Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 836/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2236
law: Ustawa z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Specjalista Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Zb. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do sądu decyzją z 17 lipca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Władysławowa z 10 maja 2023 r. w przedmiocie odmowy przyznania Z. J. (dalej jako strona lub skarżący) dodatku węglowego. Rozstrzygnięcie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 26 sierpnia 2022 do Ośrodka Pomocy Społecznej we Władysławowie wpłynął wniosek skarżącego o wypłatę dodatku węglowego. W deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw w nieruchomości skarżący wskazał jako eksploatowane źródło ciepła: kocioł olejowy z funkcją c.o. i c.w.u., ogrzewanie elektryczne/bojler elektryczny z funkcją c.w.u., jak i zainstalowany, lecz nieeksploatowany kocioł na paliwo stałe. Nie wskazano rodzaju stosowanego paliwa w kotle na paliwo stałe.

W tej sytuacji na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. Burmistrz poinformował skarżącego, że ze względu na brak wskazania w deklaracji rodzaju stosowanego paliwa stałego, jego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

W piśmie z 31 października 2022 r. skarżący wniósł o anulowanie jego wniosku o dodatek węgłowy z 26 sierpnia 2022 r. W związku z powyższym decyzją z 22 listopada 2022 r. Burmistrz umorzył postępowanie w sprawie wywołanej ww. wnioskiem skarżącego.

Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji, domagając się przywrócenia mu prawa do otrzymania dodatku węglowego. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w decyzji z 7 marca 2023 r. uchyliło decyzję Burmistrza i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolegium wskazało na konieczność uzupełnienia i weryfikacji informacji podanych przez skarżącego odnośnie do rodzaju stosowanego paliwa, czemu służyć może wezwanie go do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub przeprowadzenie wywiadu środowiskowego.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 21 marca 2023 r. organ podjął bezskuteczną próbę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Pracownik organu nie został wpuszczony do budynku. W piśmie z 25 października 2022 r. organ zwrócił się do skarżącego o złożenie wyjaśnień i uzupełnienie wniosku o dodatek węglowy – w terminie 14 dni. Skarżący w piśmie z 10 kwietnia 2023 r. wskazał, że po sezonie grzewczym nie eksploatuje już żadnego źródła ogrzewania w domu przy ul. [..]. Na eksploatowany w okresie grzewczym piec nie posiada dokumentacji technicznej. Z paliw stałych w okresie grzewczym 2022/2023 kupował węgiel z handlu obwoźnego, na co nie posiada rachunków. Nie ma też wpływu na termin przeprowadzenia przez organ wywiadu środowiskowego, zwraca się jednak o uprzednie poinformowanie o dacie oględzin.

Z notatek służbowych z 4 kwietnia 2023 r., 12 kwietnia 2023 r. wynika, że podjęto kolejne nieudane próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania skarżącego (nikogo nie zastano). W piśmie z 12 kwietnia 2023 r. poinformowano skarżącego o terminie przeprowadzenia wywiadu w dniu 27 kwietnia 2023 r. w godz. 10 – 12. Również w tym dniu nikogo nie zastano w miejscu zamieszkania.

Decyzją z 10 maja 2023 r. Burmistrz odmówił skarżącemu przyznania dodatku węglowego na podstawie art. 2 ust. 1, 2 i 16 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 141, zwanej dalej: u.d.w.). Z uzasadnienia decyzji wynika, że skarżący, mimo wielokrotnych prób podejmowanych przez pracowników organu, zarówno drogą telefoniczną, jak i listowną, nie wyjaśnił wątpliwości dotyczących stosowanego rodzaju paliwa stałego, m. in. nie uczestnicząc w wyznaczanych kolejno wywiadach środowiskowych. Ponadto, uzyskł na mocy zawiadomienia z 16 listopada 2022 r. dodatek do źródeł ogrzewania na olej opałowy w kwocie 2000 zł, którego wypłata wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego.

Skarżąca złożył odwołanie od powyższej decyzji, domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku w decyzji z 17 lipca 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując że zgodnie z art. 2 ust. 5a u.d.w. dodatek węglowy nie przysługuje gospodarstwom domowym objętym pozytywnie rozpatrzonym wnioskiem o wypłatę dodatku o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967 ze zm.).

W skardze na powyższą decyzję Z.J. wskazał, że wydane decyzje są dla niego niesprawiedliwe i krzywdzące, dlatego domaga się ich uchylenia. Zaprzeczył, by nie podał liczby eksploatowanych źródeł ciepła i ich funkcji. W jego ocenie też, organ I instancji nie wykonał zawartych w decyzji Kolegium z 7 marca 2023 r. zaleceń, a mimo to wydał decyzję odmowną. Skarżący potwierdził, że otrzymał dodatek do innych źródeł spalania, który zwróci, jeśli otrzyma dodatek węglowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym pozytywnie rozpatrzony wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła wykluczył możliwość przyznania dodatku węglowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 17 lipca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Władysławowa z 10 maja 2023 r. o odmowie przyznania skarżącej dodatku węglowego.

Już na wstępie zaakcentować jednak należy, że powody odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia na każdym z dwóch etapów toczącego się postępowania były odmienne. Burmistrz Władysławowa odmówił rzeczonego dodatku wskazując, że w istocie skarżący nie doprecyzował informacji zawartych w złożonej deklaracji o stosowaniu kotła na paliwo stałe, poprzez wskazanie rodzaju stosowanego w nim paliwa, a więc czy jest to paliwo wyszczególnione w art. 2 ust. 1 u.d.w. (węgiel kamienny, brykiet lub pelet), nie udzielił jasnych wyjaśnień w tym zakresie, mimo wezwań i nie wziął udziału w wywiadzie środowiskowym w miejscu zamieszkania – pracownicy, czterokrotnie udając się na oględziny miejsca, za każdym razem nikogo nie zastając w domu. Ponadto, powodem odmowy był fakt przyznania skarżącemu dodatku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, którego przyznanie wyklucza możliwość przyznania dodatku węglowego. Kolegium, utrzymując w mocy powyższą decyzję, wskazało jako podstawę prawną odmowy – tylko art. 2 ust. 5a u.d.w., tj. uznając, że pozytywnie rozpatrzony na rzecz skarżącego wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła wykluczył możliwość przyznania dodatku węglowego. W ocenie Sądu stanowisko organu I instancji jest prawidłowe.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy o dodatku węglowym, przy czym należy dostrzec, że pomiędzy datą złożenia wniosku (28 sierpnia 2022 r.), a datą wydania kwestionowanych decyzji (10 maja i 17 lipca 2023 r.) ustawa ta była nowelizowana. Orzekające w sprawie organy miały obowiązek uwzględnić stan prawny na dzień wydawania rozstrzygnięcia.

I tak, jak stanowi art. 2 ust. 1 u.d.w., w brzmieniu obowiązującym na datę wydawanych w sprawie decyzji, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się natomiast węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 u.d.w.). Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji złożonego wniosku, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 2 ust. 15 u.d.w.). Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 15b u.d.w. (dodanym łącznie z ust. 15a-15e do ustawy na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw Dz. U. z 2022 r. poz. 1967) jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c u.d.w.), a w toku wywiadu ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d u.d.w.). Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy skarżący: po pierwsze - wskazał w deklaracji trzy alternatywne źródła ogrzewania, po drugie zaś - w odniesieniu do ogrzewania kotłem na paliwa stałe - nie wskazał rodzaju paliwa, jakie stosowane jest we wskazanym przez niego źródle ciepła, które może być zasilane nie tylko węglem, peletem, czy brykietem, jak stanowi art. 2 ust. 3 u.d.w., ale także drewnem, czy biomasą – to niewątpliwie istotne jest ustalenie tej okoliczności. Są one bowiem kluczowe dla możliwości przyznania dodatku węglowego, który jak wskazano powyżej, a co wynika z art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. – przyznawany jest, gdy głównym źródłem ogrzewania jest kocioł na paliwo stałe zasilane węglem, brykietem lub peletem. Skoro z deklaracji skarżącego wynika, że w jego domu występują trzy źródła ciepła – kocioł na paliwo stałe, kocioł olejowy i ogrzewanie elektryczne/bojler, to w takiej sytuacji istotną okolicznością, która podlega ustalenia w związku ze złożeniem wniosku o przyznanie dodatku węglowego jest również to, czy kocioł na paliwo stałe jest głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego, jak tego wymaga art. 2 ust. 1 u.d.w.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy, jak to prawidłowo ocenił organ I instancji, nie wyeliminował wątpliwości ani co do tego, jakie jest główne źródło ogrzewania gospodarstwo domowego skarżącego – nie wyjaśnia tego w szczególności pismo skarżącego z 10 kwietnia 2023 r., w którym wskazuje on na alternatywne stosowanie zarówno węgla, jak i oleju opałowego, ani co do rodzaju paliwa stosowanego w kotle na paliwo stałe.

Z akt wynika też bezspornie, że organ wzywał skarżącego do złożenia pisemnych wyjaśnień, jak również podjął cztery próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w miejscu jego zamieszkania, przy czym o jednej z nich został on powiadomiony uprzednio listownie, i za każdym razem pracownicy nie zastawali nikogo pod wskazanym adresem. Skarżący został także wezwany do wskazania organowi dogodnego dla niego terminu przeprowadzenia oględzin gospodarstwa domowego, czego również nie uczynił. W ocenie Sądu, wyczerpuje to inicjatywę dowodową, jakiej oczekiwać można od organu prowadzącego postępowanie, tym bardziej że skarżący był informowany o okolicznościach wymagających potwierdzenia i istniejących w sprawie wątpliwościach.

Zgodnie z art. 2 ust. 15e u.d.w. niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku węglowego. Zdaniem Sądu, w ten sam sposób należy potraktować zachowanie strony, który jest pasywna wobec zamiaru przeprowadzenie tego wywiadu przez organ, jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy. Oznacza to, że zaistniały podstawy do odmowy przyznania skarżącemu dodatku węglowego, oparte na treści art. 2 ust. 15e w zw. z art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. Niezależnie od tego, u podstaw odmowy przyznania dodatku węglowego legła także przesłanka, wynikająca z art. 2 ust. 5a u.d.w., a więc bezsporny fakt przyznania skarżącemu dodatku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw. W ocenie Sądu, ta okoliczność jako podstawa odmowy przyznania dodatku węglowego, ma jednak znaczenie drugorzędne, o czym będzie jeszcze mowa poniżej.

Istotne znaczenie z perspektywy kontrolowanej sprawy ma bowiem nowelizacja do ustawy o dodatku węglowym, obowiązująca od 3 listopada 2022 r., a wprowadzona mocą ustawy z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. poz. 2236). Jak wynika z art. 31 ust. 1 tej ustawy, ma ona zastosowanie do postępowań wszczętych i niezakończonych przed tym dniem, a zatem również do sprawy niniejszej. Na skutek rzeczonej nowelizacji do art. 2 u.d.w. dodano ust. 15f i 15g.

W treści art. 2 ust. 15f u.d.w. określono, że w przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku węglowego, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do tego dodatku. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. W takim przypadku organ ten przyznaje dodatek w drodze decyzji administracyjnej z urzędu, bez konieczności składania wniosku oraz bez składania odpowiedniej deklaracji dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 15g u.d.w., dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji.

Powyższa nowelizacja prowadzi do wniosku, że wprowadzone regulacje prawne – zarówno u.d.w. jak i ustawa z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw - zmierzają do pewnego odformalizowania procedur administracyjnych i objęcia pomocą finansową w postaci dodatku węglowego jak największej liczby gospodarstw domowych, uprawniając, a jednocześnie obligując, organy gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) do wnikliwego, wszechstronnego zbadania sytuacji faktycznej, w tym w zakresie źródeł ciepła rodzaju stosowanych paliw w gospodarstwach domowych i to nie tylko tych, co do których wpłynął wniosek o wypłatę dodatku węglowego, ale także tych, co do których organ jest w posiadaniu informacji wskazujących na to, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku węglowego, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy. Jednocześnie ustawodawca przewidział wsparcie gospodarstwa domowych, zasilanych innymi źródłami ciepła niż na węgiel, brykiet, czy pelet (w ww. ustawie z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw). W tym kontekście jednak jeszcze istotniejszego znaczenia nabiera precyzyjne ustalenie głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego i rodzaju zasilającego je paliwa, o czym mowa w art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w., wsparte regułą weryfikacji tych okoliczności przez organ w ramach wywiadu środowiskowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący otrzymał wsparcie, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, a to z tytułu zasilania jego gospodarstwa domowego olejem opałowym, co sugerowałoby zarazem, że głównym źródeł ciepła w jego domu jest piec olejowy.

Jak to już wskazano powyżej, w toku postępowania skarżący był wzywany do złożenia pisemnych wyjaśnień odnośnie do głównego źródła ogrzewania jego gospodarstwa domowego - pismo z 25 października 2022 r. doręczone 27 października 2022 r. (k. 3 i 4 akt organu I instancji) oraz kolejnym pismem z 25 października 2022 r. – doręczonym 27 marca 2023 r. (k. 16 i 17 akt). Skarżący był również proszony o wskazanie dogodnego dla niego terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego (vide: pismo na k. 16 akt z 25 października 2022 r.). W piśmie z 10 kwietnia 2023 r. skarżący wprawdzie odpowiedział organowi, jednak w taki sposób, który ostatecznie nie wyeliminował istniejących wątpliwości w zakresie dotyczącym przesłanek z art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. Nie wskazał również terminu, w którym udostępniłby budynek w celu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, ani też nie był obecny podczas żadnej z czterech prób jego przeprowadzenia, podjętych przez pracowników organu I instancji.

Konkludując, w ocenie Sądu brak było podstaw do przyznania skarżącemu dodatku węglowego wobec niewyjaśnienia przez skarżącego, mimo udokumentowanych wysiłków organu I instancji, czy kocioł na paliwo stałe, wskazany przez niego jako jedno z trzech źródeł ogrzewania jego domu, jest głównym źródłem ogrzewania jego gospodarstwa domowego i czy jest on zasilany paliwem, o którym mowa w art. 2 ust. 2 u.d.w., tj. węglem, peletem lub brykietem. Tymczasem, z art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. wynika, że te dwie okoliczności są kluczowe dla przyznania wnioskowanego świadczenia i stanowią przesłanki wydania pozytywnej decyzji w tym przedmiocie. Co więcej, w ocenie Sądu, skarżący nie współdziałał z organem, w sposób który doprowadziłby do ustalenia tych kluczowych okoliczności uzasadniających przyznanie dodatku węglowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w. W szczególności, złożone przez niego w piśmie z 10 kwietnia 2023 r. wyjaśnienia nie pozwoliły na usunięcie wskazanych wątpliwości co do przesłanek przyznania dodatku węglowego. Skarżący nie skorzystał również z możliwości wskazania organowi dogodnego dla niego terminu przeprowadzenia oględzin jego nieruchomości, mimo wezwania organu, co sprawiło, że zaistniała podstawa do odmowy przyznania dodatku także ze względu na treść art. 2 ust. 15e u.d.w.

W tym miejscu wypada raz jeszcze zaakcentować, że ustawa o dodatku węglowym w brzmieniu nadanym powyższymi nowelizacjami obliguje organ orzekający w niniejszym zakresie do ustalenia rzeczywistego rodzaju źródła ciepła stosowanego przez gospodarstwo domowe osoby ubiegającej się o świadczenie, a jeśli deklaruje ona trzy różne źródła – do ustalenia które z nich jest głównym źródłem. Dodatek węglowy bowiem może być przyznany, gdy tym głównym źródłem jest kocioł na paliwo stałe zasilane węglem, brykiete lub peletem. Okoliczności te mają charakter obiektywny i powinny wynikać z pism, deklaracji, czy oświadczeń wnioskodawcy, składanych pod rygorem odpowiedzialności karnej. W sytuacji zaś, gdy nie wynikają z ww. pism wnioskodawcy – uaktualnia się konieczność ich weryfikacji przez organ administracji publicznego ze wszystkimi konsekwencjami, wynikającymi z art. 7, 77 i 80 k.p.a. Wnioskodawca jednak swoją postawą nie powinien utrudniać czynienia takich ustaleń. Zobowiązany jest bowiem do współdziałania z organem w celu ustalenia okoliczności istotnych dla przyznania mu wnioskowanego uprawnienia. W ocenie Sądu jednak taką postawą nie cechował się skarżący w niniejszej sprawie.

Zauważyć trzeba, że fakt posiadania alternatywnych źródeł ogrzewania w jednym gospodarstwie domowym prowadził do sytuacji, że dana osoba mogła być objęta pomocą i wsparciem państwa, wynikającymi z różnych źródeł prawa. Takim alternatywnym źródłem wsparcia był dodatek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (który skarżący otrzymał z tytułu zasilania olejem opałowym). Jednocześnie jednak zarówno art. 2 ust. 5a u.d.w., jak i art. 1 ust. 7 ww. ustawy o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła (...) przewidują, że przyznanie jednego z dodatków, uregulowanego daną ustawą, wyklucza jego przyznanie na podstawie drugiej z tych ustaw. Innymi słowy, jak też to dostrzegły orzekające w sprawie organy, nie ma prawnej możliwości uzyskania dodatku węglowego, w sytuacji, gdy dany podmiot uzyskał dodatek w oparciu o ustawę z 15 września 2022 r. Mimo zatem, że przyznanie skarżącemu dodatku, o którym mowa w ustawie o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła nastąpiło przed ostatecznym odmownym rozstrzygnięciem jego wniosku o dodatek węglowy, co stanowi o naruszeniu przez orzekające w sprawie organy przepisów postępowania, to nie jest to okoliczność, która miała istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Jak już bowiem wskazano powyżej, mimo aktywności organu I instancji, nie zostały ustalone okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3 u.d.w., uzasadniające przyznanie dodatku węglowego. Wprawdzie więc, przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy z wniosku o przyznanie dodatku węglowego, organ powinien był wstrzymać się z rozpoznaniem wniosku skarżącego o dodatek na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązanych w zakresie niektórych źródeł ciepła, ewentualnie zawiesić wszczęte w tym zakresie postępowanie do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia dodatku węglowego. Jednakże, naruszenie to nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z przyczyn o których mowa była powyżej. Dostrzec w tym miejscu wypada, że skarżący w piśmie z 31 października 2022 r. wniósł o "anulowanie wniosku o dodatek węglowy z dnia 26 sierpnia 2022 r.", co skutkowało umorzeniem postępowania w sprawie tego wniosku w decyzji organu I instancji z 22 listopada 2022 r., po czym następnie złożył odwołanie od ww. decyzji, domagając się jednak rozpatrzenia jego wniosku o dodatek węglowy. Jednocześnie, informacją z 16 listopada 2022 r. przyznano skarżącemu dodatek z tytułu wykorzystania oleju opałowego. Formułowane przez skarżącego wnioski i oświadczenia były zatem niejasne albo sprzeczne. Ponadto, opisana wyżej postawa skarżącego, wskazująca na jego brak współdziałania z organem w sprawie, niewątpliwie nie ułatwiała pracownikom organu pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) skargę oddalił.