Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 170/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 9. lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r., Nr [...]] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek /-/ K. Wolna Kubicka


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r. oddalił wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych wskazując, iż skarżący nie wykazał niemożności pokrycia kosztów sądowych w sprawie, a jego twierdzenia są niekonsekwentne, nielogiczne i niewiarygodne. Skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie.

Z treści wniosku i oświadczeń strony złożonych w toku postępowania wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma uczącymi się synami, mieszka w lokalu należącym do swego ojca, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów; pomiędzy skarżącym a jego małżonką w dniu [...] r. ustanowiona została umownie rozdzielność majątkowa, małżonka była zarejestrowana jako bezrobotna od 2003 r. i nie ma żadnego majątku, natomiast od dnia 9 czerwca 2008 r. jest zatrudniona na - etatu jako sprzedawca z wynagrodzeniem [...] zł miesięcznie; skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu, a na koszty miesięcznego utrzymania rodziny wynoszące około [...] ,- zł (mieszkanie, media, RTV, telefon 1.100,- zł, wyżywienie 1.500,- zł, inne opłaty 400,- zł) otrzymuje środki finansowe od swoich teściów oraz ojca; środki te otrzymuje co miesiąc od roku 2006, kiedy został osadzony w areszcie. Skarżący nie posiada wiedzy co do wysokości dochodów ojca i teściów, osoby te odmówiły złożenia pisemnego oświadczenia dotyczącego finansowania kosztów utrzymania jego i jego rodziny. Stanowiący miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lokal w nieruchomości przy ul. [...] w P. nie był jego własnością, a był tylko wynajmowany w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. W dniu 2 stycznia 2008 r. skarżący (jako pracodawca prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A, ) podpisał z J. C. umowę o pracę (1/8 etatu) za wynagrodzeniem [...]zł. W przedłożonej w sprawie I SA/Po 62/08 decyzji Starosty P. orzeczono o uznaniu Ż. K. z dniem [...]r. bez prawa do zasiłku.

Wpis od skargi wynosi 459 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny mając na uwadze, iż na skutek wniesienia sprzeciwu orzeczenie referendarza z dnia 29 maja 2008 r. na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) straciło moc zważył, co następuje:

Zasadą jest odpłatność wymiaru sprawiedliwości, wyrażająca się między innymi tym, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.).W związku z tym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych może nastąpić jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, gdy strona wykaże, iż nie jest w stanie uiścić ich w całości bądź w części bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Skarżący nie wykazał, iż taka sytuacja w odniesieniu do niego zachodzi w niniejszej sprawie. Twierdzenia skarżącego co do niemożliwości pokrycia żadnych kosztów, są bowiem niewiarygodne. Skarżący z jednej strony twierdzi, iż nie osiąga żadnych dochodów, że faktycznie zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, a z drugiej strony - jak wynika z umowy o pracę, działalność w ramach firmy handlowej A prowadzi, skoro zatrudnił osobę fizyczną za wynagrodzeniem w 2008 r. na 1/8 etatu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu stwierdzono, iż lokal w nieruchomości przy ul. [...], nie był nigdy jego własnością, a był tylko wynajmowany w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, gdy tymczasem - jak wynika choćby z umowy o pracę i deklaracji podatkowej firmę A nadal pod wskazanym adresem prowadzi. Skarżący kwestii tej - mimo stosownego wezwania - nie wyjaśnił, nie wskazał wysokości czynszu należnego za najem lokalu, nie podał, kto jest jego właścicielem. Brak konsekwencji w twierdzeniach skarżącego wyraża się także w tym, iż sam wskazał, iż ponosi on sukcesywnie koszty wpisów sądowych, zobowiązał się do regulowania wynagrodzenia za pracę zatrudnionemu pracownikowi, a z drugiej strony twierdzi, iż kwoty przeznaczone od teściów i ojca, przekazuje na utrzymanie. Mimo, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, wskazywał, że nie wie dokładnie, jakie dochody ona otrzymuje i powoływał się wyłącznie na złożone mu oświadczenie żony. Nie wskazał także jaką część kwoty [...]zł otrzymuje od teściów, a jaką od ojca, jak również nie uprawdopodobnił, iż rzeczywiście taką pomoc od tych osób od ponad dwóch lat otrzymuje. Nie podał także, mimo wezwania, w jakiej wysokości otrzymują dochody wspomagający go rzekomo finansowo teściowie oraz ojciec, przez co nie uwiarygodnił, iż osoby te są w stanie łożyć na utrzymanie rodziny skarżącego łącznie kwotę [...]zł miesięcznie. Ze znanego Sądowi z urzędu zaświadczenia z urzędu pracy wynika, iż żona skarżącego, z zawodu kelnerka, została tam zarejestrowana dopiero w lutym bieżącego roku, po wniesieniu skargi. Mimo wezwania do przedłożenia dokumentów, z których wynika fakt zarejestrowania żony skarżącego jako osoby bezrobotnej od roku 2003, wskazania podejmowanych przez nią kroków mających na celu jej znalezienie, skarżący w żaden sposób się do tego nie odniósł, przedkładając umowę dotyczącą zatrudnienia jej od 9 czerwca 2008 r. na - etatu. W końcu wskazać trzeba, iż skarżący sam przyznał, iż ponosi sukcesywnie wydatki na pokrycie kosztów sądowych, pomimo, iż jak wynika z jego twierdzeń, środków na ten cel nie posiada.

Skoro zatem twierdzenia skarżącego są niekonsekwente, nielogiczne i niewiarygodne, wniosek skarżącego nie poparty wykazaniem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało oddalić.

/-/ K. Wolna-Kubicka