Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 137/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budżetowe prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1 pkt 1b, art. 28 ust. 2 , art. 35 ust. 1 ust. 3  ustawy Prawo budowlane
journal: Dz.U. 2024 poz 725
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2024 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 27 grudnia 2023 r. nr AB-II.7840.4.11.2021.ED w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 27 grudnia 2023 r. nr AB-II.7840.4.11.2021.ED Wojewoda Podlaski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Białegostoku z 6 lipca 2022 r: nr: DUA-XIII.6740.53.2022, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielono A. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w B. (dalej jako: "Spółka", "Inwestor") pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i handlem, parkingami nadziemnymi i murkami oporowymi wraz z siecią cieplną i przyłączem cieplnym, oświetleniem terenu, doziemną kanalizacją deszczową i zagospodarowaniem terenu na działkach o nr [...] obręb [...], przy ul. [...] w Białymstoku oraz pozwolenia na rozbiórkę budynku handlowo-usługowego oraz 6 tablic reklamowych na działkach o nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Białymstoku.

Rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z 21 grudnia 2020 r. Spółka wystąpiła do Prezydenta Miasta Białegostoku (dalej jako: "Prezydent Miasta", "organ I instancji")

o wydanie pozwolenia na budowę w ww. zakresie. Do wniosku Inwestor dołączył

3 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, aktualne zaświadczenia projektantów, potwierdzające wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z 19 czerwca 2020 r. znak DOŚ-II.6220.5.2020.

Decyzją z 1 czerwca 2021 r. znak DAR-II.6740.264.2020 Prezydent Miasta zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie.

Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyła Wspólnota Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B.

Decyzją z 15 listopada 2021 r. znak AB-II.7840.4.11.2021.ED Wojewoda Podlaski (dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy", "organ II instancji") uchylił decyzję Prezydenta Miasta i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu tej decyzji zalecił organowi I instancji wyjaśnienie czterech kwestii: czy możliwe jest udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji na działkach nr [...] w sytuacji, gdy na tych działkach decyzją

z 29 kwietnia 2002 r. znak A.IIC.7353/324/01/02 udzielono pozwolenia na budowę 53 miejsc postojowych, wyjaśnienie kwestii uzgodnienia projektu przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w zakresie dotyczącym bezpośredniego zbliżenia projektowanego budynku nr 2 do ściany budynku wpisanego do gminnej ewidencji zabytków, wyjaśnienie kwestii zapewnienia pełnego dostępu projektowanych budynków do sieci infrastruktury technicznej oraz zbadanie oddziaływania pola elektromagnetycznego dla zdrowia mieszkańców projektowanych budynków emitowanego z anten stacji bazowej telefonii komórkowej usytuowanych na dachu budynku Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ulicy [...]

Pismem z 9 grudnia 2021 r., w odpowiedzi na prośbę organu pierwszej instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego

w Białymstoku wyjaśnił, że warunek z decyzji z 29 kwietnia 2002 r. znak A.IIC.7353/324/01/02 nie został zrealizowany, w związku z czym decyzją

z 18 października 2021 r. znak NB.I.5140.30.2021.BR organ ten stwierdził wygaśnięcie decyzji z 29 kwietnia 2002 r.

W dniu 1 czerwca 2022 r. Sąd Rejonowy w Białymstoku, w odpowiedzi na pismo Prezydenta Miasta z prośbą o udzielenie informacji o postępowaniu z pozwu Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B. o ochronę posiadania, przekazał temu organowi odpis postanowienia Sądu Rejonowego

w Białymstoku z 27 listopada 2020 r., sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem oraz odpis wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z 24 stycznia 2022 r., sygn. akt [...] wraz z mapami stanowiącymi integralną część orzeczenia.

Pismem z 14 czerwca 2022 r. Wspólnota Lokali Użytkowych przy

ul. [...] w B. wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy o ochronę posiadania przez Sąd Okręgowy w Białymstoku. Postanowieniem z 29 czerwca 2022 r. Prezydent Miasta odmówił zawieszenia postępowania.

Decyzją z 6 lipca 2022 r. znak DUA.XIII.6740.53.2022 organ I instancji ponownie zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę we wnioskowanym zakresie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Wspólnota Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B.

W odpowiedzi na pisma organu odwoławczego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku pismem z 20 października 2022 r. znak WOP.7721.135.2021.MW poinformował, że postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku z 18 października 2021 r. znak NB.I.5140.30.2021.BR o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z 29 kwietnia 2002 r. zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o ochronę posiadania, zaś Sąd Okręgowy w Białymstoku wskazał, że w sprawie z apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z 24 stycznia 2022 r., sygn. akt [...] nie zapadł wyrok.

Wnioskiem z 19 grudnia 2022 r. Wspólnota Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B. zwróciła się o zawieszenie postępowania odwoławczego, zaś postanowieniem z 29 grudnia 2022 r., znak AB-II.7840.4.11.2021.ED Wojewoda zawiesił postępowanie odwoławcze do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego przed Sądem Okręgowym w Białymstoku o ochronę posiadania. Postanowienie Wojewody zostało jednak uchylone w następstwie zażalenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 9 lutego 2023 r. znak DOA.7111.9.2023.LWT.

Pismem z 1 marca 2023 r. Inwestor przekazał organowi odwoławczemu kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z 28 lutego 2023 r., sygn. akt [...] oddalającego powództwo Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B. w zakresie przywrócenia utraconego posiadania poprzez oddanie powódce 50 miejsc postojowych, miejsca posadowienia kontenerów na odpady oraz traktu pieszego znajdujących się na działkach o nr [...].

W piśmie z 27 marca 2023 r. Wspólnota Lokali Użytkowych przy

ul. [...] w B. wskazała, że jej zdaniem wszyscy członkowie tej Wspólnoty winni być uznani za strony w prowadzonym postępowaniu zgodnie

z wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku.

W tej samej dacie B. K., A. S., D. G., J. D., J. N., E. R., L. A., wnieśli o przyznanie statusu strony w prowadzonym postępowaniu.

Decyzją z 19 kwietnia 2023 r., znak: AB-II.7840.4.11.2021.ED Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji zobowiązany został do rozpatrzenia wniosków wniesionych przez 13 osób (które twierdzą, że są właścicielami poszczególnych lokali użytkowych w budynku Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B.) o przyznanie przymiotu strony i zapewnienie wszystkim prawidłowo ustalonym stronom czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpatrzeniu sprzeciwu Inwestora, wyrokiem z 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 330/23 oddalił sprzeciw od ww. decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 września 2023 r., sygn. akt II OSK 1667/23 uchylił zaskarżony wyrok WSA z Białegostoku z 31 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 330/23 i decyzję Wojewody Podlaskiego z 19 kwietnia 2023 r. NSA zobowiązał Wojewodę do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego i uprawdopodobnienia, czy poszczególne osoby, które złożyły wnioski o przyznanie statusu strony posiadają przymiot strony. Dopiero wówczas organ odwoławczy powinien rozważyć wydanie decyzji kasacyjnej.

W następstwie powyższego wyroku organ II instancji zobowiązał B. K., A. S., D. G., J. D., J. N., E. R., L. A., do wykazania i uprawdopodobnienia korzystania przez te osoby w latach 2002 - 2020 r. z miejsc parkingowych, pojemników na śmieci oraz traktu pieszego zlokalizowanych na działkach o nr [...]. Ww. osoby zobowiązane zostały także do wykazania numerów lokali mieszczących się w budynku handlowo-usługowym przy ul. [...] w Białymstoku, których są właścicielami i do których posiadają tytuł prawny oraz do udokumentowania tego faktu.

Pismem z 19 października 2023 r. inwestor przedstawił swoje stanowisko w sprawie twierdząc jednocześnie, że w przedmiotowej sprawie nie ma żadnych podstaw do rozszerzenia kręgu stron toczącego się postępowania o właścicieli odrębnych lokali. Stroną postępowania w przedmiotowej sprawie powinna być wyłącznie Wspólnota Lokali Użytkowych przy ul. [...] a nie poszczególni właściciele odrębnych lokali.

Pismami z 20 października 2023 r. T. G., A. S., B. Ł. (w imieniu własnym i L. A.), C. K., J. N., P. G., D. G., K. P. udzielili odpowiedzi na wezwania organu. W dniu 24 października 2023 r. na wezwanie organu odpowiedzi udzielił także B. K. Wnioskodawcy przedłożyli dokumenty, z których wynika tytuł prawny do lokali znajdujących się w budynku przy ul. [...] w Białymstoku i jednocześnie wyjaśnili, że ich zdaniem przysługuje im przymiot strony w prowadzonym postępowaniu, bowiem od momentu nabycia użytkowanych przez nich lokali korzystali z miejsc postojowych, śmietników i traktu pieszego zlokalizowanych na działkach o nr [...]. Jak twierdzą, planowana inwestycja będzie miała bezpośredni wpływ na lokale użytkowe znajdujące się w budynku przy ul. [...] w Białymstoku. W przypadku realizacji planowanej inwestycji i utraty miejsc do parkowania budynek przy ul. [...] w Białymstoku straci pozwolenie na użytkowanie, a lokale usługowe mieszczące się w tym budynku przestaną funkcjonować.

W celu uprawdopodobnienia korzystania z miejsc parkingowych usytuowanych na działce o nr [...] oraz traktu pieszego i drogi dojazdowej znajdujących się na działkach o nr [...] J. N. w piśmie z 20 października 2023 r. wskazała, że dowodem świadczącym o potrzebie korzystania przez pracowników Kancelarii Notarialnej (której jest właścicielką) oraz klientów kancelarii z miejsc parkingowych są dodatkowe umowy dzierżawy miejsc parkingowych zawierane w 2013 r. i 2017 r.

Ponadto, zdaniem właścicieli lokali użytkowych, dowodem świadczącym o korzystaniu z miejsc parkingowych jest m.in. zestawienie kart parkingowych wydanych użytkownikom budynku przy ul. [...] w Białymstoku, kopia aktu notarialnego w treści, którego [...] Białystok - nabywca nieruchomości m.in. o nr [...] zobowiązał się do zapewnienia 50 miejsc parkingowych dla potrzeb nieruchomości przy ul. [...] w Białymstoku oraz do zapewnienia korzystającym z ww. nieruchomości i ich klientom możliwości bezpłatnego korzystania z 50 miejsc postojowych do czasu zrealizowania inwestycji na nabywanej nieruchomości.

Pismem z 14 października 2023 r. organ odwoławczy wystąpił do M. Sp. z o.o. o udzielenie informacji, czy M. w dalszym ciągu świadczy usługi w zakresie wywozu nieczystości stałych zgodnie z umową nr [...] z [...] stycznia 2003 r. i wskazanie nr działki, na której zlokalizowane są pojemniki do gromadzenia nieczystości stałych.

W odpowiedzi na wezwanie organu, pismem z 22 listopada 2023 r. J. N. wyjaśniła, że nie ma możliwości przedstawienia umów dzierżawy z lat poprzednich.

Pismem z 23 listopada 2023 r. M. Sp. z o.o. poinformowało, że umowa nr [...] z [...] stycznia 2003 r. przestała obowiązywać 31 października 2008 r. i M. Sp. z o.o. nie świadczy już usług odbioru odpadów komunalnych dla Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B.

Decyzją z 27 grudnia 2023 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z 6 lipca 2022 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że organ I instancji za stronę prowadzonego postępowania uznał Inwestora jako właściciela działek inwestycyjnych o nr [...], Wspólnotę Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B. jako zarządcę działek o nr [...], użytkowników wieczystych działki o nr [...] (Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Warszawie, Państwowa Inspekcja Pracy), a także Gminę Białystok jako właściciela działek o nr [...].

Organ odwoławczy, związany wyrokiem NSA, zobowiązał członków Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B., którzy złożyli wnioski o przyznanie im przymiotu strony, do wykazania indywidualnego i skonkretyzowanego interesu prawnego uprawniającego te osoby do uzyskania przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, a także do wykazania prawa własności do lokali mieszczących się w budynku przy ul. [...] W wyznaczonym terminie B. K., A. S., D. G., J. D., J. N., E. R., L. A. nie przedstawili nowego materiału dowodowego, który świadczyłby o posiadaniu przez nich indywidualnego interesu prawnego, który uprawniałby ich do występowania w przedmiotowej sprawie na prawach strony na równi ze Wspólnotą Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B., której są członkami, i która brała czynny udział w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Organ podkreślił, że ww. osoby, jako członkowie wspólnoty, są stronami w prowadzonym postępowaniu o pozwolenie na budowę, a ich interes reprezentowany jest przez Zarząd Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ul. [...] w B.

Organ podkreślił, że członek wspólnoty lokali użytkowych może samodzielnie występować jako strona postępowania administracyjnego jeśli posiada indywidualny, własny interes oparty na przepisie prawa wpływającym na jego sytuację prawną. W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę członek wspólnoty posiada interes prawny, jeśli planowana inwestycja będzie miała bezpośredni w pływ na jego prawa lub obowiązki i będzie ingerować w wykonywane przez niego prawo własności do lokalu, co w niniejszym postępowaniu nie zostało wykazane. Przedłożone dokumenty nie stanowią nowego materiału dowodowego, nieznanego dotąd organowi, bowiem dokumenty te znajdują się w aktach przedmiotowej sprawy od 2021 r. Przedłożone przez T. i P. G. oraz C. K. dokumenty w postaci strony z dziennika budowy oraz faktury nr [...] za odbiór nieczystości, także nie uprawdopodobniają korzystania przez nich z parkingów, śmietników oraz traktu pieszego i nie świadczą o posiadaniu przez nich interesu prawnego. Z przedłożonej kserokopii strony dziennika budowy w ogóle nie wynika na jakiej konkretnie nieruchomości prowadzone były wskazane roboty budowlane. Natomiast na fakturze jako adres odbiorcy wskazano ul. [...]. Własnego interesu prawnego nie wykazała także J. N., która nie przedłożyła organowi dodatkowych dokumentów.

Wobec powyższego organ uznał, że brak jest przesłanek do przyznania B. K., A. S., D. G., J. D., J. N., E. R., L. A. przymiotu strony w prowadzonym postępowaniu.

Organ odwoławczy, stwierdził, że Prezydent wyjaśnił stan faktyczny i zebrał materiał dowodowy konieczny do udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, czy odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazał, że planowana inwestycja polegająca na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i handlem zlokalizowana została na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr II/9/18 Rady Miasta Białystok z 29 listopada 2018 r. części osiedla [...] w Białymstoku (rejon ul. [...]). Teren inwestycji przeznaczony jest w planie miejscowym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną oraz usługową z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz zielenią urządzoną i oznaczony symbolem 7MW,U. W myśl § 42 ust. 2 planu miejscowego lokalizację usług ustalono co najmniej w parterze budynków położonych w pierzei ul. [...]. Planowana inwestycja spełnia powyższe ustalenia. Od strony ul. [...] nie ma obowiązku lokalizowania zabudowy w formie pierzejowej. Wobec powyższego budynek mieszkalny wielorodzinny nr 1 (zlokalizowanym w pierzei ul. [...]) od strony ul. [...] zaprojektowany został zgodnie z nieprzekraczalną linią zabudowy (określoną na rysunku planu miejscowego) w odległości od 2 m do 13,5 m od tej linii.

Powierzchnia projektowanej zabudowy stanowi 71,24% powierzchni terenu inwestycji (zgodnie z § 42 ust. 4 pkt 1a planu miejscowego powierzchnia zabudowy powinna stanowić maksymalnie 80 %), intensywność zabudowy wynosi 4,79 (zgodnie z § 42 ust. 4 pkt 1b planu miejscowego dopuszczalna intensywność zabudowy powinna wynosić od 1,5 do 6,5), powierzchnia biologicznie - czynna stanowi 21,53% (zgodnie z § 42 ust. 4 pkt 1c planu miejscowego dla zabudowy z funkcją mieszkalną wielorodzinną powierzchnia biologicznie - czynna powinna stanowić minimum 15%). Powyższe dowodzi, że planowana inwestycja zgodna jest z § 42 ust. 4 planu miejscowego ustalającym wymagane wskaźniki i parametry zagospodarowania terenu.

Wysokość projektowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych (nr 1 i 2) zlokalizowanych w poszczególnych częściach wydzielenia wewnętrznego (określonych w planie miejscowym) zgodna jest z ustaleniami § 42 ust.4 pkt 1d planu miejscowego. Inwestycja zgodna jest także z ustaleniami § 27 ust. 1 planu miejscowego w zakresie zapewnienia wymaganej ilości miejsc postojowych, a także z ustaleniami w zakresie zaopatrzenia w media i odprowadzenia wód opadowych i roztopowych.

Przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany zgodny jest także z § 13 warunków technicznych. Przedmiotowe budynki nie będą przesłaniały pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w budynkach istniejących na działkach o nr [...] Budynek nie będzie także przesłaniał pomieszczeń na pobyt ludzi zlokalizowanych od strony ul. [...] w budynku Wspólnoty.

Planowana inwestycja zgodna jest także z przepisami przeciwpożarowymi zawartymi w § 235, 271 i 272 warunków technicznych.

W skardze na powyższą decyzję Wspólnota wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej, zarzuciła jej:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: p.b.) w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: p.z.p.) w zw. z 34 ust. 2 p.b. przez zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę obiektu, podczas gdy projekt nie zapewnia poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym nie zapewnia dostępu do lokali użytkowych od strony elewacji zachodniej i północnej istniejącego obiektu stanowiącego własność członków Wspólnoty, co skutkuje utratą możliwości korzystania z 63 lokalów użytkowych znajdujących się w obiekcie przy ul. [...] zgodnie z ich przeznaczeniem, trwałą utratą przez istniejący budynek pozwolenia na użytkowanie (utrata parkingu, traktów pieszych, drogi ewakuacyjnej, miejsca składowania odpadów),

2. art. 5 ust. 1 pkt 1a, pkt 1d p.b. w zw. z § 204 ust. 5 i § 206 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z § 6. ust. 1 i § 4 ust. 3 pkt 3 c, d, e i ust. 4. Rozporządzenia Ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, przez wydanie decyzji akceptującej projekt budowlany i zezwalającej na budowę obiektu, dla którego nie sporządzono ekspertyzy oddziaływania na konstrukcję istniejącego budynku (zawierającej badania geotechniczne w postaci wierceń i sondowań), dostosowanej do trzeciej kategorii oddziaływania geotechnicznego.

3. art. 5 ust 1 pkt 9 p.b. w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 1 b p.b. w zw. z § 3 ust. 3 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa (...), co doprowadziło do niewyegzekwowania od projektanta sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, niezbędnej ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględniającej w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, informacje dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ludzi, przebywających w strefie robót informacje o sposobie zabezpieczenia ciągów komunikacyjnych, istniejących parkingów, podczas prac wykonywanych na budowie i po oddaniu obiektu do użytkowania, a w konsekwencji do braku wymaganych prawem uzgodnień, opinii;

4. naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 p.b. w zw. z § 13. ust 1 pkt 1 a i ust. 4, w zw. z § 13 ust. 2 warunków technicznych, przez wydanie decyzji akceptującej projekt budowlany i zezwalającej na budowę obiektu, dla którego nie sporządzono niezbędnej analizy przesłania, podczas gdy już pobieżne porównanie projektu znajdującego się w aktach sprawy oraz fotografii elewacji północnej wskazuje, że elementy planowanej projektem zabudowy umiejscowione są na wprost lokalu nr 6, dokładniej: między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna w lokalu nr 6, znajdującego się w elewacji północnej istniejącego budynku stanowiącego własność członków Wspólnoty – B. Ł. i L. A.

5. art. 5 ust. 1 pkt 1 ppkt d w związku art. 34 ust 2a, ust 3 pkt 2 j p.b. w zw. z art. 12 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, przez zaakceptowanie projektu budowlanego, który nie uwzględnia niezbędnych warunków ochrony zdrowia, bezpieczeństwa użytkowania, w szczególności bezpieczeństwa pożarowego, co skutkowało wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu, w obrębie którego droga pożarowa nie spełnia minimalnych kryteriów przewidzianych tymże Rozporządzeniem, w szczególności na zapewnia możliwości nawrotki pojazdów straży pożarnej i hydrantów;

6. art. 5 ust 1 pkt 9 p.b. w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 1 aa p.b poprzez zatwierdzenie projektu budowalnego, bez projektu wjazdu do pomieszczeń garażowych, bez projektu bezpiecznego wjazdu i wyjazdu na dziedziniec projektowanych budynków, a ich realizacja na późniejszym etapie może doprowadzić do kolizji użytkowania obiektu istniejącego i obiektu projektowanego.

II. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) oraz 138 § 2b k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie powołanych przepisów i utrzymanie przez organ II instancji w mocy decyzji innej, niż decyzja, która była przedmiotem odwołania i postępowania przed organem II instancji, co skutkowało wadliwym, wprowadzeniem do obrotu decyzji uchylonej przez ten sam organ II instancji, a co w rezultacie doprowadziło do nierozstrzygnięcia o decyzji stanowiącej przedmiot odwołania;

2. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. przez wydanie przez organ II instancji, decyzji, w której nie oznaczono stron postępowania (adresata), co skutkowało wydaniem decyzji wadliwej, czym organ rażąco narusz przepisy postępowania;

3. art. 16 § 1 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ II instancji innych ostatecznych, prawomocnych i zrealizowanych decyzji o pozwoleniu na budowę skierowanych do tych samych nieruchomości i wydanie w odniesieniu do tychże nieruchomości decyzji nowej, co w konsekwencji narusza zasadę trwałości decyzji administracyjnych i stanowi podstawę uznania zaskarżonej decyzji, za dotkniętą w części dotyczącej nieruchomości [...] oraz [...] (obecnie, po podziale: [...]) za dotkniętą nieważnością;

4. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 3 pkt 20 p.b w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.) poprzez:

a. niewłaściwe zawężające zastosowanie tych przepisów, skutkujące wadliwym określeniem obszaru oddziaływania obiektu, w konsekwencji całkowitym pominięciem w postępowaniu właścicieli nieruchomości (odrębnej własności lokali i udziałów w nieruchomości wspólnej) znajdujących się w bezpośrednim obszarze oddziaływania obiektu objętego wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę;

b. niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że działający samodzielnie współwłaściciele nieruchomości sąsiadującej z inwestycją, nie posiadają przymiotu strony, pomimo istnienia po ich stronie interesu prawnego wynikającego z możliwego naruszenia przysługujących im praw własności (art. 140, art. 145 kodeksu cywilnego), to jest utraty dostępu do drogi publicznej przez stanowiące ich własność, lokale użytkowe;

c. niezastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. w zw. z art. 61. § 1 k.p.a. oraz art. 61a. § 1. k.p.a w zw. z art. 28 ust. 2 p.b., w toku postępowania, to jest nie wydanie przez organ II instancji postanowienia, o którym mowa wart 61 § 1. k.p.a. co skutkowało pozbawieniem strony faktycznego wpływu na przebieg postępowania, udziału w nim i jego zaskarżenia;

5. art. 78 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez pominięcie dowodów i wniosków składanych przez Skarżących w toku postępowania oraz w odwołaniu, co skutkowało nie wykonaniem obligatoryjnej dyspozycji ustawowej i nie zawieszeniem przedmiocie wydania pozwolenia na budowę skierowanego do terenu, co do którego toczy się postępowanie o zasiedzenie i postępowaniu o ustanowienie służebności, podczas gdy są to zagadnienia wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.;

6. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w sposób budzący zaufanie, w tym:

a. nie odniesienie się organów do przyczyn zaniechania przez Inwestora przedłożenia projektu alternatywnego wobec pierwotnego, a niekolizyjnego wyjazdu z garażu, zwłaszcza w sytuacji, gdy wyjazd uprzednio zaprojektowany prowadził wprost na ścieżkę rowerową i z powodu wysokiego kąta podjazdu nie zapewniał bezpiecznej, niezbędnej widoczności;

b. nie dostrzeżenie przez organ faktu, pomimo podnoszenia tej kwestii przez skarżących, że projekt nie ujawnia wszystkich otworów okiennych i drzwi w elewacji północnej istniejącego budynku, dokładniej nie ujawnia jedynego okna i jedynych drzwi do lokalu użytkowego nr 6, co skutkuje nie wykonaniem analizy zacienienia tegoż okna, tym samym pomiary zacienienia przedłożone do projektu nie obejmują wbrew stanowisku organu II instancji, wszystkich okien;

c. nie ustosunkowanie się organu do zgłoszonych przez skarżących zagrożeń z głębokości planowanych wykopów. wielkości i podczas gdy zakres wzajemnego wynikających jednoetapowości przedsięwzięcia oddziaływania obiektów jest bezprecedensowy w skali całego miasta Białystok, a realizacja planowanej zabudowy jest technicznie wyjątkowo złożona.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że jej zdaniem zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę obiektu, prowadzi wprost do naruszenia interesu właścicieli nieruchomości znajdujących się w bezpośredniej strefie oddziaływania obiektu oraz do naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym dzierżawców lokali użytkowych, posiadających umowy terminowe.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

O oddalenie skargi wniósł także uczestnik postępowania – inwestor A. Sp. z o.o. sp.k. w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem a zarzuty skargi okazały się nietrafne. Jako że sąd administracyjny dokonuje wyłącznie kontroli legalności decyzji administracyjnych, konkluzja sądu o zgodności decyzji z prawem, czyni skargę niezasadną.

Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1)zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji stanie prawnym, organ administracji architektoniczno-budowlanej w ramach wydawania pozwoleń na budowę nie miał kompetencji do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Sprawdzanie zgodności projektu z przepisami, w techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki (vide: wyrok NSA z 21 sierpnia 2008 r., II OSK 940/07; wyrok NSA z 30 stycznia 2015 r., II OSK 1535/13; wyrok NSA z 16 września 2016 r., II OSK 3103/14).

Zgodnie zaś z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia,

a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Przedłożony w sprawie projekt budowlany został poddany przez organ architektoniczno – budowlany skrupulatnej i rzetelnej ocenie. Wskazać należy, że projekt był uzupełniany. Prezydent Miasta Białegostoku w wykonaniu zaleceń wskazanych w decyzji kasacyjnej z 15 listopada 2021r., wezwał inwestora w oparciu o art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez organ odwoławczy w wymienionej decyzji kasacyjnej a inwestor wszystkie zalecenia wykonał.

Planowana inwestycja została bowiem - zgodnie z zaleceniem organu odwoławczego - uzgodniona przez Miejskiego Konserwatora Zabytków pod kątem ochrony zabytkowych walorów budynku położonego na działce [...], wpisanego do gminnej ewidencji zabytków, do którego na odcinku o szerokości 1,5 m i wysokości około 14,6 m ma przylegać ściana projektowanego budynku nr 2. Konserwator uzgodnił zakres przewidzianych w sąsiedztwie budynku chronionego robót budowlanych stwierdzając, że inwestycja nie naruszy walorów zabytkowych budynku wpisanego do gminnej ewidencji zabytków i nie pogorszy jego ochrony.

W ponownie prowadzonym postępowaniu inwestor wykazał także - zgodnie z drugim zaleceniem organu odwoławczego - że projektowane budynki będą miały zapewniony dostęp do sieci cieplnej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej i będą mogły być użytkowne zgodnie z przeznaczeniem. Inwestor przedłożył zaświadczenia Prezydenta Białegostoku z 2 marca 2022r. i 11 maja 2022r. o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia budowy sieci cielnej osiedlowej i przyłącza cieplnego oraz budowy przyłączy wodociągowego, kanalizacji sanitarnej i kanalizacji deszczowej do zasilania dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i handlem przy ulicy [...] i [...] w Białymstoku.

Trzecim zaleceniem decyzji kasacyjnej było zbadanie ewentualnego zagrożenia przekroczeniem dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego dla zdrowia mieszańców nowo pobudowanych budynków, emitowanego z anten stacji bazowej telefonii komórkowej znajdujących się na dachu budynku przy ulicy [...]. Organ stwierdził, że zarówno z dokumentacji projektowej, jak i przedłożonej przez inwestora ekspertyzy biegłego sądowego z zakresu pól elektromagnetycznych, urządzeń elektromagnetycznych i telekomunikacyjnych – R. J. wynika, że projektowane budynki nie znajdują się w strefie, w której występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego.

Wykonując zalecenie czwarte, wynikające z decyzji kasacyjnej z 15 listopada 2021r. organ ustalił, że decyzje o pozwoleniu na budowę, na które powołała się Wspólnota Lokali Użytkowych przy ulicy [...], wydane na rzecz ówczesnego inwestora budynku przy ulicy [...] – B.– sp. z o.o. w W. (już zlikwidowanej i nieistniejącej) z 18.08.1999r. i z 29.04.2002r. są decyzjami nieczynnymi wobec wydania przez Prezydenta Miasta Białegostoku decyzji z 12.06.2002r. (znak A.II.C.7355/62/2002) o pozwoleniu na użytkowanie budynku biurowo- handlowo- usługowego przy ulicy [...]. Jak ustalił organ I instancji pozwolenie użytkowanie ww. budynku zostało udzielone pod warunkiem wykonania pozostałych miejsc parkingowych na działkach o numerach [...] w terminie do 31.12.2003r. Miejsca parkingowe nie zostały wykonane mimo kilkakrotnemu decyzyjnemu przesuwaniu - na wniosek ówczesnego inwestora - terminu ich realizacji, ostatniemu wynikającemu z decyzji z 16.11.2010r. przesuwającemu termin realizacji warunku z pozwolenia na użytkowanie (czyli wykonania miejsc parkingowych) do dnia 31.12.2012r. Organ I instancji uzyskał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku informację, że wobec ustalenia, że nie został dopełniony warunek określony w decyzji, decyzją z 18.10.2021r. organ nadzoru budowlanego w oparciu o art. 162 par. 1 pkt 2 i 3 K.p.a. stwierdził wygaśnięcie pozwolenia na użytkowanie z dnia 12.06.2002r.

Uzupełniona i poprawiona dokumentacja projektowa oraz ustalenia organu I instancji w pełni pozwalały mu na wydanie decyzji zatwierdzającej przedłożony projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i handlem, parkingami nadziemnymi i murkami oporowymi wraz z siecią cieplną i przyłączem cieplnym, oświetleniem terenu, doziemną kanalizacją deszczową i zagospodarowaniem terenu na działkach o nr ewid. gr. [...] obręb [...], przy ul. [...] w Białymstoku oraz rozbiórkę budynku handlowo - usługowego oraz 6 tablic reklamowych na działkach o nr ewid. gr. [...] obręb [...] przy ul. [...] w Białymstoku.

Inwestycja zlokalizowana jest bowiem na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego części osiedla [...] w Białymstoku (rejon ul. [...]) uchwalonego uchwałą nr II/9/18 Rady Miejskiej Białegostoku z dnia 29 listopada 2018 r., oznaczonym w części rysunkowej planu symbolem 7MW,U, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną oraz usługową wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi oraz zielenią urządzoną. Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno -budowlany są zgodne z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i są kompletne, jak również zostały wykonane przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji został sporządzony zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projektanci złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, co spełnia wymóg art. 34 ust 3d pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Załączono wszystkie wymagane przepisami prawa uzgodnienia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony

zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego.

Z przedłożonego wraz z wnioskiem projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego wynika, że projektowany budynek nr 1 usytuowany jest:

• ścianą z oknami i drzwiami w odległości 10,90 m od granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. gr. [...]

• ścianą bez okien i drzwi w odległości 4,01 m od granicy z działką o nr ew. gr. [...];

natomiast budynek nr 2 usytuowany jest:

• ścianą z drzwiami w odległości 10,08 m od granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi w odległości 3,04 m od granicy z działka o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. gr. [...]

• ścianą bez okien i drzwi w odległości 3,0 m od granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą z oknami i drzwiami w odległości 4,0 m od granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. gr. [...],

• ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. gr. [...],

co jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225), w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który mówi, że budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami i drzwiami w stronę tej granicy oraz w odległości nie mniejszej niż 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy, a także § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia, który mówi, że sytuowanie budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Zgodnie z § 42 ust 5 planu miejscowego dopuszcza się lokalizację budynku po granicy działek.

W myśl § 42 ust. 2 planu miejscowego lokalizację usług ustalono co najmniej w parterze (pierwszej kondygnacji nadziemnej) budynków położonych w pierzei ul. [...]. Planowana inwestycja spełnia powyższe ustalenia bowiem w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr 1 zlokalizowanym w pierzei ul. [...] (zgodnie z rysunkiem planu miejscowego) lokale usługowe zaprojektowane zostały na parterze w/w budynku i dostępne będą z ul. [...]. Zgodnie z rysunkiem planu miejscowego od strony ul. [...] określono nieprzekraczalną linię zabudowy. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem A. R. - Dyrektora Departamentu Urbanistyki Urzędu Miejskiego w Białymstoku będącej przedstawicielem zespołu uchwalającego plan miejscowy, od strony ul. [...] nie ma obowiązku lokalizowania zabudowy w formie pierzejowej, jak zostało wskazane w § 42 ust. 2 planu miejscowego. Wobec powyższego budynek mieszkalny wielorodzinny nr 1 od strony ul. [...] zaprojektowany został zgodnie z nieprzekraczalną linią zabudowy (określoną na rysunku planu miejscowego) w odległości od 2 m do 13,5 m od tej linii. Lokale usługowe zaprojektowane na parterze w w/w budynku zgodnie z § 42 ust. 2 planu miejscowego, dostępne będą od strony przestrzeni publicznej, t.j ul. [...] (zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 1 planu miejscowego).

Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji szczegółowo wykazał, z powołaniem się na konkretne ustalenia planu miejscowego, zgodność planowanej inwestycji z § 42 ust. 4 tekstu planu wprowadzającym wymagane wskaźniki i parametry zabudowy oraz zgodność z ustaleniami planu w zakresie zaopatrzenia w media i odprowadzania wód opadowych i roztopowych. Została także wykazana zgodność projektu budowlanego z § 13 warunków technicznych, w myśl którego odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, przy czym z uwagi na zlokalizowanie inwestycji w zabudowie śródmiejskiej, odległość powyższa może zostać zmniejszona nie więcej niż o połowę. Jak wynika z analiz przesłaniania zawartych w projekcie zagospodarowania terenu, planowane budynki nie będą przesłaniały pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w budynkach na działkach o numerach [...] a także – wbrew twierdzeniem Wspólnoty Lokali Użytkowych – nie będą przesłaniały pomieszczeń w budynku handlowo – usługowo- biurowym należącym do Wspólnoty. Mimo bowiem częściowego zbliżenia ścian projektowanych budynków do ścian budynku Wspólny (koniecznego z uwagi na wynikający z planu miejscowego pierzejowy charakter zabudowy od ulicy [...]), w projekcie przewidziano takie oddalenie części ścian projektowanych budynków na wysokości otworów okiennych i drzwiowych ściany zachodniej i północnej budynku Wspólnoty, które jest zgodne z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i nie prowadzi do przesłaniania okien pomieszczeń w budynku Wspólnoty przeznaczonych na pobyt ludzi a jednocześnie mieszkania zaprojektowane w budynkach wnioskodawcy nr 1 i 2, będą miały – zgodnie z par. 60 warunków technicznych – zapewniony odpowiedni czas nasłonecznienia.

W postępowaniu wyjaśniono w sposób należyty kwestie właściwej ochrony przeciwpożarowej rozwiązaniami projektu. Ściany zewnętrzne projektowanych budynków przylegające do granic działek oraz ściany zewnętrzne projektowanych budynków zlokalizowane w odległości mniejszej niż 8 metrów od budynków istniejących na działkach sąsiednich, przewidziano jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 120 z ociepleniem z wełny mineralnej. Szczegółowe rozwiązania projektu w zakresie właściwej klasy odporności ogniowej poszczególnych elementów budynków opisał szczegółowo organ odwoławczy w uzasadnieniu swoje decyzji przedstawiając także analizę co do zapewnienia dróg pożarowych, przy czym – jak trafnie wskazuje Wojewoda – zgodność drogi pożarowej z przepisami przeciwpożarowymi stwierdził rzeczoznawca do spraw przeciwpożarowych uzgodnieniem projektu zagospodarowania terenu oraz wyjaśnieniami.

Planowane zamierzenie zostało zaprojektowane zgodnie z decyzją środowiskową. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 29 czerwca 2020 r., znak; DOŚ-II.6220.5.2020, przedmiotową inwestycją zakwalifikowano do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 j.t.), i odpowiada przedsięwzięciom dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane. Zgodnie z kwalifikacją przepisów ww. rozporządzenia jest to przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust 1 pkt 58 lit. b: "garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub realizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż : 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit a". W decyzji wskazano brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia na polegającego na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i handlem, parkingami naziemnymi i murkami oporowymi wraz z zagospodarowaniem terenu, na nieruchomości położonej w Białymstoku, przy ul. [...], na działkach o nr ew. gr. [...]- obręb [...]).

Inwestor wykazał się niewątpliwym prawem do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane, nie obciążonym na rzecz podmiotów trzecich. Wynika ono z aktów notarialnych bezwarunkowej sprzedaży nieruchomości stanowiącej teren inwestycji przez Spółkę [...] Białystok w 2014r. na rzecz B.. sp. z o.o. spółki komandytowej oraz kolejnej sprzedaży w 2018r. nieruchomości na rzecz spółki A. sp. z o.o. spółki komandytowej w B. (akty notarialne z [...] marca 2014r. Rep. A Nr [...] i z dnia [...] grudnia 2018r. Rep. A Nr [...]). Z treści tych aktów notarialnych wynika, ze nieruchomość była wolna od wszelkich obciążeń i praw osób trzecich i nie była przedmiotem postępowania sądowego czy sądowoadministracyjnego, w tym egzekucyjnego. Inwestor nabył nieruchomość korzystając z rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych. W Księdze Wieczystej urządzonej dla nieruchomości nie ujawniono żadnych obciążeń czy praw podmiotów trzecich.

Zdaniem sądu Wspólnota Lokali Użytkowych przy ulicy [...] w B. nie może w 2024 r. skutecznie powoływać się na "przeniesienie" przy sprzedaży nieruchomości w 2005r. na rzecz spółki [...] przez spółkę B., zobowiązania do przekazania nieodpłatnie na rzecz właścicieli lokali użytkowych w budynku wspólnoty 50 miejsc parkingowych. Obowiązek wykonania 50 miejsc parkingowych na nieruchomości stanowiącej teren inwestycji nie został zrealizowany przez spółkę B. ani przez spółkę [...]. W tym miejscu sąd stwierdza, że sporządzony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku protokół kontroli z 14 czerwca 2021r. nie dowodzi trwałego urządzenia miejsc parkingowych w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Na terenie inwestycji – jak stwierdzono w protokole – funkcjonuje na starej nawierzchni z płyt betonowych po dawnym dworcu PKS tymczasowy parking, natomiast nie ma docelowych miejsc parkingowych z właściwym ich wyznaczeniem i oznaczeniem. Konkluzja organu nadzoru budowlanego o niewykonaniu warunku z decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z 12 czerwca 2002r. o pozwoleniu sp. B. na użytkowanie budynku przy ulicy [...], skutkowała wydaniem decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia pozwolenia na użytkowanie. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia warunku zrealizowania miejsc parkingowych, którego to warunku nie dopełniono.

Okoliczność podejmowania przez Wspólnotę Lokali Użytkowych przy ulicy [...] wielokierunkowych działań przed sądem powszechnym w celu wykazania praw nabytych do części terenu inwestycji, absolutnie nie stanowiła przeszkód prawnych do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę przez obecnego inwestora i do udzielenia przez organ administracji architektoniczno – budowlanej pozwolenia na budowę dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. Na marginesie można jedynie zauważyć, że powództwo Wspólnoty Lokali Użytkowych o ochronę naruszonego posiadania miejsc parkingowych, miejsca na ustawienie pojemników do składowania odpadów oraz drogi ewakuacyjnej zostało prawomocnie oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z [...] lutego 2023r. sygn. [...] a wniosek właścicieli lokali użytkowych w budynku przy ulicy [...] w Białymstoku o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej w zakresie parkingu, prawa przechodu i przejazdu (drogi koniecznej) oraz w zakresie prawa posadowienia pojemników na odpady, został postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z [...] marca 2024r. sygn. [...] nieprawomocnie oddalony.

Zarzuty skargi oraz zarzuty doprecyzowane przez pełnomocnika Wspólnoty na rozprawie (wykazane w piśmie procesowym złożonym jako załącznik do protokołu rozprawy) są niezasadne i jako takie nie mogą prowadzić do podważenia zaskarżonej decyzji.

Oczywiście nietrafny jest zarzut najdalej idący związany z zarzucanym organowi naruszeniem zasady trwałości decyzji administracyjnej., w tym przypadku decyzji z 29 kwietnia 2002r. znak A.II.C.7353/324/01/02 , mocą której teren inwestycji dla budowy budynku przy ulicy [...] z pierwotnego pozwolenia na budowę z 1999r. został poszerzony o działki [...] (obecnie [...]), teraz stanowiące własność inwestora, na którym projekt zamienny z 2002r przewidział zagospodarowanie tych działek pod parkingi i dojazdy. Zdaniem skarżącej Wspólnoty decyzja o pozwoleniu na budowę z 2002r. nadal jest ważna, co oznacza niedopuszczalność zrealizowania na tym terenie inwestycji objętej wnioskiem spółki A.

Sąd zgadza się z oceną tego zarzutu przedstawioną przez uczestnika postępowania. Aby mówić o zablokowaniu terenu inwestycji uzyskaniem pozwolenia na jego zabudowę, pozwolenie to musi być czynne i wykonalne. Tymczasem wobec inwestycji w postaci budowy budynku przy ulicy [...] zostało wydane w 2002r. pozwolenie na użytkowanie, które chociaż opatrzone warunkiem wykonania w określonym terminie miejsc parkingowych, to jednak kończyło proces inwestycyjny i konsumowało decyzję o pozwoleniu na budowę. Zauważyć należy, że wznowienie robót budowlanych przy realizacji miejsc parkingowych wobec nieprzystąpienia do realizacji czy przerwania ich realizacji (czego potwierdzeniem stały się kolejne wnioski pierwotnego inwestora sp. B. o przesuwanie terminu wykonania parkingu), wymagałoby uzyskania nowego pozwolenia na budowę stosownie do treści art. 37 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - a kolejni nabywcy nieruchomości (począwszy od spółki [...]) przestali być zainteresowani wykonaniem docelowych miejsc parkingowych na działkach objętych pozwoleniem na budowę z 2002r. Z treści art. 37 Prawa budowlanego wynika, ze decyzje o pozwoleniu na budowę nie mają z mocy ustawy charakteru trwałego. Moc wiążąca pozwolenia na budowę jest bowiem czasowa, co się wiąże z zasadą wolności inwestowania na własnym terenie. Inwestor mając pozwolenie na budowę może przystąpić do realizacji inwestycji ale może również z realizacji inwestycji zrezygnować.

Wbrew zarzutowi Wspólnoty właściwie został ustalony w postępowaniu krąg stron postępowania, pomijający poszczególnych członków Wspólnoty Lokali Użytkowych przy ulicy [...] z uwagi na to, że ich interesy reprezentowała w postępowaniu wspólnota za pośrednictwem Zarządu. Przymiot strony postępowania w sprawach o pozwolenie na budowę ustalany jest w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 K.p.a. W sprawie o pozwolenie na budowę stronami postępowania jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, przy czym ustawa Prawo budowlane wprost definiuje w art. 3 pkt 20 "obszar oddziaływania obiektu" jako "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu". Innymi słowami przepis art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zawęża krąg stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę do podmiotów wobec których oddziaływanie zamierzonej inwestycji może ograniczyć wyłącznie uprawnienie do zgodnej z prawem zabudowy ich nieruchomości. Jednocześnie, zgodne z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa – do reprezentowania interesu zbiorowego – ogółu właścicieli odrębnych lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową (czy lokali użytkowych) - co do zasady legitymację ma wspólnota a nie poszczególni członkowie tej wspólnoty. Powyższe wynika z treści art. 6 i 21 ustawy z 29 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 1048), zgodnie z którymi rozstrzygnięcia administracyjne sprawy dotyczące nieruchomości wspólnej, co do zasady odnoszą się do praw i obowiązków wspólnoty. W wyroku z 7 grudnia 2007r. sygn. II OSK 1648/06 NSA stwierdził, że tylko w sytuacji jeśli członek wspólnoty wykaże swój indywidualny własny interes prawny w postępowaniu, może w nim uczestniczyć jako strona.

Jak wynika z akt administracyjnych Wojewoda przeprowadził postępowanie wyjaśniające kwestię dysponowania przez poszczególnych właścicieli lokali użytkowych w budynku przy ulicy [...] indywidulanym interesem prawnym do bycia samodzielną stroną postępowania w sprawie. Trafnie, po analizie pism osób wnioskujących o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu i skonfrontowaniu treści tych pism ze stanowiskiem Wspólnoty (w pełni zbieżnym ze stanowiskami poszczególnych właścicieli lokali użytkowanych) oraz z innymi dowodami w sprawie, uznał, że wnioskodawcy nie wykazali istnienia uzasadnionego, opartego na przepisie prawnym, indywidualnego interesu do bycia stroną postępowania. Projekt budowlany nie wkracza w zabudowę nieruchomości na której usytuowany jest budynek Wspólnoty ani tym bardziej nie wkracza w zabudowę poszczególnych lokali użytkowych w budynku Wspólnoty. Ani Wspólnota ani poszczególni jej członkowie nie mają żadnego tytułu prawnego do terenu inwestycji ani zagwarantowanego prawnie posiadania i korzystania z terenu inwestycji na potrzeby parkowania pojazdów, posadowienia pojemników na odpady czy korzystania z traktów pieszych.

Oczywiście nietrafne są zarzuty sformułowane w skardze.

Przepisy Prawa budowlanego w procedurze budowlanej chronią wyłącznie uzasadnione interesy osób trzecich tj. interesy mające umocowanie w przepisach prawa. Wyłącznie w przypadku wykazania, że projekt budowlany przedstawiony do zatwierdzenia, narusza konkretne normy Prawa budowlanego, przede wszystkim normy warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, może dojść do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego o ile oczywiście inwestor nie usunie dostrzeżonych nieprawidłowości bądź nie uzupełni projektu o wymagane przez organ administracji architektoniczno - budowlanej warunki. W sprawie niniejszej projekt budowlany był uzupełniony. Naruszenia swoich interesów Wspólnota Lokalu Użytkowych przy ulicy [...] upatruje w zagrożeniu zablokowaniem wyjść z budynku Wspólnoty od strony zachodniej i północnej, utracie miejsc postojowych, traktów pieszych, miejsc do składowania odpadów i utracie dostępu do budynku od strony ulicy [...]. Wspólnota ignoruje fakt braku tytułu prawnego do części terenu inwestycji, uprawniającego do korzystania z miejsc parkingowych, miejsc na posadowienie pojemników na odpady czy wykorzystania terenu inwestycji jako drogi dostępu do swojego budynku od strony ulicy [...]. Wspólnota pomija też fakt, że budynek przy ulicy [...] ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej – ulicy [...] a rozwiązania projektu w żadnej mierze nie ingerują w użytkowanie lokali w budynku Wspólnoty. Projektowana inwestycja spełnia względem nieruchomości Wspólnoty wszystkie wymogi prawne, w tym warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Wbrew zarzutowi skarżącej przedłożony projekt budowlany w pełni respektuje przepisy Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych i stosownie do treści art. 34 ust. 3 pkt 2d Prawa budowlanego przedłożony projekt zawiera opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego. W projekcie architektoniczno – budowlanym wskazano, że projektowane budynki należą do II kategorii geotechnicznej i posadowione będą w złożonych warunkach gruntowych. Zgodnie z par. 4 ust. 4 ww. rozporządzenia, kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego i jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego. Jednocześnie, w związku z zaliczeniem inwestycji do II kategorii geotechnicznej i posadowienia projektowanych budynków w złożonych warunkach gruntowych, została wykonana dokumentacja geologiczno – inżynierska i włączono ją do projektu architektoniczno – budowlanego. Dokumentacja powyższa została sporządzona przez uprawnionego geologa w oparciu o wiercenia i sondowania. W dołączonej przy tym do dokumentacji projektowej ekspertyzie technicznej, sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia konstrukcyjno – budowlane, stwierdzone zostało, że wzniesienie projektowanych budynków w sąsiedztwie budynku Wspólnoty, nie spowoduje zagrożeń dla bezpieczeństwa i użytkowników tego obiektu lub obniżenia przydatności do użytkowania budynku Wspólnoty.

Wbrew zarzutowi Wspólnoty dołączona do projektu budowlanego informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wymagana przepisem art. 35 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego była wystraczająca do uznania projektu za kompletny. Plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na budowie sporządzany jest bowiem przez kierownika budowy na późniejszym etapie procesu budowlanego i jako taki, nie był wymagany na etapie oceny projektu budowlanego.

Uzasadnienia decyzji organów obu instancji zawierają szczegółowe odniesienie się do graficznych analiz przesłaniania projektowanych budynków względem istniejącej zabudowy, wykazujących brak kolizji rozwiązań projektu dla utrzymania dostępu naturalnego światła do pomieszczeń budynku Wspólnoty przeznaczonych na pobyt ludzi zarówno od strony zachodniej, jak i północnej budynku Wspólnoty. Jednocześnie w uzasadnieniach decyzji obydwu organów szczegółowo, nawiązując do rozwiązań projektu, wykazano zachowanie pełnego bezpieczeństwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej . Podkreślić należy, że całość rozwiązań projektu w tym zakresie została uzgodniona przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Zaskarżona decyzja została skierowana do właściwie oznaczonych stron postępowania i wydana po przeprowadzeniu w sposób należyty procedury administracyjnej z zagwarantowaniem procesowych uprawnień stronom postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o oddaleniu skargi (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).