Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 30/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 1,  art. 2,  art. 13,  art. 14
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2016r. sprawy ze skargi A. A. na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej I. stwierdza, że Wójt Gminy był w bezczynności w rozpoznaniu wniosku A. A. z dnia "[...]"., II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 września 2015 r. A. A. (dalej też jako: wnioskodawca, skarżący lub podmiot ubiegający się o informację), powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Wójta Gminy "[...]" (dalej też jako: organ) o udostępnienie informacji publicznej w postaci przesłania, na podany adres, informacji w jakim zakresie impreza "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r. była sponsorowana. Zwrócił się o podanie sponsorów tej imprezy i dokładnej wysokości i formy ich sponsoringu.

Pismem z dnia 24 września 2015 r., działając na podstawie art. 13 ustawy

o dostępnie do informacji publicznej, organ zawiadomił skarżącego, że jego wniosek

zostanie załatwiony do dnia 16 listopada 2015 r. Następnie, pismem z dnia 13 listopada 2015 r. Wójt Gminy "[...]", powołując się na art. 14 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, udzielił wnioskowanej informacji wskazując, że "Gmina "[...]" wsparła finansowo wydarzenie pod nazwą "[...]" - 27.06.2015 r. w wysokości 14.470,63 zł plus ok. 5.000,00 zł sponsor. Organizatorem ww. wydarzenia była Gmina "[...]" wraz z Sołectwem "[...]"".

W dniu 24 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga A. A., w której skarżył on bezczynność Wójta Gminy "[...]", polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez:

- pozostawanie w bezczynności odnośnie wniosku skarżącego z dnia 15 września

2015 r. o udzielenie informacji publicznej, polegającej na udzieleniu niepełnej

informacji publicznej, a mianowicie braku wskazania jaki podmiot był sponsorem

imprezy "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r.;

- pozostawanie w bezczynności odnośnie wniosku skarżącego z dnia 15 września

2015 r. o udzielenie informacji publicznej, polegającej na udzieleniu informacji po terminie 14 dni oraz na nie powiadomieniu wnioskodawcy o powodach opóźnienia

oraz o terminie, w jakim udostępni informację.

Wskazując na powyższe wniósł o stwierdzenie, że Wójt Gminy "[...]" dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15 września 2015 r. w zakresie informacji dotyczącej jaki podmiot był sponsorem imprezy "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r.; zobowiązanie Wójta Gminy "[...]" do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15 września 2015 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od Wójta Gminy "[..]’ na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Pismem z dnia 21 marca 2016 r. organ poinformował skarżącego, że impreza "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r. sponsorowana była przez Sołectwo "[...]" (2.500,00 zł) oraz Spółkę A (2.500,00 zł).

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy ‘[...]" podniósł, że wobec udzielenia wnioskowanej informacji, bezprzedmiotowe stało się żądanie skarżącego

w zakresie zobowiązania organu do załatwienia jego wniosku z dnia 15 września 2015 r. Wskazał jednocześnie, że w sprawie nie można mówić o takim

działaniu organu, które nakierowane byłoby na celowe pozbawienie wnioskodawcy

dostępu do informacji publicznej. Zaniechanie udzielenia informacji w zakresie

danych sponsora nie było działaniem zamierzonym, lecz wynikało z ilości wniosków,

które miał do rozpatrzenia w tym czasie organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.) obejmuje również bezczynność organów. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

W myśl przepisu art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (149 § 1a p.p.s.a.).

Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej.

Trzeba również wskazać, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach skarg na bezczynność polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej skarżący nie jest zobowiązany do składania wezwania o usunięcie naruszenia prawa w oparciu o art. 52 § 3 p.p.s.a. (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 4.06.2009 r., sygn. akt II SA/Kr 17/09).

Prawo do informacji, w świetle art. 61 Konstytucji RP, jest publicznym prawem obywatela, które odbywa się na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Ustawa, co oczywiste, znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.

W rozpoznawanej sprawie został spełniony zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy "[...]" polegająca na nieudostępnieniu informacji publicznej w zakresie wskazania jaki podmiot był sponsorem imprezy "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r. Analiza wniosku o udzielenie informacji publicznej dowodzi, że dotyczył on informacji publicznej będącej w posiadaniu Wójta Gminy. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informacje publiczną. Każdemu przysługuje prawo dostępu do tego rodzaju informacji z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie (art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 cyt. ustawy).

Jak już wyżej wskazano udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji jest czynnością materialno-techniczną, podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie posiada informacji wskazanej we wniosku lub, że została ona udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 2 lutego 2004 r., o sygn. II SA/Ka 2502/05, niepubl.). Niepodjęcie tej czynności w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności.

Na gruncie niniejszej sprawy należy uznać, że organ, w odpowiedzi na wniosek skarżącego, udzielając w dniu 13 listopada 2015 r. informacji nie rozpoznał wniosku skarżącego zgodnie z jego zakresem. Wójt wskazał bowiem, że "Gmina ‘[...]" wsparła finansowo wydarzenie pod nazwą "[...]" - 27.06.2015 r. w wysokości 14.470,63 zł plus ok. 5.000,00 zł sponsor. Organizatorem ww. wydarzenia była Gmina "[...]" wraz z Sołectwem "[...]". Jednakże w wyniku skargi, w dniu 21 marca 2016 r. organ poinformował skarżącego, że impreza "[...]" w dniu 27 czerwca 2015 r. sponsorowana była przez Sołectwo "[...]" (2.500,00zł) oraz Spółkę A (2.500,00 zł).

W kontekście powyższego trzeba przyjąć, że wniosek skarżącego skierowany do organu nie został w całości rozpatrzony przez organ w ustawowym 14-dniowym terminie, co uzasadnia stwierdzenie, że Wójt Gminy "[...]" pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, dlatego co do zasady skarga powinna zostać uwzględniona. Rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynność Sąd zobowiązany jest jednak uwzględnić stan faktyczny w chwili orzekania. W realiach rozpoznawanej sprawy nie można jednak mówić o bezczynności Wójta Gminy w zakresie załatwienia ww. wniosku, gdyż organ ten pismem z dnia 21 marca 2016 r. poinformował skarżącego kto był sponsorem imprezy. Stan bezczynności ustał więc po wniesieniu skargi, lecz przed wydaniem niniejszego orzeczenia. Skoro celem skargi na bezczynność organu jest zobowiązanie podmiotu do wydania określonego aktu lub dokonania czynności, to w zaistniałej sytuacji - z uwagi udzielenie przez organ wnioskowanych informacji, zobowiązywanie organu do udzielenia informacji publicznej, stało się bezprzedmiotowe.

Powyższe okoliczności nie zwalniały natomiast Sądu z obowiązku oceny, czy stwierdzona bezczynność organu nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Udostępnienie wnioskowanej informacji nie spowodowało bowiem bezprzedmiotowości postępowania w tym zakresie. Mając to na uwadze, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestę Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach w danej sprawie ma być też oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu, Wójtowi w tym zakresie nie można przypisać złej woli, gdyż otrzymawszy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, organ udzielił informacji skarżącemu, ponadto był przekonany, że prawidłowo załatwił sprawę, nie wynikało to jednak ze złej woli organu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.