Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 899/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A Spółka z o.o. z siedzibą w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 4 lipca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 kwietnia 2018 r. w części, w której uznano za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2018 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, kierowana na adres skarżącej, została awizowana po raz pierwszy w dniu 27 września 2018 r. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 5 października 2018 r. W dniu 12 października 2018 r. przedmiotową przesyłkę, zgodnie z opisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wydano osobie uprawnionej do reprezentacji przed sądem adresata będącego osobą prawną – panu R. C. (k. 30 akt sądowych).

W dniu 19 października 2018 r. Spółka nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą aktualny odpis z KRS r. (data stempla pocztowego - k. 38

akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem

przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl. LEX nr 516658).

Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie

z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania

do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono dokumentu, wykazującego umocowanie do reprezentacji Spółki, w związku z czym zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2018 r. wezwano skarżącą

do usunięcia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 18 października 2018 r. Jest tak dlatego, ponieważ wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone Spółce w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 11 października 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 73 p.p.s.a.,

w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 wskazanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej

w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją

o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata

lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej

albo w rzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi,

a także późniejszego odbioru przez pana R. C., doręczenie przesyłki uznaje się za dokonane (w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.) z dniem 11 października 2018r., w związku z czym 7-dniowy termin przewidziany na usunięcie braku formalnego skargi upłynął z dniem 18 października 2018 r.

Brak formalny skargi nie został przez Spółkę usunięty, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Na marginesie wskazać należy, że nieprawidłowość dotyczące drugiej próby doręczenia – podjętej z jednodniowym opóźnieniem i wskazaniem w drugim druku awizo błędnej daty przechowywania przesyłki – można rozpatrywać jako ewentualne naruszenie art. 73 § 3 p.p.s.a. oraz jako okoliczność, która uzasadniałaby przywrócenie stronie terminu do dokonania czynności na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu dla rozstrzygnięcia kwestii uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie wynikającym z art. 73 § 4 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje bowiem wyjątku od sposobu odliczania terminu, w którym następuje fikcyjne doręczenie pisma, ani nie wiąże jego upływu od prawidłowości drugiej próby doręczenia pisma.

Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł

jak w postanowieniu.