Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1169/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt III SO/Kr 31/14 o pozostawieniu bez rozpoznania pism J.J. z dnia 3 marca 2015 r. w sprawie z wniosku J.J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 grudnia 2014 r. sygn. akt III SO/Kr 31/14 odrzucił wniosek J.J. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie "za naruszenie art. 287.2) poppsa., wydanym w dniu 26 maja 2014 r. pismem sygn. akt Og.V.O/024/36/2014J wydanym w dniu 23 października 2014 r. pismem sygn. akt III SO/Kr 23/14 w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 127 § 1 popsa z dnia 14 października 2014 r., wydanym w dniu 23 października 2014 r. pismem sygn. akt III SO/Kr 23/14 w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa podstawa prawna art. 52 § 2 popsa z dnia 14 października 2014 r."

Odpis w/w postanowienia doręczono J.J. w dniu 10 lutego 2015 r.

W piśmie z dnia 3 marca 2015 r., w którym w części wstępnej wskazano sygn. akt III SO/Kr 31/14, zatytułowanym "wniosek", J.J. zawarł stwierdzenie: "zaskarżam wnioskiem o zawieszenie postępowania w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną na podstawie art. 127 § 1 poppsa ze względu na niemożność nadania sprawie dalszego biegu".

W kolejnym piśmie z dnia 3 marca 2015 r., w którym w części wstępnej również wskazano sygn. akt IlI SO/Kr 31/14, zatytułowanym "wniosek", J.J. zawarł stwierdzenie: "uzupełniam skargę na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. III SO/Kr 23/14".

Jako adresata obu w/w pism J.J. wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Pismem z dnia 31 marca 2015 r. wezwano J.J. do uzupełnienia braków formalnych obu w/w pism z dnia 3 marca 2015 r., przez jednoznaczne oznaczenie sądu, do którego są kierowane, oznaczenie rodzaju pisma, np. zażalenie, skarga kasacyjna (wyjaśnienie jaki charakter ma powyższe pismo procesowe) oraz jednoznaczne wyjaśnienie osnowy wniosku lub oświadczenia (to jest żądania pisma, wskazanie jakiego rozstrzygnięcia oczekuje), w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pism bez rozpoznania. Wezwanie doręczono stronie w dniu 21 kwietnia 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, J.J. wniósł dwa obszerne pisma z dnia 27 kwietnia 2014 r. (data nadania przesyłki pocztowej). Wskazał w nich jednoznacznie jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Podał, że w odniesieniu do pisma "wniosek z dnia 03 marca 2015 r. o zawieszenie postępowania w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną na podstawie art. 127 § 1 poppsa", skarżący oczekuje "zastosowania przez Sąd art. 127 § 1 poppsa w postępowaniu w przedmiocie zaskarżenia skargą kasacyjną wydane w dniu 31 grudnia 2014 r. postanowienie sygn. akt IlI SO/Kr 31/14". Drugie natomiast pismo "jest wnioskiem, który uzupełnia skargę na bezczynność Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. III SO/Kr 23/14", zaś skarżący oczekuje "zastosowania przez Sąd art. 1 poppsa, art. 1 pusa, art. 184 Konstytucji RP".

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt III SO/Kr 31/14 pozostawił bez rozpoznania pisma J.J. z dnia 3 marca 2015 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma oraz osnowę wniosku lub oświadczenia. Z kolei w świetle art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie J.J. był wzywany do uzupełnienia braków pism z dnia 3 marca 2015 r. pod wskazanym wyżej rygorem. Wezwanie doręczono w dniu 21 kwietnia 2015 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 28 kwietnia 2015 r. W zakreślonym przez Sąd terminie J.J. nie wyjaśnił wątpliwości związanych z odczytaniem jego intencji jako autora w/w pism, a zatem należało uznać, że nie uzupełnił ich braków formalnych. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 kwietnia 2015 r. sygn. I OZ 279/15, również w sprawie J.J., kierując pisma do sądu należy jasno i wyraźnie określić swoje żądania, w przeciwnym wypadku sąd nie będzie mógł podjąć działań. Kierując nieczytelne pisma do sądu, strona pozbawia się zatem możliwości załatwienia swojej sprawy. Wskazane przez wnioskodawcę przepisy, tj. odpowiednio art. 127 § 1 p.p.s.a. – regulujący bieg terminów w przypadku zawieszenia postępowania sądowego oraz art. 1 p.p.s.a., art. 1 p.u.s.a. i art. 184 Konstytucji RP – stanowiące ustrojowe podstawy działania sądownictwa administracyjnego, nie mogą stanowić podstawy do działania przez sąd zgodnie z oczekiwaniem strony. Z powyższych powodów pisma z dnia 3 marca 2015 r. należało pozostawić bez rozpoznania.

Powyższe zarządzenie sędziego z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt III SO/Kr 31/14 J.J. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażając niezadowolenie z zajętego w nim stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).

Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swoich żądań, co spowodowało, iż jego pismom z dnia 3 marca 2015 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pisma strony bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za wnioskodawcę, jakie było jego żądanie. Skoro pisma strony nie przedstawiają jej jednoznacznych intencji i wniosków, to uniemożliwia to podjęcie przez sąd czynności wynikających z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania. Niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z dnia 31 marca 2015 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pism z dnia 3 marca 2015 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia ich bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.