Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 713/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. K., Cz. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia : odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z [...] marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. K. i Cz. K. (dalej: "skarżący") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W..

Pismem z [...] kwietnia 2015 r., skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu

do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Jednocześnie dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, tj. złożyła przedmiotowy wniosek. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała natomiast zmianę adresu zamieszkania.

Wyjaśniła, że z powodu spraw z tym związanych, skarżący nie dopełnili obowiązku powiadomienia Sądu o tym fakcie. Skarżąca wskazała także na podeszły wiek

i chorobę nowotworową męża.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku.

Stosownie zaś do art. 86 § 1 u.p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 u.p.p.s.a. Są nimi:

– wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

– uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,

– powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,

– równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

W myśl powołanych wyżej przepisów, kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu związane jest z obowiązkiem strony

do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. W orzecznictwie sądowym jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego, powszechnie przyjmuje się, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Natomiast przy ocenie winy strony lub jej braku należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających

na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, brak winy

w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych

na poważne straty majątkowe. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa

w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.), zob. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 225/15.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania,

że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak swojej winy w niedochowaniu terminu do dokonania powyższej czynności. Nie poddając przy tym w wątpliwość wskazanych we wniosku okoliczności, zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że czynności tej nie mogła dokonać w przewidzianym przez prawo terminie, bądź też że brak było możliwości skorzystania przy jej dokonaniu z pomocy osoby trzeciej. Tym bardziej, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest pismem procesowym o niskim poziomie sformalizowania. Jego sporządzenie nie wymaga zatem fachowej wiedzy, czy też dużego nakładu pracy. Z akt sprawy niniejszej wynika nadto, że skarżący przy pierwszej kierowanej do nich korespondencji sądowej zostali prawidłowo pouczeni o obowiązkach związanych

z zainicjowanym własną skargą postępowaniem sądowym, w tym między innymi

o konieczności powiadomienia Sądu o każdej zmianie adresu (art. 70 u.p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.