Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 459/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73;
journal: Dz.U. 2022 poz 2073
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t. j.)
article: art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191;
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2; art. 86 ust. 1;
journal: Dz.U. 2023 poz 1570
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 48; art. 108; art. 85;
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2023 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej M. . Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. , utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia [...] 2023 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

W dniu [...] 2020 r. w Oddziale Celnym w Koroszczynie działająca z upoważnienia skarżącej P. I. C. Spółka Akcyjna zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z [...] towar zadeklarowany jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze (zgłoszenie celne nr [...]). Towar zaklasyfikowano do kodu Taric 2102 20 19 10 obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.

Organ celny pobrał próbki towaru. Próbka została przesłana do Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, celem ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. W sporządzonym w dniu 22 maja 2020 r. sprawozdaniu z przeprowadzonych badań Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe wskazało, że w próbce nie stwierdzono obecności drożdży.

Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej pismem z dnia 28 listopada 2022 r. poinformował stronę, że zamierza wydać decyzję, w której dokona zmiany klasyfikacji taryfowej oraz stawki celnej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszenia celnego nr [...], powiadomi o kwocie długu celnego, dokona zmiany stawki podatku od towarów i usług oraz określi różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym.

W toku postępowania strona nadesłała kopie: pisma S. Sp. z o.o. z dnia 10 sierpnia 2021 r. wraz z tłumaczeniem, certyfikatów jakości nr [...] z dnia 8 kwietnia 2020 r. wraz z tłumaczeniem, dokumentów potwierdzających przeprowadzenie kontroli granicznej przesyłki pasz nr 20- [...] oraz [...] z dnia [...] 2020 r., listu załadunkowego, kontraktu nr [...]/[...] z dnia 29 stycznia 2020 r. z aneksem nr [...] z dnia 3 kwietnia 2020r. wraz z tłumaczeniem ich fragmentów, faktury nr [...] z dnia 8 kwietnia 2020 r. wraz z tłumaczeniem, drogowego listu przewozowego CMR nr [...], oświadczenia o kosztach transportu z dnia [...] 2020 r.

Do akt sprawy dołączono również dokumentację dotyczącą spraw prowadzonych w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej, o numerach [...], [...], [...], dotyczących tożsamego towaru klasyfikowanego do kodu Taric 2102 20 19 10.

W ramach tej dokumentacji do akt sprawy dołączono e-mail z dnia 16 lutego 2021 r. Instytutu Zootechniki - PIB Krajowego Laboratorium Pasz w Lublinie, w którym w odpowiedzi na zapytanie organu wskazano, że badania laboratoryjne na zawartość białka, aminokwasów, mocznika i jonów amonu pozwoliłyby potwierdzić czy drożdże odpowiadają drożdżom paszowym wymienionym w Katalogu materiałów paszowych pod nr 12.1.5 (rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych), a tym samym pozwoliłyby potwierdzić, że odpowiadają drożdżom określonym w Taryfie celnej w pozycji 2102. Jednakże podany zakres badań wykracza poza badania potwierdzające tożsamość materiału dla potrzeb klasyfikacji taryfowej towaru. Do potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży klasyfikowanych do pozycji 2102 wystarczyłyby badania organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, których lubelskie laboratorium nie wykonuje.

Do akt sprawy dołączono również pismo Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie Dział Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe z dnia 9 marca 2021 r., w którym wyjaśniono, że wykorzystana do badania obecności drożdży metoda CLCI-01-MI01A-VI jest metodą własną umożliwiającą stwierdzenie obecności drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych). W próbkach stwierdzono jedynie obecność rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej oraz ziaren skrobi z widocznym w świetle spolaryzowanym "krzyżem". Badania nie potwierdziły obecności drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów, brak widocznych komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem wynika z całkowitego ich rozpadu w procesie obróbki termicznej. Porównując uzyskane w Laboratorium wyniki oceny właściwości fizycznych badanych próbek z wymaganiami określonymi w wycofanej normie PN-81A-79006 "Drożdże paszowe suszone" należało stwierdzić, że badane próbki towaru w zakresie wyglądu nie wykazują w sposób jednoznaczny cech charakterystycznych dla drożdży paszowych suszonych. W tej normie określono, że drożdże paszowe suszone posiadają postać: płatków, grysiku, mączki lub inną postać nadaną mechanicznie, zapach: swoisty, inny obcy niedopuszczalny, barwę: kremową do szarokremowej lub szarokremową do ciemnobrązowej. Niewielkie grudki lub płatki powinny być łatwo rozcieralne. W związku z powyższym w przekazanym sprawozdaniu z badań zamieszczono wniosek, że w badanych próbkach towaru nie stwierdzono obecności drożdży. Wniosek ten stanowi podsumowanie wszystkich przeprowadzonych badań, w tym badania mikroskopowego. Obecność w badanych próbkach siarczanu amonu dodatkowo podwyższa zawartość białka. Laboratorium nie kwestionuje, że przedstawione próbki zawierają aminokwasy pochodzące z rozpadu drożdży. Stanowi to jedynie dowód na obecność aminokwasów pochodzących z drożdży, a nie na obecność komórek drożdży (aktywnych lub nieaktywnych). Zdaniem Laboratorium przeprowadzone badania były wystarczające do ustalenia propozycji klasyfikacji taryfowej, którą zamieszczono w pkt IV sprawozdań.

Strona w piśmie z dnia 16 stycznia 2023 r. nie zgodziła się ze stanowiskiem organu co do zasadności zmiany kwalifikacji taryfowej towaru. Skarżąca podniosła, że stanowisko organu oparte jest w głównej mierze na podstawie badania próbek zaimportowanego towaru przez Laboratorium Celne w Warszawie. Natomiast zdaniem skarżącej przedmiotowe badanie było niewłaściwe do zbadania zaimportowanego produktu. Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodów w postaci:

- wyników badania obecności/nieobecności martwych komórek drożdży z dnia: 28 sierpnia 2021 r., 17 sierpnia 2021 r. i 27 września 2021 r., na okoliczność potwierdzenia prawidłowości kwalifikacji celnej towarów przez stronę oraz możliwości przyjęcia wyniku badań odmiennego od Laboratorium Celnego;

- opinii z badania importowanych przez stronę towarów przez niezależne laboratorium, na okoliczność czy importowane towary to drożdże nieaktywne przeznaczone na paszę; - monografii pt. "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych", na okoliczność sposobu stosowania towaru zaimportowanego przez stronę w karmieniu zwierząt;

- przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego [...] w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, na okoliczność: doboru metody badania próbki; dlaczego nie wybrano innej metody; czy podjęto próbę zbadania próbki inną metodą celem potwierdzenia wyników badań; czy wybrana metoda badania "pod mikroskopem" jest standardową metodą badania celem wykrycia obecności/nieobecności martwych komórek drożdży; dlaczego nie zastosowano metody badania na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego.

Strona dołączyła do pisma kopie wyników trzech badań z dnia: 24 sierpnia 2021 r., 17 sierpnia 2021 r. i 27 września 2021 r., wykonanych przez Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności Polskiej Akademii Nauk, Oddział Nauki o Żywności, Laboratorium Mikrobiologiczne w Olsztynie oraz kopię wskazanej w piśmie monografii.

Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe, ustosunkowując się do argumentów strony, w piśmie z dnia 7 lutego 2023 r. wyjaśniło, że:

- metoda mikroskopowa CLCI-01-MI01A-V2 "Oznaczenie surowców roślinnych., niektórych zwierzęcych, włókien - analiza mikroskopowa" jest metodą stosowaną m.in. do identyfikacji komórek drożdży;

- Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe nie posiada w swoim zakresie badawczym metody o nazwie "Badanie na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego". Zastosowana w CWL metoda mikroskopowa nr CLCI-01-MI01A-V2 jest metodą własną, która umożliwia stwierdzenie obecności m.in. "drożdży" w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych oraz nieaktywnych). W metodzie tej stosowane jest barwienie;

- w omawianej próbce towaru oprócz analizy mikroskopowej wykonano 10 badań, których wyniki zamieszczono w pkt III sprawozdania z badań, w tym m.in. ocenę właściwości fizycznych zgodnie z metodą własną CLCII-75-OC-V1. Wyniki tego badania wykazały, że "badaną próbkę towaru stanowią niejednorodne, rozdrobnione fragmenty roślinne, różnej wielkości barwy brązowej. W próbce widoczne są przezroczyste kryształy" . Porównując uzyskane w CWL wyniki oceny właściwości fizycznych badanej próbki z wymaganiami określonymi w wycofanej normie PN-81A-79006 "Drożdże paszowe suszone", należało stwierdzić, iż badana próbka towaru w zakresie wyglądu nie wykazuje cech charakterystycznych dla produktu stanowiącego drożdże paszowe suszone, W wyżej wskazanej normie określono, iż drożdże paszowe suszone posiadają postać: płatków, grysiku, mączki lub inną postać nadaną mechanicznie, zapach: swoisty, inny obcy niedopuszczalny, barwę: kremową do szarokremowej lub szarokremową do ciemnobrązowej. Dodatkowo w punkcie dotyczącym stopnia rozdrobnienia wskazano, iż "(...) niewielkie grudki lub płatki (...) powinny być łatwo rozcieralne". Wyniki badań przeprowadzonych w CWL wskazały na obecność w przedmiotowej próbce towaru m.in.: rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej, siarczanu amonu i skrobi;

- z informacji zawartych w protokole pobrania próbek towaru wynika, iż przedmiotowa próbka towaru została zgłoszona do kodu CN 2102 20 19 WTC, obejmującego drożdże nieaktywne. Zgodnie z obowiązującym w laboratorium systemem zarządzania, CWL zaproponowało metody badawcze spośród metod wskazanych w zatwierdzonym "Wykazie procedur i metod badawczych stosowanych w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym oraz pracowników upoważnionych do wykonywania badań", które umożliwiają badanie towarów pod kątem spełnienia wymagań określonych w pozycji 2102 WTC.

Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej decyzją z dnia [...] 2023 r. określił kwotę długu celnego (Typ opłaty A00), powstałego w wyniku dopuszczenia towaru do obrotu, w wysokości [...] zł, stanowiącej różnicę między należną kwotą długu celnego, a kwotą długu celnego wykazaną w zgłoszeniu celnym oraz określił różnicę w wysokości [...] zł między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą podatku już wskazaną w zgłoszeniu celnym, stanowiącą "nadpłatę".

Organ pierwszej instancji zmienił klasyfikację taryfową importowanego towaru. Towar dopuszczony do obrotu według zgłoszenia celnego nr [...] zaklasyfikowano do kodu Taric 2309 90 31 88 obejmującego: Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości [...] EUR/1000 kg.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podtrzymała dotychczasową argumentację. Podniosła, że w zgłoszeniu celnym towar został prawidłowo zaklasyfikowany do kodu Taric 2102 20 19 10, zaś badania w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym były przeprowadzone w oparciu o metodę niewłaściwą do zbadania importowanego produktu.

Pismem z dnia 23 maja 2023 r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko i powołała się na oświadczenie producenta [...] Spółki z o.o. Skarżąca ponownie wniosła o przeprowadzenie dowodu z badania towarów przez niezależne laboratorium oraz przesłuchanie w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym.

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie decyzją z dnia [...] 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Organ odwoławczy podkreślił, że nie zaprzecza, iż w pozycji Taryfy celnej CN 2102 klasyfikowane są drożdże nieaktywne. Wynika to przede wszystkim z brzmienia pozycji oraz z Not wyjaśniających. Przeprowadzona analiza produktu wykazała jednak, że nie zawiera on drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych), a w konsekwencji nie może być klasyfikowany do pozycji 2102. Skarżąca w pismach kierowanych do organu również nie twierdzi, że sprowadzony towar zawiera komórki drożdży. Skarżąca podnosiła, że drożdże w procesie namnażania zostały zabite w procesie obróbki termicznej, stąd brak widocznych komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem oraz, że w procesie suszenia komórki drożdży uległy degradacji pod wpływem temperatury, uwalniając charakterystyczne dla nich aminokwasy składające się na całkowitą zawartość białka w produkcie. Zdaniem skarżącej, mimo to towar należy zaklasyfikować do pozycji 2102.

Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Oznacza to, że dla ustalenia prawidłowej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji (i kodów) taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych. Pozycja 2102 Taryfy celnej obejmuje drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia. Przedmiotowy towar nie zawiera zaś w swoim składzie drożdży. Wobec tego przedmiotowy towar należało zaklasyfikować do pozycji 2309 WTC, kodu Taric 2309 90 31 88. Sprowadzony produkt przeznaczony jest na paszę dla zwierząt, jest wyrobem przetworzonym składającym się z mieszaniny kilku składników pokarmowych, których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej, służy do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. Importowany towar spełnia warunki towaru klasyfikowanego w wymienionej w Notach wyjaśniających grupie towarów – Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w (A) i (B) - ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie. Wyniki badań przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji potwierdzają, że preparat produkowany z drożdży stracił cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego i został przetworzony w takim stopniu, że charakterystyczna budowa komórkowa drożdży jest nierozpoznawalna pod mikroskopem. Sprowadzony towar służy jako dodatek do pasz celem ochrony zdrowia zwierząt.

W ocenie organu odwoławczego okoliczność, że producent określił sprzedawany przez siebie towar jako drożdże paszowe, nie przesądza o klasyfikacji towaru do pozycji 2102. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się bowiem zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej. Opis kodu taryfy celnej może różnić się od nazw przyjętych w handlu, technologii, czy nadanych przez producenta towaru. Organ podkreślił, że z punktu widzenia poprawnej klasyfikacji taryfowej istotna jest faktyczna identyfikacja towaru, to jest jego skład chemiczny, właściwości, przeznaczenie itp. Zdaniem organu przeprowadzenie badań pod kątem zawartości aminokwasów, a nie komórek drożdży, nie jest w przedmiotowej sprawie zasadne. Organ celny nie kwestionuje obecności aminokwasów w produkcie, co potwierdzają przeprowadzone badania, a także faktu, że uwolniły się one z rozpadających się komórek drożdży. Jednak preparaty zawierające rozłożone do związków chemicznych komórki drożdży nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2102 obejmującej drożdże. Są one klasyfikowane do pozycji 2309, obejmującej m.in. dodatki do pasz.

Organ nie zgodził się z zarzutem strony, że w sprawie powinny zostać przeprowadzone dodatkowe badania przez Krajowe Laboratorium Pasz Oddział Lublin. Wskazał, że w analogicznej sprawie ustalił w Krajowym Laboratorium Pasz, że proponowany przez skarżącą zakres badań wykracza poza badania potwierdzające tożsamość materiału dla potwierdzenia klasyfikacji taryfowej towaru. Do potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży klasyfikowanych do pozycji HS 2102 wystarczające są badania organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, których lubelskie laboratorium nie wykonuje. Organ podkreślił jednocześnie, że wyniki badań uzyskane przez organ pierwszej instancji opierały się m.in. na badaniach mikroskopowych, w których nie stwierdzono obecności komórek drożdży ani aktywnych ani nieaktywnych. Ponadto brak żywych komórek drożdży wynika z certyfikatu jakości przedłożonego przez stronę.

Odnosząc się do zarzutu kwestionującego wartość badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe, z powołaniem się na brak stosownej akredytacji do wykonywania tego typu badań, organ podniósł, że w świetle art. 91 Prawa celnego akredytacja nie jest wymagana dla laboratorium celnego, które zajmuje się badaniem cech wyrobu celem prawidłowego określenia kodu taryfy celnej danego towaru.

Organ uznał za zbędne przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez stronę w piśmie z dnia 23 maja 2023 r. Podobnie ocenił wnioski dowodowe strony złożone w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Organ wskazał, że zastosowana przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe metoda badań została w analogicznej sprawie potwierdzona przez laboratorium wskazane przez stronę – Krajowe Laboratorium Pasz w Lublinie. Z tej przyczyny organ ocenił wnioski o przeprowadzenie kolejnych badań jako niezasadne.

Organ odwoławczy zauważył ponadto, że klasyfikacja importowanego towaru do kodu 2309 znajduje potwierdzenie w Wiążącej Informacji Taryfowej nr PLBTIWIT-2019-000928 wydanej w dniu 28 czerwca 2019 r. przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dla mieszanki paszowej uzupełniającej, zawierającej w składzie m.in. śrutę pszeniczną, aminokwasy, chlorek magnezu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca [...] Spółka z o.o. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

- art. 48 w związku z art. 108 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L z 2013 r. Nr 269, str. 1 z późn. zm., dalej jako "UKC"), poprzez błędne przeprowadzenie kontroli po zwolnieniu towarów, w wyniku której uznano, iż strona błędnie kwalifikowała importowane towary jako drożdże nieaktywne do kodu 2102 20 19 10;

- art. 85 UKC, poprzez błędne określenie należności celnych przywozowych w wyniku niezasadnej zmiany kodu CN importowanych towarów;

- reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z brzmieniem kodów 2102 20 19 10 oraz 2309 90 41 89, poprzez błędną ich wykładnię i pominięcie not wyjaśniających, skutkujące zmianą kodu CN towaru importowanego przez stronę jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze;

- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm., dalej jako "o.p.") w związku z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1590), poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów - drożdży nieaktywnych przeznaczonych na pasze, wyłącznie na opinii Laboratorium Celno-Skarbowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, z pominięciem innych dowodów w sprawie, w szczególności wyników badania obecności/nieobecności martwych komórek drożdży;

- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu CN zaimportowanych drożdży nieaktywnych przeznaczonych na pasze, a w konsekwencji ponowne określenie kwoty długu celnego;

- art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w wyniku czego błędnie zmieniono kwalifikację celną towaru określonego jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze;

- art. 180, art. 187, art. 188 o.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego polegającego na pominięciu wniosków dowodowych strony o:

a) przeprowadzenie opinii z badania importowanych przez stronę towarów przez niezależne laboratorium na okoliczność czy importowane przez stronę towary to drożdże nieaktywne przeznaczone na paszę,

b) przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] 2020 r. w Centralnym Laboratorium Celno-Skarbowym Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie na okoliczność: doboru metody badania próbki; dlaczego nie wybrano innej metody; czy podjęto próbę zbadania próbki inną metodą celem potwierdzenia wyników badań; czy wybrana metoda badania "pod mikroskopem" jest standardową metodą badania celem wykrycia obecności/nieobecności martwych komórek drożdży; dlaczego nie zastosowano metody badania na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży metodą barwienia przeżyciowego;

- art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570), poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na określeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy kwota VAT należnego, wynikająca z decyzji Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] 2023 r., będzie następnie odliczona jako VAT naliczony. Przyjęcie więc rozstrzygnięcia organu prowadziłoby w istocie do wykonania dwóch dodatkowych czynności technicznych, których ostateczny rezultat wyniósłby dla budżetu państwa 0 zł, tj. uiszczenia niedopłaty podatku i tym samym zwiększenia podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu.

Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Przedmiot kontroli Sądu stanowiła decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymująca w mocy decyzję, którą Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej określił kwotę długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru według zgłoszenia celnego z dnia [...] 2020 r., nr [...], w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru oraz określił różnicę między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym stanowiącą "nadpłatę".

W stanie faktycznym sprawy skarżąca importowała towar, który w zgłoszeniu celnym został określony jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze. Strona zaklasyfikowała przewożony towar do kodu Taric 2102 20 19 10 obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.

Powyższa kwalifikacja towaru, jako przeznaczonych na pasze drożdży nieaktywnych, została zakwestionowane przez organy celne, które zakwalifikowały importowany towar do kodu Taric 2309 90 31 88 obejmującego: Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, - Pozostałe, - - Pozostałe, włącznie z przedmieszkami, - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, objęte podpozycjami 1702 30 50, 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55, lub produkty mleczne, - - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, - - - - - - Niezawierające skrobi lub zawierające 10 % masy skrobi lub mniej, Niezawierające produktów mlecznych lub zawierające tych produktów mniej niż 10 % masy- - - - - - - Pozostałe, - - - - - - - - Pozostałe,- - - - - - - - - Pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 23 EUR/1000 kg.

W toku postępowania skarżąca podnosiła, że w sprowadzonym przez nią towarze brak jest żywych komórek drożdży, gdyż drożdże po procesie namnażania/produkcji zostały inaktywowane (zabite) w procesie obróbki termicznej. Proces ten odbywał się w temperaturze 100-103°C, stąd brak widocznych komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem, gdyż nastąpił ich rozpad. Występują jednak drożdże nieaktywne, które po zastosowaniu procesu termicznego obumarły.

Podkreślić należy, że co do zasady organ celny nie kwestionuje powyższego stanowiska strony, zgadzając się ze skarżącą, iż nastąpił całkowity rozpad drożdży. Organ odwoławczy potwierdził także, że w pozycji Taryfy celnej CN 2102 klasyfikowane są drożdże nieaktywne. Wynika to przede wszystkim z brzmienia pozycji oraz z Not wyjaśniających. Organ zwrócił jednak uwagę na okoliczność, że przeprowadzona analiza importowanego towaru wykazała brak w jego składzie drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych), a w tej sytuacji towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie zgodnej z prawem celnym klasyfikacji taryfowej odpowiadającej właściwościom importowanego towaru. Dla rozstrzygnięcia wskazanego sporu konieczne jest zatem ustalenie na gruncie przepisów prawa obowiązujących w chwili dokonania zgłoszenia celnego, jakiego rodzaju towary podlegały klasyfikacji do wskazanego przez stronę skarżącą kodu Taric 2102 20 19 10 oraz kodu Taric 2309 90 31 88 przyjętego przez organ celny.

Klasyfikacja taryfowa towaru co do zasady rozpoczyna się od ustalenia cech danego towaru. W tym celu należało rozważyć, czy przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie wszystkich, istotnych z punktu widzenia obowiązujących przepisów, cech importowanego towaru, które w jednoznaczny sposób przesądziły o jego klasyfikacji do kodu 2309 90 31 88. Wymaga przy tym podkreślenia, że każdy towar może podlegać tylko jednej podpozycji (lub dalszych jej podziałów) Nomenklatury Scalonej.

Zgodnie z art. 77 ust. 2 UKC i art. 85 ust. 1 UKC dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, a kwota należności celnych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Na mocy art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, która obejmuje Nomenklaturę Scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a UKC). Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 1987.256.1 z dnia 7 września 1987 r., z poźn. zm.) zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W dacie zgłoszenia celnego, to jest w dniu [...] 2020 r., obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 2019/1776 z dnia 22 października 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.280.1) zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.2019.280.1 z dnia 31 października 2019 r.).

Przy klasyfikacji taryfowej towaru należy także uwzględniać Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz uwagi do poszczególnych sekcji i działów, zamieszczone w części pierwszej załącznika nr I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1776/2019. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami – od 2 do 6. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie, w związku z czym zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Pamiętać również należy, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych.

Klasyfikacja wyrobów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, a zatem, że do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Zauważyć także należy, że wprawdzie Noty wyjaśniające nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej, są zatem ważnym środkiem służącym ujednoliceniu podejścia do ustalenia przeznaczenia towaru i wyjaśnieniu zakresu poszczególnych pozycji CN. Na ich znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości, wyjaśniając, że mimo iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat).

Trybunał Sprawiedliwości wielokrotnie stawał na stanowisku, że w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów (wyroki: z dnia 1 lipca 1982 r. Wünsche, 145/81; z dnia 20 listopada 1997 r. Wiener SI, C-338/95; z dnia 15 września 2005 r. Intermodal Transports, C-495/03; z dnia 20 listopada 2008, Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading, C-375/0; a także z dnia 10 grudnia 2015 r., TSI, C-183/15). Owe cechy i właściwości obiektywne produktów muszą być możliwe do sprawdzenia w chwili odprawy celnej (aktualnie zgłoszenia celnego) (wyroki: z dnia 12 grudnia 1996 r., Foods Import, C-38/95; z dnia 27 września 2007 r., Medion i Canon Deutschland, C 208/06 i C-209/06; oraz z dnia 23 kwietnia 2015 r. ALKA, C-635/13).

Skarżąca w zgłoszeniu celnym zadeklarowała importowany towar do kodu Taric 2102, który obejmuje: Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia:

2102 20 - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe;

- - Drożdże nieaktywne

2102 20 19 - - - Pozostałe

2102 20 19 10 - - - - Przeznaczone na pasze.

W Notach wyjaśniających do pozycji 2102 wskazano, że drożdże objęte niniejszą pozycją mogą być w stanie aktywnym lub nieaktywnym. Drożdże aktywne generalnie powodują fermentację. Składają się głównie z pewnych mikroorganizmów (prawie wyłącznie z rodzaju Saccharomyces), rozmnażających się podczas fermentacji alkoholowej. Drożdże można również otrzymać, zapobiegając częściowo lub całkowicie fermentacji przez napowietrzanie. Drożdże nieaktywne, otrzymywane przez suszenie, są generalnie drożdżami piwnymi, gorzelnianymi lub piekarniczymi, które nie mają aktywności wystarczającej do ich użycia w tych przemysłach. Przeznaczone są do konsumpcji przez ludzi (źródło witaminy B) lub do karmienia zwierząt. Należy jednakże zauważyć, że ze względu na wzrost ich znaczenia, drożdże te w coraz większej mierze produkowane są bezpośrednio ze specjalnie przygotowanych drożdży aktywnych. Niniejsza pozycja obejmuje również inne typy drożdży suszonych (np. Candida lipolytica lub tropicalis, Candida maltosa) otrzymywanych z drożdży nienależących do Saccharomyces. Produkowane są przez suszenie drożdży hodowanych na podłożach zawierających węglowodory (takie jak oleje napędowe lub n-parafiny) lub węglowodany. Tego typu suszone drożdże są szczególnie bogate w białko i używane jako pasza dla zwierząt. Znane są powszechnie jako petrobiałka lub biobiałka drożdżowe.

Sąd podziela stanowisko organu, że w świetle powyższych Not wyjaśniających importowany towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102. Aby uznać importowany towar za drożdże nieaktywne w myśl Wspólnej Taryfy Celnej, winny one być drożdżami w postaci jednej ze wskazanych w Notach wyjaśniających, a nie produktem powstałym w wyniku przetworzenia drożdży w taki sposób, że nie można stwierdzić, iż są to drożdże. Co istotne, skarżąca przyznaje, że w procesie produkcji na skutek obróbki termicznej drożdże uległy degradacji, uwalniając poszczególne składniki chemiczne, w tym charakterystyczne dla nich aminokwasy. Oznacza to zaś, wbrew intencjom skarżącej, że przedmiotem importu był produkt otrzymany z przetworzenia drożdży, a nie drożdże. Według stanu na dzień zgłoszenia celnego sprowadzony towar nie zawierał drożdży aktywnych lub nieaktywnych, a tylko poszczególne związki chemiczne powstałe z rozpadu drożdży. Natomiast brzmienie pozycji deklarowanej przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym jednoznacznie wskazuje, że tą pozycją objęte są drożdże nieaktywne, a nie produkty otrzymane w wyniku przetworzenia/rozpadu drożdży.

Do celów klasyfikacji towaru musi być bowiem brany pod uwagę między innymi skład tego towaru. Badania przeprowadzone przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego wykazały, że w składzie przedmiotowego towaru brak jest komórek drożdży, aktywnych lub nieaktywnych, zaś okoliczność, iż próbka zawiera aminokwasy pochodzące z rozpadu drożdży stanowi jedynie dowód na obecność aminokwasów pochodzących z drożdży, a nie na obecność komórek drożdży (aktywnych lub nieaktywnych). Oznacza to, że sporny towar nie mógł zostać zaklasyfikowany do pozycji 2102 na podstawie reguły 1 ORINS, gdyż nie mieści się w zakresie tej pozycji. Tym samym nieuprawnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, w świetle obowiązujących przepisów prawa bezspornie ustalone cechy towaru nie mogły przesądzić o jego zakwalifikowaniu do innej pozycji niż 2309, bez względu na przeznaczenie towaru. Organy celne prawidłowo uznały, że z uwagi na cechy importowanego towaru zasadnym było zaklasyfikowanie go do pozycji HS 2309 – Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, a w jej obrębie do kodu CN 2309 90 31 88, ze stawką celną w wysokości 23 EUR/1000 kg.

Zasadne jest stanowisko organów celnych, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym przeprowadzone badania sprowadzonego towaru, były wystarczające do ustalenia powyższej klasyfikacji taryfowej.

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 2309 obejmuje ona: słodzoną paszę i przetworzone produkty pokarmowe dla zwierząt, składające się z mieszaniny kilku składników pokarmowych: (1) zapewniających zwierzętom racjonalną i zrównoważoną dzienną dietę (pasza treściwa); (2) utrzymujących odpowiednią dzienną dietę przez uzupełnienie podstawowej paszy produkowanej w gospodarstwie rolnym w substancje organiczne lub nieorganiczne (pasza uzupełniająca); lub do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających (3). Pozycja obejmuje produkty w rodzaju do karmienia zwierząt, otrzymane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że tracą cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego, np. w przypadku produktów otrzymanych z materiałów roślinnych są przetworzone w takim stopniu, że ich charakterystyczna budowa komórkowa jest nierozpoznawalna pod mikroskopem.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się powoływane przez skarżącą oświadczenie [...], zawarte w piśmie z dnia 10 sierpnia 2021 r. We wskazanym piśmie opisano proces produkcji nieaktywnych drożdży paszowych. Wskazano, że produkcja drożdży odbywa się metodą syntezy mikrobiologicznej na bazie otrębów pszennych i wywaru gorzelnianego. Drożdże paszowe są cennym dodatkiem białkowym, który pozwala osiągnąć świetne wyniki w tuczu bydła, drobiu, zwierząt futerkowych i ryb. Odżywka ta dodawana jest do mieszanek paszowych oraz premiksów, co pozwala na znaczne zwiększenie przyrostów masy przy jednoczesnej oszczędności paszy do 20%. Drożdże paszowe mogą być dodawane do pasz zwierząt gospodarskich i innych zwierząt, jako osobny składnik pokarmu. Białko drożdżowe charakteryzuje się wysoką strawnością i wartością biologiczną, według tych wskaźników zajmuje pozycję pośrednią między białkami roślinnymi i zwierzęcymi. Drożdże paszowe zawierają witaminy D, K i E, enzymy, hormony, które wspomagają wchłanianie białek i węglowodorów przez zwierzęta. W żywieniu zwierząt drożdże stosuje się w celu uzupełnienia niedoboru aminokwasów i witamin, są dodawane do pasz treściwych lub mieszanek paszowych.

W odniesieniu do treści powyższego pisma zaznaczyć należy, że okoliczność, iż producent nazywa towar drożdżami, nie oznacza występowania ich w formie aktywnej lub nieaktywnej w tym produkcie. Natomiast przedstawiony opis produktu oraz wyniki przeprowadzonej przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe analizy jakościowej związków chemicznych występujących w sprowadzonym produkcie, pozwalały na ustalenie, że importowany towar odpowiada warunkom określonym dla towaru klasyfikowanego w Notach wyjaśniających do pozycji 2309 90. W uwagach do tej pozycji w punkcie II Inne preparaty, podpunkt C Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w pkt A i B wyjaśniono bowiem, że preparaty te znane w handlu jako "premiksy" generalnie są mieszankami składającymi się z kilku substancji (czasami zwanymi dodatkami), których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej. Substancje te dzielą się na trzy rodzaje: (1) ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie; są to: witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe, substancje pobudzające apetyt itd.; (2) konserwujące paszę (szczególnie substancje tłuszczowe), aż do momentu spożycia jej przez zwierzę, są to: stabilizatory, przeciwutleniacze itd.; (3) służące jako nośnik i składające się z jednej lub kilku organicznych substancji odżywczych (mąka lub mączka maniokowa lub sojowa, śruty, drożdże, różne pozostałości przemysłu spożywczego itd.) lub substancji nieorganicznych (np. magnezyt, kreda, kaolin, sól, fosforany). Stężenie substancji opisanych powyżej w (1) i rodzaj nośnika wyznaczone są tak, aby zapewnić przede wszystkim równomierne rozprowadzenie i wymieszanie substancji z paszą, do której zostały dodane. Niniejsza grupa obejmuje również wymienione niżej preparaty, pod warunkiem że stosowane są w żywieniu zwierząt: (a) preparaty składające się z kilku substancji mineralnych; (b) preparaty składające się z substancji aktywnej opisanej powyżej w (1) oraz nośnika, np. produkty uzyskane w produkcji antybiotyków, otrzymane przez wysuszenie zawartości kadzi fermentacyjnej (grzybnia, pożywka i antybiotyk). Tak uzyskana sucha substancja, nawet standaryzowana przez dodanie organicznych lub nieorganicznych substancji, zawiera zasadniczo od 8% do 16% antybiotyku i jest używana jako materiał wyjściowy do wytwarzania głównie "premiksów".

W ocenie Sądu, ustalając okoliczności faktyczne sprawy zasadnie organy oparły się na wynikach badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe.

W pierwszym rzędzie wskazać bowiem należy, że dokonanie oceny właściwości fizycznych sprowadzonego towaru zgodnie z metodą mikroskopową leży w gestii przedmiotowego laboratorium, po drugie w rozpoznawanej sprawie brak jest przepisów szczególnych, które nakazywałyby organom dokonywanie badań i analizy pobranej próbki sprowadzonego towaru przez akredytowane laboratoria. W świetle art. 91 ustawy Prawo celne badania składu sprowadzonego produktu wykonują właśnie laboratoria celne lub inne laboratoria akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478, 619 i 1630), lub inne podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.

Nie zasługują zatem na podzielenie podniesione w skardze zarzuty zaniechania przez organy zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Organy celne przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie wystarczającym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności uzyskały od Centralnego Laboratorium Celno-Skarbowego odpowiedzi na pytania zawarte w pismach skarżącej. Mając na względzie argumentację podnoszoną przez stronę, do akt sprawy dołączono także odpowiedź Instytutu Zootechniki Państwowego Instytutu Badawczego Krajowego Laboratorium Pasz w Lublinie, udzieloną na zapytanie organu pierwszej instancji odnośnie możliwości przeprowadzenia badania laboratoryjnego próbki towaru zadeklarowanego jako "drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze", pod kątem prawidłowej klasyfikacji taryfowej według Wspólnej Taryfy Celnej. W odpowiedzi wskazany Instytut wyjaśnił, że dla potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży o kodzie taryfy celnej 2102(A) drożdże nieaktywne wystarczyło badanie organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, jednakże laboratorium takich badań na stwierdzenie lub wykluczenie obecności żywych komórek drożdży w produkcie nie wykonuje.

Zdaniem Sądu organy dokonały analizy i oceny powyższych dowodów we wzajemnej łączności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, bez przekroczenia granic ustawowych, wyprowadzając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. W szczególności w decyzji organu odwoławczego trafnie wskazano, że treść przedstawionych świadectw jakości z dnia 8 kwietnia 2020 r., w których w odniesieniu do "obecności żywych komórek drożdży" podano "nieobecny", nie dowodzi obecności w produkcie martwych komórek drożdży. Jednocześnie brak w produkcie zarówno żywych, jak i martwych komórek drożdży wynika jednoznacznie z badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe.

Wbrew stanowisku strony skarżącej, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania, jak również przepisów prawa materialnego.

Wymaga podkreślenia, że w świetle art. 48 UKC do celów kontroli celnych organy celne są uprawnione do weryfikowania prawidłowości i kompletności informacji podanych, między innymi, w zgłoszeniu celnym. Organy celne mogą również przeprowadzić rewizję towarów lub pobrać próbki, jeżeli istnieje taka możliwość. Przeprowadzona w okolicznościach sprawy analiza pobranych przez organ celny próbek towarów w powiązaniu z pozostałymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami skutkowała weryfikacją danych podanych w zgłoszeniu celnym w zakresie klasyfikacji towarów, co uzasadniało określenie przez organ celny, stosownie do art. 101 ust. 1 UKC, kwoty długu celnego stanowiącej różnicę między należną kwotą długu celnego, a kwotą długu celnego wskazaną w zgłoszeniu celnym.

Czyniąc zadość art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji przedstawił i szczegółowo omówił zasady klasyfikacji taryfowej obowiązujące w nomenklaturze Wspólnej Taryfy Celnej, w tym Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz przytoczył treść Not wyjaśniających i rozporządzenia klasyfikacyjne Komisji (UE), potwierdzające prawidłowość przyjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniesiono się też szeroko do argumentów strony przedstawionych w odwołaniu, w tym dotyczących braku akredytacji w zakresie zastosowanych metod badawczych.

Jak wskazano już wyżej, klasyfikacji towarów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych. Nietrafnie zatem skarżąca powoływała się na potrzebę przeprowadzenia badania w celu stwierdzenia czy dany produkt stanowi produkt w rozumieniu prawa paszowego i znajduje swoje miejsce w katalogu materiałów paszowych ustanowionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1017 z dnia 15 czerwca 2017 r. (Dz. Urz. UE L 159/48 z dnia 21 czerwca 2017 r.) zmieniającym rozporządzenie Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych (Dz. Urz. UE L 29/1 z dnia 30 stycznia 2013 r.).

Z analogicznych względów bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał argument, że w powołanej przez skarżącą monografii pt. "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych" skład chemiczny suszonych drożdży paszowych jest podobny do składu określonego przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe i skład ten nie zawiera samych drożdży.

Sąd podzielił stanowisko organów dotyczące wniosków strony o przeprowadzenie dowodów z: opinii z badania importowanych towarów przez niezależne laboratorium, przesłuchania w charakterze świadka kierownika i osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania próbki towaru ze zgłoszenia celnego, dowodów z badań na obecność/nieobecność martwych komórek drożdży oraz z monografii pt. "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej krów mlecznych". Słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, że zastosowana przez Centralne Laboratorium Celno-Skarbowe metoda badań została potwierdzona przez laboratorium wskazane przez stronę. Z tej przyczyny wnioski o przeprowadzenie kolejnych badań nie były zasadne.

Za niezasadny należało też uznać zarzut naruszenia art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącej naruszenie polegało na błędnej wykładni powołanych przepisów i ich niewłaściwym zastosowaniu, wskutek określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy, jak podnosi skarżąca, kwota VAT należnego, wynikająca z decyzji organu pierwszej instancji, będzie następnie odliczona jako VAT naliczony, co prowadziłoby w istocie do wykonania dwóch dodatkowych czynności technicznych, których ostateczny rezultat wyniósłby dla budżetu państwa 0 zł, tj. uiszczenia niedopłaty podatku i tym samym zwiększenia podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu.

Jak wykazano wyżej, organ prawidłowo zakwalifikował będący przedmiotem zgłoszenia celnego towar do kodu Taric 2309 90 31 88. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i powstanie z tego tytułu długu celnego powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Zgodnie bowiem z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Stosownie zaś do art. 33 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.

Zatem organ pierwszej instancji na mocy powołanych przepisów zobligowany był do wydania decyzji określającej różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wynikającą ze zgłoszenia celnego. W okolicznościach sprawy różnica ta stanowiła nadpłatę, a nie niedopłatę, jak mylnie podniesiono w treści skargi.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym został zgłoszony przez organ w doręczonej stronie skarżącej odpowiedzi na skargę, a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.