Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 52/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6, art. 10 ust. 1, art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 132 ust. 1, art. 135 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Maciej Dybowski ( spr ) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność NZOZ "A." sp. z o.o. w P. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, 1. zobowiązuje Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "A" sp. z o. o. w P. do załatwienia wniosku R. P. z dnia [...] sierpnia [...] r. uzupełnionego wnioskiem z dnia [...] września [...] r. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" sp z o.o. w P. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" sp. z o.o. w P. na rzecz R. P. kwotę 100 (sto) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

R. P. (dalej Wnioskodawca albo Skarżący) podaniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. skierowanym do Zarządu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A." Sp. o.o. z siedziba w P. (dalej NZOZ) wniósł o przesłanie za pomocą poczty elektronicznej na wskazany adres w terminie 14 dni informacji o posiadaniu lub dysponowaniu przez NZOZ dokumentem lub dokumentacją dotyczącą płatności na rzecz NZOZ tytułem wykonania świadczeń lub usług medycznych dla Wnioskodawcy przez Narodowy Fundusz Zdrowia (dalej NFZ) lub jakikolwiek inny fundusz publiczny, kasę chorych albo inny podmiot dysponujący środkami publicznymi.

W odpowiedzi pismem z dnia [...] września 2011 r. adw. J. J., powołując się na pełnomocnictwo udzielone przez NZOZ wyjaśniła, że stosownie do umów zawartych w czasie, gdy Wnioskodawca objęty był podstawową opieką zdrowotną świadczoną przez NZOZ oraz w obowiązującym wówczas stanie prawnym, podstawą rozliczeń NZOZ z Kasą Chorych, a następnie NFZ za świadczone usługi podstawowej opieki zdrowotnej był comiesięczny rachunek wystawiony przez NZOZ wraz z załączoną listą indywidualnie wskazanych osób zadeklarowanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w NZOZ. Ani zawarte umowy, ani przepisy prawne na podstawie których zawierano umowy, nie przewidywały sposobu rozliczania świadczeń zdrowotnych w odniesieniu do indywidualnie określonego świadczeniobiorcy. Zarówno w obecnym, jak i poprzednim stanie prawnym umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ma charakter jawny. Zasada jawności była i jest realizowana przez umieszczenie informacji o zawartych umowach na stronach internetowych Kasy Chorych czy obecnie NFZ. Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej udip), informacja publiczna jest udostępniania na wniosek jeśli nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Umowa o świadczenie usług zdrowotnych zawarta między Kasą Chorych a później NFZ a NZOZ była udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej Kasy Chorych czy NFZ. NZOZ w ramach rozliczeń z Kasą Chorych czy NFZ za świadczone usługi podstawowej opieki zdrowotnej dysponuje jedynie kopiami comiesięcznych zbiorczych rachunków wystawionych na rzecz Kasy Chorych czy NFZ. NZOZ nie dysponuje rachunkami wystawianymi na rzecz Kasy Chorych czy NFZ za usługi podstawowej opieki zdrowotnej świadczonej na rzecz indywidualnie oznaczonego pacjenta zadeklarowanego w NZOZ ponieważ rachunki takie nigdy nie były wystawiane.

Pismem z dnia [...] września 2011 r. nadanym w formie elektronicznej Wnioskodawca, powołując się na powyżej przywołanej pismo adw. J. J., zwrócił się do NZOZ o udostępnienie treści wszystkich związanych z Jego osobą oryginałów lub kopii comiesięcznych rachunków wystawionych przez NZOZ wraz z dotyczącymi Jego osoby fragmentami załączonych do rachunków list osób zadeklarowanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w NZOZ. Wnioskodawca zwrócił się również o udostępnienie treści oryginałów lub kopii dokumentacji potwierdzającej płatności należności wynikających ze wskazanych comiesięcznych zbiorczych rachunków oraz treści oryginałów lub kopii stosownych umów o udzielanie świadczeń przez spółkę.

Pismem z dnia [...] września 2011 r. zatytułowanym "powiadomienie przesądowe" Wnioskodawca wskazał, że czuje się zobowiązany do podjęcia starań o uzyskanie potrzebnych informacji w odrębnych postępowaniach sądowych oraz w postępowaniu karnym, nie mogąc bagatelizować naruszania prawa do tajemnicy lekarskiej i do prywatności, podejrzewając kradzież dokumentacji medycznej oraz umyślne złamanie tajemnicy lekarskiej.

Pismem z dnia [...] października 2011 r. adw. J. J., powołując się na korespondencję z NFZ z dnia [...] września 2011 r. nr [...] podkreśliła, że umowa o świadczenie usług zdrowotnych zawarta między Kasą Chorych a później NFZ, a NZOZ została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. 2008 r., nr 164, poz. 1027 ze zm., dalej ustawa z 2004 r.) Fundusz realizuje zasadę jawności umów przez zamieszczanie na swej stronie internetowej informacji o każdej umowie, zgodnie z uwzględnieniem rodzaju, liczby i ceny zakupionych świadczeń oraz maksymalnej kwoty zobowiązań funduszu wobec świadczeniodawcy wynikającej ze wszystkich zawartych umów. NZOZ nie ma obowiązku udostępniania tych umów, ponieważ udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego.

NZOZ powołując się na art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. 2003 r., nr 153, poz. 1503 ze zm.) nie znalazł uzasadnienia dla udostępnienia Wnioskodawcy rachunków wystawionych na rzecz Kasy Chorych i NFZ w związku z realizacją umów oraz dokumentacji potwierdzającej płatności. Ani zawarte umowy, ani przepisy na podstawie których zawierano umowy, nie przewidywały sposobu rozliczenia świadczeń zdrowotnych w odniesieniu do indywidualnie określonego pacjenta.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) z dnia [...] maja 2012 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie NZOZ do udostępnienia w postaci papierowej albo elektronicznej w terminie 7 dni informacji publicznej obejmującej:

1) treść wszystkich związanych z Jego osobą i znajdujących się w posiadaniu lub dyspozycji NZOZ oryginałów lub kopii wystawionych przez NZOZ Kasie Chorych lub NFZ lub jakiemukolwiek podmiotowi publicznemu zbiorczych lub indywidualnych rachunków wraz z dotyczącymi Skarżącego fragmentami załączonych do tych rachunków list osób zadeklarowanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w NZOZ,

2) treści oryginałów lub kopii dokumentacji potwierdzającej płatności wynikające ze wskazanych rachunków,

3) treści oryginałów lub kopii związanych z wskazanymi rachunkami umów o udzielanie świadczeń lub wykonywanie usług przez spółkę.

W uzasadnieniu Skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania, wskazując na bezczynność NZOZ w udzieleniu informacji publicznej (k. 4 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2012 r., NZOZ wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu NZOZ zauważył, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, czy dotyczy ona skargi na odmowę udzielenia informacji publicznej czy też na bezczynność NZOZ czy też bezczynność pełnomocnika lub rzekomą jego odmowę udostępnienia pełnomocnictwa. Istnieją bowiem rozbieżność między żądaniem Skarżącego zawartymi w petitum skargi a jej uzasadnieniem.

Zdaniem NZOZ, Skarżący po otrzymaniu dnia [...] października 2011 r. odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2011 r., nie wyczerpał środków z art. 17 udip przez wystąpienie do NZOZ z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Niezależnie od powyższego, nawet przy przyjęciu, że z mocy ust. 2 art. 17 udip wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy ma charakter fakultatywny a nie obligatoryjny i tym samym wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie musi zostać poprzedzone wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, skarżący uchybił trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego o którym stanowi art. 53 § 1 ppsa.

NZOZ podkreślił, że umieszczenie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza z mocy art. 10 udip obowiązek udostępnienia informacji na wniosek. NZOZ nie ma dokumentacji rachunkowej wystawionej na rzecz Kasy Chorych czy NFZ za usługi podstawowej opieki zdrowotnej świadczonej na rzecz indywidualnie oznaczonego pacjenta zadeklarowanego w NZOZ (k. 8-14 akt sądowych).

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Skarżący, ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, w całości ją podtrzymał oraz wniósł o jej rozpoznanie (k. 21-23 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu była skarga na bezczynność NZOZ polegająca na odmowie udostępnienia Skarżącemu treści związanych z Jego osobą znajdujących się w posiadaniu lub w dyspozycji NZOZ oryginałów lub kopii wystawionych przez NZOZ Kasie Chorych lub NFZ lub jakiemukolwiek podmiotowi publicznemu zbiorczych lub indywidualnych rachunków wraz z dotyczącymi osoby Skarżącego fragmentami załączonych do tych rachunków list osób zadeklarowanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w NZOZ, treści oryginałów lub kopii dokumentacji potwierdzającej płatności wynikające z wyżej wskazanych rachunków, treści oryginałów lub kopii związanych z wyżej wskazanymi rachunkami umów o udzielanie świadczeń lub wykonywanie usług przez NZOZ.

Z niekwestionowanego stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że Skarżący po raz pierwszy zwrócił się do NZOZ o udzielenie informacji publicznej wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r., następnie zmodyfikowanym pismem wysłanym do NZOZ drogą elektroniczną dnia [...] września 2011 r. (k. 1, 3 akt administracyjnych).

Odnosząc się do twierdzeń zawartych w odpowiedzi na skargę dotyczących jej dopuszczalności, Sąd uznał je za niezasadne. Skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a udip nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (wyrok NSA z 24.5.2006 r., I OSK 601/05, baza orzeczeń NSA; P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Presscom sp. z o.o. 2011, s. 194-196, uw. 6.3 i przywołane przez Komentatora orzecznictwo). W sprawie nie zachodziły zatem przesłanki odrzucenia skargi.

Nietrafnie NZOZ podnosi, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, czy dotyczy ona skargi na odmowę udzielenia informacji publicznej, czy na bezczynność NZOZ, czy na bezczynność pełnomocnika, czy na rzekomą jego odmowę udostępnienia pełnomocnictwa (k. 11 akt sądowych). Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 17 ust. 1 udip) z jakiegokolwiek powodu żądanej informacji nie udostępnia, wskazując w piśmie do wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź zasady dostępu do tej informacji regulują inne ustawy, określające odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (art. 1 ust. 2 udip), kontrola takiego sposobu załatwienia wniosku o uzyskanie dostępu do informacji publicznej odbywa się podczas rozpoznania skargi na bezczynność (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 28). NZOZ sam dostrzega, że jest podmiotem wykonującym "działania" [tak w oryginale – k. 12 akt sądowych; winno być "zadania"] publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 udip, skoro udziela świadczeń z zakresu powszechnej opieki zdrowotnej, finansowanych ze środków publicznych (k. 12 akt sądowych; wyrok NSA z 2.6.2011, I OSK 358/11; wyrok WSA w Poznaniu z 14.12.2010 r., II SAB/Po 54/10, dostępne w bazie orzeczeń NSA).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa sąd administracyjny rozpatruje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Dotyczy to spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo które odnoszą się do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd może rozpatrywać skargi na bezczynność organów wtedy, gdy skarga dotyczy sprawy o charakterze administracyjnym. Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Stan bezczynności zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uznaje, że żądane informacje są informacjami publicznymi i winny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie udip. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków (postanowienie NSA z: 24.1.2006 r., I OSK 928/05; 22.8.2012 r., I OSK 1818/12, oba dostępne w bazie orzeczeń NSA).

Stosownie do art. 1 ust. 1 udip, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu udip i podlega udostępnieniu w trybie określonym w tej ustawie. O prawie do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne stanowi art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Prawo to ma charakter szeroki, odnosząc się do pojęcia sprawy publicznej. Przykładowy katalog informacji publicznych udzielanych na podstawie udip zawarty został w art. 6 tej ustawy. W doktrynie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002 r., s. 28-29). Informacja publiczna każdorazowo odnosi się do obiektywnie istniejących danych, do sfery faktów, a nie do poddawania ich wartościowaniu. Z punktu widzenia kryterium podmiotowego, do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są przede wszystkim władze publiczne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 udip, obowiązek ten spoczywa również na podmiotach reprezentujących inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Zgodnie z art. 17 ust. 1 udip, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji, odpowiednie zastosowanie znajduje art. 16 udip.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący zwrócił się o udzielenie informacji publicznej od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A.". Warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych określone zostały w ustawie z 2004 r. Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy z 2004 r., podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez NFZ jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego NFZ. Stosownie do art. 135 ust. 1 ustawy z 2004 r. umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej są jawne. Zgodnie z art. 135 ust. 2 ab initio ustawy z 2004 r., NFZ realizuje zasadę jawności umów przez zamieszczenie na swojej stronie internetowej informacji o każdej zawartej umowie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, zgodnie z którym nałożenie na NFZ obowiązku publikowania w internecie szczegółowych informacji o każdej zawartej umowie nie powoduje, że z tej tylko przyczyny jest on zwolniony z obowiązku stosowania przepisów udip w odniesieniu do innych informacji o charakterze publicznym, nieobjętych dyspozycją art. 135 ust. 2 ustawy z 2004 r. (wyrok NSA z 01.9.2011 r., I OSK 1075/11, Lex nr 964673). Zakres niezbędnych informacji gromadzonych przez świadczeniodawców, szczegółowy sposób rejestrowania tych informacji oraz ich przekazywania ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, NFZ lub innemu podmiotowi zobowiązanemu do finansowania świadczeń ze środków publicznych określony został w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 czerwca 2008 r. w sprawie zakresu niezbędnych informacji gromadzonych przez świadczeniodawców, szczegółowego sposobu rejestrowania tych informacji oraz ich przekazywania podmiotom zobowiązanym do finansowania świadczeń ze środków publicznych (Dz.U. nr 123, poz. 801 ze zm., dalej rozporządzenie z 2008 r.). W § 2 ust. 1 przywołanego rozporządzenia nałożony został na świadczeniodawców udzielających świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych na zasadach i w zakresie określonym w ustawie z 2004 r. obowiązek prowadzenia w formie elektronicznej rejestru świadczeń opieki zdrowotnej. Elementy składowe jakie winien zawierać ten rejestr określone zostały w § 3 ust. 1 rozporządzenia z 2008 r.). W § 5 ust. 1 rozporządzenia nałożony został na świadczeniodawców, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z NFZ obowiązek przekazania oddziałowi wojewódzkiemu NFZ danych dotyczących każdego świadczenia wynikającego z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W orzecznictwie sądowym szeroko zdefiniowano katalog podmiotów zobowiązanych do stosowania udip, jak i zakres informacji podlegających udostępnieniu (przykładowo wyrok NSA z: 2.6.2011 r., I OSK 358/11; 1.9.2011 r., I OSK 1075/11).

NZOZ prowadzony w formie prywatnej spółki prawa handlowego, z uwagi na fakt podpisania umowy z NFZ, staje się jednym z podmiotów publicznej opieki zdrowotnej, wykonującym zadania publiczne, w tym zakresie jest zobowiązanym do stosowania udip.

W świetle powyższego wywodu za niezasadne należało uznać twierdzenia NZOZ, zgodnie z którymi o niezasadności żądania Skarżącego miałaby świadczyć jawne w swej treści umowy o świadczeniu usług zdrowotnych zawarte między NZOZ a Kasą Chorych a następnie NFZ, udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej. NZOZ nie jest podmiotem prowadzącym Biuletyn Informacji Publicznej i nie może skutecznie odmówić udostępnienia posiadanej przez siebie informacji publicznej na wniosek (art. 10 ust. 1 udip), powołując się na udostępnienie tylko części tej informacji (in casu – umowy między NZOZ a NFZ), udostępnionej przez inny podmiot (NFZ), w prowadzonym przez inny podmiot Biuletynie Informacji Publicznej. Z sytuacją, w której wskazanie podmiotowi żądającemu informacji zadośćuczyni wskazanie strony BIP mamy do czynienia tylko wtedy, gdy informacje zawarte w BIP odnoszą się wprost do przedmiotu i zakresu wniosku, a więc zawierają wszystkie dane istotne z punktu widzenia żądającego informacji, a nadto ich uzyskanie nie wymaga podjęcia dodatkowych działań celem uzyskania informacji niezamieszczonych w BIP (wyrok WSA w Białymstoku z 27.3.2008 r., II SAB/Bk 7/08, Wspólnota 2008, nr 40, s. 31, akceptowany przez I. Kamińską, M. Rozbicką-Ostrowską – op. cit. s. 163 uw. 1). Zakres i charakter informacji objętych zmodyfikowanym wnioskiem Skarżącego powodował, że wniosek nie mógł zostać załatwiony wskazaniem BIP NFZ.

Skarżący w piśmie z dnia 7 września 2011 r. w sposób czytelny zwrócił się do NZOZ o udostępnienie oryginałów lub comiesięcznych rachunków wystawionych przez NZOZ wraz z dotyczącymi Jego osoby fragmentami załączonych do rachunków list osób zadeklarowanych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej w NZOZ oraz treści oryginałów lub kopii dokumentacji potwierdzającej płatności należności wynikających ze wskazanych comiesięcznych zbiorczych rachunków, treści oryginałów lub kopii umów o udzielanie świadczeń przez NZOZ (k. 1, 3 akt administracyjnych). Wskazane dokumenty o udostępnienie których zwrócił się Skarżący do NZOZ, nie są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej i wobec tego w sprawie nie znajdował zastosowania art. 10 ust. 1 in princ. udip. Informacja o udzielenie której zwrócił się do NZOZ Skarżący ma charakter sprawy publicznej, ponieważ dotyczy sposobu dysponowania majątkiem publicznym. Są to informacje dotyczące sfery obiektywnie istniejących faktów. Na NZOZ jako na dysponencie środków publicznych spoczywał zatem obowiązek udzielenia informacji publicznej. Zakłady opieki zdrowotnej funkcjonują jako podstawowe instytucje utworzone i utrzymywane w celu udzielania świadczeń zdrowotnych. Realizując świadczenia zdrowotne finansowane ze środków publicznych, tym samym NZOZ realizuje zadania publiczne. Z samego faktu, że podmiot, który utworzył niepubliczny ZOZ jest osobą prawną nie wynika jeszcze, że nie realizuje on zadań publicznych. To charakter udzielanych świadczeń i źródło ich finansowania decydują o tym czy w rozpoznawanym przypadku mamy do czynienia z wykonywaniem zadań publicznych (wyrok NSA z 02.6.2011 r., I OSK 358/11, baza orzeczeń NSA). Wskazywanie, że ustawa o rachunkowości i przepisy podatkowe nakładają obowiązek przechowywania dokumentów przez okres 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, bądź licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku (k. 15 akt administracyjnych), nie rozstrzyga o tym, czy takowe dokumenty faktycznie znajdują się w dyspozycji NZOZ. Jeśli nadal się znajdują, podlegają one udostępnieniu, przy spełnieniu wszystkich przesłanek pozytywnych i przy braku przesłanek negatywnych, o których stanowi udip.

W sprawie nie znajdował zastosowania art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. 2003 r., nr 153, poz. 1503 ze zm.). Przedmiotem niniejszej sprawy była ocena zasadności zarzutów Skarżącego dotyczących bezczynności NZOZ w udzieleniu Mu informacji publicznej, a nie problematyka czynu nieuczciwej konkurencji. Zasady oraz tryb udzielania informacji publicznej określone zostały w udip. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie znajduje w tym względzie zastosowania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przepisy udip gwarantują ochronę danych stanowiących np. tajemnicę przedsiębiorstwa i zezwalają na odmowę udostępnienia określonych informacji, jeżeli ich upublicznienie mogłoby spowodować naruszenie tajemnicy ustawowo chronionej. Wymóg transparentności działań zakresie świadczenia usług zdrowotne finansowanych ze środków publicznych realizowany jest także przez zapewnienie dostępu do informacji o tym, jak dany podmiot jest oceniany przez NFZ (dysponenta środków publicznych; wyrok NSA z 1.9.2011 r., I OSK 1075/11) i w jakim zakresie ewentualne błędne wskazywanie osoby Wnioskodawcy jako korzystającego z tych usług (k. 4, 5, 19,23 akt sądowych), wpływa na wydatkowanie środków publicznych. Z tego punktu widzenia nie stanowi cezury ani okres, w którym Skarżący był rzeczywiście pacjentem NZOZ (k. 5, 8 akt administracyjnych), ani pięcioletni okres obowiązkowego przechowywania dokumentacji finansowej podmiotu gospodarczego.

Dla oceny bezczynności NZOZ w niniejszej sprawie nie miało wpływu wykazanie stosownym dokumentem umocowania pełnomocnika procesowego Spółki na etapie postępowania poprzedzającego wywiedzenie skargi do WSA.

NZOZ obowiązany jest do rozpoznania wniosku Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 udip w zw. z art. 286 § 2 ppsa. W zależności od wyników przeprowadzonego postępowania, co do zasady załatwi ten wniosek albo pozytywnie (udzielając informacji publicznej), albo też negatywnie (wydając decyzję). Decyzja wydana w trybie art. 17 ust. 1 udip winna być podpisana przez osoby, uprawnione do reprezentowania osoby prawnej na zewnątrz (k. 40-41v akt sądowych), nie zaś przez pełnomocnika procesowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt 1 wyroku działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., nr 270, dalej ppsa) zobowiązał NZOZ do załatwienia wniosku Skarżącego z [...] sierpnia 2011 r., uzupełnionego wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku.

W pkt 2 wyroku Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 ppsa stwierdził, że bezczynność NZOZ miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Powodem takiej kwalifikacji zachowania się NZOZ jest długi okres, począwszy od zgłoszenia przez Skarżącego żądania o udzielenie informacji publicznej pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. po dzień wyrokowania w sprawie. Poza tym Sąd wziął również pod uwagę znaczenie samej informacji o udzielenie której Skarżący zwrócił się do NZOZ oraz materię sprawy dotyczącej wiadomości o prawidłowości wydatkowania środków publicznych w związku z osobą Skarżącego.

W pkt 3 wyroku Sąd działając na podstawie art. 200 ppsa zasądził od NZOZ na rzecz Skarżącego kwotę 100 zł (k. 34) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

ja