Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 404/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 lutego 2024 r. nr SKO.Pod./4140/252/2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania – postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 12 stycznia 2023 r. nr Fp.3120.9-6566.2023 Wójt Gminy M. ustalił skarżącej D.K. podatek od nieruchomości na rok 2023 r. Pismem z 1 lipca 2023 r. skarżąca wniosła odwołanie od tej decyzji. Postanowieniem z 20 listopada 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowieniem z 19 lutego 2024 r. nr SKO.Pod./4140/252/2024 odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Postanowienie z 19 lutego 2024 r. zostało doręczone skarżącej 12 marca 2024 r.

W skardze z 10 kwietnia 2024 r., nadanej w placówce pocztowej 12 kwietnia 2024 r., skarżąca powołała się na decyzję Wójta i wskazała również numer postanowienia SKO z 19 lutego 2024 r. Na wezwanie Sądu skarżąca sprecyzowała, że zaskarżeniu podlega zarówno decyzja Wójta, jak i postanowienie SKO z 19 lutego 2024 r. Zarządzeniem z 10 września 2024 r. przewodniczący wydziału rozdzielił skargi na oba akty. Sprawa ze skargi na postanowienie SKO z 19 lutego 2024 r. jest prowadzona pod niniejszą sygnaturą (I SA/Kr 404/24).

Na podstawie zarządzenia z 19 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Operator pocztowy 1 lipca 2024 r. podjął próbę doręczenia przesyłki z wezwaniem i wobec niemożności jej doręczenia pozostawił przesyłkę we wskazanej placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej (pierwsze awizowanie). Powtórne zawiadomienie (drugie awizowanie) miało miejsce 9 lipca 2024 r. Skarżąca podjęła przesyłkę w placówce pocztowej 16 lipca 2024 r.

W piśmie nadanym 23 lipca 2024 r. skarżąca podała swój PESEL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie będące przedmiotem skargi postanowienie SKO zostało doręczone skarżącej 12 marca 2024 r., co jednoznacznie wynika z potwierdzenia odbioru (karta 8 akt sądowych). Ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi był zatem 11 kwietnia 2024 r. Skarga została natomiast wniesiona dopiero 12 kwietnia 2024 r. (co wynika z odcisku datownika pieczęci pocztowej, k. 4 akt sądowych), zatem po terminie do jej wniesienia. Skarga podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.

Ponadto skarga podlega odrzuceniu również z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Stosownie bowiem do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. II GPS 3/22 niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. wymogu podania w skardze numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

Przesyłkę z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi w postaci braku podania numeru PESEL należało uznać za doręczoną skarżącej w trybie art. 73 P.p.s.a. W myśl bowiem art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w przepisach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Jak precyzuje art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, miało miejsce 1 lipca, zaś drugie 9 lipca 2024 r. Ostatnim dniem czternastodniowego terminu na podjęcie pisma był 15 lipca 2024 r. i z upływem tego dnia pismo należało uznać za doręczone. W związku z powyższym ostatnim dniem siedmiodniowego terminu na usunięcie braku formalnego skargi był 22 lipca 2024 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nadała pismo uzupełniające braki 23 lipca 2024 r., a zatem po terminie. Tym samym czynność nie mogła wywołać zamierzonego skutku prawnego. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Sąd zwrócił uwagę, że wprawdzie skarżąca odebrała powyższą przesyłkę z placówki pocztowej w dniu 16 lipca 2024 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z art. 73 § 4 P.p.s.a. Późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., na skutek jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2021 r., sygn. II FZ 136/21, postanowienie NSA z 26 czerwca 2024 r., sygn. II OZ 297/24).

Z powyższego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W związku z powyższym Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi z dwóch powodów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a.