Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 575/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1752
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)
article: art. 1a ust. 3, art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 70
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Anna Rotter (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2024 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 21 lutego 2023 r. nr SKO.III/423/387/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 21 lutego 2023r. nr SKO.III/423/387/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku Białej (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia 28 września 2022r. nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2020.

Powyższa decyzja wydana została na podstawie art. 17, art. 18, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2018r. poz. 570), oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, ust. 4, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2023 poz. 70 ze zm., dalej: u.p.o.l.) w zw. z art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, ust. 5, art. 4 ust. 1 pkt 2, ustawy z dnia 15.11.1984r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2020r. poz. 333 ze zm., dalej: u.p.r.) oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 roku - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: o.p.).

Stan sprawy.

Zaskarżoną decyzją z dnia 28 września 2022r. nr [...] Wójt Gminy B. ustalił współwłaścicielom: S.S. (dalej: skarżąca, podatniczka), S1.S1. i A.W. – wysokość łącznego zobowiązania podatkowego na 2020 rok w kwocie 203,00 zł.

Podatniczka wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzuciła, że opodatkowana powierzchnia gruntu w decyzji jest niezgodna z aktem własności ziemi, projektem podziału [...] oraz projektem podziału z 2010 roku. Zdaniem skarżącej decyzja podatkowa dotycząca roku 2019 różni się od decyzji podatkowej dotyczącej 2020 roku. W dalszej części odwołania podniosła zarzuty związane z ewidencją gruntów i dokonanymi podziałami. W jej ocenie zawyżono powierzchnie opodatkowanych gruntów o ok. 5 ar.

Decyzją z dnia 21 lutego 2023r. SKO utrzymał w mocy decyzję rganu pierwszej instancji z dnia 28 września 2022r.

Zdaniem SKO kwestią sporną w niniejszej sprawie jest wielkość powierzchni gruntu przyjętej jako podstawa opodatkowania podatkiem rolnym.

W decyzji SKO zacytowano szereg regulacji, w tym art. 1 u.p.r. zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Według art. 6c ust. 1 u.p.r. osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2, a zgodnie z ust. 2 tego artykułu łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia się na któregokolwiek ze współwłaścicieli (posiadaczy). Jeżeli gospodarstwo rolne prowadzi w całości jedna z tych osób, nakaz płatniczy wystawia się na tę osobę.

Jak wskazano, podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 u.p.r.). Z kolei podatkiem od nieruchomości objęte są m.in. grunty oraz budynki lub ich części (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l.). Przez użyte w ustawie określenia: użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków (art. 1a ust. 3 u.p.o.l.).

W ocenie SKO z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca odniósł pojęcie użytków rolnych do danych zawartych w operatach ewidencyjnych. W ocenie SKO powyższa konstatacja znajduje potwierdzenie w ustawie z dnia 17.05.1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2023r. poz. 1752 ze zm., dalej: p.g.k.), która w art. 21 stanowi, że podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (por. uchwała NSA z dnia 17 lipca 2000 r. o sygn. akt FPK 2/2000, ONSA 2001/1/14).

Podkreślono ponadto, iż "dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji" (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 411/11, LEK nr 1125394)."Użyty w art. 21 ust. 1 p.g.k. zwrot "wymiar podatku" należy interpretować w ten sposób, iż przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, w podatku rolnym i podatku leśnym winny zostać uwzględnione zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w ewidencji gruntów i budynków" (por. wyrok NSA z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 1116/14, LEK nr 1774056).

SKO wyjaśniło, że ewidencja gruntów i budynków obejmuje (zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.k.) dla gruntów dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.

Jak zaznaczono, działka podatniczki znajduje się w jednostce rejestrowej G163, a skarżąca jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego i użytku rolnego.

Zawiadomieniem z dnia 3.12.2019 roku nastąpiło przeklasyfikowanie części użytków rolnych na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B". Przekwalifikowane grunty (214 m2) od 2020 roku podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. SKO zaznaczyło, że jest to różnica w opodatkowaniu w stosunku do roku 2019 gdzie wszystkie grunty podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Skarżąca kwestionuje przyjętą do opodatkowania powierzchnię gruntu. W jej ocenie została ona zawyżona o ok. 5 ar. Wyjaśniono, że S.S. wraz z G.M. były współwłaścicielami po połowie nieruchomości składającej się z parc. bud. nr [...] i parc. bud. nr [...] oraz parc. grunt nr [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 0,4726 ha położonej w G. W wyniku podziału parc. nr [...], [...] i [...] zostały zniesione; parcela bud. nr [...] uległa podziałowi na parc. bud. nr [...], zaś parc. gr. nr [...] została podzielona na parc. gr. nr [...], [...], [...] i [...]. Jak zaznaczono, aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 22.02.1995r. nastąpiło częściowe zniesienia współwłasności w/w nieruchomości. SKO wskazało, że z aktu tego wynika, że w dotychczasowej współwłasności skarżącej i G.M. pozostały parc. bud. nr [...] wraz ze znajdującym się na niej budynkiem mieszkalnym nr [...] oraz parc. grunt, nr [...] stanowiąca drogę. Zgodnie z tym aktem powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0.0623 ha.

Jak zaznaczono w decyzji SKO, zgodnie z operatem pomiarowym przyjętym do zasobu w dniu 16.10.2010 r - [...] działka nr [...] uległa podziałowi na działki [...] - tj. [...] opow. 0,0292 ha, [...] o pow. 0,0079 ha, [...] o pow.0,0459 ha i [...] o pow. 0,0008 ha. Jednocześnie w trakcie pomiarów wykonawca geodezyjny ustalił granice działki [...] i na tej podstawie obliczył faktyczną jej powierzchnię, która wyniosła 0,0838 ha. SKO podało, że podział ten został zatwierdzony decyzją Wójta Gminy B. z dnia 28.09.2010 r. nr [...]. Zmieniono również oznaczenie parceli budowlanej [...] na działkę nr [...] oraz powierzchnię z 0,406 ha na 0,0394 ha. Ponadto działka [...] została odłączona z jednostki rejestrowej G163 do G 1520 (przeszła na własność Gminy). Łączna powierzchnia gruntów w jednostce rejestrowej wynosi 0,1224 ha

Według SKO, z zawiadomienia Starosty [...] o zmianie danych ewidencyjnych gruntów i budynków z dnia 17.10.2019 r. wynika, że na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 02.07.2019r. dokonano zmiany udziału we współwłasności: wykreślono udział 1/1: G.M. i S.S. a dopisano: S1.S1. - udział 1/4; A.W. - udział 1/4 i S.S. - udział 1/2. Ponadto z ewidencji tej wynika że zmiana współwłasności dotyczyła gruntów o powierzchni łącznej 0,1224 ha, czyli gruntów rolnych zabudowanych - Br-PsIV o pow. 0,0394 ha i pastwiska trwałe - PSfV o pow. 0,0830 ha.

Jak podkreślono, pismem z dnia 14.03.2022 roku Starosta [...] potwierdził dokonane ustalenia wskazując, że działka nr [...] uległa podziałowi na działki nr [...], ustalono granicę działki i obliczono faktyczną jej powierzchnię. Ponowne przeanalizowanie dokumentów znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie potwierdziło zawyżonych powierzchni.

Dodatkowo SKO zaznaczyło, że zapoznano się z księgą wieczystą opodatkowanej nieruchomości nr [...]. Jednak jej treść nie wskazuje jaka jest powierzchnia opodatkowanej nieruchomości skarżącej.

Organ odwoławczy uznał, że prawidłowo przyjęto do opodatkowania wielkość powierzchni gruntu, która wynikała z ewidencji gruntów czyli 0,1224 ha. Za zasadne uznano opodatkowanie 214 m2 przekwalifikowanego gruntu podatkiem od nieruchomości oraz opodatkowanie 1010 m2 podatkiem rolnym. Według SKO prawidłowo opodatkowano powierzchnię budynku na podstawie złożonej informacji.

Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu. Podatniczka zaznaczyła, iż w akcie notarialnym, księgach wieczystych i różnych pismach nie wykazana została powierzchnia przyporządkowana do numerów działek objętych współwłasnością. Podkreśliła, że w projekcie podziału nr [...] jest zapis, że dz. [...] posiada pow. 0,0256 a dz. [...], która według decyzji powstała z niej ma pow. 0,040. Skarżąca wskazując na powyższe podniosła, iż różnica wynosi 0,0150 ha. Zwrócono również uwagę na różnicę jaka zaistniała w projekcie działek we współwłasności.

Skarżąca zwróciła uwagę, iż wydane wobec niej cztery decyzje SKO są sprzeczne. I tak dwie decyzje SKO: z dnia 8 lipca 2020r. oraz z dnia 14 kwietnia 2021r. orzekły o uchyleniu decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Natomiast dwie następne z dnia 15 czerwca 2022r. oraz z dnia 21 lutego 2023r. utrzymywały w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Jak zaznaczyła skarżąca, w zawiadomieniu o zmianie danych ewid. gruntów i budynków [...] z dnia 17 października 2019r. w pozycji "opis użytków" jest zapis dwóch działek o powierzchni starej i nowej takich samych tj. pow. stara 0,0394 i nowa 0,03 oraz pow. stara 0,0830 i nowa 0,0830. W rezultacie skarżąca zadała pytanie dlaczego sporządzono akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia 2 lipca 2019r. jeśli nie wskazuje się zmian. Podatniczka zaznaczyła, że o powyższym akcie notarialnym nie została powiadomiona i nie uczestniczyła przy jego sporządzaniu, choć powinna była uczestniczyć. W konsekwencji skarżąca zakwestionowała przyjęcie do opodatkowania powierzchnię 0,1224.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarg jako niezasadna podlega oddaleniu.

Podnieść należy, iż kwestią sporną w rozpoznanej sprawie jest wielkość powierzchni przyjętej jako podstawa opodatkowania podatkiem rolnym. W ocenie skarżącej powierzchnia powyższa została zawyżona o ok. 5 ar.

Sąd zwraca uwagę, iż art. 21 p.g.k. statuuje zasadę, iż podstawą do ustalenia podatku są dokumenty urzędowe, a wymiar podatku dokonywany jest przez organy w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z postanowieniami art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podstawą opodatkowania podatkiem rolny stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych – liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz rozliczenia okręgu podatkowego; dla pozostałych gruntów – liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 u.p.r.). Natomiast podatkiem od nieruchomości objęte są m. in. grunty oraz budynki lub ich części (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l.). Co istotne przez użyte w ustawie określenia: użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, grunty zakrzewione i zadrzewione na użytkach rolnych, grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi – rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków (art. 1a ust. 3 u.p.o.l.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że pierwszym i podstawowym kryterium decydującym o zaliczeniu gruntu jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, rolnym czy też leśnym jest jego klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków. Sklasyfikowanie gruntu ma podstawowe znaczenie w kontekście prawidłowego wymiaru podatku, co wynika również z art. 21 ust. 1 p.g.k. Zgodnie z tym przepisem podstawę wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. To na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ podatkowy wymierza odpowiedni podatek i tymi danymi jest związany. Stanowią one podstawę wymiaru podatków (por. wyrok NSA z 14 września 2011r., sygn. akt II FSK 533/10 – dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak zasadnie przyjęto w decyzji SKO dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji" (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 411/11). Ewidencja gruntów i budynków obejmuje (zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 u.g.k.) dla gruntów dane dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.

Odnosząc się do podniesionych zarzutów, podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 21 ust. 1 p.g.k., dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co do zasady, stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Zawarty w tym przepisie zwrot "wymiar podatku" należy interpretować jako ustalenie (określenie) zobowiązania podatkowego, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych jak i podmiotowych zawartych w ewidencji gruntów i budynków (por. wyroki NSA: z dnia 17 grudnia 2010r., sygn. akt II FSK 1489/09; z dnia 15 lutego 2017r., sygn. akt II FSK 4051/14). Przepis ten nie określa jednak zakresu związania organów podatkowych, w ramach postępowania w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatku od nieruchomości, informacjami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, w świetle którego, organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m. in. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009r., sygn. akt II FPS 1/09). Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku) dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, a jej funkcje (przeznaczenie) ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków.

W realiach rozpoznanej sprawy podkreśli należy, że sporna działka znajduje się w jednostce rejestrowej G163. Podatniczka jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego i użytku rolnego. Jak ustalono, zawiadomieniem z dnia 3.12.2019 roku nastąpiło przeklasyfikowanie części użytków rolnych na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B". Przekwalifikowane grunty (214 m2) od 2020 roku podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Jak ustalono, S.S. wraz z G.M. były współwłaścicielami po połowie nieruchomości składającej się z parc. bud. nr [...] i parc. bud. nr [...] oraz parc. grunt nr [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 0,4726 ha położonej w G. Co istotne, w wyniku podziału parc. nr [...], [...] i [...] zostały zniesione. I tak parcela bud. nr [...] uległa podziałowi na parc. bud. nr [...], zaś parc. gr. nr [...] została podzielona na parc. gr. nr [...], [...], [...] i [...]. Aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 22.02.1995r. nastąpiło częściowe zniesienia współwłasności powyższych nieruchomości. Stosownie do treści aktu notarialnego w dotychczasowej współwłasności skarżącej i G.M. pozostały parc. bud. nr [...] wraz ze znajdującym się na niej budynkiem mieszkalnym nr [...] oraz parc. grunt, nr [...] stanowiąca drogę. Zgodnie z tym aktem powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0.0623 ha. Natomiast zgodnie z operatem pomiarowym przyjętym do zasobu w dniu 16.10.2010 r - [...] działka nr [...] uległa podziałowi na działki [...]. - tj. [...] opow. 0,0292 ha, [...] o pow. 0,0079 ha, [...] o pow.0,0459 ha i [...] o pow. 0,0008 ha. Jak zaznaczono, w trakcie pomiarów wykonawca geodezyjny ustalił granice działki [...] i na tej podstawie obliczył faktyczną jej powierzchnię, która wyniosła 0,0838 ha. Podkreślić należy, iż opisany powyżej podział został zatwierdzony decyzją Wójta Gminy B. z dnia 28.09.2010 r. nr [...]. Zmieniono ponadto oznaczenie parceli budowlanej [...] na działkę nr [...] oraz powierzchnię z 0,406 ha na 0,0394 ha. Jednocześnie działka [...] została odłączona z jednostki rejestrowej G163 do G 1520 (przeszła na własność Gminy). Łączna powierzchnia gruntów w jednostce rejestrowej wynosi 0,1224 ha.

Należy zwrócić uwagę, iż z zawiadomienia Starosty [...] o zmianie danych ewidencyjnych gruntów i budynków z dnia 17.10.2019 r. wynika, że na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 02.07.2019r. dokonano zmiany udziału we współwłasności: wykreślono udział 1/1: G.M. i S.S. a dopisano: S1.S1 - udział 1/4; A.W. - udział 1/4 i S.S. - udział 1/2. Jak ustalono, z ewidencji tej wynika że zmiana współwłasności dotyczyła gruntów o powierzchni łącznej 0,1224 ha, czyli gruntów rolnych zabudowanych - Br-PsIV o pow. 0,0394 ha i pastwiska trwałe - PSfV o pow. 0,0830 ha. Ponadto pismem z dnia 14.03.2022 roku [...] Starosta [...] potwierdził dokonane ustalenia wskazując, że działka nr [...] uległa podziałowi na działki nr [...], ustalono granicę działki i obliczono faktyczną jej powierzchnię.

W tym miejscu zauważyć należy, że skoro wypis z ewidencji gruntów i budynków stanowi dowód z dokumentu urzędowego, przeciwdowodem pozwalającym organom podatkowym ustalić wymiar podatku w oparciu o dane inne niż wynikające z tej ewidencji, powinien być również dokument (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2018r., sygn. akt II FSK 3635/16 oraz B. Pahl, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2014 r., II FSK 1581/12, LEX/El).

W realiach rozpoznanej sprawy SKO przyjęło tożsame stanowisko w zakresie związania danymi z ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji w decyzji organu odwoławczego słusznie przyjęto, że skarżąca nie wykazała, aby sporna powierzchnia opodatkowanych gruntów została zawyżona o 5 ar. Co istotne, dokonane w trakcie postępowania podatkowego ustalenia nie potwierdziły zawyżonych powierzchni. Sąd stwierdza, że przyjęta do opodatkowania wielkość powierzchni gruntu jest prawidłowa. W konsekwencji wynikająca z ewidencji gruntów czyli 0,1224 ha, tj. 214 m2 przekwalifikowanego gruntu została prawidłowo opodatkowana podatkiem od nieruchomości. Natomiast 1010 m2 zasadnie opodatkowano podatkiem rolnym, a powierzchnię budynku na podstawie złożonej informacji.

W konsekwencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 1634 ze zm.) Sąd skargę oddalił.