Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 420/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59, art. 61
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 września 2023 r. sprawy ze skargi S. N., I. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. J.G. wystąpił do Burmistrza o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch domów jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na dz. nr [...].

Burmistrz decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] – działając na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2 art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.; dalej jako u.p.z.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej jako k.p.a.) – ustalił warunki zabudowy dla ww. inwestycji.

Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania D.S., J.S., K.J., M.J., S.P., W.B., S.N. i I.N., decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] – działając na podstawie m.in. art. 52, art. 54, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 5, art. 64 ust. 1 u.p.z.p., § 3-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz. 1588; dalej jako r.s.u.w.) oraz 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Na skutek skargi I.N. i S.N., wyrokiem z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił obie powyższe decyzje. Sąd uznał, że analiza urbanistyczna, w oparciu, o którą ustalone zostały warunki zabudowy w zaskarżonej decyzji, obciążona jest wadami (opisanymi szczegółowo w uzasadnieniu wyroku), powodującymi konieczność sporządzenia ponownej analizy. Jednocześnie Sąd dokonał analizy i oceny zawartych w zaskarżonej decyzji poszczególnych ustaleń dotyczących nowej zabudowy, wyrażając w tym zakresie w sposób szczegółowy swoje stanowisko. Natomiast odnosząc się do spełnienia przesłanki określonej w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., kwestionowanej przez skarżących, Sąd uznał, że organy obu instancji nie dokonały wystarczających ustaleń dotyczących tego, czy istniejące przyłącze wodociągowe jest wystarczające dla rozpoznawanego zmierzenia budowlanego oraz niedostatecznie rozważyły tą kwestię w uzasadnieniu wydanych decyzji. O ile bowiem z pism Z sp. z o.o. wynika, iż jest w stanie dostarczyć odpowiednią ilość wody za pośrednictwem istniejącej na terenie sieci wodociągowej, nie wskazuje się natomiast w nich, czy nastąpi to pod odpowiednim ciśnieniem, a ta okoliczność była sporna w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Sąd uwzględnił skargę zobowiązując organ w ramach ponownego rozpoznania sprawy do przeprowadzenia analizy urbanistycznej, w której usunięte zostaną wyżej wskazane uchybienia, a także do wyjaśnienia, czy istniejące przyłącze jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, objętego rozpoznawanym wnioskiem.

W ramach ponownie prowadzonego postępowania na skutek wezwania organu do uzupełnienia wniosku wnioskodawca przedłożył dwie kopie aktualnych map zasadniczych oraz oryginały oświadczeń zarządców poszczególnych sieci potwierdzających, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanej inwestycji. W tym w zaświadczeniu z [...] lipca 2022 r. Z sp. z o.o. poinformowała, że do nieruchomości objętej wnioskiem doprowadzone są przyłącza wodociągowe i kanalizacji sanitarnej (protokół z dnia [...] lipca 2016 r.). Jednocześnie poinformowano w w/w zaświadczeniu, iż w przypadku zawarcia umowy o dostawę wody i odbiór ścieków Spółka zapewnia minimalny poziom świadczenia usług w ilości i o ciśnieniu nie mniejszym niż wnioskowane tj. 0,2 metra sześciennego/dobę i 0,05 MPa. Dodatkowo organ I instancji zwrócił się pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. do Z o przeprowadzenie badania oraz jego udokumentowania, które potwierdzą deklarację dostawy wody na potrzeby toczącego się postępowania oraz o udzielenie informacji, czy współwłaściciele sieci wodociągowej biegnącej w drodze wewnętrznej na działce nr [...] zgłaszali do Spółki brak wywiązywania się z zawartych umów dostawy wody uskarżając się na niedostateczne jej ciśnienie. W odpowiedzi wezwanie w piśmie z dnia [...] sierpnia 2022 r. Z poinformowała, że z przeprowadzonego w dniach 17-23 sierpnia 2022 r. badania wynika, że ciśnienie na istniejącym przyłączu wodociągowym na dz. nr [...] wynosi pomiędzy 0,22 MPa a 0,28 MPa, załączając jako potwierdzenie wydruk z badania. Jednocześnie Spółka poinformowała, że nie odnotowała jakichkolwiek zgłoszeń informujących o niedostatecznym ciśnieniu wody od współwłaścicieli sieci wodociągowej biegnącej w drodze na dz. nr [...].

Następnie w toku postępowania ponownie sporządzona została analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze analizowanym i dokonane zostało uzgodnienie z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, ze Starostą oraz zarządcą dróg gminnych.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz decyzją z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...] – działając na podstawie art. 4. ust. 2 pkt 2 art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 104 k.p.a. oraz po uzgodnieniu decyzji w trybie art. 106 k.p.a. i art. 53 ust. 4 pkt 2, 6 i 9 u.p.z.p. – ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Na podstawie przeprowadzonej w sprawie analizy stanu faktycznego i prawnego, organ stwierdził, iż planowana inwestycja spełnia wymogi zawarte w art. 59 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. i dokonał następujących ustaleń:

1. w zakresie rodzaju inwestycji - funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu: budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, budowa niezbędnej infrastruktury technicznej;

2. w zakresie warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego - wyznaczono obowiązującą linię zabudowy na przedłużeniu ściany wschodniej budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na działce o nr ewid. [...]

w odległości 6,8 m. Dopuszczono przekroczenie tej linii przez elementy architektoniczne takie jak gzyms, wykusz, schody zewnętrzne murki oporowe, taras wejściowy na odległość maksymalnie 1,5 m w kierunku frontu działki. Ponieważ działka wnioskowana przylega również do publicznej drogi gminnej o nr ewid. [...] wyznaczono linię zabudowy w odległości 6,0 m od granicy zachodniej działki wnioskowanej z pasem drogowym publicznej drogi gminnej o nr ewid. [...] i nadano jej status nieprzekraczalnej. Określono, że pozostałe odległości od granic należy wyznaczyć na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019, poz. 1065 ze zm.). Wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy określono do 21,3%. Wyznaczono szerokość elewacji frontowej dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej od 8,6 m do 13 m. Wyznaczono wysokość do okapu dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej do 4,7 m. Wyznaczono dla dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej dach dwuspadowy o kącie nachylenia od 20° do 50° kryty materiałem dostosowanym do kąta nachylenia połaci dachowych. Dopuszczono wykonanie okien połaciowych, wykuszy lub lukarn. Dopuszczono dach płaski lub dach o innym kącie nachylenia połaci niż na dachu głównym nad ewentualnymi garażami, wykuszami i lukarnami. Kalenice budynków mieszkalnych jednorodzinnych równoległe lub prostopadłe do granicy z działką pełniącą funkcje drogi wewnętrznej na wysokości do 10,5 m. Określono też, że należy zapewnić minimum 1 miejsce postojowe dla samochodów osobowych na lokal mieszkalny na wnioskowanej działce. Sposób gromadzenia odpadów stałych uregulowano tak, że odpady stałe gromadzić należy na utwardzonych miejscach w pojemnikach, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Pojemniki usytuować na wnioskowanej działce;

3. w zakresie dotyczącym ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu – wskazano, iż wnioskowane przedsięwzięcie inwestycyjne nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W trakcie prac budowlanych inwestor realizujący przedsięwzięcie jest zobowiązany do ochrony środowiska na obszarze prowadzenia prac, a w szczególności ochronie gleby, zieleni i stosunków wodnych. W przypadku odkrycia podczas prac ziemnych kopalin szczątków roślin lub zwierząt należy niezwłocznie zawiadomić Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, a jeżeli nie jest to możliwe Burmistrza. Usunięcie drzew lub krzewów z terenu inwestycji w przypadku ich występowania wymaga uzyskania zezwolenia wydanego przez właściwy organ na wniosek właściciela nieruchomości. Ponadto wnioskowana działka o nr ewid. [...] o łącznej pow. 0,0733ha oznaczona jest w ewidencji gruntów RH IIIb, z uwagi na występowanie gruntu rolnego klasy III na działce, należy wystąpić do starosty powiatu o wyłączenia z produkcji użytków rolnych klas III jeszcze przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, gdyż wnioskowane obiekty nie są obiektami biorącymi udział w produkcji rolnej. Ponadto wskazano, że wszyscy biorący w jakimkolwiek zakresie w niniejszej inwestycji są obowiązani uwzględnić wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej przy zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie; obszary ochronne zbiorników wód podziemnych i ujęć wodnych z ustaleń w trybie ustawy Prawo wodne – teren objęty wnioskiem nie jest położony na obszarze stref ochronnych ujęć wodnych;

4. w zakresie ustaleń dotyczących ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej wskazano, że teren inwestycji jest objęty formami ochrony zabytków wymienionymi w art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - jest położony w strefie ochrony krajobrazowej wyznaczonej w promieniu 1 km od granicy ścisłej ochrony konserwatorskiej zespołu urbanistyczno- krajobrazowego, wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] (decyzja z dnia [...] lipca 1955 r.) oraz pod nr [...] (decyzja z dnia [...] stycznia 1975 r.). Podczas prowadzenia prac ziemnych związanych z przedmiotową inwestycją należy przestrzegać art. 32 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków (...). Prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, w tym prac polegających na usunięciu drzewa lub krzewu z nieruchomości lub jej części będącej wpisanym do rejestru parkiem, ogrodem lub inną formą zaprojektowanej zieleni; wymagają pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków.

5. w zakresie obsługi komunikacji i infrastruktury technicznej - energia elektryczna z sieci elektroenergetycznej na warunkach i w uzgodnieniu z zarządcą sieci (pismo z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] E Sp. z o.o.). Woda z istniejącej sieci wodociągowej poprzez istniejące przyłącze. Zgodnie z pismem Z sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2022 r., znak: [...] do wnioskowanej nieruchomości doprowadzone są przyłącza wodociągowe i kanalizacji sanitarnej. Zgodnie z pismem Z sp. z o.o. z dnia [...] sierpnia 2022 r., znak: [...] ciśnienie na istniejącym przyłączu wodociągowym na dz. nr [...] wynosi pomiędzy 0,22 MPa, a 0,28MPa. Kanalizacja sanitarna zostanie przyłączona poprzez istniejące przyłącze do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Zgodnie z pismem Z sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2022 r. do wnioskowanej nieruchomości doprowadzone są przyłącza wodociągowe i kanalizacji sanitarnej. Dalej określono, iż wody opadowe z dachów należy kierować na teren własnej posesji lub do zbiornika z możliwością wykorzystania do podlewania trawników itp. Odprowadzenie wód opadowych z dachów projektowanego budynku na teren posesji lub do zbiornika z możliwością wykorzystania do podlewania trawników itp. Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu ich kierowania na teren sąsiedniej nieruchomości bez zgody właściciela jest zabronione. Wskazano, że działka nr ewid. [...] posiada pośredni dostęp do publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...] poprzez działkę pełniącą funkcję drogi wewnętrznej o nr ewid. [...]. Zgodnie z pismem zarządcy dróg gminnych z dnia [...] września 2022 r., znak: [...] wnioskowana działka posiada bezpośredni dostęp do publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...], z której nie projektuje się zjazdu. Wyznaczono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 6,0 m od granicy z pasem drogowym publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...]. Określono, że miejsca postojowe dla samochodów osobowych należy zlokalizować w obrębie wnioskowanej działki. Planowaną lokalizację przyłączy mediów w pasie drogi należącej do Gminy należy uzgodnić z zarządcą drogi. Dalej określono rodzaj ogrzewania na ogrzewanie gazowe. Gaz z sieci gazowej na warunkach i w uzgodnieniu z zarządcą sieci (pismo z dnia [...] czerwca 2022 r., znak: [...]);

6. w zakresie wymagań dotyczących interesów osób trzecich wskazano, że przy projektowaniu, budowie i użytkowaniu budynku należy zapewnić poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich w tym: zapewnienie dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby;

7. w zakresie granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie przepisów odrębnych, w tym terenów górniczych, terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych i terenów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, nie stwierdzono występowania takich terenów i obiektów, wobec tego nie stwierdzono potrzeby ustalania dodatkowych, szczególnych warunków zabudowy;

8. nieprzekraczalne i obowiązujące linie zabudowy oraz linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawiono na mapie zasadniczej w skali 1:500 stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji.

W uzasadnieniu decyzji Burmistrz wskazał, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Dlatego zgodnie z r.s.u.w. w celu ustalenia wymagań nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznaczył wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Jednocześnie ust. 2 powyższego przepisu wskazuje, iż granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy (nie mniejszej jednak niż 50 metrów). Przy czym pojęcie frontu działki zostało określone w § 2 pkt 5 wyżej cyt. rozporządzenia, jako część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Działka o nr ewid. [...] posiada pośredni dostęp do publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...], poprzez działkę pełniącą funkcję drogi wewnętrznej o nr ewid. [...]. Organ postanowił przyjąć za front działki szerokość granicy działki wnioskowanej z działką pełniącą funkcję drogi wewnętrznej o nr ewid. [...] która wynosi 20 m. Trzykrotność tego parametru to 60 m. Przyjęto zasięg 60,0 m obszaru analizowanego we wszystkich kierunkach od granic działki wnioskowanej odkładając go odpowiednio na załączniku graficznym nr 3. Obszar przyjęty do analizy obejmuje budynki leżące przy działce o nr ewid. [...] pełniącej funkcję drogi wewnętrznej, przy ul. [...] i również przy ul. [...]. Planowana nowa inwestycja powinna być dostosowana do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy na działkach sąsiednich, czyli do cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (tj. kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, linii zabudowy i intensywności wykorzystania terenu) i architektonicznych (gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych). Organ dalej wyjaśnił pojęcie dobrego sąsiedztwa (działka sąsiednia) w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., któremu nadać należy znaczenie szersze niż tylko działka oparta na wspólnej granicy pomiędzy działkami (działką sąsiednią oraz tą, na której ma powstać inwestycja). Dlatego organ ze względu na specyfikę otaczającej zabudowy i jej różnorodność tj. występowanie budynków o funkcji mieszkalnej i usługowej oraz zgodnie z wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21 do analizy przyjął wszystkie budynki znajdujące się w obszarze analizowanym o funkcjach mieszkalnej jednorodzinnej w zabudowie bliźniaczej (dz. nr ewid. [...]) i wolnostojącej (dz. nr ewid. [...]), budynek mieszkalny wielorodzinny (dz. nr ewid. [...]), budynki usług zdrowia (dz. nr ewid. [...]) oraz budynek byłej placówki opiekuńczo-wychowawczej (Dom dziecka - dz. nr ewid. [...]) wykorzystywany jako budynek zamieszkania zbiorowego. Ustawowy zasięg granicy obszaru analizowanego zachowany został wokół wnioskowanego terenu, który pozostaje w jego centralnej części. Ponadto jeżeli linia graniczna obszaru analizy przebiega przez część zabudowanej działki, należy w całości włączyć działkę do analizy, bez potrzeby jej obrysowywania. Działki zawarte w obszarze analizowanym opisane zostały pod względem cech zabudowy w tabeli zbiorczej, gdzie średni wskaźnik powierzchni zabudowy wyniósł 21,3 %, średnia szerokość elewacji wyniosła 10,87 m, a średnia wysokość gzymsu wyniosła 4,7 m.

Na podstawie przeprowadzonej analizy organ stwierdził, iż wnioskowana budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej nie zaburzy ładu przestrzennego w obszarze analizowanym, gdyż na tym obszarze znajdują się budynki o takiej samej funkcji i rodzaju zabudowy, tzn. budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej. W obszarze analizowanym występuje zabudowa budynkami mieszkalnymi jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej i bliźniaczej, zabudowa budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym oraz budynkami towarzyszącymi zabudowie mieszkalnej, zabudowa usług zdrowia, zabudowa o funkcji zamieszkania zbiorowego. Został więc spełniony warunek dobrego sąsiedztwa, zgodnie z którym co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.).

Dalej organ wskazał, że w analizowanym przypadku działka wnioskowana nr ewid. [...] posiada pośredni dostęp do publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...] poprzez działkę pełniącą funkcję drogi wewnętrznej o nr ewid. [...]. W obszarze analizowanym przy tej samej publicznej drodze gminnej o nr ewid. [...], zlokalizowane są budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej (dz. nr ewid. [...]) i wolnostojącej (dz. nr ewid. [...]), budynek mieszkalny wielorodzinny (dz. nr ewid. [...]) budynki usług zdrowia (dz. nr ewid. [...]), oraz budynek byłej placówki opiekuńczo-wychowawczej (Dom dziecka dz. nr [...]) wykorzystywany jako budynek zamieszkania zbiorowego. Organ podkreślił, że w przypadku braku planu zagospodarowania naczelną zasadą towarzyszącą regulacji ładu przestrzennego jest kontynuacja funkcji. Oznacza to, że w niniejszym przypadku wymóg istnienia zabudowy pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, jest zachowany.

Wyznaczając linię zabudowy w oparciu o § 4 r.s.u.w. organ wskazał, że na działkach sąsiednich o nr ewid. [...] oraz [...] istnieją budynki mieszkalne jednorodzinne, które zlokalizowane są względem frontu działki tworząc uskok ich linii zabudowy. Budynek na działce o nr ewid. [...] zlokalizowany jest w odległości 6,0 m od granicy działki o nr ewid. [...] pełniącej funkcję drogi wewnętrznej (ul. [...]), a budynek na działce o nr ewid. [...] zlokalizowany jest w odległości 6,8 m. Dlatego na podstawie § 4 ust. 3 r.s.u.w. wyznaczono obowiązującą linię zabudowy na przedłużeniu ściany wschodniej budynku mieszkalnego jednorodzinnego, znajdującego się na działce o nr ewid. [...]. Dopuszczono przekroczenie tej linii przez elementy architektoniczne takie jak okapy, gzyms, rynny, balkony, galerie, werandy, zadaszenia, taras, schody zewnętrzne na odległość maksymalnie 1,5 m w kierunku frontu działki. Wyznaczenie obowiązującej linii zabudowy uporządkuje sposób zagospodarowania działek wzdłuż ul. [...] (działka o nr ewid. [...] pełniąca funkcję drogi wewnętrznej) i pozwali na zachowanie ładu przestrzennego.

Dalej organ wyjaśnił, iż wnioskowana działka przylega zachodnią granicą do pasa drogowego publicznej drogi gminnej o nr ewid. [...], dlatego wyznaczono linię zabudowy w oparciu o § 4 ust. 2 r.s.u.w., zgodnie z przepisami odrębnymi. Na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, budynki projektowane winny być usytuowane w odległości 6,0 m od krawędzi jezdni publicznej drogi gminnej. Ponieważ w miejscu styku granic działki wnioskowanej i pasa drogowego jezdnia przebiega po łuku organ wyznaczył linię zabudowy w odległości 6,0 m od granicy zachodniej działki wnioskowanej i nadał jej status nieprzekraczalnej. Pozostałe odległości od granic organ wyznaczył na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu organ ustalił w oparciu o § 5 r.s.u.w. W obszarze analizowanym występują wskaźniki zabudowy od ok. 11,6% do 52,7 %. Średni wskaźnik w obszarze analizowanym wynosi 21,3 %. Zgodnie z § 5 ust. 1 r.s.u.w. należało wyznaczyć wskaźnik zabudowy do 21,3%. Nie zaburzy to ładu przestrzennego w obszarze analizowanym.

Szerokość elewacji frontowej organ ustalił na podstawie § 6 r.s.u.w.

W obszarze analizowanym występują budynki o szerokościach elewacji frontowych od 5,5 m do 20,7 m. Średnia szerokość elewacji frontowej wynosi 10,87 m +/- 20 % (8,6 m -13,0 m). Wnioskowana szerokość elewacji frontowej pojedynczego projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej wynosi 11 m (+/-20%). Dwa budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej projektowane na działce wnioskowanej o nr ewid. [...] stworzą elewację frontową, która odbierana będzie jako całość. Dlatego na podstawie § 6 ust. 1 r.s.u.w. organ wyznaczył, szerokość elewacji frontowej od 8,6 m do 13 m dla obu budynków łącznie.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki organ wyznaczył na podstawie § 7 rozporządzenia. W obszarze analizowanym występują budynki o różnej wysokości elewacji frontowej od około 3 m do około 10,7 m. Organ dokonał dokładnych pomiarów wysokości elewacji frontowych budynków zlokalizowanych przy ul. [...] przy pomocy dalmierza. Co do zasady, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, konieczne jest zatem posiadanie informacji, jaką wysokość tej krawędzi mają budynki znajdujące się na działkach sąsiednich (bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji). Wyłącznie w przypadku, gdy wysokość ta tworzy uskok, przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym (§ 7 ust. 3). Organ podkreślił, iż chodzi tu o kontynuację istniejącej wysokości zabudowy na działkach sąsiednich. Jako działki sąsiednie organ uznał działki zabudowane położone możliwie najbliżej nieruchomości, wobec której mają być ustalone warunki zabudowy. Najbliższymi sąsiednimi działkami zabudowanymi na podstawie których należy wyznaczyć (przedłużyć) linię górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki są działki o nr ewid. [...] - 4,3 m i [...] - 4,7 m. Wysokości gzymsu są różne tworząc uskok. Dodatkowo ul. [...] (dz. nr ewid. [...]) w stosunku do publicznej drogi gminnej ul. [...] (dz. nr ewid. [...]) wznosi się a jej rzędne wahają się od 90,0 m n.p.m. do 97,1 m n.p.m. Średnia wysokość w obszarze analizowanym wynosi 4,7 m. W związku z

§ 7 ust. 3 r.s.u.w. przyjęto wysokość do okapu do 4,7 m zgodnie z wielkością średnią tego parametru w obszarze analizowanym dla obu budynków, przyjmując, że rozwiązanie to nie zaburzy ładu przestrzennego w obszarze analizowanym.

Ustaleń dotyczące geometrii dachu (kat nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych) organ dokonał na podstawie § 8 r.s.u.w. i wskazał, że w obszarze analizowanym występują budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie wolnostojącej i bliźniaczej, budynki usługowe, budynek mieszkalny wielorodzinny oraz budynek mieszkalno-usługowy z dachami dwuspadowymi i wielospadowymi o kątach nachylenia połaci dachowych od 20° do 50° oraz dachami płaskimi. Dachy strome posiadają lukarny dachowe. Dachy strome kryte są dachówką karpiówką lub zakładkową. Kalenice dachów stromych są prostopadłe lub równoległe do frontów działek na wysokości od 7,0 m do 17,45 m. Największa wartość wysokości kalenicy 17,45 m to przypadek jednostkowy na budynku zamieszkania zbiorowego na działce o nr ewid. [...]. Na ulicy [...] budynki posiadają wysokości kalenic od 8,0 m do 10,5 m. W związku z tym organ postanowił przyjąć na podstawie przeprowadzonej analizy dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia połaci dachowych od 20° do 50°, z kalenicą prostopadłą lub równoległą do frontu działki na wysokości do 10,5 m dla obu budynków. W ocenie organu parametry te nie zaburzą ładu przestrzennego w obszarze analizowanym.

Dalej organ wskazał, że teren ma dostęp do drogi publicznej, gdyż działka nr ewid. [...] posiada pośredni dostęp do publicznej drogi gminnej działki o nr ewid. [...] poprzez działkę pełniącą funkcję drogi wewnętrznej o nr ewid. [...]. Ponadto istniejące i projektowane uzbrojenie terenu będzie wystarczające po spełnieniu warunków zarządców sieci. Wnioskowana działka o nr ewid. [...] o łącznej pow. 0,0733 ha oznaczona jest w ewidencji gruntów Rlllb, z uwagi na to należy wystąpić do starosty powiatu o wyłączenia z produkcji użytków rolnych klas III jeszcze przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę. Wnioskowane obiekty nie są obiektami biorącymi udział w produkcji rolnej. Ponadto decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Wydanie decyzji poprzedzono stosownymi uzgodnieniami.

Pismem z dnia [...] grudnia 2022 r. D.S., J.S., K.J., M.J., S.P., W.B., S.N. i I.N. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie:

1) art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p., przez niezastosowanie się przez organ I instancji do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt SA/Go 941/21,

2) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 1 r.s.u.w., przez ich niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie przy analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu działki oznaczonej ewidencyjnie nr [...],

3) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 7 ust. 1 i 4 r.s.u.w. przez ich niewłaściwe zastosowanie i wyznaczenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki w oparciu o przybliżone i niedokładne parametry,

4) art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., przez niewszechstronne zebranie materiału dowodowego i nieustalenie czy istniejąca sieć wodociągowa jest wystarczająca z punktu widzenia pozostałych użytkowników sieci, jak również poprzez nieustalenie rzeczywistej, dokładnej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej nie ruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym.

Odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odmowę ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...] – na podstawie m.in. art. 52, art. 54, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 i 5, art. 64 ust. 1 u.p.z.p., § 1, § 3 i § 9 r.s.u.w., art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymało w mocy decyzje organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że na obszarze stanowiącym teren wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zatem w takiej sytuacji ustalenie warunków i zasad zagospodarowania terenu wymaga wydania decyzji. Zgodnie z art. 53 ust. 3 u.p.z.p. organ w postępowaniu związanym z wydaniem przedmiotowej decyzji dokonuje analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Zamierzenie inwestycyjne musi być zgodne z obiektywnym porządkiem prawnym (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.z.p.z.), co nakłada na organ obowiązek zbadania unormowań w zakresie materialnego prawa administracyjnego, aby ustalić przepisy dotyczące obszaru planowanej inwestycji, jak i charakteru samej inwestycji. Dopiero w wyniku analizy aktów prawa powszechnie obowiązujących możliwe jest stwierdzenie, czy projektowana zmiana zagospodarowania terenu jest możliwa do zrealizowania. Osobnym przedmiotem analizy objęte powinny być: stan faktyczny i prawny nieruchomości, na której inwestycja ma być realizowana. Analiza faktyczna obejmuje m.in. ustalenie osoby rzeczywiście władającej gruntem, aktualnego planu zagospodarowania i zabudowy, możliwości tworzenia infrastruktury itd. Wyniki dokonanej dwuelementowej analizy powinny znaleźć swój wyraz w treści rozstrzygnięcia i uzasadnienia podjętej decyzji, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., który określa ponadto dodatkowe wymogi wydanej decyzji co do zawartości jej treści. Uzasadnienie decyzji o warunkach zabudowy powinno zatem wskazać sposób w jaki ustalono stan faktyczny dotyczący inwestycji oraz miejsca jej realizacji w aspekcie wniosku inwestora, a dokonane ustalenia powinny korespondować z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W uzasadnieniu prawnym powinno się wskazać przepisy prawa powszechnie obowiązującego normującego dopuszczalność warunków zabudowy terenu objętego inwestycją.

Kolegium podkreśliło, że warunki zabudowy można ustalić dla zamierzenia inwestycyjnego lokalizowanego na określonej działce w parciu o wniosek inwestora, w przypadku zgodności przedsięwzięcia inwestycyjnego z przepisami odrębnymi, a nadto spełniającego łącznie wymogi art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Powstająca w sąsiedztwie zabudowanej działki, nowa zabudowa, powinna odpowiadać charakterystyce urbanistycznej (kontynuacja funkcji, parametrów cech i warunków ukształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu) i architektonicznej (gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych) zabudowy już istniejącej. Sposób ustalania wymagań dotyczących zabudowy na podstawie zabudowy działek sąsiednich, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Akt ten określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczące ustalania: 1) linii zabudowy, 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, 3) szerokości elewacji frontowej, 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu albo attyki, 5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Front działki oznacza część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę (§ 2 pkt 5 ww. rozporządzenia). Cechy zabudowy i zagospodarowania terenu to w szczególności gabaryty, formę architektoniczną obiektów budowlanych, usytuowanie linii zabudowy oraz intensywność wykorzystania terenu. Obszar analizowany to teren określony i wyznaczony granicami, którego funkcję zabudowy i zagospodarowania analizuje się w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania (§ 2 pkt 3 i pkt 4). W świetle wskazanych regulacji, obszar analizowany winien mieć co do zasady kształt okręgu o promieniu nie mniejszym niż trzykrotna szerokość frontu działki, nie mniejszej jednak niż 50 m. Przy czym dopuszcza się sytuacje, kiedy obszar analizowany nie musi mieć kształtu koła, chodzi bowiem o otoczenie działki inwestora granicami obszaru analizowanego, w wyniku czego działka ta znajduje się wewnątrz tego obszaru, co nie oznacza, że odległość granic tego obszaru od działki inwestora musi być w każdym punkcie jednakowa. Istotne jest, aby wyznaczony obszar analizowany obejmował pewną urbanistyczną całość. Wyznaczenie obszaru analizowanego określa które spośród działek sąsiednich będą stanowiły punkt odniesienia do ustalania ogółu wymagań dotyczących nowej zabudowy, o jakich mowa w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 1 oraz art. 61 ust. 6 i 7 u.p.z.p., zatem wszystkie działki znajdujące się na obszarze analizowanym należy uznać, w ujęciu funkcjonalnym, za działki sąsiednie w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Z kolei obowiązującą linię nowej zabudowy na działce objętej wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Jeżeli linia istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas obowiązującą linię nowej zabudowy ustala się jako kontynuację linii zabudowy tego budynku, który znajduje się w większej odległości od pasa drogowego. Dopuszcza się inne wyznaczenie obowiązującej linii nowej zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 (§ 4 ust. 1 - 4 rozporządzenia). Kolegium wskazało tez, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe przy łącznym spełnieniu warunków z art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 u.p.z.p. Dlatego w aktach administracyjnych sprawy powinna się znaleźć analiza urbanistyczno-architektoniczna zawierająca część tekstową i graficzna stanowiącą integralną część decyzji, a informacja o załącznikach winna znaleźć odzwierciedlenie w samej treści decyzji.

W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja spełnia wszystkie ww. wymogi oraz nie zawiera istotnych wad w zakresie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak podaje organ I instancji w uzasadnieniu decyzji postępowanie administracyjne prowadzono na podstawie wniosku inwestora, który zwrócił się do organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Do wniosku dołączono niezbędny komplet dokumentów. Ustalenie warunków dla inwestycji, objętej wnioskiem w sprawie, poprzedzone zostało dokonaniem analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, jak również stanu faktycznego i prawnego obszaru, na podstawie art. 53 ust. 3, w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Przeprowadzono analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., a wyniki ww. analizy zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

W ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo wyznaczył granicę obszaru analizowanego na kopii mapy sytuacyjnej (zasadniczej), przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego obejmującej teren objęty wnioskiem wraz z jego otoczeniem. W celu wykonania analizy wyznaczono obszar wokół terenu objętego wnioskiem, niezbędny do przeprowadzenia analizy i wskazano go na załączniku graficznym do analizy. Granice obszaru analizowanego wyznaczono w załączniku graficznym, na kopii mapy ewidencyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. Szerokość frontu działki wynosi 20 m - zatem trzykrotność tego parametru to 60 m, wobec czego zgodnie z § 3 ust. 2 r.s.u.w. prawidłowo przyjęto zasięg 60,0 m obszaru analizowanego. Zgodnie z § 5 ust. 1 r.s.u.w., wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika powierzchni nowej zabudowy (niż średni wskaźnik) w stosunku do powierzchni działki, jeżeli wynika to z analizy. W analizowanym obszarze średni wskaźnik zabudowy wynosi 21,3%, ustalony wskaźnik powierzchni zabudowy 21,3 % nie zaburzy ładu przestrzennego w analizowanym obszarze. Zgodnie z § 6 r.s.u.w. szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym z tolerancją do 20%. Dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. Średnia szerokość elewacji frontowej w obszarze analizowanym wynosi 10,87 m, zatem ustalona szerokość elewacji frontowej 11 m jest zgodna z zapisami rozporządzenia. Zgodnie z § 7 r.s.u.w. wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Wysokość tą mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku. Jeżeli wysokość na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym. Średnia wysokość w obszarze analizowanym wynosi 4,7 m. Wysokość projektowanej zabudowy ustalono do okapu ustalono również do 4,7 m, co zostało szczegółowo omówione i znajduje oparcie w analizie przeprowadzonej przez organ I instancji. Geometrię dachu ustalono odpowiednio do geometrii dachów występujących w obszarze analizowanym. Organ I instancji wyjaśnił również, że decyzja o warunkach zabudowy jest wydawana po uzgodnieniu z właściwymi organami. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja potwierdzająca dokonanie uzgodnienia. Stosownie do art. 60 ust. 4 u.p.z.p. sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie, o której mowa w art. 5, albo osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów posiadającej uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej albo uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności architektonicznej. Wymóg ten został spełniony.

Za nieuzasadnione Kolegium uznało zarzuty odwołania dotyczące nieprawidłowego sporządzenia analizy. Według organu odwoławczego analiza została sporządzona zgodnie z przepisami rozporządzenia, co zostało omówione w treści uzasadnienia decyzji. Ponadto organ I instancji w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania w sposób jednoznaczny ustalił, że ciśnienie na istniejącym przyłączu wodociągowym jest prawidłowe i wystarczające dla wnioskowanej inwestycji.

Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, a przeprowadzona analiza, której wyniki stanowią załączniki do (część tekstowa i graficzna) decyzji wykazała łączne spełnienie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., wobec czego, nie ma podstaw prawnych dla odmowy ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Jednocześnie podkreśliło, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie przesądza, że inwestycja zostanie zrealizowana na wnioskowanym terenie, gdyż dopiero po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor może przystąpić do realizacji zamierzenia inwestorskiego. Na etapie ubiegania się inwestora o pozwolenie na budowę, które toczyć się będzie przed organem nadzoru budowlanego, służby architektoniczno-budowlane, przed wydaniem stosownej decyzji, zobowiązane są sprawdzić rozwiązania projektowe przedłożone wraz z wnioskiem, pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym również ochrony interesów osób trzecich, a strony w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę będą mogły podnosić swoje ewentualne zastrzeżenia. Stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy musi być zgodna z przepisami odrębnymi. Kolegium uznało, że w analizowanej sprawie zostały spełnione ustawowe przesłanki do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Organ pierwszej instancji prawidłowo sporządził analizę urbanistyczną, a jej wyniki w postaci części tekstowej i graficznej, stanowiące według § 9 ust. 2 r.s.u.w. załącznik do decyzji o warunkach zabudowy, zamieścił w materiale dowodowym sprawy Wyznaczenie minimalnego obszaru analizowanego oraz wyznaczenie parametrów i cech inwestycji, w ocenie Kolegium czyni zadość wymogom prawa. Decyzja organu pierwszej instancji posiada wszystkie wymagane przepisami prawa załączniki, których poprawność zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, nie budzi zastrzeżeń. Organ I instancji zgodnie z art. 7, 77 i 80 k.p.a., ustalił wszystkie istotne okoliczności sprawy, a dokonana ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie nosi znamion dowolności, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 k.p.a. Zatem w świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy, wobec spełnienia przez wnioskodawcę wszystkich przesłanek z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., organ pierwszej instancji nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji.

Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. S.N. i I.N., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję, zarzucając jej naruszenie:

I. przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., przez niewszechstronne zebranie materiału dowodowego i nieustalenie, czy istniejąca sieć wodociągowa jest wystarczająca z punktu widzenia pozostałych użytkowników sieci, jak również poprzez nieustalenie rzeczywistej, dokładnej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej w odniesieniu do 15 z 21 nieruchomości zabudowanych znajdujących się w obszarze analizowanym, co doprowadziło do ustalenia nierzeczywistego i nieznajdującego potwierdzenia w stanie faktycznym poziomu przywołanego wskaźnika;

2) art. 15 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a., przez ich niezastosowanie i w konsekwencji niedokonanie ponownego rozpoznania sprawy i nieodniesienie się merytorycznie do większości z podniesionych w odwołaniu z dnia [...] grudnia 2022 r, zarzutów, co pozbawiło skarżących prawa do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego;

II. przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy:

1) art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p. przez niezastosowanie się przez organ I instancji do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21 w zakresie istnienia wystarczającej infrastruktury wodociągowej, poprzez ustalenie ciśnienia wody jedynie na przyłączu wodociągowym dla planowanego zamierzenia budowlanego z jednoczesnym pominięciem wykonania stosownych pomiarów w innych częściach istniejącej sieci wodociągowej, w tym na jej końcu z uwzględnieniem interesów innych użytkowników sieci;

2) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 3 ust. 1 r.s.u.w., przez ich niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie przy analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu działki oznaczonej ewidencyjnie nr [...], podczas gdy działka ta, zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do analizy urbanistycznej znajduje się poza obszarem analizowanym, co doprowadziło do zniekształcenia wskaźników nowej zabudowy takich jak wskaźnik powierzchni zabudowy, szerokość elewacji frontowej czy wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej;

3) art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. w zw. z § 7 ust. 1 i 4 r.s.u.w., przez ich niewłaściwe zastosowanie i wyznaczenie wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki w oparciu o przybliżone i niedokładne parametry dotyczącej zabudowy występującej w obszarze analizowanym, podczas gdy organ ustalający warunki nowej zabudowy powinien dysponować konkretnymi danymi.

Mając na względzie podniesione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obydwu instancji (na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a.), zasądzenie solidarnie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1354, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożył organ i skarżący, a uczestnicy postępowania nie wnieśli o przeprowadzenie rozprawy.

Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W razie zaś nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).

Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2022 r., ustalającą na rzecz J.G. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działce o nr ewid. [...].

Niewątpliwie istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie ma fakt, iż sprawa ta była już przedmiotem orzekania przez tutejszy Sąd, który prawomocnym wyrokiem z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21 uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] maja 2021 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2021 r. ustalającą warunki zabudowy dla w/w inwestycji. Wobec powyższego na gruncie przedmiotowej sprawy znajduje art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna, o której stanowi analizowany przepis, to wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna o charakterze wiążącym musi dotyczyć właściwego zastosowania konkretnego przepisu czy też prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego rozstrzygnięcia podjętego w konkretnej sprawie. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku 15 marca 2012 r., II OSK 2562/10, stwierdził, że ocena prawna musi zostać w orzeczeniu wyrażona, co oznacza, że za przedmiot związania można uznać jedynie te elementy oceny odnoszącej się do przepisów prawa, które zostały zamieszczone w treści uzasadnienia orzeczenia. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych(A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019, art. 153.). Zatem zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązani są zastosować się do tak rozumianej oceny prawnej i wskazań, zawartych w uzasadnieniu wyroku.

Zasadniczo ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Podsumowując stwierdzić należy, zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 21 marca 2014r., sygn. akt I GSK 534/12, że: "Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania".

Dodatkowo zwrócić należy uwagę na art. 170 p.p.s.a., zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Z uwagi na moc wiążącą orzeczenia, wynikającą z art. 170 p.p.s.a., organy administracyjne i sądy muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż na gruncie przedmiotowej sprawy nie zaistniały okoliczności uzasadniające utratę mocy obowiązującej oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku Sądu z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21 tj. nie uległ zmianie stan prawny mogący mieć wpływ rozpoznanie sprawy, ani okoliczności faktyczne, ani też nie został wzruszony w żadnym trybie w/w wyrok.

Zatem przytoczyć należy wiążącą ocenę prawną i wskazania zawarte w wyroku tutejszego Sądu z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21. Po pierwsze Sąd uznał, iż niewątpliwie co najmniej jedna działka sąsiednia (tj. działka nr [...]), dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy oraz że planowana inwestycja w zakresie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wpisuje się w funkcje istniejącej zabudowy. Ponadto teren przeznaczony na inwestycje choć oznaczony jako grunt orny (RIIIb), jednak nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne z uwagi na spełnienie wymogów określonych w art. 7 ust. 2a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz.U z 2021 r., poz. 1326). Sąd potwierdził też, że teren objęty wnioskiem posiada dostęp do drogi publicznej. Odnośnie analizy urbanistycznej Sąd uznał za prawidłowe wyznaczenie granic obszaru analizowanego, ale jednocześnie zwrócił uwagę na szereg nieprawidłowości wynikających z analizy urbanistycznej powodujących konieczność przeprowadzenia ponownej analizy urbanistycznej. Sąd zwrócił uwagę m.in. na pominięcie w analizie nieruchomości objętej obszarem analizowanym – dz. nr [...]. Jednocześnie Sąd zaznaczył w sposób wiążący, iż w sytuacji, gdy linia graniczna obszaru analizy przebiega przez część zabudowanej działki to należy włączyć do analizy działkę w całości. Tymczasem, jak zauważył Sąd, cześć działek przeciętych granicą obszaru analizowanego nie została uwzględniona w analizie urbanistycznej wymieniając działki: [...], a uwzględnione zostały w analizie, mimo przecięcia granicą obszaru analizowanego, przykładowo działki nr [...]. Sąd zwrócił przy tym uwagę, iż do analizy nie została włączona dz. nr [...], choć parametry obiektu na niej się znajdującego stały się argumentem do ukształtowania w decyzji wskaźnika szerokości elewacji frontowej i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej. Dalej odnosząc się do kwestii wyznaczenia linii zabudowy Sąd za prawidłowe uznał wyznaczenie przez organy w decyzji dwóch linii zabudowy tj. obowiązującej od frontu działki od strony drogi wewnętrznej, jako przedłużenie istniejącej linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, tj. działce nr [...], stosownie do § 4 ust. 1 r.s.u.w oraz "nieprzekraczalną" w odległości 6 m od jezdni drogi publicznej, a mianowicie ul. [...], zgodnie z zasadami określonym w art. 43 ust. 1 lp. 3 lit. c u.d.p., biorąc pod uwagę specyficzne położenie działki nr [...] i dopuszczenie takiego rozwiązania w orzecznictwie. W tym zakresie jedynie Sąd zwrócił uwagę na błędne określenie podstawy prawnej do określenia linii zabudowy - § 4 ust. 2 r.s.u.w.

Odnośnie ustalenia szerokości elewacji frontowej Sąd orzekł, iż co prawda z uwagi na brak pełnej analizy działek w obszarze analizowanym i w konsekwencji brak prawidłowo określonego średniego wskaźnika w tym zakresie, to jednak ustalenie organu w wielkości prawie tożsamej do szerokości obiektów usytuowanych na działkach położonych przy tej samej ulicy należy uznać za prawidłowe i zapewniające ład przestrzenny. Co do zaś wskaźnika górnej krawędzi elewacji frontowej Sąd uznał go za nieprawidłowo określony, wskazując, że organ ustalając ten parametr powinien mieć na względzie najbliżej położone względem nieruchomości objętej wnioskiem zabudowane działki nr [...]. Sąd za niewystarczające uznał uzasadnienie zawarte w analizie urbanistycznej dla zastosowania odstępstwa od zasady ustalania tego wskaźnika w nawiązaniu do działek sąsiednich. W tym zakresie Sąd uznał ustalenia organu za dowolne.

W zakresie określenia parametru dachu - płaski oraz dwuspadowy o kącie 25-45 stopni, Sąd nie dostrzegł nieprawidłowości. Jednak co do wysokości głównej kalenicy i układu dachu w stosunku do działki Sąd wskazał, iż nie można stwierdzić prawidłowości ustaleń organu z uwagi na niepełną analizę urbanistyczną.

Co do spełnienia przesłanki określonej w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., Sąd stwierdził, iż kwestia ta nie budziła wątpliwości jeśli chodzi o infrastrukturę do odbioru ścieków oraz dostarczającą gaz i energię elektryczną w świetle zapewnień podmiotów zajmujących się ich odbiorem lub dostarczaniem. Jednak co do sieci wodociągowej, a dokładnie czy istniejące przyłącze będzie wystarczające dla dostarczenia odpowiedniej ilości wody dla dwóch budynków mieszkalnych, Sąd orzekł, iż organ nie mógł poprzestać na stwierdzeniu, iż takie przyłącze istnieje, bo przepis wymaga, aby tego rodzaju uzbrojenie nie tylko istniało albo było projektowane, ale również, aby było "wystarczające dla zamierzenia budowlanego". Określenie, jakie uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, jest kwestią związaną z oceną konkretnego projektu inwestycji. Ocena ta wymaga odniesienia się do wiedzy fachowej, a ewentualne stwierdzenie, że uzbrojenie terenu jest bądź nie jest wystarczające, powinno być uargumentowane w uzasadnieniu decyzji. W ocenie Sądu w kontekście powyższych uwag organy obu instancji nie dokonały wystarczających ustaleń dotyczących tego, czy istniejące przyłącze wodociągowe jest wystarczające dla rozpoznawanego zmierzenia budowlanego oraz niedostatecznie rozważyły tą kwestię w uzasadnieniu wydanych decyzji. O ile bowiem z pism Z sp. z o.o. wynika, iż jest w stanie dostarczyć odpowiednią ilość wody za pośrednictwem istniejącej na terenie sieci wodociągowej, nie wskazuje się natomiast w nich, czy nastąpi to pod odpowiednim ciśnieniem, a ta okoliczność była sporna w niniejszej sprawie. Strony bowiem konsekwentnie w toku całego postępowania administracyjnego podnosiły, iż aktualnie już są problemy w tym zakresie, a nowa inwestycją tą sytuację pogłębi. Ponadto za okoliczność bez znaczenia dla sprawy Sąd uznał kwestie własnościowe sieci wodociągowej podnoszone w skardze, wskazując, iż istotny jest fakt istnienia uzbrojenia terenu, wystarczającego dla zamierzenia inwestycyjnego, a nie fakt posiadania przez inwestora aktualnych zezwoleń na podłączenie mediów.

Wobec powyższego uchylając decyzje organów I i II instancji Sąd zobowiązał organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy do przeprowadzenia analizy urbanistycznej, w której usunięte zostaną wyżej wskazane uchybienia, a także do wyjaśnia, czy istniejące przyłącze jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, objętego rozpoznawanym wnioskiem.

Mając na uwadze przytoczone powyżej rozważania w pierwszej kolejności Sąd rozpoznając przedmiotową skargę zobowiązany był zatem zbadać czy organy ponownie rozpoznając sprawę prawidłowo zastosowały się do oceny prawnej zawartej w prawomocnym wyroku Sądu z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21 i czy wykonane zostały wskazania w nim zawarte, a zatem czy organy nie dopuściły się naruszenia cyt. art. 153 p.p.s.a.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż niewątpliwie organ I instancji, stosując się do wskazań zawartych w wyroku z 29 grudnia 2021 r., podjął działania celem uzupełnienia akt administracyjnych sprawy. W tym celu przede wszystkim sporządzona została nowa analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze analizowanym i przeprowadzone zostało ponowne uzgodnienie z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, ze Starostą oraz zarządcą dróg gminnych. Jednocześnie Burmistrz wystąpił do Z o przeprowadzenie badania oraz jego udokumentowania, które potwierdzą deklarację dostawy wody na potrzeby toczącego się postępowania oraz o udzielenie informacji, czy współwłaściciele sieci wodociągowej biegnącej w drodze wewnętrznej na działce nr [...] zgłaszali do Spółki brak wywiązywania się z zawartych umów dostawy wody uskarżając się na niedostateczne jej ciśnienie. Odpowiedzi Spółka udzieliła w piśmie z dnia [...] sierpnia 2022 r. W oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy organy na nowo orzekły o ustaleniu warunków zabudowy w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu objęte skargą decyzje wydane zostały z zastosowaniem się przez organy zarówno do oceny prawnej, jak i wskazań Sądu w wyroku sygn. akt II SA/Go 941/21, wobec czego nie dopuszczono się naruszenia w tym zakresie

art. 153 p.p.s.a.

Przystępując do oceny zgodności z prawem objętych skargą decyzji należy wskazać, iż ich podstawę materialnoprawną stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, według stanu prawnego nieuwzględniającego zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustaw regulujących przygotowanie i realizację kluczowych inwestycji w zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 922) i ustawą z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1986). W myśl bowiem art. 9 pierwszej z ustaw zmiana nie dotyczy spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, czyli przed 27 maja 2021 r., a wniosek inicjujący postępowanie w sprawie złożony został 10 czerwca 2020 r., a w myśl art. 4 drugiej z ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, czyli przed 3 stycznia 2022 r. Podobnie odnośnie przepisów wykonawczych tzn. zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003r., Nr 164, poz. 1588), w brzmieniu nie uwzględniającym zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2021r. poz. 1223). Zgodnie bowiem z treścią §2 ww. rozporządzenia, do spraw ustalenia warunków zabudowy, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. każda zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia warunków zabudowy decyzją administracyjną, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, jeżeli na danym obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Według art. 61 ust. 1 u.p.z.p. (według stanu prawnego nieuwzględniającego zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 20 kwietnia 2021 r. i ustawą z dnia 17 września 2021 r.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Podkreślić należy, iż decyzja o warunkach zabudowy musi spełniać łącznie wszystkie warunki określone w szczególności w cyt. art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p. oraz warunki rozporządzenia, aby można było uznać ją jako wydaną zgodnie z prawem.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, decyzja o warunkach zabudowy nie jest decyzją uznaniową. Organ właściwy do jej wydania jest zobowiązany do pozytywnego rozstrzygnięcia, jeśli projektowana inwestycja czyni zadość wszystkim wynikającym z prawa warunkom (wyrok NSA z 18 grudnia 2012 r., II OSK 1518/11, Lex nr 1367308, wyrok NSA z 12 października 2010 r., II OSK 1542/09, Lex nr 746623). W orzecznictwie i piśmiennictwie zwraca się uwagę, iż w przypadku braku planu zagospodarowania nowa zabudowa powinna stanowić kontynuację zabudowy znajdującej się w sąsiedztwie inwestycji, zarówno jeżeli chodzi o funkcję, parametry, cechy i wskaźniki kształtowania zabudowy, jak i zagospodarowanie terenu. Kontynuacja powinna dotyczyć także gabarytów, formy architektonicznej obiektów, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Warunki, zgodnie z którymi określa się cechy nowej zabudowy, są zdefiniowane w r.s.u.w. wydanym na podstawie art. 61 ust. 6 u.p.z.p.

Niewątpliwie podstawę do ustalenia w zaskarżonej decyzji warunków zabudowy i wymagań kształtowania ładu przestrzennego stanowiła analiza urbanistyczna (analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu) stanowiąca załącznik nr 2 do decyzji. Poprzednia analiza urbanistyczna w związku z treścią wyroku tutejszego Sądu z dnia 29 grudnia 2021 r. i uchyleniem decyzji organów obu instancji utraciła byt prawny. Nowa analiza urbanistyczna nie budzi zastrzeżeń Sądu. Sporządzona została przez osobę uprawnioną zgodnie z wymogami określonymi w art. 60 ust. 4 w zw. z art. 5 pkt 3 u.p.z.p., przy wykorzystaniu mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego w skali 1:500 zgodnie z § 3 ust. 2 r.s.u.w. w zw. z art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Ma ona prawidłowo określone linie rozgraniczające teren inwestycji, a także granice terenu analizowanego wyznaczone zgodnie z § 3 ust. 2 r.s.u.w. tj. w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy oraz nie mniejszej niż 50 m, bo 60 m (3x20 m). Dodać przy tym należy, iż zgodnie z oceną prawną i wskazaniami Sądu w wyroku z 29 grudnia 2021 r., do analizy uwzględnione zostały w całości działki zabudowane, przez których część przebiega linia graniczna obszaru analizowanego (należy do nich m.in. działka nr [...]). Zauważyć należy także, iż stosownie do zastrzeżeń Sądu zawartych w wyroku z 29 grudnia 2021 r., w aktualnej analizie urbanistycznej ujęta została poprzednio pominięta działka nr [...]. Organ I instancji podkreślił do tego na str. 6 decyzji, że do analizy przyjęte zostały wszystkie budynki znajdujące się w obszarze analizowanym o funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej, w zabudowie bliźniaczej, wielorodzinnej, usług zdrowia, byłej placówki opiekuńczo-wychowawczej i zamieszkania zbiorowego. Powyższe potwierdza analiza tabeli obejmującej wszystkie działki zabudowane objęte obszarem analizowanym zgodnie z załącznikiem nr 3 do decyzji (graficzny wynik analizy).

Nie budzi wątpliwości Sądu stwierdzenie przez organy spełnienia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. tj. zachowania zasady dobrego sąsiedztwa. Co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy (dz. nr [...]). Z analizy urbanistycznej wynika, że zachowany zostanie wymóg kontynuacji funkcji w tym obszarze, skoro w obszarze analizowanym znajdują się działki zabudowane budynkami o funkcji mieszkaniowej, w tym w zabudowie bliźniaczej (tak jak we wniosku inwestora). Podkreślić przy tym należy, iż już w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Go 941/21 Sąd stwierdził - w sposób wiążący dla organów i Sądu - spełnienie w/w przesłanki, nie mając wątpliwości, iż inwestycja w zakresie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wpisuje się w funkcje istniejącej zabudowy na terenie analizowanym (wskazane zostały przede wszystkim działki nr [...]).

Sąd uznał, iż w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalona została linia zabudowy, nie naruszając treści § 4 r.s.u.w. Sąd uwzględnił w tym wiążącą ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w wyroku z 29 grudnia 2021 r., gdzie uznane zostało za dopuszczalne wyznaczenie, tak jak ma to miejsce w zaskarżonej decyzji, dwóch linii zabudowy tj. obowiązującej i nieprzekraczalnej. Sąd w wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Go 941/21 zwrócił w tym zakresie uwagę, że w odniesieniu do objętej wnioskiem działki wpływ na takie określenie linii zabudowy ma jej specyficzna lokalizacja pomiędzy drogą publiczną a wewnętrzną. Dlatego za prawidłowe uznał Sąd określenie w zaskarżonej decyzji linii zabudowy obowiązującej w odległości 6,8 m zgodnie z § 4 ust. ust. 3 r.s.u.w., (przewidującym linię zabudowy jako kontynuacje linii zabudowy budynku znajdującego się w większej odległości od pasa drogowego; budynek znajdujący się na dz. nr [...] jest w odległości 6,8 m od pasa drogowego) i linii nieprzekraczalnej od strony drogi publicznej w odległości 6 metrów od granicy zachodniej działki objętej wnioskiem z pasem drogowym drogi gminnej, na podstawie § 4 ust. 2 r.s.u.w., uwzględniając przepisy odrębne – art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych.

Zastrzeżeń Sądu nie budzi także określenie w zaskarżonej decyzji wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki: do 21,3%. Wskaźnik ten ustalony został zgodnie z § 5 ust. 1 r.s.u.w., czyli na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego, a ten wynosi według analizy urbanistycznej właśnie 21,3% (str. 8 decyzji organu I instancji).

Także szerokość elewacji frontowej dla nowej zabudowy dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej ustalona na poziomie od 8,6 m do 13 m określona została prawidłowo w myśl § 6 ust. 1 r.s.u.w., tj. na podstawie średniej szerokości elewacji frontowej istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym z tolerancją do 20%. Średnia szerokość elewacji frontowej wynosi bowiem 10,87m (str. 8 decyzji organu I instancji), zatem ustalenia organu w tym zakresie uznać należało za prawidłowe.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wyznaczona została przez organ do okapu dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na poziomie do 4,7 m. Takie określenie pozostaje w zgodzie z treścią § 7 ust. 3 r.s.u.w. Generalnie co do zasady wskaźnik ten wyznacza się odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich (§ 7 ust. 1), ale jeżeli wysokość ta tworzy uskok przyjmuje się średnią wielkość w obszarze analizowanym (§ 7 ust. 3). Organ wyjaśnił w decyzji, iż w obszarze analizowanym w/w wysokość wynosi od 3 do ok. 10,7 m, a na działkach sąsiednich do działki objętej wnioskiem wysokości te są różne tworząc uskok (dz. o nr [...] – 4,3 m i dz. o nr [...] – 4,7 m). Przy czym wysokość na działkach sąsiednich organ ustalił przy użyciu dalmierza. Wobec powyższego zatem stwierdzić należy, iż organ prawidłowo przyjął w/w wskaźnik na podstawie § 7 ust. 3 r.s.u.w., czyli według średniej wielkości występującej na obszarze analizowanym, która wynosi 4,7 m (str. 8 decyzji organu I instancji).

W tym zakresie Sąd za nieuzasadniony uznał zarzut skarżących co do nieustalenia rzeczywistej dokładnej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej i niedokładne określenie w/w wskaźnika, biorąc pod uwagę, iż tylko odnośnie części działek w obszarze analizowanym w/w parametr został dokładnie określony, a co do pozostałych z użyciem określenia ,,około." Należy przede wszystkim zaznaczyć, iż po wyroku z dnia 29 grudnia 2021 r. analiza urbanistyczna została sporządzona na nowo i także w zakresie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej w analizie dokonanie zostały nowe ustalenia i nowa ocena. Organ kierując się treścią cyt. § 7 ust. 1 r.s.u.w. dokonał przede wszystkim bardzo precyzyjnego badania wysokości z użyciem urządzenia o nazwie dalmierz odnośnie działek sąsiadujących z działką objętą wnioskiem. Pozwoliło to na stwierdzenie przez organ wystąpienia uskok w wysokości na działkach sąsiednich wobec działki objętej wnioskiem. Powyższe zaś spowodowało, że organ określił wskaźnik wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej na podstawie średniej z obszaru analizowanego tj. do 4,7 m (zgodnie z § 7 ust. 3 r.s.u.w.). Według Sądu użycie urządzenia dalmierza do dokonania pomiarów na każdej z działek w obszarze analizowanym nie jest wymogiem, co nie oznacza, iż określenie wysokości górnej krawędzi elewacji na działkach innych niż sąsiednie do dz. [...], nosiło w przedmiotowej sprawie znamiona dowolności. Podane w analizie urbanistycznej wartości wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej na działkach innych niż sąsiadujące z działką nr [...], co prawda zawierają określenie ,,około" to jednak podana w tym zakresie wartość określona została z dokładnością co do jednej dziesiątej po przecinku, więc można uznać ją za niedokładną na potrzeby określenia tego wskaźnika. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż określony w decyzji wskaźnik wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej jest też zbliżony do wysokości na działkach bezpośrednio sąsiadujących z działką objętą wnioskiem (dz. nr [...] – 4,3 m i [...] – 4,7 m) stąd uzasadnione było stwierdzenie przez organ, że tak określony parametr pozwala na zachowanie ładu przestrzennego.

Z kolei w zakresie geometrii dachu dla dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przewidziano dach dwuspadowy o kącie nachylenia od 20 do 50 oraz dopuszczono też dach płaski lub dach o innym kącie nachylenia połaci niż na dachu głównym nad ewentualnymi garażami, wykuszami, lukarnami. Kalenice budynków zaś równolegle lub prostopadle d granicy z działką pełniącą funkcje drogi wewnętrznej na wysokości do 10,5 m. Powyższe ustalenie pozostaje w zgodzie z § 8 r.s.u.w., czyli ustalenie odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym, a te wynoszą właśnie od 20-50 stopni, są płaskie, dwuspadowe, wielospadowe, a kalenice dachów stromych są prostopadłe lub równoległe do frontów działek na wysokości 7-17,45 m, a na ul. [...] wynosi 8-10,5 m.

Ponadto nie budziło zastrzeżeń spełnienie na gruncie przedmiotowej sprawy przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.,, gdyż działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej tj. drogi gminnej na dz. nr [...] przez drogę wewnętrzną – dz. nr [...]. O spełnienie tej przesłanki orzekł już uprzednio Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Go 941/21. Podobnie z kwestią spełnienia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. także orzekł Sąd w wyroku z dnia 29 grudnia 2021 r., przy czym spełnienie tej przesłanki nie było kwestionowane na gruncie przedmiotowej sprawy.

Dodać należy, iż zaskarżona decyzja jest także zgodna z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.), jej projekt został uzgodniony ze Starostą w zakresie ochrony gruntów rolnych i z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w zakresie ochrony zabytków i opieki nad zabytkami a także z zarządcą dróg gminnych w zakresie inwestycji przyległej do pasa drogi.

Natomiast odnośnie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy określonej w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. dotyczącej tego, czy czy istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, wskazać należy, iż uprzednio jej spełnienie budziło na gruncie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Go 941/21 wątpliwości. O ile bowiem nie budziły zastrzeżeń według uzasadnienia wyroku z 29 grudnia 2021 r. ustalenia organów dotyczące obsługi w zakresie energii elektrycznej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, ogrzewania i gazu, to za niewyjaśnione uznał Sąd kwestię obsługi wody. W tym zakresie Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Go 941/21 stwierdził, iż organy obu instancji nie dokonały wystarczających ustaleń dotyczących tego, czy istniejące przyłącze wodociągowe jest wystarczające dla rozpoznawanego zmierzenia budowlanego oraz niedostatecznie rozważyły tą kwestię w uzasadnieniu wydanych decyzji. O ile bowiem z pism Z sp. z o.o. wynika, iż jest w stanie dostarczyć odpowiednią ilość wody za pośrednictwem istniejącej na terenie sieci wodociągowej, nie wskazuje się natomiast w nich, czy nastąpi to pod odpowiednim ciśnieniem, a ta okoliczność była sporna w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd w wyroku z 29 grudnia 2021 r. zobowiązał organ do wyjaśnienia przy ponownym rozpoznaniu sprawy czy istniejące przyłącze jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, objętego wnioskiem.

Wobec powyższego w ramach ponownego rozpoznania sprawy złożone zostało do akt sprawy zaświadczenie z [...] lipca 2022 r., w którym Z sp. z o.o. poinformowała, że do nieruchomości objętej wnioskiem doprowadzone są przyłącza wodociągowe i kanalizacji sanitarnej (protokół z dnia [...] lipca 2016 r.). Jednocześnie poinformowano w w/w zaświadczeniu, iż w przypadku zawarcia umowy o dostawę wody i odbiór ścieków Spółka zapewniony zostanie minimalny poziom świadczenia usług w ilości i o ciśnieniu nie mniejszym niż wnioskowane (ilość 0,2 metra sześciennego/dobę i ciśnienie 0,05 MPa). Dodatkowo organ I instancji zwrócił się pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. do Z o przeprowadzenie badania oraz jego udokumentowania, które potwierdzą deklarację dostawy wody na potrzeby toczącego się postępowania oraz o udzielenie informacji, czy współwłaściciele sieci wodociągowej biegnącej w drodze wewnętrznej na działce nr [...] zgłaszali do Spółki brak wywiązywania się z zawartych umów dostawy wody uskarżając się na niedostateczne jej ciśnienie. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] sierpnia 2022 r. Z poinformowała, że z przeprowadzonego w dniach 17-23 sierpnia 2022 r. badania wynika, że ciśnienie na istniejącym przyłączu wodociągowym na dz. nr [...] wynosi pomiędzy 0,22 MPa a 0,28 MPa, załączając jako potwierdzenie wydruk z badania. Jednocześnie Spółka poinformowała, że nie odnotowała jakichkolwiek zgłoszeń informujących o niedostatecznym ciśnieniu wody od współwłaścicieli sieci wodociągowej biegnącej w drodze na dz. nr [...].

W tych okolicznościach organ w decyzji z [...] listopada 2022 r. stwierdził na stronie 3 i 14 decyzji spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.. Według organu istniejące i projektowane uzbrojenie terenu będzie wystarczające po spełnieniu warunków zarządców sieci. W zakresie obsługi dotyczącej wody organ wskazał, iż dostęp do wody zapewniony będzie z istniejącej sieci wodociągowej poprzez istniejące przyłącze, wskazując przy tym na pismo Z sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2022 r. (co do istniejącego przyłącza i zapewnienia dostawy wody w min. Ilości 0,2 metra sześciennego/dobę i ciśnieniu 0,05MPa) i z dnia [...] sierpnia 2022 r. (co do ciśnienie na istniejącym przyłączu wodociągowym na dz. nr [...] wynoszącego pomiędzy 0,22 MPa, a 0,28MPa).

W ocenie Sądu stanowisko organu w powyższym zakresie nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organ wykonał w sposób prawidłowy wskazania Sądu zawarte w wyroku z 29 grudnia 2021 r., uzyskując od Z sp. z o.o. jako dostawcy wody stanowisko co do możliwości dostawy wody do dz. nr [...] na wymaganym poziomie (pismo z [...] lipca 2022 r.), a także co do istniejącego ciśnienia na przyłączu na działce objętej wnioskiem, udokumentowanego badaniem (pismo z [...] sierpnia 2022 r.). Przy czym zwrócić należy uwagę, iż według w/w badań ciśnienie na przyłączu jest zdecydowanie wyższe niż określone minimalne w piśmie w [...] lipca 2022 r. (pomiędzy 0,22 MPa a 0,28 MPa, a minimalne było 0,05 MPa). To pozwoliło organom na ocenę, iż dostawa wody nastąpi na odpowiednim poziomie. Z powyższych względów Sąd uznał, iż organ miał uzasadnione podstawy do stwierdzenia, iż na gruncie przedmiotowej sprawy spełniona została przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. i że istniejące przyłącze jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego objętego wnioskiem.

W tym zakresie zarzuty skargi dotyczące niewystarczającego zebrania materiału dowodowego i nieustalenie czy istniejąca sieć wodociągowa jest wystarczająca z punktu widzenia pozostałych użytkowników sieci Sąd uznał za nieuzasadnione. Organ ponownie rozpoznając sprawę zgromadził bowiem w w/w zakresie wystarczający materiał dowodowy i poddał go prawidłowej ocenie, i w sposób uzasadniony stwierdzając spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. Sąd zwraca uwagę, iż w uzasadnieniu wyroku z 29 grudnia 2021r. Sąd odnosząc ogólne rozważania dotyczące przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. do rozpoznawanej sprawy, stwierdził uchybienie organów polegające na braku ich stanowiska co do możliwości zapewnienia dostarczenia odpowiedniej ilości wody pod odpowiednim ciśnieniem. Jednak w konsekwencji powyższego Sąd w wyroku z 29 grudnia 2021 r. nie zobowiązał do dokonania pomiarów w poszczególnych częściach sieci wodociągowej i na jej końcu, a zobowiązał do wyjaśnienia czy istniejące przyłącze jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego objętego wnioskiem. Przy czym Sąd wyraźnie wskazał na obowiązek ustalenia czy ,,istniejące przyłącze" jest wystarczające dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego. W tej sytuacji za wystarczające uznać należy załączone do akt sprawy dokumenty potwierdzające wynik przeprowadzonego pomiaru ciśnienia wody, pozwalające uznać, że przyłącze jest wystarczające. Brak jest także na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego przesłanek wskazujących na możliwość pogorszenia się warunków w zakresie dostarczania wody. Żądanie skarżących w tym zakresie dokonania pomiarów w poszczególnych częściach sieci wodociągowej i na jej końcu uznać należy za nieuzasadnione, mając na uwadze sposób sformułowania obowiązku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., wskazania Sądu zawartego w wyroku z 29 grudnia 2021 r. i uwzględniając, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dotyczy inwestycji planowanej. Za brakiem podstaw do uwzględnienia w/w zarzutu skargi przemawia także fakt, iż według pisma Z z dnia [...] sierpnia 2022 r. nie były zgłaszane do Spółki jakiekolwiek zastrzeżenia co do niedostatecznego ciśnienia wody od współwłaścicieli sieci wodociągowej w drodze wewnętrznej na dz. nr [...]. Powyższe wskazuje na brak uprawdopodobnienia, w postępowaniu prowadzonym po wydaniu wyroku z 29 grudnia 2021 r., okoliczności, na które powołują się skarżący. W skardze skarżący powołali się jedynie na decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy z 2017 r. wydaną z powodu braku możliwości podłączenia do sieci wodociągowej, podczas, gdy aktualne zaświadczenie od dostawcy wody pochodzi z lipca 2022 r. Nie zostało w tym zakresie w żaden sposób uprawdopodobnione, aby badanie przeprowadzone przez spółkę i jej stanowisko mogły budzić wątpliwości co do prawidłowości czy wiarygodności. W tej sytuacji pozostające w sferze obaw skarżących okoliczności, nieuprawdopodobnione w żaden sposób, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia zarzutu i uzasadniać nałożenia obowiązku przeprowadzenia dodatkowych dowodów na w/w okoliczność.

Za nieuzasadniony uznać należało także zarzut naruszenia przez SKO art. 15 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a i w zw. z art. 140 k.p.a. Analiza treści zaskarżonej decyzji wskazuje, iż organ odwoławczy prawidłowo ponownie rozpoznał sprawę, dokonał oceny odnośnie decyzji organu I instancji, podzielając jego stanowisko i odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. SKO ustosunkowało się do odwołania w zakresie istnienie wystarczającej infrastruktury wodociągowej, a także wskazało na prawidłowość w zakresie określenia przez organ I instancji wskaźnika wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej. Nawet jeżeli częściowo stanowisko i argumentacja organu odwoławczego nie są rozbudowane, to z analizy treści zaskarżonej decyzji wynika, że SKO dokonało rozpoznania sprawy i odwołania. SKO zasadniczo podzieliło w całości stanowisko i ocenę organu I instancji, uznając zarzuty odwołania za nieuzasadnione. Nawet jeżeli SKO nie odniosło się precyzyjnie do zarzutów odwołania dotyczącego objęcia analizą działki nr [...] Sąd uznał, iż uchybienie to pozostało bez wpływu na wynik postępowania, mając na uwadze rozważania Sądu dotyczące tej kwestii (zarzut ten podniesiony został bowiem także w skardze).

Nie znajduje także w ocenie Sądu zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 r.s.u.w. poprzez uwzględnienie przy analizie funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...], jako znajdującej się zdaniem skarżących poza obszarem analizowanym. Sąd zwraca uwagę, iż działka nr [...] objęta jest obszarem analizowanym. Co prawda na załączniku graficznym, jest to słabo zauważalne (jedynie nieznacznie, ale ,,zachacza" o w/w działkę, na granicy oznaczenia obszaru analizowanego), jednak dostrzec należy, że biorąc pod uwagę trzykrotność szerokości frontu działki odmierzoną od granicy działki nr [...], niewątpliwie w granicach obszaru analizowanego mieści się niewielką, ale część działki nr [...]. Wobec zaś wiążącej oceny prawnej Sądu zawartej w wyroku z 29 grudnia 2021 r., powyższe oznacza konieczność ujęcia w analizie urbanistycznej w/w działki w całości. Po drugie na objęcie obszarem analizowanym w/w działki wskazuje ujęcie jest w opisie analizy urbanistycznej, w tym przede wszystkim w tabeli, gzie wymienione zostały wszystkie działki zabudowane w obszarze analizowanym. Dodatkowo także należy zwrócić uwagę, iż na konieczność uwzględnienia działki nr [...] w analizie urbanistycznej zwrócił uwagę Sąd w uzasadnieniu wyroku z 29 grudnia 2021 r., co jest wiążące dla organów i dla Sądu w niniejszym postępowaniu. Stąd zarzut skargi w opisanym zakresie uznać należało za nieuzasadniony.

Reasumując Sąd po dokonaniu analizy akt sprawy, treści skargi oraz w oparciu o przytoczoną powyżej ocenę prawną i wskazania WSA wyrażone w wyroku z 29 grudnia 2021 r., uznał skargę S. i I.N. za nieuzasadnioną. Zdaniem Sądu organy prawidłowo zastosowały się do wskazań Sądu i jego oceny prawnej zawartych w wyroku z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 941/21, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., a wydane przez organy obu instancji decyzje nie budzą zastrzeżeń z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego oraz procedury administracyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

-----------------------

#

2