Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 9/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy P.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 54  par. 1 i 2, art. 55  par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wymierzenie Warmińsko-Mazurskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Warmińsko-Mazurskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy; 2. zasądzić od Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz wnioskodawcy D. R. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 maja 2023 r. D. R. (dalej jako: wnioskodawca) wniósł o wymierzenie Warmińsko-Mazurskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (dalej jako: organ) grzywny w kwocie 1000 zł za nieprzekazanie sądowi jego skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej wraz z aktami sprawy. Podał, że 11 kwietnia 2023 r. złożył skargę na bezczynność za pośrednictwem organu. Organ nie przekazał skargi sądowi w terminie, o czym wnioskodawca dowiedział się telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej 15 maja 2023 r.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie. Organ potwierdził, że skarga wnioskodawcy wpłynęła do organu 11 kwietnia 2023 r. Zdaniem organu skarga do sądu winna być przekazana 11 maja 2023 r. i w tym też dniu przygotowana została odpowiedź na skargę, a skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do wysłania. Natomiast sekretariat nadał omyłkowo przesyłkę w dniu następnym, tj. 12 maja 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (...) w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie jednak z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Z powyższych uregulowań wyraźnie wynika, że na organie administracji, do którego wpływa skarga skierowana do sądu administracyjnego, spoczywają określone obowiązki. Niezależnie przy tym od stanowiska organu co do zasadności skargi, organ ma obowiązek jej przekazania wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę właściwemu sądowi, w określonym ustawowo terminie, który w przypadku skargi z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej wynosi 15 dni od daty jej wniesienia. Natomiast niewykonanie tego obowiązku skutkuje sankcją w postaci możliwości wymierzenia przez sąd grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a.

Wskazać należy, że regulacja zawarta w art. 55 § 1 p.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. i wiąże się z powrotem ustawodawcy do pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, mając na celu przeciwdziałanie przetrzymywaniu skarg przez organy administracji publicznej. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a, zaś wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006, Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć po uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s.381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009r. (sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszaniu prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.

Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Ol 77/23 dotyczącej skargi D. R. na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, skarga ta została wniesiona bezpośrednio do organu 11 kwietnia 2023 r. W związku z tym ustawowy termin do przekazania skargi upłynął w dniu 26 kwietnia 2023 r. Skarga wraz z aktami sprawy została wysłana do sądu 12 maja 2023 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Przy czym w odpowiedzi na wniosek organ błędnie wskazał na termin przekazania skargi, tj. 30 dni. Ponadto organ przyznał, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu w tym terminie z powodu błędu sekretariatu. W sprawie niewątpliwie więc doszło do naruszenia terminu przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 55 § 1 p.p.s.a. Przy czym wskazać należy, że powołany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny, gdyż sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzyganiu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym m.in. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czy też czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko zdyscyplinowanie organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

W tym stanie rzeczy sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w wysokości 100 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy sądowi administracyjnemu. Wskazać bowiem należy, że organ błędnie obliczył termin do przekazania skargi, jak również nie dotrzymał terminu wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzając grzywnę sąd wziął jednak pod uwagę okoliczność, że organ wykonał obowiązek przekazania skargi wraz z aktami sprawy z niewielką zwłoką (16 dni), a nieterminowe jej przekazanie wyniknęło z niewłaściwej interpretacji przepisów prawa, a nie z celowego działania organu. Dlatego też w ocenie sądu wymierzona kwota grzywny jest współmierna do stwierdzonego przez sąd uchybienia organu i powinna zdyscyplinować organ w przyszłości. Wyjaśnić przy tym należy, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu orzekającego. Jedynie górna granica grzywny jest określona w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. uwzględniając uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w kwocie 100 zł.