Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 436/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 sierpnia 2024 r.; sygn. akt I SA/Op 297/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Op 297/24 odrzucił skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia [...] stycznia 2024 w. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył skargę z uchybieniem ustawowego – 30 dniowego – terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynikało, że skuteczne doręczenie mu zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 17 stycznia 2024 roku. Natomiast trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 16 lutego 2024 r. (piątek). Skarga została wniesiona 19 lutego 2024 r. (data stempla pocztowego widoczna na kopercie), zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Ponadto skarga nie zawierała wniosku i przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia wskazując, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarga została wniesiona po terminie.

Skarżący skorzystał z uprawnienia do wniesienia zażalenia, wnosząc o umorzenie należności z mandatu karnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 3 stycznia 2024 r., została ona doręczona adresatowi w dniu 17 stycznia 2024 r. (na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącego), na okoliczność czego osoba wydająca przesyłkę poczyniła stosowne adnotacje na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Znajduje się tam również podpis skarżącego – obok wstawionej daty wydania korespondencji. Wobec tego należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że do doręczenia decyzji skarżącemu doszło w dniu 17 stycznia 2024 r., zaś wniesiona w dniu 19 lutego 2024 r. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, została złożona z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu.

Powyższego nie mogą podważyć podniesione w zażaleniu twierdzenia skarżącego, że mieszka on w Niemczech i przyjechał do Polsku 16 lutego 2024 r. w godzinach wieczornych i nie miał możliwości wysłania listu w tym dniu z uwagi na zamkniętą placówkę pocztową. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, a skarżący sam osobiście odebrał tę decyzję. Ponadto cała korespondencja do skarżącego jest wysyłana na adres w Polsce wskazany przez skarżącego i regularnie osobiście przez niego odbierana. Natomiast zarówno pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu, jak i sam skarżący, nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy koniecznym było przyjęcie, że skarżący uchybił przepisowi art. 53 § 1 p.p.s.a., a Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia jego skargi. Przyczyny, które spowodowały uchybienie terminowi do złożenia skargi mają znaczenie jedynie przy ocenie wniosku o jego przywrócenie.

Z tych przyczyn, skoro w sprawie Sąd I instancji prawidłowo odczytał datę doręczenia zaskarżonej decyzji oraz odrzucił skargę złożoną po terminie do jej wniesienia, to zażalenie skarżącego podlega oddaleniu jako bezzasadne.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.