Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 483/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na uchwałę Rady Gminy Włodawa z dnia 28 października 2022r., nr LIV/368/2022 zmieniającą uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

S. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023r., poz. 40), dalej jako "u.s.g." - skargę z dnia 20 kwietnia 2023r. na dwie uchwały Rady Gminy: z dnia 26 listopada 2021r., Nr XL/287/2021 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. Lub. z 2021r., poz.5169) oraz z dnia 28 października 2022r., Nr LIV/368/2022 zmieniającą uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty oraz ustalenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. Lub. z 2022r., poz.5134). Skarga dotycząca uchwały Nr XL/287/2021 została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 482/23, zaś skarga dotycząca uchwały Nr LIV/368/2022 pod niniejszą sygnaturą tj. II SA/Lu 483/23.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że "zarzuca w/w uchwałom niezgodność z prawem oraz naruszenie jej interesu prawnego, który zgodnie z obowiązującymi na terenie Gminy uchwałami od 1 stycznia 2022r. do chwili obecnej, do naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie pozwala jej odliczyć od wskazań wodomierza głównego, zużycia wody na określone cele inne, niż bytowe tj. do celów nawadniania ogrodu, trawnika - opomiarowanych na wodomierzu tzw. podliczniku". Wskazała, że kwestia ta została uregulowana w § 3 ust. 4 uchwały Nr XL/287/2021, natomiast uchwała Nr LIV/368/2022 "utrzymała to w mocy". Przepis ten brzmi następująco: "ustala się, że do obliczania ilości zużytej wody z danej nieruchomości uwzględnia się wartości licznik głównego z podlicznikiem". Zdaniem skarżącej, jest to niezgodne z przepisem art. 6j ust. 3e ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2022r., poz.1297 ze zm.), dalej jako "u.c.p.g.", obowiązującym od 23 września 2021r., który przy ustalaniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, umożliwia odliczenie określonej ilości zużytej wody na inne cele, niż bytowe, co w konsekwencji ma wpływ na wysokości opłaty, jaką ma ona uiścić. "Odliczenie zużycia wody na określone cele nie zostało uwzględnione, ani w uchwale Nr XL/287/2021 (...), ani w uchwale Nr LIV/368/2022".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne właściwe są w sprawach z zakresu kontroli zgodności z prawem m.in. aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5) oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Stosownie zaś do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. W razie zaś nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Merytoryczne rozpatrzenie skargi na uchwałę organu gminy zależy więc nie tylko od posiadania interesu prawnego, ale także od jego naruszenia przepisami zaskarżonej uchwały. "Skarga złożona na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, a więc do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, lecz dopiero naruszenie interesu prawnego lub uprawnienie" (zob. wyroki NSA z dnia: 1 marca 2005r., OSK 1437/04; 3 września 2004r., OSK 476/04, 31 maja 2017 r., II OSK 2298/15). Sama "ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego". (zob. wyrok NSA z 23 stycznia 2020r., sygn. akt I OSK 1503/18).

W ocenie Sądu skarżąca jako właścicielka nieruchomości, na obszarze których obowiązuje zaskarżona uchwała, posiada interes prawny, jednak zaskarżona uchwała tego interesu nie narusza. Skarżąca nie zgadza się bowiem z zasadami ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określonymi w § 3 ust. 4 wcześniejszej uchwały Rady Gminy Nr XL/287/2021, gdyż - jej zdaniem - nie odpowiadają one wymogom art. 6j ust. 3e u.c.p.g., tj. nie przewidują przy ustalaniu opłaty możliwości odliczenia określonej ilości zużytej wody na inne cele, niż bytowe: skarżąca, mając na względzie wskazany przepis ustawy, zainstalowała wodomierz główny i podlicznik, które wykazują różne zużycia wody zależnie od celu, natomiast przepis § 3 ust. 4 uchwały nakazuje sumować zużycie wody, niezależnie od celu zużycia, co jest - jej zdaniem - sprzeczne z ustawą.

Należy podnieść, że zaskarżona uchwała Nr LIV/368/2022 nie reguluje kwestionowanych przez skarżącą zagadnień, gdyż w ogóle nie dotyczy przepisu § 3 ust. 4 uchwały Nr XL/287/2021 (zmienia wyłącznie § 1 tej uchwały). Oznacza to, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie zmniejsza, ani nie zwiększa obowiązków skarżącej, czy też nie pozbawia jej uprawnień w zakresie możliwości odliczenia zużytej wody w zależności od celu zużycia, w porównaniu z sytuacją, gdyby tej uchwały w ogóle nie podjęto – nie narusza zatem jej interesu prawnego.

W związku z tym skarga na tę uchwałę, z powodu braku legitymacji procesowej skarżącej, nie może być merytorycznie rozpatrywana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Zarzuty dotyczące legalności spornego § 3 ust. 4 wcześniejszej uchwały Nr XL/287/2021 będą natomiast badane w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 482/23.

Z tych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.