Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 4/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52 ust. 2, art. 72 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2022 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Marszałek Województwo decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], orzekł o unieważnieniu egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B (część praktyczna) J.Z. przeprowadzonego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego – punkt egzaminacyjny [...] w dniu [...] kwietnia 2021 r.

W treści powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że J.Z. (dalej jako: egzaminowany, zdający) wniósł za pośrednictwem Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego skargę dotyczącą oceny części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii B, przeprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2021 r., przez P.M. (dalej jako: egzaminator, skarżący) w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego - punkt egzaminacyjny [...]. Zdający podniósł, iż podczas egzaminu w [...], jadąc na wprost zobaczył ustawione pachołki, co zmusiło go do przekroczenia linii ciągłej i w efekcie doprowadziło do zakończenia egzaminu ze skutkiem negatywnym. Podał przy tym, że przed ominięciem przeszkody zachował ostrożność i bezpieczny odstęp włączając lewy kierunkowskaz i patrząc w lewe lusterko. Na przeciwległym pasie nie było żadnego pojazdu, więc manewr omijania był bezpieczny.

Organ wskazał następnie, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w dniu [...] maja 2021 r. Marszałek Województwa udzielił egzaminowanemu pisemnej odpowiedzi, uznając skargę za zasadną odnośnie decyzji podjętej przez egzaminatora. Powołując się na treść art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1212, dalej jako: u.k.p.) wyjaśnił, że ocena, czy istnieją podstawy do wydania decyzji o unieważnieniu egzaminu sprowadza się do oceny, przez prowadzącego postępowanie administracyjne, czy egzamin był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Do merytorycznej oceny prawidłowości przeprowadzenia egzaminu państwowego na prawo jazdy stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2019 r. poz. 1206, dalej jako: Rozporządzenie).

Dalej Marszałek Województwa przedstawił treść § 28 ust. 1 i § 16 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia oraz art. 52 ust. 2 u.k.p. i zwrócił uwagę, że w przedmiotowej sprawie na podstawie odtworzenia i przeglądu zapisu egzaminu i przekazanej dokumentacji stwierdzono brak podstaw do jego przerwania i negatywnej oceny, z powodu opisanego w arkuszu przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego, tj. niezastosowania się do znaków linia podwójna ciągła (poz. 9.7 w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do Rozporządzenia). Organ zaznaczył, że część praktyczna egzaminu państwowego polega m.in. na wykonaniu w ruchu drogowym, zgodnie z przepisami ruchu drogowego i techniką kierowania pojazdem określonych zadań egzaminacyjnych, natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 450, dalej jako: u.p.r.), kierujący pojazdem obowiązany jest przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość. Z nagrania przebiegu egzaminu wynika, że o godz. 11:41:10 egzaminowany wjechał w ulicę [...] i kontynuował jazdę w kierunku na wprost, omijając stojące w zatokach postojowych pojazdy. O godz. 11:41:31 poruszając się z prędkością ok. 40 km/godz. włączył lewy kierunkowskaz, upewnił się, zbliżył się do środka jezdni i nieznacznie go przekroczył lewymi kołami pojazdu egzaminacyjnego. Po wykonaniu manewru omijania znajdujących się na jezdni, po prawej stronie pasa ruchu, trzech tablic kierujących U-21b, egzaminowany wrócił na prawy pas ruchu i kontynuował jazdę. Organ zauważył, że w miejscu wykonywania powyższego manewru znajduje się linia podwójna ciągła (znak poziomy P-4) rozdzielona linią przerywaną. Podczas wykonywania manewru omijania na przeciwnym pasie ruchu nie znajdował się żaden pojazd.

Organ I instancji zaznaczył, że na podstawie wyjaśnień udzielonych w toku postępowania przez egzaminatora ustalono, iż przedmiotowy egzamin został przerwany i oceniony negatywnie w związku z niezastosowaniem się do znaku "linia podwójna ciągła" podczas omijania dwóch ograniczników skrajnych U-21 umiejscowionych bezpośrednio przy krawężniku. Zdaniem egzaminatora zdający miał możliwość ominięcia przeszkody bez opuszczania swojego pasa ruchu zachowując bezpieczny odstęp od przeszkody w wymiarze co najmniej 0,9 metra. Egzaminator stwierdził również, że żadne zagrożenie podczas tego manewru nie nastąpiło. Zdaniem organu w art. 23 u.p.r. nie określono wielkości bezpiecznego odstępu od omijanej przeszkody. Nadto przyjmuje się, że odstęp ten nie może być określany na zasadzie stosowanej przy wymijaniu. Przy omijaniu odstęp ten powinien być nieco większy. Trzeba uwzględnić sytuacje, gdy zza znaku lub innej przeszkody może nagle wtargnąć na jezdnię pieszy lub robotnik drogowy lub też można przestraszyć go zbyt blisko przejeżdżając obok ze znaczną prędkością.

Zdaniem Marszałka Województwa stanowisko egzaminatora przedstawiające, przy uwzględnieniu wymiarów pasa ruchu, pojazdu egzaminacyjnego i przeszkody, że egzaminowany miał możliwość ominięcia przeszkody bez opuszczenia swojego pasa ruchu i był do tego bezwzględnie zobowiązany jest bezzasadne. Według organu I instancji oceniając zachowanie osoby egzaminowanej, należy wziąć pod uwagę doświadczenie kierującego oraz jego świadomość, że w tym miejscu trwają roboty drogowe. Egzaminowany jeździł tą drogą już wcześniej i sam stwierdził, że wówczas przeszkody były szerzej rozstawione. W ocenie organu P.M. przerywając egzamin z powodu niezastosowania się do znaku "linia podwójna ciągła" naruszył art. 52 ust. 1 pkt. 2 u.k.p, ze względu na brak wystąpienia przesłanki określonej w tym przepisie tj. stworzenia zagrożenia przez osobę egzaminowaną. Organ wyjaśnił również, że w § 16 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia wskazano, iż egzaminator przerywa egzamin państwowy jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy, w szczególności określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Brzmienie powyższego przepisu oznacza zatem, że są to przykładowe sytuacje. Samo stwierdzenie, że zaszła jedna z sytuacji określonych w ww. tabeli nie może skutkować mechanicznie oceną, iż należało przerwać egzamin. Przy rozważaniu zaistnienia przesłanki określonej w art. 52 ust. 2 u.k.p. trzeba podkreślić, że cechami zachowania osoby zdającej egzamin, które decydują, iż jest to zachowanie skutkujące zakończeniem egzaminu są rodzaj i bliskość zagrożenia. Organ zaznaczył przy tym, że dokonanie oceny, czy konkretne zachowanie osoby zdającej spełnia powyższe przesłanki jest dokonywane przez egzaminatora dynamicznie, zależnie od sytuacji na drodze.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył P.M., zarzucając organowi błędną interpretację przepisów. Skarżący podniósł, że egzaminowany nie zastosował się do znaku poziomego "linia podwójna ciągła" podczas omijania dwóch ograniczników skrajnych U-21 umiejscowionych bezpośrednio przy krawężniku. Zdający podczas omijania zasygnalizował i częściowo zmienił pas ruchu przejeżdżając przez ww. znak poziomy. Skarżący podkreślił, że uwzględniając, iż szerokość pasa ruchu na tej drodze ma co najmniej 3m , przy szerokości pojazdu egzaminacyjnego [...] 1,7 m i biorąc pod uwagę szerokość słupków - 0,3 m (u podstawy 0,4 m) zdający miał możliwość ominięcia tej przeszkody bez opuszczania swojego pasa, zachowując bezpieczny odstęp od przeszkody w wymiarze co najmniej 0,9 m. Nadto zaznaczył, że żadne prace budowlane czy remontowe w tym czasie nie były prowadzone, a na drodze i w jej pobliżu nie przebywali żadni robotnicy. W ocenie skarżącego ingerencja słupków w pas ruchu była nieznaczna, natomiast przekroczenie przez kierującego "linii podwójnej ciągłej" stanowiło ewidentne wykroczenie drogowe. Skarżący zakwestionował interpretację przepisów dokonaną przez Marszałka Województwa, zarzucił także organowi rozpoznanie skargi po przekroczeniu terminu do jej wniesienia. Wskazał, że egzamin został przeprowadzony w dniu [...] kwietnia 2021 r., zgodnie natomiast z art. 68 ust. 1 u.k.p. termin ustawowy na złożenie skargi mijał w dniu 6 maja 2021 r. Skarga datowana jest na dzień [...] maja 2021 r. i wpłynęła do W. w dniu 19 maja 2021 r.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2021 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 72 ust. 1 pkt 2 unieważnienie egzaminu państwowego uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek: 1) stwierdzenia, że egzamin na prawo jazdy prowadzony był niezgodnie z przepisami, 2) wykazania, że ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu. Zaznaczył przy tym, że użyte wyżej sformułowanie "niezgodny z przepisami ustawy" oznacza przede wszystkim niezgodność z przepisami wykonawczymi do u.k.p., tj. Rozporządzenia, bowiem ten akt określa warunki i tryb przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego. Następnie Kolegium powołując treść art. 51 ust. 3 pkt 1 lit. b u.k.p. przedstawiło w jaki sposób przeprowadzana jest część praktyczna egzaminu w zakresie prawa jazdy. Zgodnie z § 28 ust. 1 Rozporządzenia osoba egzaminowana uzyskuje: 1) pozytywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli poprawnie wykonała zadania, o których mowa w § 23 lub §24; 2) negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli: a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6. Na podstawie natomiast art. 52 ust. 2 u.k.p. część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

W ocenie organu odwoławczego Marszałek Województwa słusznie uznał, iż zachodzą przesłanki do unieważnienia egzaminu, bowiem został on przeprowadzony niezgodnie z przepisami ustawy i niewątpliwe niezgodność ta miała wpływ na wynik egzaminu – doszło do przerwania egzaminu praktycznego i wystawienia oceny negatywnej przez egzaminatora. Stan faktyczny przedmiotowej sprawy jest bezsporny, ponieważ zdający nie kwestionuje najechania na linię podwójną ciągłą. Sporna jest natomiast ocena takiego zachowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Zdaniem Kolegium twierdzenia skarżącego wskazujące na precyzyjne, matematyczne wyliczenia ile miejsca miał egzaminowany na pasie drogi, na którym ustawiona była przeszkoda może dowodzić, że matematycznie egzaminowany miał możliwość ominięcia przeszkody, ale nie przesądza o tym, iż najechanie na linię podwójną ciągłą stanowiło bezwzględną przesłankę do unieważnienia egzaminu państwowego. Organ zwrócił uwagę, że konieczność dokonywania wyliczeń wskazuje, iż były to niewielkie odległości. Egzaminowany jako początkujący kierowca winien zachować szczególną ostrożność i zachować niezbędną, bezpieczną odległość od omijanej przeszkody. W niniejszej sprawie egzaminowany najechał jedynie nieznacznie na omijaną linię celem ominięcia słupków drogowych, nie stwarzając zagrożenia dla ruchu drogowego, tym bardziej, iż na pasie przeciwległym nie było żadnego pojazdu, dostosowując prędkość do wykonywanego manewru. Organ II instancji powołując się na stanowisko zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 1110/20 podał, iż potencjalna możliwość stworzenia zagrożenia winna być raczej rozpatrywana w kategoriach przesłanki błędu w wykonaniu danego zadania, nie zaś jako przesłanki przerwania egzaminu praktycznego na prawo jazdy.

Zdaniem Kolegium za nieuzasadnione należy uznać także twierdzenia skarżącego o braku kompetencji organu I instancji, ponieważ w skład materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie wchodzi opinia z dnia [...] maja 2021 r. wydana przez Egzaminatora Nadzorującego, w której zawarto, iż "zachowanie egzaminowanego, który wykonał manewr omijania z należytą starannością przy zachowaniu bezpiecznego odstępu od omijanej przeszkody nie zasługuje na postępowanie, a raczej jest świadectwem świadomego uczestniczenia w ruchu drogowym. Decyzja egzaminatora co do uzyskanego wyniku jest nieprawidłowa i krzywdząca dla osoby egzaminowanej". Organ ocenił, że powyższe świadczy o braku podstaw do przerwania egzaminu J.Z. i wystawienia oceny negatywnej. W niniejszej sprawie nie doszło także do naruszenia art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., bowiem Marszałek Województwa w prawidłowy sposób zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, wskazał dowody na jakich oparto i dokonano oceny. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazuje okoliczności przemawiające za podjętym rozstrzygnięciem.

Kolegium odniosło się również do zarzutu strony o rozpatrzeniu skargi wniesionej po terminie i podniosło, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z urzędu w dniu [...] maja 2021 r. (pismo Marszałka Województwa), a ustawodawca na wszczęcie tego typu postępowania nie przewidział terminu. Organ wyjaśnił, że w rozumieniu art. 68 u.k.p. skargę strony dotyczącą egzaminu państwowego wraz z jej uzasadnieniem składa się w terminie 14 dni od dnia, w którym był przeprowadzany egzamin do marszałka województwa za pośrednictwem dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Dyrektor przesyła skargę wraz z wyjaśnieniami i niezbędną dokumentacją, w tym z zapisem przebiegu praktycznej części egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 albo art. 54 ust. 3, lub wraz z pisemną informacją egzaminatora nadzorującego, o którym mowa w art. 54 ust. 6, w terminie 14 dni od dnia jej złożenia. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego prowadzi rejestr skarg. Według Kolegium ocena momentu złożenia skargi pozostaje bez wypływu na zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ zaznaczył również, że Marszałek Województwa za moment złożenia skargi uznał dzień 26 kwietnia 2021 r., kiedy to strona niezadowolona z wyniku egzaminu zwróciła się o udostępnienie jej nagrań.

P.M. pismem z dnia [...] listopada 2021 r. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając jej naruszenie:

1) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 52 ust. 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. w związku z § 16 pkt 1 (i odpowiednimi pozycjami tabeli nr 1 załącznika nr 2) Rozporządzenia, poprzez błędne zastosowanie i uznanie że praktyczny egzamin państwowy został przez skarżącego przeprowadzony z naruszeniem przepisów ustawy o kierujących pojazdami, w sytuacji, gdy skarżący egzamin ten przeprowadził zgodnie z obowiązującymi przepisami,

2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. 7 oraz 77 k.p.a., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uznanie m.in. że zdający był w zaistniałej sytuacji w pełni uprawniony do niestosowania się do znaków poziomych oraz że "najechał jedynie nieznacznie na omijaną linię" oraz "dostosował prędkość do wykonywanego manewru" kiedy w rzeczywistości w ogóle nie zmniejszył swojej prędkości, a linię podwójną ciągłą przekroczył znaczną częścią pojazdu.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji organów obydwu instancji oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W treści skargi strona przedstawiła stanowisko zbieżne z wywiedzionym w odwołaniu i podniosła, że egzaminowany przekroczył podwójną linię ciągłą (co potwierdził zarówno zdający jak i organ I instancji) znaczną częścią pojazdu, a za przyczynę przerwania egzaminu należy upatrywać zachowanie zdającego, określone w przepisach dotyczących egzaminowania jako zagrażające bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Zdaniem skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania jasno wskazuje, że zaszły okoliczności do przerwania egzaminu, bowiem doszło do przekroczenia podwójnej linii ciągłej, co potwierdziło także stanowisko Marszałka Województwa. Zarzucił również, że Kolegium utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję naruszyło obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.), poprzez brak analizy wszystkich aspektów zdarzenia, które winny skutkować przerwaniem egzaminu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p., zgodnie z którym marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Z treści powołanego przepisu wynika, że zadaniem organu administracji publicznej jest ocena, czy w trakcie czynności egzaminacyjnych zostały naruszone przepisy prawa, które mogą stanowić podstawę do oceny, że egzamin powinien zostać unieważniony. Podkreślić przy tym należy, że użyty przez ustawodawcę w art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. zwrot "niezgodny z przepisami ustawy" oznacza zarówno niezgodność z przepisami ustawy o kierujących pojazdami oraz z przepisami wykonawczymi do ww. ustawy, tj. mającym zastosowanie w sprawie rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzory dokumentów stosowanych w tych sprawach. Akt ten (wydany na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1-5, 7 i 8 u.k.p.) w Rozdziale 5 określa warunki i tryb przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego. Z § 28 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wynika, że osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli:

a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne,

b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6.

Z kolei § 16 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia przewiduje, że egzaminator przerywa egzamin państwowy, jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.k.p., w szczególności określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Określone w art. 52 ust. 2 u.k.p. przesłanki przerwania części praktycznej egzaminu państwowego przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, polegają na takim zachowaniu osoby zdającej, które zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Wskazać przy tym należy, że skoro art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. dla dopuszczalności unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy wymaga, aby egzamin "był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy", to zbadanie legalności zaskarżonej decyzji polegać musi na wskazaniu, jak należy rozumieć wyrażenie ustawowy: "w sposób niezgodny z przepisami ustawy", a odpowiedzi na to pytanie należy poszukiwać w przepisach Rozdziału 9 obejmującego art. 49-57d u.k.p. Równie ważne znaczenie ma treść art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p., który określa cel egzaminu praktycznego i jego zakres w odniesieniu do egzaminu praktycznego na prawo jazdy uprawniające do kierowania m.in. pojazdami silnikowymi jako: "sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym". W kontekście tego przepisu, należy przyjąć, że egzamin przeprowadzony w sposób niezgodny z wyżej wskazanym celem i zakresem egzaminu, byłby wówczas niezgodny z przepisami ustawy (vide: wyrok NSA z dnia 8 września 2021 r., II GSK 1367/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).

W niniejszej sprawie, podstawą unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego był przepis art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p., co wiązało się ze stwierdzeniem, że egzamin został przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy. Zdaniem organów, nie zaistniały przesłanki określone w art. 52 ust. 2 u.k.p., tj. nie doszło do takiego zachowania osoby zdającej, które zagroziło bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, oraz nie zaszły okoliczności uzasadniające przerwanie egzaminu.

W ocenie Sądu istotne fakty w niniejszej sprawie zostały prawidłowo ustalone i rozważone w sposób niezbędny dla jej rozstrzygnięcia. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy z nagrania przebiegu egzaminu na prawo jazdy wynika, że powodem przerwania egzaminu i ogłoszenia wyniku negatywnego było według skarżącego zachowanie osoby zdającej polegające na niezastosowaniu się do znaku "linia podwójna ciągła" podczas omijania dwóch ograniczników skrajnych U-21 umiejscowionych bezpośrednio przy krawężniku. Zdaniem egzaminatora zdający miał możliwość ominięcia przeszkody bez opuszczania swojego pasa ruchu zachowując bezpieczny odstęp od przeszkody w wymiarze co najmniej 0,9 metra. Egzaminator stwierdził również, że żadne zagrożenie podczas tego manewru nie nastąpiło. Z nagrania przebiegu egzaminu na prawo jazdy wynika, że o godz. 11:41:10 egzaminowany wjechał w ulicę [...] i kontynuował jazdę w kierunku na wprost, omijając stojące w zatokach postojowych pojazdy. O godz. 11:41:31 poruszając się z prędkością ok. 40 km/godz. włączył lewy kierunkowskaz, upewnił się, zbliżył się do środka jezdni i nieznacznie go przekroczył lewymi kołami pojazdu egzaminacyjnego. Po wykonaniu manewru omijania znajdujących się na jezdni, po prawej stronie pasa ruchu, trzech tablic kierujących U-21b, egzaminowany wrócił na prawy pas ruchu i kontynuował jazdę. Organ zauważył, że w miejscu wykonywania powyższego manewru znajduje się linia podwójna ciągła (znak poziomy P-4) rozdzielona linią przerywaną. Podczas wykonywania manewru omijania na przeciwnym pasie ruchu nie znajdował się żaden pojazd.

SKO zasadnie wskazało, że przy omijaniu kierujący pojazdem zobligowany jest do zachowania bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszenia prędkości (por. art. 23 pkt 2 p.r.d.). Należy również podzielić ocenę organu, że argumentacja skarżącego wskazująca na precyzyjne matematyczne wyliczenia ile miejsca miał egzaminowany na pasie drogi na którym była ustawiona przeszkoda, dowodzą jedynie, iż egzaminowany miał matematycznie wyliczoną możliwość ominięcia przeszkody. Okoliczność ta nie przesądza o tym, że najechanie pojazdem na linie podwójną ciągłą stanowiło bezwzględną przesłankę do przerwania egzaminu państwowego. Z kolei sam fakt, że zachodzi konieczność dokonywania takich wyliczeń wskazuje, że były to niewielkie odległości. Nie można tracić z pola widzenia, że egzaminowany jako początkujący kierowca, powinien zachować szczególną ostrożność i zachować niezbędną, bezpieczną odległość od omijanej przeszkody. Nadto należy dodać, że egzaminowany jeździł tą drogą wcześniej i wówczas przeszkody były szerzej ustawione. Zdaniem Sądu w sprawie istotny jest fakt, że wykonując manewr omijania zdający nie stworzył zagrożenia dla ruchu drogowego, gdyż na pasie przeciwległym nie było żadnego pojazdu a także dostosował prędkość do wykonywanego manewru. Taka ocena znajduje pełne odzwierciedlenie w opinii egzaminatora nadzorującego. Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd podzielił stanowisko wyrażone przez organy obu instancji i akceptujące opinię egzaminatora nadzorującego, że ocena egzaminatora przeprowadzającego egzamin była niewłaściwa. W tej sytuacji sam fakt najechania przez egzaminowanego pojazdem na linię podwójną ciągłą nie stanowił uzasadnionej przesłanki do przerwania egzaminu państwowego.

Wymaga podkreślenia, że art. 52 ust. 2 u.k.p. stanowi podstawę przerwania części praktycznej egzaminu na prawo jazdy jedynie wtedy, gdy egzaminowany wykonuje zadania w ruchu drogowym w stopniu tak wadliwym, że wywołuje to skorelowane w czasie zagrożenie dla życia i zdrowia uczestników tego ruchu. W orzecznictwie wskazuje się, że chodzi tu więc wyłącznie o takie sytuacje, gdy nie można kontynuować części praktycznej egzaminu w ruchu drogowym bez narażania jego uczestników na szkody na zdrowiu. To zdarzenia, których interpretacja w świetle zebranych dowodów jest ewidentna. Weryfikacja zapisu przebiegu egzaminu nie pozwala na stwierdzenie, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wskazane w rozporządzeniu tj. w tabeli nr 1 załącznika nr 2 sytuacje nie mogą być zatem rozpatrywane w oderwaniu od treści art. 52 ust. 2 u.k.p. Samo stwierdzenie, że zaszła jedna z sytuacji określonych w tabeli nie może skutkować mechaniczną oceną, iż należało przerwać egzamin (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 września 2021 r., II SA/Rz 971/21, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., II SA/Sz 1110/20, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 października 2016 r., II SA/Bd 371/16, CBOSA).

Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że egzamin został przeprowadzony niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, ponieważ nie zaszły żadne przesłanki do zakwestionowania przez egzaminatora części praktycznej egzaminu wynikające z art. 52 ust. 2 u.p.k., tj. zachowanie osoby zdającej nie zagrażało bezpośrednio zdrowiu i życiu uczestników ruchu. Wskazać także należy, że posiadane przez skarżącego uprawnienia dyskrecjonalne, pozwalające na sprawdzenie umiejętności osób poddających się egzaminowi na prawo jazdy w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, nie uprawniają do arbitralnego, niemożliwego do zakwestionowania stwierdzenia, czy osoba egzaminowana posiada, czy też nie posiada wymaganych kwalifikacji, niezbędnych do kierowania pojazdem mechanicznym. Zabezpieczeniem osób egzaminowanych przed takim rozstrzygnięciami, podejmowanym zazwyczaj w sytuacji dynamicznej, w której brak jest czasu na rozważną, spokojną ocenę sytuacji, jest właśnie postępowanie nadzorcze prowadzone przez uprawniony organ, który w oparciu o zarejestrowany przebieg egzaminu jest w stanie dokonać rzetelnej, spokojnej oceny zasadności stanowiska egzaminatora (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 marca 2019 r., VII SA/Wa 1801/18; wyrok WSA w Poznaniu z 11 grudnia 2019 r., IV SA/Po 525/19, CBOSA).

W ocenie Sądu – wbrew zarzutom skargi – organy dokonały wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i dokonały prawidłowej prawnomaterialnej oceny zebranego materiału dowodowego. Nie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji. Z przedstawionych wyżej względów Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka unieważnienia części praktycznej egzaminu w oparciu o przepis art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p., gdyż został on przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na wynik egzaminu.

W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.