Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1168/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 1 pkt 9, art. 2 pkt 33
journal: Dz.U. 2024 poz 361
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 15 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 977
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Hanna Filipczyk (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant sekretarz sądowy Krzysztof Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi Związku [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Związku [...] kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Postępowanie przed organem interpretacyjnym

1.1.W dniu 23 stycznia 2024 r. Związek [...] (dalej: "Z[...]", "Stowarzyszenie" lub "Skarżący") wniosła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DIKS" lub "organ interpretacyjny") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zastosowania do dostawy nieruchomości zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.; dalej: "u.p.t.u.").

1.2. Najważniejsze elementy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego są następujące:

- Z[...]planuje sprzedaż nieruchomości niezabudowanej nabytej na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości z dnia [...] kwietnia 2000 r. rep. [...] , stanowiącej działkę gruntu numer [...] o obszarze 9,86000 ha, położonej we wsi D. , gmina M. , dla której Sąd Rejonowy w S. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą pod numerem: [...] ;

- z treści umowy sprzedaży wynika, że działka ta zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obrzeży zbiornika "M. " jest przeznaczona "na tereny zieleni urządzonej niskiej i wysokiej z ciągami spacerowymi nad rzeką B. , elementami małej architektury"; z treści umowy wynika również, że w ramach zieleni są to tereny rekreacyjno-wypoczynkowe oraz że zadrzewiona część o powierzchni 1,9100 ha jest parkiem będącym w granicy ochrony konserwatorskiej;

- zgodnie z wypisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej także: "MPZP") z dnia 23 listopada 2023 r.:

część działki nr [...] oznaczona jest symbolem "R - tereny rolnicze",

część działki nr [...] oznaczona jest symbolem "R - tereny rolnicze", "ZP - tereny zieleni urządzonej" oraz "RM - teren zabudowy zagrodowej";

- w odniesieniu do części działki oznaczonej symbolem "R - tereny rolnicze", z wypisu MPZP wynika, że przeznaczeniem terenu są: ,,a) grunty rolne z zakazem zabudowy wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych; b) dopuszcza się lokalizacje obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi";

- w odniesieniu do części działki oznaczonej symbolem "ZP - tereny zieleni urządzonej", z wypisu MPZP wynika, że przeznaczeniem jest ,,a) park wiejski"; jednocześnie ustalono zakaz zabudowy, ale dopuszcza się lokalizację obiektów małej architektury, obiektów infrastruktury technicznej, ścieżek rowerowych;

- w odniesieniu do części działki oznaczonej symbolem "RM - teren zabudowy zagrodowej" z wypisu MPZP wynika, że przeznaczeniem terenu jest "a) zabudowa zagrodowa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych - budynki mieszkalne jednorodzinne wolnostojące, budynki gospodarcze i inwentarskie dla chowu lub hodowli zwierząt, w liczbie nie większej niż 30 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), b) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna - budynki mieszkalne jednorodzinne wolnostojące wraz z budynkami gospodarczymi i garażowymi towarzyszącymi zabudowie, c) dopuszcza się lokalizacje obiektów i urządzeń służących bezpośrednio do produkcji rolniczej, sadowniczej, ogrodniczej, d) dopuszcza się adaptacje istniejących budynków na usługi oraz realizacje nowych budynków usługowych, e) dopuszcza się lokalizacje obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów małej architektury".

1.3. Z[...]zapytał:

czy prawidłowe jest jego stanowisko, że dostawa nieruchomości niezabudowanej nr [...] w części oznaczonej w MPZP symbolem "R - tereny rolnicze" będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 33 u.p.t.u.?

czy prawidłowe jest jego stanowisko, że dostawa nieruchomości niezabudowanej nr [...] w części oznaczonej w MPZP symbolem "ZP - tereny zieleni urządzonej" będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 33 u.p.t.u., nawet jeżeli zapisy tego planu dopuszczają możliwość lokalizacji na tych terenach obiektów małej architektury?

czy prawidłowe jest jego stanowisko, że w przypadku dostawy niezabudowanej działki nr [...] leżącej częściowo na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje dla tego obszaru w niewielkiej części przeznaczenie pod zabudowę, a w pozostałym zakresie leżącej na obszarze objętym planem zagospodarowania przestrzennego, którego przeznaczeniem nie jest zabudowa (a wręcz ustanowiono zakaz zabudowy), dla potrzeb ustalenia podstawy opodatkowania wyodrębnienie obszaru tej działki, którego dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz obszaru, którego dostawa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. winna korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, a wyodrębnienie to powinno nastąpić poprzez posłużenie się tzw. kluczem powierzchniowym?

1.4. Skarżący stanął na stanowisku, że:

1) w odniesieniu do pytań 1 i 2: planowana sprzedaż działki nr [...] w części oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako "R - tereny rolnicze" oraz "ZP - tereny zieleni urządzonej" będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT, jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż teren budowlany, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 33 u.p.t.u.;

2) w odniesieniu do pytania 3: prawidłowe jest wyodrębnienie obszaru tej działki, którego dostawa będzie podlegać opodatkowaniu VAT i obszaru, którego dostawa na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. będzie korzystać ze zwolnienia, a wyodrębnienie wskazanych części działki powinno nastąpić poprzez posłużenie się tzw. kluczem powierzchniowym.

1.5. W interpretacji indywidualnej z dnia 22 marca 2024 r. DKIS uznał stanowisko Z[...]za nieprawidłowe.

Zdaniem DKIS w świetle art. 2 pkt 33 u.p.t.u. przy ocenie, czy niezabudowana działka nr [...] stanowi teren budowlany, nie wystarczy analiza jej podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego – należy uwzględnić również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu, w którym wskazano dla opisanej działki na możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej, obiektów małej architektury, ścieżek rowerowych.

W konsekwencji DKIS uznał, że skoro MPZP dopuszcza lokalizację na działce obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi, obiektów małej architektury, obiektów infrastruktury technicznej, ścieżek rowerowych, to teren jest przeznaczony pod zabudowę.

Tym samym również nie ma podstaw dla posłużenia się tzw. kluczem powierzchniowym dla wyodrębnienia obszaru działki, której dostawa podlega opodatkowaniu oraz obszaru działki, której dostawa korzysta ze zwolnienia od podatku – ponieważ dostawa działki w całości nie podlega zwolnieniu.

2. Postępowanie sądowoadministracyjne

1. Z[...]zaskarżył w całości interpretację indywidualną – zarzucił jej naruszenie:

- art. 2 pkt 33 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt. 9 u.p.t.u. przez błędną wykładnię i w związku z tym niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. polegającą na przyjęciu, że wskazane w MPZP podstawowe przeznaczenie nieruchomości nr [...] w części oznaczonej symbolem "R-Tereny rolnicze", jakim są grunty rolne z generalnym zakazem zabudowy, nie ma decydującego znaczenia dla kwalifikacji terenu na podstawie art. 2 pkt 33 u.p.t.u., gdyż przy tej kwalifikacji należy wziąć również pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu, jakim jest dopuszczenie lokalizacji obiektów i infrastruktury technicznej dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi;

- błędną wykładnię i w związku z tym niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. polegającą na przyjęciu, że wskazane w MPZP podstawowe przeznaczenie nieruchomości nr [...] w części oznaczonej symbolem "ZP - tereny zieleni urządzonej", jakim jest park wiejski z generalnym zakazem zabudowy, nie ma decydującego znaczenia dla kwalifikacji terenu na podstawie art. 2 pkt 33 u.p.t.u., gdyż przy tej kwalifikacji należy wziąć również pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu jakim jest dopuszczenie lokalizacji obiektów małej architektury, obiektów infrastruktury technicznej, ścieżek rowerowych; tym samym dostawa tej części działki w ocenie DIKS interpretacyjnego nie będzie korzystała ze zwolnienia podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż budowlany;

- art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 120, 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 2383 ze zm.; dalej: "O.p.") przez brak szczegółowego uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy, w tym uzasadnienia prawnego odmiennego stanowiska organu interpretacyjnego, przez fakt nieodniesienia się w interpretacji do powołanych we wniosku o wydanie interpretacji wyroków sądów administracyjnych, które stanowiły istotny element wykładni prawa, mający zastosowanie do przedstawionego zdarzenia przyszłego, będącego jednocześnie elementem stanowiska wnioskodawcy;

- art. 14e § 1 O.p. przez nieuwzględnienie orzecznictwa sądów administracyjnych popierających stanowisko prezentowane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w szczególności że wydane wyroki dotyczyły analogicznych stanów faktycznych/przyszłych, jaki ma miejsce w przypadku Skarżącego.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.

2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

1. Skarga jest zasadna.

2. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sprawę tę Sąd rozpatrzył zgodnie z tymi przepisami.

3. Strony spierają się głównie o to, czy dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 u.p.t.u. determinujące znaczenie ma tylko podstawowe przeznaczenie gruntu według MPZP (jak chce Skarżący), czy także przeznaczenie uzupełniające (jak chce DIKS).

Innymi słowy, kwestią sporną jest więc to, czy o charakterze gruntu jako terenu budowlanego decyduje jego podstawowe przeznaczenie, czy też należy uwzględnić także przeznaczenie dopuszczalne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

4. W tym sporze rację ma Skarżący:

W związku z tym zasadny jest zarzut naruszenia art. 2 pkt 33 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u

5. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 u.p.t.u. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

6. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.; dalej: "u.p.z.p.") ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. w planie miejscowym obowiązkowo określa się m. in. przeznaczenie terenu. Dopuszczalne jest mieszane przeznaczenie terenów z funkcją podstawową i uzupełniającą – jednak wtedy tylko, gdy funkcje te nie różnią się one od siebie w sposób zasadniczy, wzajemnie się nie wykluczają, lecz uzupełniają. Takie jest też stanowisko doktryny: "[w]ymóg wprowadzenia linii rozgraniczających tereny ograniczony jest przesłanką różnego przeznaczenia terenu. Różne przeznaczenie terenu to przeznaczenie, które pozostaje w sprzeczności, a zatem gdy nie można go pogodzić, np. przeznaczenia na budownictwo mieszkaniowe z przeznaczeniem na produkcyjną działalność" (I. Zachariasz, komentarz do art. 15; w: H. Izdebski, I Zachariasz (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, WKP 2023, LEX/el.).

7. Sąd podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie sądowym, że "kwalifikacja terenu – jako przeznaczonego pod zabudowę – powinna wypływać z części projektowej planu, określającej podstawowe przeznaczenie terenu" (zob. np. wyrok NSA z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt I FSK 1766/19). O charakterze terenu jako terenu budowlanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. można mówić jedynie w sytuacji, gdy możliwość zabudowy ma dla terenu podstawowe (dominujące) znaczenie. Natomiast nie jest istotna możliwość zabudowy, jeśli ma ona charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu. Ustawodawca wskazał bowiem w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. na generalne przeznaczenie terenu jako budowlanego, a nie na możliwość zrealizowania na nim jakiegokolwiek obiektu budowlanego (por., ex multis, wyrokI NSA: z dnia 15 października 2014 r. o sygn. akt I FSK 1115/13; z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 2418/18).

Zapisane w MPZP podstawowe przeznaczenie danego gruntu ma decydujące znaczenie dla określenia przeznaczenia tego gruntu dla potrzeb opodatkowania VAT. Dodatkowe funkcje przypisane do gruntu przez określenie jego przeznaczenia uznanego za dopuszczalne (pomocnicze) służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu zagospodarowania danego terenu, ale go nie zmieniają. O przeznaczeniu pod zabudowę nie decyduje możliwość zabudowy o marginalnym znaczeniu i uzupełniającym charakterze względem podstawowego przeznaczenia terenu (zob. podobnie m.in. wyroki NSA: z dnia 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 554/20, z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1115/13, z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 1650/15, z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I FSK 1883/15, z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt I FSK 1992/16, z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt I FSK 575/18, z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 49/22, z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1033/19; z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I FSK 1829/16; z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I FSK 1883/15; z dnia 19 października 2018 r., sygn. akt I FSK 1992/16; z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt I FSK 1650/15, z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 2418/18 itd.).

Także nasz Sąd stoi na tym stanowisku (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1068/23, nieprawomocny).

Ten sam pogląd wyrażają komentatorzy (J. Matarewicz, komentarz do art. 2; w: tenże, Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024; A. Bartosiewicz, komentarz do art. 2; w: tenże, VAT. Komentarz, wyd. XVIII, WKP 2024).

8. Uznając, że przeznaczenie uzupełniające, dające możliwość posadowienia na gruncie jakiegokolwiek obiektu budowlanego, przesądza o kwalifikacji terenu (gruntu) jako "przeznaczonego pod zabudowę", a tym samym jako "terenu budowlanego" w rozumieniu art. 2 pkt 33 u.p.t.u. niepodlegającego zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., DKIS naruszył te przepisy (w związku) przez błędną wykładnię.

9. Stowarzyszenie wskazało we wniosku, że według MPZP podstawowe przeznaczenie spornych części działki gruntu nr [...] (terenu) to "R - tereny rolnicze" z zakazem zabudowy i "ZP - Tereny zieleni urządzonej" – "park wiejski" – z dopuszczeniem "lokalizacji obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi" i "lokalizacji obiektów małej architektury, obiektów infrastruktury technicznej, ścieżek rowerowych", odpowiednio.

W świetle wyżej sformułowanych uwag to dopuszczone i uzupełniające przeznaczenie musi być niesprzeczne z wiodącym – niesprzeczne (spójne) z wiodącym (podstawowym) przeznaczeniem n i e pod zabudowę.

Zarazem podstawowe przeznaczenie – przeznaczenie nie pod zabudowę (lecz jako terenu rolniczego i terenu zieleni urządzonej, odpowiednio) – ma jako jedyne determinujące znaczenie dla kwalifikacji z punktu widzenia art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 u.p.t.u.

Dlatego błędna wykładnia powołanych przepisów doprowadziła organ interpretacyjny do niewłaściwej oceny co do możliwości zastosowania zwolnienia do sytuacji opisanej przez Skarżącego: doprowadziła do wniosku, że planowana przez Z[...]dostawa gruntu w ogóle (co do żadnej części) nie podlega zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u.

10. Zaskarżona interpretacja narusza także art. 14c § 1 i 2 w. zw. z art. 121 § 1 O.p. Jej uzasadnienie prawne jest rzeczywiście wadliwe, ponieważ nie odnosi się do (podnoszonego przez Spółkę) poglądu prawnego prezentowanego w orzecznictwie sądowym – przez co narusza zasadę zaufania.

Nie o to chodzi, że organ interpretacyjny zajął stanowisko błędne (choć oczywiście takie właśnie zajął), lecz o to, że argumentując na rzecz tego stanowiska zignorował utrwaloną linię orzecznictwa sądów administracyjnych – mimo że na jej istnienie zwraca uwagę wnioskodawca.

11. Zaskarżona interpretacja nie narusza natomiast art. 14e § 1 O.p. – ten przepis dotyczy zmiany interpretacji.

12. Ostatecznie interpretacja indywidualna narusza w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 2 pkt 33 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. przez błędną wykładnię: przez uznanie, że uzupełniające przeznaczenie terenu, w ramach którego na tym terenie mogą zostać posadowione obiekty budowlane (obiekty i infrastruktura techniczna dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi, obiekty małej architektury, infrastruktury technicznej, ścieżki rowerowe) gruncie, przeważa nad dominującym przeznaczeniem wykluczającym zabudowę i czyni grunt "terenem budowlanym", ze skutkiem w postaci braku zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u.;

- art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tego przepisu: przyjęcie, że przepis w ogóle nie ma zastosowania do planowanej przez Spółkę dostawy terenów oznaczonych jako "R - tereny rolnicze" i "ZP - tereny zieleni urządzonej";

- art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 § 1 O.p. przez nieodniesienie się w uzasadnieniu prawnym interpretacji indywidualnej do przeciwnego (odmiennego od prezentowanego przez DIKS) poglądu prawnego prezentowanego w orzecznictwie sądowym.

13. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935).

14. W ponownie prowadzonym postępowaniu interpretacyjnym DKIS przyjmie ocenę prawną sformułowaną w tym wyroku.

15. Sąd zasądził na wniosek Skarżącego i na jego rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 697 zł, na którą składały się: kwota wpisu wniesionego od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r. poz. 1687) i opłata skarbowa od złożenia dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

-----------------------

strona # z 12