Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 295/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 4 pkt 9
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 201 par. 1 pkt 2, art. 210 par. 4, art. 233 par. 2, art. 229,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 lipca 2010r. sprawy ze skargi E. V. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...]. nr [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]. Nr [...]określającą "E. V." Sp. z o.o. w K. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005r.

i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Organ odwoławczy ustalił, że Spółka w zeznaniu CIT-8 za 2005r. wykazała podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 6608 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego Spółce określono ww. zobowiązanie na kwotę 7 479 zł.

Uchylając decyzję organu pierwszej instancji organ odwoławczy zauważył,

że dokonano korekty wysokości wykazanych przez Spółkę przychodów przez ich zmniejszenie o kwotę 25 711 zł., która wynikała z zaniżenia podatku należnego VAT ze sprzedaży następujących urządzeń:

* Colon Hydromat Comfort oraz Mora Super - 9 819,98 zł.

* Colon Hydromat Komfort w wysokości –2 015,90 zł,

* Colon Hydromat II oraz Medozon Compact - 2 802,41 zł.

Do sprzedanych urządzeń Spółka zastosowała preferencyjną stawkę podatku VAT, pomimo iż nie posiadała potwierdzenia, że sprzedane urządzenia są urządzeniami medycznymi i nie zostały wpisane do rejestru urządzeń medycznych. Nieprawidłowość ta spowodowała zaniżenie należnego podatku VAT o kwotę 25711zł, co zostało potwierdzone decyzjami Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. Nr [...] i [...] w sprawie podatku VAT za III i IV kwartał 2005r. Kwotę tę Spółka zaliczyła do przychodów za 2005r. Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych organ pierwszej instancji pomniejszył o kwotę 25 711 zł. w zaskarżonej decyzji wykazane przez Spółkę w zeznaniu przychody za 2005r.

Organ odwoławczy uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi wyjaśnił, że kwota podatku należnego VAT ma bezpośredni wpływ na wysokość przychodów Spółki, stanowiących element wyliczenia podstawy opodatkowania i podatku dochodowego od osób prawnych.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 210 § 1 ust. 6, art. 210 § 4,art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji uznał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. W uzasadnieniu faktycznym organ wskazał na okoliczność dotyczącą ustaleń w zakresie podatku od towarów i usług za część okresu objętego także decyzją zaskarżaną, nie zawarł

w nim jednak wywodu w którym sprecyzował by relacje pomiędzy tymi ustaleniami

a zakresem stosowania normy zawartej w art. 233 § 3 Ordynacji podatkowej. Skarżąca podniosła także, że w zaskarżonej Dyrektor Izby Skarbowej nie wskazał żadnych okoliczności faktycznych, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, czym naruszył normę zawartą w art. 233 § 2 zd. drugie Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej uchylenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest nieuzasadniona.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, że została ona wydana bez naruszenia art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. nr 8 poz. 60 ze zm., określana dalej jako Ordynacja).

Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Przewidziana w tym przepisie możliwość uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, stanowi odstępstwo od podstawowej zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ drugiej instancji, a rozszerzająca wykładnia tego przepisu nie jest dopuszczalna. Zastosowanie tego przepisu może wchodzić w grę tylko wtedy, gdy uzupełnienie postępowania dowodowego dotyczy rzeczywiście jego znacznej, istotnej części, a ponadto, jeżeli uzupełnienie to nie może nastąpić

w postępowaniu przeprowadzonym w trybie przewidzianym w art. 229 Ordynacji,

a więc bez uchylania decyzji pierwszoinstancyjnej przez organ odwoławczy.

Dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie określenia Spółce zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 1.01.2005r. do 31.12.2005r. istotne jest, co zauważa organ odwoławczy i daje temu wyraz w zaskarżonej decyzji, wyjaśnienie czy Spółka prawidłowo ustaliła kwoty podatku należnego VAT do sprzedanego w 2005r. sprzętu.

Powyższe ustalenia, które będą przedmiotem postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku VAT za IV kwartał 2005r., mają istotne znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy. Ustalenie stawki podatku należnego VAT ma bezpośredni wpływ na wysokość przychodów Spółki, stanowiących element wyliczenia podstawy opodatkowania i należnego podatku dochodowego od osób prawnych. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Spółka zastosowała preferencyjną stawkę podatku VAT do sprzedanych urządzeń: Colon Hydromat Comfort oraz Mora Super, Colon Hydromat Komfort, Colon Hydromat II oraz Medozon Compact, pomimo iż nie posiadała potwierdzenia, że sprzedane urządzenia są urządzeniami medycznymi i nie zostały wpisane do rejestru urządzeń medycznych. W decyzji organu pierwszej instancji podatek należny VAT ze sprzedaży w/w urządzeń wyliczony został wg stawki 22% zamiast stawki 7%. Nieprawidłowość ta spowodowała zaniżenie podatku należnego VAT o kwotę 25 711,00 zł, co zostało potwierdzone decyzjami Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. Nr [...] w sprawie podatku VAT za IV kwartał 2005r. W tym zakresie organ pierwszej instancji na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonał korekty wysokości zeznanych przez Spółkę przychodów przez ich zmniejszenie o kwotę 25 711,00zł.

Skoro Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...]. Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie podatku VAT za IV kwartał 2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi to jej wynik ma bezpośredni wpływ na wysokość przychodów Spółki. Ustalenie prawidłowej wysokości przychodów Spółki, jak wyżej zaznaczono, stanowi zasadniczy element wyliczenia podstawy opodatkowania i należnego podatku dochodowego od osób prawnych.

Dlatego uznać należy za zgodną z prawem decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie określenia Spółce zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005r.

Decyzja zaskarżona wbrew zarzutom skargi nie narusza art. 233 § 2 Ordynacji bo wskazuje wady postępowania organu I instancji i okoliczności faktyczne wymagające przeprowadzenia postępowania w znacznej części. Brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, albowiem okoliczności wymagające wyjaśnienia nie stanowią zagadnienia prawnego o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji.

Wprawdzie uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne jednakże Dyrektor Izby Skarbowej nie naruszył art. 210 § 4 Ordynacji, wskazał bowiem na konieczność ustalenia istotnej dla określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005r., okoliczności faktycznej związanej z podatkiem VAT za IV kwartał 2005r.

Dlatego skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.