Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 984/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2024 r. skargi M. L. i W. L. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 20 czerwca 2024 r. znak: K.RUZ.4222.8.2024 w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności i przewlekłości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. L. i W. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 20 czerwca 2024 r. znak: K.RUZ.4222.8.2024 w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności i przewlekłości.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Rozpoznanie sprawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym musi być poprzedzone zbadaniem dopuszczalności skargi. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz. U. 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.

Wobec tego należało zbadać, czy tego rodzaju postanowienie mieści się w zakresie przedmiotowym orzekania przez sądy administracyjne określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przedmiotem kontroli mogą być postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 P.p.s.a.), zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. – postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.).

Analiza powyższego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że postanowienie, którym rozpatrzono ponaglenie nie należy do żadnego z powyżej wymienionych rodzajów postanowień. W szczególności nie przysługuje na nie zażalenie, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W orzecznictwie podkreśla się, że jest to postanowienie służące zwalczaniu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, na które nie przysługuje zażalenie, ani dalej - skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2009 r., IV SAB/Gl 21/09; wyrok WSA w Łodzi z 18 lipca 2018 r., II SAB/Łd 83/18; postanowienie WSA w Gdańsku z 4 grudnia 2017 r., II SA/Wa 1879/17; postanowienie WSA w Krakowie z 13 grudnia 2017 r., II SA/Kr 1425/17; postanowienie WSA w Warszawie z 4 grudnia 2017 r., II SA/Wa 1879/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec tego należało przyjąć, że ww. postanowienie nie podlega skardze do sądu administracyjnego, wobec czego Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.