Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2851/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2,  art. 177 par. 1,  art. 197 par. 2,  art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia G. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2851/06 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił – jako spóźnione – zażalenie Skarżącej G. O. na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 kwietnia 2007 r. o odmowie przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.

Doręczając odpis tego postanowienia Sąd pouczył Skarżącą, iż przysługuje na nie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wnosi się w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Odpis powyższego postanowienia doręczono Skarżącej w dniu 18 marca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

Zażalenie na to postanowienie Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 20 marca 2008 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (data wpływu do Sądu 27 marca 2008 r.), który w dniu 31 marca 2008 r. przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do postanowień art. 177 § 1 p.p.s.a. (mającego odpowiednie zastosowanie w sprawie na skutek odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a.) zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie.

W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt skierowania w dniu 20 marca 2008 r. zażalenia na postanowienie z dnia 11 marca 2008 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a zatem do sądu niewłaściwego, gdyż sądem właściwym był – jak wynika z cytowanego wyżej art. 177 § 1 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie jako sąd, który wydał zaskarżone postanowienie. Przekazanie zażalenia temuż Sądowi nastąpiło w dniu 31 marca 2008 r.

W takiej sytuacji rozważenia wymaga to jaka data jest decydująca dla oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia.

Poszukując odpowiedzi na tak postawione pytanie w punkcie wyjścia wskazać należy, iż w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano wprost przepisu, który by uznawał, że termin wymagany do wniesienia we właściwym sądzie określonego pisma jest zachowany w razie jego złożenia w sądzie niewłaściwym.

Unormowanie takie zawierają inne procedury.

Według art. 65 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Podanie, którym w myśl art. 63 § 1 k.p.a. jest także odwołanie i zażalenie - wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Analogiczną regulację zawiera art. 170 Ordynacji podatkowej. Także przepis art. 125 k.p.k. traktuje wniesienie pisma do niewłaściwego organu procesowego, tak jak gdyby było wniesione do organu właściwego, stanowiąc, iż pismo omyłkowo wniesione przed upływem terminu do niewłaściwego sądu, prokuratora, organu Policji albo innego organu postępowania przygotowawczego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

W procedurach uregulowanych tymi przepisami środki odwoławcze od orzeczeń (decyzji) mogą być zatem składane nie tylko w organach, które wydały zaskarżone orzeczenia (decyzje), lecz również w innych organach, a termin do ich zaskarżenia jest zachowany, gdy środek odwoławczy wniesiony został w przepisanym terminie także, do tegoż innego organu niż ten, który wydał zaskarżone orzeczenie (decyzję). Jest to jednak następstwem przedstawionych wyżej regulacji prawnych, nie zaś wykładni przepisu, stanowiącego w sposób jednoznaczny, że środek odwoławczy wnosi się w określonym terminie do organu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Takim zaś przepisem jest art. 177 § 1 p.p.s.a. – mający odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego, który to przepis łączy termin do zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji ze złożeniem zażalenia w tymże sądzie.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, iż określony w art. 194 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia jest zachowany, gdy strona wniosła je w tym terminie zarówno do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, jak i wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź też w tymże terminie nadała – jak w niniejszej sprawie - zażalenie w urzędzie pocztowym pod adresem jednego z wojewódzkich sądów administracyjnych.

Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej (odnoszącego się do analogicznej jak opisana wyżej sytuacji), zgodnie z którym po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988/6/73).

Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu pozwala przyjąć, iż zażalenie wniesione do sądu niewłaściwego, sąd ten powinien przekazać sądowi właściwemu, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia decydująca jest data jego nadania w urzędzie pocztowym przez sąd niewłaściwy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się w dniu 18 marca 2008 r. (data doręczenia Skarżącej zaskarżonego postanowienia) i upływał z dniem 25 marca 2008 r. (wtorek).

O zachowaniu terminu do jego wniesienia nie może decydować jego nadanie w dniu 20 marca 2008 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, gdyż – jak wskazano wyżej – był to sąd niewłaściwy. W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia zażalenia należało uznać dzień 31 marca 2008 r., kiedy to Sąd ten zażalenie to przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu.

Oznacza to, że zażalenie Skarżącej na postanowienie z dnia 11 marca 2008 r. jest spóźnione i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.