Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 2211/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek akcyzowy postanawia - oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu z dnia 28 kwietnia 2004 r. - Sygn. akt III SA 2211/03 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek akcyzowy postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Orzeczenie doręczono stronie w dniu [...] maja 2004 r., pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia.

Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. - wniesionym do Sądu w dniu [...] czerwca 2004 r. (stempel polskiego Urzędu Pocztowego) - strona złożyła pismo zatytułowane "Podanie o sprostowanie postanowienia". W piśmie tym zakwestionowała prawidłowość ustaleń faktycznych Sądu dokonanych w wyżej przywołanym postanowieniu i opartych na informacjach uzyskanych z Urzędu Skarbowego oraz wniosła o sprostowanie tego postanowienia.

Na podstawie Zarządzenia Sądu z dnia [...] października 2004 r. strona została wezwana do sprecyzowania charakteru wniesionego pisma poprzez wskazanie czy stanowi ono wniosek o sprostowanie postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, czy też zażalenie na to postanowienie. Sąd wyjaśnił, że tytuł pisma jest sprzeczny z jego treścią.

Pismem z dnia [...] listopada 2004 r. - wniesionym w dniu [...] listopada 2004 r. - strona stwierdziła, że kwestionując orzeczenie Sądu w przedmiocie prawa pomocy, domaga się jego sprostowania w trybie art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływana jako p.p.s.a. oraz przyznania jej na podstawie art. 246 p.p.s.a. prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy art. 156 p.p.s.a. - stosowane do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a. - dają Sądowi kompetencję do sprostowania w orzeczeniu niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. To ostatnie sformułowanie prowadzi do wniosku, że ustawodawca w tym przepisie ustanowił otwartych katalog oczywistych omyłek, które Sąd może prostować. Należy przy tym zauważyć, że użycie przez prawodawcę słów "innych oczywistych omyłek" wskazuje na to, iż wcześniej wymienione błędy, niedokładności, uchybienia mieszczą się w pojęciu oczywistej omyłki.

W przedmiotowej sprawie strona domaga się sprostowania postanowienia w zakresie ustalenia określonych elementów stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia. Strona także kwestionuje rozstrzygnięcie mimo, że nie złożyła do niego środka odwoławczego.

W ocenie Sądu postępowanie strony zmierza do wzruszenia postanowienia w przedmiocie prawa pomocy poprzez wykorzystanie w tym celu instytucji sprostowania oczywistych omyłek. Strona chce przez podważenie ustaleń faktycznych leżących u podstaw rozstrzygnięcia doprowadzić do ponownego rozpatrzenia sprawy.

Sąd zauważa, że w świetle art. 156 § 1 p.p.s.a. sprostowaniu nie może podlegać jeden z podstawowych elementów orzeczenia, jakim jest ustalony przez Sąd stan faktyczny. Nie może to być bowiem oczywista omyłka. Oczywistą omyłką jest w szczególności wpisanie błędnej daty, sumy, błąd literowy, przekręcenie nazwy, itp. Charakterystyczną i wspólną cechą tych uchybień jest brak wpływu na rozstrzygnięcie. Nie można tego natomiast powiedzieć o ustaleniu określonego stanu faktycznego. Trzeba także wskazać, iż - w świetle art. 156 § 1 p.p.s.a. - niedopuszczalne jest wykorzystywanie instytucji sprostowania orzeczenia w celu doprowadzenia do ponownego rozpoznania wniosku strony. Jeżeli wnioskodawca chciał doprowadzić do ponownego rozpoznania wniosku to powinien skutecznie zakwestionować postanowienie Sądu, przez złożenie w przewidzianym trybie i terminie środka odwoławczego. Skoro tego nie uczynił, to nie może w tym postępowaniu incydentalnym skutecznie podnosić argumentów związanych z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Sygn. akt III SA 1630/03

UZASADNIENIE

Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2003 r. strona została wezwana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenie obliczonego samodzielnie od tej wartości wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z dnia [...] września 2003 r. strona stwierdziła, że wartość przedmiotu sporu nie została określona w decyzji organu, stąd uiszcza wpis w kwocie [...] zł.

Po nadesłaniu przez organ odpowiedzi na skargę i akt sprawy Sąd wezwał stronę o uzupełnienie uiszczonego wpisu o kwotę [...] zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi strona złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Orzeczenie doręczono stronie w dniu [...] maja 2004 r., pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia. Strona nie złożyła przysługującego jej środka zaskarżenia, zatem postanowienie owo zakończyło postępowanie zapoczątkowane wnioskiem strony z dnia [...] października 2003 r. Strona nie uzupełniła wpisu, złożyła natomiast "Podanie o sprostowanie postanowienia z dnia 28 kwietnia 2004 r."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływana jako p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku ma obowiązek wezwać do jej uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania pisma, odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Przedstawione reguły mają także - stosownie do art. 223 § 1 p.p.s.a. - odpowiednie zastosowanie w sytuacji, kiedy obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty powstanie na skutek ustalenia wyższej wartości przedmiotu zaskarżenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Złożenie przez stronę wniosku z dnia [...] października 2003 r. spowodowało przerwanie terminu siedmiodniowego do uiszczenia wpisu. Nie było zatem podstaw do odrzucenia skargi. Jednakże prawomocne - wobec niezaskarżenia przez stronę we właściwym terminie - zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy spowodowało, iż strona miała obowiązek uzupełnić wpisu o wyznaczoną przez Sąd i jej znaną kwotę, w terminie 7 dni.

W odniesieniu do wyżej przedstawionych rozważań trzeba zauważyć, że w myśl art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła wpisu, tylko podjęła próbę zmiany Postanowienia odmawiającego uwzględnienia jej wniosku. W związku z tym konieczne jest wskazanie, że - stosownie do art. 159 p.p.s.a. - wniosek o sprostowanie nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W omawianej sprawie został on złożony ponadto po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu, nie może mieć zatem żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu.

Sąd stwierdza, że wobec niedopełnienia obowiązku uiszczenia wpisu w terminie 7 dni skarga podlega odrzuceniu. Sąd także, kierując się dyspozycja art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., nie zwraca stronie uiszczonego wpisu w kwocie [...] zł.

W tych warunkach, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 223 p.p.s.a., art. 170 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.