Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 818/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 1 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia 14 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odebranymi z nieruchomości położonych na terenie gminy R. oraz ustalenia stawki tej opłaty p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł ([...]) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. S. J.. Z. i S. S. jawna

z siedzibą w P. – dalej: "Skarżąca" złożyła za pośrednictwem Rady Gminy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Gminy z dnia 14 września 2015 r. Nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odebranymi z nieruchomości położonych na terenie gminy R. oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. Województwa Z. z dnia 25 września 2015 r. poz. 3598) – dalej: "uchwała".

W skardze wskazano, że ww. uchwała była już przedmiotem skargi wywiedzionej przez Skarżącą. Postępowanie sądowe o sygn. akt I SA/Sz 349/16 wszczęte w tej sprawie w skutek cofnięcia przez Skarżącą skargi zostało ostatecznie umorzone postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2016 r.

Skarżąca argumentowała również, że wobec wejścia w życie nowego prawa (podjęcia przez organ nowej uchwały) została pozbawiona interesu prawnego, o którym mowa w przepisie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.) – dalej: "u.s.g.". Tym samym postanowienie sądu o umorzeniu postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi na akt, który obecnie jest objęty wnioskiem o stwierdzenie nieważności, nie stanowi przeszkody w uruchomieniu wnioskowanego postępowania. Nie zachodzi tu bowiem "związanie" wynikające z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302),- dalej: "p.p.s.a". W związku z powyższym ponowną skargę uznać trzeba za dopuszczalną. Skarżąca przywołała ponadto wyrok NSA w Warszawie z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II OSK 162/16 oraz postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 208/11.

Skarżący podkreślił, że z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. Zwrócił uwagę, że uchwała z dnia 1 marca 2016 r. nr [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (Dz. Urz. Województwa Z. z 2016 r., poz. 1512) została uchylenia przez Radę Gminy. Powyższe nastąpiło w wyniku podjęcia przez Radę Gminy uchwały z dnia 30 stycznia 2017 r. nr [...] w sprawie uchylenia uchwały Nr [...] (Dz. Urz. Województwa Z. z 2017 r., poz. 957). Wobec ww. okoliczności Skarżący uznał, że ponownie może być uznany za podmiot posiadający interes prawny, o którym stanowi przepis art. 101 ust. 1 u.s.g.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że skoro Skarżąca nie dopełniła trybu oraz terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 oraz art. 52 § 4 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r., to skarga podlega odrzuceniu.

Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2018 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpany został środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź bezpośrednio w siedzibie organu oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania, zgodnie z art. 57 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 10 grudnia 2018 r.

Pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. (złożonym w tej samej dacie w Biurze podawczym) pełnomocnik Skarżącej przedstawił stanowisko w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto nadesłał potwierdzoną za zgodność kopię pisma Wójta Gminy R. z dnia 7 maja 2018 r. oraz wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego Skarżącej wywołanego uchwaleniem skarżonej uchwały

(bez widocznej daty sporządzenia) wraz z potwierdzeniem jego nadania (z nieczytelną datą nadania przesyłki).

Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2019 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany na podstawie art. 48 § 1 p.p.s.a. do złożenia w Sądzie oryginału wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego z widoczną i czytelną datą oraz rzetelnie sporządzoną na osobnej karcie kserokopią potwierdzenia nadania do organu ww. wezwania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że przesyłka ta została nadana na poczcie w dniu 2 stycznia 2018 r.

Pełnomocnik Skarżącej w odpowiedzi na ww. wezwanie nadesłał oryginał wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego (z widoczną datą sporządzenia – 23 grudnia 2015 r.) wraz z oryginałem potwierdzenia przesłania listem poleconym

(z czytelną datą nadania przesyłki – 2 stycznia 2016 r.).

Natomiast w piśmie z dnia 17 stycznia 2019 r. pełnomocnik organu wskazał, że podtrzymuje wniosek o odrzucenie skargi (zamieszczony wcześniej w odpowiedzi na skargę). Ponadto wyjaśnił, iż w związku z wezwaniem z dnia 23 grudnia 2015 r. Skarżąca wystąpiła ze skargą, którą następnie cofnęła, w wyniku czego postępowanie sądowe o sygn. akt I SA/Sz 349/16 zostało umorzone postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2016 r. W załączeniu nadesłano kopię przedmiotowego wezwania z widocznymi prezentatami Urzędu Gminy R. (wpływ 4 stycznia 2016 r.) oraz Rady Gminy (wpływ 5 stycznia 2016 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 i 3 u.s.g., w ich brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. z 2017 r., poz. 935) – dalej: "ustawa zmieniająca" doszło m.in. do zmiany brzmienia przepisów art. 53 p.p.s.a. oraz 101 u.s.g., regulujących tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie, podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Niemniej, zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej (której zapisy weszły w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. – art. 18 ustawy) przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz przepisy u.s.g. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. Zatem wniesienie skargi na czynności i akty organów administracji publicznej dokonane przed dniem wejścia w życie przepisów ustawy zmianiającej, wymaga zastosowania przepisów art. 52 i 53 p.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. (por. wyrok NSA z 28 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1624/18)

Taka też sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem zaskarżona uchwała została uchwalona przed dniem 1 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g., regulującym kwestię zaskarżania do sądu aktów organów samorządu gminnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 101 ust. 3 u.s.g. w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jak stwierdził NSA w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, tym przepisem był art. 53 § 2 (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r.), zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Z powołanych regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wystosowanie do organu wezwania. Oznacza to także, że z dniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do sądu. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to dla dokonania tej czynności nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt

II OZ 1177/18).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd wskazuje, iż skarga z dnia 20 sierpnia 2018 r. jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a., art. 101 ust. 1 i 3 u.s.g. w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej. Zauważyć należy, iż Skarżąca w wyniku wezwania przedstawiła Sądowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 grudnia 2015 r. wraz z potwierdzeniem nadania w dniu 2 stycznia 2016 r. przesyłki poleconej zawierającej ww. wezwanie. Organ nie udzielił na to wezwanie żadnej odpowiedzi. Uznać zatem należało, że ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego był dzień 3 marca 2016 r.

Sąd wskazuje, iż analiza formalnej poprawności, w tym terminowości wniesionej przez Skarżącą kolejnej skargi z dnia 20 sierpnia 2018 r. na przedmiotową uchwałę, w oparciu o to samo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wymaga uwzględnienia ww. regulacji. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przedmiotowe wezwanie zostało skierowane do organu w dniu 2 stycznia 2016 r., a termin do wniesienia skargi do sądu wobec braku odpowiedzi organu upływał w dniu

3 marca 2016 r. Tym czasem skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 12 września 2018 r. (zgodnie z pieczęcią operatora pocztowego widniejąca na kopercie).

Zwrócić należy uwagę, iż ww. wezwanie poprzedziło wniesioną przez Skarżącą skargę do sądu, która w wyniku jej cofnięcia spowodowała umorzenie postępowania sądowego (postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 349/16). Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Decydująca bowiem jest data wniesienia skargi do sądu, która to ustalana jest zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r.).

Przywołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne

są na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od tej skargi (pkt 2 sentencji postanowienia).