Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1870/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 188, art. 151, art. 203 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 38 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1943
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer, Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia del. WSA Marian Wolanin, Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Go 185/17 w sprawie ze skargi Gminy N. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody L. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] Wójta Gminy N. z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie odwołania W. T. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w L. 1) uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2) zasądza od Gminy N. na rzecz Wojewody L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 26 maja 2017 r., II SA/Go 185/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy N. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody L. z [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy N. z [...] stycznia 2017 r. w sprawie odwołania W. T. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w L. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że podstawę prawną unieważnionego przez organ nadzoru zarządzenia Wójta Gminy N. o niezwłocznym odwołaniu W. T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w L. stanowił art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2016 r., poz. 1943 z późn. zm., dalej jako: "u.s.o."), zgodnie z którym organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego – ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W kwestii czy w rozpoznawanej sprawie zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek" uzasadniający dokonanie odwołania dyrektora w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, to ocena w tym zakresie należy niewątpliwie do organu, który zamierza pozbawić nauczyciela dotychczasowej funkcji kierowniczej. Jednak sfera uznania organu prowadzącego, chociaż dość znaczna, nie jest nieograniczona. Organ prowadzący musi uwzględniać fakt, że analizowany przepis należy traktować ze szczególną uwagą. Jeżeli ustawodawca przyznał pewnej grupie pracowników dość rygorystyczne gwarancje, to żaden z organów nie jest zwolniony z obowiązku dołożenia starań, aby gwarancje te w praktyce rzeczywiście funkcjonowały (vide: M. Pilich, Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, WK 2015, t. 5 do art. 38 i powołane tamże orzecznictwo). Skoro zatem prawodawca do zwrotu "uzasadniony przypadek" dodał przysłówek "szczególnie", to nie może ulegać wątpliwości, że w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. położył nacisk na to właśnie określenie, tym samym świadomie zawęził zastosowanie przedmiotowej regulacji. Zatem, analizowany przepis ma zastosowanie do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych, kiedy organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów lub z jakichkolwiek innych obiektywnie ważnych względów jest nie do przyjęcia.

Przypadki szczególnie uzasadnione o jakich mowa w omawianym przepisie to takie, które obiektywnie powodują destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym jednostki oświatowej kierowanej przez nauczyciela, a jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji jest odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2016 r., I OSK 3346/15). "Szczególnie uzasadnione przypadki" muszą mieć taką postać, że uniemożliwiają nauczycielowi dalsze sprawowanie funkcji kierowniczej z przyczyn od niego niezależnych lub leżących po jego stronie, co pozbawia placówkę realnego kierownictwa i uniemożliwia jej efektywne funkcjonowanie, tj. realizację zadań w zakresie nauczania i wychowania (vide: wyrok NSA z 6 października 2006 r., I OSK 1076/06). Analizowane pojęcie należy interpretować zawężająco, a o przypadku szczególnie uzasadnionym będącym podstawą odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia można mówić w sytuacji wystąpienia konkretnych poważnych przyczyn, czy to niezależnych od dyrektora, czy też zawinionych przez niego (np. gdy w sposób istotny naruszył obowiązki pracownika – art. 52 § 2 Kodeksu pracy), gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez niego funkcji (por. wyrok NSA z 26 lipca 2012 r., I OSK 742/12). Chodzi o takie sytuacje niezawinione przez dyrektora szkoły, które powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny (vide: wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., I OSK 1979/12). Muszą zatem zachodzić takie okoliczności, które obiektywnie powodują destabilizację pod względem dydaktycznym i wychowawczym czy oświatowym jednostki oświatowej kierowanej przez nauczyciela, a jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji jest odwołanie dyrektora w trybie natychmiastowym. Nie muszą być one zawinione przez osobę piastującą stanowisko dyrektora. Wystarczy, że zachodzi obiektywna przyczyna całkowitego braku możliwości dalszego sprawowania funkcji kierowniczej (vide: M. Pilich, ibidem). Jako przykład uznania sytuacji niezawinionej przez dyrektora za szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 uzasadniający odwołanie ze stanowiska dyrektora w orzecznictwie sądowym uznaje się długotrwałą chorobę, która uniemożliwia dalsze sprawowanie funkcji kierowniczej, co pozbawia placówkę realnego kierownictwa i uniemożliwia jej efektywne funkcjonowanie. Za przyjęciem, że pod pojęciem szczególnie uzasadnionego przypadku rozumieć należy okoliczności nie tylko niezawinione przez dyrektora szkoły, ale i całkowicie od niego niezależne przemawiają też poglądy wyrażone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego sformułowane w wyrokach z 14 października 2014 r., I OSK 1452/14 i z 18 lutego 2015 r., I PK 167/14, na gruncie stanów faktycznych, w których przyczyną odwołania dyrektora była likwidacja kierowanej przez niego szkoły lub placówki oświatowej. SN uznał, że zawarty w art. 38 ust. 1 pkt 2 zwrot "przypadki szczególnie uzasadnione" zawęża stosowanie tego przepisu do sytuacji wyjątkowych, tj. takich, w których dalsze kierowanie daną placówką przez dyrektora stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów, albo jest niemożliwe z jakichś innych obiektywnych względów, czyli że odwołanie w tym trybie mogą uzasadniać okoliczności zarówno zawinione przez dyrektora szkoły, jak i od niego niezależne, byle obiektywnie uniemożliwiały dalsze pełnienie tej funkcji. Uzasadnioną przyczyną odwołania dyrektora szkoły może być więc reorganizacja tej placówki, z którą związane jest zmniejszenie liczby stanowisk kierowniczych w związku z częściową likwidacją lub przekształceniem organizacyjnym szkoły, co znalazło już wyraz w wyroku SN z 10 kwietnia 2013 r., II PK 284/12, a tym bardziej za przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. uznać należy całkowitą likwidację szkoły (placówki), którą kieruje dana osoba. Podobnie wypowiedział się NSA w powołanym wyroku z 14 października 2014 r., I OSK 1452/14, stwierdzając, że przepisy u.s.o., przewidujące możliwość likwidacji czy przekształcenia szkoły lub placówki, nie zawierają regulacji odnoszących się do dalszego zajmowania stanowiska przez dyrektora tej szkoły czy placówki. Nie budzi zaś wątpliwości, że podjęcie aktu o likwidacji szkoły (placówki) wymusza konieczność pozbawienia nauczyciela tej funkcji kierowniczej.

Zdaniem Sądu I instancji, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaistniały przyczyny odwołania W. T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w L. na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Ocena ta wymaga analizy skutków wcześniejszych rozstrzygnięć nadzorczych istniejących w dacie podejmowania przez Wójta zarządzenia z 30 stycznia 2017 r. W dniu podjęcia zarządzenia o odwołaniu dysponował on wiedzą o stwierdzeniu przez organ nadzoru nieważności jego wcześniejszych zarządzeń nr [...] z [...] lipca 2016 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w L. (rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody L. Nr [...] z [...] stycznia 2017 r.) oraz z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w L. i nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w L. W. T. (rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Nr [...] z [...] stycznia 2017 r.). W momencie wydania zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska dyrektora powyższe rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody nie były jeszcze prawomocne. Jednakże z datą ich doręczenia Wójtowi (tj. z dniem 13 stycznia 2017 r. w odniesieniu do rozstrzygnięcia nadzorczego nr [...] i z dniem 16 stycznia 2017 r. w odniesieniu do rozstrzygnięcia nadzorczego nr [...]) doszło z mocy prawa tj. na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.), do wstrzymania wykonania zarządzeń objętych wskazanymi rozstrzygnięciami nadzorczymi. Swoiste wstrzymanie z mocy prawa wykonania zarządzeń, w stosunku do których doszło do orzeczenia przez organ nadzoru stwierdzenia nieważności, nie oznacza jeszcze, że zarządzenia te przestały istnieć, a zatem, że doszło do całkowitego unicestwienia skutków prawnych z nich wynikających. W obrocie prawnym pozostawały zatem zarządzenia dotyczące przeprowadzenia i zakończenia procedury konkursowej. Zaistniał jednakże w stosunku do nich stan tymczasowości i zawieszenia do czasu uzyskania waloru ostateczności przez rozstrzygnięcia nadzorcze z [...] i [...] stycznia 2017 r. W takiej sytuacji organ prowadzący władny był uznać, że z przyczyn niezależnych od dyrektora Zespołu Szkół w L. zaistniała sytuacja uniemożliwiająca mu dalsze kierowanie tą placówką. Podejmowanie przez W. T. czynności przypisanych prawem do funkcji dyrektora szkoły czy powierzonych w ramach pełnomocnictwa udzielonego przez organ prowadzący odbywałoby się bowiem w warunkach nieważności konkursu na stanowisko dyrektora i nieważności aktu powierzenia jej stanowiska dyrektora, a tym samym co najmniej w warunkach istotnych wątpliwości co do prawnej skuteczności podejmowanych przez nią po 16 stycznia 2017 r. czynności zastrzeżonych dla dyrektora szkoły. Odbywałoby się zatem już w warunkach, które powodowałyby destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Wojewoda L., zaskarżając go w całości, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie sprawy oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.

1. art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w tej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek stanowiący podstawę odwołania Dyrektora Zespołu Szkół w L., podczas gdy: a) art. 38 u.s.o. nie przewiduje wadliwości aktu powierzenia stanowiska kierowniczego jako przesłanki odwołania ze stanowiska kierowniczego przez organ prowadzący szkołę i b) odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego, bez wypowiedzenia może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, które dotyczą jego działań lub zaniechań;

2. art. 91 ust. 1 w związku z art. 86 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zarządzenie Nr [...] Wójta Gminy N. z [...] stycznia 2017 r. jest ważne, podczas gdy wydane zarządzenie narusza w istotny sposób prawo.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że za przypadki szczególnie uzasadnione należy uznać: 1) zdarzenia (działanie lub zaniechanie) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), 2) mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień, określonych prawem, przez nauczyciela – dyrektora szkoły, 3) przy czym stwierdzone uchybienie nauczyciela są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny. W orzecznictwie za przyczyny szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. uznano m.in.: kradzież alkoholu w sklepie, błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją, poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora, zaniedbania w nadzorze nad pracownikami skutkujące molestowaniem seksualnym podopiecznych, zatrudnienie przez dyrektora swojej siostry w szkole, notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły. Wskazane przypadki dowodzą, że orzecznictwo konsekwentnie przyjmuje, że w tym przepisie chodzi o takie zachowania, w wyniku których nie ulega wątpliwości, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim obowiązków.

Wskazano również, że art. 38 u.s.o. nie przewiduje wadliwości (niezgodności z prawem) aktu powierzenia stanowiska kierowniczego jako przesłanki odwołania ze stanowiska kierowniczego przez organ prowadzący szkołę. Funkcjonowanie Zespołu Szkół w L. wskazuje, że mimo powodów wskazanych w uzasadnieniu zarządzenia nie było podstaw do zastosowania trybu nadzwyczajnego odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Nie można dostrzec tu bezpośredniego wpływu na destabilizację realizacji zadań dydaktycznych, oświatowych bądź wychowawczych. Organ prowadzący nie wykazał takich uchybień w wykonywaniu zadań przez dyrektora, które wymagałyby natychmiastowego przerwania wykonywania jego funkcji. Rozstrzygnięcia nadzorcze, na które powołuje się Wójt Gminy N., zostały wydane na skutek istotnego naruszenia prawa przez organ prowadzący, a nie przez kandydata na dyrektora, czy też później, dyrektora. Subiektywne przekonanie organu prowadzącego o potrzebie odwołania nie jest w tym przypadku wystarczające (wyroki NSA: z 9 kwietnia 2013 r., I OSK 2703/12 i z 26 września 2014 r., I OSK 1433/14).

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej oddalenie oraz o zasądzenie od Wojewody kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podniesiono w szczególności, że organ administracji podziela w całości interpretację przepisów prawa zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zawarto w niej również obszerną polemikę z zarzutami skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim są trafne.

Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek mogący stanowić podstawę odwołania W. T. – Dyrektora Zespołu Szkół w L. jest zasadny, ponieważ odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego, bez wypowiedzenia może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, które dotyczą jego działań lub zaniechań, poza przypadkiem likwidacji szkoły. Podkreślić należy, że art. 38 u.s.o. stwarza gwarancje stabilności stosunku pracy nauczyciela na stanowisku kierowniczym, poprzez wskazanie w ust. 1 pkt 1 w sposób wyczerpujący przyczyn odwołania z takiego stanowiska. Z kolei pkt 2 ust. 1 tego przepisu stanowiąc o możliwości odwołania nauczyciela ze stanowiska bez wypowiedzenia, pozwala uczynić to tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych. Przepis ten nie ustanawia obowiązku, lecz jedynie upoważnia właściwy organ do odwołania nauczyciela z funkcji kierowniczej, nie podając wprost żadnych kryteriów oceny "szczególnie uzasadnionego przypadku". Nie może ulegać jednak wątpliwości, że w art. 38 ust.1 pkt 2 u.s.o. położony został nacisk na określenie "szczególnie" i tym samym świadomie zawężono zastosowanie przedmiotowej regulacji do sytuacji zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych, kiedy organ ma prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą lub placówką stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania tych jednostek lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia. Użyte w omawianym przepisie pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" musi być rozumiane wąsko i wymaga przyjęcia wykładni zawężającej do kwalifikowanych sytuacji, w których ze względu na stopień naruszeń obowiązków nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczych i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania tej funkcji z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Naruszenie prawa przez dyrektora musi być na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone uchybienia w pracy dyrektora mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że okoliczności powołane przez Wójta Gminy N. nie wypełniały tak rozumianej przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku, pozwalającej na natychmiastowe zwolnienie W. T. z funkcji kierowniczej w czasie roku szkolnego. Stwierdzenie przez Wojewodę nieważności zarządzeń o: ogłoszeniu konkursu na stanowisko dyrektora, zatwierdzeniu wyników konkursu oraz powierzeniu stanowiska dyrektora W. T. nie mogą stanowić podstawy do odwołania dyrektora w trybie przewidzianym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Wadliwie przeprowadzona ocena konkursowa oraz błędy proceduralne w toku postępowania konkursowego nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków w rozumieniu art. 38. i tym samym nie mogą stanowić przesłanki do odwołania dyrektora w trybie natychmiastowym. Jak trafnie podniesiono w skardze kasacyjnej, do przypadków szczególnie uzasadnionych należy zaliczyć: 1) zdarzenia o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), 2) mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień, określonych prawem, przez nauczyciela – dyrektora szkoły, 3) przy czym stwierdzone uchybienia nauczyciela są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny. Powyższe wskazuje na to, że do niedopełnienia obowiązków lub naruszenia prawa musi dojść bezpośrednio i osobiście przez osobę dyrektora (nauczyciela). Stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności zarządzeń o: ogłoszeniu konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w L., zatwierdzeniu wyników konkursu oraz powierzeniu stanowiska dyrektora samo w sobie nie stanowiło okoliczności wymagających natychmiastowego odsunięcia W. T. z funkcji dyrektora tej placówki. Wymienione rozstrzygnięcia nadzorcze zostały bowiem wydane na skutek istotnego naruszenia prawa przez organ prowadzący – Wójta Gminy, a nie przez kandydata na dyrektora i nie dotyczyły bezpośrednio ani jego osoby ani jego nieetycznych czy też niezgodnych z prawem działań.

Z tych względów i wziąwszy pod uwagę fakt, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę na podstawie art. 188 i 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.