Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2011/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 188 w zw. z art. 197 i art. 229, art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 3 - 7, art. 23f ust. 1 i 5, art. 89, art. 90, art. 91, art. 23
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art 1 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi . Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gry oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Ministra Finansów z dnia [...] 2014 r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.; dalej: O.p.) oraz art. 2 ust. 6 i ust. 7 w zw. z art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.; dalej: u.g.h.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 10 lutego 2014 r C. W. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy ul. [...], od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r., utrzymano w mocy powyższą decyzję Ministra Finansów rozstrzygającą, że gry prowadzone na urządzeniu o nazwie [...] nr [...] należącym do C. W. Sp. z o.o. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie na podstawie art. 2 ust. 6 u.g.h. decyzji rozstrzygającej czy gry na urządzeniu o nazwie [...] nr [...] są grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h.. Do wniosku załączono:

1) protokół z dnia [...] października 2011 r. z czynności kontrolnych w zakresie urządzania gier hazardowych, przeprowadzonych przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w B. w lokalu [...] znajdującym się w C. przy Alei L. [...],

2) umowę najmu nr [...] zawartą w dniu [...]października 2011 r. w K. pomiędzy C.W. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy ul. S. [...], a T. H. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą Z. H., ul. B. [...],[...] C.,

3) protokół kontroli z dnia [...] października 2011 r. w zakresie urządzania gier hazardowych,

4) protokół z dnia [...] października 2011 r. oględzin urządzenia o nazwie [...] nr [...],

5) opinię techniczną nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. z badania urządzenia [...] nr [...], sporządzoną przez powołanego przez Urząd Celny w B. dr inż. B. B. biegłego w zakresie elektroniki i informatyki,

6) sprawozdanie z dnia [...] lipca 2013 r. z badania technicznego urządzenia [...] o nr [...] przeprowadzonego na zlecenie Urzędu Celnego w B. przez jednostkę badającą Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P.

Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Minister Finansów wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia czy gry prowadzone na urządzeniu [...] o nr [...], urządzane przez C. W. Sp. z o.o., są grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h.

Pismem z dnia [...] października 2013 r. Minister Finansów stosownie do art. 200 § 1 O.p. zawiadomił Spółkę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 24 października 2013 r.

W dniu [...] października 2013 r. radca prawny Spółki, działając na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Zarządu C. W. Sp. z o.o., w związku z brakiem dostępu do akt sprawy i możliwością zapoznania się z nimi, wniosła o przesłanie na adres siedziby Spółki kserokopii opinii jednostki badającej znajdującej się w aktach sprawy.

Przychylając się do ww. wniosku, przy piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. organ przesłał na adres Spółki kserokopię sprawozdania jednostki badającej z dnia [...] lipca 2013 r. Jednocześnie zwrócił się do pełnomocnika o wskazanie adresu dla doręczeń. Pismo organu w tym zakresie pozostało bez odpowiedzi.

Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Minister Finansów stosownie do art. 200 § 1 O.p. zawiadomił Spółkę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Po zakończeniu postępowania decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Minister Finansów rozstrzygnął, że gry prowadzone na urządzeniu [...] o nr [...], należącym do C. W. Sp. z o.o. z siedzibą w K. są grami na automatach w rozumieniu u.g.h.

W dniu [...] stycznia 2014 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło pismo C. "W. Sp. z o.o. z dnia [...] stycznia 2014 r., w którym strona wypowiedziała się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. W przedmiotowym piśmie wskazała, że urządzenie, którego dotyczy mniejsze postępowanie będące jej własnością, jest urządzeniem zręcznościowym a nie automatem do gier i nie urządzano na nim gier na automatach w rozumieniu u.g.h.. W związku z powyższym urządzenie nie podlega przepisom przedmiotowej ustawy, zaś na korzystanie z niego Spółka nie musiała uzyskiwać jakiejkolwiek koncesji lub zezwolenia. Odnosząc się do sprawozdania z badań przeprowadzonego przez Laboratorium Celne Izby Celnej w P. strona wskazała, że jest ono lakoniczne i nie zawiera analizy oraz badania modułu zręcznościowego gry. Ponadto wskazała, że ma zastrzeżenia, co do bezstronności jednostki badającej, gdyż jest ona częścią struktury Służby Celnej. Na poparcie powyższego powołała się na artykuł prasowy K. G. i J. P. opublikowany w "U. R." nr [...].

W przedmiotowym piśmie strona wskazała także, że wszystkie jej urządzenia działają w ten sam sposób i na takich samych zasadach, a gra na nich zainstalowana nie jest grą losową. Na potwierdzenie powyższego faktu strona przedłożyła opinię nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., sporządzoną przez biegłego Z. S. przedstawiającą ogólny schemat, tj. zasadę działania urządzenia do gier zręcznościowych należących do strony. Stwierdziła ponadto, że przeprowadzone przez Laboratorium Celne Izby Celnej w P. badania i pomiary są przydatne dla automatów o niskich wygranych i nie pokazują mechanizmu losowości ani w jaki sposób jest on realizowany. Powyższe, w opinii strony, znajduje swe oparcie w opinii nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. rzeczoznawcy Z. K., specjalisty z zakresu automatów i urządzeń do gier, automatów losowych, automatów o niskich wygranych ze Stowarzyszenia Rzeczoznawców Technicznych Urządzeń Rozrywkowych, powołanego przez Sąd Rejonowy w M. [...] Wydział Karny w sprawie o sygn. akt [...], ponieważ badane przez biegłego urządzenie działa na tych samych zasadach i posiada takie samo oprogramowanie, co urządzenie objęte niniejszym postępowaniem. Zatem, zdaniem strony, wnioski poczynione przez biegłego, pomimo że zawarte w opinii dotyczącej innego urządzenia, są aktualne także co do urządzenia [...]. Ponadto, przedmiotowa opinia opisuje zasady gry zręcznościowej na urządzeniu i odnosi się do opinii sporządzonej przez jednostkę badawczą - Laboratorium Celne w P. oraz do opinii Z. S. Jednocześnie odwołując się do kontrowersji i wątpliwości, jakie wzbudzają zatrzymane w licznych sprawach automaty, strona stwierdziła, że organ winien powołać innego biegłego, ewentualnie zlecić badanie innej jednostce badającej.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r., pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Prezes Zarządu C. W. Sp. z o.o., wniósł odwołanie od ww. decyzji organu pierwszej instancji zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 3, art. 2 ust. 4 i art. 2 ust. 5 u.g.h. poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które doprowadziło do uznania zainstalowanej na urządzeniu nr [...] gry, jako gry o wygrane rzeczowe oraz gry o charakterze losowym zawierającej jednocześnie element losowości, a co za tym idzie w konsekwencji uznania urządzenia za automat w rozumieniu przepisów u.g.h.,

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji, który polegał na nieprawidłowym ustaleniu, że na urządzeniu prowadzono gry o charakterze losowym o wygrane rzeczowe na automatach poza kasynem gry, podczas gdy jest to urządzenie do gier zręcznościowych,

3) naruszenie art. 191 O.p. w zw. z art. 2 ust. 3-6 u.g.h. poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na kwalifikacji urządzenia nr [...], jako automatu w rozumieniu przepisów art. 2 u.g.h., na podstawie sprawozdania z badań z dnia [...] lipca 2013 r. sporządzonego przez Izbę Celną w P. Laboratorium Celne,

4) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 130, art. 187 §1, art. 188 w zw. z art. 197 O.p., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia przez organ wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy wymagającej wiadomości specjalnych oraz oparcie się przez organ jedynie na sprawozdaniu z badań z dnia [...] lipca 2013 r. sporządzonym przez Izbę Celną w P. Laboratorium Celne na zlecenie Urzędu celnego w B., mimo uzasadnionych zastrzeżeń strony, co do treści sprawozdania, bezstronności jednostki badawczej sporządzającej sprawozdanie (opinię) oraz niezasadnej odmowie przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego (jednostki badawczej) w zakresie okoliczności mających zasadnicze znaczenie dla sprawy, a mianowicie losowego bądź zręcznościowego charakteru gry zainstalowanej na urządzeniu [...],

5) naruszenie art. 121 § 1 O.p. poprzez działanie w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych.

Mając na uwadze przedstawione zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu w całości, ewentualnie uchylenie decyzji organu w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu odwołania strona wyraziła wątpliwości co do bezstronności jednostki badającej w odniesieniu do opinii, na której organ oparł zaskarżoną decyzję. Podkreśliła, że opinię, co do charakteru urządzenia winna wydawać zamieszczona w stosownym wykazie jednostka badającą upoważniona przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w żaden sposób niezwiązana ze Służbami Celnymi.

Strona podkreśliła, że urządzenie będące jej własnością jest urządzeniem zręcznościowym a nie automatem do gier losowych i nie urządzano na nim gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Zdaniem strony, sposób i wynik przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego nie pozwalał na zakwalifikowanie urządzenia nr [...] ani pod przepis ar.2 ust. 3, ust. 4 ani pod przepis art. 2 ust.5 u.g.h. W jej opinii, w ramach wykupionego czasu gracz prowadzi tylko jedną grę i nie ma możliwości jej przedłużenia poza wykupiony przedział czasowy, czego potwierdzeniem jest przedłożona w toku postępowania opinia Z. S. przedstawiająca zasadę działania urządzeń do gier zręcznościowych i przebiegu zainstalowanej na mm gry zgodnie z regulaminem gry zręcznościowej.

W odniesieniu do opinii jednostki badającej Laboratorium Celnego Izby Celnej w P. strona stwierdziła, że całkowicie pomija ona fakt, że zainstalowana w urządzeniu wersja oprogramowania [...] uniemożliwia dokonywanie wypłat i nie ma możliwości uruchomienia w niej takiej funkcji. Wobec tego za błędne uznała wnioski jakoby zapisywane w księgowości elektronicznej urządzenia, jako wypłata elektroniczna punkty kredytowe z licznika CREDIT, wskazywały na możliwość uzyskania wypłaty pieniężnej.

Zdaniem strony, opinia jednostki badającej, na podstawie której organ poczynił ustalenia jest co najmniej niepełna, a jej wiarygodność wątpliwa, co według strony dyskwalifikuje ją jako podstawę wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.

Dodatkowo strona wskazała, że opinia Z. K., której organ nie uwzględnił, jest istotna, bowiem uwidacznia fakt nie przeprowadzenia przez jednostkę badającą badania modułu zręcznościowego oraz poziomu jego trudności. Z analizy tej opinii wynika, że gra nie ma charakteru losowego, a ma stwarzać jedynie "iluzje" losowości. Wynik gry nie zależy od przypadku (losowości), ale od cyt, "zręczności związanej ze zsynchronizowaniem się psychomotorycznie osoby grającej na urządzeniu z pulsacyjnie aktywowanym przyciskiem graj zręcznościowe)". Ponadto strona zwróciła uwagę, że organ winien uwzględnić wniosek strony o powołanie innego biegłego, odmawiając bowiem przeprowadzenia wnioskowanego przez stronę dowodu dopuścił się obrazy zasady prawdy materialnej.

Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Minister Finansów zgodnie z art. 200 § 1 O.p. powiadomił C. W. Sp. z o.o. o przysługującym jej uprawnieniu do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji.

W odpowiedzi na powyższe na powyższe zawiadomienie, w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. C. W. Sp. z o.o. podtrzymała w całości stanowisko i wnioski przedstawione w toku niniejszego postępowania, w szczególności w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz w odwołaniu od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r.

Podkreśliła, że posiadane przez nią urządzenia nie są urządzeniami do gier hazardowych, a gry na nich urządzane nie są grami na automatach i nie podlegają pod przepisy ustawy o grach hazardowych. Na poparcie tego faktu strona odwołała się do opinii technicznych uzyskanych jeszcze przed wprowadzeniem urządzeń na rynek, co ma świadczyć o tym, że nie działa i nie chciała działać w branży hazardowej. W jej opinii, z akt niniejszej sprawy oraz opinii technicznej nr [...]z dnia [...] marca 2012 r. sporządzonej przez powołanego przez Urząd Celny biegłego sądowego B. B. wynika, że zatrzymane urządzenie ma charakter zręcznościowy i rozgrywanie na nim gier nie jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, co świadczy jednoznacznie, że charakter gier nie jest losowy.

W kwestii sprawozdania z badań z dnia [...] lipca 2013 r. sporządzonego przez Laboratorium Celne Izby Celnej w P. na zlecenie Urzędu Celnego w B. strona podkreśliła, że wyłączenie tej jednostki badawczej jest uzasadnione faktem, że mimo posiadania certyfikatu akredytacji, stanowiącego formalne uznanie przez upoważnioną jednostkę (Polskie Centrum Akredytacji) za laboratorium badawcze, w jego zakres badawczy nie wchodzi rozstrzyganie kwestii charakteru gier na urządzeniach i kwalifikowania ich, jako automatów w rozumieniu przepisów u.g.h. Ponadto, w ocenie strony, dotychczas zgromadzony w sprawie materiał w żadnym razie nie gwarantuje osiągnięcia wyników postępowania dowodowego z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy celem usunięcia powstałych wątpliwości. Strona do odwołania załączyła kopię postanowienia z dnia [...] lipca 2012 r. o umorzeniu dochodzenia w przedmiotowej sprawie podpisane przez Naczelnika Urzędu Celnego w B., ale nie zatwierdzone przez Dyrektora Izby Celnej w K.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Minister Finansów zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w B. o poinformowanie czy dochodzenie prowadzone w sprawie o przestępstwo skarbowe w związku z urządzaniem gier na ww. automacie bez wymaganej koncesji oraz poza kasynem gry, faktycznie zostało umorzone.

W odpowiedzi, w piśmie [...] marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. poinformował, że postanowienie z dnia [...] lipca 2012 r. o umorzeniu dochodzenia w przedmiotowej sprawie nie zostało zatwierdzone przez Dyrektora Izby Celnej w K., a po otrzymaniu decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. w dniu [...] marca 2014 r. sporządzony został akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie.

W dniu [...] kwietnia 2014 r., po rozpoznaniu odwołania strony Minister Finansów wydał zaskarżoną decyzję, którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2014 r. rozstrzygającą, że gry prowadzone na automacie [...] o numerze [...] należącym do C. W. Sp. z o.o. z siedzibą w K. [...], są grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. C. W. Sp. z o.o., działająca przez pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 u.g.h. poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, bowiem skarżący nie urządzał gier na urządzeniu zręcznościowym [...],

2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę decyzji, który polegał na nieprawidłowym ustaleniu, że skarżący urządzał gry na automatach poza kasynem gry, podczas gdy Skarżący nie urządzał takich gier,

3) naruszenie art. 191 O.p. w zw. z art. 2 ust. 5 u.g.h. poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającą na kwalifikacji urządzenia [...] jako urządzenia w rozumieniu art. 2 u.g.h., podczas, gdy materiał dowody w postaci wyników eksperymentu oraz niepełnego sprawozdania z badań Izby Celnej w B. nie pozwalał na taką ocenę,

4) naruszenie przepisów postępowania art. 122, art. 187 § 1, art. 188 w zw. z art. 197 i art. 229 O.p. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia przez organ podatkowy wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy wymagającej wiadomości specjalnych oraz ograniczenie się wyłącznie do powtórzenia wyników postępowania dowodowego przeprowadzonego w toku kontroli celnej i postępowania karno-skarbowego oraz oparcie się na sprawozdaniu z badań przeprowadzonych przez Laboratorium celne Izby Celnej w P., mimo uzasadnionych zastrzeżeń strony, co do treści sprawozdań i odmowie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych

5) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h., tj. jego niezastosowanie poprzez niezapewnienie odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań polegające na przeprowadzeniu ich przez osoby nie posiadające odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier,

6) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 180 § 1 w zw. z art. 181, art. 17 i art. 197 § 1 O.p. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach sprawozdania z badań wydanego przez jednostkę badającą nie posiadająca uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w konsekwencji nie posiadająca wiadomości specjalnych niezbędnych do wydania przedmiotowego sprawozdania z badań będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższymi zarzutami, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r., stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, 3) zasądzenie od Ministra Finansów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r., którą po rozpatrzeniu odwołania C. W. Sp. z o.o., z siedzibą w K., od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r., utrzymano w mocy powyższą decyzję tego organu rozstrzygającą, że gry prowadzone na urządzeniu o nazwie [...] nr [...] należącym do C. W. Sp. z o.o. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono w skardze naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 122, art. 187 § 1, art. 188 w zw. z art. 197 i art. 229 O.p. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia przez organ podatkowy wszystkich okoliczności niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a także art. 191 O.p., a także przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 u.g.h., art. 23 f ust. 1 pkt 2 u.g.h., poprzez niezapewnienie odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań, art. 180 § 1 w zw. z art. 181, art. 17 i art. 197 § 1 O.p. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach jednostki badającej nie posiadającej uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Na wstępie trzeba stwierdzić, że Sąd akceptuje co do zasady stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę..

Postępowanie w niniejszej sprawie - w przedmiocie rozstrzygnięcia, czy gry na urządzeniu [...] o nr [...], należące do Spółki, są grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h., zostało wszczęte z urzędu, postanowieniem Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r.

Postępowanie było prowadzone na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych, która to ustawa weszła w życie (z nieistotnymi dla rozpatrywanej sprawy wyjątkami) z dniem 1 stycznia 2010 r., w brzmieniu uwzględniającym dokonane zmiany ustawy, zwłaszcza dokonane ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779).

Odnosząc się przede wszystkim do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 122, art. 187 § 1, art. 188 w zw. z art. 197 i art. 229 O.p. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, oparcie decyzji na badaniu jednostki badającej pomimo wnoszonych przez skarżącą zastrzeżeń co do treści sprawozdania z tych badań oraz odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych, Sąd zgadza się z organem, że zarzuty te nie znajdują podstaw.

Jak wskazał organ, przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie Minister Finansów uwzględniając przepis art. 191 O.p. poddał ocenie zgromadzony w sprawie materiał dowody, w tym dokumenty nadesłane przez skarżącego w toku postępowania, tj. opinię mgr inż. Z. S. dotyczącą zasad działania urządzenia do gier zręcznościowych produkcji firmy C. W. z K., opinię dr inż. B. B. dotyczącą automatu [...]oraz opinię mgr inż. Z. K. z badania automatu [...] nr [...].

Oceniając przedłożone opinie organ zwrócił uwagę, że zarówno opinia mgr inż. Z. K., jak i opinia mgr inż. Z. S., nie odnoszą się do działania automatu [...] o nr [...], czyli tego, na którym gry są przedmiotem niniejszego sprawy. W związku z powyższym organ stwierdził, że opinie te nie mogły zostać uznane za dowód, który ma wpływ na rozstrzygnięcie o charakterze gier prowadzonych na przedmiotowym automacie. W ocenie Sądu, jest to konstatacja słuszna, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 3, ust. 4 czy też ust. 5 u.g.h. określonym w tych przepisach cechom ma odpowiadać gra na danym urządzeniu, czyli konkretnym, zindywidualizowanym automacie, (na którym gry te są prowadzone). Natomiast rozważania mgr inż. Z. K. i mgr inż. Z. S., zawarte w opiniach przedłożonych przez skarżącą spółkę, dotyczą innych urządzeń, a nie konkretnie gier prowadzonych na automacie [...] o nr [...]. W odniesieniu do opinii Z. S. o jej pominięciu nie zdecydował ostatecznie fakt, że została ona sporządzona przed dniem wszczęcia niniejszego postępowania, lecz przede wszystkim to, że nie można mieć w ogóle pewności, jakie urządzenie było przedmiotem badania.

Fakt, że przedstawione przez skarżącą opinie dotyczą urządzeń – według autorów tych opinii – działających na takich samych zasadach, tylko potwierdza, że nie dotyczą one konkretnego, ocenianego urządzenia, a zatem nie spełniają wymagań ustawowych (art. 2 ust. 4 i 5 u.g.h.).Ma zatem rację organ twierdząc, że skoro określonym w ustawie cechom ma odpowiadać gra na danym urządzeniu, to w żadnym przypadku nie można uznać badania innego automatu za podstawę rozstrzygnięcia charakteru gier na przedmiotowym automacie jedynie w oparciu o zapewnienia skarżącego, że urządzenia te działają w taki sam sposób. Przeczyłoby to zasadom prowadzenia postępowania w zgodzie z przepisami art. 120 i 121 O.p.

Z kolei odnosząc się do opinii dr inż. B. B. organ uznał, że opinia ta zawiera jedynie konkluzje, nie zawiera natomiast uzasadnienia, procesu dochodzenia do sformułowanego wniosku końcowego, nie określa też metod, jakimi posługiwał się biegły. Nie przedstawił on przebiegu gier na przedmiotowym urządzeniu, nie wiadomo, co inicjuje grę ani na czym ona polega i co jest jej celem. Z opinii nie wynika, czy w trakcie badania biegły w ogóle przeprowadził jakąkolwiek grę kontrolną na tym automacie. Trudno w tej sytuacji podważyć ocenę Ministra Finansów, że opinia ta jest niejasna i niepełna i nie można z niej odczytać w wyniku jakiego rozumowania biegły doszedł do takich, a nie innych wniosków końcowych. Biegły we wnioskach odwołuje się co prawda do przepisów art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h., jednakże ani słowem nie odnosi się do wygranej rzeczowej zdefiniowanej w art. 2 ust. 4, ani do elementu losowego czy też charakteru losowego, o których mowa w art. 2 ust. 3 i ust. 5, a więc tych cech gry, które ustawa o grach hazardowych przypisuje grze na automacie.

W oparciu o przedstawione do tej opinii (dr inż. B. B.) zastrzeżenia, Minister Finansów miał zatem podstawy do uznania, że opinia ta nie przyczynia się do ustalenia stanu automatu i rodzaju zainstalowanych w nim gier.

Należy zatem, w ocenie Sądu, uznać, że Minister Finansów miał uzasadnione podstawy do zakwestionowania wszystkich przedłożonych przez skarżącego opinii, gdyż: a) nie dotyczą one konkretnego urządzenia b) nie dotyczą konkretnego, badanego urządzenia, a co za tym idzie – bez znaczenia dla sprawy są zapewnienia skarżącego, że wszystkie posiadane przez niego urządzenia działają na takich samych zasadach i w ten sam sposób. Jednakże, jak zapewnił organ, nie uwzględnienie przedłożonych opinii przy wydawaniu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie oznaczało że rozpatrzenie – i oddalenie - tych dowodów nie zostało poprzedzone ich oceną przeprowadzoną z punktu widzenia ich znaczenia dla wyjaśnienia rozpatrywanej sprawy.

Odnośnie zarzutu odmowy przeprowadzenia dowodu z opinii kolejnego biegłego organ, w ocenie Sądu trafnie, zauważył, że zgodnie z art. 188 O.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.

Odnosząc się z kolei do zarzutu, iż organ oparł decyzję co do charakteru badanej gry na wnioskach sprawozdania z badań wydanego przez jednostkę badająca nieposiadającą uprawnień (akredytacji) do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w konsekwencji nieposiadającą wiadomości specjalnych niezbędnych do wydania przedmiotowego sprawozdania z badań, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do podważania uprawnień jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W ocenie Ministra, odwołującego się w tym zakresie do przedstawionych niżej przepisów u.g.h., umieszczenie jednostki badającej w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier publikowanej na stronie internetowej świadczy o tym, że jednostka taka otrzymała status jednostki badającej. Wyrazem tego jest upoważnienie udzielone - po spełnieniu przesłanek warunkujących jego udzielenie wynikających z art. 23 f ust. 1 u.g.h. – i uprawniające do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier. Dopóki upoważnienie to nie zostanie skutecznie cofnięte, do czego legitymowany jest jedynie Minister Finansów, na podstawie art. 23f ust. 5 u.g.h., dopóty zachowuje ono swoją ważność i uprawnia tę jednostkę do wykonywania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Zgodnie z art. 2 ust. 7 u.g.h., w przypadku gry na automatach do wniosku o wydanie rozstrzygnięcia (lub na żądanie organu) należy załączyć badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

W myśl art. 23f ust. 1 u.g.h., upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki:

1) posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement);

2) zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym;

3) osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4) posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności.

Upoważnienie takie, tzn. upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, w szczególności: 1) certyfikat akredytacji; 2) certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań; 3) aktualne zaświadczenia, że osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 nie były skazane za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez osoby wymienione w ust. 1 pkt 3, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami: a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi, b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami - w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności (ust. 2).

Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji (ust. 3).

Odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier następuje w drodze decyzji (ust. 4).

Ponadto, zgodnie z ust. 5 powołanego przepisu, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji:

1) cofa upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w przypadku gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 lub odmówi przeprowadzenia badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b (cofnięcie obligatoryjne);

2) może cofnąć upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jeżeli jednostka badająca nie przeprowadzi badania sprawdzającego w terminie określonym w art. 23b ust. 3 (cofnięcie fakultatywne).

W następstwie działań podjętych na podstawie art. 23f u.g.h. minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (ust. 6).

Odnosząc się - na tle przywołanych przepisów - do zarzutów strony skarżącej należy stwierdzić, co następuje.

Podstawowy w istocie zarzut skarżącej w rozpatrywanej sprawie sprowadza się nie do oceny opinii jednostki badającej - Izby Celnej w P. Wydziału Laboratorium Celne, a do oceny charakteru i kwalifikacji tej jednostki. W szczególności Spółka kwestionuje brak posiadania przez w/w jednostkę badającą akredytacji, o której mowa w art. 23f ust. 1 u.g.h., upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a zwłaszcza właściwej akredytacji, tj. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

W ocenie Sądu, zbieżnej z oceną organu, należy przede wszystkim podkreślić, że kwestia upoważnienia do wykonywania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jakie udzielone zostało jednostce badającej - Izbie Celnej w P. - nie stanowi przedmiotu sporu w niniejszej sprawie.

Dlatego też w niniejszym postępowaniu ocenie nie powinna podlegać zasadność wpisania Izby Celnej w P. na listę jednostek badających (podawaną do publicznej wiadomości na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Finansów), upoważnionych przez ten organ do wykonywania badań automatów i urządzeń do gier

Skarżąca, opierając znów podnoszoną argumentację na ocenie kompetencji jednostki badającej - Izby Celnej w P. - do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, odbiega w sposób zasadniczy od przedmiotu skargi w niniejszej sprawie, tj. decyzji rozstrzygającej, że gry prowadzone na należącym do skarżącej urządzeniu o nazwie [...] nr [...] są grami na automatach w rozumieniu u.g.h.

Dalej, w ocenie Sądu organ prawidłowo wskazał, że cytowany wyżej art. 2 ust. 7 u.g.h. wymaga dołączenia do wniosku (lub na wezwanie organu) odpowiednich badań technicznych urządzenia (automatu) przeprowadzonych przez upoważnione przez Ministra Finansów instytucje wskazane w art. 23f u.g.h., spełniające wskazane tam wymagania (przepis ten został notyfikowany przez Komisję Europejską). Dołączenie wyników tych badań jest zatem obowiązkowe, gdyż Minister Finansów, dla określenia czy urządzenie posiada cechy wymienione w art. 2 ust. 1-5 u.g.h., sam takich badań nie przeprowadza.

Należy przy tym zauważyć, że art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. stanowiąc, że jednostka badająca musi spełniać warunek posiadania akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), nie precyzuje ani charakteru, ani zakresu tej akredytacji. Skoro więc ustawodawca nie wskazał wprost, iż podmiot ubiegający się o status jednostki badającej obowiązany jest przedstawić określonego rodzaju akredytację, to tym samym uprawnione jest twierdzenie, że w przepisie art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. idzie po prostu o laboratorium posiadające akredytację. A contrario - brak jest w obowiązującym stanie prawnym podstaw prawnych do żądania przez Ministra Finansów określonego rodzaju akredytacji w związku z ubieganiem się o udzielenie przedmiotowego upoważnienia do badań technicznych automatów.

Jednocześnie trzeba pamiętać, że warunek posiadania akredytacji jest nierozerwalnie związany ze spełnieniem przez jednostkę badającą pozostałych przesłanek określonych w art. 23f ust. 1 pkt 2, 3, 4 u.g.h., uprawniających Ministra Finansów do upoważnienia odpowiedniej jednostki do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Art. 23f ust. 1 pkt 2 wśród tych warunków wymienia m.in. przesłankę zapewnienia przez wyznaczoną jednostkę odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym.

W konsekwencji Sąd podziela ocenę Ministra Finansów, że w świetle obowiązującego stanu faktycznego i prawnego brak podstaw do kwestionowania uprawnień jednostki badającej - Laboratorium Celnego Izby Celnej w P., a co za tym idzie - udzielone ww. jednostce badającej przez Ministra Finansów upoważnienie do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier jest obowiązujące, a sporządzone przez nią opinie są pełnoprawnym dowodem, który podlega ocenie w postępowaniu administracyjnym.

Zauważyć należy, że w obszarze działalności akredytacyjnej Polskiego Centrum Akredytacji, tj. ani w dziedzinie badań, ani w obiektach nie zostały ujęte badania automatów i urządzeń do gier. Ponieważ zakres działalności akredytacyjnej PCA nie obejmuje automatów do gier, to biorąc pod uwagę specyfikę dziedziny, jaką są badania automatów i urządzeń, racjonalny ustawodawca wprowadził w przepisie art. 23 f u.g.h. obok wymogu posiadania akredytacji dodatkowy wymóg, o którym mowa w art. 23f ust. 1 pkt 2 tejże ustawy. Zatem warunek posiadania akredytacji jest tylko jednym z warunków i dla uzyskania upoważnienia konieczne jest spełnienie przez jednostkę badającą pozostałych przesłanek określonych w art. 23 f ust. 1 pkt 2, 3, i 4 u.g.h.. Laboratorium Izby Celnej w P., stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym prowadzenie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym, zatem jest jednostką w pełni kompetentną do wykonywania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Wobec powyższego, co zostało także wyraźnie stwierdzone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, brak jest podstaw do podważania uprawnień jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zauważyć należy, że umieszczenie jednostki badającej w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier publikowanej na stronie internetowej świadczy o tym, że jednostka taka otrzymała status jednostki badającej. Wyrazem tego jest upoważnienie uprawniające do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier. Dopóki upoważnienie to nie zostanie skutecznie cofnięte, do czego legitymowany jest jedynie Minister Finansów, na podstawie art. 23f ust. 5 powołanej ustawy dopóty zachowuje ono swoją ważność i uprawnia tę jednostkę do wykonywania badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że upoważnienie do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier udzielone przez Ministra Finansów Laboratorium Celne Izby Celnej w P. jest dokumentem poświadczającym uprawnienia jednostki badającej do wykonywania ww. badań, a sporządzone przez nią opinie są pełnoprawnym dowodem, który podlega ocenie w postępowaniu administracyjnym. Ocena dowodów jest domeną wyłącznie organu podatkowego, a zatem nie należy ona ani do biegłych, ani też do strony postępowania. Sprawozdanie jednostki badającej Wydziału Laboratorium Celnego w Izby Celnej w P.zostało poddane ocenie Ministra Finansów zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów zawartą w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się do kolejnej grupy zarzutów podniesionych w skardze, dotyczących naruszenie prawa materialnego, a zwłaszcza przepisów u.g.h. = tj. art. 2 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 u.g.h., art. 23 f ust. 1 pkt 2 u.g.h., należy zauważyć, że część z tych zarzutów została już wyżej rozpatrzona (dotyczy to zwłaszcza art. 23 u.g.h.), albo też należy podzielić ocenę Ministra Finansów – w odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 oraz art. 91 u.g.h. , że nie stanowiły one podstawy zaskarżonej decyzji, gdyż nie mają bezpośredniego związku z rozpatrywaną sprawą. Jak wskazuje organ, przepisy te regulują m.in. kwestie kary pieniężnej, jaka nakładana jest na urządzającego gry hazardowe w określonych przypadkach a mianowicie, kiedy urządza on gry hazardowe bez wymaganej koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry, czy też poza kasynem gry. Przy czym w art. 90 ust. 1 ustawy wprost zostało wskazane, że karę pieniężną (w przypadku stwierdzenia zaistnienia którejś z okoliczności z art. 89 pkt 1 ustawy) w drodze decyzji, wymierza naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa.

Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 2 u.g.h. należy zauważyć, że w ocenie strony skarżącej Szczególnie istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy miały przepisy art. 2 ust. 1 oraz ust. 3 - 7 powołanej wyżej ustawy.

Pierwszy przepis (ust. 1) zawiera definicję gier losowych zbudowaną w sposób klasyczny(grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin), wspartą enumeratywnym wyliczeniem tego rodzaju gier.

Zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu "Grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości." Organ, na podstawie wyników badań jednostki badającej uznał, że gra zawiera element losowości. W ocenie organu, w sytuacji, gdy mamy do czynienia z nieprzewidywalnością rezultatu gry, gra taka zawiera element losowości. Natomiast występujące w grze elementy losowe, jeżeli są dominujące a więc przesądzające o wyniku danej gry stanowią również o losowym charakterze całej gry.

Ust. 4 stwierdza, że wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

W myśl ust. 5 art. 2 ustawy grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Art. 2 ust. 6 u.g.h. ma charakter przepisu kompetencyjnego, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.

Dla takiego rozstrzygnięcia przepis art. 2 ust. 7 wymaga, by do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, załączyć opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz, w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę także w postępowaniu prowadzonym z urzędu.

Minister Finansów, w ramach kompetencji wynikających z przepisu art. 2 ust. 6 ustawy rozstrzygnął, że gry na urządzeniu [...] o nr [...] są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy, a nie art. 2 ust. 5, a wiec, że są grami na urządzeniach elektronicznych, są grami o wygrane rzeczowe, zawierają element losowości (mają charakter losowy).

Organ swoje ustalenia dotyczące automatów do gier organ poczynił w oparciu o sprawozdanie jednostki badającej, które jest badaniem technicznym wymaganym przepisem art. 2 ust. 7 u.g.h.. Okoliczność, że sporne urządzenie jest automatem do gier, o którym mowa w art. 2 ust. 3 u.g.h. została stwierdzona tym dowodem, w ocenie organu, w sposób wystarczający. Wobec powyższego organ zarzuty skarżącego w tym zakresie uznał za pozbawione uzasadnienia.

Ze sprawozdania jednostki badającej wynika, że z oprogramowania automatu można odczytać zaprogramowaną teoretyczną wygrywalność i rzeczywistą wygrywalność poszczególnych gier, co jest dodatkowym potwierdzeniem, że nie mają one charakteru zręcznościowego, bowiem nie dokonuje się ustawienia teoretycznej procentowej wykrywalności dla gier, w których uzyskiwane wyniki mają zależeć od zręczności gracza.

Biorąc pod uwagę charakter gier prowadzonych na ww. urządzeniu Minister Finansów uznał, że wygrana punktowa nie zależy od umiejętności (wrodzonych lub nabytych) uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych, skoro po uruchomieniu przez grającego odpowiednim przyciskiem bębnów z symbolami czy też rozdania kart, nie ma on już wpływu na ustawienie się symboli na tych bębnach czy ułożenie się kart w odpowiedniej konfiguracji, gdyż bębny zatrzymują się samoczynnie a karty samoczynnie odwracają się awersem. Dodatkowo potwierdza to możliwa do wykorzystania funkcja AUTOSTART przy użyciu, której automat sam rozgrywa gry, bez udziału gracza.

Prowadzi to do wniosku, że gra na badanym urządzeniu ma "charakter losowy", nie zaś zręcznościowy. Zarówno przebieg gry, jak i uzyskiwane wyniki, nie zależą od woli, ani zręczności gracza, gdyż grający nie ma żadnego wpływu na to, jaki układ symboli pojawi się na monitorze automatu - nie ma możliwości przewidzenia rezultatu gry (ustawienia w trakcie gry kart, znaków graficznych w układ wygrywający). Gracz daje wyłącznie impuls uruchamiający grę (wciskając odpowiedni przycisk w momencie jego podświetlenia (aktywności), wprowadzając w ruch obrotowy bębny lub rozdający karty i oczekuje na jej rezultat.

Wobec powyższego organ zasadnie – w ocenie Sądu - uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci sprawozdania z badania technicznego przeprowadzonego przez jednostkę badającą a także opisu eksperymentu, z których wynika przebieg gier na spornym automacie wbrew twierdzeniom skarżącego, pozwala na ustalenie charakteru tych gier, a w konsekwencji ich prawidłową klasyfikację prawną jako gier na automatach w rozumieniu art.. 2 ust. 3 u.g.h..

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.