Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 980/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Magdalena Bosakirska Sędziowie : Sędzia Izabela Głowacka - Klimas WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant: Aleksandra Borowiec - Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy ze skargi C. S. prowadzącego działalność gospodarczą pn.,,C.’’ na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Pana C. S. karę pieniężną

w wysokości 650 zł.

Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia stanowiło nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego - przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo, wykresówka nie zawierała przepisowych wpisów: miejsca i daty końcowej używania wykresówki, oraz numeru rejestracyjnego pojazdu - na tarczach z dni: [...]09.04, [...]09.04 i [...]09.04. Nieprawidłowa praca "selektorem tachografu polegała na tym, iż po zakończonej jeździe kierowca nie przełączył selektora w pozycję "odpoczynek" a pozostawił go w pozycji "inna praca". W związku z tym na tarczy tachografu po zakończeniu jazdy rejestrowany był nie odpoczynek a wyłącznie inna praca.

Powyższe naruszenia stwierdzono podczas kontroli pojazdu marki[...]

o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą marki [...]

o nr rejestracyjnym [...] kierowanym przez Pana M.D. Kontrola miała miejsce w dniu [...]09.2004 r. na drodze krajowej nr [...] w miejscowości P.

W odwołaniu od niniejszej decyzji C. S. nie zgadza

się z nałożoną karą pieniężna. Wskazywał również na fakt, iż Pan M. D. jest doskonałym kierowcą, a zaistniałe naruszenia nie stanowią zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu na drogach publicznych. Ponadto nadmienił, iż podane podstawy prawne są niezrozumiałe, a decyzja o nałożeniu kary została podpisana nieczytelnie i tylko przez jednego kontrolującego.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] marca 2005r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że:

Na podstawie art. 13 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia

20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, pracodawca i kierowcy są odpowiedzialni za czuwanie nad prawidłowym funkcjonowaniem i odpowiednim użytkowaniem urządzeń rejestrujących.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 kierowcy:

- zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z oficjalnym czasem kraju rejestracji pojazdu,

- obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów:

a) czas prowadzenia pojazdu;

b) wszystkie inne okresy pracy;

c) okres dyspozycyjności;

d) przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku.

Organ zważył, iż w przedmiotowym stanie faktycznym miało miejsce naruszenie przepisów ww. rozporządzenia poprzez nieużywanie przełącznika grup czasowych. Należy bowiem zauważyć, iż urządzenie rejestrujące powinno być tak skonstruowane, aby możliwa była, o ile jest to konieczne przy użyciu przełącznika, automatyczna i oddzielna rejestracja czterech różnych okresów aktywności wymienionych w art. 15 ust. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia.

Ww. przyrząd powinien zapewniać łatwe rozróżnianie rejestrowanych okresów czasu na podstawie różnic w sposobie ich zapisu, ich wzajemnego położenia lub, jeżeli jest to niezbędne, na podstawie odpowiednich oznaczeń (symboli) dotyczących: czasu prowadzenia pojazdu, innych okresów pracy, okresu gotowości do pracy oraz przerw w pracy i okresy dziennego odpoczynku.

Zgodnie z art. 15 ust. 5 cytowanego rozporządzenia każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia jej używania;

c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego członek załogi został przydzielony zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu, w czasie używania tej samej wykresówki;

d) wskazania licznika długości drogi:

- przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej

na wykresówce,

- przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej

na wykresówce,

- w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy (odczyt licznika

w pojeździe, do którego był przydzielony oraz odczyt licznika

w pojeździe, do którego zostaje przydzielony);

e) czas, kiedy miała miejsce zmiana pojazdu.

Niedopełnienie obowiązku dokonania wymaganych wpisów stanowi naruszenie art. 15 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 P0008-0021).

Stosownie do art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej

w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych.

Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 1.11.9.ust. 3 lit c załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, który za nieużywanie lub nieprawidłowe używanie przełącznika grup czasowych przewiduje karę 100 zł za wykresówkę, w sytuacji gdy nie ma wątpliwości co do zapisów na tarczy.

Ponadto konsekwencją powyższego rozwiązania jest treść lp. lp. 1.11.11. ust. 4 lit. c i d załącznika do powoływanej ustawy, która karą 50 złotych za tarczę sankcjonuje naruszenia związane z brakiem wpisów miejsca i daty końcowej używania wykresówki oraz nr rejestracyjnego pojazdu. Wskazane kary podlegają sumowaniu.

Powyższe naruszenia stwierdzono podczas kontroli drogowej pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą marki [...]

o nr rejestracyjnym [...]kierowanym przez Pana M. D. Kontrola miała miejsce w dniu [...]09.2004 r. na drodze krajowej nr [...] w miejscowości P. Na wykresówkach z dni: [...]09.04, [...]09.04 i [...]09.04 stwierdzono nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego -przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo. Na wykresówkach z dni: [...]09.04, [...]09.04 i [...]09.04 stwierdzono brak przepisowych wpisów: miejsca i daty końcowej używania wykresówki, oraz numeru rejestracyjnego pojazdu. Stwierdzone naruszenia zostały udokumentowane protokołem z dnia [...]09.2004r. Nr [...].

Główny Inspektor Transportu Drogowego, po ponownej analizie materiału dowodowego, zważył, iż w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki tego, że w chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie czasu pracy kierowców przy wykonywaniu transportu drogowego. W ocenie Głównego Inspektora działanie organu I instancji było prawidłowe i zgodne z prawem.

Jednocześnie argumenty strony podniesione w odwołaniu nie mogą być podstawą zmiany decyzji. Kary zostały na stronę nałożone prawidłowo.

Wysokość kar pieniężnych za dane naruszenie jest ściśle określona

w załączniku do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,

a kary te nakładane są w sposób obligatoryjny.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Pan C. S. zwany dalej skarżącym. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. w uzasadnieniu podał, że:

W wyniku kontroli trwającej około 1 godz. 20 min., przeprowadzonej przez niezidentyfikowaną osobę nałożono na skarżącego karę, mimo, że kierowcę poinformowano, że żadnej kary nie będzie. Kontrolę przeprowadziła w ocenie skarżącego jedna osoba. Ponadto skarżący podkreślił, że pojazd od bazy do zatrzymania przejechał tylko 16 km. W tym 10 km drogę gminną, czyli praktycznie pustą a tylko 6 km drogą krajową do miejsca zatrzymania w P. oraz,

że przewinienie to nie ma wpływu na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Skarżący podkreślił, że organ podając podstawę prawną rozstrzygnięcia nie wyjaśnił o jaką ustawę chodzi podając jedynie nr art. 92 ust. 1 pkt 6 i lp. 1.11.9 załącznika do ustawy. Ponadto kierowca bardzo zdenerwował się kontrolą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał między innymi, że w skardze strona rozwinęła argumenty wyartykułowane w odwołaniu. Tym samym rozważania zamieszczone w decyzji organu odwoławczego pozostają aktualne dla potrzeb niniejszej odpowiedzi na skargę. Strona podnosi również, że dokonane naruszenia były wynikiem pomyłki i nie stanowiły zagrożenia dla ruchu drogowego, a w konsekwencji wystarczające byłoby pouczenie kierowcy, a nie wymierzanie kary. Pogląd ten nie może być uznany za słuszny. Zgodnie

z art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy, które przewidują - w razie stwierdzenia naruszenia prawa - obowiązkowe nałożenie kary pieniężnej, w ściśle określonej wysokości. Nie istnieje natomiast możliwość poprzestania wyłącznie na pouczeniu kierowcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. l34 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga

nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art.13 rozporządzenie rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. W sprawje urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U.UE L z dnia 31 grudnia 1985 r.) pracodawca i kierowcy są odpowiedzialni

za czuwanie nad prawidłowym funkcjonowaniem i odpowiednim użytkowaniem urządzeń rejestrujących. Z art. 15 ust. 3 powyższego rozporządzenia wynika natomiast .że kierowcy:

- zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z oficjalnym czasem kraju rejestracji pojazdu,

- obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestracje następujących okresów:

a) czas prowadzenia pojazdu

b) wszystkie inne okresy pracy

c) okres dyspozycyjności, a mianowicie:

- czas oczekiwania, tzn. okres, w którym kierowcy pozostają na stanowisku pracy tylko w celu odbierania informacji i rozpoczęcia bądź wznowienia jazdy lub wykonywania innej pracy,

- czas spędzony obok kierowcy prowadzącego pojazd, czas spędzony w kuszetce, gdy pojazd jest w ruchu

- przerwy w pracy i okresy dziennego odpoczynku.

Zgodnie z art. 15 ust. 5 cytowanego rozporządzenia każdy członek załogi pojazdu nanosi na swoją wykresówkę następujące informacje:

a) na początku używania wykresówki - swoje nazwisko i imię;

b) datę i miejsce rozpoczęcia używania wykresówki oraz datę i miejsce zakończenia używania;

c) numer rejestracyjny każdego pojazdu, do którego został on przydzielony, zarówno na początku pierwszej jazdy zapisanej na wykresówce, jak i następnych, w przypadku zmiany pojazdu w czasie używania tej samej wykresówki:

d) wskazania licznika długości drogi:

- przy rozpoczęciu pierwszej jazdy zarejestrowanej na wykresówce

- przy zakończeniu ostatniej jazdy zarejestrowanej na wykresówce

- w razie zmiany pojazdu w ciągu dnia pracy (odczyt licznika w pojeździe, do którego był przydzielony odczyt, do którego zostaje przydzielony),

e) czas, kiedy miała miejsce zmiana

W wyniku kontroli stwierdzono również uchybienia w tym zakresie.

Na trzech wykresówkach z dnia [...] września 2004r., [...] września 2004r. i [...] września 2004 r. brak było wpisów dotyczących miejsca i daty końcowej używania wykresówki. natomiast na czterech wykresówkach z dnia [...] września 2004r.,

[...] września 2004r., [...]września 2004r. i [...] września 2004r. brak było wpisu numeru rejestracyjnego pojazdu.

Stosownie do art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088), kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z jej przepisów oraz wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej. Konsekwencją tego rozwiązania jest lp. 1.11.9 ust 3 lit. c załącznika do ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którą karze w wysokości 100 zł. podlega nieprawidłowe działanie przyrządu kontrolnego polegające na tym, że przełącznik grup czasowych nie był używany lub był używany nieprawidłowo, jeżeli nie ma wątpliwości co do zapisów na wykresówce.

Stosownie do lp. 1.11.11 ust. 4 załącznika do ustawy w przypadku,

gdy wykresówka nie zawiera przepisowych wpisów przewidziana jest kara pieniężna w wysokości 50 zł. za brak każdego wymaganego wpisu.

Odnosząc się do argumentów skarżącego podniesionych w skardze należy zauważyć, że nie znajdują one potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Z akt administracyjnych (K. 21-22) wynika, że kontrola był przeprowadzona przez dwie osoby Młodszego Inspektor Transportu Drogowego M. M. i Młodszego Inspektor Transportu Drogowego S. – nazwisko mało czytelne. Pod protokołem widnieją podpisy obu ww. osób. Kierowca podpisał protokół kontroli bez uwag. Fakt, że pojazd przejechał tylko

16 km od bazy nie ma w tym miejscu znaczenia, gdyż nie wpływa to w żaden sposób na wymiar kary. Kwestia wskazania niepełnej podstawy rozstrzygnięcia nie znajduje również potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym.

Z akt administracyjnych – decyzje - wynika, że organy zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji w sposób prawidłowy wskazały podstawy rozstrzygnięcia.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzeczono,

jak w sentencji.

Monika Włodarczyk

Wrzucono do OSO