Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 385/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 194 § 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Lu 325/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 13 marca 2024 r. nr 9009-2024-000544 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) postanowieniem z 3 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 325/24 odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w sprawie ze skargi A. B. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 13 marca 2024 r., nr 9009-2024-000544 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022.

W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca po terminie wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z 23 maja 2024 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.

Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi jest niewątpliwie zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, które na wstępnym etapie postępowania konkretyzuje ustawową zasadę obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 214 § 1 p.p.s.a.).

W związku z powyższym zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (art. 194 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, Przewodniczący Wydziału III WSA zarządzeniem z 23 maja 2024 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak słusznie stwierdził Sąd I instancji, co wynika również z analizy akt przedmiotowej sprawy, rzeczone zarządzenie doręczone zostało skutecznie w dniu 14 czerwca 2024 r. Zatem skuteczny termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie upływał z dniem 21 czerwca 2024 r.

Nadanie przez stronę zażalenia w urzędzie pocztowym – co jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu – w dniu 22 czerwca 2024 r. oznaczało, że skarżąca uchybiła terminowi do dokonania tej czynności wynikającej z art. 194 § 2 p.p.s.a.

Prawidłowo zatem Sąd I instancji ustalił, iż zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu i podlegało odrzuceniu.

Argumenty zażalenia nie podważają dokonanej oceny Sądu I instancji, ponieważ skarżąca nie kwestionuje faktu uchybienia terminu. Podnosi w zażaleniu jedynie, iż "braki w wypełnieniu Zarządzenia wynikły z przyczyn zdrowotnych". Należy przy tym stwierdzić, że swojego stanowiska skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła, ani też nie poparła go żadnymi dokumentami.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.