Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 843/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 9 września 2022 r. nr SKO.A/41.1/17/2022/10746/EŚ w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 9 września 2022 r. nr SKO.A/41.1/17/2022/10748ES Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach ( dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 29 września 2017 r. nr [...] cofającą E. M. (dalej: skarżąca, strona) zezwolenie nr [...] z 24 czerwca 2016 r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży to jest w restauracji "F" w R. przy ul. [...].

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco.

Prezydent Miasta R. w dniu 24 czerwca 2016 r. wydał stronie zezwolenie nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwo.

Następnie decyzją z dnia 29 września 2017r. Prezydent Miasta R. orzekł o cofnięciu skarżącej prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą R. F. w R., przy ul. [...] zezwolenia nr [...] z dnia 24 czerwca 2016r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży to jest w restauracji F. w R., przy ul. [...].

Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, decyzją z dnia 23 stycznia 2018r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy ww. decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 września 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 265/18 - po rozpoznaniu sprawy ze skargi strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych - oddalił skargę. Przy wydawaniu decyzji uwzględniono dwie nocne interwencje z dnia 17-18 marca i 8-9 kwietnia 2017.

Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022r., sygn. akt II GSK 188/19 uchylono wyrok WSA w Gliwicach z dnia 03 września 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 265/18 oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 23 stycznia 2018r. nr [...] NSA wskazując na okoliczności interwencji z dnia 17-18 marca i 8-9 kwietnia 2017r. wskazał, że nie można na ich podstawie przyjąć, że spełnione zostały wszystkie przesłanki cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ drugiej instancji ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany jest przede wszystkim do sporządzenia uzasadniania odpowiadającego wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. i wskazanie, które z powoływanych do tej pory okoliczności faktycznych - i ocenionych prawnie pod kątem zastosowania art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości - uzasadniają cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ oczywiście związany jest wykładnią przesłanek ustanowionych przepisem stanowiącym podstawę materialnoprawną przedmiotu sprawy jak i oceną prawną zdarzeń z dnia 17-18 marca i 8-9 kwietnia 2017 r.

W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z 9 września 2022 r. nr SKO.A/41.1/17/2022/10748ES utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 29 września 2017 r. nr [...].

W uzasadnieniu ww. decyzji SKO wskazało, co następuje:

Pismem z dnia 12 kwietnia 2017r. Komendant Powiatowy Policji w R. przekazał Prezydentowi Miasta R. następujący wykaz interwencji przeprowadzonych na przełomie 3 miesięcy w obrębie lokalu F przez policjantów KPP w R.:

1. "05.02.2017r. godz. 03:30 - zakłócenie ciszy nocnej przez osoby wychodzące z lokalu F;

2. 24.02.2017r. godz. 23:30 - zgłaszający powiadomił o zakłócaniu spokoju pod starym J.

3. 24.02.2017r. godz. 23:57 - obok lokalu F. krzycząca młodzież - funkcjonariusze policji przeprowadzili rozmowę z właścicielką o zakłócaniu ciszy nocnej;

4. 25.02.2017r. godz. 01:35 - ponowne zgłoszenie o zakłócaniu ciszy nocnej -- funkcjonariusze policji potwierdzili fakt, sporządzono notatkę urzędową; w dniu 14 marca 2017r. przesłano do Sądu Rejonowego w R. wniosek o ukaranie właścicielki lokalu o czyn z art. 51 § 1 KW.

5. 05.03.2017r. godz. 01:36 - zakłócenie ciszy nocnej przez klientów lokalu B,

6. 11.03.2017 godz. 23:32 - grupa osób po wyjściu z lokalu F zakłóca ciszę nocną,

7. 12.03.2017r. godz. 01:04 - przed lokalem awanturuje się grupa osób - przed lokalem znajduje się grupa osób, głośne rozmowy;

8. 17.03.2017r. godz. 23:42 - grupa osób przed lokalem F głośno się zachowuje,

9. 18.03.2017r. godz. 00:00 - policjanci podczas obserwacji lokalu F ujawnili osobę nieletnią w stanie nietrzeźwości 0.98 mg/l; sporządzono materiały do SR w R. celem wszczęcia postępowania o demoralizację wobec nieletniego.

10. 18.03.2017r. godz. 01:53 -grupa osób przed lokalem rozrabia i głośno krzyczy,

11. 25.03.2017r. godz. 23:13 - zgłaszający powiadomił, iż osoby, które przebywają w lokalu wychodzą załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na zewnątrz pod krzaki,

12. 26.03.2017r. godz. 00:47 - kontrolny służby zauważył szarpaninę w obrębie parkingów przed lokalem F - na uczestników nałożono MKK,

13. 02.04.2017r. godz. 00:40 - zakłócenie ciszy nocnej w rejonie 2 i 3 bloku - zgłoszenie 2- krotne,

14. 02.04.2017r. godz. 01:37 - F - młodzież imprezująca przed klubem hałasuje, piją alkohol - przeszkadza to w spoczynku nocnym,

15. 02.04.2017r. godz. 01:42 -F - głośna muzyka z lokalu,

16. 02.04.2017r. godz. 03:08 - osoby przed F zakłócają ciszę nocną,

17. 08.04.2017r. godz. 23:37 - pod lokalem F przebywają osoby, które spożywają alkohol i głośno się zachowują,

18. 09.04.2017r. godz. 00:35 - klienci lokalu F głośno się zachowują na zewnątrz lokalu,

19. 09.04.2017r. godz. 01:35 - klienci lokalu F bardzo głośno się zachowują na ulicy - przed lokalem".

Ww. pismem wskazano, iż w rejon F kierowane są zwiększone ilości patroli policyjnych - w związku z licznymi skargami mieszkańców - ze szczególnym uwzględnieniem piątków i sobót, w tych dniach jest najwięcej zgłaszanych interwencji. W ww. piśmie wskazano, że opisane powyżej interwencje mają bezpośredni związek z funkcjonowaniem lokalu F, z którego uczestnicy wychodzą na zewnątrz i zakłócają ład i porządek publiczny oraz spoczynek nocny mieszkańcom ul. [...].

Pismem z dnia 4 maja 2017r. Komenda Powiatowa Policji w R. przekazała odpisy notatników służbowych dot. wskazanych powyżej interwencji z dnia 24 lutego 2017r., 25 lutego 2017r., 18 marca 2017r., 26 marca 2017r., i 9 kwietnia 2017r. Ponieważ NSA w przywołanym powyżej wyroku wskazał, że z uwagi na okoliczności interwencji z dnia 17-18 marca i 8-9 kwietnia 2017r. - interwencje te nie mogą stanowić podstawy oceny, że spełnione zostały wszystkie przesłanki cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy wychowaniu w trzeźwości - interwencje te zostały pominięte w dalszej części decyzji.

Odnośnie interwencji z dnia 25.02.2017r. godz. 01:35 - z ww. notatek służbowych wynika dodatkowo, że z lokalu miała dobiegać głośna muzyka, a klienci mieli zakłócać spoczynek nocny i porządek publiczny. Fakty te potwierdzono po udaniu się na miejsce, z lokalu dobiegała muzyka a klienci znajdujący się na zewnątrz lokalu poprzez głośne rozmowy i krzyki mogli zakłócać ciszę i spokój). Wyrokiem SR w R. z dnia 06 kwietnia 2017r., sygn. akt IIW 198/17 – skarżąca została uznana winną czynu z art. 51 § 1 KW (tego, że 24 lutego 2017r. w R. przy ul. [...] lokal F w godz. 23:00 do godziny 02:00 jako organizator imprezy poprzez odtwarzanie głośnej muzyki zakłóciła spoczynek nocny A. K. (w aktach sprawy).

Odnośnie interwencji z dnia 26 marca 2017r. godz. 00:47 - z ww. notatek służbowych wynika dodatkowo, że w rejonie lokalu F miało miejsce zakłócenie porządku publicznego. Na miejscu wylegitymowano dwóch mężczyzn, którzy swoim zachowaniem zakłócili porządek publiczny. Ww. mężczyźni przyznali się do popełnionego wykroczenia. Wobec mężczyzn zastosowano postępowanie mandatowe, w wyniku którego nałożono grzywnę na podstawie art. 51 § 2 KW.

Pismem z dnia 23 maja 2017r. Prezydent Miasta R. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w R. o udzielenie informacji czy skarżąca powiadamiała telefonicznie lub pisemnie o zakłócaniu porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez ww. punkt, w miejscu sprzedaży lub jego najbliższej okolicy. W odpowiedzi z dnia 31 maja 2017r. wskazano, że odnotowano 6 zgłoszeń (30 listopada 2016r., 05 maja 2017r., 05 maja 2017., 07 maja 2017r., 14 maja 2017r., 28 maja 2017r.) ze strony osób działających w imieniu F.

Zdaniem SKO w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające cofnięcie stronie zezwolenia nr [...] z dnia 24 czerwca 2016r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 1,5% alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży to jest w restauracji F w R., przy ul. [...] na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Od sierpnia 2016r. nastąpił gwałtowny wzrost liczby interwencji policyjnych w okolicy "F". Od sierpnia 2015r. do sierpnia 2016r. odnotowano 2 ww. interwencje w okolicy "F", natomiast od sierpnia 2016r. do lipca 2017r. liczba ta znacznie wzrosła. Treść zgłoszeń dotyczyła: zakłócenia ciszy nocnej przez osoby wychodzące z lokalu F i znajdujące się na zewnątrz lokalu (głośne rozmowy i krzyki), głośna muzyka dobiegająca z lokalu, awantury przed lokalem; załatwianie potrzeb fizjologicznych przed lokalem w krzakach, spożywania alkoholu koło lokalu pod balkonami i między blokami. Z akt sprawy wyraźnie wynika, że interwencje mają bezpośredni związek ze sprzedażą alkoholu i funkcjonowaniem lokalu F, z którego uczestnicy wychodzą na zewnątrz i zakłócają ład i porządek publiczny oraz spoczynek nocny mieszkańcom ul. [...]. Wyrokiem SR w R. z dnia 06 kwietnia 2017r., sygn. akt [...] – skarżąca została uznana winną czynu z art. 51 § 1 KW (tego, że 24 lutego 2017r. w R. przy ul. [...] lokal F w godz. 23:00 do godziny 02:00 jako organizator imprezy poprzez odtwarzanie głośnej muzyki zakłóciła spoczynek nocny A. K..

Potwierdzone interwencje policyjne w przeważającej większości dotyczą zakłócania ciszy nocnej, hałasu dobiegającego z lokalu (powodowanego przez muzykę i zachowania klientów), a także powodowanego przez klientów lokalu na zewnątrz lokalu. Interwencje te dotyczą zdarzeń zakłócających porządek publiczny i spoczynek nocny przez działalność lokalu F w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy. Jak wynika z akt sprawy powyżej gwałtowny wzrost liczby interwencji policyjnych w okolicy "F" nastąpił po udzieleniu przedmiotowego zezwoleniu na sprzedaż alkoholu.

SKO wskazało, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała określona w art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przesłanka cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży. Z cyt. przepisu wynika, jak wskazano powyżej, że podstawą cofnięcia zezwolenia są - powtarzające się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. W rozpatrywanej sprawie stwierdzono natomiast wielokrotne, notoryczne zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez lokal F, o których organy powołane do ochrony porządku publicznego nie były informowane przez prowadzącego punkt sprzedaży alkoholu. Zakłócenia te zostały potwierdzone po sprawdzeniu zgłoszenia przez funkcjonariuszy Policji.

W ocenie SKO między zakłóceniami porządku publicznego a sprzedażą napojów alkoholowych przez lokal F zachodzi związek przyczynowy. W art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi chodzi bowiem o normalny (typowy) związek przyczynowy pomiędzy zakłócaniem porządku publicznego a sprzedażą napojów alkoholowych przez daną placówkę handlową. Przyczyną zakłóceń porządku publicznego jest działalność lokalu F. Sprzedaż alkoholu w lokalu F jest główną przyczyną zakłóceń porządku publicznego w godzinach nocnych w jego najbliższej okolicy, w szczególności fakt głośnej muzyki dobywającej się z lokalu, można łączyć z dużym prawdopodobieństwem ze sprzedażą w nim napojów alkoholowych.

SKO wskazało, że liczba interwencji wzrosła po udzieleniu przedmiotowego zezwolenia. Sprzedaż alkoholu przyciąga bowiem osoby, które zakłócają porządek publiczny, a na których zachowanie przed lokalem, w tym głośne zachowanie, prowadzący lokal nie reagował. Tymczasem posiadanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wymaga szczególnej dbałości i ostrożności uprawnionego podmiotu w kwestii zachowania porządku publicznego.

W skardze z dnia 31 października 2022 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję z 9 września 2022 r. nr SKO.A/41.1/17/2022/10748ES strona, wniosła :

1. o uchylenie decyzji zarówno organu I jak i II instancji w całości, jako wydanych z naruszeniem prawa i umorzenie postępowania w

sprawie;

2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przypisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania - a to przepisów określonych przez k.p.a. a sprowadzających się do naruszenia: art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez:

- brak rozpoznania całokształtu materiału dowodowego i niewyjaśnienie całości okoliczności faktycznych sprawy;

- uznanie, iż organ I instancji przeprowadził kompleksowe i wyczerpujące postępowanie dowodowe;

- aprioryczne i nielogiczne uznanie, iż wszelkie interwencje ujawniane w okolicach F w R. są nierozerwalnie związane z wydanym zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych;

- pominięcie faktu każdorazowego zgłaszania sytuacji naruszających porządek publiczny przez skarżącą oraz jej pracowników;

- pominięcie zgłaszanych przez skarżącą wniosków dowodowych,

2. Naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez brak umorzenia postępowania w sytuacji gdy przesłanka statuowana w owym przepisie została ewidentnie spełniona.

3. Naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci naruszenia przepisu art. 18 ust 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi [zwana w dalszej części skargi ustawą], a polegające na:

a. Uznaniu, iż istnieje korelacja pomiędzy działalnością lokalu skarżącej a ujawnionymi interwencjami i sprzedażą napojów alkoholowych;

b. Uznaniu, iż zostały ziszczone przesłanki do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jednoznacznie wynika, iż skarżąca oraz jej pracownicy powiadamiali organy o każdorazowo ujawnionych i dostrzeżonych przezeń sytuacjach noszących znamiona zakłócania porządku publicznego, co wyklucza możliwość wydania decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych;

c. Wadliwą subsumpcję wskazanego przepisu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że nastąpiło naruszenie wytycznych określonych w cytowanej ustawie skutkujących cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych podczas gdy nie można uznać, iż spełniona została przesłanka uzasadniająca cofnięcie decyzji w przedmiocie powtarzającego się co najmniej dwukrotnie, w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego, w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez określony punkt sprzedaży.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, iż niniejsza sprawa "ciągnie" się od ponad 5 lat. Wydawane decyzje i orzeczenia są niemalże odbiciem pierwotnych rozstrzygnięć, bez jakiejkolwiek weryfikacji wniosków i uwag skarżącej. W dalszym ciągu dokonywana jest dowolna, pozbawiona logiki ocena zachowań w pierwszej połowie 2017 roku, a dotyczących rzekomego wpływu działalności F na porządek publiczny, z jednoczesnym pominięciem działań i możliwości obsługi rzeczonego lokalu w zakresie dbania o przestrzeganie porządek publiczny.

W ocenie skarżącej w pierwszej istotne są uchybienia w zakresie naruszenia przepisów postępowania, które nie zostały dostrzeżone przez SKO w Katowicach, a popełnione zostały przez Organ I instancji - Prezydenta Miasta R..

Organ I instancji zobowiązany był i jest - przy wydawaniu decyzji do podjęcia wszelkich możliwych działań, które pozwolą na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, który w następstwie będzie podstawą do zastosowania określonych przepisów prawa materialnego - w realiach niniejszej sprawy - przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Powyższe wynika wprost z zasad prawdy obiektywnej, zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony, zasady praworządności czy zasady zaufania do organów państwowych. Owe podstawowe i fundamentalne zasady zostały w brutalny sposób zniweczone, a wydane decyzje są dowolnym i pozbawionym racji uproszczonym przyjęciem wykładni przesłanek warunkujących cofnięcie zezwolenia, a statuowanych w art. 18 ust 10 pkt 3 cytowanej powyżej ustawy.

Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej winny podejmować wszelkie niezbędne kroki zmierzające do zgromadzenia wyczerpującego materiału dowodowego w sprawie, dogłębnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności będących kanwą do wydania decyzji odpowiadającej rzeczywistemu stanowi faktycznemu.

Organ administracyjny prowadzący postępowanie zobowiązany jest do wszechstronnej - nie dowolnej i apriorycznej - oceny okoliczności dotyczących określonego przypadku. Taka ocena musi być oparta na analizie całokształtu materiału dowodowego. Stanowisko organu winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które musi być przekonywujące i wzbudzać zaufanie obywatela do działalności organów administracji publicznej.

Wskazała, że przepisy k.p.a. są nierozerwalnie związane z normą statuowaną przepisem art. 80 k.p.a. zgodnie z którym organ administracji publicznej winien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby ocena dowodów zgromadzonych w sprawie była logiczna i korespondowała ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a nie opierała się na przypuszczeniach, domysłach czy ogólnikowych stwierdzeniach.

Wskazała, iż zupełnie niezrozumiałym jest pominięcie przez organy okoliczności, które wyraźnie wskazują na podejmowanie przez skarżącą interwencji w sytuacji zauważenia tudzież zaistnienia sytuacji pozwalających na uznanie, iż dochodzi do naruszania porządku publicznego, który może być skorelowany z działalnością F.. Organ co prawda wymienia zgłoszenia, wymienia osoby, niemniej jednak bagatelizuje ów fakt i w całości go pomija. Organ nie wykazuje i nie przekonuje, iż każda z wskazanych w treści decyzji była niewątpliwie skutkiem działania lokalu skarżącej oraz posiadanego zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Skarżąca podniosła, iż nie może odpowiadać za wszystkich mieszkańców miasta R., którzy są kontrolowani w "niedalekiej" odległości od miejsca prowadzenia działalności. Ocenianie interwencje Policji, treść zgłoszeń nie wskazuje bowiem, iż były to decyzje ściśle związane z działalnością lokalu.

Podniosła, iż obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę w momencie uzasadniania decyzji jest konieczność ustosunkowania się do każdego z zarzutów czy wniosków strony w trakcie trwającego postępowania. Podniosła, iż przez okres 5 lat strona składała wiele wniosków i zarzutów, które nie znajdują omówienia i odzwierciedlenia w skarżonej decyzji. Zatem organy naruszyły podstawowe zasady i gwarancje postępowania administracyjnego w postaci pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej znajdującej odzwierciedlenie w art. 8 i art. 107 k.p.a.

Brak powiązania określonych interwencji ze zgłoszeniami skarżącej oraz jej pracowników oznacza, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie został ustalony w sposób dokładny i dogłębny. Zaskarżona decyzja ma charakter dowolności bowiem na każdym etapie uznano, iż podejmowane interwencje niewątpliwie i z całą pewnością dotyczą działalności F oraz wydanych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Jest to uproszenie, niedozwolone i niedopuszczalne uproszczenie godzące zarówno w podstawowe zasady, jak i szczegółowe przepisy określające wymogi w zakresie wydawania decyzji administracyjnych.

Podkreśliła, że w realiach niniejszej sprawy, nie zostały ziszczone kumulatywnie wszystkie przesłanki pozwalające na cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przez organ. Tym samym, czy to organ I instancji i następnie SKO winny umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. Sprawa bowiem ma charakter bezprzedmiotowy, skoro bazując na przepisach prawa materialnego nie dochodzi do wypełnienia wszystkich znamion z art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego strona wskazała, iż zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości - będącego podstawą cofnięcia zezwolenia skarżącej na sprzedaż napojów alkoholowych jest powtarzające się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócanie porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego.

Tymczasem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, iż wszystkie powyżej wskazane przesłanki zostały kumulatywnie spełnione. Przy wystąpieniu jakichkolwiek wątpliwości - winny być one rozstrzygane na korzyść strony.

Nadto zdarzenia, na które powołuje się organ nie stanowią wyczerpującego i jednoznacznego materiału dowodowego pozwalającego na wydanie decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Szereg opisywanych interwencji nie wskazuje na naganne zachowanie osób, klientów punktu sprzedaży - F w R..

Kwalifikowanie zapisów o rzekomych interwencjach, zatrzymywaniu osób w okolicach F jest niewątpliwie wadliwą oceną materiału dowodowego, skutkującego naruszeniem przepisów prawa materialnego.

Wskazała, iż sama skarżąca oraz personel punktu sprzedaży, wielokrotnie zgłaszali i interweniowali w sytuacjach, gdy mogło lub dochodziło do naruszania porządku publicznego, już sam fakt podejmowania działań przez skarżącą niweczy uznanie, iż doszło do kumulatywnego ziszczenia przesłanek z art. 18 ust. 10 pkt 3 o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Wskazała też, że analiza zgormadzonych w sprawie dokumentów nie pozwala na jednoznaczne uznanie, iż przesłanki przez wskazany powyżej przepis zostały spełnione kumulatywnie. Nie można mówić o powtarzającym się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych bowiem szereg interwencji nie było potwierdzonych lub dotyczyło osób w żaden sposób nie związanych z F. Kolejno nie wykazano, a jedynie domniemywa się, iż owe interwencje pozostają w związku przyczynowym z działalnością lokalu oraz sprzedażą napojów alkoholowych. Nie uwzględniono aktywności skarżącej w zakresie powiadamiania organów dbających o przestrzeganie porządku publicznego w zakresie dostrzeganych nieprawidłowości.

W sposób dowolny i aprioryczny przyjęto, iż zachodzi tożsamość miejsca naruszenia. Interwencje miały miejsce w różnych miejscach, gdzie w 2017 roku funkcjonowało ok. 12 punktów, w których można było dokonać zakupu napojów alkoholowych. Nie wykazano, w żaden sposób, iż naruszenia porządku publicznego, na które powołuje się organ, dotyczą stricte działalności lokalu należącego do skarżącej.

Ugruntowane poglądy judykatury wyraźnie wymagają od organów wykazania, iż doszło do spełnienia kumulatywnie każdej z przesłanek określonych art. 18 ust 10 pkt 3 cytowanej ustawy. Trwające od ponad 5 lat postępowanie administracyjne na żadnym etapie, nie wykazało zasadności decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 29 września 2017 roku.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zgodnie z którym, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, organ zezwalający cofa w przypadku powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. Z przytoczonego przepisu wynika, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powinno nastąpić w przypadku łącznego wystąpienia następujących okoliczności:

- powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy w miejscu sprzedaży lub najbliżej okolicy, zakłócania porządku publicznego,

- zaniechaniu przez prowadzącego punkt sprzedaży poinformowania organów powołanych do ochrony porządku publicznego o występujących zakłóceniach porządku publicznego,

- istnienia związku przyczynowego pomiędzy sprzedażą napojów alkoholowych w danym punkcie sprzedaży a zakłóceniami porządku publicznego.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że najistotniejsze dowody na których oparto rozstrzygnięcie uzyskane zostały z Komendy Powiatowej Policji w R. tj. wykaz interwencji przeprowadzonych w rejonie przedmiotowego lokalu.

W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, który Sąd w składzie rozpoznającym w całości podziela. Z ustaleń poczynionych przez organ wynika, że wokół lokalu strony skarżącej miały miejsce liczne interwencje Policji .

Z akt sprawy wynikają następujące zakłócenia porządku, powtarzające się co najmniej dwukrotnie, w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży:

1. 05.02.2017r. godz. 03:30 - zakłócenie ciszy nocnej przez osoby wychodzące z lokalu F;

2. 24.02.2017r. godz. 23:57 - obok lokalu F krzycząca młodzież - funkcjonariusze policji przeprowadzili rozmowę z właścicielką o zakłócaniu ciszy nocnej;

3. 25.02.2017r. godz. 01:35 - ponowne zgłoszenie o zakłócaniu ciszy nocnej - funkcjonariusze policji potwierdzili fakt, sporządzono notatkę urzędową; w dniu 14 marca 2017r. przesłano do sądu rejonowego w R. wniosek o ukaranie właścicielki lokalu o czyn z art. 51 § 1 KW. (szczegółowy przebieg interwencji zawiera notatka służbowa z dnia 28 kwietnia 2017r. - w aktach sprawy - z której wynika dodatkowo, że z lokalu miała dobiegać głośna muzyka, a klienci mieli zakłócać spoczynek nocny i porządek publiczny. Wyrokiem SR w R. z dnia 6 kwietnia 2017r., sygn. akt [...] – skarżąca została uznana winną czynu z art. 51 § 1 KW (tego, że 24 lutego 2017r. w R. przy ul. [...] lokal F w godz. 23:00 do godziny 02:00 jako organizator imprezy poprzez odtwarzanie głośnej muzyki zakłóciła spoczynek nocny A. K.;

4. 11.03.2017 godz. 23:32 - grupa osób po wyjściu z lokalu F zakłóca ciszę nocną;

5. 12.03.2017r. godz. 01:04 - przed lokalem awanturuje się grupa osób - przed lokalem znajduje się grupa osób, głośne rozmowy;

6. 25.03.2017r. godz. 23:13 - zgłaszający powiadomił, iż osoby, które przebywają w lokalu wychodzą załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na zewnątrz pod krzaki;

7. 26.03.2017r. godz. 00:47 - kontrolny służby zauważył szarpaninę w obrębie parkingów przed lokalem F- na uczestników nałożono grzywnę na podstawie art. 51 § 2 KW;

8. 02.04.2017r. godz. 00:40 - zakłócenie ciszy nocnej w rejonie 2 i 3 bloku - zgłoszenie 2- krotne;

9. 02.04.2017r. godz. 01:37 - F - młodzież imprezująca przed klubem hałasuje, piją alkohol - przeszkadza to w spoczynku nocnym;

10. 02.04.2017r. godz. 01:42 - F - głośna muzyka z lokalu;

11. 02.04.2017r. godz. 03:08 - osoby przed F zakłócają ciszę nocną

12. 16 kwietnia 2017r. - osoby nietrzeźwe, które wyszły z lokalu bardzo głośno krzyczą, grupa 30 - 40 osób na widok radiowozu rozeszła się;

13. 25.06.2017r. - osoby wychodzące z lokalu F bardzo głośno się zachowują - pouczono, udokumentowano w notatniku służbowym.

Z wykazu wynika, że potwierdzone interwencje policyjne w przeważającej większości dotyczą zakłócania ciszy nocnej, hałasu dobiegającego z lokalu (powodowanego przez muzykę i zachowania klientów), a także powodowanego przez klientów lokalu na zewnątrz lokalu. Interwencje te dotyczą zdarzeń zakłócających porządek publiczny i spoczynek nocny przez działalność lokalu F w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy. Jak wynika z akt sprawy wzrost liczby interwencji policyjnych w okolicy "F" nastąpił po udzieleniu przedmiotowego zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Zdaniem Sądu analiza materiału dowodowego sprawy wskazuje, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała określona w art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przesłanka cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży.

Organ ustalił, że wskazane wyżej interwencje nie były wywołane zgłoszeniem strony skarżącej. W ocenie Sądu ustalenia te są zasadne.

Sąd zauważa, że próba wykazania przez stronę faktu dokonywania w różnych okresach czasu zgłoszeń organom powołanym do ochrony porządku publicznego o występujących zakłóceniach porządku publicznego w okolicy przedmiotowego lokalu nie ma istotnego znaczenia dla oceny sprawy w kontekście wykazanych przez Policję konkretnych przypadków własnych interwencji, wymuszonych zakłóceniem ładu i porządku publicznego w rejonie lokalu "F" w okresie 6 miesięcy. Podkreślić bowiem należy, że ustawodawca sankcjonuje już dwukrotne naruszenie w okresie 6 miesięcy w miejscu sprzedaży lub najbliżej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, przy jednoczesnym zaniechaniu prowadzącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych powiadomienia o tym fakcie organów powołanych do ochrony porządku publicznego.

Odnosząc się do akcentowanego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 i 75 § 1 kpa oraz art. 80 kpa poprzez nierozpoznanie i niewyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, Sąd stwierdza, że zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym sprawy.

Zdaniem Sądu, skoro przepis art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy zobowiązuje osobę legitymującą się zezwoleniem na sprzedaż alkoholu do każdorazowego powiadamiania odpowiednich służb o zakłócaniu porządku publicznego w miejscu sprzedaży lub w najbliższej okolicy, to rolą prowadzącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych jest podjęcie takich czynności, które w danych warunkach pozwolą mu na skuteczne wywiązywanie się z nałożonego obowiązku. To w gestii przedsiębiorcy leży decyzja, czy w tym celu posłuży się on urządzeniami monitorującymi otoczenie, czy skorzysta z usług własnych pracowników lub firm zewnętrznych. Mają to być działania skuteczne, umożliwiające natychmiastowe zgłoszenie właściwym służbom każdorazowego przypadku wystąpienia zakłóceń porządku publicznego.

Sąd nie podziela przy tym stanowiska skarżącej, wedle którego w ramach zgromadzonych dowodów winny znaleźć się takie, które wskazywałyby na bezpośredni związek pomiędzy nabyciem alkoholu w konkretnym punkcie jego sprzedaży ze stwierdzonym naruszeniem ładu i porządku publicznego. Takiego wymogu nie stawiają przepisy ustawy. W art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy mowa jest o "zakłócaniu porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży", co jest określeniem obejmującym wszelkie nieakceptowalne z punktu widzenia porządku publicznego zdarzenia mające związek z dystrybucją napojów alkoholowych, nie koniecznie z nabyciem przez konkretnego uczestnika zdarzenia alkoholu w danym punkcie. Doświadczenie życiowe pozwala przyjąć, że już samo funkcjonowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych wiąże się z ryzykiem gromadzenia się w jego bezpośrednim sąsiedztwie osób mogących stwarzać zagrożenie dla porządku publicznego. Okolicznością powszechnie znaną, zdaniem Sądu nie wymagającą dowodzenia, jest to, że nie rzadko w okolicy lokali oferujących sprzedaż napojów alkoholowych gromadzą się osoby będące już po spożyciu alkoholu lub towarzyszące tym, które udały się nabyć alkohol, niekiedy nakłaniające do sfinansowania lub zakupu napojów alkoholowych, czasem uzależnione od alkoholu oraz o niskim poszanowaniu dla norm moralnych, kulturalnych i prawnych.

Z tych właśnie względów ustawodawca nałożył na osoby legitymujące się zezwoleniem i prowadzące punkt sprzedaży napojów alkoholowych obowiązek podejmowania właściwych działań prewencyjnych i szczególnej formy współpracy w dziedzinie niwelowania niekorzystnych skutków jakie wiążą się ze sprzedażą i konsumpcją alkoholu (awanturnictwo, zakłócanie porządku publicznego, spożycie alkoholu w bezpośrednim sąsiedztwie sklepu, brak poszanowania cudzej własności, niszczenie mienia).

Na negatywne skutki w aspekcie zakłócania porządku publicznego przez punkty sprzedaży napojów alkoholowych wskazuje ilość własnych interwencji funkcjonariuszy Policji w okolicy lokalu "F" .

Sposób sfomułowania przepisu art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy nie pozostawia organom orzekającym na swobodę uznania co do konieczności cofnięcia zezwolenia w przypadku wystąpienia przesłanek w nim określonych. W ocenie Sądu, skoro materiał dowodowy pozwalał organom na uznanie, że wystąpiły wszystkie przesłanki obligujące do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu "F" prowadzonym przez skarżącą, to zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia przepisu art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy.

Organy nie naruszyły także art. 105 k.p.a., który stanowi, że postępowanie umarza się jeśli z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka do umorzenia postępowania.

Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania okazały się nieusprawiedliwione, bowiem nie prowadziły do skutecznego wykazania takich uchybień prawa procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tylko tego rodzaju naruszenie przepisów proceduralnych mogłoby stanowić podstawę do uwzględnienia żądania skargi w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, na podstawie art. 151 ww. ustawy, orzekł o oddaleniu skargi.