Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 37/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 1 i 2, art. 198, art. 218, art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1, art. 231
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.
article: art. 108 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 710
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

POSTANOWENIE Dnia 29 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Zalewska-Radzik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lipca 2023 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gl 354/23 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 12 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 20 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 354/23, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie na kwotę 107 202 zł i stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie") wezwał G. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 000 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżąca wniosła o jego uchylenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka zakwestionowała ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego przez Organ w łącznej kwocie 107 202 zł, podnosząc zarzuty godzące w merytoryczną zasadność zaskarżonej decyzji i ustalenia Organu dokonane w toku postępowania podatkowego. Podkreśliła zupełną dowolność Organów w ocenie materiału dowodowego zebranego w sprawie, skutkującą wydaniem skarżonej decyzji.

Wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/Gl 277/23.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08; opublikowany podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Natomiast jeżeli przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 p.p.s.a. należny jest od niej wpis stały.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Spółki wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach była decyzja Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach (dalej: "Organ odwoławczy", "Organ") z 12 grudnia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję tego Organu z 26 stycznia 2022 r., mocą której Skarżącej określono zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. w wysokości 86 588 zł oraz kwotę podatku podlegającego wpłacie na mocy art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11

marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 ze zm., dalej: "ustawa o VAT").

W sprawie nie było sporne, że od skargi na powyższą decyzję Organu odwoławczego należny był wpis stosunkowy. Dlatego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił w zaskarżonym zarządzeniu wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie na kwotę 107 202 zł, która stanowi sumę kwot zakwestionowanego podatku naliczonego w łącznej wysokości 78 514 zł, zaniżenia kwoty podatku należnego w wysokości 7 942 zł i określonego podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust.1 ustawy o VAT w wysokości 20 746 zł oraz wezwał Skarżącą, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia, do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2 000 zł (1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł).

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ. CBOSA) przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Spółka we wniesionej skardze decyzję Organu odwoławczego zakwestionowała w całości i w ramach tej skargi za niezasadny uznała obowiązek zapłaty określonego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. oraz podatku do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT w łącznej kwocie 107 202 zł. Kwota ta stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się do wezwania przez Spółkę. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.

Odnosząc się natomiast do uzasadnienia rozpoznawanego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Skarżąca koncentruje się w istocie na powtórzeniu zarzutów skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podważających prawidłowość i zasadność wydania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu wyjaśnić należy, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie stanowi kontrolę instancyjną wyłącznie legalności zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W niniejszej sprawie Sąd kasacyjny nie odnosi się zatem merytorycznie do decyzji Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z 12 grudnia 2022 r. określającej Skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. w wysokości 86 588 zł oraz kwotę podatku podlegającego wpłacie na mocy art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Decyzja ta została zaskarżona w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, co umożliwia dokonanie jej kontroli. Powyższe oznacza, że argumenty i zarzuty Spółki podniesione w rozpoznawanym zażaleniu pozostają bez wpływu na ocenę zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.