Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 617/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. K. i K.K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej, postanawia: odrzucić skargę K. K.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. – po rozpoznaniu sprawy H. K. – cofnął zezwolenie na posiadanie broni palnej sportowej wydanej w celu sportowym w ilości dwóch sztuk.

Decyzja, która została H.K. doręczona w trybie 44 k.p.a. (str. 51 akt administracyjnych sprawy) zawierała pouczenie, że służy od niej odwołanie do Komendanta Głównego Policji w W. za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.

Z akt sprawy wynika, że H.K. nie zainicjowała postępowania odwoławczego.

Pismem z dnia [...] r. H. K. wraz z K. K. wywiedli od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., Nr [...]– a zatem od decyzji pierwszoinstancyjnej – skargę do tutejszego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej kolejności Sąd bada dopuszczalność skargi w tym legitymację do jej wniesienia.

Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z przyjętą na gruncie sądownictwa administracyjnego zasadą ogólną skargowości do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest wystąpienie ze stosownym żądaniem przez legitymowany podmiot (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1229/04, Legalis; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 1958/07, Legalis; także: W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania, s. 63). Postępowanie sądowoadministracyjne może być zatem wszczęte przez wniesienie przez legitymowany podmiot skargi oraz - w pewnych przypadkach - na wniosek. Skargę może wnieść wyłącznie podmiot, który dysponuje legitymacją skargową - legitymacją do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. W przypadku niewykazania tego rodzaju legitymacji skargowej sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują w takim wypadku możliwości konwalidacji skargi (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2376/11, Legalis; wyrok NSA z dnia 05 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1551/10, Legalis). Przepisy określające legitymację skargową powinny być wykładane w sposób ścisły (por. szerzej: wyr. NSA z 30.8.2011 r., II OSK 523/11, Legalis).

Istota niniejszego postępowania sprowadza się do rozstrzygnięcia czy w tej konkretnej sprawie wniesienie przez K.K. skargi do sądu jest dopuszczalne w postępowaniu o cofnięcie pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej, wszczętym na wniosek H.K. w sytuacji, gdy jedynie ona była adresatem zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie K. K. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie zainicjował postępowania. Podkreślenia wymaga, że kompetencje do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza przez podmioty, które nie są stronami postępowania administracyjnego, należy wykładać ściśle. Za takim podejściem przemawia przede wszystkim zasada pewności obrotu, będąca gwarancją niezmienności sytuacji prawnej strony (uprawnionej lub zobowiązanej), której interesów dotyczy dane postępowanie administracyjne. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone – jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości – tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Na marginesie wskazać nadto należy, że zaskarżona decyzja to decyzja pierwszoinstanyjna, zatem skarga – nawet gdyby przyjąć, że została wniesiona przez legitymowany podmiot – winna już tylko z tego powodu ulec odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.