Wyrok NSA, sygn. akt II OZ 710/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 619/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Ł. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 lutego 2024 r., nr SKO ZP/415/417/2023 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 955 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w pkt 1 odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi; w pkt 2 zwrócił skarżącemu kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Sąd, powołując się na treść art. 58 § 1 pkt 3 i art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz uchwałę NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wskazał, że przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 29 maja 2024 r. W terminie otwartym uiszczono wpis od skargi. Nie nadesłano jednak odpisu skargi. Dlatego Sąd odrzucił skargę.

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący podnosząc, że nie zostało mu doręczone przez Sąd wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie egzemplarza odpisu skargi. Ponadto zawnioskowano o przeprowadzenie dowodu z zapisu monitoringu czynności kopertowania w WSA w Krakowie adresowanego do skarżącego listu poleconego na okoliczność ustalenia jakie w rzeczywistości pisma zwierała przesyłka, którą otrzymał w dniu 29 maja 2024 r.

W piśmie z dnia 6 sierpnia 2024 r. skarżący wskazał, że wnosi o uchylenie pkt 1 zaskarżonego postanowienia, a nie – w całości.

Następnie pracownik Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 12 sierpnia 2024 r. złożyła oświadczenie o następującej treści: "niniejszym oświadczam, że nie jestem w stanie jednoznacznie stwierdzić ani wykluczyć, że do przesyłki z dnia 22 maja 2024 r. skierowanej do Ł. S. omyłkowo nie zostało załączone pismo stanowiące wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednakże w aktach nie ujawniono zalegającej kopii rzeczonego pisma".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Co do zasady, jeżeli strona skarżąca nie uzupełniała na wezwanie Sądu braku formalnego skargi przez złożenie 1 odpisu skargi, to tego rodzaju okoliczność uzasadnia zastosowanie przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenie skargi. Takie zaś rozstrzygnięcie jest zasadne w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. o sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Jednak aby można było w tego rodzaju warunkach odrzucić skargę nie mogą ku temu istnieć jakiekolwiek wątpliwości, jak chociażby to, czy aby na pewno do strony skarżącej wysłano wszystkie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy w świetle oświadczenia pracownika Sądu, brak jest takiej pewności. Dodatkowo należy dostrzec, że w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sporządzone zostały na odrębnych drukach i nie sporządzano pisma przewodniego wymieniającego całą zawartość przesyłki, co, w związku z twierdzeniem zawartym w zażaleniu o nieotrzymaniu jednego z tych wezwań, nie wyklucza sytuacji, w której omyłkowo do koperty nie zostało włożone wezwanie do usunięcia braków skargi, mimo że wymieniono takie wezwanie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W tym miejscu nadmienić warto, że praktyka sporządzania pisma przewodniego zawierającego spis całej zawartości przesyłki kierowanej do strony jest z powodzeniem stosowana w wojewódzkich sądach administracyjnych. Niewątpliwie działanie polegające na sporządzeniu tego jednego więcej pisma do strony w sposób znaczący pozwala uniknąć podobnych wątpliwości co do zawartości przesyłki jak wynikłe w niniejszej sprawie.

W kontekście powyższych rozważań uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego, w sytuacji, kiedy istnieją uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości doręczenia wezwania do usunięcia tego braku, stanowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu w całości, a więc także w zakresie pkt 2 zaskarżonego postanowienia, ponieważ orzeczony zwrot wpisu sądowego był skutkiem odrzucenia skargi, co wprost wynika z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Dodatkowo, odnosząc się do wniosku dowodowego, należy skarżącemu wskazać, że sąd administracyjny co do zasady nie przeprowadza postępowania dowodowego, jedynie na zasadzie wyjątku może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające ale z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że niemożliwym było uwzględnienie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu z zapisu monitoringu, co i tak w świetle przedstawionego powyżej wywodu byłoby zbyteczne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.