Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 643/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
article: art. 7, 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 209
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski (spr.) WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego H. Z. kwotę 200 zł ( dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].04.2008 r. (znak: [...]) Starosta, działając na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13.10.1998r., - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm. - zwaną dalej w skrócie "przepisy wprowadzające") po rozpatrzeniu wniosku H. Z. orzekł o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną oznaczony jako działka ewid nr [...], która powstała z podziału działki [...] obr [...] położonej w Z. objętą KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...]. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z dyspozycją art. 73 ust. 1 pkt 4 ustawy "przepisy wprowadzające" odszkodowanie jest ustalane i wypłacane na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1.01.2001 r. do dnia 31.12.2005 r., a po upływie tego okresu roszczenie wygasa. Wobec faktu, iż wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania z tytułu zajęcia gruntu pod drogę publiczną został złożony przez H. Z. po zakreślonym ustawą terminie należało orzec jak na wstępie.

Odwołanie H. Z. nie zostało uwzględnione i Wojewoda, decyzją z dnia [...].05. 2008 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc, że :

- wnioskiem z dnia 15.01.2008 r.,(data osobistego złożenia wniosku 18.01.2008 roku) H. Z. zwrócił się do Starosty o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt przejęty pod drogę publiczną

- skoro ustawodawca przewidział, że wniosek o odszkodowanie może być złożony w terminie od dnia 1.01.2001 r. do dnia 31.12.2005 r., a po tym terminie roszczenie wygasa - to skoro wniosek złożony został w dniu 15.01.2008 r., trafnie odmówiono ustalenia i wypłaty odszkodowania,

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył H. Z. i nie precyzując żądania skargi, zarzucił, że "w chwili wypłaty z wspólnego majątku obligatoryjnie Urząd musi powiadomić współwłaściciela o wszczętym postępowaniu", czego nie uczyniono. A dalej, że "stworzono precedens wypłacając za 1/2 gruntu współwłaścicielom bez wyłączenia własności".

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 §1 kpa nakłada na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Rezultatem prawidłowo zebranego materiału dowodowego i jego oceny jest decyzja administracyjna, której jednym z elementów jest uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie powinno zawierać wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi organ kierował się przy podejmowaniu decyzji. W szczególności winno ono zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa.

Trafny jest pogląd zaskarżonej decyzji, że skoro ustawodawca przewidział, iż wniosek o odszkodowanie może być złożony w terminie od dnia 1.01.2001 r., do dnia 31.12.2005 r., to złożony po tym terminie nie może być pozytywnie załatwiony bowiem po tym terminie roszczenie wygasa.

Ale rzecz w tym, że skarżący w toku postępowania twierdził, że sprawa o wypłatę odszkodowania z wniosku pozostałych współwłaścicieli już się toczyła i załatwiona została pozytywnie to niezbędne jest poczynienie ustaleń dlaczego tamtym postępowaniem nie objęto skarżącego i dlaczego nie brał on udziału w tamtej sprawie. Czyniąc ustalenia w powyższym zakresie nie mogą organy pominąć treści art. 209 kc z którego wynika, że każdy ze współwłaścicieli może wykonywać wszelkie czynności i dochodzić wszelkich roszczeń, które zmierzają do zachowania wspólnego prawa.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.