Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2704/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 70 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów na postępowanie zabezpieczające 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A. C. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W., na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. o zabezpieczeniu na majątku A. C. (dalej jako "Zobowiązany", "Skarżący" lub "Strona"), zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 1/2005r. - 5/2007r. i 7-12/2007 w kwocie 1.310.011zł wystawił w dniu [...] października 2011 r. zarządzenie zabezpieczenia, które organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego W. przyjął i skierował do wykonania.

W oparciu o wyżej wymienione zarządzenie zabezpieczenia Naczelnik Urzędu Skarbowego W. jako organ egzekucyjny wszczął postępowanie zabezpieczające, dokonując zawiadomieniem z dnia 9 listopada 2011 r. zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego, stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem – [...] S.A. Dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał w/w zawiadomienie w dniu 16 listopada 2011 r. Natomiast Zobowiązany otrzymał w/w zawiadomienie wraz z zarządzeniem zabezpieczenia w dniu 22 listopada 2011 r.

W odpowiedzi na w/w zawiadomienie z dnia 9 listopada 2011 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował, iż na rachunku bankowym prowadzonym na rzecz w/w Zobowiązanego brak jest środków umożliwiających całkowite lub częściowe zrealizowanie zajęcia. Powyższy rachunek bankowy został zablokowany do wysokości zajętej wierzytelności.

Pismem z dnia 23 listopada 2011 r. organ egzekucyjny ustanowił zastaw skarbowy w wysokości 1.310.011 zł na samochodzie osobowym [...] nr rejestracyjny [...] będącym własnością Zobowiązanego.

Następnie w dniu 29 listopada 2011 r. (data nadania) Zobowiązany złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego wobec jego majątku, wnosząc o uchylenie wszystkich czynności zabezpieczających oraz wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania zabezpieczającego na podstawie art. 34 § 4 w zw. z art. 166b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) – dalej jako "ustawa egzekucyjna". W uzasadnieniu w/w zarzutów Strona podniosła, iż należności z tytułu podatku VAT za 2005 r. uległy przedawnieniu z upływem dnia 31 grudnia 2010 r. Zdaniem Skarżącego zobowiązanie podatkowe za 2005r. i za 2006r. w podatku VAT było objęte ustaleniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Powyższe oznacza, że okres 2005 r. został zamknięty decyzją ostateczną dawno wykonaną przez samego podatnika. Biorąc pod uwagę powagę rzeczy osądzonej organ podatkowy nie może zabezpieczyć należności podatkowych za ten okres dopóki decyzja ostateczna nie zostanie uchylona w trybie nadzwyczajnym. Takie uchylenie bądź stwierdzenie nieważności do dnia 31 grudnia 2010 r. jak też do dnia dzisiejszego nie nastąpiło. Zgodnie zaś z art. 59 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako "Op", zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za 2005 r. wygasło na skutek zapłaty podatku w wysokości określonej w decyzji organu podatkowego z dnia 2 czerwca 2008 r. Jednakże w z związku z tym, że przedmiotowa decyzja wymiarowa do dnia dzisiejszego nie została uchylona jak również nie stwierdzono jej nieważności, to w związku z tym mamy do czynienia z art. 59 § 1 pkt 9 Op - zobowiązanie za ten okres uległo przedawnieniu. Dalej Strona, opierając się na art. 33 pkt 10 wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie zarządzenie zabezpieczenia z dnia 25 października 2011 r. nie zawiera określenia przez organ pkt 9, tj. sposobu i zakresu zabezpieczenia. Sporządzenie zatem zarządzenia zabezpieczenia bez wskazania sposobu zabezpieczenia nie może zostać uznane za spełniające wymogi art. 156 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej, jak również za zgodne ze sposobem jego wypełnienia.

W związku ze złożonymi przez pełnomocnika Zobowiązanego w/w zarzutami organ egzekucyjny wystąpił pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. do wierzyciela Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. o zajęcie stanowiska w w/w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe pismo w dniu 3 stycznia 2012 r. Wierzyciel - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wydał postanowienie w sprawie uznania za niezasadne zarzutów określonych w art. 33 pkt 1 i 10 ustawy egzekucyjnej na prowadzone postępowanie zabezpieczające na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia 25 października 2011 r. i odmówienia uchylenia czynności zabezpieczających, dokonanych na rachunkach bankowych oraz na ruchomości. W uzasadnieniu w/w postanowienia wierzyciel wskazał, iż zarzut oparty na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy egzekucyjnej dot. przedawnienia należności z tytułu podatku od towarów i usług za 2005 r. należy uznać za bezpodstawny ze względu na brak przedawnienia zobowiązania. W dniu [...] grudnia 2010 r. postanowieniem Urząd Kontroli Skarbowej w G. Ośrodek Zamiejscowy w S. wszczął wobec Strony śledztwo w sprawie przestępstwa skarbowego polegającego na złożeniu nierzetelnych deklaracji VAT-7 za okres od stycznia 2005 r. do grudnia 2007 r., co skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia należności. Odnosząc się do podnoszonego przez Stronę braku możliwości zabezpieczenia należności podatkowych za lata 2005-2006 ze względu na wydaną przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. decyzję ostateczną dotyczącą tych okresów wierzyciel wskazał, iż w dniu [...] września 2011 r. wznowiono z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2005r. oraz za czerwiec 2006r.

Natomiast wniesiony przez Stronę zarzut naruszenia przepisu art. 33 pkt 10 w związku z art. 156 § 1 pkt 9 i art. 166b ustawy egzekucyjnej nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak naruszenia przepisów w zakresie treści zarządzenia zabezpieczenia, na które powołuje się Strona. Brak w urzędowym formularzu pozycji określającej zakres i sposób zabezpieczenia nie przesądza o definitywnym braku możliwości wykonania zarządzenia zabezpieczenia.

Na w/w postanowienie Strona złożyła zażalenie wskazując, iż wierzyciel rozpatrzył zarzuty tak jak organ wykonujący a przecież tym organem nie jest. Zatem Naczelnik Urzędu Skarbowego nie może sam wypowiadać się w przedmiocie odmowy uchylenia czynności zabezpieczających, których sam nie dokonał. W ocenie Strony wierzyciel również błędnie powołał podstawę prawną dotyczącą tego postanowienia. Art. 34 § 1a ustawy egzekucyjnej w tym przypadku został nieprawidłowo powołany, bowiem przepis ten dotyczy niedopuszczalności zarzutu. Zdaniem Strony zobowiązanie podatkowe za 2005r. i za 2006r. w podatku VAT było objęte ustaleniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Powyższe oznacza, że okres 2005 r. został zamknięty decyzją ostateczną dawno wykonaną przez samego podatnika. Biorąc pod uwagę powagę rzeczy osądzonej organ podatkowy nie może zabezpieczyć należności podatkowych za ten okres dopóki decyzja ostateczna nie zostanie uchylona w trybie nadzwyczajnym. Takie uchylenie bądź stwierdzenie nieważności do dnia 31 grudnia 2011 r. jak też do dnia dzisiejszego nie nastąpiło. Ponadto Skarżący podnosi, iż w przedmiotowej sprawie zabezpieczeniem objęte są należności w podatku od towarów i usług za 1-12/2005r. Nie ulega wątpliwości, że należności z tytułu podatku VAT za 2005r. uległy przedawnieniu z upływem dnia 31 grudnia 2010 r. Nie można uznać zawieszenia biegu terminu przedawnienia ze względu na wszczęcie postępowania karnego skarbowego albowiem nigdy przedmiotowa informacja o wszczęciu takiego postępowania nie została doręczona zobowiązanemu przed upływem terminu przedawnienia. Ponadto Zobowiązany podnosi, iż w przedmiotowej sprawie zarządzenie zabezpieczenia z dnia [...] października 2011 r. nie zawiera określenia przez organ pkt 9, tj. sposobu i zakresu zabezpieczenia. Skoro ustawodawca jednoznacznie określił, że zarządzenie zabezpieczenia musi uwzględniać obligatoryjnie elementy określone w art. 156 § 1 ustawy egzekucyjnej w tym sposób i zakres zabezpieczenia, to niewskazanie tego stanowi rażące naruszenie cytowanego przepisu. Dodatkowym wzmocnieniem obowiązku stosowania art. 156 § 1 pkt 1-9 jest art. 157 § 1, który stanowi, że jeśli zarządzenie zabezpieczenia nie zawiera treści określonej w art. 156 § 1 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny nie przystępuje do zabezpieczenia. W przedmiotowej sprawie zarządzenie zabezpieczenia nie spełniało art. 156 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odmówienia uchylenia czynności zabezpieczających, dokonanych na rachunkach bankowych oraz na ruchomości i umorzyć w tej części postępowanie przed organem pierwszej instancji oraz utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w zakresie zarzutów wniesionych na podstawie art. 33 pkt 1 i 10 ustawy egzekucyjnej na prowadzone postępowanie zabezpieczające na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...] października 2011 r.

W uzasadnieniu powołał się na treść art. 164 § 1, art. 156 § 1 pkt 8, art. 166b, art. 33 pkt 1 i 10 w związku z art. 166b, art. 34 § 1 w zw. z art. 166b, art. 34 § 4 w związku z art. 166b ustawy egzekucyjnej, art. 70 § 6 Op, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 167/11 oraz z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 346/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1028/10.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż w dniu [...] grudnia 2010 r. zostało wszczęte śledztwo przez Urząd Kontroli Skarbowej w G. Ośrodek Zamiejscowy w S. w stosunku do "A." A. C., z siedzibą w W. przy ul. [...] w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na złożeniu w [...] Urzędzie Skarbowym W. nierzetelnych deklaracji VAT-7 za okres od stycznia 2005 r. do grudnia 2007 r. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2005r. upływał w dniu 31 grudnia 2010 r. a za grudzień /2005r. w dniu 31 grudnia 2011 r. Zatem wszczęcie w/w postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe zostało dokonane przed upływem terminu przedawnienia w/w zobowiązania za 2005 r., co spowodowało, iż został skutecznie zawieszony bieg terminu przedawnienia w/w zaległości. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej nie nastąpiło przedawnienie w/w obowiązku z tytułu podatku od towarów i usług za 2005 r. Zatem powyższy zarzut jest niezasadny.

Odnosząc się do pozostałych argumentów mających wykazać, iż w sprawie doszło do przedawnienia zobowiązań z tytułu podatku VAT za rok 2005, Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż podstawą prawną wystawienia zarządzenia zabezpieczenia jest decyzja o zabezpieczeniu z dnia [...] sierpnia 2011 r. Zatem wszelkie kwestie dotyczące zasadności i prawidłowości zabezpieczenia mogą być rozpatrywane w trybie odwoławczym. Strona z tego trybu skorzystała w wyniku czego Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania wydał w dniu [...] marca 2012 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., na podstawie której zostało wystawione zarządzenie zabezpieczenia z dnia [...] października 2011 r. w części dot. określenia przybliżonych kwot zobowiązań i odsetek w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2005 r. i za czerwiec 2006 r. oraz orzeczenia o zabezpieczeniu tych należności na majątku podatnika i umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. W związku z powyższą decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2012 r. wierzyciel zwrócił się do organu egzekucyjnego pismem z dnia 2 maja 2012 r. o zmianę zakresu zabezpieczenia, dokonanego na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...] października 2011 r. poprzez jego zmniejszenie do kwoty 412.011,00 zł.

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, ze Zobowiązany podniósł ponadto w piśmie z dnia 28 listopada 2011 r. zarzut określony w art. 33 pkt 10 ustawy egzekucyjnej dot. naruszenia art. 156 § 1 pkt 9 w zw. z art. 156 § 2 w/w ustawy, który został ponowiony w zażaleniu z dnia 17 stycznia 2012 r. Strona podniosła w zarzutach, iż w przedmiotowej sprawie zarządzenie zabezpieczenia z dnia [...] października 2011 r. nie zawiera określenia przez organ pkt 9, tj. sposobu i zakresu zabezpieczenia. Sporządzenie zatem zarządzenia zabezpieczenia bez wskazania sposobu zabezpieczenia nie może zostać uznane za spełniające wymogi art. 156 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej, jak również za zgodne ze sposobem jego wypełnienia. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że wierzyciel postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. uznał w/w zarzut za niezasadny, wskazując w treści uzasadnienia, że brak jest naruszenia przepisów w zakresie treści zarządzenia zabezpieczenia, na które powołuje się Strona. Brak w urzędowym formularzu pozycji określającej zakres i sposób zabezpieczenia nie przesądza o definitywnym braku możliwości wykonania zarządzenia zabezpieczenia. Wyjaśnił, że zgodnie z wyrokiem WSA w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 524/09 należy mieć na uwadze, że zarządzenie zabezpieczenia jest drukiem, który ma odpowiadać normatywnemu wzorcowi i w którym mają znaleźć się zwięzłe informacje, mające sygnalizować okoliczności podane we wniosku o zabezpieczenie, a nie wszystkie dane dotyczące sytuacji prawnopodatkowej danego podatnika. Dlatego też zawarta w tej pozycji informacja stanowi wyłącznie wyraz analizy i aprobaty wskazanych szerzej we wniosku o dokonanie zabezpieczenia okoliczności dotyczących gwarancji wykonania zobowiązania podatkowego i uzasadniających potrzebę zabezpieczenia przyszłych zobowiązań. Określenie sposobu zabezpieczenia polega na wskazaniu, w jaki sposób zabezpieczenie ma być dokonane. Wskazanie w zarządzeniu zabezpieczenia środków zabezpieczenia (część F), które organ egzekucyjny może zastosować, przy uwzględnieniu art. 158 ustawy egzekucyjnej, wyczerpuje obowiązek wierzyciela co do wskazania sposobu zabezpieczenia i jego zakresu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2011 r. III SA/Wa 2005/10, wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 lutego 2007 r., I SA/Lu 728/06). W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej wierzyciel w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2012 r. prawidłowo wskazał, iż w/w zarządzenie zabezpieczenia z dnia 25 października 2011 r. zostało sporządzone zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 23 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2001r. Nr 137, poz. 1541 z późn. zm.). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej we wzorze zarządzenia zabezpieczenia nie ma pozycji dot. sposobu i zakresu zabezpieczenia, o którym mowa w pkt 9 art. 156 § 1 ustawy egzekucyjnej. Zatem w/w zarządzenie zabezpieczenia zostało prawidłowo wypełnione przez wierzyciela a następnie przez organ egzekucyjny.

Biorąc pod uwagę w/w okoliczności Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż wierzyciel prawidłowo odniósł się w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. do podniesionego przez pełnomocnika Strony zarzutu, o którym mowa w art. 33 pkt 10 w związku z art. 166b ustawy egzekucyjnej. Zatem postanowienie wierzyciela z dnia [...] stycznia 2012 r. w zakresie dotyczącym uznania w/w zarzutu za niezasadny zostało wydane zgodnie z przepisami prawa. Dyrektor Izby Skarbowej podniósł również, iż wierzyciel w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. orzekł o odmowie uchylenia czynności zabezpieczających, dokonanych na rachunkach bankowych oraz na ruchomości. W literaturze podkreśla się, iż postępowanie odnośnie uchylenia czynności egzekucyjnych jest samodzielnym postępowaniem, w którym organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby uwzględniające ten wniosek postanowienie (lub postanawia o odmowie uchylenia czynności). Ponadto wskazuje się, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jednakże organ egzekucyjny może w razie potrzeby wydać postanowienie w tym zakresie. Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przesłanką umorzenia postępowania jest bezprzedmiotowość postępowania z jakiejkolwiek przyczyny, czyli każdej przyczyny powodującej brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony przedmiotowej lub podmiotowej skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy poprzez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość jest orzeczeniem o charakterze formalnym, kończącym postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż wierzyciel nie jest uprawnionym organem do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy uchylenia czynności zabezpieczających, dokonanych na rachunkach bankowych oraz na ruchomości. W związku z czym w/w rozstrzygnięcie, w zakresie dotyczącym odmowy uchylenia czynności zabezpieczających, jest niezgodne z przepisami prawa. Zatem wskazana wyżej okoliczność stanowi przesłankę do umorzenia postępowania w sprawie odmowy uchylenia przez wierzyciela czynności zabezpieczających, dokonanych na rachunkach bankowych oraz na ruchomości. Ponadto wierzyciel jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 r. wskazał art. 34 § 1a ustawy egzekucyjnej, który stanowi że jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Natomiast w przedmiotowej sprawie prawidłową podstawę prawną do wydania przez wierzyciela stanowiska w przedmiocie zarzutów stanowi art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrujący ponownie sprawę wskazał prawidłową podstawę jej rozpatrzenia.

Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2012 r. Zdaniem Skarżącego zaskarżone postanowienie zostało wydana z naruszeniem:

1) art. 33 pkt 1 ustawy egzekucyjnej w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 Op - poprzez to, że organ II instancji błędnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 Op, tj, że ze względu na to, iż zostało wszczęte postępowanie karne skarbowe w sprawie (in rem) - nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego. Tymczasem ww. przepis orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego został uznany za niezgodny z Konstytucją (orzeczenie TK z 17 lipca 2012 r., sygn. akt P 30/11);

2) art. 33 pkt 10 ustawy egzekucyjnej poprzez to, że organ I i II instancji błędnie przyjmują, że sposób i zakres zabezpieczenia nie musi być wskazywany w zrządzeniu zabezpieczenia. Zdaniem Skarżącego narusza to art. 156 § 1 pkt 9 oraz § 2 tego artykułu ustawy egzekucyjnej. Akt niższego rzędu jakim jest rozporządzenie nie może być interpretowany tak, że dokonuje on modyfikacji przepisów rangi ustawowej w zakresie wykraczającym poza upoważnienie ustawowe.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części w jakiej utrzymuje ono w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżący jednocześnie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym postanowień kończących postępowanie, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie choć nie wszystkie zawarte w niej zarzuty znalazły uznanie Sądu.

Stosownie do art. 166b ustawy egzekucyjnej w postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio między innymi przepisy art. 31-34 tej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 33 pkt 1 i 10 ustawy egzekucyjnej podstawami zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogą być także wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (pkt 1) oraz niespełnienie wymogów określonych w art. 27 (pkt. 10). Przy czym w sytuacji, gdy podstawą zarzutu w postępowaniu zabezpieczającym stanowi druga z wymienionych wyżej okoliczności odpowiednikiem wskazanego tam art. 27 jest art. 156 ustawy egzekucyjnej. Przepis art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej stanowi, że zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

Podstawą wniesionych w niniejszej sprawie zarzutów Zobowiązanego stanowiło przedawnienie zobowiązania podatkowego objętego postępowaniem zabezpieczającym oraz brak w zarządzeniu zabezpieczenia na podstawie którego prowadzono to postępowanie wymogu zawartego w art. 156 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej, to jest określenia sposobu i zakresu zabezpieczenia.

A zatem stosownie do cytowanych wyżej przepisów zarzuty te winny zostać rozpoznane przez organ egzekucyjny po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, przy czym wypowiedź ta w zakresie przedawnienie zobowiązania podatkowego była dla organu egzekucyjnego wiążąca. Z tego też między innymi względu stanowisko wierzyciela winno być wyczerpujące i uzasadnione zgodnie z art. 17 § 1 oraz 18 ustawy egzekucyjnej w związku z art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267).

Jednakże zdaniem Sądu orzekającego w niniejszym składzie zaskarżone postanowienie zawiera braki w powyższym zakresie. Należy mieć bowiem na uwadze, że postępowanie zabezpieczające prowadzone w stosunku do Skarżącego dotyczyło między innymi zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., które zgodnie z art. 70 § 1 uległyby przedawnieniu przed datą wydania postanowień w niniejszej sprawie. W zaskarżonym postanowieniu wskazano jedynie, iż w dniu [...] grudnia 2010 r. zostało wszczęte śledztwo przez Urząd Kontroli Skarbowej w G. Ośrodek Zamiejscowy w S. w stosunku do "A." A. C., z siedzibą w W., co zdaniem organu odwoławczego przesądza o przerwie biegu terminu przedawnienia wskazanych zobowiązań podatkowych zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Jednakże Sąd zauważa, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2012 r. o sygn. akt P 30/11 uznał, iż art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 58 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387 oraz z 2007 r. Nr 221, poz. 1650), w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym zdaniem Sądu przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny uwzględnić przedstawione wyżej stanowisko Trybunału Konstytucyjnego.

Sąd nie podziela natomiast zarzutów skargi dotyczących niespełnienia przez zarządzenie zabezpieczenia wymogu określonego w art. 156 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej. Zdaniem Sądu o zakresie zabezpieczenia decyduje wysokość należności pieniężnej, która została w niniejszej sprawie wskazana przez wierzyciela w zarządzeniu zabezpieczenia (część E, poz. 42). Określenie sposobu zabezpieczenia polega na wskazaniu, w jaki sposób zabezpieczenie ma być dokonane. Wskazanie w zarządzeniu zabezpieczenia środków zabezpieczenia (część F), które organ egzekucyjny może zastosować, przy uwzględnieniu art. 158 ustawy egzekucyjnej, wyczerpuje obowiązek wierzyciela co do wskazania sposobu zabezpieczenia i jego zakresu.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.