Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2324/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Nowotarskiego z dnia 22 lipca 2021 r. znak: GK.6620.7.1.30.2013.AD w sprawie ze skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Kr 1845/21 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 października 2021 r. znak IG-II.7221.131.2021.KG w przedmiocie zarzutów do danych zawartych w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Nowotarskiego z dnia 22 lipca 2021 r. znak: GK.6620.7.1.30.2013.AD.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 19 maja 2022 r., III SA/Kr 1845/21, oddalił skargę skarżącej na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 15 października 2021 r. znak IG-II.7221.131.2021.KG utrzymującą w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z 22 lipca 2021 r. znak GK.6620.7.1.30.2013.AD w przedmiocie uwzględnienia części zarzutów do danych zawartych w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym oraz o odrzuceniu niektórych zarzutów.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca.

Pismem z 6 lutego 2023 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty wskazując, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych decyzji przemawia wszczęcie postępowania przez Starostwo Powiatowe, znak BA,6740.4.15.2022.ID z 19 grudnia 2022 r., w trybie ustawy z 10 kwietnia 2003 r., w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dla inwestycji pod nazwą "[...]".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, instytucja ta znajduje również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym.

Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to właśnie na stronie ubiegającej się o wstrzymanie wykonania decyzji, jako tej, która potencjalnie czerpie korzyść z tej instytucji, spoczywa obowiązek wykazania istnienia konkretnych okoliczności, popartych stosownymi twierdzeniami i dokumentami, pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06). Wniosek powinien zatem zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, a argumentacja dotycząca którejkolwiek z przesłanek uzasadniających wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej powinna zostać poparta dokumentami źródłowymi. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Jest to wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Podkreślenia wymaga również, że w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusowym do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ten stan rzeczy, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania.

W niniejszej sprawie wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie uwzględnienia części zarzutów zgłoszonych przez skarżącą do danych zawartych w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym w zakresie odnoszącym się do granic oraz powierzchni działek stanowiących własność skarżącej oraz odrzucenia części zarzutów w zakresie granic tych nieruchomości, co do których stwierdzone zostało w toku postępowania, że istnieje spór między ich właścicielami o przebieg granicy.

Zwrócić należy uwagę, że postępowanie dotyczące wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, uregulowane w ustawie z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, ma charakter informacyjno-techniczny. W art. 2 pkt 8 tej ustawy ewidencja gruntów i budynków zdefiniowana została jako system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.

Tym samym uznać należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie ma przymiotu wykonalności. Na jej mocy żadna ze stron nie nabyła praw, zatem wstrzymanie jej wykonania byłoby bezprzedmiotowe. Zaskarżone rozstrzygnięcie objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji.

Ponadto, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie mógł zostać uwzględniony, albowiem skarżąca nie wykazała, aby zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca we wniosku powołała jedynie stosowny przepis i wskazała na okoliczność wszczęcia przez Starostwo, zawiadomieniem z 19 grudnia 2022 r., postępowania w trybie ustawy z 10 kwietnia 2003 r. w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dla wskazanej inwestycji. Przedmiotowy wniosek nie zawiera jednak argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak stosownego uzasadnienia wniosku uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę. Rolą Sądu nie jest bowiem domniemywanie, w czym wnioskodawca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FZ 223/10 oraz z 15 lutego 2011 r., II OZ 73/11). Ochrona tymczasowa nie służy bowiem zabezpieczeniu strony postępowania przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed takimi, których nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi czy skargi kasacyjnej. Przeszkodą do wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji jest też to, że nie przysługuje jej walor ostateczności.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.