Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 550/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 25 lipca 2024 r. znak 0601-IEW.722.3.2024 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi oraz dwóch pism uzupełniających skargę, wskazanych przez organ na 3 stronie odpowiedzi na skargę – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczono ją jednocześnie, że wezwanie sądu może zostać wykonane poprzez nadesłanie na skrzynkę podawczą sądu zamieszczoną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej

podpisanych egzemplarzy skargi i pism uzupełniających kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub nadesłanie (za pośrednictwem operatora pocztowego) egzemplarza skargi oraz pism uzupełniających własnoręcznie podpisanych. Skarżącą poinformowano przy tym, że wniesiona przez nią skarga oraz dwa pisma uzupełniające zostały sporządzone w systemie elektronicznym e-Urząd skarbowy i podpisane podpisem elektronicznym niepoddającym się weryfikacji w sądowym systemie informatycznym.

Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 12 września 2024 r. (k. 31).

W odpowiedzi nadesłała podpisane podpisem elektronicznym pisma: uzupełnienie do skargi oraz skargę, datowaną na dzień 9 września 2024 r. i nie będącą tym samym pismem co skarga, której wszczęcie zainicjowało postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Tym samym brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem strony skarżącej do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Skarżącą w niniejszej sprawie wezwano do podpisania skargi – pisma, skierowanego do Izby Administracji Skarbowej, opisanego jako Skarga – niezgodność ze stanem faktycznym sprawy (sporządzonego w dniu 1 sierpnia 2024 r.) oraz dwóch pism uzupełniających: pisma z dnia 1 sierpnia 2024 r., zatytułowanego: Odwołanie – drakońska kara za nadpłatę podatku na konto przez system e-pit i pisma z dnia

7 sierpnia 2024 r., zatytułowanego: Zażalenie na postanowienie wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi skarżąca nadesłała inne pisma, ale nie przedłożyła podpisanych egzemplarzy wyżej opisanej skargi i pism ją uzupełniających. Należy uznać, że nie usunęła braków formalnych. W szczególności za podpisanie skargi (datowanej na dzień 1 sierpnia 2024 r.) nie można uznać wniesienia pisma o całkowicie nowej treści, tj. pisma datowanego na dzień 9 września 2024 r.

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.