Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 2154/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 133 par. 1, art. 134 par. 1, art. 135 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 685
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

SENTENCJA

﻿Sygn. akt I FSK 2154/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (sprawozdawca) Sędzia NSA Sędzia NSA Artur Mudrecki Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 91/23 w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości M. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 maja 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 91/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości M. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W., powoływanej dalej jako: "skarżąca", na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2022 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r, w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2023 r. poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", uchylił zaskarżone postanowienie w części utrzymującej w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z dnia 20 września 2021 r.

W uzasadnieniu wyroku sąd pierwszej instancji wskazał, że organ nie wykonał zaleceń z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 240/22 uchylającego postanowienie organu z dnia 26 listopada 2021 r. Uzasadnienie skarżonego postanowienia w ocenie sądu pierwszej instancji jest nadal lakoniczne i nieprzekonujące. Organ nadal nie potrafi wskazać jakie konkretnie wątpliwości ma wobec transakcji skarżącej skutkujące wstrzymaniem zwrotu podatku.

Z orzeczeniem tym nie zgodził się organ, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając wyżej wymieniony wyrok w całości skargą kasacyjną.

Na podstawie art. 174 pkt. 1 P.p.s.a. organ podniósł naruszenie prawa materialnego tj. art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.t.u." - poprzez nieprawidłowe uznanie przez sąd, że przepis ten nie ma zastosowanie w sprawie, ponieważ organ drugiej instancji oraz NUS nie wskazali w uchylonych postanowieniach konkretnych okoliczności uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r. – Organ wskazuje, że w uzasadnieniu postanowienia organu zostały podane okoliczności faktyczne wskazujące na zasadność weryfikacji prawidłowości kwoty nadwyżki wykazanej przez skarżącą za styczeń 2021 r.,

W oparciu o art. 174 pkt. 2 P.p.s.a. organ zarzucił, iż sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit, a i c, art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 135 w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191, art. 217 § 2, art. 274b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), powoływanej dalej jako "O.p.", w zw. z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., poprzez uchylenie postanowienia organu oraz poprzedzającego postanowienia NUS na skutek błędnego przyjęcia, że w sprawie organy nie wskazały konkretnych okoliczności uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2021 r..

Mając powyższe na względzie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi strony, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie zrzekł się rozstrzygnięcia sprawy na rozprawie..

Skarżąca nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuję:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ w skardze kasacyjnej zakwestionował ocenę sądu pierwszej instancji odnośnie wydanego przez siebie postanowienia z dnia 2 grudnia 2022 r., iż nie wskazał konkretnych okoliczności uzasadniających przedłużenie skarżącej terminu w zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2021 r.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że organ wystąpił do kontrahentów skarżącej, z którymi rozliczenia miały największy wpływ na kwotę zwrotu, jednak podmioty te nie udzieliły wyjaśnień i nie przedstawiły dokumentów w zakresie czynności ze skarżącą. Kontrola podatkowa u skarżącej trwała zaś ponieważ wątpliwości kontrolujących wzbudziło istnienie powiązań osobowych i gospodarczych pomiędzy podmiotami oraz wzajemnych transakcji pomiędzy nimi, kwota do zwrotu wynikająca z transakcji z podmiotami wysokiego ryzyka oraz wysoka wartość nabyć w kontekście praktycznie nieistniejących dostaw (nieproporcjonalnie niska wartość sprzedaży).

Rozpatrując złożoną skargę kasacyjną przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że sprawa przedłużenia skarżącej terminu zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r. była już przedmiotem wcześniejszego rozpoznania sądu pierwszej instancji, który wyrokiem z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 240/22 uchylił postanowienie organu z dnia 26 listopada 2021 r., wskazując na to, że jego uzasadnienie godzi w zasady ogólne postępowania podatkowego tj. art. 120, art. 121 i 124 O.p. Zaskarżone postanowienie zapadło więc po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ. Organ zaś był związany, w myśl art. 153 P.p.s.a., oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postepowania wyrażonymi w ww. wyroku. Sąd pierwszej instancji ocenił, iż wskazań tych nie wykonano.

Skarga kasacyjna nie zawierała przy tym zarzutu naruszenia art. 153 P.p.s.a. Tymczasem w orzecznictwie przyjmuje się, że jeśli skarga kasacyjna nie zawiera zarzutu naruszenia art. 153 P.p.s.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie, nakierowanego na stanowisko sądu pierwszej instancji o związaniu oceną prawną, to bez takiego zarzutu zakwestionowanie stanowiska sądu pierwszej instancji nie jest możliwe (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2023 r. sygn. akt II FSK 386/21, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2023 r. sygn. akt I OSK 739/22)

Wobec tego skarga kasacyjna w braku usprawiedliwionych podstaw, w oparciu o art. 184 P.p.s.a., została oddalona.

Janusz Zubrzycki Małgorzata Niezgódka-Medek Artur Mudrecki