Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 783/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 3 par. 2 pkt 5 i 6, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 28 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4, art. 20 ust.1
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
article: par. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 2404
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu  zagospodarowania przestrzennego (t. j.)
article: art. 7
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi Prokuratora Regionalnego w Szczecinie na uchwałę Rady Gminy Kołobrzeg z dnia 23 lutego 2022 r. nr XXXVIII/327/2022 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg w części obrębu Dźwirzyno, w granicach działki o numerze ewidencyjnym 12/5 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prokurator Regionalny w Szczecinie (dalej jako Prokurator) wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Kołobrzeg z dnia 23 lutego 2022 r. nr XXXVIII/327?2022 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg w części obrębu Dźwirzyno, w granicach działki o numerze ewidencyjnym [...] (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2022.r.,poz.1022), dalej jako Uchwała.

Zarzucił zaskarżonej Uchwale naruszenie prawa, a mianowicie istotne naruszenie zasad sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.z.p., wskazanych w art. 1 ust. 2 pkt 1 oraz art. 1 ust. 3 u.p.z.p., a polegające na:

dowolnym określeniu parametrów zabudowy terenu funkcjonalnego objętego wskazaną uchwałą w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy w sposób istotnie odbiegający od warunków poprzednio obowiązujących dla tego terenu funkcjonalnego, a także od warunków obowiązujących dla sąsiednich terenów, bez uwzględnienia i wyważenia interesów prywatnych oraz interesu publicznego, a przy uwzględnieniu wyłącznie interesu właściciela działki będącej przedmiotem uchwały, co stanowiło przekroczenie władztwa planistycznego Gminy,

zaniechaniu uwzględnienia wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, zakładających ukształtowanie przestrzeni tworzącej harmonijną całość, poprzez przyjęcie regulacji dotyczącej parametrów zabudowy terenu funkcjonalnego objętego wskazaną uchwałą w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy w sposób zaprzeczający realizacji celów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały na podstawie art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uzasadnienia skargi wynika, że zdaniem Prokuratora do sporządzenia planu Rada Gminy przystąpiła na wniosek właściciela działki w celu dostosowania parametrów i wskaźników zabudowy oraz zagospodarowania terenu do aktualnych warunków i potrzeb inwestycyjnych. Określone bowiem w dotychczas obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z 2007 r. parametry zabudowy i zagospodarowania ww. działki stanowiącej teren funkcjonalny o oznaczeniu Al5 UT nie odpowiadały aktualnym potrzebom inwestycyjnym. Planowany sposób przeznaczenia działki nr [...] nie będzie - w ocenie organu - wywierał istotnego oddziaływania na krajobraz - przyjęte w planie wskaźniki i parametry urbanistyczne zapewniają odpowiednią skalę i charakter zabudowy, dostosowany do turystycznego charakteru miejscowości oraz gabarytów istniejącej zabudowy, zlokalizowanej na przyległych działkach położonych w ciągu zabudowy zlokalizowanej po północnej stronie ul. [...]. Wskazano, że postanowienia uchwały pozostają w zgodzie z obowiązującym Studium, że Rada Gminy Kołobrzeg podejmując zaskarżoną uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego istotnie naruszyła zasady sporządzania planu (art. 28 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 1 oraz art. 1 ust. 3 u.p.z.p.).

Prokurator podniósł zarzut, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty został wyłącznie dla jednej działki ewidencyjnej. Jak wskazano w uzasadnieniu, proces planistyczny w tym zakresie uruchomił wniosek właściciela owej działki w celu dostosowania parametrów i wskaźników zabudowy oraz zagospodarowania terenu do "aktualnych warunków i potrzeb inwestycyjnych" (w domyśle: potrzeb inwestycyjnych właściciela). Powyższe wskazuje, że parametry i wskaźniki zabudowy determinowały wyłącznie potrzeby i plany inwestycyjne właściciela działki. Organ nie dokonał oceny i ważenia interesu publicznego, co sam przyznał w uzasadnieniu, uznając błędnie, że takiej potrzeby nie było bowiem plan obejmował jedną działkę, na której nie jest planowana żadna inwestycja publiczna. Tymczasem zdaniem Prokuratora interes publiczny, stosownie do treści art. 2 pkt 4 u.p.z.p., należy rozumieć jako uogólniony cel dążeń i działań, uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności, związanych z zagospodarowaniem przestrzennym. Nie jest to zatem pojęcie tożsame z pojęciem inwestycji celu publicznego. Interes publiczny na kanwie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określają dążenia społeczeństwa związane z potrzebą przede wszystkim zachowania ładu przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami w ramach władztwa planistycznego. Zarzuty skargi nie zostały poparte żadnymi badaniami czy dokumentami. Dalej organ wyjaśnił ,że w ramach Dodatkowo w ramach prac planistycznych dokonano szczegółowej inwentaryzacji urbanistycznej oraz przeprowadzono analizy architektoniczno - kompozycyjne w oparciu o pomiary wysokościowe charakterystycznych budynków oraz drzewostanu dokonane przez uprawnionego geodetę. Z dokonanej analizy m.in. wynikało, że:

działka nr [...] o powierzchni ok. 1,3 ha położona jest przy ul. [...] w Dźwirzynie, w pasie zabudowy pomiędzy ul. [...] (biegnącą w ciągu drogi powiatowej nr [...] Z, a pasem technicznym).

w przeszłości cały obszar działki pełnił funkcję ośrodka wypoczynkowego (od lat 30-tych XX w.).

pozostałością po dawnym zagospodarowaniu terenu są ślady dawniej istniejących na działce budynków (w południowej i centralnej części działki), ślady po domkach wczasowych (rozmieszczonych w przeszłości w zadrzewionej, północnej części terenu) oraz jest gęsta sieć wciąż widocznych ciągów komunikacyjnych (schody, chodniki, murki oporowe) z lampami oświetleniowymi, placów rekreacyjnych i kwietników z kamiennymi obrzeżami;

teren jest pofałdowany i wznosi się od ul. [...] w kierunku północno-zachodnim (od ok. 2,5 m n.p.m. do 7,3 m n.p.m.).

w zachodniej części działki wyraźnie zachował się pagór wydmowy porośnięty drzewostanem sosnowym i z roślinnością typową dla sosnowych lasów nadmorskich (zidentyfikowany jako siedlisko przyrodnicze "lasy mieszane i bory na wydmach nadmorskich" o kodzie 2180);

w przeprowadzonej waloryzacji przyrodniczej płat siedliska oceniony został jako znajdujący się w stanie złym. Problem stanowi jego izolacja i mała powierzchnia, ubóstwo gatunkowe, liczna obecność gatunków obcych, brak odnowienia gatunków rodzimych i brak martwego drewna, wydeptywanie i bezpośrednie sąsiedztwo zabudowy - z wszystkimi tymi kwestiami wiążą się złe perspektywy jego ochrony;

na pozostałym obszarze działki teren jest przekształcony na tyle niwelacjami związanymi z dawną funkcją turystyczno-wypoczynkową, że nie można obecnie wyróżnić fragmentów stoków czy zagłębień wydmowych o charakterze naturalnym czy półnaturalnym. W drzewostanie obok sosen z różnym udziałem, w tym miejscami dominując występują nasadzone gatunki, takie jak: topola kanadyjska, brzoza brodawko wata i omszona, kasztanowiec zwyczajny, buk pospolity, świerk zwyczajny. Znaczący jest tu także znaczny udział nasadzeń krzewów ozdobnych;

w planie uwzględniono wymogi ochrony zainwentaryzowanego siedliska przyrodniczego o kodzie 2180;

uwzględniając wyniki badań i zalecenia wynikające z opracowania ,,Inwentaryzacja i waloryzacja przyrodnicza działka nr [...], w Dźwirzynie, gin. Kołobrzeg" (Pracownia Ochrony Środowiska P. M., Szczecin, Sierpień 2020 r.), ochroną w postaci objęcia granicami strefy ochrony krajobrazu otoczono najbardziej zadrzewioną część terenu w obrębie częściowo przekształconego wału wydmowego, ciągnącego się wzdłuż zachodniej i północnej granicy działki nr [...];

W projekcie planu w granicach strefy ochrony krajobrazu:

obowiązuje ochrona drzew i ukształtowania terenu,

zakazuje się: lokalizacji zabudowy (innej, niż określona w lit. c) i prowadzenia prac ziemnych w zakresie mogącym prowadzić do uszkodzenia systemu korzeniowego drzew,

dopuszcza się:

prowadzenie zabiegów ochrony czynnej zieleni, obejmujących cięcia prześwietlające, sanitarne, korygujące i techniczne oraz uzupełnianie ubytków roślinności zgodnie z pierwotnym składem gatunkowym siedliska,

lokalizację, w przestrzeniach wolnych od drzew, terenowych urządzeń sportowych, rekreacyjnych i rehabilitacyjnych, takich jak: place zabaw, ścieżki zdrowia wyposażone w przeszkody, urządzenia treningowe i sprawnościowe, parki linowe i urządzenia do nich podobne, a także obiektów małej architektury,

lokalizację sieci infrastruktury technicznej oraz przejść pieszych i ścieżek rowerowych - pod warunkiem braku kolizji z drzewami i ich systemem korzeniowym.

część dz. nr [...] objęta strefą ma powierzchnię ok. 0,68 ha, co stanowi ok. 52% powierzchni całej działki W granicach wyznaczonej strefy znajduje się 217 drzew, co stanowi ok. 60% drzewostanu porastającego działkę (łącznie 363 drzewa);

przyjęta w planie maksymalna wysokość zabudowy odpowiada wysokości zabudowy zlokalizowanej na sąsiedniej działce (czterokondygnacyjny budynek hotelu "[...]"). W planie ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości l0 m od linii rozgraniczającej teren UT, tym samym nawiązując do linii, w której ustawiona jest zabudowa tworząca północną pierzeję zabudowy ul. [...];

ustalenia planu zmierzają do harmonijnego wkomponowania nowej zabudowy w kontekst

urbanistyczny opisywanej części Dźwirzyna. Przeprowadzone na potrzeby planu analizy wysokości istniejącej zabudowy na działkach sąsiadujących z dz. nr [...] zabudowy wykazały, że budynek 4-rodzinny przy ul. [...] lic (na dz. nr [...]) posiada wysokość wynoszącą 8,78 m, budynek Ośrodka Wczasowego "[...]" zlokalizowany przy ul. [...] (na dz. nr [...]) posiada wysokość wynoszącą 10,29 m, a budynek hotelu "[...]" przy ul. [...] (na dz. nr [...] i [...]) posiada wysokość wynoszącą 17,10 m (do kalenicy) i wysokość 16,4 m liczoną do gzymsu okalającego ten budynek. Tym samym wyznaczona w projekcie planu, maksymalna wysokość zabudowy 17 m nawiązuje do wysokości budynków usytuowanych w północnej pierzei ul. [...]. Uwzględniając fakt, że linia koron drzew porastających wał wydmowy przebiega na wysokości 28 - 30 m n.p.m., a część działki, na której dopuszczono lokalizację zabudowy posiada rzędne w przedziale od ok. 2,5 do 6,9 m n.p.m., przyjęta w projekcie planu wysokość zabudowy nie będzie negatywnie oddziaływać na krajobraz. Planowana wysokość zabudowy nie przekroczy linii wyznaczonej przez wierzchołki drzew porastających teren i przechodzących w pas lasu nadmorskiego. Zaznaczyć tu trzeba, że poczynione analizy są jednoznacznym dowodem na to, że organ uwzględnił między innymi wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, co wyklucza przypisanie mu naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. Poczynione analizy i ustalenia znalazły odzwierciedlenie również w dokumencie z sierpnia 2020 r. "Prognoza oddziaływania na środowisko miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg w części obrębu Dźwirzyno, obejmujących dz. nr [...], [...] i [...]", autorstwa mgr inż. G. K..

- po czwarte, w procedurze planistycznej zapewniono w niezbędnym zakresie partycypację społeczną, w szczególności poprzez:

wyznaczenie w ogłoszeniu terminu (do dnia 14 października 2018 r.), w którym zainteresowani mogli składać wnioski dotyczące projektu planu (w wyznaczonym terminie wpłynęło 5 wniosków w trybie określonym w art. 17 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym);

rozpatrzenie wniosków przez Wójta Gminy Kołobrzeg w sposób określony w art. 17 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

ogłoszenie opublikowane w prasie miejscowej ("Głos Dziennik Pomorze" z dnia 14 maja 2021) oraz przez obwieszczenie wywieszone na tablicy ogłoszeń i opublikowane na stronie internetowej Urzędu Gminy Kołobrzeg (od 14 maja do 7 lipca 2021 r.) o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu w dniach od 24 maja do 23 czerwca 2021 r.;

wyłożenie projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu oraz zorganizowanie w dniu 2 czerwca 2021 dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami;

wyznaczenie w ogłoszeniu terminu (do dnia 7 lipca 2021 r.), w którym osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi dotyczące projektu planu (w wyznaczonym terminie do planu nie wpłynęły uwagi wymagające ich rozpatrzenia przez Wójta Gminy Kołobrzeg, zgodnie z art. 17 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Nadmienić w tym miejscu trzeba, że z zapisów protokołu z dnia 2 czerwca 2021 r. z przeprowadzenia dyskusji publicznej nad przyjętymi rozwiązaniami w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg w części obrębu Dźwirzyno, w granicach działki o numerze ewidencyjnym [...] (strona 2) jasno wynika, iż projektant planu mgr inż. G. K. w zakresie pytań o dopuszczoną w planie maksymalną powierzchnię zabudowy działki oraz wyznaczoną w planie maksymalną wysokość zabudowy jednoznacznie poinformował, że: "przyjęty w planie wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 0.40, natomiast udział powierzchni biologicznie czynnej ustalono na 40%. Przyjęta w planie maksymalna wysokość zabudowy odpowiada wysokości zabudowy zlokalizowanej na sąsiedniej działce (czterokondygnacyjny budynek hotelu " [...] "). W planie ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości lOm od linii rozgraniczającej teren UT, tym samym nawiązując do linii, w której ustawiona jest zabudowa tworząca północną pierzeję zabudowy ul. [...]. Uwzględniając fakt, że linia koron drzew porastających wał wydmowy przebiega na wysokości 28-30 m n.p.m., a część działki, na której dopuszczono lokalizację zabudowy posiada rzędne w przedziale od ok. 2,5 do 6,9 m n.p.m., przyjęta w projekcie planu wysokość zabudowy nie będzie negatywnie oddziaływać na krajobraz. Planowana wysokość zabudowy nie przekroczy linii wyznaczonej wierzchołkami drzew porastających teren i przechodzących w pas lasu nadmorskiego".

Szczególnego podkreślenia wymaga także fakt, że do wyłożonego planu nie wniesiono uwag,

Zdaniem Organu, skarga nie precyzuje jaka sprzeczność miałaby zachodzić i między jakimi interesami rzeczywiście miałaby występować. Końcowo Wójt stwierdził, że zaskarżona Uchwała nie narusza żadnych zasad sporządzenia planu miejscowego, jak również obowiązującego prawa i nie daje podstaw do twierdzenia, że ustalenia planu naruszają interes prawny właścicieli terenów objętych planem. Rada Gminy Kołobrzeg przystąpiła do sporządzania planu dla dz. nr [...] obr. Dźwirzyno w celu umożliwienia lokalizacji na działce zabudowy o charakterze sanatoryjnym i turystycznym. Przyjęto, że przewiduje się tutaj docelowo budowę sanatorium dziecięcego o specjalizacji z zakresu lecznictwa chorób płuc i alergii (ze względu na długotrwały charakter pobytu pacjentów z towarzyszącymi funkcjami zamieszkania zbiorowego, opieki i edukacji), z możliwością obsługi ruchu turystycznego. Jak widać, w zakresie funkcjonalnym nowy plan utrzymał częściowo funkcje usług turystyki i wprowadził rodzaje przeznaczenia terenu zgodne z profilem funkcjonalnym miejscowości.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w dniu 16 listopada 2023 r .Prokurator podtrzymał skargę.

Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę oraz wniósł o dopuszczenie do udziału jako uczestnika postępowania pełnomocnika właściciela działki spółkę. H. S.A z siedzibą we W..

Postanowieniem z dnia 20 października 2003 sygn. akt II Sa/Sz [...] Sąd dopuścił do udziału [...] H. S.A. z siedzibą we W. w postepowaniu sądowym w charakterze uczestnika.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa powyżej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej wykonywana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jak również inne niż określone w pkt 5 akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.).

Kontrolując legalność zaskarżonej Uchwały Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy Kołobrzeg z dnia 23 lutego 2022 r. nr XXXVIII/327/2022 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg w części obrębu Dźwirzyno, w granicach działki o numerze ewidencyjnym [...] (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2022.r.,poz.1022). Legitymacja prokuratora do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie jest ograniczona przesłankami materialnoprawnymi. Prokurator wnosi skargę w sprawie dotyczącej interesów innych osób i jedyną podstawą jego legitymacji skargowej jest ochrona obiektywnego porządku prawnego. Nie ma więc w tym przypadku konieczności wykazania naruszenia interesu prawnego określonej jednostki lub interesu społecznego.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania skargi w pierwszej kolejności trzeba wskazać, że gmina z mocy ustawy posiada uprawnienia do samodzielnego ustalania przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów, a w swoich działaniach ograniczona jest tylko przez normy prawa materialnego. Jest jednak oczywistym, że uprawnienia gminy do ustalania przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu nie mogą być nadużywane, co oznacza, że prawnie wadliwymi będą nie tylko te ustalenia planu, które naruszają przepisy prawa, ale także te, które będą wynikiem ewentualnego nadużycia przysługujących gminie uprawnień. Ponadto przy ocenie uchwał w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Sąd zobligowany jest do kontroli zaskarżonej uchwały w kontekście przesłanek wymienionych w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. (według jego aktualnego brzmienia). Stosownie do treści tego przepisu istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Pod pojęciem zasad sporządzania planu należy rozumieć jego merytoryczną zawartość (część tekstowa, graficzna, załączniki), standardy dokumentacji planistycznej. Zawartość planu miejscowego określają przepisy art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4, art. 20 ust. 1 u.p.z.p., przedmiot (ustalenia) przepisy art. 15 ust. 2 i 3 u.p.z.p., natomiast standardy dokumentacji planistycznej (materiały planistyczne w tym skalę map, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobów dokumentowania prac planistycznych) określa wydane na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.z.p. rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. .z 2021r., poz.2404).

Co prawda, zasada dobrego sąsiedztwa powinna być interpretowana urbanistycznie, gdyż jej celem jest zachowanie ładu urbanistycznego. Jednak celem tej zasady nie jest odtworzenie podobnych czy takich samych parametrów nowej zabudowy, lecz wyłączenie wzięcie pod uwagę to jakie konkretnie parametry wynikają z zabudowy znajdującej się na terenie objętym analizą planistyczną. Te zaś istniejące parametry organ bierze pod uwagę przy zastosowaniu odpowiednich metod ustalania konkretnego parametru nowej zabudowy wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działania organu w tym zakresie nie są dowolne, ponieważ wynikają z przepisów prawa.

Zarzut Prokuratora o dowolnym określeniu parametrów zabudowy terenu funkcjonalnego objętego wskazaną uchwałą w zakresie maksymalnej wysokości zabudowy w sposób istotnie odbiegający od warunków poprzednio obowiązujących dla tego terenu funkcjonalnego, a także od warunków obowiązujących dla sąsiednich terenów, bez uwzględnienia i wyważenia interesów prywatnych oraz interesu publicznego, a przy uwzględnieniu wyłącznie interesu właściciela działki będącej przedmiotem uchwały, co stanowiło przekroczenie władztwa planistycznego Gminy jest niezasadny.

Wbrew twierdzeniom Prokuratora przyjęta w planie maksymalna wysokość zabudowy odpowiada wysokości zabudowy zlokalizowanej na sąsiedniej działce (czterokondygnacyjny budynek hotelu "[...]"). W planie ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości 10 m od linii rozgraniczającej teren UT, tym samym nawiązując do linii, w której ustawiona jest zabudowa tworząca północną pierzeję zabudowy ul. [...]. Uwzględniając fakt, że linia koron drzew porastających wal wydmowy przebiega na wysokości 28-30 m n.p.m., a część działki, na której dopuszczono lokalizację zabudowy posiada rzędne w przedziale od ok. 2,5 do 6,9 m n.p.m., przyjęta w projekcie planu wysokość zabudowy nie będzie negatywnie oddziaływać na krajobraz. Planowana wysokość zabudowy nie przekroczy linii wyznaczonej wierzchołkami drzew porastających teren i przechodzących w pas lasu nadmorskiego. Dodatkowo należy zaznaczyć, że przy sporządzaniu planu obejmującego działkę [...] obręb Dźwirzyno organ planistyczny dokonał wszelkich uzgodnień wynikających z przepisów prawa, co w ocenie Sądu nie pozostaje bez znaczenia dla prawnej oceny przedmiotowej uchwały. Podniesiony argument prowadzonego śledztwa przez Prokuraturę Regionalną wobec Wójta Gminy Kołobrzeg o czyn polegający na przyjęciu korzyści majątkowej od ustalonej osoby, w zamian za podjęcie czynności związanych ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kołobrzeg nie ma znaczenia dla oceny prawnej przedmiotowej uchwały w zakresie uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania działki nr.ewd.[...] obręb Dźwirzyno, gm. Kołobrzeg.

Stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.z.p. kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy do zadań własnych gminy. W kompetencji do uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego wyraża się samodzielność samorządu terytorialnego w rozwiązywaniu lokalnych zagadnień dotyczących zachowania ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, o których mowa w art. 7 ust.1 pkt 1 u.s.g. Wyraźną wolą ustawodawcy było pozostawienie organom gminy uprawnienia do uchwalania planów zagospodarowania przestrzennego (aktów prawa miejscowego), przy jednoczesnym nałożeniu obowiązku przestrzegania reguł stanowienia prawa. Pamiętać przy tym należy, iż gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, a jej samodzielność podlega ochronie sądowej. Samodzielność gminy może być bowiem realizowana tylko w granicach dozwolonych prawem. Stosownie bowiem do art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, a zatem samodzielność gminy istnieje tylko w granicach prawa.

Wyłączna kompetencja gminy do planowania miejscowego wyraża się w samodzielnym kształtowaniu sposobu zagospodarowania obszaru podlegającego jej władztwu planistycznemu, pod warunkiem działania w granicach i na podstawie prawa i nie nadużywania tego władztwa.

W ocenie Sądu nie sposób także uznać, by do ustanowienia w zaskarżonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zasad zagospodarowania terenu działki doszło z naruszeniem zasady uwzględnienia wymagań ładu przestrzennego i przekroczeniem przysługującego gminie władztwa planistycznego.

Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że kontrola sądu w sprawach dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie może dotyczyć celowości, czy słuszności dokonywanych w planie rozstrzygnięć i ogranicza się wyłącznie do badania zgodności z prawem podejmowanych uchwał.

Skoro zatem gmina widziała potrzebę uregulowania ładu przestrzennego na danym obszarze między innymi poprzez umożliwienie lokalizacji na działce zabudowy o charakterze sanatoryjnym i turystycznym. Przyjęto, że przewiduje się tutaj docelowo budowę sanatorium dziecięcego o specjalizacji z zakresu lecznictwa chorób płuc i alergii (ze względu na długotrwały charakter pobytu pacjentów z towarzyszącymi funkcjami zamieszkania zbiorowego, opieki i edukacji), z możliwością obsługi ruchu turystycznego i stanowisko swoje w tym zakresie wyczerpująco uzasadniła, to brak jest przesłanek dla ingerencji Sądu w prawnie chronioną samodzielność jednostki samorządu terytorialnego.

Biorąc pod uwagę, że inicjatorem zmiany planu był właściciel działki, a plan obejmował tylko działkę [...] obręb Dźwirzyno. Dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika właściciela działki, który w sposób bezsprzeczny wykazał interes prawny w ocenie Sądu było zasadne.

Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) dokonał również oceny legalności całości trybu sporządzania planu oraz oceny, czy nie naruszono przepisów o właściwości organów. W ocenie Sądu uchwalony plan, tak co do właściwości organów jak i trybu jego sporządzania odpowiada prawu.

Uwzględniając podaną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.