Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1620/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 58 § 2 pkt 8,  art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - przyznać adwokatowi D. L. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Z kolei postanowieniem z dnia 5 września 2016 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pełnomocnikiem dla strony Okręgowa Rada Adwokacka w [....] wyznaczyła adwokata D. L., o czym poinformowała Sąd w piśmie z dnia 8 września 2016 r.

W dniu 13 października 2016 r. do tut. Sądu wpłynęła sporządzona przez wymienionego pełnomocnika opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie wyroku. Zawiera ona wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu oraz oświadczenie, że nie zostało ono dotąd uiszczone ani w całości ani w części.

Wedle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." wyznaczonemu adwokatowi przysługuje wynagrodzenie. Zasady jego przyznawania określa obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. (Dz. U. poz. 1714). Stanowi ono w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z kolei § 24 tego aktu stanowi, że wchodzi on w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a ta ostatnia czynność miała miejsce 18 października 2016 r.

W związku z powyższym, zastosowano w sprawie dotychczasowe regulacje tj. rozporządzenie Ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), zwanego dalej "rozporządzeniem". W świetle § 2 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Wedle natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ponadto, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotową opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Adwokat D. L. sporządził w niniejszej sprawie opinię o bezpodstawności wnoszenia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie wyroku. Wedle § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za tego rodzaju czynność stawka opłaty wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej tzw. innej sprawie – 480 zł - § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji (tak jak w sprawie niniejszej) – 75 % tej opłaty.

Mając na uwadze powołane przepisy, przyznano adwokatowi D. L. wynagrodzenie za udzieloną J. S. pomoc prawną w niniejszej sprawie w kwocie 221,40 zł, na którą to kwotę składa się opłata w wysokości 180 zł (75 % z 240 zł) oraz wartość podatku VAT - 41,40 zł (23 % ze 180 zł).

Podstawę orzeczenia stanowi art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 i § 22, § 24 wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016r. i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 1 pkt 1 lit. c również wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.