Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 555/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C.-K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że prowadzenie szkół niepublicznych wiąże się z ponoszeniem szeregu wydatków, które stanowią min. opłaty z tytułu czynszu najmu pomieszczeń, wynagrodzenia pracowników

i kadry nauczycielskiej, opłaty telefoniczne, czy zakup materiałów dydaktycznych dla uczniów. Opłaty te znacznie przekraczają kwotę uzyskanej z budżetu gminy-miasta Włocławek miesięcznej dotacji i rodzą konieczność ponoszenie dużych nakładów finansowych ze strony skarżącej. Strona podkreśliła, że nie pobiera od swoich słuchaczy żadnych opłat. Jedynym źródłem prowadzenia działalności oświatowej są otrzymywane dotacje oświatowe z Urzędu Miasta W. Egzekucja kwoty 128.401,80 zł wraz z odsetkami spowoduje, że skarżąca nie będzie w stanie utrzymać prowadzonych szkół we W, gdyż nie znajdzie środków na ich bieżące utrzymanie. W ocenie strony, nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że cała przekazana w 2012 - 2013 r. wysokość dotacji, która stanowi należność objętą decyzją, została przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących i wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Wszystkie wydatki bieżące zostały ujęte w miesięcznych i rocznych meldunkach składanych do Urzędu Miasta W. Zamknięcie szkoły uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, gdyż konsekwencje finansowe wykonania decyzji na obecnym etapie sprawy skarżąca będzie ponosiła jeszcze przez wiele lat.

Strona podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się nie tylko

z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, ale spowodowałoby także trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby utratę dla słuchaczy możliwości ukończenia kształcenia. Obecnie naukę w szkole policealnej prowadzonej przez skarżącą na terenie miasta W pobiera 31 słuchaczy (stan na 01.03.2017 r.). Tym samym, skarżąca będąc zmuszona zamknąć szkoły, uniemożliwiłaby ukończenie roku szkolnego przez tak dużą rzeszę uczniów. Zdaniem skarżącej, w sprawie zachodzi ważny interes społeczny, który winien być wzięty pod uwagę. Uniemożliwienie kontynuowania nauki słuchaczom spowoduje trwałe konsekwencje, które nie będą możliwe do odwrócenia, gdyż żaden ze słuchaczy nie będzie mógł w zakładanym przez siebie terminie ukończyć roku szkolnego.

Skarżąca podniosła, że wszczęcie egzekucji administracyjnej wiąże się

z bezpowrotną utratą przedmiotu świadczenia (konkretnej kwoty dotacji oświatowej przeznaczonej dla konkretnej szkoły). Skarżąca straci środki finansowe, które mogłyby być przeznaczone na słuchaczy. W związku z tym, iż dochodzone przez organ samorządu we W. kwoty dotacji do zwrotu opiewają na duże kwoty, pobrane przez organ skarbowy opłaty będą znaczne i znacząco wpłyną na stabilność finansową prowadzonych przez skarżącą szkół.

Zdaniem strony, niewstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wywrze bezpośredni, negatywny wpływ na prowadzoną przez nią działalność oświatową (wykonywanie zadań publicznych z zakresu edukacji, które swoją podstawę prawną mają w samej Konstytucji RP) i doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Do wniosku skarżąca załączyła m.in. zestawienie przychodów i kosztów funkcjonowania szkoły we W. na 28.02.2017 r. dotyczące prowadzonej przez skarżącą szkoły, a także bieżącą i ważną kserokopię umowy Nr [...] z dnia [...] z ZUS Oddział w T. Inspektorat w G. o rozłożenie na raty należności z tytułu składek.

Zdaniem skarżącej wskazane przez nią zagrożenia płynące z wykonania decyzji, całokształt okoliczności sprawy, jak również wysokość zaskarżonej kwoty objętej decyzją administracyjną uzasadniają wstrzymanie wykonanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd miał na uwadze przede wszystkim okoliczność, że egzekucja kwoty wynikającej

z zaskarżonej decyzji w wysokości 128.401,80 zł wraz z odsetkami spowoduje, iż skarżąca nie będzie w stanie utrzymać prowadzonych przez siebie szkół we W.. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby utratę dla słuchaczy możliwości ukończenia kształcenia. Sąd podziela argumentację strony, że uniemożliwienie kontynuowania nauki spowoduje trwałe konsekwencje, które nie będą możliwe do odwrócenia, gdyż żaden ze słuchaczy nie będzie mógł

w zakładanym przez siebie terminie ukończyć roku szkolnego.

Sąd podziela pogląd zaprezentowany w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3.08.2008 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 (patrz: LexPolonica nr 1241556), stwierdzającym, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd przyjął, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, wykonanie przez skarżącą nałożonego na nią zaskarżoną decyzją obowiązku zwrotu dotacji narazi ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia