Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 133/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 kwietnia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od kwietnia 2008 do listopada 2010 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M.D., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od kwietnia 2008 do listopada 2010 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 zł pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 15 lutego 2015 roku wniósł o zwolnienie skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku, skarżący podał, że posiada dwóch małoletnich synów. Jest nauczycielem w A, uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.176,40 zł. Dzieci i on nie posiadają żadnego majątku. Skarżący podkreślił przy tym, że z żoną ma ustanowioną rozdzielność majątkową w drodze umowy notarialnej.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że od 9 maja 2014 roku pozostaje w separacji z żoną. Jednocześnie ponosi ciężar związany z utrzymaniem i wychowaniem dzieci w postaci zasądzonych na ich rzecz alimentów w wysokości po 1.000 zł na każde dziecko oraz opieki rodzicielskiej sprawowanej na co dzień. Konieczność sprawowania codziennej opieki nad małoletnimi dziećmi oraz bardzo duża odległość od D. spowodowała, że został zmuszony zaprzestać prowadzenia wcześniej wykonywanej osobiście dodatkowej działalności zawodowej na terenie województwa łódzkiego.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 5 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jednoznaczne wyjaśnienie kwestii pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze skarżącym jego żony M. M.-D., wskazanie wszystkich składników majątku należącego do żony skarżącego, w tym wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkuje wraz z dziećmi, nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie wskazanego we wniosku odpisu orzeczenia o separacji małżonków wydanego w sprawie o sygn. akt [...], określenie aktualnej kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie przez skarżącego na opłaty eksploatacyjne i utrzymanie rodziny wraz z podaniem kwoty, w jakiej partycypuje w tych wydatkach jego żona, nadesłanie zaświadczenia o wysokości miesięcznego dochodu brutto skarżącego, obejmującego okres ostatnich 3 miesięcy oraz przedstawienie odpisu aktualnego zeznania podatkowego skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 roku referendarz sądowy, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, przedłużył termin nadesłania powyższych dokumentów i oświadczeń do dnia 3 kwietnia 2015 roku.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 2 kwietnia 2015 roku nadesłał wymagane dodatkowe dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego.

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl

art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący pozostaje w separacji z żoną i nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Nie posiada z nią żadnych wspólnych składników majątkowych, od 15 lutego 2012 roku małżonkowie mają ustanowioną rozdzielność majątkową oraz podział rzeczy ruchomych. Ze względu na dobro dwóch małoletnich synów skarżący zamieszkuje w lokalu stanowiącym własność jego żony na podstawie zawartej z nią umowy użyczenia. Małżonkowie nie posiadają wspólnych kont bankowych. Skarżący płaci zasądzoną kwotę alimentów w wysokości 2.000 zł. Jego żona pokrywa ze swojego wynagrodzenia resztę kwoty utrzymania dzieci w wysokości ok. 3.000 zł. Jednocześnie małżonkowie utrzymują się osobno ze swoich osobistych dochodów. Ze względu na brak możliwości wykonywania działalności gospodarczej od 1 marca 2015 roku skarżący zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej. Obecnie utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę w A w kwocie 3.165,54 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego i niezbędnych wydatków, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

(MSi)