Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 227/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 111 par. 2 art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1687/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1687/07, w części uchylającej decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r., o numerach: [...] i [...] w sprawie ze skarg E.-N. S.A. w P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r.,numerach:a 2007 r.,um o o numerach: [...], [...] i [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie pasów drogowych i nałożenia kar pieniężnych za zajęcie pasów drogowych bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1687/07, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. od wyroku tego Sądu z dnia 27 listopada 2007 r. w części uchylającej decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] i Nr [...], w sprawie ze skarg E. – N. S.A. z siedzibą w P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...], Nr [...] i Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie pasów drogowych i nałożenia kar pieniężnych za zajęcie pasów drogowych bez zezwolenia.

W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. podał, że postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach akt: VI SA/Wa 1687/07, VI SA/Wa 1688/07, VI SA/Wa 1689/07 i prowadził je pod sygnaturą akt VI SA/Wa 1687/07.

Pełnomocnik strony skarżącej (radca prawny) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę kasacyjną, od której uiszczony został wpis stały w wysokości 100 zł.

Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2008 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał pełnomocnika organu do złożenia oświadczenia, czy uiszczony w dniu 12 lutego 2008 r. wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych dotyczył zaskarżonego wyroku w części uchylającej decyzję SKO w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r. o Nr [...], czy też decyzje Nr [...] i Nr [...].

W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik organu w piśmie z dnia 28 lutego 2008 r. wskazał, iż uiszczony przez niego wpis dotyczył zaskarżonego wyroku w części uchylającej decyzję Nr [...] oraz że w drodze rozmowy telefonicznej uzyskał w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym informację, iż należny wpis wynosi 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucając skargę kasacyjną w części uchylającej decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] i Nr [...] stwierdził, że w każdej ze spraw, które zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pełnomocnik skarżącej powinien uiścić wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, mając na uwadze dyspozycję art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenia RM w sprawie wpisu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzenie o połączeniu spraw miało charakter techniczny, a wskutek połączenia żadna ze spraw nie została pozbawiona swej odrębności i samodzielności, zatem połączenie nie spowodowało powstania jednej, nowej sprawy. Skoro więc w jednym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. rozstrzygnął o więcej niż jednej skardze, to wpis stały od skargi kasacyjnej, zgodnie z treścią § 3 cyt. rozporządzenia RM w sprawie wpisu winien być ustalony jako połowa wpisu stałego od wyroku rozstrzygającego o wszystkich skargach na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., a więc w niniejszej sprawie 300 zł (3 x 100 zł).

W zażaleniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o uchylenie powyższego postanowienia w całości, zarzucając mu naruszenie art. 178 i 221 p.p.s.a. oraz art. 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, że wnosząc skargę kasacyjną miała na uwadze ustawowe warunki wszczęcia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przy zachowaniu wymagań formalnoprawnych i konstrukcyjnych.

Wskazała także, iż zapoznała się ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego co do wysokości wpisu w analogicznych sprawach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie wystąpić w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tego samego aktu lub czynności albo bezczynności organu. Natomiast według art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Z przepisów tych wynika, że niedopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego w jednym piśmie kilku odrębnych (oddzielnych) aktów lub czynności albo bezczynności, choćby tego samego organu administracji. Oznacza to, że zarządzenie sądu o połączeniu kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a. w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny – z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje zaś powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., tj. co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym wyrok ten zawiera oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1967 r. I CR 158/67 – OSNC 1968, nr 6, poz. 105).

W konsekwencji samodzielność i odrębność połączonych spraw istnieje nadal także na etapie składania środków odwoławczych. Oznacza to, że w sytuacji, gdy połączono sprawy tej samej strony ze skarg na różne akty (art. 111 § 2 p.p.s.a.), strona może wnieść skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia odnoszącego się tylko do jednej ze spraw lub od rozstrzygnięć odnoszących się do kilku lub wszystkich tych odrębnych spraw. Skarga kasacyjna jako jedno pismo procesowe w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 173 p.p.s.a., tj. co do rodzaju środka zaskarżenia, może zatem zawierać pod względem materialnym zaskarżenie niektórych lub wszystkich rozstrzygnięć zawartych w jednym wyroku, odnoszących się do określonych, połączonych wprawdzie, ale odrębnych spraw. W rezultacie przekłada się to również na kwestię wnoszenia wpisów od skarg kasacyjnych, o jakich mowa w art. 221, 230 i 231 p.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia RM w sprawie wpisu.

W myśl przepisu § 3 cyt. rozporządzenia RM , wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Charakterystyka opłaty stałej znajduje wyraz w orzecznictwie (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2000 r., sygn. akt III CZP 34/00, OSNC 2001, Nr 1, poz. 4), w którym wyrażony został pogląd, że "opłata w wysokości stałej to taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo (...), lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość". Takie rozumienie opłaty stałej (wpisu stałego) należy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać za aktualne na gruncie rozpoznawanej sprawy.

W niniejszej sprawie wpisy stałe od skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. uiszczono w wysokości po 25trów h s wynosi 100 zł.kim Sądzie Adminisatrcyjnym r.00 zł od każdej z trzech skarg, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia RM w sprawie wpisu. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r., działając na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., połączył te trzy sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Należy zatem uznać, że skoro po wspólnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu trzech skarg został wydany wyrok, obejmujący te trzy skargi, zaskarżony następnie w całości skargą kasacyjną, to skarga ta dotyczy wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skarg – jako jedno pismo procesowe zawiera w istocie trzy skargi kasacyjne. Zasługuje zatem na akceptację stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który uznał skargę kasacyjną w niniejszej sprawie za nieopłaconą w całości. Zgodnie bowiem z odpowiedzią na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI WSA w W. wpis w wysokości 100 zł został wniesiony jedynie w części dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 9 sierpnia 2007 r. Nr [...]. Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zostało zatem wydane na skutek trafnego uznania, że skoro w sprawie połączono kilka spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, to od skargi kasacyjnej, wniesionej od wydanego w tych sprawach wyroku, powinien być uiszczony wpis stały w wysokości połowy wpisów od skarg w połączonych sprawach.

Wpis stały od skargi kasacyjnej, wniesionej od wyroku zawierającego rozstrzygnięcia co do kilku oddzielnych spraw wskutek ich połączenia w oparciu o art. 111 § 2 p.p.s.a. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stanowi bowiem sumę wpisów stałych należnych w każdej z tych spraw na podstawie § 3 rozporządzenia RM w sprawie wpisu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 4 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych należy wskazać, iż obowiązek uiszczenia wpisu od pisma wszczynającego postępowanie wynika z art. 230 § 1 p.p.s.a., natomiast rozporządzenie RM w sprawie wpisu określa tylko jego wysokość i jest aktem wykonawczym w stosunku do ustawy.

Mając powyższe na względzie NSA na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.