Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 481/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 44
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi K. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 23 lutego 2023 r. nr SKO-4203/31/2023 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. Prezydent M. B. orzekł

o cofnięciu K. F. (Skarżący) uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A, B, C - prawa jazdy Nr [...] wydanego w dniu [...] października 2004 r. przez Prezydenta M. B..

Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też SKO) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm.), dalej także jako: "K.p.a.", nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji zawarto pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia odwołania. SKO podało, że Prezydent M. B. podjął próbę doręczenia ww. decyzji za pośrednictwem swojego pracownika. Po nieudanej próbie jej doręczenia, przesyłka została złożona na okres czternastu dni

w Urzędzie M. B. - Kancelarii Ogólnej, ul. [...]. O pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w określonym terminie (7 dni)

w Urzędzie M. B. - Kancelarii Ogólnej, zawiadamiano w dniu [...] listopada 2022 r., umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie w dniu [...] grudnia 2022 r. pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Kolegium dostrzegając, że informacja o próbie doręczenia tej przesyłki wskazuje nie tylko datę 23 listopada, lecz już nawet 21 i 22 listopada, to biorąc pod uwagę, że

w dacie [...] listopada 2022 r. po raz pierwszy zawiadomiono o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru przyjęło, iż przesyłkę zawierającą tę decyzję, z uwagi na dwukrotne awizowanie w dniach [...] listopada 2022 r. i [...] grudnia 2022 r. oraz nieodebranie przez adresata, należało uznać za skutecznie doręczoną

w trybie art. 44 K.p.a., z upływem [...] grudnia 2022 r.

Wobec powyższego organ wskazał, że późniejsze przesłanie decyzji również poprzez operatora pocztowego nie miało znaczenia prawnego w zakresie terminu do wniesienia odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło uwagę, że sytuacja dwukrotnego doręczania przez Prezydenta M. B. wydanej w sprawie decyzji, za drugim razem poprzez operatora pocztowego, gdy uprzednio podjęto próbę jej doręczenia za pośrednictwem pracownika (na marginesie, w obydwu sytuacjach pod ten sam adres), nie powinna mieć miejsca, przy założeniu, iż organ podjął prawidłowo próbę doręczenia tej decyzji poprzez pracownika Urzędu Miasta lub upoważnioną osobę lub organ. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie można bowiem wyprowadzić podstawy prawnej do powtórnego przesyłania stronie przez organ decyzji, jeżeli nie uchybiono jakiemukolwiek z wymogów procedury doręczenia zastępczego. W takiej sytuacji, ewentualne kolejne próby doręczenia należy uznać za pozostające bez wpływu na skuteczność doręczenia zastępczego.

Dodatkowo Kolegium zauważyło, że argumentu za takim dwukrotnym doręczaniem tej przesyłki nie mogą stanowić godziny pracy Urzędu. W ocenie organu, powyższe nie mogłoby samo w sobie uzasadniać ponawiania prób doręczenia korespondencji stronie z zastosowaniem innej (kolejnej) formy - w okolicznościach sprawy poprzez operatora pocztowego.

Organ wyjaśnił, że skuteczność doręczenia decyzji zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. uwarunkowana jest prawidłowością przewidzianej w art. 44 K.p.a. procedury (wymóg dwukrotnej awizacji), zaś organ winien mieć możliwość zweryfikowania, czy wszystkie wymogi konieczne dla skuteczności przyjęcia doręczenia zastępczego

z zastosowaniem fikcji prawnej doręczenia, zostały spełnione. Kolegium uznało, że dokonywane przez organ pierwszej instancji doręczenie decyzji poprzez pracownika pozwala na przyjęcie twierdzenia o tej prawidłowości. Informacja o pozostawieniu zawiadomienia o pierwszej próbie doręczenia decyzji przez pracownika w dniu [...] listopada 2022 r. wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w Urzędzie M. B. - Kancelarii Ogólnej, ul. [...], wynika z wypełnionego druku zawiadomienia oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z kolei z zawiadomienia powtórnego w dniu [...] grudnia 2022 r. oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika informacja o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Z powyższego wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana,

z tym że po siedmiu dniach w skrzynce umieszczono powtórne zawiadomienie, przypominające o terminie odbioru korespondencji.

Kolegium zatem uznało, że ponowienie przez Prezydenta M. B. próby doręczenia zaskarżonej decyzji (poprzez operatora pocztowego) nie wywarło skutku

i przyjęło skuteczność jej doręczenia z upływem [...] grudnia 2022 r. (art. 44 § 4 K.p.a.).

Odwołanie od tej decyzji zostało natomiast złożone osobiście w Urzędzie M. B. w dniu [...] stycznia 2023 r., a więc po ustawowo określonym terminie, który

upłynął w dniu [...] grudnia 2022 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 129 § 2 K.p.a.

w okolicznościach sprawy odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zaś w sprawie, w terminie czternastu dni od upływu ostatniego dnia okresu na jej odebranie (art. 44 § 4 K.p.a.).

Niezależnie od powyższego Kolegium zauważyło, że nawet biorąc pod uwagę próbę doręczenia przesyłki za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłka ta nie została odebrana. Gdyby tylko założyć (hipotetycznie) zasadność tej formy doręczenia, to w takiej sytuacji okres 14 dni na jej odebranie rozpoczynałby się od daty pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, tj. według adnotacji pocztowych od dnia [...] grudnia 2022 r. i upływałby w dniu [...] grudnia 2022 r. W sytuacji zatem przyjęcia hipotetycznie skuteczności doręczenia tej przesyłki z upływem [...] grudnia 2022 r., odwołanie złożone w dniu [...] stycznia 2023 r. byłoby więc i tak odwołaniem złożonym z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Kolegium jednocześnie zaznaczyło, że dla zachowania terminu istotna jest data złożenia pisma w placówce operatora pocztowego albo w przypadku osobistego wniesienia pisma - data złożenia pisma u adresata.

W związku z powyższym SKO stwierdziło, że sprawa z odwołania K. F. od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...] listopada 2022 r., o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi wskazanych kategorii, wobec uchybienia terminu do jego wniesienia, nie może zostać merytorycznie rozpatrzona. Kolegium zauważyło, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu drugiej instancji, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa i każde, nawet nieznaczne, przekroczenie tego terminu zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i wydania postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a.

Organ podkreślił również, że składając odwołanie strona nie skorzystała z prawa do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 58

§ 1 i § 2 K.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło ponadto, że sam fakt dokonania określonej czynności po terminie nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa wniosek o przywrócenie terminu.

Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarżący zarzucił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie uznało skuteczność doręczenia przesyłki na [...] grudnia 2022 r. i w konsekwencji brak jego działania w zakresie złożenia wniosku

o przywrócenie terminu, uznając, że odwołanie z [...] stycznia 2023 r. nie może być merytorycznie rozpatrzone ze względu na niedotrzymanie terminu ustawowego. Skarżący stwierdził w szczególności, że nie mógł odebrać przesyłki z Wydziału Uprawnień Komunikacyjnych, ani też żadnej innej, ponieważ nie było go w kraju. Wskazał bowiem, że prawie cały ubiegły rok spędził w Madrycie, gdzie towarzyszyła mu małżonka. Mieszkaniem zaś opiekowała się sąsiadka. Z tego względu nie mógł odebrać przesyłki. Natomiast kilkukrotnie informował Wydział Uprawnień Komunikacyjnych o swojej nieobecności w kraju do końca 2022 r., a więc niemożliwości odbioru jakiejkolwiek korespondencji. Skarżący podniósł również, że kuzyn w [...] nie wyrażał zgody, by na jego adres przychodziła do niego jakaś korespondencja z [...]. W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł

o uznanie zaskarżonego postanowienia za nieuzasadnione, przywrócenie terminu

i zobowiązanie SKO w B. do merytorycznego rozpoznania jego odwołania.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2023 r. poz. 1634z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), bowiem przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym rozstrzygające sprawę co do istoty. Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w B. stwierdzające wniesienie przez Skarżącego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z uchybieniem terminu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że Sąd rozstrzygając niniejszą sprawę jest uprawniony jedynie do skontrolowania działania organu odwoławczego w zakresie obejmującym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Orzekając zatem tylko w takim przedmiocie, Sąd nie jest uprawniony do poddawania merytorycznej kontroli decyzji organu pierwszej instancji, od której Skarżący wniósł odwołanie. Sąd zatem nie jest uprawniony do badania okoliczności związanych

z cofnięciem Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi (kategorii A, B, C).

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane m.in. na podstawie art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W myśl art. 129 § 2 K.p.a. termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że organ odwoławczy po wpłynięciu odwołania obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać kwestię zachowania terminu do jego wniesienia, co wymaga ustalenia w sposób jednoznaczny, czy doszło do doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, a jeżeli tak, to w jakiej dacie. Organ na podstawie przekonujących dowodów (np. zwrotnego potwierdzenia odbioru kwestionowanego aktu) dokonuje ustaleń, co do daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia oraz konkretnej daty złożenia pisma zawierającego środek zaskarżenia od tego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego (por. wyrok NSA

z 4 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2126/12). Norma wynikająca z art. 134 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że organ każdorazowo jest zobligowany do wydania postanowienia, na podstawie powołanego przepisu,

w przypadku stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (zob. wyrok WSA w Olsztynie z 7 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 625/23).

Zdaniem Sądu, wbrew poglądowi Skarżącego wyrażonemu w skardze, zgodzić należy się z organem, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2022r. została skutecznie doręczona Skarżącemu w trybie określonym art. 44 K.p.a.

z upływem [...] grudnia 2022 r.

W związku z tym należy podać, że w art. 44 § 1-4 K.p.a. uregulowana została kwestia tzw. fikcji doręczenia, stwarzająca domniemanie skutecznego doręczenia pisma

w razie braku możliwości jego doręczenia w sposób wskazany w art. 42 K.p.a. (doręczenie zasadnicze, tj. adresatowi) i w art. 43 K.p.a. (doręczenie zastępcze - za pokwitowaniem do rąk osób wymienionych w tym przepisie). Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a., operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. W przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ, pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy/miasta (art. 44 § 1 pkt 2 K.p.a.).

Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.).

W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.), natomiast doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 44 § 4 K.p.a.).

Doręczenie to opiera się na domniemaniu prawnym, że przesyłka dotarła do rąk adresata (zob. wyrok NSA z 5 grudnia 2019 r., II OSK 186/18). Uznanie przesyłki za doręczoną w trybie art. 44 K.p.a. jest uwarunkowane łącznym spełnieniem przesłanek określonych w tym przepisie. Po pierwsze, niemożnością doręczenia pisma adresatowi pod prawidłowo oznaczonym adresem jego miejsca zamieszkania, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy. Po drugie, pozostawieniem przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy/miasta i dwukrotnym umieszczeniem zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub w innych miejscach wskazanych w art. 44 § 2 K.p.a. Po trzecie, upływem czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy/miasta oraz udokumentowaniem powyższego w materiale dowodowym sprawy, zwłaszcza zaś w tzw. zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki (por. wyrok NSA z 27 kwietnia 2020 r., II OSK 2171/19).

Istota zarzutów w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do kwestii daty doręczenia ww. decyzji o cofnięciu Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Bezsporne w sprawie jest to, że organ kierował korespondencję na właściwy adres Skarżącego. W przedmiotowej sprawie nie można było doręczyć Skarżącemu korespondencji w trybie art. 42 i 43 K.p.a. Czynności doręczenia były dokonywane za pośrednictwem pracownika Urzędu M. B.. W związku

z powyższym, jak wynika z akt sprawy, zawiadomienie o miejscu pozostawienia przesyłki pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata w dniach [...] listopada 2022 r. oraz powtórne [...] grudnia 2022 r. (d.: dokumenty oznaczone jako k. 37 akt administracyjnych). O pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w określonym terminie (7 dni) w Urzędzie M. B. - Kancelarii Ogólnej, zawiadamiano w dniu [...] listopada 2022 r., umieszczając zawiadomienie

w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie w dniu [...] grudnia 2022 r. pozostawiono

w oddawczej skrzynce pocztowej powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Zawiadomienia zawierają także numer telefonu oraz podają dni (od poniedziałku do piątku) i godziny, w których Kancelaria jest czynna.

W świetle podnoszonych zarzutów wskazania wymaga, że Skarżący w treści otrzymanych zawiadomień pozostawionych przez pracownika Urzędu M. B. został poinformowany o miejscu i czasie odbioru przesyłki. W takich okolicznościach zawiadomienia informujące o przesyłce z podaniem także numeru sprawy należało uznać za prawidłowe.

Na tej podstawie należało zatem przyjąć, że przesyłka – decyzja z dnia [...] listopada 2022 r. została doręczona w trybie zastępczym w sposób skuteczny z upływem [...] grudnia 2022 r.

W konsekwencji - jak wynika z prawidłowych ustaleń organu - przesłanki z art. 44 K.p.a. zostały w niniejszej sprawie spełnione, gdyż przesyłka zawierająca decyzję organu pierwszej instancji, skierowana do Skarżącego, była dwukrotnie awizowana. Przesyłka pozostawała w Urzędzie M. B. 14 dni. W tych okolicznościach decyzję uznaje się za doręczoną z upływem [...] grudnia 2022 r. (tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w Urzędzie M. liczonego od pierwszego zawiadomienia). Powyższe oznacza, że 14-dniowy termin, wskazany

w art. 129 § 2 k.p.a., do wniesienia odwołania przez Skarżącego biegł od [...] grudnia 2022 r. i upłynął z dniem [...] grudnia 2022 r.

Zastrzec należy, że Skarżący nie kwestionował prawidłowości adresu, na który dokonywano doręczeń. Ten sam adres, na który przesłana została decyzja organu pierwszej instancji Skarżący wskazał także jako adres do doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie kwestionował prawidłowości adresu, na który organ pierwszej instancji skierował decyzję z [...] listopada 2022 r. Co więcej podnosi, że w tym czasie przebywał u kuzyna w [...], jednakże kuzyn "nie wyraził zgody by na jego adres przychodziła jakaś korespondencja" kierowana do Skarżącego z [...].

Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd za prawidłowe uznał stanowisko Kolegium, że odwołanie złożone przez stronę w dniu [...] stycznia 2023 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.

Zdaniem Sądu, skoro organ dysponował niebudzącymi wątpliwości dokumentami urzędowymi, potwierdzającymi prawidłowo awizowaną przesyłkę, zawierającymi wszystkie prawem przewidziane elementy, w oparciu o które stwierdził wniesienie środka odwoławczego z naruszeniem terminu, to okoliczność ta stanowiła podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie sprawy, Sąd ocenił, że zaskarżone postanowienie odpowiada dyspozycji przepisu art. 134 k.p.a.

Trafnie także SKO oceniło informacje o próbie doręczenia tej przesyłki już

w dniach wcześniejszych, tj. 21 i [...] listopada 2022 r., jako nieskuteczne dla oceny sprawy, biorąc pod uwagę okoliczność, że w dacie [...] listopada 2022 r. po raz pierwszy zawiadomiono o pozostawieniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru.

W pełni na akceptację zasługuje także ocena Kolegium, że późniejsze przesłanie decyzji poprzez operatora pocztowego nie miało już znaczenia prawnego w zakresie terminu do wniesienia odwołania. Przyznać należy rację organowi, że doręczenie to nie może zmienić oceny zaskarżonego postanowienia, skoro już

z upływem [...] grudnia 2022 r. nastąpiło doręczenie decyzji w trybie art. 44 K.p.a. Stąd tylko niejako na marginesie można ocenić stanowisko Kolegium jako słuszne, że ewentualne kolejne próby doręczenia przesyłki należy uznać za pozostające bez wpływu na skuteczność doręczenia zastępczego - art. 44 K.p.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1596/10). [...] jednak Kolegium wykazało, że gdyby tylko założyć hipotetycznie zasadność tej formy doręczenia, to w takiej sytuacji okres 14 dni na jej odebranie rozpoczynałby się od daty pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, tj. według adnotacji pocztowych od dnia [...] grudnia 2022 r. i upływałby z dniem [...] grudnia 2022r. W sytuacji przyjęcia hipotetycznie skuteczności doręczenia tej przesyłki z upływem [...] grudnia 2022 r., odwołanie złożone w dniu [...] stycznia 2023 r. byłoby także wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Termin do wniesienia odwołania upływałby [...] stycznia 2023 r.

Ostatecznie jednak trafnie Kolegium przyjęło, że ponowienie przez Prezydenta M. B. próby doręczenia zaskarżonej decyzji (poprzez operatora pocztowego) nie wywarło skutku prawnego i prawidłowo oceniło skuteczność jej doręczenia z upływem [...] grudnia 2022 r. (art. 44 § 4 K.p.a.). Tym samym wniesienie odwołania [...] stycznia 2023 nastąpiło z uchybieniem terminu.

Z akt administracyjnych wynika, że Skarżący miał wiedzę o toczącym się postępowaniu i składał pisma w jego toku. Wskazywał w nich adres, na który ww. decyzja z dnia [...] listopada 2022 r. została wysłana. Nie podał innego adresu ani nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń, pomimo że jak podnosi prawie cały rok spędził "w Madrycie pomagając kuzynowi bezinteresownie w prowadzeniu jego firmy."

Jednocześnie organ w zaskarżonym postanowieniu podniósł, że Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia (str. 3) SKO pouczyło o treści przepisów instytucji procesowej jaką jest przywrócenie terminu i wymogach jakie należy spełnić składając taki wniosek. Jeżeli Skarżący jednak uważa, że złożył wniosek o przywrócenie terminu, to wobec powyższego ustalenia, powinien wskazać organowi, które pismo, z jakiej daty – jego zdaniem - stanowi wniosek o przywrócenie terminu. Kwestia jednak przywrócenia terminu jest odrębną od sprawy uchybienia terminu. Niniejsza sprawa dotyczy stwierdzenia uchybienia terminu i ta okoliczność (stwierdzenie uchybienia terminu) jest przez Skarżącego kwestionowana w skardze. Przywrócenie terminu nie może być dokonywane w granicach sprawy uchybienia terminu i kwestionowania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tej sprawie, Sąd ocenia wyłącznie kwestie dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zagadnienie przywrócenia terminu jest odrębną sprawą, która nie mieści się w granicach przedmiotowej sprawy. Na marginesie należy zauważyć, że nie można oceniać zagadnień przywrócenia terminu, jeżeli uprzednio nie zostanie stwierdzone jego uchybienie.

W granicach niniejszej sprawy nie można również oceniać zasadności cofnięcia Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. W związku z tym, tut. Sąd nie może oceniać zarzutów i argumentów podnoszonych w skardze np., że Skarżący nie był karany (ponad 50 lat jazdy samochodem bez mandatów i punktów karnych), czy była to drobna kolizja po chwilowym zasłabnięciu, czy doszło do błędu lekarskiego przypisującego bez badań specjalistycznych istnienie przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, pomimo wyników wielu badań przeprowadzonych później na koszt Skarżącego, które jak podnosi nie były wzięte pod uwagę przez orzecznika

II instancji w G., a które mają świadczyć o braku podstaw do ww. przeciwskazań.

W przedmiotowej sprawie Sąd oceniał wyłącznie, czy organ prawidłowo ustalił, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tym zakresie nie doszukał się naruszenia prawa, które skutkowałoby uwzględnieniem skargi.

Z przyczyn podanych wyżej nie doszło do naruszenia przepisów K.p.a. Materiał dowodowy był w pełni wystarczający do wydania postanowienia, organ nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Organ podał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przesłanki, którymi kierował się stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Okoliczność, że Skarżący nie podziela tego stanowiska, nie oznacza naruszenia prawa przez organ, co wyżej już wskazano.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: [...]