Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 586/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 18 października 2006 r. sprawy ze skargi K. R., E. S., M. G., J. G. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA /Rz 586/06

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2006 roku [...] , które po rozpatrzeniu odwołania K. R., E. S., M. G. i W. G. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy I.z dnia [...] marca 2006 roku [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 4 ust.2 pkt.2 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 17 pkt.1, art. 105 § 1, art.138 § 1 pkt.1 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że odwołania K. R., E. S., M. G. i W. G. , działając przez radcę prawnego, złożyli w dniu 9 stycznia 2006 roku wniosek w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego, wolnostojącego, nie podpiwniczonego z wbudowanym garażem w poziomie terenu, na części działki nr 1144/5 oznaczonej jako działka nr 1144/7 w I. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z uchwaleniem w dniu 29 grudnia 2005 roku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta I. uchwałą Rady Miejskiej nr [...] ,zmienionej następnie uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2006 roku. Organ wskazał, że po wejściu uchwały życie, strona może zwrócić się o wydanie wypisu i wyrysuj z planu, które to dokumenty stanowić będą załączniki do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji , wnioskodawcy działający przez pełnomocnika zarzucili :

- naruszenie art. 105 k.p.a. przez przyjęcie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uchwalenie miejscowego planu

- naruszenie art. 137 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że wypisy i wyrysy z planu stanowić będą załączniki wniosku do wydania decyzji pozwolenia na budowę i w tych okolicznościach wydanie decyzji o warunkach zabudowy stało się bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu wskazali, że toczy się postępowanie o zwrot o nieruchomości , a zgodnie z art. 137ust.2 ustawy, jeżeli cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część ,jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z miejscowym planem obowiązującym w dniu złożenia wniosku o zwrot.

Na zarzuty odwołania organ odpowiedział, że kwestia zwrotu nieruchomości wywłaszczonej wykracza poza przedmiot postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnieśli odwołania K. R., E. S., M. G. i W. G. – przez pełnomocnika , radcę prawnego B. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz przyznanie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

1/. art. 4 ust.2 pkt.2 ustawy z 27 marca 2003 o planowaniu przestrzennym w zw. z art. 137 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że w przypadku żądania zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości , na której nie został zrealizowany cel wywłaszczenia, podlega ona zwrotowi, jeżeli istnieje możliwość jej zagospodarowania zgodnie z planem miejscowym obowiązującym w każdym dowolnym czasie ,nawet , gdy nie obowiązywał w dniu składania wniosku czy wydawania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy,

2/. art. 137 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami przez przyjęcie, że wypisy i wyrysy uchwalonego w dniu 29 grudnia 2005r. planu stanowić będą załączniki wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i w tych okolicznościach wydawanie decyzji o warunkach zabudowy stało się bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy w dniu złożenia wniosku nie obowiązywał plan miejscowy,

3/. naruszenie art. 105 k.p.a. przez przyjęcie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego , w sytuacji, gdy plan nie obowiązywał na przedmiotowym terenie,

4/. nie wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie w szczególności tytułu prawnego złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy, przez co naruszono przepisy art. 137 ust.2 ustawy z 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami,

5/. naruszenie przepisów postępowania , które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 75,76,77 w zw. z art.7 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ,wskazując, że skarżący nie podnoszą nowych istotnych dla sprawy okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr `153poz. 1269)stanowią, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej , przy czym kontrola ta jest wykonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zakres powyższej kontroli wyznacza przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) zgodnie z którym sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to ,ze usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego lub procesowego w zakresie wymienionym w art. 145 §1 pkt.1 lit. a – c, w pkt.2, jak też w przypadku przewidzianym w pkt.3 tego przepisu.

Przedmiotem kontroli w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy I. umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Zasady kształtowania polityki przestrzennej określa ustawa z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80 poz. 717 z 2003 roku / zwana dalej ustawą. Zgodnie z przepisem art. 4 ust.1 ustawy , ustalenie przeznaczenia terenu (...) oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu /art.4 ust.2/. Z przepisu tego wynika wprost, że ustawodawca nałożył obowiązek uzyskania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jedynie w przypadku braku na danym obszarze miejscowego planu.

Jak wskazano wyżej – miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Iwonicz Zdrój uchwalony został w dniu 29 grudnia 2005 roku. Uchwalenie tego planu poprzedziło złożony przez pełnomocnika skarżących, w dniu 9 stycznia 2006 roku , wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego na obszarze objętym planem. Po wpłynięciu wniosku, pismem z dnia [...] stycznia 2006 roku [...] Burmistrz Gminy powiadomił pełnomocnika wnioskodawców o fakcie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego ,informując jednocześnie o możliwości uzyskania pozwolenia na budowę, po wejściu w życie uchwały.

W ocenie sądu , zasadnicze znaczenie w rozpatrywanej sprawie ma data uchwalenia miejscowego planu, którą jest dzień 29 grudnia 2005 roku. Wniosek złożony w dniu 9 stycznia 2006 nie mógł wywołać spodziewanych przez wnioskodawcę skutków w formie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, skoro decyzję taką wydaje się w przypadku braku planu.

Organy prawidłowo stanęły na stanowisku, że nie miały podstaw do orzekania co do istoty sprawy, bowiem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Sąd nie podziela stanowiska skarżących, że zapadłe w sprawie decyzje rażąco naruszają przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami z 21 sierpnia 1997 roku. Jak wynika z akt sprawy , postępowanie o zwrot nieruchomości toczy się z wniosku z dnia 19 kwietnia 2004 roku, podczas, gdy rozpatrywana sprawa zainicjowana została wnioskiem z dnia 9 stycznia 2006roku i toczy się na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Gdyby ostatnio wymieniony wniosek poprzedzał uchwalenie miejscowego planu, obowiązkiem organu byłoby, zgodnie z przepisem art. 62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia planu. Taka sytuacja nie ma miejsca w sprawie, bowiem plan został uchwalony, a data wejścia uchwały w życie nie ma znaczenia.

Odnośnie zarzutu dotyczącego nie wyjaśnienia tytułu prawnego złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy, to należy wskazać, że zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , decyzję taką można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy /art. 63 ust.1 /.Taka nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich / art. 63 ust.2 /. Uwagi te poczynione są jednak na marginesie, bowiem , jak wskazano wyżej , w rozpatrywanej sprawie organy nie wydały decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z powodu uchwalenia planu zagospodarowania dla przedmiotowego terenu. Natomiast legitymację do wystąpienia o zwrot wywłaszczonych nieruchomości ma poprzedni właściciel lub jego spadkobierca, zgodnie z przepisem art. 136 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ta kwestia nie była przedmiotem rozpoznania , bowiem należy do organu orzekającego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości toczącej się na wniosek z dnia 14 kwietnia 2004 roku.

Wskazując na powyższe, sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów postępowania , w szczególności art. 75,76 i 77 w zw. z art. 7 k.p.a., bowiem, jak wynika z treści pism , skarżący stawiają zarzuty dotyczące postępowania o zwrot nieruchomości, podczas gdy rozpatrywana sprawa dotyczy umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Reasumując – Sąd doszedł do przekonania, że w postępowaniu administracyjnym organy nie naruszyły prawa w stopniu dającym podstawę do uchylenia decyzji. Dlatego skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a.