Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 261/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 771/22 wzywające H. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. nr ... w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Łd 771/22 wezwano H. S., na podstawie art. 220 § 1 (§ 3a) w związku z art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki odpowiedzi z dnia 23 marca 2023r. na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. nr ... w kwocie 12,50 złotych stosownie do § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 poz. 1090), w terminie 7 dni od daty doręczenie odpisu zarządzenia, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła H. S. wskazując na błąd rachunkowy, mianowicie za wydruk jednego pisma należna jest opłata 2,50 zł (5 stron x 0,50 zł), podczas gdy w zarządzeniu Przewodniczącego wskazano kwotę 12,50 zł, co nie odpowiada sumie za ilość wymaganych odpisów. Zdaniem skarżącej, powinna ona być wezwana do uiszczenia wyższej kwoty, jeżeli odpisy mają być doręczone wszystkim uczestnikom postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przewodniczący Wydziału II WSA w Łodzi zasadnie podjął działania celem wezwania H. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk odpowiedzi na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 11 lipca 2018 r. Podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia stanowił prawidłowo zastosowany w tej sprawie przepis art. 235a p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Stosownie natomiast do § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4).

Z akt sprawy wynika, że w sprawie bierze udział 8 uczestników/stron postępowania. Czarno-biały wydruk odpowiedzi na skargę w formacie A4 liczył 5 stron. Sporządzenie wydruków było niezbędne w celu doręczenia ich 6 uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego, którzy nie posługują się w postępowaniu sądowym środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, co uzasadniało pobranie opłaty w wysokości 15 złotych.

Słusznie zatem podniosła wnosząca zażalenie, że kwota 12,50 była niewystarczająca, co nie oznaczało wadliwości zaskarżonego Zarządzenia Przewodniczącego z 24 marca 2023 r., które warunkowałaby jego uchylenie. Należy bowiem przyjąć, że wezwanie do uiszczenia opłaty niższej niż wymagana może być naprawione przez wydanie kolejnego zarządzenia przewodniczącego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., ewentualnie w trybie art. 223 § 2 lub art. 224 p.p.s.a.

W orzecznictwie zwrócono uwagę, że przepis art. 223 § 2 odnosi się do każdego przypadku nieuiszczenia opłaty, niezależnie od tego, czy obowiązek jej uiszczenia istniał od początku postępowania, czy też powstał dopiero w jego toku oraz niezależnie od przyczyn jej nieuiszczenia (por. wyrok NSA z 22 czerwca 2020 r., II FSK 635/20).

Trzeba również zaznaczyć, że zarządzenie przewodniczącego określające wysokość należnej od strony/uczestnika opłaty może wymagać zmiany, co jest dopuszczalne na mocy przepisów art. 167 w zw. z art. 165 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie uruchomiono zatem prawidłowo tryb wezwania do uzupełnienia opłaty, bowiem nie można twierdzić, iż raz ustalona wysokość opłaty nie może być zmieniona oraz że prawomocność pierwszego wydanego w tym przedmiocie zarządzenia oznacza niewzruszalność tej opłaty w dalszym postępowaniu (por. uchwała NSA z dnia 28 maja 2007 r. II FPS 7/06). W rezultacie zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, przy czym należy zauważyć, że oprócz dostrzeżonego uchybienia dotyczącego wysokości opłaty podniesiono także twierdzenia nakierowane na nieuprawnione podważenie kompetencji orzeczniczych Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i godności sprawowanego przez nich urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jak w sentencji.

-----------------------

2