Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 297/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par 1, art. 210 par 1, art. 199
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: 1) A. B. – B.n na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym 2) P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym 3) G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - w zakresie wniosku skarżących o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 października 2011r. wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględniającym skargi A. B. – B., P. S. i G. W. – w pkt III zasądził – zgodnie z wnioskami skarżących złożonymi w skargach na ich rzecz od organu - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W piśmie z dnia 11 października 2011r. /k. 158/, nadanym w tym samym dniu, skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie tego wyroku w zakresie kosztów postępowania poprzez zasądzenie na ich rzecz także kwoty 246 zł z tytułu "skorzystania z usługi adwokata za sporządzenie skargi" – w załączeniu skarżący przedstawili fakturę VAT z dnia 17 stycznia 2011r. na kwotę 246 zł oświadczając, że nie dysponowali nią na rozprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Wniosek skarżących, pomimo iż został założony w wymaganym 14 - dniowym terminie (art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej ppsa, nie może być uwzględniony.

Zasady zwrotu kosztów postępowania między stronami zostały określone w art. 199 ppsa. Zgodnie z tym przepisem - strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt (...) zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – koszty te obejmują również wynagrodzenie adwokata. Jednak należy podkreślić, że o zwrot kosztów w takiej sytuacji strona ma prawo wystąpić najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia – po zamknięciu rozprawy (a więc tym bardziej po wydaniu wyroku) strona traci natomiast uprawnienie do żądania zwrotu kosztów (art. 210 § 1 ppsa).

Skoro więc skarżący w niniejszej sprawie nie wykazali przed zamknięciem rozprawy, że ponieśli dodatkowe koszty związane z pomocą prawną udzieloną im przez wybranego adwokata, to na obecnym etapie nie mogą oni domagać się uzupełnienia wyroku poprzez zasądzenie tych kosztów od organu. Skarżący mogliby się skutecznie domagać uzupełnienia wyroku w tym zakresie tylko wówczas, gdyby przed zamknięciem rozprawy zgłosili odpowiednie żądanie przedstawiając fakturę potwierdzającą zapłatę adwokatowi wynagrodzenia, a Sąd pomimo takiego wniosku, nie orzekłby o tych kosztach. Natomiast w sytuacji, gdy skarżący wniosku obejmującego także wynagrodzenie adwokata do zamknięcia rozprawy nie zgłosili, to obecnie nie jest możliwe uzupełnienie wyroku w tym zakresie.

Z tych względów, Sąd orzekł, jak w sentencji.