Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 653/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 66
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: Z-ca Kierownika sekretariatu Magda Minkisiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 marca 2024 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia 25 września 2023 r. nr 883/2023 w przedmiocie nakazu usunięcia występującego zagrożenia oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia nr 1520/2023 z dnia 4 sierpnia 2023 r., nakazano J. C. jako właścicielowi lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym, usytuowanym przy ul. [...] we W., usunięcie - w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji - występującego zagrożenia poprzez zabezpieczenie nieszczelnego, zdegradowanego i zanieczyszczonego sadzą szklistą przewodu kominowego dymowego nr [...] znajdującego się w trzonie kominowym wentylacyjno-dymowym trójprzewodowym (obsługującym wyłączenie ten lokal) - wkładem kominowym żaroodpornym na całej czynnej długości wraz z frezowaniem mechanicznym tego przewodu (do przewodu podłączony jest kocioł C.O. na paliwo stałe zamontowany w pomieszczeniu kotłowni - piwnica przynależna do lokalu nr [...], 2.) skucie zmurszałych tynków ze ściany kominowej, uzupełnienie ubytków spoin wraz z wymianą wszystkich uszkodzonych, zawilgoconych i zlasowanych cegieł w całym ww. trzonie kominowym murowanym trójprzewodowym (celem zapewniania jego pełnej sprawności technicznej i użytkowej), - a następnie oczyszczenie i odtworzenie wypraw tynkarskich na kominie, 3.) wykonanie nowego otworu wlotowego do przewodu kominowego wentylacyjnego nr [...] w pomieszczeniu kotłowni (piwnica lokalu nr [...]) o wymiarach niż 14x 21 cm, zlokalizowanego nie więcej niż 10 cm poniżej stropu nad piwnicą (istniejący otwór wlotowy usytuowany zbyt nisko należy zamurować w sposób szczelny i trwały cegłą pełną na zaprawie cementowo-wapiennej), oraz zakazującej użytkowania przewodu dymowego, do którego połączony jest kocioł C.O. na paliwo stałe zamontowany w pomieszczeniu kotłowni (piwnica nr [...]) - do czasu usunięcia występującego zagrożenia oraz przywrócenia pełnej sprawności technicznej i użytkowej nieszczelnego i zdegradowanego murowanego trzonu kominowego,

Decyzja nr 883/2023 Wrocław, dnia 25 września 2023 r. (WOA.7721.381.2023.uk), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775) oraz art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682) po rozpatrzeniu odwołania K. C., wniesionego przez reprezentującego stronę T. G. od opisanej decyzji Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał ją w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr 1520/2023 w sprawie PINB.WIK.5142.80.2023.GF z dnia 4 sierpnia 2023 r. nakazano J. C., jako właścicielce lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym usytuowanym przy ul. [...] we W., usunięcie - w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji - występującego zagrożenia, poprzez wykonanie czynności, szczegółowo opisanych w osnowie decyzji. W zakresie stwierdzonych nieprawidłowości organ I instancji wskazał, że pomimo widocznych wad, pogarszającego się stanu technicznego murowanego trzonu kominowego trójprzewodowego obsługującego wyłącznie lokal mieszkalny nr [...] - właściciel tego lokalu nie podjął żadnych skutecznych działań mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania budynku. Niewątpliwym jest, że zły stan techniczny nieszczelnego i zdegradowanego przewodu kominowego dymowego, do którego podłączony jest kocioł C.O. na paliwo stałe zamontowany w pomieszczeniu kotłowni (piwnica przynależna do lokalu nr [...]) - stanowi realne i bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników obiektu i ich mienia. Zanieczyszczenie przewodu dymowego sadzą szklistą stanowi zagrożenie pożarowe związane z możliwością pożaru sadzy w kominie - a dalej samozapłonu elementów drewnianych stropu przy kominie (w maju 2019 r. miał miejsce pożar sadzy w kominie, co potwierdza pismo Komendanta PSP z 30.05.2023 r. znajdujące się w aktach sprawy).Dodatkowo degradacja ścian trzonu kominowego i jego nieszczelność powoduje zagrożenie dla życia, zdrowia mieszkańców (możliwość zatrucia substancjami wydobywającymi się z dymem przez nieszczelny przewód kominowy) oraz przyczynia się do niszczenia mienia (w lokalu nr [...] na ścianie kominowej widoczne są rozległe plamy, zawilgocenia oraz wykwity i silne przebarwienia). Organ podkreśla, że warunkiem bezpiecznego użytkowania lokali mieszkalnych jest sprawna wentylacja nawiewno-wywiewna, prawidłowe podłączenie urządzeń grzewczych i wentylacyjnych do przewodów kominowych oraz sprawność techniczna i użytkowa trzonów kominowych (tj. ich szczelność, drożność, właściwy stan techniczny murów kominów w zakresie ogólnobudowlanym). Długotrwałe użytkowanie przewodu dymowego bez jego właściwego zabezpieczenia odpowiednim wkładem żaroodpornym przyczynia się do niszczenia murów komina dymowego od wewnątrz w następstwie destrukcyjnego działania żrących substancji smolistych (powstałych w trakcie nieprawidłowego procesu spalania, użytkowania mokrego drewna), które łatwo wnikają w ceglane ściany komina oraz spoiny wapienne. Nieprawidłowości w tym zakresie z reguły wiążą się z realnym zagrożeniem dla życia i zdrowia ludzi. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust.2; 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. W związku z tym organ I instancji przyjął za podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Decyzja podejmowana na podstawie tego przepisu ma charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpią przesłanki ustawowe, to organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Celem art. 66 ust. 1 Prawa budowalnego jest nakazanie właścicielowi (zarządcy) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, o ile takie nieprawidłowości wystąpiły. Wykonanie nakazu ma zaś nastąpić przy uwzględnieniu wymagań wiedzy technicznej i zgodnie ze sztuką budowlaną a to oczywiście oznacza również konieczność ustalenia i usunięcie przyczyn powstawania nieprawidłowości. Takie czynności podejmowane są na etapie planowania sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wówczas podejmowana jest decyzja o zastosowaniu konkretnych rozwiązań i niewątpliwie bierze się też pod uwagę czy będą one eliminować również przyczynę powstania nieprawidłowości, czy tylko jej skutki. Na wykonanie obowiązku organ I instancji wyznaczył termin - 3 miesięcy, liczony od dnia doręczenia decyzji. Wyznaczając termin wykonania wskazanych czynności, uwzględniono istniejące zagrożenie, stopień pilności, zakres i techniczne możliwości ich wykonania. Ze względu na zagrożenie, jakie stanowi użytkowanie nieszczelnego i zdegradowanego przewodu kominowego dymowego - organ I instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W tym zakresie termin (koniec terminu) uzależniono od dnia doręczenia decyzji. Zatem J. C. ma obowiązek wykonania tego nakazu pomimo braku ostateczności decyzji. Przemawia za tym konieczność niezwłocznego usunięcia zagrożenia. Organ I instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, iż istotą prowadzonego postępowania i wydanego nakazu - jest osiągnięcie celu, jakim w tym przypadku jest doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, poprzez eliminację zagrożenia generowanego przez zły stan techniczny nieszczelnego i zdegradowanego trzonu kominowego trójprzewodowego. Odnosząc się do przyszłych zamiarów właściciela lokalu nr [...] związanych ze zmianą źródła ogrzewania, tj. zastąpienia kotła C.O. na opał stały - kotłem gazowym 2-funkcyjnym z zamkniętą komorą spalania i systemowym wkładem kwasoodpornym (w ramach programu KAWKA) – organ I instancji wyjaśnił, że dopiero) w przypadku zmiany stan faktycznego polegającego na wykonaniu ogrzewania gazowego rozważy możliwość wygaszenia decyzji w zakresie punktu 1. Ponadto organ wskazał, że na dzień wydania rozstrzygnięcia kocioł na paliwo stałe jest podłączony do przewodu dymowego, co stanowi zagrożenie i wymaga podjęcia pilnych działań wskazanych w sentencji tej decyzji. Decyzja PINB dla miasta Wrocław nr 1520/2023 z dnia 4 sierpnia 2023 r., w ustawowo przewidzianym terminie, została oprotestowane przez T. G., działającego jako pełnomocnik K. C., poprzez wniesienie odwołania. Organ wskazuje, że art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi: W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku". Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Strona wnosząca odwołanie to współwłaściciel budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego usytuowanego przy ul. [...] we W., zamieszkujący w lokalu nr [...]. Adresatem decyzji jest natomiast właściciel lokalu nr [...]. Organ II instancji wskazuje, że strona wnosząca odwołanie nie kwestionuje ustalonego w sprawie stanu faktycznego, jak i podstaw prawnych rozstrzygnięcia. W ocenie organu odwoławczego z zebranego w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego materiału dowodowego bezspornie wynika, że rozmiar i charakter nieprawidłowości występujących w budynku przy ul. [...] we W., może powodować zagrożenie istotnych dóbr chronionych prawem, takich jak zdrowie i życie ludzi, bezpieczeństwo mienia. Wobec zaistnienia przesłanek z art. 66 ust.1 pkt 1 Pr. Bud. Organ I instancji zobowiązany był do wydania zaskarżonej przez odwołującego się decyzji. Na początku należy podnieść, że skarżący nie kwestionuje samego wydania decyzji, zarzuty i okoliczności podnoszone w odwołaniu nie dotyczą istoty sprawy ani zapadłego w jej toku rozstrzygnięcia, którego skarżący nie kwestionuje. Stanowią one polemikę z treścią uzasadnienia, które z istoty nie implikuje powstania obowiązków lub uprawnień dla adresata decyzji. Spełnia jedynie cel informacyjny. Polemika dotyczy zaś treści znajdującej się w śródtytule zawierającym dodatkowe informacje odnoszące się wyłącznie do przyszłych zamiarów właściciela lokalu nr [...] związanych ze zmianą ogrzewania na ekologiczne źródło ciepła, tj. zastąpienia kotła C.O. na opał stały (tzw. "kopciucha" niespełniającego norm ekologicznych) - nowym kotłem gazowym 2-funkcyjnym z zamkniętą komorą spalania i systemowym wkładem kwasoodpornym (w ramach programu KAWKA). Organ I instancji wyjaśnił jedynie, że w przypadku zmiany stanu faktycznego polegającego na wykonaniu ogrzewania gazowego, przez co należy rozumieć dokonanie, tzn. konkretne działania podjęte przez stronę, które ostatecznie doprowadziły do realizacji wskazanych zamiarów - nie zaś samą deklarację wymiany ogrzewania. Wówczas organ rozważy (nie zaś bezwarunkowo wygasi) możliwość wygaszenia decyzji w zakresie pkt 1 i to wyłącznie z uwagi na jego ewentualną, przyszłą i niepewną bezprzedmiotowość. Innymi słowy, dopiero dojdzie do przeprowadzenia prac naprawczych w zakresie szerszym niż to wskazano w decyzji, to wówczas organ będzie mógł sprawdzić czy należy "wygasić decyzję". Nie stanowi to tzw. "furtki" dla strony, aby ta mogła uchylać się od wykonania obowiązku usunięcia występującego zagrożenia. Należy ponownie zaakcentować, że celem przepisu art. 66 ustawy Pr. Bud. - stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji jest, aby jego stosowanie prowadziło do zapewnienia właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów budowlanych oraz użytkowania ich w sposób niezagrażający wskazanym w ustawie dobrom chronionym Jednocześnie, celem zapewnienia bezpieczeństwa dla zdrowia i życia. Organ I instancji zakazał użytkowania przewodu dymowego, do którego połączony jest kocioł C.O. na paliwo stałe zamontowany w pomieszczeniu kotłowni (piwnica nr [...]) - do czasu usunięcia występującego zagrożenia oraz przywrócenia pełnej sprawności technicznej i użytkowej nieszczelnego i zdegradowanego murowanego trzonu kominowego. Jeżeli zaś zamiast tego miałoby dojść do wymiany całego systemu grzewczego przez stronę, to jest do przeprowadzenia prac naprawczych w szerszym niż wynika z decyzji zakresie, to wówczas dopiero znajdzie ewentualnie zastosowanie tzw. "wygaśniecie decyzji". Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, nie tworzą dla stron "furtek", a już zwłaszcza nie informują o tym co zrobić, aby uchylać się od wykonania wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Organ I instancji w śródtytule "dodatkowe informacje" wskazał na regulację wynikającą z art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. przesłanki wygaśnięcia decyzji. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z powodu jej bezprzedmiotowości jest bowiem zawsze niezbędne z punktu widzenia interesu społecznego, decyzja bezprzedmiotowa nie może służyć realizacji zadań stojących przed organami administracji. Ponadto stwierdzenia jej wygaśnięcia wymaga postulat pewności prawnej, koniecznej w państwie prawnym. Z bezprzedmiotowością decyzji administracyjnej mamy do czynienia w sytuacji, w której skonkretyzowany tą decyzją stosunek materialnoprawny przestaje istnieć, a ściślej rzecz ujmując - odpada jeden z jego elementów konstrukcyjnych. Bezprzedmiotowość decyzji wiąże się z istnieniem stosunku administracyjnoprawnego, a więc z istnieniem jego przedmiotu, podmiotów oraz obowiązków i uprawnień stron. Wynika ona z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej. Innymi słowy. Organ I instancji prawidłowo ocenił stan faktyczny na moment wydania decyzji. Natomiast w przypadku sytuacji przyszłej, gdyby właściciel lokalu nr [...] miał dokonać prac naprawczych i doprowadzić do wymiany systemu grzewczego - zmieni się tzw. "przedmiot" postępowania. Nie ma to wpływu na aktualne obowiązki naprawcze adresata decyzji. Informacja zamieszczona przez organ I instancji wynika z obowiązku ustawowego nałożonego na organ, aby należycie i wyczerpująco informować strony postępowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, wynikający z art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym ustawowym zadaniem organów administracji jest przekazanie stronie niezbędnych informacji, na podstawie których strona będzie mogła dokonać wyboru i zdecydować o swoich działaniach. Podsumowując, organ II instancji wskazuje, że informacji zawartej w odwołaniu nie należy interpretować jako "furtki wykonalności decyzji", bowiem decyzja jest wykonana od chwili doręczenia jej stronie, a wyjaśnienia wskazane przez organ I instancji w decyzji stanowią realizację art. 9 k.p.a. cytowanego powyżej. Organ II instancji wskazuje ponadto, że ustanowiony termin 3 miesięcy (liczonych od daty doręczenia decyzji I instancji) na wykonanie nałożonych na współwłaścicieli obowiązków jest odpowiedni i adekwatny do okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie, zwłaszcza biorąc pod uwagę datę wydania decyzji oraz zbliżający się sezon grzewczy. Co istotne, termin ten uwzględnia przede wszystkim stopień zagrożenia wynikający z istniejącego złego stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz zakres i złożoność robót budowlanych. Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego jest dążenie do możliwie szybkiego usunięcia zagrożenia i wyeliminowania nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu poprzez wyznaczenie krótkiego, lecz racjonalnego terminu wykonania nakazanych robót, co też uczyniono w zaskarżonej decyzji. W interesie społecznym i w dobrze pojętym interesie strony leży utrzymanie obiektu w należytym stanie technicznym. W przypadku wystąpienia zagrożenia i nieprawidłowości zasadne jest ich jak najszybsze usunięcie. Ponadto organ I instancji poinformował stronę, że niewykonanie obowiązku w terminie będzie skutkowało podjęciem działań egzekucyjnych. Organ I instancji nadał również decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, o który skarżący wnosił w odwołaniu. Legitymację do jego nałożenia na decyzję ma organ I instancji. Ponadto rygor natychmiastowej wykonalności wchodzi do obrotu prawnego z chwilą doręczenia stronie decyzji. Decyzja, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, może ponadto stanowić podstawę do wystawienia administracyjnego tytułu wykonawczego na zasadach określonych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Podsumowując zdaniem organu II instancji decyzja nr 1520/2023 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia z dnia 4 sierpnia 2023 r. jest prawidłowa, a przedstawiona przez organ pierwszej instancji wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują w pełni na uwzględnienie. W związku z powyższym, w ocenie tutejszego organu brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści niż zawarte w zaskarżonych decyzjach.

Skargę na ostateczną decyzję w sprawie złożył w imieniu uczestniczki postepowania pełnomocnik. W skardze wskazano, że skarżąca zgadza się z decyzją organu pierwszej instancji, natomiast wnosi skargę ponieważ nie uwzględniono jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, nadto w skardze zawarto także wniosek o przyznanie stronie zadośćuczynienia w związku z doznaną krzywdą, wynikającą ze stanu faktycznego w nieruchomości, spowodowaną zaniedbaniami w części budynku, należącym do uczestniczki. Szeroko uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik opisał stosunki sąsiedzkie, panujące w obiekcie, wskazał na zły stan techniczny ścian graniczących lokali, co jego zdaniem jest wynikiem wskazanych w toku postępowania nieprawidłowości.

W doręczonych sądowi odpowiedziach na skargę zarówno organ, jak i adresatka decyzji wnieśli o jej oddalenie, przy czym organ podtrzymał argumentację zawartą w decyzji, a dodatkowo uczestniczka wniosła o oddalenie wniosku o zadośćuczynienie jako bezpodstawnego. Zdaniem uczestniczki skargę należy uznać za bezzasadną, albowiem w swej treści skupia się ona jedynie na polemice związanej z relacjami sąsiedzkimi oraz przypuszczeniami skarżącej, bez odniesienia się do konkretnych zarzutów skierowanych wobec naruszenia przepisów prawa materialnego czy procedury administracyjnej. Zdaniem strony wydana przez organ I oraz II instancji decyzja, która jest przedmiotem zaskarżenia, jest wynikiem odrębnego postępowania administracyjnego, w zakresie którego ważnym materiałem dowodowym były oględziny na nieruchomości przy ul. [...]. Na tej podstawie organ I instancji wydał orzeczenie, natomiast organ II instancji dokonał weryfikacji jej zgodności z przepisami prawa, oddalając środki zaskarżenia składane przez skarżącą. Decyzje te jasno określały jakie obowiązki zostały nałożone na uczestnika postępowania (stronę w postępowaniu administracyjnym) i z jakiej podstawy prawnej one wynikają. Nie można zatem czynić zarzutu z faktu zastosowanych alternatyw, jak i dopuszczalności stosowania także innych rozwiązań. Jako inne rozwiązanie należy rozumieć zmianę formy ogrzewania. Faktem jest, że do 2023 r. nieruchomość była ogrzewana kotłem na paliwo stałe (węgiel), niemniej korzystając z dofinansowania z programu "Kawka" uczestnik postępowania zmienił formę ogrzewania, likwidując tym samym kocioł na paliwo stałe - był to warunek formalny uzyskania dotacji. Kocioł ten został zezłomowany, co zostało stwierdzone stosowną umową z firmą świadczącą usługi tego rodzaju. Nadto w lipcu 2023 r. została wykonana opinia kominiarska nr [...] wskazująca na drożność przewodu kominowego oraz sprawnego pionu wentylacyjnego. Zanim dokonano wymiany ogrzewania, a stosowano paliwo stałe, kontrole dokonywane przez Staż Miejską nie wykazywały używania paliwa złej jakości. W dniu 4 grudnia 2023 r. uruchomiono ogrzewanie elektryczne. Skutkiem tego było całkowite wyłączenie z użytku przewodu kominowego (dymowego). Dokonana w tym okresie opinia techniczna jasno potwierdza wyłączenie przewodu dymowego z eksploatacji. Strona podkreśla fakt, że autor opinii we wnioskach wyraźnie wskazał, że wskutek wyłączenia przewodu dymowego z użytku, nie ma zagrożenia dla życia i zdrowia. Reasumując powyższe należy wskazać, że uczestnik postępowania podjął dopuszczalne prawem działania, których skutek sprawił, że niezasadne do egzekucji w administracji stają się obowiązki nałożone przez Organ I oraz II instancji w toku postępowania. Stanowisko skarżącego należy odebrać jako subiektywne upieranie się na dokonanie określonych czynności, których wykonanie nie wniesie nic do sprawy. Sam skarżący w stanowisku napisał, że komin może być wyłączony z użytku, ale ma być wyczyszczony "tak na wszelki wypadek". Inne przytoczone argumenty i zarzuty należy odebrać jako emocjonalny wyraz niezadowolenia z decyli, wyrażony przez pryzmat negatywnego nastawienia do uczestnika postępowania, przeplatany konfabulacją.

Wojewódzki sąd administracyjny zważył:

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz roz-strzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Podstawę materialnoprawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji stanowi przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm./, zgodnie z którym - w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo /pkt 1/, jest w nieodpowiednim stanie technicznym /pkt 3/ - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Powołany przepis umieszczony jest w Rozdziale 6 ustawy – Prawo budowlane, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych", w którym wskazano, że zgodnie z art. 61 właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2. Ten ostatni stanowi zaś, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Z powyższych uregulowań wynika zatem, że obowiązki wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ nakłada wyłącznie na właściciela lub też zarządcę obiektu budowlanego. Kwestią sporną w niniejszej sprawie pozostaje- jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, złożonego na rozprawie- nałożenie obowiązków w decyzji organu I szej instancji, z czym strona się zgadza (!) w kontekście utrzymania tej decyzji w mocy przez organ odwoławczy. Co dalej istotne, skoro ostateczna decyzja potwierdza zasadność nałożonych na sąsiadkę obowiązków, to nie ulega wątpliwości, że w razie jej niewykonania, podlega rygorom wynikającym z ustawy o egzekucji w administracji (ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. t. j. Dz.U.2023.2505). Dlatego, zdaniem sądu, skarga wydaje się polegać na nieporozumieniu. Natomiast okoliczność, że organ wskazał na ewentualne alternatywne możliwości zapobieżenia występującemu zagrożeniu nie wpływają na trafność samej decyzji nakazowej. Jest to okoliczność ewentualna, podlegająca badaniu w procesie wykonawczym, zmierzającym do wyegzekwowania decyzji.

Jeśli zaś chodzi o decyzję umarzającą postępowanie z dnia 8 sierpnia 2023 (nr 1546/2023), to dotyczy ona nałożenia obowiązków na skarżącą i to umorzenie wskazuje, że organ nie widział potrzeby obciążenia obowiązkami właścicielki lokalu nr [...].

Reasumując, na zasadzie art. 151 ppsa należało orzec jak na wstępie.