Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 4/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz S. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną w dniu 28 marca 2024 r. pod poz. 1146.


UZASADNIENIE

S. W. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 14 lutego 2024 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty.

Skarżąca zwróciła uwagę, że postanowieniem z dnia 20 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi wydał postanowienie w przedmiocie zaliczenia wpłaty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na skutek rozpoznania zażalenia strony, postanowieniem z dnia 24 maja 2024 r. uchyliło ww. postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Od czasu wydania postanowienia przez SKO Urząd Miasta Łodzi nie wydał żadnego nowego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie w całości. Wyjaśnił, że 14 grudnia 2022 r. S. W. dokonała wpłaty kwoty 4.000,00 zł tytułem podatku od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], co do której w dniu 20 grudnia 2022 r. organ podatkowy wydał postanowienie o rozksięgowaniu. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła zażalenie.

Postanowieniem z 24 maja 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi uchyliło w całości postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 20 grudnia 2022 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W dniu 7 czerwca 2023 r. Prezydent Miasta Łodzi wydał postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty kwoty 4.000,00 zł na poczet zaległości podatkowych, odsetek od nieterminowej zapłaty i kosztów upomnienia.

Pomimo wysłania ww. postanowienia na adres podatniczki: P.42 "O", [...] L. S. W. nie podjęła przesyłki i 4 lipca 2023 r., po podwójnym awizowaniu, przesyłka została zwrócona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Sąd wskazuje, że w sprawie wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne, już po zakończeniu postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.

W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, stwierdzono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.

W kolejnej uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W jej uzasadnieniu wskazano, że badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje jej przedmiot należący do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 p.p.s.a. Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, nawet w okolicznościach uprzedniego złożenia ponaglenia do organu administracji w toku postępowania administracyjnego, należy uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego jako przewlekłość nie dającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Nie jest już bowiem możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy, skoro organ dokonał już takiego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a. sąd orzekający jest związany stanowiskiem wyrażonym w wymienionych uchwałach NSA, bowiem powołany przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zajętym w uchwale i przyjąć wykładni prawa odmiennej od tej, która została zaakceptowana przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi została złożona przez skarżącą w dniu 16 lutego 2024 r., a zatem po wydaniu przez organ postanowienia z dnia 7 czerwca 2023 r. w sprawie zaliczenia wpłaty kwoty 4.000,00 zł na poczet zaległości podatkowych, odsetek od nieterminowej zapłaty i kosztów upomnienia.

Skoro więc skarga na bezczynność postępowania została wniesiona już po zakończeniu prowadzonego postępowania przez organ administracji publicznej, poprzez wydanie postanowienia - to taka skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

AKE.