Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1831/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Joanna Kube (spr.), Eugeniusz Wasilewski, , Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2010 r. sprawy ze skargi D.P. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania D.P. od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w sprawie wypłacenia należności z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej k.p.a.

Organ ustalił następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej zwolnił ze służby D.P. z dniem [...] kwietnia 2009 r. z uwagi na orzeczoną przez komisję lekarską trwałą niezdolność do służby, na mocy art. 43 ust. 2 pkt 1 oraz art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 96 ze zm.).

Następnie, [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w O. wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w sprawie wypłacenia funkcjonariuszowi należności z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej.

W związku z pismem D.P. z dnia [...] maja 2009 r., skierowanym do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...] poinformował wymienionego, że należne mu świadczenia pieniężne zostały wypłacone w dniu [...] maja 2009 r., tj. po uprawomocnieniu się decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie wypłacenia należności z tytułu zwolnienia ze służby. Ponadto wyjaśnił, że wysokość dodatku służbowego ustalana jest kwotowo przez przełożonego uprawnionego do powołania (mianowania), z uwzględnieniem m.in. stopnia dyspozycyjności związanego z zajmowanym stanowiskiem oraz odpowiedzialności za podejmowane decyzje służbowe. Jak wynika bowiem z pisma Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...], strona przez okres 12 miesięcy poprzedzających zwolnienie ze służby przebywała na ciągłym zwolnieniu lekarskim, wobec czego przełożony nie znalazł podstaw do zmiany kwoty dodatku służbowego.

W dniu [...] lipca 2009 r. D.P. skierował do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej pismo, w którym stwierdził, że jego pismo z dnia [...] maja 2009 r. było odwołaniem od decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. Podkreślił, że powyższą decyzję otrzymał w dniu [...] kwietnia 2009 r., zaś odwołanie wysłał, za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O., do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w dniu [...] maja 2009 r., a więc w terminie ustawowym, tj. 14 dni od dnia doręczenia mu decyzji organu I instancji.

Uzasadniając postanowienie z dnia [...] sierpnia 2009 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wskazał, że z treści pisma D.P. z dnia [...] maja 2009 r. nie wynikało, iż jest to odwołanie od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. W ocenie organu, strona nie wyraziła niezadowolenia z treści tej decyzji, nie żądała jej uchylenia, wydania decyzji w trybie art. 138 k.p.a., ani też nie kwestionowała żadnych ustaleń decyzji czy też wysokości świadczeń, a jedynie termin spełnienia zobowiązania.

Skoro zatem intencja D.P. do złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji ujawniła się dopiero w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r., a nie w piśmie z dnia [...] maja 2009 r., to Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej miał podstawy stwierdzić uchybienie terminu, określonego w art. 129 § 2 k.p.a., do jego wniesienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.P. zakwestionował zaskarżone postanowienie i wnosząc o jego uchylenie wskazał na naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Istotne w sprawie jest zatem ustalenie, czy organ odwoławczy zasadnie uznał, że mamy w rozpatrywanym przypadku do czynienia z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym właściwy organ zobowiązany jest wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jeżeli w wyniku czynności wstępnych podejmowanych w postępowaniu odwoławczym stwierdzi, że ten środek zaskarżenia wniesiony został z uchybieniem terminu.

Stosownie do art. 129 § 2 w związku z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, które wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Zgodnie zaś z art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji, chyba że przepisy szczególne ustalają inne wymogi co do treści odwołania. Tak więc, mimo iż wywołanie skutków prawnych czynności procesowej strony uzależnione jest od spełnienia określonych wymagań, co do formy i terminu oraz trybu jej dokonania, to jednak najważniejsza jest jej treść, czyli żądanie strony. W orzecznictwie wskazuje się, iż czynnikiem przesądzającym zakwalifikowanie żądania strony, jako odwołania jest złożenie przez nią, w ustawowym terminie do wniesienia odwołania, pisma wyrażającego niezadowolenie z wydanej, nieostatecznej decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2001 r., sygn. akt I SA 637/00, publ. LEX nr 54521, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 1996 r., sygn. akt III ARN 14/96, publ. OSNP 1997/2/16).

W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że pismo D.P. z dnia [...] maja 2009 r. zostało złożone w ustawowym terminie do wniesienia odwołania od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie wypłacenia należności z tytułu zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Niewątpliwie autor tego pisma nawiązał w nim do treści wskazanej powyżej decyzji i wyraził w niej swoje niezadowolenie. Zakwestionował bowiem wysokość przyznanej mu należności, poprzez fakt nieotrzymania maksymalnego uposażenia, co, jak podkreślił, jest dla niego bardzo krzywdzące. Tak więc, organ odwoławczy, mając świadomość, iż pismo skarżącego z dnia [...] maja 2009 r. zostało złożone, za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w O. do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, w ustawowym terminie do wniesienia odwołania, w wypadku wątpliwości, powinien wezwać wnioskodawcę, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., do udzielenia informacji w jakim celu je złożył w terminie 7 dni z pouczeniem, iż nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.).

Z uwagi na powyższe, Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania uznał, że wydane ono zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.