Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 759/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 122, art. 123, art. 155 par.1, art. 187 par. 1, art. 190 par.1 i par.2, art. 200
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: M.P. 2006 nr 86 poz 880
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś . WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2012 r. przy udziale sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego i określenia jego wysokości w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego na podstawie art. 207, art. 2 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1, art. 47 § 3, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 54, art. 55 § 1, art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 6, art. 21 ust. 5, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11 i ust. 12, art. 105 oraz art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) stwierdził wobec J. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą N. powstanie obowiązku podatkowego w dniu 17 czerwca 2009 r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki VOLVO XC 90 o numerze nadwozia [...] w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki VOLVO XC 90 o numerze nadwozia [...], od którego nie złożono wymaganej deklaracji na podatek akcyzowy i nie wpłacono należnej akcyzy.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). W myśl art. 100 ust. 4 ww. ustawy samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu melex o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Dla potrzeb właściwej klasyfikacji taryfowej posłużyć się należy wyjaśnieniami do Taryfy Celnej z załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. Zgodnie z zawartym tam opisem, kod 8703 obejmuje: Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W niniejszej pozycji określenie "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pojazdów do pozycji 8703 wyznaczona jest przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów:

1. obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

2. obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

3. obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

1. brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

2. wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Organ wskazał, że w piśmie z dnia 28. października 2010 r. podatnik wyjaśnił, że [...] dowód rejestracyjny został mylnie wystawiony i jest to błąd wydziału komunikacji w B. (liczba miejsc - S1 dwa oraz kategoria pojazdu M1 - samochód osobowy). Zobowiązany poinformował także (nie załączając pisma), że wystosowano zapytanie do ministerstwa transportu w B. o wyjaśnienie błędów w [...] dowodzie rejestracyjnym. Dołączył także kopię homologacji, oświadczenie sprzedawcy, fakturę zakupu, przegląd techniczny oraz protokół identyfikacyjny samochodu. W ocenie organu podatkowego z dokumentów załączonych do sprawy wynika, że zmiany polegającej na przebudowie z ciężarowego na osobowy dokonano w dniu 22 czerwca 2010 r. (faktura nr [...] od firmy A. R. M. za przebudowę z ciężarowego na osobowy), co nie jest zgodne przeglądem technicznym nr [...] z dnia 18 czerwca 2010 r. (liczba miejsc siedzących – 7) oraz oświadczeniem B. S. z dnia 16 października 2010 r., że dokonała nabycia samochodu ciężarowego, który posiadał 7 miejsc siedzących i został przerobiony przed zakupem przez przedsiębiorstwo N. – zdemontowano kratę przedziału bagażowego i wannę oraz zamontowano 5 siedzeń z pasami bezpieczeństwa. Są to odwracalne zmiany wnętrza, które nie naruszają konstrukcji samochodu. Samochód posiadał elementy wyposażenia wnętrza takie jak samochodów osobowy. Demontaż kraty i montaż siedzeń przywrócił mu tylko jego pierwotny charakter samochodu osobowego. Przedmiotowy samochód VOLVO XC90 został wyprodukowany jako osobowy 7- miejscowy, co potwierdza zapis w [...] dowodzie rejestracyjnym – poz. J – M1 i poz. S.1 – 7.

Organ podkreślił, że posiadana przez pojazd homologacja nie może mieć wpływu na klasyfikację pojazdu. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego zaznaczył, iż prawo o ruchu drogowym, w oparciu o które ustalane są cechy pojazdów ciężarowych, reguluje zasady ruchu drogowego i warunki jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych.

Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że pojazd samochodowy marki Volvo XC 90 jest pojazdem jednobryłowym o zamkniętym i przeszklonym dookoła 5

drzwiowym nadwoziu typu kombi, co potwierdza rozkodowanie w systemie AUTOVIN samochodu Volvo XC90 o nr VIN [...]. W tym przypadku, kryterium rozstrzygającym o zaklasyfikowaniu samochodu będącego przedmiotem niniejszego postępowania do kodu 8703 będzie budowa nadwozia tego pojazdu:

1. okna na panelach bocznych i tylnych drzwiach,

2. 7 miejsc siedzących,

3. nadwozie 5 drzwiowe,

4. wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów,

5. brak przegrody, która wyodrębnia część pasażerską i część towarową (7 miejsc siedzących).

Organ zauważył ponadto, że przedmiotowy samochód Volvo XC90 posiada kategorię M1 (pojazd zaprojektowany i wykonany do przewozu osób mający więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy), na co wskazuje zapis w [...] dokumencie rejestracyjnym na stronie 2 w pkt J. Został więc wyprodukowany jako samochód osobowy. Dodatkowo przedstawiciel Volvo- firma B. Sp. z o.o. w W. potwierdził, że samochód Volvo XC 90 o numerze identyfikacyjnym [...] jest samochodem osobowym. Jak wskazał organ na fakt, że pojazd konstrukcyjnie jest samochodem osobowym wskazuje również liczba miejsc siedzących, tj. 7 (łącznie z kierującym pojazdem), którą wskazano w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 18.06.2009 r. oraz [...] z dnia 22.06.2010 r. Informacja ta znajduje również potwierdzenie w [...] dowodzie rejestracyjnym (pozycja S.1-ilość miejsc siedzących włącznie z kierowcą: 7).

Biorąc powyższe pod uwagę, organ I instancji stwierdził, że samochód Volvo XC90 o nr nadwozia [...] winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, zatem spełnia definicję samochodu osobowego określoną dla potrzeb poboru akcyzy w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlega obowiązkowi zapłaty akcyzy.

Jako datę powstania obowiązku podatkowego organ przyjął dzień 17.06.2009 r. Wyjaśnił, że w dniu 17.06.2009 r. strona sprzedała przedmiotowy samochód B. S. (faktura VAT nr [...] z dnia 17.06.2009 r.), co oznacza, że w tej dacie samochód musiał znajdować się już na terytorium kraju.

Z kolei za podstawę opodatkowania przyjęto kwotę [...] zł. wynikającą z określenia przy wykorzystaniu Informatora Rynkowego EurotaxGlass’s wartości rynkowej przedmiotowego pojazdu w wysokości [...] zł. pomniejszoną o kwoty podatków od towarów i usług oraz akcyzy.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, zarzucając błędne ustalenia stanu faktycznego oraz naruszenie art. 121, art. 122, art. 123, art. 187, art. 188, art. 191 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Podniósł, że organ sam nie podjął czynności w celu rzetelnego wyjaśnienia sprawy. Zarzucił, iż organ podatkowy nie dokonał weryfikacji oświadczenia podatnika o stanie towaru, według którego przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód o następujących cechach:

- 2 miejsca siedzące z przodu,

- trwale zamontowana ściana grodziowa wyodrębniająca przestrzeń pasażerską od ładunkowej,

- w przestrzeni ładunkowej tzw. wanna służąca do przewozu towarów,

- miejsca mocowań pasów bezpieczeństwa oraz siedzeń trwale zabezpieczone,

- brak możliwości opuszczania tylnych szyb w drzwiach,

- brak bocznych tapicerek oraz tylnej półki.

Zdaniem odwołującego taki stan auta, potwierdzony homologacją Volvo, nie pozwala na uznanie go za służące zasadniczo do przewozu osób.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 3 sierpnia 2011 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że aby dany pojazd mógł podlegać opodatkowaniu, powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703, przy czym głównym kryterium klasyfikacji do tego kodu jest zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego, w niniejszej sprawie, jest samochód VOLVO XC 90, nr nadwozia (VIN) [...], poj. 2401 cm3, rok produkcji 2004. Samochód tej samej marki i modelu wyróżnia się jednobryłowym, zamkniętym i przeszklonym, 5-drzwiowym nadwoziem typu kombi. W pojeździe znajduje się 5 miejsc do siedzenia włącznie z kierowcą. Wyposażony jest w silnik wysokoprężny o pojemności skokowej 2401 cm3. Wnętrze kabiny jest w całości starannie wykończone: tapicerka, dywaniki, popielniczki, oświetlenie, pasy bezpieczeństwa dla 5 osób. Nadto pojazd wyposażony jest w swej wersji standardowej w zagłówki, ABS, alufelgi, airbag 6 szt., el. podnoszone szyby (przód i tył), el. regulację położenia świateł przednich, klimatyzację automatyczną, immobilizer, wielofunkcyjną skórzaną kierownicę i drążek skrzyni biegów, komputer pokładowy, przedni podłokietnik, przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, radio CD, wspomaganie układu kierowniczego, tempomat, termometr zewnętrzny, ESP-układ stabilizacji toru jazdy, system kontroli trakcji oraz wykończenie wnętrza w aluminium. Powyższa prezentacja, oparta o wycenę w systemie EurotaxGlass's dla wersji standardowej, wskazująca ogólny wygląd i ogół cech pojazdu tej marki i modelu, świadczy o osobowych walorach pojazdu (przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, wielofunkcyjna skórzana kierownica i drążek skrzyni biegów, alufelgi, airbag 6 szt), a tym samym wyczerpuje przesłankę, według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 (Dz. U. C 22 z dnia 26.01.2008 r., str. 12), zgodnie z którym pojazdy o bogatym wyposażeniu wnętrza, które z reguły przypisywane jest samochodom osobowym, winny być klasyfikowane, na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, w pozycji 8703. Powyższe potwierdza również przedstawiciel Volvo w Polsce – B. Sp. z o.o. w W. wykazując, iż w bazie danych sporny samochód jest pojazdem osobowym.

Ponadto organ II instancji wskazał, że przedmiotowy samochód marki Volvo XC 90 w zdecydowanej większości wyczerpuje cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703 określone w Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej - M.P. Nr 86, poz. 880), którymi również należy się kierować przy ustalaniu właściwej pozycji CN. Wyposażony jest bowiem w 7 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby, posiada tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, wnętrze całego pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla przedziału osobowego (tapicerka, wentylacja, oświetlenie). Natomiast spośród cech określonych w powyższych Notach dla pozycji 8704 przedmiotowy samochód posiada przeszklone boczne panele, przeszklone tylne drzwi przeznaczone do załadunku i rozładunku towarów.

Organ odwoławczy za zasadne uznał przyjęcie stanu faktycznego przedmiotowego pojazdu z dnia 17 czerwca 2009 r., w którym pojazd ten jest jednobryłowym, zamkniętym i przeszklonym, 5-drzwiowym nadwoziem typu kombi, wyposażonym w 7 miejsc siedzących wraz z kierowcą i przystosowanymi dla każdego miejsca pasami bezpieczeństwa. Nadto wyposażenie wnętrza (tapicerka, klimatyzacja, poduszki powietrza, dywaniki, oświetlenie i in.) charakterystyczne jest dla przewozu osób. Potwierdza to również B. S., nabywca przedmiotowego pojazdu określony w fakturze VAT nr [...] z dnia 17 czerwca 2009 r., która w oświadczeniu z dnia 16 października 2010 r. twierdzi, iż nabyła samochód z 7 miejscami siedzącymi i wyposażeniem wnętrza charakterystycznym dla samochodu osobowego. Powyższe znajduje również odzwierciedlenie w badaniu technicznym nr [...] z dnia 18 czerwca 2009 r., gdzie także określono ilość miejsc siedzących wraz z kierowcą na 7. Zdaniem organu odwoławczego argumentacja podatnika oparta o informacje, iż sporny pojazd był w rodzaju "van" i posiadał 2 miejsca siedzące, znajduje odzwierciedlenie w dokumentach, na które się powołuje (oświadczenie C. nv z dnia 11.10.2010 r. oraz protokół identyfikacyjny [...] stacji diagnostycznej z dnia 26.02.2008 r.), na okres sprzed nabycia wewnątrzwspólnotowego, tj. 17 czerwca 2009 r. Jak wskazał organ twierdzenia strony o wyposażeniu spornego pojazdu w dniu przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego (wanna do przewozu towarów, brak bocznych tapicerek, brak możliwości opuszczania tylnych szyb, trwale zabezpieczone miejsca mocowania tylnych foteli i pasów bezpieczeństwa) poza oświadczeniem samego skarżącego nie zostały poparte żadnymi dowodami, co uznać należy za gołosłowne i nie udowodnione. Organ wskazał również, iż trwałe zmiany (trwale zabezpieczone miejsca mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa) wykluczają odwracalność procesu zmian, tj. wykluczają możność ponownego zamontowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa bez naruszenia konstrukcji samochodu. To, że strona mogła ewentualnie dokonać ponownego zamontowania siedzeń i elementów zabezpieczających (pasy bezpieczeństwa) oraz wyposażenia wnętrza do użytku pasażerów świadczy o tym, że pojazd niniejszy konstrukcyjnie był dostosowany raczej do przewozu osób niż towarów. Organ zaznaczył, iż według wyjaśnień do Taryfy celnej, publikowanym w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. (M. P. Nr 86, poz. 880) pozycja CN 8703 obejmuje m in. samochody: "2. Typu van : Pojazd typu van z więcej niż jednym rzędem siedzeń musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających HS do pozycji 8703."

Odnośnie natomiast twierdzenia podatnika, zawartego w odwołaniu, iż samochód winien być zaklasyfikowany jako ciężarowy z uwagi chociażby na zapisy widniejące w świadectwie homologacji Volvo Cars [...] ([...]), organ odwoławczy wyjaśnił, że organy obu instancji nie kwestionują zapisów zawartych w dokumencie homologacji pojazdu, na które się powołuje podatnik. Dokumenty urzędowo sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Czynnikami mającymi jednak zasadniczy wpływ na odpowiednią klasyfikację wyrobu do pozycji CN są określone cechy pojazdu. Przepisy w sprawie homologacji typu pojazdu czy prawa o ruchu drogowym kierują się natomiast innymi kryteriami dotyczącymi klasyfikacji pojazdów jako ciężarowe czy osobowe. Oznacza to, iż uzyskanie świadectwa homologacji, które określa rodzaj pojazdu, jako ciężarowy, czy analogiczne zapisy w zagranicznych dowodach rejestracyjnych, bądź nawet rejestracja w krajowym systemie komunikacyjnym jako ciężarowy, nie przesądza o kwalifikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704 jako pojazdu ciężarowego.

Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że sporny pojazd Volvo XC90 nr nadwozia (VIN) [...], poj. 2401 cm3, rok produkcji 2004 nie spełnia kryterium zaszeregowania do pozycji 8704 jako "pojazdy samochodowe do transportu towarowego", oraz że właściwą pozycją jest pozycja 8703.

W ocenie organu odwoławczego nie doszło również do naruszenia wskazanych przez odwołującego przepisów Ordynacji podatkowej, wskazując – w powołaniu na orzecznictwo sądowoadministracyjne – że ustalenie zasadniczego przeznaczenia konkretnego pojazdu w oparciu o kryteria określone w wyjaśnieniach do Taryfy celnej nie wymaga przeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego, ponadto w interesie samej strony leży współdziałanie z organem w gromadzeniu dowodów istotnych dla sprawy, zaś dokonanie na podstawie materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżący nie świadczy o dowolnej ocenie dowodów.

W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o jej uchylenie, zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 1 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 06.12.2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm.) przez błędną wykładnię polegającą na ustaleniu przez organ II instancji, iż dnia 17.06.2009 r. w obrocie wewnątrzwspólnotowym skarżący w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa N., nabył samochód marki Volvo XC90, nr [...] z 2004 r., oraz iż towar ten stanowił samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a nie samochód ciężarowy przystosowany do przewozu towarów, a ustaleń tych dokonano wbrew dowodom przedstawionym na tę okoliczność, w szczególności wbrew treści [...] przeglądu diagnostycznego z dnia 26.02.2008 r. stwierdzającego ilość miejsc 1+1 oraz stosunek dwukrotnie większej przestrzeni towarowej do przestrzeni osobowej.

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej przez brak wskazania w zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których organ odmówił wiary dowodom wskazanym przez skarżącego;

- art. 187 § 1, art. 188 oraz art. 191 w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej, polegające na wybiórczym, a nie obiektywnym gromadzeniu materiału dowodowego w niniejszej sprawie, pominięciu bezzasadnie wniosków dowodowych skarżącego oraz niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy;

- art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej przez jego niezastosowanie przez organ II instancji;

- art. 190 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie przez organ wydający decyzję.

W uzasadnieniu skargi podatnik podniósł, że organy winny ustalić stan pojazdu w chwili przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego na podstawie dokumentu [...] przeglądu diagnostycznego z dnia 26.02.2008 r., [...] dowodu rejestracyjnego (błędnie wystawionego, na co wskazywał skarżący), fabrycznej homologacji Volvo Cars [...], wydawanej dla samochodów ciężarowych (w której znajduje się dokładny opis techniczny przedmiotowego pojazdu). Skarżący zaznaczył dodatkowo, że zapis o ilości miejsc 2 widnieje również na protokole identyfikacyjnym z dnia 26.02.2008 r. świadczącym ewidentnie, iż od daty przeglądu w B. w dniu 26.02.2008 r. do daty wystawienia faktury nie nastąpiła zmiana przeznaczenia przedmiotowego pojazdu.

Zobowiązany zakwestionował również odwołanie się przez organ do danych Eurotaxglass dla wersji standardowej, podnosząc, że ustalenia te dotyczą pojazdu tego samego modelu i marki w dacie produkcji, a nie przedmiotowego pojazdu w dacie przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego, który do momentu nabycia mógł przejść i przeszedł szereg zmian. Skarżący zarzucił, że organ dokonał błędnych ustaleń dotyczących cech przedmiotowego pojazdu określonych w Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (mających zresztą – zdaniem skarżącego, wyłącznie pomocniczy charakter), opierając się na zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 22 czerwca 2010 r. (a więc już po jego przemieszczeniu wewnątrzwspólnotowym), nie ustosunkowując się przy tym w ogóle do przedstawionego przez skarżącego [...] dokumentu homologacji oraz protokołu [...] kontroli technicznej z dnia 26.02.2008 r., a także pisma z dnia 11.10.2010 r. zawierającego oświadczenie sprzedawcy przedmiotowego pojazdu C. B. Podatnik podniósł, że nie można zgodzić się, iż dla potrzeb klasyfikacji taryfowej towaru wiążące i wystarczające są postanowienia dotyczące nomenklatury taryfowej Taryfy celnej. Zdaniem skarżącego w tym zakresie organ winien był się oprzeć na przedłożonym przez niego dokumencie w postaci świadectwa homologacji typu pojazdu, które ma charakter dokumentu urzędowego o podwyższonej mocy dowodowej. Wskazał, że powoływany przez organ II instancji jako naczelny dowód w postaci zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu dokonanym 18.06.2010 r., oraz zaświadczenie polegające na przebudowie z ciężarowego na osobowy dokonano 22.06.2010 (faktura nr [...] od firmy A. R. M. za przebudowę ciężarowego na osobowy) potwierdza, czego nie zauważa organ podatkowy, iż badanie dotyczyło auta po zwiększeniu liczby miejsc siedzących po sprzedaży w/w samochodu na terenie kraju po nabyciu wewnątrzwspólnotowym (faktura sprzedaży VAT [...] z dnia 17.06.2009 r. gdzie sprzedający to N. J. Z., a nabywca to B. S. i K. S., a nabyli oni używany, niekompletny samochód ciężarowy Volvo XC90. Reasumując wskazać należy, iż stwierdzenie organu celnego, że przedmiotowy samochód marki Volvo XC90 w zdecydowanej większości wyczerpuje powoływane powyżej cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703, jest nieprawdziwe, gdyż pojazd posiadał tylko dwa miejsca siedzące (fotel kierowcy i pasażera), zaś fakt ten potwierdza zapis w protokole [...] kontroli technicznej 1+1 oraz oświadczenie belgijskiego sprzedawcy pojazdu o tym, że prawidłowa ilość miejsc wynosi 2. Skarżący zwrócił ponadto uwagę, że w odpowiedzi na wezwanie organu B. S. oświadczyła, że samochód Volvo XC90 przyjechał do kraju w wersji ciężarowej 2-miejscowej i wyjaśniła, że już po nabyciu wewnątrzwspólnotowym na terenie kraju została w nim dokonana przebudowa pojazdu, co potwierdza faktura z dnia 22.06.2010 nr [...] od firmy A. R. M. gdzie nabywca to B. S. Do pisma zostały załączone zdjęcia dokumentujące stan pojazdu. Zobowiązany zarzucił przy tym, że organ podatkowy naruszył art. 190 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie poinformował go o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka. W końcowej części skarżący podniósł, że w dniu 11.02.2004 r. samochód tej samej marki – VOLVO XC90 po weryfikacji i oględzinach w toku odprawy celnej, w dokumencie tej odprawy uznany został za ciężarowy i zakwalifikowany do pozycji CN 8704.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo i niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju ( pkt 1 ) bądź nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju ( pkt 2 ). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Natomiast przepis art. 100 ust. 4 ustawy definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 87031011, pojazdów typu meleks o kodzie CN 87031018 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 87031018.

Z powyższej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm). Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem, iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569).

Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których tym samym – wbrew zarzutom skargi, organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu.

Według tychże wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że istotny dla ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jest moment powstania obowiązku podatkowego, czyli w świetle art. 101 ust. 2 moment przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1) bądź moment nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2). W ocenie Sądu zasadnie organy obu instancji przyjęły 17 czerwca 2009 r. jako datę dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego pojazdu. Jak wyjaśniły bowiem, w tym dniu dokonano sprzedaży spornego samochodu na terenie kraju w oparciu o fakturę VAT nr [...], a zatem dokonano pierwszej udokumentowanej czynności związanej z przedmiotowym pojazdem na terenie kraju.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do klasyfikacji przedmiotowego samochodu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej, w tym w szczególności do istotnego z punktu widzenia kodu 8703 zasadniczego przeznaczenia samochodu – do przewozu osób. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących przedmiotowego samochodu. W niniejszej sprawie należało więc przeanalizować dokumenty zarówno sprzed jak i po nabyciu przedmiotowego samochodu przez skarżącego i jego przemieszczeniu na terytorium kraju, zwłaszcza że większość dostępnych dokumentów nie odnosi się ściśle do momentu sprowadzenia samochodu.

Z okoliczności ustalonych przez organy podatkowe w oparciu o całokształt materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że przedmiotowy samochód – VOLVO XC 90 rok prod. 2004, został wyprodukowany jako samochód osobowy (zob. pismo przedstawiciela VOLVO w Polsce – B. sp. z o.o. w W. z dnia 06.10.2010 r. – k. 10 akt adm.), czyli w założeniu producenta został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Z powołanych przez organy danych zawartych w informatorze rynkowym - Eurotax dla samochodu tej marki i typu wynika, iż w wersji standardowej samochód ten posiada wygląd i ogół cech świadczących o osobowych walorach pojazdu (przystosowanie do montażu fotelika dziecięcego, wielofunkcyjna skórzana kierownica, drążek skrzyni biegów, alufelgi, airbag 6 szt.). Skarżący kwestionując odwołanie się do tychże cech dotyczących wersji standardowej nie wykazał, że przedmiotowy samochód tego standardowego wyposażenia nie posiadał.

Organy podatkowego ustaliły, że w niekwestionowanej przez skarżącego dacie wewnątrzwspólnotowego nabycia tj. 17 czerwca 2009 r. przedmiotowy pojazd posiadał jednobryłowe, zamknięte i przeszklone, 5-drzwiowe nadwozie typu kombi, był wyposażony w 7 miejsc siedzących wraz z kierowcą i przystosowanymi dla każdego miejsca pasami bezpieczeństwa. Zasadnie przy tym przyjęły, że wyposażenie wnętrza (tapicerka, klimatyzacja, poduszki powietrza, dywaniki, oświetlenie i in.) charakterystyczne jest dla przewozu osób. Jak trafnie wskazały organy obu instancji potwierdziła to również B. S., nabywca przedmiotowego pojazdu określony w fakturze VAT nr [...] z dnia 17 czerwca 2009 r., która w oświadczeniu z dnia 16 października 2010 r. stwierdziła, iż nabyła samochód z 7 miejscami siedzącymi i wyposażeniem wnętrza charakterystycznym dla samochodu osobowego. Słusznie zauważyły organy, że powyższe znajduje odzwierciedlenie w badaniu technicznym nr [...] z dnia 18 czerwca 2009 r., gdzie także określono ilość miejsc siedzących wraz z kierowcą na 7. Ponadto zapis w belgijskim dokumencie rejestracyjnym w polu S.1 również wskazuje na 7 miejsc siedzących, a w polu "J" zawiera adnotację "M1", co zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 24 października 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep określa typ przedmiotowego samochodu jako "osobowy". Ponadto Naczelnik Urzędu Celnego w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, iż zmiany polegającej na przebudowie przedmiotowego samochodu z ciężarowego na osobowy dokonane w dniu 22 czerwca 2010 r. i udokumentowane fakturą nr [...] wystawioną przez firmę A. R. M. (za przebudowę z ciężarowego na osobowy) są niezgodne z przeglądem technicznym nr [...] z dnia 18 czerwca 2010 r. (liczba miejsc siedzących – 7) oraz wskazanym powyżej oświadczeniem B. S. z dnia 16 października 2010 r., iż dokonała nabycia samochodu ciężarowego, który posiadał 7 miejsc siedzących i został przerobiony przed zakupem przez przedsiębiorstwo N. – zdemontowano kratę przedziału bagażowego oraz zamontowano 5 siedzeń.

Wbrew twierdzeniom skarżącego w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy dokonał oceny przedłożonych przez niego dokumentów w postaci oświadczenia sprzedawcy C. B. nv z dnia 11.10.2010 r. oraz protokołu identyfikacyjnego [...] stacji diagnostycznej z dnia 26.02.2008 r., stwierdzając, że dotyczą one stanu przedmiotowego pojazdu na okres sprzed nabycia wewnątrzwspólnotwego tj. 17 czerwca 2009 r. Ponadto, w ocenie Sądu, zasadna jest argumentacja Dyrektora Izby Celnej, iż twierdzenia strony o wyposażeniu spornego pojazdu w dniu przemieszczenia wewnątrzwspólnotwego (wanna do przewozu towarów, brak bocznych tapicerek, brak możliwości opuszczania tylnych szyb, trwale zabezpieczone miejsca mocowania tylnych foteli i pasów bezpieczeństwa) poza oświadczeniem samego skarżącego nie zostały poparte żadnymi dowodami, co uznać należało za nieudowodnione.

Z powyższych okoliczności – jak słusznie przyjęły organy podatkowe, wynika, że pierwsze zmiany polegające na przystosowaniu przedmiotowego samochodu do korzystania z niego głównie do przewozu towarów – miały charakter krótkotrwały i nie spowodowały zmiany zasadniczego przeznaczenia tego samochodu do przewozu osób. Ponowne przystosowanie do korzystania głównie do przewozu osób odbyło się bowiem wyłącznie przez demontaż elementów istotnych dla przewozu towarów (krata i wanna załadunkowa) oraz montaż siedzeń i pasów bezpieczeństwa w tylnej części samochodu. Zmiany te de facto stanowiły przywrócenie pierwotnych cech pojazdu umożliwiających korzystanie z niego głównie do przewozu osób i nie wymagały ingerencji w konstrukcję samochodu.

Powyższe oznacza, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w dniu powstania obowiązku podatkowego, tj. 17 czerwca 2009 r. przedmiotowy samochód był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób tym bardziej, że w owym dniu samochód ten był już po dokonanych przez skarżącego zmianach przystosowujących ponownie tenże samochód do korzystania z niego raczej do przewozu osób, co w szczególności znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 18.06.2009 r., w którym stwierdzono 7 miejsc siedzących oraz oświadczeniu B. S. zawartym w piśmie z dnia 16.10.2010 r., która stwierdziła, że nabyła od skarżącego samochód ciężarowy posiadający 7 miejsc siedzących.

Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej. Wymaga podkreślenia, iż wszelkie dokumenty przedłożone przez skarżącego znajdowały się w materiale dowodowym sprawy i były uwzględnione przy ustalaniu okoliczności sprawy i wydawaniu decyzji, co znajduje potwierdzenie w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. W tym miejscu należy również zaznaczyć, że – wbrew zarzutom skargi, organy podatkowe nie miały obowiązku poszukiwania z urzędu dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego tym bardziej, że skarżący nie wnioskował o podjęcie konkretnych czynności dowodowych.

Za niezasadny Sąd uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy podatkowe art. 190 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej poprzez niezawiadomienie skarżącego o miejscu i terminie przeprowadzonych dowodów w postaci przesłuchania świadka B. S. oraz oględzin. Wymaga wyjaśnienia, iż Naczelnik Urzędu Celnego nie przeprowadził dowodu z przesłuchania świadka B. S., ale wezwał ją, w trybie art. 155 § 1 Ordynacji podatkowej, do złożenia informacji, czy w przedmiotowym samochodzie dokonywane były jakiekolwiek zmiany konstrukcyjne w jego wnętrzu bądź naprawy, a ponadto do przedstawienia zdjęć spornego samochodu. Zatem oświadczenie B. S. zawarte w piśmie z dnia 16.10.2010 r. stanowi odpowiedź na powyższe wezwanie organu podatkowego, a nie dowód z przesłuchania świadka. Dodatkowo z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że organy podatkowe nie przeprowadziły również dowodu z oględzin przedmiotowego pojazdu. Dokonały natomiast ustaleń faktycznych co do stanu samochodu w oparciu o przedłożone do akt zdjęcia. Podkreślić także należy, iż organ I instancji postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. wyznaczył skarżącemu siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, realizując tym samym wynikającą z art. 123 w związku z art. 200 Ordynacji podatkowej zasadę czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania.

Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej).

Należy przy tym podkreślić, że organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych przez skarżącego dokumentach zagranicznych – [...] dowodzie rejestracyjnym, świadectwie homologacji i protokołu identyfikacyjnego [...] stacji diagnostycznej z dnia 26.02.2008 r., w których przedmiotowy samochód został określony jako "lekki samochód ciężarowy". Zważywszy jednak, że takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego homologacji oraz rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem – jak domagał się tego skarżący – że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym.

Jak wskazano powyżej istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu, w tym również (choć nie tylko) dokumentów rejestracyjnych i świadectw homologacji. W niniejszej sprawie te dokumenty również zostały wzięte pod uwagę przez organy podatkowe, jednak biorąc pod uwagę pozostałe okoliczności dotyczące cech i ogólnego wyglądu samochodu (istotnych dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia), zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia rodzaju pojazdu nie mogły być decydujące tym bardziej, że – jak również wykazano powyżej – na dzień powstania obowiązku podatkowego nie sposób uznać je za aktualne, skoro w tym momencie samochód był już po przeróbkach przywracających możliwość korzystania z niego głównie do przewozu osób. Z tych też względów bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje brak wyraźnego odniesienia organów do powołanego przez skarżącego dokumentu belgijskiego przeglądu technicznego z dnia 26.02.2008 r., a więc również pochodzącego sprzed momentu nabycia i przemieszczenia samochodu.

Reasumując, należy stwierdzić, że dokumenty powoływane przez skarżącego świadczą jedynie o tym, że przedmiotowy samochód przed istotnym w sprawie nabyciem wewnątrzwspólnotowym i jego przemieszczeniem na terytorium RP został przystosowany do korzystania z niego głównie do przewozu towarów, co jednak nie zmieniło jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Nie doszło bowiem w ten sposób do trwałej zmiany konstrukcyjnej przedmiotowego samochodu, a jego przystosowanie następnie do korzystania głównie do przewozu osób nastąpiło wyłącznie poprzez przywrócenie pierwotnych elementów samochodu i również bez ingerencji w konstrukcję samochodu.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest także powoływana przez skarżącego okoliczność, że w dniu 11.02.2004 r. samochód tej samej marki (VOLVO XC 90) został uznany za ciężarowy i zakwalifikowany do poz. 8704. Należy podkreślić, iż ewentualna odmienna ocena w tym zakresie w innej nawet analogicznej sprawie nie jest wiążąca w sprawie niniejszej, w której Sąd dokonuje samodzielnej oceny rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia z uwzględnieniem okoliczności tejże konkretnej sprawy.

W świetle powyższych rozważań Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Tym samym skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).