Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 523/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę części skarżących

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. M. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2024 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 czerwca 2024 W. M. (dalej: skarżący) wraz z B. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2024 r. (nr [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia 20 marca 2024 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zarówno postanowienie organu I instancji, jak i postanowienie organu II instancji nie było doręczane skarżącemu, gdyż swoim obejmowały jedynie rozstrzygnięcie w zakresie żądania wniesionego w piśmie z 28 lutego 2024 r. przez B. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2023 r. sygn. akt II OSK 1412/21, dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez skarżącego jest niedopuszczalna, ponieważ nie posiada on interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnoszący skargę nie był adresatem zarówno postanowienia organu I instancji, jak i organu II instancji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym.