Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1217/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 239
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Anna Rotter, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A. Sp. j. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 3 lipca 2023 r. nr 2401-IEW3.7280.1.2023.2 UNP: 2401-23-147252 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o wykreślenie zastawów skarbowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.Przedmiotem skargi Spółki A Spółka jawna (dalej: Spółka, Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) z 3 lipca 2023r. znak 2401- IEW3.7280.1.2023.2, UNP 2401-23-147252, którym stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K (dalej: Naczelnik) z 19 maja 2023r. znak [...].

2. Dotychczasowy przebieg postępowania.

2.1. Naczelnik postanowieniem z 19 maja 2023r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania na wniosek Spółki o wykreślenie na podstawie art. 46h § 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2022r., poz. 2651, ze zm., O.p.) zastawów skarbowych ustanowionych na samochodzie osobowym PORSCHE CAYENNE KOMBI, rocznik 2014, nr rejestracyjny [...] o nr VIN: [...] z uwagi na powzięcie wiadomości o ustanowieniu zastawów skarbowych na ruchomości należącej do osoby nie odpowiadającej za zaległości podatnika.

Postanowienie to zostało doręczone ze skutkiem prawnym 30 maja 2023r., zatem zgodnie z art. 212 O.p. z tym dniem weszło do obrotu prawnego.

Postanowienie to na stronie 3 zawiera pouczenie o środkach odwoławczych: "A/a postanowienie mogą Państwo złożyć zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. W zażaleniu powinni Państwo przedstawić swoje zarzuty i żądania oraz dowody, które je uzasadniają".

Termin do wniesienia zażalenia upłynął 6 czerwca 2023r.

2.2. Zażalenie na to postanowienie, zostało nadane za pośrednictwem Poczty 13 czerwca 2023r., a zatem po upływie terminu ustawowego.

W zażaleniu podniesiono zarzuty merytoryczne, które koncentrują się wokół zasadności ustanowienia zastawów skarbowych na ww. samochodzie osobowym PORSCHE CAYENNE KOMBI oraz zarzuty procesowe - naruszenie przepisów prawa procesowego, w przekonaniu Spółki, doprowadziło organ podatkowy do błędnych ustaleń merytorycznych.

2.3. Postanowieniem z 3 lipca 2023r. znak 2401-IEW3.7280.1.2023.2, UNP 2401-23-147252, Dyrektor stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika z 19 maja 2023r. znak [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Spółki o wykreślenie zastawów skarbowych na podstawie art. 46h § 1 pkt 1 O.p. ustanowionych na samochodzie osobowym PORSSCFIE CAYENNE KOMBI, rok produkcji 2014, nr rejestracyjny [...] nr VIN [...] z uwagi na powzięcie wiadomości o ustanowieniu zastawów skarbowych na ruchomości należącej do osoby nie odpowiadającej za zaległości podatkowe.

Naczelnik wskazał, że zostało ono nadane w placówce pocztowej 13 czerwca 2023r., a zatem siedem dni po upływie ustawowego terminu.

2.4. W skardze Spółka zakwestionowała w całości postanowienie Dyrektora, zarzucając naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy tj. art 214 O.p. poprzez błędne pouczenie strony niniejszego postępowania, która nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnego pouczenia organu.

2) zasady zaufania do władzy publicznej wyrażone w art. 8 § 1 K.p.a., poprzez działanie na szkodę Strony oraz art. 7 K.p.a. tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej (materialnej) poprzez wprowadzenie w błąd i nie przedstawienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym,

3) błędną wykładnię art 46 h §1 ust 1 O.p., a także obrazę przepisów od ort 121 O.p. do art.126 O.p. wobec odmowy wszczęcia postępowania o wykreśleniu przedmiotowego zastawu skarbowego z rejestru na podstawie art 165 a § 1 O.p.

Skarżący wniósł na podstawie art.145 par. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) o uchylenie błędnego postanowienia w całości i wznowienie postępowania, zobowiązanie Naczelnika do usunięcia naruszenia prawa poprzez wszczęcie postępowania o wykreślenie ww. pojazdu marki Porsche z rejestru zastawów skarbowych, ewentualnie o uwzględnienie skargi i uchylenie postanowienia w całości oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. uchylenie aktu pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W treści uzasadnienia Skarżąca wskazała, że w dniu 21 kwietnia 2023r. pracownik Naczelnika telefonicznie skontaktował się z właścicielem Spółki. Na podstawie rozmowy uzyskał informację, o ustanowieniu przez Naczelnika zastawu skarbowego, który zabezpiecza należności Spółki C Sp. z o.o. na pojeździe stanowiącym wyłączną własność Spółki.

Skarżący wskazał, że w ich przekonaniu niezawinione niedotrzymanie terminu na złożenie zażalenia na ww. postanowienie było spowodowane błędnym pouczeniem przez pracowników Urzędu Skarbowego na spotkaniu w dniu 7 czerwca 2023r. w K. Zwrócili uwagę, że zgodnie z art. 214 O.p. Strona błędnie pouczona przez organ podatkowy o terminie złożenia odwołania, nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnego pouczenia przez urzędnika.

Skarżący zarzucili organowi podatkowemu naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej: "wyrażonej w art. 8 § 1 K.p.a., poprzez działanie na szkodę strony oraz art. 7 K.p.a. tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej (materialnej) poprzez wprowadzenie w błąd Organu II instancji i nie przedstawienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, ponieważ pracownicy Urzędu Skarbowego twierdzą, że do takiego pouczenia nie doszło. Nie podlega wątpliwości, że gdyby przedstawiciel Spółki nie uzyskał błędnej informacji, zażalenie zostałoby złożone przed dniem 07 czerwca 2023r. Organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania o wykreśleniu przedmiotowego zastawu skarbowego na podstawie art. 165 a § 1 O.p. wobec czego zarzucam organowi podatkowemu błędną wykładnię art. 46h § 1 ust. 1 O.p., a także obrazę przepisów od art.121 O.p. do art. 126 O.p."

W ocenie Spółki zgodnie z zasadą prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie i zasadą udzielania informacji wyrażoną w art. 121 O.p. Urząd Skarbowy powinien niezwłocznie po powzięciu informacji o zmianie właściciela pojazdu marki Porsche zawiadomić zobowiązaną Spółkę A o ustanowieniu zastawu skarbowego na rzeczy ruchomej w stosunku do poprzedniego właściciela: "W toku postępowania Organ podatkowy powinien podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym zgodnie z art. 122 O.p. (...) Dodatkowo Urząd Skarbowy naruszył art. 7 K.p.a. zgodnie, z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek Stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto Urząd Skarbowy nie zapewnił Spółce A możliwości czynnego udziału w postępowaniu podatkowym wyrażonej w art. 123 § 1 O.p.".

Skarżący zarzucili, iż zgodnie z art. 124 O.p. organ podatkowy powinien wyjaśnić Stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania przez Strony decyzji bez stosowania środków przymusu: "w przedmiotowej sprawie nie sposób nie zauważyć, że Urząd Skarbowy działał z rażącym naruszeniem zasady szybkości i prostoty postępowania podatkowego określonej w art. 125 O.p. przez co Urząd Skarbowy dopuścił do wyprzedania majątku dłużnika i tym samym spowodował, że w toku dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie uzyska kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne."

Naczelnik uchybił art. 77 § 1 K.p.a. zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, oraz art. 126 O.p. w stosunku do Spółki, tj. zasadę pisemności postępowania podatkowego. Zobowiązany dowiedział się o trwającym zastawie skarbowym po telefonie pracownika Urzędu Skarbowego.

Skarżący przywołali wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2013r. (SK 40/12) dotyczący 70 § 8 O.p., wskazując, iż TK potwierdził, że zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym nie ulegają przedawnieniu, nie jest zgodna z zasadą równej ochrony własności ujętą w art. 64 Konstytucji RP oraz konstytucyjną zasadą powszechności i równości opodatkowania (Art.84 Konstytucji RP).

W końcowej części Skarżący zarzucają, że organ podatkowy działa niezgodnie z przepisami prawa materialnego i próbuje uniemożliwić Spółce ochronę posiadanego przez nią majątku.

2.5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się niezasadna.

3.2. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.3. Mając na uwadze art. 134 p.p.s.a w pierwszej kolejności zakreślić należy granice rozpoznawanej sprawy, albowiem zarzuty podniesione w skardze odnoszą się zarówno do kwestii merytorycznych, które nie są przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia, jak i zarzutów procesowych nakierowanych na podważenie zasadności rozstrzygnięcia Dyrektora stwierdzające uchybienie terminowi do zażalenia.

Skoro przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora o uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, to poza zakresem kontroli sądowej pozostają zarzuty merytoryczne odnoszące się do postanowienia Naczelnika z 19 maja 2023r. odmawiającego wszczęcia postępowania na wniosek Spółki o wykreślenie zastawów skarbowych ustanowionych na ww. samochodzie PORSCHE CAYENNE COMBI.

W orzecznictwie sądów administracyjnych rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Natomiast wynikające z art. 134 § 1 p.p.s.a. niezwiązanie granicami skargi oznacza, że Sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze (wyrok NSA z dnia 28 marca 2018r. I FSK 1000/16). Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Łodzi z dnia 30 kwietnia 2018r., III SA/Łd 110/2018). Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym, jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2018r., II FSK 487/16, składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych.

3.4. Spór pomiędzy stroną skarżącą a Dyrektorem sprowadza się do ustalenia czy w sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia.

W konsekwencji, mając na uwadze art. 134 p.p.s.a., w sprawie istotna jest data doręczenia postanowienia Naczelnika z 19 maja 2023 r. znak [...] oraz data wniesienia zażalenia na to postanowienie, a w konsekwencji ocena, czy zażalenie zostało wniesione w ustawowym terminie. Tylko te dwie kwestie podlegają badaniu i tylko do nich odnosi się postępowanie dowodowe.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd za podstawę rozstrzygnięcia przyjął dokonane przez Dyrektora ustalenia faktyczne, albowiem nie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

3.5. Przechodząc zatem do meritum sprawy przypomnieć należy, iż z przepisów O.p. wynika, iż organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić, czy zażalenie zostało wniesione w terminie. Okoliczność ta stanowi kategorię obiektywną i jest zależna od uznania organu. W razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania omami lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 8 lipca 2010 r., II FSK 372/09, wyrok WSA w Łodzi z 4 listopada 2015 r. I SA/Łd 692/15). Stwierdzenie bowiem wniesienia zażalenia z przekroczeniem terminu, zobowiązuje organ do wydania postanowienia

Obowiązek wstępnego badania przesłanek postępowania odwoławczego, tj. w niniejszym przypadku - zgodnie z wyżej przywołaną zasadą odpowiedniego stosowania - postępowania zażaleniowego (art. 239 O.p.) wynika z art. 228 O.p..

Wniesienie zażalenia może bowiem zainicjować postępowanie zażaleniowe, ale tylko wówczas, gdy spełnione zostaną określone przepisami wymogi formalne - w przedmiotowej sprawie - zachowanie ustawowego terminu przewidzianego dla danego środka odwoławczego (tu: zażalenia).

Zgodnie bowiem z art. 228 § 1 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:

1) niedopuszczalność odwołania (odpowiednio zażalenia),

2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania (odpowiednio zażalenia),

3) pozostawienie odwołania (odpowiednio zażalenia) bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222.

Jak wynika z powyższych regulacji we wstępnym stadium organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie oraz czy spełnia wymagania określone w art. 222 O.p.

W przypadku nie dochowania terminu do wniesienia zażalenia organ podatkowy stwierdza uchybienie ww. terminowi i nie rozpoznaje sprawy merytorycznie, tj. nie przechodzi do fazy badania zasadności zarzutów Strony pod adresem wydanego aktu administracyjnego - tu: postanowienia.

Natomiast w przypadku ustalenia, że termin do wniesienia odwołania nie został dochowany, organ odwoławczy stwierdza to w formie postanowienia. Stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek toki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne, przekroczenie tego terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. m.in. wyrok NSA z 6 czerwca 2003r., SA/Bk 271/03, GP 2003,nr 142, s.4)".- "Ordynacja podatkowa - komentarz" pod redakcją Stefana Babiarza, Bogusława Dautera, Bogusława Gruszczyńskiego, Romana Hausera, Andrzeja Kabata, Małgorzaty Niezgódki - Medek, Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2011r. Wydanie 7, str.884 i 885). Stanowisko to wspierają powołane przez Dyrektora w zaskarżonym postanowieniu wyroki, a wyrażone w nich poglądy skład orzekający podziela i przyjmuje za własne. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i niezależną od uznania tego organu. Ów obiektywny charakter uchybienia terminowi oraz kategorycznie skierowany do organu nakaz stwierdzenia tego faktu przejawia się także w tym, że art. 228 § 1 pkt 2 O.p. (ani inne jej przepisy) nie uzależniają obowiązku wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi, od tego czy uchybienie terminowi było zawinione. Nie ma również znaczenia to, czy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu i czy wniosek ten wywołał zamierzony przez stronę skutek w postaci przywrócenia terminu (wyrok NSA z 21 lipca 2022r. III FSK 741/21).

Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 236 § 1 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Postanowienie jest zatem zaskarżalne, tylko wówczas, gdy środek taki dopuszcza ustawa.

Stosownie do art. 165 a § 1 O.p., gdy żądanie, (...) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (...). Natomiast zgodnie z art. 165a § 2 O.p. na postanowienie, o którym mowa w § 1 służy zażalenie.

3.6. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że zdaniem Sądu, Spółka miała możliwość złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika z 19 maja 2023r. znak [...] w terminie określonym w art. 236 § 2 pkt 1 O.p., czego nie uczyniła. Powołany przepis stanowi, że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. W świetle art. 223 § 1 O.p. zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik postanowieniem z 19 maja 2023r. znak [...] odmówił wszczęcia postępowania na wniosek S z 24 kwietnia 2023r. o wykreślenie na podstawie art. 46h § 1 ust. 1 O.p. zastawów skarbowych ustanowionych na powołanym już samochodzie osobowym PORSCHE CAYENNE KOMBI z uwagi na powzięcie wiadomości o ustanowieniu zastawów skarbowych na ruchomości należącej do osoby nie odpowiadającej za zaległości podatkowe podatnika.

Postanowienie to na stronie 3 zawiera pouczenie o środkach odwoławczych: "Na postanowienie mogą Państwo złożyć zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. W zażaleniu powinni Państwo przedstawić swoje zarzuty i żądania oraz dowody, które je uzasadniają".

Postanowienie to zostało doręczone Spółce ze skutkiem prawnym 30 maja 2023r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął 6 czerwca 2023r. (wtorek, dzień roboczy). Potwierdzenie odbioru podpisane jest przez adresata tj. przez jednego ze wspólników – H.N. (dowód - potwierdzenie odbioru). Natomiast zażalenie na to postanowienie, zostało nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej 13 czerwca 2023r. (dowód – koperta zawierająca pieczęć nadania przesyłki), a zatem po upływie terminu ustawowego. Powyższe ustalenia nie są kwestionowane przez Skarżącego.

Dalej przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 12 § 1 O.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Natomiast zgodnie z art. 12 § 6 O.p., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało w szczególności:

1) wysłane na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 285), zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", do organu podatkowego, a nadawca otrzymał dowód otrzymania, o którym mowa w art. 41 tej ustawy;

2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.

W konsekwencji zażalenie Spółki na postanowienie Naczelnika z 19 maja 2023r. znak [...] zostało złożone po upływie ustawowego terminu. Spółka nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.

W związku z powyższym Dyrektor był zobligowany na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Postanowienie to jest ostateczne (art. 228 § 2 O.p.).

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wszelkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania podniesione w skardze nakierowane na podważenie stanowiska Dyrektora, że Spółka została prawidłowo poinformowania o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, są bezzasadne. Dotyczy to przede wszystkim twierdzeń Skarżącego o wprowadzeniu w błąd przez pracowników organu pierwszej instancji, które nie zostały przez Spółkę udowodnione. Trudno bowiem przyjąć, że Spółka posiadając postanowienie Naczelnika z 19 maja 2023r. odmawiającego wszczęcia postępowania o wykreślenie na wniosek Spółki, z zastawu skarbowego, powołanego już samochodowego PORSCHE CAYENNE COMBI, zignorowała pisemną informację zawartą w dokumencie urzędowym (art. 194 O.p.) o środkach zaskarżania.

Reasumując, zasadnie zaskarżonym postanowieniem Dyrektor stwierdził, że zażalenie skarżącej zostało złożone z uchybieniem terminu.

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

3.7. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.