Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 906/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2a, art. 121 § 1, art. 122, art. 124
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak, , po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "E." sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 134/22 w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2021 r., nr 1801-IEE.711.149.2021 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "E." sp. z o.o. z siedzibą w K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 12.04.2022 r. o sygn. I SA/Rz 134/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. sp. z o.o. z siedzibą w K.(dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 14.12.2021 r., nr 1801-IEE.711.149.2021, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Rzeszowie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego), która zaskarżyła ten wyrok w całości. Sformułowała również wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, tj.:

- "obrazę przepisu prawa procesowego, mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. art. 23 § 6 u.p.e.a. poprzez błędną ich wykładnię, skutkującą odmową wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych prowadzonych wobec skarżącej;

- obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. art. 75 § 1 k.p.a., poprzez dowolną, arbitralną i jedynie wybiórczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i pominięcie przy wydawaniu postanowienia istotnych okoliczności sprawy".

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 145 § 1 pkt I lit. c i art. 151 p.p.s.a. przez oddalenie skargi, podczas gdy decyzja powinna zostać uchylona, jako wydana z naruszeniem: art. 121 § 1, art. 122, art. 124 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: o.p.) przez brak podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

- art. 2a o.p. przez nieprawidłowe zastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść podatnika.

2.2. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

2.3. Pismem z 18.04.2023 r. (data prezentaty: 19.04.2023 r.) skarżąca uzupełniła argumentację wniesionej skargi kasacyjnej.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, ponieważ wyrok WSA w Rzeszowie odpowiada prawu (art. 184 p.p.s.a.) i dlatego skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

3.2. Stosownie do art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na dwóch podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący przy formułowaniu zarzutów skargi kasacyjnej, błędnie wskazując na obrazę przepisów prawa materialnego, podnosi wyłącznie zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że przy zarzutach naruszenia przepisów postępowania skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania zawartych w Ordynacji podatkowej (art. 121 § 1, art. 122, art. 124), które w rozpatrywanej sprawie nie miały zastosowania, ponieważ organy procedowały w oparciu o przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego, a nie Działu IV Ordynacji podatkowej. W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ten zarzut kasacyjny jest bezzasadny.

Podkreślenia wymaga, że także zarzut naruszenia art. 2a o.p. nie mógł być przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zdaniem skarżącej, przepis ten został naruszony przez nieprawidłowe zastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść podatnika. Ten ogólnie sformułowany zarzut nie posiada jednak jakiekolwiek rozwinięcia w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, a taki jest wymóg zawarty w art. 176 p.p.s.a., według którego skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 75 § 1 k.p.a., podkreślenia wymaga, że organ egzekucyjny wydał w sprawie rozstrzygnięcie o charakterze formalnym, tj. o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku strony o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Złożony wniosek w ogóle skarżącemu nie przysługiwał i nie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu, toteż z uwagi na niemożność prowadzenia postępowania dowodowego, w sprawie nie miały zastosowania ww. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał ten zarzut kasacyjny za bezzasadny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 23 § 6 u.p.e.a. stwierdzić należy, że WSA w Rzeszowie trafnie uznał za prawidłowe stanowisko organów w sprawie, że zaistniała przesłanka do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wszczęcie postępowania o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z wniosku strony nie było możliwe, ponieważ zgodnie z art. 23 § 6 u.p.e.a. postępowanie w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych prowadzone jest wyłącznie z urzędu przez organ nadzorujący organ egzekucyjny. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego. Biorąc pod uwagę ww. regulacje prawne, zasadna była odmowa wszczęcia postępowania z wniosku skarżącego z 10.10.2021 r. o wstrzymanie czynności egzekucyjnych z uwagi na to, że na podstawie art. 23 § 6 u.p.e.a. zobowiązanemu nie przysługuje taki wniosek. Wbrew zawartemu w skardze kasacyjnej zarzutowi, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie doszło w sprawie do naruszenia ww. przepisu przez WSA w Rzeszowie.

3.3. Wobec uznania wszystkich podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów za niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego postanowiono w oparciu o art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm., dalej: ustawa COVID) oraz zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Izby Finansowej z 30.01.2023 r. Wymienionym zarządzeniem strony zawiadomiono o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i poinformowano o możliwości uzupełnienia argumentacji w piśmie procesowym, z zachowaniem trybu określonego w art. 66 p.p.s.a. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej 9.02.2023 r., natomiast organowi 6.02.2023 r. Zgodnie z art. 15 zzs4 ust. 1 i 3 ustawy COVID, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich Naczelny Sąd Administracyjny nie jest związany żądaniem strony o przeprowadzenie rozprawy.

sędzia WSA B. Woźniak sędzia NSA J. Brolik sędzia NSA S. Bogucki