Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 58/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127, art. 221,
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 100 ust. 1, art. 101 ust. 1, art. 127,
journal: Dz.U. 2018 poz 1169
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r Prawo celne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 31 maja 2023 r. sprawy ze skargi T.B.V na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 22 listopada 2022 r. nr 3201-IGI1.9342.12.2022.34 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia 22 listopada 2023 r., [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (zwany dalej: "Organem") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako organu I instancji z dnia 10 sierpnia 2022 r. o nałożeniu na T. V. (zwaną dalej: "Stroną", "Skarżącą") kary pieniężnej w kwocie [...]zł za niezłożenie zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze styczeń - wrzesień 2021 r.

Stan faktyczny i prawny przedstawia się następująco:

W toku prowadzonego postępowania Organ ustalił, że Skarżąca jest zobowiązana do składania zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 roku. Wartość nabyć za 2020 rok wyniosła [...] zł, natomiast wartość statystyczna progu podstawowego dla przywozu w 2021 roku wynosiła

[...] zł.

Organ wskazał, że zgłoszenia INTRASTAT Strona powinna złożyć za dany okres sprawozdawczy, nie później niż do 10 dnia miesiąca następnego, jednak z uwagi na ogłoszony na terenie kraju stan zagrożenia epidemicznego, a następnie stan epidemii, termin złożenia zgłoszeń został wydłużony - do 20 dnia miesiąca następnego.

Ponieważ Strona nie złożyła wymaganych zgłoszeń INTRASTAT, Organ wysłał kolejno 3 pisemne upomnienia:

1) za styczeń i luty 2021 r.:

- pierwsze upomnienie nr [...] z dnia 12 kwietnia 2021 r., doręczone 23 kwietnia 2021 r.,

- drugie upomnienie nr [...] z dnia 5 lipca 2021 r., doręczone 20 lipca 2021 r.,

- trzecie upomnienie nr [...] z 7 września 2021 r., doręczone 17 września 2021 r.

2) za marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec 2021 r.

- pierwsze upomnienie nr [...] z dnia 7 września 2021 r., doręczone 17 września 2021 r.,

- drugie upomnienie nr [...] z dnia 7 października 2021 r., doręczone 21 października 2021 r.,

- trzecie upomnienie nr [...] z dnia 9 listopada 2021 r., doręczone 30 listopada 2021 r.

3) za sierpień, wrzesień 2021 r.

- pierwsze upomnienie nr [...] z dnia 9 listopada 2021 r., doręczone 30 listopada 2021 r.,

- drugie upomnienie nr [...] z dnia 21 grudnia 2021 r., doręczone 11 stycznia 2022 r.,

- trzecie upomnienie nr [...] z dnia 4 lutego 2022 r., doręczone 16 lutego 2022 r.

Strona pomimo trzykrotnego pisemnego upomnienia nie złożyła zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 r. W związku z tym, Organ wszczął wobec Strony postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niezłożenie zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 r.

W dniu 5 lipca 2022 r. drogą e-mail Strona złożyła pismo z prośbą o przedłużenie terminu na złożenie wymaganych zgłoszeń INTRASTAT do dnia 31 lipca 2022 r. Organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 7 sierpnia 2022 r.

W dniu 10 sierpnia 2022 r. Organ po ustaleniu, że Strona nie złożyła wymaganych zgłoszeń INTRASTAT, a złożyła zgłoszenia, które nie były objęte postępowaniem zarejestrowanym pod numerem [...] (zgłoszenia w przywozie za okresy sprawozdawcze: marzec, kwiecień, maj, czerwiec 2022 r.), wydał decyzję nr [...], którą nałożył na nią karę pieniężną [...] zł za niezłożenie zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 roku.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2022 r. Skarżąca wskazała, że zgłoszenia INTRASTAT, których dotyczy postępowanie zarejestrowane pod numerem [...] zostały złożone i w związku z tym wnosi o umorzenie tego postępowania.

Następnie Organ udzielił odpowiedzi, w której wyjaśnił, że 10 sierpnia 2022 r. wydał decyzję, która została doręczona Stronie 8 września 2022 r.

Pismem z dnia 21 września 2022 r. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji

z dnia 10 sierpnia 2022 r., w którym wskazała, że cel nałożenia na podmiot kary pieniężnej ma charakter perswazyjny i ma zmotywować podmiot zobowiązany do wykonania obowiązku a Strona złożyła brakujące zgłoszenia od 17 sierpnia 2022 r. do 21 sierpnia 2022 r.

Organ decyzją z dnia 22 listopada 2022 r., [...] utrzymał w mocy swoją decyzję (jako organu I instancji) z dnia 10 sierpnia 2022 r. i stwierdził, że wydanie decyzji przez organ w I instancji o nałożeniu kary pieniężnej w niniejszej sprawie było zasadne i brak jest podstaw prawnych do wyeliminowania decyzji

z obrotu prawnego. Oparł się o przepisy art. 221 § 1 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), a także art. 101 ust. 1 i 2 i art. 102 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2022, poz. 2073 ze zm., dalej: "P.c.").

Organ jako organ odwoławczy stwierdził, że w sytuacji, w której Strona była zobowiązana do zgłoszenia INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 roku oraz faktu, że wysłano do Strony kolejno 3 pisemne upomnienia, a działania te nie doprowadziły do wykonania przez Stronę obowiązku złożenia zgłoszeń INTRASTAT, organ I instancji był zobowiązany do podjęcia działań, które zmierzały do wydania decyzji nakładającej karę pieniężną.

Organ stwierdził, że w złożonym odwołaniu Strona nie kwestionowała ustaleń, zgodnie z którymi jest osobą zobowiązaną do złożenia zgłoszenia INTRASTAT

w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 roku, jak i również nie wskazała na istnienie wątpliwości co do stanu faktycznego przedstawionego w decyzji nr [...]

z dnia 10 sierpnia 2022 r.

W ocenie Organu od 23 kwietnia 2021 r. Strona otrzymała łącznie 9 pisemnych upomnień, w których była informacja o sankcji przewidywanej przepisami prawa za niewypełnienie obowiązku sprawozdawczego, było pouczenie o konieczności dokonania zgłoszeń w terminie 7 dni od doręczenia upomnienia. Pomimo tego, do wydania w sprawie decyzji, tj. do dnia 10 sierpnia 2022 r., Strona nie złożyła żadnego

z wymaganych zgłoszeń.

Organ zaznaczył też, że w zakresie wniosku Strony o przedłużenie terminu na złożenie wymaganych zgłoszeń INTRASTAT do dnia 31 lipca 2022 r., Organ wydłużył ten termin o kolejne 7 dni, tj. do dnia 7 sierpnia 2022 r. Wymagane zgłoszenia nie wpłynęły ani w terminie wyznaczonym przez Stronę, ani w terminie, który został wyznaczony przez Organ. Również do dnia 7 sierpnia 2022 r. Strona nie podjęła żadnej próby skontaktowania się z organem w celu wskazania przyczyn niedotrzymania wyznaczonego terminu i ustalenia ewentualnego nowego terminu na złożenie wymaganych zgłoszeń.

Organ na koniec dodał, że złożenie brakujących zgłoszeń INTRASTAT po wydaniu decyzji, pozostaje bez wpływu na przedmiotową decyzję. Natomiast w kwestii perswazyjnego i dyscyplinującego charakteru art. 101 P.c. Organ wyjaśnił, że założenie to jest słuszne i zaznaczył, że przyniosło ono pożądany skutek zastosowania, gdyż Strona złożyła wymagane zgłoszenia INTRASTAT.

Skarżący w złożonej skardze zarzucił:

1. naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 1 P.c., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i nałożenie na stronę postępowania kary pieniężnej za niezłożenie zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń - wrzesień 2021 r., pomimo że strona postępowania podjęła współpracę z organami celnymi oraz złożyła wszystkie brakujące zgłoszenia INTRASTAT za ww. okresy sprawozdawcze;

2. naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 127 P.c., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, polegające na nieuwzględnieniu zmiany stanu faktycznego sprawy (tj. złożenia przez Stronę wszystkich zgłoszeń INTRASTAT

w przywozie za okresy sprawozdawcze styczeń - wrzesień 2021 r.), która miała miejsce po wydaniu decyzji w pierwszej instancji, ale przed wydaniem decyzji w drugiej instancji.

Skarżąca jednocześnie wniosła o uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji

w całości, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że w reakcji na przesłane jej upomnienia podjęła skuteczne działania zmierzające do złożenia brakujących zgłoszeń INTRASTAT. Zadanie to zostało zlecone profesjonalnemu podmiotowi, który pozostaje w stałym kontakcie z organami celnymi. W wyniku tego, Strona złożyła brakujące zgłoszenia INTRASTAT w przywozie za wszystkie miesiące roku 2021 oraz za okres od stycznia do lipca 2022 r. Strona postępowania uzupełniła brakujące zgłoszenia INTRASTAT w sierpniu 2022 r. Kolejne zgłoszenia były składane niezwłocznie po ich przygotowaniu. Niezłożenie od razu wszystkich brakujących zgłoszeń INTRASTAT nie wynikało ze złej woli Strony, lecz spowodowane było czynnikami obiektywnymi

i niezależnymi od zobowiązanego. Baza danych Strony postępowania obejmująca informacje o wywozie i przywozie towarów jest bardzo duża. W konsekwencji, przygotowanie każdego zgłoszenia INTRASTAT jest bardzo czasochłonne. Ponadto, funkcjonariusze organu celnego zadawali znaczną liczbę pytań do złożonych już zgłoszeń. Pytania te dotyczyły, między innymi, specyfiki rożnych produktów zakwalifikowanych według tego samego kodu celnego. Na wszystkie te pytania przedstawiciel Strony udzielał niezwłocznie wyczerpujących odpowiedzi, jednakże przedłużało to proces przygotowywania kolejnych zgłoszeń.

W ocenie Skarżącej nawet jeśli zgłoszenia INTRASTAT zostały złożone dopiero po wydaniu decyzji w I instancji, to organ odwoławczy powinien ten fakt uwzględnić. Zważywszy na dyscyplinującą funkcję tej kary, fakt złożenia zgłoszeń INTRASTAT czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości. Podtrzymał argumenty zawarte w decyzji i podkreślił, że na dzień wydania decyzji przez organ

I instancji, tj. 10 sierpnia 2022 r. stan prawny i faktyczny był taki, że organ był zobowiązany do podjęcia działań, które zmierzały do wydania decyzji nakładającej karę pieniężną, ponieważ podmiot był osobą zobowiązaną do złożenia zgłoszeń INTRASTAT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2023, poz. 259; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek

o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna

z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z kolei z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarżąca pismem z dnia 16 lutego 2023 r. wniosła o rozpoznanie sprawy

w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, natomiast Organ w terminie 14 dni od zawiadomienia go o wniosku nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że Skarżąca była zobowiązana do składania zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za okresy sprawozdawcze: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2021 r.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy zatem kwestii dopuszczalności wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej przez Organ za niezłożenie zgłoszeń INTRASTAT w przywozie za ww. okresy sprawozdawcze, w sytuacji gdy Strona złożyła wszystkie brakujące zgłoszenia INTRASTAT, ale nastąpiło to po wydaniu decyzji przez organ I instancji.

Kara pieniężna została nałożona przez organ I instancji na podstawie przepisu art. 100 ust. 1 oraz art. 101 ust. 1 pkt 1 P.c.

Zgodnie z art.100 ust.1 P.c. w przypadku niewykonania lub nieprawidłowego wykonania obowiązku zgłoszeń INTRASTAT na zasadach i w terminach określonych

w przepisach unijnych regulujących statystykę dotyczącą obrotu towarowego pomiędzy państwami członkowskimi Unii, przepisach o statystyce publicznej oraz przepisach niniejszej ustawy, organ celny, nie więcej niż trzykrotnie, upomina w postaci papierowej lub elektronicznej osobę zobowiązaną o konieczności złożenia zgłoszenia INTRASTAT lub dokonania korekty zgłoszenia już dokonanego.

Natomiast zgodnie z art. 101 ust. 1 P.c. na osobę zobowiązaną, która pomimo trzykrotnego pisemnego upomnienia, o którym mowa w art. 100 ust. 1, za okres sprawozdawczy organ celny może nałożyć karę pieniężną w wysokości 3.000 zł.

Zważywszy na konstrukcję tego przepisu nie ulega wątpliwości, iż organ go stosujący działa w granicach uznania administracyjnego w zakresie decydowania

o samym nałożeniu kary pieniężnej. Działanie w granicach uznania oczywiście nie oznacza pełnej dowolności. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest więc wyjaśnienie jakimi kryteriami kierował się określając obowiązek, który może ale nie musi nałożyć. Użyty w ww. przepisie zwrot "może" należy odczytywać jako powinność organu celnego do nałożenia kary w sytuacji określonej we wskazanych przepisach (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 4 lutego 2010 r., I SA/Go 281/09).

Wskazać tutaj należy, iż system INTRASTAT, co do którego odnosi się art.

101 P.c. to system statystyki obrotów handlowych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, funkcjonujący w Polsce od 1 maja 2004 r. System ten, jest narzędziem do przekazywania informacji o zrealizowanych przez podmioty prowadzące obrót towarowy z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej obrotach, tj.

o dokonanym przywozie towarów z terytorium innych państw Unii Europejskiej na terytorium Polski i wywozie towarów z terytorium Polski na terytorium innych państw należących do Wspólnoty. Informacje o handlu towarami pomiędzy Polską

a pozostałymi krajami Wspólnoty są zbierane przez służby celno - skarbowe bezpośrednio od zobowiązanych podmiotów lub przedstawicieli reprezentujących te podmioty.

Artykuł 101 P.c. określa natomiast sankcję za pasywność podmiotu zobowiązanego w zakresie złożenia wymaganej deklaracji. Przedmiotowa sankcja ma charakter dyscyplinujący osobę zobowiązaną, przy czym pożądany skutek jej zastosowania to złożenie przedmiotowej deklaracji. Wymierzenie zatem podmiotowi kary w sytuacji gdy wymagany obowiązek sprawozdawczy został już wykonany stanowi naruszenie art. 101 P.c.

W tym miejscu należy przywołać również przepisy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1197 z dnia 30 lipca 2020 r. ustanawiającego specyfikacje techniczne i ustalenia na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2152 w sprawie europejskiej statystyki gospodarczej uchylającego 10 aktów prawnych w dziedzinie statystyki gospodarczej (Dz. Urz. UE L 271/1 z 18.08.2020 r.), tj. Sekcja 8 ust. 2 załącznika V, który stanowi, że niewypełnienie obowiązków dostarczenia informacji przez jednostkę sprawozdawczą (podmiot) na mocy niniejszego rozporządzenia powoduje nałożenie na tę jednostkę kar określonych przez państwa członkowskie.

Sąd podziela prezentowaną przez Organ opinię, iż określona przepisem art. 101 P.c. oraz przepisów unijnych sankcja winna być zastosowana w zaistniałym w sprawie przypadku. Organ skierował do Strony kolejno 3 pisemne upomnienia, a działania te nie doprowadziły do wykonania przez Stronę obowiązku złożenia zgłoszeń INTRASTAT.

Zdaniem Sądu stanowisko Organu należy uznać za prawidłowe, gdyż wykładnia gramatyczna przepisu art. 101 P.c. wskazuje w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż decyzja o nałożeniu kary, która jak wskazano powyżej spowodować ma złożenie zaległej deklaracji, może być wydana jedynie wobec osoby, która nie dokonała przedmiotowego zgłoszenia statystycznego. Z kolei wykładnia celowościowa ww. przepisu wskazuje, że nie ma żadnego sensu w wymierzeniu kary pieniężnej, której celem jest przymuszenie do pewnego zachowania, jeśli zachowanie to już zostało podjęte.

W niniejszej sprawie kara została nałożona na Stronę, która nie wykonała zobowiązania mimo otrzymania kolejnych pisemnych upomnień, a w których była informacja o sankcji przewidywanej przepisami prawa za niewypełnienie obowiązku sprawozdawczego oraz było pouczenie o konieczności jego dokonania.

Słusznie zatem Organ uznał, że na dzień wydania decyzji przez organ I instancji, tj. 10 sierpnia 2022 r. stan prawny i faktyczny był taki, że Organ był zobowiązany do podjęcia działań, które zmierzały do wydania decyzji nakładającej karę pieniężną.

Niezasadny jest zatem zarzut Skarżącej naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 101 ust. 1 P.c.

Słusznie również Organ stwierdził, że wskazany przez Skarżącego zarówno

w odwołaniu jak i skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygnatura akt: I GSK 731/09 zawiera odmienny stan faktyczny niż występujący w niniejszej sprawie. Bowiem spółka wskazana w ww. wyroku dokonała takiego zgłoszenia wprawdzie po wszczęciu postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, jednak przed wydaniem decyzji wymierzającej karę pieniężną.

Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisu postępowania, tj. art. 127 O.p., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania. W orzecznictwie podkreśla się, że zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego tworzy obowiązek przeprowadzenia dwukrotnego merytorycznego rozpoznania

i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, dwukrotnego ustalenia stanu faktycznego

i dwukrotnej wykładni przepisów prawa. Dwukrotność rozstrzygnięcia oznacza także konieczność pokrywania się postępowań w obu instancjach. Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany do rozpoznania sprawy w pełnym zakresie, do ponownego jej załatwienia, a nie jedynie kontroli ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z § 24 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 listopada 2021 r.

w sprawie zgłoszeń INTRASTAT (Dz. U. z 2021 r. poz. 2258), organem celnym właściwym miejscowo w sprawach zgłoszeń INTRASTAT i ich korekty, w tym

w sprawach wezwań, upomnień i postępowań w sprawie kary pieniężnej, jest Dyrektor Izby Administracji Skarbowej.

Zgodnie z art. 221 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.

Sąd stwierdza, że Organ jako organ odwoławczy prawidłowo wypełnił swoje obowiązki poprzez ponowne, merytoryczne rozpoznanie sprawy a nie tylko rozpoznanie w zakresie kontroli zaskarżonej decyzji jedynie z punktu widzenia zawartych

w odwołaniu zarzutów.

Organ odwoławczy oceniając prawidłowość decyzji organu I instancji ocenia stan faktyczny na dzień wydania tej decyzji. Bez wpływu na ocenę prawną pozostaje zatem fakt, że brakujące zgłoszenia zostały złożone po wydaniu przedmiotowej decyzji organu I instancji. Skarżąca mimo wielokrotnych upomnień nie złożyła zgłoszeń

w wyznaczonym przez Organ terminie.

Reasumując Sąd wyjaśnia, iż Skarżąca jako osoba zobowiązana do dokonania zgłoszeń INTRASTAT wypełniła ciążący na niej obowiązek dopiero po nałożeniu ostatecznej kary pieniężnej – decyzją wydaną w I instancji. W świetle przedstawionej interpretacji art. 101 P.c. Organ mógł zatem nałożyć przedmiotową karę pieniężną z uwagi na brak dokonanych zgłoszeń. Dokonanie zaległych zgłoszeń po wydaniu decyzji przez organ I instancji pozostawało bez wpływu na ocenę sprawy.

W ocenie Sądu zastosowanie przedmiotowej kary jako środka o charakterze prewencyjnym uzasadnione było szczególnymi okolicznościami takimi jak uporczywe

i wielokrotne uchylanie się od przedmiotowego obowiązku pomimo wielu upomnień kierowanych do Skarżącej oraz przedłużenia przez Organ na wniosek Strony terminu do jego realizacji, które to okoliczności zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wystąpiły.

W niniejszej sprawie Organ prawidłowo zastosował ww. przepisy i po trzykrotnym upomnieniu wydał decyzje nakładającą na Skarżącą karę pieniężną.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.

Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.