Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 504/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 14 marca 2023 r., nr WI-III.7821.1.5.2022.EK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącej A. Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

U. Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody Pomorskiego z 14 marca 2023 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 7 czerwca 2023 r. wezwano spółkę w terminie 7 dni od doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł – pod rygorem odrzucenia skargi.

Nadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 9 czerwca 2023 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania braków formalnych skargi, tj. złożenia odpisu skargi, pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a także złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej ––pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, oba wezwania zostały doręczone 13 czerwca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 14). W konsekwencji, 7-dniowy termin do wykonania zarządzeń upłynął 20 czerwca 2023 r.

Strona skarżąca uzupełniła w dniu 20 czerwca 2023 r. wpis sądowy.

W zakresie dotyczącym braków formalnych skargi, reprezentująca spółkę radca prawny, nadała pismo, którym przekazała odpis pełnomocnictwa, informację z KRS oraz odpis skargi - za pośrednictwem Wojewody. Przesyłkę pocztową poleconą nadano w placówce pocztowej w dniu 20 czerwca 2023 r. na adres Wojewody Pomorskiego.

W dalszej kolejności Wojewoda przekazał ww. przesyłkę w dniu 27 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego), w rezultacie czego uzupełnienie braków wpłynęło do siedziby Sądu 3 lipca 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje jej odrzucenie.

Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich stronom postępowania. Stosownie zaś do treści art. 29 p.p.s.a. dokument, wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi.

Jak wynika z orzecznictwa sądów (postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r. II OZ 343/19), brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest przy tym ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca została skutecznie wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, przy czym wezwanie w tym przedmiocie doręczono jej pełnomocnikowi 13 czerwca 2023 r. Mając to na uwadze termin do dokonania wskazanej czynności dla wezwania doręczonego tego dnia upłynął zatem z dniem 20 czerwca 2023 r. Z kolei, w dniu 20 czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącej spółki nadała przesyłkę, zawierającą dokumenty uzupełniające braki formalne - do WSA w Gdańsku, lecz na adres Wojewody Pomorskiego – za jego pośrednictwem.

W świetle art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazać należy, że pośrednictwo organu w kierowaniu pism do sądu dotyczy jedynie pierwotnie składanej skargi. W odniesieniu do pozostałych pism procesowych w toku postępowania sądowego żaden przepis prawa takiego pośrednictwa nie zastrzega. W tej sytuacji, profesjonalny pełnomocnik, działając w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku powinna była przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych skierować wprost do sądu, a nie za pośrednictwem organu. W takim bowiem przypadku data jej nadania przez organ (Wojewodę Pomorskiego) w placówce pocztowej stanowi datę, potwierdzającą dzień wykonania zobowiązania. Sąd orzekający w niniejszej sprawie pozostaje na stanowisku, że nie jest możliwe uznanie jako daty uzupełnienia braków formalnych skargi dzień nadania jej w sposób sprzeczny z przepisami prawa na niewłaściwy adres do organu administracji.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Z całokształtu unormowań p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi ściśle określony w ustawie wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności, bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Ustawodawca w art. 54 § 1 p.p.s.a. przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ (pośrednik) jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na tym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Jak każde odstępstwo od zasady, pośrednictwo organu musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w przepisach prawa, np. art. 87 § 3 p.p.s.a.

Na gruncie niniejszej sprawy zasadne jest zatem przyjęcie za datę uzupełnienia braków formalnych skargi dzień 27 czerwca 2023 r., tj. datę skutecznego przekazania dokumentów wskazanych w wezwaniu przez Wojewodę Pomorskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W rezultacie uznać należy, że uzupełnienie zostało złożone po upływie wyznaczonego terminu. Stanowisko takie znajduje przy tym odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FZ 164/18, Lex nr 2473214).

Tym samym należało odrzucić skargę z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, co uniemożliwiło nadanie wniesionej skardze dalszego biegu.

Mając zatem powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w punkcie 1 sentencji postanowił odrzucić skargę. W punkcie 2 sentencji postanowienia Sąd z urzędu orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, gdyż jej odrzucenie nastąpiło przed rozprawą, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.