Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 89/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie: Asesor WSA Paweł Daniel Asesor WSA Robert Talaga (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lipca 2024 r. w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 30 października 2023 roku, nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięciuset dziewięćdziesięciu siedmiu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. G. jako właścicielka dz. nr [...] w Ł. w dniu 4 maja 2022 r. złożyła wniosek o rozgraniczenie jej działki nr [...] z dz. nr [...] będącej własnością M. K..

Burmistrz K. przekazał wnioskodawczyni informację o kosztach wykonania rozgraniczenia z zapytaniem, czy podtrzymuje wniosek. Wnioskodawczyni żądanie podtrzymała.

Gmina K. 22 czerwca 2022 r. zawarła umowę z "C. " s.c. C. M. & S. na wykonanie czynności geodezyjnych.

Decyzją z 15 grudnia 2022 r. Burmistrz K. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe ww. działki i przekazał sprawę do rozpatrzenia sądowi.

Postanowieniem z 15 grudnia 2022 r., nr [...] Burmistrz K. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę [...]zł i zobowiązał A. G. i M. K. do uiszczenia ich w kwotach po [...] zł.

W uzasadnieniu wskazał, że koszty geodezyjne zgodnie z fakturą z 22 listopada 2022 r. wyniosły [...] zł i zostały opłacone przez Gminę. Wskazano, że zdaniem wnioskującej A. G. istniał spór graniczny uzasadniający wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, mającego na celu ustalenie przebiegu granic pomiędzy ww. działkami. Jedynym składnikiem ustalonych kosztów tego postępowania jest wynagrodzenie geodety. Stąd strony obciążono tymi kosztami po połowie, co jest zgodne z zasadą, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczaniu i utrzymywaniu stałych znaków granicznych.

W zażaleniu M. K. podniósł, że granice między ww. działkami były przedmiotem wielokrotnych czynności geodezyjnych, których odwołujący nie podważa, a to A. G. podważa stwierdzony wielokrotnie przebieg granic, co potwierdziła aktualnie odmawiając podpisania protokołu granicznego.

Postanowieniem z 3 lutego 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie rozgraniczenie, w jego stadium administracyjnym, zakończyło się decyzją Burmistrza K. z 15 grudnia 2022 r. umarzającą postępowanie i przekazującą sprawę do sądu na podstawie art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1990 ze zm., dalej: P.g.k.). Zostało ono zainicjowane przez A. G. - właścicielkę działki nr [...], domagającą się rozgraniczenia z działką nr [...] należącą do M. K.. Zdaniem Kolegium koszty postępowania - czynności wykonanych przez geodetę ustalenia przebiegu granic ww. działek poniesione zostały niewątpliwie w interesie i na żądanie A. G.. Jednakże obciążają one wszystkie strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości z uwagi na ich interes w tym postępowaniu (art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a.) i to według zasady wyrażonej w art. 152 K.c., tj. w częściach równych. Dzięki rozgraniczeniu korzyści uzyskają wszystkie strony postępowania.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 06 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...] uchylono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 03 lutego 2023 r., sygn. akt [...] jak i poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 15 grudnia 2022 r., [...]

Zdaniem Sądu zarówno uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. I OSP 5/06., jak i przepis art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a. pozwalają na przyjęcie, iż możliwe jest obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego wyłącznie jednego właściciela rozgraniczanych nieruchomości, a zwłaszcza tego, który żądał wszczęcia postępowania. Określenie, w jakich częściach każda ze stron poniesie te koszty jest uzależnione od wyważenia ich interesów. Tymczasem z uzasadnień wydanych w sprawie postanowień wynika, że tak organ odwoławczy i organ I instancji w ogóle nie zajęły się wskazaną kwestią i nie rozważyły, czy zaistniał spór graniczny i czy rozgraniczenie leży również w interesie tej strony postępowania, która nie kwestionował przebiegu granicy pomiędzy działką o nr [...] będącą własnością M. K. i działką nr [...] będącą własnością A. G.. Z uzasadnienia decyzji Burmistrza K. z 15 grudnia 2022 r. o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego ustalenia granic nieruchomości nr [...], obr. Ł. i przekazującej sprawie do rozpatrzenia sądowi na podstawie art. 34 ust. 2 P.g.k. wynika, że pełnomocnik właściciela dz. nr [...] (M. K.) zaakceptował ustalenia sporządzonego przez geodetę protokołu granicznego i podpisał ów protokół. To A. G. - właścicielka działki nr [...] nie tylko zainicjowała przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowego (wnioskiem z 4 maja 2022 r.), ale i zakwestionowała - po wznowieniu znaków granicznych przez geodetę - ustalone położenie punktów granicznych nr [...] i [...], w rezultacie podważając przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] i odmawiając podpisania protokołu granicznego.

W ocenie Sądu okoliczności sprawy powodowały konieczność indywidualizacji interesów stron niniejszego postępowania rozgraniczającego, które toczyło się przed Burmistrzem K.. Nie wystarczyło samo powołanie się organów na zasadę wynikającą z przedstawionej uchwały NSA z 11 grudnia 2006 r. sygn. I OSP 5/06, tj. obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego właścicieli gruntów sąsiadujących po połowie oraz stwierdzenie, że ustalenie kosztów postępowania i obciążenie nimi stron po połowie jest zgodne z zasadą, że właściciele gruntów sąsiadujących mają obowiązek współdziałania przy rozgraniczeniu i utrzymywaniu stałych znaków granicznych. Przedstawiona w tym zakresie argumentacja jest niepełna i świadczy o niewystarczającej ocenie materiału dowodowego, dokonanej przez organy. Obowiązkiem organów było wyjaśnienie, czy zachowanie poszczególnych stron A. G. i M. K. i w jakim stopniu uzasadnia obciążenie ich kosztami postępowania rozgraniczeniowego, gdyż to A. G. zainicjowała postępowanie rozgraniczeniowe, pomimo, iż granice pomiędzy ich działkami ([...] i [...]) były przedmiotem wielokrotnych czynności geodezyjnych, których wyników skarżący nie podważał i nie podważa.

Sąd podzielił stanowisko, iż orzeczenie o kosztach postępowania następuje zawsze na podstawie oceny stanu faktycznego sprawy i zgromadzonego w jej toku materiału dowodowego i powinno uwzględniać rozstrzygnięcie organu co do meritum sprawy. W rezultacie, wydając orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, organ musi zawsze brać pod uwagę, czy zachowanie strony (stron) uzasadnia obciążenie kosztami postępowania tylko jedną z nich czy wszystkie, a w tym ostatnim przypadku - w jakim stosunku. Brak rozważenia zindywidualizowania interesu prawnego stron w niniejszej sprawie jako przesłanki obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego stanowił naruszenie prawa o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy.

Postanowieniem z dnia 30 października 2023 roku, nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy K. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego działki nr [...] (stanowiącej własność A. G.) z działką nr [...] (stanowiącą własność M. K.) w wysokości [...] zł, zobowiązując do ich uiszczenia A. G..

A. G. wniosła zażalenie argumentując na poparcie swojego stanowiska.

Postanowieniem z 22 grudnia 2023 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 30 października 2023 r. o ustaleniu wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz obciążeniu A. G. kosztami postępowania rozgraniczeniowego.

Kolegium stwierdziło, że skoro decyzją z dnia 15 grudnia 2022 r. Burmistrz Miasta i Gminy K. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie Ł., a mianowicie działki nr [...] z działką nr" [...] i przekazaniu sprawy do rozpatrzenia sądowi, którą to decyzję poprzedziła konieczność geodezyjnego ustalenia przebiegu granic (wykonania czynności ustalenia przebiegu granic i sporządzenia dokumentacji rozgraniczenia nieruchomości i dokumentacji technicznej), to aktualizuje się dyspozycja tegoż art. 263 §2 K.p.a.

Kolegium przypomniało, że w odniesieniu do przedmiotowej sprawy zapadł wyrok WSA w Poznaniu (III SA/Po [...] z dnia 06.06.2023 r.) zwrócono uwagę, że wskazał, że określenie w jakich częściach każda ze stron poniesie te koszty jest uzależnione od wyważenia ich interesów. Tymczasem z uzasadnień wydanych w sprawie postanowień wynika, że tak organ odwoławczy i organ I instancji w ogóle nie zajęły się rozważyły, czy zaistniał spór graniczny i czy rozgraniczenie leży również w interesie tej strony postępowania, która nie kwestionuje przebiegu granicy - M. K.. Tymczasem skarżący od początku podnosił, że nie kwestionuje przebiegu granicy pomiędzy jego działką o nr [...] i działka nr [...] będącą własnością A. G..

Kolegium stanęło na stanowisku, że w sprawie wszczętej wnioskiem A. G. postępowanie administracyjne dowiodło, iż nie zaktualizowały się wszystkie przesłanki prawne, które determinują "spór co do przebiegu linii granicznych" art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r., poz.1752 ze zm.), w związku z czym nie mamy do czynienia z takim właśnie "sporem" między działkami nr [...], a nr [...]. Żeby powstał "spór co do przebiegu linii granicznych" musi zaistnieć konieczność "określenia położenia punktów i linii granicznych, utrwalenia tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenia odpowiednich dokumentów". Ustalenie, że to wszystko już istnieje - a koniecznym było jedynie "wznowienie znaków granicznych", notabene tylko jednego znaku granicznego, wyłącza "spór co do przebiegu linii granicznych". W ocenie Kolegium w świetle oceny prawnej wyrażonej w wiążącym wyroku WSA w Poznaniu, nie mamy "sporu co do przebiegu linii granicznej" między działkami nr [...], a nr [...]. Kolegium uwzględniło, że po umorzeniu postępowania, organ I instancji w myśl dyspozycji art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne "przekazał sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi". Postępowanie z wniosku A. G. spowodowało jednak koszty postępowania administracyjnego. Skoro zaangażowane zostały środki publiczne (pieniężne), a koszty "zostały poniesione w interesie strony" (zdaniem Kolegium: w wyłącznym interesie A. G., albowiem nie sposób mówić o "interesie" M. K., który nie kwestionował w toku postępowania linii granicznych między działkami), a jednocześnie brak jest przepisu ustawowego, który statuowałby obowiązek poniesienia owych kosztów przez organy prowadzące postępowanie, to zasadnym jest obciążenie jedynie A. G. całością kosztów postępowania (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Pismem z dnia 23 stycznia 2024 roku pełnomocnik A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2023 r., sygn. akt [...] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 30 października 2023 r. [...] o ustaleniu wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz obciążenie A. G. kosztami postępowania rozgraniczeniowego. Zaskarżając powyższe postanowienie w całości skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, uchylenie w całości postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 30.10.2023 r. [...] Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

błędne zastosowanie przepisu art. 264§ 1 k.p.a. w zw. z art. 262 § 1 pkt. 2 k.p.a. poprzez obciążenie A. G. kosztami postępowania w całości,

błędne niezastosowanie w niniejszej sprawie art. 152 k.c. w zw. z art. 262 § 1 pkt. 2 i w konsekwencji obciążenie A. G. kosztami postępowania w całości,

błąd w ustaleniach faktycznych sprawy poprzez przyjęcie, że:

- położenie punktów graficznych nr [...] i [...] stanowiących granicę pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] będącymi przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego jest bezsporne, kiedy faktycznie pozostaje niezmiennie pomiędzy stronami sporne,

- istnieją widoczne znaki, kiedy faktycznie tylko jeden znak pozostaje widoczny i pozostaje wątpliwość co prawdziwości jego obecnego usytuowania (jest wkopany na głębokości 10 cm na wzniesieniu i posypany tylko ziemią), a inne są niemożliwe do zlokalizowania,

- pomiędzy stronami toczyły się już inne postępowanie rozgraniczeniowe, które doprowadziły do ustalenia granic, granice zostały ustalone, kiedy faktycznie postępowania takie wcześniej nie toczyły się, a obecnie toczące się postępowanie jest jedynym i pozostaje w toku,

- zgromadzona w sprawie dokumentacja geodezyjna przedstawiająca przebieg granicy umożliwia odtworzenie przebiegu granicy na gruncie, kiedy dokumenty geodezyjne dotyczące granicy działek [...] i [...] z lat 1888, 1933 i 1984 pozostają w sprzeczności z opinią geodety wydaną w sprawie i wskazują na inny przebieg granicy niż wskazał to geodeta.

- pomiary z 1984 roku pomiędzy działkami [...]/[...] dotyczą granicy pomiędzy działkami [...]/[...],

- uznanie, że w niniejszej sprawie dla rozwiązania sporu nie było konieczne przeprowadzenie rozgraniczenia geodezyjnego działek i wystarczające było dokonanie wznowienia znaków granicznych, co pozostaje w sprzeczności z ustaleniami geodety w dniu 14.09.2022 r z których wynikało, że wytyczenie bezpośrednio w terenie przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...] jest niemożliwe gdyż w przebiegu granicy działki są usytuowane budynki gospodarcze,

wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentacji geodezyjnej załączonej do skargi na fakt braku możliwości odtworzenia znaków graficznych w istniejącym stanie faktycznym, przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...] innymi niż wskazuje geodeta,

wniosła o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania oraz zasądzenie na jej rzecz od Organu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowa argumentację. Jednocześnie Kolegium wniosło o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Pismem z dnia 28 lutego 2024 rok M. K. odpowiedział na skargę wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym - na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, do czego uprawniał go przepis art. 119 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: P.p.s.a. przewidujący możliwość rozpoznania sprawy w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Przedmiotem skargi jest zaś postanowienie w przedmiocie kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego, na które na podstawie art. 264 § 2 K.p.a. służy zażalenie. W trybie uproszczonym, zgodnie z art. 120 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Materialnoprawną podstawę ustalenia kosztów w postępowaniu rozgraniczeniowym stanowią przepisy art. 262-264 K.p.a. W myśl art. 264 § 1 K.p.a. Jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Przepis art. 262 § 1 K.p.a. stanowi, że stronę obciążają te koszty postępowania, które: 1) wynikły z winy strony; 2) zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.

Przepis art. 263 § 1 K.p.a. określa zaś, że do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji. Organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (art. 263 § 2 K.p.a ).

W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że skoro wydanie decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości uzależnione jest od konieczności geodezyjnego ustalenia przebiegu granic (wykonania czynności ustalenia przebiegu granic i sporządzenia dokumentacji rozgraniczenia nieruchomości i dokumentacji technicznej), to do kosztów takiego postępowania zaliczają się koszty geodezyjne ustalenia przebiegu granic (wykonania czynności ustalenia przebiegu granic i sporządzenia dokumentacji rozgraniczenia nieruchomości i dokumentacji technicznej). W takim przypadku tego rodzaju koszty są bowiem bezpośrednio związane z załatwieniem sprawy rozgraniczenia nieruchomości. Jak stanowi art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Uregulowania zawarte w art. 153 p.p.s.a. mają zapobiec sytuacji, w której określona kwestia byłaby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach sądu. Związanie oceną prawną wyrażoną w treści orzeczenia oraz wskazaniami co do dalszego postępowania dotyczy zarówno organów administracji publicznej, jak i sądów. Między oceną prawną a wskazaniami istnieje ścisły związek, ponieważ ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (por. - wyrok NSA z 6 kwietnia 2006 r., I GSK 2395/05). Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną.

W rozpoznawanej sprawie zarówno organ I instancji, jak i Kolegium były związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, które zawarte zostały w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 06 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...]

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie organ odwoławczy ani wcześniej organ pierwszej instancji ponownie dokonując oceny okoliczności rozpoznawanej sprawy nie uwzględnili w pełni wytycznych zawartych w wyroku WSA w Poznaniu z 06 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Po [...]. Mianowicie Sąd zwrócił uwagę, że artykuł 262 § 1 pkt 2 K.p.a. jak i powoływana uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2006 r. sygn. I OSP 5/06. (przy uwzględnieniu treści jej uzasadnienia) wskazują, że koszty postępowania mogą być rozłożone pomiędzy strony, zaś określenie, w jakich częściach każda ze stron poniesie te koszty jest uzależnione od wyważenia interesów stron tego postępowania (por. wyrok NSA z 7 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2158/15, dostępne pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednoczenie wskazano w sprawie jakie okoliczności powinny być rozważone przez organy przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. W tym względzie zwrócono uwagę na "konieczność indywidualizacji interesów stron niniejszego postępowania rozgraniczeniowego, które toczyło się przed Burmistrzem K.. Postanowienie dotyczące kosztów postępowania powinno zatem uwzględniać rozstrzygnięcie organu co do meritum sprawy. W rezultacie, wydając orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, organ musi zawsze brać pod uwagę, czy zachowanie strony (stron) uzasadnia obciążenie kosztami postępowania tylko jedną z nich czy wszystkie, a w tym ostatnim przypadku - w jakim stosunku.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organy administracyjne rozpoznające sprawę ponownie wzięły pod uwagę istotne okoliczności faktyczne sprawy jakie doprowadziły do sytuacji, w której należało rozstrzygnąć kwestie poniesienia kosztów rozgraniczeniowego postępowania. Niemniej jednak w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zabrakło wystarczającego "wyważenia interesów stron postępowania rozgraniczeniowego", które znalazło by swoje odzwierciedlenie w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności w sposób niewystarczający zwrócono uwagę na "konieczność indywidualizacji interesów stron postępowania rozgraniczeniowego, które toczyło się przed Burmistrzem K.". Jak zaznaczono w sprawie sprawę dotyczącą rozgraniczenia nieruchomości pomiędzy stronami został przekazany do rozstrzygnięcia przez sąd powszechny w trybie art. 34 ust. 2 P.g.k.). W tym względzie konieczne było wyjaśnienie przez organy administracji w jakim stopniu zachowanie poszczególnych stron A. G. i M. K. uzasadniało obciążenie ich kosztami postępowania rozgraniczeniowego. Tym bardziej, że organy administracji same zwróciły uwagę, że sprawa dotycząca rozgraniczenia nieruchomości pomiędzy stronami została przekazana do rozstrzygnięcia przez sąd powszechny. W tym względzie WSA w Poznaniu w wyroku III SA/Po [...] zwrócił uwagę na konieczność rozważenia przez organy, czy zaistniała spór graniczny i czy rozgraniczenie leży również w interesie tej strony postępowania, która nie kwestionuje przebiegu granicy. W ocenie Kolegium w świetle oceny prawnej wyrażonej w wiążącym wyroku WSA w Poznaniu w sprawie wszczętej wnioskiem A. G. postępowanie administracyjne nie zaktualizowały się wszystkie przesłanki prawne, które determinują "spór co do przebiegu linii granicznych" w związku z czym nie mamy do czynienia z takim właśnie "sporem" między działkami nr [...], a nr [...]. W tym względzie organy powinny jednak przed wydaniem rozstrzygnięcia rozważyć funkcjonujący w orzecznictwie pogląd, że przekazanie na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawa geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2023 r., poz.1752 ze zm.) sprawy o rozgraniczenie sądowi powszechnemu, jest uznawane za potwierdzenie wystąpienia sporu co do przebiegu granicy, którego w postępowaniu administracyjnym nie udało się rozstrzygnąć (por. wyrok WSA w Białymstoku z 4 lipca 2017 roku, sygn. akt II SA/Bk 327/17).

Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie i postanowienie jej poprzedzające naruszają art. 107 § 3 k.p.a., a poprzedzające wydanie działania organów nie mogą być uznane za zgodne z przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Działanie organu polegające na analizowaniu i wyjaśnianiu tylko niektórych aspektów stanu faktycznego, przy pomijaniu innych jego elementów nie może być uznane za zgodne z prawem. Niemniej jednak jakiekolwiek zarzuty podniesione przez skarżąca względem ustaleń dotyczących samego postępowania rozgraniczeniowego nie mogły być uwzględnione bezpośrednio w sprawie dotyczącej jedynie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W tym względzie niezasadne okazały się zarzuty podniesione bezpośrednio w skardze.

Reasumując powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 li. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające ją postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy K., o czym orzeczono w pkt I wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzone koszty złożył się wpis sądowy w wysokości 100 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.).

Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę zgodnie z art. 153 P.p.s.a. organ administracji zastosuje się do oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu i wynikających z niej wskazań do dalszego postępowania.