Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1859/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. wniosku adwokata T. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na Prezydenta [...] postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi T. G. kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi T. G. na Prezydenta [...]postanowieniem z dnia [...]października 2011 r. odrzucił skargę.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał T. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W piśmie z dnia 21 grudnia 2011 r. ( data wpływu do Sądu 27 grudnia 2011 r.) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata T. G. pełnomocnikiem z urzędu dla T. G.

W dniu 11 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek adwokata T. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat T. G.

w załączeniu przesłał opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że koszty pomocy prawnej

z urzędu nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności

w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348).

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 6 października 2011 r. postanowienia.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach,

w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru

i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług , obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%).

W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie

w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu oraz kwotę 27,60 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 147,60 złotych.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 powołanej na wstępie ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.