Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 453/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi A. i J.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a. – zatwierdził projekt budowlany i udzielił I. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi [...] gmina [...].

W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie było prowadzone z zachowaniem wymogów z art. 10 k.p.a., a warunki określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego zostały spełnione, więc nie było podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę. Organ wskazał również, że decyzję wydano na wniosek inwestora w oparciu o oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany, wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r., warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. i warunki techniczne dla przyłączy wodociągowych Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.

Odwołanie od tej decyzji złożyli A. i J. L., T. K., P. L. oraz A. i W. K., podnosząc, że przez działkę nr ew. [...] we wsi [...] gmina [...] przebiega ulica [...], będąca jedyną drogą dojazdową dla wszystkich mieszkańców zameldowanych na tej ulicy.

W odwołaniu podniesiono również, że starostwo zostało poinformowane o istnieniu ulicy [...] oraz o sporze związanym z przebiegiem ulicy zawisłym przed Sądem Rejonowym w P.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ podtrzymał argumentację podniesioną w poprzedniej decyzji, a ponadto dodał, że inwestycja spełnia wymagania określone w § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczące odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Poza tym w ocenie organu odwoławczego nie można jednoznacznie ocenić istnienia ciągu pieszo-jezdnego powstałego w wyniku wzajemnej zgody na podstawie aktu notarialnego z 1991 r., gdyż w przedstawionym przez inwestora odpisie z księgi wieczystej brak jest wzmianki o obciążeniach działki objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia budowlanego, a wyjaśnienie wątpliwości dotyczących istnienia bądź nie służebności gruntowej biegnącej przez działki wskazane na mapie nie należy do kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanej i zdaniem organu pozostaje to bez wpływu na prowadzone postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż usytuowanie obiektu jest właściwe nawet w przypadku istnienia tej służebności. W tym zakresie organ powołał się na pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku, sygn. akt VII SA/Wa 789/04 z dnia 6 czerwca 2005 r. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz mapą geodezyjną wzdłuż granicy zarówno działki inwestora jak i działek odwołujących się znajduje się ul. [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. i J. L. zarzucając, organowi błędne przyjęcie, iż inwestorka dysponuje nieruchomością na cele budowlane, skoro część działki wg ewidencji gruntów jest drogą, a na drogach budowanie nie jest możliwe. Zdaniem skarżących nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że w planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano inny przebieg ulicy niż obecnie istniejący. Skarżący powołali się również na wydane w dniu [...] lutego 2008 r. przez Sąd Rejonowy w P. w sprawie o sygn. akt I Ns 712/07 postanowienie zabezpieczające, zakazujące inwestorce zabudowy fragmentu przedmiotowej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie na budowę jest wydawane inwestorowi po spełnieniu warunków określonych w przepisach art. 32 i 34 w/w ustawy. Dotyczą one głównie złożenia przez inwestora stosownego wniosku i dokumentów oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Określone przepisami art. 35 Prawa budowlanego obowiązki ma również organ, analizujący dokumentację przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jak wynika z akt sprawy zarówno inwestor jak i organ prawidłowo wywiązali się z ciążących na nich obowiązków, co zostało wykazane w uzasadnieniach decyzji.

W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie organu podlega również to, czy dochodzi, względnie może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, w tym interesu właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Jednak badanie to odbywa się w aspekcie naruszenia norm z zakresu Prawa budowlanego i warunków technicznych a nie z zakresu prawa cywilnego, dotyczących ewentualnego naruszenia stosunków o charakterze obligacyjnym, związanych z przedmiotową działką, istniejących między właścicielem nieruchomości a innymi osobami.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej, rozpatrując wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, mógłby zakwestionować treść oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tylko wtedy , gdyby istniały dowody wskazujące na nieprawdziwość oświadczenia inwestora.

Tymczasem w niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane było niewątpliwe i udokumentowane. Inwestor wykazał, że nie jest dotknięte wadą prawną, w tym nie jest obciążane ograniczonym prawem rzeczowym w postaci służebności przejazdu. Toczące się przed sądem powszechnym postępowanie (kwestionujące prawo właściciela do fragmentu działki) nie stanowi przeszkody do udzielenia pozwolenia na budowę.

Odnosząc się do treści aktu notarialnego Rep. A [...] z 1991 r., w którym strony umowy wyraziły zgodę na istnienie ciągu pieszo-jednego po stronie zachodniej działki, należy zauważyć, że jest to umowa o charakterze obligacyjnym. Na jej podstawie nie doszło do ustanowienia służebności gruntowej. Nie była ona również podstawą wpisu do księgi wieczystej jakichkolwiek ograniczeń w dysponowaniu nieruchomością przez właściciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza także, że postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie o sygn. akt I Ns 712/07, jako wydane później niż decyzja, nie wpływa negatywnie na ocenę ważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. Postanowienie zabezpieczające, zakazujące inwestorce zabudowy fragmentu spornej nieruchomości ogranicza czasowo prawo inwestorki do zabudowy gruntu na podstawie prawidłowo wydanej i funkcjonującej w obrocie prawnym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę.

W przedmiotowej sprawie brak było przeszkód zarówno prawnych jak i faktycznych do udzielania przez organy architektoniczno-budowlane pozwolenia na budowę wobec przedłożenia wszystkich wymaganych prawem dokumentów oraz wobec zgodności zamiaru inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.).