Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2233/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 16.11. 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o J. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. Z. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuznania zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania K. Z. i J. S., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] nie uznającą zastrzeżeń do projektu uproszczonego planu urządzenia lasów we wsi C., Gmina T. w zakresie działki ew. nr [...] w miejscowości C..

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły K. Z. i J. S.. Do skargi dołączyły dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 września 2016 r. wezwano skarżące do uiszczenia solidarnie brakującego wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie doręczono skarżącym w dniu 13 października 2016 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł zatem na dzień 20 października 2016 r.

Pismem z dnia 24 października 2016 r. K. Z. działająca w imieniu własnym oraz w imieniu J. S. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie skarżąca uiściła w kasie sądu brakującą kwotę 100 zł z tytułu wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazała, że opóźnienie nastąpiło z niezrozumienia wezwania, gdyż w terminie do złożenia skargi uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż od dnia, w którym upłynął termin do uiszczenia wpisu sądowego do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie upłynęło 7 dni. Ponadto, wraz ze złożeniem wniosku skarżąca dokonała czynności, dla której określony był termin, tj. uiściła brakującą kwotę z tytułu wpisu sądowego.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała brak zrozumienia treści wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w związku z faktem, iż wpis sądowy we wskazanej w wezwaniu kwocie został uiszczony wraz z wniesieniem skargi. Odnosząc się do argumentacji skarżącej, zauważyć należy, że wezwanie z dnia 28 września 2016 r. do uiszczenia solidarnie brakującego wpisu sądowego stanowiło w istocie wezwanie do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego o brakującą kwotę, przy czym kwota uiszczona przy wniesieniu skargi jest tożsama z kwotą, o jaką należało uzupełnić wpis sądowy. Wysokość wpisu sądowego należnego w niniejszej sprawie wynosi bowiem 200 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Powyższe nie znalazło jednak odzwierciedlenia w treści wezwania. Tym samym, skarżąca odczytała przedmiotowe wezwanie nieprawidłowo w sposób niezawiniony.

Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, dlatego też podlega on przywróceniu.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.