Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 3/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] o wymierzenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywny postanawia: 1. wymierzyć Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych, 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz Stowarzyszenia [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] pismem z dnia 19 lipca 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrady w związku z niewywiązaniem się przez ten organ z obowiązku określonego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) tj. nieprzekazaniem przez organ administracji skargi wnoszącego na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...], która wpłynęła do organu dnia [...] lutego 2013 r.

W odpowiedzi na ww. wniosek Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o oddalenie wniosku w całości. W ocenie organu, ten nie miał obowiązku przekazania skargi, albowiem decyzją z dnia 18 kwietnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przychylił się do wniosku strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.

Art. 54 § 1 ppsa. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 54 § 2 ww. ustawy organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (patrz: art. 55 § 1 ppsa).

Jak już wyżej wskazano, dnia 25 lutego 2013 r. do organu wpłynęła skarga skarżącego. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 54 § 2 ppsa., ww. skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi powinna być przekazana przez organ administracyjny do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

A zatem najpóźniej w dniu 29 marca 2013 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad winien przekazać ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Na podstawie art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Dokonując wykładni językowej ww. przepisu ustawy należy przyjąć, że grzywna o jakiej w nim mowa ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06 (publ. LexPolonica nr 1059620, ONSAiWSA 2006/6 poz. 156) Naczelny Sąd Administracyjny wprost wskazał, że na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru takiej grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 ppsa Zawarte w art. 55 § 1 ppsa stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 259).

W związku z powyższym, zdaniem Sądu rozpoznającego przedmiotowy wniosek, wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa nie ma wyłącznie charakteru środka dyscyplinującego, ponieważ należy mu przypisać również charakter restrykcyjny, jednak ww. przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu administracyjnego. Sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, publ. LexPolonica nr 1573643, Gazeta Prawna 2007/175 str. 26).

W niniejszej sprawie, nie ulega wątpliwości Sądu, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad swoim działaniem naruszył art. 54 § 2 ppsa. Za nietrafny należy uznać pogląd, że wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu zwalnia organ z obowiązku przekazania skargi. Organ nie może uzurpować prawa do określenia sposobu załatwienia pisma, które kierowane jest do sądu. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że decyzja, na którą powołuje się organ została wydana trzy tygodnie po upływie terminu do przekazania skargi.

Skarga została przekazana do Sądu pismem z dnia 23 września 2013 r., a zatem po upływie niemalże 7 miesięcy od jej otrzymania przez organ i ponad półtora miesiąca od daty 1 sierpnia 2013 r., w której wpłynęło do organu pismo z sądu informujące o wpływie wniosku o wymierzenie grzywny, co dobitnie świadczy o lekceważeniu przez organ obowiązków wynikających z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na marginesie należy ponadto stwierdzić, iż decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2014 została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) uchylił decyzje obu instancji, twierdząc iż w wyniku skargi ponownie rozpatruje wnioski strony. Przepis ten dotyczy rozstrzygnięć organu odwoławczego wydanych w wyniku odwołania (tu: wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) i nie może stanowić podstawy uchylenia decyzji ostatecznej w administracyjnym toku instancji.

Jakkolwiek art. 54 § 3 ppsa przyznaje organowi prawo do uwzględnienia w zakresie swojej właściwości skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, wobec treści decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie sposób uznać, jakoby organ zastosował ten przepis wydając decyzję, mimo iż przychylił się do pierwotnego żądania strony.

W żadnym wypadku również uwzględnienie skargi w ww. trybie nie zwalnia organu z obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy w terminie określonym w art. 54 § 2 ppsa.

W związku z powyższym, wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony i podlega uwzględnieniu, na podstawie art. 55 § 1 ppsa. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.