Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 994/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 § 5, art. 194 § 2, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 994/23, o zwieszeniu postępowania w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 4 września 2023 r., znak: SKO.II.41/1160/GN/2023 w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie

z dnia 4 września 2023 r., w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") zawiesił postępowanie w sprawie.

Przesyłka zawierająca ww. postanowienie został przesłana na adres pełnomocnika skarżącego i była awizowana w dniu 8 lutego 2024 r. oraz powtórnie

w dniu 16 lutego 2024 r. Następnie w dniu 26 lutego 2024 r. korespondencję tę wydano pełnomocnikowi skarżącego w placówce pocztowej (potwierdzenie odbioru - k. 48, wydruk z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego - k. 53).

W dniu 1 marca 2024 r. (data nadania - k. 52) pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 31 stycznia 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Z kolei w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że w świetle art.. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma m.in. w sposób przewidziany w ww. artykule, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Z akt sprawy wynika, że korespondencję zawierającą postanowienie tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2024 r. przesłano na adres pełnomocnika skarżącego, podany do protokołu rozprawy w dniu 25 stycznia 2024 r. (k. 29). Jak już wskazano na wstępie, wobec bezskuteczności prób doręczenia korespondencji pod tym adresem, wezwanie było dwukrotnie awizowane - w dniu 8 lutego 2024 r. oraz powtórnie w dniu 16 lutego 2024 r. Następnie w dniu 26 lutego 2024 r. korespondencję tę wydano pełnomocnikowi skarżącego w placówce pocztowej.

W opisanych okolicznościach, uwzględniając treść art. 73 p.p.s.a., uznać należy, że wobec nieodebrania przez pełnomocnika skarżącego z placówki pocztowej awizowanego dwukrotnie wezwania przed upływem czternastego dnia od daty pierwszej próby doręczenia, a więc do dnia 22 lutego 2024 r., z tym właśnie dniem zaistniał skutek prawny doręczenia przedmiotowej korespondencji.

Powyższej oceny nie zmienia fakt, że – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 48) przesyłka pocztowa, została wydana pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 lutego 2024 r., a zatem już po upływie 14-dniowego terminu wynikającego z art. 73 § 4 p.p.s.a. i po wystąpieniu skutku prawnego doręczenia (22 lutego 2024 r.). Ten ewidentny błąd pracownika operatora pocztowego nie wpływa na skuteczność doręczenia. Podkreślić należy, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki. Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez stronę skarżącą po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. Brak fikcji prawnej doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być natomiast wykazane, gdy adresat pisma wskaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością i nie mógł w ogóle odebrać przesyłki pocztowej. (por. postanowienia NSA z 15 lutego 2016 r., II FSK 1762/15; z 11 grudnia 2019 r., II FZ 790/19; z 26 stycznia 2021 r., III FZ 56/21; z 20 lipca 2021 r., III FZ 478/21; z 10 sierpnia 2021 r., III FZ 537/21; z 16 listopada 2021 r., II GZ 380/21; z 7 grudnia 2021 r., II FZ 136/21; z 16 grudnia 2022 r., III FZ 539/22; z 3 lutego 2023 r., III FZ 701/22; z 7 września 2023 r., III FZ 388/23). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca – przesyłka została odebrana przez pełnomocnika skarżącego, aczkolwiek już po terminie doręczenia.

Początek biegu siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 stycznia 2024 r. przypadał na 23 lutego 2024 r., nie zaś na 27 lutego 2024 r. W konsekwencji termin upływał z dniem 29 lutego 2024 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie w dniu 1 marca 2024 r., i w związku z powyższym w niniejszej sprawie zażalenie zostało wniesione po terminie przewidzianym w art. 194 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.