Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1101/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1  par. 1  i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: Art. 3  par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: Art. 23 i art. 24
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

| | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: SWSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) ASR WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 maja 2023 r. znak: IG-II.7221.54.2023.UK w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 maja 2023 r. znak: IG-II.7221.54.2023.UK Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty Wielickiego z dnia 30 stycznia 2023 r. znak: GK.6620.2.23.2022 o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dla działek ewidencyjnych nr 1 i nr 2 położonych w obrębie B., jednostka ewidencyjna G., powiat w., polegającej na zmianie dotychczasowego użytku gruntowego "B-tereny mieszkaniowe na "Br-grunty rolne zabudowane" oraz rodzaju budynku wg KŚT, tj. "pozostałe budynki niemieszkalne" (KŚT 109) na "budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa" (KŚT 108)".

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia 25 października 2022 r. (uzupełnionym 27 października 2023 r.) J. P. (dalej: skarżąca) i A. P., zwrócili się do Starosty Wielickiego o zweryfikowanie danych ujawnionych w trybie modernizacji ewidencji gruntów i budynków i zaliczenie działek nr 1 i nr 2 obręb B. do "rolno siedliskowej" oraz zmiany budynku określonego w modernizacji jako "inny" na budynek gospodarczy przeznaczony do celów rolniczo-gospodarczych. A. P. nie został uznany za stronę przedmiotowego postępowania, ponieważ nie jest właścicielem przedmiotowych działek.

Starosta Wielicki decyzją z dnia 30 stycznia 2023 r., orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dla działek ewidencyjnych nr 1 i nr 2.

W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji skarżąca wskazała na pominięcie decyzji o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę znak: [...] z dnia 7 października 2009 r. Budowa budynków przeznaczonych lub związanych z produkcją rolną nie wymaga wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Podniesiono, iż faktyczny brak prowadzenia prac ornych w postaci orki, siewu i zbioru plonów nie ma żadnego znaczenia dla uznania nieruchomości, jej części oraz budynków i budowli za związanych z gospodarką rolną. Zarzucono organowi niepełną analizę materiału zgromadzonego w sprawie, a jego ustalenia za nieracjonalne i sprzeczne z logiką.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał wniesione odwołanie za nieuzasadnione i opisaną na wstępie decyzją z dnia 5 maja 2023 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił na wstępie, że prowadzenie przez starostę operatu ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990, z późn. zm., dalej: p.g.k.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 1390 z późn. zm., dalej: rozporządzenie e.g.b.).

W latach 2019-2021 na terenie jednostki ewidencyjnej G. przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 24a p.g.k. W jej toku projekt operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu ewidencyjnego B. podlegał wyłożeniu do wglądu zainteresowanych w siedzibie Starostwa Powiatowego w Wieliczce - stanowisko zamiejscowe w lokalu Zespołu Szkół w G. - na 15 dni roboczych, tj. od 20 września do 8 października 2021 r. Informacja o miejscu i terminie wyłożenia była wywieszona na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy G. i w Starostwie Powiatowym w Wieliczce oraz ogłoszona w prasie o zasięgu krajowym, czyli zgodnie z art. 24a ust. 5 p.g.k. Przepis ten wówczas stanowił, że Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia (...), poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym. W okresie wyłożenia każdy, czyjego interesu prawnego dotyczyły dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego mógł zgłaszać uwagi do tych danych. Informacja Starosty Wielickiego, że projekt operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków stał się operatem ewidencyjnym, ukazała się w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w Wieliczce oraz w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego 15 listopada 2021 r.

Skarżąca nie wnosiła uwag i zastrzeżeń do danych wykazanych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, jak również nie złożyła zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w odpowiednim terminie. Wobec powyższego dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków dla działek nr 1 i nr 2 obręb B. opracowane w ramach prac modernizacyjnych stały się wiążące.

Skarżąca wystąpiła do Starosty z wnioskiem dopiero 25 października 2022 r. Mając na uwadze termin wniesienia pisma oraz art. 24a ust. 12 p.g.k., Starosta Wielicki prawidłowo uznał, iż stanowi ono wniosek o dokonanie zmian danych w ewidencji gruntów i budynków i podlega rozpatrzeniu w trybie art. 24 p.g.k.

Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, iż w toku przeprowadzonej modernizacji dokonano zmian w działkach nr 1 i 2 w zakresie użytku gruntowego, zmieniając użytek gruntowy grunty rolne zabudowane Br-Pslll na użytek gruntowy tereny mieszkaniowe B oraz ujawniono budynki: "budynek mieszkalny" o powierzchni 126 m2 oraz "inny budynek" jako pozostałe budynki niemieszkalne o powierzchni zabudowy 42 m2.

Organ podkreślił, że rozróżnienie rodzajów użytków gruntowych w ramach postępowania aktualizacyjnego, powinno odbywać się na podstawie przypisania ich cech, właściwości i sposobu zagospodarowania, charakterystycznych dla danego rodzaju użytku. Elementy te szczegółowo określone są w załączniku nr 1 do rozporządzenia e.g.b., w oparciu o który dokonuje się zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych (§ 10). Definicje użytków gruntowych stanowią, że rodzaj użytków gruntowych z grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, związany jest nierozerwalnie z funkcją budynków. To rodzaj i przeznaczenie budynków znajdujących się na nieruchomości determinuje rodzaj użytku gruntowego. Grunty rolne zabudowane to grunty znajdujące się w ramach działki siedliskowej objęte zabudową zagrodową. Organ zauważył przy tym, że brak jest w przepisach ustawy i rozporządzenia definicji "działki siedliskowej" i "zabudowy zagrodowej". W związku z powyższym w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się na konieczność dokonania systemowej wykładni wymienionych wyżej przepisów rozporządzenia.

Ponadto o zaliczeniu gruntów do "gruntów rolnych zabudowanych" nie przesądza jedynie fakt, że grunty te wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Użyte w definicji "rolnych gruntów zabudowanych" wyrazy "budynki przeznaczone do produkcji rolniczej" wskazują, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania gruntów do tego użytku ma funkcja budynków i ich wykorzystanie. Do użytku tego zalicza się przede wszystkim grunty zajęte pod budynki przeznaczone do produkcji rolniczej oraz grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, jeżeli tworzą z gruntami rolnymi, budynkami, budowlami lub urządzeniami, zorganizowaną całość gospodarczą.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawową cechą gruntów rolnych zabudowanych - według przywoływanego załącznika Nr 1 do rozporządzenia - jest posadowienie na nich budynków mieszkalnych i innych, które mają służyć obsłudze produkcji rolniczej prowadzonej w ramach gospodarstwa rolnego. W praktyce orzeczniczej dla potrzeb ewidencji gruntów i budynków ma znaczenie pojęcie gospodarstwa rolnego zgodne z definicją zawartą w art. 55(3) Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.). Stosownie do treści tego przepisu za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Przywołany przepis art. 55(3) k.c. nie uzależnia rozumienia gospodarstwa rolnego od powierzchni gruntów, na których jest prowadzone.

Aktualnie w bazie danych ewidencji gruntów i budynków dla obrębu B. działki nr 1 i nr 2 ujawnione są w jednostce rejestrowej nr [...] z wpisem własności na rzecz skarżącej. Na działce nr 1 ujawnione są następujące użytki gruntowe: "grunty orne" -Rllla o pow. 0,22 ha, Rlllb o pow. 0,22 ha, RIVa o pow. 0,13 ha, "pastwiska trwałe" - Pslll o pow. 0,12 ha; "grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych" - Lzr-PslV o pow. 0,04 ha oraz "tereny mieszkaniowe" - B o pow. 0,18 ha, a na działce nr 2: "grunty orne" - Rllla o pow. 0,11 ha, Rlllb o pow. 0,12 ha, RIVa o pow. 0,03 ha; "pastwiska trwałe" -Pslll o pow. 0,06 ha i PslV o pow. 0,03 ha; "grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych" - Lzr-PslV o pow. 0,03 ha oraz "tereny mieszkaniowe" - B o pow. 0,02 ha.

Na działce nr 1 pod adresem: "B. 108" wykazany jest budynek mieszkalny (rodzaj wg Klasyfikacji Środków Trwałych - "budynki mieszkalne") o powierzchni zabudowy 126 m2, o dwóch kondygnacjach nadziemnych i jednej podziemnej, roku zakończenia budowy - "2012". Ponadto na działce nr 1 ujawniony jest budynek inny niemieszkalny (rodzaj wg KŚT -"pozostałe budynki niemieszkalne", o powierzchni zabudowy 42 m2, o jednej kondygnacji nadziemnej). Działka nr 2, przylegająca do działki nr 1 jest niezabudowana. Działki tworzą funkcjonalną całość. Z akt sprawy wynika, że budynek mieszkalny położony na działce nr 1 wybudowany został na podstawie decyzji Starosty Wielickiego z dnia 7 października 2009 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ponadto decyzją z dnia 29 stycznia 2010 r. znak: [...] Starosta Wielicki zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr [...] (działki nr 3) na działkę nr 2.

Jak wyjaśnił organ l instancji, w 2012 r. geodeta uprawniony E. M. dokonał pomiarów geodezyjnych w ramach inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego na działce nr 1 i wjazdu na działkę nr 2. Operat techniczny nr [...] ([...]) włączono do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 11 maja 2012 r. Geodeta wskazał w sprawozdaniu zawartym w operacie, że "wykonano wyłączenie gruntu z produkcji rolnej jako poszerzony teren osiedlowy", co - jak słusznie zauważył Starosta - zgodnie z obowiązującymi na dzień opracowania operatu przepisami art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) rozumie się jako rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntu. Natomiast w "wykazie zmian gruntowych z wyłączenia gruntu z produkcji rolnej" geodeta pozostawił dotychczasowy użytek gruntowy Br - grunty rolne zabudowane (B-Pslll), aktualizując jedynie jego powierzchnię do 0,14 ha. Zatem wykaz zmian gruntowych pozostawał w sprzeczności ze sprawozdaniem technicznym operatu. Zdaniem organu odwoławczego, błędnie (wbrew decyzji Starosty Wielickiego z dnia 7 października 2009 r. znak: [...]) ujawniony w ewidencji gruntów i budynków użytek gruntowy Br w działce nr 1 umożliwił skarżącej w dniu 14 lipca 2014 r. zgłoszenie budowy budynku gospodarczego niewymagającej pozwolenia na budowę, który miał być przeznaczony na cele rolniczo-gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m2. Zgłoszenie zarejestrowano pod nr [...]. Objęty powyższym zgłoszeniem budynek nie został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków do czasu modernizacji.

Celem zweryfikowania faktycznego stanu na gruncie i zasadności zmian ujawnionych w ramach modernizacji, 12 grudnia 2022 r. przeprowadzono na działkach nr 1 i 2 wizję terenową, w obecności wykonawcy modernizacji (w ramach rękojmi prac modernizacyjnych) i właściciela nieruchomości. Stwierdzono, że na działce nr 1 od strony północnej przy wjeździe posadowiony jest budynek tymczasowy. Ponadto na działce znajduje się budynek mieszkalny oraz na wschód od niego budynek określony w ewidencji jako "inny niemieszkalny". Podjazd i dojścia do budynków są utwardzone. W dniu 16 grudnia 2022 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego włączono z nr [...] operat techniczny zawierający wyniki pomiarów kontrolnych wykonanych podczas wizji terenowej dnia 12 grudnia 2022 r. Wykonawca modernizacji stwierdził, że charakter zabudowy na działkach nr 1 i nr 2 nie spełnia definicji gruntów rolnych zawartej w załączniku nr 1 do rozporządzenia e.g.b. W związku z powyższym nie sporządzono wykazu zmian danych dla działki i budynków, pozostawiając użytek gruntowy B - tereny mieszkaniowe i dotychczasową funkcję budynku niemieszkalnego. W wyniku wywiadu uzupełniono kontur budynku o element trwale związany z budynkiem, tj. zadaszenie na podporze.

Zdaniem organu odwoławczego, potwierdzony podczas wizji rodzaj budynku innego niemieszkalnego (rodzaj wg KŚT - "pozostałe budynki niemieszkalne") nie wskazuje, aby był to budynek przeznaczony do produkcji rolniczej. Potwierdziła to również skarżąca we wniosku z dnia 25 października 2022 r. wskazując, iż na działce nr 1 oprócz budynku mieszkalnego posadowiony jest garaż, który został wybudowany w 2021 r. Stan faktyczny przedstawiony przez skarżącą, udokumentowany podczas wizji terenowej, oraz zgromadzona w sprawie dokumentacja wykluczają zakwalifikowanie działek nr 1 i 2 do użytku Br, gdyż grunt ten nie jest zabudowany ani budynkami przeznaczonymi do produkcji rolniczej, ani do przetwórstwa rolno-spożywczego, a istniejący budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynek garażu (jako "pozostały budynek niemieszkalny"), nie wchodzi w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym.

Organ podkreślił, że definicja użytku zawarta w załączniku nr 1 do rozporządzenia e.g.b. nie wymaga, by na gruntach, które mogą być uznane za grunty rolne zabudowane, prowadzona była produkcja rolnicza, lecz by budynki znajdujące się na tych gruntach były przeznaczone do produkcji rolniczej, czyli służyły np. do przechowywania płodów rolnych. Strona nie wykazała i nie udokumentowała odmiennego sposobu użytkowania budynku posadowionego na przedmiotowej działce. Nie można uznać, iż przedmiotowe działki tworzą zorganizowaną całość gospodarczą z inną nieruchomością stanowiącą działkę nr 4 położoną w miejscowości N., oddaloną o ponad 7 km. Tym bardziej, iż - jak wskazuje skarżąca - na działce nr 4 posadowiony jest już budynek mieszkalny oraz duża stodoła na płody rolne.

Również pkt 3 definicji użytku Br (dotyczący gruntu rolnego zabudowanego wyłącznie budynkiem mieszkalnym), nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie w zakresie działki nr 1, gdyż grunt zabudowany budynkiem mieszkalnym nr 108 nie jest przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę zagrodową, a decyzja pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego położonego na działce, nie została wydana dla zabudowy zagrodowej. Budynek nie był zatem wznoszony w ramach zabudowy zagrodowej jako siedlisko dla rolnika. Ponadto zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego obszar, na którym posadowione są budynki, znajduje się w terenie zabudowy mieszkaniowej i usług MNUL.

Podsumowując organ stwierdził, że zarzut odwołania, iż kwestionowany użytek winien być zaliczony do gruntów rolnych zabudowanych jest bezzasadny. Stan faktyczny w terenie, poparty zgromadzoną w sprawie dokumentacją, wyklucza zakwalifikowanie działki do użytku Br, gdyż grunt ten nie jest zabudowany ani budynkami przeznaczonymi do produkcji rolniczej, ani budynkami przeznaczonymi do przetwórstwa rolno-spożywczego, a istniejący budynek mieszkalny jednorodzinny nie wchodzi w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym. Stan prawny wynikający z planu zagospodarowania przestrzennego i z decyzji administracyjnej oraz opisany stan faktyczny kwestionowanego użytku gruntowego zabudowanego dwoma budynkami wskazuje jednoznacznie, że pełni on funkcję mieszkalną i powinien być oznaczony w ewidencji jako B (tereny mieszkaniowe).

Odnosząc się do żądania przywrócenia w działkach użytku gruntowego Br do stanu sprzed modernizacji, organ stwierdził jego bezzasadność. W postępowaniu prowadzonym na wniosek to strona określa zakres postępowania i to na niej ciąży obowiązek udokumentowania żądanej zmiany. W przedmiotowej sprawie takimi dokumentami będzie operat techniczny określający dane ewidencyjne, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, spełniający wymagania rozporządzenia w zakresie formatu danych i standardów technicznych tych danych oraz zawierający wykaz zmian danych ewidencyjnych (§ 30 i § 34 rozporządzenia egib). Organ może dokonać aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków z urzędu, ale jedynie w przypadku stwierdzenia zaistnienia w niej danych błędnych. Tymczasem użytek gruntowy B w działkach nr 1 i nr 2 ujawniony został prawidłowo, na podstawie danych pozyskanych w toku modernizacji przeprowadzonej w oparciu o przepisy obowiązującego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz ustawy p.g.k. Nie zachodzą więc okoliczności wskazane w art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy p.g.k.

Organ podkreślił, że żądanie sprostowania wprowadzonych zmian w ewidencji gruntów i budynków w ramach modernizacji, nie jest możliwe w obecnym stanie prawnym i faktycznym bez przedłożenia przez strony postępowania dokumentacji geodezyjnej (sporządzonej w oparciu o załącznik nr 1 rozporządzenia e.g.b.), przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która potwierdzałaby odmienny niż wykazany w modernizacji użytek gruntowy B oraz jego zasięg. W operacie ewidencyjnym odnośnie do działek nr 1 i nr 2 obręb B. wykazany jest stan aktualny, tj. zgodny z dokumentacją państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i stanem faktycznym w terenie. Prawidłowo, tj. zgodnie z przepisami, wprowadzony wpis dezaktualizuje odnoszący się do tych danych wpis wcześniejszy. Jego zmiana jest zatem możliwa jedynie w oparciu o późniejszy co do daty powstania lub obowiązywania jeden z dokumentów o jakich mowa w art. 23 ust. 1-4 p.g.k. w związku z art. 24 ust. 2a pkt 1 tej ustawy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu wpływającym na rozstrzygnięcie sprawy, a to:

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 § 1 i 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 1, 5, 7 k.p.a., poprzez rozpoznanie sprawy w oparciu o stanowisko geodety będącego właścicielem przedsiębiorstwa realizującego modernizacje EGiB przedmiotowej nieruchomości. Niniejsze postępowanie sprowadza się do kwestionowania ustaleń dokonanych w toku tejże modernizacji, a tym samym zastąpienie dowodu z opinii biegłego, wyjaśnieniami i stanowiskiem podmiotu, który odpowiedzialny był bezpośrednio za taki, a nie inny sposób zakwalifikowania nieruchomości skarżącej należy uznać za rażące naruszenie przepisów postępowania. Geodeta jest w sposób oczywisty osobą zainteresowaną rozstrzygnięciem niniejszego postępowania w konkretny sposób. Nie jest osobą obiektywną i dokonywał oceny swojej własnej pracy wykonywanej zarobkowo w ramach zamówienia publicznego. W sposób oczywisty podlegać powinien on wyłączeniu z postępowania, a organ ze względu na konieczność posiadania wiadomości specjalnych winien powołać biegłego geodetę dla dokonania niezależnych ustaleń w sprawie;

- art. 110 § 1 k.p.a., poprzez pominięcie decyzji o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę znak: [...] z dnia 7 października 2009 r. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1-2 (o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej), następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Wyjątkiem jest budowa budynków przeznaczonych lub związanych z produkcją rolną. Tym samym Starosta Wielicki w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 7 października 2009 r. konkludentnie stwierdził, iż przeznaczenie obiektów na działce ewid. o nr 1 jest związane z prowadzeniem gospodarki rolnej. W ramach przedmiotowego postępowania, organy były związane uprzednio poczynionymi ustaleniami. Faktyczny brak prowadzenia prac rolnych w postaci orki, siewu i zbiorów plonów w chwili dokonania oględzin, tj. modernizacji, nie ma żadnego znaczenia dla uznania nieruchomości, jej części oraz budynków i budowli za związanych z gospodarka rolną. Tylko trwałe zajęcie gruntu w sposób wykluczający prowadzenie gospodarki rolnej na przedmiotowej nieruchomości może stanowić podstawę dla uznania, iż nieruchomość nie stanowi części gospodarstwa rolnego. Dotyczy to zabudowy zagrodowej oraz wszelkich budynków gospodarczych;

- art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 k.p.a. oraz art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a., poprzez niepełne i błędnie przeprowadzone postępowanie wyjaśniającego w toku rozpoznawania odwołania, co skutkowało przyjęciem nieracjonalnych i sprzecznych z logiką ustaleń organu I instancji, nadto oparciu się wyłącznie o stwierdzenia geodety będącego osobą zainteresowaną w sprawie, niepełną analizę materiału znajdującego się w aktach sprawy. Brak weryfikacji tego materiału pod kątem składanych zastrzeżeń przez stronę postępowania, spowodował, iż ocena organu była nie swobodna, a całkowicie dowolna;

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a., poprzez nieprawidłową kontrolę instancyjną dokonaną przez organ odwoławczy, który to organ pomimo zgłoszonych w odwołaniu zarzutów, przyjął materiał dowodowy zgromadzony w sprawie za wystarczający do merytorycznego orzeczenia w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, nie odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu zarzutów.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne reguluje m.in. sprawy ewidencji gruntów i budynków (art. 1 pkt 4 ustawy). Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, ewidencja gruntów i budynków stanowi system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.

Do zadań starosty należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu ewidencji gruntów i budynków (art. 7d pkt 1 p.g.k.).

Zgodnie z art. 20 p.g.k.:

1. Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

2. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także:

1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku:

a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości,

b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania;

2) miejsce pobytu stałego lub adres siedziby podmiotów, o których mowa w pkt 1.

Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 24 ust. 2a p.g.k.).

Zgodnie z art. 24 ust. 2b p.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Rozporządzenie e.g.b. zgodnie z § 1 określa:

1) szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, zwanej dalej "ewidencją";

2) rodzaje budynków i lokali, które nie są wykazywane w ewidencji;

3) sposób zakładania i prowadzenia ewidencji;

4) szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych;

5) sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych ewidencją;

6) zakres informacji objętych rejestrem cen nieruchomości.

W art. 24a p.g.k. zostały określone zasady, w oparciu o które dokonywana jest modernizacja ewidencji gruntów. Zgodnie z nimi:

1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych;

2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków;

3. informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego;

4. projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego;

5. Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym;

6. każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych;

7. upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2 (uprawnienia zawodowe w zakresie rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych), przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole.

8. po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa;

9. każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych;

10. o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji;

11. do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące;

12. zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Zgodnie z treścią § 29 rozporządzenia e.g.b. źródłami danych wykorzystywanych przy zakładaniu albo modernizacji ewidencji są:

1) materiały zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;

2) wyniki pomiarów geodezyjnych lub oględzin;

3) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach;

4) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że słusznie organy administracyjne odmówiły skarżącej dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie zmiany użytku gruntowego.

Fakt dokonania modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie powoduje, że dane tej ewidencji stają się niewzruszalnymi. W tej sytuacji skarżąca była uprawniona do podejmowania starań o dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do określenia użytku gruntowego, jednakże dla powstania obowiązku dokonania przez organ administracyjny tej aktualizacji, wymagane było spełnienie przez skarżącą wymogów przewidzianych dla tej procedury. W orzecznictwie sądów administracyjnych podniesiono, że "nanoszone na wniosek zmiany w ewidencji muszą być udokumentowane i nowopowstałe w stosunku do obecnych danych ewidencyjnych. W wyniku postępowania aktualizacyjnego nie można merytorycznie korygować wpisów w ewidencji na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. II SA/Bk 237/18, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Kontrola decyzji wydanej w postępowaniu o zmianę danych (w procesie aktualizacji) nie może obejmować prawidłowości pierwotnie dokonanej zmiany w trybie modernizacji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2018 r., sygn. II SA/Bd 5/18, opublikowany w CBOSA).

Skarżąca domaga się aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, poprzez zaliczenie działek nr 1 i nr 2 do kategorii "rolno siedliskowej" oraz zmiany budynku określonego w modernizacji jako "inny" na budynek gospodarczy przeznaczony do celów rolniczo-gospodarczych. W ocenie Sądu organy ewidencyjne zasadnie odmówiły dokonania tego rodzaju aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.

Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych następuje w oparciu o zasady wynikające z rozporządzenia e.g.b.

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia e.g.b. użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1) grunty rolne;

2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione;

3) grunty zabudowane i zurbanizowane;

4) grunty pod wodami;

5) tereny różne.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia e.g.b. do gruntów rolnych zalicza się m.in. grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br. Z przepisu § 9 ust. 3 rozporządzenia e.g.b. wynika, że do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3, należą tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem B. W myśl przepisu § 10 rozporządzenia e.g.b. zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Gruntom rolnym zabudowanym – Br przypisano następujące cechy:

1. Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod:

1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;

2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;

3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.

2. Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także:

1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki;

2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1326).

3. W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

Organy ewidencyjne ustaliły, że na działce nr 1 znajduje się dwukondygnacyjny budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy 126 m2, którego budowa została zakończona w 2012 r. oraz jednokondygnacyjny budynek inny niemieszkalny o powierzchni zabudowy 42 m2. Z kolei działka nr 2, przylegająca do działki nr 1, jest niezabudowana. Działki te tworzą funkcjonalną całość. Z przeprowadzonej przez organ ewidencyjny wizji wskazanego wyżej budynku innego niemieszkalnego wynika, że nie jest to budynek przeznaczony do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego. Z tym ustaleniem koresponduje wskazanie przez skarżącą, że budynek ten jest garażem, wybudowanym w 2021 r. Poza wymienioną zabudową, na działce nr 1 nie znajduje się żadna inna zabudowa, której wystąpienie skutkowałoby zaliczeniem gruntu do kategorii gruntów rolnych zabudowanych. W tej sytuacji należy uwzględnić treść wyżej wskazanego przepisu lp. 5 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia e.g.b., w części dotyczącej określenia cech dla gruntów rolnych zabudowanych – Br. Z przepisu tego wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny wraz z garażem, zostałyby zaliczone do zabudowy siedliskowej, gdyby teren w planie miejscowym został przeznaczony tylko pod zabudowę zagrodową, a także w sytuacji gdyby tego rodzaju przeznaczenie wynikało z decyzji o warunkach zabudowy, projektu budowlanego. Organ odwoławczy ustalił, że obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu działki nr 1, przewiduje funkcję zabudowy mieszkaniowej i usług MNU1. Także z treści wydanego pozwolenia na budowę nie wynika, aby spełnione zostały przesłanki z przepisu lp. 5 ust. 3. Na przedmiotowej działce brak jest budynków (przykładowo takich jak spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie) i budowli, urządzeń służących produkcji rolniczej. Należy przyjąć, że sposób zagospodarowania działki nr 1, jest funkcjonalnie związany z budynkiem mieszkalnym i pełnioną przez niego funkcją mieszkalną. Także budynek garażu zaspokaja potrzeby mieszkańców budynku mieszkalnego i nie jest w jakikolwiek sposób związany z produkcją rolniczą. Wskazać należy, że skarżąca w skardze przyznała, że nie prowadzi działalności rolniczej. Zasadnie zatem organy uznały, że istniejąca zabudowa zaspokaja potrzeby bytowe skarżącej i nie jest w jakkolwiek sposób związana z produkcją rolniczą.

Z uwagi na okoliczność, że skarżąca prezentuje stanowisko, zgodnie z którym ewidencja zawiera błędne informacje, rozważenia wymagało, czy podstawę dla uwzględnienia wniosku skarżącej nie stanowił art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c i d p.g.k. Przepisy p.g.k. przewidują, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu w sytuacji wykrycia błędnych informacji, a nadto, że aktualizacja może zostać dokonana na podstawie materiałów zasobu. Wszczęcie postępowania z urzędu należy do uznania organu administracyjnego, natomiast odnośnie charakteru błędu uzasadniającego aktualizację przyjmuje się, że błąd ten musi być oczywisty, niewymagający szczegółowego postępowania dowodowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2019 r., sygn. I OSK 1951/17, opubl. w CBOSA). Już tylko z tych przyczyn, brak było podstaw do przyjęcia, że wniosek skarżącej powinien zostać uwzględniony w oparciu o wymienione przepisy.

Nie mogły odnieść skutku zarzuty skarżącej, które koncentrowały się na nieprzeprowadzeniu przez organy ewidencyjne dowodu z opinii biegłego a także związane z udziałem w wizji podmiotu, który podejmował czynności w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Postępowanie w przedmiocie aktualizacji danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, toczyło się na wniosek skarżącej. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowe postępowanie nie zostało wszczęte z urzędu przez organ ewidencyjny. W tej sytuacji, zadaniem organów było ustalenie, czy wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie a nie prowadzenie z urzędu postępowania celem weryfikacji czy dane zawarte w ewidencji uległy zmianie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazano, iż "w przypadku żądania wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków konieczność dostarczenia dokumentów geodezyjnych, kartograficznych i innych niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką formalną wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Złożenie stosownych dokumentów nie jest konieczne do wszczęcia postępowania, lecz do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 marca 2018 r., sygn. III SA/Kr 1499/17, opubl. w CBOSA). Skarżąca tego rodzaju dokumentów nie przedłożyła. Organy ewidencyjne w przeprowadzonym postępowaniu ustaliły, że stan ujawniony w ewidencji gruntów i budynków nie uległ zmianie, przedstawiając w tym zakresie argumentację, której poprawność nie budzi wątpliwości. Organy wskazały z jakich przyczyn, w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, ujawniono dla przedmiotowych działek ewidencyjnych użytek gruntowy tereny mieszkaniowe B oraz ujawniono budynek mieszkalny oraz inny budynek jako pozostałe budynki niemieszkalne. Przeprowadzona wizja w terenie wykazała, że stan ten nie uległ zmianie. Organy ewidencyjne dokonały samodzielnie ustaleń faktycznych w sprawie. Z faktu że w wizji terenowej uczestniczył wykonawca modernizacji, nie można wnioskować o naruszeniu przepisów postępowania. Organ ewidencyjny pierwszej instancji był uprawniony do pozyskania stanowiska wykonawcy modernizacji. W oparciu o stanowisko skarżącej, dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, informacje uzyskane w trakcie wizji terenowej i stanowisko wykonawcy modernizacji, organy dokonały ustaleń faktycznych w sprawie i zasadnie uznały, że brak jest podstaw do dokonania aktualizacji.

Oceny tej sprawy nie mogły zmienić także zarzuty skarżącej, zgodnie z którymi organy pominęły treść decyzji o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę z dnia 7 października 2009 r. Jak już wskazano, treść tej decyzji nie zawiera wskazania, o którym mowa w przepisie lp. 5 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia. W kontrolowanej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, czy została wydana decyzja o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, odbywa się na podstawie cech i innych przesłanek, które są określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. I OSK 918/18, opubl. w CBOSA). Zapisy w ewidencji gruntów i budynków powinny odzwierciedlać stan faktyczny istniejący na gruncie. W orzecznictwie wskazano, że wyłączenie gruntu z produkcji rolnej bez uprzedniego zezwolenia ma charakter faktyczny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2019 r., sygn. II OSK 1391/17, opubl. w CBOSA). Postanowienia decyzji wydanych na podstawie art. 11 i art. 28 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, bierze się pod uwagę wyłącznie przy ustalaniu zurbanizowanych terenów niezabudowanych lub w trakcie zabudowy – Bp (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. I OSK 918/18, opubl. w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.