Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 471/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 22, ust. 6, art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
article: art. 54, art. 84 ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 615
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j.)
article: art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187, art. 188, art. 194 § 1, art. 199, art. 210 § 1-4
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Adam Osik (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Diana Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 lipca 2024 r., nr 2201-IGC.4303.53.2023.IJS w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 listopada 2023 r., nr 328000-COC-3.4303.269.2023.RW, działając na podstawie art. 5 ust. 39, art. 18 ust. 1, art. 29 w związku z art. 22 ust. 6, art. 48, art. 56 ust. 1 oraz ust. 2 lit. c, art. 57 ust. 1 i 3, art. 77 ust. 2 oraz ust. 3, art. 84 i art. 85 ust. 1 w związku z art. 105 ust. 3 i 4, art. 114 ust. 1 i 2 oraz art. 172 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE z 2013 r. seria L nr 269, str. 1) – dalej jako: "UKC", art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (WE) nr 2019/1776 z dnia 22 października 2019 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. z 2019 r. seria L nr 280 s. 1 ze zm.), art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE z 2020 r. seria L nr 336, s. 8), art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE z 2021 r. seria L nr 109, s. 1) – dalej jako: "rozporządzenie nr 2021/546", art. 73d, art. 90 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 1590), zwanej dalej: "p.c.", art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt. 1, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1a, art. 41 ust. 1 i art. 146aa pkt 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni w stosunku do C. sp. z o.o. z siedzibą w S. (zwanej dalej: "importerem", "spółką", "skarżącą") oraz H. . s.j. z siedzibą w G. (zwanej dalej: przedstawicielem pośrednim) określił klasyfikację taryfową profili aluminiowych, objętych zgłoszeniem celnym o numerze [...] z 6 listopada 2020 r. do kodu TARIC 7604.29.90.90 z kodem dodatkowym C999, ze stawką cła typu A00 w wysokości 7,5% ad valorem i ostatecznego cła antydumpingowego typ A30 w wysokości 32,1% ad valorem (pkt 1); orzekł o zaksięgowaniu kwoty należności celnych typu A00 w wysokości 4.233,00 zł i typu A30 w wysokości 90.584,00 zł (pkt 2) oraz określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w ww. zgłoszeniu celnym, w wysokości 21.808,00 zł (pkt 3).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 6 listopada 2020 r. w Oddziale Celnym "Terminal Kontenerowy" Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni przyjęto zgłoszenie celne towarów sprowadzonych z Chin przez importera. Zgłoszenie to zostały przyjęte i zarejestrowane pod numerem ewidencyjnym [...], a następnie zwolnione do swobodnego obrotu.

Zgłaszający, działający z upoważnienia pośredniego, zadeklarował przywóz towarów określonych jako "profile aluminiowe drzwiowe i okienne". Dla towarów zadeklarowano kod TARIC o porządku 7610.10.00.00. Stawka należności celnych typu A00 ze stawką w wysokości 6% ad valorem.

W dniu 10 lipca 2023 r. do Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni wpłynęło pismo Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku, w którym przekazano informację o zrealizowaniu czynności kontroli celno-skarbowej w odniesieniu do ww. zgłoszenia celnego. Wraz z informacją przekazano zgromadzone w sprawie materiały, w tym protokół kontroli celno-skarbowej oraz dokumenty, potwierdzające poczynione w toku tej kontroli ustalenia. Po zaznajomieniu się z treścią protokołu oraz materiałem dowodowym organ pierwszej instancji 10 sierpnia 2023 r. wydał powiadomienie o zamiarze zmiany treści ww. zgłoszenia celnego poprzez wydanie decyzji.

Jak wyjaśnił organ pierwszej instancji, zgodnie z brzmieniem WTC według stanu z dnia przyjęcia zgłoszenia, pozycja 7610 obejmowała konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Kod TARIC o przywołanym wyżej porządku obejmował swoim zakresem drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe.

W trakcie szczegółowego badania towarów organ uznał, że zadeklarowana pozycja klasyfikacyjna oraz kod TARIC nie mogą zostać uznane za poprawne. Organ ustalił, że zakupione przez importera towary były profilami przeznaczonymi do wykonywania ościeżnic drzwiowych i progów, a nie gotowymi ościeżnicami i progami. W sprawie nie stwierdzono profili okiennych. Stan taki powoduje istotną rozbieżność pomiędzy opisem towaru i deklarowaną klasyfikacją taryfową. Zgodnie z brzmieniem Nomenklatury Scalonej, zadeklarowany kod TARIC 7610.10.00.00, obejmował bowiem drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, nie zaś profile do ich wykonania.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z ustaleniami organu kontroli celno-skarbowej, sprowadzone z Chin towary, importer wykorzystywał do wytwarzania ościeżnic (ram do drzwi) i progów ściśle określonych modeli drzwi. Profile aluminiowe będące przedmiotem oceny w sprawie były docinane przez importera do żądanej długości i po stosownej dalszej obróbce wykorzystywane do wykonania zamawianych w obrocie wewnętrznym wyrobów. Organ zaznaczył, że ocenie w sprawie podlega stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Zgodnie z zapisami na fakturze możliwe jest określenie długości każdego z profili, identyfikowanych według indeksu (opisu). W zgłoszeniu długości te wynoszą 5,6 m w odniesieniu do profili ościeżnicowych (profil oznaczony indeksem T55) i 4,5 m dla profili progowych (profil oznaczony indeksem T55_prog). Trudno z uwagi na podaną długość przyjąć, że profile stanowią elementy konkretnej konstrukcji - drzwi, okna, ościeżnicy lub progu - jak zadeklarowano w treści zgłoszenia, bez poddania ich szeregowi czynności obróbczych, w tym przede wszystkim przycinaniu do oczekiwanej przez końcowego użytkownika długości. W zgromadzonym materiale brak jest także informacji o tym, aby profile były pakowane w zestawy, mające zawierać wszelkie elementy, wymagane dla końcowego montażu bez dalszego wykańczania. Przyjęcie stanowiska przeciwnego prowadzi bowiem do uznania, że importer nie mógł oferować wyrobu gotowego, o długości mniejszej niż najmniejszy z wymiarów profili, objętych ww. zgłoszeniem.

Organ stwierdził, że przedmiotem zgłoszenia były elementy w formie profili, wykonane metodą wyciskania (ekstruzji) ze stopów aluminium. Metoda obróbki - wyciskanie - wynika z treści materiałów, pozyskanych od importera w trakcie czynności oraz jego wyjaśnień, złożonych kontrolującym. Informacja o tym, że profile wykonano ze stopów aluminium zawarta została w treści samej faktury (symbol 6063-T66). Zgodnie z uwagą 1. do podpozycji, ujętą w treści uwag do Działu 76 WTC, zdefiniowane zostały pojęcia aluminium niestopowego i stopów aluminium. W trakcie czynności kontroli celno-skarbowej zabezpieczono materiał jednoznacznie informujący, że profile aluminiowe spełniają warunki określone dla aluminium stopowego (treść uwagi 1b do podpozycji).

Z uwagi na ustalone cechy obiektywne profili organ zbadał zakres przedmiotowy pozycji 7604 WTC, która – według stanu prawnego z dnia przyjęcia zgłoszenia - obejmowała sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium. Badanie struktury pozycji 7604 WTC nakazało wyeliminowanie klasyfikacji do podpozycji, która obejmowała kształtowniki drążone. Po dokonaniu porównania metod drążenia i ekstruzji organ przyjął, że oceniane towary powinny otrzymać klasyfikację kod podpozycji 7604.29.

Dalsza klasyfikacja profili polegała na ustaleniu, czy przedmiotem przywozu były sztaby lub pręty, czy też kształtowniki. Organ wyjaśnił, że pojęcia "profil" i "kształtownik", które często stosowane są zamiennie, zdefiniowane zostały jako "kształtowniki" w Uwagach do Działu 76 WTC. Z uwagi na treść obu definicji należało odrzucić możliwość zaliczenia profili do zakresu pojęcia "pręty i sztaby" i przyjąć kod na poziomie ośmioznakowym - 7604.29.90.

W oparciu o opisany przebieg oceny klasyfikacyjnej przeanalizowana została struktura pozycji 7604 na podstawie której organ ustalił dla importowanego towaru kod TARIC 7604.29.90.90. Przedmiotowe towary, jako zaliczone do zakresu ww. kodu TARIC podlegały regulacji zawartej w rozporządzeniu nr 2021/546. Rozporządzenie to zastąpiło obowiązujące w dniu przyjęcia ww. zgłoszenia rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r., nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

Zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z treści obu przywołanych rozporządzeń, w dniu przyjęcia zgłoszenia obowiązywało tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz towarów, klasyfikowanych do kodu TARIC 7604.29.90.90. Następnie, zgodnie z art. 2 rozporządzenia 2021/546 kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1428 zostały ostatecznie pobrane. Stan taki oznacza, że towary, klasyfikowane do kodu TARIC o porządku 7604.29.90.90 po wejściu w życie rozporządzenia nr 2020/1428 powinny zostać obciążone ostatecznym cłem antydumpingowym.

Dla potrzeb stosowania ww. regulacji, nakładających ostateczne cło antydumpingowe, należało ustalić właściwy kod dodatkowy, oznaczający producenta towarów. W oparciu o treść faktury załączonej do zgłoszenia o numerze [...] z dnia 6 listopada 2020 r. organ ustalił, że wystawcą faktury było chińskie przedsiębiorstwo G. Co. Ltd. Następnie, w oparciu o treść załącznika do rozporządzenia nr 2020/1428, organ ustalił, że chiński kontrahent został oznaczony kodem indywidualnym o porządku C575 jako podmiot współpracujący, korzystający z obniżonej stawki cła antydumpingowego. Jednakże na fakturze nie znalazła się wymagana przepisami deklaracja, wskazująca na wytworzenie ujętych w tej fakturze wyrobów. W związku w tym należało dziesięcioznakowy kod TARIC o porządku 7604.29.90.90 uzupełnić o kod o porządku C999. Kod ten obejmuje wszystkie podmioty zaangażowane w obrót towarami klasyfikowanymi do ww. kodu TARIC, które nie podjęły współpracy z Unią w ramach prowadzonego postępowania antydumpingowego i nie zostały wymienione z nazwy w treści ww. załącznika. Dla kodu o porządku C999 stawka ostatecznego cła antydumpingowego wynosiła 32,1% ad valorem, konsekwencją czego jest również zmiana wymiaru podatku od towarów i usług.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że cel zakupu i przywozu profili nie był i nie jest ani sporny, ani nie stanowi przedmiotu oceny. Ocenie podlega jedynie poprawność korelacji między stanem faktycznym towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego a zadeklarowanym opisem towaru i kodem taryfowym, która wskazuje na rozbieżność obu tych elementów.

Organ wyjaśnił, że oświadczenie pracownika importera, zawierające informacje o przedmiocie zgłoszenia i wskazujące klasyfikację taryfową, nie zwalniało przedstawiciela zgłaszającego z dążenia do ustalenia klasyfikacji taryfowej w sposób obiektywny. Deklaracja o jakiejkolwiek odpowiedzialności karnej za złożone oświadczenie nie może być brana pod uwagę jako argument przeciwko sentencji decyzji, gdyż w dniu jego złożenia (3 listopada 2020 r.) nie toczyło się postępowanie, w ramach którego konieczne było odebranie oświadczenia wynikającego z przepisu ustawy lub innego przepisu, regulującego zachowanie się osoby, wezwanej do złożenia takiego oświadczenia. Nie jest poza tym wiadomym, czy osoba, która podpisała to oświadczenie została prawidłowo umocowana do złożenia tego oświadczenia oraz czy pouczona została w sposób jednoznaczny o ponoszonej odpowiedzialności.

Jak wyjaśnił organ, prezentowane przez stronę stanowisko jest rozbieżne z treścią załączonej do stanowiska strony opinii technicznej. W treści opinii, która opisuje profile będące przedmiotem zgłoszenia badanego w sprawie, autor stwierdza jednoznacznie, że profile są docinane przez importera, w celu uzyskania wymiarów wyrobu, który został zamówiony w obrocie krajowym. Dodatkowo mogą zostać wykonane operacje polegające na frezowaniu w celu uzyskania otworów dla mocowania, np. elementów antywłamaniowych i zamków. Tymczasem pełnomocnik strony jednoznacznie poinformował, że importer dostarcza odbiorcom profile niezmontowane i niepocięte, realizując zamówienia na okna i drzwi. Oba te stanowiska wzajemnie się wykluczają. Z racji wiedzy specjalistycznej organ uznał treść opinii za prawdziwą, zaś twierdzenie strony oddalił. Zdaniem organu, odsprzedaż w obrocie wewnętrznym importowanych profili bez poddania ich jakimkolwiek operacjom nie oznacza jeszcze, że przedmiotem zakupu, przywozu i zgłoszenia były ościeżnice i progi, lecz profile służące do ich wykonania. Z treści opinii należy także wnioskować, że profile nie są wyposażone w uszczelki, które montowane są po zwolnieniu towaru do swobodnego obrotu. Stan taki ma w sprawie istotne znaczenie, gdyż potwierdza zasadność zanegowania klasyfikacji taryfowej do pozycji 7610 towarów, np. jako sztab, prętów, kształtowników (nawet drążonych), niezmontowanych, niespawanych, wykonanych z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3% aluminium, które zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach (kod TARIC o porządku 7610.90.90.10).

Jak wskazał organ, deklarowana klasyfikacja taryfowa do kodu TARIC 7610.10.00.00, obejmowała drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, nie zaś profile mogące służyć do ich wykonania. Przedmiotem oceny był stan towaru z dnia przyjęcia zgłoszenia, ten zaś stan został jednoznacznie i niespornie określony. Potwierdza to strona opisując długości poszczególnych profili, co z kolei potwierdzają zapisy na fakturze. To, że zadaniem autora opinii mogły owe profile służyć jedynie do wykonywania z nich elementów tzw. stolarki otworowej, nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że przedmiotem zgłoszenia były towary, mogące zostać objęte deklarowanym kodem TARIC i rozpoznawalne jako, w tym przypadku, ościeżnice lub progi.

Zdaniem organu pierwszej instancji strona myli profile, z których wykonywane są ramy (ościeżnice) drzwiowe oraz progi drzwiowe z wyrobami, które bezdyskusyjnie są - na gruncie WTC - wyrobami objętymi kodem TARIC o porządku 7610.00.00.00. Według stanu z dnia przyjęcia zgłoszenia organ celno-skarbowy nie miał do czynienia z ramami, lecz profilami o określonych parametrach, np. cieplnych i długości. Odnośnie progów drzwiowych należy podnieść, że profil bez uszczelki i elementów pozwalających go mocować, o długości 4,5 m nie może zostać uznany za próg, czyli wyrób skończony, gotowy do zamontowania, lecz za materiał do jego wytworzenia.

Twierdzenia strony odnośnie przygotowania importowanych profili do montażu bez wykonania szeregu operacji nie znajdują swego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. W tym stanie rzeczy należało oddalić wnioski o przesłuchanie w charakterze świadków wiceprezesa spółki, prezesa przedstawiciela pośredniego, pracowników kontrahentów importera na rynku krajowym. Dowody z ksiąg rachunkowych importera również nie pozostają znaczące dla oceny w sprawie, gdyż ocenie podlega stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, nie zaś jego ewentualna odsprzedaż w obrocie wewnętrznym. Podobnie nieracjonalne byłoby powoływanie biegłego na okoliczność ustalenia obiektywnych cech i właściwości importowanych profili, gdyż cechy te zostały ujęte w dokumentacji, zgromadzonej w toku kontroli celno-skarbowej. Odnośnie analizy dowodowej dokumentacji technicznej procesów produkcyjnych realizowanych w Chinach organ zauważył zaś, że dla potrzeb stosowania klasyfikacji taryfowej, wszelkie wymagane dane zostały zgromadzone już na etapie kontroli i bez uwag przyjęte jako niesporne do prowadzonej sprawy.

W odniesieniu do korekty faktury organ uznał, że nie stanowi on dowodu pozwalającego importerowi na skorzystanie z obniżonej stawki ostatecznego cła antydumpingowego. To faktura znak [...], wystawiona 23 września 2020 r. stanowi bowiem dokument będący faktyczną podstawą przygotowania zgłoszenia celnego. Wątpliwości budzą numer i data tego dokumentu, gdyż sugerują, że istniał on w chwili przyjęcia ww. zgłoszenia celnego, co nie jest prawdopodobne w świetle ustaleń w toku kontroli. Dokument korekty faktury znacząco różni się przy tym od tego, którego kopia została zabezpieczona w trakcie czynności kontrolnych. Przede wszystkim inny jest podmiot będący wystawcą faktury - w zgłoszeniu celnym i w fakturze wymieniono chińską firmę "G. Co. Ltd". Tymczasem korekta miała być wystawiona przez chińską firmę "G1 Co. Ltd". Dokumenty mają różne pieczęcie. Istotną różnicę stanowi ponadto dodanie w treści korekty oświadczenia wystawcy, dotyczącego wytworzenia towarów objętych fakturą przez jednego z chińskich producentów, oznaczonych indywidualnymi kodami dodatkowymi. Organ zauważył też, że kod C575 przypisany został chińskiemu przedsiębiorstwu, posługującemu się nazwą G. Co Ltd, nie zaś G. 1Co. Ltd. Wobec tego deklaracja na tym dokumencie nie odnosi się podmiotu oznaczonego kodem C575, w związku z czym nie może być ona podstawą do zastosowania obniżonej stawki ostatecznego cła antydumpingowego, w rozumieniu art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r.

W wyniku rozpoznania odwołania strony Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, decyzją z dnia 12 lipca 2024 r. nr 2201-IGC.4303.53.2023.IJS), wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej: "o.p.", art. 73 ust. 1 p.c. oraz art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i wobec C. Sp. z o.o. w S. określił klasyfikację taryfową profili aluminiowych, objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym do kodu TARIC 7604.29.90.90 z kodem dodatkowym C575, ze stawką cła typu A00 w wysokości 7,5% i ostatecznego cła antydumpingowego typ A30 w wysokości 22,1% ad valorem (pkt 1), orzekł o zaksięgowaniu kwoty należności celnych typu A00 w wysokości 4.232,00 zł i typu A30, w wysokości 62.365,00 zł (pkt 2) oraz określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym, w wysokości 15.318,00 zł (pkt 3).

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, odnosząc się do stanowiska spółki, wyjaśnił, że w przypadku profili aluminiowych reguła 3 ORINS nie znajduje zastosowania. Zdaniem organu odwoławczego, nawet gdyby uznać, że reguła ta ma potwierdzać, iż importowane towary stanowiły wyrób złożony składający się z aluminiowego kształtownika i elementu z tworzywa sztucznego (izolacji termicznej), klasyfikację towaru należałoby uwzględnić tak, jak gdyby składał się z materiału lub składnika, który nadaje mu zasadniczy charakter. Niewątpliwie komponentem nadającym zasadniczy charakter jest profil z aluminium, mając na uwadze jego właściwości, ilość i rolę, jaką odgrywa względem izolacji.

Organ zaznaczył, że na tle zgromadzonego materiału dowodowego stan towaru, jak również jego przeznaczenie nie budzą wątpliwości. Przedmiotem importu były wyroby z aluminium stopowego, przeznaczone do ram drzwi i progów drzwiowych, o długościach 5,6 m i 4,5 m. Z załączonej opinii w sprawie systemowych profili aluminiowych, sporządzonej przez O. A. Ż., wynika, że profile docinane są pod wymiar skrzydła, całość ramy jest montowana i w specjalnie ukształtowane rowki instalowane są uszczelki oraz przykręcane blachy zaczepowe. W przekroju profilu możemy zidentyfikować rowek trzymający uszczelkę doszczelniającą drzwi; dwa rowki do połączenia za pośrednictwem uszczelki łączącej elementy opcjonalne, jak poszerzenia boczne i/lub naświetla; specjalnie ukształtowane kanały do instalacji uchwytów zawiasowych oraz montażu specjalnych wkładek narożnych łączących profile w narożu pod kątem 90 stopni; trasowany kanał naprowadzający dla wkrętów blach zaczepowych oraz innych komponentów od strony widocznej, oraz wypusty przedłużające zakres zespolenia większej ilości zwojów gwintu w materiale, zapewniające stabilne połączenie akcesoriów z profilem od wewnętrznej strony profilu. W profilu progowym można również wyodrębnić kontynuację dedykowanych technologicznie kształtów, tj. rowek trzymający uszczelkę; trasowany kanał naprowadzający, jednak w tym przypadku w celu odpowiedniego zakotwienia progu w podłożu; oraz kanał umożliwiający montaż progu z ramą ościeżnicy prostopadle do przekroju. Nie jest potrzebne przerabianie (poprawianie kształtu) dostarczanych profili w celu dostosowania ich do możliwości zastosowania jako ramy do okien czy drzwi. Dostarczone profile są, po przycięciu, montowane w kształty (na ogół czworokąty), łączone przy użyciu wkładek narożnych (gwarowa nazwa - "sierżanty").

W ocenie organu odwoławczego, prawidłowo zatem Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni ocenił treść dostarczonej w sprawie opinii. Powołana opinia nie jest i nie może stanowić dowodu z opinii biegłego, o której mowa w art. 197 o.p., a okoliczność ta nie podlega uznaniu organów celnych. Nie ma znaczenia, czy organ odwoła się do jej treści poprzez sformułowanie "opinia biegłego", czy "załączony do akt postępowania dokument prywatny, stanowiący opinię rzeczoznawcy", za dowód z opinii biegłego dokumentu tego traktować nie można, jednakże wraz z pozostałymi dowodami stanowi źródło informacji o charakterze profili aluminiowych T55 ościeżnicowych i progowych. Jako taka jednakże nie świadczy o istnieniu okoliczności, które podważałyby dotychczasowe ustalenia organów celnych.

Opinię tę w toku postępowania odwoławczego zakwestionowała strona (pismo z dnia 5 czerwca 2024 r.), jako nieprezentującą stanu towaru w dniu zgłoszenia. Fakt ten, mając na uwadze np. zaprezentowane w opinii fotografie złożonych ram, widoczne zawiasy i okucia, nie uszedł uwadze organów celnych. W zestawieniu z całością materiału dowodowego, w szczególności dokumentami handlowymi oraz wyjaśnieniami strony, począwszy od przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej do czasu wydania rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji i następnie w toku postępowania odwoławczego, dają spójny obraz cech i właściwości tych towarów. Strona odwołuje się do braku rewizji importowanych towarów, tymczasem z akt sprawy bezspornie wynika, że sama strona prezentowała przed Naczelnikiem Pomorskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Gdyni importowane profile. Organ miał tym samym również możliwość bezpośredniej identyfikacji spornych wyrobów, co nie wpłynęło jednak na rozstrzygnięcie.

Po przytoczeniu treści uwag 1a i 1b do działu 76 (przytoczone w odwołaniu definicje umiejscowione w uwagach do sekcji XV nie istniały w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, zmiany do nomenklatury HS, przyjęte zgodnie z zaleceniem z dnia 28 czerwca 2019 r. Rady Współpracy Celnej) oraz not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (kolejno do pozycji 7610, 7308, 7604, 7407, a ponadto do działu 72) organ wyjaśnił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać w obiektywnych cechach i właściwościach importowanego towaru, odniesionych na ściśle określony moment.

Organ odwoławczy zaznaczył, że w sprawie nie jest kwestionowany profil działalności spółki i produktów. Organ, nie negując cech profili, ani ich wykorzystania i możliwego zastosowania, podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że importowane towary w dniu przyjęcia zgłoszeń celnych nie były towarami rozpoznawalnymi, jako objęte pozycją 7610, a tym samym nie zostały prawidłowo zaklasyfikowane.

Organ odwoławczy wskazał, że w złożonym oświadczeniu producent zaznacza, że profile te mają określony, zdefiniowany kształt, co jest naturalnym rezultatem produkcji dokonywanej za pomocą wyciskania aluminium, jednak nie jest to okoliczność, która ma wpływ na klasyfikację taryfową. W ocenie strony profile są jedynie "poddawane w zakładzie Spółki lub u kontrahenta Spółki w trakcie ich bezpośredniego montażu w otworze drzwiowym, tylko prostym czynnościom umożliwiającym ich złożenie". Tymczasem zgromadzone materiały nie potwierdzają tej tezy. Należy odróżnić czynności montażu, od "prostych czynności umożliwiających złożenie". Pojęcie montażu należy utożsamiać z łączeniem oddzielnych, gotowych części w całość, a cięcie nie stanowi czynności, która mieści się w tym procesie, podczas którego następuje jedynie łączenie ze sobą (montowanie) poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu.

Nadto kontrahent spółki, T. sp. z o.o., sam jest producentem drzwi. Nie dziwi zatem, że "montaż ościeżnic jest na tyle prosty, że mogą dokonać tego sami kontrahenci Spółki". Stanowisku, że sprowadzane profile są od razu gotowe do montażu przeczy ostatecznie dowód z filmu montażowego profili typu T55, który jednoznacznie potwierdza, iż profile wymagają dalszej obróbki, odpowiedniego przycięcia i nawierceń ażeby możliwe było ich złożenie w gotową ramę. Organ odwoławczy podkreślił, że reguła 2a ORINS nie dotyczy jakichkolwiek czynności, w tym prostych w subiektywnej ocenie strony lub jej kontrahenta, specjalizujących się w produkcji drzwi, a czynności, które dotyczą ściśle montażu określonych towarów, przy czym poziom skomplikowania tego montażu nie ma przesądzającego złożenia. Nie wszystkie czynności, nawet proste i szybkie, można zaliczyć do montażowych. Z pewnością nie należą do nich proste czynności zaprezentowane w nadesłanym materiale wideo. Udostępniony film koreluje również z wyjaśnieniami udzielonymi przez spółkę w toku kontroli celno-skarbowej. Fakt, że obecnie spółka kwestionuje te wyjaśnienia razem z materiałem z kontroli celno-skarbowej i dokonaną na tej podstawie analizę organów, nie umniejsza ich wartości dowodowej, a w toku prowadzonego postępowania przedstawiono dowody wyłącznie potwierdzające słuszność dokonanej klasyfikacji taryfowej.

Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że pozycje 7604 oraz 7610 są pozycjami wzajemnie wykluczającymi się. Dla potrzeb ustalenia prawidłowej klasyfikacji istotne znaczenie ma ustalenie obiektywnych cech towarów, właściwych tym pozycjom. Cechą rozróżniającą kształtowniki z aluminium klasyfikowane do pozycji 7604 i 7610 jest postać, w jakiej towary są przedstawiane na dzień zgłoszenia. W pierwszym przypadku klasyfikacja odnosi się do profili odpowiadających ich definicji zgodnie z WTC, podczas gdy profile z pozycji 7610 są częściami kompletnej lub niekompletnej konstrukcji, a w przypadku ich części, powinny posiadać cechy potwierdzające, że zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Z not wyjaśniających do pozycji 7610 wynika, że do pozycji tej mogą być klasyfikowane wyroby w postaci profili, jeżeli zostały przygotowane do montażu, jako elementy konkretnej konstrukcji. Aby mogły stanowić część konstrukcji w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej muszą być poddane kompletnej, odpowiedniej obróbce (np. przewiercanie otworów montażowych, docięcie na odpowiedni wymiar, odpowiednie wygięcie, nacięcia, żłobienie, itp.), tak by nabrały odpowiednich cech rozpoznawalnych, jako elementy nadające się do zastosowania w konstrukcjach. Mając to na uwadze organ odwoławczy podkreślił, że niewystarczającym jest samo wskazanie, do jakich celów towar będzie przeznaczony, skoro dla takiego towaru Wspólna Taryfa Celna przewiduje dodatkowe kryterium decydujące o klasyfikacji. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu. Tylko taki jego stan może potwierdzić przygotowanie do stosowania w konstrukcjach, a tym samym wykluczenie z użycia w innym (niż do tej określonej konstrukcji) celu. W świetle tych wyjaśnień za błędne organ odwoławczy uznał zarówno stanowisko skarżącej, zgodnie z którym indywidualna konstrukcja importowanych profili, wg określonego kształtu, powodująca, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym typie ramy drzwiowej umożliwia ich klasyfikację w ramach pozycji 7610. Każdy produkt posiada określone cechy (budowę, kształt, rodzaj materiału, z którego zostały wykonane, itp.), jak również został wytworzony (wyprodukowany) w określonym celu (przeznaczenie nadane przez producenta). Natomiast klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie celnej ORINS, uwag do sekcji i działów taryfy celnej. Tym samym profile, które można zdefiniować, jako przeznaczone do stosowania w konstrukcjach, jednak nie zostały przygotowane w żaden sposób (dopasowane, docięte, przewiercone), tak aby możliwe było określenie, jakiej oznaczonej konstrukcji są częścią, nie spełniają wymogów pozycji 7610. Dokonana natomiast przez organ pierwszej instancji klasyfikacja taryfowa do kodu TARIC 7604 29 90 90 (Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium: - Ze stopów aluminium, - - Pozostałe, - - - Kształtowniki, - - - - Pozostałe), była prawidłowa.

Organ odwoławczy wskazał na brzmienie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 2016 Nr 176, s. 21), dalej: "rozporządzenie 2016/1036", jak również rozporządzenia nr 2020/1428 obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, a następnie potwierdzonego rozporządzeniem nr 2021/546 nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącym o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego.

W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tymczasowe cło antydumpingowe obowiązywało na przywóz towarów klasyfikowanych do kodu TARIC 7604.29.90.90 w wysokości od 30,4% do 48,0%. Ostatecznie, w art. 1 rozporządzenia nr 2021/546, stawka ta została określona w wysokości od 21,2% do 32,1%. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/1428 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.

W oparciu o dane zawarte na fakturach handlowych organ pierwszej instancji ustalił, że sprzedającym był podmiot G. Co., Ltd., który zgodnie z treścią załącznika do rozporządzenia nr 2021/546 został oznaczony kodem indywidualnym, jako jeden z pozostałych podmiotów współpracujących, korzystający z obniżonej stawki cła antydumpingowego. W tym wypadku kod TARIC winien zostać uzupełniony o kod dodatkowy o porządku C575, a stawka ostatecznego cła antydumpingowego wynieść 22,1% ad valorem.

Zastosowanie obniżonej stawki uwarunkowane jednak było przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. To oznacza, że aby móc zastosować indywidualną stawkę cła antydumpingowego, dla przywozu w dniu dokonania zgłoszenia towarów spółka obligatoryjnie powinna złożyć fakturę, odpowiadającą wymogom stawianym przez art. 1 ust. 3 rozporządzenia 2020/1428. Przedstawiona w sprawie faktura nie zawierała wymaganego oświadczenia, a z tego względu organ pierwszej instancji uznał, że właściwym kodem dodatkowym jest kod przewidziany dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw (C999). Strona w toku postępowania pierwszoinstancyjnego złożyła korektę faktury handlowej [...] w fakturze zawarto zapis brzmiący zgodnie z tłumaczeniem przysięgłym: "Ja, niżej podpisany, poświadczam, iż (3707 sztuk z 23149,25 kg) sprzedanych na eksport do Unii Europejskiej ujętych w niniejszej fakturze zostało wyprodukowanych przez G1 Co. Ltd. (kod TARIC: C575). Oświadczam, iż informacje zawarte w niniejszej fakturze są kompletne i poprawne". W toku postępowania odwoławczego spółka złożyła kolejną fakturę korygującą, zawierającą bardziej szczegółowy opis dodatkowy (informację, że stanowi korektę i została sporządzona na potrzeby rozporządzenia nr 2021/546 oraz numer USCC, Systemu Zaufania Społecznego).

W ocenie organu odwoławczego, stanowisko organu w przedmiocie oceny prawidłowości faktury jest błędne. Organ odwoławczy wyjaśnił, że motywy obu rozporządzeń: 353 rozporządzenia nr 2020/1428 oraz 371 rozporządzenia nr 2021/546 przewidują, że przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki należności celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie informujące o zmianie nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Uwzględniając powyższe, na mocy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/981 z dnia 23 czerwca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/546 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Komisja Europejska stwierdziła, że zmiana nazwy została prawidłowo zarejestrowana przez właściwe organy oraz nie doprowadziła do powstania żadnych nowych powiązań z innymi grupami przedsiębiorstw, które nie były objęte dochodzeniem Komisji. W związku z tym uznała, że zmiana nazwy nie ma wpływu na ustalenia zawarte w rozporządzeniu nr 2021/546, w szczególności na stawkę cła antydumpingowego mającą zastosowanie do tego przedsiębiorstwa. Z motywów tego rozporządzenia wynika, że zmiana nazwy obowiązuje od 26 kwietnia 2021 r., tj. od dnia zatwierdzenia zmiany nazwy przez administrację ds. regulacji rynku dla dzielnicy N w F. Zgodnie z art. 1 ww. rozporządzenia, w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/546 wprowadzono następujące zmiany: G. Co, Ltd. C575 otrzymuje brzmienie: G1 Co., Ltd. C575. Dodatkowy kod TARIC C575 wcześniej przypisany G. Co., Ltd. ma zastosowanie do G1 Co., Ltd. od 9 czerwca 2021 r.

Z treści rozporządzenia nr 2020/1428 wynika, że przesłanką umożliwiającą zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla określonych w nich producentów jest przedstawienie określonego dokumentu, nie zawiera jednak odniesienia do konkretnego momentu jego przedstawienia, warunkującego tę preferencję.

Zdaniem organu odwoławczego formalna zmiana nazwy nie może determinować automatycznego uznania, że określone preferencje podyktowane spełnianiem warunków umożliwiających traktowanie danego podmiotu w sposób indywidulany nie obowiązują. Brak było dostatecznie uzasadnionych podstaw do zakwestionowania faktury, złożonej jako "faktura korygująca", zawierającej prawidłowe oświadczenie G1 Co., Ltd. Faktura została złożona niewątpliwie po dacie zmiany nazwy chińskiego przedsiębiorstwa, spółka nie podnosiła również ażeby taki dokument istniał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Rozporządzenie jednoznacznie wskazuje, że w tym wypadku jest to ten sam podmiot, funkcjonujący pod nową nazwą, a argumenty organu pierwszej instancji są nieuzasadnione. Z tego względu prawidłowa stawka cła antydumpingowego w sprawie wynosi 22,1%, a wysokość należności celnych i podatkowych prezentuje się jak w decyzji.

Organ odwoławczy omówił ponadto zakres kontroli celno-skarbowej uwzględniając treść art. 54 ust. 1 pkt 2 i art. 57 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2023, poz. 615 ze zm.), po czym wskazał, że podstawą wydania decyzji niewątpliwie były ustalenia zawarte w protokole kontroli celno-skarbowej, a ten wraz ze zgromadzonymi w toku tej kontroli dokumentami, stanowi dopuszczalny prawnie materiał dowodowy. Moc dowodowa dokumentu urzędowego, jakim jest protokół kontroli celno-skarbowej niewątpliwie ma szczególny charakter w tym sensie, że korzysta z domniemania prawdziwości oraz zgodności z prawdą twierdzeń w niej zawartych, tj. domniemania autentyczności i wiarygodności. Nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Jeżeli więc strona postępowania kwestionuje te ustalenia i przedstawi na tę okoliczność inne wiarygodne dowody, to zostaną one dopuszczone i właściwie ocenie, jeżeli mają istotne znaczenie w sprawie. W niniejszej sprawie spółka nie podważyła jednak w żaden sposób ustaleń wynikających z protokołu, a oferowane dowody potwierdzały jego treść.

Organ odwoławczy wskazał, ze decyzję organu pierwszej instancji doręczono importerowi w dniu 28 listopada 2023 r. oraz przedstawicielowi pośredniemu w dniu 5 grudnia 2023 r. To oznacza, że spółka została powiadomiona o wysokości długu celnego z zachowaniem terminu określonego przepisami UKC, w przypadku przedstawiciela pośredniego dług celny wygasł przed dniem doręczenia decyzji, co oznacza, że dług celny nie może być od niego egzekwowany. Mając to na uwadze organ odwoławczy orzekł w zakresie długu celnego wyłącznie wobec spółki.

Wygaśnięcie długu celnego nie oznacza automatycznego wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. Zaistnienie konkretnego zdarzenia określonego na gruncie przepisów celnych, tj. objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu, powoduje bowiem konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego. Przepisy podatkowe określając zasady opodatkowania w przypadku importu towarów odwołują się do rozwiązań przyjętych w prawie celnym i określonych w tym prawie zdarzeń. W sytuacji, gdy kwota długu celnego została określona nieprawidłowo w zgłoszeniu celnym konieczne stało się określenie podatków w prawidłowej wysokości w drodze decyzji.

Po przytoczeniu treści zastosowanych przepisów organ odwoławczy zważył, że w związku z rozstrzygnięciem w zakresie klasyfikacji taryfowej oraz kwoty należnego cła (A00 i A30) wobec towaru objętego zgłoszeniem uzupełniającym, wykazana w nim kwota podatku od towarów i usług okazała się nieprawidłowa. Z tego powodu wydana decyzja określa również należności podatkowe, zgodnie z treścią art. 33 ust. 2a ustawy VAT. Z tego powodu określenie różnicy podlegającego wpłacie podatku VAT stanowiło konsekwencję zmiany należności celnych, a wbrew zarzutom odwołania, nie odnotowano merytorycznych nieprawidłowości w tym przedmiocie.

W sprawie, ponieważ orzeczona decyzją różnica między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym związana jest wyłącznie ze zmianą stawki celnej oraz orzeczeniem o zaksięgowaniu cła antydumpingowego, podstawa opodatkowania ustalana wobec przedstawiciela pośredniego zawierająca "należne cło" nie mogła ulec zmianie o te elementy, a tym samym jest ona równa kwocie wynikającej ze zgłoszenia celnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję organu odwoławczego C. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania podatkowego ze względu na przedawnienie, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie:

1. art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 p.c., poprzez: brak zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, oddalenie wniosków dowodowych strony, nieprzesłuchanie strony pomimo zgłoszenia przez nią takiego żądania, w rezultacie czego nie wyjaśniono w sposób pełny i niebudzący wątpliwości stanu faktycznego sprawy, brak wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego decyzji, w której zostałyby przedstawione motywy i podstawy faktyczne podjętego rozstrzygnięcia, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnej zmiany klasyfikacji taryfowej zgłoszonych towarów;

2. art. 188 i art. 199 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 p.c., poprzez błędne uznanie, że sformułowanie "chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innymi dowodem" z art. 188 o.p. odnosi się do sytuacji, gdy żądanie dotyczy tezy dowodowej zdaniem organu stwierdzonej na niekorzyść strony w sytuacji, gdy faktycznie zgodnie z tym przepisem jeżeli strona zgłasza dowody, w tym z przesłuchania strony na podstawie art. 199 o.p., na tezy przeciwne niż uznane dotąd przez organ, to dowód taki powinien zostać przeprowadzony;

3. art. 194 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 p.c. i art. 47 Karty Praw Podstawowych (Dz.U. UE, seria C z 2007 r., nr 303/1), poprzez błędne uznanie, że domniemanie wynikające z art. 194 § 1 o.p. dotyczy również dokumentów wytworzonych w toku niniejszego postępowania i poprzedzającej kontroli celno- skarbowej, co w praktyce ogranicza prawo strony do polemiki ze stanowiskiem organu;

4. art. 5 ust. 39, art. 18 ust. 1 art. 29 w związku z art. 22 ust. 6, art. 48, art. 56 ust. 1 oraz ust. 2 lit. c, art. 57 ust. 1 i 3, art. 77 ust. 2 oraz ust. 3, art. 85 ust. 1 w związku z art. 105 ust. 3 i 4, art. 114 ust. 1 i 2 oraz art. 172 ust. 2 UKC;

5. art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2019/1776 z dnia 22 października 2019 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE z 2019 r., seria L nr 280/1 ze zm.);

6. art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. UE L nr 336 z 13 października 2020 r.) i art. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r., nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. U. UE seria L nr 109/1 z 30 marca 2021 r.), poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, skutkujące nieuprawnioną zmianą kodu importowanego przez stronę towaru do kodu TARIC 7604.29.90.90 zamiast do kodu, co spowodowało w konsekwencji niewłaściwe określenie należności celnych przywozowych oraz kwoty podatku od towarów i usług;

7. art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1 art. 33 ust. 2a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1a, art. 41 ust. 1 i art. 146aa pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez błędne uznanie, że kwota podatku od towarów i usług została w zgłoszeniu celnym wykazana nieprawidłowo, co było konsekwencją nieprawidłowej zmiany klasyfikacji taryfowej zgłoszonych towarów.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że brak rewizji towarów dodatkowo obligował organ do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego zgodnie z regułami wyrażonymi w Ordynacji podatkowej. Tymczasem stanu towaru i jego właściwości w istocie nie zbadano. Źródła rozstrzygnięcia sprowadzają się do treści faktur handlowych, co przyznał sam organ. W efekcie rozstrzygnięcie oparte jest na domniemaniach i sugestiach organu o szerokim zastosowaniu wyrobu objętego postępowaniem. Nie jest ono oparte na jakimkolwiek materiale dowodowym - wręcz przeciwnie cały materiał dowodowy potwierdza jednoznacznie zastosowanie wyrobów wyłącznie jako ram do drzwi. Nie mogą one zostać wykorzystane jako element innych konstrukcji, co wynika z wyjaśnień strony i przedłożonej opinii. Organ nie przeprowadził również z własnej inicjatywy żadnego dowodu potwierdzającego szerokie zastosowanie wyrobu.

Organ w obszernej decyzji nie odniósł się w istocie w ogóle do kwestii wymogu posiadania "zasadniczego charakteru". Tymczasem stanowisko strony w toku postępowania wykazywało właśnie, że sprowadzane wyroby posiadają zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Nieodniesienie się do tej kwestii jest istotnym uchybieniem.

Organ ponadto dowolnie uznał, że spółka dokonuje obróbki bez przeprowadzenia dowodów wskazywanych przez stronę.

Wszystkie dowody zgłoszone przez stronę miały służyć ustaleniu, w braku rewizji towarów, stanu towaru z dnia przyjęcia zgłoszeń celnych oraz czy towar był poddawany szeregowi czynności obróbczych. Organy oddaliły wnioski dowodowe, pomimo że jak wykazano same nie odniosły się do kluczowych kwestii podlegających badaniu w toku postępowania.

Oznacza to, że dokonując zasadniczej zmiany klasyfikacji towarów organ oparł się w zasadzie wyłącznie na skróconym opisie towaru na fakturze, bez analizy jego cech i właściwości.

Organ nie wyjaśnił co należy rozumieć pod pojęciem "szereg czynności obróbczych" i dlaczego odrzucił tezy o dokonywaniu przez spółkę montażu. Towary będące przedmiotem oceny wymagały jedynie przeprowadzenia prostych czynności montażowych (tj. połączenia sprowadzanych elementów) lub dostosowania ich do potrzeb danego klienta (np. uzyskanie odpowiedniego koloru ramy lub jej wielkości, wysokości i szerokości). W przypadku progów drzwiowych, jedyne czynności, jakie były wykonywane w zakładzie importera lub u kontrahenta polegały na docinaniu w celu dostosowania do danej szerokości otworu drzwiowego.

Zasadnicza zmiana klasyfikacji towarów musi być oparta na konkretnych dowodach. Uzasadnienie decyzji takich dowodów nie wskazuje. Zebrany materiał dowodowy nie pozwalał bez dodatkowych ustaleń (w tym przesłuchania strony), przyjąć, że objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym towar został nieprawidłowo sklasyfikowany.

Dokonując ustalenia faktów istotnych dla rozpoznawanej sprawy, a w konsekwencji formułując podstawę faktyczną rozstrzygnięcia organ oparł swoje wnioski wyłącznie na przyjętej z góry tezie, że towar podlega innej klasyfikacji taryfowej. W razie wątpliwości co do cech towarów i gdy treść taryfy celnej nie pozwala na jednoznaczne ustalenie kryteriów rozgraniczenia klasyfikacji towarów, postępowanie administracyjne powinno wykorzystać wszelkie środki dowodowe, aby ustalić i wyodrębnić klasy towarów, których cechy różnią je między sobą jakościowo na tyle, aby mogło to być uznane za kryterium decydujące o odrębnej kwalifikacji.

Odnośnie odmowy przeprowadzenia zgłoszonych dowodów skarżąca spółka zaznaczyła, że podstawą odmowy uwzględnienia wniosków dowodowych była zawarta w nich sprzeczna teza dowodowa strony z tezą organów. Tymczasem z przepisu art. 188 o.p. wynika, że takie działanie jest niedopuszczalne. Wskazana norma umożliwia organowi podatkowemu odmowę przeprowadzenia dowodu tylko wtedy, gdyby teza dowodowa strony została już przez organ przyjęta za udowodnioną. Jeśli organ stoi na stanowisku przeciwnym do zgłoszonej tezy, to nie tylko przepis art. 188 o.p. nie upoważnia organu do odmowy przeprowadzenia dowodu, ale nakazuje organowi przeprowadzić taki dowód. Spółka wyjaśniła również, że wbrew twierdzeniom organu przesłuchania strony z art. 199 o.p. nie można utożsamiać z wyjaśnieniami strony. Jest to bowiem normatywnie inny środek dowodowy.

W tej sytuacji, zwłaszcza w braku rewizji towarów, dowody zgłoszone przez stronę należało bezwzględnie przeprowadzić, tym bardziej, że dotyczyły one okoliczności uznanych przez sam organ za kluczowe. To organ przyjął, że kwestia dokonywania przez spółkę rzekomych "czynności obróbczych" ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia klasyfikacji towarowej. W tej sytuacji, odmowa przeprowadzenia dowodów dot. tej okoliczności jest niezasadna.

Organ przyjął również związanie w sprawie wydanym uprzednio protokołem kontroli celno-skarbowej. Dokonana przez organ interpretacja przepisu art. 194 § 1 o.p. jest jednak błędna. Nie można uznać za dowód o szczególnym charakterze akt administracyjny (protokół lub decyzję) wydany w danej sprawie i przedstawiający pogląd danego organu na sprawę, która nadal jest przedmiotem orzekania. Skoro strona złożyła zastrzeżenia, a następnie odwołania i stale polemizuje z dotychczasowymi twierdzeniami organu kontroli celno-skarbowej, to nie można uznawać dotychczasowego, kwestionowanego stanowiska tego organu za wiążące.

Brak jest w polskim prawie nawet przepisu przewidującego bezwzględne związanie ustaleniami zawartymi w decyzji podatkowej innego organu (taka regulacja dotyczy wyłącznie związania sądu administracyjnego i to w ściśle określonej części wyroku skazującego sądu karnego). W szczególności związanie, o którym mowa w art. 194 § 1 o.p. nie dotyczy oceny prawnej zawartej w protokole. Potwierdza to orzecznictwo sądowe.

Dlatego fakt, że protokół kontroli lub decyzja jest dowodem w sprawie nie oznacza, że mają one szczególny walor dowodowy. Wręcz przeciwnie, do przeprowadzenia analizy wszystkich dowodów mających równą wartość i w efekcie swobodnej oceny całego materiału dowodowego obliguje organ art. 191 o.p. Co więcej, w orzecznictwie podkreśla się, że decyzje (tym bardziej protokoły kontroli) pozbawione są powszechnej mocy wiążącej i nie ma podstaw aby konstruować na ich podstawie domniemania wiążące w innych postępowaniach dotyczące ustaleń faktycznych. Poza tym, przyjęcie związania ustaleniami faktycznymi w protokole kontroli celno-skarbowej wydanym w danej sprawie, narusza także prawo spółki do obrony zagwarantowane w art. 47 Karcie Praw Podstawowych. Pomimo ciągłej polemiki oraz braku prawomocności i ostateczności decyzji przyjmuje się bowiem za wiążące ustalenia, które pozostają sporne. Tymczasem strona powinna mieć możliwości swobodnego przedstawiania swoich racji we wszystkich instancjach postępowania administracyjnego.

Następnie skarżąca wyjaśniła, że dokonanie właściwej klasyfikacji wymaga zbadania brzmienia pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Jednocześnie wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Konieczna jest zatem zarówno analiza brzmienia pozycji jak i ustalenie, czy wyrób posiada zasadniczy charakter wyrobu gotowego. Taka analiza nie została jednak przeprowadzona.

Organ całkowicie pomija też okoliczność, że cechy charakterystyczne sprowadzonych wyrobów sprawiają, iż mogą być one wykorzystane wyłącznie jako części drzwi. Nie mogą stanowić części innych wyrobów. Nie są to więc profile aluminiowe ogólnego przeznaczenia. Posiadają zatem zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego.

Podane w zaskarżonej decyzji cechy wyrobu mające przesądzać o konieczności kwalifikowania wyrobu do kodu 7604 nie odnoszą się do cech sprowadzonego towaru. Stanowisko organu jest nieprawidłowe i niezgodne z zebranym materiałem dowodowym.

Z wyjaśnień spółki i przedstawionych dokumentów, w tym oświadczenia producenta, wynika, że wyroby te są produkowane według wzorów (rysunków technicznych) i wytycznych spółki dotyczących przekrojów i kształtu. Spółka opracowała konstrukcje stanowiące ramy do drzwi lub okien oraz progi do drzwi, na podstawie własnych doświadczeń i analiz przeprowadzanych przez dział badawczo - rozwojowy.

Wyroby są polakierowane proszkowo oraz w przekroju posiadają wiele gotowych specjalnie zaprojektowanych elementów mocujących. Wyrób w miejscu zaznaczonym na rysunku wypełniony jest poliuretanem (rys. 1 szczegół A; rys 5 szczegół A), który pełni rolę przekładki termicznej, oraz nacięcia (obróbka mechaniczna cięcia) wzdłuż profilu w celu eliminacji mostka termicznego (rys. 1 szczegół B; rys. 5 szczegół B).

Te wszystkie czynności dokonywane są w Chinach. W zakładzie spółki importowane wyroby są opcjonalnie, laminowane ozdobną folia PCV w celu uzyskania kolorystyki tożsamej z produkowanymi w spółce skrzydłami drzwiowymi. Docinanie, frezowanie i wiercenie jest dostosowaniem tylko i wyłącznie pod spersonalizowane wymagania klienta związane z gabarytem drzwi i wybranymi dodatkami. Progi są natomiast cięte na wymiar oraz za pośrednictwem rowka technologicznego (rys. 5 szczegół C) skręcane z ościeżnicą. Tym samym, sprowadzane produkty są de facto od razu gotowe do montażu i użycia.

Wyrób T55 został zaprojektowany z zachowaniem wytycznych konstrukcyjnych dla ościeżnic związanych z przenikalnością termiczną (rys. 1) charakteryzującej ramy drzwi. Zaprojektowany kształt rowka oznaczony na rysunku (rys. 2 szczegół A) jest dedykowany pod uszczelkę ościeżnicy zapewniającą szczelność drzwi (rys. 3). Przekrój zawiera również dedykowane komory pod mocowania uchwytów zawiasów, łączniki montażowe (za pośrednictwem których montowane są ościeżnice na wymiar (Rys. 2 szczegół B) oraz wypusty wraz z prowadzeniem pod wkręty mocujące blachy zaczepowe zamka drzwi (rys. 2 szczegół C). Tylne rowki (rys. 2 szczegół D) służą do łączenia omawianej ościeżnicy z dalszymi elementami w postaci naświetli bocznych lub górnych oraz profili poszerzających.

Obiektywne cechy i właściwości importowanych wyrobów, tj. ich przygotowanie do stosowania w konstrukcjach drzwi oraz ram do nich, a także progów drzwiowych, powoduje, że nie mogą być stosowane w innych konstrukcjach. Co więcej, z uwagi na przygotowanie ich do stosowania w konstrukcjach drzwi oraz ram do nich, konkretnych modeli drzwi produkowanych przez spółkę, nie mogłyby być wykorzystane w konstrukcjach innych modeli drzwi ram do nich, a także progów drzwiowych. Innymi słowy, importowane towary nie nadają się do stosowania w innych konstrukcjach/częściach konstrukcji niż jako element konstrukcji drzwi i ram do nich.

W przypadku progów drzwiowych, które w zakładzie spółki lub u kontrahenta są w zasadzie tylko docinane na długość w celu dostosowania do danej szerokości otworu drzwiowego, nie są nawet wymagane jakiekolwiek czynności montażowe. Przedmiotowy towar nie jest - zgodnie zresztą z oświadczeniem producenta - towarem o szerokim zastosowaniu, a posiada szczególne cechy konstrukcji i wynikające z tego ściśle określone przeznaczenie.

W kwestii rozróżnienia pomiędzy montażem, a obróbką wyrobu, skarżąca wskazała, że pozycja 7610 obejmuje również expressis verbis części wyrobów. To zaś wskazuje na okoliczność, że proste czynności montażowe, czy też dostosowawcze nie skutkują tym, że dopiero w momencie ich dokonania powstają ramy drzwiowe lub okienne, bądź progi drzwiowe. W decyzji przywołano również szereg wskazań, że czynności dokonywane przez importera nie zmieniają klasyfikacji wyrobu.

Organ nie dostrzega, że dowód z filmu (w skardze powołano się na link) potwierdza okoliczność, iż towar objęty zgłoszeniem celnym poddawany jest czynnościom odpowiadającym złożeniu gotowego zestawu - nie jest on poddawany szeregowi czynności obróbczych. Cały proces złożenia ram drzwiowych zajmuje 30 minut. Towar jest dostarczany łącznie z widocznymi na filmie łącznikami umożliwiającymi po docięciu elementów ramy ich połączenie. Proste czynności niewymagające specjalistycznych urządzeń/sprzętu widoczne na filmie zostają zakończone złożeniem kompletnej ramy drzwiowej. Twierdzenie organu, że "Nie wszystkie czynności, nawet proste i szybkie, można zaliczyć do montażowych. Z pewnością nie należą do nich proste czynności zaprezentowane w nadesłanym materiale wideo" jest całkowicie pozbawione uzasadnienia.

Film potwierdza również, że zastosowanie importowanego towaru obejmuje wyłącznie wykorzystanie ich jako ościeżnic drzwiowych i progów (łącznie ram drzwiowych widocznych na końcowym fragmencie filmu) zgodnie z oświadczeniem producenta.

Spółka podniosła, że o prawidłowej klasyfikacji decyduje - niezależnie od powyższej argumentacji - fakt, iż stanowią one element konstrukcyjny stosowany w konstrukcjach: "drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe" i mają zastosowanie tylko w tych konstrukcjach. W rozporządzeniu wykonawczym nr 2020/1428 nakładającym tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej Komisja wskazała, że rozporządzenie to ma zastosowanie do produktów, które mają wiele zastosowań, w tym między innymi w przemyśle budowanym do drzwi i okien. Importowany z Chin wyrób nie jest produktem, który posiada wiele zastosowań. Wręcz przeciwnie, wyrób ten znajduje zastosowanie wyłącznie do ram i progów drzwiowych.

Jednocześnie organ uznaje za niezasadne w sprawie zastosowanie reguły 3 ORINS uznając, że odnosi się ona tylko to wyrobów złożonych lub mieszanin. Sam jednak przyznaje, że sprowadzone wyroby mogą być tak traktowane, gdyż można uznać, że "importowane towary stanowiły wyrób złożony składający się z aluminiowego kształtownika i elementu z tworzywa sztucznego (izolacji termicznej) klasyfikację towaru należałoby uwzględnić tak, jak gdyby składał się z materiału lub składnika, który nadaje mu zasadniczy charakter" (str. 11 decyzji). Ostatni fragment tego wywodu pozbawiony jest podstawy prawnej. Jeśli mamy do czynienia z wyrobem złożonym z części aluminiowej i z elementu z tworzywa sztucznego to w sprawie ma zastosowania reguła 3(a) bez względu na to, który materiał nadaje wyrobowi zasadniczy charakter. Ta okoliczność może mieć znaczenie dla zastosowania reguły 3(b), jeśli reguła 3(a) nie może być zastosowana.

W sprawie reguła 3(a) - Pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny - rozstrzyga problem klasyfikacyjny. Pozycja 7604 jest niewątpliwe bardziej ogólna niż pozycja 7610. Jednocześnie, jeżeli zgodnie z regułą 3(c), jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a) lub b), należy klasyfikować je do pozycji pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.

Tym samym, skoro w analizowanej sprawie mamy do czynienia z częściami konstrukcji ram drzwiowych i progów drzwiowych - towary objęte zgłoszeniem celnym powinny zostać zaklasyfikowane do pozycji CN 7610, która wprost odnosi się do części przygotowanych do stosowania do drzwi, okien, ram i progów drzwiowych oraz ich części konstrukcyjnych (CN 7610 10 00 00).

Pozycja CN 7610 w sposób najbardziej szczegółowy określa towary objęte zgłoszeniem celnym. Pozycja CN 7604 w sposób bardzo ogólny określa towary objęte zgłoszeniem celnym, w ogóle nie odzwierciedlając ich przeznaczenia (obiektywnych cech i właściwości). Jednocześnie pozycja CN 7610 względem pozycji CN 7604 pojawia się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które ewentualnie zasługują na uwzględnienie.

Zatem wyroby objęte zgłoszeniem celnym, zgodnie z regułą 1 i 3, powinny zostać zaklasyfikowane do kodu CN 7610 10 00 00. Każda inna klasyfikacja nie odpowiadałaby cechom i właściwościom przedmiotowych towarów.

W sprawie nie zaistniały ponadto podstawy do określenia różnicy między kwotą VAT w prawidłowej wysokości a kwotą VAT wykazaną w zgłoszeniu celnym. Organ orzekł w oparciu o błędne przekonanie, że zgłoszone towary powinny zostać sklasyfikowane do innych pozycji, co skutkowało podwyższeniem podstawy opodatkowania VAT, jednak gdyby organy w sposób prawidłowy poddały analizie przepisy prawa materialnego oraz Nomenklaturę Scaloną, doszłyby do wniosku, że spółka prawidłowo sklasyfikowała importowane wyroby.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).

Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku nie stwierdził naruszeń prawa materialnego ani procesowego, które miały lub mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Zarzuty naruszenia przepisów art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 194 § 1 i art. 199 o.p. okazały się nieuzasadnione. Organy kierując się treścią art. 180 § 1 o.p. podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zaś materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia końcowego rozstrzygnięcia, a tym samym została zrealizowana zasada kompletności materiału dowodowego określona w art. 187 § 1 o.p. Organy nie naruszyły także zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 o.p. Zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 o.p. przywołano w decyzjach organów obu instancji przepisy prawa wymagane do rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji przedmiotowego towaru.

Za podstawę faktyczną wyroku Sąd przyjął zatem ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy obu instancji, które uznał za prawidłowe.

Przedmiot sporu w niniejszej sprawie koncentrował się na kwestii ustalenia właściwej klasyfikacji taryfowej towarów zaimportowanych przez skarżącą i objętych zgłoszeniem celnym z dnia 6 listopada 2020 r., a określonych w zgłoszeniu celnym jako profile aluminiowe drzwiowe i okienne. Dla tak opisanych towarów zadeklarowano kod TARIC 7610 10 00 00, który obejmuje "Drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe". W świetle ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie przedmiotem importu były profile aluminiowe ościeżnicowe o długości 5,6m oraz profile aluminiowe progowe o długości 4,5m. W toku postępowania organy celne ustaliły natomiast, że klasyfikacja ta była nieprawidłowa, a importowane profile aluminiowe należało zaklasyfikować do kodu TARIC 7604 29 90 90 obejmującego "Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium: - Ze stopów aluminium, -- Pozostałe, --- Kształtowniki, ---- Pozostałe".

Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).

Zgłoszenia celne w niniejszej sprawie zostały złożone w 2020 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 2019/1776 z dnia 9 października 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE seria L nr 280, s. 1 z dnia 31 października 2019 r.).

Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Zaznaczenia jednocześnie wymaga, że Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających.

W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4 i 5. Tak więc skorzystanie z metod określonych w regułach od 2 do 5 może nastąpić dopiero wówczas, gdy zachodzi taka potrzeba, a zatem gdy nie jest możliwe przypisanie importowanego towaru do właściwego kodu w oparciu o regułę 1. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji.

W regule 6 ORINS natomiast postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului București,).

W tym miejscu należy przytoczyć te części WTC, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sekcja XV Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje m.in.:

Dział 76 Aluminium i artykuły z aluminium.

Pozycja CN 7604 ma następującą strukturę:

7604 Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium:

7604 10 - Z aluminium niestopowego:

7604 10 10 -- Sztaby i pręty

7604 10 90 -- Kształtowniki

- Ze stopów aluminium:

7604 21 00 -- Kształtowniki drążone

7604 29 -- Pozostałe:

7604 29 10 --- Sztaby i pręty

7604 29 90 --- Kształtowniki

Natomiast pozycja CN 7610 ma następującą strukturę:

7610 Konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach:

7610 10 00 - Drzwi, okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe

7610 90 00 - Pozostałe

7610 90 10 -- Mosty i części mostów, wieże i maszty kratowe

7610 90 90 -- Pozostałe

W uwagach 1a) i 1b) do działu 76 wskazano, że:

"W niniejszym dziale następujące wyrażenia posiadają przypisane im znaczenia:

a) Sztaby i pręty:

Wyroby walcowane, wyciskane, ciągnione lub kute, nie w zwojach, posiadające jednolity pełny przekrój poprzeczny na całej swej długości, o kształcie koła, owalu, prostokąta (włączając kwadraty), trójkąta równobocznego lub foremnych wielokątów wypukłych (włączając "koła spłaszczone" i "zmodyfikowane prostokąty", których dwa przeciwległe boki są łukami wypukłymi, a dwa pozostałe są proste, jednakowej długości i równoległe). Wyroby o przekroju poprzecznym w kształcie prostokąta (włączając kwadrat), trójkąta lub wielokąta mogą mieć krawędzie zaokrąglone na całej swej długości. Wyroby o przekroju poprzecznym o kształcie prostokąta (włączając "zmodyfikowany prostokąt") mają grubość przekraczającą jedną dziesiątą szerokości. Wyrażenie to obejmuje także wyroby odlewane lub spiekane o tych samych kształtach i wymiarach, które zostały po wyprodukowaniu obrobione (inaczej niż przez zwykłe przycinanie lub usuwanie zgorzeliny), pod warunkiem że podczas tej obróbki nie przyjęły one charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami.

b) Kształtowniki:

Wyroby walcowane, wyciskane, ciągnione, kute lub kształtowane, w zwojach lub nie, o jednolitym przekroju poprzecznym na całej swej długości, które nie odpowiadają definicjom sztab, prętów, drutu, blach grubych, blach cienkich, taśm, folii, rur lub przewodów rurowych. Wyrażenie to obejmuje także wyroby odlewane lub spiekane o tych samych kształtach, które zostały po wyprodukowaniu obrobione (inaczej niż przez zwykłe przycinanie lub usuwanie zgorzeliny), pod warunkiem że podczas obróbki nie przyjęły one charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami."

W Notach wyjaśniających do HS dla działu 76 wskazano, że:

"Niniejszy dział obejmuje: (A)Aluminium nieobrobione oraz odpady i złom aluminium (pozycje 7601 i 7602). (B)Proszki i płatki aluminium (pozycja 7603). (C)Wyroby otrzymywane na ogół w procesach walcowania, kucia, ciągnienia lub wyciskania surowego aluminium objętego pozycją 7601 (pozycje od 7604 do 7607). (D)Różne wyroby objęte pozycjami od 7608 do 7615 i inne wyroby objęte pozycją 7616, która obejmuje wszystkie wyroby z aluminium, inne niż objęte działem 82. lub 83., lub też bardziej szczegółowo objętych w jakimkolwiek innym miejscu w nomenklaturze.",

a także, że:

"Produkty i wyroby z aluminium są często poddawane różnym obróbkom mającym na celu polepszenie właściwości lub wyglądu zewnętrznego metalu, ochronę przed korozją itp. Są to na ogół obróbki, które omówiono w końcowej części Uwag ogólnych Not wyjaśniających do działu 72. i które nie wpływają na klasyfikację wyrobu."

Wskazać w tym miejscu należy, że w końcowej części Uwag ogólnych Not wyjaśniających do działku 72, obejmującej punkt IV "Produkcja wyrobów gotowych" wskazano:

"Półwyroby, a w pewnych przypadkach również wlewki, są następnie przerabiane na wyroby gotowe. Te ostatnie dzieli się zwykle na wyroby płaskie ("szerokie płaskie", obejmujące "uniwersalne płaskie", "szerokie zwoje", blachy, płyty i taśmy) oraz wyroby długie (sztaby i pręty, walcowane na gorąco w postaci nieregularnych kręgów, inne sztaby i pręty, kątowniki, kształtowniki, profile i drut).

Wyroby te otrzymuje się poprzez odkształcanie plastyczne zarówno na gorąco, bezpośrednio z samych wlewków lub półwyrobów (poprzez walcowanie na gorąco, kucie lub ciągnienie na gorąco) lub też na zimno, pośrednio z gotowych wyrobów walcowanych na gorąco (walcowanie na zimno, wyciskanie, ciągnienie drutu, ciągnienie na zimno). Po tych procesach przeprowadza się w niektórych przypadkach operacje wykańczające (np. pręty wykończone na zimno poprzez szlifowanie bezkłowe lub dokładne toczenie).",

a ponadto wyjaśniono, że:

"W rozumieniu niniejszej uwagi, następujące określenia oznaczają:

(B) Odkształcanie plastyczne na zimno - (3)Przez wyciskanie rozumie się proces, zwykle przebiegający na zimno, odkształcania stali w swej masie w wyniku wysokich nacisków pomiędzy matrycą a stemplem, w przestrzeni zamkniętej ze wszystkich stron z wyjątkiem tej, przez którą wypływa materiał uzyskując żądany kształt.

(C) Dalsza obróbka i wykończenie

Wyroby gotowe mogą być poddane dalszej obróbce wykańczającej lub przetworzone na inne wyroby w wyniku szeregu operacji, takich jak:

(1) Obróbka mechaniczna, tzn. toczenie, frezowanie, szlifowanie, perforowanie lub wykrawanie, zawijanie, kalibrowanie, łuszczenie itp.; należy jednak zauważyć, że zgrubne toczenie wykonywane jedynie w celu usunięcia warstwy rdzy i skorupy oraz okrawanie nie są uważane za operacje wykańczające, prowadzące do zmian klasyfikacji.

(2) Obróbka powierzchniowa lub inne operacje, łącznie z platerowaniem, wykonywane w celu poprawienia własności lub wyglądu metalu, ochrony go przed rdzą i korozją itp., Jeżeli w treści określonych pozycji nie powiedziano inaczej, tego rodzaju obróbki nie wpływają na klasyfikowanie wyrobu do danej pozycji. Obróbki te obejmują:

(d) Wykańczająca obróbka powierzchniowa obejmująca:

(v) pokrywanie substancjami niemetalicznymi, np. emaliowanie, lakierowanie, malowanie, nadrukowywanie, pokrywanie ceramiką lub tworzywami sztucznymi, włączając specjalne procesy, jak wyładowania jarzeniowe, elektroforeza, napylanie elektrostatyczne i zanurzanie w kąpielach fluidyzowanych elektrostatycznie z następującym wypalaniem promiennikami itp."

Do pozycji 7604 Noty wyjaśniające do HS brzmią następująco: "Wyroby te, które są zdefiniowane w uwagach 1 (a) i 1 (b) do niniejszego działu, są odpowiednikami podobnych wyrobów z miedzi. Postanowienia Not wyjaśniających do pozycji 7407 mają zastosowanie, z uwzględnieniem istniejących różnic, do niniejszej pozycji. Niniejsza pozycja nie obejmuje: (a)Prętów i kształtowników przeznaczonych do stosowania w konstrukcjach (pozycja 7610). (b)Otulonych elektrod spawalniczych (pozycja 8311)."

Wyjaśnienia zawarte w ww. notach do pozycji 7604 odsyłają do brzmienia not do pozycji 7407 (Sztaby, pręty i kształtowniki z miedzi), które stanowią: "Produkty klasyfikowane do niniejszej pozycji są zwykle wytwarzane w procesie walcowania, wyciskania lub ciągnienia, lecz mogą być również kute na prasach lub młotach. Mogą być potem wykańczane na zimno (jeżeli to konieczne po wyżarzaniu), w procesach ciągnienia na zimno, prostowania lub innych procesach nadających wyrobom wykończenie o wyższej dokładności. Mogą być również obrabiane (np. wiercone, dziurkowane, skręcane lub karbowane), z zastrzeżeniem, że w wyniku wymienionej obróbki nie uzyskały cech właściwych wyrobom klasyfikowanym do innych pozycji."

Przytoczenia wymaga również treść Not wyjaśniających do HS dla pozycji 7610, przyjętej przez skarżącą w zgłoszeniu celnym. Zgodnie z brzmieniem Not dla tej pozycji: "Postanowienia Not wyjaśniających do pozycji 7308 mają zastosowanie, z uwzględnieniem istniejących różnic, do niniejszej pozycji. W wypadku aluminium elementy konstrukcji mogą być czasem połączone ze sobą za pomocą żywic syntetycznych lub mieszanek gumowych zamiast typowego nitowania, skręcania śrubami itp. Ze względu na swą lekkość aluminium i jego stopy są czasami stosowane do wyrobu szkieletów strukturalnych, nadbudówek statków, mostów, drzwi przesuwnych, masztów sieci energetycznych lub masztów radiowych, wież wyciągowych, ram okien i drzwi, poręczy itp."

Wobec odesłania do brzmienia Not wyjaśniających do HS do pozycji 7308, obejmującej:

"Konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali (+)",

należy wskazać na brzmienie Not do tejże pozycji.

Zgodnie z tym brzmieniem:

"Niniejsza pozycja obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. W rozumieniu niniejszej pozycji konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane - zwykle pozostają w tym położeniu. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp. Takie konstrukcje często zawierają wyroby objęte innymi pozycjami, jak panele z siatki drucianej lub rozciąganego metalu objęte pozycją 7314. Części konstrukcji obejmują także zaciski i inne urządzenia, zaprojektowane specjalnie w celu łączenia elementów konstrukcji o kołowym przekroju poprzecznym (elementy rurowe i inne). Urządzenia te mają zwykle zgrubienia z otworami gwintowanymi, w które podczas montażu wkręca się śruby, mocujące zacisk na rurze.

Oprócz konstrukcji i części konstrukcji wymienionych w niniejszej pozycji, pozycja ta obejmuje również wyroby takie, jak: Wieże wyciągowe do szybów kopalnianych; stojaki nastawne lub teleskopowe, belki o zmiennej długości do grodzi, podpory rurowe, rusztowania rurowe i podobne elementy; wrota śluz, przystanie i mola, konstrukcje latarni morskich; maszty, pomosty, szyny, grodzie itp. konstrukcje okrętowe; balkony i werandy; żaluzje, wrota i bramy przesuwne; zmontowane tory i ogrodzenia; zapory i szlabany; konstrukcje szklarni i ramy dociskowe; regały dużych rozmiarów przeznaczone do zamontowania na stałe w sklepach, warsztatach, magazynach itp.; stojaki i drabinki; bariery ochronne autostrad wykonane z tłoczonych metalowych blach, kątowników, kształtowników lub profili.

Niniejsza pozycja obejmuje również części takie, jak wyroby walcowane płaskie, "wyroby płaskie szerokie", włączając tzw. płyty uniwersalne, taśmę, pręty, kątowniki, kształtowniki i rury, które zostały przygotowane (np. wykonano w nich otwory, zostały wygięte lub pokarbowane) do zabudowy w konstrukcjach."

Wobec przedstawionego wyżej brzmienia uwag do działu 76 WTC, jak i Not wyjaśniających do HS zastosowanie przez organy administracji celnej wobec towarów objętych zakwestionowanym zgłoszeniem celnym pozycji z kodu 7604 taryfy celnej możliwe było w przypadku wyeliminowania klasyfikacji tych towarów do pozycji 7610 10 00 00, uznawanej przez skarżącą za właściwą.

Podkreślić należy, że deklarowane przez zgłaszającego przeznaczenie towaru nie ma decydującego wpływu na prawidłową klasyfikację towaru, bowiem przeznaczenie towaru określone przez producenta, jakkolwiek istotne, nie wyklucza możliwości użycia go w inny sposób. Zgodnie z WTC profile aluminiowe klasyfikowane są w Sekcji XV, w dziale 76, w zależności od zastosowania - w konstrukcjach lub nie, mogą być klasyfikowane do pozycji 7604, jak przyjęły organy, lub 7610 przyjętej przez stronę.

Zdaniem Sądu materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania przed organami wskazuje, że zarówno materiał, z jakiego został wykonany przedmiot wniosku, kształt jego przekroju poprzecznego, a także sposób jego wytworzenia, wskazują, że stanowi on prosty kształtownik ze stopu aluminium, klasyfikowany do podpozycji CN 7604 29 90. Przedmiotem zgłoszenia celnego kwestionowanego przez organ co do klasyfikacji taryfowej były dwa rodzaje profili ze stopów aluminium, wyciskanych, które skarżąca importowała z Chin w celu ich wykorzystania w produkcji ościeżnic w pierwszym przypadku oraz progów drzwiowych w drugim przypadku. Profile te były zaprojektowane i wykonane w sposób umożliwiający (po odpowiedniej obróbce), zgodnie z intencją importerów, wykorzystanie ich do budowy powyższych elementów.

Zdaniem Sądu, dokonana przez organy według reguł 1 i 6 ORINS klasyfikacja taryfowa słusznie wskazuje, że importowane towary nie mieszczą się w pozycji CN 7610. Będące przedmiotem importu profile nie należą bowiem do produktów wymienionych wprost w obrębie pozycji taryfy celnej 7610, ani w uwagach do tej pozycji, czy w notach wyjaśniających. Wymagają one dodatkowej obróbki, tak aby powstały z nich przedmioty takie jak ościeżnica lub próg drzwiowy. Te dodatkowe czynności nie były czynnościami wykonanymi przed dokonanym importem towaru, lecz miały miejsce już po imporcie po dopuszczeniu towarów do obrotu. Nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że importowane profile miały cechy wyrobów gotowych, opisanych pod pozycją 7610 10 00 00, a mianowicie drzwi, okien oraz ram do nich i progów drzwiowych. Taki charakter mogłyby mieć natomiast dopiero elementy, jak ościeżnica (rama do drzwi) lub próg drzwiowy, przy wykonaniu których zostałyby wykorzystane (wraz z innymi elementami i po odpowiednim przycięciu) importowane profile aluminiowe. Wprawdzie są one używane do wytworzenia ościeżnic i progów aluminiowych, lecz w kształcie sprowadzonym z Chin tymi ościeżnicami i progami drzwiowymi nie są.

W trakcie przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej (obejmującej sprawdzenie prawidłowości zastosowania klasyfikacji towarów w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia 6 listopada 2020 r.) skarżąca jednoznacznie wyjaśniła, że przedmiotem działalności spółki jest produkcja drzwi zewnętrznych, wewnątrzlokalowych oraz okien w postaci naświetli bocznych lub górnych do drzwi i w tym celu spółka importuje z Chin profile aluminiowe drzwiowe i progowe z których budowane są ościeżnice drzwiowe, a te następnie są kompletowane z produkowanymi w zakładzie spółki skrzydłami drzwiowymi. Spółka wyjaśniła również, że profile: (-) nie są sprowadzane w celach handlowych tj. do dalszej sprzedaży w stanie niezmienionym. Profile są sprzedawane po obróbce technologicznej w ich zakładzie, (-) nie są gotowe do użycia w konstrukcjach (np. cięte na wymiar, nawiercane, gięte, sfazowane, gwintowane). Wymagają dalszej obróbki, (-) nie są produktami mocowanymi (np. za pomocą spawania lub elementami złącznymi) tak, by tworzyły podzespoły. Są wytłoczonymi profilami drzwiowymi i wymagają dalszego przetworzenia, (-) nie są produktami w opakowanym zestawie zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części - "zestaw wyrobów gotowych". Ponadto profile drzwiowe w zakładzie spółki są laminowane folią ozdobną, wypełniane profilami z polistyrenu ekspandowanego, profile progowe z kolei cięte, frezowane i wiercone.

Zdaniem Sądu, opisane w sposób wyczerpujący przez samą skarżącą czynności procesów technologicznych, którym są poddawane importowane profile, wskazują, że w celu zastosowania profili w konstrukcjach podlegają one daleko idącej obróbce, a nie wyłącznie montażowi. Do tych czynności obróbki technologicznej należą: cięcie na wymiar, nawiercanie, gięcie, fazowanie, gwintowanie, laminowanie, wypełnianie profilami z polistyrenu (profile drzwiowe - ościeżnicowe) oraz cięcie, frezowanie, wiercenie (profile progowe). Czynności tego rodzaju nie mogą być rozpatrywane jako czynności montażowe, te bowiem rozumiane są jako łączenie gotowych części w określoną całość. Profile nie służą zatem do montażu w konstrukcjach i nie zostały przygotowane do konkretnej konstrukcji, np. poprzez nawiercenie otworów w konkretnych miejscach, nagwintowanie, docięcie na wskazany wymiar. Nie wykazują zatem cech świadczących, że ich przeznaczenie zostało już zaplanowane do użycia w określonej konstrukcji, lecz są wykorzystywane w pracach wykończeniowych, dekoracyjnych i będą dopiero na etapie użycia docinane na konkretny wymiar. Nie wchodzą zaś w skład konstrukcji tworzącej budynek i nie są elementem żadnej innej konstrukcji.

Słusznie wykazał organ odwoławczy, że potwierdzeniem wyjaśnień dokonanych przez skarżącą w toku kontroli celno-skarbowej, było nagranie wideo dostępne pod wskazanym przez skarżącą adresem internetowym. Materiał ten obrazuje bowiem konieczność wykonania szeregu czynności zarówno czynności docinania profili do wymaganego wymiaru, nawiercanie otworów na wkręty, zawiasy oraz mechanizm zamków, łączenie dociętych kawałków profili oraz łącznie ich z profilem progowym, jak również dokręcanie zawiasów oraz blaszek w miejscu przeznaczonym do zamontowania mechanizmów zamków.

W ocenie Sądu, aby profile aluminiowe mogły zostać uznane za części konstrukcji w rozumieniu pozycji CN 7610, powinny już przed importem (przed dokonaniem zgłoszenia celnego) zostać poddane odpowiedniej i docelowej obróbce technologicznej w celu zastosowania ich w konstrukcjach. Jeżeli tego rodzaju obróbka ma miejsce po zwolnieniu towaru do obrotu, oznacza to, że profil nie posiada cech obiektywnych pozwalających na zaliczenie do części konstrukcji przygotowanych do stosowania w konstrukcjach. Na zaliczenie importowanych profili do kodu CN 7610 10 00 00 nie ma wpływu podnoszona przez skarżącą okoliczność, że konstrukcja profili pozwala na zastosowanie ich w danym typie ramy do drzwi.

Wobec odrzucenia z przedstawionych powyżej powodów klasyfikacji celnej importowanych profili do pozycji 7610 należało ocenić trafność zastosowanej przez organy obu instancji zgodnie z regułą 1 ORINS klasyfikacji do podpozycji TARIC 7604 29 90 90 obejmującej definiowane wprost w powyższej regulacji kształtowniki. Niewątpliwie importowane profile odpowiadają cytowanej wyżej definicji z uwagi na swój skład materiałowy, technologię produkcji oraz ukształtowanie.

Niezasadny był zarzut niezastosowania reguły 2a ORINS. Reguła ta nie może znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż dotyczy wyrobów w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym, ale pod warunkiem, że towar posiada zasadnicze cechy wyrobu gotowego lub niekompletnego/niegotowego. Importowane kształtowniki (profile) nie tworzyły podzespołów zmontowanych, nie były również opakowane w zestawy zawierające części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części ("zestaw wyrobów gotowych"). Z materiału dowodowego wynika, że rama do drzwi jest konstruowana z elementów importowanych przez skarżącą, jak również z szeregu innych elementów, które dopiero po ich połączeniu pozwalają na uznanie, że powstał przedmiot taki jak rama do drzwi określonego typu i modelu. Bez znaczenia pozostaje okoliczność szczególnego kształtu przekroju sprowadzanych profili aluminiowych, albowiem nie ma on wpływu na ustalenie, czy towar ten należy oceniać jako przygotowany do stosowania w konstrukcjach. Konsekwentnie o możliwości klasyfikacji importowanych profili do pozycji 7610 nie mogła również przesądzać ich cecha konstrukcyjna związana z przenikalnością termiczną, co miało determinować, w ocenie skarżącej, że towar nie może być stosowany w innych konstrukcjach. Stwierdzić bowiem należy, że dla prawidłowej klasyfikacji towaru nie miało znaczenia, do jakich celów można go wykorzystać, lecz istotnym był stan towaru w dacie przedstawienia go organom celnym do objęcia procedura celną.

Jeśli skarżący z importowanych kształtowników tworzy konstrukcje ram do drzwi, to ma to wtórne znaczenie dla przedmiotowej klasyfikacji. W niniejszej sprawie, dla ustalenia właściwej klasyfikacji spornych towarów podstawę stanowią bowiem reguły 1 i 6 ORINS, ponieważ, jak zostało ustalone, przedmiotem importu były przedmioty o obiektywnych cechach kształtowników (profili) z aluminium, a zatem nie było potrzeby, ani możliwości sięgania do reguły 2a ORINS.

Klasyfikacja taryfowa dokonywana jest w oparciu o obiektywne cechy towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszone zostały (profile) kształtowniki, a nie ramy do drzwi, które nie istniały jeszcze w dacie zgłoszenia celnego i dlatego należało stwierdzić, że klasyfikacja taryfowa zastosowana przez organy administracji celno-skarbowej jest prawidłowa.

W tym kontekście należy mieć na uwadze treść przepisów rozporządzenia wykonawczego nr 2020/1428 z dnia 12 października 2020 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. UE serii L z 2020 r., nr 336, s. 8), które dotyczyły przywozu sztab, prętów, kształtowników (nawet drążonych), rur i przewodów rurowych; niezmontowanych; nawet gotowych do użycia w konstrukcjach (np. ciętych na wymiar, nawierconych, giętych, sfazowanych, gwintowanych); wykonanych z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium - ze wskazanym wyłączeniem – obecnie objętych kodami CN ex 7604 10 10, ex 7604 10 90, 7604 21 00, 7604 29 10, 7604 29 90, ex 7608 10 00, 7608 20 81, 7608 20 89 oraz ex 7610 90 90 (kody TARIC 7604 10 10 11, 7604 10 90 11, 7604 10 90 25, 7604 10 90 80, 7608 10 00 11, 7608 10 00 80, 7610 90 90 10) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. W rozporządzeniu tym prawodawca unijny określił przedmioty objęte cłem antydumpingowym wskazując, że chodzi o wszelkie elementy wyciskane z aluminium pochodzące z Chin, w tym m.in. o kształtowniki niezmontowane i nawet gotowe do użycia w konstrukcjach (np. cięte na wymiar).

Prawodawca unijny w sposób wyraźny w art. 1 ust. 1 pkt 3 powyższego rozporządzenia wyłączył z reżimu cła antydumpingowego określone jako "zestawy wyrobów gotowych" produkty w opakowanym zestawie, zawierającym części niezbędne do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania lub wytwarzania części.

Jeżeli zatem przedmiotem importu byłyby zestawy, tj. opakowane i zawierające wszystkie części niezbędne do montażu produktu końcowego, jakim byłaby rama do drzwi, to zestaw kształtowników wraz z innymi elementami montażowymi można byłoby uznać za towar wyłączony spod cła antydumpingowego. W przypadku jednak odrębnego importu profili aluminiowych nawet – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – przeznaczonych zgodnie z intencją skarżących do montażu w określonych modelach ościeżnic (ram do drzwi), nie istniała możliwość wyłączenia tych towarów spod reżimu cła antydumpingowego.

Skoro zatem importowany przez skarżącą towar to niepołączone z sobą w żaden sposób kształtowniki (profile) ze stopów aluminium, wyciskane, a brzmienie podpozycji TARIC 7604 29 90 wprost obejmuje właśnie kształtowniki ze stopów aluminium, to importowany towar został prawidłowo zaklasyfikowany przez organy administracji celno-skarbowej do tego właśnie kodu, a nie do kodu 7610 10 00 00 deklarowanego przez skarżącą.

Na tak dokonaną ocenę cech importowanego towaru nie miała wpływu treść przedłożonej w toku postępowania przed organami celno-skarbowymi opinii technicznej z dnia 25 sierpnia 2023 r. sporządzonej przez O. A. Ż. Z jej treści (w części obejmującej grupy produktowej T55AT) wynikało, że importowane przez skarżącą profile są przez nią docinane na wymiar, a dodatkowo mogą podlegać frezowaniu w celu uzyskania otworów do mocowania innych elementów.

W tym miejscu Sąd zauważa, że wnioski dowodowe zgłaszane przez skarżącą w toku postępowania przed organami celno-skarbowymi, w sposób prawidłowy nie zostały uwzględnione przez organy. Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu tym brak było podstaw do dopuszczenia niepozostających w związku z istotą sprawy środków dowodowych dla podważenia mocy dowodowej dokumentu urzędowego, jakim jest pozostający do dyspozycji organów obu instancji protokół z przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej. Szczególnie w sytuacji, w której źródłem ustaleń tejże kontroli były wyjaśnienia i oświadczenia przedstawicieli skarżącej.

Zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.) kontroli celno-skarbowej podlega przestrzeganie przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących towarów objętych ograniczeniami lub zakazami. Kontroli celno-skarbowej podlegają podmioty obowiązane do przestrzegania przepisów prawa w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 i 2, (art. 57 ustawy o KAS). Szeroki katalog uprawnień Kontrolujących określa art. 64 ustawy o KAS, przy czym w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio wskazane w art. 94 przepisy Ordynacji podatkowej. Kontrola celno-skarbowa w zakresie przestrzegania przepisów prawa celnego kończy się protokołem kontroli, o czym stanowi art. 84 ustawy o KAS, a kontrolowanemu, który nie zgadza się z ustaleniami protokołu, przysługuje w terminie 14 dni od daty doręczenia mu protokołu prawo do złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień.

Art. 84 ust. 2 ustawy o KAS stanowi, że protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: 1) wskazanie kontrolowanego; 2) wskazanie kontrolującego; 3) określenie przedmiotu i zakresu kontroli celno-skarbowej; 4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej; 5) opis dokonanych ustaleń faktycznych; 6) dokumentację dotyczącą przeprowadzonych dowodów. W myśl ust. 3 art. 84 jeżeli w toku kontroli celno-skarbowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3 oraz art. 62 ust. 5 pkt 1-10 i ust. 13, nie stwierdzono nieprawidłowości, protokołu się nie sporządza. Zgodnie z ust. 4 art. 84 w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 przepisy art. 290 2 pkt 7 oraz art. 291 oraz Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.

Sporządzony w sprawie protokół kontroli spełnia ww. wymogi ustawowe, w związku z czym stanowi dowód na istotne dla sprawy okoliczności. Domniemania prawdziwości danych zawartych w protokole kontroli nie obaliły twierdzenia skarżącej.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem celnym Unii Europejskiej a państwami trzecimi, właściwy organ celny przeprowadza postępowanie zmierzające do usunięcia stwierdzonych kontrolą nieprawidłowości, inicjując je na podstawie art. 22 ust. 6 UKC.

Podstawą wydania decyzji niewątpliwie będą zatem ustalenia zawarte w protokole kontroli celno-skarbowej.

Protokół kontroli celnej jest dokumentem urzędowym, który zgodnie z art. 194 § 1 o.p. korzysta z domniemania zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Możliwe jest przeprowadzenie przeciwdowodu przeciwko treści dokumentu, jeżeli w sprawie daje się sformułować zarzut przeciwko jego treści oraz przeciwko jego formie, tj. gdy można sformułować wniosek, iż dokument nie ma cech autentyczności. W toku postępowania administracyjnego nie została podważona autentyczność protokołu kontroli celnej. Protokół zawiera w swej treści szczegółowe dane, zatem podważenie ich treści wymagałoby podważenia danych tam zawartych. Takiego dowodu strona nie przedstawiła. Podkreślić należy, że celem postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu importowanych towarów w dacie dokonania zgłoszenia celnego pod kątem ich prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Te okoliczności wynikały jednoznacznie z dokumentacji pozyskanej w trakcie kontroli celno-skarbowej, w szczególności od samej skarżącej. Generalnym celem kontroli celno-skarbowych jest ustalenie stanu faktycznego i odniesienia go do przepisów prawa. Obiektywne cechy i właściwości importowanego towaru zostały w sposób wystarczający ustalone w toku kontroli celno-skarbowej, zatem organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo uznał treść tego właśnie protokołu za podstawowy dowód ustalenia, że dokonany został import profili aluminiowych T55 o długości 5,6m i profili aluminiowych progowych T55_prog o długości 4,5m, które nie są gotowymi konstrukcjami, ani częściami takich konstrukcji, ani też nie zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach.

Wnioski dowodowe formułowane przez skarżącą odnosiły się do okoliczności faktycznych już ustalonych przez organ. Istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy okolicznościami były cechy i właściwości importowanego towaru w dacie dokonania zgłoszenia celnego, od tej kwestii bowiem zależała ocena zaklasyfikowania towaru jako części konstrukcji przygotowanych do stosowania w konstrukcjach, czy też dopiero przewidzianych do przygotowania do stosowania w konstrukcjach. Sama skarżąca w piśmie z dnia 5 czerwca 2024 r. oceniła przedłożoną w toku postępowania opinię techniczną za nieadekwatny materiał dowodowy, skoro nie dotyczyła stanu towaru w dniu zgłoszenia. Stan towaru w dacie zgłoszenia celnego oraz fakt poddawania go czynnościom obróbczym wynikał z ustaleń kontroli celno-skarbowej, zatem brak było podstaw do przeprowadzenia dowodu z przesłuchania S. K. w charakterze strony. Konsekwencją powyższej oceny charakteru protokołu kontroli celno-skarbowej jest bezzasadność zarzutów skargi co do jego niewiarygodności oraz kwestionowania jego mocy dowodowej. Niewątpliwie podpisy funkcjonariuszy celnego nadały mu walor dokumentu urzędowego, a zatem jako taki, zgodnie z art. 194 § 1 o.p., stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

W myśl art. 180 § 1 i art. 181 o.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

Natomiast art. 187 o.p. stanowi konkretyzację wyrażonej w art. 122 ustawy zasady prawdy obiektywnej nakładając na organ podatkowy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Zgodnie zaś z art. 188 o.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem.

Z kolei przepis art. 199 o.p. daje organom możliwość przeprowadzenia dowodu z przesłuchania strony, nie jest to jednak obowiązkowe. Dowód z przesłuchania strony ma bowiem charakter fakultatywny. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynikało, aby konieczne było dopuszczenie takiego dowodu. Skarżąca miał zapewnione prawo do uczestniczenia w prowadzonym postępowaniu, wypowiadania się i wyjaśniania kwestii, które uzna za istotne i stosowne. Okoliczności mające znaczenie dla sprawy zostały wystarczająco udokumentowane zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, stąd słusznie organ uznał, że dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne.

Z uregulowań powyższych należy wyprowadzić wniosek, że organ podatkowy, na którym z mocy ustawy ciąży obowiązek ustalenia stanu faktycznego sprawy, musi czuwać, jako dysponent tego postępowania, aby prowadzone przez niego postępowanie doprowadziło do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Stąd przeprowadzane postępowanie dowodowe musi mieć przymiot istotności i kompletności, co nie oznacza, że organ podatkowy jest zobowiązany prowadzić postępowanie dowodowe w sposób nieograniczony. Postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, a rezygnacja z przeprowadzania jakiegoś dowodu, czy odmienna od oczekiwań strony ocena dowodu nie musi automatycznie oznaczać naruszenia reguł postępowania dowodowego, oficjalności postępowania dowodowego, czy swobodnej oceny dowodów. Przepis art. 191 o.p. stanowi, że organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przyjęta w tym przepisie zasada swobodnej oceny dowodów zakłada, że organ podatkowy nie jest skrępowany przy ocenie dowodów kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Aby w ramach owej swobodnej oceny nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy przy ocenie zebranych w sprawie dowodów powinien, m.in. kierować się prawidłami logiki, zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego, traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych, oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla rozpatrywanej sprawy. Innymi słowy, w razie sprzeczności występujących w materiale dowodowym, dla potrzeb ustaleń faktycznych organ może wybrać jedno ze źródeł dowodowych pod warunkiem, że przekonująco to uzasadni, zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt II FSK 1628/14).

Wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w skardze, jak i podnoszonym w toku postępowania przed organami celno-skarbowymi materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania należało uznać za kompletny i wystarczający do wydania decyzji. Skarga w istocie rzeczy sprowadza się bowiem do wskazywania okoliczności świadczących o braku przesłanek do uznania materiału dowodowego za wystarczający do poczynienia ustaleń co do cech i właściwości importowanego towaru.

Mając na względzie powyższe, za niezasadne uznać należy zarzuty nieprzesłuchania wiceprezesa skarżącej spółki w charakterze strony, jak również innych świadków (przedstawiciela agencji celnej, przedstawiciela kontrahenta skarżącej), czy też nieprzeprowadzenia dowodów z ksiąg skarżącej i dokumentacji technicznej oraz matryc, na okoliczności cech i właściwości towaru, które zostały już stwierdzony innym dowodem. Celem postępowania celno-skarbowego nie jest rozbudowywanie postępowania dowodowego w sytuacji, gdy zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do poczynienia koniecznych dla rozstrzygnięcia ustaleń. W rozpoznawanej sprawie materiał ten obejmuje protokół kontroli celno-skarbowej, jak i dokumentację i swobodnie udzielane wyjaśnienia pozyskane bezpośrednio od skarżącej spółki, jako kontrolowanego, na których oparto ustalenia protokołu tejże kontroli.

Ustalenie stanu faktycznego na podstawie prawidłowo zebranego i rozważonego materiału dowodowego nie może być uznane za sprzeczne z prawem tylko dlatego, że wnioski płynące z tych ustaleń są sprzeczne ze stanowiskiem i twierdzeniami skarżącej i w konsekwencji dla niej niekorzystne. Organom nie można skutecznie postawić zarzutu niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym, ani też zarzutu, że postępowanie było prowadzone w sposób sprzeczny z przepisami. Organy celne podjęły niezbędne działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przeprowadziły niezbędne dowody, zgodnie z przepisami art. 180, art. 181, art. 187 § 1 i art. 188 o.p. Dokonana zaś ocena tych dowodów nie narusza art. 191 i art. 192 o.p., mieści się bowiem w granicach swobodnej oceny. Dodać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 1-4 o.p. Organ w sposób przekonujący, logiczny i spójny przedstawił swoje stanowisko w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru oraz odniósł się szczegółowo do zawartych w odwołaniu zarzutów.

W konsekwencji, zdaniem Sądu, organy celne prawidłowo przyjęły protokół kontroli celno-skarbowej za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Nie są zatem zasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 180 § 1, art. 181 art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 194 § 1, art. 197 § 1 oraz art. 199 Ordynacji podatkowej.

Konsekwencją prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych jest zastosowanie w obu decyzjach prawa materialnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz należności celno-podatkowych wynikających z przewidzianego przepisami cła antydumpingowego. W decyzji organu pierwszej instancji zawarto szczegółowe wyliczenie wynikających z powyższego należności, zaś w decyzjach organów obu instancji wskazano wszystkie przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę prawną rozstrzygnięć.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.