyć powództwo o stwierdzenie, że na Skarbie Państwa lub gminie ciąży obowiązek złożenia oświadczenia o odpowiedniej treści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2003 r., sygn. akt I SA 546/01; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2004 r., sygn. akt I SA 2789/02; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2020 r., sygn. akt I SAB/Wa 102/20, CBOSA). Z przedstawionych przez strony stanowisk w sprawie wynika, że skarżący wystąpił do sądu powszechnego z takim pozwem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny – w świetle przywołanych regulacji i oznaczonej tam właściwości sądu powszechnego – nie jest władny do rozpoznania skargi na bezczynność. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu, co też orzeczono w pkt. I na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie zaś zawarte w pkt II znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd z urzędu do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.