Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 239/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 239/23 | POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek (spr.), Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2024 roku, sprawy ze skargi P.L., na decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie, z dnia 13 stycznia 2023 roku Nr 358000-COP2.4102.11.2022.6, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub, pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2017 rok, postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie (dalej: Naczelnik UCS) decyzją z 13 stycznia 2023 r., nr 358000-COP2.4102.11.2022.6 utrzymał w mocy decyzję własną z 27 czerwca 2022 r. nr 358000-CKK1-5.4102.6.2021.53 ustalającą P. L. (dalej: Skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w podatku dochodowym od osób fizycznych w 2017 r. w kwocie 482.610 zł.

Przesyłka pocztowa zawierająca powyższą decyzję Naczelnika UCS z 13 stycznia 2023 r. została skierowana do E. L. jako pełnomocnika ogólnego Skarżącego (wydruk z Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych z 13.01.2023 r. w aktach sprawy) i odebrana 24 stycznia 2023 r.

Skarżący wniósł na ww. decyzję Naczelnika UCS z 13 stycznia 2023 r. pismem z 10 lutego 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Odpowiadając na skargę Naczelnik UCS wniósł o jej odrzucenie, gdyż zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIX Wydział Gospodarczy z 31 sierpnia 2021 r., sygn. [...] ogłoszona została upadłość Skarżącego, jako osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. Jednocześnie ww. Sąd wyznaczył syndyka w osobie A. F. (publikacja: MSiG nr [...] z 2021, poz. [...]). Powołując się na treść art. 144 ust. 1 w zw. z art. 491(2) ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 1520 - dalej u.p.u.), Naczelnik UCS wskazał, że skoro nie doręczył decyzji syndykowi masy upadłości Skarżącego, to nie wywołuje ona skutków prawnych i wnosi o odrzucenie skargi, jako złożonej przedwcześnie, tj. przed doręczeniem jego decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., a zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z treści cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem wniesienia skargi na decyzję administracyjną jest uprzednie skuteczne doręczenie rozstrzygnięcia skarżącemu.

W sprawie nie jest sporne, że postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. [...] Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIX Wydział Gospodarczy ogłosił upadłość Skarżącego, jako osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej, jednocześnie wyznaczając syndyka w osobie A. F. (publikacja: MSiG nr [...] z 2021, poz. [...]).

Jak słusznie wskazał Naczelnik UCS w odpowiedzi na skargę, w myśl art. 144 ust. 1 u.p.u., po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Tymczasem zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi ogólnemu Skarżącego. Bezsporne jest zatem, że decyzja ta nie została doręczona ustanowionemu dnia 31 sierpnia 2021 r. syndykowi, o którym to ustanowieniu ogłoszono w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z dnia 23 września 2021 r. Doręczanie decyzji z pominięciem ustanowionego syndyka nie może być uznane za skutecznie dokonane.

Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony, a same przepisy mają charakter gwarancyjny. Naruszenie przepisów w zakresie doręczeń oznacza, że przesyłka nie została skutecznie doręczona.

Skoro nie dokonano w sprawie prawidłowego doręczenia decyzji Naczelnik UCS kończącej postępowanie, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję, ponieważ decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego w sposób wymagany przepisami prawa.

W art. 212 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. – dalej: O.p.) określono moment, w którym decyzja podatkowa wchodzi do obrotu prawnego. Jest nim chwila doręczenia tej decyzji stronie postępowania, czyli - w przypadku gdy ustanowiono syndyka - temuż syndykowi. Dopiero od tego momentu decyzja wiąże organ podatkowy, który ją wydał, oraz stwarza określone w niej uprawnienia i obowiązki o charakterze procesowym i materialnym. Nie można zatem twierdzić, że doręczenie decyzji innej osobie, niż ta, która została expressis verbis wskazana w art. 144 ust. 1 u.p.u., wywołuje jakikolwiek skutek prawny, w sytuacji gdy doręczenie takie uchybia tej normie i nie ma wiążącego charakteru dla organu, po myśli art. 212 O.p.

Taką decyzję, która nie została doręczona, czy też ogłoszona, można określić jako decyzję nieistniejącą, biorąc pod uwagę, że nie może ona wywołać żadnych skutków prawnych (por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, wyd. 6, Warszawa 2008, s. 305).

Skoro zatem wadliwe doręczenie decyzji nie wywołuje żadnych skutków prawnych, brak jest podstaw do rozważań na temat wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Oczywistym jest bowiem, że procedowanie nad nieistniającą w obrocie prawnym decyzją, a zatem gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, zawsze ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że to na organie podatkowym spoczywa obowiązek prawidłowego doręczenia decyzji. Dopiero prawidłowe doręczenie decyzji może otworzyć bieg terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego należy uznać, że skarga została sporządzona i nadana zanim rozpoczął bieg termin do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za przedwczesną, co powoduje, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.