Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 975/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1 pkt 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant Specjalista Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" sp. j. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r., Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z [...] r. określającą skarżącej ""A" " Sp. jawna kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2012r. w wysokości [...] zł.

W podstawie prawnej organ powołał art. 6, art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 1, pkt 2, art. 32 ust. 1 pkt 1, ust. 2, art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t. j.: Dz. U. z 2011r., Nr 108 poz. 626 z późn. zm.).

W uzasadnieniu wskazał zaś stan faktyczny sprawy i stwierdził, że [...] . funkcjonariusze Urzędu Celnego w C. przeprowadzili czynności kontrolne w siedzibie ""A" " Spółka jawna z siedzibą w C. w zakresie prawidłowości obrotu i zużycia wyrobów energetycznych (paliwa lotniczego o kodzie CN 27101231), zwolnionych z podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie. Kontrolujący ustalili, że Spółka posiada samolot Cessna 172SP, do napędu którego zużywała paliwo lotnicze o kodzie CN 27101231.

Kontrolujący ustalili również, że Spółka nie posiada certyfikatu przewoźnika lotniczego, ani koncesji na wykonywanie przewozów lotniczych, a tym samym nie świadczy usług i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób i ładunków. Jeden ze wspólników Spółki oświadczył w dniu przeprowadzenia kontroli, że Spółka nie prowadzi działalności komercyjnej polegającej na odpłatnym przewozie osób i rzeczy. Oświadczył także, że wszystkie loty wykonywane samolotem Cessna w okresie objętym kontrolą związane były z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. do przelotów do oddziałów Spółki znajdujących się w innych miastach, do kontrahentów i przelotów związanych z udziałem w targach i wystawach poza granicami kraju. Zdaniem kontrolujących zużycie paliwa do takiego celu nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, który stanowi, iż zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie m.in. benzyny lotnicze o kodzie CN 27101131 używane do statków powietrznych w przypadkach, o których mowa w ust. 3, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w ust. 5-13 oraz przepisem ust. 2 art. 32, zgodnie z którym zwolnienia nie stosuje się w przypadku prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym, za które uważa się użycie statku powietrznego przez jego właściciela lub przez inne osoby wymienione w przepisie w celach innych niż gospodarcze, w szczególności innych niż przewóz pasażerów lub towarów albo świadczenie usług za wynagrodzeniem lub usług na rzecz organów publicznych.

Naruszenie przez Spółkę ustawowego warunku uprawniającego do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, tj. użycie wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy niezgodnie z przeznaczeniem (tj. do celów lotów wykonanych w związku z funkcjonowaniem firmy, a nie odpłatnych przewozów pasażerskich lub towarowych wykonanych na rzecz osób trzecich), spowodowało powstanie obowiązku podatkowego.

Ustalenia zawarte w protokole z kontroli były podstawą do wszczęcia z urzędu postępowań podatkowych m.in. za kwiecień 2012r., które zakończone zostało poprzez wydanie 25 marca 2014r. decyzji nr jw., którą organ podatkowy I instancji określił Spółce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2012r. w wysokości [...] zł, stanowiącą jednocześnie kwotę zaległości podatkowej.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Naczelnik Urzędu Celnego w C. wskazał m.in., iż przepis art. 32 ust. 1 pkt 1, ust. 2 u.p.a., stanowiący podstawę do zwolnienia od podatku akcyzowego m.in. benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 11 31 używanych do statków powietrznych stanowi implementację art. 14 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 283, s. 51), który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają od podatku produkty energetyczne dostarczane w celu zastosowania jako paliwo do celów żeglugi powietrznej innej niż prywatne loty niehandlowe. W powołanym przepisie wskazano przy tym, że dla celów dyrektywy "prywatne loty niehandlowe" oznaczają każde użycie samolotu przez jego właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną, korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, we wszelkich celach innych niż handlowe, w szczególności nie w celu przewozu pasażerów lub towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem lub usług na rzecz władz publicznych.

Organ pierwszej instancji stwierdził, że Spółka zużyła paliwo lotnicze niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od podatku akcyzowego. Spółka nie przedstawiła bowiem certyfikatu, ani innych dokumentów potwierdzających świadczenie przez nią odpłatnych usług lotniczych. Organ uznał, że złożone przez Spółkę wyjaśnienia, iż paliwo lotnicze zużywane było do przelotów bezpośrednio związanych z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą, nie dają podstawy do uznania, że paliwo zużyte zostało zgodnie z przeznaczeniem, uprawniającym do zwolnienia z podatku akcyzowego

Od wyżej wymienionej decyzji Spółka wniosła odwołanie.

Zarzucając zaskarżonej decyzji:

1. niezastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6.12.2008r. o podatku akcyzowym w sytuacji, gdy jej zdaniem przepis ten ma zastosowanie,

2. błędną interpretację art. 32 ust. 2 ustawy z 6.12.2008r. o podatku akcyzowym,

3. naruszenie art. 120 i 121 ustawy z 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa,

strona wniosła o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu odwołania strona zauważyła, że ustalenia faktyczne dokonane podczas przeprowadzonej w Spółce kontroli nie były sporne pomiędzy prowadzącymi postępowanie kontrolne, a kontrolowaną Spółką. Podniosła natomiast, że w jej ocenie Spółka była uprawniona - w oparciu o przepis art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym - do korzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie benzyny lotniczej zużywanej do samolotu wykorzystywanego wyłącznie do celów gospodarczych. Nie zgodziła się z twierdzeniami Naczelnika Urzędu Celnego w C. , zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż Spółce nie przysługiwało prawo do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, ponieważ nie wykonywała ona przewozu osób i rzeczy za wynagrodzeniem. Odwołująca się podkreśliła, że przeloty samolotem wykonywane były wyłącznie w celach bezpośrednio związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, tj. do przelotów do oddziałów w P., L. oraz w G., do przelotów celem wzięcia udziału w targach, wystawach, negocjacjach z kontrahentami na terenie kraju i za granicą, i w ani jednym przypadku nie były wykorzystywane w celach rekreacyjnych. Wskazała także, że o słuszności takiego postępowania przekonywały ją interpretacje organów podatkowych zamieszczane w latach 2011-2012 na stronach internetowych, a także wyniki kontroli przeprowadzanych przez Urząd Celny w C. u podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie C. podczas których organ nie kwestionował, że paliwo lotnicze zużyte do tak prowadzonej działalności gospodarczej jest zwolnione z akcyzy.

Nadto zdaniem strony wykładnia literalna art. 32 ust. 2 u.p.a. prowadzi do wniosku, że zwolnienie od akcyzy ze względu na przeznaczenie paliwa nie przysługuje jedynie w takiej sytuacji, gdy produkt zużywany jest do innych celów niż gospodarcze. Spółka zauważyła, że ustawodawca nie wprowadził w tym przepisie normy, iż ma to być działalność licencjonowana lub że przepis ten odnosi się tylko do przewoźników posiadających certyfikat przewoźnika lotniczego.

Spółka dodała także, że niedokładna implementacja dyrektyw unijnych przez polskiego ustawodawcę nie może wywoływać negatywnych skutków dla podmiotów działających w Polsce zgodnie z obowiązującym prawem krajowym. Organy państwa członkowskiego nie mogą powoływać się na bezpośrednią skuteczność dyrektywy wobec osób fizycznych i prawnych i nakładać na nie - poprzez stosowanie wykładni zgodnej z celami dyrektywy - obowiązków z niej wynikających, które jednak nie zostały lub zostały niewłaściwie określone w przepisach krajowego porządku prawnego. Dyrektor Izby Celnej w K. w wyniku rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w C. podzielając prezentowane tam stanowisko.

Na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej strona wniosła skargę, wnosząc o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. ,

- obciążenie Dyrektora Izby Celnej w K. kosztami postępowania wg norm przepisanych.

Podobnie jak w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w C. , zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. strona skarżąca zarzuciła:

1. niezastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6.12.2008r. o podatku akcyzowym w sytuacji, gdy jej zdaniem przepis ten ma zastosowanie,

2. błędną interpretację art. 32 ust. 2 ustawy z 6.12.2008r. o podatku akcyzowym,

3. naruszenie art. 120 i 121 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła dotychczas prezentowane stanowisko. Dodatkowo skarżąca zauważyła, że w jej ocenie aktualna interpretacja art. 32 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym nie jest poprawna, jako że gdyby ustawodawca chciał uregulować zwolnienie tak jak to interpretują organy podatkowe w zaskarżonych decyzjach, to w powołanym przepisie nie znajdowałby się zapis "innych niż gospodarcze, w szczególności", lecz zapis "zwolnienia nie stosuje się w przypadku użycia samolotu w celach innych niż przewóz pasażerów lub towarów albo świadczenia usług za wynagrodzeniem lub usług na rzecz organów publicznych."

Wskazał także, że skoro inna była interpretacja art. 32 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym i inna praktyka organów podatkowych do połowy 2013r., a dopiero Minister Finansów decyzją z 24 maja 2013r. ustalił obecnie stosowaną przez organy podatkowe wykładnię, to skutki zmiany stanowiska organów podatkowych nie mogą sięgać do zdarzeń z przeszłości, a stosowanie tej restrykcyjnej interpretacji może dotyczyć wyłącznie zdarzeń gospodarczych zaistniałych po dacie wydania tej interpretacji przez Ministra Finansów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego interpretacji dokonanej przez Ministra Finansów Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że Minister Finansów interpretacją nr [...] z [...]r v. zmienił interpretację indywidualną z [...] r. Nr [...] wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów stwierdzając, że nie jest prawidłowe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, iż zwolnieniu od akcyzy podlega paliwo lotnicze zużywane do posiadanego samolotu wykorzystywanego na potrzeby zarządu firmy.

Jednocześnie Minister Finansów zauważył, że w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wnioskodawca wskazał, że korzysta z własnego samolotu turbośmigłowego, i że nie posiada certyfikatu przewoźnika lotniczego ("AOC") ani koncesji na wykonywanie przewozów lotniczych, tym samym nie świadczy usług ani nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób i ładunków. Samolot użytkowany jest na potrzeby zarządu firmy, która prowadzi działalność na terenie Polski.

Nadto Minister Finansów wskazał także, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 1 grudnia 2011 r. w sprawie C-79/10 Systeme Helmholz GmbH v. Hauptzollamt Nurnberg stwierdził, iż art. 14 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej powinien być interpretowany w ten sposób, że ze zwolnienia z podatku od paliw wykorzystywanych do żeglugi powietrznej przewidzianego przez ten przepis nie może korzystać przedsiębiorstwo, które w celu rozwoju stosunków handlowych używa należącego do niego samolotu w celu zapewnienia transportu pracowników do klientów lub na targi handlowe, gdy ów transport nie służy bezpośrednio świadczeniu przez to przedsiębiorstwo odpłatnych usług lotniczych.

Minister Finansów wyjaśnił nadto, że art. 14 ust. 1 lit. b) ww. dyrektywy implementowany został do krajowego porządku prawnego w art. 32 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, na który powołał się wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, i z którego wywodził - jak się okazało - niezasadnie, iż paliwo lotnicze wykorzystywane do samolotu użytkowanego na potrzeby zarządu firmy podlega zwolnieniu od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej ustawy.

Odpowiadając na zarzut skarżącego, iż zmiana interpretacji, a co za tym idzie stanowiska organów podatkowych nie może sięgać do zdarzeń z przeszłości Dyrektor Izby Celnej w K. zauważył, że zmieniona przez Ministra Finansów interpretacja dotyczyła interpretacji indywidualnej wydanej na wniosek innego podatnika, a nie skarżącego. W przeciwieństwie do interpretacji ogólnej, nie jest ona wyznacznikiem dla wszystkich organów i nie powoduje ujednolicenia stosowania prawa i interpretacji poszczególnych przepisów.

Na rozprawie 25 listopada 2014r. Sąd połączył sprawy o sygn. od III SA/Gl 974/14 do 979/14 do wspólnego rozpoznania i odrębnego wyrokowania, a strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).

Należy więc zauważyć, że kontrola ta następuje przy uwzględnieniu kryterium zgodności z prawem, a więc odnosi się do oceny zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym, dochowania wymaganej procedury oraz przestrzegania kompetencji. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Celnej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa krajowego i unijnego.

Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy w podanych – i niespornych - okolicznościach stanu faktycznego, tj. w sytuacji, gdy skarżąca własnym samolotem pasażerskim przewozi pracowników i członków zarządu do oddziałów firmy w innych miastach oraz na targi i wystawy – zakupywane do tegoż samolotu paliwo lotnicze korzystało ze zwolnienia od akcyzy wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 1 u.p.a. czy też nie.

Stosownie do art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie m.in. benzyny lotnicze o kodzie CN 2710 11 31 w przypadkach, o których mowa w ust. 3, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust. 5-13.

Natomiast, na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym zwolnienia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, nie stosuje się w przypadku prywatnych rejsów i prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym, za które uważa się użycie statku lub statku powietrznego przez jego właściciela lub inną osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, które korzystają z niego na podstawie umowy najmu lub umowy o podobnym charakterze, w celach innych niż gospodarcze, w szczególności innych niż przewóz pasażerów lub towarów albo świadczenie usług za wynagrodzeniem lub usług na rzecz organów publicznych.

Z cytowanej regulacji wynika zatem, że zwolnienia z podatku akcyzowego nie stosuje się do paliwa zużywanego w celu innym, niż świadczenie odpłatnych usług lotniczych. Tym samym a contrario zwolnienie z podatku akcyzowego określone w art. 32 ust. 1 pkt 1 u.p.a. stosuje się tylko i wyłącznie do paliwa lotniczego, które jest wykorzystywane do świadczenia odpłatnych usług lotniczych.

Unormowanie art. 32 ust. 2 u.p.a. stanowi wyraz implementacji do krajowego porządku prawnego Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE L 283, s. 51), a w szczególności jej art. 14 ust. 1 lit. b, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku produkty energetyczne dostarczane w celu zastosowania jako paliwo do celów żeglugi powietrznej innej niż prywatne loty niehandlowe.

Wprawdzie w art. 32 ust. 2 u.p.a. ustawodawca krajowy użył innych słów ("w celach innych niż gospodarcze") niż wynika to z bezpośredniego tłumaczenia art. 14 ust. 1 lit. b Dyrektywy ("w celach innych niż handlowe"), jednakże wynikający z tych przepisów zakres zwolnienia z podatku akcyzowego jest taki sam i sprowadza się do stwierdzenia, że w sytuacji, gdy paliwo to jest zużywane do lotów niekomerycyjnych, zwolnienie z akcyzy od paliwa lotniczego nie przysługuje.

Wspomnieć wreszcie należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 1 grudnia 2011r. wydanym w sprawie C-79/10 Systeme Helmholz GmbH przeciwko Hauptzollamt Nurnberg dokonał wiążącej wykładni art. 14 ust. 1 lit. b Dyrektywy przyjmując, że zwolnienie z podatku akcyzowego od paliwa lotniczego nie przysługuje przedsiębiorstwu, które używa samolotu do transportu pracowników w sytuacji, gdy nie ma to charakteru odpłatnego świadczenia usług lotniczych.

Wobec faktu, że regulacja krajowa art. 32 ust.1 i ust. 2 u.p.a. stanowi implementację art. 14 ust.1 lit. b Dyrektywy, której wiążącej wykładni dokonał Trybunał w powołanym wyroku oznacza to, że stanowisko Trybunału wskazuje na prawidłowość interpretacji art. 32 ust. 2 u.p.a. dokonanej w niniejszej sprawie przez organy krajowe.

Wobec powyższego zasadne jest stanowisko organu, wyrażone w zaskarżonej decyzji, że zwolnienie z akcyzy paliwa lotniczego przysługuje jedynie w sytuacjach, gdy podatnik zużywa to paliwo do samolotów w ramach odpłatnie świadczonych usług lotniczych, a zatem bezzasadne są zarzuty skargi niezastosowania przez organy art. 32 ust.1 pkt 1 u.p.a. i dokonania błędnej interpretacji art. 32 ust. 2 u.p.a.

W ocenie Sądu to skarżąca dokonała błędnej interpretacji art. 32 ust. 2 u.p.a. przyjmując, że skoro ustawodawca użył w tym przepisie zwrotu "w celach gospodarczych", to odniósł się do działalności gospodarczej podatnika. Wbrew temu poglądowi zwrot "w celach gospodarczych" należy odnieść do dalszej części przepisu art. 32 ust. 2 u.p.a., gdzie określono, co nie może być uznawane za gospodarcze użycie samolotu uzasadniające korzystanie ze zwolnienia paliwa lotniczego z akcyzy.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone m.in. w wyroku WSA w Bydgoszczy z 26 czerwca 2012r. sygn. akt I SA/Bd 448/12, wyroku WSA w Białymstoku z 23 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Bk 430/12, wyroku WSA w Poznaniu z 6 listopada 2014r. sygn. akt III SA/Po 1785/13.

Nadto podnieść należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem obciążającym konsumpcję, zaś w zakresie wykonywanych lotów skarżący działał właśnie jako konsument, gdyż zużywał paliwo lotnicze na własne potrzeby i nie wykorzystywał go w celu świadczenia usług osobom trzecim.

Nie może uzasadniać odmiennego stanowiska fakt, że Minister Finansów początkowo prezentował odmienny pogląd w interpretacji indywidualnej, udzielonej w analogicznym stanie faktycznym innemu podatnikowi. Stosownie bowiem do art. 14k § 3 O.p. w zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę. Oznacza to, że w przypadku zmiany interpretacji indywidulanej ochrona udzielona wnioskodawcy obejmuje tylko odpowiedzialność karną skarbową i odsetki za zwłokę, nie skutkuje natomiast w ten sposób, że podatnik zwolniony jest z obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego w należytej wysokości. Tym samym ochrona udzielona skarżącemu z uwagi na stanowisko organów podatkowych poprzednio wyrażane w stosunku do innego podmiotu nie może być dalej idąca, niż odnośnie tego innego podatnika i skutkować zaniechaniem określenia zobowiązania podatkowego w należytej wysokości.

Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 120 i 121 O.p., z których pierwszy nakazuje organom działanie na podstawie przepisów prawa, drugi zaś prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz udzielanie stronom niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem postępowania. Skoro bowiem organ prawidłowo zastosował przepisy materialne, oznacza to tym samym, że działał na ich podstawie. Postępowanie nie było prowadzone w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, a z przyczyn wyżej wskazanych interpretacja, na którą powołuje się skarżący nie może odnieść skutku tego rodzaju, że organ zaniecha wydania decyzji określającej podatek akcyzowy w należnej kwocie.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, a zatem skargę jako niezasadną należało oddalić na mocy art. 151 p.p.s.a.