Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 328/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego T. A. D. o uzupełnienie wyroku z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie II SA/Bk 328/15 w sprawie ze skargi T. A. D. na rozkaz personalny P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r. w pkt 1 uchylił rozkaz personalny P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], zaś w pkt 2 stwierdził, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Pismem z dnia 9 lipca 2015 r. skarżący T. A. D. wniósł o uzupełnienie przedmiotowego wyroku przez orzeczenie co do całości skargi złożonej na rozkaz personalny P. Wojewódzkiego Komendanta Policji w B., nr [...], z dnia [...] marca 2015 r., bowiem w chwili obecnej nie zostało orzeczone przez Sąd o całości skargi, w której skarżący wnosił o uchylenie w całości decyzji (rozkazów personalnych) organów obu instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W ocenie Sądu, wniosek skarżącego jest niezasadny i podlega oddaleniu. Zauważenia bowiem wymaga, że sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.) oraz stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej zakończenia (art. 135 p.p.s.a.). Art. 157 § 1 p.p.s.a. ma zastosowanie, gdy sąd nie orzekł o wszystkich żądaniach zawartych w skardze bądź jeżeli wyrok nie zawiera dodatkowego orzeczenia, które sąd powinien podjąć z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I GSK 973/09).

W stanie faktycznym niniejszej sprawy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. uchylono rozkaz personalny organu II instancji, zaś na mocy art. 152 p.p.s.a. stwierdzono, że uchylony rozkaz nie może być wykonany w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zauważenia przy tym wymaga, że w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd jednoznacznie wskazał, że z racji na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, brak było podstaw do stosowania art. 135 p.p.s.a., czyli uchylania również rozkazu personalnego organu I instancji. Powyższe zaś oznacza, że w przedmiotowym wyroku Sąd orzekł o wszystkich żądaniach zawartych w skardze i wyrok ten zawiera wszystkie dodatkowe orzeczenia, które należało w tym przypadku podjąć z urzędu. O kosztach postępowania natomiast nie orzekano, gdyż skarżący był z nich zwolniony.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 157 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

W tym miejscu podkreślenia tylko wymaga, że odmowa uzupełnienia wyroku przybierać powinna formę postanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1244/13), na które nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 248/12).