Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 143/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek, , , po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. na akt Burmistrza Sandomierza z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu postanawia: I. odrzucić skargę: II. zwrócić S. Sp . o.o. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 143/24

Uzasadnienie

S. Sp. z o.o. działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 4, art. 50 § 1, art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023, poz. 1634), dalej jako p.p.s.a., złożył skargę na czynność Burmistrza Miasta Sandomierza w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych SSZ.7340.129.2023.WSM z dnia 26 października 2020 r., tj. Nr I/12/A/11/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5% oraz na piwo, Nr I/12/B/12/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% i Nr I/12/C/9/2020 na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18%.

Zaskarżonej czynności skarżący zarzucił naruszenie art. 111 ust. 8 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez jego niezastosowanie i niezwrócenie Spółce opłat wniesionych za korzystanie z ww. zezwoleń w 2023 r., mimo, że udzielane Spółce zezwolenia obowiązywały wyłącznie przez część danego roku kalendarzowego.

W oparciu o przedstawione zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych.

Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 6 marca 2024 r. wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Ke 48/24 ze skargi S. Sp. z o.o. na akt Burmistrza Sandomierza z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129. 2023.WSM w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa) sprawę ze skargi Spółki na akt Burmistrza Sandomierza z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu.

Wyłączoną sprawę wpisano do repertorium SA pod numerem II SA/Ke 143/24.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazywał, że trzema decyzjami z 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.1., SSZ.7340.102.2023.WSM.2, SSZ.7340.102.2023.WSM.3, Burmistrz Sandomierza stwierdził wygaśnięcie z dniem 15 października 2023 r. zezwoleń z dnia 26 października 2020 r. Powołując się na wyrok NSA z 20 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GSK 518/20 oraz wyrok WSA w Gliwicach z 7 grudnia 2020 r. podnosił, że w przypadku zawiadomienia o rezygnacji z zezwolenia organ wydaje decyzję stwierdzającą jego wygaśnięcie, a zarazem nie ma przeszkód aby jednocześnie zarządzić w dacie wydania decyzji wygaszającej – obowiązek zwrotu nadpłaconej opłaty za korzystanie z zezwoleń.

Spółka zwróciła się z wnioskiem o uzupełnienie decyzji stwierdzającej wygaszenie zezwoleń o stwierdzenie nadpłaty przedmiotowych opłat. Postanowieniem z 8 grudnia 2023 r. wniosek nie został uwzględniony. Skarżący nie kwestionuje zasadności odmowy uwzględnienia wniosku w przedmiocie uzupełnienia decyzji, gdyż zwrot opłat stanowi czynność materialno-techniczną, która nie wymaga ujęcia w sentencji decyzji administracyjnej. Spółka kolejnym wnioskiem z 19 grudnia 2023 r. zwróciła się do organu bezpośrednio z żądaniem zwrotu przedmiotowych opłat w nienależnej części. Burmistrz Sandomierza pismem z 2 stycznia 2024 r. poinformował Spółkę o podtrzymaniu stanowiska wyrażonego w postanowieniu z 8 grudnia 2023 r. (odmowa uzupełnienia decyzji) i odmowie zwrotu przedmiotowych należności.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Sandomierza wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej skarżąca Spółka na podstawie art. 18 ust. 12 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w dniu 19.10.2023 r. złożyła wniosek o wygaszenie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Uwzględniając wniosek organ trzema decyzjami z 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.1, SSZ.7340.102.2023.WSM.2 i SSZ.7340.102.2023.WSM.3 orzekł o wygaszeniu, na wniosek Spółki, zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych nr I/12/A/11/2020, nr I/12/B/12/2020 i nr I/12/C/9/2020. Następnie odpowiednio trzema postanowieniami z 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.4, SSZ.7340.102.2023.WSM.5 i SSZ.7340.102.2023.WSM.6 organ odmówił Spółce uzupełnienia ww. decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz w przedmiocie zarządzenia zwrotu ustalonej nadpłaty na rzecz Spółki.

Wobec wniosku Spółki z dnia 27 grudnia 2023 r. o zwrot opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, Burmistrz zaskarżonym pismem z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.129.2023.WSM podtrzymał swoje stanowisko w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i odmowie zarządzenia zwrotu nadpłaty na rzecz przedsiębiorcy.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że zakończenie działalności gospodarczej w danym roku nie jest przesłanką do zwrotu opłaty za zezwolenie na sprzedaż alkoholu, zaś przepisy nie regulują takiego przypadku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga będzie niedopuszczalna w sytuacji, gdy nie będzie spełniała warunków odnośnie do przedmiotu skargi, jej formy i treści.

Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest istnienie aktu, który rozstrzyga o przedmiocie zaskarżenia. Niedopuszczalna jest zatem skarga na akt, który nie istnieje w obrocie prawnym, bowiem nie został wydany.

Z uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24, z której wyłączona została niniejsza sprawa wynika, że zaskarżony w rozpatrywanej obecnie sprawie akt Burmistrza Sandomierza z 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM, dotyczył wyłącznie sprawy z wniosku Spółki o zwrot części opłaty uiszczonej za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% (z wyjątkiem piwa). Mimo braku jasnego określenia w zaskarżonym akcie z dnia 2 stycznia 2024 r. jego przedmiotu, Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24 uznał, że jego istotą była właśnie odmowa zwrotu części opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% (z wyjątkiem piwa).

Jak wyjaśnił Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 48/24, taka ocena tego aktu wynika stąd, że podtrzymano w nim w mocy postanowienie Burmistrza Sandomierza z dnia 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.2 o stwierdzeniu nadpłaty uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych i o zarządzeniu zwrotu ustalonej nadpłaty na rzecz Spółki, a decyzja z dnia 3 listopada 2023 r. o wskazanym w akcie z dnia 2 stycznia 2024 r. znaku: SSZ.7340.102.2023.WSM.2, dotyczy stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia wydanego wyłączenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu właśnie powyżej 4,5% do 18% z wyjątkiem piwa.

Tymczasem w sprawie niniejszej Spółka uczyniła przedmiotem zaskarżenia odmowę zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu, o której rozstrzyga postanowienie Burmistrza Sandomierza z dnia 8 grudnia 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.6 dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. znak: SSZ.7340.102.2023.WSM.3 o stwierdzeniu wygaśnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 18 %.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżony akt z dnia 2 stycznia 2024 r. znak: SSZ.7340.129.2023.WSM nie rozstrzyga w zakresie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% alkoholu. Za takim przyjęciem przemawia bowiem okoliczność, że skoro skarżąca Spółka w odpowiedzi na trzy postanowienia Burmistrza z dnia 8 grudnia 2023 r. odmawiające uzupełnienia trzech decyzji z dnia 3 listopada 2023 r. dotyczących wygaszenia trzech posiadanych przez tę Spółkę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych każdego z trzech rodzajów wymienionych w art. 11¹ ustawy o wychowaniu w trzeźwości, złożyła trzy wnioski o zwrot części uiszczonej opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż tych trzech rodzajów napojów alkoholowych, a nie zażalenia na te trzy postanowienia o odmowie uzupełnienia trzech decyzji z dnia 3 listopada 2023 r., to istotą odmowy uwzględnienia tych wniosków nie mogło być i nie było podtrzymanie odmowy uzupełnienia każdej z tych decyzji, ale odmowa zwrotu dochodzonej części uiszczonej opłaty.

Z materiału dowodowego w niniejszej sprawie natomiast nie wynika, by Burmistrz Sandomierza wydał akt w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18 % alkoholu.

Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., zobligowany był orzec jak w punkcie I sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł w punkcie II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.