Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1791/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2023 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w C. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 20 września 2022 r. nr IFXIV.7840.12.3.2022 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Wojewody Śląskiego na rzecz strony skarżącej 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 grudnia 2021 r. znak [...] Starosta K. po rozpatrzeniu wniosku S Sp. z o.o. z siedzibą w C. przy ul. [...], działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") odmówił Spółce zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej "[...]" wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, do realizacji na działce o nr ewid. 1 w miejscowości W., gmina M.

Organ podał w uzasadnieniu, iż zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmujący obszar położony w miejscowościach: M., K., W. i I. - tereny położone na zachód od drogi wojewódzkiej [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy M., z dnia [...] r. (opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego nr [...], poz. [...] z dnia [...] r., dalej: "m.p.z.p."), działka o nr ewid. 1 oznaczona jest symbolem RP oraz 1MN,RM,DG. Przywołał przeznaczenia podstawowe i dopuszczalne terenów oznaczonych ww. symbolami, a także zapis § 6 ust. 4 m.p.z.p., zgodnie z którym na terenach przeznaczonych na cele zabudowy, oznaczonych m.in. symbolami: MN,RM,DG ustala się zakaz przedsięwzięć kwalifikowanych do mogących znacząco wpłynąć na środowisko, dla których zgodnie z przepisami z zakresu ochrony środowiska sporządzenie raportu o oddziaływaniu jest obligatoryjne. Wyjaśnił, iż aktualne orzecznictwo sądowe wskazuje, że farm fotowoltaicznych (elektrowni słonecznych) nie można zakwalifikować jako urządzeń infrastruktury technicznej. Objęte wnioskiem przedsięwzięcie należy zaliczyć do zabudowy przemysłowej. W ocenie organu planowana inwestycja jest niezgodna z zapisami planu miejscowego oraz brak jest możliwości doprowadzenia przedłożonego projektu budowlanego do stanu zgodności z tym planem.

Spółka wniosła odwołanie od opisanej wyżej decyzji podnosząc zarzuty naruszenia:

a) art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 20 ust. 1 i § 30 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar położony w miejscowościach: M., K., W. i I. - tereny położone na zachód od drogi wojewódzkiej [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. Ś. Z [...] r. nr [...], poz. [...]), poprzez błędne uznanie, że Inwestycja jest niezgodna z ustaleniami planu miejscowego, z uwagi na fakt, że nie stanowi "urządzeń infrastruktury technicznej", co doprowadziło do nieuprawnionej odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę,

b) art. 35 ust. 3 i art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez uprzedniego wezwania Spółki do usunięcia nieprawidłowości w drodze postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 tej ustawy,

c) art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez naruszenie zasady proporcjonalności i równego traktowania oraz odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym,

d) art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia i sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób lakoniczny, nieprzekonujący oraz niewyjaśniający przesłanek podjętego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu przedstawiono argumentację na poparcie sformułowanych zarzutów.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda Śląski, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. praz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, decyzją z dnia 20 września 2022 r. nr IFXIV.7840.12.3.2022, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję

Wojewoda nie podzielił zarzutów odwołania. W powołaniu na art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz zapisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym zapisy § 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3, stwierdził, że inwestycja objęta wnioskiem jest niezgodna z ustalonym przeznaczeniem terenu. W ocenie organu, na podstawie ustaleń zawartych § 30 m.p.z.p., nie ma możliwości lokalizowania przedmiotowej farmy fotowoltaicznej na działce nr 1, położonej na terenach rolnych, oznaczonych symbolem RP. W świetle aktualnie obowiązujących przepisów oraz orzecznictwa sądowo-administracyjnego, farma fotowoltaiczna nie stanowi urządzenia infrastruktury technicznej, lecz urządzenie wytwarzające energię z odnawialnych źródeł energii. Zwrócił również uwagę, że obiekty przeznaczenia dopuszczalnego nie mogą stanowić na danym terenie zagospodarowania dominującego nad ustalonym w planie zagospodarowaniem przeznaczenia podstawowego, i również z tego powodu nie ma możliwości przeznaczenia terenu RP pod budowę farm fotowoltaicznych. Zapisy § 30 m.p.z.p. wykluczają taki sposób zagospodarowania terenów rolnych.

Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W treści uzasadnienia skargi potrzymała argumentację przedstawioną na etapie wniesionego odwołania, która została uzupełniona o zakwestionowanie stanowiska zawartego w zaskarżonej decyzji. Skarżąca podkreśliła, w powołaniu na § 4 m.p.z.p., że przeznaczenie gruntu nie zmieni się, nadal będzie to grunt rolny, więc jego funkcja zostanie utrzymana. Inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko, dla których obligatoryjne jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z decyzją z dnia 18 listopada 2021 r. uprawniony organ stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nadto jak wynika z decyzji Starosty K. z dnia 9 lutego 2022 r. grunty działki nr 1 klasy V i VI nie wymagają wyłączenia z produkcji rolniczej. Skarżąca wskazała również, że według przeważającej linii orzeczniczej, która nastąpiła po zmianie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 503 z późn. zm.), instalacje fotowoltaiczne są uznawane za urządzenia infrastruktury technicznej. Po nowelizacji dokonanej mocą ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1524) przepis art. 61 ust. 3 u.p.z.p. ma zastosowanie również do instalacji odnawialnego źródła energii, a więc i do farm fotowoltaicznych. Zdaniem Skarżącej w tym zakresie należałoby sprawdzić legalność prawa miejscowego. W uzasadnieniu skargi zwrócono również uwagę na naruszenie art. 8, art. 9 i art. 10 k.p.a. Przy tak sformułowanych zarzutach Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Pismem nadanym dnia 28 listopada 2022 r. Skarżąca uzupełniła stanowisko skargi oraz wniosła dodatkowo o dokonanie autokontroli zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania z uwagi na fakt uwzględnienia skargi w całości i uchylenia przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji w trybie autokontroli. Decyzją dnia 30 listopada 2022 r. znak IFXIV.7840.12.3.2022 Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję własną z dnia 20 września 2022 r., uchylił decyzję Starosty K. z dnia 7 grudnia 2021 r. znak [...] oraz orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu Inwestorowi – Skarżącej pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej "[...]" wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. o nr ewid. 1 w miejscowości W. gmina M.

Pismem z dnia 6 marca 2023 r., w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 3 marca 2023 r., organ odwoławczy poinformował, iż decyzja wydana w trybie autokontroli została doręczona Skarżącej Spółce dnia 6 grudnia 2022 r., która nie została przez Stronę zaskarżona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z regulacją art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Natomiast stosownie do brzmienia art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zważając, iż wskazaną wyżej decyzją z dnia 30 listopada 2022 r. znak IFXIV.7840.12.3.2022 Wojewoda uwzględnił w całości wniesioną dnia 31 października 2022 r. skargę, uchylił swoje orzeczenie z dnia 20 września 2022 r. znak IFXIV.7840.12.3.2022 i stwierdził, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 5 ustawy z dnia 15 października 2021 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 1873), uchylił decyzję Starosty K. z dnia 7 grudnia 2021 r. znak [...], oraz na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy Prawo budowalne i art. 104 k.p.a. orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu Inwestorowi – Skarżącej pozwolenia na budowę farmy fotowoltaicznej "[...]" wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na dz. o nr ewid. 1. w miejscowości W. gmina M., zatem zgodnie z żądaniem skargi, stąd też dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe.

Wydana w trybie autokontroli decyzja organu z dnia 30 listopada 2022 r. uwzględniająca skargę nie została zaskarżona.

W tej sytuacji, skoro zaskarżone orzeczenie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, to dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe uzasadniało umorzenie postępowania sądowego.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W oparciu o przepis art. 201 § 1 p.p.s.a., Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 500,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2 sentencji postanowienia).