Postanowienie NSA, sygn. akt III OW 98/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 378 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1973
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - t.j.

SENTENCJA

﻿ POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędzia del. WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Śląskiego z 28 kwietnia 2023 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Śląskiego a Prezydentem Miasta Dąbrowy Górniczej przez wskazanie organu właściwego w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do produkcji szkła płaskiego postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 28 kwietnia 2023 r. Marszałek Województwa Śląskiego wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej jako organu właściwego do rozpoznania wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: spółka) o zmianę pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do produkcji szkła płaskiego [...], zlokalizowanej w [...] przy ul. [...].

Marszałek Województwa Śląskiego wskazał, że spór o właściwość powstał na skutek złożenia przez spółkę wniosku o zmianę pozwolenia zintegrowanego, udzielonego decyzją Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej z 2 lipca 2018 r. Wniosek ten wpłynął 16 grudnia 2022 r. do Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej, który przekazał go zawiadomieniem z 16 lutego 2023 r. Marszałkowi Województwa Śląskiego. Przekazując wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego, Prezydent Miasta Dąbrowy Górniczej wskazał, że wniosek ten obejmuje między innymi uwzględnienie w obowiązującym pozwoleniu zintegrowanym zezwolenia na przetwarzanie odpadów w postaci stłuczki szklanej w ilości 30 000,00 Mg/rok, co kwaliﬁkuje instalację do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm., dalej: rozporządzenie). Właściwy w sprawie jest zatem marszałek województwa na podstawie art. 378 ust. 2a ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2022 r., poz. 2556 ze zm., dalej: p.o.ś.).

Nie podzielając tego stanowiska Marszałek Województwa Śląskiego wskazał, że przedmiotem pozwolenia zintegrowanego jest instalacja do produkcji szkła płaskiego [...], o zdolności produkcyjnej 750 ton/dobę. Jest to instalacja, o której stanowi § 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia, a więc przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Spółka nie planuje wybudowania nowej instalacji lub linii do przetwarzania odpadów w postaci stłuczki szklanej, ale zamierza wykorzystywać stłuczkę szklaną, będącą odpadem, w procesie wytwarzania szkła w istniejącej już instalacji do produkcji szkła.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wniósł o wskazanie Marszałka Województwa Śląskiego jako organu właściwego w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

Pozwolenie zintegrowane zostało uregulowane na gruncie ustawy p.o.ś. i jest jednym z pozwoleń emisyjnych, o którym stanowi art. 181 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. Tego rodzaju pozwolenia wydaje w drodze decyzji organ ochrony środowiska (art. 183 ust. 1 p.o.ś.). Ogólna właściwość organów ochrony środowiska została uregulowana w art. 378 ust. 1 p.o.ś., z którego wynika, że organem ochrony środowiska właściwym między innymi w sprawach decyzji z art. 183 p.o.ś., jest starosta. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 378 ust. 2a p.o.ś., który stanowi, że marszałek województwa jest właściwy w sprawach:

1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm., dalej: ustawa środowiskowa);

2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy środowiskowej, realizowanego na terenach innych niż wymienione w art. 378 ust. 2a pkt 1 p.o.ś.

Istota sporu o właściwość sprowadza się do tego, czy przedsięwzięcie objęte pozwoleniem zintegrowanym udzielonym spółce należy kwalifikować jako przedsięwzięcie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, czy też wyłącznie jako przedsięwzięcie z § 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia. Przyjęcie pierwszej z tych kwalifikacji przesądzałoby o właściwości Marszałka Województwa Śląskiego, natomiast w przeciwnym przypadku właściwym jest Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wykonujący zadania starosty.

Z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia wynika, że do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się "instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.)".

Przedmiotem pozwolenia zintegrowanego, którego zmiany żąda spółka, jest instalacja do produkcji szkła płaskiego [...], o zdolności produkcyjnej 750 ton/dobę. Spółka wniosła między innymi o uwzględnienie w pozwoleniu zintegrowanym wymagań przewidzianych dla zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji [...] analogicznie do stanu sprzed 2020 r. (przywrócenie uprawnień w zakresie przetwarzania odpadów w instalacji analogicznie do stanu sprzed 2000 r.). Wnioskowana ilość odpadów w instalacji w okresie roku to 30 000,00 Mg. Nie oznacza to jednak, że w związku z tego rodzaju zmianą, przedsięwzięcie objęte przedmiotowym pozwoleniem zintegrowanym należy kwalifikować jako ujęte w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia. Jak bowiem wynika z pozwolenia zintegrowanego, w tej sprawie nie funkcjonuje odrębna instalacja do recyklingu stłuczki szklanej, ale recykling tych odpadów stanowi część procesu technologicznego produkcji szkła. Nie można zatem instalacji do przetwarzania odpadów w postaci stłuczki szklanej kwalifikować odrębnie od całej instalacji do produkcji szkła, co wynika z definicji legalnej instalacji z art. 3 pkt 6 lit. b) p.o.ś., zgodnie z którym instalacja to zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu. Jest to zatem jedno przedsięwzięcie potencjalne znacząco oddziałujące na środowisko z § 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia, wymagające uzyskania pozwolenia. Oznacza to, że w tej sprawie właściwy jest Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza na podstawie art. 378 ust. 1 p.o.ś.

Z tych względów i na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.