Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 6/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 198 par 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 699/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 19 lipca 2022 r., nr SKO.4100.126.22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 października 2023 r., I SA/Łd 699/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie J. P. ("Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 19 lipca 2022 r., nr SKO.4100.126.22, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia zażalenia było jego złożenie po terminie.

Na powyższe postanowienie, pismem z 30 listopada 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej jako: ,,p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przywołany przepis z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek wniesionego zażalenia, w tym także zażalenia wniesionego na zarządzenie przewodniczącego wydziału (art. 198 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt tej sprawy, pismem z 13 lutego 2023 r. Skarżący złożył w terminie do tego przewidzianym wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 8 lutego 2023 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 16 lutego 2023 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem - w terminie 7 dni od daty doręczenia - pod rygorem egzekucji. W terminie do uiszczenia opłaty Skarżący skierował do sądu pismo, które zostało uznane za wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec prawomocnego rozpoznania sprawy o przyznanie prawa pomocy (I SPP/Łd 77/23), na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 6 czerwca 2023 roku ponownie przesłano Skarżącemu odpis zarządzenia z 16 lutego 2023 roku o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem z pouczeniem, że wniesienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz o prawie i trybie zaskarżenia zarządzenia. Odpis wskazanego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej Skarżący odebrał 22 czerwca 2023 r. (k. 88 akt sądowych). Mimo prawidłowego pouczenia, Skarżący zażalenie wniósł 7 lipca 2023 r. (data nadania na poczcie), a więc po upływie ustawowego terminu do wniesienia zażalenia. Słusznie zatem sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie Skarżącego.

W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia stanowi w przeważającej mierze powielenie treści skargi do WSA i nie może odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu wpadkowym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.