Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 391/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-10-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach z dnia 24 czerwca 2015 r., Nr IX/67/15 w przedmiocie wieloletniego programu gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojewoda Opolski, działając w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Głubczycach z dnia 24 czerwca 2015 r., Nr IX/67/15, w przedmiocie wieloletniego programu gospodarowania zasobem mieszkaniowym Gminy Głubczyce na lata 2015-2019, wnosząc o stwierdzenie nieważności załącznika do tej uchwały w części obejmującej Rozdział 5 "Zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu", tj. "ust. 1 pkt 11, ust. 3 i ust. 4". Organ nadzoru zarzucił, że regulacje te istotnie naruszają prawo, a to przed wszystkim art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 150), zwanej dalej ustawą lokalową. Przepis ten ustala elementy obligatoryjne, do określenia których rada gminy - podejmując uchwałę w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy - została zobowiązana, przy czym określenie poszczególnych elementów, podobnie jak inne działania rady, muszą nastąpić na podstawie i w granicach prawa oraz nie naruszać uprawnień innych organów. Zdaniem organu nadzoru, ustalając w Rozdziale 5 ust. 1 pkt 11 Programu miesięczną opłatę, Rada Miejska w Głubczycach przekroczyła zakres przyznanego jej upoważnienia ustawowego, naruszając w tym zakresie kompetencje Burmistrza. Inne zapisy naruszające w sposób istotny prawo znalazły się w ust. 3 w rozdziale 5 Programu, który dotyczy zasad ustalania wysokości odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Kwestie te zostały już uregulowane w art. 18 ustawy lokalowej, brak jest zatem podstaw do normowania tej kwestii jeszcze raz w akcie prawa miejscowego. Za przekroczenie delegacji ustawowej uznano też uchwalenie przez Radę przepisów dotyczących zasad ustalania wysokości i zwrotu kaucji zabezpieczającej przy zawieraniu umowy najmu lokalu mieszkaniowego zasobu gminy (Rozdział 5 ust. 4 Programu). Ponadto Wojewoda Opolski zwrócił uwagę, że kwestionowana uchwała narusza zasady techniki prawodawczej, gdyż brak jest w niej w ogóle paragrafu jako jednostki redakcyjnej, wymaganej na podstawie przepisu § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908).

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Głubczyc oświadczył, że Gmina Głubczyce uznała skargę za uzasadnioną i na sesji w dniu 26 sierpnia 2015 r. dokonała zmiany zaskarżonej uchwały, uchylając niezgodne z prawem zapisy. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ zaskarżona uchwała nie wywołała w okresie obowiązywania żadnych skutków prawnych.

Ustosunkowując się do powyższego, Wojewoda Opolski oświadczył - w piśmie procesowym z dnia 17 września 2015 r. - że w związku z uwzględnieniem przez Gminę Głubczyce jego skargi oraz podjęciem uchwały z dnia 26 sierpnia 2015 r., Nr X/81/15, zmieniającej zaskarżoną uchwałę, a także z uwagi na zgodność z prawem uchwały zmieniającej i przekazaniem jej do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, przychyla się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie należało umorzyć.

W art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określono sytuacje, w których Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Dwa zdarzenia powodujące umorzenie postępowania wymieniono w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. i jest to skuteczne cofnięcie skargi przez stronę oraz śmierć strony, przy spełnieniu dodatkowych warunków. Natomiast art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego może wynikać również z innych powodów, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot postępowania. Istotne jest jedynie, aby przyczyny umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania, a nie przed jego wszczęciem. W przeciwnym bowiem razie, czyli wystąpienia powyższych przyczyn przed wniesieniem skargi, należałoby podjąć orzeczenie o odrzuceniu skargi. W przepisie art. 161 § 1 P.p.s.a. chodzi przy tym o przeszkody o charakterze trwałym, powodującym niemożność dalszego toku procesowania (tak: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 235).

W niniejszej sprawie Rada Miejska w Głubczycach uwzględniła skargę na zaskarżoną uchwałę, bo podjęła w dniu 26 sierpnia 2015 r. uchwałę Nr X/81/15, którą uchyliła zakwestionowane przez organ nadzoru przepisy, eliminując je tym samym z obrotu prawnego. Jednocześnie objęta skargą uchwała, w zaskarżonej części, nie wywołała skutków prawnych. Konsekwencją powyższego jest bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. Z kolei stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania skutkuje jego umorzeniem, na podstawie cyt. wyżej art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ przed wydaniem wyroku przestał istnieć przedmiot zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji.