Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1733/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kwoty zajętej wierzytelności oraz kosztów przelewu pobranych przez bank p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca E. D., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu kwoty zajętej wierzytelności oraz kosztów przelewu pobranych przez bank, podczas gdy ten sam organ zwolnił z zajęcia rachunku bankowego wpływy z tytułu świadczenia wychowawczego 500+ oraz świadczenia alimentacyjnego.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślić bowiem należy, że dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tejże ustawy). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.

Środkiem zaskarżenia służącym Skarżącej w postępowaniu egzekucyjnym w niniejszej sprawie, od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] było zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. Jednakże jak wynika z akt sprawy, Skarżąca takiego zażalenia skutecznie nie złożyła, lecz od razu wywiodła skargę do sądu. Przyjąć zatem należało, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi nie został spełniony, dlatego też należało skargę odrzucić.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.