Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1116/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Łd 1116/11 wydanego w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. B.C.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 1116/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego.

Odpis wspomnianego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu na jego wniosek w dniu 23 marca 2012 r.

W dniu 11 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 kwietnia 2012 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego i oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wskazanie radcy prawnego z urzędu dla A.M., zaś pismem z dnia 25 kwietnia 2012 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 7 maja 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika do prowadzenia sprawy skarżącego w osobie radcy prawnego Ł.G.

W dniu 15 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, argumentując, iż w dniu 8 maja 2012 r. otrzymał pismo z Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące o wyznaczeniu jego osoby do reprezentowania skarżącego. Wobec powyższego w dniu 10 maja 2012 r. zapoznał się w Sądzie z aktami sprawy, zaś w dniu 11 maja 2012 r. skontaktował się z nim skarżący wyrażając wolę złożenia skargi kasacyjnej. Zdaniem pełnomocnika uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, ponieważ w otwartym terminie do wniesienia kasacji złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i oczekiwał na rozpoznanie jego wniosku przez Sąd. Przekroczenie terminu wynikało zatem z przyczyn od niego niezależnych, związanych z procedurą wyznaczania pełnomocnika i upływem czasu doręczania właściwych pism. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku tutejszego Sądu z dnia 21 lutego 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 - dalej w tekście "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W rozumieniu art. 86 § 1 i 3, art. 87 i art. 88 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż w dniu 23 marca 2012 r. skarżący otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W zaistniałej sytuacji termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej orzeczenia, o którym stanowi przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. biegł od dnia 24 marca 2012 r. do dnia 23 kwietnia 2012 r. (dzień 22 kwietnia 2012 r. - niedziela, był ustawowo wolny od pracy). W otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł między innymi o przyznanie pełnomocnika z urzędu, co też nastąpiło na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 kwietnia 2012 r. Z akt sądowoadministracyjnych wynika, że pismem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do reprezentowania skarżącego – radcę prawnego Ł.G., o czym pełnomocnik został powiadomiony dopiero w dniu 10 maja 2012 r. W dniu 15 maja 2012 r., a więc w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, pełnomocnik dokonał czynności, której nie dokonał w terminie, a więc złożył w tutejszym Sądzie skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższych okoliczności Sąd zgodził się z argumentacją pełnomocnika skarżącego, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było przezeń niezawinione.

Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.

B.C.