Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 514/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 50 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 września 2023 r. w sprawie ze skargi Dyrektora Zarządu Dróg [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 1 500 (tysiąc pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Zarządu dróg wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 maja 2023 r. o uchyleniu decyzji Dyrektor Zarządu dróg z 30 stycznia 2023 r. o nałożeniu na C. sp. z o. o. w W. kary w wysokości [...] zł za zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam oraz o umorzeniu postępowania pierwszej instancji.

Skarżący uiścił kwotę 1 500 zł tytułem wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż skarżący, orzekający w sprawie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Skarżący nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi.

Rada Miasta [...] uchwałą nr [...] z dnia 30 marca 2021 r. upoważniła Dyrektor Zarządu dróg do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w tym do prowadzenia postępowań administracyjnych i wydawania decyzji administracyjnych w sprawach, o których mowa w art. 37d ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.). Podstawą wydania powyższej uchwały był art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.), dalej: "u.s.g.", w zw. z art. 37d ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis art. 39 ust. 4 u.s.g. stanowi, że do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej rada gminy może upoważnić również organy jednostek, o których mowa w art. 9 ust. 1 u.s.g. Stosownie do ostatnio powołanego przepisu w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne. Jedną z nich jest Zarząd Dróg [...] będący jednostką budżetową Miasta [...], kierowany przez dyrektora zatrudnianego i zwalnianego przez Prezydenta Miasta [...], zapewniający realizację zadań własnych Gmina m. in. w zakresie prowadzenia spraw wynikających z uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych z jakich mogą być wykonane, w szczególności postępowań, o których mowa w art. 37d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (§ 1, § 4 ust. 2 pkt 3 i ust. 4 pkt 27 statutu Zarządu Dróg [...] stanowiący załącznik do uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 26 czerwca 2007 r.).

Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi zarówno uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, jak i uprawnienia strony kwestionującej w drodze skargi rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Żaden przepis prawa nie przyznaje jednak organowi pierwszej instancji uprawnienia do przekształcenia się z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W pkt 2 sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.