Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 300/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 215 § 1, art. 216, art. 231, art. 218
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1613/22, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 stycznia 2022 r., nr SKO.F/41.4/801/2022/13333, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 21 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1613/22, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał Z. S. do uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia.

Wydanie zarządzenia poprzedzało wezwanie skarżącego do wskazania przedmiotu zaskarżenia, w reakcji na które strona wskazała 1 zł, a także zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o sprawdzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia i jego ustaleniu na poziomie 786 zł (pkt 4 zarządzenia z 21 lutego 2023 r., I SA/Gl 1613/22).

Nie zgadzając się z zapadłym zarządzeniem w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pismem z 21 marca 2023 r., uzupełnionym pismem z 10 maja 2023 r., skarżący złożył zażalenie, w uzasadnieniu wyjaśniając, że pomimo wskazania wartości przedmiotu sporu na poziomie 1 zł został wezwany do uiszczenia wpisu 100 zł przy wartości przedmiotu zaskarżenia przyjętej przez Sąd jako 786 zł. Strona podniosła, że wskazana przezeń wartość wynikała z błędnego przyjęcia powierzchni nieruchomości przez Urząd Miasta i naliczenia podatku zawyżonego o 1 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 tej ustawy jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia, a jednocześnie wyznacznik konieczności pobrania wpisu stosunkowego (art. 231 p.p.s.a.).

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" użyte w art. 231 p.p.s.a. należy rozumieć sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Powyższe uwagi należy uzupełnić o wnioski płynące z uchwały 7 sędziów z 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, po myśli której wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko część należności pieniężnej objęta zakresem zaskarżenia w skardze.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 1 pkt 1 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.

Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpił ze skargą na decyzję organu odwoławczego bez wymaganego wpisu, zasadnie został wezwany do uregulowania opłaty, co uzasadniało ocenę o zasadności zaskarżonego zarządzenia co do zasady.

Skarżący w skardze inicjującej postępowanie w sprawie substratem zaskarżenia uczynił decyzje organu odwoławczego utrzymujące w mocy następujące rozstrzygnięcia wymiarowe Prezydenta Miasta K.: nr [...] określające podatek od nieruchomości za 2022 r. w wysokości 955 zł, sprostowane postanowieniem tego organu z 19 sierpnia 2022 r., nr [...], na wysokość 954 zł; nr ewid. [...] [...] określające podatek od nieruchomości za 2021 r. w wysokości 880 zł, sprostowane postanowieniem tego organu z 19 sierpnia 2022 r., nr [...], na wysokość 880 zł; nr ewid. [...] [...] określające podatek od nieruchomości za 2020 r. w wysokości 786 zł, sprostowane postanowieniem tego organu z 19 sierpnia 2022 r., nr [...], na wysokość 786 zł. Przywołane decyzje skarżący zakwestionował w całości, co wynika wprost zarówno ze sformułowanych zarzutów, jak i z treści uzasadnienia skargi. Wobec takiego stanu rzeczy nie można zgodzić się z argumentacją zażalenia (podobnie jak uprzednio pisma procesowego), jakoby wartość przedmiotu sporu stanowiła sporna kwota 1 zł.

Analiza skargi z 2 grudnia 2022 r. wskazuje, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja wymiarowa Prezydenta za 2020 r., a nie postanowienie tego organu w przedmiocie jej sprostowania (ogólna wysokość zobowiązania nie uległa zmianie), jak zdaje się oczekiwać tego skarżący. Powyższa decyzja określała wysokość zobowiązania podatkowego za wskazany w niej okres, co oznacza, że akt ten w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną, tj. konkretnie wskazaną (określoną) kwotą tego zobowiązania.

Zarządzeniem z 21 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dokonał sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 218 p.p.s.a. i określił ją na poziomie 786 zł (pkt 4). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwestia dokonania sprostowania – w wyniku którego nie zmieniła się ogólna wysokość zobowiązania pieniężnego – nie prowadzi do przyjęcia odmiennej wysokości należnego wpisu od skargi i nie wpływa na dalszy byt sprawy, toteż należało uznać, że kwestionowane zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł odpowiada prawu również co do wysokości.

Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że w rozpoznanej sprawie kwota 880 zł stanowi należność, o której mowa w art. 216 p.p.s.a., i wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, co przedkładało się na pozytywną ocenę ustalenia przez Sąd pierwszej instancji kwoty wpisu od skargi.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe tak co do zasady, jak i co do wysokości. W ramach objęcia niniejszym postępowaniem kontroli nad niezaskarżalnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wydanym w trybie art. 218 p.p.s.a. należy uznać, że również to zarządzenie odpowiada przepisom obowiązującego prawa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.