Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 32/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od czynności cywilnoprawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust.3 i ust. 4, art. 3 ust. 1,
journal: Dz.U. 2010 nr 101 poz 649
law: Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych - tekst jednolity
article: art. 269 par.1, art. 267 par.1, 121, art. 122, art. 217 par.2, art. 210 par. 1 pkt 6, par.4,
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.) Asesor WSA Andrzej Mącznik Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2024 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 21 listopada 2023 r. nr 2601-IOD.4104.72.2023 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2023 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: "Dyrektor") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. (dalej: Naczelnik, organ I instancji) z dnia 1 czerwca 2023 r., wydane względem A. P. (dalej "skarżąca" "strona" lub "podatniczka"), w którym ustalono koszty postępowania w kwocie [...]złotych, stanowiące wynagrodzenie przysługujące biegłemu za wykonanie opinii z dnia 14 marca 2023 r. i obciążono tymi kosztami A. P..

Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie Dyrektor wskazał, że w dniu [...] w K. przed N. J. W. P. , aktem notarialnym Repertorium A. [...], pomiędzy P. P. (działającym przez pełnomocnika) jako sprzedającym i A. P., jako kupującą została zawarta umowa sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości W., gm. M. G., składającej się z działek nr: [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 4900m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 350m2, jednorodzinnym murowanym, ll-kondygnacyjnym oraz budynkiem gospodarczym murowanym zbudowanymi w 1996 r. Cenę transakcji strony umowy określiły na kwotę [...]zł. Notariusz jako płatnik z tytułu zawarcia w/w umowy sprzedaży nieruchomości pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych wg stawki 2% w kwocie [...]zł.

Organ podatkowy pierwszej instancji, po przeprowadzeniu weryfikacji, pismem z 20 października 2022 r. wezwał A. P. do podwyższenia wartości przedmiotu umowy, wskazując jednocześnie, że w ocenie organu wartość rynkowa przedmiotowej nieruchomości kształtuje się na poziomie [...] zł.

W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z 15 listopada 2022r. podatniczka wyjaśniła przebieg i kolejność czynności dotyczących w/w nieruchomości, podając, że wcześniej, tj. 25 stycznia 2003 r. sprzedała opisane gospodarstwo rolne P. P.. Następnie 7 kwietnia 2003 r. strona dokonała zapłaty P. P. kwoty [...]zł za to samo gospodarstwo rolne (na okoliczność tą złożono pisemne potwierdzenie). Potem przez okres 15 lat dzierżawiła w/w gospodarstwo, ponosząc wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem.

Strona jednocześnie podała, że ujęta przez notariusza w akcie notarialnym zawartym w dniu 7 czerwca 2018r. Repertorium A. [...], kwota [...]zł. odpowiada wartości rynkowej działki na dzień faktycznej za nią zapłaty, czyli na dzień 7 kwietnia 2003 roku. Mając na uwadze złożone wyjaśnienia podatniczka wniosła o uznanie, że wartość rynkowa objętych aktem notarialnym działek jest prawidłowa, a w konsekwencji zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnej w kwocie [...]zł jest w realiach sprawy właściwy.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2022 r. Naczelnik wszczął z urzędu wobec A. P. postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży zabudowanej nieruchomości oznaczonej nr działek: [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 4900m2 położonej w miejscowości W., gm. M. G. - zgodnie z aktem notarialnym z 7.06.2018r. Rep. A [...], ponieważ wartość określona przez strony, według oceny organu podatkowego, nie odpowiada wartości rynkowej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Następnie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. Naczelnik dopuścił dowód z opinii biegłego – rzeczoznawcy majątkowego A. D. – L. w celu określenia wartości rynkowej nieruchomości.

W operacie szacunkowym 14 marca 2023r. biegła dokonała wyceny opisanej wyżej nieruchomości na dzień jej nabycia przez A. P. (tj. na 7 czerwca 2018r.) na kwotę [...]zł oraz przedstawiła szczegółową kalkulację wartości przedmiotu wyceny. W związku z wykonaną usługą biegła wystawiła w dniu 29 maja 2023 r. fakturę VAT nr [...] na kwotę [...]zł.

Dalej – decyzją z dnia 1 czerwca 2023 r. Naczelnik określił podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży zabudowanej nieruchomości oznaczonej nr działek: [...]/ [...] i [...] o łącznej powierzchni 4900m2 położonej w miejscowości W., gm. M. G. - zgodnie z aktem notarialnym z dnia 7.06.2018r. Rep. A [...], w kwocie [...]zł, przyjmując za podstawę opodatkowania wartość rynkową nieruchomosci określoną przez rzeczoznawcę majątkowego.

Ponadto, z uwagi na fakt, że wartość rynkowa przedmiotu nabycia określona z uwzględnieniem opinii biegłego różniła się o więcej niż 33% od wartości określonej w akcie notarialnym Repertorium A [...] z 7.06.2018r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem znak: [...] z 1.06.2023r. ustalił koszty postępowania w sprawie w wysokości [...] zł i kosztami tymi obciążył stronę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona podniosła, że powołanie biegłego przez organ pierwszej instancji było nieuzasadnione i przedwczesne, bez uwzględnienia jej wyjaśnień. Podatniczka nigdy nie twierdziła, że cena [...] zł jest wartością rynkową na dzień podpisania aktu notarialnego w 2018r., natomiast wydając postanowienie o kosztach organ pominął jej wyjaśnienia, że cena ta odpowiada wartości rynkowej działki na dzień faktycznej za nią zapłaty tj. na dzień 7 kwietnia 2003r. Podkreśliła, że dokonanie tej zapłaty było podstawą do podpisania aktu notarialnego w 2018 roku.

Zarzuciła, że organ podając własną wstępną wartość przedmiotu czynności w kwocie [...]zł. nie wyjaśnił podstawy wyliczenia tej wartości i nie wezwał jej do określenia wartości nieruchomości na dzień 7.06.2018r. Zdaniem strony błędnie przyjęto też, iż nie zaakceptowała wartości podanej przez organ podatkowy, ponieważ w piśmie z 11 kwietnia 2023 r. sugerowała, żeby przyjąć do podstawy opodatkowania kwotę [...]zł. czyli 30% niższą od wyceny biegłego. Zatem błędne jest także ustalenie organu, że wartość nieruchomości w wysokości [...] zł przyjęta przez biegłego jest więcej niż 33% wyższa od wartości podanej przez nią.

Rozpoznając zażalenie Dyrektor w pierwszej kolejności przywołał przepisy prawa stanowiące podstawę orzeczenia wobec strony postępowania podatkowego obowiązku poniesienia kosztów tego postępowania, tj. art. 267 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 2651 ze zm., dalej "O.p.") oraz art. 6 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649 ze zm., dalej ustawa p.c.c.).

Organ odwoławczy przypomniał, że interpretacja art. 6 ust 4 ustawy p.c.c. wskazuje na dwa uwarunkowania obciążenia kosztami szacunku biegłego, tj.: wartość określona przez organ podatkowy różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika (1) oraz wartość określona z uwzględnieniem opinii biegłego stała się podstawą decyzji wymiarowej (2). W realiach sprawy oba te warunki zostały wypełnione.

Dodał, że w decyzji wymiarowej z 21 listopada 2023r. Dyrektor dokonał oceny opinii biegłego w postępowaniu odwoławczym. Decyzję tą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika 1 czerwca 2023r. w przedmiocie określenia A. P. zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży nieruchomości w kwocie [...]zł.

Wyjaśnił, że w ramach postępowania zbadano, czy istniała podstawa prawna i faktyczna do obciążenia strony kosztami tego postępowania, a także, czy wskazana przez rzeczoznawcę majątkowego na fakturze kwota odpowiada wysokości ustalonych kosztów i nie stwierdzono braków czy uchybień w tym względzie. Wątpliwości nie budził także sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia, przy uwzględnieniu liczby godzin pracy podanej przez biegłego oraz zakresu przedmiotu opinii.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia Dyrektor wskazał, że nie można przyjąć, jakoby strona wyraziła zgodę na podwyższenie wartości rynkowej nieruchomości. Wnioskowi takiemu przeczy treść pisma podatniczki z 15 listopada 2022 r. Kwota [...]zł została natomiast wskazana dopiero w piśmie z 11 kwietnia 2023 r. Organ odwoławczy podał również, że jakkolwiek w wezwaniu do zmiany wartości nabytej nieruchomości Naczelnik nie przedstawił szczegółowego wyliczenia zaproponowanej kwoty, to jednak stosowna analiza, kalkulacja i wyliczenie (z dnia 19 października 2022 r.) znajduje się w aktach sprawy.

Końcowo Dyrektor odniósł się do argumentacji zażalenia, w której strona, nawiązując do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podnosi, że organ winien zbadać przyczynę określenia ceny sprzedaży w wysokości niższej niż rynkowa. W tym kontekście wyjaśnił różnice w brzmieniu przepisów ustaw podatkowych – p.d.o.f. i p.c.c. – i podkreślił, że uregulowania tej ostatniej ustawy nie dają podstaw do badania przyczyn uzasadniających podanie ceny nieruchomości odbiegającej od jej wartości rynkowej w dacie podjęcia czynności cywilnoprawnej.

Na powyższe postanowienie A. P. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem skarżącej przed jego wydaniem organ nie dołożył należytej staranności przy wyjaśnianiu wysokości należności podatkowej z tytułu zakupu nieruchomości w 2018 roku, a decyzja o powołaniu biegłego była przedwczesna i nieuzasadniona. Nie zostały bowiem uwzględnione wyjaśnienia skarżącej.

W uzasadnieniu skargi strona podała, ze organ nie odniósł się zupełnie do jej argumentów zawartych w piśmie z 15 listopada 2022 r., gdzie opisana została cała procedura związana ze sprzedażą i kupnem nieruchomości oraz wyjaśnienia co do wartości nieruchomości na datę faktycznej zapłaty za nią, tj. na 7 kwietnia 2003 r. Zdaniem skarżącej z pisma tego wynikało jasno, dlaczego poprawna wartość nieruchomości to [...] zł.

Dodała, że organ w wezwaniu nie wyjaśnił podstawy własnego wyliczenia wartości nieruchomości, a ta nie może być dowolna.

Nawiązując do treści art. 19 ustawy p.d.o.f. podała, że w szczególnych okolicznościach faktycznych sprawy możliwe jest wyjaśnienie określenia ceny sprzedaży rzeczy w wysokości niższej niż rynkowa. Ustaleń takich organ nie dokonał, pomimo, że znał treść wyjaśnień strony w tej kwestii. Dalej zarzuciła, że momentem przeniesienia prawa własności w sensie ekonomicznym i tym samym momentem obowiązku podatkowego jest data rzeczywistej zapłaty za nieruchomość dokonana przez podatniczkę w 2003 roku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a).

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Oceniając zaskarżone postanowienie Dyrektora w świetle wskazanych kryteriów, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem postanowienie to odpowiada prawu.

W niniejszej sprawie spór dotyczy tego, czy skarżąca została prawidłowo obciążona kosztami postępowania w kwocie [...]zł. w związku ze sporządzeniem opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego - na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy p.c.c.

Zgodnie z art. 269 § 1 O.p. organ podatkowy ustala, w drodze postanowienia, wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona, oraz termin i sposób ich uiszczenia. Stosownie zaś do treści art. 267 § 1 pkt 4 O.p. stronę obciążają koszty przewidziane w odrębnych przepisach.

Takim odrębnym przepisem jest m.in. art. 6 ust. 4 ustawy p.c.c.

Wcześniej jednak wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy p.c.c. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 ustawy p.c.c.).

Z kolei w myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust 2 ustawy p.c.c. podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Zgodnie z art. 6 ust 3 i 4 ustawy p.c.c. jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny (ust 3). Jeżeli podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika, koszty opinii ponosi podatnik (ust 4).

W kontrolowanej sprawie bezsporne jest, że skarżąca nabyła opisaną wyżej nieruchomość zawierając w dniu 7 czerwca 2018 r. umowę sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Ponieważ wskazana w akcie notarialnym cena sprzedaży nieruchomości (200.000 zł.) nie odpowiadała wartości rynkowej, organ wezwał stronę do zmiany wartości przedmiotu umowy cywilnoprawnej, wskazując jednocześnie, że według wstępnej oceny organu wartość ta wynosi [...] zł. (wezwanie z dnia 20 października 2022 r. – k. 5 akt podatkowych).

Wbrew zarzutom skargi, zdaniem sądu, wezwanie to jest prawidłowe i nie zawiera braków, które wpływałyby na jego skuteczność w uruchomionej procedurze ustalania rzeczywistej wartości rynkowej przedmiotu umowy.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w wezwaniu tym organ przywołał w sposób pełny przepisy prawa, które wyjaśniają podstawy żądania organu jak i skutki jego zlekceważenia.

Przy czym, powołując brzmienie art. 6 ust 3 i 4 ustawy p.c.c. organ nie pozostawił wątpliwości, że należy określić wartość rynkową nieruchomości na dzień dokonania czynności – czyli zawarcia umowy sprzedaży (akt notarialny z 7 czerwca 2018 r.). Wezwanie było zatem jasne i nie pozostawiało wątpliwości interpretacyjnych. Strona nie może więc skutecznie podnosić, że Urząd Skarbowy nie wezwał jej do określenia wartości nieruchomości na dzień 7 czerwca 2018 r.

Po drugie, organ podał wartość nieruchomości według własnej oceny. Wprawdzie w treści wezwania nie zawarto szczegółowego wyliczenia zaproponowanej sumy, jednakże nie można przyjąć, co podnosi skarżąca, że wielkość ta jest dowolna. W aktach sprawy podatkowej znajduje się bowiem analiza pracownika organu sporządzona w dniu 19 października 2022 r., w której treści zawarto kalkulację wyceny przedmiotowej nieruchomości na kwotę [...]zł. Z analizy tej wynika, że w wyliczeniach uwzględniono średnie ceny 1m2 gruntów z prawem do zabudowy i bez prawa do zabudowy oraz średnią cenę 1m2 budynków mieszkalnych oraz budynków gospodarczych. Zatem w aktach sprawy podatkowej, do której strona miała zapewniony dostęp na każdym etapie postępowania i brała w tym postępowaniu czynny udział, znajdowała się analiza tłumacząca wyliczenie kwoty zaproponowanej przez organ. Wbrew treści skargi nie można więc przyjąć, że suma ta była dowolnie przez organ przyjęta.

Sąd przyjmuje zatem, że skarżącą skutecznie i prawidłowo wezwano do określenia wartości rynkowej nieruchomości na dzień dokonania czynności – zawarcia umowy sprzedaży.

Skarżąca zarzuca dalej, że organ przedwcześnie dopuścił dowód z opinii biegłego (co miało wpływ na konieczność ponoszenia przez nią kosztów postępowania) nie uwzględniając jej wyjaśnień zawartych w piśmie z 15 listopada 2022 r. Zdaniem sądu argumentacja ta jest chybiona.

Skierowane do organu pismo strony z 15 listopada 2022 r., w reakcji na wezwanie, zawiera stanowisko w którym podatniczka jednoznacznie uznaje za właściwe wskazanie w akcie notarialnym ceny nieruchomości na poziomie [...] zł i uważa zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnej w wysokości [...] zł za prawidłowy. W ten sposób strona nie dokonała żadnej weryfikacji ceny, a jedynie podtrzymała dotychczas prezentowane stanowisko.

Słusznie organ zinterpretował zatem intencje podatniczki i potraktował pismo jako odmowę zmiany wartości nieruchomości.

Wobec powyższego, nie było podstaw do dalszego wzywania skarżącej o zmianę wartości nieruchomości, a organ słusznie dopuścił dowód z opinii biegłego.

Wiążącego charakteru w omawianej kwestii nie można przypisać pismu z dnia 11 kwietnia 2023 r., w którym skarżąca wnosi o przyjęcie wartości nieruchomości do opodatkowania z tytułu jej zakupu w kwocie [...]zł, albowiem pismo to zostało skierowane do organu już po zapoznaniu się strony z treścią operatu szacunkowego sporządzonego przez A. D. – L. .

Z akt sprawy (operatu szacunkowego) oraz z treści decyzji określającej zobowiązanie podatkowe wynika, że organ przyjął za podstawę do wymiaru wartość rynkową nieruchomości z uwzględnieniem opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. W opinii tej biegły wyliczył natomiast wartość rynkową nieruchomości w wysokości [...] zł.

Zatem wartość ustalona przez biegłego odbiega od wartości przyjętej w umowie sprzedaży o znacznie więcej niż 33%, o których jest mowa w art. 6 ust. 4 ustawy p.c.c. Wystąpiły więc podstawy do obciążenia skarżącej kosztami opinii biegłego.

Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony m.in. w wyroku WSA w Lublinie z dnia z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 779/17, że wydane (tak jak w badanej sprawie) na podstawie art. 269 § 1 O.p. postanowienie o kosztach postępowania jest odrębnym aktem administracyjnym, dotyczącym kwestii incydentalnej, niezwiązanej z istotą sprawy podatkowej, lecz z czynnościami postępowania. Oznacza to, że w tym incydentalnym, wpadkowym postępowaniu, ograniczonym do kosztów postępowania (wysokości i zasady ponoszenia) wyznaczającym zarazem granice sądowej kontroli legalności, o czym już wyżej była mowa, nie bada się m.in. merytorycznych zarzutów związanych z opinią biegłego, czy decyzją kończącą postępowanie wymiarowe. Bada się jedynie, czy wysokość podstawy opodatkowania ustalona w decyzji wymiarowej z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33% od zadeklarowanej podstawy opodatkowania. Ocena merytoryczna opinii dokonywana jest natomiast w postępowaniu podatkowym (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt I GSK 644/17, czy wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 536/14 oraz wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 maja 2017 r., I SA/Bk 98/17).

Sądowi z urzędu wiadome jest, że strona zaskarżyła odrębnie decyzję wymiarową określającą wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych, a sprawa ta zarejestrowana została pod sygnaturą tut. sądu I SA/Ke 31/24.

W świetle powyższego nie mogą więc być w kontrolowanej sprawie dotyczącej postanowienia o kosztach postępowania analizowane zarzuty skargi dotyczące podatkowych skutków zapłaty za nieruchomość w 2003 roku, kwestia możliwości wyjaśnienia określenia ceny sprzedaży rzeczy w wysokości niższej niż rynkowa w nawiązaniu do art. 19 u.p.d.o.f.

Natomiast w obecnie rozpoznawanej sprawie, dla wyniku dokonywanej przez sąd kontroli istotne jest: prawidłowe uruchomienie procedury ustalenia wartości rynkowej nieruchomości, spełnienie warunków formalnych poprzedzających dopuszczenie dowodu z opinii biegłego (wezwanie do podwyższenia wartości nieruchomości wraz z własną wstępną oceną organu) oraz okoliczność, że ustalona przez organ z uwzględnieniem opinii biegłego wartość rynkowa nieruchomości przekracza o 33% wartość podaną przez skarżącą w akcie notarialnym z 7 czerwca 2018 r. Słusznie zatem organy administracyjne uznały, że koszty sporządzenia opinii biegłego ponosi skarżąca.

W takim stanie rzeczy sąd nie ma wątpliwości, iż organ prawidłowo zastosował art. 269 § 1 O.p., art. 267 § 1 pkt 4 O.p. oraz art. 6 ust 4 ustawy p.c.c. i ustalił w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, które obowiązana jest ponieść strona.

Organy nadto w przekonaniu sądu, zgodnie z art. 121 i art. 122 O.p. dokonały wszelkich niezbędnych czynności w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia przedmiotowej sprawy – dotyczącej, co należy przypomnieć - wyłącznie ustalenia kosztów postępowania, które jest obowiązana ponieść strona.

Wskazać też należy, że w myśl zaś art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c p.p.s.a. sąd administracyjny może uchylić zaskarżone postanowienie jeśli stwierdzono naruszenie przepisów dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takie sytuacje zdaniem sądu nie zaszły w niniejszej sprawie. W szczególności wydane postanowienia nie naruszają art. 217 § 2 O.p. (strona podaje w skardze art. 210 § 1 pkt 6 oraz § 4 O.p.) albowiem zawierają prawidłowe i pełne uzasadnienia, adekwatne do podjętych rozstrzygnięć. Organy wyjaśniły przepisy prawa dające podstawę do orzekania w kwestii kosztów postępowania, jak i powody obciążenia strony tymi kosztami.

Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.