Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 5/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2020-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości A Spółki z o.o. w upadłości w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2018 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją Burmistrza Tułowic z dnia 13 czerwca 2019 r. nr [...] określono Spółce z o.o. B z siedzibą w [...] oraz Spółce z o.o. A w [...] zobowiązanie w podatku od nieruchomości za pierwszy miesiąc 2018 r. w kwocie 2.704 zł.

W wyniku rozpatrzenia wniesionego do tej decyzji odwołania przez Spółkę z o.o. B, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2019 r., nr [...] utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Skargę na powyższą decyzję do tut. Sądu złożyła zarówno Spółka z o.o. B, jak i Syndyk masy upadłości A Spółki z o.o. w upadłości w [...] , który między innymi podniósł zarzut naruszenia art. 123 § 1 w zw. Z art. 165 § 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z zm.) poprzez niezawiadomienie Zarządcy przymusowego Spółki A o wniesionym w sprawie przez współwłaściciela nieruchomości (tj. Spółkę B) odwołaniu, co w konsekwencji pozbawiło go możliwości udziału w postępowaniu odwoławczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się natomiast sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Skarga do sądu może zatem zostać wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co w rozpatrywanym przypadku oznacza, że poprzedzona musi być wniesieniem odwołania. Potwierdza to generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych stronie w administracyjnym toku instancji. Ponieważ postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości jest postępowaniem dwuinstancyjnym, w związku z tym, gdy w ramach decyzji Burmistrza Tułowic z dnia 13 czerwca 2019r. nr [...] doszło do określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za pierwszy miesiąc 2018 r. w kwocie 2.704 zł. zarówno Spółce z o.o. B z siedzibą w [...], jak i skarżącej w tej sprawie Spółce z o.o. A w [...], to każdej z nich przysługiwało prawo do samodzielnego wniesienia w swoim imieniu odwołania do tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.

Ponieważ z prawa tego skorzystała jedynie Spółka B i to w wyniku rozpoznania wniesionego przez nią odwołania zapadła obecnie skarżona przez Syndyka masy upadłości A Spółki z o.o. w upadłości w [...] decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2019 r., nr [...] , zasadnym było stwierdzenie, że obecnie rozpoznawana skarga została wniesiona bez wyczerpania przez skarżącą Spółkę, środków zaskarżenia jakie służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, jak wymaga tego przytoczony wyżej przepis art. 52 § 1 p.p.s.a.

W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.