Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 33/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2000 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 33/12, w ten sposób, że w komparycji ww. wyroku w wierszu czternastym od góry w miejsce słów "z dnia 17 listopada 2011 r." wpisać słowa "z dnia 17 października 2011 r.", pozostawiając dalsze brzmienie komparycji ww. wyroku bez zmian


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na rozprawie w dniu 24 października 2012 r., ogłosił wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 - ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2000 r.

W komparycji ww. wyroku - w wierszu czternastym od góry wskazano, że Sąd orzekał w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Sąd stwierdza, że z akt sprawy, w tym w szczególności z znajdującego się w aktach administracyjnych egzemplarza zaskarżonej decyzji jak i z treści uzasadnienia ww. wyroku z dnia 24 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 wynika bezsprzecznie, iż w sprawie tej Sąd oceniał zgodność z prawem decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...].

Zatem nie ulega wątpliwości, że tutejszy Sąd w dniu 24 października 2012 r. wydał wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 - ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. Tylko z uwagi na omyłkową zamianę w komparycji ww. wyroku daty wydania zaskarżonej decyzji z prawidłowej tj. "[...] października 2011 r." na nieprawidłową tj. "[...] listopada 2011 r." doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w komparycji ww. wyroku z dnia 24 października 2012 r. błędnej daty wydania zaskarżonej decyzji. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.