Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 338/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 3b, art. 6 ust. 1, ust. 5a, ust. 5ab, ust. 6, ust.  7, ust.  8, ust.  9, ust. 10, ust. 11 i ust. 12, art. 6c. ust. 2, 2c, 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1469
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie sędzia WSA Barbara Romanczuk, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant specjalista Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lipca 2024 r. sprawy ze skargi W. K. i K. K. spółka jawna w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 18 kwietnia 2024 r. nr KO.603/2/24 w przedmiocie ustalenia opłaty za odbieranie odpadów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Burmistrza Miasta Augustowa z dnia 1 lutego 2024 r. numer GKRiOŚ.6232.113.2023; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach na rzecz skarżącej W. K. i K. K. spółka jawna w B. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na tle następujących zdarzeń.

Decyzją z dnia 1 lutego 2024r. nr GKRiOŚ.6232.113.2023 Burmistrz Miasta Augustowa zobowiązał W. Sp. j. z/s w B. jako właściciela nieruchomości niezamieszkałej, położonej w Augustowie przy [...] (działek o nr ewid. [...]oraz [...]), do uiszczania opłaty za odbieranie odpadów komunalnych powstających na tej nieruchomości, przez P. Sp. z o.o., zorganizowane przez Gminę Miasto Augustów (pkt 1 rozstrzygnięcia).

W punkcie drugim rozstrzygnięcia, organ pierwszej instancji wskazał, że opłata za odbieranie odpadów komunalnych wynosi:

- za okres od lutego 2024 r. do maja 2024 r. - 10.140,00 zł miesięcznie;

- za okres od czerwca 2024 r. do września 2024 r. - 14.340,00 zł miesięcznie;

- za okres od października 2024 r. do stycznia 2025 r. - 10.140,00 zł miesięcznie.

W punkcie trzecim rozstrzygnięcia. Burmistrz stwierdził, że właściciel nieruchomości zobowiązany jest do udostępniania pojemników z odpadami komunalnymi w celu ich opróżnienia, przed posesją w sposób umożliwiający przejście pieszym, najwcześniej na jeden dzień przed terminem odbioru, przy czym wskazał terminy odbioru odpadów komunalnych poszczególnych frakcji i dodał, że termin odbioru odpadów w styczniu 2025 r. zostanie przekazany przed końcem 2024 r., po otrzymaniu harmonogramu odbioru odpadów komunalnych od P. Sp. z o.o. W punkcie czwartym rozstrzygnięcia. Burmistrz zobowiązał Spółkę do uiszczania opłat, o których mowa w pkt 2 rozstrzygnięcia we wskazanych terminach, bez wezwania na rachunek bankowy lub w kasie Urzędu Miasta Augustów. W punkcie piątym rozstrzygnięcia, Burmistrz zaznaczył, iż decyzja wydawana jest na okres od 1 lutego 2024 r. do dnia 31 stycznia 2025 r. W punkcie szóstym rozstrzygnięcia, organ pierwszej instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Uzasadniając decyzję, organ pierwszej instancji wyjaśnił, że Spółka jest właścicielem nieruchomości przy [...] w Augustowie (działek o nr ewid. [...]oraz [...],). Pismem z dnia 19 września 2023 r., wezwano Spółkę do okazania umowy korzystania z usług przedsiębiorcy w zakresie odbioru odpadów komunalnych z tejże nieruchomości wraz z dowodami uiszczania opłat za usługi pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych lub inny sposób udokumentowania wykonania tego obowiązku. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 27 października 2023 r. do siedziby organu pierwszej instancji wpłynęła umowa nr [...] na wywóz nieczystości stałych, zawarta pomiędzy M. Sp. z o.o. z/s w B. a Spółką, obejmująca wywóz odpadów komunalnych o kodzie 20 30 01. W dniu 7 listopada 2023 r., organ pierwszej instancji wystosował kolejne wezwanie wobec Spółki, tym razem do okazania dowodów uiszczania opłat za usługi pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych lub inny sposób udokumentowania tego obowiązków oraz do obu stron ww. umowy wystosowano wezwanie do usunięcia stwierdzonych w niej uchybień, tj. określeniu w treści umowy adresu nieruchomości, z której odbywa się odbiór odpadów komunalnych oraz zapewnienie w treści umowy odbioru wszystkich frakcji odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasto Augustów oraz w sposób określony w przepisach rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 maja 2021 r. w sprawie sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów (Dz. U. z 2021 r., poz. 906) w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. W wyznaczonym terminie, wskazanych uchybień nie usunięto, wobec tego na podstawie art. 6 ust. 5c ustawy, umowa wygasła. Wobec wygaśnięcia powyższej umowy, na Gminę Miasta Augustów przeniósł się obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych, zaś Burmistrz zobowiązany został do wydania decyzji ustalającej obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych, wysokość opłat, terminy ich uiszczania oraz sposób i termin udostępniania pojemników w celu ich opróżniania. W związku z tym pismem z dnia 12 grudnia 2023 r., organ pierwszej instancji wszczął przedmiotowe postępowanie oraz zawiadomił Spółkę o zamiarze wszczęcia kontroli na terenie przedmiotowej nieruchomości w zakresie przestrzegania przepisów u.c.p.g. oraz uchwał podjętych przez Radę Miejską w Augustowie.

Burmistrz przystąpił do kontroli w dniu 28 grudnia 2023 r., w trakcie której ustalono, iż na nieruchomości umiejscowione są dwa kontenery na odpady KP-7 oraz brak jest pojemników/worków na odpady segregowane. Ponadto stwierdzono, że na terenie nieruchomości znajduje się hotel na około 250 miejsc noclegowych. Spółka w trakcie kontroli okazała umowę z dnia 28 grudnia 2023 r. na dzierżawę pojemników typu SM 1100 na plastik, papier i szkło. Wedle oświadczenia Spółki pojemniki KP-7 zostaną zlikwidowane i zastąpione 3 szt. pojemników na odpady zmieszane typu SM 1100, natomiast do odpadów bio, będą wykorzystywane worki. Jak wyjaśnił organ pierwszej instancji, w dniu 18 grudnia 2023 r. wystąpił do M. Sp. z o.o. z/s w B. o podanie terminów oraz ilości odebranych odpadów/opróżnionych pojemników i worków z przedmiotowej nieruchomości w 2023 r. M. Sp. z o.o. z/s w B. odpowiedziało na ww. pismo, informując, że M. Spółka z o.o. z/s w B. z przedmiotowej nieruchomości wywiozła w 2023 r. następującą ilość odpadów:

o kodzie - 20 30 01 (niesegregowane, zmieszane odpady komunalne) z kontenerów KP-7: w styczniu - 6 kontenerów, w lutym - 5 kontenerów., w marcu - 5 kontenerów, w kwietniu - 6 kontenerów, w maju - 6 kontenerów, w czerwcu - 7 kontenerów, w lipcu – 6 kontenerów, w sierpniu - 8 kontenerów, we wrześniu - 6 kontenerów, w październiku – 4 kontenery, w listopadzie - 4 kontenery, w grudniu - 4 kontenery.

Jak ustalił Burmistrz, na podstawie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożonej przez właściciela nieruchomości o podobnym charakterze (hotelu W. z ok. 50 miejscami noclegowymi) wynika następująca ilość odpadów: odpady zmieszane, pojemnik 1100 1, częstotliwość odbioru - 2 razy na miesiąc ; odpady z papieru, pojemnik 1100 1, częstotliwość odbioru - raz na miesiąc; odpady ze szkła, pojemnik 1100 1, częstotliwość odbioru - raz na miesiąc; odpady z metali i tworzysz sztucznych, częstotliwość odbioru - 2 razy na miesiąc; bioodpady, 5 worków 80 1, częstotliwość odbioru - 4 razy na miesiąc. Nieruchomość Spółki, zgodnie z oświadczeniem posiada około 250 miejsc noclegowych. Wobec tego, biorąc pod uwagę dane dotyczące ilości zebranych odpadów w 2023 r. oraz stosując metodę porównawczą do ilości zadeklarowanych odpadów w nieruchomościach o takim samym charakterze działalności, ustalono, że na nieruchomości Spółki, ilość odpadów z podziałem na poszczególne frakcje oraz częstotliwość odbioru powinna się przedstawiać w sposób szczegółowo wskazany

w tabelach.

Kończąc, organ pierwszej instancji wyjaśnił, że Gmina zorganizowała odbiór odpadów komunalnych przez P. Sp. z o.o. z/s w A., prowadzące działalność w tym zakresie, zaś wysokość opłaty ustalona została w oparciu o stawki określone Uchwałą Nr LIX/563/22 Rady Miejskiej w Augustowie z dnia 29 grudnia 2022 r. w sprawie górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków i transportu nieczystości ciekłych (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2022 r., poz. 5246) zmienionej Uchwałą Nr LXV/606/23 Rady Miejskiej w Augustowie z dnia 25 maja 2023 r. (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 3003). Ponadto nadmienił, że częstotliwość odbioru odpadów określona została według średniego poziomu wytwarzania odpadów dla nieruchomości tego rodzaju, a terminy dostosowano do terminów odbioru odpadów przez P. Sp. z o.o. z innych nieruchomości w tym rejonie. Burmistrz pouczył także Spółkę, iż decyzja wydawana jest na okres roku i zostanie przedłużona w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi, nie jest późniejszy, niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.

Odwołanie od wyżej opisanej decyzji - w ustawowym terminie, wniosła Spółka. W treści swojego środka zaskarżenia zarzuciła naruszenie:

- art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ w toku postępowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

-art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sytuacji, gdy strona powołuje się na określone i istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia sprawy;

-art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady oceny dowodów, wskutek dokonania oceny dowodów bez uwzględnienia treści wszystkich zgromadzonych i przeprowadzonych dowodów oraz wyciągniecie z zebranego materiału dowodowego nieuzasadnionych, nielogicznych i sprzecznych wniosków oraz wskutek niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i nieustosunkowania się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów bez uwzględnienia wzajemnych powiązań między nimi, co doprowadziło do niepełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Wobec powyższych zarzutów Spółka wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w następujący sposób: w pkt 2 poprzez redukcję opłat w każdej pozycji o 50%; w pkt 3 w tabeli 1 obejmującej "pojemniki na komunalne odpady zmieszane" zamiast pojemników Kp 7 o pojemności 7000 l wstawienie pojemniki o pojemności 1000 l w liczbie 3; w pkt 3 w tabeli 2 obejmującej pojemniki na odpady komunalne z papieru w tym odpady z tektury, odpady opakowaniowe z papieru, opakowania z tektury, zamiast 2 pojemników pojemności 1100 l wstawić 1 pojemnik o pojemności 1100 l; w pkt 3 tabeli 5 obejmującej pojemniki na bioodpady stanowiące odpady komunalne zamiast pojemnika o pojemności 1100l, dwa worki miesięcznie.

Uzasadniając swój środek zaskarżenia, Spółka wskazała, że Burmistrz nieprawidłowo ustalił stan faktyczny, gdyż wiedzą powszechnie znaną jest fakt, że prowadzony przez Spółkę obiekt, przyjął znaczną grupę uchodźców z Ukrainy. W niektórych okresach liczba uchodźców dochodziła nawet do 400, w styczniu 2023 r. w obiekcie Spółki przebywało 270 Ukraińców. Obecnie przebywa ich 170, zatem widoczna jest tendencja malejąca. Ponadto, na początku roku 2023 r. w obiekcie wykonywano prace remontowe. Powstałe w trakcie tych prac odpady umieszczano w kontenerach KP 7, co uwidocznione jest w tabeli na stronie 5 zaskarżonej decyzji, gdzie widoczna jest liczba pojemników KP-7 w styczniu i lutym 2023 r., odpowiednio

6 i 5. W marcu 2023 r. wywiezione zostały tylko 2 pojemniki, a liczba pojemników w pierwszym półroczu do miesiąca maja 2023 r. jest wysoka i tylko nieznacznie niższa, niż w sezonie wakacyjnym, gdzie w obiekcie przyjmowano gości i przebywali także uchodźcy.

Jak podniosła Spółka, organ pierwszej instancji oparł się wyłącznie na danych pozyskanych z M. Sp. z o.o. i porównaniu do podobnych obiektów w okolicy. W ocenie odwołującej się, dane pozyskane od M. Sp. z o.o. przez Burmistrza zostały pozyskane bez podstawy prawnej, a co więcej, w uzasadnieniu decyzji, ani z przywołanych podstaw prawnych, nie wynika, że organ wydający decyzję podał podstawy prawne pobierania danych od spółki, która odbierała odpady w poprzednim roku. Odwołująca się podpisała umowę z M. Sp. z o.o. i nigdy nie wyraziła zgody na wykorzystywanie danych z M. Sp. z o.o. w przedmiotowym postępowaniu. Porównywanie obiektu dokonane przez Burmistrza w uzasadnieniu do podobnych obiektów w okolicy jest całkowicie nieuzasadnione, gdyż liczba uchodźców z Ukrainy w obiekcie przewyższała znacznie inne obiekty, a jednocześnie organ pierwszej instancji, bezkrytycznie przyjął, że stan faktyczny w roku 2024 będzie odzwierciedleniem roku poprzedniego. Tymczasem roboty remontowe, nie powtórzą się w takiej skali w obecnym roku, a mniejsza liczba uchodźców spowoduje mniejszą ilość wytworzonych odpadów komunalnych. Z racji, że decyzji nadano klauzulę natychmiastowej wykonalności, pojemniki już zostały odebrane, ale nie były wypełnione nawet w połowie.

Odwołanie nie zostało uwzględnione.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach po rozpoznaniu odwołania decyzją z 18 kwietnia 2024r. (nr KO.603/2/24) orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium w pierwszej kolejności wskazało na uwarunkowania prawne rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Podało, że przepis art. 5 ust. 1 pkt 3b ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nakłada na właścicieli nieruchomości obowiązek pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych. Sposób wykonania tego obowiązku reguluje zaś art. 6 ust. 1 u.c.p.g. zgodnie z którym, właściciele nieruchomości, którzy pozbywają się z terenu nieruchomości nieczystości ciekłych, oraz właściciele nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, wykonując obowiązek określony w art. 5 ust. 1 pkt 3b, są obowiązani do udokumentowania w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez:

1) gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na

prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków i transportu nieczystości ciekłych lub,

2) gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanego do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2

- przez okazanie takich umów i dowodów uiszczania opłat za te usługi.

Z treści tegoż przepisu wynika, że jego stosowalność ograniczona została wyłącznie do właścicieli nieruchomości pozbywających się z nieruchomości odpadów komunalnych – tylko tych, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, czyli tych, którzy nie zostali objęci systemem gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę, określonym rozdziale 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; praktycznie chodzi o właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy (np. hoteli), i to jeszcze przy dodatkowym założeniu, że rada gminy nie wydała uchwały obejmującej także ich systemem gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę. Założeniem normatywnym jest, że właściciel nieruchomości, do którego odnosi się art. 6 u.c.p.g., może tylko w jeden sposób wykonać przewidziany w art. 5 ust. 1 pkt 3b obowiązek pozbycia się odpadów komunalnych zebranych na terenie nieruchomości, a mianowicie poprzez:

1) zawarcie umowy z właściwym podmiotem, którym jest gminna jednostka organizacyjna odbierająca odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub przedsiębiorca wpisany do rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości;

2) zapłacenie za wykonaną usługę;

3) udokumentowanie wykonania obowiązku przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi.

Zgodnie z treścią art, 6 ust. 5a ustawy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta kontroluje: posiadanie umów, o których mowa w ust. 1 (pkt 1); zgodność postanowień umów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz ze sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 (pkt 2); dowody uiszczania opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, lub inny sposób udokumentowania wykonania obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3b (pkt 3). Wedle art. 6 ust. 5ab ustawy, do kontroli, o której mowa w ust. 5a, stosuje się przepisy art. 379 i art. 380 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54). Natomiast jak stanowi art. 6 ust. 5b ustawy w przypadku gdy postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie spełniają wymagań, o których mowa w ust. 1c, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wzywa strony umowy do usunięcia uchybień, w terminie określonym w tym wezwaniu. Przepis art. 6 ust. 1c ustawy stanowi, że postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zapewniają odbiór wszystkich frakcji odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1. Z kolei art. 6 ust. 5c stanowi, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 5b, umowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2, wygasa, a wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję, o której mowa w ust. 7.

Zgodnie z art. 6 ust. 6, gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych i osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli umów, o których mowa w ust. 1.

Kolegium przytoczyło także treść art. 6 ust. 7, 8, 9, 10, 11 i 12 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Przenosząc treść wskazanych w uzasadnieniu przepisów prawnych na grunt rozpoznawanej sprawy Kolegium stwierdziło, iż nieruchomość Spółki, położona w Augustowie przy [...] (dz. o nr ewid. [...]oraz [...],), stanowi nieruchomość niezamieszkałą, tj. na terenie nieruchomości prowadzona jest działalność hotelarska, znajduje się tam O. i nie jest objęta gminnym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi. Co prawda Rada Miejska w Augustowie, mocą Uchwały Nr XXVl/296/2020 z dnia 24 września 2020 r. (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2020 r., poz. 4058) postanowiła o odbieraniu przez Gminę Miasta Augustów odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne na zasadach określonych w art. 6c. ust. 2, 2c, 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439), jednakże przystąpienie przez właścicieli nieruchomości niezamieszkałych do systemu gospodarowania odpadami komunalnymi zorganizowanego przez gminę, było wówczas dobrowolne i mogło nastąpić jedynie na podstawie zgody właściciela nieruchomości wyrażonej w formie pisemnej, o czym stanowi art. 6c ust. 2c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, w brzmieniu z dnia wejścia w życie uchwały (tj. 29 września 2020 r.).

W dniu 19 września 2023 r. Burmistrz wezwał Spółkę do okazania umowy korzystania z usług w zakresie odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości Spółki i okazania dowodów uiszczenia opłat za usługi pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych lub inny sposób udokumentowania obowiązku. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 27 października 2023 r., Spółka przedłożyła umowę z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] zawartą z M. Sp. z o.o. z/s w B. na wywóz nieczystości stałych oraz kartę informacyjną do umowy. W wyniku analizy umowy, Burmistrz stwierdził w niej uchybienia, tj. w umowie nie określono adresu nieruchomości, z której odbywa się odbiór odpadów komunalnych oraz nie zapewniono w niej odbioru wszystkich frakcji odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami uchwały Nr LIX/560/22 Rady Miejskiej w Augustowie z dnia 29 grudnia 2022 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Augustów (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 112; oraz w sposób określony w przepisach rozporządzenia. Co więcej spółka nie okazała dowodów uiszczenia opłat za usługi pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych. Wobec powyższego, organ pierwszej instancji wezwał Spółkę oraz M. Sp. z o.o. z/s w B. do usunięcia stwierdzonych uchybień oraz przedłożenia dowodów uiszczenia opłat w terminie 14 dni od otrzymania wezwania, jednocześnie pouczając o skutkach wynikających z treści art. 6 ust. 5c ustawy.

Mimo wezwania, stwierdzonych uchybień we wskazanym terminie, nie konwalidowano, co skutkowało wygaśnięciem umowy zawartej pomiędzy Spółką, a M. Sp. z o.o. z/s w B. Wobec tego obowiązek organizacji odbioru odpadów komunalnych z terenu nieruchomości Spółki przeniósł się na Gminę Miasto Augustów, a Burmistrz zobowiązany był z mocy prawa do wydania zaskarżonej decyzji. W związku z tym w dniu 12 grudnia 2023 r. wszczął przedmiotowe postępowanie i zawiadomił stronę o zamiarze wszczęcia kontroli, która odbyła się w dniu 28 grudnia 2023 r. W jej trakcie ustalono, że na nieruchomości znajdują się dwa kontenery na odpady KP-7, brak jest pojemników/worków na odpady segregowane, a na nieruchomości Spółki znajduje się hotel posiadający około 250 miejsc noclegowych.

W toku postępowania, Burmistrz zwrócił się również do M. Sp. z o.o. z/s w B. o wskazanie terminów oraz ilości odebranych odpadów z przedmiotowej

nieruchomości w okresie od 1 stycznia 2023 r. do chwili obecnej. Na podstawie przekazanych przez M. Sp. z o.o. z/s w B. informacji o ilości odebranych odpadów, a także stosując metodę porównawczą do ilości zadeklarowanych odpadów z nieruchomości o takim samym charakterze działalności, Burmistrz ustalił ilość odpadów z podziałem na poszczególne frakcje oraz częstotliwość odbioru, a następnie w oparciu o uchwałę Nr LIX/563/22 Rady Miejskiej w Augustowie dnia 29 grudnia 2022 r. w sprawie górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków i transportu nieczystości ciekłych (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 115; zm: Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 3003) ustali wysokość opłaty. Jak stanowi bowiem § 2 ust. 1 tejże uchwały, określa się górną stawkę opłaty ponoszonej przez właścicieli nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych w wysokości 300 zł brutto za 1 m3.

W ocenie Kolegium, wbrew twierdzeniu odwołującej się, organ pierwszej instancji dokonał wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czym nie uchybił postanowieniom art. 7 i 77 k.p.a. Na podstawie tych też przepisów organ pierwszej instancji uprawniony był do zwrócenia się do M. Sp. z o.o. z/s w B. o przekazanie danych, a następnie wykorzystania ich w przedmiotowym postępowaniu, właśnie celem kompleksowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co umożliwiło ustalenie właściwej wysokości opłaty za odbiór odpadów komunalnych. Ponadto organ, określając wysokość opłaty za odbiór odpadów komunalnych posłużył się deklaracją o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z podobnej nieruchomości, tj. hotelu posiadającego ok. 50 miejsc noclegowych. Zarówno biorąc pod uwagę ilość odpadów odebranych z nieruchomości podobnej, posiadającej pięciokrotnie mniejszą bazę noclegową, jak i ilość odpadów odebranych z nieruchomości Spółki, stwierdzić należało, iż ustalona w zaskarżonej decyzji opłata za odbiór odpadów komunalnych jest prawidłowa. W 2023 r., M. Sp. z o.o. z/s w B. odbierało z nieruchomości Spółki średnio 39,916 l odpadów komunalnych miesięcznie. Z kolei właściciel nieruchomości podobnej, z pięciokrotnie mniejszą bazą noclegową zadeklarował łącznie 8000 l odpadów miesięcznie. Z kolei w zaskarżonej decyzji średni miesięczny wskaźnik odpadów wszystkich frakcji ustalono w kwocie 38.467 1

miesięcznie, a zatem niższej niż w roku ubiegłym oraz odpowiadające złożonej przez

właściciela podobnej nieruchomości deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Tym samym nieuzasadniony jest podnoszony zarzut naruszenia art. 80 k.p.a., bowiem organ pierwszej instancji, dokonał prawidłowej, spójnej i logicznej oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, wydając zaskarżoną decyzję. Odnosząc się z kolei do podnoszonego w odwołaniu zwiększenia ilości odpadów komunalnych spowodowanych pracami remontowymi, Kolegium wyjaśniło, iż wedle § 19 Regulaminu zabrania się gromadzenia odpadów powstałych w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej (np. kartonów, palet, folii opakowaniowej, odpadów budowlanych itp.) w pojemnikach lub workach przeznaczonych do odpadów komunalnych. Co więcej, obowiązek pozbywania się na terenie nieruchomości odpadów komunalnych na terenie budowy, należy do wykonawcy robot budowlanych (art. 5 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3b ustawy). Stwierdzić zatem należało, iż przeprowadzane prace remontowe nie mogły wpłynąć na ilość odebranych odpadów komunalnych z nieruchomości Spółki. W ocenie Kolegium, bez znaczenia jest również tendencja malejąca w liczbie przyjętych uchodźców z Ukrainy. Oczywistym jest, że w interesie przedsiębiorstwa prowadzącego działalność hotelarską jest uzyskanie jak największej ilości klientów, zatem zmniejszenie się ilości uchodźców z Ukrainy, niejako "zwolni'" miejsca noclegowe przez nich zajęte, a co za tym idzie. spółka dzięki temu będzie mogła zaoferować potencjalnym klientom więcej miejsc noclegowych. A z perspektywy ilości wytworzonych odpadów komunalnych bez znaczenia jest, czy pochodzą one od klienta hotelowego, czy też uchodźcy z Ukrainy.

Dostrzeżone naruszenie przez organ I instancji art. 107 § 3 poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, Kolegium uznało za nie mające charakteru rażącego naruszenia prawa podkreślając, że naruszenie to zostało konwalidowane w uzasadnieniu decyzji odwoławczej.

W skardze wniesionej do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną Spółka jawna W. w B. zarzuciła decyzji naruszenie:

1) art. 7, 77 § 1, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez poczynienie dowolnych ustaleń nieznajdujących oparcia w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz niepodejmowanie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy;

2) art. 80 k.p.a. poprzez uznanie za miarodajne do ustalenia ilości odpadów zbieranych na nieruchomości skarżącej: deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właściciela nieruchomości prowadzącego

hotel z bazą 50 miejsc noclegowych oraz informacji z M. Sp. z o.o. z/s w B. o ilości odpadów wywiezionych z nieruchomości skarżącej w 2023 r. w sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy dowody te nie mogą wskazywać na możliwą ilość odpadów zbieranych na nieruchomości skarżącej w 2024 r.;

3) art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz wadliwe uzasadnienie decyzji, co przejawiało się przede wszystkim w braku ustosunkowania się do twierdzeń strony uważanych przez nią za istotne;

4) art. 138 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Spółka w oparciu o powyższe zarzuty wniosła o:

1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia 1 lutego 2024 r.

2) przyznanie skarżącej od SKO zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw

3) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia 1 lutego 2024 r.

4) przeprowadzenie dowodu z:

a) pisma skarżącej z 14 maja 2024 r. oraz pisma P. Sp. z 0.0. z tego samego dnia, na fakt, że z nieruchomości skarżącej, w wykonaniu decyzji Burmistrza z dnia 1 lutego 2024 r. w okresie luty-kwiecień 2024 r. odebrano znacznie mniejsze ilości odpadów komunalnych aniżeli przyjęte do ustalenia opłaty za odbieranie odpadów komunalnych;

b) rachunku zysków i strat za okres od 1 marca 2024 r. do 31 marca 2024 r. na fakt znacznego zmniejszenia przychodów skarżącej względem analogicznego okresu roku poprzedniego oraz wykazania straty z działalności w marcu 2024 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

W piśmie procesowym złożonym 17 lipca 2024r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o dopuszczenie kolejnego dowodu potwierdzającego zawyżenie oszacowania ilości odpadów gromadzonych na nieruchomości spółki w 2024r. w postaci informacji P. Sp. z o.o. w A. o rzeczywistej ilości odpadów odebranych z terenu O. w Augustowie w okresie maj - czerwiec 2024r. (k. 61-63 akt sądowych)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu albowiem zarzutom skarżącej spółki nie można odmówić trafności. Są to zarzuty natury proceduralnej związane z naruszeniem przez organy obu instancji zasad administracyjnego postępowania dowodowego przy szacowaniu ilości odpadów mających być wytwarzanymi na nieruchomości skarżącej w przedziale czasu objętym decyzją ustalającą, a niezbędnym dla ustalenia wysokości opłaty za odbiór odpadów. Spór w sprawie od początku skoncentrowany był wokół prawidłowości oszacowania ilości odpadów, gdyż co do zasady konieczności wydania decyzji ustalającej opłatę spółka nie kwestionowała.

Zaistnienie co do zasady przesłanek ustawowych do wydania decyzji jest oczywiste. Nie ulega bowiem wątpliwości, że dotychczas odpady z nieruchomości skarżącej były odbierane przez przedsiębiorcę zewnętrznego dla Gminy Augustów na podstawie umowy cywilnoprawnej łączącej skarżącą spółkę jako właściciela nieruchomości z M. Sp. z o.o. w B. Nieruchomość skarżącej, na której prowadzona jest działalność hotelarska (O.) nie była objęta gminnym systemem gospodarowania odpadami. Burmistrz Augustowa w ramach kontroli obowiązków właścicieli nieruchomości położonych w Augustowie związanych z zapewnieniem utrzymania czystości i porządku na swoich nieruchomościach, ustalił, że skarżąca spółka nie doprecyzowała w umowie z zewnętrznym odbiorcą odpadów, miejsca położenia nieruchomości a umowa nie przewidziała konieczności segregacji odpadów. Nadto spółka nie przedstawiła do kontroli dowodów uiszczania opłat za odbiór odpadów. Powyższe okoliczności w powiązaniu z bezskutecznym upływem terminu do usunięcia uchybień w umowie, skutkowały wygaśnięciem umowy stosownie do treści art. 6 ust. 5c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i scedowały na Gminę Miasta Augustów zorganizowanie odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości skarżącej (vide: art. 6 ust. 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach) a na Burmistrza Augustowa obowiązek wydania z urzędu decyzji opisanej art. 6 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Stosownie do treści art. 6 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wójt, burmistrz, prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustala: 1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków;

2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2;

3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1;

4) sposób i terminy udostępniania pojemników, zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków w celu ich opróżnienia lub worków w celu ich odebrania.

Z dalszych ustępów art. 6 ww. ustawy wynika, że decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności (ust. 8). Decyzja, o której mowa w ust. 7, jest wydana na okres 1 roku (ust. 9). Decyzja, o której mowa w ust. 7, ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji (ust. 10). Opłaty, o których mowa w ust. 7, są dochodami budżetów gmin (ust. 11). Do opłat stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (ust. 12).

Z treści opisanych wyżej uregulowań wynika, że ustawodawca nie skonkretyzował w oparciu o jakie dowody ma być określana podstawa wyliczenia opłaty tj. ilość odpadów, natomiast wskazał na konieczność wyliczenia opłaty przy zastosowaniu górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za odbiór odpadów. W odniesieniu do Gminy Miasta Augustów jest to stawka wynikająca z § 2 ust. 1 uchwały Nr LIX/563/22 Rady Miejskiej w Augustowie dnia 29 grudnia 2022 r. w sprawie górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków i transportu nieczystości ciekłych (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 115; zm: Dz. Urz. Woj. Podl. z 2023 r., poz. 3003). Jak stanowi § 2 ust. 1 uchwały, określa się górną stawkę opłaty ponoszonej przez właścicieli nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych w wysokości 300 zł brutto za 1 m3. Taka stawka została w decyzji zastosowana.

Brak doprecyzowania w art. 6 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach sposobu oszacowania wielkości odpadów dla potrzeb decyzyjnego ustalenia wysokości opłaty za odbiór odpadów, nie oznacza jednak dowolności szacowania. Wysokość opłaty powinna być ustalona w sposób wolnorynkowy i powiązana z rzeczywistą ilością wytworzonych odpadów na danej nieruchomości. W toku postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu dla ustalenia wysokości opłaty powinny zostać zgromadzone dowody rzetelnie obrazujące sposób wyliczenia ilości wytwarzanych odpadów na danej nieruchomości.

W kontrolowanej sprawie nie doszło do rzetelnego zgromadzenia dowodów mogących stanowić obiektywny miernik przewidywalnej ilości odpadów wytworzonych na nieruchomości skarżącej w okresie objętym decyzją. Organ I instancji posiłkował się danymi co do wielkości odpadów odebranych z nieruchomości skarżącej w 2023r. przez M. Sp. z o.o. w B. zakładając z góry, że taka sama ich wielkość będzie wytwarzana w 2024r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że informacja M. Sp. z o.o. w B. dotyczyła wyłącznie ilości odbioru odpadów zmieszanych a nadto skarżąca spółka w swoim odwołaniu podkreślała, że rok 2023 był rokiem szczególnym z uwagi na znaczne obłożenie hotelu tj. zasiedlenie hotelu obywatelami z Ukrainy oraz z uwagi na prowadzone roboty remontowe. Spółka informowała też, że ilość zamieszkujących w hotelu obywateli z Ukrainy uległa zdecydowanemu zmniejszeniu od początku 2024r. W tej sytuacji dane co do ilości odebranych z nieruchomości odpadów z roku 2023, nie mogły stanowić rzetelnego punktu odniesienia dla szacowania wielkości odpadów w roku następnym. Taki punkt odniesienia mogły natomiast stanowić deklaracje właścicieli nieruchomości położonych w Augustowie i wykorzystywanych pod usługi hotelarskie co do ilości odpadów wytwarzanych na tego rodzaju nieruchomościach.

W postępowaniu organ nie przeprowadził jednak dowodu bezpośredniego z deklaracji właścicieli nieruchomości położonych w Augustowie a wykorzystywanych pod usługi hotelarskie co do ilości odpadów wytwarzanych na takich nieruchomościach . Organ posłużył się jedynie notatką pracownika z wglądu w jedną deklarację i w nawiązaniu do rozmowy telefonicznej co do doprecyzowania ilości miejsc hotelowych na tej nieruchomości. Brak włączenia do akt administracyjnych kopii deklaracji wskazuje na naruszenie zasady bezpośredniości przeprowadzania dowodu w postępowaniu administracyjnym. Postulat bezpośredniości oznacza nakaz, skierowany do organu orzekającego w sprawie, zobowiązujący go do tego, aby ustalenia faktyczne opierał na dowodach pierwotnych. Z nakazu takiego wynika powinność organu do zapoznania się z materiałem dowodowym w taki sposób, aby wyeliminować nadmierną ilość ogniw pośredniczących w łańcuchu informacji. Przy konstrukcji bezpośredniości w postępowaniu dowodowym, pierwszeństwo mają dowody bezpośrednie (oryginalne, pierwotne), przeprowadzone bezpośrednio przed organem rozpoznającym sprawę, tak aby organ zapoznał się z materiałem dowodowym w bezpośrednim kontakcie a strona postępowania mogła do takiego dowodu się odnieść. Co prawda notatka urzędowa może stanowić w postępowaniu administracyjnym dowód (dowodem może być bowiem wszystko, co pozwoli na wyjaśnienie sprawy a jednocześnie nie jest sprzeczne z prawem) ale w sytuacji, gdy jest możliwe posłużenie się dokumentem tj. dowodem bezpośrednim (tu w postaci deklaracji co do ilości odpadów), zastępowanie go notatką jest niewystarczające.

Pożądane byłoby przy tym posiłkowanie się wieloma deklaracjami, stanowiącym szerszą bazę do porównań. Brak wskazania przez organ jak dużo właścicieli nieruchomości położonych w Augustowie , wykorzystywanych pod usługi hotelarskie, była objęta gminnym systemem gospodarowania odpadami, nie pozwala odeprzeć zarzutu braku podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Z dowodów przedłożonych przez spółkę zarówno przy skardze, jak i przy piśmie procesowym z 17.07.2024r. w postaci informacji P. sp. z o.o. w A. o rzeczywistej ilości odpadów odebranych z nieruchomości skarżącej spółki w okresie od lutego 2024r. do czerwca 2024r., wynika, że nastąpiło zdecydowane zawyżenie oszacowania. I tak w decyzji przyjęto, że w maju i w czerwcu odebranych zostanie 6 pojemników odpadów zmieszanych po 7000 l każdy tj. 42 000 l takich odpadów a tymczasem odebranych zostało 13 200 l odpadów zmieszanych. W odniesieniu do odpadów z tworzyw sztucznych także nastąpiło dwukrotne zawyżenie szacowania, gdyż decyzja założyła odbiór tego rodzaju odpadów w maju i w czerwcu 2024r. na 17 600 l a ilość odebranych odpadów nie przekroczyła 8800 l. Szacunkowe zawyżenie ilości odpadów nastąpiło też w odniesieniu do okresu od lutego do kwietnia 2024r. Odpady zmieszane odbierano 4 razy w miesiącu po 3 pojemniki o pojemności 1100 l każdy, czyli łącznie około 13200 l odpadów a decyzja założyła odbiór 42 000 l takich odpadów w tym okresie (6 pojemników po 7000 l każdy). Porównanie szacunku z decyzji z danymi co do rzeczywistej ilości odebranych odpadów segregowanych wskazuje, że na okres od lutego do kwietnia 2024r. decyzją dwukrotnie zawyżono ilość odpadów papierowych a czterokrotne odpadów szklanych i odpadów z tworzyw sztucznych.

Decyzyjne wyliczenie ilości odpadów nie odpowiada też założeniu, że jest pięciokrotnością ilości odpadów zadeklarowanych przez właściciela nieruchomości wykorzystywanej na działalność hotelarską Hotelu W. z ilością 50 miejsc noclegowych. Jak trafnie zauważył pełnomocnik spółki na rozprawie, hotel W. zadeklarował odbiór odpadów zmieszanych w ilości 2200 l miesięcznie ( 2x 1 pojemnik 1100 l) a zatem pięciokrotność tego rodzaju odpadów (zważywszy na 250 miejsc noclegowych w hotelu Y. C.) stanowiłaby średnio miesięcznie 11 000 l natomiast decyzja założyła wytworzenie średnio 14 000 l takich odpadów. Należy też zauważyć, że w skardze i na rozprawie przedstawiona została argumentacja podważająca podobieństwo oferty hotelu W. do oferty hotelu Y. C. zważywszy na prowadzenie przez Hotel W. restauracji i większe zainteresowanie całoroczne a nie tylko sezonowe.

Zarzuty skargi okazały się trafne. Podstawowym obowiązkiem organu administracji publicznej jest wszechstronne wyjaśnienie okoliczności istotnych dla danej sprawy. Obowiązek ten wynika z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej art. 7 K.p.a. W ramach realizacji tej zasady, organy w toku postępowania podejmują z urzędu lub na wniosek wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Bez wyczerpującego zebrania pełnego materiału dowodowego nie jest możliwe dokonanie kompleksowej oceny całokształtu okoliczności i uznanie prawotwórczych faktów za udowodnione. Zdaniem sądu organy obu instancji nie wywiązały się w prawie niniejszej w sposób należyty z powinności wszechstronnego wyjaśnienia sprawy , uchybiając tym samym zasadzie orzekania w oparciu o kompleksowo zebrany materiał dowodowy tj. w sposób zgodny z art. 7, 77 par. 1 i 80 K.p.a.

W konsekwencji podzielenia zarzutów skargi Sąd orzekł o uchyleniu zaskrzonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (art. 145 par. 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W związku z uchyleniem decyzji sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego (art. 200 w zw. z art. 210 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi).