Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 182/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lipca 2023 r. sprawy ze skargi R. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Pismem z 07.04.2023 r. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...], obręb C. na terenie gminy N.

Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania Wojewody w sprawie opisanej nieruchomości; 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobligowanie organu do niezwłocznego zakończenia postępowania wywłaszczeniowego i odszkodowawczego; 4) dokonanie oceny terminowości i prawidłowości czynności podejmowanych na poprzednich etapach postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość; 5) stwierdzenie, że całkowita przewlekłość postępowania wywłaszczeniowego i odszkodowawczego wynosi 17 lat i 2 miesiące; 6) przyznanie na rzecz skarżącego od organu kwoty 20.000,00 zł za przewlekłe prowadzenie postępowania.

Uzasadniając skargę jej autor podał, że 18.01.2006 r. Wojewoda Dolnośląski wszczął postępowanie w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za opisaną nieruchomość, będącą od 09.10.2006 r. w posiadaniu GDDKiA, która zleciła budowę odcinka autostrady A-[...], użytkowanej od 12.08.2009 r. Decyzją z 27.07.2007r. Wojewoda wywłaszczył skarżącego z tej nieruchomości i ustalił za nią odszkodowanie. Decyzją z 31.03.2008 r. Minister Infrastruktury nie uwzględnił odwołania skarżącego od tej decyzji. W wyniku skargi złożonej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrokiem z 13.11.2008 r., sygn. akt I SA/Wa 766/08 uchylona została decyzja Ministra Infrastruktury z 31.03.2008r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną skarżącego i wyrokiem z 18.12.2009 r., sygn. akt I OSK 326/09 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13.11.2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z 19.05.2010 r., sygn. akt I SA/Wa 467/10, uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Infrastruktury z 31.03.2008 r. oraz decyzję Wojewody z 27.03.2007 r. Dnia 03.09.2013 r. Wojewoda po raz drugi wydał decyzję wywłaszczeniową oraz ustalił odszkodowanie. W wyniku odwołania skarżącego Minister infrastruktury i Rozwoju wydał w dniu 09.07.2014 r. decyzję, którą uchylił decyzję organu I instancji z 03.09.2013 r. W powtórzonym postępowaniu Wojewoda wydał w dniu 31.10.2014 r. decyzję, którą umorzył postępowanie wywłaszczeniowe i odszkodowawcze w części dotyczącej działki nr [...] w C. Następnie w dniu 05.10.2015 r. Wojewoda ponownie wszczął postępowanie wywłaszczeniowe wobec działki nr [...] w C. W dniu 29.01.2018 r. Wojewoda wydał trzecią decyzję wywłaszczającą skarżącego z nieruchomości składającej się z działek nr [...] i nr [...] w C. i ustalił za nią odszkodowanie. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego od tej decyzji Minister inwestycji i Rozwoju wydał w dniu 24.08.2018 r. decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Następnie wyrokiem z 12.02.2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2911/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę złożoną przez skarżącego, uchylił obie wydane w sprawie decyzje. Wywiedziona od tego wyroku skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.07.2022 r., sygn. akt I OSK 1990/19. W dniu 04.04.2023 r. skarżący skierował do Ministra Rozwoju i Technologii ponaglenie na Wojewodę Dolnośląskiego, który od 18.01.2006 r. prowadzi postępowanie wywłaszczeniowe i odszkodowawcze nieruchomości w C. Do dnia złożenia niniejszej skargi Wojewoda nie wydała żadnego rozstrzygnięcia, mimo że sprawa trwa już 17 lat i 2 miesiące. Przewlekłość postępowania Wojewody w tej części postępowania trwa ponad 8 miesięcy (od 28 lipca 2022 r.). Wojewoda miał ustawowy obowiązek załatwienia sprawy w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące licząc od dnia prawomocnego orzeczenia NSA z 28.07.2022 r. Postępowanie administracyjne w tej sprawie toczy się dłużej niż jest to niezbędne. Od 17 lat i 2 miesięcy sprawa nie została załatwiona, mimo że od 16 lat i 6 miesięcy skarżący został trwale pozbawiony własności. Do tak długiej przewlekłości postępowania przyczyniły się organy administracji rządowej I i II instancji oraz sądy administracyjne. Wskazując na konkretne zarzuty dotyczące nieterminowości i wadliwych czynności procesowych, które doprowadziły do trwającej ponad 17 lat i 2 miesiące przewlekłości postępowania w sprawie autor skargi wskazał, że Wojewoda przez 14 miesięcy zwlekał z wydaniem w dniu 27.07.2007 r. decyzji administracyjnej. Ponadto decyzja okazała się błędna. Wadliwa decyzja wydłużyła postępowanie o 7 lat i 7 miesięcy. W ocenie skarżącego w ponownym postępowaniu Wojewoda miał na załatwienie sprawy 2 miesiące. Przez okres 3 lata i 3 miesięcy zwlekał z wydaniem w dniu 03.09.2013 r. drugiej decyzji odszkodowawczej. W przypadku kolejnej decyzji zwłoka Wojewody w załatwieniu sprawy wynosiła 4 lata i 6 miesięcy. Przewlekłość rozpoczęła się bowiem 09.07.2014 (ostateczna decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 03.09.2013 r.), a zakończyła wydaniem decyzji w dniu 29.01.2018 r. Ponadto decyzja ta była wadliwa, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ją wyrokiem z 12.02.2019 r., utrzymanym w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.07.2022 r. Zdaniem skarżącego wadliwa decyzja Wojewody wydłużyła postępowanie o 4 lata i 6 miesięcy. Nadto skarżący wskazał na okresy postępowania przez organem II instancji oraz sądem administracyjnym, które w jego ocenie nadmiernie wydłużyły postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Całkowita przewlekłość postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania wynosi ponad 17 lat i 2 miesiące i trwa nadal. W jego ocenie zachowanie w tej sprawie organów obu instancji oraz sądów administracyjnych cechuje rażące naruszenie prawa. Narusza prawo do rozpatrzenia sprawy w "rozsądnym" terminie w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji. Biorąc pod uwagę fakt, że przewlekłość postępowania jest długotrwała oraz dotyczy odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, które do dnia dzisiejszego nie zostało ustalone, zasadnym jest wniosek o przyznanie od Wojewody sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie. Wojewoda potwierdził fakty przytoczone w skardze, w tym wydanie w dniu 29.01.2018 r. decyzji orzekającej o wywłaszczeniu części nieruchomości, składającej się działki nr [...] i nr [...] w C. oraz o ustaleniu odszkodowania. Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z 24.08.2018 r. utrzymał w mocy wskazaną decyzję. Na to rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę. Wyrokiem z 12.02.2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2911/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszaw uchylił obie opisane decyzje. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał jako przyczynę uchylenia decyzji Ministra brak dowodu doręczenia skarżącemu pisma Wojewody Dolnośląskiego z 24.03.2015 r. Pismem tym Wojewoda wyznaczył termin do zawarcia umowy, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Skutkowało to uznaniem przez Sąd naruszenia art. 15 ust. 1 specustawy drogowej poprzez brak skutecznego doręczenia wezwania Wojewody do zawarcia umowy w zakresie działki nr [...]. W ocenie Sądu brak było podstaw do wszczęcia nowego postępowania wywłaszczeniowego przez Wojewodę Dolnośląskiego w odniesieniu do tej działki. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28.07.2022 r., sygn. akt I OSK 1990/19 oddalił powyższą skargę.

Wojewoda, po otrzymaniu odpisu powyższego wyroku (data wpływu do organu 08.02.2023 r.), zawiadomieniem z 13.02.2023 r., poinformował o kontynuowaniu postępowania, wskazując termin załatwienia sprawy (12.04.2023 r.) i przyczynę zwłoki (konieczność sporządzenia operatu szacunkowego). W dniu 03.03.2023 r. GDDKiA wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania z uwagi na złożenie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.07.2022 r. W związku z powyższym, pismem z 09.03.2023 r., Wojewoda poinformował skarżącego o złożonym wniosku oraz pouczył o prawie do wniesienia, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, sprzeciwu co do zawieszenia postępowania. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że nie powołał biegłego do sporządzenia operatu szacunkowego, w związku z koniecznością rozstrzygnięcia kwestii ewentualnego zawieszenia postępowania. Pismem z 06.04.2023 r. Wojewoda wskazał nowy termin zakończenia postępowania do 12.06.2023 r. W dniu 12.04.2023r. wpłynął sprzeciw skarżącego do wniosku o zawieszenie postępowania. W związku z powyższym Wojewoda postanowieniem z 20.04.2023 r. odmówił zawieszenia postępowania.

Za istotną okoliczność autor odpowiedzi na skargę uznał również wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku z 13.06.2018 r., sygn. akt II SAB/Wr 23/18, którym oddalona została skarga skarżącego na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę w przedmiocie wywłaszczenia opisanej nieruchomości i ustalenia odszkodowania z tego tytułu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 05.02.2020 r., sygn. akt I OSK 3845/18 oddalił skargę kasacyjną od opisanego wyroku. Ponadto postanowieniem z 06.11.2019 r., sygn. akt II SAB/Wr 54/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił kolejną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 29.07.2020 r., sygn. akt II SAB/Wr 23/20 oddalił skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę w sprawie wywłaszczenia opisanej powyżej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14.06.2022 r., sygn. akt I OSK 2285/20 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i odrzucił skargę.

Odnosząc się do przebiegu postępowania (postępowań) w opisanej sprawie administracyjnej, w tym terminów podejmowanych czynności procesowych, autor odpowiedzi na skargę powołał się na uzasadnienie do decyzji z 29.01.2018 r., gdzie przedstawiony tok czynności procesowych wskazuje jednoznacznie, iż postępowanie administracyjne nie było prowadzone w sposób przewlekły. Wojewoda wskazał przy tym, że sprawa wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest aktualnie rozpatrywana w ramach nowego postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 15 ust. 1 i art. 16 ustawy z 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) w związku z wnioskiem GDDKiA z 28.08.2015 r. W tym postępowaniu dochowano wszelkiej staranności i podjęto wszelkie możliwe działania zmierzające do niezwłocznego rozstrzygnięcia. W szczególności działania procesowe były nakierowane na rzetelne ustalenie stanu zagospodarowania wywłaszczanej nieruchomości na dzień 23.03.1998 r. Jednocześnie Wojewoda podkreślił, że zasada szybkości postępowania administracyjnego nie może pozbawiać strony jej praw procesowych i nie zwalnia właściwego organu z obowiązku rzetelnego i wnikliwego ustalenia stanu faktycznego i rozpatrzenia sprawy. Jednocześnie organ powiadamiał strony, w tym skarżącego, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, wskazywał nowy termin jej załatwienia oraz podawał przyczyny zwłoki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

W pierwszej kolejności odnosząc się do żądania skarżącego dotyczącego dokonania oceny terminowości i prawidłowości czynności podejmowanych na poprzednich etapach postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania przyjdzie wskazać, że prawomocnym wyrokiem z 23.01.2013 r., sygn. akt II SAB/Wr 44/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpatrzeniu skargi R. W., stwierdził już przewlekłość postępowania Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wywłaszczenia i odszkodowania za nieruchomość nr [...] i nr [...], położoną w C. na terenie gminy N. Mocą tego wyroku tut. Sąd zobowiązał Wojewodę do wydania decyzji w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania na rzecz skarżącego w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku, co miało miejsce w dniu 05.08.2013 r.

Zgodnie z art. 153 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Po myśli natomiast art. 171 p.p.s.a., wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

Wydanie powyższego wyroku oznacza, że w niniejszym postępowaniu sądowym, zainicjowanym skargą R. W. z 07.04.2023 r., Sąd związany jest oceną w zakresie przewlekłości postępowania Wojewody dokonaną w prawomocnym wyroku. Tym samym kontroli sądowej w niniejszej sprawie nie podlega okres przed uprawomocnieniem się wyroku tut. Sądu z 23.01.2013 r., sygn. akt II SAB/Wr 44/12 i przesłaniem w dniu 05.08.2013 r. prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W okolicznościach sprawy zostało już bowiem prawomocnie ustalone, że Wojewoda dopuścił się przewlekłości w okresie do 23.01.2013 r. (a więc do dnia wydania wyroku stwierdzającego przewlekłość).

Wskazany wyrok nie był przy tym jedynym orzeczeniem wydanym w sprawie przewlekłości postępowania Wojewody Dolnośląskiego w podanym przedmiocie.

Wyrokiem z 13.06.2018 r., sygn. akt II SAB/Wr 23/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnie przesądził, że Wojewoda nie dopuścił się przewlekłości w okresie od 23.01.2013 r. (a więc od dnia wydania wyroku w sprawie akt II SAB/Wr 44/12) do 29.01.2018 r. (data wydania przez Wojewodę Dolnośląskiego decyzji nr IF.V.EMI.7724-11/05). W tym okresie Sąd nie dopatrzył się znamion przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę. Skargę kasacyjną R. W. od tego wyroku oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 05.02.2020 r., sygn. akt II OSK 3845/18.

Istnienie w obrocie prawnym wyroku z 13.06.2018 r., jak również wcześniejszego wyroku z 23.01.2013 r., stanowi niewątpliwie okoliczności, którą przy merytorycznej ocenie przewlekłości postępowania Wojewody Dolnośląskiego należy wziąć pod uwagę (tak też NSA w postanowieniem z 14.02.2020 r., sygn. akt I OZ 30/20). Przy rozpoznaniu zatem niniejszej skargi kontroli sądowej poddany został wyłącznie okres postępowania Wojewody, w jakim Sąd się jeszcze nie orzekał w przedmiocie przewlekłości. Nie jest zatem możliwe dokonanie całościowej oceny terminowości i prawidłowości czynności podejmowanych na przestrzeni wskazywanych w skardze 17 lat i 2 miesiące, tym bardziej że sprawa wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania jest aktualnie rozpatrywana w ramach nowego postępowania administracyjnego prowadzonego na podstawie art. 15 ust. 1 i art. 16 ustawy z 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - w związku z wnioskiem GDDKiA z 28.08.2015 r. Ponadto uwzględnienie w postępowaniu sądowoadministracyjnym wcześniejszych wyroków w sprawie przewlekłości nie polega na powtarzaniu rozstrzygnięć zawartych w tych wyrokach ale na uwzględnieniu okoliczności w nich objętych w świetle dalszych czynności lub zaniechań organu administracyjnego, jakie nastąpiły już po wydaniu wyroku.

Istotnym w sprawie jest również i to, że prawomocnym postanowieniem z 14.06.2022r., sygn. akt I OSK 2285/20 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił kolejną skargę R. W. z 12.04.2020 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość położną na terenie gminy N., oznaczoną geodezyjnie jako działka nr [...] i nr [...], obręb C. Powołując się na fakt wniesienia skargi po zakończeniu przez Wojewodę prowadzonego postępowania (decyzja z 29.01.2018 r. - utrzymana w mocy decyzją Ministra Inwestycji i Rozwoju z 24.08.2018 r.), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi.

Podstawą prawną rozpoznawanej obecnie skargi jest art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. przewlekłość postępowanie zachodzi wówczas, gdy jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Chodzi tu o przypadki, gdy organ wprawdzie nie pozostaje w bezczynności, tj. nie przekroczył ustawowych lub ustalonych terminów jego zakończenia, ale postępowanie prowadzone jest w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Nie sposób przy tym przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego w terminie. Przewlekłe prowadzenie postępowania zaistnieje natomiast, gdy będzie można organowi skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności w tym dowodowych, pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. O przewlekłości postępowania przed organem administracji można mówić, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony, tj. gdy naruszone zostaje prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (zob. motywy postanowienia NSA z 07.07.2017 r., I OSK 1419/17).

Jak wynika z akt administracyjnych aktualnie rozpatrywana skarga na przewlekłość została wniesiona już po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12.02.2019 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2911/18) decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z 24.08.2018 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Dolnośląskiego z 29.01.2018 r. Wywiedzioną od tego wyroku skargę kasacyjną oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28.07.2022 r., sygn. akt I OSK 1990/19. Wojewoda otrzymał odpisu powyższego wyroku w dniu 08.02.2023 r. Wobec powyższego nie można uznać, że w okresie od 29.01.2018 r. do 08.02.2023 r. organ miał obowiązek dokonywania jakichkolwiek czynności procesowych celem rozpatrzenia sprawy wywłaszczenia i odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...], obręb C. Skoro Wojewoda we wskazanym okresie nie miał takiego obowiązku, to nie mógł dopuścić się przewlekłości w opisanym wyżej rozumieniu.

Zarzutu przewlekłości postępowania nie można też postawić Wojewodzie za sposób prowadzenia postępowania w późniejszym okresie. Po zwrocie bowiem akt sprawy (08.02.2023 r.), zawiadomieniem z 13.02.2023 r., Wojewoda poinformował o kontynuowaniu postępowania, wskazując termin załatwienia sprawy na 12.04.2023 r. i podając przyczynę zwłoki - konieczność sporządzenia operatu szacunkowego. W tak wyznaczonym okresie, w dniu 03.03.2023 r. strona postępowania - GDDKiA wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania z uwagi na złożenie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.07.2022 r., sygn. akt I OSK 1990/19. Pismem z 09.03.2023 r. Wojewoda poinformował skarżącego o złożonym wniosku oraz pouczył o prawie do wniesienia, w terminie 14 dni sprzeciwu co do zawieszenia postępowania. Następnie zawiadomieniem z 06.04.2023 r. Wojewoda wskazał nowy termin zakończenia postępowania do 12.06.2023 r. W dniu 12.04.2023r. wpłynął sprzeciw skarżącego do wniosku o zawieszenie postępowania, jednocześnie skarżący wniósł niniejszą skargę (pismem z 04.04.2023 r. skarżący złożył ponaglenie). Postanowieniem z 20.04.2023 r. Wojewoda odmówił zawieszenia postępowania. Następnie wydaną w tym samym dniu decyzją nr IF.VEM1.7724-11/05 Wojewoda umorzył postępowanie w sprawie wywłaszczenia i ustalenia wysokości odszkodowania na rzecz skarżącego za nieruchomość położona na terenie gminy N., oznaczoną geodezyjnie jako działki nr [...] i nr [...], obręb C. w części dotyczącej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...].

Przebieg postępowania Wojewody w opisanym okresie nie wskazuje na to, zdaniem Sądu, by organ działał w sposób przewlekły. Od zwrotu akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28.07.2022r. do dnia złożenia niniejszej skargi, czynności Wojewody nie były nacechowanie przewlekłością. Wskazana przez organ przyczyna przedłużenia terminu załatwienia sprawy – konieczność sporządzenia nowego operatu - nie budzi wątpliwości. Także konieczność rozpatrzenia wniosku GDDKiA – a więc podmiotu na którego wniosek z 28.08.2015 r. zostało wszczęte nowe postępowanie wywłaszczeniowe w trybie specustawy z 10.04.2003 r., nie budzi wątpliwości. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a. organ administracji może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Wobec złożenia w dniu 03.03.2023 r. takiego wniosku Wojewoda prawidłowo poinformował skarżącego o jego treści oraz pouczył o prawnie wniesienia sprzeciwu. Przy czym art. 98 § 1 k.p.a. nie przewiduje szczególnej formy dla zgłoszenia sprzeciwu. Dopuszczalnym jest zatem wyznaczenie pozostałym stronom terminu, do którego powinny się wypowiedzieć w sprawę wniosku, pod rygorem przyjęcia, że sprzeciwu nie zgłaszają. Wobec wyrażenia przez skarżącego braku zgody na zawieszenie postępowania, postanowieniem z 20.04.2023 r., Wojewoda odmówił zawieszenia postępowania. Z kolei wydaną w tym samym dniu decyzją nr IF.V.EM1.7724-11/05, Wojewoda umorzył prowadzone postępowanie w części dotyczącej działki nr [...], powołując się w tym zakresie na ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12.02.2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2911/18.

Oceniając zatem całokształt czynności podejmowanych przez Wojewodę w kontrolowanym okresie, w ocenie Sądu, organ nie podejmował czynności zbędnych czy pozornych. Wskazane przyczyny przedłużenia terminu załatwienia sprawy nie budzą wątpliwości. Zarzuty skargi nie były zasadne w żadnym zakresie i dlatego, skoro w okresie od 08.02.2023 r. do dnia wniesienia aktualnie rozpatrywanej skargi (tj. do 11.04.2023 r.) nie ma podstaw do przypisania Wojewodzie przewlekłości, skargę należało oddalić w całości na zasadzie art. 151 p.p.s.a.