Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 705/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a., art. 7f
journal: Dz.U. 2022 poz 143
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2024 r. sprawy ze skargi B. Spółka z o.o. Sp. K. z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 października 2023 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.163.2023.3.PJ w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) oddala skargę, 2) zarządza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz strony skarżącej B. Spółka z o.o. Sp. K. z siedzibą w Z. zwrot kwoty 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 6 października 2023 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.163.2023.3.PJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) utrzymał w mocy postanowienie tego organu z 17 sierpnia 2023 r., nr 0111-KDIB3-3.4013.163.2023.2.AM, o pozostawieniu wniosku B. Sp. z o. o. w Z. (dalej: wnioskodawczyni/spółka/skarżąca) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego bez rozpatrzenia.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 22 maja 2023 r. do Dyrektora KIS wpłynął wniosek, w którym spółka wystąpiła do organu o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania produkcji wyrobów stanowiących płynną melasę i uznania za podatnika z tytułu tych czynności.

W ww. wniosku wnioskodawczyni wskazała, że w ramach prowadzonej działalności zajmuje się m.in. wytwarzaniem płynnej melasy stanowiącej mieszaninę gliceryny, glikolu, cukru inwertowanego, aromatów i innych substancji (np. barwników, konserwantów). Obecnie, ww. produkt spółka wytwarza wyłącznie pod jedną marką (dalej: "Wyrób A"), która stanowi własność jej kontrahenta. W skład Wyrobu A wchodzą surowce: aromat, w składzie którego może znajdować się glikol propylenowy, gliceryna, cukier inwertowany, barwnik. Na etykiecie Wyrobu A umieszczana jest informacja, iż produkt ten przeznaczony jest do shishy (fajki wodnej). Dodatkowo, przynajmniej na niektórych stronach internetowych sklepów, w których produkt ten jest oferowany do sprzedaży, umieszczana jest instrukcja jego zmieszania z tytoniem celem użycia w fajce wodnej.

W przyszłości wnioskodawczyni zamierza produkować płynną melasę pod drugą marką (dalej: "Wyrób B"), należącą do innego kontrahenta spółki. W składzie Wyrobu B znajdować się będą surowce takie jak: aromat, w składzie którego będzie mógł znajdować się glikol propylenowy, gliceryna, oraz dodatkowo, w zależności od wariantu smakowego, będą mogły znajdować się w nim również inne surowce takie jak np. glikol propylenowy, barwniki, konserwanty, cukier inwertowany. Oba wyroby są/będą oferowane na sprzedaż przez kontrahentów spółki celem jego zmieszania z tytoniem, a następnie wykorzystania w fajce wodnej.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym wnioskodawczyni zadała pytanie:

Czy czynność związana z produkcją przez spółkę opisanych wyrobów (tj. Wyrobu A i Wyrobu B) podlega/będzie podlegać opodatkowaniu akcyzą, a w konsekwencji z tytułu jej realizacji spółka powinna być traktowana jako podatnik akcyzy?

Zdaniem wnioskodawczyni czynność związana z produkcją przez spółkę Wyrobu A i Wyrobu B nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu akcyzą, a w konsekwencji z tytułu jej realizacji spółka nie powinna być traktowana jako podatnik akcyzy.

Przedstawiając własne stanowisko wnioskodawczyni wskazała, że ww. wyroby stanowią mieszaninę więcej niż dwóch substancji, w związku z czym są roztworem. Aby można było uznać je za wyroby akcyzowe, produkty te powinny przede wszystkim być/zostać przeznaczone do e-papierosów, tj. powinny podlegać "efektywnej konsumpcji" poprzez ich zużycie w e-papierosach. Wobec braku definicji pojęcia "efektywnej konsumpcji" w przepisach akcyzowych, zdaniem wnioskodawczyni, dla uznania, że dany wyrób stanowi płyn do e-papierosów, kluczowym pozostaje uprawdopodobnienie, iż może on w rzeczywistości zostać wykorzystany do e-papierosów.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że Wyrób A oraz Wyrób B produkowane są/będą według ściśle określonych receptur, stworzonych celem ich wykorzystania do fajki wodnej, a nie do e-papierosów. O braku przeznaczenia tych produktów do e-papierosów świadczy również to, iż są/będą one wytwarzane przez spółkę na zamówienie konkretnych kontrahentów działających w ramach branży fajek wodnych. Dodatkowo na etykietach tych wyrobów będzie zamieszczana informacja o ich przeznaczeniu do shishy.

Ponadto wnioskodawczyni zaznaczyła, że w przypadku wykorzystania Wyrobu A i Wyrobu B do papierosów elektronicznych np. przez nabywców, z którymi współpracują kontrahenci spółki, wyroby te powinny zostać opodatkowane akcyzą dopiero na moment uprawdopodobnienia ich efektywnej konsumpcji przez użycie w e-papierosach, np. gdy zostaną rzeczywiście wykorzystane do papierosów elektronicznych bądź zostanie zmieniony ich skład poprzez dodanie do nich nikotyny stanowiącej charakterystyczny dla e-liquidów składnik. Dopóki jednak wyroby te są/będą wytwarzane przez spółkę zgodnie z recepturami stworzonymi celem ich wykorzystania do fajki wodnej, czynność związana z produkcją tych wyrobów nie powinna podlegać opodatkowaniu akcyzą.

Wezwaniem z 25 lipca 2023 r. Dyrektor KIS wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku, przez uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przez jednoznaczne wskazanie czy Wyrób A oraz Wyrób B należą do kategorii wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 143 ze zm., dalej: u.p.a.) oraz kategorii wyrobów akcyzowych do jakiej należą opisane wyroby, w szczególności czy stanowią one płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a. Ponadto wezwano wnioskodawczynię do wskazania czy dla ww. wyrobów uzyskała Wiążącą Informację Akcyzową (dalej: WIA), o której mowa w dziale IA u.p.a., czy została wydana odmowa wydania WIA w odniesieniu do tych wyrobów, bądź czy toczy się w tej sprawie postępowanie o wydanie WIA.

W piśmie z 4 sierpnia 2023 r. wnioskodawczyni ustosunkowała się do powyższego wezwania. Wnioskodawczyni stwierdziła, że organ samodzielnie winien ocenić czy wyroby te stanowią wyroby akcyzowe, a jeżeli tak – jaką kategorię.

Postanowieniem z 17 sierpnia 2023 r. Dyrektor KIS pozostawił wniosek bez rozpatrzenia.

Organ wskazał, że wnioskodawczyni nie udzieliła odpowiedzi na pytanie czy płynne melasy (Wyrób A i Wyrób B) należą do kategorii wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.a., w szczególności czy stanowią płyn do papierosów elektronicznych.

Organ zaznaczył, że podanie jednoznacznej informacji, stanowiącej element opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, czy przedmiotowe wyroby stanowią płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a. (bądź wskazanie, że należą do innej kategorii wyrobów akcyzowych, a jeśli tak - to do jakiej) stanowiło zagadnienie wstępne, warunkujące odpowiedź na zadane we wniosku pytanie.

Według organu, w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, tj. od 1 stycznia 2023 r., Dyrektor KIS w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, nie jest organem właściwym do rozstrzygnięcia wątpliwości będących przedmiotem pytania zawartego w przedmiotowym wniosku. Dla jednoznacznego ustalenia (dającego gwarancję ochrony prawnej), czy opisane we wniosku płynne melasy są, lub nie są wyrobami akcyzowymi w postaci płynu do papierosów elektronicznych wrozumieniu u.p.a., niezbędne jest zweryfikowanie m.in. ich składu i właściwości fizykochemicznych. Nie jest to jednak możliwe w drodze postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej. Rozstrzygnięcie wątpliwości w ww. zakresie, należy do zakresu Wiążącej Informacji Akcyzowej (WIA), o której mowa w Dziale IA u.p.a., tj. odrębnego postępowania. Dyrektor KIS w ramach uprawnień wynikających z art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651, ze zm., dalej: O.p) może jedynie wyjaśnić brzmienie przepisu podatkowego, mającego zastosowanie w sytuacji opisanej przez podmiot składający wniosek o interpretację, a także wskazać jakie prawa i obowiązki płyną dla wnioskodawcy z tego przepisu. Natomiast WIA (którą od 1 lipca 2023 r. także wydaje Dyrektor KIS) określa kod klasyfikacji towarowej według Nomenklatury Scalonej CN dla wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych lub wskazuje na rodzaj wyrobów akcyzowych (status wyrobu jako wyrobu akcyzowego). Organ zaznaczył, że są to odrębne, niezależne od siebie postępowania. Od 1 lipca 2023 r. w treści art. 14b § la O.p., zawarto wyraźne zastrzeżenie, że w "zakresie objętym (...) wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych".

Podsumowując organ stwierdził, że spółka winna w pierwszej kolejności wystąpić o wydanie WIA, a po uzyskaniu rozstrzygnięcia w tym zakresie, może ponownie zwrócić się do Dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b O.p., wskazując w opisie sprawy, czy przedmiotowe produkty stanowią wyroby akcyzowe, czy też nie.

Po rozpatrzeniu zażalenia na to rozstrzygnięcie, Dyrektor KIS utrzymał je w mocy postanowieniem z 6 października 2023 r., uznając za prawidłową wyrażoną w nim ocenę o braku możliwości wydania interpretacji indywidualnej.

W skardze na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:

1) art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14h O.p. przez utrzymanie w mocy postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia złożonego przez spółkę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że postanowienie to zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa,

2) art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p., przez niezasadne uznanie, iż złożony przez spółkę wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej zawiera braki formalne i nie może przez to zostać rozpatrzony, pomimo, iż wniosek ten czynił zadość wszystkim stawianym mu wymogom,

3) art. 120 w zw. z art. 14b § 3 O.p., przez bezprawne uznanie, iż w ramach trybu wezwania o uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego, organ I instancji miał prawo żądać dokonania przez spółkę oceny elementów należących do sfery prawnej,

4) art. 14b § 1a O.p. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a. przez bezpodstawne stwierdzenie, że w ramach instytucji indywidualnej interpretacji nie jest możliwe określenie, czy dany wyrób spełnia definicję płynu do e-papierosów wynikającą z przepisów akcyzowych,

5) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 32 Konstytucji RP, przez odmówienie udzielenia odpowiedzi na pytanie spółki dotyczące opisanych we wniosku produktów, pomimo że Dyrektor KIS wydał wiele interpretacji w odniesieniu do tak samo lub analogicznie sformułowanych pytań,

6) art. 239 § 1 pkt 2 w zw. z art. 14h O.p., przez jego niezastosowanie, pomimo że z przyczyn wskazanych powyżej postanowienie organu I instancji w sprawie odmowy wydania na rzecz spółki indywidualnej interpretacji powinno zostać uchylone.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że pytanie z którym zwróciła się do organu, dotyczyło stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, co uzasadniało konieczność złożenia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, a nie WIA. Zdaniem skarżącej brak jest przeszkód, żeby na podstawie informacji dotyczących składu, charakteru i właściwości wytwarzanej przez nią płynnej melasy organ dokonał jej klasyfikacji, przy zastrzeżeniu, że gdy w toku kontroli lub postępowania właściwe organy podatkowe zakwestionują te informacje, wydana interpretacja indywidualna nie znajdzie zastosowania. Zdaniem skarżącej, klasyfikacja wskazanych wyrobów nie musi być dokonywana wyłącznie w ramach WIA, o czym świadczą liczne indywidualne interpretacje wydane w okresie, w którym funkcjonowała już instytucja WIA.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie i rozstrzygnięcie je poprzedzające nie naruszają prawa w stopniu, który skutkowałby koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Przedmiotem oceny Sądu, pod kątem zgodności z prawem, w okolicznościach niniejszej sprawy jest postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie dla strony indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Rozstrzygnięciem tym organ odmówił merytorycznego załatwienia złożonego przez nią wniosku, powołując się na to, że klasyfikacja wyrobów z płynnych melas winna być dokonana w ramach odrębnego postępowania w zakresie WIA.

Skarżąca kwestionując stanowisko organu o braku możliwości wydania indywidualnej interpretacji argumentowała, że organ winien samodzielnie, w oparciu o informacje dotyczące składu, charakteru i właściwości wytwarzanych przez nią płynnych melas, ocenić czy wyroby te stanowią wyroby akcyzowe.

Odnosząc się do tak zarysowanego przedmiotu sporu wskazać należy, że w ramach postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w kształcie jaki został mu nadany przepisami art. 14a-14s O.p. organ powołany do dokonania tego rodzaju urzędowej wykładni jest związany treścią opisu przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego lub zdarzania przyszłego, w który nie może ingerować. Organ interpretacyjny nie ma zatem prawa do czynienia własnych ustaleń faktycznych.

W zakresie wymogów, jakie O.p. precyzuje w odniesieniu do wniosków o interpretacje indywidualne należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obwiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że w sprawach o wydanie interpretacji indywidualnej organ jedynie ocenia (pozytywnie lub negatywnie) czy stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Jedynym możliwym działaniem organu jest, w sytuacji uznania podanych we wniosku danych za niewystarczające do zajęcia stanowiska, wezwanie do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 169 O.p., zgodnie z regulacją art. 14h tej ustawy. Wszelkie rozważania dotyczące zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego należy odnosić wyłącznie do opisu stanu faktycznego, na tle którego sformułowano pytania wymagające oceny ze strony organu (por. np. wyrok NSA z 31 stycznia 2019 r., sygn. II FSK 358/17).

W kontrolowanej sprawie Dyrektor KIS uznał, że pierwotnie przedstawiony przez skarżącą opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uniemożliwiał udzielenie odpowiedzi na pytanie czy wskazane we wniosku wyroby z płynnych melas podlegają opodatkowaniu akcyzą i co za tym idzie, czy spółka z tytułu ich wytwarzania jest/będzie podatnikiem akcyzy.

Według organu skarżąca nie uzupełniła skutecznie wniosku, gdyż nie wskazała w sposób jednoznaczny czy przedmiotowe wyroby są wyrobami akcyzowymi, w szczególności czy stanowią płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a. W konsekwencji w dalszym ciągu nie było możliwe udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie. Zdaniem organu rozstrzygnięcie wątpliwości w ww. zakresie, należy do zakresu WIA. Na tej podstawie organ pozostawił wniosek skarżącej o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia.

W ocenie Sądu stanowisko organu jest prawidłowe.

Bezspornym jest, że do obowiązków organów podatkowych w ramach udzielanych indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego należy ustalenie odpowiedniego przedmiotu opodatkowania. W kontrolowanej sprawie powyższe uzależnione było od zaklasyfikowania wskazanych wyrobów do wyrobów akcyzowych, a w szczególności ustalenia czy stanowią one płyn do papierosów elektronicznych, o którym mowa art. 2 ust. 1 pkt 35 u.p.a. Zgodnie z ww. przepisem w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r., za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę, przy czym roztwór uważa się za przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, gdy jest używany albo ze względu na jego skład i właściwości fizykochemiczne może być użyty w papierosach elektronicznych, bez względu na miejsce jego sprzedaży bądź oferowania na sprzedaż. Zmiana przepisów u.p.a. od 1 stycznia 2023 r. i wprowadzenie nowej definicji "płynu do papierosów elektronicznych" spowodowała, że to nie przeznaczenie roztworu, o którym mowa w art. 2 pkt 35 u.p.a., ale jego skład i właściwości fizykochemiczne mają decydujące znaczenie dla kwalifikacji jako wyrobu akcyzowego.

W przekonaniu Sądu, biorąc pod uwagę brzmienie definicji płynu do papierosów elektronicznych zawartej w ww. przepisie, odnoszące się do składu i właściwości fizykochemicznych substancji, należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącej, nie było rzeczą organu interpretacyjnego samodzielne kwalifikowanie spornych wyrobów do tej kategorii wyrobów akcyzowych. Niezbędne byłoby do tego przeprowadzenie postępowania dowodowego, do którego organ nie był uprawniony oraz wymagało odpowiednich badań w zakresie składu i właściwości fizykochemicznych tych wyrobów.

Jak prawidłowo wskazał Dyrektor KIS, w myśl art. 14b § 1a O.p. (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2023 r.) w zakresie objętym (...) wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach u.p.a., nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Prawidłowo zatem wskazano w zaskarżonym postanowieniu, że Dyrektor KIS nie jest organem właściwym do dokonania oceny czy dany wyrób jest wyrobem akcyzowym, ponieważ służy temu instytucja WIA.

Nadmienienia również wymaga, że samodzielne przyjęcie przez skarżącą, że jej wyrób jest wyrobem akcyzowym, powodowałoby, że mimo zainicjowania postępowania interpretacyjnego, spółka nie miałaby zapewnionej jakiejkolwiek ochrony. Tymczasem w postępowaniu w sprawie wydania WIA organ podatkowy może prowadzić czynności dowodowe (badania laboratoryjne lub inne analizy) w celu ustalenia właściwości fizykochemicznych wyrobu, koniecznych do określenia klasyfikacji według CN lub rodzaju wyrobu z takim stopniem szczegółowości, by można było kompletnie określić sposób opodatkowania (art. 7f u.p.a.). Wydanie decyzji może zostać poprzedzone odpowiednimi badaniami laboratoryjnymi lub innymi analizami, jeżeli wymaga tego rozpatrzenie wniosku o wydanie wiążącej informacji akcyzowej (art. 7f u.p.a.), co stanowi o istotnej różnicy między wiążącą informacją akcyzową, a interpretacją indywidualną. Dzięki temu, zgodnie z celem i naturą tego instrumentu prawnego, podatnik uzyska pewność stosowania prawa, ponieważ decyzja w sprawie wiążącej informacji akcyzowej wiąże organy podatkowe i podatnika – adresata, stosownie do art. 7d ust. 3 u.p.a. (por. wyroki NSA z: 4 listopada 2022 r., sygn. akt I FSK 832/22 oraz I FSK 1034/22, 30 listopada 2022 r., sygn. akt I FSK 1086/22, 15 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 1486/22).

W opozycji do twierdzeń skarżącej, należy zatem przyznać rację organowi, że w ramach postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14a-14s O.p.) organ nie mógł dokonać samodzielnej klasyfikacji wskazanych wyrobów. Słusznie wskazał Dyrektor KIS, że organ interpretacyjny nie ma narzędzi, aby takich ustaleń dokonać, bo jak wyżej wskazano, nie może prowadzić żadnego postępowania dowodowego, ani weryfikować informacji podanych przez wnioskodawcę. Wątpliwości wynikające z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej mogłyby być rozstrzygnięte przez Dyrektora KIS jedynie w drodze postępowania w zakresie WIA, które skarżąca może sama uruchomić, składając odpowiedni wniosek.

Wbrew zatem stanowisku skarżącej, stwierdzenie czy produkowane płynne melasy są wyrobem akcyzowym nie należy do sfery prawnej, lecz faktycznej, ponieważ nie można jej dokonać w oparciu o wykładnię przepisów, lecz wymagane jest dokonanie odpowiednich badań i przeprowadzenie postępowania dowodowego.

Należy zatem uznać, że na podstawie przedstawionego przez skarżącą opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz informacji udzielonych w odpowiedzi na pytania organu, Dyrektor KIS nie dysponował wystarczającą wiedzą, aby rozstrzygnąć, czy wytwarzanie płynnych melas podlega odpakowaniu podatkiem akcyzowym i czy z tego tytułu spółka jest/będzie podatnikiem tego podatku. Niezbędne było w tym zakresie jednoznaczne określenie czy są to wyroby akcyzowe. Taka kwalifikacja spornych wyrobów, jak słusznie uznał organ, dokonywana jest w odrębnym postępowaniu, tj. w ramach WIA.

Odnosząc się do wskazanych przez skarżącą interpretacji, należy zaznaczyć, że choć odpowiadały one na tak samo lub podobnie sformułowane pytanie, to jednak zostały wydane w innym stanie prawnym (przed 2023 r.) lub faktycznym (dotyczyły innych wyrobów). Organ interpretacyjny w sposób szczegółowy analizował zarzuty skarżącej i odniósł się do nich, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Podsumowując, Sąd podziela stanowisko organu, że wobec nie wskazania przez skarżącą w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym czy płynne melasy stanowią wyrób akcyzowy oraz nie udzielenie, w ramach uzupełnienia wniosku, odpowiedzi w tym zakresie, organ nie mógł rozstrzygnąć, czy wytwarzanie tych wyrobów podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i czy z tego tytułu spółka jest/będzie podatnikiem tego podatku. Prawidłowo zatem uznał organ, że pomimo wezwania wnioskodawczyni nie uzupełniła w niezbędnym zakresie wniosku o udzielenie interpretacji, dlatego zaistniały przesłanki do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, stosownie do art.169 § 1, 2 i 4 w zw. z art. 14h O.p.

Z przedstawionych względów, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty są niezasadne, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 225 P.p.s.a, gdyż skarżąca uiściła tytułem wpisu 200zł, a należny wpis od skargi wynosi 100 zł - zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2021 r., poz. 535).