Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 473/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50,  art. 51
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Referent-stażysta Dorota Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie robót budowlanych oddala skargę. Sygn. akt VIII SA/Wa 473/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Referent-stażysta Dorota Jaworska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie robót budowlanych postanawia: poinformować Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o istotnych naruszeniach prawa występujących w sprawie ze skargi H. T. dotyczącej robót budowlanych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2012 roku Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy") na podstawie art. 138

§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm.) (dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 ze zm.) (dalej: "Prawo budowlane") po rozpatrzeniu odwołania H. T. od decyzji PINB w m. R. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 roku znak: [...], orzekającej o braku podstaw do wydania decyzji opartej na art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku, nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanego ogrodzenia frontowego posesji przy ul. J. [...] w R. (od strony tej ulicy) do stanu zgodnego z prawem – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2001 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej: "organ pierwszej instancji") poinformował

o wszczęciu na żądanie H. T. postępowania administracyjnego

w sprawie zrealizowanego ogrodzenia od strony ulicy J. w R. oraz poinformował strony o przeprowadzeniu oględzin na terenie działki przy ulicy J. [...] w R. w dniu [...] sierpnia 2001 roku o godzinie 11.00. Pismem z dnia [...] sierpnia 2001 roku H. T. wniósł o przełożenie wyznaczonych oględzin na inny termin z uwagi na wyznaczenie terminu oględzin w tym samym dniu w sprawie cywilnej toczącej się przed Sądem Rejonowym w R.. Oględziny wyznaczone na dzień [...] sierpnia 2001 roku nie odbyły się. Pismem z dnia [...] maja 2011 roku organ pierwszej instancji zawiadomił strony

o wyznaczeniu czynności kontrolnych na terenie nieruchomości, o których mowa,

w dniu [...] maja 2011 roku. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] maja 2011 roku ustalono, iż między posesjami przy ulicy J. [...] i [...] istnieje ogrodzenie metalowe z bramą i furtką o wysokości [...] m. Od strony ul. J. wzdłuż ulicy graniczącej z działką o nr ew. [...] oraz na części z działką

o nr ew. [...] istnieje ogrodzenie metalowe należące do J. O., który oświadczył, iż wzdłuż ul. J. istniało stare ogrodzenie drewniane, które około 10 lat temu zostało wymienione na nowe ogrodzenie metalowe o wysokości 1,55 m. Ustalono, iż wymiana ogrodzenia nie była zgłaszana do Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w R.. Stwierdzono jednocześnie, iż ogrodzenie jest w dobrym stanie technicznym. H. T. nie brał udziału w tych oględzinach. Zawiadomienie o nich zostało skarżącemu doręczone w dniu [...] maja 2011 roku. W dniu [...] kwietnia 2011 roku zostały przeprowadzone oględziny w sprawie zabudowy działki o nr ew. [...] przy ul. J. [...] w R., które odbyły się przy udziale H. T. i podczas, których dokonano także oględzin ogrodzenia.

Zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2011 roku organ I instancji ponownie poinformował o wszczęciu w dniu [...] lipca 2001 roku, na żądanie H. T. postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia należącego do J. O., usytuowanego od strony ulicy J. na nieruchomości oznaczonej nr ew. gruntu [...] i [...], informując jednocześnie o przeprowadzeniu w dniu [...] maja 2011 roku oględzin, z których sporządzono protokół i o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi w postępowaniu dowodami.

W dniu [...] września 2011 roku w siedzibie organu pierwszej instancji została przeprowadzona rozprawa administracyjna z udziałem stron, podczas której inwestor – J. O. złożył wyjaśnienia tożsame z oświadczeniem zawartym w protokole kontroli z dnia [...] maja 2011 roku, dodając, iż w miejscu obecnego ogrodzenia istniało 60 lat temu ogrodzenie drewniane oraz że właścicielami spornego ogrodzenia są W. i J. O.. Nadto K. F. podtrzymała w całości zeznania inwestora. H. T. oświadczył, że przedmiotowe ogrodzenie metalowe zostało zrealizowane w 2000r., poprzednio od około 1982 r. istniało ogrodzenie drewniane postawione bez jego zgody ok. 1 m wzdłuż ul. J. na działce nr [...]. Nowe ogrodzenie metalowe zajmuje ok. 5 m działki nr [...] od strony działki ul. J. i w ten sposób powiększa zawłaszczenie nieruchomości nr [...] o dalsze 4 m. Zdaniem H. T. przyczyną powiększenia zawłaszczenia ww. działki było otwarcie działalności gospodarczej pod nazwą "[...]" i w ten sposób uzyskania drogi dojazdowej do budynku, który znajdował się na posesji J. O.. H. T. poniósł także, że usytuowanie powyższego ogrodzenia na części działki [...] i zawłaszczenie części tej nieruchomości było w porozumieniu pomiędzy właścicielami nieruchomości nr [...] oraz pozostałymi współwłaścicielami działki nr [...] jako rekompensata za przekroczenie granicy przy budowie budynku [...], którego inwestorami byli K. i W. F.. Jednocześnie H. T. zakwestionował zeznania pozostałych stron.

W dniu [...] października 2011 roku F. O. zeznał, iż drewniane ogrodzenie istniało od około 40 lat wzdłuż ul. J. i należało do J. O. (brata F. O. i ojca J. O.). Oświadczył także, że około 12 lat temu stare drewniane ogrodzenie zostało wymienione przez J. O. na nowe, metalowe ogrodzenie, które wykonano w tym samym miejscu wzdłuż ul. J., co stare ogrodzenie.

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. organ I instancji orzekł o braku podstaw do wydania decyzji opartej na art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane

z dnia 7 lipca 1994 r., nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanego ogrodzenia frontowego posesji przy ul. J. [...] w R. (od strony tej ulicy) do stanu zgodnego

z prawem. Wskazał, iż analiza oświadczeń stron postępowania tj. K. F. (współwłaścicielki działki nr [...]) i inwestora J. O. (współwłaściciela działki nr [...]) oraz zeznań świadka F. O. pozwoliła uznać, iż ogrodzenie metalowe zostało w całości zrealizowane w miejscu starego ogrodzenia drewnianego. Nadto organ I instancji wskazał, iż inwestorzy posiadają tytuł prawny do nieruchomości przy ul. J. [...], ogrodzenie posesji znajduje się w dobrym stanie technicznym, bez potrzeby wykonania jakichkolwiek robót budowlanych (co potwierdza protokół oględzin). W związku z tym organ pierwszej instancji uznał, iż nie ma podstaw do nakładania obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Odnosząc się do zarzutów H. T. organ I instancji wyjaśnił, iż odszkodowania za poniesione szkody (powstałe w trakcie wymiany ogrodzenia drewnianego na metalowe) oraz naruszenia prawa własności skarżący może dochodzić na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Jednocześnie wskazał, iż budowa ogrodzeń o wysokości do 2,20 m pomiędzy sąsiednimi posesjami, ogrodzeń i bram wewnętrznych na terenie danej posesji, a także uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejących działek siedliskowych, wyłączona jest spod działania prawa budowlanego.

Odwołanie od tej decyzji wniósł H. T.. W odwołaniu podniósł między innymi, iż decyzja organu pierwszej instancji jest dla skarżącego krzywdząca, nie uwzględnia twierdzeń i wniosków skarżącego i przyjmując, iż część ogrodzenia postawiona na działce [...] jest postawiona dokładnie w miejscu starego ogrodzenia działa na jego szkodę.

Rozpoznając sprawę ponownie, na skutek wniesionego przez H. T. odwołania, organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] marca 2012 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając, przywołał art. 50 Prawa budowlanego. Wskazał, iż organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej kwalifikacji wykonanych robót budowlanych, od której zależało jaki tryb postępowania będzie miał zastosowanie w sprawie. Podniósł, iż mając na uwadze, iż przedmiotowa inwestycja została zrealizowana od strony ulicy zamiar budowy spornego ogrodzenia niewątpliwie powinien zostać zgłoszony właściwemu organowi administracji architektoniczno – budowlanej, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, czego inwestorzy nie dokonali.

Organ odwoławczy zauważył, iż w każdym przypadku, gdy inwestycja została zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia lub też gdy była prowadzona pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ, mamy do czynienia z samowolą budowlaną. Za prawidłowe uznał zastosowanie przez organ

pierwszej instancji w niniejszej sprawie trybu przewidzianego w art. 51 Prawa budowlanego. Podniósł, iż przedmiotowe ogrodzenie należy kwalifikować jako urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym. Nie jest ono bowiem samodzielnym (wyodrębnionym) obiektem budowlanym, stąd należało wykluczyć zastosowanie trybu postępowania przewidzianego w art. 49b Prawa budowlanego.

Organ odwoławczy po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego, podzielił stanowisko organu I instancji, że w sprawie nie nastąpiło naruszenie prawa, które uzasadniałoby ingerencję organów nadzoru budowlanego

i nakładanie na inwestorów obowiązków na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Powtórzył, iż w toku postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że sporne ogrodzenie metalowe zostało zrealizowane w całości w miejscu starego ogrodzenia drewnianego, ogrodzenie znajduje się w dobrym stanie technicznym, bez potrzeby wykonania jakichkolwiek robót budowlanych, co potwierdza zapis z protokołu oględzin z dnia [...] maja 2011 roku. Ponadto organ odwoławczy uznał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo wydał skarżoną decyzję bez uprzedniego wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż roboty budowlane przy budowie przedmiotowego urządzenia zostały zakończone przed wszczęciem postępowania administracyjnego przez organ nadzoru budowlanego (stosownie do art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego). Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, iż przedmiotowa inwestycja nie jest remontem w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, jak wskazał organ pierwszej instancji, lecz odbudową. Nadto podniósł, iż z uwagi na samowolne wykonanie przedmiotowych prac w sprawie słusznie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w toku którego stwierdzono brak podstaw do orzeczenia rozbiórki ogrodzenia lub też innych czynności mających na celu jego doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.

Konkludując organ odwoławczy stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia dalszego postępowania naprawczego, stąd zasadnym było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji orzekającej o braku podstaw do wydania decyzji opartej na art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanego ogrodzenia frontowego posesji przy ul. J. [...] w R. (od strony tej ulicy) do stanu zgodnego z prawem.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się H. T. (dalej: "skarżący"). Pismem z dnia [...] maja 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. Występując o uchylenie zaskarżonych decyzji postawił zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów Prawa budowlanego wskazanych w decyzjach, jak i zarzuty "znacznego naruszenia interesu prawnego skarżącego". Zarzucił także celowe i z premedytacją sfałszowanie przedmiotu sporu. Wskazał między innymi, iż przedmiotem sporu jest około 5 m ogrodzenia frontowego od strony ul J. na nieruchomości oznaczonej numerem ew. działki [...] i nr [...] oraz ogrodzenie na nieruchomości [...] z bramą wjazdową na nieruchomość [...], oraz zawłaszczona część nieruchomości [...] o powierzchni około [...] m2 i kilkadziesiąt metrów kwadratowych na dojazd do bramy. Dodał, iż przedmiotem sporu jest także przyniesione i postawione kilka metrów starego ogrodzenia pomiędzy budynkiem oznaczonym na mapie jako G-1 (garaż), a nowo budowanym ogrodzeniem pomiędzy działkami [...] i [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymując dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie

z art. 1 § 2 tej ustawy dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, Nr 270) (dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie rozważań w niniejszej sprawie podnieść należy, iż organy nadzoru budowlanego wykonują zadania powierzone przepisami powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, normuje ona działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach.

W myśl art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m i wykonywanie robót budowlanych wymienionych w punktach oznaczonych lit. a-c tego przepisu. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, na wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2001 roku, zostało wszczęte w sprawie zrealizowanego ogrodzenia od strony ulicy J.. Wobec treści wniosku jedynie ta kwestia wchodzi w zakres kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z treści wniosku wynika, iż skarżący wskazuje na zawłaszczenie części nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], której jest współwłaścicielem przez właścicieli sąsiedniej działki o numerze ewidencyjnym [...]. Wobec powyższego w tym miejscu zauważyć wypada, iż rozstrzyganie sporów granicznych i roszczeń z nich wynikających nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Do kompetencji tych organów nie należą także kwestie związane z ogrodzeniem budowanym w innych miejscach niż wymienione w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w tym pomiędzy sąsiednimi nieruchomościami, jak w niniejszej sprawie, o ile ich wysokość nie przekracza 2,20 m. Wobec tego, iż ogrodzenie ma wysokość 1,55 m, uznać należy, iż organy nadzoru budowlanego określiły w zaskarżonej decyzji przedmiot sporu w sposób dający się wyprowadzić ze złożonego wniosku i zgodnie z zakresem posiadanych kompetencji. Wobec tego, iż realizacja ogrodzenia miała miejsce bez zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust.

1 pkt 3 Prawa budowlanego, winna być kwalifikowana jako wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Ogrodzenie, zgodnie z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego stanowi urządzenie budowlane, do którego zgodnie z twierdzeniami organu odwoławczego mogą mieć zastosowanie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Wobec tego, iż w dacie wszczęcia postępowania skarżone ogrodzenie było już wykonane należy zgodzić się z twierdzeniami organu o bezzasadności wydawania rozstrzygnięcia na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego i dokonanie oceny prawidłowości robót budowlanych zmierzających do realizacji urządzenia budowlanego, o którym mowa na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z brzmieniem art. 51 ust. 1 pkt 2, o którym mowa wyżej organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Organy administracji w toku prowadzonego postępowania dokonały oceny ogrodzenia i nie dopatrzyły się niezgodności z prawem w jego realizacji. Jak wynika z ustaleń organów administracji ogrodzenie posiada wysokość 1,55 m, jest to ogrodzenie metalowe i jest w dobrym stanie technicznym. Z treści skargi, jak również oświadczenia skarżącego złożonego podczas rozprawy przed Sądem w dniu 23 października 2012 roku wynika, iż skarżący nie kwestionuje sposobu wykonania i stanu technicznego ogrodzenia, ale miejsce jego usytuowania, podnosząc, iż ogrodzenie od strony ulicy było sukcesywnie, w różnych datach przesuwane w stronę działki [...], której jest współwłaścicielem i to doprowadziło do zawłaszczenia części działki [...]. Dodał jednocześnie, iż skarżone ogrodzenie metalowe powstało w miejscu ogrodzenia drewnianego, wykonanego we wcześniejszych okresach. W postępowaniu przed organem administracji m.in. podczas przeprowadzonej w dniu [...] września 2011 roku rozprawy administracyjnej skarżący odmiennie niż pozostali uczestnicy rozprawy J. O. i K. F. podnosił, iż od około 1982 roku stało ogrodzenie drewniane postawione na około 1 m na działce nr [...] wzdłuż ulicy J., nowe ogrodzenie metalowe wchodzi w działkę [...] na odległość 5 m i w ten sposób powiększa zawłaszczenie. Zestawienia tych twierdzeń z zawartymi w skardze i przedstawionymi na rozprawie przed Sądem w dniu 23 października 2012 roku wynika, iż zeznania skarżącego składane przed organem administracji publicznej co do tego, że ogrodzenie metalowe nie powstało w miejscu ogrodzenia drewnianego budzą wątpliwości. Tym samym organy administracji dokonując oceny dowodów nie dopuściły się naruszenia art. 80 k.p.a. W tych okolicznościach brak jest podstaw do podzielenia słuszności zarzutów stawianych przez skarżącego, zmierzających do podważenia prawidłowości oceny zgromadzonych dowodów i sposobu ich uzyskania w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ogrodzenie metalowe zostało zbudowane w miejscu ogrodzenia drewnianego, ma dopuszczalną wysokość i jest w dobrym stanie technicznym. Okoliczności dotyczące wysokości i stanu technicznego ogrodzenia nie są kwestionowane i jak wynika z akt administracyjnych nie były kwestionowane przez skarżącego. Sporna była okoliczność zastąpienia ogrodzenia drewnianego metalowym ustalona przez organy administracji prawidłowo. Brak jest tym samym podstaw do nakładania na inwestora obowiązków, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Jak słusznie bowiem wskazano

w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt

2 Prawa budowlanego nie można nakładać obowiązku złożenia oświadczenia

o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Spór pomiędzy skarżącym, a inwestorami ma charakter sporu granicznego, do którego rozstrzygania nie mają kompetencji organy nadzoru budowlanego. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia przez organy administracji naruszenia prawa materialnego, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tych okolicznościach wniosek dowodowy skarżącego o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania oznaczonego numerem [...] na okoliczności zawłaszczeń nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...] nie zasługiwał na uwzględnienie wobec tego, iż nie był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości ( art. 106 § 3 p.p.s.a.).

Podzielić należy zarzut skarżącego dotyczący wieloletniego okresu prowadzenia postępowania przez organ pierwszej instancji, będącego istotnym naruszeniem art. 12 k.p.a., z którego wynika zasada szybkości postępowania. Tym samym doszło też do istotnego naruszenia art. 35, który stanowiąc zasadę załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1), w § 3 k.p.a. przewiduje załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w terminie

1 miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym –

w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W sposób istotny został też naruszony art. 36 k.p.a. i 8 k.p.a. Powyższe naruszenia spowodowały zawiadomienie o powyższym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2012 roku, wydanym na podstawie art. 155 § 1 p.p.s.a. Naruszenia te nie miały jednak wpływu na wynik sprawy i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit.

c p.p.s.a. nie mogą stanowić przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji.

Jednoosobowe przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w dniu [...] września 2011 roku nie pozostaje w okolicznościach niniejszej sprawy w sprzeczności z art. 93 k.p.a. Odebranie skarżącemu głosu z uwagi na podnoszenie okoliczności nieistotnych dla sprawy, wynikające z adnotacji w protokole rozprawy nie stanowi naruszenia art. 95 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem § 2 tego art. kierujący rozprawą może uchylić zadawane świadkom, biegłym i stronom pytania jeśli nie mają one istotnego znaczenia dla sprawy. Dodać jednocześnie należy, iż skarżący o ile w jego ocenie zamierzał podnieść w swoich wyjaśnieniach istotne dla sprawy okoliczności bez przeszkód mógł zawrzeć je w piśmie kierowanym do organu. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący w toku postępowania przed organem administracji z takiej możliwości korzystał.

Brak jest też podstaw do zakwestionowania zasadności odmowy wydania przez organ uwierzytelnionych kopii z akt sprawy. Organ pierwszej instancji wydał w tym przedmiocie w dniu [...] sierpnia 2011 roku postanowienie nr [...], wskazując jako jego podstawę prawną między innymi art. 74 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii z akt sprawy lub wydania jej

z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił zasadność zgłaszanego przez skarżącego żądania. Ocena ta nie została przez skarżącego zakwestionowana

w administracyjnym toku instancji mimo stosownego pouczenia w tej mierze.

Podnieść także należy, iż organ pierwszej instancji naruszył art. 10 § 1 k.p.a., zobowiązujący organ administracji publicznej do zapewnienia stronom czynnego udział w każdym stadium postępowania. Naruszenie to polega na przeprowadzeniu oględzin nieruchomości w dniu [...] maja 2011 roku bez udziału skarżącego

i doręczeniu zawiadomienia o oględzinach w dniu [...] maja 2011 roku, to jest po dacie przeprowadzenia oględzin. Wobec tego, iż skarżący brał udział w oględzinach w dniu [...] kwietnia 2011 roku przeprowadzonych w sprawie zabudowy działki nr [...] przy ul. J. [...] w R. i odebrania oświadczenia skarżącego co do spornego w niniejszej sprawie ogrodzenia oraz wobec możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym protokołem oględzin z dnia [...] maja 2001 roku naruszenie to w ocenie Sądu także nie stanowi przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił zgodnie z treścią wyroku.