Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 335/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 2 ust 2, 15a pkt 1 oraz ust.15 f
journal: Dz.U. 2022 poz 1692
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2023 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2022 r. M.M. zwrócił się do Wójta Gminy o wypłatę dodatku węglowego na jednoosobowe gospodarstwo domowe w [...]. Oświadczył, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest piecokuchnia, kuchnia węglowa i piec kaflowy.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] Wójt Gminy odmówił przyznania M.M. dodatku węglowego. W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W toku ponownego rozpoznania sprawy, w związku z wątpliwościami dotyczącymi gospodarstwa domowego wnioskodawcy oraz faktycznego zamieszkiwania pod wskazanym we wniosku adresem, organ I instancji przeprowadził wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania, celem ustalenia stanu faktycznego gospodarstwa domowego. Podczas wywiadu M.M. oświadczył, że mieszka w [...], a pod adresem [...] przebywa 3 razy w miesiącu po 4 dni. W domu znajdują się dwie piecokuchnie i jeden piec kaflowy, ale jak wnioskodawca oświadczył, używane były zeszłej zimy, tj. na przełomie 2021 i 2022 r., obecnie zaś nie są eksploatowane. Wnioskodawca podczas przebywania w [...] ogrzewa się grzejnikami elektrycznymi.

Decyzją z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] Wójt Gminy ponownie odmówił przyznania M.M. dodatku węglowego.

W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, iż na podstawie zgromadzonych w sprawie informacji zawartych we wniosku oraz na podstawie danych uzyskanych z rejestrów publicznych ustalono, że źródło ogrzewania znajdujące się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy zostało zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjnej budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodemizacji i remontów oraz centralnej ewidencji emisyjności budynków po raz pierwszy przed 11 sierpnia 2022 r., tj. [...] czerwca 2022 r. M.M. w deklaracji zaznaczył, że źródłem ciepła zainstalowanym i eksploatowanym jest bojler elektryczny z funkcją cieplej wody. Po 11 sierpnia 2022 r., tj. [...] września 2022 r. wnioskodawca skorygował deklarację, dokonując zmiany w zakresie rodzaju głównego źródła ciepła zainstalowanego oraz eksploatowanego w budynku, w którym mieszka. Dodał jako źródło ciepła zainstalowane i eksploatowane piec kaflowy oraz kuchnię węglową z funkcją c.o. Nie został zatem spełniony jeden z warunków wymaganych do przyznania dodatku węglowego. Wnioskodawca w deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw z [...] czerwca 2022 r. oraz z [...] września 2022 r. wskazał, że jego dane adresowe nie są tożsame z adresem budynku, którego dotyczy formularz. Jako miejsce zamieszkania podał [...].

Z informacji uzyskanej z Urzędu Gminy wynika, że na adres [...] złożono deklarację zerową za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie są dokonywane opłaty. W ocenie organu oznacza to, że nieruchomość jest niezamieszkała. M.M. jest stroną postępowania w sprawie przyznania prawa do dodatku węglowego, ponieważ wskazuje siebie jako wnioskodawcę, przy czym w składzie rodziny nie podaje danych innych osób. Oświadcza, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W dniu składania wniosku, tzn. [...] października 2022 r. nie dołączył do wniosku dokumentów świadczących o tym, że wniosek składa w imieniu innych osób, tzn. syna M.M., który udzielił mu pełnomocnictwa do prowadzenia spraw dotyczących nieruchomości w [...]. Wnioskodawca sprawę pełnomocnictwa udzielonego mu przez syna poruszył w odwołaniu z dnia [...] stycznia 2023 r. od decyzji nr [...] i dopiero do odwołania je dołączył. Organ w momencie rozpatrywania wniosku nie posiadał wiedzy, że M.M. składa wniosek w imieniu syna. Nie zmienia to faktu, że ani wnioskodawca, ani M.M. nie zamieszkują na stałe pod adresem [...]. Podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] lutego 2023 r. wnioskodawca oświadczył, że syn mieszka i pracuje od 23 lat we Francji, gdzie toczy się jego życie zawodowe i osobiste, a pod wskazanym we wniosku adresem był ostatni raz w grudniu 2022 r. Nadmienił, że syn obecnie czeka na zakończenie sprawy o nabycie spadku, tzn. nieruchomości znajdującej się w [...].

W ocenie organu, w świetle art 2 ust. 2 u.d.w. dodatek ten nie może być przyznany gospodarstwu domowemu wnioskodawcy, który nie zamieszkuje i nie gospodaruje pod adresem wskazanym we wniosku o wypłatę dodatku węglowego. W toku postępowania ustalono, że wnioskodawca oraz jego syn nie zamieszkują pod wskazanym we wniosku adresem. Ponadto główne źródło ogrzewania – piec kaflowy i kuchnia węglowa nie są eksploatowane, a wnioskodawca podczas pobytu w [...] ogrzewa się grzejnikami elektrycznymi. Nie spełnia on zatem warunków wymaganych do przyznania dodatku węglowego.

Od powyższej decyzji M.M. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazał, że po przeprowadzonym dniu [...] lutego 2023 r. wywiadzie środowiskowym upoważniony pracownik powinien sporządzić protokół. Nie uczynił tego, tylko przekazał nieprawdziwe w ocenie strony informacje, że jego głównym źródłem ogrzewania są dwa 100-watowe grzejniki elektryczne. Wnioskodawca posiada te grzejniki (jeden w kuchni 12 m² a drugi w łazience 8 m², jednakże są one w stanie ogrzać pomieszczenie o powierzchni 20 m², a nie mieszkanie 150 m². Natomiast piecokuchnia nigdy nie posiadała i nie posiada instalacji centralnego ogrzewania. Ponadto po raz trzeci zarzuca mu się brak opłat za śmieci. Nie wystawia pojemnika przed posesję, bo nie ma odpadów, co potwierdzają sąsiedzi, więc za co ma płacić. Śmieci, które są wytwarzane w małych ilościach, wywozi do [...], gdzie płaci za usługę. Informował o tym pracownika sporządzającego wywiad środowiskowy. Nikt z pracowników Wójta nie odpowiada na zagadnienia formułowane w orzeczeniu Kolegium, jak również kuriozalnej ustawy o dodatku węglowym, która ma wiele znaków zapytania, choćby w jego sprawie.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy w uzasadnieniu, we wniosku o wypłatę dodatku węglowego złożonym w dniu [...] października 2022 r. jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego w [...] wnioskodawca wskazał piecokuchnię, kuchnię węglową oraz piec kaflowy na paliwo stałe. W notatce służbowej z dnia [...] lutego 2023 r. z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego zgodnie z art. 2 ust. 15b u.d.w. wskazano, że głównym źródłem ogrzewania są dwie piecokuchnie oraz piec kaflowy, przy czym główne źródło ogrzewania obecnie jest nieeksploatowane. Ostatni raz było używane ubiegłej zimy, a obecnie skarżący ogrzewa się grzejnikiem elektrycznym. Z notatki tej nie wynika, jak twierdzi skarżący, że głównym źródłem ogrzewania są dwa grzejniki elektryczne. Podczas wywiadu środowiskowego M.M. oświadczył, że pod adresem [...] przebywa 3 razy w miesiącu po 4 dni. Podczas jego nieobecności nikt inny nie zajmuje się paleniem w piecu. Właścicielem domu jest syn, ale od 23 lat mieszka i pracuje we Francji, gdzie toczy się jego życie zawodowe i osobiste. Pod nieobecność syna posesją opiekuje się wnioskodawca, który na stałe mieszka w [...].

Odnośnie zawartego w odwołaniu zarzutu braku protokołu z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] lutego 2023 r. Kolegium wyjaśniło, iż w aktach sprawy istotnie znajduje się notatka służbowa z wywiadu, która jednak w istocie nosi cechy protokołu, albowiem została ona podpisana przez skarżącego jak i osobę przeprowadzającą wywiad. Ponadto na adres [...] złożono deklarację zerową za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie są dokonywane opłaty. Oznacza to, że nieruchomość jest niezamieszkała. W złożonym odwołaniu skarżący podał, że nie wystawia pojemnika przed posesję. Śmieci, które są wytwarzane w małych ilościach wywozi do [...], gdzie płaci za usługę, o czym informował pracownika sporządzającego wywiad środowiskowy. W ocenie Kolegium nie budzi wątpliwości fakt, iż skarżący nie spełnia przesłanki wskazanej w art. 2 ust. 1 i ust. 2 u.d.w. Zgodnie z w/w przepisami dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, natomiast przez gospodarstwo domowe rozumie się osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.w. dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym zdefiniowanym w ust. 2 z użyciem określenia "zamieszkiwanie i gospodarowanie". Wobec tego dodatek węglowy nie może być przyznany wnioskodawcy deklarującemu prowadzenie gospodarstwa w budynku, w którym faktycznie nie zamieszkuje i nie gospodaruje w rozumieniu tego przepisu. Dla przyznania dodatku węglowego kluczową informacją jest więc faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego w danym miejscu, na obszarze gminy, do której składa się wniosek. Jednocześnie prowadzenie gospodarstwa domowego możliwe jest tylko w jednej lokalizacji. Należy mieć tutaj na uwadze, że jedna osoba może wchodzić w skład tylko jednego gospodarstwa domowego (zgodnie z art. 2 ust. 6 u.d.w.). Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 15a pkt 1 u.d.w., dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519). Z treści w/w przepisu wynika zatem, iż weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego ma charakter wszechstronny i nie polega jedynie na sprawdzeniu danych widniejących w ewidencji emisyjności budynków. Stan faktyczny sprawy istotny z punktu widzenia art. 2 ust. 1 u.d.w. może być zatem ustalony również w oparciu o inne dostępne organowi dane, przykładowo wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie składał w/w deklaracji dla budynku wskazanego we wniosku o przyznanie dodatku węglowego, a w złożonym odwołaniu wskazał, że śmieci, które są wytwarzane w małych ilościach wywozi do [...], gdzie płaci za usługę. Wskazane wyżej okoliczności, w ocenie Kolegium, jednoznacznie wskazują, iż miejscem zamieszkania i gospodarowania skarżącego jest [...], gdzie jak wskazał w wywiadzie – mieszka na stałe. W mieszkaniu w [...] skarżący natomiast jedynie przebywa 3 razy w miesiącu po 4 dni, a przepis art. 2 ust. 1 i 2 nie przewiduje możliwości przyznania dodatku dla osób przebywających okresowo w danym budynku mieszkalnym.

Na powyższą decyzję SKO M.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., kwestionując jej zasadność i zgodność z prawem. Zarzucił naruszenie art. 2 ust. 1 u.d.w. poprzez nieprzyznanie tego świadczenia. W ocenie skarżącego ustawodawca pominął spadkobierców, których sprawy toczą się w sądach i nie są zakończone. Zapisy ustawy budzą wiele wątpliwości, zwłaszcza w zakresie zameldowania i zamieszkania. Chodzi o spadkobierców, którzy nie mogą się zameldować i zamieszkać ze względu na niezakończone postępowanie spadkowe, co również dotyczy syna skarżącego, który obecnie pracuje i mieszka we Francji oraz udzielił skarżącemu pełnomocnictwa, na podstawie którego skarżący wystąpił o przyznanie dodatku węglowego. Organ dokonał niezgodnych z prawdą ustaleń, zwłaszcza w zakresie kuchni węglowej, która nie ma instalacji c.o. oraz kwestii odpadów, których wytworzoną niewielką ilość skarżący wywozi do [...], gdzie uiszcza stosowne opłaty. Po śmierci brata, który był właścicielem nieruchomości w [...], skarżący nie wystawia pojemnika z odpadami przed posesją, jednakże płaci podatki oraz należności za wodę i ubezpieczenie. Pracownik sporządzający wywiad przekazał błędne informacje, które Kolegium powieliło w zaskarżonej decyzji.

Omawiana posesja jest domem rodzinnym skarżącego, którą się opiekuje, gdzie się wychował i gdzie spędził młode lata. Gmina, zamiast wspierać gospodarstwo domowe opuszczone w wyniku śmierci brata skarżącego, robi wszystko, żeby 130 letni dom mieszkalny, nieogrzewany i zawilgocony, doprowadzić do nieodwracalnej ruiny.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 27 września 2023 r. M.M. podtrzymał wniesioną skargę w całości. Wyjaśnił, iż pracownik przeprowadzający wywiad środowiskowy nie sporządził z tej czynności żadnego protokołu, skarżącemu nie dano po podpisania żadnego dokumentu dotyczącego tej czynności. Natomiast Kolegium oparło swoje rozstrzygnięcie na wywiadzie przeprowadzonym przez pracownika socjalnego. Postępowanie spadkowe po zmarłym bracie skarżącego zakończyło się w sierpniu tego roku, do tego czasu skarżący razem z synem nie mogli zameldować się w przedmiotowym domu. Okoliczności tej organy obydwu instancji nie uwzględniły wydając decyzje. Skarżący wywozi śmieci do domu w [...], czyli tam, gdzie opłaca wywóz odpadów. Odnośnie znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, a okazanej skarżącemu notatki z wywiadu środowiskowego z dnia [...] lutego 2023 r. skarżący oświadczył, iż widniejący pod tą notatką podpis został złożony przez niego, natomiast nie przekazano mu tej notatki do przeczytania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, aktualnych w dacie wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. W myśl art. 2 ust. 1 przywołanej ustawy – w wersji obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji – dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Jak wynika z art. 2 ust. 2 u.d.w., przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się: 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe). Z kolei w myśl art. 2 ust. 6 ustawy, na potrzeby składania wniosków o wypłatę dodatku węglowego przyjmuje się, że jedna osoba może wchodzić w skład tylko jednego gospodarstwa domowego. Dodatek węglowy przysługuje, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, osobom posiadającym obywatelstwo polskie mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 ust. 7 pkt 1 u.d.w.).

Poza użytym w art. 2 ust. 2 u.d.w. pojęciem "zamieszkiwania", w innych jednostkach redakcyjnych art. 2 u.d.w. ustawodawca konsekwentnie posługuje się pojęciem "miejsca zamieszkania", w tym w przywołanym wyżej ust. 7. Oznacza to, że kryterium przesądzającym o możliwości przyznania tego świadczenia jest faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego w danym miejscu. Zawarte w art. 2 ust. 2 ustawy sformułowanie "zamieszkiwanie" to element opisu pojęcia gospodarstwa domowego. Natomiast to w art. 2 u.d.w. mowa jest o uprawnieniu do dodatku węglowego i w tym przepisie ustawodawca używa pojęcia "miejsce zamieszkania" (por. wyrok WSA w Opolu z 28 marca 2023 r. II SA/Op 13/23, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przepisy u.d.w. nie precyzują, jak rozumieć użyte w jej art. 2 ust. 2 pojęcie "zamieszkiwania". Zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego. W tym zakresie należy więc uwzględnić treść art. 25 Kodeksu cywilnego, w myśl którego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nadto należy mieć na uwadze treść art. 28 k.c. stanowiącego, iż można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania. O wypełnieniu przesłanek tego pojęcia świadczą dwie okoliczności – zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, tj. miejscem gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe. (por. wyroki WSA w Kielcach z 29 marca 2023 r., II SA/Ke 56/23 oraz WSA w Olsztynie z 27 czerwca 2023 r., II SA/Ol 395/23, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył w dniu [...] października 2022 r. wniosek o przyznanie dodatku węglowego wskazując, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w [...], z piecokuchnią, kuchnią węglową oraz piecem kaflowym na paliwo stałe jako głównym źródłem ogrzewania. Tymczasem ustalenia faktyczne organów orzekających w sprawie wskazują, iż miejscem zamieszkania skarżącego jest [...]. Świadczy o tym przede wszystkim fakt, iż to w [...] skarżący spędza większość czasu, znajduje się jego centrum życiowe oraz koncentrują się jego sprawy. W domu w [...] przebywa natomiast 3 razy w miesiącu po 4 dni. Kwestia złożenia przez skarżącego w odniesieniu do nieruchomości w [...] zerowej deklaracji w sprawie odpadów i braku opłat z tym związanych (niewielką ilość wytworzonych odpadów skarżący – jak oświadczył – zabiera ze sobą do [...]), nie stanowiła podstawowej przesłanki ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego, lecz jedną z kilku, przy czym wzięcie przez organy orzekające w sprawie pod uwagę tej okoliczności było zgodne z zamierzeniem ustawodawcy. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 15a pkt 1 u.d.w., dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności m.in. informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519). Co więcej, niezależnie od powyższych ustaleń organów, w toku postępowania skarżący sam przyznał, iż miejscem jego zamieszkania jest [...], co uczynił w treści złożonego wniosku z dnia [...] października 2022 r., w rubryce "adres zamieszkania".

Powyższe ustalenia organów co do miejsca zamieszkania skarżącego, poczynione w oparciu o zobiektywizowane kryteria, należy uznać za prawidłowe. Okresowe przebywanie przez skarżącego w domu w [...] nie oznacza zamieszkiwania w tym miejscu oraz prowadzenia gospodarstwa domowego w rozumieniu ustawy o dodatku węglowym. Wymaga przy tym podkreślenia, że na gruncie regulacji zawartej w tej ustawie nie można mówić o prowadzeniu kilku gospodarstw domowych. W tym bowiem zakresie ustawodawca – jak już wyżej wskazano – w art. 2 ust. 6 u.d.w. jednoznacznie określił, że jedna osoba może wchodzić w skład tylko jednego gospodarstwa domowego, co oznacza, iż prowadzenie gospodarstwa domowego możliwe jest wyłącznie w jednej lokalizacji (por. przywołany wyżej wyrok WSA w Opolu z 28 marca 2023 r., II SA/Op 13/23). Wyklucza to zatem możliwość przyznania skarżącemu w rozpatrywanej sprawie wnioskowanego dodatku węglowego.

Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego okoliczności niemożności zameldowania w [...] w czasie trwania postępowania spadkowego po zmarłym bracie należy wskazać, iż nie miała ona wpływu na treść wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Zameldowanie jest to – najogólniej rzecz ujmując – administracyjne przypisanie danej osoby do określonego miejsca pobytu (stałego lub czasowego) dla celów ewidencyjnych, przy czym ustawa o dodatku węglowym nie uzależnia możliwości przyznania tego świadczenia od realizacji obowiązku meldunkowego wnioskodawcy w miejscu, gdzie znajduje się gospodarstwo domowe. Innymi słowy, brak zameldowania skarżącego w [...] nie miał wpływu na odmowę przyznania mu wnioskowanego świadczenia, podobnie jak toczące się przed sądem powszechnym postępowanie spadkowe po zmarłym bracie skarżącego.

Wpływu na wynik sprawy nie miały również zgłaszane przez skarżącego zastrzeżenia co do prawidłowości ustaleń poczynionych w toku wywiadu środowiskowego, odnośnie głównego źródła ogrzewania domu w [...]. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie zamieszkuje oraz nie prowadzi gospodarstwa domowego w omawianym miejscu w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.d.w., nawet ewentualne ustalenie przez organy, iż głównym źródłem ogrzewania domu w [...] są źródła ciepła na paliwo stałe wymienione w art. 2 ust. 3 tej ustawy (a nie jak wynika z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego – grzejniki elektryczne) nie mogłoby skutkować korzystnym dla skarżącego rozstrzygnięciem w postaci przyznania wnioskowanego dodatku.

Odnosząc się do zarzutu braku protokołu z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego należy zgodzić się ze stanowiskiem SKO wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy notatka służbowa z wywiadu datowana na [...] lutego 2023 r., nosi w istocie cechy protokołu, albowiem została podpisana zarówno przez osobę przeprowadzającą wywiad jak i skarżącego. Na marginesie należy zwrócić dodatkowo uwagę, iż omawiana ustawa przewiduje – wprawdzie w innej sytuacji, wskazanej w art. 2 ust. 15f – sporządzenie z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego notatki służbowej.

Zastrzeżeń nie budzi również kwestia adresata wydanych w sprawie decyzji. Z akt administracyjnych sprawy, w tym ze złożonego przez skarżącego wniosku, nie wynika bowiem, aby ubiegał się on o przyznanie dodatku węglowego w imieniu syna.

Podsumowując należy stwierdzić, że ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dostarczyła podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Organy poczyniły w sprawie ustalenia faktyczne w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia, wywiodły z nich prawidłowe wnioski, przytoczyły przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, omówiły ich treść oraz prawidłowo je zastosowały, czemu dały wyraz w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Nie doszło przy tym do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80 k.p.a. W sprawie zostały zastosowane właściwe przepisy prawa materialnego, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.