Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 597/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1073
law: Ustawa z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 22 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa oddala skargę.


UZASADNIENIE

W. Z. (skarżący) złożył do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie o niekaralności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe popełnione w związku z pełnieniem funkcji sołtysa, zaświadczenie potwierdzające pełnienie funkcji sołtysa wsi K., z którego wynika, że W. Z. pełnił funkcje sołtysa wsi K. w latach:

1. od 9.04.2011 r. do 15.04.2015 r.

2. od 15.042015 r. do 22.03.2019 r.

oraz wypis z dowodu osobistego.

Decyzją z 22 sierpnia 2023 r., Nr [...], Prezes KRUS na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz. U. z 2023 r., poz. 1073, zwanej dalej "ustawą"), odmówił skarżącemu prawa do tego świadczenia.

W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 2 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat oraz

2) osiągnęła wiek:

a) w przypadku kobiet - 60 lat,

b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.

Organ stwierdził, że skarżący pełnił funkcję sołtysa od 9.04.2011 r. do 15.04.2015 r. i od 15.042015 r. do 22.03.2019 r., tj. jedynie 7 lat 11 miesięcy i 13 dni.

Wobec powyższego nie legitymuje się wymaganym okresem pełnienia funkcji sołtysa przez co najmniej dwie kadencje, nie mniej niż przez 8 lat. Zatem w tej sytuacji brak jest podstaw do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia.

Nie zgadzając się z decyzją Prezesa KRUS, skarżący złożył skargę do Sądu. Wywiódł, iż decyzja jest dla niego krzywdząca, ponieważ pełnił funkcje sołtysa dwie kadencje, natomiast drugi warunek – pełne 8 lat – sołtys nie ma wpływu. Zaznaczył, iż jest jedynym sołtysem w całej Gminie S., któremu nie uznano dwóch pełnych kadencji

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności

z prawem zaskarżonej decyzji Prezesa KRUS z 22 sierpnia 2023 r., odmawiającej skarżącemu prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 ust. 1 ustawy

o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, zgodnie z którym świadczenie pieniężne z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat oraz

2) osiągnęła wiek:

a) w przypadku kobiet - 60 lat,

b) w przypadku mężczyzn - 65 lat.

Uzasadniając decyzję Prezes KRUS podał, że skarżący nie legitymuje się okresem 8 lat pełnienia funkcji sołtysa, a jedynie udowodnił 7 lat 11 miesięcy i 13 dni.

Z art. 2 ustawy wynika, iż przy ustalaniu okresu pełnienia funkcji sołtysa nie jest wymagane zachowanie ciągłości pełnienia tej funkcji (ust. 2). Nadto do okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wlicza się również okres pełnienia funkcji sołtysa na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jeżeli osoba ta następnie pełniła funkcję sołtysa na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (ust. 3).

W kontrolowanej sprawie skarżący przedłożył wymagane prawem dokumenty, które uprawniały organ do rozpoznania złożonego wniosku. Z przedłożonego zaświadczenia wynikało, iż skarżący pełnił funkcje sołtysa przez dwie kadencje, tj.

w latach 9.04.2011 r. do 15.04.2015 r. i od 15.042015 r. do 22.03.2019 r. Złożone zaświadczenie zawierało dokładne daty sprawowanej kadencji tj. dni, miesiące i lata.

Na podstawie powyżnego dokumentu, potwierdzonego w postępowaniu wyjaśniającym, organ ustalił okres sprawowania funkcji przez skarżącego, która wprawdzie wynosiła dwie kadencje, ale nie stanowiła 8 lat, wymaganych przepisami ustawy.

W kontrolowanej sprawie skarżący niewątpliwie spełnia przesłankę wieku wymaganą art. 2 ust. 2 b) ustawy, nie jest także kwestionowana przez organ okoliczność sprawowania funkcji sołtysa przez skarżącego przez okres dwóch kadencji.

Spór w sprawie dotyczy tego, ze skarżący nie wykazał pełnienia funkcji sołtysa przez okres 8 lat. Analizując treść art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, należy zauważyć, iż ustawodawca wskazał, iż cyt.: "Świadczenie przysługuje osobie, która spełnia łącznie następujące warunki: pełniła funkcję sołtysa na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 i 572) przez okres co najmniej dwóch kadencji, nie mniej niż przez 8 lat".

Kluczowe zdaniem Sądu jest wyrażenie "co najmniej dwie kadencje" i "nie mniej niż przez 8 lat", co oznacza, że ustawodawca postawił jasne wymogi. I o ile skarżący spełnia wymóg dwóch kadencji sprawowania funkcji sołtysa we wskazanych

w zaświadczeniu latach, to niewątpliwie nie udowodnił 8 lat sprawowania funkcji sołtysa.

Wykładnia językowa czy funkcjonalna powołanego przepisu zdaniem Sądu wymaga, aby ubiegający się o przyznanie tego świadczenia legitymował się pełnymi ośmioma latami - pełnienia funkcji sołtysa. Racjonalny ustawodawca musiał mieć świadomość zasad i sposobu przeprowadzania wyborów na pełnienie funkcji sołtysa. Zawarcie w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wymogu "nie mniej niż przez 8 lat" sprowadza się do tego, że osoby, które nie legitymują się powyższym okresem pełnienia funkcji sołtysa, tracą prawo do ubiegania się o powyższe świadczenie.

Zarzuty skargi są bezzasadne. Wbrew twierdzeniom skargi, skarżącemu nie zakwestionowano pełnienia funkcji sołtysa przez dwie kadencje. Powodem odmowy przyznania świadczenia było nie wykazanie pełnienia tej funkcji przez okres nie mniejszy niż 8 lat.

Z tych względów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.