Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 230/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2008r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2004r. - p o s t a n a w i a - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości


UZASADNIENIE

Na wstępie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdza z urzędu, iż skarżący wniósł łącznie 9 skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2008r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od stycznia do września 2004r. Skargi te zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SA/Rz od numeru 225/09 do numeru 233/09. Łącznie tytułem wpisów we wskazanych sprawach skarżący ma do uiszczenia 14.142zł.

We wszystkich sprawach skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 7 kwietnia 2009r. podał, iż nie ma możliwości uiszczenia kosztów sądowych ponieważ uzyskuje niewielkie dochody z tytułu prac dorywczych w wysokości 200zł miesięcznie. W 2008r. osiągnął dochód w wysokości 2.950zł.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podał, iż mieszka w mieszkaniu stanowiącym własność jego babci C. M., które to mieszkanie zostało mu użyczone wraz z wyposażeniem. Babcia pokrywa wszelkie koszty związane z jego codziennym utrzymaniem. Skarżący oświadczył także, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych oraz cennych przedmiotów i oszczędności. Nie korzysta z pomocy osób trzecich, nie otrzymuje zasiłków i zapomóg. Od dnia 22 kwietnia 2009r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie posiada prawa do zasiłku.

W wyniku rozpoznania powyższego wniosku referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 5 maja 2009r. sygn. akt I SA/Rz 230/09, odmówił W. M. przyznania prawa pomocy.

Skarżący, kwestionując zasadność wydanego postanowienia, wniósł sprzeciw w którym podkreślił, iż w jego ocenie wykazał, iż nie ma możliwości uiszczenia ciążących na nim kosztów sądowych. Dodał, iż cały czas poszukuje pracy i między innymi w tym celu podnosi swoje kwalifikacje zawodowe uczęszczając na kurs prawa jazdy kategoria CE (samochód ciężarowy z przyczepą). Podał także, iż nie korzysta z pomocy społecznej, gdyż zdaje sobie sprawę, iż jest wiele osób, które potrzebują tej pomocy bardziej niż on. Wskazał, iż babcia pokrywa jego koszty utrzymania z emerytury w wysokości 2.363zł. miesięcznie.

W wyniku rozpoznania powyższego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2009r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z połowy kosztów sądowych.

W. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie i zwrócili się o jego uchylenie podnosząc, iż nie posiada jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2009r. sygn. akt I FZ 286/09 uchylił przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Rz 230/09 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach tego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie odniesiono łącznej kwoty wpisu w wysokości 14.142zł do rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy i nie wyliczono, w jakiej wysokości skarżący mógłby faktycznie w kosztach sądowych partycypować. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zwolnienie z połowy kosztów sądowych nie zostało przez Sąd I instancji w sposób dostateczny umotywowane tj. z uzasadnienie postanowienia Sądu I instancji nie wynika dlaczego akurat w takiej, a nie innej części wniosek skarżącego został uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie kierując się wskazaniami zamieszczonymi w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2009r. sygn. akt I FZ 286/09, postanowił uwzględnić wniosek W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Przemawia za tym ponowna analiza sytuacji materialnej skarżącego przedstawiona we wniosku PPF oraz załączonych do niego dokumentów. Z materiału tego wynika, iż skarżący uzyskuje niewielkie dochody z tytułu prac dorywczych w wysokości około 200zł (brutto) miesięcznie. Jest bezrobotny, nie przysługuje mu zasiłek dla bezrobotnych. Wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem pokrywa babcia C. M. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów w zestawieniu z kosztami codziennego utrzymania należy uznać, iż poniesienie pełnych kosztów postępowania, nie obyłoby się bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania a zatem zachodzi w sprawie konieczność zwolnienia go od tychże kosztów.

Z powyższych przyczyn, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.