Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 36/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 i art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik- Ogińska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi V. F. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 grudnia 2022 r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 lutego 2023 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z 16 lutego 2023 r. Skarżącego wezwano również do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia wraz z dowodami ich wniesienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpisy ww. zarządzeń, doręczono Skarżącemu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.) w dniu 9 marca 2023 r.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie uzupełnił ww. braków skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie zaś do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W myśl natomiast art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

W myśl natomiast art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Podstawą odrzucenia skargi jest również nieuzupełnienie przez stronę braków formalnych skargi. Stanowi o tym art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Odpis zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego został skutecznie doręczony Stronie w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie pisma okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie wskazanego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca ww. odpisy zarządzeń została awizowana 23 lutego 2023 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponownego awizowania dokonano 3 marca 2023 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona Stronie skarżącej 9 marca 2023 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upływał z dniem 16 marca 2023 r. Powyższe braki nie zostały uzupełnione.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.