Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 607/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 6, art. 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 25 ust. 1, art. 22c, art. 26 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 881
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi I. Sp. j. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zakazu udostępniania wyrobu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniach 8 lutego - 21 kwietnia 2017 r. upoważnieni pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Łodzi przeprowadzili kontrolę wyrobów budowlanych nr [...] u sprzedawcy, tj. w firmie "S." Sp. z o.o., al. K. 102, [...] W., miejsce kontroli: market O.[...] zlokalizowany w L. przy ul. R. [...]. Kontrolą objęto m.in. grzejnik centralnego ogrzewania B., którego producentem jest firma I. Sp. j., ul. J. 12 A, N. W. k/W., [...] K.

Z akt kontroli 10/2016 wynika, że dołączona do grzejnika etykieta zawierała oznakowanie CE, a informacja towarzysząca oznakowaniu nie spełniała wymagań art. 9 ust 2 rozporządzenia (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE Nr L 88 z dnia 4.4.2011, s.5). Na etykiecie nie podano:

- numeru jednostki notyfikowanej (laboratorium notyfikowanego), która powinna brać udział w ocenie i weryfikacji stałości właściwości użytkowych według systemu 3, przewidzianego dla tego typu wyrobów w zharmonizowanej specyfikacji technicznej wskazanej przez producenta, tj. normie PN-EN 442-I:1999/Al:2005t

- poziomów/klas niektórych właściwości użytkowych wyrobu w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk wymienionych w tab. ZA. 1 zał. ZA ww. normy zharmonizowanej, tj. nie zadeklarowano klasy reakcji na ogień oraz wykresu (równania) charakterystyki cieplnej (podano jedynie wartości mocy grzejnika vi> warunkach eksploatacji: 75/65/20"C - tj. wartość tzw. normalnej mocy cieplnej oraz dla warunków: 55/45/20°C, 90/70/20"C).

Ponadto przedstawiona przez kontrolowanego sprzedawcę deklaracja właściwości użytkowych nr DWU/2/BAS/2014 z dnia 24 października 2014 r. nie spełniała wymagań art. 6 rozporządzenia UE Nr 305/2011, gdyż:

- została sporządzona niezgodnie ze wzorem z rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 574/2014 zmieniającego załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzeniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych (Dz. Urz. UE Nr L 159/41 z 28.05.2014 r.), obowiązującym w dniu wydania przedmiotowej deklaracji,

- nie zadeklarowano właściwości użytkowych w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk wymienionych w tab. ZA.1 zał. ZA ww. normy PN-EN 442-1:1999/A1:2005, tj. normalnej mocy cieplnej oraz mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji (wykresu charakterystyki cieplnej),

- w punkcie 7 w kol. 3, w której powinno być wskazane odniesienie do zharmonizowanej specyfikacji technicznej, wskazane zostały dodatkowo numery norm nie mających statusu norm zharmonizowanych, tj. PN-EN ISO 2409:2013. PN-EN ISO 9227:2012 lub norm nieistniejących, tj. PN-EN 442-2:1999/A 1:2002.

Na tej podstawie kontrolujący stwierdzili, że wyrób budowlany objęty kontrolą nie spełnia wymagań ustawy o wyrobach budowlanych, gdyż zgodnie z art. 5 ust, 1 ustawy, wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniony na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z ww. rozporządzeniem (UE) Nr 305/2011.

W związku z powyższym dokonano zabezpieczenia przed dalszym przekazywaniem grzejnika centralnego ogrzewania B., producent: I. Sp. j., ul. J. 12 A, N. W.k/W., [...] K. [...] (3 sztuki znajdujące się na stanie magazynowym kontrolowanego sprzedawcy).

Na podstawie art. 25 ww. ustawy pobrano próbkę do badań i próbkę kontrolną wyrobu. Próbkę do badań przekazano do Laboratorium Badawczego Grzejników i Armatury Instytutu Energetyki Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w R., w celu przeprowadzenia badań w zakresie normalnej mocy cieplnej i mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji (tj. dla warunków: 75/65/20°C, 55/45/20üC, 90/70/20°C ) oraz szczelności.

Wyniki badań laboratorium ujęło w "Sprawozdaniu z badań nr NB1452/CPR/258/16/WINB" z dnia 1 kwietnia 2016 r. z którego wynikało, że w zakresie normalnej mocy cieplnej (tj. w warunkach 75/65/20°C) i mocy cieplnej w warunkach eksploatacji 90/70/20°C badany grzejnik nie osiągnął wartości zadeklarowanych przez producenta (różnica pomiędzy wartością zbadaną, a zadeklarowaną wyniosła odpowiednio 5,3% oraz 6,6%, a nie powinna przekraczać 4%).

Ustalenia kontroli zostały udokumentowane w "Protokole kontroli nr [...].

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, w dniu [...] kwietnia 2016 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1570), o czym pismem z tego samego dnia zawiadomił producenta oraz kontrolowanego sprzedawcę.

Pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. producent grzejników poinformował, że zadeklarowane moce cieplne dla grzejnika objętego kontrolą są zgodne z raportem z badań dla tego typu wyrobu, sporządzonym przez notyfikowaną jednostkę badawczą HLK Stuttgart, PfaffenwaIdring 35/6A, 70569 Stuttgart/Germany (właściwa nazwa: Universität Stuttgart Institut für Gebäudeenergetik, nr notyfikacji 0626). Do pisma dołączono raport z badań nr B09 671.2331, zawierający wyniki badań typu grzejników OMEGA R, będących, zgodnie z załączoną "Deklaracją identyczności" odpowiednikiem modeoli grzejników typu BERTO. Z dokumentów wynikało, że laboratorium HLK uzyskało wartość tzw. normalnej mocy cieplnej na poziomie 436W (taką wartość podano na etykiecie), a pozostałe zadeklarowane moce producent wyliczył z równania charakterystyki cieplnej grzejnika.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 11 maja 2016 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

W dniu 19 maja 2016 r. w siedzibie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w L. upoważnieni przedstawiciele producenta grzejników zapoznali się z aktami sprawy.

Pismem z dnia 23 maja 2016 r. firma I. Sp. j. poinformowała organ, że podjęła działania mające na celu wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy mocami grzejnika B. wyznaczonymi przez Laboratorium Badawcze Grzejników i Armatury w R. a mocami wyznaczonymi dla tego samego grzejnika przez notyfikowane laboratorium H. S. w N. (I./H.). Jednocześnie zwróciła się z prośbą o udostępnienie szczegółowego raportu z badań mocy cieplnych ww. grzejnika przeprowadzonych przez ITGS w R. oraz podanie indywidualnego numeru seryjnego grzejnika wysłanego do badań, aby móc przesłać ten sam grzejnik do ponownych badań w laboratorium I./H. w S..

W dniu [...] czerwca 2016 r. upoważnieni pracownicy organu przeprowadzili w sklepie O. firmy "S." Sp. z o.o., zlokalizowanym w L. przy ul. R. 192, kontrolę doraźną (rekontrolę) nr [...]. W trakcie ww. kontroli dokonano m.in. oględzin grzejnika stanowiącego próbkę poddaną badaniom i spisano jego indywidualny numer seryjny.

Przy piśmie z 14 czerwca 2016 r. producent wyrobu przesłał wyjaśnienia laboratorium badawczego IGE/HLK w Stuttgarcie dotyczące procedur badań i porównania wyników badań grzejnika zgodnie z normą badawczą EN 442-2; IGE/HLK i zasugerował zasadność wykonania testu porównawczego w laboratorium HLK na tej samej próbce.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 15 czerwca 2016 r, zwrócił się do laboratorium Instytutu Energetyki OTGS w R. o przesłanie szczegółowego raportu z badań mocy cieplnych ww. grzejnika B. i o zajęcie stanowiska w sprawie ww. pisma IGE/HLK.

Laboratorium badawcze nie wskazało przyczyn różnicy wyników badań mocy cieplnych wykonanych przez dwie różne notyfikowane jednostki badawcze. W jego ocenie "tylko badania w obu laboratoriach tej samej próbki (wg identycznych procedur) mogłyby dać jednoznaczną odpowiedź, co do różnicy mocy cieplnych", a laboratorium ITGS nie jest uprawnione do oceny które z laboratoriów dokonało dokładniejszego pomiaru mocy cieplnej grzejnika.

Pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. producent grzejników poinformował, że dwa z trzech zakwestionowanych grzejników B. odebrane od kontrolowanego sprzedawcy, zostały wysiane do badań do laboratorium HLK w Stuttgarcie celem ponownego wyznaczenia ich mocy cieplnej i wyjaśnienia ew. różnic pomiędzy badaniami próbki w jednostkach badawczych ITGS R. i IGE/HLK Stuttgart.

Raporty (raport nr A16 C1.671.4176 z badań grzejnika o numerze 2327769 3 27.11.2015 i raport nr A16 Cl.671.4177 z badań grzejnika o numerze 2327766 3 27.11.2015; z badań wykonanych przez H. Sp. j. przekazała do W. w L. przy piśmie z dnia 1 lipca 2016 r.

Pismem z dnia 7 lipca 2016 r., producent grzejników zwrócił uwagę na to, iż różne laboratoria stosują różne instalacje badawcze, co może być przyczyną rozbieżnych wyników badań mocy cieplnych. Uwzględniając to, zdaniem producenta, wynik badań mocy cieplnej grzejnika B. w ITGS R. wykonanych na zlecenie WINB, mieści się w granicach dopuszczalnych odchyłek, a więc nie świadczy o niespełnianiu przez wyrób wymagań ustawy, co powinno skutkować umorzeniem postępowania administracyjnego.

Pismem z 15 lipca 2016 r. organ zwrócił się do laboratorium Instytutu Energetyki w R. o ustosunkowanie się do treści pism firmy I., oraz przesłanych wraz z nim raportów z badań i przedstawienie jednoznacznej oceny wyników badań mocy cieplnej grzejnika oraz rozważenie zmian stosownych zapisów w sprawozdaniu z badań nr [...].

W dniu 17 sierpnia 2016 r. do organu wpłynęło pismo od laboratorium OTGS w R., w którym laboratorium m.in.:

- zwróciło uwagę na różnice wyników badań grzejników O. przeprowadzone w roku 2009 i 2016,

- zasugerowało, aby producent grzejników udostępnił do analizy szczegółowy raport z badań typu, na podstawie którego zadeklarował moce cieplne ww. grzejnika.

OTGS w R. pismem z dnia 13 września 2016 r. przesłało do organu poprawione sprawozdanie z badań nr NB1452/CPR/258/16/WINB. Poprawki miały charakter redakcyjny, podane wyniki badań nie uległy zmianie, a w sprawozdaniu zawarto pełną jednoznaczną interpretację uzyskanych wyników badań grzejnika B. w stosunku do właściwości użytkowych podanych przez producenta na etykiecie wyrobu. Laboratorium podtrzymało swoje stanowisko, zgodnie z którym próbka grzejnika poddana badaniom me posiada właściwości użytkowych na poziomie zadeklarowanym przez spółkę I. w zakresie normalnej (normatywnej nominalnej) mocy cieplnej (tj. w warunkach 7 5/65/20°C) i mocy cieplnej w warunkach pracy 90/70/20°C. Ponadto zwrócono uwagę na zapis w raporcie z badań wykonanych przez, zgodnie z którym przedmiotowy model grzejnika B. nie był poddany badaniom cieplnym a przypuszczalnie zgodnie z ówczesna normą EN 442-2:1996 p. 6.5.1.2. został poddany jedynie obliczeniom mocy cieplnych z charakterystycznego równania regresji". Wskazano, że gdyby zadeklarowane przez producenta wartości mocy cieplnych były zgodne z wartościami wynikającymi z aktualnych badań HLK wykonanych na próbkach grzejnika B., to moce cieplne uzyskane w badaniach OTGS R. mieściłyby się w dopuszczalnych przez normę granicach 4%.

W dniu 30 września 2016 r. producent grzejników przesłał do organu drogą mailową nowy wzór etykiety dot. przedmiotowego grzejnika, która spełnia wymagania art. 9 ust 2 rozporządzenia Nr 305/2011 oraz kopię deklaracji właściwości użytkowych nr [...] z dnia 28lipca 2016 r. która pod względem formalnym została sporządzoną zgodnie z wymaganiami art. 6 ww. rozporządzenia.

W dniu 10 października 2016 r. do organu wpłynęło pismo I., z którego wynika ze firma me zgadza się z interpretacją wyników badań ww. grzejnika zawartą w poprawionym sprawozdaniu z badań z dnia 12 września 2016 r., sporządzonym przez laboratorium badawcze OTGS w R.. Producent grzejników podtrzymał swoje stanowisko, że "wyniki badań mocy cieplnych prowadzonych w dwóch różnych jednostkach badawczych obarczone mogą być dopuszczalnym przez normę PN-EN 442-2:2015 (punkt 5.2.42.1.) błędem pomiarowym i oscylować w zakresie +/- 1% co nie zostało uwzględnione przez Instytut Energetyki.

Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. organ zwrócił się do laboratorium w R. o ponowne przeanalizowanie sprawozdania z badań nr NB1452/CPR/258/16/WINB z dnia 12 września 2016 r. z uwagi na błędnie przyjęte obliczenia odchyłek mocy cieplnych i dokonanie korekty ww. sprawozdania.

W dniu 20 stycznia 2016 r. wpłynęło do organu pismo od laboratorium ITGS wraz z nową wersją sprawozdania nr NB1452/CPR/258/16/WINB zawierającą poprawioną treść części B-punktu: "Ocena i interpretacja wyników badań na zgodność z deklarowanymi właściwościami użytkowymi wyrobu budowlanego określonymi w pkt. 4 Protokołu pobrania próbki wyrobu budowlanego/próbki kontrolnej wyrobu budowlanego Z ww. sprawozdania wynika, że po ponownym przeliczeniu odchyłki mocy zbadanych od zadeklarowanych uległy zmniejszeniu, ale nadal przekraczają dopuszczalny poziom 4%, a więc że wyrób nie spełnia wymagań ustawy o wyrobach budowlanych w zakresie zadeklarowanych właściwości użytkowych.

W dniu 1 lutego 2017 r. w siedzibie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w L. upoważnieni przedstawiciele producenta grzejników zapoznali się z aktami sprawy. Strona postępowania nie wniosła żadnych uwag do sprawy.

L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 22 lutego 2017 r. nr 40/I/2017, na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, zakazał sprzedawcy, tj. firmie "S." Sp. z o.o., al. K. 102, 0 [...] W., dalszego udostępniania wyrobu budowlanego o nazwie: grzejnik centralnego ogrzewania B., producent: I. Sp. j., ul. J. 12 A, N. W. k/W. [...] K., objętego kontrolą nr 10/2016 przeprowadzoną u sprzedawcy, tj. w sklepie O. firmy "S." Sp. z o.o., zlokalizowanym w L. przy ul. R. 192, w ilości 1 szt. grzejnika pozostającego na stanie magazynowym kontrolowanego sprzedawcy.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy właściwy organ, w wyniku kontroli u sprzedawcy, w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, wydaje:

1) postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę, wyznaczając termin usunięcia określonych nieprawidłowości, albo

2) decyzję zakazująca dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę oraz

decyzję nakazującą wycofanie z obrotu tego wyrobu przez producenta lub importera, albo

3) decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego przez sprzedawcę, jeżeli producent lub importer ma siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę, że stwierdzona dla grzejnika B. produkcji I. Sp. j. nieprawidłowość, tj. rozbieżność między właściwościami użytkowymi deklarowanymi, a wynikającymi z badań, ma charakter nieusuwalny, organ uznał za zasadne wydanie decyzji zakazującej dalszego udostępniania wyrobu budowlanego przez sprzedawcę. Organ wskazał też, że w trakcie prowadzenia postępowania administracyjnego producent grzejników odebrał od sprzedawcy 2 szt. przedmiotowego grzejnika z trzech zakwestionowanych objętych kontrolą i postępowaniem. Decyzje wydawane na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 dotyczyć mogą jedynie wyrobów pozostających w obrocie, a więc w tym przypadku dotyczyć będą 1 szt. grzejnika pozostającego na stanie magazynowym kontrolowanego sprzedawcy.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, pismem z dnia 3 marca 2017 r. Spółka I. wniosła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu odwołania Spółka podkreśliła, że nie zgadza się z taką interpretacją wyników badań zakwestionowanego grzejnika, gdyż zarówno laboratorium ITGS jak i L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie wzięli pod uwagę faktu, że wyniki pomiarów mocy cieplnych tego samego modelu grzejnika wykonane przez dwa różne laboratoria badawcze, mogą być obarczone błędem pomiarowym i oscylować w zakresie +/-1%, o czym mówi norma PN-EN 442-2:2015 w punkcie 5.2.4.2.1. Analiza wykonana przez IGE/HLK z uwzględnieniem dopuszczalnej przez normę "odchyłki" +/-1% wskazuje, że wynik pomiaru normalnej mocy cieplnej badanego grzejnika może oscylować w zakresie 406 W - 422 W. Odnosząc więc górną możliwą moc z dopuszczalnego przedziału czyli 422 W, do wartości mocy deklarowanej przez producenta na etykiecie tego wyrobu równej 436 W, otrzymujemy różnicę normalnej mocy cieplnej równą 3,2%, a więc mieszczącą się w granicach dopuszczalnej przez normę tolerancji +/- 4%.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu odwołania Spółki I. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że producent nie wskazał wśród informacji towarzyszących oznakowaniu CE numeru jednostki notyfikowanej, zamierzonego zastosowania zadeklarowanej klasy reakcji na ogień. Ponadto, oznakowaniu CE towarzyszy informacja o normalnej mocy cieplnej i mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji, które nie zostały zadeklarowane przez producenta. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu zakres informacji towarzyszących oznakowaniu CE narusza wymagania art. 9 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011.

Wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Instytut Energetyki, Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w R., Laboratorium Badawczego Grzejników i Armatury, na zlecenie L. WINB, zgodnie z procedurą badawczą potwierdziły deklarowaną przez producenta: szczelność (według p. 5.4 normy PN-EN 442-1:2015-02 Grzejniki i konwektory - Część 1: Wymagania i warunki techniczne). Natomiast badanie nominalnej mocy cieplnej - 75/65/20°C (przeprowadzone według p. 5.4.2 normy PN-EN 442-2:2015-02 Grzejniki i konwektory - Część 2: Moc cieplna i metody badań) wykazało niezgodność z deklaracją producenta. Jak wynika z p. 6.2.1 normy PN-EN 442-2:2015-02 moc cieplna zbadania nie powinna być niższa więcej niż o 4% w stosunku do mocy zadeklarowanej. Badanie zlecone przez L. WINB wykazało moc na poziomie 414 W, podczas gdy producent zadeklarował 436 W. Tym samym moc cieplna zbadana jest niższa o więcej niż o 4% w stosunku do mocy zadeklarowanej.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że na postawie art. 25 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, wyrób budowlany zabezpieczony zgodnie z art. 22c ww. ustawy, można poddać badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie w zakresie wynikającym z dokumentów i dowodów określonych w ust. 1 tego artykułu, w celu ustalenia czy posiada on deklarowane przez producenta właściwości użytkowe. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo - w przypadku, gdy żadne laboratorium nie posiada akredytacji w zakresie kontrolowanego wyrobu budowlanego - laboratorium właściwej przedmiotowo jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo krajowej jednostki oceny technicznej. Organy nadzoru budowlanego są uprawnione wyłącznie do zlecenia badania pobranych próbek wyrobu budowlanego akredytowanemu laboratorium (alternatywnie laboratorium jednostki oceny technicznej lub krajowej jednostki oceny technicznej). W niniejszej sprawie organ wojewódzki zlecił badanie próbki wyrobu budowlanego Instytutowi Energetyki, Oddziałowi Techniki Grzewczej i Sanitarnej w R., Laboratorium Badawczemu Grzejników i Armatury. ww. Instytut, posiada akredytację w odniesieniu do mocy cieplnej w zakresie: (200 - 3500) metodą pomiarową: wagową (PN-EN 442-2:2015 -02 p. 5.4.2).Tym samym, organ wojewódzki nie był uprawiony do zlecenia badań kontrolowanego wyrobu budowlanego w zakresie mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji (55/45/20°C i 90/70/20°C) ww. Instytutowi, gdyż nie posiadało ono akredytacji, a jednocześnie nie prowadziło badania jako jednostka oceny technicznej ani krajowa jednostka oceny technicznej.

Zdaniem organu przedmiotowy wyrób budowlany nie posiadał właściwości, które spełniałyby zadeklarowaną nominalną moc cieplną, tym samym nie spełniał wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, albowiem poza nieprawidłowościami formalnymi, nie posiadał wszystkich deklarowanych właściwości użytkowych.

Organ odnosząc się do badań przeprowadzonych przez U., N., których przedmiotem był grzejnik dostarczony przez producenta zaznaczył, że uzyskane wyniki mieszczą się w normowym kryterium odchyłki, lecz nie była to procedura badania próbki kontrolnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych.

W ocenie organu producent nie wniósł obiektywnych zastrzeżeń do procedury badawczej, ani do sprawozdania z badań. Zasadnym więc było wydanie decyzji na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o wyrobach budowlanych i w związku z tym zakazanie dalszego udostępnienia przez sprzedawcę przedmiotowego wyrobu budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. Sp. j. z siedzibą w N. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonej decyzji:

- naruszenie, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy , przepisów postępowania administracyjnego w tym art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 kpa, poprzez nie uwzględnienie w ocenie prawnej wyników badań i opinii niemieckiego laboratorium IGE HLK w sytuacji nie podważania ich przez ITGS w R., w rezultacie także

- naruszenie przepisu art. 4 ustawy o wyrobach budowlanych poprzez przyjęcie, że wyrób budowlany - grzejnik centralnego ogrzewania B. objęty nakazem wycofania z obrotu - nie spełnia wymagań określonych ustawą, a w konsekwencji nie mógł być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (p. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a.").

Zdaniem Sądu I. Sp. j. z siedzibą w N. W. jako producent przedmiotowych grzejników był uprawniony do złożenia skargi na ww. decyzję jednak, zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2018 r. jak również utrzymana nią w mocy decyzja L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie naruszają prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organy obu instancji, wydając sporne decyzje administracyjne, posłużyły się pełnym materiałem dowodowym i prawidłowo zastosowały odpowiednie przepisy prawa.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że producent nie wskazał wśród informacji towarzyszących oznakowaniu CE numeru jednostki notyfikowanej, zamierzonego zastosowania zadeklarowanej klasy reakcji na ogień. Ponadto, oznakowaniu CE towarzyszy informacja o normalnej mocy cieplnej i mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji, które nie zostały zadeklarowane przez producenta. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu zakres informacji towarzyszących oznakowaniu CE narusza wymagania art. 9 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011.

Wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Instytut Energetyki, Oddział Techniki Grzewczej i Sanitarnej w R., Laboratorium Badawczego Grzejników i Armatury, na zlecenie Łódzkiego WINB, zgodnie z procedurą badawczą potwierdziły deklarowaną przez producenta: szczelność (według p. 5.4 normy PN-EN 442-1:2015-02 Grzejniki i konwektory - Część 1: Wymagania i warunki techniczne). Jednakże badanie nominalnej mocy cieplnej - 75/65/20°C (przeprowadzone według p. 5.4.2 normy PN-EN 442-2:2015-02 Grzejniki i konwektory - Część 2: Moc cieplna i metody badań) wykazało niezgodność z deklaracją producenta. Jak wynika z p. 6.2.1 normy PN-EN 442-2:2015-02 moc cieplna zbadania nie powinna być niższa więcej niż o 4% w stosunku do mocy zadeklarowanej. Badanie zlecone przez L. WINB wykazało moc na poziomie 414 W, podczas gdy producent zadeklarował 436 W. Tym samym moc cieplna zbadana jest niższa o więcej niż o 4% w stosunku do mocy zadeklarowanej. W tej sytuacji należy stwierdzić, że ewentualny nabywca grzejnika otrzymał nieprawdziwą informację odnośnie jego mocy grzewczej.

Sąd pragnie podkreślić, że na postawie art. 25 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, wyrób budowlany zabezpieczony zgodnie z art. 22c ww. ustawy, można poddać badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie w zakresie wynikającym z dokumentów i dowodów określonych w ust. 1 tego artykułu, w celu ustalenia czy posiada on deklarowane przez producenta właściwości użytkowe. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych, właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek kontrolnych akredytowanemu laboratorium, albo - w przypadku, gdy żadne laboratorium nie posiada akredytacji w zakresie kontrolowanego wyrobu budowlanego - laboratorium właściwej przedmiotowo jednostki oceny technicznej lub laboratorium właściwej przedmiotowo krajowej jednostki oceny technicznej. Organy nadzoru budowlanego są uprawnione wyłącznie do zlecenia badania pobranych próbek wyrobu budowlanego akredytowanemu laboratorium (alternatywnie laboratorium jednostki oceny technicznej lub krajowej jednostki oceny technicznej).

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ wojewódzki zlecił badanie próbki wyrobu budowlanego Instytutowi Energetyki, Oddziałowi Techniki Grzewczej i Sanitarnej w R., Laboratorium Badawczemu Grzejników i Armatury. ww. Instytut, posiada akredytację w odniesieniu do mocy cieplnej w zakresie: (200 - 3500) metodą pomiarową: wagową (PN-EN 442-2:2015 -02 p. 5.4.2).Tym samym, organ wojewódzki nie był uprawiony do zlecenia badań kontrolowanego wyrobu budowlanego w zakresie mocy cieplnej w różnych warunkach eksploatacji (55/45/20°C i 90/70/20°C) ww. Instytutowi, gdyż nie posiadało ono akredytacji, a jednocześnie nie prowadziło badania jako jednostka oceny technicznej ani krajowa jednostka oceny technicznej.

Przeprowadzone badania wykazały, że przedmiotowy wyrób budowlany nie posiadał właściwości, które spełniałyby zadeklarowaną nominalną moc cieplną, tym samym nie spełniał wymagań określonych ustawą o wyrobach budowlanych, albowiem poza nieprawidłowościami formalnymi, nie posiadał wszystkich deklarowanych właściwości użytkowych.

Sąd zgadza się także ze stanowiskiem organu, że badania przeprowadzone przez U. N., których przedmiotem był grzejnik dostarczony przez producenta, zaś uzyskane wyniki mieściły się w normowym kryterium odchyłki, nie były procedurą badania próbki kontrolnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że producent nie wniósł skutecznych zastrzeżeń do procedury badawczej (przeprowadzonej w toku postępowania administracyjnego), ani do sprawozdania z badań.

Zasadnym więc było wydanie decyzji na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o wyrobach budowlanych i w związku z tym zakazanie dalszego udostępnienia przez sprzedawcę przedmiotowego wyrobu budowlanego.

W ocenie Sądu, wydając obie sporne decyzje administracyjne, organy Nadzoru Budowlanego nie dopuściły się również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na końcowy wynik sprawy. W działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Oznacza to, że wskazana w decyzji podstawa prawna wynika z obowiązującego prawa materialnego i nie została naruszona zasada praworządności określona w art. 6 k.p.a. Wbrew zarzutom skarżącej nie można organom odmówić respektowania wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej.

Uzasadnienia decyzji organów obu instancji odpowiadają dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z nich ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.