Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3218/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania za konieczne przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. z siedzibą w W. ("skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie uznania za konieczne przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r.

Skarga została podpisana przez I. K., jednak nie załączono do niej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 października 2015 r. I. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem pominięcia pełnomocnika, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, które będzie spełniać wymogi art. 35 P.p.s.a. (o którego treści go pouczono) oraz do złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącego (odpis z KRS). Jednocześnie, poinformowano go, że w przypadku nienadesłania stosownego pełnomocnictwa, skarżący zostanie wezwany do podpisania skargi zgodnie ze sposobem jego reprezentacji.

Wezwanie to zostało doręczone I. K. w dniu 29 października 2015 r. (potwierdzenie odbioru, k.18), ale nie zostało przez niego wykonane.

Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi zgodnie ze sposobem reprezentacji oraz ponownie wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącego (aktualny odpis KRS), zgodnie z art. 29 P.p.s.a. – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 lutego 2016 r. Skarżący nie wykonał tego wezwania.

Sąd zważył co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a."], wymogi formalne. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie nadesłał pełnomocnictwa dla I. K., jak również nie podpisał skargi ani nie złożył dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącego.

Pierwsze wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało mu doręczone w dniu 29 października 2015 ., a siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 5 listopada 2015 r. Natomiast kolejne wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2016 r. – w tym przypadku siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 22 lutego 2016 r.

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.