Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 61/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 10 ust. 1,
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
article: art. 149 par. 1 pkt 1 i 3, art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku z dnia 24 lipca 2018 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz D. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Ke 61/18

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 lipca 2018 r. D. C. zwrócił się do Urzędu Gminy w K.ie o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: informacji o sprzedaży gruntów/działek gminnych oraz nieruchomości gminnych przez Gminę K., cenę ich sprzedaży uwzględniając kwotę brutto/netto, numer działki, na jaki użytek/przeznaczenie zostały sprzedane, w jakim trybie (przetargowy, bezprzetargowy) zostały sprzedane grunty/działki i nieruchomości gminne od 01.01.2010r. do 2018r. (do dnia na odpowiedź na wniosek). Wniósł o przesłanie wnioskowanej informacji za pośrednictwem poczty elektronicznej E-PUAP.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Wójt Gminy K. w odpowiedzi na powyższy wniosek z dnia 24 lipca 2018 r. poinformował, że informacje dotyczące sprzedaży nieruchomości gminnych (tj. położenie i numer nieruchomości, powierzchnia nieruchomości, przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, opis nieruchomości, forma sprzedaży oraz cena nieruchomości) są każdorazowo publikowane w formie wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży oraz ogłoszenia o przetargu na stronie Biuletyn Informacji Publicznej Gminy K. pod adresem http://www.K..eobip.pl w zakładce Przetargi- Informacje o przetargach. Wobec powyższego organ powołując się na art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330) wyjaśnił, że w zakresie udostępnienia informacji o sprzedaży nieruchomości gminnych tj. ceny sprzedaży, numeru działki, użytku/przeznaczenia nieruchomości, trybu sprzedaży, nie stosuje się trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. D. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 24 lipca 2018 r. Zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, prowadzące do udostępnienia informacji wymijającej, niezgodnej z treścią żądania skarżącego;

- art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (w skrócie powoływanej w skardze też jako "UDIP"), poprzez naruszenie terminu na udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy wniosek dotyczy informacji publicznej.

Skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy K. do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi i zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł między innymi, że Wójt Gminy K. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, na co wskazuje art. 4 ust. 1 pkt 1 UDIP. W sprawie nie zostało również zakwestionowane stanowisko, zgodnie z którym wnioskowane informacje posiadają walor informacji publicznej, zgodnie z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 UDIP. Bezczynność ma zaś miejsce, jak wskazała strona, nie tylko w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany nie udziela odpowiedzi, ale również, gdy odpowiedź ta jest wymijająca, czy też niepełna, na potwierdzenie czego strona powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej może być wniesiona w każdym czasie, nie jest zatem ograniczona terminami wskazanymi w ustawie. Nie jest również konieczne uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie zakres wniosku obejmował informację, która nie znajduje pokrycia w opublikowanej informacji na stronie BIP Urzędu. Z tego względu udostępnienie informacji poprzez przekazanie odpowiedzi z dnia 2 sierpnia 2018 r. nie może stanowić załatwienia sprawy. Ponadto, w ocenie skarżącego, przekazanie informacji znajdującej się w BIP podmiotu zobowiązanego powinno nastąpić wprost, tj. nie może stanowić załatwienia wniosku wskazanie odnośnika do informacji, którą sam wnioskodawca powinien przetworzyć, celem wyjęcia poszczególnych danych.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, ewentualnie o umorzenie z uwagi na fakt, że informacja została udzielona, a także wniósł po niewymierzanie organowi grzywny i niezobowiązywanie do udzielenia informacji, gdyż informacja została udzielona.

Organ podniósł, że - po przeanalizowaniu zakresu żądanych przez wnioskodawcę informacji - stwierdził, iż są one opublikowane na stronie Biuletyn Informacji Publicznej Gminy K. pod adresem http://www.K..eobip.pl w zakładce Przetargi-Informacje o przetargach. Każdorazowo bowiem organ, prowadząc procedurę sprzedaży nieruchomości, obowiązany jest udostępnić na stronie BIP w formie wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży oraz ogłoszenia o przetargu informacje, takie jak położenie i numer nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, powierzchnia nieruchomości, przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, opis nieruchomości, formę sprzedaży oraz cena nieruchomości.

Zdaniem organu, publikowane dokumenty przejrzyście i wprost wskazują kolejno: numer i położenie nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży, powierzchnię tejże nieruchomości, przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, a także opis nieruchomości, formę sprzedaży (tryb przetargowy bądź bezprzetargowy) oraz cenę nieruchomości. Udostępnione informacje wyczerpują zatem zakres, jaki wskazuje skarżący w swym wniosku.

Z uwagi na znaczącą ilość publikowanych ogłoszeń w załączeniu do odpowiedzi na skargę organ przesłał 10 przykładowych zrzutów ekranu dotyczących żądanych informacji, natomiast pozostałe zawierają analogiczną treść i są dostępne na stronie BIP Gminy K.. Organ publikuje je w formie tabeli, odpowiednio wytłuszczając istotne elementy ogłoszenia/wykazu co powoduje, zdanie organu, że nie sposób nie odnaleźć żądanych informacji. Istotne jest też to, w ocenie organu, że wskazał adres ogólny BIP, przy czym poinformował, iż żądane informacje znajdują się w zakładce Przetargi-Informacje o przetargach, wobec czego oczywistym jest, iż informacje archiwalne zakresem swym obejmujące lata 2010-2018 znajdują się w zakładce Archiwum-Przetargi-Informacje o przetargach.

Organ wyjaśnił również, że art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielania informacji. Oznacza to, że adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. W przypadku złożenia wniosku podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP wraz z podaniem adresu internetowego, pod którym się ona znajduje, co organ uczynił pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Wskazanie skarżącemu informacji publicznej strony BIP - jako jej źródła - stanowi załatwienie wniosku, albowiem informacje zawarte w BIP odnoszą się bezpośrednio (wprost) do przedmiotu i zakresu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a więc zawierają wszystkie dane istotne z punktu widzenia żądającego informacji. Ponadto ich uzyskanie nie wymaga podjęcia dodatkowych działań celem uzyskania informacji niezamieszczonych w BIP, a więc mamy do czynienia z tzw. informacją prostą. Zakres żądania sformułowany we wniosku o jej udostępnienie i zakres informacji znajdujący się w BIP w tym przypadku pozwala na stwierdzenie, że są one identyczne.

Ocena dokonana według wykładni językowej, funkcjonalnej i systemowej art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej prowadzi do wniosku, zdaniem organu, że jeżeli obowiązują odmienne regulacje ich udostępniania – ale muszą być one zawarte w ustawie - to będą miały pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej. Zawarte bowiem w tym ostatnim przepisie stwierdzenie "nie naruszają" należy rozumieć, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może naruszać przepisów innych ustaw odrębnie regulujących zasady ich udostępniania, zaś sama istota odesłania, o których jest mowa w tym przepisie, dotyczy takiej sytuacji, że to odrębna ustawa precyzuje zarówno zasady, jak i tryb dostępu do informacji publicznej, których zastosowanie wyłączać będzie zasadność ich realizacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z taką sytuacją mamy do czynienia, w ocenie organu, w niniejszej sprawie, bowiem - jak wynika z art. 35 pkt 1 oraz art. 38 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121 z późn. zm.) - zarówno wykaz nieruchomości przeznaczonych do zbycia jak i ogłoszenie o przetargu zawierające żądane przez skarżącego informacje podane zostały do publicznej wiadomości poprzez odpowiednio wywieszenie w siedzibie właściwego urzędu, a także zamieszczenie na stronach internetowych właściwego urzędu oraz podanie do publicznej wiadomości w sposób zwyC.owo przyjęty w danej miejscowości.

Jak podniósł w związku z powyższym organ, nie można żądać od podmiotu zobowiązanego udostępnienia informacji zamieszczonej w Biuletynie Informacji Publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. I OSK 601/05, lex nr 236545).

Zasady oraz tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330), dalej "u.d.i.p.". Ustawa ta wprowadziła w art. 1 ust. 1 definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". Przepisy art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, w którym znalazły się m.in. informacje o podmiotach władzy publicznej, w tym majątku, którym dysponują, o zasadach funkcjonowania podmiotów publicznych, o danych publicznych, o majątku publicznym. W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29).

W niniejszej sprawie nie było sporu co do tego, że Wójt Gminy K. – jako organ władzy publicznej – jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a żądane we wniosku informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś udzielenie tej informacji odbywa się na zasadach i w trybie określonych przepisami tej ustawy.

Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, przy czym informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek wydania decyzji administracyjnej spoczywa na organie zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej - poza sytuacjami, gdy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania - w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bo istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.).

Bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega więc na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na który to przepis powołał się organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 24 lipca 2018 r., informacje udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej uważa się za udostępnione. Co do zasady wskazanie stron internetowych Biuletynu Informacji Publicznej, na których znajdują się informacje objęte wnioskiem, stanowi załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej, a wobec tego w takiej sytuacji organ nie ma obowiązku podejmowania żadnych czynności materialno-technicznych związanych z udzieleniem informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wlk., z dnia 11 sierpnia 2016 r., II SAB/Go 56/16, lex nr 2105449, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 1 lutego 2018 r., II SAB/Po 194/17, lex nr 2468056).

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 24 lipca 2018 r. skarżący zwrócił się o udzielenie informacji w zakresie dotyczącym informacji o sprzedaży gruntów/działek gminnych oraz nieruchomości gminnych przez Gminę K., ceny ich sprzedaży uwzględniając kwotę brutto/netto, numer działki, na jaki użytek/przeznaczenie zostały sprzedane, w jakim trybie (przetargowy, bezprzetargowy) zostały sprzedane grunty/działki i nieruchomości gminne. Z treści wniosku, w ocenie Sądu, wynika w sposób oczywisty, że wnioskodawca zwrócił się do organu o udzielenie informacji dotyczących transakcji sprzedaży nieruchomości, ale już sfinalizowanych przez organ. Skoro informacje mają dotyczyć trybu, w jakim zostały sprzedane nieruchomości, czy użytku/przeznaczenia, na jaki zostały sprzedane nieruchomości, to nie powinno budzić wątpliwości organu, że we wniosku chodziło o to, które nieruchomości stanowiące własność Gminy K. zostały już sprzedane w okresie wskazanym we wniosku, za jaką ostatecznie cenę, na jaki użytek/przeznaczenie i w jakim trybie (przetargowym/ bezprzetargowym).

Tymczasem organ w odpowiedzi na wniosek D.a C.a wskazał, że żądane informacje publiczne zamieszczone są w Biuletynie Informacji Publicznej, zawierają się w wykazach nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży oraz ogłoszeniach o przetargu, a które organ publikuje na BIP. Informacje te organy samorządu terytorialnego zamieszczają w wykonaniu obowiązku nałożonego ustawą z dnia 21 sierpnia 1991 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121, dalej jako "u.g.n."). Analiza przepisów tej ustawy dotyczących sprzedaży nieruchomości, w tym nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego (art. 31 i nast. u.g.n.), czy przepisów dotyczących przetargów na zbycie ww. nieruchomości (art. 37 i nast. u.g.n.) w sposób oczywisty wskazuje, że wykaz nieruchomości, które zostaną sprzedane (zbyte) przez jednostkę samorządu terytorialnego nie musi pokrywać się z wykazem nieruchomości do takiej sprzedaży przeznaczonych czy ogłoszonych do przetargu. Podobnie, w świetle przepisów u.g.n., ceny sprzedanych nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego mogą różnić się od cen nieruchomości zamieszczonych w ww. wykazach (ogłoszeniach o przetargu).

Powyższe oznacza, że Wójt Gminy K. nie załatwił wniosku D.a C.a o udostępnienie informacji publicznych określonych w tym wniosku, albowiem informacje publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej, na które organ się powołuje, nie są tymi, o które zawnioskował skarżący, w każdym razie pod adresem strony internetowej i w zakładce wskazanej w odpowiedzi organu na wniosek, nie sposób żądanych informacji zlokalizować.

W tym miejscu należy bowiem zauważyć, że wskazany przez organ sposób dotarcia do informacji publicznych, o udostępnienie których zwrócił się D. C. wnioskiem z dnia 24 lipca 2018 r., również nie jest prawidłowy, skoro na wskazanej przez organ stronie internetowej w zakładce Przetargi/Informacje o przetargach nie można odnaleźć wnioskowanych informacji publicznych. Do informacji, na które powołuje się organ jako na te żądane przedmiotowym wnioskiem z dnia 24 lipca 2018 r., na wskazanej przez organ stronie internetowej można dotrzeć poprzez zakładkę Archiwum-Przetargi-Informacje o przetargach. Zatem, jak dostrzega to organ dopiero w odpowiedzi na skargę, informacje, jakie miały stanowić o załatwieniu wniosku skarżącego, nie są umieszczone w zakładce Przetargi-Informacje o przetargach. Również więc w tym zakresie załatwienie wniosku przez Wójta Gminy K. nie może zostać zaaprobowane.

Z podanych wyżej przyczyn Sąd, stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności w udzieleniu informacji publicznej na wniosek D.a C.a z dnia 24 lipca 2018 r., zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpoznania tego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. (pkt I wyroku).

Brak w skardze żądania w zakresie stwierdzenia, czy organ dopuścił się bezczynności z rażącym, bądź nierażącym, naruszeniem prawa nie zwalniało Sądu od podjęcia takiego rozstrzygnięcia, właściwego dla tego typu skargi, a przewidzianego w art. 149 § 1a p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7; wyrok NSA z 15 stycznia 2013 r., II OSK 2390/12, lex nr 1341597). W ocenie Sądu, zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Rażącym naruszeniem prawa będzie bowiem stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarC.ące samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, w tym terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, lex nr 1218894; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., II OSK 468/13, lex nr 1299457). W niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ organ w ustawowym terminie odniósł się do wniosku D.a C.a, aczkolwiek Sąd ocenił, że nie załatwił tego wniosku w wymagany przepisami prawa sposób.

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt III wyroku).