Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 515/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust.1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie otworu okiennego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku S. G. dotyczącego wykonania otworu okiennego

w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr 1542 w B., gmina D., decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie otworów okiennych usytuowanych w ścianie zachodniej tego budynku.

Uchylając tę decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – decyzją

z dnia [...] marca 2006r. znak: [...]- zarzucił organowi pierwszej instancji rozbieżność pomiędzy zakresem objętym zaskarżoną decyzją (objęcie nią sprawy wszystkich otworów okiennych znajdujących się w ścianie zachodniej budynku stanowiącego przedmiot sprawy) a rzeczywistym przedmiotem postępowania wynikającym

z wniosku strony (dotyczącego kwestii jednego otworu okiennego w przedmiotowej ścianie). Podniósł także, iż pomimo że nie wszystkie otwory okienne wykonane zostały w jednakowym czasie, a tym samym obowiązywały w dacie ich wykonywania odmienne stany prawne, organ zastosował w stosunku do nich ten sam akt prawny (Zarządzenie nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych

z dnia 29 czerwca 1966r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego – Dz. U. z 1966r. nr 10 poz. 48 ze zm.).

Biorąc pod uwagę fakt, iż w piśmie z dnia 30 czerwca 2006r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego S. G. wniósł o zamurowanie wszystkich otworów okiennych znajdujących się w ścianie zachodniej budynku położonego na działce nr 1542 w B., organ ten sprawę wszystkich otworów okiennych w tej ścianie rozdzielił na dwa odrębne postępowania administracyjne, uwzględniając iż otwory te powstały w różnym czasie.

W związku z powyższym w dniu [...] listopada 2006r. zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, znak: [1], którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie trzech otworów okiennych

(o wymiarach 60 x 68 cm – piwnica, 115 – 120 cm – pokój i 120 x 140 cm - strych) usytuowanych w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku.

Wydając powołane rozstrzygnięcie organ nadzoru budowlanego przyjął, że wskazane trzy otwory okienne istnieją od początku budowy tego budynku mieszkalnego tj. od 1970r. Zgodnie z obowiązującym wówczas cytowanym Zarządzeniem Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966r., dla budynków zaliczonych do III, IV i V kategorii niebezpieczeństwa pożarowego i wysokości do 5 kondygnacji w budynkach mieszkalnych, odległość pomiędzy budynkami wolnostojącymi, nie osłoniętymi ścianą przeciwpożarową, powinna wynosić w zależności od średniego obciążenia ogniowego tych budynków od 4 do 10 metrów i warunek ten zdaniem organu został w rozpoznawanej sprawie dotrzymany. Odległość pomiędzy budynkiem mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr 1542 a budynkiem znajdującym się na działce sąsiedniej (nr 1541/2) wynosi bowiem obecnie 17,30 m.

W dniu [...] listopada 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w Rzeszowie wydał także drugą decyzję – znak: [2], którą umorzył postępowanie administracyjne w sprawie otworu okiennego o wymiarach 115 x 120 cm usytuowanego w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 1542 w B. Powyższe oparto na ustaleniu, że w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku znajdują się cztery otwory okienne a to o wymiarach: 60 x 68 cm (piwnica), 115 x 120 cm (pokój), 125 x 130 cm (weranda) 120 x 140 cm (strych), przy czym trzy z nich zostały wykonane przy budowie tego budynku, natomiast czwarty tj. o wymiarach 115 x 120 cm został wykonany samowolnie przez właściciela budynku w 2005r. i tego otworu dotyczy niniejsze postępowanie. Organ podał, iż zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75 poz. 690 ze zm.) odległość budynku od granicy z sąsiednią działką powinna wynosić nie mniej niż 4 m. W sprawie nie można jednak, zdaniem organu ustalić dokładnego przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1542 i 1541/2 bez jej geodezyjnego wyznaczenia w terenie przez uprawnionego geodetę. Niezależnie od powyższego, organ pierwszej instancji wskazał, iż wykonanie dodatkowego otworu okiennego w ścianie budynku, w której istnieją już trzy inne okna, nie pogarsza warunków użytkowych ani możliwości zabudowy sąsiedniej działki, nie powoduje także pogorszenia warunków pożarowych.

Po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006r. znak: [1], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r., znak: [1] uchylił tę decyzję

w całości, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Natomiast na skutek odwołania S. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006r., znak: [2], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] kwietnia 2007r. wydał decyzję [2], którą utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Przeprowadziwszy dodatkowe postępowanie wyjaśniające połączone

z rozprawą administracyjną w terenie, organ drugiej instancji poczynił w odniesieniu do przedmiotu obydwu spraw (tj. obydwu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2006r. [1 i 2] ) następujące ustalenia.

Na działce o nr 1542 położonej w B. znajduje się budynek mieszkalny (stanowiący własność P. H.), który w ścianie zwróconej w stronę działki sąsiedniej nr 1541/2 od strony zachodniej posiada obecnie trzy otwory okienne tj. otwór piwniczny (o wym. 60 x 68 cm), otwór na strychu (o wymiarach 120 x 140 cm) oraz otwór

z pomieszczenia pokoju (o wymiarach 115 x 120 cm), z których dwa pierwsze są to tzw. stare otwory okienne a więc istniejące od czasu budowy przedmiotowego budynku w latach 1971 – 1972 (w oparciu o pozwolenie na budowę z 1970r.), natomiast trzeci ze wskazanych otworów powstał w 2005r. Istniejący również od momentu powstania powyższego budynku otwór z pomieszczenia werandy (o wym. 125 x 130 cm) został zamurowany jesienią 2006r. Organ drugiej instancji wskazał, iż powyższe fakty znajdują potwierdzenie w oświadczeniach tak stron jak

i przesłuchanych w sprawie świadków. Natomiast sąsiednia działka – nr 1541/2 należąca do S. G. zabudowana jest budynkiem mieszkalnym drewnianym z nową elewacją z "seidingu", krytym blachą, z otworami okiennymi od strony budynku na działce nr 1542. Budynek S. G. powstał znacznie wcześniej niż budynek P. H. i istniał w trakcie wykonywania pierwszych trzech otworów okiennych (a zatem oprócz otworu o wym. 115 x 120 cm). Pomiędzy sąsiadującymi wskazanymi wyżej nieruchomościami istnieje ogrodzenie z siatki stalowej z cokołem betonowym,

w odległości około 3,10 m od ściany budynku na działce nr 1542, wykonane przez poprzedniego właściciela tej ostatniej działki. Jednocześnie organ drugoinstancyjny wskazał, iż z oświadczeń stron i zeznań świadków wynika, że przebieg granicy w tym miejscu jest kwestią sporną od momentu wykonania w 2005r. otworu okiennego (według P. H. granica przebiega w odległości 4 m od ściany jego budynku). Żadne postępowanie rozgraniczeniowe nie jest prowadzone.

W oparciu o tak ustalone okoliczności sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] kwietnia 2007r. [1] przyjął, że roboty budowlane związane z realizacją budowy i wykonaniem otworów okiennych w ścianie przedmiotowego budynku w latach 70-tych podlegają ocenie według przepisów ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. 1974r. nr 38 poz. 229 ze zm.) oraz według związanych z tą ustawą przepisów powoływanego wcześniej Zarządzenia nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych obowiązujących w czasie budowy przedmiotowego budynku

i wykonania pierwszych trzech otworów okiennych (oprócz otworu

z pomieszczenia pokoju). Przepisy te wymagały zachowania odpowiednich odległości między budynkami w zależności od ich obciążenia ogniowego, natomiast nie normowały odległości ścian budynków od granicy działki. Dokonując oceny stanu faktycznego sprawy w kontekście tych przepisów, organ II instancji stwierdził, że trzy otwory okienne, które powstały jako pierwsze a więc w trakcie budowy przedmiotowego budynku, nie naruszały zasad z przepisów tych wynikających

a zatem nie zachodzi konieczność ich likwidacji, w związku z czym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie tych otworów stało się bezprzedmiotowe. Argumentem przemawiającym za taką tezą jest także likwidacja jednego z tych trzech pierwotnych otworów (tj. otworu o wym. 125 x 130 cm z werandy) a więc brak przedmiotu postępowania w chwili obecnej w tym zakresie.

Zgadzając się z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy w części dotyczącej otworów okiennych z lat 70-tych, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że zaskarżona decyzja nie może pozostać w obiegu prawnym. W jej sentencji niewłaściwie wymieniono bowiem otwór okienny o wym. 115 x 120 cm, który został wykonany w 2005r., podczas gdy z jej uzasadnienia wynika, że sprawa otworu okiennego wykonanego w tym czasie (decyzja wskazuje na otwór

o wym. 125 x 130 cm) objęta jest odrębnym postępowaniem.

Natomiast orzekając w przedmiocie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006r. znak: [2],

w której podstawie prawnej powołano następujące przepisy: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1974r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. nr 156 poz. 1116 ze zm.) w zw. z § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75 poz. 690 ze zm.), organ drugoinstancyjny stwierdził, że w świetle art. 28 ust. 1 oraz 29 - 31 ustawy 7 lipca 1974r. Prawo budowlane, na wykonanie otworów okiennych konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Zdaniem organu, okoliczności rozpatrywanej sprawy świadczą o tym, że właściciel budynku usytuowanego na działce nr 1642 w B. wykonując czwarty otwór okienny

w 2005r. w ścianie zachodniej tego budynku nie posiadał takiego pozwolenia.

Organ drugiej instancji powołał się na przepisy techniczno – budowlane zawarte

w § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., które wymagają zachowania odległości 4 m od granicy działki sąsiedniej przy sytuowaniu ścian budynku z otworami okiennymi (§ 12 ust. 1 pkt 1 powyższego Rozporządzenia).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

przyjmując, że granica między sąsiadującymi działkami nr 1542 oraz 1541/2 przebiega w miejscu istniejącego obecnie ogrodzenia, a zatem odległość ściany przedmiotowego budynku z otworami okiennymi od tej granicy wynosi 3,10 m stwierdził, że wskazany wyżej przepis § 12 ust. 1 pkt 1 cytowanego Rozporządzenia nie został w niniejszym przypadku naruszony, bowiem ściany budynku z otworem okiennym nie usytuowano w 2005r a ściana ta istniała już od ponad 30 lat.

Analizując możliwość istnienia otworu okiennego, który powstał w 2005r. w aspekcie uwarunkowań z art. 5 obecnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane, organ II instancji nie stwierdził naruszenia słusznych interesów osób trzecich w rozumieniu pkt 9 powyższego artykułu, nie stwierdził też zagrożenia bezpieczeństwa ludzi

i mienia. Ponadto według organu, ilość otworów okiennych istniejących

w przedmiotowej ścianie w chwili obecnej, łącznie z otworem wykonanym w 2005r. (po zamurowaniu przez właściciela w 2006r. otworu okiennego z werandy o wym. 125 x 130 cm) nie przekracza ilości otworów okiennych przewidzianych w projekcie oraz pozwoleniu na budowę budynku z 1970r., nie przekracza też ilości otworów faktycznie wykonanych podczas jego budowy i istniejących przed wykonaniem otworu okiennego w 2005r.

Nie można zdaniem organu twierdzić, iż wykonanie otworu okiennego w 2005r. istotnie pogorszyło warunki w zakresie uciążliwości dla działki sąsiedniej tj. nr 1541/2, w tym w zakresie prywatności właścicieli i użytkowników tej działki. Poza tym wykonanie przedmiotowego otworu okiennego nie zmieniło istniejących wcześniej warunków z zakresu ochrony przeciwpożarowej i nie narusza obecnie obowiązujących przepisów zawartych w § 271 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. - wymagających zachowania odległości 8 m między ścianami nie będącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego oraz odległości zwiększonej o 50 % ze względu na istniejące ściany drewniane sąsiedniego budynku mieszkalnego (ściana budynku mieszkalnego na działce nr 1542 jest usytuowana w odległości ok. 17,20 m od ściany budynku położonego na działce nr 1541/2). Ponieważ przedmiotowy otwór okienny wykonany został

w murowanej ścianie budynku mieszkalnego i istnieje od 2005r., jego wykonanie nie naruszyło stabilności konstrukcji budynku oraz nie spowodowało zagrożenia dla ludzi.

W ocenie organu, w sprawie nie zachodzi także potrzeba wykonywania jakichkolwiek czynności lub robót mających nas celu doprowadzenie robót budowlanych związanych z wykonaniem w 2005r. otworu okiennego do stanu zgodnego z prawem w myśl art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, skoro nie stwierdzono naruszenia prawa w tym przypadku. Prowadzenie zatem w sprawie tego otworu postępowania nie znajduje uzasadnienia i jest bezprzedmiotowe.

Skargę do tutejszego Sądu złożył S. G., kwestionując decyzję Wojewody

z dnia [...] kwietnia 2007r. znak: [2] i wnosząc na podstawie art. 2, 45, 46, 50 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. o jej uchylenie w związku z naruszeniem, jego zdaniem, przez organ art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.

W uzasadnieniu wskazał, że w jego ocenie umorzenie postępowania w sprawie jest bezpodstawne, bowiem zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji nie wskazał

w sentencji decyzji oraz w jej uzasadnieniu rzeczywistego przedmiotu postępowania czyli sprawy samowolnego wykonania przez P. H. otworu okiennego

o wymiarach 115 x 120 cm – pokój, usytuowanego w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego położonego na działce nr 1542 w B.. Skarżący podkreślił, iż to właśnie kwestia zbadania samowoli budowlanej a zatem naruszenia przepisów prawa budowlanego była przedmiotem jego żądania. Wskazał, iż jego zdaniem przedmiotowy otwór okienny powinien zostać zamurowany.

W odpowiedzi na powyższą skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, przedstawiając krótko argumentację zawartą uprzednio w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja organu nadzoru budowlanego umarzająca postępowanie administracyjne w sprawie otworu okiennego , który zdaniem skarżącego ,wykonany został samowolnie, bez pozwolenia budowlanego.

Stan sprawy, niezbędny do rozstrzygnięcia przedstawia się następująco.

Budynek mieszkalny położony na działce nr 1542 w B., stanowiący obecnie własność P. H., wybudowany został w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną przez Prezydium PRN – Wydział Budownictwa ,Urbanistyki i Architektury

[...] z [...] stycznia 1970 roku. Wymieniona działka ,od strony zachodniej graniczy

z działką nr 1541/2 stanowiącą własność S. G. Z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do w/w pozwolenia na budowę wynika, że w ścianie zachodniej budynku przewidziane są trzy otwory okienne. Postępowanie dowodowe wykazało, że budynek zrealizowany został w latach 1971 – 1972, zgodnie

z pozwoleniem budowlanym. Jesienią 2005 roku P. H. wykonał w ścianie zachodniej swego budynku otwór okienny o wymiarach 115/120 cm, a w 2006 roku zamurował jedno z okien, które istniało od chwili powstania budynku. W chwili obecnej istnieją zatem trzy otwory okienne, w tym jedno wykonane w 2005 roku. Organy nadzoru budowlanego uzasadniając umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie otworu okiennego o wymiarach 115/120 cm usytuowanego w ścianie zachodniej przedmiotowego budynku stwierdziły, że ilość otworów okiennych istniejących obecnie nie przekracza ilości takich otworów przewidzianych w projekcie

i pozwoleniu na budowę. Analizując możliwość istnienia otworu okiennego powstałego w 2005 roku w aspekcie przepisu art. 5 prawa budowlanego 1994 roku organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia słusznych interesów osób trzecich ani zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W tej sytuacji organ nie stwierdził samowoli budowlanej.

Kwestię sporną w sprawie stanowi to, czy wykonanie otworu okiennego w ścianie zachodniej budynku P. H. nastąpiło samowolnie, a także ocena charakteru wykonanych przez inwestora robót.

Przez roboty budowlane , zgodnie z art. 3 pkt.7 prawa budowlanego, rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Rozszerzenie tego przepisu stanowi pkt. 7a definiujący pojęcie przebudowy, który przez to pojęcie rozumie wykonywanie robót budowlanych ,w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego , z wyjątkiem charakterystycznych parametrów , jak : kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość , długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Stosownie do art. 28 tej ustawy – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

W rozpatrywanej sprawie – skarga zarzuca naruszenie przepisu art. 51ust.1 prawa budowlanego .Przepis ten wiąże się z przepisem art. 50 ust.1,zgodnie z którym właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych :

1/bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2/ w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3/ na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust.1, lub

4/ w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Stosownie do art. 51 - przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia , o którym mowa w art. 50 ust.1 , właściwy organ w drodze decyzji :

1/ nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części ,bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, albo

2/ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem , określając termin ich wykonania, albo

3/ w przypadku odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego , uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem .

Kwestią do rozstrzygnięcia jest zatem – czy w rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja wymieniona we wskazanych wyżej przepisach.

Budynek , w którego zachodniej ścianie wykonano otwór okienny , został wybudowany w latach 1971- 72 na podstawie pozwolenia na budowę z 19 stycznia 1970 roku . W projekcie budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę , w ścianie zachodniej istnieją trzy okna. Obecnie w ścianie tej, nadal są trzy okna , dwa istniejące od chwili powstania budynku, a trzecie wykonane w 2005 roku. Istniało jeszcze jedno okno, od czasu wybudowania budynku, jednak zostało zamurowane w 2006 roku. Zatem – stan aktualny jest taki, jak w pozwoleniu na budowę.

W ocenie Sądu – wykonanie przedmiotowego okna nie wyczerpuje przesłanek wymienionych w art. 50 ust.1 prawa budowlanego z 1994 roku, nie była to ani budowa, ani przebudowa, a projekt budowlany przewiduje trzy otwory okienne, zatem nie było powodu do wszczęcia procedury legalizacyjnej na podstawie przepisu art. 51 tej ustawy.

W sprawie nie ma zastosowania przepis § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . Zgodnie z tym przepisem , odległości zabudowy od granicy sąsiedniej działki budowlanej powinny wynosić co najmniej : przy równoległym do granicy sytuowaniu ściany budynku z otworami okiennymi lub drzwiowymi -4m / pkt.1lit.a/, bez otworów okiennych lub drzwiowych -3m / pkt.1 lit.b/ W rozpatrywanej sprawie odległość ściany budynku z przedmiotowym oknem do granicy działki wynosi 3,10 m, jednak ta okoliczność nie ma istotnego znaczenia w sprawie, bowiem ściana, w której usytuowane są otwory okienne istnieje od 1972 roku, a wybudowana została w oparciu o pozwolenie na budowę.

Wskazując na powyższe , Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie, dlatego skargę oddalił w oparciu przepis art. 151 P.p.s.a.