Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 395/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara – Dubiel ASR WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2023 r. sprawy ze skargi A. W. i R. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 23 stycznia 2023 r. znak: WI-I.7840.7.82.2021.DA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz A. W. i R. W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. W. i R. W. (zwanych dalej też jako "Skarżący") jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 23 stycznia 2023 roku, znak: WI-I.7840.7.82.2021.DA utrzymująca w mocy decyzję Starosty Krakowskiego NR AB.IIS.1.385.2021 z 18 sierpnia 2021 r., znak: AB.II-S.6740.1.584.2020.KG, zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla Inwestora [...] Sp. z o.o. Sp. K., ul. [...], [...], reprezentowanego przez P. R. S. dla zamierzenia budowlanego pn: "Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej w tym dwóch z garażami wbudowanymi jednostanowiskowymi, wraz z zewnętrznymi odcinkami instalacji wewnętrznych w tym: wew. linii zasilających gazu i prądu, zewnętrznych odcinków kanalizacji sanitarnej z dwoma zbiornikami szczelnymi wybieralnymi o pojemności do 10 m3 każdy, wraz z utwardzeniem nawierzchni dojść, dojazdu i czterech zewnętrznych miejsc postojowych na dz. nr [...], w m. B. , gmina M.".

Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach.

W dniu 14 grudnia 2020 r. został złożony wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji pn.: "Budowa czterech budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej na dz. nr [...] w m. B. , gmina M.", który następnie został zmieniony w ten sposób, że inwestor wniósł o wydanie decyzji, która dotyczy zamierzenia pn. "Budowa czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej w tym dwóch z garażami wbudowanymi jednostanowiskowymi, wraz z zewnętrznymi odcinkami instalacji wewnętrznych w tym: wew. linii zasilających gazu i prądu, zewnętrznych odcinków kanalizacji sanitarnej z dwoma zbiornikami szczelnymi wybieralnymi o pojemności do 10 m3 każdy, wraz z utwardzeniem nawierzchni dojść, dojazdu i czterech zewnętrznych miejsc postojowych na dz. nr [...], w m. B. , gmina M.".

Po uzupełnieniu braków w złożonym projekcie organ stwierdził, że projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mogilany zatwierdzonego uchwałą Nr W38/2007 Rady Gminy Mogilany z 1 marca 2007 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mogilany, stanowiący załącznik do obwieszczenia Rady Gminy w Mogilanach z 1 marca 2007 r. w sprawie przyjęcia tekstu jednolitego uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mogilany oraz przyjęcia jednolitego rysunku "Przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu" stanowiącego integralną część uchwały (Dz. Urz. Woj. Małop. Nr 427, poz. 2843 z dnia 11 czerwca 2007 r.). Zgodnie z ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, planowana inwestycja znajduje się w terenach oznaczonych symbolem MU2 tj. w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej i usługowej, których podstawowym przeznaczeniem jest m.in. lokalizacja zabudowy jednorodzinnej w układzie wolnostojącym.

Przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany został opracowany zgodnie z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Posiada wymagane opinie i uzgodnienia.

Zatwierdzony decyzją projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny, sporządzony przez osoby uprawnione mające prawo do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, które ponoszą odpowiedzialność za dane przyjęte do opracowania projektu, ich prawdziwość oraz zgodność przyjętych rozwiązań projektowych z przepisami prawa. Projektanci legitymują się właściwymi zaświadczeniami, potwierdzającymi wpis do odpowiedniej izby samorządu zawodowego. Projekt wykonano w terminie ważności zaświadczeń. Projektanci przedłożyli informację BIOZ oraz oświadczenie o sporządzeniu dokumentacji zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją.

Ponadto zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania terenu oraz projektem architektoniczno-budowlanym cyt.: "budynek [...] sytuowany jest kalenicowo do drogi w nawiązaniu do sąsiadujących po stronie wschodniej i południowej budynków na dz. nr [...] i [...], budynek [...] sytuowany szczytowo w nawiązaniu do bezpośrednio sąsiadującego z nim budynku na dz. nr [...] i budynków powyżej". Rzut budynków ma kształt prostokątów o stosunkach boków: budynek [...] - 1:1,483, budynek [...] - 1:1247. Wysokość budynków wynosi odpowiednio: budynek [...] - 9,5, m, budynek [...] - 9,05 m. Dachy obu budynków zaprojektowano jako dwuspadowe o jednakowym kącie nachylenia połaci 35° z wysuniętym przed lico budynków okapem. Elewacje budynków w kolorze białym, dachy w kolorze grafitowym. Ww. jest zgodne z zapisami miejscowego planu.

Zgodnie z opisem zagospodarowania terenu (str. 16) "Odwodnienie, wody opadowe z dachów i utwardzonego terenu, zostaną rozprowadzone powierzchniowo po terenie własnym. Wody deszczowe zostaną zagospodarowane na terenie zielonym, na działce Inwestora [...]". Ponadto skarpy przy granicy z dz. nr [...] zaprojektowane są ze spadkiem w kierunku dz. inwestora. W związku z tym nie istnieje ryzyko zalania nieruchomości Strony.

Odnosząc się do podnoszonych przez strony postępowania argumentów dotyczących nieprawidłowej informacji o sposobie posadowienia obiektu budowlanego, organ wskazał, że wniosek jest rozpatrywany wg. nowych przepisów ustawy Prawo budowlane obowiązujących od 19 września 2020 r., stąd załączona do projektu (str. 5 oraz 11 projektu arch. -bud.) informacja projektanta dot. kategorii geotechnicznej oraz posadowienia budynku są wystarczające. Ponadto zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3) ustawy Prawo budowlane projektant oświadczył o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowego wydzielenia lokali mieszalnych w kontekście istnienia konstrukcyjnej samodzielności, organ wskazał, że z projektu architektoniczno-budowlanego wynika, iż budynki są oddzielone od siebie dylatacją i zgodnie z art. 3 pkt 2a) ustawy Prawo budowlane stanowią konstrukcyjnie samodzielną całość. Ponadto projekt techniczny, który nie jest dołączany do wniosku pozwolenia na budowę obejmuje: projektowane rozwiązania konstrukcyjne obiektu wraz z wynikami obliczeń statyczno-wytrzymałościowych, projektowane niezbędne rozwiązania techniczne oraz materiałowe.

W zakresie zarzutów, że inwestor złożył niekompletną dokumentację projektową, organ wskazał, że wniosek jest rozpatrywany wg. nowych przepisów ustawy Prawo Budowlane obowiązujących od dnia 19 września 2020 r. Do wniosku o pozwolenia na budowę zał. 3 egzemplarze projektu budowlanego zawierające projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno - budowlany, projekt zbiorników szczelnych wybieralnych oraz opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty. Projekt zagospodarowania terenu przedstawia projektowane budynki wraz obiektami, instalacjami, przyłączami i pozostałymi elementami. Do projektu nie załączono projektu konstrukcji oraz instalacji, bowiem zawiera je projekt techniczny niepodlegający zatwierdzeniu w pozwoleniu na budowę. Ponadto wskazano, że inwestycja jest zgodna z wymaganiami ochrony środowiska. Inwestycja nie jest przedsięwzięciem, które mogłoby znacząco oddziaływać na środowisko w znaczeniu ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko, a ponadto inwestycja nie jest przedsięwzięciem, które oddziałuje na obszar Natura 2000.

Ponadto zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, co uzasadniało wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. W. oraz R. W..

Wojewoda Małopolski, po rozpatrzeniu odwołania i analizie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie decyzją z dnia 23 stycznia 2023 roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu do wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że dokumentacja projektowa spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jednolity – Dz.U. z 2022 roku, poz. 1679) i jest kompletna. Projekt opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładki przystosowane do formatu A4.

Wskazano, że zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu, zwanego dalej PZT (dokumentacja projektowa – nr rys. S.1 część Projekt zagospodarowania działki), inwestycja została zaprojektowana na terenie działki nr [...]. Budynki "[...]" i budynki "[...]" zlokalizowane zostały w odległości 5,81 m – 14,16 m od granicy z działką nr [...] (działka drogowa – [...]) od strony zachodniej, od strony północnej – budynek [...] - 4,05 m (działka nr [...]), od strony wschodniej – budynek [...] - 4,02 m – 4,80 m z działką nr [...] (działka Odwołujących się) oraz od strony południowej – budynek [...] – 9,13 m - 9,21 m (działka nr [...]), co spełnia wymagania warunków technicznych. Najbliższe budynki mieszkalne znajdują się od projektowanych budynków "[...]" i budynków "[...]" w odległościach 15,04 m (budynek nr [...] na działce nr [...]), 7,73 m (budynek nr [...] na działce nr [...]) oraz 18,6 m (budynek nr [...] na działce nr [...]). Planowane budynki mieszkalne na działce nr [...] zlokalizowano w odległości 11,01 m – 13,46 m od osi jezdni ulicy oznaczonej [...] W skład planowanej inwestycji wchodzi również budowa dwóch szczelnych zbiorników wybieralnych o pojemności do 10 m3 wraz z utwardzeniem nawierzchni dojść, dojazdu i czterech zewnętrznych miejsc postojowych.

Ponadto wskazano, że działka inwestycyjna nr [...] w miejscowości B., gmina M. znajduje się na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Nr V/38/2007 Rady Gminy Mogilany z dnia 1 marca 2007 r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Mogilany, zwanym dalej mpzp, na obszarze oznaczonym symbolem MU1 – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej i usługowej.

Po analizie przedłożonej dokumentacji projektowej, organ odwoławczy stwierdził, iż jest on zgodny z ustaleniami mpzp.

Zgodnie z zapisem mpzp (§ 28 ust. 6 lit. a) w który brzmi: ustala się nieprzekraczalne linie zabudowy (nie oznaczone na rysunku planu) w odniesieniu do istniejących i projektowanych dróg oznaczonych na rysunku planu: a) droga klasy [...] – odległość budynku: min. 10 m od osi drogi. Jak zostało to opisane powyżej w budynki "A" i budynki "B" zostały usytuowane od osi jezdni [...] odpowiednio w odległościach: 11,01 m i 13,46 m (por. PZT – odległości mierzone od najbliższego krańca budynków do osi drogi [...] przy uwzględnieniu nadwieszeń budynków), zatem warunek został spełniony.

Planowane zamierzenie składa się z czterech budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej, (tzn. 2 x 2), co jest zgodne z ww. zapisami mpzp. Nie mają zatem racji Skarżący, iż to zabudowa szeregowa, a co za tym idzie naruszone są zapisu mpzp.

Usytuowanie budynków względem drogi publicznej – jest zgodne z mpzp, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji projektowej (por. PZT – cienka linia przerywana zaznaczająca kontur dachu wraz z kalenicą) oraz https://sip.gison.pl/mogilany - geoportal - ORTO: budynek "[...]" jest zwrócony kalenicowo do drogi [...] oraz w nawiązaniu do domów znajdujących się w najbliższym sąsiedztwie tj. na działkach nr [...] (Odwołujących) i [...]; budynek "[...]" z kolei jest sytuowany szczytowo do drogi [...] oraz w odniesieniu usytuowania domu znajdującego się na działce sąsiedniej od strony północnej na działce [...] oraz domostwo powyżej planowanej inwestycji

W zakresie odprowadzania wód opadowych organ wskazał, że jak wynika z materiału dowodowego inwestor planuje odprowadzać wody opadowe na teren działki inwestycyjnej, w związku z brakiem kanalizacji opadowej. Na rys. PZT został wskazany kierunek wód opadowych (od wschodu do zachodu) – niebieskie strzałki, co znajduje potwierdzenie na mapie dołączonej jako załącznik do pisma Urzędu Gminy M. z 24 września 2020 r., znak: IGK.7230.2.54.2020, gdzie są naniesione warstwice terenu (dokumentacja projektowa – str. 23-24 części OPINIE, UZGODNIENIA, POZWOLENIA I INNE DOKUMENTY). Z ww. mapki wynika, że naturalny spadek jest w kierunki działki inwestycyjnej, a co za tym idzie działka Odwołujących jest wyżej położona, niż działka nr [...].

Dodatkowo zauważenia wymaga fakt, iż inwestor planuje wykonać skarpy – nachylenie skarp w kierunku działki inwestycyjnej - w granicach z działkami [...] i [...], zatem nie ma możliwości zalewania działki odwołujących. W odniesieniu do terenu na którym będą usytuowane planowane budynki, wyjaśnia się, że zgodnie z dołączoną opinią geotechniczną nie przewiduje się zagrożenia związanego z odprowadzeniem wód opadowych na teren własny.

Ponadto organ wskazał, że zgodnie z rys. PZT – odległość najbliższego zbiornika na nieczystości od istniejącej studni na działce nr [...] wynosi ok. 36,50 m, a od granicy z działką [...] ok. 21 m, zatem jest to powyżej 15 m wymaganych zapisem § 31 ust. 1 pkt. 3) wt.

Organ wskazał też, że wszelkie zmiany w dokumentacji projektowej zostały naniesione w sposób czytelny i zgodny z prawem.

Ponadto analiza i zebrany materiał dowodowy przez Starostę Krakowskiego jest dokładny i czytelny. Organ wskazał, że nie zachodzi potrzeba powołania przeprowadzenia oględzin. Dokumentacja projektowa oraz wszelkie analizy zostały sporządzone przez osoby uprawnione, ponoszące pełną odpowiedzialność za treść tej dokumentacji. Ponadto, przepis art. 85 § 1 kpa stanowi: Organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny. Zatem organ nie ma takiego obowiązku, lecz może przeprowadzić oględziny wtedy, gdy w sprawie zachodzi taka konieczność. Należy podkreślić, że co do zasady w postępowaniach o pozwolenie na budowę, organ dysponuje dokumentacją sporządzoną przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie.

Zaznaczono też, że sposób zagospodarowania działki przez Inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. Oczywiste jest, że realizowanie obiektów budowlanych, musi wiązać się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się.

W ocenie organu orzekającego w niniejszej sprawie należy uznać, że udzielenie pozwolenia na budowę nie ogranicza (w sposób niedopuszczalny) prawem chronionych interesów Skarżących, jak np. dopływu światła dziennego czy też nasłonecznienia w pokojach mieszkalnych, możliwości korzystania z energii elektrycznej, wody czy gazu, dostępu do drogi publicznej, nie pozbawia także i nie ogranicza możliwości korzystania z nieruchomości.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli A. W. i R. W., w której podnieśli zarzuty:

I. naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy a to:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia przez Organ wnikliwego postępowania dowodowego w sprawie, mającego na celu wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, polegające w szczególności na braku zbadania spełnienia przez zamierzenie inwestycyjne wymogu tzw. "dobrego sąsiedztwa" oraz wymagań ładu przestrzennego;

2. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy jest ona dotknięta szeregiem uchybień, przez co Organ winien ją uchylić i odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę;

3. art. 8 i 9 k.p.a w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm), dalej: "Prawo Budowlane" polegające na błędnym przyjęciu, że projekt budowany jest zgodny z wymogami prawa budowlanego oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zagospodarowania gminy Mogilany, uchwalonym przez Radę Gminy Mogilany Uchwałą nr XXX/271/2006 z dnia 20 lutego 2006 roku oraz Uchwałą nr XXXV/312/2006 z dnia 3 sierpnia 2006 roku (tekst jednolity Dz. U. Woj. Małopolskiego z 2007 r. Nr 427, poz. 2843) (dalej: "mpzp"), mimo, iż narusza szereg przepisów zawartych w ww. aktach, wskazanych szczegółowo w niniejszym odwołaniu;

II. naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

1. naruszenie § 28 ust. 6 lit. a) miejscowego planu zagospodarowania gminy Mogilany, uchwalonym przez Radę Gminy Mogilany Uchwałą nr XXX/271/2006 z dnia 20 lutego 2006 roku oraz Uchwałą nr XXXV/312/2006 z dnia 3 sierpnia 2006 roku (tekst jednolity Dz. U. Woj. Małopolskiego z 2007 r. Nr 427, poz. 2843) (dalej: "mpzp") w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i dopuszczenie w ramach Zamierzenia inwestycyjnego budowy budynków, które znajdują się w odległości mniejszej niż 10 m od planowanej drogi [...];

2. naruszenie § 36 ust. 3 pkt 1) oraz §36 ust. 4 pkt 6) mpzp w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji i dopuszczenie w ramach Zamierzenia inwestycyjnego budowy budynków, które nie zostały dopuszczone do realizacji na terenie oznaczonym w mpzp jako MU1;

3. naruszenie § 36 ust. 5 pkt 2) mpzp w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji gdy brak jest zgodności projektu przedłożonego przez Inwestora z zapisami mpzp określającymi obowiązek sytuowania budynków mieszkalnych kalenicowo do drogi publicznej;

4. naruszenie § 19 ust. 1 pkt 1) oraz § 19 ust. 2 pkt 1) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r.(tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1065), (dalej: Rozporządzenie techniczne) w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niezgodności z warunkami budowlano - technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. błędnej lokalizacji stanowisk postojowych;

5. naruszenie § 28 ust. 2 Rozporządzenia technicznego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niezgodności z warunkami budowlano - technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. błędnie zaplanowanej gospodarce wodami opadowymi z terenu Zamierzenia inwestycyjnego;

6. naruszenie § 31 ust. 2 Rozporządzenia technicznego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niezgodności z warunkami budowlano - technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. błędnej lokalizacji zbiorników na nieczystości stałe;

7. naruszenie § 36 ust. 2 Rozporządzenia technicznego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niezgodności z warunkami budowlano - technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. błędnej lokalizacji zbiorników na nieczystości stałe;

8. naruszenie art. 29 Prawa wodnego w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1) w zw. z art, 35 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo niezgodności z przepisami prawa wodnego, tj. dopuszczenie do realizacji Zamierzenia inwestycyjnego zaburzającego kierunek odpływu wody opadowej;

Powołując się na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi z powodu jej bezzasadności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Podniesione zarzuty skargi ogniskują wokół trzech grup zagadnień. Pierwsza to niezachowanie zgodności z planem miejscowym oraz w jednym aspekcie naruszenie ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 645) – dalej też jako "uDrogPubl". Druga to naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 1225) – dalej jako "rozpWT", a trzecia grupa dotyczy naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2000 ze zm.) – dalej jako "K.p.a.", z czym można powiązać też naruszenie art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 2351 ze zm.) – dalej jako "PrBud" polegające na niezbadaniu zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym m.in. z planem miejscowym czy rozpWT.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do grupy zagadnień dotyczących naruszenia planu miejscowego, trzeba wskazać, że pozwolenie na budowę zostało wydane dla nieruchomości składającej się z działki nr [...] w m. B. , gmina M., na której obowiązuje plan miejscowy, to jest uchwała Nr V/38/2007 Rady Gminy Mogilany z dnia 1 marca 2007 r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. (t. jedn. Dz.Urz.Woj.Małop. z 2007 roku, nr 427, poz. 2843), zwana dalej "mpzp", lub "planem miejscowym".

Nieruchomość składająca się dz. nr [...], w m. B. , gmina M., na której planowana jest inwestycja przeznaczona jest we wskazanym planie pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej i usługowej MU1 (por. § 36 mpzp).

Zgodnie z § 36 ust. 2 mpzp podstawowe przeznaczenie dla tego terenu ustalono pod:

1) lokalizację zabudowy jednorodzinnej w układzie wolnostojącym,

2) lokalizację zabudowy zagrodowej,

3) lokalizację obiektów usługowych z zakresu handlu, gastronomii, turystyki, sportu, rozrywki, rzemiosła usługowego.

Ponadto zgodnie z § 36 ust. 3 pkt. 1) mpzp ustalono dopuszczalne przeznaczenie terenu MU1 pod lokalizację zabudowy jednorodzinnej w układzie bliźniaczym.

Jak wynika z treści wniosku o pozwolenie na budowę, inwestycja dotyczy budowy czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej.

Tym samym przedmiotowa inwestycja w tym zakresie jest zgodna z zapisami planu miejscowego.

Wbrew twierdzeniom Skarżących na gruncie niniejszej sprawy nie może być mowy o "zabudowie wielorodzinnej – rozumianej funkcjonalnie i użytkowo". Projektowana zabudowa nie może być również utożsamiana z zabudową szeregową.

Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 3 pkt. 2a) PrBud przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Jak wskazuje się natomiast w piśmiennictwie, co podziela Sąd w niniejszej sprawie, w odróżnieniu od definicji, o której stanowi art. 3 pkt 2a) PrBud, budynek składający się z wielu mieszkań jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym (por. np. W. Piątek komentarz do art. 3 PrBud teza 5 [w:] Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III; WK 2016; LEX/el).

Analiza zatwierdzonego natomiast zaskarżoną decyzją projektu budowlanego nie budzi wątpliwości, że przedmiotem inwestycji mają być cztery budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej. Faktyczne – jak wynika z projektu zagospodarowania działki – inwestycja dotyczy zatem dwóch budynków w zabudowie bliźniaczej.

Jak wynika natomiast z przytoczonej definicji przez budynek w zabudowie bliźniaczej należy rozumieć budynek mieszkalny jednorodzinny.

Pojęcie "zabudowa szeregowa" nie zostało zdefiniowane w ustawie, natomiast dom szeregowy – zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego (por. sjp.pwn.pl) – to dom należący do zespołu identycznych domów sąsiadujących ze sobą przez ścianę, wybudowanych w jednej linii.

Zabudowa szeregowa polega zatem na łączeniu kilku – co najmniej trzech – domów w rozbudowane segmenty, których poszczególne części mają tę samą elewację, rozmiary czy układ pomieszczeń wewnątrz.

Analiza zatwierdzonego natomiast zaskarżoną decyzją projektu budowlanego nie budzi wątpliwości, że przedmiotem inwestycji nie jest zabudowa szeregowa.

Na marginesie można jedynie wskazać, że z przytoczonego art. 3 pkt. 2a) PrBud wynika również, że przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć również budynek w zabudowie szeregowej.

Nie jest również trafny zarzut, który wskazuje, że układ budynków na działce może stanowić również o zabudowie atrialnej.

Przez zabudowę atrialną – w pewnym uproszczeniu – należy rozumieć budynki budowane na rzucie, w kształcie takich liter jak "L", "T", "U", "Z". Jakkolwiek – na gruncie niniejszej sprawy – układ projektowanych budynków może przypominać literę "L", to jednak nie stanowi to o zaprojektowaniu zabudowy atrialnej. Przedmiotem zamierzenia są bowiem niezależne budynki, które bez wątpienia nie mają charakteru zabudowy atrialnej.

Zatem w tym zakresie zachowana została zgodność planowanej inwestycji z planem miejscowym.

Podniesiony zatem w tym kontekście zarzut naruszenia § 36 ust. 3 pkt. 1) oraz § 36 ust. 4 pkt. 6) w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1) PrBud jest bezzasadny.

Zgodnie natomiast z § 36 ust. 5 pkt. 2) planu miejscowego w terenach MU1 nowe budynki mieszkalne mają być sytuowane kalenicowo lub szczytowo do drogi publicznej w zależności od tradycyjnego usytuowania domów w danej części sołectwa.

Jak wynika z wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, a ściślej z zatwierdzonego projektu budowlanego, dwa budynki "A" w zabudowie bliźniaczej są usytuowane na działce inwestycyjnej kalenicowo, natomiast kolejne dwa budynki "B" w zabudowie bliźniaczej są usytuowane na tej działce szczytowo.

Wskazana okoliczność, to jest usytuowanie budynków na działce nie stanowiła przedmiotu jakiejkolwiek bliższej analizy ze strony organu I instancji, pomimo zgłaszania w tym zakresie zarzutów przez Skarżącą i to już na etapie postępowania przed organem I instancji (por. np. pismo z dnia 3 sierpnia 2021 roku, k. 77 a.a. organu I instancji).

Organ I instancji w uzasadnieniu do wydanej decyzji jakkolwiek przytoczył treść § 36 ust. 5 mpzp, to jednakże całkowicie zignorował kwestię usytuowania budynków na działce.

Zarzut ten – co do naruszenia w tym zakresie mpzp – ponowiła Skarżąca we wniesionym odwołaniu.

W odpowiedzi na to odwołanie, w toku postępowania przez organem II instancji, inwestor w piśmie z dnia 29 września 2022 roku, wskazał, że "celem zachowania ładu przestrzennego budynki A sytuowane zostały kalenicowo do drogi, w nawiązaniu do sąsiadujących po stronie wschodniej i południowej budynków na dz. nr [...] i [...], natomiast budynki [...] sytuowane zostały szczytowo w nawiązaniu do bezpośrednio sąsiadującego z nim budynku na dz. nr [...] i budynków powyżej" (zob. str. 2 pisma z dnia 29 września 2022 roku).

Odnosząc się natomiast do tego zarzutu w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji Wojewoda Małopolski wskazał, że "po analizie przedłożonej dokumentacji projektowej, organ odwoławczy stwierdza, iż jest on zgodny z ustaleniami mpzp. Projektowana inwestycja spełnia wymagania określone w ustaleniach mpzp, m.in. dotyczące (...) zasad kształtowania zabudowy: nowe budynki mieszkalne sytuowane mają być kalenicowo lub szczytowo do drogi publicznej w zależności od tradycyjnego usytuowana domów w danej części sołectwa – budynek "[...]" został zaprojektowany kalenicowo do drogi w nawiązaniu do sąsiadujących po stronie wschodniej oraz południowej budynków na dz. nr [...] i [...], natomiast budynek "[...]" usytuowany jest szczytowo do drogi oraz w nawiązaniu do sąsiadującego budynku na działce [...] oraz w wyższej części sołectwa, (§ 36 ust. 5 pkt 2 mpzp);"

Powyższe stanowisko organu jest jednak całkowicie dowolne, a ponadto wadliwe. Przede wszystkim o dowolności tego poglądu organu odwoławczego świadczy okoliczność, że ustalenia te nie wynikają w jakikolwiek sposób z materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Akta te bowiem nie zawierają jakiegokolwiek dokumentu, który pozwoliłby na określenie jaka zabudowa (w kontekście usytuowania budynków na działce – terenie inwestycji) faktycznie istnieje w danej części sołectwa. Z tego względu jakiekolwiek ustalenia organu w tym zakresie muszą zostać uznane za dowolne, albowiem nie mają one jakiegokolwiek potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Niezależnie trzeba także wskazać, że wbrew stanowisku Wojewody punktem odniesienia dla oceny prawidłowości usytuowania budynków na działce inwestycyjnej na gruncie niniejszej sprawy, nie jest usytuowanie obiektów w "wyższej części sołectwa", lecz "tradycyjne usytuowania domów w danej części sołectwa" (por. § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp). To natomiast stanowi o wadliwości stanowiska Wojewody, albowiem stanowi ono o naruszeniu wskazanego zapisu planu miejscowego.

Faktycznie zatem organy nie dokonały w sposób prawidłowy oceny zgodności projektu budowlanego (projektu zagospodarowania terenu) z zapisami planu miejscowego, a ściślej z § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp.

Celem dokonania oceny zgodności projektu budowlanego (projektu zagospodarowania terenu) z § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp, organ powinien w pierwszej kolejności ustalić – stosownie do cytowanego zapisu planu miejscowego – jakie jest tradycyjne usytuowanie domów w danej części sołectwa. Dopiero po ustaleniu tej okoliczności organ będzie mógł ocenić, czy usytuowanie zaprojektowanych budynków na dz. nr [...] w miejscowości B. gmina M. jest zgodne z zapisami planu miejscowego.

Natomiast bez ustalenia tej okoliczności nie jest bowiem możliwe dokonanie oceny, czy projekt zagospodarowania działki jest zgodny z mpzp.

Jakkolwiek organ w uzasadnieniu do wydanej decyzji odnosi się do "w wyższej części sołectwa", w której budynki mają być usytuowane szczytowo, to jednakże ustalenie to w świetle akt sprawy jest całkowicie dowolne, a to dlatego, że w aktach sprawy nie ma żadnych materiałów, które pozwoliłyby na ustalenie tej okoliczności.

Trzeba też podkreślić, że – zgodnie z zapisami mpzp – sytuowanie budynków na działce ma być zgodne z tradycyjnym usytuowaniem domów w danej części sołectwa. Nie ma zatem znaczenia, na gruncie niniejszej sprawy, usytuowanie budynków na działkach nr [...] i [...] sąsiadujących z terenem inwestycji po stronie wschodniej oraz południowej.

W tym zakresie trafny jest zarzut podniesiony w skardze.

Jednocześnie w skardze podniesiono, że nie jest możliwe – w świetle zapisów planu miejscowego – aby na jednej działce mogły być usytuowane dwa budynki w ten sposób, że jeden budynek jest usytuowany na działce kalenicowo, natomiast drugi budynek jest usytuowany szczytowo.

Tego poglądu Sąd jednak nie podziela. Z zapisów planu miejscowego wynika jedynie, że nowe budynki mieszkalne sytuowane mają być kalenicowo lub szczytowo do drogi publicznej w zależności od tradycyjnego usytuowania domów w danej części sołectwa.

Zatem to tradycyjne usytuowanie domów w danej części sołectwa determinuje – zgodnie z planem miejscowym – możliwość określonego sytuowania budynków mieszkalnych na działce. Nie można bowiem wykluczyć, że ze względu na istniejącą w danej części sołectwa zabudowę nie będzie możliwe jednoznaczne określenie tradycyjnego usytuowania domów.

Powyższe jednak, to znaczy ustalenie jakie jest tradycyjne usytuowanie domów w danej części sołectwa, w pierwszej kolejności powinno być przedmiotem ustaleń faktycznych dokonanych przez organ i dlatego też dalsze rozważania w tym zakresie na obecnym etapie są przedwczesne.

Jak wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt. 2) PrBud przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Powyższe nie oznacza, że organ ma weryfikować poprawność obliczeń wytrzymałościowych czy określonych przyjętych rozwiązań projektowych. Organ ma jednak obowiązek realnie i faktycznie sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami technicznymi.

Zweryfikowanie to nie ma przy tym sprowadzać się tylko do zdawkowego powielenia twierdzeń zawartych w projekcie, względnie do powtórzenia stanowiska inwestora wyrażanego w toku postępowania. Organ powinien samodzielnie, w szczególności gdy taki zarzut podnosi strona, zweryfikować poszczególne kwestie i wyjaśnić je.

Na gruncie natomiast niniejszej sprawy, Skarżący na etapie odwołania podnieśli zarzut dotyczący m.in. niezachowania, zgodnej z przepisami, odległości między zbiornikiem na nieczystości a studnią zlokalizowaną na dz. [...].

Stosownie do treści § 31 ust. 1 pkt. 3) rozpWT odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń – 15 m.

Jakkolwiek w tym zakresie inwestor przedstawił stanowisko wskazując, że odległość ta jest zachowana, to jednakże organ jest zobligowany do zweryfikowania, czy w istocie zachowano tę odległość i czy tym samym nie doszło ewentualnie do naruszenia wskazanej normy rozporządzenia.

To jednak w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Zaznaczyć też trzeba, że wskazana odległość między zbiornikiem na nieczystości a studnią zlokalizowaną na dz. [...] nie jest zwymiarowana na projekcie zagospodarowania terenu. Stąd też powstać mogą istotne wątpliwości czy w ogóle, a jeśli tak to w jaki sposób organ dokonał tej weryfikacji. Powyższe stanowi zatem o naruszeniu art. 35 ust. 1 pkt. 2) PrBud.

Skarżący w kontekście sprzeczności z zapisami planu miejscowego oraz uDrogPubl podnieśli dodatkowo zarzuty dotyczące naruszenia § 28 ust. 6 lit. a) mpzp w zw. z 35 ust. 1 pkt. 1) PrBud oraz art. 43 ust. 1 uDrogPubl w zw. z art. 35 ust. 4 PrBud i art. 43 ust.1 uDrogPubl. Wskazali oni, że zawarte w projekcie zagospodarowania działki zwymiarowane odległości są odniesione do istniejącej drogi, a nie do projektowanej (w mpzp). Zaznaczono ponadto, że projektowana droga jest ponad dwukrotnie szersza, co istotne wpływa na wadliwość dokonanych pomiarów.

Podniesione w tym zakresie zarzuty nie są trafne.

W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że zaskarżona decyzja dotyczy pozwolenia na budowę, które jest wydawane w oparciu o plan miejscowy. Powyższe o tyle ma znaczenie, że punktem odniesienia dla decyzji są zapisy planu miejscowego.

Oznacza to, że projekt zagospodarowania terenu oraz zwymiarowanie tego terenu musi być odniesione do planu miejscowego, a nie do istniejącego zagospodarowania nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie. Rzeczywiście istniejące zagospodarowanie będzie miało oczywiście znacznie, chociażby przy uwzględnianiu zachowania odpowiednich odległości od faktycznie istniejących budynków czy np. zachowania odległości studni od zbiornika na nieczystości. Jednakże określenie zachowania odległości projektowanych budynków od osi jezdni (stosownie do § 26 ust. 6 lit. a) mpzp) musi być oceniona z perspektywy planu miejscowego. Oznacza to, że odległość ta musi być odniesiona do drogi [...] nawet wówczas, gdy droga ta o takich wymiarach faktycznie nie istnieje.

Jak wynika z mapy do celów projektowych, na której opracowano projekt zagospodarowania terenu (por. mapa S1 – zawarta w projekcie budowlanym), wyznaczona w planie miejscowym droga [...] w swych liniach rozgraniczających jest szersza od istniejącej faktycznie – a uwidocznionej także na mapie – drogi. Faktycznie istniejąca droga (ściślej jezdnia bez uwzględnienia skarp istniejących po obu stronach drogi) ma szerokość około 3,5m, podczas gdy droga [...] w liniach rozgraniczających ma szerokość około 10m. Jednakże wyrysowane w planie miejscowym linie rozgraniczające drogi [...] nie są równoznaczne z jezdnią. Trudno zatem w takich warunkach ustalać, gdzie będzie przebiegała w przyszłości oś jezdni.

Trzeba mieć na uwadze również i inne zapisy planu miejscowego, które dotyczą drogi KDD. I tak stosownie do § 52 ust. 6 pkt. 5) mpzp ulice / drogi [...] mają mieć następujące parametry: Szerokość jezdni – 5 metrów; Chodnik jednostronny – o szerokości 1,5m – 2,0m w terenach zabudowanych minimum jednostronny. Natomiast minimalne linie rozgraniczające wynoszą 10 metrów (por. § 52 ust. 4 pkt. 7) mpzp).

Pomijając w tym miejscu jakiekolwiek inne urządzenia związane z drogą, a które będą znajdować się w liniach rozgraniczających drogi ([...]) i rozważając jedynie szerokość jezdni (5 metrów) oraz szerokość chodnika (1,5m – 2,0m) można wskazać, że oś jezdni może znajdować się między ok. 3,0m - do ok. 5,0m od linii rozgraniczającej drogę [...]

Jak wynika z analizy mapy do celów projektowych – projekt zagospodarowania terenu oś jezdni, o której mowa w § 26 ust. 6 lit. a) mpzp, przyjęto w połowie linii rozgraniczających drogę. Co więcej ta linia jest w zasadniczej części zbieżna z osią faktycznie istniejącej drogi.

Tak wyznaczona dla zwymiarowania odległości, o których mowa w mpzp, oś jezdni jest w ocenie Sądu prawidłowa.

Odnosząc się natomiast do wykazanych w projekcie odległości budynków od osi jezdni (w rozumieniu § 26 ust. 6 lit. a) mpzp) należy wskazać, że odległości te spełniają warunki wynikające z planu miejscowego. Odległości te wynoszą 13,46m i 11,01m, przekraczając tym samym minimalną wymaganą planem odległość 10m od osi drogi.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt. 3) uDrogachPubl obiekty budowlane przy drogach oraz niebędące obiektami budowlanymi reklamy umieszczone przy drogach poza obszarami zabudowanymi, powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 6 metrów.

Analiza projektu zagospodarowania działki pozwala na ustalenie, że odległości te wynoszą odpowiednio 8,35m oraz 5,81m. Jakkolwiek odległość 5,81 jest mniejsza od wymaganej odległości 6m, to jednakże trzeba pamiętać, że zwymiarowana odległość 5,81m stanowi odległość między budynkiem a liniami rozgraniczającymi drogę [...] Linie rozgraniczające [...] nie są natomiast tożsame z krawędzią jezdni.

Niejako na marginesie można wskazać jeszcze na minimalne odległości od krawędzi istniejącej drogi - budynek [...] – 9,17m, budynek [...] – 11,46m

Mając na uwadze ponadto przytoczone powyżej zapisy planu miejscowego, dotyczące szczegółowych wymiarów chodnika czy jezdni w ramach linii rozgraniczających, należy zatem przyjąć, że nie doszło do naruszenia wskazanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt. 3) uDrogPubl jak i nie doszło do naruszenia § 26 ust. 6 lit. a) mpzp.

Nie jest również trafny zarzut nieuwzględnienia linii zabudowy wyznaczonej na sąsiedniej działce. Wydając decyzję w oparciu o plan miejscowy organ jest zobowiązany do wydania decyzji zgodnej z planem miejscowym.

Zgodnie z powoływanym już uprzednio § 28 ust. 6 lit. a) mpzp ustala się nieprzekraczalne linie zabudowy (nie oznaczone na rysunku planu) w odniesieniu do istniejących i projektowanych dróg oznaczonych na rysunku planu droga klasy [...] – odległość budynku: min. 10 m od osi drogi. Odległość ta – jak wskazano już powyżej została zachowana, co stanowi o uwzględnieniu zapisów mpzp. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw do wprowadzania nieprzewidzianych planem miejscowym dodatkowych obostrzeń czy ograniczeń takich jak konieczność uwzględnienia linii zabudowy wyznaczonej na sąsiedniej działce.

Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia § 19 ust. 1 pkt. 1) i ust. 2 pkt 1) rozpWT. Zgodnie z § 19 ust. 1 pkt. 1) rozp WT odległość stanowisk postojowych, w tym również zadaszonych, oraz otwartych garaży wielopoziomowych od: placu zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży, okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku opieki zdrowotnej, w budynku oświaty i wychowania, w budynku mieszkalnym, w budynku zamieszkania zbiorowego, z wyjątkiem: hotelu, motelu, pensjonatu, domu wypoczynkowego, domu wycieczkowego, schroniska młodzieżowego i schroniska, nie może być mniejsza niż dla samochodów osobowych:

a) 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie,

b) 10 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie,

c) 20 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych.

W myśl natomiast § 19 ust. 2 pkt. 1) rozpWT, stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż dla samochodów osobowych:

a) 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie,

b) 6 m - w przypadku parkingu od 11 do 60 stanowisk postojowych włącznie,

c) 16 m - w przypadku parkingu powyżej 60 stanowisk postojowych.

Należy ponadto zauważyć, że stosownie do § 19 ust. 5 rozpWT zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku parkingów niezadaszonych składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych przypadających na jeden lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanych przy tym budynku.

Stosownie do § 19 ust. 7 rozpWT zachowanie odległości, o których mowa w ust. 2, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową.

Analiza projektu budowlanego prowadzi jednak do wniosku, że zaprojektowane miejsca postojowe (po 1 na każdy budynek mieszkalny), są usytuowane zgodnie z cytowanym powyżej odstępstwem, dlatego też zarzut jest pozbawiony uzasadnionych podstaw.

Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia § 28 ust. 2 rozpWT. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu w przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych.

W istocie w projekcie nie przewidziano kanalizacji opadowej, jednakże inwestor zamierza odprowadzać wody opadowe na teren działki inwestycyjnej, co pozostaje w zgodzie z cytowanym przepisem.

Ponadto projekt zagospodarowania terenu (sporządzony na mapie do celów projektowych) zawiera zaznaczone kierunki spływu wód opadowych. Jak wynika z tej mapy naturalny spadek jest rozłożony na osi od wschodu do zachodu, co oznacza, że spływ będzie następował w kierunki działki inwestycyjnej. Działka Skarżących jest zatem położona wyżej, niż działka inwestycyjna. Trafne są zatem uwagi organu w tym zakresie.

Dodatkowo – jak słusznie podkreśla organ – inwestor planuje wykonać skarpy. Nachylenie skarp następuje w kierunku działki inwestycyjnej - w granicach z działkami [...] i [...]. Bezzasadne zatem i gołosłowne są zatem zarzuty Skarżących koncentrujące się na możliwości zalewania ich działki.

Podobnie jedynie jako potencjalne, ale w żadnej mierze nieweryfikowalne należy odczytać zarzuty naruszenia art. 29 PrWod w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1) PrBud, które ujmują Skarżący jako ryzyko naruszenia stosunków wodnych.

Zgodnie z art. 29 PrWod korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od nich zależnych, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie, w szczególności nie może naruszać ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, powodować marnotrawstwa wody lub marnotrawstwa energii wody, a także nie może wyrządzać szkód.

Wskazany przepis służy określeniu ram korzystania z wody, pozostając w ścisłej korelacji z zasadami gospodarowania wodami wynikającymi z art. 9 PrWod tj. zgodnie z zasadą racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchniowych i podziemnych, z uwzględnieniem ich ilości i jakości oraz zgodnie z zasadą uwzględniania wspólnych interesów i współdziałania administracji publicznej, użytkowników wód i przedstawicieli lokalnych społeczności w zakresie pozwalającym uzyskać maksymalne korzyści społeczne, jak też zgodnie z zasadą zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe oraz analizę ekonomiczną korzystania z wód (por. P. Szuwalski, kom. do art. 29 [w:] Prawo wodne. Komentarz do wybranych przepisów; LEX/el 2019)

Na gruncie niniejszej sprawy nie sposób jednak doszukać się naruszenia wskazanej normy, dlatego też podniesiony zarzut należy uznać za bezzasadny.

Uzasadnione ponadto są podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12).

Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego.

Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2000 ze zm.) – dalej jako "K.p.a.", organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21).

Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował.

Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji.

Na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy pozwolenia na budowę organy były zobligowane do ustalenia i zbadania czy projektowana inwestycja nie narusza przepisów.

Organ był zatem zobligowany, w świetle art. 35 ust. 1 PrBud zweryfikować

"1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) (uchylona),

b) (uchylona),

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) (uchylona);

3a) dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:

a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:

a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru."

Analiza akt sprawy, na co już zwrócono uwagę powyżej, prowadzi do wniosku, że nie wszystkie istotne dla sprawy okoliczności sprawy zostały przez organ ustalone i zweryfikowane.

Przede wszystkim organy obydwu instancji nie zweryfikowały w należyty sposób zgodności projektowanego zamierzenia z planem miejscowym. Z zapisów planu miejscowego wynika, że nowe budynki mieszkalne sytuowane mają być kalenicowo lub szczytowo do drogi publicznej w zależności od tradycyjnego usytuowania domów w danej części sołectwa (por. § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp). Ta istotna okoliczność, to znaczy jakie jest tradycyjne usytuowanie domów w danej części sołectwa, nie została przez organy ustalona. To z kolei uniemożliwiło organom poprawne zweryfikowanie czy zamierzenie inwestycyjne, którego dotyczył wniosek jest zgodne z planem miejscowym. Powyższe stanowi zatem o naruszeniu art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a.

Ponadto Skarżący zarzucili również naruszenie art. 8 K.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, natomiast w myśl § 2 tego artykułu organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym.

Jak wskazuje się w orzecznictwie pogłębianiu zaufania obywateli do organów państwa służy podejmowanie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, uwzględnianie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, udzielanie należytej i wyczerpującej informacji, zapewnienie stronom czynnego udziału na każdym etapie postępowania, wyjaśnianie zasadności przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwianiu sprawy czy szybkość postępowania organu (por. np.: uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 26 września 2012 roku, sygn. I OSK 1094/11; uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie w wyroku z 8.12.2010 r., sygn. VIII SA/Wa 640/10). O naruszeniu zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa można mówić, gdy organ administracji publicznej pomija milczeniem niektórych twierdzeń lub nieodniesieniu się do faktów istotnych dla sprawy (por. np. uzasadnienia do wyroków WSA w Warszawie: z dnia 11.09.2013 r., sygn. IV SA/Wa 702/13 oraz z dnia 4.10.2011 r., sygn. VII SA/Wa 1194/11).

Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Organ pominął istotne okoliczności, a ponadto nie ustosunkował się należycie wszelkich twierdzeń skarżącej. Wyrażone natomiast przez organ stanowisko, dotyczące zgodności § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp, stanowiło w istocie niezweryfikowane przez organ powielenie stanowiska inwestora, które co więcej nie stanowiło nawet rozstrzygnięcia kwestii podnoszonej niezgodności. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie doszło zatem do naruszenia art. 8 K.p.a. przez organ.

Niezależnie od podniesionych zarzutów należy zwrócić uwagę, że sporządzony i znajdujący się w projekcie budowlanym, projekt zagospodarowania działki jest mało czytelny. Został on sporządzony w skali 1:500 i dotyczy terenu inwestycji o powierzchni wynoszącej 1261 m2.

Posłużenie się taką skalą, przy jednoczesnym nagromadzeniu na tej mapie licznych, różnych pomiarów, a także innych informacji jak np. wskazanie kierunku spływu wód istotnie utrudnia odczytanie zarówno wyników tych pomiarów jak i jednoznaczne ustalenie, czego konkretny pomiar dotyczy.

Jakkolwiek zastosowanie mapy w skali 1:500 nie stanowi samo w sobie podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, to jednakże należy zwrócić uwagę na istotne trudności, które pojawiają się na poziomie możliwości zweryfikowania czy przyjęty przez inwestora sposób zagospodarowania działki jest zgodny z mpzp czy też rozpWT.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali, stosownie do zapisów § 36 ust. 5 pkt. 2) mpzp jakie jest tradycyjne usytuowanie domów w danej części sołectwa. W oparciu o poczynione w tym zakresie ustalenia organ zweryfikuje następnie zgodność z planem miejscowym projektu zagospodarowania działki. Dokona również oceny zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosownie do wymagań określonych w art. 35 PrBud.

Ze względu na powyższe Sąd, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. Decyzja organu I instancji została uchylona na zasadzie art. 135 p.p.s.a. (pkt I sentencji).

O kosztach w pkt II sentencji orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Na zasądzone koszty składa się kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.