Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 11/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2023 r., sygn. akt IV SA/Wa 1535/23 o odrzuceniu skargi T. W. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) 2023 r., nr (...) w przedmiocie odmowy zwolnienia od zakazu gromadzenia ścieków na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 października 2023 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wa 1535/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – zwanej dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę T. W. (dalej również jako "skarżący", "strona") na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) 2023 r., nr (...), w przedmiocie odmowy zwolnienia od zakazu gromadzenia ścieków na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.

W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wskazano, że do skarżącego zostało wystosowane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi, nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi (pisma z dnia 4 sierpnia 2023 r., k. 28 i 29). Przesyłka wraz z wezwaniem nadana do skarżącego została zaawizowana na okres 14 dni, a następnie pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 25 sierpnia 2023 r. W konsekwencji 7 dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął z dniem 1 września 2023 r. Z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie złożoną skargę odrzucił.

W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wskazano w tym zakresie, że operator pocztowy nie pozostawił skarżącemu żadnego awiza, w konsekwencji czego skarżący nie posiadał wiedzy o konieczności uzupełnienia braków formalnych. Wraz z zażalenie przedłożona została kopia reklamacji

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej braków formalnych i fiskalnych.

Podnosząc zarzut niedoręczenia przesyłki w sposób przewidziany prawem skarżący powinien wskazać na uwzględnioną reklamację przez Pocztę Polską albo wskazać na okoliczności z których wynika, że doręczenie zastępcze z art. 73 § 1 p.p.s.a. było wadliwe i termin do uzupełnienia stwierdzonych wyżej braków nie rozpoczął biegu.

Jednakże skarżący nie przedstawił pozytywnie rozpatrzonej reklamacji przesyłki sądowej, ograniczając się do przedstawienia Sądowi kserokopii złożonej w dniu 6 listopada 2023 r. reklamacji. Poczta Polska nie wypowiedziała się zatem o prawidłowości procesu doręczenia spornej przesyłki.

Pomijając tę okoliczność, NSA dysponuje adresowaną do skarżącego przesyłką sądową zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi, z którego wynika (zwrot k. 32 akt), że zaistniała próba doręczenia 11 sierpnia 2023 r. ale nie zastano adresata i nie doręczono jej innym osobom wymienionym w art. 72 § 1 p.p.s.a. Wobec tego były podstawy do zastosowania doręczenia zastępczego z art. 73 § 1 p.p.s.a. Z adnotacji Poczty wynika, że przesyłka była awizowana 11 sierpnia 2023 r., o czym zawiadomienie pozostawiono tego dnia w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce 21 sierpnia 2023 r., czyli po upływie 7 dni od pierwszego awizowania. Przesyłkę zwrócono do Sądu 26 sierpnia 2023 r. Z powyższego wynika, że przesyłka została doręczona zgodnie regułami doręczenia zastępczego, o czym świadczą adnotacje poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 32 verte). Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym a zatem stwierdzone w nim okoliczności korzystają z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać podważone ale tylko okolicznościami, które poddawałyby w wątpliwość okoliczności w nim stwierdzone. Takich okoliczności, w tym między innymi pozytywnie rozpatrzonej reklamacji przesyłki skarżący nie przedstawił, a zatem Sąd nie mógł przyjąć, że domniemanie prawdziwości stwierdzonych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru okoliczności zostało podważone.

Wobec tego doręczenie zastępcze uznać należało za prawidłowe i wywoływało ono skutki prawne w postaci rozpoczęcia biegu terminu do uzupełnienia braków skargi począwszy od 25 sierpnia 2023 r. Termin na uzupełnienie braków upływał 1 września 2023 r. i skoro upłynął bezskutecznie to należało skargę odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.

Sąd I instancji nie naruszył przepisów prawa, odrzucając skargę, bowiem braki formalne i fiskalne w terminie 7 dni od doręczenia zastępczego wezwania nie zostały uzupełnione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.