Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 398/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 14g art 14c par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2023 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.1000.2022.3.MC w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2023 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.1000.2022.2.MC; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz A. Z. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania wypłaty zysków lat ubiegłych, osiągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, ujętych w kapitale zapasowym spółki z o.o.

i wypłaconych po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w sp. z o.o. A. Z. ("Strona", "Skarżąca", "Wnioskodawczyni") zadała następujące pytanie:

- czy z tytułu takiej wypłaty udziałowcowi wypłaconej z kapitału zapasowego stanowiącego tzw. "stary zysk" wcześniej wniesionego do spółki z o.o. z tytułu przekształcenia przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki kapitałowej wartości już wcześniej opodatkowanej nie wypłaconego zysku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawczyni stwierdziła, że wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. powstałego z zysku osiągniętego przez przedsiębiorcę wykonującego przed przekształceniem w spółkę z o.o. jednoosobową działalność gospodarczą, wypłacona mu jako wspólnikowi powstałej w wyniku przekształcenia spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na to, iż zdaniem organu ww. wniosek zawierał braki formalne pismem

z dnia [...] r. Strona została wezwana o ich uzupełnienie, po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W dniu [...] r. udzielono odpowiedzi na ww. wezwanie organu.

Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Zdaniem organu, odpowiedź na wezwanie nie wyjaśniła wszystkich okoliczności zdarzenia przyszłego. Przedstawiony opis nadal budzi istotne wątpliwości odnośnie do charakteru prawnego planowanej wypłaty środków – tytułu prawnego tej czynności, jej skuteczności prawnej. Z tego względu wydanie interpretacji, w ocenie organu, nie było możliwe.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Strona podniosła, że zarówno wniosek jak i jego uzupełnienie w sposób szczegółowy wyczerpuje znamiona stawianych wymogów określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej "O.p."). W związku z tym wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej we wnioskowanym zakresie.

Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przywołał przepisy prawa normujące procedurę wydawania interpretacji indywidualnych zawarte w ustawie Ordynacja podatkowa.

Dyrektor podkreślił, że sposób przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ma zasadnicze znaczenie dla możliwości dokonania oceny jego skutków podatkowych i właściwego skonstruowania uzasadnienia prawnego tej oceny. Niekompletny, nieprecyzyjny, niejednoznaczny, niespójny opis zdarzenia przyszłego nie może stanowić podstawy faktycznej interpretacji indywidualnej. W dalszej kolejności zauważył, że prawidłowe opisanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) warunkuje ponadto możliwość pełnienia przez interpretację indywidualną jej podstawowej funkcji, tj. funkcji gwarancyjnej (ochronnej) i wyznacza zakres ochrony prawnej związanej z tym rozstrzygnięciem. Ochrona prawna, o której mowa w art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej, realizuje się bowiem w przypadku, gdy wnioskodawca zastosował się do uzyskanej interpretacji indywidualnej, a rzeczywiście zaistniała po jego stronie sytuacja faktyczna jest tożsama ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) opisanym we wniosku

o wydanie interpretacji. Ocena tej "tożsamości" jest możliwa, gdy stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) zostały opisane w sposób, który nie pozostawia wątpliwości, jakie konkretne okoliczności tworzą ten stan faktyczny (to zdarzenie przyszłe).

Dyrektor podkreślił, że jedynym przewidzianym w ramach omawianej procedury narzędziem służącym "ustaleniu" przez organ podstawy faktycznej rozstrzygnięcia jest wezwanie wnioskodawcy – na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej – do uzupełnienia braków wniosku. Wezwanie do uzupełnienia wniosku

w zakresie przedstawienia opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego służy zatem temu, aby opis ten mógł skutecznie spełniać omówione powyżej funkcje.

Dyrektor zauważył, że organ I instancji, respektując powyższy przepis, w celu pozyskania wszystkich okoliczności faktycznych niezbędnych do dalszego procedowania sprawy skierował do Strony wezwanie, w którym precyzyjnie określił braki wniosku oraz wskazał, jak te braki wyeliminować. Usunięcie wskazanych braków warunkowało rozpatrzenie wniosku. Natomiast informacje zawarte w odpowiedzi na wezwanie,

w ocenie organu, nie usunęły wszystkich wątpliwości, nie zostały w pełni wyjaśnione. Zdaniem organu, Strona nie dokonała skutecznego uzupełnienia braków w odpowiedzi na wezwanie, co uniemożliwiło wydanie interpretacji indywidualnej, o której mowa w art. 14b § 1 O.p.

Dyrektor podał, że przedmiotem wątpliwości zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej była kwestia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłaty zysków z lat ubiegłych, osiągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, ujętych w kapitale zapasowym spółki z o.o. i wypłaconych po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o. W celu dokonania takiej oceny istotne było m.in. wyjaśnienie zawartych we wniosku sprzeczności dotyczących podstawy prawnej wypłaty zysków, gdyż opis sprawy zawierał nieścisłości w tym zakresie, ponieważ Strona wskazała na art. 192 Kodeksu spółek handlowych i następne. Jednocześnie wskazała, że wypłata należności wspólnikowi nie będzie miała żadnego z wymienionych w Kodeksie spółek handlowych charakteru. Stwierdzenia te wykluczały się nawzajem, co spowodowało, że opis sprawy nie był jednoznaczny.

Dyrektor zwrócił uwagę, że wskazanych wątpliwości Wnioskodawczyni nie wyjaśniła również w odpowiedź na wezwanie organu I instancji. Podkreślił, że powołane przez Stronę w tej odpowiedzi przepisy art. 5842 , art. 5844 , art. 154 § 1, art. 154 § 3 zd. 2, art. 157 § 1 pkt 5, art. 167 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, do których odwołano się też w zażaleniu, dotyczą przejścia praw i obowiązków przedsiębiorcy przekształcanego na spółkę przekształconą, odpowiedniego zastosowania przepisów dotyczących powstania spółki przekształconej oraz powstania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie odnoszą się natomiast do samego zdarzenia gospodarczego, jakim jest wypłata zysków. Zdaniem organu, Strona nie wyjaśniła zatem podstawy prawnej zdarzenia gospodarczego, jakim jest planowana wypłata zysków przez spółkę z o.o. z jej kapitału zapasowego, która to spółka powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Dla oceny skutków podatkowych danego zdarzenia gospodarczego w pierwszej kolejności ma bowiem znaczenie to, jaką podstawę prawną ma to zdarzenie.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że opis zdarzenia przyszłego, który miał być podstawą faktyczną dla wydania interpretacji indywidualnej – mimo podjęcia przez Stronę próby jego uzupełnienia – nadal nie był wyczerpujący i jednoznaczny. Uniemożliwiło to ocenę jego skutków podatkowych w kontekście wskazanych przez Stronę przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ocenę stanowiska Wnioskodawczyni w odniesieniu do pytania zawartego we wniosku.

W skardze zarzucono zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

- art. 120 w zw. z art. 14h O.p. poprzez wydanie postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności naruszenie zasady praworządności określonej w art. 7 Konstytucji RP,

- art. 14c § 1-2 O.p. poprzez odmowę wydania interpretacji, powołując się na brak wyczerpującego opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wraz z oceną stanowiska wnioskodawcy, uzasadnieniem prawnym tej oceny, podczas gdy wnioskodawca w sposób wyczerpujący opisał stan zdarzenia przyszłego, podał własną ocenę prawną opisanej sytuacji, tym samym wypełnił wszystkie dyspozycje określone

w w/w podstawie prawnej do składania wniosku o indywidualna interpretację podatkową.

Zdaniem Skarżącej, zarówno wniosek jak i jego uzupełnienie w sposób szczegółowy wyczerpuje znamiona stawianych wymogów określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. W związku z tym wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej we wnioskowanym zakresie.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.

Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Dodać należy, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, w wyniku kontroli zaskarżonego postanowienia, uznał, że postanowienie to oraz postanowienie je poprzedzające winny być uchylone.

Na wstępie wskazać należy, że postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji uregulowane zostało w Rozdziale 1a Działu II O.p., jednakże na mocy art. 14h O.p. ustawodawca zezwolił na odpowiednie stosowanie w tej procedurze niektórych innych przepisów tej ustawy, w tym art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV.

W myśl art. 14b § 2 O.p. wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Natomiast art. 14b § 3 O.p. stanowi, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W myśl art. 14c § 1 i 2 O.p., organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym.

Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków, a także wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Tak więc, do uzyskania interpretacji indywidualnej legitymowany jest podmiot, dla którego określony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe może rodzić konsekwencje w sferze stosunków prawno-podatkowych. Interpretacje mogą więc dotyczyć takich sytuacji faktycznych, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Ponadto, instytucja interpretacji indywidualnych gwarantuje ochronę prawną wnioskodawcom, którzy zastosowali się do ich treści, a jej zakres regulują przepisy art. 14k - 14n O.p.

Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie można w nim prowadzić postępowania dowodowego, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc merytorycznie zbadać sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania. Końcowo już wskazać należy, że każdy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej na wstępie podlega analizie pod względem spełnienia wymogów formalnych co w późniejszym etapie przedkłada się na sposób jego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy wniosek nie spełnia wymogów formalnych, na organie spoczywa obowiązek wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wzywa on wnioskodawcę - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - o sprecyzowanie opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub też o usunięcie innych braków wniosku.

W analizowanej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w postanowieniu z [...]. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art.30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f.

Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji opisała swoją aktualną sytuację (prowadzenie działalności gospodarczej jako przedsiębiorca), jakie działania planuje podjąć (przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością) oraz wskazała, jakiego zdarzenia przyszłego wniosek dotyczy (wypłata wspólnikowi przez spółkę środków pieniężnych z kapitału zapasowego sp. z o.o., wypłata należności nie będzie miała charakteru żadnego z wymienionych w ustawie z dnia z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, Dz.U z 2020 poz. 1526 z późn. zm.; dalej: "ksh" ). W związku z tym zadała pytanie, czy z tytułu takiej wypłaty udziałowcowi z kapitału zapasowego stanowiącego tzw. "stary zysk" wcześniej wniesionego do spółki z o.o. z tytułu przekształcenia przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki kapitałowej wartości już wcześniej opodatkowanej nie wypłaconego zysku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Organ interpretacyjny uznał, iż wniosek w opisie zdarzenia nie zawiera wszystkich informacji, które są potrzebne do oceny skutków podatkowych zdarzenia. W związku z tym wezwał Skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego między innymi o odpowiedź na pytania:

- czy źródłem uprawienia Strony do uzyskania wypłaty zysków będzie posiadanie statusu udziałowca spółki?

- jeżeli wypłata nie nastąpi w ramach relacji prawnej pomiędzy spółka z o.o. a Skarżącą jako jej wspólnikiem (nie będzie wynikała z posiadania udziałów w spółce z o.o.) czy wypłata ta będzie świadczeniem wzajemnym w ramach określonego stosunku prawnego – jakiego?

Skarżąca odpowiadając wyjaśniła, że źródłem uprawnienia do uzyskania wypłaty zysków będzie posiadanie statusu udziałowca spółki, z tym, że wypłata, o której mowa w składanym wniosku odnosi się do tzw. "starych zysków", które przed przekazaniem nie zostały wypłacone osobie fizycznej a następnie po dokonanym przekształceniu osoba fizyczna posiadać będzie status udziałowca spółki; wypłata tzw. "starych zysków z kapitału zapasowego, który to został utworzony z chwilą przekształcenia jednoosobowej działalności osoby fizycznej w spółkę z o.o. będzie wypłacany zgodnie z wolą Walnego Zgromadzenia Wspólników , jest to świadczenie bez żadnego ekwiwalentu wzajemnych świadczeń.

W świetle powyższego, zasadniczym problemem w sprawie, determinującym rozstrzygnięcie, była kwestia, czy wyjaśnienia złożone przez Stronę, wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uzasadniały pozostawienie tego wniosku bez rozpatrzenia.

Jak wynika z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca oczekiwała stanowiska organu w zakresie pytania, czy wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o. zysku osiągniętego przez przedsiębiorcę prowadzącego przed przekształceniem w spółkę z o.o. działalność gospodarczą, wypłacona mu jako wspólnikowi powstałej w wyniku przekształcenia spółki, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Formułując odpowiedź na wezwanie o uzupełnienie opisu sprawy Skarżąca udzieliła szczegółowych odpowiedzi na wszystkie sformułowane przez organ pytania. Podkreśliła, że podstawę prawną wypłaty zysków, należy upatrywać w kontekście całokształtu dokonanego przekształcenia i w tym zakresie przywołała przepisy rozdziału 6 ksh (art. 5841 i nast.) a także wyjaśniła, iż źródłem uprawnienia wspólnika do uzyskania zysku ze spółki z o.o. "będzie wynikało z faktu, iż po przekształceniu wspólnik będzie posiadał status udziałowca przekształconej spółki (odp. Ad.1). W tym miejscu podkreślić należy, że Skarżąca niereprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika opisała zdarzenie przyszłe szczegółowo skupiając swoją uwagę na sensie ekonomicznym aktualnych i przyszłych elementów zdarzenia przyszłego a następnie uzupełniła wniosek zgodnie z posiadaną wiedzą odpowiadając na wątpliwości organu przedstawione w wezwaniu do uzupełnienia wniosku.

W ocenie Sądu organ bezzasadnie pozostawił wniosek Strony bez rozpoznania stwierdzając, iż "Nie wyjaśniła Pani zatem podstawy prawnej zdarzenia gospodarczego, jakim jest planowana wypłata zysków przez spółkę z o.o. z jej kapitału zapasowego, która to spółka powstała z przekształcenia Pani jednoosobowej działalności gospodarczej". Tym samym organ pominął część uzupełnienia wniosku Skarżącej, w którym nie odwoływała się już ona do przepisów art. 192 ksh i następnych ale wyjaśniła, że podstawę prawną wypłaty zysków należy upatrywać w kontekście całokształtu dokonanego przekształcenia z uwzględnieniem specyfiki procedury przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową (odp. Ad.f ). W tym miejscu należy podkreślić, że jeśli w ocenie organu we wniosku bądź jego uzupełnieniu wystąpiły sprzeczności co do powołanych podstaw prawnych, to właśnie rolą organu ( mając na uwadze fakt , że Strona nie jest prawnikiem) jest wydać interpretację wyjaśniając Stronie jak w opisanym przez nią zdarzeniu przyszłym zastosować właściwe normy prawa materialnego.

Ponownie należy podkreślić że, interpretacja indywidualna to stanowisko organu podatkowego na temat stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym, a "składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego" (tak 14b § 3 O.p.). Innymi słowy składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobligowany jest do przedstawienia swojego stanowiska, tj. "sposobu pojmowania czegoś, zapatrywania się na coś" (tak "Słownik języka polskiego PWN"), interpretacja indywidulna jest właśnie potwierdzeniem albo zaprzeczeniem oceny prawno-podatkowej wnioskującego o jej wydanie. Interpretacja ma dać odpowiedź, czy wnioskodawca prawidłowo stosuje przepisy podatkowe oraz pomóc mu w ich interpretacji w zakresie, który stanowią dla niego wątpliwość. Oczywistym jest więc, że wnioskodawca składając wniosek o wydanie interpretacji posługuje się jedynie swoją wiedzą i oceną, a obowiązkiem organu jest przeanalizowanie sprawy i wyrażenie poglądu, czy stanowisko wnioskodawcy jest słuszne.

Przedstawione przez Skarżącą zdarzenie przyszłe zarówno we wniosku, jak i jego uzupełnieniu, nie zawiera abstrakcyjnego i subiektywnego ujęcia problemu, a dokładnie przedstawiony zdarzenie w ramach którego wymienione są okoliczności i fakty wystarczające do wydania interpretacji. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Strona spełniła warunki konieczne do uzyskania wiążącej wykładni. Organ interpretacyjny w niniejszej sprawie był zobowiązany do oceny zdarzeń przyszłych oraz udzielania odpowiedzi merytorycznej dotyczącej wątpliwości prawnych Skarżącej. Organ nie można żądać od podatnika ubiegającego się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, aby we własnym zakresie rozstrzygnął wątpliwości natury prawno-podatkowej, a ewentualne wezwanie do sprecyzowania wniosku może prowadzić jedynie do żądania sprecyzowania danych faktycznych. Wymóg wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego realizuje się poprzez podanie wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Organ w niniejszej sprawie zadał pytania na które Strona wyczerpująco odpowiedziała. Tym samym organ nie miał podstaw, aby odmówić wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Reasumując, Sąd podzielił pogląd Strony, iż na podstawie przedstawionych przez nią informacji brak było podstaw do odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Przeciwnie Dyrektor winien wydać taką interpretację zgodnie z wnioskiem z [...]. i treścią pisma uzupełniającego ten wniosek z [...].

W ocenie Sądu niezasadne jednak okazały się zarzuty sformułowane w skardze dotyczące naruszenia art. 120 w zw. z art. 14h O.p.. Organ bowiem mógł wystąpić do Strony o doprecyzowanie informacji podanych we wniosku. Po uzyskaniu tych informacji organ naruszył jednak art. 14g w zw. z art. 14c §1 i § 2 O.p. pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia, w sytuacji, gdy wniosek Skarżącej zawierał elementy niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 c) i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor będzie związany na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną przedstawioną w niniejszym wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.