Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 49/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Zarządu Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ścinawie sp. z o.o. z siedzibą w Lasowicach z dnia 21 grudnia 2023 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 grudnia 2023 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Prezesa Zarządu Zakładu Gospodarki Komunalnej w Ścinawie sp. z o.o. z siedzibą w Lasowicach na rzecz skarżącego M. B. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. B. jest decyzja Prezesa Zarządu Z. w Ś. sp. z o.o. z siedzibą w L. z dnia 21 grudnia 2023 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Decyzja ta została wydana na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Wnioskiem z dnia 7 grudnia 2023 r. M. B. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) wystąpił do Z. w Ś. sp. z o.o. z żądaniem udostępnienia następujących informacji:

1. miesięcznej wysokości wynagrodzenia brutto Prezesa Spółki (Pana R. K.) wraz z podaniem składników tego wynagrodzenia;

A. kopii umowy lub innego dokumentu dotyczącego świadczenia pracy lub innych czynności przez Prezesa spółki na rzecz spółki;

2. miesięcznej wysokości wynagrodzenia brutto Kierownika Operacyjnego spółki (Pana P.H.) wraz z podaniem składników tego wynagrodzenia;

A. kopii umowy lub innego dokumentu dotyczącego świadczenia pracy lub innych czynności przez Kierownika Operacyjnego spółki rzecz spółki;

B. zakres obowiązków i czynności Kierownika Operacyjnego spółki;

3. numeru służbowego telefonu komórkowego (telefonów) Prezesa spółki;

4. (I). wykazu sprzętu teleinformatycznego, będącego na wyposażeniu służbowym Prezesa spółki i kierownika operacyjnego spółki, zakupionego ze środków publicznych spółki z podaniem modelu i nazwy oraz wartości fakturowej brutto w dniu zakupu;

4 (II). kwoty wysokości brutto premii i nagród przyznanych prezesowi i kierownikowi operacyjnemu spółki w 2023 r. wraz z podaniem ewentualnego uzasadnienia przyznania tych premii i nagród.

W następstwie tego wniosku organ wydał dwie decyzje o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Powołana na wstępie decyzja z da 21 grudnia 2023 r. została wydana w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej z punktu 4 (I) wniosku, tj. sformułowanego w tym punkcie żądania udostępnienia wykazu sprzętu teleinformatycznego, będącego na wyposażeniu służbowym Prezesa spółki i kierownika operacyjnego spółki, zakupionego ze środków publicznych spółki z podaniem modelu i nazwy oraz wartości fakturowej brutto w dniu zakupu.

Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, żądanie to organ zakwalifikował jako informację publiczną przetworzoną i pismem z dnia 13 grudnia 2023 r. wezwał stronę do wykazania z jakich przyczyn uzyskanie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W ocenie organu, odpowiedź jakiej wnioskodawca udzielił w piśmie z dnia 15 grudnia 2023 r. nie spełnia przesłanki wykazania szczególnej istotności. Zgodnie z pomieszczoną w tej decyzji argumentacją: "Wskazanie przez Wnioskodawcę na możliwość podjęcia przez niego w przyszłości działań mających na celu poprawę jakości funkcjonowania organów samorządu Miasta i Gminy Ścinawa czy Spółki oraz ochrony interesu publicznego poprzez jego wpływ jako Radnego Gminy Ścinawa na wydatkowanie środków publicznych nie stanowi w żadnym aspekcie odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu publicznego w uzyskaniu tej konkretnej informacji publicznej przetworzonej. Wnioskodawca nie przedstawił żadnej konkretnej przesłanki wskazującej jak uzyskanie przez niego danych w zakresie wykazu sprzętu teleinformatycznego pozostającego do użytku na stanowiska służbowych Prezesa Zarządu Spółki oraz Kierownika P. H. mogłoby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów lokalnego samorządu czy Spółki."

Z tych powodów, w powołaniu na art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.) Prezes Zarządu Z. odmówił udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 grudnia 2023 r. w zakresie jego punktu 4 (I).

Zaskarżając tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący podniósł zarzuty naruszenia:

1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek;

2. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię tego przepisu, polegającą na przyjęciu, że radnemu nie przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej.

Rozwijając te zarzuty w treści skargi skarżący podniósł, że wydana w sprawie decyzja jest wadliwa i stanowi nieuzasadnione ograniczenie prawa do informacji publicznej. Strona podtrzymała wyjaśnienia, jakie przedstawiła na wezwanie organu w piśmie z dnia 15 grudnia 2023 r. W ocenie strony, wskazaną tam argumentację należy uznać za wystarczającą do przyjęcia wystąpienia podstaw do udostępnienia stronie wnioskowanej informacji publicznej. Jak argumentowała, informacje o sprzęcie teleinformatycznym, jakim dysponuje spółka, a także o tym, jaki sprzęt jest pozostawiony do użytku członkom zarządu spółki oraz innym jej pracownikom, to informacja nie tylko o gminnym majątku publicznym i jego wydatkowaniu, ale także o funkcjonowaniu spółek gminnych. Informacje objęte wnioskiem w połączeniu z innymi informacjami o funkcjonowaniu spółki pozwalają na ocenę, czy wydatki na rzecz spółki są racjonalne i prawidłowo rozporządzane. Z kolei tego rodzaju wiedza pozwoli skarżącemu – jako radnemu – na odpowiednio rzetelne uczestniczenie w pracach Rady Miejskiej w Ścinawie, związanych z gospodarką komunalną, spółkami gminnymi i przekazywaniem środków finansowych na ich rzecz. Z kolei, do odpowiedniej aktywności w tym zakresie niezbędne są szczegółowe i bieżące informacje o sprzęcie spółki i jego wykorzystywaniu, w tym, o sprzęcie teleinformatycznym, pozostającym w dyspozycji zarządu i innych pracowników.

Z tych powodów, skarżący wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji;

- zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego wedle norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego i materialnego w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Poddana kontroli Sądu decyzja o odmowie udostępnienia stronie informacji publicznej w zakresie żądania wyartykułowanego w punkcie 4 (I) wniosku z dnia 7 grudnia 2023 r. została wydana w powołaniu m.in. na art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Zgodnie z tym przepisem, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Z analizy akt sprawy, w tym przede wszystkim z treści zaskarżonej decyzji wynika, że wydający ją organ uznał, że żądanie sformułowane w punkcie 4 (I) wniosku dotyczy informacji publicznej przetworzonej, a wnioskodawca, pomimo wezwania, nie wykazał spełnienia przesłanki ustawowej z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a mianowicie – że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji z punktu widzenia powołanej w niej podstawy odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) istotne są zatem dwie kwestie. Pierwsza dotyczy oceny żądania z punktu 4 (I) wniosku jako informacji publicznej przetworzonej. Druga związana jest z oceną tego, czy wnioskodawca wykazał spełnienie przesłanki ustawowej, o jakiej mowa w w/w przepisie, a od której spełnienia ustawodawca uzależnił udostępnienie informacji publicznej przetworzonej.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji publicznej przetworzonej. Lukę tę wypełnia literatura i orzecznictwo sądowoadministracyjne, które dokonały podziału informacji publicznej na prostą i przetworzoną. Informacja prosta to taka, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 334/19). Dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter, co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Natomiast udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 488/18, CBOSA).

Charakter informacji publicznej przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 2951/16, CBOSA).

Na trudność zakreślenia granicy pomiędzy informacją publiczną przetworzoną a informacją prostą zwraca uwagę orzecznictwo sądowoadministracyjne dostrzegając, że powyższy problem pojawia się m.in. wówczas, gdy wnioskodawca żąda przedstawienia mu wielu informacji prostych. W tym zakresie dominuje stanowisko, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11 oraz z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12). W takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 i z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11, CBOSA). Innymi słowy, podmiot zobowiązany przy kwalifikacji żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej jest zobligowany do wskazania, szczegółowej identyfikacji czynności (co do ilości i zakresu), które musi podjąć w celu wytworzenia danej informacji przetworzonej. Zazwyczaj chodzi o te czynności, których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych (dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 518/19, CBOSA).

Przeprowadzanie oceny czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony trzeba dokonać na podstawie konkretnego przypadku i ustaleń poczynionych w danej sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 334/19).

W nawiązaniu do treści zaskarżonej decyzji należy podnieść, że pomieszczona w tej decyzji argumentacja organu w zakresie wystąpienia podstaw do zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ograniczała się jedynie do stwierdzenia, że informacja o jaką wystąpił wnioskodawca (w punkcie 4 (I)) stanowi informację publiczną przetworzoną. W zaskarżonej decyzji zabrakło pogłębionej analizy organu odnośnie do przesłanek przyjęcia, że żądanie z punktu 4 (I) wniosku odnosi się do informacji publicznej przetworzonej. W szczególności, w treści decyzji zabrakło wskazania o jaką ilość sprzętu chodzi, w jakim okresie zakupionego, a także, ile czasu zajęłoby pracownikom Z. przygotowanie informacji publicznej zgodnej z treścią żądania, nadto również, ilu pracowników należałoby oddelegować do przygotowania informacji publicznej zgodnej z oczekiwaniem wnioskodawcy. Brak przedstawienia w treści decyzji tego rodzaju argumentacji świadczy o niewykazaniu przez organ podstaw do przyjęcia że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną, a co za tym idzie, niewykazaniu podstaw do zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Musi również skutkować przyjęciem, że zaskarżona decyzja w tym zakresie nie spełnia wymogu z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. albowiem nie wyjaśnia przesłanek którymi kierował się organ przy stwierdzeniu, że wnioskowana przez stronę informacji publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną. W nawiązaniu do zawartego w zaskarżonej decyzji stwierdzenia, że "informacją publiczną przetworzoną jest informacja publiczna, której organ wprost nie posiada i która musi być dopiero wytworzona" należy przypomnieć, o czym była już mowa na wstępie, że podmiot zobowiązany przy kwalifikacji żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej jest zobligowany do wskazania, szczegółowej identyfikacji czynności (co do ilości i zakresu), które musi podjąć w celu wytworzenia danej informacji przetworzonej. Fakt przygotowania informacji publicznej według kryteriów podanych przez wnioskodawcę nie w każdym przypadku oznaczać będzie, że mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Do czego również Sąd nawiązał na wstępie, suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. Ostateczna jednak kwalifikacja informacji publicznej jako przetworzonej musi być dokonywana na podstawie konkretnego przypadku i ustaleń poczynionych w danej sprawie. W sprawie, pomijając już nawet brak jakiejkolwiek argumentacji organu odnoszącej się do podstaw przyjęcia, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną, zwrócić trzeba uwagę na samą treść żądania sformułowanego w punkcie 4 (I), które odnosiło się do żądania przedstawienia wykazu sprzętu teleinformatycznego, będącego na wyposażeniu służbowym Prezesa spółki i kierownika operacyjnego spółki, zakupionego ze środków publicznych spółki z podaniem modelu i nazwy oraz wartości fakturowej brutto w dniu zakupu.

Zakres żądnych przez stronę informacji, oceniany prima facie, może prowadzić do odmiennego wniosku aniżeli przyjęty przez organ odnośnie do kwalifikacji informacji publicznej z punktu 4 (I) wniosku.

Omówione uchybienie organu nie jest jedynym uchybieniem jakie, zdaniem Sądu, należało zarzucić organowi na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zastrzeżenia Sądu budzi bowiem także stanowisko organu, że wnioskodawca, będący radnym Rady Miejskiej w Ścinawie nie wykazał przesłanki z art. 3. ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., która uzależnia prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania przez wnioskodawcę, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Każde działanie w interesie ogółu jako określonej wspólnoty publicznoprawnej jest zatem działaniem w interesie publicznym, a wobec tego działanie "szczególnie istotne" musi charakteryzować się podwójnie dodatkową kwalifikacją z punktu widzenia interesu ogółu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) wskazywano już na tle analizy unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, że interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, a z brzmienia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że nie wystarczy aby uzyskanie informacji przetworzonej było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator, przy ocenie, czy dany wnioskodawca ma prawo do jej uzyskania (wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). Działanie wnioskodawcy nie tylko w interesie indywidualnym, lecz także w interesie "ponadindywidualnym" nie jest samoistnie wystarczające dla przyjęcia "szczególnej istotności dla interesu publicznego" takiego działania.

Należy przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie. Należy podzielić prezentowane w doktrynie stanowisko, że o szczególnie istotnym charakterze interesu decydują czynniki natury podmiotowej i funkcjonalnej (zob. A. Jakubowski, Prowadzenie badań naukowych jako podstawa żądania udzielenia informacji publicznej, "Kwartalnik Prawa Publicznego" 2012, nr 2, s. 153–154). Zatem poza funkcją odpowiedzi na wniosek o informację przetworzoną, należy uwzględnić właściwości podmiotu o nią występującego. W doktrynie wyrażony został pogląd, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku. Przykładem takiego podmiotu może być poseł zasiadający w komisji ustawodawczej Sejmu, radny w jednostce samorządu terytorialnego lub też minister nadzorujący działalność podległego mu resortu. Osoby te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów (tak zwłaszcza wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10, z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12 i z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 2306/19).

Jak wynika z akt sprawy, w treści pisma z dnia 15 grudnia 2023 r., zredagowanego w odpowiedzi na wezwanie organu do wykazania przesłanki szczególnej istotności wnioskowanej informacji publicznej dla interesu publicznego, skarżący powołał się na mandat radnego Rady Miejskiej w Ścinawie. Wskazując na swoje uczestnictwo w pracach rady i jej komisjach podniósł, że jako radny ma on realny i konkretny wpływ na politykę gminy, w tym na sposób wydatkowania środków publicznych. W nawiązaniu do argumentacji strony należy wskazać, że adresat wniosku jest spółką w której jedynym udziałowcem jest Gmina, zaś zapytanie o wykaz sprzętu teleinformatycznego będącego na wyposażeniu służbowym osób wymienionych w treści wniosku mieści się w pojęciu szeroko rozumianego gospodarowania majątkiem publicznym.

W ocenie Sądu treść żądania wyartykułowanego w punkcie 4 (I) wniosku w powiązaniu z pozycją skarżącego, który jest radnym Rady Miejskiej w Ścinawie w sposób dostateczny pozwalają przyjąć, że w sprawie wnioskodawca wykazał w sposób dostateczny przesłankę ustawową z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Sąd nie podziela zaprezentowanej w zaskarżonej decyzji argumentacji organu, który odmowę udostępnienia stronie wnioskowanej informacji publicznej uzasadniał tym, że wnioskodawca "nie przedstawił żadnej konkretnej przesłanki wskazującej jak uzyskanie przez niego danych w zakresie wykazu sprzętu teleinformatycznego pozostającego do użytku na stanowiska służbowych Prezesa Zarządu Spółki oraz Kierownika P. H. mogłoby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów lokalnego samorządu czy Spółki." W ocenie Sądu, w realiach kontrolowanej sprawy wnioskodawca ma możliwość wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, albowiem jako radny ma wpływ na racjonalność wydatkowania środków publicznych. Sama możliwość wpływu przez skarżącego na sposób wydatkowania środków publicznych w ocenie Sądu w sposób dostateczny uzasadnia przyjęcie spełnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Odmowa udostępnienia skarżącego wnioskowanej przez niego informacji publicznej w powołaniu na brak wykazania przesłanki ustawowej z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie była uprawniona.

W toku ponownego rozpoznania sprawy organ zobowiązany jest ponownie ocenić, uwzględniając argumentację zaprezentowaną w sprawie przez Sąd, czy żądanie z punktu 4 (I) wniosku stanowi informację publiczną prostą, czy też informację publiczną przetworzoną. W przypadku ponownego uznania, że żądanie z punktu 4 (I) wniosku stanowi informację publiczną przetworzoną organ powinien przyjąć, że skarżący wykazał spełnienie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję, o czym jak w punkcie I sentencji wyroku.

O kosztach postępowania (punkt II sentencja wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.