Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 12/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek leśny
Podatek od nieruchomości
Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 1a ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 240 § 1 pkt 5, art. 122 i 187 § 1, art. 243 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 183 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 37/21 w sprawie ze skargi T. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 listopada 2020 r., nr KOC/7723/Fi/18 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić T.K. od Skarbu Państwa (z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 37/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T.K. i W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 listopada 2020 r., nr KOC/7723/Fi/18 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 rok. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 października 2021 r.

W dniu 15 listopada 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej - 9 listopada 2021 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła kopia skargi kasacyjnej T.K., podpisanej przez radcę prawnego M.M., w której wyrokowi z dnia 31 sierpnia 2021 r. zarzucono:

-niewłaściwe zastosowanie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i błędną wykładnię art. 122 i 187 § 1 tej ustawy,

-błędną wykładnię art. 243 § 1 i 2 tej ustawy,

-błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie wezwano ww. pełnomocnika, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, m.in. do własnoręcznego podpisania nadesłanej skargi kasacyjnej lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza ww. pisma oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Niniejsze wezwanie pełnomocnik odebrał 14 grudnia 2021 r.

W odpowiedzi, pismem z 22 grudnia 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej - 29 grudnia 2021 r.) pełnomocnik oświadczył, że nie składał w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej, nie jest też pełnomocnikiem strony w tej sprawie. Dodał, że skargi kasacyjne w imieniu T.K. składał w sprawach o sygnaturach III SA/Wa 33/21, III SA/Wa 34/21 i III SA/Wa 35/21.

W związku powyższym, wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika.

Pismem z dnia 3 marca 2022 r., radca prawny M.M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. Wnosząc o m.in. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błędną wykładnię art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jednocześnie dołączył pełnomocnictwo do reprezentowania T.K. przed m.in. sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. - dalej "P.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a P.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.).

W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zgodnie zaś z art. 180 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Jak wynika z akt sprawy, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 października 2021 r., zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał 19 listopada 2021 r. W dniu 9 listopada 2021 r. złożono do WSA w Warszawie kopię skargi kasacyjnej od ww. wyroku. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnika do własnoręcznego podpisania nadesłanej skargi kasacyjnej lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza ww. pisma, pełnomocnik ten oświadczył, że nie składał w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej i nie jest pełnomocnikiem strony w tej sprawie. Następnie pismem z dnia 3 marca 2022 r., pełnomocnik złożył skargę kasacyjną, której treść odbiegała od treści pisma nazwanego skargą kasacyjną z 9 listopada 2021 r. Pismo z 9 listopada 2021 r. składa się z trzech stron i zawiera trzy zarzuty kasacyjne, z kolei przesłana 3 marca 2021 r. skarga kasacyjna składa się z dwóch stron i oparta jest jedynie na jednym zarzucie; ponadto obie różnią się uzasadnieniem.

W związku z powyższym, nadesłana przez skarżącego skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2021 r. o innej treści, aniżeli pismo z dnia 9 listopada 2021 r., stanowi de facto nowe pismo procesowe w sprawie. Z tego też względu należy uznać, że strona nie uzupełniła braków formalnych pism z 9 listopada 2021 r., z kolei skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2022 r. została wniesiona po terminie zakreślonym w art. 177 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że pełnomocnik nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W takiej sytuacji, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., skarga kasacyjna z dnia 3 marca 2022 r. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Skoro jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaniechał wydania postanowienia w tym przedmiocie, skargę kasacyjną z 3 marca 2022 r. jako spóźnioną zobligowany był odrzucić Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji).

|Sędzia WSA (del.) |Sędzia NSA |Sędzia NSA |

|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Stanisław Bogucki |Jolanta Sokołowska |