Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 50/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Centralnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. E. sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej: "Skarżąca") zwrócił się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o udzielenie całego dokumentu ekspertyzy IBDiM.

Decyzją z dnia [...] września 2023 r. GDDKiA odmówiła udzielenia żądanej informacji publicznej.

Skarżąca pismem z dnia [...] września 2023 r. ponownie zwróciła się z tym samym żądaniem do GDDiK.

Pismem z dnia [...] września 2023 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odpowiedział skarżącej, że jej żądanie zostało załatwione decyzją z dnia [...] września 2023 r. Organ ponownie zauważył, że informacja publiczna w zakresie ekspertyza może być udostępniona poprzez podanie konkretnej strony a nie całości dokumentów, albowiem nie jest to dokument urzędowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. I tak kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia

14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.), jak również orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

O bezczynności lub przewlekłości organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. można mówić wtedy, gdy organ ten zobowiązany jest do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., tj. ma obowiązek wydać decyzję, postanowienie lub dokonać innej czynności rozstrzygającej o prawach i obowiązkach stron, a przedmiotowych działań nie podejmuje. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty. Nie można zatem skarżyć bezczynności polegającej na braku wszczęcia postępowania wówczas, gdy przepis prawa nie nakłada na organ takiego obowiązku i gdy nie ma podstaw do takiego działania lub polegającej na niewydaniu decyzji, gdy jakiekolwiek postępowanie administracyjne się nie toczy (vide postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 5 stycznia 2010 r., sygn. akt II SAB/Bk 51/09 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie Naczelnego Sądu Administracyjnego: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Sąd wskazuje, że zasadniczo nie można ponownie żądać udzielenia informacji publicznej w zakresie tożsamym co poprzednio wydana decyzja ostateczna. Tożsamość ta będzie istniała gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy.

Odnosząc to do niniejszej sprawy wskazać należy, że GDDiK decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r. odmówiła udostępnienia informacji publicznej w zakresie ekspertyzy IBDiM dotyczącej powstałej wady oznakowania poziomego na drodze ekspresowej [...] wykonanej na zlecenie [...] S.A. w całości. Organ zwrócił uwagę, że udostępnieniu podlegają określonego rodzaju informacje, a nie cała ekspertyza albowiem nie jest ona dokumentem urzędowym.

Skarżąca pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. ponownie wniosła o udostępnienie ekspertyzy IBDIM dotyczącej powstałej wady oznakowania poziomego na drodze ekspresowej [...]wykonanej na zlecenie [...] S.A.

GDDKiA w piśmie z dnia [...] września 2023 r. poinformowała Skarżącą, że w sprawie ekspertyzy IBDiM dotyczącej powstałej wady oznakowania poziomego na drodze ekspresowej [...] wykonanej na zlecenie [...] S.A. została wydana przez GDDKiA decyzja odmowna udzielenia informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2023 r., znak: [...].

E. sp. z o.o. w piśmie z dnia [...] września 2023 r. kierowanym do GDDKiA wskazała, że jej wniosek z dnia [...] sierpnia 2023 r. jest nowym wnioskiem w przedmiocie udostępniania ekspertyzy bowiem spółka nie żąda jak poprzednio całego dokumentu lecz jedynie wglądu do niego. Skarżąca wskazała, że decyzja odnosiła się do innego żądania spółki.

Dnia [...] września 2023 r. GDDKiA wskazała, że żądanie Skarżącej zawarte we wniosku z dnia [...] sierpnia 2023 r. jest tożsame z żądaniem zawartym we wniosku z [...] sierpnia 2023 r.

Kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2023 r. [...] sp. z o.o. wniosła o niezwłoczne udostępnienie do wglądu ekspertyzy IBDiM dotyczącej powstałej wady oznakowania poziomego na drodze ekspresowej [...] wykonanej na zlecenie [...] S.A. a także pisma nr [...] z [...] lipca 2023 r. skierowanego do GDDKiA dotyczącego rozpoczęcia robót związanych z oznakowaniem poziomego w zakresie zadania – w formie wydruku wiadomości e-mail lub do wglądu w formie elektronicznej, zgłoszenia Mostostal Warszawa S.A. z dnia [...] sierpnia 2023 r. skierowanego do GDDKiA dotyczącego zgłoszenia do odbioru robót związanych z odnowieniem oznakowania poziomego w zakresie zadania w formie wydruku wiadomości e-mail lub do wglądu w formie elektronicznej.

GDDKiA pismem z dnia [...] listopada 2023 r. odpowiedziała Skarżącej iż skoro pismo Strony zawiera takie same żądania, jak i wnioski, na skutek których wydano decyzję z dnia [...] sierpnia 2023 r. jak i z dnia [...] września 2023 r. to brak jest podstaw do wydania ponownej decyzji w tej samej sprawie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w L.. Wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję GDDKiA z dnia [...] listopada 2023 r. [...].

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została złożona na pismo niestanowiące rozstrzygnięcia w sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bo została złożona na pismo organu informujące o braku podstaw do wydania ponownej decyzji administracyjnej w sprawie, w której decyzja zapadła [...] sierpnia 2023 r. Organ w odpowiedzi na skargę sprostował omyłkę pisarską w piśmie z dnia [...] listopada 2023 r. wskazując, że rozstrzygniecie w przedmiocie wniosku Skarżącej z dnia [...] sierpnia 2023 r. nastąpiło decyzją z dnia [...] sierpnia 2023 r. a nie jak wskazano w piśmie: z dnia [...] sierpnia 2023 r. i [...] września 2023 r.

Zauważyć należy, że ewentualne ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy tożsamej (podmiotowo i przedmiotowo) z załatwioną wcześniej decyzją ostateczną, możliwe jest wyłącznie po wyeliminowaniu tej pierwszej w ustalonym przez prawo trybie. Zatem, dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii staje się niedopuszczalne i to niezależnie od prawidłowości tej decyzji. Te uwagi odnoszą się do niniejszej sprawy dotyczącej załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Nie sposób przyjąć, że granice podmiotowe i przedmiotowe spraw zakreślonych wnioskiem Skarżącej z dnia [...] sierpnia 2023 r. oraz z dnia [...] listopada 2023 r. są odmienne, bowiem dotyczą tego samego dokumentu, który miał zostać jako informacja udostępniony Skarżącej.

Zwrócić uwagę należy, iż ustawodawca nie przewidział zaskarżalności pisma informującego o wcześniejszym załatwieniu sprawy decyzją administracyjną. Zatem skarga złożona na pismo GDDKiA [...] listopada 2023 r. stanowiące odpowiedź na wniosek Skarżącej z dnia [...] listopada 2023 r., nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, skargę złożoną na omawiane wyżej pismo należało uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.