Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 390/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214, art. 240
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 16 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2079/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lipca 2020 r. nr DZP-II.613.28.2020 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2079/20, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił skargę R. P. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 lipca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz stwierdzenia dopuszczalności zażalenia.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomimo skutecznie doręczonego w dniu 11 marca 203 r. wezwania.

II

Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, gdyż jest ono bezprawne – niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Złożona w niniejszej sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie prawomocnie oddalono wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 174/20 oraz postanowienie z dnia 18 stycznia 2023 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt VI SPP/Wa 189/22).

Pismem z dnia 3 czerwca 2022 r. zawierającym zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2022 r., skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 18 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 czerwca 2022 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. A zatem skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże nie uiścił w zakreślonym terminie przedmiotowego wpisu.

Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia