Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 155/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1 pkt 1; art. 35 § 3, § 5; art. 36 § 1; art. 138 § 2; art. 25 § 3; art. 110;
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151; art. 119 pkt 4;
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Teza: Obecnie, pod rządem art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., pojęcie "bezczynności" - inaczej niż pojęcie "przewlekłości" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) - jest rozumiane formalnie: jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, względnie w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Innymi słowy, chodzi w tym przypadku wyłącznie o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. albo na podstawie przepisu szczególnego, względnie terminu przedłużonego przez organ zgodnie z art. 36 k.p.a.

Uchylenie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy w trybie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji skutkuje tym, że sprawa jest ponownie rozpatrywana przez organ pierwszej instancji w związku z czym na nowo, a więc od początku należy liczyć terminy do załatwienia sprawy administracyjnej, o których mowa w art. 35 k.p.a.Potencjalna zwłoka w rozpatrzeniu sprawy spowodowana wydaniem wadliwego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji może być oceniona jedynie w kategoriach przewlekłości postępowania z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.

TEZY

Obecnie, pod rządem art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., pojęcie "bezczynności" - inaczej niż pojęcie "przewlekłości" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) - jest rozumiane formalnie: jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, względnie w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Innymi słowy, chodzi w tym przypadku wyłącznie o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. albo na podstawie przepisu szczególnego, względnie terminu przedłużonego przez organ zgodnie z art. 36 k.p.a.

Uchylenie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy w trybie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji skutkuje tym, że sprawa jest ponownie rozpatrywana przez organ pierwszej instancji w związku z czym na nowo, a więc od początku należy liczyć terminy do załatwienia sprawy administracyjnej, o których mowa w art. 35 k.p.a.Potencjalna zwłoka w rozpatrzeniu sprawy spowodowana wydaniem wadliwego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji może być oceniona jedynie w kategoriach przewlekłości postępowania z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2023 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju.

W skardze zarzucono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju (dalej także jako: "organ") naruszenie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018 udzielającej pozwolenia na użytkowanie części budynku handlowego.

W skardze wniesiono o:

1) zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,

2) stwierdzenie, że Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,

3) zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi przedstawiono tok czynności podejmowanych w sprawie oraz podkreślono, że skarga dotyczy wniosku z dnia 5 czerwca 2020 r. uzupełnionego pismem z dnia 8 czerwca 2020 r., wniosku z 3 lipca 2020 r. i wniosku z 1 września 2020 r.

Skarżący scharakteryzował także uzasadnieniu skargi instytucję bezczynności oraz omówił zasady dokonywania doręczeń w postępowaniu administracyjnym.

W tym ostatnim kontekście skarżący wskazał, że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 16 listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 9 listopada 2018r. znak, PINB.7353-1/98/2018 organ przesłał Skarżącemu w dniu 16 listopada 2020 r. drogą elektroniczną na skrzynkę epuap jako skan wersji papierowej. Przedmiotowa decyzja jako wydana w formie dokumentu elektronicznego, powinna zostać opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja sporządzona w formie dokumentu elektronicznego, która jest opatrzona innym podpisem niż bezpieczny podpis elektroniczny z certyfikatem kwalifikowanym, nie może być uznana za podpisaną. Brak podpisu osoby reprezentującej organ uniemożliwia uznanie przygotowanego dokumentu za decyzję administracyjną. Taki niepodpisany dokument uznać można co najwyżej za projekt decyzji, a ten w sferze prawa nie wywołuje żadnych skutków. Projekt taki nie wchodzi jeszcze do obrotu prawnego i nie wywołuje skutków, z którymi przepisy łączą konsekwencje prawne. Reasumując, zgodnie z przepisami wydana przez organ administracji decyzja w formie dokumentu elektronicznego musi być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowalnym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja administracyjna, która nie spełnia tych wymagań, nie może być uznana za podpisaną. Istnieją więc obecnie dwie drogi prowadzące do załatwienia sprawy: pisemna oraz elektroniczna. Wybór formy wymusza na organie administracji dokonywanie konkretnych czynności w danym postępowaniu w odpowiedniej formie. Organ nie może w sposób hybrydowy tworzyć dokumentów w formie pisemnej i doręczać ich w formie elektronicznej bez kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Mając powyższe okoliczności na uwadze organ nie rozpoznał wniosków skarżącego w ustawowym terminie. Brak wydania w terminie decyzji świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do którego skierowano wniosek. Od dnia złożenia pierwszego wniosku upłynęło 6 miesięcy, wniosek merytorycznie nie został rozpoznany, a organ bezpodstawnie omawiał wszczęcia postępowania. O wystąpieniu przyczyn wznowienia postępowania organ może rozstrzygać dopiero po jego wznowieniu na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Działanie organu doprowadziło do przewlekłości postępowania.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Organ przedstawił przebieg postępowania w sprawie i wyjaśnił, że zawiadomieniem z dnia 24.09.2020 r. poinformowano strony postępowania o przyczynach zwłoki i wskazano nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30.10. 2020 r. W dniu 25.10.2020 roku wpłynął kolejny wniosek T. K. o wznowienie postępowania w tym samym przedmiocie. Z uwagi na konieczność wyjaśnienia złożonych zarzutów zawiadomieniem z dnia 29.10.2020 r. ponownie poinformowano strony o zmianie terminu załatwienia sprawy i wyznaczono nowy termin do dnia 30.11.2020 r. Jednocześnie poinformowano strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W dniu 16 listopada 2020 r. wydano decyzję znak: 7355-I/19/2020 odmawiającą uchylenia decyzji z dnia 09.11.2018 r., znak: PINB.7353-1/98/2018 udzielającej pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń U1, U2, U3, U4, U5, U6, U7 usytuowanych w budynku handlowym, zlokalizowanym na działkach nr ewid. [...] ark. 58 położonych przy ul. J., wykonanych na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją znak: AB.6740.291.2017 z dnia 7.07.2017 r., oraz decyzji zmieniających znak AB.6740.2.2018 z dnia 15.01,2018r., znak AB.6740.117.2018r. z 20.03.2018r. wydanych przez Starostę B. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu za pomocą poczty elektronicznej w dniu 16.11.2020 r. oraz w formie papierowej w dniu 15.12.2020 r.

W sprawie przewlekłość postępowania wszczętego na skutek żądania skarżącego zawartego we wnioskach: z 5 czerwca 2020 r. (uzupełnionego pismem z 8 czerwca 2020 r.), z 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r., dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018, w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 150/20, w której wyrokiem z dnia 20 maja 2021 r. stwierdzono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju dopuścił się przewlekłości postępowania w załatwieniu wniosków T. K. z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r. o wznowienie postępowania administracyjnego. Wyrok ten jest prawomocny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekał także w sprawie bezczynności postępowania wszczętego na skutek żądania skarżącego zawartego we wnioskach: z 5 czerwca 2020 r. (uzupełnionego pismem z 8 czerwca 2020 r.), z 3 lipca 2020 r. i z 1 września 2020 r., dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018, oddalając skargę wyrokiem z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 128/21

Jednakże w wyniku skargi kasacyjnej wniesionej przez T. K. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 128/21 został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt II OSK 790/22 a sprawa ze skargi T. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w przedmiocie wznowienia postępowania została przekazana do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Uchylając wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oddalenie skargi na bezczynność w pełnym zakresie z powołaniem się na rozstrzygnięcie tej samej kwestii w wyroku ze skargi na przewlekle prowadzenie postępowania oznacza, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał skargi merytorycznie. Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do art. 149 § 1 p.p.s.a. oraz oceny prawnej zawartej w postanowieniu NSA z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt II OSK 2084/21, stwierdził także, że brak podstaw do zastosowania dyspozycji z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wywołuje konieczność merytorycznego rozpoznania skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a w razie uwzględnienia żądania w tym zakresie, rozważenia zastosowania art. 149 § 1a oraz art. 149 § 2 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta – w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu. Stosownie zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a).

Jakkolwiek przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności przed upływem terminu do załatwienia sprawy. Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie ze skargi na bezczynność nie jest zatem określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 891/18, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Stosownie więc do art. 37 ust. 1 k.p.a. bezczynność zachodzi, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Obecnie zatem, pod rządem art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., pojęcie "bezczynności" - inaczej niż pojęcie "przewlekłości" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) - jest rozumiane formalnie: jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, względnie w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Innymi słowy, chodzi w tym przypadku wyłącznie o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. albo na podstawie przepisu szczególnego, względnie terminu przedłużonego przez organ zgodnie z art. 36 k.p.a.

Przedmiotem postępowania w sprawie pozostaje bezczynności postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju wszczętego na skutek żądania skarżącego zawartego we wnioskach z dnia 5 czerwca 2020 r. (uzupełnionego pismem z 8 czerwca 2020 r.), 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r., dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018.

Bezczynność postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczy żądania zawartego we wnioskach z dnia 5 czerwca 2020 r. (uzupełnionego pismem z 8 czerwca 2020 r.), 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r. Wprawdzie bowiem w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt II OSK 790/22, wskazano, że będący podstawą odniesienia w sprawie wniosek został złożony w dniu 25 października 2020 r., to jednak lektura pozostałej części uzasadnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz przede wszystkim akt sprawy, wskazuje, że przedmiotem sprawy było żądanie wznowienia postępowania zainicjowane wnioskami z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r.

Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju zainicjowana wnioskiem o wznowienie postępowania z dnia 25 października 2020 r. została rozpatrzona w innej sprawie (II SAB/Lu 151/20).

Co ważne przedmiotem rozpoznania w sprawie pozostaje wyłącznie bezczynność postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w przedmiocie wznowienia postępowania zawartego we wnioskach z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r., albowiem co do kwestii przewlekłości tego postępowania orzekł już prawomocnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 150/20, w której wyrokiem z dnia 20 maja 2021 r. stwierdzono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju dopuścił się przewlekłości postępowania w załatwieniu wniosków T. K. z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r. o wznowienie postępowania administracyjnego.

Z art. 37 ust. 1 k.p.a. wywieść należy, że bezczynność zachodzi, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Jak wskazano zatem już wyżej, obecnie, pod rządem art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., pojęcie "bezczynności" - inaczej niż pojęcie "przewlekłości" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) - jest rozumiane formalnie: jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, względnie w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Innymi słowy, chodzi w tym przypadku wyłącznie o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. albo na podstawie przepisu szczególnego, względnie terminu przedłużonego przez organ zgodnie z art. 36 k.p.a.

Złożone żądanie wznowienia postępowania dotyczyło postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018.

Postępowanie to zostało zainicjowane wnioskami skarżącego z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r.

Wbrew odmiennym twierdzeniom i zarzutom skargi przy załatwieniu tych wniosków nie doszło do bezczynności organu w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.

Generalnie, w postępowaniach prowadzonych w trybie nadzwyczajnym, a więc także w sprawach dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, kryterium prawne określające termin, w jakim powinien zostać rozpoznany wniosek strony, kształtuje treść art. 35 § 3 k.p.a.

Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

W ocenie Sądu załatwienie sprawy administracyjnej dotyczącej kontroli prawidłowości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju udzielającej pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń U1, U2, U3, U4, U5, U6, U7, usytuowanych w budynku handlowym zlokalizowanym przy Al. J. w B. z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako rozpoznanie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i zarazem sprawy szczególnie skomplikowanej w rozumieniu art. 35 § 3 k.p.a. Prawny obowiązek wydania przez organ decyzji w kontrolowanym postępowaniu odnosić z tego względu należało do maksymalnego terminu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Załatwienie sprawy przed upływem terminu dwóch miesięcy jest równoznaczne z brakiem bezczynności, przy czym do terminów załatwiania spraw administracyjnych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).

Wniosek o wznowienie postępowania z dnia 5 czerwca 2020 r. wpłynął do organu 5 czerwca 2020 r. i został załatwiony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 30 czerwca 2020 r., znak: PINB.7353-I/98/2018, którym odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego.

Wniosek o wznowienie postępowania z dnia 3 lipca 2020 r. wpłynął do organu 6 lipca 2020 r. i został załatwiony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 4 sierpnia 2020 r., znak: PINB.7355-I/10/2020, którym odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego.

Wnioski z dnia 5 czerwca 2020 r. i 3 lipca 2020 r. zostały załatwione przed upływem terminu dwóch miesięcy, albowiem co do obu tych wniosków wydano rozstrzygnięcie kończące postępowanie w instancji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-1/98/2018 udzielającą pozwolenia na użytkowanie.

Na tym etapie rozpoznania sprawy nie można zatem mówić o bezczynności organu. Przeciwnie, organ, przed upływem terminu dwóch miesięcy, rozpoznał i załatwił oba złożone wnioski o wznowienie postępowania z dnia 5 czerwca 2020 r. i 3 lipca 2020 r.

W dalszym toku czynności, w wyniku zażaleń wniesionych przez T. K., oba wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zostały uchylone przez Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2020 r., znak: ZOA-VIII.7721.40.2020 uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 30 czerwca 2020 r., znak: PINB.7353-I/98/2018 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Natomiast postanowieniem z dnia 22 września 2020 r., znak: ZOA-VIII.7721.40.2020 Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 4 sierpnia 2020 r., znak: PINB.7355-I/10/2020 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Uchylenie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy w trybie art. 138 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji skutkuje tym, że sprawa jest ponownie rozpatrywana przez organ pierwszej instancji w związku z czym na nowo, a więc od początku należy liczyć terminy do załatwienia sprawy administracyjnej, o których mowa w art. 35 k.p.a.

Potencjalna zwłoka w rozpatrzeniu sprawy spowodowana wydaniem wadliwego rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji może być oceniona jedynie w kategoriach przewlekłości postępowania z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. W niniejszej sprawie kwestia przewlekłości postępowania została już prawomocnie rozstrzygnięta w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 150/20.

Postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2020 r. zostało przedstawione Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w dniu 26 sierpnia 2020 r., zaś postanowienie organu odwoławczego z dnia 22 września 2020 r. doręczono organowi I instancji w dniu 25 września 2020 r. W tym czasie do organu I instancji wpłynął także kolejny wniosek skarżącego o wznowienie postępowania z dnia 1 września 2020 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju po otrzymaniu orzeczeń organu II instancji uchylających postanowienia o odmowie wznowienia postępowania i przekazujących sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (z których pierwsze wpłynęło do organu w dniu 26 sierpnia 2020 r.) oraz po rozpoznaniu kolejnego wniosku o wznowienie postępowania z dnia 1 września 2020 r., wydał - przed upływem miesiąca - postanowienie z dniu 24 września 2020 r., znak: PINB.7355-1/19/2020, którym na wniosek T. K. z dnia 5 czerwca 2020 r. (uzupełniony pismem z dnia 8 czerwca 2020 r.), z dnia 3 lipca 2020 r. oraz z dnia 1 września 2020 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 9 listopada 2018 r., znak: PINB.7353-I/98/2018.

W tym samym dniu 24 września 2020 r., a więc jeszcze przed upływem miesiąca od dnia przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, organ, na podstawie art. 36 ust. 1 k.p.a., zawiadomił strony, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 października 2020 r. (k.43 akt administracyjnych).

W dalszej kolejności, przed upływem tego terminu, w dniu 29 października 2020 r. organ, na podstawie art. 36 ust. 1 k.p.a., zawiadomił strony, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na konieczność zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2020 r. (k.65 akt administracyjnych).

Wprawdzie więc organ I instancji w terminie dwóch miesięcy od dnia przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia nie wydał decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty, jednakże w dniu 24 września 2020 r., a więc z zachowaniem powyższego terminu, dokonał przedłużenia terminu załatwienia sprawy do dnia 30 października 2020 r. oraz następnie do dnia 30 listopada 2020 r. (k.43 i 65 akt administracyjnych).

Jak wskazano już wyżej w przypadku bezczynności postępowania chodzi wyłącznie o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. lub przepisu szczególnego, względnie terminu przedłużonego przez organ zgodnie z art. 36 k.p.a.

Skoro więc następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju, po rozpoznaniu wniosków T. K. z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r., w dniu 16 listopada 2020 r. wydał decyzję znak: 7355-I/19/2020, którą odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z dnia 9 listopada 2018 roku, znak: PINB.7353-1/98/2018 udzielającej pozwolenia na użytkowanie, to tym samym nie uchybił on terminowi wskazanemu zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Powyższe oznacza, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności albowiem rozpoznał wnioski T. K. z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r. w przedmiocie wznowienia postępowania, w terminie ustawowym, określonym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Bez znaczenia pozostają tu zarzuty skargi dotyczące wskazywanych przez skarżącego wadliwości związanych z doręczeniem skarżącemu decyzji z dnia 16 listopada 2020 r.

Dla zachowania terminu wynikającego z art. 25 § 3 k.p.a. lub art. 36 § 1 k.p.a. wystarczający jest sam fakt wydania decyzji.

Decyzja rozstrzygająca co do żądania wznowienia postępowania zgłoszonego wnioskami z dnia 5 czerwca 2020 r., 3 lipca 2020 r. i 1 września 2020 r. została wydana w dniu 16 listopada 2020 r., znak: 7355-I/19/2020 (k.69-71 akt administracyjnych). Decyzja ta weszła do obrotu prawnego poprzez doręczenie jej zainteresowanym oraz Starostwu Powiatowemu.

Decyzja ta została wydana w tradycyjnej formie papierowej i w taki też sposób, za pośrednictwem poczty tradycyjnej, doręczona m.in. T. K. w dniu 15 grudnia 2020 r. (k.67 akt administracyjnych). Fakt przesłania skarżącemu decyzji także w formie elektronicznej w żaden sposób nie niweczy dokonanego również doręczenia decyzji za pośrednictwem poczty oraz wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego.

Na marginesie już więc tylko należy zauważyć, że wejście decyzji do obrotu prawnego nie jest związane z prawidłowym, tj. zgodnym z przepisami prawa doręczeniem decyzji, lecz z dokonaniem czynności doręczenia polegającej na uzewnętrznieniu woli organu wobec podmiotu usytuowanego poza organem administracji i to niekoniecznie nawet wobec jej adresata. Wydanie decyzji i jej doręczenie powoduje związanie organu, o którym mowa w art. 110 k.p.a. Wchodzi do obrotu i wywołuje skutki prawne również decyzja doręczona wadliwie (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. VII SA/Wa 2151/18, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Czym innym pozostaje kwestia związania organu administracji publicznej wydaną przez siebie decyzją, o którym mowa w art. 110 k.p.a., a czym innym istnienie decyzji w znaczeniu prawnym od chwili jej wydania.

W tych okolicznościach brak było podstaw do uwzględnienia skargi albowiem w sprawie nie zaistniała bezczynność postępowania, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.