Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 414/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
article: par. 12, 13 i par. 60
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 6 maja 2024 r., nr AB-II.7840.5.14.2023.MM w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno -budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda Podlaski zaskarżoną decyzją z dnia 6 maja 2024 r. nr AB-IL7840.5.14.2023.MM utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 16 listopada 2023 r. nr 549/2023 zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającą D. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: U.(dalej powoływanemu jako: "Inwestor") pozwolenia na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z bezodpływowym zbiornikiem szczelnym na nieczystości ciekłe o pojemności 9,9 m3, zewnętrzną instalacją gazową, doziemną instalacją elektroenergetyczną wraz z murem oporowym oraz zagospodarowania terenu oraz pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i trzech budynków gospodarczych, na działce o nr ewid. gr. [...], obręb ewid. [...], przy ul. [...]w Białymstoku.

Decyzje te wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z dnia 26 maja 2023 r. Inwestor wystąpił o udzielenie pozwolenia na budowę ww. inwestycji, dołączając m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i trzy egzemplarze projektu architektoniczno-budowlanego oraz postanowienie Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 23 lutego 2022 r., znak: DUA-XIII.6740.71.2022 udzielające mu zgody na odstępstwo od przepisów §12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225, dalej w skrócie: "rozporządzenie MI z 2002r.") polegające na wykonaniu w projektowanym budynku usługowym ściany bez okien i drzwi w odległości 1,50 m od granicy działki o nr ewid. gr. [...].

Po przeanalizowaniu ww. wniosku Prezydent Miasta Białegostoku decyzją z dnia 16 listopada 2023r. nr 549/2023 zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę wyżej opisanego budynku usługowo-biurowego oraz pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i trzech budynków gospodarczych, na działce o nr ewid, gr. [...], przy ul. [...]w Białymstoku.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż przedłożony materiał dowodowy odpowiada wymogom obowiązujących przepisów, a Inwestor wywiązał się ze wszystkich wymagań określonych prawem budowlanym. Nawiązując do wymogów określonych w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ stwierdził, że projektowana inwestycja - zlokalizowana na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego części osiedla J. w Białymstoku (rejon ul. W. i ul. J.) zatwierdzonym uchwałą nr XXXIII/538/17 Rady Miasta Białystok z dnia 27 marca 2017 r., na terenie oznaczonym symbolem 1.7U,KX,ZP – jest zgodna z zapisami ww. planu. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany są kompletne, jak również zostały wykonane oraz sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Ponadto projektanci złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co spełnia wymóg art. 34 ust. 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W zakresie projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji organ stwierdził, że został sporządzony zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Inwestor, na podstawie postanowienia Prezydenta Białegostoku z dnia 23 lutego 2022 r., uzyskał bowiem zgodę na odstępstwo od regulacji § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MI z 2002 r. umożliwiające wykonanie mu w projektowanym budynku usługowym ściany bez okien i drzwi w odległości 1,50 m od granicy działki budowlanej od strony działki nr [...], pod warunkiem wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Badając projekt pod tym kątem organ I instancji doszedł do wniosku, że projektowana ściana oddzielenia pożarowego spełnia wymagania określone w § 232 ust. 4 i 5 ww. rozporządzenia MI. Podsumowując organ doszedł do wniosku, że skoro Inwestor wywiązał się ze wszystkich wymagań określonych prawem budowlanym, to uzasadnione jest zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę planowanej inwestycji i rozbiórki istniejących budynków.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K. - właściciel działki o nr ewid. gr. [...] (dalej powoływany jako: "Skarżący") wskazując, że przedmiotowe zamierzenie budowlane zostało zaprojektowane bez poszanowania interesów osób trzecich. Zdaniem Skarżącego projektowany budynek ze względu na wysokość wynoszącą 12 m oraz usytuowanie w odległości 1,5 m od granicy z należącą do niego działką o nr ewid. gr. [...], będzie ograniczał możliwość zabudowy tejże działki. Skarżący zasygnalizował też inne uchybienia wskazując m.in., że analizy przesłaniania i zacieniania załączone do projektu zagospodarowania terenu zostały sporządzone bez uwzględnienia stanu faktycznego - topografii terenu, w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego znajdują się wpusty odprowadzające wodę deszczową z dachu, a ponadto brak jest informacji o planowanej wycince istniejących drzew kolidujących z projektowaną inwestycją.

W toku postępowania odwoławczego Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia 13 lutego 2024 r. zobowiązał Inwestora do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez doprowadzenie inwestycji do zgodności z §29 rozporządzenia MI w sprawie warunków technicznych, wskazania jaką konkretnie funkcję będzie pełnił projektowany budynek usługowo- biurowy, wyjaśnienia kwestii istnienia drzew na działce inwestycyjnej oraz załączenia aktualnego zaświadczenia projektantów o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

W dniu 29 lutego 2024 r. pełnomocnik Inwestora przedłożył poprawione trzy egzemplarze dokumentacji projektowej oraz wskazał, że w przedmiotowym budynku usługowo-biurowym prowadzone będzie biuro rachunkowe. Szczegółowo wyjaśnił też zgodność planowanego zamierzenia budowlanego z §29 rozporządzenia MI oraz odniósł się do kwestii istnienia zadrzewienia na terenie projektowanej działki.

Po przeanalizowaniu przedłożonych przez Inwestora - wyjaśnień oraz poprawionego projektu budowlanego, Wojewoda Podlaski decyzją z dnia 6 maja 2024r. nr AB-II.7840.5.14.2023.MM utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, że postępowanie organu I instancji przeprowadzono prawidłowo, z wyłączeniem części uzupełnionej w postępowaniu odwoławczym, zamierzenie inwestycyjne spełnia wszystkie wymagania przepisów prawa budowlanego, a inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich.

W uzasadnieniu wydanej decyzji, po przywołaniu regulacji art. 35 ust.1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 682 ze zm., dalej w skrócie: "p.b."), organ w pierwszej kolejności stwierdził, że przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na wskazanym obszarze i zatwierdzonego uchwałą nr XXXIll/538/17 Rady Miasta Białystok z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla J. w Białymstoku (rejon ul. W. i ul. J.). Odnosząc się szczegółowo do zapisów ww. planu Wojewoda po pierwsze przesądził zgodność projektowanej inwestycji z zapisami tego planu w zakresie przeznaczenia, uznając, że projektowany budynek został usytuowany z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy (tj. w odległości 6 m od krawężnika jezdni drogi - ul. W.); z zachowaniem wymaganej strefy ochronnej o szerokości 150 m od granicy cmentarza. Uznał też, że planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z §27 ust. 1 pkt 2a m.p.z.p. w zakresie wymaganej ilości miejsc postojowych (zgodnie z projektem zagospodarowania projektuje się 10 miejsc postojowych w tym jedno dla osób niepełnosprawnych) oraz odpowiada parametrom i wskaźnikom kształtowania zabudowy określonym w planie, w tym w zakresie powierzchni zabudowy. Wskazał, że powierzchnia zabudowy może wynosić maksimum 40% terenu inwestycyjnego, tymczasem pow. zabudowy projektowanego budynku to 248,13 m2, co stanowi 13,5% całej działki. W zakresie powierzchni biologicznie czynnej (ustalonej na min. 30 % terenu inwestycyjnego) wyjaśnił, że projektowana inwestycja zakłada, że będzie ona wynosić 1077,42 m2, czyli 58,62% całej powierzchni działki. W ocenie organu II instancji planowana inwestycja spełnia też wymagania co do maksymalnej wysokości budynku określonej do 12 m, w sytuacji gdy projektowany budynek wynosi 11,98 m oraz w zakresie minimalnej powierzchnia zabudowy.

Wojewoda uznał też, że projektowane zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. I tak nawiązując do §12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MI w sprawie warunków technicznych i ustalonej w nim odległości od granicy działki nie mniejszej niż 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy, Wojewoda wskazał, że w niniejszej sprawie planowany budynek usytuowany będzie w odległości 1,50 m od granicy z działką sąsiednią o [...], a na takie zbliżenie do granic działki sąsiedniej ścianą bez okien i drzwi, Inwestor otrzymał zgodę na odstępstwo w postanowieniu Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 23 lutego 2022r. Jedynym warunkiem zbliżenia projektowanego budynku do sąsiedniej działki nr [...] było wykonanie w tym budynku ściany oddzielenia przeciwpożarowego od strony tej działki. W ocenie Wojewody projektowana ściana spełnia wszystkie parametry wymagane dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego.

Dalej organ stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu zawiera szczegółową analizę przesłaniania istniejących budynków mieszkalnych znajdujących się na sąsiednich działkach, a w szczególności budynku na działce o [...], który znajduje się w odległości 9,50 m od granicy z działką inwestycyjną. Według ww. analizy, przedmiotowa inwestycja nie przesłania istniejących na działkach o nr [...], [...] – budynków mieszkalnych. Ponadto dołączona do wniosku analiza zacieniania sporządzoną dla istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o [...], wykazała, ze projektowana inwestycja budowlana nie narusza §60 warunków technicznych. Odnosząc się zaś do kwestii dotyczącej wymogu załączenia przez Inwestora analizy zacieniania dla hipotetycznego budynku mieszkalnego, organ wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującym m.p.z.p., obszar na którym zlokalizowana jest działka o [...], przeznaczony jest na usługi, zieleń urządzoną oraz parkingi, co oznacza, że na ww. działce brak jest możliwości budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W tych okolicznościach wykonanie analizy zacieniania dla hipotetycznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce Skarżącego organ uznał za bezcelowe.

Oceniając pozostałe informacje zawarte w projekcie zagospodarowania terenu Wojewoda stwierdził, że ukształtowanie terenu działki inwestycyjnej zostało zaprojektowane zgodnie z §29 warunków technicznych, a spływ wód opadowych, wbrew obawom Skarżącego nie będzie kierowany na nieruchomości sąsiednie. Uznał też, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny, w projekcie znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, dokumentacja projektowa zawiera oświadczenie projektantów, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a sam projekt został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami.

Odnosząc się zaś do zarzutu, że projektowany budynek będzie zlokalizowany w odległości przekraczającej odległość 1,50 m od granicy działki nr [...] z uwagi na zainstalowanie w ścianie projektowanego obiektu rur spustowych odprowadzających wody opadowe z powierzchni dachu (12cm) organ wskazał, że przepisy określające odległość ściany od granicy z działką sąsiednią, nie odnoszą się do instalowanych na ścianach rur spustowych, czy urządzeń budowlanych. Rura spustowa nie stanowi części ściany budynku, ale jest elementem instalacji służącej do odprowadzenia wody opadowej z powierzchni dachu, zatem zamocowanie takiej rury spustowej do ściany projektowanego budynku od strony granicy z działką o nr [...], nie będzie wpływać na przekroczenie ustalonej minimalnej odległości.

Wypowiadając się z kolei w zakresie zarzutu, że mapa do celów projektowych nie odzwierciedla rzeczywistego stanu, Wojewoda wskazał, że załączona mapa do celów projektowych w skali 1:500, zawiera poświadczenie uprawnionego geodety, że dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany w dniu 19 sierpnia 2022 r. przez Prezydenta Miasta Białegostoku. Wobec powyższego organ odwoławczy nie miał podstaw do zakwestionowania dokumentu urzędowego jakim jest mapa do celów projektowych sporządzona przez uprawnionego geodetę. W zakresie natomiast zarzutu, iż planowane zamierzenie budowlane uniemożliwi mu wybudowanie w przyszłości budynku usługowego, bądź instalacji paneli fotowoltaicznych na działce [...], Wojewoda wyjaśnił, że podczas prowadzonego postępowania Skarżący nie przedłożył żadnych dowodów świadczących o zamiarze inwestycyjnym planowanym na działce o [...].

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Skarżący zarzucają jej naruszenie:

1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także dokonania dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, niepodjęcie z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do ustalenia możliwości i prawidłowości budowy budynku usługowo-biurowego na działce o nr [...], a w szczególności:

a. oparciu się na nieodpowiadającej rzeczywistemu stanowi mapie do celów projektowych, która to mapa została sporządzona nieprawidłowo, z uwagi na brak wskazania rzędnych wysokości na działce o nr [...] i działkach sąsiednich, wobec czego niemożliwe jest prawidłowe usytuowanie budynku na działce oraz usytuowanie muru oporowego, a także brak jest możliwości przeprowadzenia rzetelnej analizy nasłonecznienia, które to braki stawiają pod znakiem zapytania prawidłowość całego projektu;

b. niewyjaśnienie, że przedmiotowe zamierzenie budowlane zostało zaprojektowane bez poszanowania praw osób trzecich, bowiem w przyszłości znacznie ograniczy możliwość zabudowy działki Skarżącego o nr [...];

c. wydanie decyzji mimo braku zebrania całego materiału dowodowego, w szczególności dokumentów świadczących o przeprowadzeniu analizy chłonności działki o nr. [...], wobec czego niemożliwe jest stwierdzenie, że "spływ wód opadowych nie będzie kierowany na nieruchomości sąsiednie", zwłaszcza przy brakach mapy do celów projektowych;

d. uznaniu, że sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania analiza nasłonecznienia została rzetelnie sporządzona, mimo iż nie uwzględnia analizy zacieniania dla hipotetycznego budynku usługowego mogącego powstać w przyszłości na działce sąsiedniej i ewentualnego przesłaniania dopływu naturalnego oświetlenia;

e. dowolnym uznaniu, że przedmiotowe zamierzenie budowlane nie ograniczy możliwości zabudowy na działkach sąsiednich, podczas gdy nie przeprowadzono analizy chłonności działki, nie przeprowadzono analizy zacieniania dla hipotetycznych budynków mogących powstać w przyszłości na tych działkach, uzyskano wyłącznie odstępstwo od przepisów przeciwpożarowych bez wzięcia pod uwagę oddziaływania w kwestiach nasłonecznienia i przysłaniania, a ponadto, już samo uzyskanie odstępstwa przez inwestora znacznie ogranicza możliwości zabudowy działek sąsiednich, bowiem Skarżący w przyszłości sam będzie musiał uzyskać odstępstwa, których brak uniemożliwi lub znacząco ograniczy zabudowę własnej nieruchomości;

f. przyjęciu, zgodnie z wyjaśnieniami Inwestora, że na działce inwestycyjnej występują drzewa o obwodzie mniejszym niż 30 cm oraz krzewy w skupisku mniejszym niż 25 m2, wobec czego nie wymagają one pozwolenia na wycinkę, podczas gdy w rzeczywistości na działce inwestycyjnej znajdowały się drzewa o średnicy między 80 a 240 cm;

2. art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie przedmiotowej decyzji z uwagi na spełnienie przez Inwestora obowiązków przewidzianych tym przepisem, podczas gdy projekt budowlany nie jest kompletny, a co więcej nie odpowiada wymaganiom techniczno-budowlanym;

3. art. 9 ust. 1 Prawo budowlane w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MI w zw. z art. 32 Konstytucji RP poprzez wydanie pozwolenia na budowę z pominięciem uwzględnienia konstytucyjnego obowiązku równego traktowania wszystkich stron;

4. art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie;

5. § 13 rozporządzenia MI z 2002 r. w sprawie warunków technicznych przez błędną jego wykładnię, polegającą na uznaniu, że przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do istniejących obiektów budowlanych.

Powołując się na powyższe zarzuty pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz przeprowadzenie dowodu z załączonej mapy do celów projektowych z oznaczonymi rzeczywistymi rzędnymi oraz zdjęć pni wyciętych drzew znajdujących się na działce inwestycyjnej: na okoliczność wykazania faktu, że organ oparł merytoryczne rozstrzygnięcie na nieprawidłowo sporządzonej mapie do celów projektowych, która nie zawiera wskazania rzędnych wysokości na działce projektowanej oraz działkach sąsiednich, jak również wykazania, że na projektowanej działce znajdowały się drzewa o średnicy pomiędzy 80 a 240 cm, dla których ścięcia konieczne było uzyskanie stosownego pozwolenia.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony rozwinęła podniesione zarzuty wskazując, że mapa do celów projektowych planowanej inwestycji została sporządzona nieprawidłowo, z błędnymi rzędnymi zarówno działki inwestycyjnej, jaki i działek z nią sąsiadujących. Ponadto skoro materiał dowodowy nie zawiera dokumentów świadczących o przeprowadzeniu analizy chłonności działki inwestycyjnej o nr [...], to niemożliwe jest stwierdzenie przez projektanta, że spływ wód opadowych nie będzie kierowany na nieruchomości sąsiednie. Dodatkowo, Skarżący stwierdzi, iż organ odwoławczy błędnie uznał, że analiza nasłonecznienia została rzetelnie sporządzona w sytuacji, gdy nie uwzględnia ona analizy zacieniania dla hipotetycznego budynku usługowego mogącego powstać w przyszłości na działce o nr [...].

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 19 sierpnia 2024r. pełnomocnik Inwestora wniósł o oddalenie skargi wskazując na bezzasadność wszystkich podniesionych w niej - zarzutów.

W piśmie z dnia 19 września 2024r. pełnomocnik Skarżącego przedłożyła mapę dla celów projektowych sporządzoną na dzień 28 maja 2024r.

Wojewoda Podlaski, wezwany do ustosunkowania się do przedłożonej mapy i załączonych do niej rzędnych w piśmie z dnia 8 listopada 2024r. podkreślił, że poziom działki inwestycyjnej jest niższy w stosunku do działki o [...] przy jej granicy, a ponadto będzie dodatkowo obniżony o 5-10 cm, zatem wody opadowe z całą pewnością nie będą spływały na działkę Skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Podlaskiego z dnia 6 maja 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 16 listopada 2023 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlany oraz udzieleniu pozwolenia na budowę budynku usługowo-biurowego wraz z bezodpływowym zbiornikiem szczelnym na nieczystości ciekłe, zewnętrzną instalacją gazową, doziemną instalacją elektroenergetyczną wraz z murem oporowym oraz pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i trzech budynków gospodarczych.

Rozważania w powyższym zakresie należy poprzedzić ogólnym wyjaśnieniem, że kontrola sądowa dokonywana jest pod względem zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Przy czym, biorąc pod uwagę zarzuty skargi zaakcentować też trzeba, że każda inwestycja może powodować uciążliwości i utrudnienia dla najbliższego sąsiedztwa, co jednak samo przez się nie oznacza i nie może prowadzić do wniosku, że wydanie pozwolenia na budowę stanowi naruszenie prawa.

Dokonując w tym zakresie kontroli Sąd uznał, że zaskarżone decyzje są prawidłowe i nie naruszają wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego, a organy zasadnie przyjęły, że w sprawie spełnione zostały przesłanki pozwalające na zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlany oraz udzielenie pozwolenia na budowę ww. inwestycji oraz pozwolenia na rozbiórkę opisanych wyżej - budynków.

Materialnoprawną podstawę wydanych na gruncie rozpatrywanej sprawy rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 682, dalej w skrócie: "p.b."). Jak stanowi zaś art. 35 ust. 1 tej ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

3a) dołączenie: (a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, (b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: (a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, (b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: (a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, (b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia (art. 35 ust. 3 Pr. bud.). W razie zaś spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Pr. bud.).

Jak wynika z przytoczonych przepisów decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany, a nie uznaniowy, co oznacza że w przypadku, gdy inwestor przedłoży komplet wymaganych dokumentów, o jakich mowa w art. 32 ust. 4 p.b., które następnie zostaną pozytywnie zweryfikowane stosownie do treści art. 35, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.

W ocenie Sądu Wojewoda Podlaski w zaskarżonej decyzji dokonał wnikliwej analizy akt sprawy, a materiał dowodowy, uzupełniony w toku postępowania odwoławczego bez naruszenia zasady dwuinstancyjności, ocenił prawidłowo dochodząc w konkluzji do słusznego wniosku o konieczności zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego i udzielenia Inwestorowi pozwolenia na budowę opisanego na wstępie budynku usługowo – biurowego oraz pozwolenia na rozbiórkę dotychczas istniejących budynków. Wszystkie kwestie niezbędne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego zostały w sprawie wyjaśnione i pozwalały organowi na wydanie merytorycznej decyzji uwzględniającej w całości wniosek Inwestora.

Jednym z podstawowych obowiązków organu architektoniczno – budowlanego jest ustalenie, czy projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Taka analiza w niniejszej sprawie została przeprowadzona i - zdaniem Sądu - organ doszedł do prawidłowego wniosku, iż ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla J. w Białymstoku (rejon ul. W. i ul. J.), przyjętego uchwałą nr XXXIII/538/17 Rady Miasta Białystok z dnia 27 marca 2017r. (Dz.U. Woj. Podl.z 2017., poz. 1620), nie sprzeciwiają się realizacji inwestycji objętej wnioskiem.

Działka inwestycyjna położona jest na terenie oznaczonym w m.p.z.p. symbolem 1.7U,KX,ZP przeznaczonym pod usługi, miejsca postojowe oraz zieleń urządzoną wraz obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Jak stanowi §4 ust. 1 tego planu są to tereny usług, tereny wydzielonych miejsc postojowych oraz zieleni urządzonej. Przy czym, co wynika z §4 ust. 2 planu, połączenie oznaczeń literowych w symbolu przecinkiem oznacza równorzędność danych funkcji, a funkcje te mogą występować łącznie w dowolnych proporcjach lub wymiennie w zależności od zamierzeń Inwestora. Nie ulega zatem wątpliwości, że planowana inwestycja polegająca na budowie budynku usługowo-biurowego, w którym prowadzone będzie biuro rachunkowe, wpisuje się w przeznaczenie nadane ww. działce w planie zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu projektowane zamierzenie inwestycyjne zgodne jest też z pozostałym zapisami obowiązującego na tym terenie planu, m.in. w zakresie zachowania: nieprzekraczalnej linii zabudowy, wymaganej strefy ochronnej, wymaganej ilości miejsc postojowych, powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej (ustalonej planie na min. 30 % terenu inwestycyjnego, a wyznaczonej w projekcie na 58,62%), jak też maksymalnej wysokości budynku. W związku z tym, że Skarżący nie kwestionuje zgodności parametrów projektowanej inwestycji z ww. zapisami planu Sąd za zbędne uznaje poddawanie powyższych kwestii bardziej szczegółowemu wyjaśnieniu, tym bardziej, że zostały one w sposób wyczerpujący omówione w zaskarżonej decyzji.

W rozpatrywanej sprawie, jak trafnie oceniły orzekające organy, projekt zagospodarowania terenu jest też zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022r., poz. 1225, dalej: "rozporządzenie MI"), a konkretnie z wymogami określonymi w przepisach: § 12 (w zakresie odległości usytuowania projektowanych obiektów od granicy z sąsiednią działką budowlaną), § 13 (w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń), § 57 (w kwestii odpowiedniego oświetlenia dziennego), § 60 (co do minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń), § 271-273 (w zakresie usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe). Wobec powyższego rację ma Wojewoda Podlaski twierdząc, że na gruncie rozpatrywanej sprawy spełniony został również warunek, o którym stanowi art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. Sąd aprobuje ocenę organu zaprezentowaną szczegółowo w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji czyniąc rozważania organu swoimi by uniknąć ich zbędnego powtarzania.

Odnosząc się natomiast do zarzutu Skarżącego w zakresie nieuwzględnienia konstytucyjnego obowiązku równego traktowania wszystkich stron wobec udzielenia Inwestorowi odstępstwa od §12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MI, polegającego na wykonaniu w projektowanym budynku ściany bez okien i drzwi w odległości 1,50 m od granicy działki o nr [...], należy uznać, że jest on bezzasadny. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądowo-administracyjnym skutkiem udzielonej na podstawie art. 9 p.b. zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, a taka zgodna w niniejszej sprawie został udzielona na podstawie postanowienia Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 23 lutego 2022r., jest zmiana obowiązującego w danej sprawie stanu prawnego w zakresie wymogów techniczno- budowlanych. Celem powołanej regulacji jest bowiem umożliwienie modyfikacji szczegółowych i bezwzględnie obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych w wyjątkowych stanach faktycznych, w których nie jest możliwe zastosowanie się do nich, z uwagi na różnego rodzaju okoliczności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II OSK 2776/21, dostępny w Centralne Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Warunkiem udzielenia przez Prezydenta Miasta Białegostoku zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia było wykonanie w projektowanym budynku usługowo-biurowym ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Analizując pod tym kątem projekt architektoniczno – budowlany rację należy przyznać Wojewodzie Podlaskiemu, który trafnie stwierdził, że projektowana ściana zlokalizowana w odległości 1,5 m od granicy z działką o [...] spełnia wszystkie parametry wymagane dla ściany oddzielenia przeciwpożarowego wskazane w § 235 warunków technicznych, a następnie prawidłowo uznał, że wymóg udzielonego odstępstwa od §12 ust. 1 pkt 2 warunków technicznych został spełniony.

W kontrolowanym postępowaniu poddano także szczegółowemu zbadaniu i analizie rozwiązania projektu w zakresie zachowania dostępu światła słonecznego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi tj. spełnienie wymagań z § 13 ust. 1 i § 60 rozporządzenia MI. Z dołączonej do projektu architektoniczno – budowlanego analizy nasłonecznienia i zacienienia sporządzonej przez projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej wynika bezsprzecznie, że planowana inwestycja nie spowoduje zacienienia istniejącej na nieruchomości sąsiednich, tj. nr [...] i [...] - zabudowy. Wbrew też zarzutom skargi, projekt zagospodarowania terenu zawiera szczegółowe analizy przesłaniania zarówno w stosunku do obiektów istniejących na sąsiednich działkach, jak i do obiektów hipotetycznych (w także na działce Skarżącego), co potwierdza rysunek Z.2. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obszar na którym zlokalizowana jest działka Skarżącego przeznaczony jest na usługi, zieleń urządzoną oraz parkingi, stąd też wykonywanie analizy zacieniania dla hipotetycznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o co pierwotnie wnosił Skarżący jest bezcelowe. W zakresie natomiast wymogu sporządzania analizy nasłonecznienia dla hipotetycznego budynku usługowego na działce Skarżącego, zaakcentować jeszcze raz należy, że taka analiza w niniejszej sprawie została sporządzona, pomimo, że w orzecznictwie sądowo - administracyjnym konsekwentnie prezentowany jest pogląd, że przepisy § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia mogą mieć zastosowanie tylko do istniejącej zabudowy, nie zaś do hipotetycznej. Wynika to wprost z § 13 rozporządzenia, który umożliwia przeprowadzenie konkretnych obliczeń w odniesieniu do konkretnie istniejącego okna zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi. Bez tego koniecznego elementu nie można zatem wyznaczyć odległości projektowanego budynku od "innego budynku" (zob. wyroki NSA: z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2183/15, z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1945/17, z 7 grudnia 2022r., II OSK 3783/19, CBOSA).

Dodatkowo trzeba też wskazać, że na etapie prowadzonego postępowania (jak też postępowania sądowego) Skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych zamiarów inwestycyjnych, ograniczając się jedynie do zanegowania rozwiązań projektowych proponowanych przez Inwestora. Tymczasem wydając decyzję o zatwierdzeniu projektowanej inwestycji organ wydający pozwolenie na budowę nie może uzależniać swoich rozstrzygnięć od zdarzeń przyszłych i niepewnych. Wbrew oczekiwaniom strony skarżącej ochrona osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, będą decydowali o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, czy rodzaju obiektu budowlanego. Ochrona interesów, o których mowa w art. 5 pkt 9 p.b. nie może sięgać tak daleko, aby uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami prawa (por. NSA w wyroku z dnia 24 kwietnia 2024r., II OSK 1723/24, CBOSA).

Odnosząc się zaś do zarzutu dotyczącego mapy do celów projektowych na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji budowlanej, a która zdaniem strony Skarżącej – nie zawiera rzędnych wysokości na działce inwestycyjnej oraz sąsiadujących z nią nieruchomościach, należy uznać, że jest bezzasadny. Jak stanowi bowiem art. 2 pkt 7a ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, mapa do celów projektowych to opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz (...) klauzulę urzędową, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów (...) w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji.

W rozpoznawanej sprawie mapa do celów projektowych, na której wykonano projekt zagospodarowania terenu została sporządzona przez uprawnionego geodetę – G. J., który ponosi odpowiedzialność za aktualność map projektowych. Mapa ta została przyjęta do zasobu geodezyjno-kartograficznego, co potwierdza stosowna adnotacja na tej mapie. Na mapie znajduje się pieczęć z informacją, że niniejszy dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultat zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany. Jak wskazuje się zaś w orzecznictwie sądów administracyjnych w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę nie można kwestionować treści mapy zasadniczej opatrzonej klauzulą uwierzytelniającą, która daję pewność organowi zatwierdzającemu projektu budowlany, że został on sporządzony na mapie zasadniczej przyjętej do zasobu. Należy przyjąć, że mapa ta przedstawia aktualny stan faktyczny i prawny odzwierciedlony w zasobie geodezyjnym i kartograficznym (tak m.in. NSA w wyroku z dnia 8 stycznia 2020r., II OSK 3257/19, w wyroku z dnia 8 grudnia 2015r., II OSK [...]/15, CBOSA). Z tych też względów zarzut Skarżącego co do wadliwości sporządzonej mapy - należy uznać za bezzasadny.

Ponadto, wbrew przekonaniu strony skarżącej, przedłożona przy piśmie procesowym z dnia 19 września 2024r. nowa mapa do celów projektowych opracowana w dniu 28 maja 2024r. zawiera zbliżone wartości rzędnych na działce inwestycyjnej i działce należącej do Skarżącego, a niewielkie różnice wynikają w głównej mierze z różnych miejsc pomiaru rzędnych terenu. Ponadto, jak trafnie zwrócił uwagę Wojewoda Podlaski, różnica pomiędzy rzędnymi przy granicy na działce inwestycyjnej o nr [...], a rzędnymi na działce nr [...] wynosi od 15 do 120 cm. Pomimo zaś faktu, że teren inwestycyjny przy granicy z działką Skarżącego jest posadowiony niżej w stosunku do tej działki, to jak wynika z projektu zagospodarowania terenu – będzie dodatkowo obniżony o 5-10 cm. Powyższe okoliczności potwierdzają, że przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana zgodnie z § 29 rozporządzenia MI i wbrew obawom Skarżącego nie podstaw do twierdzenia, że wody opadowe będą kierowane na jego działkę.

Na uwzględnienie, zdaniem składu orzekającego, nie zasługuje też zarzut braku załączenia do projektu budowlanego analizy chłonności działki inwestycyjnej, co – zdaniem Skarżącego – powoduje powstanie ryzyka odprowadzania wód opadowych na jego działkę. W opisie zagospodarowania terenu uprawniony projektant stwierdził bowiem wyraźnie, że teren przedmiotowej inwestycji został dostosowany do otaczającego zagospodarowania terenów sąsiednich (projekt zagospodarowania terenu, str. 3a), Na rysunku zagospodarowania terenu wskazał również kierunki spływu wód opadowych z projektowanych powierzchni utwardzonych na tereny biologicznie czynne na działce stanowiącej własność Inwestora, umożliwiające ich retencje, wyjaśniając dodatkowo, że przepis §29 warunków technicznych nie zostanie naruszony. Skoro zaś uprawniony projektant stwierdził, iż wody opadowe będą retencjonowane na terenie biologicznym działki inwestycyjnej, który – co warto podkreślić - wynosi 58 % działki inwestycyjnej, to organ nie mógł wymagać od Inwestora przedłożenia dodatkowych analiz specjalistycznych, które nie są wymagane przy uzyskaniu pozwolenia na budowę. Tym bardziej, że pojęcie analizy chłonności gruntu nie zostało uregulowane w żadnym z przepisów ustawy Prawo budowlane, a tym bardziej nie zostało zakwalifikowane jako warunek udzielenia pozwolenia na budowę.

Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego istniejącego zadrzewienia na działce inwestycyjnej o nr [...], wyjaśnić należy, iż mapa do celów projektowych, sporządzona przez uprawnionego geodetę, jak i mapa przedłożona w toku postępowania sądowego nie wskazuje, aby na terenie działki inwestycyjnej istniało zadrzewienie. Wyjaśnić przy tym trzeba, że postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i postępowanie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wycięcie drzew to dwa odrębne i niezależne postępowania administracyjne. Wobec powyższego, nie ma wymogu dołączania do wniosku o pozwolenie na budowę zgody na wycinkę drzew. Przepis art. 33 ust. 2 p.b. zawiera zamknięty katalog dokumentów wymaganych przy wniosku o pozwolenie na budowę i w treści tego przepisu nie sposób odszukać obowiązku dołączenia zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów. Żaden z przepisów prawa nie stanowi o konieczności posiadania zezwolenia na wycięcie drzew, by móc się ubiegać o pozwolenie na budowę. Tym samym, nie ma podstawy prawnej, aby zagadnienie związane z ewentualną wycinką drzew warunkowało udzielenie pozwolenia na budowę (tak też WSA w wyroku z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt II SA/Ol 349/18, CBOSA).

Skarżący zarzucił też, że zaskarżona decyzja Wojewody Podlaskiego została wydana bez uwzględnienia konstytucyjnego obowiązku równego traktowania stron oraz art. 140 i 144 Kodeksu Cywilnego w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściciel nieruchomości powinien korzystać ze swego prawa zachowując przepisy prawa i zasady współżycia społecznego oraz powstrzymać się od działań, które by zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Odnosząc się do ww. kwestii stwierdzić należy, iż zgodnie z orzecznictwem sądowo administracyjnym rolą organów analizujących projekt budowlany jest zbadanie, czy planowana inwestycja należycie wyważa interesy Inwestora i właścicieli działek sąsiednich, przy czym oznacza to wymóg uwzględnienia zarówno istniejącej zabudowy oraz możliwości zabudowy działek w przyszłości. Jednocześnie podkreśla się, że interes osób trzecich chroniony przepisem art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. nie może naruszać prawa Inwestora wynikającego z art. 4 tej ustawy. Ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym, tak jak to już zostało wskazane wyżej, nie może bowiem prowadzić do sytuacji, w której nie inwestorzy, ale osoby trzecie będą decydować o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu ich posadowienia i rodzaju obiektu budowlanego, nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego.

Zdaniem składu orzekającego na uwzględnienie nie zasługuje też zarzut Skarżącego dotyczący niekompletności projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego. Jak wskazał Wojewoda, ocena projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno- budowlanego pod kątem wymagań zawartych w art. 35 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego wykazała, iż projekt budowlany jest kompletny. W projekcie znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b p.b. Zgodnie z art. 20 ust. 4 ww. ustawy, dokumentacja projektowa zawiera oświadczenie projektantów, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.

Reasumując powyższe rozważania Sąd doszedł do wniosku, że przeprowadzone postępowanie nie naruszało wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, jak również przepisów procesowych. Organy właściwie oceniły cały zebrany materiał dowodowy, w tym zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Zastosowały przy tym właściwe podstawy prawne, które prawidłowo zinterpretowały, a w szczególności Wojewoda należycie uzasadnił wydaną decyzję usuwając nieprawidłowości i braki, które powstały na etapie I instancji. Podniesione zarzuty nie mogły zatem skutkować uwzględnieniem skargi. Z kolei niezadowolenie strony z wydanego rozstrzygnięcia, jak też subiektywne jej przekonanie o jego wadliwości, nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi, skoro przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola sądowa nie wykazała naruszeń prawa.

Z podanych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji wyroku.