Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 65/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Asesor WSA Marzanna Sałuda (spr.), Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi D.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] wydanym w oparciu o art. 123 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000. Dz.U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), art. 17 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych .

W uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy .

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w dniu [...] r. wydał postanowienie nr [...] mocą, którego umorzył w części koszty egzekucyjne w kwocie: [...] zł stanowiące zapłatę za zajęcie świadczenia z ubezpieczenia społecznego do tytułu wykonawczego nr [...] i zaliczył kwotę umorzonych kosztów egzekucyjnych na należność objętą tytułem wykonawczym nr [...] wystawionym przez wierzyciela tj. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Z. wobec Pani D.J. .

W rozstrzygnięciu zawarto pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Z uwagi na fakt, iż odbioru zaskarżonego postanowienia nie potwierdziła Pani D.J. osobiście , będąca adresatem przesyłki, tylko Pani S.M. pracownik socjalny, Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał, iż kwestia doręczenia tego postanowienia zobowiązanej wymaga wyjaśnienia. W związku z powyższym pismem z dnia [...] r. zwrócił się do Domu Pomocy Społecznej w Z. o wskazanie w jakiej dacie przekazano przesyłkę adresatce zawierającą postanowienie organu egzekucyjnego oraz czy Pani S.M. pracownik w/w Domu posiadała upoważnienie do odbioru korespondencji adresowanej do w/w zobowiązanej. Na powyższe, pismem z dnia [...] r. Nr [...] Dom Pomocy Społecznej przesłał oświadczenie Pani S.M., z którego wynikało, że miała upoważnienie Pani D.J. do odbierania korespondencji oraz, że w dniu [...] r. odebrała pocztę listową dla w/w i przekazała ją w tym samym dniu osobiście do rąk Pani D.J.. Dodatkowo organ nadzoru uznając, iż uzyskane informacje w dalszym ciągu wymagają potwierdzenia przez Panią D.J. pismem dnia [...] r. wezwał w/w do potwierdzenia czy Pani S.M. otrzymała od Niej ustne upoważnienie do odbioru korespondencji i czy przedmiotową przesyłkę doręczyła Jej osobiście w dniu jej odebrania tj. w dniu [...] r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] r. Pani D.J. potwierdziła fakt otrzymania pism z dnia [...] r. i z dnia [...] r., doręczonych jej przez pracownica DPS Panią S.M.

Pani D.J. pismem z dnia [...] r. złożonym osobiście w Urzędzie w Z. w dniu [...] r. wniosła o uwzględnienie terminu do późniejszego złożenia zażalenia podnosząc , iż jest chora.

Organ nadzoru stwierdził, iż przepisy prawa nie przewidują instytucji wydłużenia terminu do wniesienia zażalenia natomiast stosownie do przepisu art. 58 § 1 K.p.a w razie uchybienia terminu należy na prośbę zainteresowanego termin przywrócić, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy , zaś zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a, podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając jednocześnie czynności, dla której był określony termin. Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek, a mianowicie: wniesienie prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności w zakreślonym terminie, której to nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.

Dalej wskazano , iż w myśl art. 17 § 1 zdanie trzecie ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. z 2005r. Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zażalenie wnosi się do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 i § 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wskazującym sposób obliczania terminów, 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem [...] r.

Pani D. J. pismem z dnia [...]r. złożonym osobiście w Urzędzie Skarbowym w Z. w dniu [...] r. wniosła o uwzględnienie terminu późniejszego do wniesienia zażalenia z uwagi na to, iż jest chora, jednakże zainteresowana nie dopełniła drugiej przesłanki warunkującej uwzględnienie wniosku tj. nie złożyła jednocześnie zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. Czynności tej dokonała, jednakże dopiero w dniu [...] r. Organ podniósł także, że ponadto nie uprawdopodobniła, że nie nastąpiło to bez jej winy. W świetle powyższego organ wskazał, że przywrócenie terminu byłoby możliwe jedynie wówczas gdyby wraz ze złożonym w dniu [...] r. wnioskiem o uwzględnienie terminu do późniejszego złożenia zażalenia strona załączyłaby zażalenie na skarżone postanowienie. W konsekwencji powyższego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia .

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona nie precyzuje zarzutów przeciwko skarżonemu orzeczeniu wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Opisuje swoje negatywne doświadczenia wynikające z kontaktów z pracownikami urzędów, Domu Pomocy Społecznej w Z. Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie , pracownikami ZUS, którzy nie potrącali z emerytury prawidłowej wysokości należności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej , co skutkuje obecnymi sporami. Kwestionuje pobór w wysokości 70 % w drodze postępowania egzekucyjnego należności z otrzymywanej emerytury za pobyt w Domu Opieki Społecznej w Z. Wskazuje przy tym, iż obciążanie jej dochodów emerytalnych pozbawia jej możliwości nabycia lekarstw niezbędnych z racji podeszłego wieku .

Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w spornym orzeczeniu i wniósł o oddalenie skargi .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Natomiast według art. 3 § 1 i § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym , na które służy zażalenie , a także na postanowienia rozstrzygąjące sprawę co do istoty. W świetle powołanego przepisu Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie administracyjne z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego postanowienia .

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga nie jest zasadna, gdyż wydane postanowienie odpowiada prawu .

Instytucja przywrócenia terminu unormowana w art. 58 k.p.a stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Może to jednakże nastąpić dopiero po spełnieniu wymogów wynikających z art. 58 k.p.a. Zgodnie z tym art. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 w/w art. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z powołanych przepisów wprost wynika zatem, iż warunkiem przywrócenia terminu przez organ administracji jest obok złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jednoczesne dokonanie tejże czynności . W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione wymagane ustawowe warunki, albowiem Strona wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia - bo tak należało potraktować wniosek o "uwzględnienie późniejszego terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] . - nie wniosła zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...]. To zaś oznacza iż brak było podstaw do przywrócenia terminu , o czym organ słusznie orzekł . Tym samym prawidłowe jest zaskarżone postanowienie . Dodać należy , iż wprawdzie formalnie zażalenie zostało złożone, co miało miejsce w dniu [...] r. jednakże okoliczność ta pozostawała bez znaczenia z uwagi na treść art. 58 § 2 k.p.a stanowiącego wyraźnie brzmiący warunek jednoczesnego dokonania dwóch czynności a to : złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jak też i wniesienia samego zażalenia. Na marginesie zauważyć też trzeba , iż strona w jakikolwiek sposób nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy zatem i w tym zakresie nie wywiązała się z wymogów wynikających z treści art. 58 k.pa.

W tym stanie rzeczy powyższą skargę oddalono uznając ją za niezasadną, a to na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .