Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1143/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 165a § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 108a ust. 1d
journal: Dz.U. 2018 poz 2174
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1187/20 w sprawie ze skargi "C." sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 kwietnia 2020 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.739.2019.2.JO/JŻ w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 25 listopada 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1187/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę C. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "organ") z 3 kwietnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług i uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem z 22 stycznia 2020 r. wydanym przez organ w pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, sąd pierwszej instancji nie zgodził się z organem, że wniosek spółki nie kwalifikował się do merytorycznego rozpoznania i wydania interpretacji indywidualnej. W ocenie sądu treść wniosku niewątpliwie wskazuje, że spółka oczekiwała interpretacji konkretnego przepisu — art. 108a ust. 1d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, ze zm.), dalej "ustawa o VAT", w jej indywidualnej sprawie, a nie — jak przyjął organ — potwierdzenia zaprezentowanych we wniosku wyliczeń matematycznych. W konsekwencji, zdaniem sądu, nie zachodziły przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

2. Skarga kasacyjna

Powyższy wyrok został zaskarżony w całości przez organ, a w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, ze zm.), dalej "o.p.", przez przyjęcie przez sąd, że przy wydaniu zaskarżonych postanowień doszło do naruszenia wskazanych przepisów przez organ interpretacyjny, podczas gdy w istocie nie doszło do naruszenia wskazanych przez sąd przepisów, ponieważ przedmiot zapytania skarżącej sformułowany w pytaniu wykraczał poza materię, w zakresie której wydana może być interpretacja indywidualna.

W kontekście tak sformułowanych podstaw kasacyjnych organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Zarzuty skargi kasacyjnej są bezzasadne, a zatem rozpoznawany środek odwoławczy podlega oddaleniu.

3.2. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że nie zachodziły przeszkody do wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. Nie można się bowiem zgodzić z kasatorem, że wniosek o interpretację dotyczył potwierdzenia prawidłowości wyliczeń rachunkowo-matematycznych.

3.3. Jak wynika z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wnioskodawca wskazał, że przedmiotem interpretacji są przepisy prawa podatkowego, a mianowicie "art. 7 ust. 1, art 8 ust. 1, art. 108a ust. 1a i 1d ustawy o VAT w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 20 lit. a ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2019 poz. 1751); załącznik nr 15 wprowadzony do ustawy o VAT ustawą nowelizującą".

Podatnik we wniosku opisał stan faktyczny w sposób pełny. Podane rozliczenia zobrazował przykładowym wyliczeniem. W konsekwencji zadał pytanie: "Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w sytuacji gdy Wnioskodawca dokona potrącenia wierzytelność przysługującej mu z tytułu świadczenia usług z częścią faktury wystawionej przez Dostawcę z tytułu dostawy Towarów, będzie on zobowiązany do opłacenia pozostałej części faktury w mechanizmie podzielonej płatności, w ten sposób, że część kwoty VAT wynikającej z faktury Dostawcy uregulowanej częściowo w drodze potrącenia, podlegającej mechanizmowi podzielonej płatności, należy wyliczyć jako iloczyn kwoty VAT wskazanej na fakturze (przed potrąceniem) i proporcji pomiędzy pozostałą kwotą do zapłaty (niepodlegającą potrąceniu) do całości należności (kwoty ogółem) wskazanej na fakturze?"

Po zadaniu pytania sformułował swoje stanowisko w zakresie zastosowania analizowanych norm prawnych.

3.4. Z treści wniosku wynika zatem jednoznacznie, że wnioskodawca wnosił o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej przepisów prawa podatkowego. Miał bowiem wątpliwości co do sposobu zastosowania art. 108a ust. 1a i 1d ustawy o VAT w przypadku zapłaty za wydany towar poprzez potrącenie wierzytelności. Nie istniały zatem przeszkody przewidziane w art. 165a § 1 o.p. do wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. W konsekwencji uznano zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. za bezzasadny.

Powyższej oceny nie zmienia przywoływany w skardze kasacyjnej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2019 r., III SA/Wa 1707/18. Wprawdzie ten wyrok jest prawomocny. Nie został on jednak poddany kontroli instancyjnej. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska wyrażonego we wspomnianym orzeczeniu.

3.5. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Hieronim Sęk Sylwester Marciniak Arkadiusz Cudak