Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2489/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1-2
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 132 ust. 2 pkt 3, art. 315 ust. 3, art. 153, art. 264, art. 165, art. 129 in. 1 ust. 1 pkt 2-4, art. 165 ust. 1 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) Protokolant ref. staż. Klaudia Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 kwietnia 2022 r. nr Sp. 272.2019 w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2013 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej udzielił prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "MOJE AUTO MOBILER" zgłoszony 8 czerwca 2011 r. za nr [...] na rzecz [...] (zwanej dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Uprawniona"). Znak towarowy zgłoszono dla klasyfikacji 01 płyn do chłodnic wszystkich typów silników.

W dniu 10 grudnia 2019 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek [...] (zwanej dalej: "Uczestnikiem", "Wnioskodawcą") o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "MOJE AUTO MOBILER" o numerze [...], udzielonego na rzecz [...], przeznaczonego do oznaczania płynów do chłodnic wszystkich typów silników z klasy 1. Jako podstawę prawną swojego żądania wnioskodawca wskazał art. 164 ust. 1.w związku z art. 315 ust. 3 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003 nr 119 poz. 1117 ze zm. – zwana dalej "pwp").

Wnioskodawca wskazał, iż jest uprawniony do znaków towarowych zawierających oznaczenie "MOBIL" przeznaczonych do oznaczania, w ocenie wnioskodawcy towarów identycznych i podobnych do towarów ujętych w zakresie ochrony znaku towarowego spornego. Wnioskodawca ponadto wskazał, iż przyslugujące mu znaki towarowe są znakami renomowanymi.

W piśmie z dnia 29 lutego 2020 r. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku. Powołał się na art. 165 ustawy pwp, wskazując, iż sporny znak towarowy jest zarejestrowany już od prawie 7 lat i jest faktycznie używany w obrocie przez Uprawnionego o czym, w jego ocenie Wnioskodawca wiedział i nie sprzeciwiał się temu. Ponadto stwierdził, iż porównywane znaki nie są podobne w stopniu wywołującym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Podniósł, że Wnioskodawca nie wykazał iż używa przeciwstawnych oznaczeń do oznaczania płynu do chłodnic ale do olejów silnikowych.

Następnie w toku postępowania Uprawniony wnosił m.in. o wykazanie używania znaków towarowych wnioskodawcy w odniesieniu do płynów do chłodnic wszystkich typów silników, jak również precyzując swoje stanowisko o wykazanie używania wskazywanych we wniosku znaków dla towarów "płyny do chłodnic" jako: towary wchodzące w zakres wykazu "preparaty chemiczne do użytku jako chłodziwa i preparaty zapobiegające zamarzaniu i oblodzeniu" sklasyfikowanych w klasie 1 oraz towary wchodzące w zakres wykazu "Środki chemiczne stosowane jako chłodziwa oraz środki przeciwszronowe i mrożące" sklasyfikowanych w klasie 1 na terytorium Polski.

Wnioskodawca w odpowiedzi na stanowisko Uprawnionego przedstawił materiał dowodowy, który w jego ocenie wykazywał wpływ używania znaków przeciwstawnych także w odniesieniu do płynów do chłodnic.

Decyzją z [...] kwietnia 2022 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (UP RP) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "MOJE AUTO MOBILER" o nr [...]. Uzasadniając stanowisko wyjaśniono, m.in. co do przesłanek z art. 165 ust. 1 pkt 1) pwp dotyczącego braku możliwości wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego z powodu kolizji z wcześniejszym znakiem bądź naruszenia praw osobistych lub majątkowych jeżeli przez okres 5 kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku wnioskodawca będąc świadomym jego używania nie sprzeciwiał się temu, iż w sprawie tej nie wykazano zdaniem organu iż Wnioskodawca wiedział o przedmiotowym prawie ochronnym i jego używaniu przez Skarżącego. Powołano się tutaj na orzecznictwo NSA gdzie w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r. (sygn. akt II GSK 98/07) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ,,Bycie Świadomym" używania znaku towarowego oznacza posiadanie przez wnioskodawcę wiedzy o używaniu tego znaku przez uprawnionego. Nie można natomiast rozciągać, zakresu omawianej przesłanki ustawowej na możność, czy powinność dowiedzenia się przez wnioskodawcę o używaniu znaku przez uprawnionego". Wskazano także, iż przedstawione materiały reklamowe z produktami Skarżącej spółki i zdjęcia z wystaw stanowią materiały wewnętrzne (własne katalogi), i nie wykazano w żadnym stopniu aby Wnioskodawca wiedział wcześniej o fakcie używania spornego oznaczenia.

Dokonując merytorycznej analizy zgłoszonych w niniejszej sprawie podstaw unieważnienia Kolegium stwierdziło, że zasadny jest zarzut oparty o art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli mogłoby to przynieść zgłaszającemu nienależne korzyści lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Organ dokonując oceny znaczenia określenia "renomowany" wskazał, iż Trybunał Sprawiedliwości uznał, że można mówić o renomie znaku, gdy da się wykazać wystarczający stopień znajomości znaku wśród odbiorców, którzy widząc oznaczenie późniejsze mogą skojarzyć oba znaki nawet wówczas gdy są one używane dla towarów niepodobnych.

W niniejszej sprawie w ocenie organu znaki towarowe MOBIL o numerach [...] (słowny), [...] [słowny), [...] (słowno-graficzny), [...] (słowno-graficzny) spełniają warunki znaku renomowanego.

Oznaczenia te były bowiem intensywnie i nieprzerwanie używane oraz promowane na rynku polskim już od wczesnych lat dziewięćdziesiątych a więc na niemal dwadzieścia lat przed datą zgłoszenia spornego znaku. Stanowisko to potwierdza publikacja odnosząca się do badania opinii publicznej OMNIMA, przeprowadzonego przez TNS OBOP w okresie 3-20 lutego 2011. r. Z badan tych wynika, iż liderem wśród stosowanych olejów silnikowych jest Mobil. Jest to najpopularniejsza marka oleju wybieranego przez polskich kierowców. Organ stwierdził podobieństwo przeciwstawionych znaków towarowych w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy pwp, które ma charakter podobieństwa kwalifikowanego, gdyż nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego.

Wg organu określenie "Mobiler" jest największym elementem znaku spornego a zatem ma w nim charakter dominujący. Nie budzi przy tym wątpliwości, że znajdujący się na początku wyrażenia "Mobiler" człon "Mobil", z uwagi na to że jest identyczny względem słowa "Mobil" znajdującego się we wszystkich znakach przeciwstawionych, narzuca oczywiste skojarzenia między porównywanymi znakami. Wrażenia tego nie zmienia dodana do członu Mobil końcówka ,,er", bowiem zabieg ten nie powoduje powstania dalece odmiennego słowa, wywołującego odmienne ogólne wrażenie względem oznaczeń przeciwstawionych. Także dodatkowe elementy znaku spornego takie jak sformułowanie słowne ,,moje auto" oraz grafika, nie niwelują skojarzenia ze znakami wnioskodawcy, gdyż wprost odnoszą się one do towarów, dla których znak sporny został przeznaczony.

W niniejszej sprawie sporny znak towarowy zdaniem organu powiela istotę wizualnego przekazu znaku towarowego renomowanego co oznacza, że między przeciwstawionymi znakami towarowymi istnieje określony związek koncepcyjny. Zastosowanie elementu słownego Mobil stanowi przeważającą część znaku spornego. W skardze na ww. decyzję zarzucono Urzędowi Patentowemu naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

1. naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa, poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, niepełną i dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów i standardów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim organ zinterpretował znaczenie użytego w przepisach ,,będąc świadomym jego używania" oraz uznania, że wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na Sporny znak towarowy jest dopuszczalny;

2. naruszenie art. 7,77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa, poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, niepełną i dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyinej – w zakresie, w jakim UP nie dokonał wyczerpującej oceny procesu posiadania renomy znaku towarowego ,,Moje auto Mobiler";

3. naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa, poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, niepełną i dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej – w zakresie, w jakim UP nie dokonał wyczerpującej oceny podobieństwa znaku towarowego skarżącego ,,Moje auto Mobiler" oraz znaku towarowego ,,Mobil" uczestnika postępowania, przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień dokonanie niepełnych ustaleń w zakresie przesłanki identyczności lub podobieństwa towarów, identyczności lub podobieństwa znaków towarowych oraz przesłanki ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, jako zasadniczych podstaw wniosku o unieważnienie.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1] lit. a) i c} p.p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie UP do ponownego rozpoznania.

Do sprawy przyłączył się uczestnik postępowania (wnioskodawca), który podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w postępowaniu administracyjnych i wniósł o oddalenie skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, natomiast zaskarżona decyzja nie zawiera wad uzasadniających jej uchylenie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 259), dalej "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest złożony przez uczestnika postępowania wniosek o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego Skarżącej na znak towarowy słowno-graficzny "MOJE AUTO MOBILER" o numerze [...] przeznaczony do oznaczania towarów objętych klasyfikacją nicejską 01 "płyn do chłodnic wszystkich typów silników".

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 132 ust. 2 pkt 3 pwp w zw. z art. 315 ust. 3 pwp Zgodnie z treścią przepisu art. 132 ust. 2 pkt 3 pwp aktualnym na dzień zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym (vide art. 315 ust. 3 pwp) nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli mogłoby to przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Jak wynika natomiast z art. 153 pwp przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Znak towarowy objęty ochroną może zostać po wydaniu świadectwa ochronnego unieważniony na wniosek, w całości lub w części, jeżeli nie zostały spełnione warunki wymagane dla uzyskania tego prawa z przyczyn wymienionych w ustawie pwp (art. 264 pwp). Wskazać także należy, iż zgodnie z treścią art. 165 pwp z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego nie można wystąpić:

1) z powodu kolizji z wcześniejszym znakiem bądź naruszenia praw osobistych lub majątkowych wnioskodawcy, jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku wnioskodawca, będąc świadomym jego używania, nie sprzeciwiał się temu;

2) jeżeli na znak towarowy udzielono prawa ochronnego z naruszeniem art. 1291 ust. 1 pkt 2-4, a do dnia złożenia wniosku znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu;

3) z powodu kolizji ze znakiem towarowym powszechnie znanym, jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku towarowego, uprawniony do znaku towarowego powszechnie znanego, będąc świadomym jego używania, nie sprzeciwiał się temu;

4) jeżeli sprzeciw oparty na tych samych prawach wcześniejszych i na tych samych podstawach prawnych został prawomocnie oddalony.

Rozpoznając sprawę m.in. w oparciu o ww. przepisy prawa zdaniem Sądu Urząd Patentowy przeprowadził wszechstronną i całościową analizę porównawczą przeciwstawionych znaków. Urząd Patentowy zasadnie uznał, że z uwagi na renomę znaków z grupy "Mobil" przedmiotowy znak ochronny oceniany całościowo nie różni się wystarczająco we wszystkich płaszczyznach postrzegania, wywierając ogólne wrażenie na odbiorcach, które determinowało prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody dla renomy znaku towarowego "Mobil".

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 165 ust. 1 pkt 1 pwp wskazać należy, iż stwierdzenie przeszkody objętej treścią tego przepisu wymaga wykazania a nie jedynie uprawdopodobnienia świadomości wnioskodawcy używania przedmiotowego znaku spornego. Słusznie więc organ wnioskował, iż nie jest wystarczające powoływanie, iż wnioskodawca powinien był wiedzieć lub mógł wiedzieć o działalności uprawnionego. Celem zasadności powoływanego tutaj zarzutu postępowanie winno wykazać, iż wnioskodawca wiedział o działalności uprawnionego związanej z wykorzystaniem spornego znaku towarowego. Prawidłowo przeprowadzone w ocenie Sądu postępowanie dowodowe nie wykazało jednak tej okoliczności. Zasadne było tutaj odwołanie się organu do utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych gdzie przykładowo w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r. (sygn. akt II GSK 98/07) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Bycie Świadomym" używania znaku towarowego oznacza posiadanie przez wnioskodawcę wiedzy o używaniu tego znaku przez uprawnionego. Nie można natomiast rozciągać zakresu omawianej przesłanki ustawowej na możność, czy powinność do dowiedzenia się przez wnioskodawcę o używaniu znaku przez uprawnionego. Uprawniony ze spornego prawa nie wykazał, aby Wnioskodawca był świadomy używania przez Uprawnionego spornego znaku przez okres 5 lat przed złożeniem wniosku o unieważnienie. Uczestnik postępowania wyjaśnił także, iż jako podmiot działający globalnie swoją działalność na terenie RP prowadzi za pomocą wielu krajowych dystrybutorów jego produktów, do których zadań należy wyłącznie sprzedaż jego produktów a nie zgłaszanie ewentualnych naruszeń na gruncie ustawy pwp. Tym samym Uczestnik postępowania, jak wynika z akt administracyjnych, nie miał szczegółowej wiedzy o konkurencyjnych firmach we wszystkich krajach gdzie rozprowadzane są jego produkty. Materiał dowodowy przedstawiony przez stronę Skarżącą także nie potwierdzał okoliczności posiadania wiedzy o produktach Skarżącej przez Uczestnika postępowania w okresie wskazanym w art. 165 pwp. Materiały przedstawione w sprawie stanowiły: informacje internetowe, katalogi produktowe, wykazanie udziału w rajdach samochodowych i aktywną działalność marketingową. Jednakże przedstawione w zaskarżonej decyzji wnioski organu wskazujące, iż z materiałów tych nie wynika aby wiedzę o spornych produktach posiadał Uczestnik postępowania uznać należało za odpowiadające przepisom prawa materialnego i przepisom postępowania.

Sąd nie podzielił tym samym zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania we wskazanym wyżej zakresie.

Ponadto zaskarżona decyzja zdaniem Sądu zawiera wyczerpującą analizę porównawczą znaków zarówno w zakresie podobieństwa towarów jak i samych oznaczeń w rozumieniu przepisu art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy pwp a w konsekwencji zarzuty naruszenia prawa materialnego nie były także usprawiedliwione. W niniejszej sprawie organ przeprowadził szczegółowe postępowanie w przedmiocie ustalenia czy znaki towarowe wnioskodawcy są znakami renomowanymi.

Zasadnie odwołano się tutaj do definicji zgodnie z którą ugruntowana renoma znaków towarowych występuje jeżeli jakość towarów które oznacza jest taka, że satysfakcjonuje klientów i przypomina im korzystnie markę jako znak odróżniający, a dodatkowo jego znajomość jest tego rodzaju, że klientela z łatwością zauważa go i łączy z towarem oznaczonym przez uprawnionego nawet wówczas, gdy oznacza on produkty nowo wprowadzone na rynek, niekonkurencyjne wobec poprzednio nim oznaczonych. Renoma oznacza zatem jego atrakcyjną wartość reklamową, ogół pozytywnych wyobrażeń konsumentów o oznaczonych nim wyrobach. Przy ocenie czy znak jest renomowany należy brać pod uwagę zatem nie tylko stopień znajomości znaku wśród relewantnych klientów oraz zakres i intensywność reklamy towarów oznaczonych znakiem, ale także jakość tych towarów, wartości znaku oraz fakt czy osoby trzecie używały taki znak towarowy a jeżeli tak to w jakim zakresie.

Wskazywane przez uczestnika znaki towarowe były intensywnie i nieprzerwanie używane oraz promowane na rynku światowym od kilkudziesięciu lat jak i na rynku polskim już od wczesnych lat dziewięćdziesiątych. Ponadto używane znaki towarowe nabyły w tym okresie wysoką renomę wśród klientów nabywających produkty Uczestnika i podobnie jak poza granicami Polski w krajach "zachodnich" także w Polsce uznane zostały za trwałą i solidną markę w branży motoryzacyjnej. Stanowisko to znajduje swoje potwierdzenie w powoływanych badaniach opinii publicznej OMNIMA, przeprowadzonego przez TNS OBOP w okresie 3-20 lutego 2011 r. gdzie wykazano, iż liderem wśród stosowanych olejów silnikowych w Polsce jest właśnie "Mobil". W świetle tych ustaleń wynika niezbicie, iż "Mobil" jest to najpopularniejsza marka oleju wybieranego także przez polskich kierowców. Znak towarowy "Mobil" od wielu lat stale widnieje na samochodach startujących w wyścigach oraz na kombinezonach ekipy sponsorowanej przez Uczestnika (karta 37-24). Natomiast z artykułu zamieszczonego na portalu SPORT.PL w dniu 13 marca 2013 r. (karta 21-18) wynika, iż marka "MOBIL 1" była obecna przez 34 poprzedzające lata na torach Formuły 1. Zebrane obiektywne materiały wskazują, iż w sprawie wykazano iż przeciwstawiane znaki towarowe wcześniej zarejestrowane z grupy "Mobil" były towarami renomowanymi. Dokonana przez organ analiza podobieństwa przeciwstawnych znaków nie budziła zatem zastrzeżeń Sądu. Organ szczegółowo odniósł się w zaskarżonej decyzji do cech wizualnych i koncepcyjnych porównywanych znaków. W świetle tych wyjaśnień opartych na poczynionych ustaleniach wykazano, iż istnieje poważne ryzyko pomylenia w obrocie producentów spornych znaków. W niniejszej sprawie sporny znak towarowy powiela istotę wizualnego przekazu znaku towarowego renomowanego. Argumentacja/ocena organu na ten temat – obszernie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - jest zdaniem Sądu wyczerpująca i przekonująca.

Należy także podkreślić, że podstawowe znaczenie ma przy ocenie tej sprawy zasada, że przejęcie w znaku późniejszym wcześniejszego znaku słownego – z dodaniem innego dodatku/słowa – stanowi wskazówkę co do podobieństwa znaków (wyrok ETS z 6 października 2005 r. w sprawie C-120/04 Medion. Niewątpliwie porównywane znaki zawierają w sobie wspólny i główny element "MOBIL", który może budzić wśród odbiorców, skojarzenie z renomowanym znakiem towarowym MOBIL także wobec przeznaczonych dla pojazdów płynów do chłodnic.

Biorąc zatem pod uwagę materiał dowodowy i przeprowadzoną przez organ analizę zdaniem Sądu organ prawidłowo ocenił, że ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd wynikające z art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. jest uzasadnione. Dokonanie zgłoszenia z naruszeniem renomy, stanowi natomiast samodzielną i wystarczającą podstawę do unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy ,,MOJE AUTO MOBILER" .

W świetle motywów zaskarżonej decyzji skarga ma charakter polemiczny i jest wyrazem odmiennych, niż przyjęły organy, zapatrywań na kwestie objęte rozstrzygnięciem organu. W ocenie Sądu pozostałe wskazane wyżej zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie Sądu wniesiona skarga skutecznie nie podważyła stanowiska Urzędu Patentowego a zarzuty odnoszące się do niedostatecznej oceny renomy znaku unieważnionego także nie zasługiwały na uwzględnienie w świetle wykazania, że w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego istniała negatywna materialnoprawna przesłanka udzielenia ochrony, polegająca na naruszeniu renomy znaków towarowych MOBIL.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie podzielił przekonania Skarżącej co do naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. zaś analiza podobieństwa towarów oraz znaków została przeprowadzona wszechstronnie i prawidłowo bez naruszenia przepisów procesowych podnoszonych w skardze.

Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku