Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 213/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 9 pkt 3
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2019 r. spraw ze skarg "G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna i M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu towaru oddala skargi w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego z [...] września 2017 r., którą określono dla G Sp. z o.o. S.K.A. (dalej: spółka G) oraz dla M sp. z o.o. (dalej: spółka M) wysokość zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym i w podatku od towarów i usług, z tytułu importu towarów.

Jak podstawę prawną swego rozstrzygnięcia DIAS wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2018r. poz. 800 ze zm. - dalej: o.p.) oraz 78 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r., ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L nr 302 z 19 października 1992r., ze zm.), art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 pkt 3, art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 14 ust.7, art. 27 ust. 1 pkt 1, ust.6, art. 93 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752 ze zm. - dalej: u.p.a.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 a ust. 9, art. 30 b ust. 1 i ust.4, art. 33 ust.2, ust. 4, art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. a/ i ust. 1 a, art. 41 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054, ze zm. - dalej: u.p.t.u.), art. 208 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 16.11.2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016r. poz. 1948, ze zm.

Z uzasadnienia tej decyzji wynikał następujący stan sprawy.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego po ponownym przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] określił w stosunku do importowanych wód toaletowych prawidłową kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. Ustalił bowiem, że wody zawierały alkohol etylowy, który nie został skażony, w związku z czym nie był objęty zwolnieniem od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a.

Spółki odwołały się od decyzji Naczelnika UCS, a Dyrektor Izby Administracji Skarbowej motywując utrzymanie w mocy zaskarżonego doń rozstrzygnięcia, stwierdził, że [...] listopada 2014r., po godzinach pracy Oddziału Celnego, przedstawiciel pośredni w rejestrze towarów objętych procedurą uproszczoną z dnia agent celny zatrudniony w spółce G zgłosił wody toaletowe – 35.328 szt. a jako załączniki wymieniła fakturę [...] (nazwa towaru w poz. 5 "toilet water").

Z zapisów w rejestrze towarów objętych procedurą uproszczoną, faktury, dokumentu tranzytowego T-1 czy CMR nie wynikało, jaki był rodzaj wód toaletowych (nie podano nazwy ani zawartości alkoholu etylowego).

Towary objęte zgłoszeniem uproszczonym objęto zgłoszeniem celnym uzupełniającym dnia [...] listopada 2014 r. Zgodnie z danymi z pola 31 pozycji 1 zgłoszenia przesyłka zawierała 35.328 sztuk wody toaletowej (bez podania nazwy, pojemności i zawartości alkoholu w produkcie) zaklasyfikowane do pozycji taryfowej 3303009000.

Naczelnik Urzędu Celnego, wobec podjęcia wątpliwości (spowodowanego pismem Kierownika Oddziału Celnego z dnia [...] grudnia 2014r.), czy zgłoszone wody toaletowe nie zawierają w swoim składzie alkoholu etylowego, wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie określenia kwoty należnego podatku akcyzowego oraz prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. wód toaletowych.

W toku postępowania spółka G poinformowała, m.in., iż przedmiotem zakupu przez firmę M była woda toaletowa: marki "[...]" o poj. 50 ml., zawartość alkoholu etylowego może wynosić do 80%, a alkohol został skażony środkiem ftalan dietylu. Dodatkowo wskazano, że analizy chemicznej dokonała firma "E M.K.".

W związku z tym, iż w zgłoszeniu celnym uzupełniającym nie wykazano kwoty należnego podatku akcyzowego, a w toku postępowania jednoznacznie zdaniem organu odwoławczego ustalono, że alkohol zawarty w importowanych produktach nie został skażony w sposób uprawniający do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał w dniu [...] września 2017 r. decyzję nr [...], w której określił prawidłową kwotę należnego podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług.

Spółki wniosły odwołania od tych decyzji, kwestionując ustalenia co do składu chemicznego wody toaletowej.

DIAS, odrzucając ten zarzut, wskazał, że w toku postępowania podatkowego spółki przedstawiły sprawozdanie z badania przeprowadzonego w Instytucie Chemii Przemysłowej 1 sztuki próbki toaletowej [...] dostarczonej do badania dnia 22 maja 2015r., w oryginalnym opakowaniu handlowym o poj. 100 ml.

DIAS uznał jednak, że dowód ten nie jest miarodajny dla oceny stanu importowanego towarów, ponieważ brak było dowodów potwierdzających, że poddana badaniu próbka pochodziła z partii towaru objętego zgłoszeniem celnym uzupełniającym z [...] listopada 2014 r., ponadto sprawozdanie obejmowało próbki towaru o pojemności 100 ml natomiast dokonano importu wody toaletowej o pojemności 50 ml.

Na dowód pochodzenia próbki spółki powoływały się na oświadczenie prezesa zarządu spółki M, że pobrane próbki opakowań wody toaletowej, które były przedmiotem badań w Instytucie Chemii Przemysłowej pochodzą z partii towaru objętego zgłoszeniem celnym uzupełniającym o numerze [...] - dokument SAD z dnia [...] listopada 2014r.

Dla zweryfikowania tego oświadczenia, przeprowadzono dowód z przesłuchania A.K., który zeznał, iż próbka została pobrana od klienta na terenie Czech

w nieokreślonym czasie, nie jest on w stanie powiedzieć w jakiej miejscowości,

w czynnościach pobrania próbki uczestniczył magazynier, którego imienia i nazwiska nie zna.

Z uwagi na to, iż w aktach sprawy znajdowały się faktury sprzedaży wód toaletowych wystawione przez M Sp. z o.o., ul. [...] dla czeskiej firmy G, organ II instancji zwrócił się do pełnomocnika Spółki M o wskazanie kontrahenta, który nabył od podatnika towar w postaci wód toaletowych wraz z przedstawieniem dowodów potwierdzających zawarcie takiej transakcji (dokumenty transakcyjne, wyciągi bankowe Spółki M świadczące o dokonanych płatnościach na rzecz wskazanego podmiotu). Pełnomocnik nie odniósł się do pisma i nie przedstawił wskazanych dowodów.

DIAS uznał, że w świetle powyższych dowodów oraz wyjaśnień uznać należy,

że Strony nie przedstawiły żadnych dowodów, które bezspornie potwierdzałyby,

że wymienione w przedstawionym sprawozdaniu wody toaletowe "[...]", pochodziły z partii towaru objętej uzupełniającym zgłoszeniem celnym [...] z dnia [...] listopada 2014r.

Z oświadczeń Stron jasno wynika, że importer nie posiadał już próbek towaru, ponieważ cały towar został natychmiast sprzedany, a jedyny dowód zaoferowany przez Strony stanowiło oświadczenie, zgodnie z którym pobrane próbki wskazanych wód toaletowych, które były przedmiotem badań w ICHP pochodzą z partii towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Należy również zauważyć, że strony nie są w posiadaniu żadnych innych próbek pozwalających na przeprowadzenie badań laboratoryjnych.

Dalej DIAS wskazał, iż do zastosowania zwolnienia z art. 30 ust. 9 pkt. 3 u.p.a. koniecznym jest zastosowanie środków skażających alkohol etylowy wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, służący do stosowania zwolnień od akcyzy, wraz z minimalną ilością zastosowania środków skażających określonych w załączniku nr 3 do Rozporządzenia MF (§ 8 tego rozporządzenia). Minimalny dodatek do 1 hl alkoholu 100 % vol środka skażającego

- ftalan dietylu powinien wynosić 1000 ml., zgodnie z Lp.8 załącznika nr 3 omawianego rozporządzenia.

Organ, opierając się na informacji zawartej w piśmie Laboratorium Celnego wyjaśnił również, że na podstawie przedstawionych Sprawozdania z badań, brak jest możliwości określenia, czy poddana badaniu próbka wody toaletowej spełnia normy, określone w Lp.8 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16.09.2013 r.

Ostatecznie DIAS stwierdził, że towar objęty procedurą dopuszczenia do obrotu wg. zgłoszenia celnego uzupełniającego nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. poz. 1 dokumentu SAD, zawiera alkohol etylowy, którego import podlega obowiązkowi akcyzowemu oraz, że w toku postępowania podatkowego Strony nie przedstawiły dowodu, który mógłby stanowić podstawę do uznania, że importowany towar pochodzi z partii towaru ww. zgłoszenia celnego oraz spełnia ustawowe przesłanki zwolnienia określone w art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, zasadnym było określenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego kwoty należnego podatku akcyzowego i prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towaru.

Do wyliczenia podatku akcyzowego Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego przyjął dane dotyczące pojemności opakowań jednostkowych oraz zawartości alkoholu etylowego wskazane przez zgłaszającego "G" i przy zastosowaniu stawki wynikającej z art. 93 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym obliczył kwotę należnego podatku akcyzowego, którą ujął również w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług (art. 30b ust. 2 u.p.t.u.).

Skargi na decyzję DIAS wniosły obie Spółki.

G Sp. z o.o. S.K.A. zarzuciła naruszenie:

1) naruszenie art. 30 ust, 9 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. roku o podatku akcyzowym, zwaną dalej u.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie

i przyjęcie braku podstaw do zwolnienia towaru z akcyzy w trybie przepisu art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. i § 8 ust. 1 oraz załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r., w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem z akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy oraz przyjęcie, że badana przez Instytut Chemii Przemysłowej próbka wody toaletowej objęta sprawozdaniem z dnia [...] maja 2015r., nie dotyczy towaru objętego zgłoszeniem celnym w niniejszej sprawie, które

to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby organ prawidłowo zastosował ww. przepis to nie wydałby zaskarżonej decyzji;

2) naruszenie art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z póżn. zm.), zwaną dalej o.p. poprzez:

a) wydanie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r. (znak [...]) o odmowie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków E.K. i A.K. - kierowców przewożących kontenery z towarem, którego dotyczy niniejsze postępowanie,

b) dokonaniu przez organ ustaleń, że nie było możliwe ustalenie prawidłowego skażenia wód toaletowych, których dotyczy niniejsze postępowanie gdyż "pełnomocnik Spółki nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających fakt dokonania kontroli kontenera", podczas gdy logiczna analiza zebranego

w sprawie materiału dowodowego i jego uzupełnienie w pełnym zakresie wniosków składanych przez skarżącego doprowadziłaby organ do wniosku,

że istniała możliwość takiej kontroli oraz, że to sam organ z niej zrezygnował i nie może obecnie negatywnymi skutkami własnego zaniechania obciążać skarżącego, przez co należy uznać, że uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

3) naruszenie art, 187 § 1 i art. 191 o.p. oraz art. 91 ustawy z dnia z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne poprzez odmowę przez organ dokonania ustaleń w zakresie skażenia alkoholu etylowego na podstawie dostarczonych przez skarżącego badań wykonanych przez M.K. prowadzącego działalność pod firmą E (dalej "E") mimo braku co do tego przeszkód prawnych, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wszechstronna analiza tego środka dowodowego doprowadziłaby organ do wniosku, że nie nasuwa on takich wątpliwości formalnych jak wskazał to organ w zaskarżonej decyzji, a więc może on wykazywać prawidłowe skażenie alkoholu etylowego zawartego w importowanych wodach toaletowych,

4) naruszenie art. 187 § 1 i art, 191 o.p. polegające na przyjęciu, że sprawozdanie

z badan chemicznych, przeprowadzonych na zlecenie skarżącej przez Instytut Chemii Przemysłowej z dnia [...] maja 2015 r. nie dotyczyło próbki wody toaletowej, pochodzącej z partii towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] listopada 2014 r. w wyniku błędnych ustaleń faktycznych, dokonanych przez organy administracji celnej, wynikające z braku zebrania dostępnego materiału dowodowego i przeprowadzenia przez nie wszechstronnej i wnikliwej oceny materiału dowodowego w zakresie okoliczności dotyczących ustalenia, czy badana próbka pochodziła z importowanej partii towaru, w tym niewyjaśnienia sprzeczności lub wątpliwości co do okoliczności wskazanych przez Instytut Chemii Przemysłowej w sprawozdaniu z badania z dnia [...].05.2015r. i okoliczności podanych w piśmie z dnia [...].11.2017r związanych

z oryginalnym charakterem pobranych próbek towaru; - które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyby bowiem organ nie przyjął błędnie, że pobrana przez stronę próbka towaru poddana badaniu przez laboratorium pochodzi z towaru objętego kontrolowanym ex post zgłoszeniem celnym to nie uznałby, że w sprawie w sposób prawidłowy wykazano,

że skarżącej nie przysługiwało prawo do zwolnienia od akcyzy, a w konsekwencji nie wydałby zaskarżonej decyzji, lecz uchylił decyzję organu I instancji,

5) naruszenie art. 122 art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646) poprzez:

a) wydanie postanowienia z dnia [...] lutego 2019 r. (znak [...]) o odmowie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków A.S. oraz laboranta Instytutu Chemii Przemysłowej a także z konfrontacji A.K. i pracownika czeskiej firmy, do której dostarczono towar, którego dotyczy niniejsze postępowanie,

b) dokonaniu przez organ ustaleń: 1) że strony przedstawiły te same wyniki badań jeszcze w innych postępowaniach dotyczących innych zgłoszeń celnych. 2) wg organu nie zgadza się pojemność opakowania jednostkowego próbki towaru będącego przedmiotem niniejszego postępowania (100 ml zamiast 50),

3) że "dochodzenie nie potwierdziło czy transakcja handlowa [do Czech] została rzeczywiście zrealizowana", 4) że ostatecznie jedynym dowodem stron

na tożsamość próbek pozostaje oświadczenie A.K. z [...] sierpnia 2016 r. podważone rzekomo własnym zeznaniem, w którym stwierdził, że otrzymał próbki od magazyniera kontrahenta na terenie Czech oraz 5) że w opinii Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego próbki są niewystarczające

do stwierdzenia czy alkohol zawarty w importowanym wyrobie został prawidłowo skażony - mimo że wątpliwości, których nabrał organ dokonując powyższych ustaleń nadawały się do wyjaśnienia właśnie poprzez przeprowadzenie wnioskowanych przez skarżącego dowodów wniosków dowodowych, które organ oddalił postanowieniem o którym mowa w lit. a) a więc były to uchybienia mające istotny wpływ na wynik postępowania.

Spółka M zarzuciła

I. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności :

1) przepisu art 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (określana dalej skrótem o.p.) poprzez działanie organów celnych z rażącym naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych poprzez nieuwzględnienie w trakcie postępowania wniosku dowodowego strony z dnia [...] stycznia 2019r, i wydania postanowienia z dnia [...].02.2019r., o odmowie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków na okoliczności związane z reprezentatywnością pobranych przez stronę próbek towarów wód toaletowych, które to dowody dotyczyły istotnych okoliczności sprawy a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik postępowania;

2) przepisu art. 122 , art 187 § 1, art, 191 w związku z art, 180 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez:

a. dokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego dowolnie

z przekroczeniem granic swobodnej oceny i sprzecznie z prawdą obiektywną i obowiązkiem zbierania materiału dowodowego i wyjaśniania okoliczności sprawy w zakresie wyjaśnienia spełnienia warunku zwolnienia towarów z art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym;

b. nieuprawnione odmówienie wiarygodności dowodu w postaci sprawozdania z badania skażenia towaru dostarczonego przez stronę potwierdzonego przez instytut naukowy posiadający akredytację - Instytut Chemii Przemysłowej z którego wynika jednoznacznie, że alkohol znajdujący się w próbach badanych jest skażony;

c. nieuzasadnione przyjęcie i stawianie wymogu udowodnienia przez stronę skażenia wyrobu i wiarygodności pochodzenia próbek jedynie przez stronę co stanowi przerzucenie ciężaru dowodu na stronę w postępowaniu podatkowym i jest sprzeczne z zasadami dowodowymi określonymi

w ustawie ordynacja podatkowa co stanowi naruszenia reguł dowodowych określonych w art 122 i 187 ustawy ordynacja podatkowa;

d. nieuwzględnienia istotnej okoliczności zaniedbań ze strony organów celnych w toku dokonywania odpraw towarów importowanych i absurdalne wytłumaczenie swojej niekompetencji i lenistwa w sprawie pobrania próbek twierdzeniem, że organ nie miał prawnej możliwości dokonania lub uzyskania próbek wód toaletowych objętych zgłoszeniem celnym podczas gdy taka możliwość zarówno prawna jak i faktyczna istniała i organ dokonał w jednym przypadku pobrania takich próbek, natomiast

w niniejszej sprawie jest próba przerzucenia tej niekompetencji na stronę podatnika i wytłumaczenia tym samym swoich zaniedbań

e. dokonanie nie popartych żadnymi dowodami w sprawie "insynuacji dowodowych" w postaci twierdzeń "że dochodzenie nie potwierdziło czy transakcja handlowa do Czech została rzeczywiście zrealizowana" oraz " strony przedstawiały te same wyniki badań ... w innych postępowaniach"

a także, że Centralne Laboratorium Celno - Skarbowe wydało jakąś opinie o pobranych próbkach i prawidłowości skażenia alkoholu nie widząc próbek na oczy i nie mając nowoczesnych metod badań laboratoryjnych podważając tym samym wiarygodność wydanej opinii instytutu uznanego w całej Europie, które to insynuacje mają na celu wprowadzenie w błąd sądu co niestety zdarzało się, już o czym świadczą postępowania karne

w wyniku których Sąd Rejonowy i Sąd Okręgowy prawomocnymi wyrokami w całości podważył wszelkie ustalenia organów celnych w związku z ich bezzasadnymi zarzutami wobec pracowników firmy G

f. nie wyjaśnienie okoliczności reprezentatywności pobrany i zbadanych próbek poprzez pominięcie i nie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez stronę.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego w tym :

a. naruszenie przepisu art. 4 pkt. 17 w związku z art. 62 § 1 i § 2 Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - WKC poprzez przyjęcie,

że zgłoszenie celne dokonane formalnie prawidłowo na oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorze przy użyciu narzuconego programu

i elektronicznego sposobu zgłoszenia, które zostały ocenione przez ten program i system jako prawidłowe nife podlegające podatkowi akcyzowemu towary jest wadliwie złożone i jest niezgodnie z procedurą celną;

b. przepisu art 76 ust. 1 lit b) Wspólnotowego Kodeksu Celnego obowiązującego w dacie dokonania odprawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że Skarżąca spółka poprzez zgłoszenie do objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu w formie uproszczonej towarów uniemożliwiła dokonanie przez organy celne rewizji towaru oraz pobrania próbek towaru do badania co pozwoliłoby wykluczyć jakiekolwiek wątpliwości dotyczące tożsamości badanej próbki towaru podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że organ celny miał możliwość bez żadnych przeszkód mogły i miał również realną możliwość od dnia sprowadzenia towaru i zgłoszenia go do odprawy w grudniu 2014 roku do dnia dalszej sprzedaży towaru poza granice Polski w styczniu 2015 roku kilkadziesiąt dni do przeprowadzenia rewizji i dokonania pobrania próbek towaru uznanego przez organy za towar akcyzowy

c. przepisu art 30 ust. 9 pkt. 3 ustawy z dnia 06.12.2008 roku o podatku akcyzowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie,

że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie wyklucza możliwość spełnienia przesłanek zwolnienia towaru z akcyzy w trybie przepisu art. 30 ust. 9 pkt. 3 u.p.a. i Rozporządzenia MF oraz przyjęcie, że badaną próbką towaru przez Instytut Chemii Przemysłowej Sprawozdanie z dnia [...].05.2015r. - nie dotyczy towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...].11.2014;

d. przepisu art 76 ust. 1 lit b) oraz przepisu art 78 ust. 1 i ust. 3 WKC w związku z rażącym naruszeniem przepisu art. 286 ust. 2 i art 288 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu i Rady (UE) Nr 952/2013 z 09 października 2013 roku ustanawiające unijny kodeks celny poprzez błędną wykładnie i przyjęcie, że przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego mają zastosowanie

w niniejszej sprawie podczas gdy normy prawne tego aktu zostały wyeliminowane z obrotu prawnego unijnym kodeksem celnym obowiązującym od dnia 01.06.2016 r. co stanowiło przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji organów w związku z wydaniem ich z rażącym naruszeniem prawa polegającym na przyjęciu jako podstawy prawnej wydanych decyzji przepisów prawa nieobowiązujących w dniu orzekania;

e. naruszenie polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 30 ust. 9 pkt. 3 ustawy o podatku akcyzowym - poprzez stosowanie dodatkowych wymogów formalnych korzystania ze zwolnienia tj., określonych w przepisach ar, 32 ust. 5-11 dla zwolnień wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie

- do importu wyrobów skażonych środkiem skażającym określonym przepisami i nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i nie uznaniu

za spełnienie warunku zwolnienia badania przeprowadzonego przez firmę E jako wystarczających do potwierdzenia skażenia towaru i wymaganie dowodu w postaci badania laboratorium certyfikowanego choć ustawodawca w żadnym przepisie prawa nie nakazuje tego typu badań przeprowadzać w certyfikowanych laboratoriach albowiem zgodnie z jedynymi przesłankami korzystania ze zwolnienia od podatku akcyzowego importowanego wyrobu są:

- jego przeznaczenie nie do spożycia przez ludzi,

- skażenie środkiem skażającym określonym w polskich przepisach w ilości minimalnej określonej tymi przepisami,

co potwierdzić może każde laboratorium chemiczne a nie tylko certyfikowane.

Obie spółki wniosły o uchylenie decyzji organów obu instancji.

Początkowo sprawy z obu skarg prowadzone były odrębnie, lecz postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - ze zm.; dalej: p.p.s.a.) postanowił o połączeniu spraw z obu skarg do wspólnego prowadzenia i rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie naruszała prawa, a skierowane przeciw niej skargi Spółek podlegały oddaleniu.

Kwestią kluczową dla rozstrzygnięcia sprawy była odpowiedź na pytanie, czy zgłoszone do objęcia procedurą celną dopuszczenia do obrotu, w pozycji nr 1 zgłoszenia celnego uzupełniającego z [...] listopada 2014 r., woda toaletowa (o nazwie handlowej "[...]" zawierała alkohol etylowy skażony w sposób uzasadniający zastosowanie zwolnienia od akcyzy?

Ponieważ obowiązek podatkowy powstał w związku z importem, należy zatem, jeszcze przed przedstawieniem regulacji dotyczących samego opodatkowania, należy wyjaśnić, że w dniu przyjęcia ww. zgłoszenia celnego zasady i tryb przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty, jego wywozu a także związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia organów celnych regulowało rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE.L. 1992.302.1., ze zm., dalej: WKC) oraz przepisy wykonawcze do tego aktu, czyli rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454 z 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE.L 1993.253.1 ze zm.; dalej: RWKC).

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu importu wyrobów akcyzowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą. Podatnikiem jest również podmiot nie będący importerem, jeżeli ciąży na nim obowiązek uiszczenia cła (art. 13 ust. 2).

Przepis art. 27 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku akcyzowym nakłada na podatnika w przypadku importu obowiązek obliczenia i wykazania kwoty akcyzy,

z uwzględnieniem obowiązujących stawek akcyzy, w zgłoszeniu celnym. Natomiast

w przypadku stosowania procedur uproszczonych, o których mowa w art. 76 ust. 1 WKC, w zgłoszeniu niekompletnym lub zgłoszeniu uproszczonym lub wpisie do ewidencji oraz w zgłoszeniu uzupełniającym, w rozumieniu przepisów prawa celnego (art. 27 ust.1 pkt. 2).

Zgodnie z art. 93 ust. 1 pkt. 1 u.p.a. do alkoholu etylowego w rozumieniu tej ustawy zalicza się wszelkie wyroby o rzeczywistej objętości mocy alkoholu przekraczającej 1,2 % objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej.

Pod pozycją CN 2207 znajduje się alkohol nieskażony o objętościowej mocy alkoholu wynoszącej 80% objętości lub więcej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe o dowolnej mocy, skażone. Pozycja CN 2208 obejmuje natomiast alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje.

W art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.a. wskazano, że wyrobami akcyzowymi są: wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 43 tego załącznika jako wyrób akcyzowy wskazany jest alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj., bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 u.p.a. import wyrobów akcyzowych jest przedmiotem opodatkowania akcyzą.

W myśl art. 93 ust.3 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego jest liczba hektolitrów alkoholu etylowego 100% vol. w temperaturze 20 0 C zawartego w gotowym wyrobie. Stawka akcyzy

na alkohol etylowy wynosi 5704 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie (art. 93 ust.4 omawianej ustawy).

Art. 27 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym daje uprawnienie naczelnikowi urzędu celnego do określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych

w drodze decyzji, w przypadkach innych niż określone w art. 27 ust. 1,4 i 5 tej ustawy.

W Dziale II, Rozdział 6 ustawy o podatku akcyzowym wprowadzono zwolnienia.

Art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. zwalniał od akcyzy alkohol etylowy zawarty

w importowanych wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, skażony środkami skażającymi, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2.

Warunkiem zastosowania zwolnienia jest ustalenie, że alkohol etylowy został skażony środkami skażającymi określonymi w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. z 2013 poz.1108). Ustawowymi przesłankami przedmiotowego zwolnienia z art. 30 ust. 9 pkt 3 ustawy

o podatku akcyzowym są:

- import wyrobu nieprzeznaczonego do spożycia przez ludzi,

- skażenie tego wyrobu środkami skażającymi o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 u.p.a.

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów na terytorium kraju.

Obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 10 i ust. 11, o czym stanowi art. 19a ust. 9 ww. ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt. 1 podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawę opodatkowania stanowi wartość celna powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy (art. 30b ust. 1 ww. ustawy). Podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju (art.30b ust. 4).

W rozpatrywanej sprawie towar ujęty w poz. 1 SAD ww. zgłoszenia celnego uzupełniającego został zaklasyfikowany do kodu taryfy celnej 3303009000 - wody toaletowe. W myśl cytowanej ustawy, towary zaklasyfikowane do ww. pozycji taryfowej nie są wyrobami akcyzowymi, jednak z uwagi na zawartość alkoholu etylowego przekraczającą 1,2 % objętości, wyrobem akcyzowym jest alkohol etylowy zawarty

w tych wyrobach.

Organy obu instancji przyjęły, że woda toaletowa zawierała alkohol etylowy, który nie został skarżony środkami skażającymi wymienionymi w Rozporządzeniu MF. Za podstawę takiego ustalenia, organy przyjęły twierdzenia stron postępowania co do importowanego towaru, nie uwzględniły jednak wyników zleconych we własnym zakresie przez Strony badań laboratoryjnych próbki a przeprowadzonych

w laboratorium "E M.K.". Nie uwzględniono także przedstawione przez strony wyniki badań laboratoryjnych potwierdzające skażenie alkoholu etylowego zawartego w składzie chemicznym wody "[...]", ponieważ uznano, że nie są miarodajnym dowodem, gdyż Spółki nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, że próbka tej wody poddana badaniom w Instytucie Chemii Przemysłowej, pochodziła z partii objętej zgłoszeniem celnym uzupełniającym z [...] listopada 2014 r.

Z powyższego wynika, że kluczowe dla niezgodnego z oczekiwaniem spółek rozstrzygnięcia sprawy było odrzucenie przedstawionych przez Spółki wyników badań wody toaletowej "[...]".

W pierwszej kolejności słuszność należy przyznać stanowisku organów orzekających w sprawie, iż dla oceny stanu importowanego towaru konieczne jest niewątpliwe ustalenie, że poddany ocenie towaru (lub jego próbka) są towarem

(lub pochodzą z partii towaru) objętym zgłoszeniem celnym. Tutejszy Sąd w licznych wyrokach, w tym także na kanwie stanów faktycznych podobnych do występującego

w niniejszej sprawie, prezentował stanowisko o potrzebie ustalenia tożsamości towaru, tudzież poddawanych badaniu jego próbek. WSA w Gorzowie Wlkp. w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko, że, w sytuacji wątpliwości co do rzetelności zgłoszenia celnego, stan towaru ustala się na podstawie rewizji celnej,

a w sytuacji, gdy dla określenia tego stanu potrzebne są bliższe dane, poprzez badanie pobranych próbek (vide: art. 68 lit. b/ WKC). Każdorazowo wszakże niezbędne jest,

by badany towar pochodził z importowanej partii. Przykładowo można również wskazać na prawomocny wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Go 81/16, gdzie wskazano: "W takiej sytuacji, gdy został przez skarżącego przedstawiony dowód w postaci sprawozdania z badania próbki wody toaletowej, która zdaniem skarżących była przedmiotem importu, należało skoncentrować prowadzenie postępowania dowodowego na kwestii, czy przedłożona próbka pochodzi

z importowanej partii towaru (...)".

Uwzględniając powyższy pogląd, za trafne uznać należy stanowisko DIAS,

że zgromadzone dowody nie potwierdziły, że przedstawiony przez Strony dowód

ze sprawozdania z badania laboratoryjnego wody "[...]" przeprowadzonego przez Instytut Chemii Przemysłowej dokumentował badanie próbki pochodzącej partii towaru objętego zgłoszeniem celnym uzupełniającym z [...] listopada 2014 r.

Z akt postępowania wynika, że jedynymi dowodami zaoferowanymi przez Spółki dla dowiedzenia, że badana przez Instytut Chemii Przemysłowej woda toaletowa pochodziła z partii towaru objętej zgłoszeniem celnym uzupełniającym, stanowiły:

(i) oświadczenie prezesa zarządu spółki M – A.K., zgodnie z którym pobrane próbki opakowań toaletowej marki, które były przedmiotem badań w instytucie chemii przemysłowej, pochodzą z partii towaru objętego zgłoszeniem celnym uzupełniającym z [...] listopada 2014 r., (ii) zeznania A.K. o okolicznościach pobrania próbki w magazynie czeskiego kontrahenta.

Sąd podziela stanowisko organu, iż oświadczenie to nie jest wiarygodnym dowodem potwierdzającym, że próbka wody toaletowej o nazwie "[...]", poddana badaniu przez Instytut Chemii Przemysłowej, pochodzi z partii towaru objętego spornym zgłoszeniem celnym. Podobnie za prawidłową uznać należy ocenę zeznań A.K. na temat okoliczności pobrania próbek w magazynie czeskiego kontrahenta. Zeznania te nie przybliżają bowiem żadnych szczegółów. Świadek w zeznaniach nie wskazał ani miejscowości, ani daty zdarzenia, ani żadnych innych szczegółów, oświadczając wyłącznie, iż próbki wydał mu magazynier, którego danych również nie potrafił podać (k. 493v akt post. podatk.). Zeznania te uznać zatem należy za niekonkretne, ogólnikowe i, w konsekwencji, nieprzydatne do poczynienia w oparciu na ich podstawie ustaleń faktycznych.

Co więcej, jak wynika z ustaleń DIAS, brak jest wystarczających dowodów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz czeskiego kontrahenta.

Należy jednocześnie zauważyć, DIAS, uwzględniając przywołane wcześniej,

a wyrażane w podobnych sprawach, stanowisko WSA w Gorzowie Wlkp., podjął czynności dla ustalenia tożsamości badanej próbki wody "[...]". Były to ustalenia dotyczące możliwości przedstawienia do badań próbek pochodzących z innych partii towarów objętych innymi zgłoszeniami celnymi, wystąpienie do czeskich władz skarbowych w celu weryfikacji oświadczenia strony o sprzedaży wewnątrzwspólnotowej dostawie towaru na rzecz czeskiej spółki (pismo z [...] grudnia 2017 r.), wystąpienie do Spółek o podanie m. in. okoliczności pobrania próbki wody "[...]" (pismo z [...] marca 2018 r.), przesłuchano A.K. - prezesa zarządu spółki M.

Skarżące spółki w odpowiedzi na wezwania organu nie przedstawiły żądanych dowodów, wprost oświadczając, że nimi nie dysponują. Przedstawiono jedynie omówione oświadczenie prezesa zarządu spółki M. Spółki wskazywały jednocześnie, że o tym jednak, iż badana próbka wody toaletowej pochodzi z inkryminowanej partii towaru, świadczyć miały fotografie załączone do akt sprawy. Jak jednak słusznie dostrzegł DIAS, akta sprawy takich fotografii nie zawierały.

Łącznie przytoczona argumentacja potwierdza trafność zasadniczego argumentu DIAS, iż nie można przyjąć, że sprawozdanie z badań chemicznych dotyczyło próbek wody toaletowej pochodzącej z partii towaru objętej zgłoszeniem celnym uzupełniającym z [...] listopada 2014 r. Dokument ten nie może zatem zostać uznany za dowód służący ustaleniu składu chemicznego wody toaletowej importowanej przez spółkę M. Nadto, oświadczenia stron potwierdzają, że nie zachowały się żadne inne próbki pozwalające na przeprowadzenie badań laboratoryjnych dla potwierdzenia czy importowana woda toaletowa "[...]" zawierała alkohol nieprzeznaczony do spożycia lecz odpowiednio skażony, czyli czy w stosunku do tego towaru spełniona była przesłanka zwolnienia z akcyzy wynikająca z art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a.

Nie można równocześnie podzielić stanowiska stron o tym, że niepobranie próbki wody toaletowej "[...]" było wynikiem zawinionego zaniechania organu celnego.

Jak bowiem wynika z akt sprawy, organ celny - Naczelnik Urzędu Celnego - w reakcji na zgłoszenie towaru w procedurze uproszczonej poza godzinami pracy urzędu celnego w dniu [...] listopada 2014 r., zdecydował o rewizji towaru ale z innej dostawy, która została zakończona o godz. 18.52, natomiast przybycie towaru objętego zgłoszeniem w tej sprawie zostało zgłoszone w systemie NCTS , w tym samym dniu ale o godz. 18.49 ( k. 111 tom i akt adm.). Skarżąca podniosła, że funkcjonariusze celni, którzy przybyli w celu dokonania rewizji kontenera z innej dostawy, zrezygnowali z przeprowadzenie rewizji kontenera zawierającego importowany towar, którego to postępowanie dotyczy. Taka okoliczność poza zeznaniem świadka pracownika skarżącej A.S., nie została potwierdzona przez przesłuchanych przez organ funkcjonariuszy, ponadto na co powyżej wskazano, zgłoszenie towaru w systemie NCTS nastąpiło w czasie kiedy wprowadzono do systemu zwolnienie towaru z kontrolowanego kontenera.

W skardze zakwestionowano także postanowienie organu odwoławczego

z dnia [...] kwietnia o odmowie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania E.K. i A.K. na okoliczność przeprowadzenia przez funkcjonariuszy celnych rewizji celnej importowanego towaru przewożonego kontenerem nr [...]. Organ odwoławczy słusznie odmówił przeprowadzenia tego dowodu, albowiem brak jest dowodów w postaci protokołów kontroli, pobrania próbek zdjęć ich przeprowadzenia. Ponadto okoliczność przeprowadzenia rewizji towaru, nie ma istotnego znaczenia dla rozpoznawanej sprawy, która dotyczy ustalenia przesłanki do zwolnienia z akcyzy z art. 30 ust. 9 kpt.3 u.p.a. Zwolnienie to jest wyłącznie uzależnione od wykazania stopnia skażenia importowanej wody toaletowej, zatem wyjaśnienie kwestii przeprowadzenia rewizji kontenera, nie rozstrzygnie istotnej dla tej sprawy kwestii stopnia skażenia wody toaletowej, która ma decydujące znaczenie dla zastosowania zwolnienia. Dla rozstrzygnięcia tego zagadnienia konieczne są bowiem badania laboratoryjne. W tym miejscu należy podkreślić, że strona skarżąca nie była pozbawiona możliwości, zwrócenia się następnego dnia o przeprowadzenie kontroli i pobranie próbek w godzinach pracy Oddziału Celnego.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odmowy uznania przez organ badań przeprowadzonych przez firmę "E", wskazać należy, że badania te, co wynika z samego raportu dotyczyły próbki perfum – [...], natomiast przedmiotem importu w rozpoznawanej sprawie była woda toaletowa "[...]", ponadto próbka została przyjęta do badania [...] grudnia 2014r., w sytuacji gdy organ I instancji dopiero w piśmie z dnia [...] grudnia 2014r. zwrócił uwagę na możliwość nienaliczenia podatku akcyzowego ( k.21 tom I akt adm.), a postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015r., wszczęto z urzędu postępowanie w zakresie określenia należnego podatku akcyzowego ( k. 22 tom I akt adm.). Skarżący podniósł także, że bez znaczenia jest podnoszona przez organy kwestia braku posiadania przez firmę "E" akredytacji do badań. Zgodnie bowiem z art. 91 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), lub inne podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz. Organ chcąc zakwestionować wskazane badanie powinien był więc nie tylko ustalić fakt posiadania akredytacji, ale też – wobec stwierdzenia jej braku - brak metod i wyposażenia umożliwiających tego typu badania jak skażenie alkoholu etylowego. Odnosząc się do tego zarzutu podkreślić należy, że skarżący zacytował regulacje art.91 prawa celnego, ale obowiązującą dopiero od 20 sierpnia 2016r. ( regulacja została wprowadzona przez art. 1 pkt 68 ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. - Dz.U.2016.1228) Natomiast w momencie dokonywania badań przez firmę "E" brzmienie art. 91 prawa celnego było następujące " Badania lub analizy towaru mogą być wykonywane przez laboratoria celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także przez instytuty naukowe i badawcze dysponujące wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań". Z załączonego do akt administracyjnych pisma z dnia [...] kwietnia 2015r., Polskiego Centrum Akredytacji wynika, że "E" M.K., nie posiada akredytacji, ponadto z samego raportu badania sporządzonego przez ta firmę wynika, że firma ta nie jest instytutem naukowym

czy badawczym.

Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę organy zasadnie nie uznały, aby przeprowadzone przez Instytut Chemii Przemysłowej sprawozdanie z dnia [...] maja 2015r., potwierdzało zaistnienie przesłanki do zastosowania w stosunku do importowanego towaru regulacji z art. art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a. W pierwszej kolejności należy, podzielić pogląd organów, że Skarżące spółki w toku przeprowadzonego postępowania nie wykazały aby przeprowadzone badanie dotyczyło próbki wody toaletowej importowej w transporcie objętym kwestionowanym zgłoszeniem celnym. Ponadto badanie przeprowadzono na towarze w opakowaniu o pojemność 100 ml, natomiast zgłoszeniem celnym objęto towar w opakowania o pojemności 50 ml, co wskazuje, że przeprowadzone badanie nie dotyczyło towaru objętego niniejszym postępowaniem. Sąd jako prawidłową i nienaruszającą art. 188 o.p. uznał odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych w piśmie pełnomocnika spółki M z [...] stycznia 2019 r. Wnioskowano tam o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania A.S. oraz konfrontacji A.K. z pracownikiem czeskiego kontrahenta spółki M, czy przesłuchania laboranta ICHP pobierającego próbki do badania. Po pierwsze bowiem wniosek o przeprowadzenie tych dowodów nie zawierał żadnej tezy dowodowej, czyli nie wskazywał czemu miałoby służyć ich przeprowadzenie. W odniesieniu do wniosku o przeprowadzenie dowodu przesłuchania A.S., żądanie to uznać należy w ogóle za sprzeczne z twierdzeniami ww. spółki, która w toku postępowania utrzymywała, że jedyną osobą zaangażowaną w pobieranie próbek był A.K.. W świetle takiego stanowiska przesłuchanie A.S. co do okoliczności pobrania próbek było niecelowe. Po wtóre, to już w odniesieniu do żądania przeprowadzenia "przesłuchania konfrontacyjnego" wskazać należy, że we wniosku nie przybliżono również danych osoby, która miałaby zostać przesłuchana. Nie nakierowują na nie również zeznania samego A.K., który wprost stwierdził, że nie zna imienia i nazwiska magazyniera zatrudnionego przez czeskiego kontrahenta, który wydawał mu próbki towaru. Także przesłuchanie laboranta nie wyjaśniłoby, z jakiej dostawy pochodziła próbka oddana do badania.

Organy prawidłowo zastosowały również przepisy prawa materialnego.

Po pierwsze konsekwencją ustalenia, że importowany towar zawierał alkohol etylowy oraz, że nie został on skażony w sposób uprawniający do zastosowania zwolnienia z akcyzy o którym mowa w art. 30 ust. 9 pkt 3 u.p.a., było odpowiednie określenie wysokości zobowiązań podatkowych w: podatku akcyzowym (art. 93 ust. 3 i 4 u.p.a.) i w podatku od towarów i usług (art. 30b ust. 1 u.p.t.u.). Organy prawidłowo ustaliły podstawę opodatkowania oraz zastosowały właściwą stawkę podatków.

Pozostałe zarzuty skarg znalazły swoją bezpośrednią lub odpowiedź we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargi (art. 151 p.p.s.a.).