Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1591/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6148 Działalność badawczo-rozwojowa
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 267 ust .1 , 272 ust 1, 343
journal: Dz.U. 2023 poz 742
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) asesor WSA Aneta Żak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia 25 lutego 2023 r. nr 5/501/2022-1 w przedmiocie przyznania kategorii naukowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżoną decyzją z 25 lutego 2023 r. Nr 5/501/2022-1 Minister Edukacji i Nauki (dalej: "Minister") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 269 ust. 1 i 4 ustawy z 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: "Prawo o szkolnictwie wyższym"), po rozpatrzeniu wniosku Uniwersytetu [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra z 29 lipca 2022 r. nr 5/501/2022, mocą której przyznana została kategoria naukowa B+ w dyscyplinie ekonomia i finanse - utrzymał w mocy ww. decyzję.

Uzasadniając decyzję Minister wyjaśnił, że ww. decyzją z dnia 29 lipca 2022 r. przyznał Uniwersytetowi [...] kategorię naukową B+ w dyscyplinie ekonomia i finanse. Decyzja została wysłana poprzez Elektroniczną Platformę Usług Administracji Publicznej - ePUAP na skrzynkę podawczą Podmiotu. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia - UPP, decyzja została doręczona Podmiotowi.

25 sierpnia 2022 r. Podmiot zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując prawidłowość oceny dokonanej przez Komisję Ewaluacji Nauki w zakresie osiągnięć wskazanych w kryterium III. Szczegółowe uzasadnienie wniosku zostało przez Podmiot wprowadzone do Zintegrowanego Systemu Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on, (dalej: "system POL-on"), do modułu System Ewaluacji Dorobku Naukowego (dalej: "SEDN"), w którym przeprowadzono cały proces ewaluacji. Ponadto, we wniosku przedstawiono fakty i okoliczności, które - zdaniem Podmiotu - uzasadniały przyznanie mu wyższej kategorii naukowej. Równocześnie, w przesłanym wniosku Podmiot podniósł, iż przyznana obecnie kategoria naukowa nie odpowiada rzeczywistemu poziomowi i jakości badań prowadzonych w Podmiocie. Zdaniem Podmiotu, dokonana przez organ ocena działalności naukowej nie została przeprowadzona w sposób kompleksowy, czego skutkiem było nieuprawnione i niezgodne z interesem Podmiotu nieprzyznanie kategorii naukowej A w dyscyplinie ekonomia i finanse. Minister opisał szczegółowo zarzuty z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdził, że zgodnie z art. 269 ust. 5 ustawy, 12 września 2022 r. wniosek został przekazany do zaopiniowania przez Komisję. Komisja dokonała ponownej oceny osiągnięć Podmiotu uwzględnianych w ewaluacji, a także odniosła się do zarzutów i argumentów, jakie Podmiot zawarł we wniosku. Opinie i stanowiska Komisji zostały wprowadzone do modułu SEDN w systemie POL-on. Na podstawie wyników ponownej oceny Komisja uznała, iż kategoria przyznana Podmiotowi zaskarżoną decyzją powinna zostać utrzymana w mocy. Uchwała Komisji nr 28/2022 z 10 listopada 2022 r. została przekazana Ministrowi przez Przewodniczącego Komisji 17 listopada 2022 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy przyznania Podmiotowi kategorii naukowej w dyscyplinie ekonomia i finanse, w tym po zapoznaniu się z opinią przedłożoną przez Komisję w ww. uchwale i oceną sporządzoną w module SEDN systemu POL-on oraz po przeanalizowaniu argumentów podniesionych przez Podmiot we wniosku Minister stwierdził, że organy administracji są związane przepisami prawa - jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest bowiem zasada praworządności, która jest również zasadą konstytucyjną. Oznacza to, że organy administracji mają obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa.

W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy, rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (t. jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 661, dalej: "rozporządzenie") oraz ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, ze zrn. dalej: "ustawa wprowadzająca"). Na podstawie art. 324 ust. 1 ustawy wprowadzającej, ewaluacja jakości działalności naukowej przeprowadzana w 2022 r. obejmowała lata 2017-2021. Zgodnie z art. 274 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewaluacja należy do zadań Komisji. Minister stwierdził, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Komisja przeprowadziła ewaluację na podstawie zawartych w systemie POL-on informacji dotyczących działalności Podmiotu, według stanu na dzień 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Kierownik Podmiotu złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym, potwierdzające, iż dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprzestrzegania w sprawie zasad wynikających z przywołanych we wniosku przepisów k.p.a., w tym nieprzestrzegania zasady praworządności i zasady przekonywania oraz niepodjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny i nienależyte wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, Minister wyjaśnił, że przy ocenie przestrzegania zasad określonych w przywołanych we wniosku przepisach k.p.a., należy m.in. wziąć pod uwagę, że wyrażona wart. 6 k.p.a., zasada praworządności wymaga, aby specyficzne

postępowanie dotyczące przyznawania kategorii naukowej było przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia. Postępowanie w sprawie przyznania kategorii naukowej jest postępowaniem sformalizowanym, a jego zasady zostały szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu, tworząc specyficzną procedurę opartą na gromadzeniu materiału dowodowego i dokumentowaniu wyników kompleksowej oceny w postaci elektronicznej w systemie POL-on, wykorzystywanym w procesie ewaluacji. Zakres danych wprowadzanych do systemu POL-on został uregulowany w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 6 marca 2019 r. w sprawie danych przetwarzanych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on (Dz. U. z 2022 r. poz. 700). Podstawę faktyczną wydawanych decyzji stanowią dane wprowadzone przez podmioty do systemu POL-on, w określonym przepisami terminie. Jest to szczególna, normatywna postać podkreślanego w orzecznictwie poglądu, iż strona nie może zachowywać się biernie przy ustalaniu stanu faktycznego. Wskazana norma gwarantuje sprawność i jednolitość wyników postępowania co do wszystkich porównywanych w ramach dyscypliny podmiotów.

Za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich prowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca danym podmiotem. Zgodnie z przywołanym wyżej § 2 ust. 1 rozporządzenia, ewaluacja przeprowadzana jest wyłącznie na podstawie osiągnięć sprawozdanych w systemie POL-on, dlatego Podmiot powinien dołożyć szczególnej staranności we wprowadzaniu do tego systemu niezbędnych danych. Minister wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zgromadzony w systemie POL-on, dążąc, zgodnie z art. 7 k.p.a., do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Istotnie, organ jest obowiązany w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Powyższe nie oznacza jednak, że Podmiot może pozostawać w tym zakresie bierny i nie wprowadzić do systemu POL-on prawidłowych i rzetelnych informacji o swoich osiągnięciach naukowych, oczekując, iż to Minister sam je zgromadzi na potrzeby ewaluacji z innych źródeł. Minister nie może ani uzupełnić w systemie POL-on informacji o działalności naukowej Podmiotu, ani skorygować danych wprowadzonych przez Podmiot w sposób błędny lub niekompletny. Wynika to z art. 343 ust. 2, art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 ustawy, które to przepisy wskazują osoby zobowiązane do wprowadzania do systemu POL-on danych dotyczących m.in. osób prowadzących działalność naukową w danym podmiocie, osiągnięć naukowych i artystycznych, działalności naukowej, nakładów na badania naukowe i prace rozwojowe, przychodów z komercjalizacji wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami itp. Równocześnie, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, ewaluacja przeprowadzana jest wyłącznie na podstawie danych zawartych w systemie POL-on, według stanu na 31 grudnia 2021 r., dostępnych w tym systemie na dzień 31 stycznia 2022 r. Komisja i Minister mogą zatem wywodzić określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego wyłącznie na tej podstawie. To Podmiot powinien wskazać w systemie POL-on wszystkie informacje dotyczące danego osiągnięcia, umożliwiając tym samym jego prawidłową ocenę, a nie kwestionować ustalenia poczynione w trakcie ewaluacji na podstawie sprawozdanych przez Podmiot danych. W ocenie Ministra, obowiązek gromadzenia i poszukiwania dowodów, spoczywający na organie, nie może być uznany za nieograniczony. Nie można żądać, aby organ podejmował szczególne dochodzenie w celu wykrycia informacji dotyczących osiągnięcia naukowego lub jego autora, których sam Podmiot - zobowiązany przepisami ustawy do rzetelnego, prawidłowego i terminowego wprowadzania danych do systemu POL-on - nie sprawozdał i nie przedstawił. Zasada prawdy materialnej (obiektywnej) oznacza, że celem postępowania prowadzonego przez organ jest ustalenie tej prawdy na podstawie udowodnionych faktów i okoliczności. Dotarcie do prawdy materialnej następuje dzięki zgromadzeniu odpowiedniego materiału dowodowego, a następnie jego ocenie, a materiał ten ma być zgromadzony w systemie POL-on, do którego dane w zakreślonym przepisami terminie sprawozdaje sam Podmiot. Organ nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów, jeżeli zebrał już wyczerpujący materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia.

Odnosząc się zarzutu Podmiotu, iż uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań stawianych uzasadnieniu decyzji administracyjnej, Minister wyjaśnił, że do naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. dochodzi wówczas, gdyż treść uzasadnienia decyzji administracyjnej pozostaje w sprzeczności z jej rozstrzygnięciem, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo, gdy mimo formalnej poprawności, jego treść - ze względu np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy.. W systemie POL-on, w module SEDN, w którym Podmiot sprawozdawał osiągnięcia wskazane w kryterium I, II i III, zapewniono Podmiotowi dostęp do szczegółowych informacji dokumentujących cały proces ewaluacji, w tym do wszystkich opinii ekspertów i Komisji, na podstawie których Minister podejmował decyzję. Podmiot ma zatem możliwość zapoznania się z opinią Komisji dotyczącą każdego swojego osiągnięcia zgłoszonego do objęcia ewaluacją, a w uzasadnieniu decyzji wskazano, czy organ zaakceptował tę opinię, czy też nie zgodził się z nią - w takim przypadku w uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, dlaczego nie podzielił stanowiska Komisji i na czym oparł swoje rozstrzygnięcie. Podmiot ma więc wiedzę, jak przebiegał proces oceny, jak oceniono zgłoszone osiągnięcie, ile przyznano za nie punktów, a w przypadku odrzucenia - z jakiego powodu i na podstawie jakiego przepisu Minister uznał, że osiągnięcie to nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu. Stąd też brak jest podstaw do stwierdzenia, iż Podmiot został pozbawiony możliwości skontrolowania poprawności rozstrzygnięcia sprawy i nie mógł ocenić, czy uzasadnienie decyzji administracyjnej nie pozostawało w sprzeczności z jej rozstrzygnięciem, a także czy Minister wziął pod uwagę cały materiał dowodowy zgromadzony w systemie POL-on.

Rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania kategorii naukowej oraz sposób przeprowadzania ewaluacji zostały określone w rozporządzeniu. Działalność naukowa Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie została oceniona odrębnie w każdym z trzech kryteriów ewaluacji, tj.:

1) kryterium I - poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej;

2) kryterium II - efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych;

3) kryterium III - wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.

We wniosku Podmiot zarzucił, iż w procesie oceny nie mógł wykazać całego spectrum działalności naukowej, w tym poszczególnych publikacji i szeregu pomniejszych projektów naukowych, za które pracownicy otrzymywali wynagrodzenia. Tym niemniej ocena wszystkich podmiotów podlegających ewaluacji odbywa się na podstawie wyłącznie tych osiągnięć, których rodzaje zostały wymienione w rozporządzeniu. Istotnie, nie zostały w nim wskazane wszystkie przejawy aktywności naukowej - nie uwzględnia się wszystkich realizowanych projektów, ale tylko te, które obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe, a środki na ich realizację zostały przyznane w trybie konkursowym, w okresie objętym ewaluacją i przez instytucję wskazaną w rozporządzeniu, nie przyznaje się również dodatkowych punktów za nagrody czy wyróżnienia przyznane publikacjom.

Ewaluacja została przeprowadzona w związku ze spełnieniem przez Podmiot warunku określonego wart. 265 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Na podstawie danych wprowadzonych przez Podmiot do systemu POL-on ustalono, że według stanu na 31 grudnia 2021 r. liczba osób zatrudnionych w Podmiocie i prowadzących działalność naukową w dyscyplinie ekonomia i finanse, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie, wynosiła 35,75, a zatem - zgodnie z art. 265 ust. 4, w zw. z art. 265 ust. 1 ustawy - działalność naukowa prowadzona w Podmiocie w tej dyscyplinie podlegała ewaluacji z mocy prawa.

W celu ustalenia liczby osiągnięć podlegających ocenie w poszczególnych kryteriach, na podstawie danych z systemu POL-on ustalono liczbę pracowników prowadzących w Podmiocie działalność naukową w dyscyplinie ekonomia i finanse, którzy wskazali tę dyscyplinę w oświadczeniu, o którym mowa wart. 343 ust. 7 ustawy, oraz złożyli oświadczenie, o którym mowa wart. 265 ust. 5 ustawy, zwaną dalej "liczbą N". Minister stwierdził, że liczbę N ustalono prawidłowo, jako średnią arytmetyczną liczby tych pracowników w poszczególnych latach z okresu objętego ewaluacją, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, z uwzględnieniem udziału czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Liczbę osób prowadzących w Podmiocie działalność naukową w dyscyplinie ekonomia i finanse w 2017 r. ustalono zgodnie z § 34a rozporządzenia, na podstawie liczby pracowników zaliczonych według stanu na 31 grudnia 2017 r. na podstawie przepisów ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r. poz. 87) do osób uczestniczących w realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych, z uwzględnieniem dyscyplin wskazanych przez tych pracowników w oświadczeniu, o którym mowa wart. 219 ust. 11 ustawy wprowadzającej. Do liczby osób prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie naukowej w 2017 r. nie wliczono pracowników naukowo-technicznych i inżynieryjno- technicznych. Udział czasu pracy osoby prowadzącej działalność naukową w danej dyscyplinie w 2017 r. ustalono według stanu na dzień 31 grudnia 2018 r. Zgodnie z danymi w systemie POL-on, liczba tych pracowników prowadzących działalność naukową w Podmiocie w dyscyplinie ekonomia i finanse według stanu na 31 grudnia w poszczególnych latach objętych ewaluacją wynosiła:

w 2017 r. - 34,75,

w 2018 r. - 38,88,

w 2019 r. - 36,8,

w 2020 r. - 36,75,

w 2021 r. - 35,75.

Na podstawie powyższych danych ustalono, że liczba N=36,59. Podmiot nie wniósł zastrzeżeń co do prawidłowości ustalenia liczby N. Poziom naukowy prowadzonej działalności naukowej (kryterium I) ocenia się uwzględniając osiągnięcia naukowe wskazane w § 8 rozporządzenia, tj. artykuły naukowe, monografie naukowe, rozdziały w monografiach naukowych i redakcje naukowe tych monografii, przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin. Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia, dla każdej publikacji naukowej ustala się jednostkowy udział każdego autora w danej publikacji, zwany dalej "udziałem jednostkowym". Sposób ustalania udziału jednostkowego określa § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia. W przypadku publikacji wieloautorskiej, udział jednostkowy zależy od całkowitej wartości punktowej publikacji naukowej, przeliczeniowej wartości punktowej publikacji naukowej, ustalonej zgodnie z § 13-15 rozporządzenia, a także liczby współautorów będących osobami, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia, którzy upoważnili ewaluowany podmiot do wykazania publikacji naukowej w danej dyscyplinie naukowej.

Zgodnie z § 17 ust. 5 rozporządzenia, suma udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych uwzględnianych w ocenie w dyscyplinie naukowej ekonomia i finanse nie mogła być większa niż 3-krotność liczby N, czyli 109,77. W związku z powyższym, w ocenie Podmiotu w ramach kryterium I uwzględnionych mogło być nie więcej niż 109,77 udziałów jednostkowych w publikacjach naukowych autorstwa albo współautorstwa osób, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia.

Po zapoznaniu się z oceną dokonaną przez Komisję Minister stwierdził, że udziały jednostkowe poszczególnych autorów publikacji uwzględnionych w ewaluacji, a także wartość punktowa tych udziałów zostały obliczone w sposób prawidłowy, zgodnie z rozporządzeniem. Przy ustalaniu wartości punktowej stosowano art. 324 ust. 2-2b ustawy wprowadzającej oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia, uwzględniając właściwe wykazy czasopism naukowych oraz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe, tj.:

- w przypadku artykułów naukowych opublikowanych w ostatecznej formie w latach 2017 i 2018 - wykaz czasopism naukowych ogłoszony komunikatem Ministra z 25 stycznia 2017 r.,

- w przypadku artykułów naukowych opublikowanych w ostatecznej formie w latach 2019-2021 - ostatni wykaz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych, sporządzony i udostępniony przez Ministra w okresie objętym ewaluacją, tj. wykaz ogłoszony komunikatem Ministra z 1 grudnia 2021 r., ze zmianami i sprostowaniem z 21 grudnia 2021 r.,

- w przypadku monografii naukowych wydanych w latach 2017-2021- ostatni wykaz wydawnictw publikujących recenzowane monografie naukowe, sporządzony i udostępniony przez Ministra w okresie objętym ewaluacją, tj. wykaz ogłoszony komunikatem Ministra z 22 lipca 2021 r.

Na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on, algorytm optymalizujący, o którym mowa w § 24 ust. 1 rozporządzenia, dokonał wyboru osiągnięć stanowiących podstawę ewaluacji, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku punktowego przy uwzględnieniu warunków określonych w § 17, § 18 oraz § 34-36. 10 lutego 2022 r. Podmiot otrzymał w systemie POL-on wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Zgodnie z § 24 ust. 3 rozporządzenia, kierownik Podmiotu mógł wskazać do oceny inne osiągnięcia niż wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Podmiot nie skorzystał z tej możliwości. W ocenie w kryterium I uwzględniono tylko osiągnięcia naukowe wskazane w opisany powyżej sposób. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Podmiot wskazał, że "z przyczyn niezawinionych przez Uniwersytet [...] i od niego w pełni niezależnych" w ewaluacji nie została uwzględniona publikacja, która "z uwagi na wysoką punktacje (120 pkt) zastąpiłaby niżej punktowaną (70 pkt) mieszcząca się w liczbie 3N". Podmiot wyjaśnił, że przyczyną nieuwzględnienia była nieprawidłowa identyfikacja wydawnictwa publikacji przez system PBN i przyznanie jej w systemie 20 zamiast 120 pkt". Odnosząc się do tego zarzutu Minister wyjaśnił, że sprawozdawanie osiągnięć do systemu POL-on, moduł PBN, w sposób zgodny z wytycznymi zamieszczonymi w tym systemie pozwalało uniknąć podobnych pomyłek. Gdyby Podmiot sprawozdając dane wybrał wydawnictwo z załączonej w systemie listy wydawnictw ujętych w sporządzonym przez Ministra wykazie, problem identyfikacji wydawnictwa nie pojawiłby się. Niezależnie od powyższego, Podmiot przed rozpoczęciem ewaluacji miał dostęp do danych sprawozdanych przez siebie w systemie POL-on - były one widoczne zarówno w module PBN, jak i SEDN. Podmiot mógł zatem - a nawet powinien - zweryfikować poprawność wprowadzonych informacji przed złożeniem przez kierownika Podmiotu oświadczenia, że dane są poprawne i zgodne ze stanem faktycznym. Jeszcze w 2021 r. udostępniano podmiotom podlegającym ewaluacji wykazy osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego. Podmiot miał zatem co najmniej kilka tygodni przed rozpoczęciem ewaluacji, by zauważyć brak w tym zestawieniu wskazanej we wniosku publikacji, podjąć działania wyjaśniające i skorygować dane w systemie. Ponadto, po rozpoczęciu ewaluacji i otrzymaniu 10 lutego 2022 r. wykazu osiągnięć wybranych ostatecznie w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, kierownik Podmiotu miał 21 dni na wskazanie innych osiągnięć. To, które z osiągnięć naukowych sprawozdanych przez Podmiot w systemie POL-on podlegały ocenie w ewaluacji, zależało wyłącznie od decyzji kierownika Podmiotu. Mógł on albo zaakceptować osiągnięcia wybrane w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego, albo w ich miejsce wskazać inne spośród sprawozdanych w systemie POL-on. Nie było zatem żadnych przeszkód, by Podmiot wskazał ww. monografię (nawet mimo błędnego przypisania jej 20 pkt) w miejsce artykułu naukowego za 70 pkt, a następnie kwestionował punktację tej monografii w trakcie prowadzonego postępowania - oczywiście, przy założeniu, że Podmiot już nie spełnił przewidzianego w § 17 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia limitu 20% 3-krotności liczby N dla monografii, których całkowita wartość punktowa wynosi nie więcej niż 120 pkt, i redakcji naukowych takich monografii. Podmiot nie skorzystał z żadnej z tych możliwości, stąd trudno zgodzić się, że nieuwzględnienie tej publikacji w ewaluacji nastąpiło z przyczyn "w pełni niezależnych" od Podmiotu. Ocena Podmiotu w kryterium I została przeprowadzona na podstawie zaakceptowanego przez kierownika Podmiotu wykazu osiągnięć. Na etapie ponownego rozpatrywania sprawy nie jest już możliwe wskazywanie innych publikacji i zastępowanie nimi osiągnięć przedstawionych do ewaluacji w opisany powyżej sposób. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ocenie mogą zostać poddane tylko osiągnięcia naukowe podlegające ocenie w trakcie rozpatrywania sprawy w I instancji.

Mimo iż Podmiot nie kwestionował wyników oceny dokonanej w postępowaniu w I instancji, Komisja dokonała ponownej oceny osiągnięć wskazanych przez Podmiot do objęcia ewaluacją w dyscyplinie ekonomia i finanse, a swoje stanowisko w odniesieniu do poszczególnych osiągnięć zamieściła w systemie POL-on, w module SEDN. Po zapoznaniu się z informacjami dotyczącymi osiągnięć publikacyjnych Podmiotu przedstawionych do ewaluacji oraz po szczegółowym przeanalizowaniu wyników ponownej oceny dokonanej przez Komisję, Minister w pełni podzielił stanowisko Komisji. Minister stwierdził, że punktacja dla osiągnięć zaakceptowanych przez Komisję została ustalona w sposób prawidłowy, zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami. W związku z powyższym, liczba punktów za uwzględnione udziały jednostkowe w publikacjach wyniosła po ponownej ocenie 8 764 punkty.

Obok publikacji naukowych, w ocenie poziomu naukowego prowadzonej działalności uwzględnia się również przyznane patenty na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe oraz wyłączne prawa hodowców do odmian roślin (§ 8 ust. 5 rozporządzenia). Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, liczba tych osiągnięć uwzględnianych w ewaluacji nie może być większa niż liczba N. Podmiot nie wykazał takich osiągnięć. W związku z powyższym, w kryterium I Podmiotowi w dyscyplinie ekonomia i finanse przyznano po ponownej ocenie 8 764 punkty.

Ocena Podmiotu w kryterium I ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z zależnością określoną § 21 rozporządzenia, wyniosła QI = 239,52.

W kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" uwzględnia się projekty, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, a także przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami oraz przychody z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Podmiot nie zgłosił zastrzeżeń do oceny dokonanej przez Komisję w I instancji. Komisja dokonała ponownej oceny wszystkich projektów wskazanych przez Podmiot w systemie POL-on i ponownie pozytywnie zaopiniowała 4 zgłoszone projekty, przyznając za nie 58,82 punktu.

Ustalając punktację stosowano przeliczniki punktowe określone w § 22 ust. 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem zwiększeń punktacji wynikających z ust. 6. W systemie POL-on, w którym Podmiot sprawozdawał wszystkie realizowane projekty, w module SEDN zapewniono Podmiotowi dostęp do szczegółowego wykazu uwzględnionych projektów wraz z punktacją za każdy z nich, wynikającą z przywołanych wyżej przepisów rozporządzenia.

Podmiot nie wykazał przychodów z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami i nie sprawozdał przychodów z tytułu usług badawczych świadczonych na zlecenie podmiotów nienależących do systemu szkolnictwa wyższego i nauki. W związku z powyższym, za osiągnięcia Podmiotu w ramach kryterium II ewaluacji przyznano po ponownej ocenie 58,82 punktu.

Ocena Podmiotu w kryterium II ewaluacji, ustalona po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z § 22 ust. 9 rozporządzenia, wyniosła QII = 1,61.

W ramach oceny kryterium II "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki", zgodnie z § 23 ust. 3 rozporządzenia. Podmiot był zobowiązany przedstawić do oceny 2 opisy wpływu. W związku z § 23 ust. 4 rozporządzenia, Podmiotowi przysługiwało prawo do przedstawienia 3 dodatkowych opisów wpływu. Podmiot nie skorzystał z tego prawa i nie przedstawił do oceny dodatkowych opisów wpływu.

We wniosku Podmiot zakwestionował prawidłowość oceny 2 opisów wpływu, uznając, iż przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. We wniosku Podmiot odniósł się do uwag sformułowanych przez ekspertów i wskazał, że nieprzyznanie punktów w tym kryterium nie znajduje uzasadnienia w przedstawionych przez Podmiot dowodach wpływu. Komisja zapoznała się z argumentacją Podmiotu i dokonała ponownej oceny opisów wpływu. Poszczególne opisy wpływu zostały ocenione przez ekspertów w sposób następujący:

1) "Kontrola i audyt finansowy w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunki poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów".

Ocena: O pkt, w tym 20 pkt za zasięg opisu i O pkt za znaczenie wpływu.

Eksperci uznali, że działalność naukowa była prowadzona w okresie pomiędzy 1 stycznia 1997 r. a 31 grudnia 2021 r. Wpływ społeczny zaistniał w okresie pomiędzy 1 stycznia 2017 r. a 31 grudnia 2021 r. - z tego okresu pochodzą wszystkie wymienione dowody wpływu. Zdaniem ekspertów, zaangażowanie pracowników Podmiotu (w szczególności prof. A.C.) w powstanie dowodów wkładu działalności naukowej w obszarze kontroli i audytu finansowego w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunku poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów nie budzi najmniejszych wątpliwości. Odrębną kwestią jest jednak wystąpienie i właściwe udokumentowanie związku przyczynowo skutkowego pomiędzy działalnością naukową a jej wpływem na otoczenie. Odnosząc się do przedstawionych dowodów wpływu i konfrontując je z dodatkowym wyjaśnieniem przekazanym przez Podmiot na etapie procedury odwoławczej, eksperci stwierdzili, że:

Dowód 1 - stanowi potwierdzenie, że współpraca z prof. A.C. jest ważna dla Głównej Izby Obrachunkowej w Ukrainie. Poza szeroko opisanym uznaniem dla dorobku prof. A.C., w dokumencie tym nie ma jednak żadnego potwierdzenia zaistnienia wpływu społecznego. Nie wskazano w nim, jakie badania oraz w jakim zakresie miałyby się przyczynić do zmiany praktyk stosowanych przez Główną Izbę Obrachunkową w Ukrainie;

Dowód 2 - powołanie prof. A.C. na eksperta w procesie oceny i wyboru wniosków do dofinansowania w ramach programu P. nie daje podstaw do stwierdzenia jakiegokolwiek powiązania pomiędzy wynikami prac naukowych Podmiotu z zaistnieniem wpływu społecznego w obszarze kontroli i audytu finansowego. Dodatkowo, argumentacja przedstawiona przez Podmiot w toku procedury odwoławczej nie wnosi nic nowego w tym zakresie. Nadal brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia zaistnienia wpływu społecznego będącego wynikiem badań realizowanych przez Podmiot. Fakt powołania pracownika Podmiotu, jako eksperta w istotnych przedsięwzięciach jest słusznym powodem do dumy i potwierdza wysoką pozycję prof. A.C., jednak nie stanowi o wystąpieniu wpływu społecznego;

Dowód 3 - dokument pochodzący od burmistrza gminy T. jednoznacznie stwierdza, że wyniki badań naukowych zespołu z Podmiotu przyczyniły się do wprowadzenia lepszych rozwiązań w zakresie ochrony danych osobowych. Niemniej jednak z punktu widzenia oceny wpływu użyteczność tego dokumentu jest znikoma. W opinii ekspertów, główne zmiany w gminie zostały wprowadzone w 2015 r., w 2018 r. nastąpiło jedynie dalsze dostosowanie do przepisów UE. Zmiany dotyczyły ochrony danych osobowych (w tym również danych finansowych), dlatego nie znajduje się bezpośredniego powiązania pomiędzy zmianami, jakie nastąpiły w urzędzie gminy T., a przedstawionymi przez Podmiot osiągnięciami naukowymi. Żadna z prac naukowych cytowanych w dokumencie burmistrza nie została wskazana przez Podmiot w osiągnięciach naukowych przy opisie wpływu. Ponadto, poza opisem wpływu oraz dowodami wpływu nigdzie w opisach dotyczących osiągnięć naukowych Podmiot nie odnosi się do ochrony danych osobowych. Badania Podmiotu wywarły wpływ społeczny o zasięgu lokalnym, ale jednocześnie ten wpływ jest znikomy, gdyż trudno go jednoznacznie powiązać z konkretnymi osiągnięciami naukowymi zespołu Podmiotu;

Dowód 4 - zdaniem ekspertów, w przypadku tego dowodu trudno o jego jednoznaczną ocenę w kontekście zaistnienia wpływu społecznego. Przypuszcza się, że mamy tutaj do czynienia z odwróconym związkiem przyczynowo skutkowym. Podmiot zewnętrzny stwierdza, że praca naukowa (będąca jeszcze w opracowaniu – "wyniki planowanych badań mogą zostać wykorzystane... "), będzie miała wpływ na podmioty lecznicze (szpitale [...]), dlatego wyraża zgodę na udostępnienie danych. Nie ma tutaj żadnej informacji o realnym wykorzystaniu w praktyce w okresie 2017-2021 wyników badań zespołu Podmiotu.

Reasumując, eksperci stwierdzili, że badania prowadzone przez zespół Podmiotu są ważne, w związku z tym ich zastosowanie może mieć miejsce w praktyce. Niestety, w większości przedstawionych dowodów wpływu nie zostaje stwierdzone wdrożenie konkretnych nowych/ulepszonych rozwiązań, powiązanych bezpośrednio z osiągnieciami naukowymi, które zostały wymienione przez ewaluowany Podmiot. W opinii ekspertów, Podmiot podjął próbę wykazania, iż stosowanie metod ilościowych oraz implementowanie podstaw teoretycznych z zakresu prawa finansowego i podatkowego stanowi o interdyscyplinarności osiągnięć naukowych. Na podstawie dowodów wkładu działalności naukowej nie stwierdzono jednak, aby ww. interdyscyplinarność zaistniała. Podmiot nie przedstawił, jaki był wkład w powstanie osiągnięć naukowych pracowników reprezentujących inne dyscypliny naukowe i jakie z tej współpracy wyniknęły korzyści. Z dodatkowego wyjaśnienia, jakie przedstawił Podmiot w odniesieniu do interdyscyplinarności wynika, iż Podmiot błędnie interpretuje to pojęcie w procesie ewaluacji opisów wpływu.

Eksperci uznali, że interdyscyplinarność badań naukowych lub prac rozwojowych nie miała kluczowego znaczenia dla powstania danego wpływu.

2) "Ochrona interesów ofensywnych i defensywnych RP oraz UE w multilateralny systemie handlu".

Ocena: O pkt, w tym O pkt za zasięg opisu i O pkt za znaczenie wpływu.

W opinii ekspertów, trudno jest zrozumieć powód, dla którego Podmiot podjął decyzję o złożeniu odwołania w odniesieniu do oceny sprawozdanego opisu wpływu. Po ponownej ocenie eksperci uznali, że punktacja przyznana w pierwszym etapie procesu ewaluacji była nieuzasadniona, gdyż za przedstawiony opis prawidłowa ocena powinna wynosić zero punktów. Zarówno z opisu efektów wpływu, jak i przede wszystkim z załączonych dowodów, nie można wyciągnąć żadnych wniosków odnośnie do wpływu badań prowadzonych w Podmiocie na otoczenie. Podmiot w żadnym miejscu nie wskazał na związek między choćby hipotetycznymi efektami a działalnością naukową prowadzoną w Podmiocie. Zdaniem ekspertów, działalność naukowa była prowadzona w okresie pomiędzy 1 stycznia 1997 r. a 31 grudnia 2021 r. (dowody wkładu działalności naukowej pochodzą z tego okresu). Wszystkie wymienione dowody wpływu pochodzą z okresu 2017-2021. Nie budzi

Podmiot nie przedstawił jakichkolwiek dowodów wpływu, które wskazywałyby na zaistnienie związku pomiędzy wynikami działalności naukowej w obszarze ochrony interesów RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu a otoczeniem społecznym bądź gospodarczym. W związku z powyższym, ocena Podmiot w III kryterium ewaluacji, ustalona - po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie § 23 ust 11 rozporządzenia - jako średnia arytmetyczna uzyskanych przez Podmiot ocen wpływu, wynosi III = O.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia, Komisja ponownie określiła kategorię naukową proponowaną dla Podmiotu w dyscyplinie naukowej ekonomia i finanse na podstawie porównania przyznanych mu ocen, w ramach poszczególnych kryteriów ewaluacji, z odpowiednimi wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowych A, B+ i B, stosując algorytm określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Do porównania zastosowano próg pełnego przewyższania G, ustalony przez Komisję uchwałą nr 15/2022 z 27 kwietnia 2022 r. w wysokości 0,3.

Wartości referencyjne oznaczają zestaw referencyjnych wartości ocen punktowych określonych dla każdego z kryteriów ewaluacji działalności naukowej, służących kwalifikacji podmiotów prowadzących działalność naukową w ramach danej dyscypliny do kategorii naukowych A, B+, B lub C.

Biorąc pod uwagę przesłanki określone w § 26 ust. 2 rozporządzenia, Komisja uchwałą nr 15/2022 z 27 kwietnia 2022 r. określiła proponowane wartości referencyjne dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Przewodniczący Komisji przedstawił zestaw proponowanych wartości referencyjnych Ministrowi. Na podstawie powyższej propozycji, biorąc pod uwagę specyfikę prowadzenia działalności naukowej w tych dyscyplinach, 13 maja 2022 r. Minister ustalił wartości referencyjne dla kategorii naukowych A, B+ i B dla poszczególnych dyscyplin naukowych i artystycznych. Zgodnie z § 26 ust. 4 rozporządzenia, ustalone przez Ministra zestawy wartości referencyjnych obowiązują do czasu kolejnej ewaluacji, a zatem miały również zastosowanie w sprawie rozstrzyganej niniejszą decyzją.

Dla dyscypliny naukowej ekonomia i finanse wartości referencyjne wynoszą:

- kryterium I "Poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej" OlA = 249,559 pkt, 018+ = 192,703 pkt, 018 = 128,849 pkt,

- kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" OIlA= 10,985 pkt, 0118+= 5,743 pkt, 0118= 3,881 pkt,

- kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki" OIlIA= 57,960 pkt, 01118+= 30,303 pkt, 01118= 20,475 pkt.

Całkowity wynik punktowy porównania ocen, jakie Podmiot uzyskał po ponownym rozpatrzeniu sprawy w poszczególnych kryteriach z tytułu prowadzenia działalności naukowej w dyscyplinie ekonomia i finanse, z każdą z odpowiednich wartości referencyjnych, został obliczony z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom ewaluacji - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Dla dyscypliny ekonomia i finanse wagi te wynoszą:

- kryterium I "Poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności naukowej" -70;

- kryterium II "Efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych" - 10;

- kryterium III "Wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki" - 20.

Dokonane z uwzględnieniem powyższych wag porównanie ocen uzyskanych przez Podmiot w dyscyplinie ekonomia i finanse według poszczególnych kryteriów z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej A dało całkowity wynik punktowy -39,8, porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B+ dało całkowity wynik punktowy 26,7, a porównanie z wartościami referencyjnymi dla kategorii naukowej B dało całkowity wynik punktowy 40. Uzyskane wyniki punktowe, zgodnie z § 27 rozporządzenia, stanowiły podstawę do zaliczenia działalności naukowej Podmiotu w dyscyplinie ekonomia i finanse do kategorii naukowej B+.

W związku z powyższym Komisja uznała, że zaskarżona decyzja powinna zostać utrzymana w mocy, gdyż wyniki uzyskane przez Podmiot po ponownej ocenie nie pozwalają na przyznanie Podmiotowi wyższej kategorii naukowej.

Po przeanalizowaniu sprawy Minister stwierdził, że ponowna ocena została przeprowadzona przez Komisję zgodnie z przepisami ustawy i rozporządzenia, zaakceptował w całości wyniki oceny osiągnięć naukowych Podmiotu w ewaluowanej dyscyplinie i nie przedstawił uwag do jej wyników. W ocenie Ministra, wynik przeprowadzonej oceny nie pozwala na zmianę kategorii naukowej przyznanej zaskarżoną decyzją. W związku z powyższym, Minister postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, którą Uniwersytetowi [...] została przyznana kategorię naukową B+ w dyscyplinie ekonomia i finanse.

Z tą decyzją nie zgodził się skarżący, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę datowaną na 25 lutego 2023 r., zaskarżając ją w całości. Decyzji zarzucił:

"1. naruszenie art. 15 w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, dalej, jako: k.p.a.) poprzez zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego na etapie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy celem wykazania prawidłowej liczby punktów przysługujących Stronie za osiągnięcia naukowe;

2. naruszenie § 24 ust. l rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 661, dalej, jako: rozporządzenie MEiN) poprzez dokonanie wyboru osiągnięć naukowych stanowiących podstawę oceny poziomu naukowego działalności naukowej w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, prowadzonych przez Skarżącego w ramach dyscypliny ekonomia i finanse, w sposób, który nie zapewnił mu uzyskania maksymalnego wyniku;

3. naruszenie § 23 ust. 7 pkt 1 lit. d oraz § 23 ust. 7 pkt 2 lit. d rozporządzenia MEiN poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zasięg wpływu przedstawionego przez Skarżącego na potrzeby oceny III kryterium ewaluacji opisu wpływu Kontrola i audyt finansowy w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunki poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów (dalej, jako: Kontrola i audyty) jest lokalny oraz że Skarżący nie wykazał związku przyczynowo skutkowego pomiędzy działalnością naukową Strony a jej wpływem na otoczenie;

4. naruszenie § 23 ust. 7 pkt] lit. e oraz § 23 ust. 7 pkt 2 lit. d rozporządzenia MEiN poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że przedstawiony przez Skarżącego na potrzeby oceny III kryterium ewaluacji opis wpływu Ochrona interesów ofensywnych i defensywnych RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu (dalej, jako: Ochrona interesów) nie dowodzi związku pomiędzy działalnością naukową Strony a jej wpływem na otoczenie;

5. naruszenie art. 8 § 1 k.p.a., tj. zasady budzenia zaufania uczestników postępowania administracyjnego do władzy publicznej przejawiające się w znaczącej, dokonanej na niekorzyść Skarżącego, zmiany punktacji opisu wpływu Ochrona interesów bez jej należytego' umotywowania".

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzanie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący opisał stan faktyczny i stwierdził, że zarówno rozstrzygnięcie organu I instancji, jak i zaskarżona decyzja, zostały wydane z naruszeniem prawa, co przemawia za zasadnością ich eliminacji z obrotu. Wyjaśnił, że Minister zarzucił stronie szereg zaniedbań, które miały - w ocenie organu - stać na przeszkodzie możliwości uwzględnienia rzeczonej monografii w sumarycznej liczbie punktów przyznanych skarżącemu za osiągnięcia naukowe w dyscyplinie ekonomia i finanse. Zdaniem Skarżącego, zarzuty te są całkowicie chybione.

Monografia, o której mowa została przez niego wprowadzona w przepisanym prawem terminie do systemu POL-on, a konkretnie do stanowiącej jego część Polskiej Bibliografii Naukowej, będącej portalem - odpowiedzialnego za proces ewaluacji - Ministerstwa Edukacji i Nauki. Wprowadzenia danych o osiągnięciach naukowych Uniwersytetu [...] w dyscyplinie ekonomia i finanse dokonano za pomocą masowego transferu danych ujawnionych w Systemie Informacji Naukowej HUESCA. System PBN umożliwiał masowy import tychże danych z HUESCA przy pomocy API (interfejs programowania aplikacji będący metodą komunikacji pomiędzy składnikami oprogramowania i aplikacjami sieciowymi oraz wymiany danych między oddzielnymi systemami). Dowodem potwierdzającym fakt, że przesłane przez skarżącego dane o spornej monografii zawierały prawidłowo określone wydawnictwo (Uniwersytet [...]), co uprawniało do otrzymania za nią 120 pkt. jest wygenerowany przez system HUESCA raport zamieszony w pliku input.json, z którego wydruk stanowi załącznik do niniejszej skargi. W raporcie znajduje się informacja nie tylko o nazwie wydawnictwa, w którym została opublikowana monografia System patentowy, lecz przede wszystkim numer mniswld, będący identyfikatorem wydawcy.

Co więcej, w raporcie z eksportu danych z HUESCA do PBN widnieje komunikat eksport prawidłowy (załącznik nr 2 do skargi). Pozwalało to skarżącemu na uznanie, że operacja eksportu danych, o których mowa, przebiegła pomyślnie, a w konsekwencja i monografia System patentowy została prawidłowo inkorporowana do systemu POL-on. Wadliwe jej zaszeregowanie, jako wydanej w wydawnictwie spoza wykazu było wynikiem błędu systemu PBN, będącego portalem Ministerstwa Edukacji i Nauki, a nie zaniedbań skarżącego. Ten nie ponosi jakiejkolwiek winy za nieprawidłową identyfikację prawidłowo eksportowanych przez niego danych do PBN (w tym także tych dotyczących monografii System patentowy).

Wskazane okoliczności były podnoszone przez we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał m.in., że ewaluacja przeprowadzana jest wyłącznie na podstawie osiągnięć sprawozdanych w systemie POL-on, dlatego podmiot, wobec którego jest ona prowadzona, powinien dołożyć szczególnej staranności we wprowadzaniu do systemu niezbędnych danych. Nie może on pozostawać bierny i nie wprowadzić do systemu POL-on prawidłowych i rzetelnych informacji o jego działalności naukowej, oczekując, że Minister sam je zgromadzi na potrzeby ewaluacji z innych źródeł. Zasada prawdy obiektywnej oznacza, że celem postępowania jest ustalenie tej prawdy na podstawie zgromadzonego w systemie POL-on materiału dowodowego. Organ nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów, jeżeli zebrał już wyczerpujący materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia. Z przywołanego fragmentu zaskarżonej decyzji można odnieść mylne wrażenie, jakoby skarżący domagał się od organu wzięcia pod uwagę przy wydaniu decyzji osiągnięcia naukowego, które nie zostało przez niego wprowadzone w terminie do systemu POL-on, a co więcej, aby domagał od Ministra poszukiwania niesprawozdanych przez stronę osiągnięć naukowych i żądał ich uwzględnienia na potrzeby dokonywanej przez niego oceny działalności naukowej. Tymczasem w stanie faktycznym sprawy informacja o publikacji spornej monografii została w sposób zgodny z wytycznymi wprowadzona w terminie do systemu POL-on. Strona wywiązała się zatem z ciążących na niej obowiązków w procesie ewaluacji. Skarżący nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za wadliwe działanie systemu informatycznego prowadzonego dla bazy POL-on, które spowodowało błędną klasyfikację monografii. Ponadto, w samym systemie POL-on po wprowadzeniu do niego osiągnięć naukowych, system nie pokazuje wartości punktowej, która została przypisana każdemu z osiągnięć.

Przesłane do systemu POL-on dane o monografii System patentowy zawierały nie tylko nazwę wydawnictwa, lecz przede wszystkim przyporządkowany mu numer mniswJd. Dokonując masowego transferu danych z HEUSCA do PBN, skarżący wykorzystywał instrukcje dostępne na stronie internetowej, przeznaczone dla pomocy podmiotom wprowadzającym dane do systemu. W jednej z nich (Opis zachodzących walidacji na nadsyłanych publikacjach), we fragmencie odnoszącym się explicite do walidacji wydawcy względem zawierających go przesyłanych danych znajduje się stosowna informacja. Skarżący przywołał też inne informacje w zakresie podawania danych do systemu. Przestrzegając reguł należytej staranności przy imporcie danych do PBN, skarżący wskazał nie tylko prawidłową nazwę wydawnictwa, lecz przede wszystkim przyporządkowany temu wydawnictwu identyfikator mniswld, który - jak wskazano - posiada priorytetowe znaczenie dla identyfikacji wydawnictwa. Informacje te zostały zatem inkorporowane do systemu POL-on adresem: https:/lpbn.nauka.gov.pl/centrum-pomocy/baza-on. Twierdzenia organu, jakoby Strona domagała się uwzględnienia w ocenie osiągnięcia naukowego (monografii) spoza tego systemu, nie odpowiadają prawdzie.

Jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej - art. 7 oraz art. 77 § l k.p.a. Nakłada ona na organ prowadzący postępowanie obowiązek podjęcia z urzędu lub na wniosek stron wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. To organ zobligowany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Postępowanie administracyjne, w którym została wydana zaskarżona decyzja, procedowane było w oparciu o regulacje k.p.a. Ustawodawca, mocą art. 270 Prawa o szkolnictwie wyższym wyłączył zastosowanie w tym postępowaniu niektórych, enumeratywnie wskazanych przepisów kodeksu. Co znamienne, pośród wyłączeni nie znalazł się ani art. 7 ani art. 77 § 1 k.p.a., co oznacza, że zasada prawdy obiektywnej w postępowaniu w przedmiocie przyznania kategorii naukowej znajduje pełne zastosowanie. Zasadniczym jego celem jest ustalenie rzeczywistych osiągnięć. naukowych strony postępowania i w oparciu o nie przypisanie jej odpowiadającej tym osiągnięciom kategorii naukowej. W żadnym fragmencie uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie kwestionuje on tego, że monografia spełnia warunki pozwalające przypisać jej maksymalna punktację. Nie przeczy również temu, że uwzględnienie jej w ocenie l kryterium ewaluacji przyczyniłoby się do zwiększenia sumy uzyskanych punktów. Odmawia jednak zwiększenia liczby uzyskanych punktów z uwagi na wadliwe zidentyfikowanie tej monografii w systemie POL-on, jako monografii spoza wykazu.

Ocena KEN, przygotowana w głównej mierze w procedurze uregulowanej rozporządzeniem MEiN, choć stanowi warunek sine quo non wydania decyzji o przyznaniu kategorii naukowej, to nie przesądza o treści tej decyzji. Dowodem na to jest wskazanie przez ustawodawcę w art. 269 § 1 cyt. ustawy, który stanowił materialnoprawną postawę wydania zaskarżonej decyzji, że decyzję tę wydaje się, biorąc pod uwagę uchwałę KEN. O niewiążącym charakterze uchwały świadczy również brzmienie art. 268 § 1 ustawy, w którym mowa, że uchwała dotyczy proponowanej kategorii naukowej. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w literaturze przedmiotu (zob. H. lzdebski, w: J. M. Zieliński, H. Izdebski, Prawo o szkolnictwie wyższym j nauce. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 268; P. Iżycki, w: A. Jakubowski (red.), Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. I, Legalis/el. 2023, art. 269). Brak związania stanowiskiem zawartym w uchwale KEN, będącej efektem dokonanej ewaluacji oraz ciążący na organie obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy na potrzeby jej rozstrzygnięcia, przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji.

Organ w zupełności pominął przedłożone przez stronę wyjaśniania w zakresie nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem systemu PBN, które spowodowały błędną kwalifikację spornej monografii, a w konsekwencji brak je uwzględnienia na potrzeby oceny osiągnieć naukowych skarżącego w ramach I kryterium ewaluacji.

Organ, z uwagi na podnoszone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zastrzeżenia, powinien był przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe, o którym mowa wart. 136 § 1 k.p.a. w celu wykazania, ile wynosi rzeczywista suma osiągnieć naukowych skarżącego w ramach I kryterium ewaluacji. Instytucja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zamyśle prawodawcy ma służyć urzeczywistnieniu prawa strony postępowania administracyjnego do dwukrotnego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia jej sprawy na drodze postępowania administracyjnego, zagwarantowanego jej poprzez art. 15 k.p.a. Za nieznajdujące podstaw normatywnych należy uznać twierdzenie, wyrażone na stronie nr 8 zaskarżonej decyzji, jakoby na etapie ponownego rozpatrzenia sprawy niemożliwe było uwzględnienie publikacji, która nie została wzięta pod uwagę w procesie ewaluacji. Taki sposób interpretacji obowiązującej regulacji prawnej stoi w kontrze do fundamentalnej zasady procesu administracyjnego w postaci zasady prawdy obiektywnej, reguły niezwiązania organu stanowiskiem KEN w sprawie proponowanej kategorii naukowej, jak również mającej nie tylko ustawowe, lecz także konstytucyjne umocowanie, zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skarżący na poparcie powyższego przytoczył szereg orzeczeń sądów administracyjnych.

Zgodnie z § 44 ust. I rozporządzenia MEiN, na podstawie informacji wprowadzonych do systemu POL-on algorytm optymalizujący dokonuje, w sposób zapewniający uzyskanie maksymalnego wyniku, wyboru osiągnięć naukowych, o których mowa w § 8, stanowiących podstawę oceny poziomu naukowego działalności naukowej w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, prowadzonych przez ewaluowany podmiot w ramach danej dyscypliny naukowej. Pośród informacji wprowadzonych do systemu POL-on przez skarżącego poprzez masowy transfer danych z bazy HUESCA znajdowały się dane o monografii System patentowy. Powinny one były pozwolić na prawidłowe zidentyfikowanie wydawnictwa, w którym została wydana monografia, a w konsekwencji do przypisania jej należnej sumy punktów (120). Z niezależnych od skarżącego przyczyn system POL-on, pomimo prawidłowych danych identyfikujących wydawnictwo, w którym opublikowana została monografia (poprawna nazwa wydawnictwa wraz z odpowiadającym mu numerem mniswJd), przypisał jej zaniżoną wartość punktową (20).

Wykorzystanie algorytmu optymalizującego ma w założeniu doprowadzić do wyboru tych osiągnięć poddanego ewaluacji podmiotu, które zapewnią mu uzyskanie maksymalnego wyniku. W realiach stanu faktycznego sprawy, algorytm optymalizujący, wbrew dyspozycji § 24 ust. 1 rozporządzenia MEiN spowodował nieuwzględnienie w dokonanym wyborze osiągnięcia naukowego, które urzeczywistniłoby cel, dla którego został on wprowadzony.

Z trudnych do zrozumienia dla skarżącego przyczyn organ stara się obarczyć stronę odpowiedzialnością za wadliwe działanie systemu POL-on. Informatyzacja działań w procedurach prawnych, jakkolwiek przyczynia się bezspornie do usprawnienia realizacji zadań podmiotów publicznych, niesie za sobą ryzyko błędów o proweniencji technicznej. Błędy te w żadnym razie nie powinny nieść za sobą negatywnych konsekwencji dla podmiotów administrowanych, w szczególności wówczas, gdy wykazali oni należytą staranność, aby tym błędom zapobiec. Jeśli zatem skarżący dokonując transferu danych o osiągnięciach naukowych do systemu POL-on prawidłowo zidentyfikował monografię (czego zresztą organ nie kwestionuje), to wykorzystanie algorytmu optymalizującego powinno doprowadzić do uwzględnienia spornej monografii pośród osiągnięć naukowych strony stanowiących podstawę oceny poziomu naukowego działalności naukowej w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, prowadzonych w ramach dyscypliny ekonomia i finanse. Wadliwa działalność ministerialnego systemu informatycznego w żaden sposób nie może zostać uznana za sanowaną z uwagi na fakt, że - jak podkreśla organ - stronie 10 lutego 2022 r. przedstawiono wykaz osiągnięć wybranych w wyniku zastosowania algorytmu optymalizującego oraz z uwagi na to, że miała ona możliwość wskazania do oceny innych osiągnięć naukowych.

Nieprawidłowe jest również twierdzenie organu, że oświadczenie strony, o którym mowa w art. 354 ust. 4 ustawy, było wadliwe. Osoba kierująca podmiotem składa w Systemie POL-on oświadczenie potwierdzające, że dane wprowadzone przez nią do baz danych, o których mowa wart. 342 ust. 3, są zgodne ze stanem faktycznym. Oświadczenie dotyczące baz danych, o których mowa w art. 342 ust. 3 pkt 1-7, składa się do 31 stycznia według stanu na dzień 31 grudnia. Przedłożone przez skarżącego oświadczenie odpowiadało prawdzie, bowiem dane (w tym dotyczące spornej monografii) wprowadzone przez niego do systemu były zgodne ze stanem faktycznym.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie pokusił się o próbę wyjaśnienia, skąd wynikał błąd systemu skutkujący wadliwą identyfikacją monografii System patentowy. Za takowe trudno uznać wskazanie, że gdyby Podmiot sprawozdając dane wybrał wydawnictwo z załączonej w systemie listy wydawnictw ujętych w prowadzonym przez Ministra wykazie, problem identyfikacji wydawnictwa nie pojawiłby się (zob. str. 7-8 zaskarżonej decyzji). Co istotne, choć organ nadmienia, co można było zrobić inaczej podczas wprowadzania danych do systemu, to nie wskazuje, dlaczego wybrana przez stronę metoda miała być - w ocenie Ministra - wadliwa.

Zdaniem skarżącego, organ niewłaściwie zastosował przepisy rozporządzenia MEiN przez przekroczenie granic uznania administracyjnego w zakresie III kryterium ewaluacji, obniżając ocenę obu wpływów (Kontrola i audyt oraz Ochrona interesów). W postępowaniu prowadzonym w wyniku złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zmieniał się stan faktyczny w porównaniu z postępowaniem pierwszoinstancyjnym. Jedynie z arbitralnej zmiany oceny na tym etapie wynikać może w takiej sytuacji zmiana liczby punktów przyznanych skarżącemu. Podobnie ocenić należy zwiększenie stopnia szczegółowości potwierdzeń dowodów wpływów. Dokonane oceny są niespójne. Komisja, a następnie Minister, oceniając ponownie osiągnięcia skarżącego w zakresie III kryterium ewaluacji zignorowali precyzyjnie przedstawiony ciąg przyczynowo-skutkowy, odzwierciedlający realny wpływ na otoczenie społeczno-gospodarcze prowadzonych badań. Argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w zakresie osiągnięcia Kontrola i audyt pomijają fakt, że wypracowane w projekcie algorytmy pozwoliły na nowe rozwiązania w zakresie optymalizacji podziału środków publicznych i stanowiły podstawę przy podejmowaniu decyzji w procesie oceny wykorzystania zasobów w lecznictwie zamkniętym oraz efektywnego rozdzielnictwa środków publicznych. Nie można zgodzić się z ocenami organu w zakresie międzynarodowego wpływ działań prof. A.C. wynikających ze współpracy z Główną Izbą Obrachunkową w Ukrainie. Oświadczenie Prezes Izby Obrachunkowej Ukrainy prof. T.K. potwierdza ten wpływ. Na podstawie zaproponowanej przez prof. A.C. metody nieparametrycznej DEA z jej licznymi modyfikacjami rozszerzono instrumentarium na poziomie międzynarodowym. Ponadto wyniki badań stanowiły także podstawę do budowania Kodeksu etycznego audytora na Ukrainie. Miały one także wpływ na kształtowanie szeroko ujętej! polityki edukacyjno-podatkowej w zakresie eliminowania lub ograniczania szarej strefy w wybranych obszarach działalności gospodarczej zarówno w Ukrainie, jak i w Polsce. Mając na uwadze przedstawione osiągnięcia i potwierdzające je dowody - spełniają one cel oceny, oddają znaczenie oraz wskazują zastosowanie wiedzy naukowej zarówno w lokalnym, jak j globalnym otoczeniu społeczno-gospodarczym. Wykorzystanie efektów działalności naukowej jest procesem złożonym, interaktywnym, społecznym i obejmującym różnorodne relacje między naukowcami, decydentami i odbiorcami tych efektów - co zostało jednoznacznie wykazane, a czego nie uwzględnił organ.

Przedstawione osiągnięcia w obszarze kontroli i audytu, zgodnie z przyjętymi kryteriami skutkują zasadniczą zmianą rozwiązań praktycznych, zmianą sposobu myślenia, wprowadzają nowe rozwiązania praktyczne. Wskazana działalność i jej efekty w dłuższej perspektywie prowadzą do zaprzestania stosowania istniejących rozwiązań praktycznych i wyeliminowania sposobu myślenia o określonych zjawiskach, które mają zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania obszaru, chronią przed złymi rozwiązaniami praktycznymi i wskazują perspektywę usprawnienia tego obszaru zar6wno w Polsce, jak i w Ukrainie.

W odniesieniu do opisu wpływu Ochrona interesów skarżący stwierdził, że wnioski z badań prof. M.W. dotyczących wpływu światowych organizacji gospodarczych na politykę globalną i pozycję państw narodowych są wykorzystywane dla ochrony interesów ofensywnych i 6efensywnych RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu, w szczególności w negocjacjach na poziomie międzynarodowym przebiegających w ramach WTO (Trade Negotiation Committee), w pracach komitetów

regularnych WTO, najważniejszych sesjach horyzontalnych (m.in. Rada Generalna, Rada ds. Handlu Towarami, Rada ds. Handlu Usługami, Komitet Budżetu i Finansów) oraz w Konferencjach Ministerialnych WTO, będących najwyższą władzą decyzyjną tej organizacji międzynarodowej. Przygotowywane przez prof. M.W. - jako Stałego Przedstawiciela RP przy WTO w Genewie - materiały analityczne stanowią merytoryczną podstawę do opracowania stanowisk rządu Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii RP i Ministra Spraw Zagranicznych RP, które · prezentowane są na posiedzeniach Rady ds. Zagranicznych UE w formacie ministrów handlu.

Stały bieżący kontakt operacyjny z Ministerstwem Rozwoju, Pracy i Technologii RP, Ministerstwem Spraw Zagranicznych RP oraz Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi RP stanowi realną płaszczyznę wpływu badacza na podejmowane decyzje na poziomie krajowym.

W zaskarżonej decyzji dokonując oceny III kryterium ewaluacji na podstawie przedstawionego opisu wpływu Ochrona interesów organ przyznał stronie 0 pkt (w tym 0 pkt za zasięg wpływu oraz 0 pkt za znaczeniu wpływu). W ocenie Ministra: Zarówno z opisu efektów wpływu, jak i przede wszystkim z załączonych dowodów nie można wyciągnąć żadnych wniosków odnośnie do wpływu badań prowadzonych w Podmiocie na otoczenie. Podmiot w żadnym miejscu, nie wskazał na związek między choćby hipotetycznymi efektami a działalnością naukową prowadzoną w Podmiocie.

Z przytoczonym stanowiskiem organu nie można się zgodzić. KEN i Minister dokonując oceny przedstawionego opisu wpływu na potrzeby wydania decyzji w pierwszej instancji ocenił zasięg wpływu, jako znaczący. W uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej wskazano, że praca prof. M.W. w roli eksperta i kierowanie Zespołem Stałego Przedstawiciela RP przy WTO oznacza możliwość wykorzystania wiedzy na poziomie międzynarodowym. Przedstawione dowody wpływu wskazują na realne możliwości oddziaływania wynikające z umocowania Eksperta w ramach struktur rządowych i międzynarodowych. Uzyskana ocena, opiewająca na 40 pkt w pięciostopniowej skali była oceną wysoką. Zarówno KEN, jak i Minister nie przeczył również wówczas istnieniu znaczenia wpływu, choć ocenili oni je, jako ograniczone, przypisując 10 pkt. Jakkolwiek skarżący nie kwestionuje, że w wyniku dodatkowej oceny eksperckiej przeprowadzanej w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jest dopuszczalna zmiana przyznanej punktacji (czego zresztą sam się domagał to poziom rozbieżności dokonanej oceny - która w założeniu prawodawcy, ma być oceną ekspercką - zaskakuje. Zmienność poglądów organu, aby nie podważała zaufania strony postępowania do władzy publicznej powinna zostać szczegółowo uzasadniona.

Co istotne, z perspektywy prawnej kwalifikacji opisanego stanu rzeczy, organ nie pokusił się o wskazanie, co zdeterminowało rozbieżną ocenę tożsamego opisu wpływu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyraźnie zabrakło nawiązania do pierwotnie dokonanej oceny. Odnosząc się do niej organ wskazał wyłącznie to, że była ona nieuzasadniona. Należy uznać, że nieusprawiedliwiona zmienność poglądów organu podważa zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej. Twierdzenie to znajduje aprobatę w przytoczonym przez skarżącego orzecznictwie sądowym.

Znacząco odmienna ocena stanowiska przyjętego za podstawę wydania decyzji organu I instancji oraz zaskarżonej decyzji jest tym mniej zrozumiała, że postępowanie procedowane była dwukrotnie przed tożsamym organem.

Naruszona przez organ zasada budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej ma status zasady ogólnej postępowania administracyjnego, co determinuje jej znaczenie dla procesu stosowania prawa przez organy administracji publicznej. Niedochowanie obowiązkom wynikającym z jej treści przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji i samo w sobie uzasadnia konieczność jej eliminacji z obrotu prawnego.

W obszernej odpowiedzi na skargę Minister szczegółowo ustosunkował się do skargi, podtrzymując swoje stanowisko i wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżona decyzja Ministra prawa nie naruszała, a skarga była niezasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, że kwestie dotyczące tego, co jest przedmiotem ewaluacji – a więc jakość działalności naukowej – wymagają przy dokonywaniu oceny wiadomości specjalnych w danej dziedzinie naukowej. O ile sądy administracyjne władne są do rozstrzygania kwestii prawnych i są wyspecjalizowaną władzą sądowniczą w zakresie prawa i jego wykładni oraz stosowania, o tyle poza ich kognicją i oceną prawna pozostają kryteria ewaluacji, takie jak poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności, efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych, wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki (art. 267 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym) – nawet, jeśli dotyczą one ewaluacji działalności naukowej w dziedzinie prawa. Sąd administracyjny z natury rzeczy nie ma specjalistycznej wiedzy pozwalającej na ocenę zasadności stanowiska zajmowanego przez specjalistów w tym zakresie z Komisji Ewaluacji Nauki, wyłanianych na podstawie art. 272 ust. 1 ustawy.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nie może być tym samym celowość czy słuszność działania organu w procesie przyznania kategorii naukowej, a w szczególności nie może być przedmiotem tej kontroli kwestia słuszności doboru kryteriów w oparciu, o które dokonano przyporządkowania do danej kategorii. Działanie Ministra w tym zakresie wymyka się kontroli sądowoadministracyjnej, jako że Sąd może kontrolować jedynie legalność działania organów administracji publicznej. Dlatego poza kontrolą sądową uznaniowej decyzji Ministra pozostają kwestie zasadności oceny poszczególnych kryteriów i doboru przyporządkowania do danej kategorii, którymi posługiwał się Minister. Kontrola decyzji w kwestionowanym zakresie może jedynie polegać na kontroli prawidłowości uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia, a także na kontroli podjętych przez organ działań z punktu widzenia formalnego.

W takim też zakresie stwierdzić należy, że – wbrew twierdzeniom skarżącego - uzasadnienie zaskarżonej (i poprzedzającej) decyzji organu jest niezwykle drobiazgowe i wykazujące zarówno przesłanki rozstrzygnięcia (art. 11 k.p.a.), jak i należyte przywołanie ustalonego stanu faktycznego oraz prawnego (art. 107 § 3 k.p.a.). Nie sposób też uznać, że w tej sprawie Minister przekroczył swobodę oceny zebranych dowodów (art. 80 k.p.a.) lub nienależycie zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Jak zaś wynika z powyżej dokonanej oceny prawnej, Minister nie naruszył również zasady praworządności (art. 6 k.p.a.).

Pierwsza, istotna z punktu widzenia skarżącego kwestia dotyczyła nieprawidłowej ilości punktów, przyznanych przez Komisję (w sposób zaakceptowany przez Ministra) w obrębie kryterium I, poprzez nieuwzględnienie publikacji za 120 pkt. W ocenie tut. Sądu rację miał organ, wyjaśniając, że ewaluacja została dokonana po przeanalizowaniu tych danych, które były zamieszczone przez skarżącego w Systemie POL-on (co wynika z § 2 ust. 1 rozporządzenia). Rzeczywiście, jak stwierdził Minister, za prawidłowość i rzetelność danych oraz terminowość ich wprowadzania do systemu POL-on odpowiada osoba kierująca podmiotem. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, Komisja przeprowadza ewaluację na podstawie zawartych w Zintegrowanym Systemie Informacji o Szkolnictwie Wyższym i Nauce POL-on informacji dotyczących działalności podmiotów ewaluowanych, w okresie objętym ewaluacją, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok jej przeprowadzenia, dostępnych w tym systemie w dniu 31 stycznia roku, w którym jest przeprowadzana ewaluacja. Skoro dane do Systemu POL-on wprowadzane są przez podmiot ewaluowany, to Komisja – a następnie Minister – nie mają możliwości własnego ustalania danych, branych pod uwagę przy ewaluacji, jak tylko analiza danych Systemu POL-on. Wyczerpuje więc zakres działania organu zgodnego z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. analiza wprowadzonych przez podmiot ewaluowany danych do tego Systemu.

Twierdzenie skarżącego odnośnie potencjalnie wadliwego działania Systemu POL-on, – pomimo, jak twierdzi skarżący, poprawnego wprowadzenia nazwy wydawnictwa w obrębie kryterium I i w efekcie nieuwzględnienie publikacji za 120 pkt – nie może przynieść oczekiwanych skutków w obowiązującym stanie prawnym. Po pierwsze dlatego, że zgodnie z art. 343 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym dane, o których mowa w art. 343 ust. 1 tej ustawy (brane pod uwagę przy ewaluacji) oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 353 w tym zakresie, wprowadzają do Systemu POL-on rektorzy, a nie organ lub Komisja. Po drugie, również inne dane istotne – zgodnie z art. 345 ust. 2 i art. 346 ust. 4 tej ustawy – mogą być do systemu wprowadzone wyłącznie przez osoby reprezentujące podmioty ewaluowane. Dotyczy to takich danych, jak dotyczących m.in. osób prowadzących działalność naukową w danym podmiocie, osiągnięć naukowych i artystycznych, działalności naukowej, nakładów na badania naukowe i prace rozwojowe, przychodów z komercjalizacji wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami.

Rację ma więc Minister, że to podmiot ewaluowany powinien wykazać w systemie POL-on wszystkie informacje dotyczące danego osiągnięcia, umożliwiając tym samym jego prawidłową ocenę w procesie ewaluacji. Kwestia tego, czy w Systemie pojawią się te dane, które zostały przez szkołę wyższą wprowadzone wymaga więc w ramach należytej staranności sprawdzenia wprowadzonych danych – po ich ujęciu w systemie POL-on. Ponadto, w systemie POL-on, w module SEDN, w którym skarżący zamieszczał osiągnięcia wskazywane w kryterium I (ale także i II i III), miał on dostęp do wszelkich szczegółowych informacji dotyczących procesu ewaluacji, w tym – na co słusznie wskazał Minister - do wszystkich opinii ekspertów i Komisji, na podstawie których Minister podejmował decyzję. Tym samym, miał on możliwość zapoznania się z opinią Komisji dotyczącą każdego osiągnięcia zgłoszonego do objęcia ewaluacją.

Nie bez znaczenia jest przy tym, że tzw. przez Ministra Kierownik Podmiotu złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 354 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym, że dane wprowadzone do systemu POL-on są zgodne ze stanem faktycznym. Dla organu oznaczało to dodatkowe potwierdzenie skarżącego, że podmiot ewaluowany dane te sprawdził po ich ujęciu w tym systemie.

Należy też podzielić stanowisko organu, że Uniwersytet [...] mógł śledzić przebieg procesu oceny, jak oceniono zgłoszone osiągnięcie, ile przyznano za nie punktów. Dlatego też w postępowaniu ewaluacyjnym skarżący miał możliwość reakcji na – jak twierdzi – błąd systemu, polegający na niewykazaniu poprawnie wprowadzonego określenia wydawcy publikacji, a w konsekwencji nieprzyznaniu maksymalnej ilości punktów w kategorii I.

Wbrew skarżącemu, rację miał Minister, twierdząc, że "na etapie ponownego rozpatrywania sprawy nie jest już możliwe wskazywanie innych publikacji i zastępowanie nimi osiągnięć przedstawionych do ewaluacji (...). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ocenie mogą zostać poddane tylko osiągnięcia naukowe podlegające ocenie w trakcie rozpatrywania sprawy w I instancji". Postępowanie drugoinstancyjne obejmuje bowiem ponowne rozpatrzenie sprawy, ale w oparciu o taki sam stan faktyczny, jak brał pod uwagę organ I instancji. Sprawy bowiem rozpatrywane w dwóch instancjach muszą być tożsame przedmiotowo; gdyby organ II instancji dokonywał ewaluacji na podstawie osiągnięć nieznanych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, wówczas nie orzekałby w "tej samej", ale już w innej sprawie. Zmiana okoliczności ważnych dla oceny istotnych elementów przyznawanej kategorii naukowej powoduje utratę tożsamości sprawy i w konsekwencji wymyka się spod kontroli instancyjnej.

Odnosząc się natomiast do kwestionowania przez skarżącego wyników oceny kryterium II i III stwierdzić należy, co następuje.

Skarżący kwestionował prawidłowość oceny 2 opisów wpływu, uznając że przyznana punktacja nie oddaje rzeczywistego wpływu prowadzonej działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Zdaniem skarżącego, nieprzyznanie punktów w tym kryterium nie znajduje uzasadnienia w przedstawionych przezeń dowodach wpływu. Stąd też Komisja dokonała ponownej oceny opisów wpływu.

Odnośnie pozycji "Kontrola i audyt finansowy w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunki poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów" eksperci przedstawili szczegółowe uzasadnienie, uznając, że wprawdzie zaangażowanie pracowników skarżącego "(w szczególności prof. A.C.) w powstanie dowodów wkładu działalności naukowej w obszarze kontroli i audytu finansowego w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunku poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów nie budzi najmniejszych wątpliwości, ale:

"Dowód 1 - stanowi potwierdzenie, że współpraca z prof. A.C. jest ważna dla Głównej Izby Obrachunkowej w Ukrainie. Poza szeroko opisanym uznaniem dla dorobku prof. A.C., w dokumencie tym nie ma jednak żadnego potwierdzenia zaistnienia wpływu społecznego. Nie wskazano w nim, jakie badania oraz w jakim zakresie miałyby się przyczynić do zmiany praktyk stosowanych przez Główną Izbę Obrachunkową w Ukrainie;

Dowód 2 - powołanie prof. A.C. na eksperta w procesie oceny i wyboru wniosków do dofinansowania w ramach programu P. nie daje podstaw do stwierdzenia jakiegokolwiek powiązania pomiędzy wynikami prac naukowych Podmiotu z zaistnieniem wpływu społecznego w obszarze kontroli i audytu finansowego. Dodatkowo, argumentacja przedstawiona przez Podmiot w toku procedury odwoławczej nie wnosi nic nowego w tym zakresie. Nadal brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia zaistnienia wpływu społecznego będącego wynikiem badań realizowanych przez Podmiot. Należy w tym miejscu podkreślić, że fakt powołania pracownika Podmiotu, jako eksperta w istotnych przedsięwzięciach jest słusznym powodem do dumy i potwierdza wysoką pozycję prof. A.C., jednak nie stanowi o wystąpieniu wpływu społecznego;

Dowód 3 - dokument pochodzący od burmistrza gminy T. jednoznacznie stwierdza, że wyniki badań naukowych zespołu z Podmiotu przyczyniły się do wprowadzenia lepszych rozwiązań w zakresie ochrony danych osobowych. Niemniej jednak z punktu widzenia oceny wpływu użyteczność tego dokumentu jest znikoma, co wynika z następujących argumentów. W opinii ekspertów, główne zmiany w gminie zostały wprowadzone w 2015 r., w 2018 r. nastąpiło jedynie dalsze dostosowanie do przepisów UE. Zmiany dotyczyły ochrony danych osobowych (w tym również danych finansowych), dlatego nie znajduje się bezpośredniego powiązania pomiędzy zmianami, jakie nastąpiły w urzędzie gminy T., a przedstawionymi przez Podmiot osiągnięciami naukowymi. Żadna z prac naukowych cytowanych w dokumencie burmistrza nie została wskazana przez Podmiot w osiągnięciach naukowych przy opisie wpływu. Ponadto, poza opisem wpływu oraz dowodami wpływu nigdzie w opisach dotyczących osiągnięć naukowych Podmiot nie odnosi się do ochrony danych osobowych. Dlatego na podstawie niniejszego dokumentu należy uznać, że badania Podmiotu wywarły wpływ społeczny o zasięgu lokalnym, ale jednocześnie ten wpływ jest znikomy, gdyż trudno go jednoznacznie powiązać z konkretnymi osiągnięciami naukowymi zespołu Podmiotu;

Dowód 4 - zdaniem ekspertów, w przypadku tego dowodu trudno o jego jednoznaczną ocenę w kontekście zaistnienia wpływu społecznego. Przypuszcza się, że mamy tutaj do czynienia z odwróconym związkiem przyczynowo skutkowym. Podmiot zewnętrzny stwierdza, że praca naukowa (będąca jeszcze w opracowaniu - "wyniki planowanych badań mogą zostać wykorzystane..."), będzie miała wpływ na podmioty lecznicze (szpitale [...]), dlatego wyraża zgodę na udostępnienie danych. Nie ma tutaj żadnej informacji o realnym wykorzystaniu w praktyce w okresie 2017-2021 wyników badań zespołu Podmiotu".

Przyjęcie przez Ministra powyższych ustaleń ekspertów, prowadzące do konkluzji, że w większości przedstawionych dowodów wpływu nie zostało stwierdzone wdrożenie konkretnych nowych lub ulepszonych rozwiązań, powiązanych bezpośrednio z osiągnieciami naukowymi, które zostały wymienione przez ewaluowany Podmiot, nie jest więc uznaniem dowolnym. Eksperckie ustalenie, że "na podstawie dowodów wkładu działalności naukowej nie stwierdza się jednak, aby ww. interdyscyplinarność zaistniała. Podmiot nie przedstawił, jaki był wkład w powstanie osiągnięć naukowych pracowników reprezentujących inne dyscypliny naukowe i jakie z tej współpracy wyniknęły korzyści. Z dodatkowego wyjaśnienia, jakie przedstawił Podmiot w odniesieniu do interdyscyplinarności wynika, iż Podmiot błędnie interpretuje to pojęcie w procesie ewaluacji opisów wpływu" pozwalało Ministrowi na zaakceptowanie tego stanowiska w ramach uznania administracyjnego.

Odnośnie kwestii "Ochrony interesów ofensywnych i defensywnych RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu" eksperci uznali szczegółowo, że punktacja przyznana w pierwszym etapie procesu ewaluacji była nieuzasadniona, "gdyż za przedstawiony opis prawidłowa ocena powinna wynosić zero punktów. Zarówno z opisu efektów wpływu, jak i przede wszystkim z załączonych dowodów, nie można wyciągnąć żadnych wniosków odnośnie do wpływu badań prowadzonych w Podmiocie na otoczenie. Podmiot w żadnym miejscu nie wskazał na związek między choćby hipotetycznymi efektami a działalnością naukową prowadzoną w Podmiocie. Zdaniem ekspertów, żaden z 5 dowodów, przedstawionych przez skarżącego, nie miał wpływu na ocenę działalności ewaluowanego podmiotu, przy czym eksperci szczegółowo ocenili każdy z tych dowodów, wykazując przyczyny ich nieuwzględnienia. Wskazali, dlaczego nieświadczące o związku przyczynowym wyników prowadzonych badań, a otoczeniem zewnętrznym. Uzasadniało to tezę o bezzasadności podnoszenia kwestii interdyscyplinarności badań naukowych. Skarżący nie wykazał, jaki był wkład w powstanie osiągnięć naukowych pracowników reprezentujących inne dyscypliny naukowe i jakie z tej współpracy wyniknęły korzyści. Jak stwierdzili eksperci, " Podmiot nie przedstawił jakichkolwiek dowodów wpływu, które wskazywałyby na zaistnienie związku pomiędzy wynikami działalności naukowej w obszarze ochrony interesów RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu a otoczeniem społecznym bądź gospodarczym".

Minister, uznając powyższe stwierdzenia ekspertów za zasadne, również w tej ocenie nie dopuścił się dowolności, gdyż oparł się na stanowisku, wyrażonym przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną.

Jak już była mowa we wstępie uzasadnienia wyroku, sąd administracyjny kontrolując decyzję naczelnego organu administracji publicznej w przedmiocie przyznania określonej kategorii naukowej nie może podważać ocen ekspertów, wyrażonych w postępowaniu ewaluacyjnym, a dotyczących poziomu naukowego lub artystycznego prowadzonej działalności, efektów finansowych badań naukowych i prac rozwojowych, ani wpływu działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki. Są to kryteria ewaluacji (art. 267 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, do oceny których niezbędna jest wiedza specjalistyczna ekspertów Komisji Ewaluacji Naukowej i biorącego pod uwagę uchwałę tejże Komisji Ministra.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia ponadto, że użyte w art. 269 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym sformułowanie, że Minister "bierze pod uwagę" uchwałę, o której mowa w art. 268 ust. 1 cyt. ustawy wprost wskazuje na brak jakiegokolwiek związania organu uchwałą KEN. Jak wskazuje się w literaturze, "Ponieważ minister wydaje decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej, "biorąc pod uwagę uchwałę" Komisji Ewaluacji Nauki (art. 269 ust. 1 in principio), nie jest on treścią uchwały związany. Tym bardziej oznacza to potrzebę samodzielnego przeprowadzenia przez ministra postępowania w sprawie przyznania kategorii naukowej (z tego punktu widzenia użycie liczby mnogiej "postępowania" w art. 270 uznać będzie można za uzasadnione) – przy potrzebie jedynie ustosunkowania się przez ministra do uchwały Komisji oraz, wobec stosowania do decyzji ministra przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (z wyłączeniami wskazanymi w art. 270), odpowiedniego uzasadnienia rozstrzygnięcia innego niż treść uchwały. Należy zaznaczyć, że w postępowaniu prowadzonym w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy minister wydaje decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej już nie "biorąc pod uwagę uchwałę" Komisji Ewaluacji Nauki, lecz po uzyskaniu jej opinii (art. 269 ust. 5 w zw. z ust. 4) – tak w komentarzu do art. 269 ustawy H. Izdebski (J. M. Zieliński, H. Izdebski, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. III, LEX/el. 2023).

Stąd też sądowa kontrola zaskarżonej decyzji Ministra obejmowała również to, czy organ ten uzyskał stosowną opinię Komisji i w sposób należyty odniósł się do stanowiska ekspertów, rekomendujących Ministrowi określoną ocenę i do uzasadnienia tegoż stanowiska.

Minister nie naruszył także art. 15 w zw. z art. 136 § 1 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w sposób przedstawiony w skardze. Jak już była o tym mowa, organ orzekał ponownie w oparciu o ten materiał dowodowy, jaki miał do dyspozycji w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a ujęty w systemie POL-on, stąd tez brak było potrzeby procesowej i prawnej możliwości "dodatkowego postępowania dowodowego na etapie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy celem wykazania prawidłowej liczby punktów przysługujących Stronie za osiągnięcia naukowe".

Organ nie naruszył § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej "poprzez dokonanie wyboru osiągnięć naukowych stanowiących podstawę oceny poziomu naukowego działalności naukowej w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych, prowadzonych przez Skarżącego w ramach dyscypliny ekonomia i finanse, w sposób, który nie zapewnił mu uzyskania maksymalnego wyniku". Zarówno wybór osiągnięć naukowych, jak i określenie elementów istotnych dla oceny poziomu naukowego jest zadaniem podmiotu ewaluowanego i realizowany jest przez wprowadzenie danych do systemu POL-on z potwierdzeniem ich zgodności ze stanem faktycznym. Komisja zaś nie poszukuje sama takich osiągnięć "w sposób, który zapewnia uzyskanie maksymalnego wyniku". Jest to zadanie podmiotu ewaluowanego.

Odnośnie zarzutu naruszenia § 23 ust. 7 pkt 1 lit. d oraz § 23 ust. 7 pkt 2 lit. d rozporządzenia "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zasięg wpływu przedstawionego przez Skarżącego na potrzeby oceny III kryterium ewaluacji opisu wpływu Kontrola i audyt finansowy w procesie racjonalizacji działań skierowanych w kierunki poprawy efektywności funkcjonowania podmiotu i jego zasobów (dalej, jako: Kontrola i audyty) jest lokalny oraz że Skarżący nie wykazał związku przyczynowo skutkowego pomiędzy działalnością naukową Strony a jej wpływem na otoczenie" to – jak już była o tym mowa – kwestia takiej kontroli nie leży w kognicji sądu administracyjnego. Kontrola zaś sądowa uzasadnienia przyjęcia określonych ustaleń w tym zakresie przez Komisję, a następnie Ministra, jako podstawy decyzji, nie pozwala na uznanie dowolności organu w tym zakresie.

Niezasadny był zarzut naruszenia § 23 ust. 7 pkt 1 lit. e oraz § 23 ust. 7 pkt 2 lit. d rozporządzenia "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że przedstawiony przez Skarżącego na potrzeby oceny III kryterium ewaluacji opis wpływu Ochrona interesów ofensywnych i defensywnych RP oraz UE w multilateralnym systemie handlu (dalej, jako: Ochrona interesów) nie dowodzi związku pomiędzy działalnością naukową Strony a jej wpływem na otoczenie". Kwestia ta wymyka się także spod sądowej kontroli, a dodatkowo szczegółowe uzasadnienie takiego stanowiska Ministra (popartego ustaleniami ekspertów) pozwala na stwierdzenie, że organ działał w ramach dozwolonego uznania administracyjnego, nie przekraczając jego granic.

Tym samym organ nie naruszył art. 8 § 1 k.p.a., przez znaczące i dokonane na niekorzyść skarżącego, zmiany punktacji opisu wpływu Ochrona interesów bez jej należytego umotywowania. Analiza uzasadnienia decyzji Ministra w tym zakresie nie pozwala na uznanie, że było ono "nienależyte". Minister wyjaśnił bowiem, jaka jest przyczyna zmiany punktacji opisu wpływu i choć nie było to wyjaśnienie nader obszerne, to było wystarczające w rozumieniu art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a., gdyż pozwalało zrozumieć przesłanki organu, jakimi kierował się przy takim uznaniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.