Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3549/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. S. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

M. S. (dalej "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – radcę prawnego, a do skargi załączono kopię pełnomocnictwa z 5 października 2022 r. udzielonego mu przez skarżącą (k. 6).

Zgodnie z zarządzeniem z 17 października 2023 r. (k. 18) pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: wskazanie numeru PESEL strony; przedłożenie pełnomocnictwa podpisanego przez stronę skarżącą, bądź jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym; nadesłanie kopii dokumentów, z których wynika naruszenie interesu prawnego strony legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji; nadesłanie 3 odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania.

Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, doręczono pełnomocnikowi w dniu 27 października 2023 r. (k. 22). W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik strony do pisma z 30 października 2023 r. (k. 23) załączył: a) kopię pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, opatrzoną widoczną pieczątką zawierającą informację o poświadczeniu dokumentu za zgodność z oryginałem, dacie poświadczenia i oznaczeniu jego miejsca, jednak bez podpisu poświadczenia; b) kopię dokumentu, z którego według strony wynika naruszenie interes prawny, legitymującego stronę do zaskarżenia ww. decyzji (k. 26); c) trzy odpisy skargi. Dodatkowo w nadesłanym piśmie przewodnim pełnomocnik skarżącej poinformował, że "numer PESEL strony zostanie dosłany w terminie późniejszym, gdyż oczekujemy na informację od skarżącej".

Do dnia wydania niniejszego orzeczenia do akt sprawy nie wpłynęła żadna korespondencja/informacja od pełnomocnika skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie takiego braku formalnego skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie.

W uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd zwraca uwagę, że przywołany wcześniej art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zawiera szczególnych wymagań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez wymienionych w nim pełnomocników. Takie wymogi wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (w tym przypadku art. 6 § 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radach prawnych, t. j. Dz. U. 2024 poz. 499). Zgodnie z tym przepisem: "Radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia (...)".

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, szczegółowo opisanych w wezwaniu. Odpowiadając na wezwanie, pełnomocnik nie uzupełnił prawidłowo jednego z braków formalnych – dokładniej to nie poświadczył prawidłowo odpisu pełnomocnictwa z 5 października 2022 r. (k. 24) udzielonego przez stronę. Nadesłany dokument nie spełnia łącznie wszystkich trzech warunków formalnych stawianych czynności poświadczenia odpisów dokumentów przez radcę prawnego, zgodnie z wymogami art. 6 § 3 ustawy o radcach prawnych. Z załączonego dokumentu wynika jedynie data i oznaczenie miejsca sporządzenia odpisu. Wyraźnie widać, że brak w nim trzeciego elementu jakim jest podpis osoby poświadczającej. W konsekwencji pełnomocnictwo nie jest prawidłowo poświadczone (uwierzytelnione), czego konsekwencją jest stwierdzenie, że ten jednostkowy brak formalny skargi nie został uzupełniony prawidłowo. W sprawie nie został również uzupełniony brak formalny skargi w postaci wskazania numeru PESEL skarżącej mimo, że w nadesłanym piśmie z 30 października 2023 r. (k. 23) pełnomocnik strony informuje sąd o "dosłaniu tego numeru w terminie późniejszym, gdyż oczekuje na informację od skarżącej". Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia tego nie uczynił. Pełnomocnik do pisma z 30 października 2023 r. załączył kopię dokumentu, z którego wywodzi interes prawny strony do wniesienia skargi (k. 26) oraz 3 odpisy skargi. Podsumowując, w niniejszej sprawie zostały uzupełnione tylko dwa braki formalne skargi z czterech, do jakich pełnomocnik został wezwany. Połowiczne uzupełnienie braków formalnych skargi nie jest całkowitym uzupełnieniem, dlatego konsekwencją procesową może być tylko odrzucenie skargi.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych stronie w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.