Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1150/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art134  ust 1-5
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art 58 par 5a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie : WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant : starszy referent sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. sprawy ze skargi I. S. - W. i J. W. na uchwałę nr LVII/420/2023 Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 27 lutego 2023 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...] postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym I. S. - W. i J. W. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I. S.-W. i J. W., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Szczawnicy nr LVII/420/2023 z dnia 27 lutego 2023 r. w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...]

Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów:

- art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez sporządzenie załącznika graficznego do zaskarżonej uchwały w sposób nieczytelny, który utrudnia jednoznaczne ustalenie przebiegu granic obszaru objętego projektowaną zmianą planu miejscowego,

- art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez sporządzenie niepełnej i błędnej merytorycznie analizy dotyczącej zasadności przystąpienia do sporządzenia zmiany planu miejscowego

i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium.

Mając na uwadze powyższe strona skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 27 lutego 2023 r. Rada Miejska

w Szczawnicy podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...] Zgodne z § 3 przedmiotowej uchwały, granice obszaru objętego planem miejscowym określa załącznik graficzny stanowiący integralną część uchwały. Równocześnie w § 2 uchwały wskazano, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego będzie obejmował zakres określony w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarżący są współwłaścicielami nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] obr. B. W., która położona jest w miejscowości J.. Znajduje się ona w granicach terenu, co do którego przystąpiono do sporządzenia planu miejscowego.

Aktualnie przedmiotowa nieruchomość objęta jest obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...] który został objęty uchwałą Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 30 grudnia 2022 r., nr LV/408/2022. Nieruchomość skarżących została włączona do wyznaczonego w tym planie miejscowym obszaru oznaczonego symbolem 1R/U - teren zabudowy gospodarstwa rolnego adaptowanej na cele usług turystyki i rehabilitacji w otulinie rezerwatu przyrody "B. W.". W § 62 ww. uchwały jako przeznaczenie podstawowe tego terenu wskazano:

a) adaptacja trzech istniejących budynków na cele ośrodka turystyczno-rehabilitacyjnego z możliwością ich remontu, przebudowy, rozbudowy i odbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania,

b) trwałe użytki zielone, zieleń o funkcjach ekologicznych i ochronnych.

W aktualnie obowiązującym planie miejscowym zawarte zostały szczegółowe ustalenia dotyczące zasad adaptacji wyżej wskazanych budynków. Z zapisów tych wynika, że dawny budynek mieszkalny został przeznaczony na usługi gastronomii i pomieszczenia socjalno-biurowe, dawny budynek inwentarski na cele turystyczno-rehabilitacyjne z bazą noclegową do 30 miejsc noclegowych, natomiast dawny budynek gospodarczy odbudowany na budynek gospodarczy, inwentarski lub garaż.

Skarżący podnieśli, że przed uchwaleniem obowiązującego obecnie planu miejscowego uzyskali decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Szczawnica z dnia 21 maja 2019 r. o warunkach zabudowy dla zamierzenia budowlanego pn.: "Przebudowa, rozbudowa, nadbudowa i zmiana sposobu użytkowania istniejącej zabudowy oraz odbudowy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na ośrodek (schronisko) turystyczno-rehabilitacyjny na 30 miejsc noclegowych wraz z obsługą lokalnego ruchu turystycznego, z małym punktem gastronomicznym kuchni regionalnej (typu catering), wraz z infrastrukturą techniczną (zbiorniki retencyjne, szambo, budowa przyłączy, utwardzenie terenu, miejsca postojowe dla obsługi ośrodka) - zlokalizowanych na działce ewid. nr [...] z obrębu B. W. w miejscowości J.". Obowiązujący obecnie plan miejscowy uwzględnia zatem co do zasady plany inwestycyjne skarżących.

Tymczasem, jak już wskazano powyżej, w dniu 27 lutego 2023 r. Rada Miejska w Szczawnicy podjęła uchwałę nr LVII/420/2023 w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru J. 2. Zakresem tej zmiany objęta została część działki ewidencyjnej

o numerze [...] tj. teren istniejącego siedliska, w którym zlokalizowany jest budynek mieszkalny i budynki gospodarcze. Przedmiotowa zmiana ma polegać na wprowadzeniu na terenie 1 R/U zakazu:

- lokalizacji nowych obiektów, w tym odbudowy budynku nieistniejącego,

- rozbudowy i nadbudowy obiektów istniejących,

- zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków na cele usług turystyki

i rehabilitacji.

Celem zmiany jest więc rezygnacja z dopuszczonego w planie przeznaczenia usługowego terenu oraz z możliwości rozbudowy istniejących budynków oraz odbudowy budynku nieistniejącego.

Uzasadniając swój interes prawny skarżący podali, że są współwłaścicielami nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnych numer [...] obr. B. W., której przede wszystkim będzie dotyczyć procedowana przez organ planistyczny zmiana planu miejscowego. Skutkiem uchwalenia zmiany będzie wyłączenie możliwości przeznaczenia działki skarżących na cele usługowe oraz dokonanie działań inwestycyjnych względem budynków istniejących na działce oraz budynku obecnie nieistniejącego, który miał zostać odbudowany. W związku z tym projektowana zmiana w istotny sposób ograniczy możliwość zabudowy nieruchomości skarżących. Tymczasem prawo do zabudowy jest jednym z podstawowych praw związanych z własnością nieruchomości, a wszelka ingerencja w zasady przygotowania i realizowania na danym terenie inwestycji budowlanej stanowi ingerencję w przysługujące właścicielowi prawo. Skarżący wywodzą swój interes prawny z faktu ingerencji w przysługujące im uprawnienia wynikające z treści: art. 140 ustawy - Kodeks cywilny, art. 4 ustawy Prawo budowlane, art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Niezależnie od powyższego skarżący podali, że zaskarżona uchwała narusza przepis art. 14 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tym przepisem integralną częścią uchwały jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu. Co prawda zaskarżona uchwała zawiera załącznik graficzny, niemniej jednak został on sporządzony

w sposób, który utrudnia jednoznaczne ustalenie przebiegu granic obszaru objętego zmianą planu miejscowego. W szczególności przedmiotowy załącznik został sporządzony w bardzo dużej skali (1:3000), a ponadto nie zostały na niej ujawnione granice i numery poszczególnych działek ewidencyjnych, których ta uchwała dotyczy. Również w samej treści uchwały nie wymieniono numerów działek ewidencyjnych.

Ponadto na załączniku graficznym oprócz wskazania granic objętych zmianą planu miejscowego naniesione zostały oznaczenia i symbole (prawdopodobnie powtórzone z obowiązującego planu miejscowego), co budzi wątpliwości, czy jest to działanie celowe zmierzające do podtrzymania tych oznaczeń w zmienionym planie, czy też nie.

Podniesiono również, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszenia art. 14 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego, wójt, burmistrz, prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych. W przedmiotowej sprawie wymagane prawem analizy w ocenie skarżących zostały wykonane w sposób wadliwy. Przedmiotowy dokument nie zawiera analizy stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Ponadto w sporządzonej analizie pominięto okoliczność uchwalenia zmienianego planu miejscowego w dniu 30 grudnia 2022 r., a zatem zaledwie 2 miesiące przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do zmiany tego planu miejscowego. Powyższe skutkuje wątpliwościami dotyczącymi tego, czy uchwalony dwa miesiące wcześniej plan miejscowy utracił swoją aktualność, a zatem czy w sprawie rzeczywiście zaistniała zasadność przystąpienie do sporządzenia zmiany tego planu. Sporządzona analiza pomija również całkowicie kwestie związane z kosztami finansowymi jakie się będą wiązały z przedmiotową zmianą, w tym w szczególności z kosztami bezpośrednio związanymi z przeprowadzeniem procedury planistycznej, jak i kosztami związanymi z wypłatą na rzecz skarżących odszkodowania na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że skarżona uchwała podjęta została z uwagi na konieczność ochrony przed nową zabudową, terenu położonego w otulinie rezerwatu B. W., w bezpośrednim sąsiedztwie granic ww. rezerwatu. Teren 1R/U zlokalizowany jest poza terenami osiedleńczymi, obejmując teren istniejącego siedliska rolnego, zlokalizowanego w terenach przyrodniczych, objętych prawną ochrona przyrody - Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu, Obszar Natura 2000 Małe Pieniny, który w obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczawnica zaliczony został do terenów objętych zakazem realizacji nowych obiektów kubaturowych, w tym związanych

z prowadzeniem gospodarstw rolnych i obsługą rolnictwa.

Wyjaśniono, że przystąpienie do opracowania zmiany planu, związane jest z wnioskiem Radnych Gminy Szczawnica z miejscowości J., dotyczącym ograniczenia zabudowy dopuszczonej w obowiązującym planie, w terenach

o wyjątkowych walorach przyrodniczych i krajobrazowych, zlokalizowanych w otulinie rezerwatu "B. W.". Teren proponowany do objęcia zmianą planu, obejmuje część działki o nr [...], tj. teren istniejącego siedliska, w którym zlokalizowany jest budynek mieszkalny i budynki gospodarcze (szopa i niewielka drewutnia zlokalizowana w sąsiedztwie budynku mieszkalnego).

Zmiana planu ma na celu ograniczenie zabudowy terenu 1R/U poprzez wprowadzenie zakazu:

- lokalizacji nowych obiektów, w tym odbudowy budynku nieistniejącego,

- rozbudowy i nadbudowy obiektów istniejących,

- zmiany sposobu użytkowania istniejących budynków na cele usług turystyki i rehabilitacji.

Celem zmiany planu jest utrzymanie dotychczasowego użytkowania terenów, jako łąk i pastwisk z istniejącą zabudową zagrodową, bez możliwości jej rozbudowy oraz lokalizacji nowej.

Organ wyjaśnił nadto, że obecnie na ww. terenie zlokalizowanym w otulinie rezerwatu przyrody "B. W." przeznaczeniem podstawowym jest "adaptacja zabudowy gospodarstwa rolnego na cele usług turystyki i rehabilitacji z możliwością remontu, przebudowy, rozbudowy i odbudowy ww. budynków, a także zmiany sposobu ich użytkowania".

Zgodnie z ustaleniami obowiązującego planu, w ww. terenie oznaczonym symbolem 1R/U dopuszczona jest rozbudowa istniejących budynków (budynek mieszkalny i gospodarczy) oraz odbudowa nieistniejącego budynku gospodarczego (obecnie w terenie istnieją stare fundamenty) wraz ze zmianą sposobu ich użytkowanie. W efekcie w terenie zlokalizowanym w bezpośrednim sąsiedztwie granic rezerwatu powstać może:

- budynek usług gastronomii z pomieszczeniami socjalno-biurowymi o pow. zabudowy do 200 m2 i wysokości zabudowy do 10 m,

- budynek przeznaczony na cele turystyczno- rehabilitacyjne z bazą noclegową do 30 miejsc, pow. zabudowy do 315 m2 i wysokości zabudowy do 10 m,

- budynek gospodarczy, inwentarski lub garaż o powierzchni zabudowy do 280 m2

i wysokości zabudowy do 10 m.

Zdaniem organu, z uwagi na położenie terenu w strukturach przyrodniczych podlegających ochronie prawnej przyrody (Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu, Obszar Natura 2000 Małe Pienin, otulina rezerwatu "B. W.") oraz zapis obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego wskazujący ww. jako teren objęty zakazem realizacji nowych obiektów kubaturowych, w tym związanych z prowadzeniem gospodarstw rolnych i obsługą rolnictwa, zasadnym było uwzględnienie wniosku Radnych Gminy Szczawnica z miejscowości J., dotyczącego zmiany ustaleń planu obowiązującego.

Celem zmiany planu jest rezygnacja z dopuszczonego w planie przeznaczenia usługowego terenu, a także z możliwości rozbudowy istniejących budynków oraz odbudowy budynku nieistniejącego.

Organ wyjaśnił, że zmiana klasy przeznaczenia terenu z terenów rolnych z możliwością adaptacji istniejącego gospodarstwa dla usług turystyki i rehabilitacji z możliwością remontu, przebudowy, rozbudowy i odbudowy budynków, a także zmiany sposobu ich użytkowania na tereny łąk i pastwisk z zakazem lokalizacji nowej zabudowy oraz rozbudowy istniejącej zabudowy siedliskowej ograniczy oddziaływanie planowanego zagospodarowania terenu na środowisko. Utrzymane zostaną istniejące budynki siedliskowe i ich obecne przeznaczenie - budynek mieszkalny, budynki gospodarcze. Nie będzie również możliwa odbudowa nieistniejącego w chwili obecnej budynku gospodarczego.

Obszar objęty opracowaniem zlokalizowany jest w Południowomałopolskim Obszarze Chronionego Krajobrazu, Obszarze Natura 2000 Małe Pieniny oraz otulinie rezerwatu "B. W.". Przewidywane w zmianie planu przeznaczenia terenów - tereny łąk i pastwisk z zakazem lokalizacji nowej zabudowy oraz rozbudowy istniejącej zabudowy siedliskowej uwzględnia przyrodniczy charakter obszaru i ogranicza jego wpływ na przyrodę i krajobraz w tym na funkcjonowania chronionych prawem struktur przyrodniczych.

Organ podał nadto, że w świetle art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Tryb sporządzania odnosi się do sekwencji czynności podejmowanych przez organy w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, zaś zasady dotyczą zawartości merytorycznej uchwały, części tekstowej i graficznej, a także standardów dokumentacji planistycznej. Przy czym ustawodawca zwraca uwagę na istotność naruszenia tak co do zasad, jak i trybu sporządzania planu miejscowego. Zatem, zdaniem organu nie każde naruszenie prawa będzie skutkowało nieważnością planu, ale takie, któremu można przypisać charakter istotności.

Głównym celem ww. przepisu jest zagwarantowanie ochrony praw podmiotów, które mogą zostać naruszone w wyniku sporządzenia (zmiany) aktu planistycznego (w szczególności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Podjęcie sekwencji czynności wymaganych do uchwalenia zmiany planu (studium) gwarantuje możliwość udziału zainteresowanych podmiotów w procesie planowania (składanie wniosków, uwag), pośrednią kontrolę legalności przyjmowanych w projekcie rozwiązań w granicach uzyskiwanych uzgodnień i opinii. Naruszenie trybu, przez zaniechanie którejś z czynności przewidzianych w ramach procedury sporządzania studium (planu miejscowego), może stanowić naruszenie trybu postępowania skutkujące nieważnością uchwały rady gminy w całości lub w części. Nie oznacza to jednak, że pominięcie którejkolwiek z czynności przewidzianych dla trybu sporządzania studium bądź planu skutkować musi bezwzględnie nieważnością aktu planistycznego. Istotne naruszenie trybu postępowania należy bowiem rozumieć jako takie naruszenie trybu, które prowadzi do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego jednak, że pominięcie którejkolwiek z czynności przewidzianych dla trybu sporządzania studium bądź planu skutkować musi bezwzględnie nieważnością aktu planistycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, zaś na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. – w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2023, poz. 40, dalej: u.s.g.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis ten determinuje legitymację skargową, a także – zwłaszcza w przypadku kontroli aktów prawa miejscowego takich jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – zakres rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego.

Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 22 kwietnia 2021 r., II SA/Kr 1146/20 (orzeczenia.nsa.gov.pl), na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania aktualnego w dacie wnoszenia skargi naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia: "Wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok SN z dnia 7 marca 2003 r., III RN 42/02, OSNP z 2004 r., nr 7, poz. 114, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 września 2004 r., II SA/Bk 364/04, LEX nr 173736)." Sąd ten wskazał dalej, że: "O powodzeniu skargi z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przesądza wykazanie naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być bezpośredni i realny (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005 r., I OSK 715/05, LEX nr 192482, por. też wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r., II SA 1410/01, LEX nr 53376, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 1995 r., II SA 1933/95, ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170, wyroki WSA w Białymstoku z dnia 4 maja 2006 r., II SA/Bk 764/06 i II SA/Bk 763/05, CBOSA). Interes prawny skarżącego, do którego wprost nawiązuje art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Przy takim związku należy eliminować sytuacje, w których dopiero kolejne skutki wcześniejszej konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do jednego podmiotu, pośrednio wpływają na sytuację prawną drugiego podmiotu, wynikającą z zastosowania w stosunku do niego innej już normy prawnej (wyrok NSA z dnia 18 września 2003 r., II SA/2637/02, LEX nr 80699)."

Konsekwencją braku legitymacji skargowej, w przypadku skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, jest odrzucenie skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Przedmiot skargi I. S.-W. i J. W. stanowi uchwała nr LVII/420/2023 Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 27 lutego 2023 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...]

Skarżący wskazali w skardze, że są właścicielami nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położoną w obrębie B. W., dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] Na tę okoliczność Sąd przeprowadził dowód uzupełniający z dokumentu, tj. wydruku działu I i II ww. księgi, w wyniku którego stwierdzono, że I. S. – W. i J. W. są właścicielami ww. działki nr [...]. W skardze podniesiono, że działka nr [...] w obrębie B. W. znajduje się w obszarze 1 R/U wyznaczonym w uchwale nr LV/408/2022 Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 30 grudnia 2022 r. w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Szczawnica dla obszaru [...] którego to obszaru dotyczy zmiana miejscowego planu, zainicjowana zaskarżoną uchwałą z dnia 27 lutego 2023 r. Nie ulega wątpliwości, że terenu oznaczonego w planie miejscowym jako 1 R/U dotyczy zaskarżona uchwała, w konsekwencji nie budzi również wątpliwości, że działka nr [...] znajduje się na obszarze objętym planowaną zmianą planu miejscowego.

Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie przepisów art. 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie Dz. U. 2023 r. poz. 977, dalej: u.p.z.p.). W brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały stanowiły one następująco: "1. W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej "planem miejscowym", z zastrzeżeniem ust. 6. 2. Integralną częścią uchwały, o której mowa w ust. 1, jest załącznik graficzny przedstawiający granice obszaru objętego projektem planu. 3. Plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w studium. 4. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. 5. Przed podjęciem uchwały, o której mowa w ust. 1, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych."

W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na specyfikę zaskarżonej uchwały, której przedmiotem jest zainicjowanie procedury zmiany planu miejscowego. Charakterystyki takiej dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 25 lutego 2021 r., II SA/Go 654/20: "W\ orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się stanowisko, według którego uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie przesądza o przyszłym kształcie planu miejscowego, a jej intencyjne zapisy nie są wiążące dla rozwiązań przyjętych w przyszłym planie (por. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2013 r., II OSK 81/13, CBOSA). Z istoty tej uchwały wynika, że jest to akt prawa wewnętrznego wiążący organ wykonawczy i obligujący go do podjęcia dalszych działań zmierzających do uchwalenia planu. Z tego względu nie ma ona charakteru generalnego, kształtującego sytuację materialnoprawną innych podmiotów, co z zasady wyklucza możliwość naruszenia postanowieniami tej uchwały czyjegokolwiek interesu prawnego (por. orzeczenia NSA z dnia 5 października 2016 r. II OSK 7/15; 21 czerwca 2016 r. II OSK 2560/14; 8 grudnia 2015 r., II OSK 2875/15; 10 lutego 2015 r., II OSK 1825/13 oraz 24 stycznia 2013 r., II OSK 2442/12; CBOSA). W doktrynie wskazuje się jednak, że mimo takiego charakteru uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może mieć wpływ na interesy prawne podmiotów zewnętrznych, zwłaszcza podmiotów mających prawo do nieruchomości w obszarze objętym uchwałą. Świadczą o tym prawne konsekwencje, jakie wynikają zarówno z art. 62 ust. 1 pkt 1 i art. 58 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., jak i art. 94 ust. 2 pkt 1 u.g.n., które umożliwiają właściwym organom zawieszenie wszczętego, czy to w sprawie ustalenia warunków zabudowy, czy podziału nieruchomości postępowania administracyjnego w sytuacji podjęcia przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sytuacji braku planu miejscowego (por. M. Szewczyk w: Z. Leoński, M. Szewczyk, M. Kruś, Prawo zagospodarowania przestrzeni, Warszawa 2012, s. 144 oraz A. Kosicki, Glosa do wyroku WSA w Białymstoku z 11 lipca 2012 r., II SA/Bk 278/12, Nieruchomości 2013/11; także A Kosicki w: Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, SIP LEX, tezy do art. 14)." Przywołane stanowisko tut. Sąd w całości podziela i przyjmuje za swoje.

W świetle powyższego należało zadać pytanie, czy zaskarżona uchwała mogła mieć wpływ na interesy prawne skarżących. Zdaniem Sądu, odpowiedź na to pytanie jest negatywna. Niesporne jest w przedmiotowej sprawie, że teren nieruchomości skarżących znajduje się obecnie w granicach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr LV/408/2022 Rady Miejskiej w Szczawnicy z dnia 30 grudnia 2022 r. Nie dotyczą zatem skarżących skutki prawne zainicjowania procedury planistycznej przewidziane dla obszaru nieobjętego ustaleniami planu miejscowego, np. możliwość zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy (vide: art. 62 ust. 1 u.p.z.p.). Sytuacja skarżących jest wyznaczona bezpośrednio ustaleniami obowiązującego planu i nie zmieni się ona do momentu wejścia w życie nowego planu, o ile zostanie on uchwalony i opublikowany. Innymi słowy zaskarżona uchwała "wywołująca" nie ingeruje bezpośrednio w prawa i obowiązki skarżących, a tylko taka ingerencja jest warunkiem skutecznej skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego. Oczywiście, w związku z deklarowanymi w odpowiedzi na skargę zamierzeniami Rady Miejskiej w Szczawnicy nie można nie dostrzegać potencjalnego pogorszenia sytuacji prawnej skarżących. Jednak zagrożenie to nie uzasadnia legitymacji skarżących do zaskarżenia uchwały o przystąpieniu do uchwalenia planu miejscowego.

Wobec powyższego Sąd zobowiązany był odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w punkcie II sentencji.