Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 2040/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 78 ust. 2 pkt 1, art. 140mb pkt 2, art. 140n ust. 4
journal: Dz.U. 2023 poz 1047
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 20 października 2023 r. nr SKO.4120.89.2607.2023 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia 27 września 2023 r. nr KT.I.5410.5.4.1.2023.AZ1; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie na rzecz skarżącego J. R. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 2040/23

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 300 zł z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie 180 dni od dnia jego zbycia.

Jak wynika z akt sprawy, Starosta [...], wydaną w wyniku wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] września 2023 r. nr [...] orzekł o nałożeniu na J. R. kary pieniężnej w wysokości 300 zł z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu marki [...] , nr VIN [...], nr rej. [...], w terminie 180 dni od dnia jego zbycia.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż strona będąc właścicielem ww. pojazdu, sprzedała go w dniu [...] października 2020 r., nie dokonując jednak zawiadomienia starosty o zbyciu tego pojazdu w ustawowym terminie. Tymczasem, zgodnie z art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, właściciel pojazdu zarejestrowanego jest zobowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Termin ten został zmieniony na podstawie art. 31i ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 z późn. zm., dalej: ustawa o COVID) i w okresie od 1 marca do 31 grudnia 2020 r. wynosił 180 dni. Z dniem [...] marca 2021 r. upłynął termin strony do wykonania obowiązku zawiadomienia starosty o fakcie zbycia tego pojazdu.

Ponieważ obowiązek zgłoszenia zbycia pojazdu nie został wykonany w terminie ustawowym, a uchybienie terminu nastąpiło w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy COVID, organ I instancji zawiadomił stronę o uchybieniu, jednocześnie wyznaczając jej 30 dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu organ I instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2023 r. odmówił [pic]jego przywrócenia.

Organ I instancji przyjął, że J. R. zawiadomienia o zbyciu pojazdu dokonał dopiero w dniu [...] czerwca 2023 r. i wskazał, że brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w oparciu o art. 189f 1 pkt 1 k.p.a. Waga naruszenia przez stronę prawa nie jest znikoma, ponieważ dane gromadzone w Centralnej Ewidencji Pojazdów z założenia powinny być aktualne. Naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu trwało 810 dni i mogło wywołać negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych, ponieważ z danych zgromadzonych w ewidencji korzysta wiele podmiotów do realizacji ustawowych zadań. Organ nie stwierdził również, by do naruszenia prawa doszło wskutek działania siły wyższej, co zgodnie z art. 189e k.p.a. dawałoby podstawę do przyjęcia, że strona nie podlega ukaraniu.

Uzasadniając wysokość określonej kary w kwocie 300 zł organ wskazał, iż okres naruszenia obejmował 810 dni. J. R. będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, od dnia [...] kwietnia 2021 r. do dnia [...] czerwca 2023 r. pozostawał w stanie niezgodności z przepisami polegającej na tym, że nie zawiadomił starosty o zbyciu pojazdu. Nie stwierdzono, czy i w jakiej wysokości strona uzyskała korzyści finansowe z tytułu naruszenia ustawy, jest to pierwsze strony naruszenie obowiązku tego typu, a zakres naruszenia był duży. Kara nałożona w wysokości 300 zł jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia, uwzględnia dokonanie przez stronę zawiadomienia o zbyciu pojazdu w celu uniknięcia dalszych skutków naruszenia prawa, a w przyszłości spełni swoje cele, tj. przyczyni się do poprawy przestrzegania obowiązku wynikającego z art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. R. W jego motywach zakwestionował ustalenia organu I instancji, iż miał on naruszyć obowiązek zgłoszenia w terminie zbycie pojazdu m-ki [...] nr rej. [...] z dnia [...] października 2020 r. i tym samym naruszył art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Podkreślił, iż nie dokonał zawiadomienia o zbyciu pojazdu z uwagi na warunki, jakie panowały w tym czasie podczas epidemii Covid-19, pomimo najlepszej wiedzy. Organ I instancji, pomimo kierowanych wniosków, nie ujawnił kiedy odnotowane zostało w systemie CEPiK zgłoszenie nabycia przedmiotowego pojazdu przez nowego właściciela W. P., który zarejestrował ten pojazd pod nr rej. [...]. Podejmując decyzje bez uwzględnienia ww. okoliczności organ I instancji naruszył art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., jak i przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W oparciu o wskazana argumentację odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

SKO po rozpoznaniu ww. odwołania utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 78 ust. 2 pkt 1, art. 140 mb pkt 2, art. 140n ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm., dalej: p.r.d.).

Kolegium przyjęło, że J. R., jako właściciel pojazdu marki [...], nr VIN: [...], nr rej. [...], w dniu [...] października 2020 r. dokonał sprzedaży ww. pojazdu, nie zawiadamiając o tym w ustawowym terminie Starosty [...]. W niniejszej sprawie termin 30 dniowy podlegał przedłużeniu o 180 dni, w oparciu o art. 31i ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.) i upłynął w dniu [...] marca 2021 r.

SKO wskazało, że prawidłowo organ I instancji dostrzegł, iż uchybienie przez stronę obowiązkowi zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu nastąpiło w trakcie epidemii COVID-19, co obligowało organ do zawiadomienia strony o uchybieniu i wyznaczenia jej 30 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 15zzzzzn ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.). J. R. w dniu [...] czerwca 2023 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia zbycia pojazdu. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] odmówił stronie przywrócenia terminu, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Zdaniem SKO prawidłowo również organ I instancji uznał, że J. R. uchybił obowiązkowi zawiadomienia o zbyciu pojazdu w terminie 30 dni od chwili jego zbycia, przedłużonym do 180 dni, nie składając Staroście [...] zawiadomienie o zbyciu pojazdu w ustawowym terminie. Obowiązek ten zrealizował dopiero w dniu [...] czerwca 2023r., pozostając w niezgodności z przepisami przez okres 810 dni. Uwzględniając powyższe okoliczności władny był organ obciążyć stronę administracyjną karą pieniężną w kwocie 300 zł.

Organ I instancji prawidłowo również uznał, iż brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu strony. Okres uchybienia przez stronę w zawiadomieniu w ustawowym terminie o zbyciu pojazdu jest znaczny, albowiem wyniósł 810 dni. Już ta okoliczność uniemożliwia przyjęcie spełnienia w stosunku do J. R. dyspozycji art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

W ocenie SKO Odwołujący się nie może skutecznie powoływać się na brak wiedzy o obowiązku zawiadomienia zbycia pojazdu. Obowiązek zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie 30 dni na podstawie art. 78 ust. 1 pkt 2 p.r.d. wprowadzony został z dniem 1 stycznia 1999 r., zaś sankcja za niedostosowanie się do ww. obowiązku w postaci administracyjnej kary pieniężnej, z dniem 1 stycznia 2020 r. Uwzględniając powyższe, odwołujący się miał wystarczająco dużo czasu na nabycie wiedzy o ciążącym na nim obowiązku.

Analizując możliwość zastosowania art. 189e k.p.a. SKO wskazało, że niewątpliwie stan pandemii Covid-19, jaki istniał w okresie do dokonania zgłoszenia, wprowadził pewne ograniczenia w dostępności do urzędów, lecz okoliczność ta nie uniemożliwiała stronie wykonanie obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie ustawowym. Obowiązek ten zrealizowany być mógł nie tylko poprzez osobiste stawiennictwo w Starostwie Powiatowym w [...] i dokonanie zawiadomienia, lecz także poprzez złożenie w placówce pocztowej lub skrzynce pocztowej zaadresowanego pisma zawierającego zawiadomieni o zbyciu, co uchronić mogło odwołującego się, a także jego małżonki na niebezpieczeństwo infekcji wirusowej. Wreszcie, obowiązek ten mógł zostać zrealizowany w drodze elektronicznej lub za pośrednictwem pełnomocnika. Podjęte przez organ I instancji czynności wykazały, że w okresie od [...] października 2020 r. do [...] marca 2023 r. nie wpłynęła korespondencja od strony do Starostwa Powiatowego w [...] w przedmiocie zawiadomienia o zbyciu ww. pojazdu marki [...], nr rej [...]. Tym samym stanowisko odwołującego się, jakoby miał on w dniu [...] października 2020 r. sporządzić pismo, w którym miał dokonać takiego zawiadomienia jest gołosłowne i nie mające potwierdzenia w żadnym dowodzie. Strona nie przedłożyła bowiem potwierdzenia nadania swej korespondencji, ani innego dowodu na potwierdzenia swego stanowiska, a winien tego dokonać skoro na tę okoliczność się powołuje. Także oświadczenie J. R., iż usiłował on dokonać zawiadomienia o zbyciu pojazdu drogą elektroniczną, jednakże system ten był wadliwy, w żaden sposób nie może stanowić usprawiedliwienia w uchybieniu obowiązku. Niezależnie od tego, czy istotnie w chwili usiłowania dokonania zawiadomienia w drodze elektronicznej system ten nie był sprawny, odwołujący dysponował jednak terminem 180 dni na dokonanie zawiadomienia i w okresie tym niewątpliwie mógł on zrealizować ustawowy obowiązek, nawet w przypadku czasowo niesprawnego systemu elektronicznego.

W ocenie SKO J. R. nie może skutecznie zasłaniać się faktem dokonania przez nabywcę pojazdu zawiadomieniem o jego nabyciu i rejestracji, w sytuacji gdy przepis art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. nakłada obowiązek zawiadomienia starosty zarówno o zbyciu pojazdu, jak i o jego nabyciu. Innymi słowy, zawiadomienie o nabyciu pojazdu nie może zastępować zawiadomienia o zbyciu pojazdu, czy też konwalidować brak zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Nie jest również prawdą, iż organ nie uwzględnił okoliczności dokonania zgłoszenia nabycia pojazdu przez nabywcę, gdyż taka informacja zalega w aktach, bowiem stosowną adnotacją w tym zakresie opatrzony jest dokument sprzedaży przedmiotowego pojazdu (zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w [...] dnia [...].10.2020r. nr rej. [...]).

Prawidłowo również organ I instancji, wymierzając odwołującemu się administracyjną karę pieniężną w wysokości 300 zł, uwzględnił wytyczne z art. 140n ust. 4 p.r.d. Wprawdzie uchybienie obowiązkowi zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu było jego pierwszym naruszeniem, nie uzyskał on z tego tytułu żadnych korzyści, jednakże opóźnienie w realizacji obowiązku zawiadomienia jest znaczne, albowiem trwało aż 810, co uzasadnia orzeczenie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 300 zł. Kolegium zaznaczyło, że przepis art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. określa wysokość kary w przedziale od 200 zł do 1.000 zł, w zależności od konkretnych okoliczności sprawy. Pozostawanie w zwłoce w realizacji obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu przez tak długi okres, jak najbardziej uzasadnia wysokość kary właśnie w kwocie 300 zł, a nie niższej. Ponadto niewątpliwie fakt pierwszego naruszenia prawa w tym zakresie czy braku korzyści majątkowych oraz zachowanie nabywcy po zakupie pojazdu miało w ocenie Kolegium wpływ na ustalenia kary na niemal najniższym prawem dopuszczalnym poziomie.

Wbrew zarzutom odwołującego się, analiza akt sprawy nie daje podstaw do potwierdzenia zarzutu obrazy wskazanych przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 7a, art. 77 § 1, art. 80, czy też art. 107 § 3 k.p.a. Organ administracyjny I instancji pismem z dnia [...] lutego 2023 r. zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania i umożliwił jej zapoznanie się z aktami sprawy oraz wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Podjęta ocena dowodów pozostaje w granicach swobodnej oceny dowodów, w oparciu o wiedzę i zasady doświadczenia życiowego oraz zasady logiki. Organ podjął czynności niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym zweryfikował wiarygodność stanowiska strony o dokonaniu zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w sporządzonym i przesłanym piśmie, a wydane rozstrzygnięcie oparł na całokształcie zebranych w sprawie istotnych dowodów. Opracowane następnie uzasadnienie decyzji odpowiada warunkom formalnym.

J. R. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2023 r., nr: [...] wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...], zobowiązanie właściwego organu do przeprowadzenia ponownego postępowania uwzględniającego uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów prawa, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zwrócił uwagę, że już w swoim piśmie z [...] lutego 2023 powiadomił o wysłaniu zawiadomienia pocztą załączając kopię pisma przewodniego w tej sprawie. Nadmienił, że zgłaszał zbycie swojego pojazdu już w dniu [...] października 2020 roku przesyłając dokumenty poprzez wrzucenie koperty do skrzynki pocztowej. Był to czas kiedy panował ostry reżim sanitarny. Starostwo Powiatowe w [...] było zamknięte dla interesantów. Szczepionki na COVID 19 nie byty dostępne, a w dniu 23 października 2020 roku zamknięte zostały wszystkie hotele w kraju i od dnia 31 października do 2 listopada zamknięte zostały nawet cmentarze. W takim to czasie przyszło mu zgłaszać zbycie pojazdu wiedząc, że żona jest po kilku zabiegach onkologicznych i przyjmuje co kilkanaście dni trzecią serię chemioterapii, jest w ciężkim stanie i ma niską odporność na wszelkiego rodzaju infekcje a w dodatku ma prawie [...] lata. Skarżący wyjaśniał, że już po fakcie nadania ww. listu pojazd został zdjęty z ewidencji Skarżącego, co zostało przez niego uznane za skuteczne załatwienie ciążącego na nim obowiązku. Skarżący kwestionował również ustalenia Organów, jakoby ww. list z [...] października 2020 roku nigdy nie dotarł do organu.

Skarżący wskazał, że zgłosił ponadto zbycie pojazdu już w pierwszym piśmie wyjaśniającym z [...] lutego 2023r., załączając kopię pisma z [...] października 2020r. Pomimo tego Starosta wystosował do niego w piśmie z [...] czerwca 2023 r. wezwanie do dopełnienia czynności dla której określony byt termin tj. zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu. Tymczasem Starosta posiadał już zgłoszenie w aktach sprawy od [...] marca 2023 r. Skarżący zwrócił również uwagę, że już [...] października 2020 r. nabywca zgłosił zakup pojazdu i w tym samym dniu została zaktualizowana baza Centralnej Ewidencji Pojazdów. Od tego dnia nie było już żadnego realnego zagrożenia dla pewności obrotu dla kogokolwiek i z chwilą tej zmiany upadły w tej sprawie przesłanki jakiegokolwiek zagrożenia dóbr prawnie chronionych

W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga została uwzględniona, gdyż Sąd stwierdził, że Organy dokonały błędnych ustaleń faktycznych przyjmując, że stan niezgodności z przepisami trwał przez 810 dni a Skarżący zrealizował obowiązek zgłoszenia dopiero [...] czerwca 2023.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. Skarżący jako właściciel pojazdu zarejestrowanego był obowiązany zawiadomić starostę o zbyciu ww. pojazdu. Na podstawie art. 31i ustawy o COVID termin 30- dniowy w okresie powstania obowiązku został wydłużony do 180 dni i upływał w przypadku Strony w dniu [...] marca 2021 r. Skarżący próbował wykazać, że obowiązek zrealizował w terminie bowiem wysłał do Starostwa pismo z [...] października 2020 r., w którym zgłosił zbycie ww. pojazdu. Jednak przedstawione przez Skarżącego sporne pismo z [...] października 2020r. nie było obite prezentatą, wykazującą złożenie go w Organie. Skarżący nie przedstawił również dowodu nadania pisma za pośrednictwem operatora pocztowego. Organ I instancji w toku postępowania wyjaśnił natomiast w sposób wiarygodny i szczegółowy, że sprawdzono system elektroniczny el-Dok oraz elektroniczną skrzynkę podawczą e-PUAP. Sprawdzono również wszystkie możliwe wpisy w systemie CEPIK. Po pełnej weryfikacji stwierdzono, że w podawanym przez Skarżącego okresie nie zostało do Organu złożone pismo z [...] października 2020 r. co w konsekwencji oznacza, że w ustawowym terminie, wynikającym z art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. w zw. z art. 31i ustawy o COVID Skarżący nie zrealizował obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu. Powyższe świadczyło o spełnieniu przesłanek do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 140mb pkt 2 p.r.d., zgodnie z którym, kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł. W tym zakresie Sąd uznaje ustalenia organów za prawidłowe.

Sąd nie podzielił natomiast ustaleń Starosty oraz SKO w [...] co do tego, że stan naruszenia prawa ustał dopiero [...] czerwca 2023r., kiedy to Skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przywrócenie terminu i złożył zawiadomienie o zbyciu pojazdu. Rację ma Skarżący twierdząc, że [...] czerwca 2023r. złożył ponownie zawiadomienie o zbyciu pojazdu w reakcji na wezwanie Organu. Jednak po raz pierwszy Skarżący złożył zawiadomienie o zbyciu pojazdu niezwłocznie po doręczeniu mu zawiadomienia o wszczęciu postępowaniu w sprawie naruszenia www. obowiązku. Z akt sprawy wynika, że Skarżący w dniu [...] marca 2023r. wraz z wyjaśnieniem przedłożył stosowne zawiadomienie o zbyciu pojazdu. Zawiadomienie to było tożsame z tym, które Skarżący przedłożył ponownie [...] czerwca 2023r. Powyższe zdaniem Sądu oznacza, że Organy błędnie przyjęły, że Skarżący złożył zawiadomienie [...] czerwca 2023r., podczas gdy uczynił to [...] marca 2023r. Ma to istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż okoliczności dotyczące długości trwania naruszenia winny zostać wzięte pod uwagę podczas wymierzenia kary pieniężnej.

Zgodnie bowiem z art. 140n ust. 4 p.r.d., ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia, powtarzalność naruszeń oraz korzyści finansowe uzyskane z tytułu naruszenia ustawy.

W niniejszej sprawie Organy określając wysokość kary pieniężnej były zobowiązane do ustalenia prawidłowego okresu trwania naruszenia prawa, jak również do uwzględnienia tego, że Skarżący złożył zawiadomienie o zbyciu pojazdu niezwłocznie po wszczęciu postępowania.

Uznając więc z przyczyn powyżej wskazanych, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. O kosztach sądowych, stanowiących równowartość uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.