Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 36/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 214 par. 1 i par. 2, art. 220 par. 1 i par. 3, art. 230 par. 1, art. 259, art. 260, art. 184, art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 382/07 odrzucającego zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 382/07 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Warszawie z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 382/07 odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) stycznia 2007 r., nr (...) w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2009 r. odrzucił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r., odrzucające zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 16 grudnia 2008 r., odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) stycznia 2007 r., nr (...) w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania.

Sąd wskazał, że stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2009 r. wezwano solidarnie E. L., J. L. i J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, zgodnie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz 2193), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Pismem z dnia 20 lutego 2009 r. (k-778) E. L., J. L. i J. L. złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 730/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie.

W związku z tym, skarżący zostali wezwaniami (k-1071, k-1073 i k-1074) w do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 lutego 2009 r. w przedmiocie uiszczenia 100 zł tytułem wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednak pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu E. L., J. L. i J. L. nie uiścili solidarnie wymaganego wpisu. Zatem Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 października 2009 r., odrzucił przedmiotowe zażalenie.

Na to postanowienie skarżący złożyli obszerne zażalenie, z którego treści wynika, że nie zgadzają się z zapadłym rozstrzygnięciem. Podniesiono także kwestie merytoryczne związane ze skargą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Natomiast w myśl art. 214 § 1 i § 2 powołanej ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Stosownie do art. 220 § 1 wskazanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sad Administracyjny pragnie wskazać, że w myśl art. 230 § 1 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 231 tej ustawy stanowi, ze wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały.

Zatem można stwierdzić, że art. 230 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawia ogólną zasadę, że zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki: nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, to jest wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 ustawy), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy ( art. 227 § 2 ustawy).

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że złożone zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 382/07, nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu. Dodać należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący zostali zwolnieni z obowiązku uiszczenia wpisu prawomocnym postanowieniem Sądu, co oznacza, że stronę obciążał obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia.

W związku z tym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 382/07, nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem jego oceny była tylko i wyłącznie zasadność zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2009 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone w przedmiotowym zażaleniu, nie mogły zostać rozpoznane w niniejszym postanowieniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.