Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1875/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, , Protokolant referent stażysta - Aleksandra Olczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2015 r. sprawy ze skargi C. w S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez C. z siedzibą w S. (dalej: skarżący lub beneficjent) jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej: Minister) z [...] maja 2014r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2014r. nr [...], którą zobowiązano skarżącego do zwrotu części dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur w wysokości [...] zł wraz z odsetkami.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Na podstawie Umowy o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia [...] marca 2012r. numer: [...], beneficjentowi C., przyznano dofinansowanie na realizację projektu pod nazwą ,, [...]" w łącznej kwocie [...] zł.

Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie realizację projektu zaplanowano w okresie od 1 marca 2012r. do 31 maja 2013r., Celem głównym projektu było podniesienie kwalifikacji przez 180 pracujących osób dorosłych, powyżej 50 roku życia, uczestniczących w szkoleniach i kursach poza godzinami pracy, o wykształceniu co najwyżej ponadgimnazjalnym, zamieszkujących na obszarze województwa [...], w tym co najmniej 50% zamieszkujących na obszarze gmin wiejskich i gmin miejsko – wiejskich województwa [...]. W projekcie zaplanowano doradztwo zawodowe i kurs spawania blach i rur spoinami pachwinowymi metodą MAG ( 1350) + rysunek techniczny.

Beneficjent założył, iż przeprowadzenie kursu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi metodą MAG (135) + rysunek techniczny zostanie zlecone zewnętrznemu wykonawcy. Na zadanie to w budżecie projektu zaplanowano kwotę 900 000 zł. Zgodnie z zapisami Wytycznych, mając na uwadze planowaną kwotę usługi, postępowanie ofertowe w zakresie zlecenia przedmiotowej usługi szkoleniowej wymagało zastosowania zasady konkurencyjności.

W dniu 8 marca 2012r. beneficjent zamieścił Zapytanie ofertowe dotyczące realizacji kompleksowej usługi szkoleniowej o wartości przekraczającej 14 000 EUR w oparciu o zasadę konkurencyjności na stronie projektu [...], w biurze projektu oraz w swojej siedzibie.

W dniu 9 marca 2012r. skierował zapytanie ofertowe do 4 potencjalnych wykonawców:

1. [...], w D.,

2. [...], w H.,

3. [...], w B.,

4. [...], w D.,

W odpowiedzi na zapytanie do beneficjenta wpłynęła tylko jedna oferta – firmy R. z siedzibą w D., z którą beneficjent w dniu [...] kwietnia 2012r. zawarł umowę na kwotę [...] zł.

W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez pracowników Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...], jako Instytucji Wdrażającej (Instytucji Pośredniczącej II stopnia) w trakcie realizacji projektu stwierdzono wystąpienie nieprawidłowości co do stosowania zasady konkurencyjności w procedurze wyboru wykonawcy na przeprowadzenie Kursu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi: metoda MAG (135) + rysunek techniczny, polegającej na określeniu warunków udziału w postępowaniu, które dyskryminowały w sposób nieuzasadniony niektóre przedmioty.

W okresie od 19 lipca 2012r. do 28 września 2012r dokonano weryfikacji dokumentacji związanej ze stosowaniem zasady konkurencyjności przez beneficjenta. Instytucja Wdrażająca zakwestionowała obligatoryjne wymagania stawiane potencjalnym wykonawcom usługi zawarte w pkt 5 zapytania ofertowego, wskazując na następujące obowiązki:

1) dysponowanie wykwalifikowaną kadrą z doświadczeniem w zakresie spawalnictwa;

2) przeszkolenie w ciągu ostatnich 3 lat co najmniej 360 osób z zakresu spawania;

3) w ciągu ostatnich 3 lat zrealizowanie co najmniej trzech usług lub projektów finansowanych ze środków UE, które spełniają łącznie następujące warunki: dotyczą szkoleń z zakresu spawania, w ramach każdego projektu/usługi łącznie zostało przeszkolonych co najmniej 120 osób, okres realizacji każdej usługi/projektu wynosił co najmniej 10 miesięcy, wartość usługi/projektu wynosiła co najmniej [...] PLN.

Oceniając powyższe, stwierdzono nieprawidłowości w stosowaniu ustawy Prawo zamówień publicznych, polegające na określeniu warunków udziału w postępowaniu, które dyskryminowały udział podmiotów, co skutkuje nałożeniem 25% korekty finansowej na udzielone zamówienie. Stwierdzono także naruszenie Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL z dnia 15 listopada 2011r. oraz zapisu § 20 b ust. 2 umowy o dofinansowanie projektu z dnia [...] marca 2012r.

Wysokość 25% korekty finansowej ustalono na postawie Kategorii 12 Określenie warunków udziału w postępowaniu i/lub kryteriów oceny ofert i/lub podmiotu zamówienia, które dyskryminują udział podmiotów określonej w Załączniku nr 9 b do Umowy o dofinansowanie projektu.

W związku z powyższym Instytucja Wdrażająca uznała za wydatki niekwalifikowalne kwotę [...] zł z tytułu nałożonej 25% korekty finansowej od wartości zamówienia (tj. [...] zł x 25% = [...]). Wskazała, iż kwotę [...] PLN stanowiły:

1. kwota nieprawidłowości w wysokości [...] PLN (wydatki ujęte w zatwierdzonych wnioskach o płatność);

2. kwota wydatków niekwalifikowanych w wysokości [...] PLN (wydatki uznane za niekwalifikowane w trakcie weryfikacji wniosków o płatność, które zostały uregulowane przez IW, poprzez pomniejszenie przez IW transzy przekazanej stronie w dniu [...] lipca 2013r.);

3. kwota wydatków niekwalifikowanych w wysokości [...] PLN (wydatki nie zostały ujęte we wnioskach o płatności, zostały uregulowane przez IW, poprzez pomniejszenie przez IW transzy przekazanej stronie w dniu [...] lipca 2013r.).

Do zwrotu zatem pozostały środki w wysokości [...] PLN.

Instytucja Wdrażająca zwróciła się również do Instytucji Zarządzającej o zajęcie stanowiska. Instytucja Zarządzająca POKL w piśmie z dnia 16 listopada 2012r., wskazała, iż mogło dojść do naruszenia zasady konkurencyjności, polegającej na określeniu warunków udziału w postępowaniu, które dyskryminowały udział innych podmiotów. Potwierdziła również, iż wymagania, jakie powinien spełniać potencjalny wykonawca są znacznie zawyżone, a doświadczenie, jakim miałby legitymować się wykonawca nie jest, w opinii IZ PO KL, koniecznie do poprawnego wykonania usługi.

Pismem z dnia 14 lutego 2013r. Instytucja Wdrażająca przekazała skarżącemu Zalecenia pokontrolne z informacją o wydatkach niekwalifikowanych oraz zaleciła zwrot kwoty uznanej za nieprawidłowość. Pismem z dnia [...] marca 2013r. nr [...] oraz pismem z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] Instytucja Wdrażająca dwukrotnie wzywała stronę do zwrotu nieprawidłowości wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych.

W związku z brakiem zwrotu wskazanej kwoty, Instytucja Pośrednicząca w dniu [...] października 2013r. wszczęła postępowanie administracyjne i decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013r. Marszałek Województwa [...] określił kwotę dofinansowania podlegającą zwrotowi.

Pismem z dnia [...] grudnia 2013r. skarżący odwołał się od decyzji wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości, ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 roku Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] marca 2014 roku Marszałek Województwa [...] działający w imieniu Województwa [...] jako Instytucji Pośredniczącej POKL określił skarżącemu kwotę dofinansowania podlegającą zwrotowi w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 207 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 w/w ustawy, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek wskazany przez organ lub jednostkę przekazujące te środki, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków publicznych są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystywaniu.

Procedurami obowiązującymi przy dokonywaniu wydatków w projektach finansowych z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki są m.in. umowa o dofinansowanie projektu oraz Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Zgodnie z § 3 ust. 2 i 4 Umowy o dofinansowanie beneficjent zobowiązał się stosować aktualnie obowiązującą treść Wytycznych przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach projektu. W chwili ponoszenia przez beneficjenta wydatków związanych z przeprowadzeniem Kursu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi: metoda MAG (135) + rysunek techniczny, tj. w 2012r., obowiązywała wersja Wytycznych z dnia 15 grudnia 2011r.

Instytucja Pośrednicząca wskazała, iż beneficjent upublicznił postępowanie w sposób zgodny z zapisami Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POKL, jednakże strona postawiła potencjalnym wykonawcom wygórowane w sposób nieuzasadniony wymagania, które mogły doprowadzić do niezłożenia oferty przez część istniejących na rynku podmiotów realizujących szkolenia spawalnicze. Strona wykluczyła zatem z możliwości ubiegania się o zamówienie podmioty realizujące szkolenia spawalnicze również w ramach projektów unijnych, ale na małą bądź średnią skalę oraz podmioty z dużym doświadczeniem w zakresie szkoleń spawalniczych nie realizujące tych szkoleń w ramach projektów unijnych oraz podmioty, które wykonały jedną z usług 4 lata przed opublikowaniem zapytania ofertowego bądź prowadziły szkolenia o okresie trwania krótszym niż 10 miesięcy.

Wskazała, iż w protokole kontroli Instytucja Wdrażająca zarzuciła beneficjentowi, iż zlecał on przeprowadzenie szkoleń upatrzonemu podmiotowi, naruszając zasadę konkurencyjności. Podniosła, iż również w odpowiedzi na zapytanie ofertowe strony, firma R. Sp.j. przedstawiła zaświadczenie i rekomendacje potwierdzające spełnienie wymogów zawartych w zapytaniu ofertowym wystawione odpowiednio [...] stycznia 2012r. i [...] stycznia 2012 r. przez C., co świadczy o tym, iż beneficjent posiadał wiedzę o spełnianiu przez ww. firmę warunków wymienionych w zapytaniu ofertowym już w dacie tworzenia zapytania.

W ocenie Instytucji Pośredniczącej wymagania w zakresie doświadczenia, jakie beneficjent postawił wykonawcom w zapytaniu ofertowym były nadmiernie restrykcyjne i nieadekwatne do potrzeb związanych z wykonaniem usługi w postaci przeprowadzenia kursów zawodowych z zakresu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi metoda MAG z elementami rysunku technicznego, a tym samym doszło do naruszenia zasady konkurencyjności, polegającej na określeniu warunków udziału w postępowaniu, które dyskryminują udział podmiotów. Zgodnie z zapytaniem ofertowym wymagania, jakie powinien spełniać potencjalny wykonawca są znacznie zawyżone, a doświadczenie, na jakim miałby opierać się wykonawca nie jest koniecznie do poprawnego wykonania usługi.

Organ I instancji wobec powyższego uznał, iż doszło do naruszenia zapisów Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL z dnia 15 grudnia 2011r. zawartych w Rozdziale 3 Ogólne zasady kwalifikowania wydatków, 3.1.3 Sekcja 3 – Przejrzystość i konkurencyjność wydatków punkt 2. Zgodnie z przywołanym przepisem Wytycznych beneficjent obowiązany był przygotować i przeprowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców. Jednocześnie, zgodnie z § 20b Umowy o dofinansowanie przy udzieleniu zamówienia w ramach projektu, beneficjent obowiązany był stosować zasadę konkurencyjności w rozumieniu Wytycznych.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 roku Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2014roku Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z zapisami Wytycznych (rozdz. 3.1.3 Przejrzystość i konkurencyjność wydatków, pkt. 2) beneficjent przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców.

Wyjaśnił, iż aby zachować zasady uczciwej konkurencji, beneficjent zobowiązany był m.in. do określenia kryteriów oceny oferty, które w jak najwyższym stopniu będą odpowiednie dla przedmiotu postępowania, a jednocześnie nie spowodują nieuzasadnionego ograniczenia konkurencji. W ocenie organu odwoławczego, warunkiem dotyczącym zrealizowania w ciągu ostatnich 3 lat co najmniej 3 usług lub projektów ze środków UE, które spełniają jednocześnie warunki wskazane powyżej był wygórowany i nieadekwatny do przedmiotu zamówienia. W treści zapytania ofertowego przedmiotem zamówienia była kompleksowa realizacja kursów zawodowych z zakresu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi metodą MAG – 135 z elementami rysunku technicznego. Posiadanie doświadczenia w realizacji usług lub projektów finansowanych ze środków UE, w szczególności w zakresie wskazanym w zapytaniu ofertowym (tj. przeszkolenie co najmniej 120 osób, okres realizacji każdej usługi/projektu wynosił co najmniej 10 miesięcy, zaś wartość usługi/projektu wynosiła co najmniej [...] zł), nie przesądza o kompetencjach potencjalnego oferenta do zrealizowania usługi na pożądanym poziomie. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, ustanowione warunki udziału w postępowaniu nie były związane z przedmiotem zamówienia, tj. usługą szkoleniową. Za przekroczenie granic przedmiotu zamówienia należy uznać wygórowane wymagania, nieznajdujące uzasadnienia potrzebami zamawiającego. Źródło finansowania przedsięwzięć, w realizacji których doświadczenie ma potencjalny oferent, nie określa jego zdolności do wykonywania zamówienia. Powyższy wymóg określony jako kryterium dostępu dyskwalifikował z udziału w postępowaniu ofertowym wszystkich oferentów, którzy przede wszystkim dysponowali doświadczeniem w organizacji i przeprowadzeniu szkoleń, ale nie realizowali ich w projektach dofinansowywanych z UE. W ten sposób odwołujący zawężył krąg potencjalnych oferentów, którzy dysponowali potencjałem do realizacji usługi.

Stanowi to ograniczenie konkurencji i nierówne traktowanie wykonawców o porównywalnych kompetencjach do wykonania przedmiotowego zamówienia.

Dodał, iż na zapytanie ofertowe odpowiedzi udzieliła tylko jedna firma, której skarżący zlecił wykonanie usługi, tj. R. Sp. J. z siedzibą w D., która całość przedmiotu oferty zleciła na zewnątrz, firmie. Potwierdziło to, iż kryterium było wyrównane. Tym samym organ odwoławczy podzielił opinię organu I instancji w zakresie naruszenia zasady konkurencyjności poprzez określenie dyskryminujących warunków udziału w postępowaniu, poprzez wskazanie wymogu posiadania doświadczenia w realizacji projektów szkoleniowych dofinansowanych z UE.

Wskazał też, iż wymaganie od potencjonalnego wykonawcy doświadczenia w realizacji usług lub projektów finansowanych ze środków UE było nieuprawnione, gdyż nie odnosiło się do przedmiotu zamówienia. Podkreślił, iż skarżący jako beneficjent projektu odpowiedzialny był za zarządzanie projektem. Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie w ramach projektów finansowano wynagrodzenie kierownika projektu i asystenta projektu, którzy mieli za zadanie dbać o zgodność realizacji projektu z wymogami proceduralno – formalnymi wynikającymi z zawartej umowy o dofinansowanie, w szczególności dotyczącymi zgodności realizowanego projektu z zapisami Wytycznych. Argument, iż kryterium wynikało z jednej strony z szeregu okoliczności związanych ze specyfiką usług szkoleniowych realizowanych w ramach projektów współfinansowanych z UE oraz utrwalonych standardów w zakresie ich realizacji, a z drugiej z potrzeby należytego wykonania usługi jest nietrafiony. Jeżeli w ocenie skarżącego finansowanie w ramach projektu wynagrodzenia kierownika projektu i wynagrodzenia asystenta projektu było niewystraczające do zadośćuczynienia wszystkim wymaganiom proceduralnym związanym z realizacją projektów dofinansowanych ze środków UE, należało rozważyć zlecenie zarządzenia projektem podwykonawcy. Wówczas zdaniem organu kwestionowane kryterium oceny ofert znajdowałoby uzasadnienie, a zlecenie sfinansowane zostałoby ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie projektu. Podkreślił, iż wykonawca wyłoniony do realizacji szkoleń w całości zlecił podwykonawcom – Zakładowi Doskonalenia Zawodowego w B. Ośrodek w H. (2 grupy szkoleniowe), Ośrodkowi w B. (1 grupa szkoleniowa), którzy realizowali w całości szkolenia z zakresu spawania, w tym m.in. zapewniały kadrę, materiały szkoleniowe, sale do szkoleń teoretycznych i rysunku technicznego, hale ćwiczeniowe, badania lekarskie, ubezpieczenie, wyżywienie oraz egzamin zewnętrzny dla uczestników.

Ponadto, co wynikało z informacji dostępnych powszechnie w Internecie, na 4 podmioty, do których beneficjent wysłał zapytanie ofertowe, 1 podmiot – firma ,,D." nie realizował szkoleń spawalniczych przed dniem opublikowania zapytania ofertowego, tj. [...] marca 2012r., kolejni dwaj oferenci – H. – choć organizowali szkolenia spawalnicze, nie dysponowały wystarczająco dużym doświadczeniem, zgodnie z wymaganiami postawionymi w ofercie. Tylko firma R. w informacjach ogólnie dostępnych wykazała doświadczenie adekwatne do wymagań Zamawiającego. Warunki udziału w postępowaniu ofertowym były więc wygórowane, co narusza zasadę konkurencyjności. Zamawiający formułując warunki udziału w postępowaniu powinien opierać się na obiektywnych przesłankach, aby do udziału w postępowaniu dopuszczony był każdy wykonawca zdolny do wykonania zamówienia. Naruszeniem zasady konkurencyjności wyrażonej w Wytycznych jest jakiekolwiek zawężenie grupy potencjalnych wykonawców. Wymóg ten spowodował, iż potencjalni oferenci, którzy dotychczas nie realizowali projektów/usług finansowanych ze środków publicznych, w tym ze środków UE, a mieli potencjał i doświadczenie w realizacji analogicznych usług szkoleniowych, byli wykluczeni z udziału w postępowaniu.

Wskazał, iż zasadne też było naliczenie korekty finansowej. Z uwagi na brak możliwości zastosowania w niniejszym przypadku dyferencyjnej metody szacowania szkody polegającej na wyliczeniu różnicy pomiędzy wartością oferty wybranej a wartością oferty odrzuconej, do wyliczenia rozmiaru szkody (korekty finansowej) zastosowano metodę wskaźnikową wskazującą na wartość uśrednioną. W ocenie organu odwoławczego skutki finansowe dokonanego przez odwołującego naruszenia zasady konkurencyjności były na tyle rozproszone i trudne do oszacowania, że organ I instancji prawidłowo zastosował metodę wskaźnikową i nałożył korektę finansową wyrażającą abstrakcyjny i uśredniony stopień szkodliwości określonego typu naruszenia.

W przypadku skarżącego doszło do naruszenia zapisów Wytycznych podrozdz. 3.1.3 pkt 2, co stanowi podstawę do zastosowania 25% korekty finansowej zgodnie z taryfikatorem określonym w Wytycznych dotyczących określenia korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS, stanowiących załącznik do umowy o dofinansowanie realizacji projektu.

Wskazano, iż naruszenie zapisów Wytycznych stanowi naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 pkt 1 ufp i tym samym naruszenie art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp.

Odniósł się również do zarzutu podniesionego w odwołaniu dotyczącego wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości.

Wyjaśnił, iż decyzja organu I instancji wydana została zgodnie z zapisami Porozumienia z dnia [...] czerwca 2007r. w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL. z uwzględnieniem późniejszych zmian, w tym zapisów aneksu nr 8 z dnia [...] lipca 2013r., w którym wskazano, iż organem I instancji uprawnionym do wydania decyzji (dot. odzyskiwania kwot, o których mowa w przepisach o finansach publicznych, w tym wydawania decyzji o zwrocie środków na podstawie tych przepisów jest Marszałek Województwa. Ponadto jak wskazał zgodnie z § 4 ust. 1 Porozumienia w przypadku delegowania zadań wskazanych w § 3 ust. 2 lit f i m organem I instancji jest kierownik Instytucji Wdrażającej. IP nie delegowała zadań IW, w związku z czym Porozumienie pomiędzy Instytucją Pośredniczącą a Instytucją Wdrażającą nie zostało anektowane. Instytucja Pośrednicząca nie upoważniła Instytucji Wdrażającej do wydawania decyzji administracyjnych, w związku z czym uprawnionym do wydawania zaskarżonej decyzji był Marszałek Województwa. Instytucja Wdrażająca była zobowiązana jedynie do prowadzenia procedury zmierzającej do odzyskiwania środków przekazanych na finasowanie projektu, które zostały przez beneficjenta wykorzystywane z naruszeniem procedur, zgodnie z art. 207 ufp. Jednocześnie podpisanie aneksu nr 3 do Porozumienia pomiędzy IP a IW w dniu [...] stycznia 2014r. utrzymało dotychczasową procedurę w zakresie wydawania przedmiotowych decyzji administracyjnych.

W skardze z 22 czerwca 2014 roku skarżący wniósł o uchylenie decyzji Ministra infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 roku w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego bezzasadne zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji na skutek uznania za słuszny zarzutu zastosowania przez skarżącego w postępowaniu ofertowym dyskryminujących warunków udziału w postępowaniu i przyjęcia naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców w prowadzonym przez skarżącego postępowaniu ofertowym bez odniesienia się do specyfiki, rodzaju, wielkości, okresu realizacji przedmiotu postępowania ofertowego oraz jego celu jak również proporcjonalności postawionego warunku dotyczącego doświadczenia podmiotów ubiegających się o realizację zamówienia do przedmiotu zamówienia i uzasadnionych potrzeb skarżącego jako organizatora postępowania ofertowego, co w konsekwencji skutkowało brakiem wydania decyzji uchylającej w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości, z uwagi na jego bezprzedmiotowość,

2) art. 138 § pkt 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego bezzasadne niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, pomimo, że spełniona została przesłanka do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenia postepowania pierwszej instancji w całości, z uwagi na brak istnienia w okolicznościach niniejszej sprawy przesłanek wskazujących na naruszenie przez skarżącego zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, na co wskazuje wykładnia literalna i celowościowa zapisów określających warunek udziału w postępowaniu ofertowym prowadzonym przez skarżącego zamieszczonym w zapytaniu ofertowym oraz z uwagi na brak wykazania w dostateczny sposób, że warunek udziału w postępowaniu ofertowym wobec potencjalnych wykonawców usługi szkoleniowej polegający na określeniu wymogu doświadczenia w realizacji usług lub projektów finansowanych ze środków UE został ustanowiony w sposób niezwiązany z przedmiotem zamówienia.

3) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w.zw. z art. 12 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, jak również naruszenie zasady przekonywania w merytorycznym rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy oraz naruszenie zasady szybkości i prostoty postępowania w kontekście przyszłych skutków finansowych, jakie mogą grozić skarżącemu, w szczególności poprzez:

- oparcie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy na podstawie informacji, których źródłem jest Internet, bez zbadania prawdziwości tych informacji oraz bez uwzględnienia faktu, iż informacje zamieszczone na poszczególnych stronach internetowych potencjalnych wykonawców stanowią jedynie informacje ogólne dotyczące działalności danego oferenta i nie mogą być poczytywane jako informacja pełna dotycząca posiadanego potencjału i zdolności do wykonywania danego zamówienia.

- prowadzenie bezzasadnych i nie znajdujących zastosowania na tle przedmiotowej sprawy ustaleń w zakresie odpowiedzialności skarżącego za zarządzanie projektem oraz możliwości powierzenia realizacji w/w zadania podwykonawcy, co uzasadniałoby postawienie przez skarżącego warunków udziału w postępowaniu na poziomie ustalonym w zapytaniu ofertowym, jak również niewyjaśnienie, jaki wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy mają wskazane wyżej okoliczności,

- nieuwzględnienie dosłownego brzmienia zapisów zawartych w zapytaniu ofertowym odnoszących się do warunku dotyczącego doświadczenia, w szczególności poprzez niedostrzeżenie, że warunek doświadczenia został sformułowany w sposób alternatywny i odnosił się bądź do zrealizowanej usługi, bądź projektu współfinansowanego ze środków UE,

- błędne wnioskowanie, że złożenie jednej oferty w postępowaniu ofertowym prowadzonym przez skarżącego przesądza o ustaleniu przez skarżącego dyskryminujących warunków udziału w postępowaniu, pomimo braku udowodnienia istnienia związku przyczynowego pomiędzy złożeniem jednej oferty a założeniem dotyczącym warunków udziału w postępowaniu.

- bezprawne pominięcie zarzutów stawianych przez skarżącego w odwołaniu i nie odniesienie się do nich w treści zaskarżonej decyzji zwłaszcza co do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz kwestii dotyczących ustalenia i nałożenia korekty finansowej, bez podstawy faktycznej i prawnej.

- bezprawne pominięcie wskazanych przez skarżącego okoliczności rozwiązania umowy zawartej w następstwie przeprowadzonego postępowania ofertowego z dnia [...] marca 2012 roku oraz wartości kontrolowanego zamówienia do dnia rozwiązania w/w umowy, przeprowadzenie ponownie postepowania ofertowego, w którym warunki udziału zostały istotnie obniżone oraz bezpodstawne nie odniesienie się do podnoszonego przez skarżącego zarzutu nieprawidłowych ustaleń w zakresie nałożonej korekty finansowej z uwagi na wystąpienie w/w okoliczności,

4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art.. 80 k.p.a. poprzez:

- niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i tym samym zaniechanie rzetelnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy z pominięciem istotnych okoliczności wskazujących na proporcjonalność postawionego w zapytaniu ofertowym warunku do przedmiotu zamówienia, co kłóci się z zasadą dbałości o interes społeczny i słuszny interes obywateli, wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z niego nie wynikających, dokonanie wybiórczej dowolnej oceny materiału dowodowego bez uwzględnienia okoliczności, w szczególności faktu rozwiązania przez skarżącego umowy zawartej w następstwie przeprowadzonego postępowania ofertowego z dnia 9 marca 2012 roku i rzeczywistej wartości kontrolowanego zamówienia, jak również niedokonanie przez organ ustaleń w zakresie charakteru i wagi naruszenia przy posługiwaniu się wyłącznie zryczałtowanym wskaźnikiem z ,,Taryfikatora"

5) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:

- niedostateczne wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ, wydając zaskarżoną decyzję, w szczególności poprzez niedostateczne uzasadnienie podstaw faktycznych dla uznania, że skarżący w zapytaniu ofertowym określił dyskryminujący udział innych podmiotów warunek udziału na skutek postawienia zbyt rygorystycznych wymagań w zakresie posiadanego przez potencjalnych wykonawców doświadczenia w realizacji projektów lub usług finansowanych ze środków UE,

- brak wskazania w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej nałożenia korekty finansowej w wysokości 25% wartości przedmiotu zamówienia oraz brak wyjaśnienia podstaw do nałożenia w/w korekty wobec skarżącego.

- niewykazane zasadności zastosowania pełnej wysokości nałożonej na skarżącego korekty finansowej.

6) art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego bezzasadne niezastosowanie, pomimo, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, a to:

- została wydana przez Marszałka Województwa [...] działającego w imieniu Województwa [...] jako Instytucji Pośredniczącej, pomimo, że uprawnionym do wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania przedmiotowej decyzji był Dyrektor WUP w B. (Kierownik Instytucji Pośredniczącej II Stopnia – Wojewódzkiego Urzędu Pracy w B.),

- została wydana bez podpisu Marszałka Województwa [...] oraz bez upoważnienia organu uprawnionego do jej wydania, oraz

II. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

1. art. 207 ust.1 pkt 2 oraz art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezasadne przyjęcie ich zastosowania, mimo że w świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, że przyznane beneficjentowi środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w kwocie 36 562,50 zł nie zostały przez skarżącego wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, a w konsekwencji błędne ustalenie, że:

- skarżący w postępowaniu prowadzonym w trybie zapytania ofertowego ustalił dyskryminujący udział innych podmiotów warunek w postaci posiadania przez potencjalnych oferentów doświadczenia w realizacji usług lub projektów finansowanych ze środków UE i tym samym wykluczył z postępowania oferentów, którzy nie realizowali dotychczas takich usług, a mieli doświadczenie i potencjał w realizacji analogicznych usług bez spełnienia w/w warunku,

2. art. 98 ust. 2 Rozporządzenia rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ze zm.) poprzez:

- jego wadliwe zastosowanie i ustalenie, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki do nałożenia korekty finansowej w wysokości 25% wartości zamówienia, pomimo, że w prowadzonej przez skarżącego procedurze wybory wykonawcy szkoleń nie doszło do naruszenia zasady konkurencyjności polegającej na określeniu warunków udziału w postępowaniu, które dyskryminowały udział innych podmiotów,

- pominięcie przez organ odwoławczy przy nakładaniu korekty finansowej w wysokości 25% wartości przedmiotowego zamówienia charakteru i wagi nieprawidłowości oraz faktycznych strat finansowych poniesionych przez fundusze UE.

- bezzasadne nierozpoznanie wniosku skarżącego o odstąpienie od stosowania korekty finansowej z uwagi na okoliczności łagodzące występujące na tle przedmiotowej sprawy oraz brak rozważenia, czy zachodzą przesłanki do odstąpienia od zastosowania korekty finansowej lub jej obniżenia,

- jego bezzasadne zastosowanie skutkujące ustaleniem i nałożeniem na skarżącego korekty finansowej w wysokości 25% wartości przedmiotowego zamówienia bez przeprowadzenia odpowiedniego postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia i nałożenia korekty finansowej, które stanowi odrębne od postępowania w przedmiocie zwrotu środków w trybie przepisów u.f.p. postępowanie administracyjne i wydania odrębnej decyzji w przedmiocie ustalenia i nałożenia korekty finansowej w trybie art. 107 § 1 k.p.a. poprzedzonej stosownym postępowaniem wyjaśniającym,

3. § 20 b ust 1 umowy nr [...] o dofinansowanie projektu: ,, [...]" zawartej pomiędzy Województwem [...] (Wojewódzkim Urzędem Pracy w B.) a C. z siedzibą w S. w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, poprzez przyjęcie, że w procesie wyboru wykonawcy na przeprowadzenie szkoleń skarżący naruszył zasadę konkurencyjności, stawiając potencjalnym wykonawcom wygórowane, zawyżone warunki udziału w w/w postępowaniu, skutkujące koniecznością zastosowania przedmiotowej korekty,

4. Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki, Rozdział 3 Ogólne zasady kwalifikowania wydatków 3.1.3 Sekcja 3 Przejrzystość i konkurencyjności wydatków punkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p. poprzez uznanie, że w procedurze wyboru wykonawcy na przeprowadzenie szkoleń doszło do naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców i uznaniu wydatków w łącznej kwocie [...] zł za niekwalifikowalne, w tym kwoty [...] zł,

5. Zasad finansowania Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w zw. z Wytycznymi dotyczącymi określenia korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków finansowanych ze środków EFS w zw. z art. 98 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, poprzez wymierzenie korekty finansowej stanowiącej 25% wydatków kwalifikowanych dla zamówienia pomimo braku podstaw do jej wymierzenia.

W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał dotychczasowe twierdzenia i wniósł o jej oddalenie .

Pismem procesowym z dnia 24 września 2014 roku (data nadania) skarżący wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zawieszenia postępowania.

Na rozprawie w dniu 6 marca 2015 roku pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa zarzuty dotyczące braku uprzedniego wydania decyzji określającej korektę finansową oraz właściwości organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). W oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., nr 270, ze zm. Dalej: p.p.s.a.) sądy stosują środki określone w ustawie.

Regulacje te określają podstawową funkcję sądownictwa i toczonego się przed nim postepowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu czy postepowanie prowadzące do je wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając argumenty przedstawione w skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga nie jest zasadna, co skutkowało jej oddaleniem.

Należy przypomnieć, iż skarżący realizował projekt p.t. ,, [...]", realizowany w ramach Priorytetu VIII – Regionalne kadry gospodarki, Działanie 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie, Poddziałanie 8.1.1 Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki pomiędzy Województwem [...] (Wojewódzkim Urzędem Pracy w B.) a C. z siedzibą w S.

Przedmiotowy projekt realizowany był w okresie 1 marca 2012r. do 31 maja 2013r.

Celem projektu było podniesienie kwalifikacji przez 180 pracujących osób dorosłych, powyżej 50 roku życia, uczestniczących w szkoleniach i kursach poza godzinami pracy, o wykształceniu co najwyżej ponadgimnazjalnym, zamieszkujących na obszarze województwa [...], w tym co najmniej 50% zamieszkujących na obszarze gmin wiejskich i gmin miejsko – wiejskich województwa [...].

W projekcie zaplanowano doradztwo zawodowe i kurs spawania blach i rur spoinami pachwinowymi metodą MAG (135) + rysunek techniczny.

W ramach wniosku o dofinansowanie projektu skarżący założył, iż przeprowadzenia szkolenia ,,Kurs spawania blach i rur spoinami pachwinowymi: metoda MAG (135) + rysunek techniczny" zostanie zlecone zewnętrznemu wykonawcy.

W budżecie projektu na zadanie to zaplanowano kwotę [...] zł.

Zgodnie z § 3 ust. 4 umowy skarżący zobowiązany był do realizacji projektu na podstawie wniosku, a przy wydatkowaniu środków przyznanych w ramach projektu zobowiązany był do stosowania aktualnie obowiązującej treści ,,Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki".

Upoważnienie dla Ministra do wydania Wytycznych wynika z art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 35 ust.3 pkt 4a ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W wytycznych tych w rozdziale 3.1.3 ,,Przejrzystość i konkurencyjność wydatków" wskazano, iż beneficjent ma obowiązek przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców.

Skarżący [...] marca 2012r. wszczął postępowanie ofertowe na wybór wykonawcy. W pkt 5 zapytania ofertowego na przeprowadzenie kursu spawania blach i rur spoinami pachwinowymi: metoda MAG (135) + rysunek techniczny zawarł warunek, że w postępowaniu mogą wziąć udział wykonawcy, którzy posiadali doświadczenie w postaci przeszkolenia w ciągu ostatnich 3 lat co najmniej 360 osób z zakresu spawania oraz zrealizowania w ciągu ostatnich trzech lat co najmniej trzech usług lub projektów finansowanych ze środków UE, a które spełniają łącznie warunki:

- dotyczą szkoleń z zakresu spawania;

- w ramach każdego projektu/usługi zostało przeszkolonych co najmniej 120 osób;

- okres realizacji każdej usługi/projektu wynosił co najmniej 10 m-cy;

- wartość usługi/projektu wyniosła co najmniej [...] złotych;

Skarżący zaproszenie ofertowe przesłał do czterech potencjalnych wykonawców usługi: R. Spółka Jawna, H., ,,D." oraz F. W odpowiedzi wpłynęła tylko jedna oferta R. Spółka Jawna, z którą beneficjent w dniu [...] kwietnia 2012 roku zawarł umowę na kwotę [...] zł.

Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. – w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich są wykorzystywane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami (...). W myśl art. 184 ust. 1 u.f.p. – wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i3 (m.in. środki pochodzące z budżetu UE) są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystywaniu. Przez ,,inne procedury obowiązujące przy wykorzystywaniu środków europejskich", o których mowa a art. 184 ust. 1 w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., rozumieć należy również postanowienia umowy o dofinansowanie, naruszenie których aktualizuje obowiązek zwrotu przyznanych środków (tak w wyroku NSA: z 19 czerwca 2012r. II GSK 732/11; z 9 stycznia 2014r. II GSK 1546/12; pub. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak więc zarówno zapisy Umowy o dofinansowanie z [...] lutego 2012r., jak i ,,Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki", do których odwołuje się § 3 ust. 4 i § 20b ust. 1 tej Umowy stanowią procedurę o jakiej mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p.

Kwestią sporną między stronami jest to, czy warunek dotyczący po pierwsze – możliwości udziału w postępowaniu jedynie tych podmiotów, które realizowały już projekty finansowane ze środków Unii Europejskiej w okresie ostatnich 3 lat w ramach co najmniej 3 projektów lub usług o wartości [...] zł każdy, z których każdy obejmował co najmniej 120 osób, ograniczał konkurencję i dyskryminował większość potencjalnych wykonawców, jak twierdzi organ, czy też – jak twierdzi skarżący - powyższy warunek nie ograniczał konkurencyjności, a dokonanie wyboru wykonawcy w ramach projektu odbyło się z zachowaniem zasady konkurencyjności wskazanej w Wytycznych i innych dokumentach oraz przepisem prawa mających zastosowanie do projektów z PO KL.

Przechodząc do meritum sprawy Sąd wskazuje, że Wytyczne w Rozdziale 3 pkt 1 ppkt 1e stanowią, że wszystkie wydatki w ramach PO KL są kwalifikowalne, o ile łącznie spełniają określone warunki, m.in. dotyczą usług wybranych w sposób przejrzysty i konkurencyjny, zgodnie z sekcją 3.1.3, o ile ten warunek ma zastosowanie. W sekcji 3.1.3. (Przejrzystość i konkurencyjność wydatków) wskazano, że przy udzieleniu zamówienia w ramach projektu beneficjent stosuje zasadę konkurencyjności w rozumieniu podsekcji 3.1.3.1., przy czym dotyczy to wszystkich podmiotów, które nie są zobowiązane do stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (pkt 1b). Ponadto beneficjent przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców (pkt 2). W myśl pkt 3 – w przypadku naruszenia przez beneficjenta zasad określonych w pkt 1, podmiot będący stroną umowy lub inny uprawniony organ kontrolny ma prawo zastosować taryfikator korekt określony w umowie o dofinansowanie projektu.

Podsekcja 3.1.3.1. (Zasada konkurencyjności) stanowi w punkcie 1, że zasada konkurencyjności dotyczy wszystkich zamówień w ramach projektu przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14 000 euro netto (bez VAT). W celu spełniania zasady konkurencyjności beneficjent zobowiązuje się do:

a) wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, o ile na rynku istnieje trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia; równocześnie beneficjent jest zobowiązany do upublicznienia powyższego zapytania ofertowego co najmniej na swojej stronie internetowej, o ile posiada taką stronę; zapytanie ofertowe powinno zawierać w szczególności opis przedmiotu zamówienia, kryteria oceny oferty oraz termin składania ofert, przy czym termin na złożenia oferty powinien wynosić nie mniej niż 7 dni roboczych od dnia otrzymania zapytania ofertowego;

b) wyboru najkorzystniejszej spośród złożonych ofert w oparciu o ustalone w zapytaniu ofertowym kryteria oceny; wybór oferty jest dokumentowany protokołem.

Sąd podkreśla, że poza sporem w sprawie pozostaje to, że skarżący wypełnił powyższą procedurę. Wskazanie tego faktu jest o tyle istotne, że w orzecznictwie sądowo - administracyjnym pojawił się pogląd (p. wyrok NSA z 4 czerwca 2014 r. sygn. II GSK 617/13, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że aby uznać wydatki za niekwalifikowane nie wystarczy naruszyć ogólną i dość abstrakcyjną "zasadę konkurencyjności", lecz zasada ta powinna być określona w umowie o dofinansowanie projektu. W konsekwencji dopiero w przypadku naruszenia stosownych postanowień umownych (Wytycznych) można mówić o naruszeniu zasady konkurencyjności. Zatem można na podstawie powyższego postawić wniosek, że już samo zachowanie przez beneficjenta procedury zamówienia wystarcza do zachowania zasady konkurencyjności.

Skład orzekający nie podziela tak daleko idącego poglądu, stwierdza jednak, że ten sposób interpretacji powoduje, że organy badając kwestię zachowania zasady konkurencyjności powinny postępować ostrożnie. Oznacza to, że o złamaniu zasady konkurencyjności można mówić w sytuacjach jasnych, niepozostawiających wątpliwości. Takich, w których można stwierdzić, że faktycznie zapytanie ofertowe zostało sformułowane w ten sposób, że wykluczyło potencjalnie zainteresowane podmioty do złożenia ofert.

Przedkładając powyższe do przedmiotowej sprawy, Sąd stwierdza, że organy zasadnie uznały, że skarżący postawił zbyt rygorystyczne warunki udziału w postępowaniu ofertowym, które naruszyły zasadę konkurencyjności i spowodowały dyskryminację części potencjalnych wykonawców.

Sąd nie kwestionuje tego, że skarżący mógł w zapytaniu ofertowym postawić wymóg posiadania doświadczenia w prowadzeniu szkoleń dotyczących przedmiotu oferty szkoleń, po to by usługa ta została zrealizowana zgodnie ze oczekiwaniem skarżącego. To jednak ograniczenie tego doświadczenia jedynie do podmiotów, które przeprowadziły takie szkolenia w ramach PO KL w sposób istotny zawęziło krąg potencjalnych zainteresowanych realizacją oferty. Sąd stwierdza, że źródło finansowania projektów realizowanych przez potencjalnych wykonawców nie ma i nie może mieć znaczenia dla wyboru tego wykonawcy. Nie przekłada się bowiem w żadnej mierze na warunki realizowania zamówienia, a jest czynnikiem w stosunku do tych warunków niezależnym i zewnętrznym. Zdaniem Sądu taki warunek mógłby zostać postawiony jako jedno z "Kryteriów oceny ofert i ich znaczenia", ale nie jako warunek dostępu do udziału w zamówieniu ofertowym.

Konsekwencją postawienia warunku doświadczenia w realizacji projektów w ramach PO KL było to, że istniejące na rynku podmioty, które dysponowały kadrą, zapleczem technicznym i doświadczeniem w przeprowadzeniu szkoleń spawalniczych nie mogły złożyć swojej oferty.

Sąd podkreśla, że zasada konkurencyjności ograniczona jest w każdym wypadku, gdy beneficjent przyjmuje takie kryteria dostępu lub oceny ofert, które powodują nieuzasadnione zróżnicowane traktowanie podmiotów ubiegających się o udzielenie zamówienia ze względu na cechy, które nie są związane z przedmiotem zamówienia.

Zasadnie w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu podnosi, iż żadnego uzasadnienia nie znajduje wymóg odnoszący się do tego, by wykonawca zrealizował w przeszłości akurat 3 zamówienia w podobnym przedmiocie, jak również wymóg by w każdym szkoleniu udział miało brać przynajmniej 120 osób. Na rynku bowiem funkcjonować mogą podmioty, które przeprowadzają szkolenia w zakresie spawania, jednak działają w ten sposób, że realizują kilka projektów w tym samym czasie, a każdy z projektów obejmuje mniejszą od wymaganej przez skarżącego liczbę uczestników, jednak ogólna liczna osób przeszkolonych jest znacząco wyższa od liczby 360 osób. Podmioty takie wykazywałyby wówczas wystarczające doświadczenie do przeprowadzenia szkolenia, a mimo to nie zostałyby dopuszczone do udziału w postępowaniu przez skarżącego. Analogiczna sytuacja odnosi się do podmiotów, które wykonywały usługi lub projekty w okresie dłuższym niż 3 lata, bądź które w ogóle nie czerpały środków z funduszy Unii Europejskiej. Postawiony przez skarżącego wymóg, co do przeprowadzenia szkolenia wyłącznie z zakresu spawania również nie jest niezbędny biorąc pod uwagę fakt, że wybrany przez skarżącego podmiot zlecił wykonanie zamówienia w całości innemu podwykonawcy, specjalizującemu się właśnie w szkoleniach w tym zakresie. W rzeczywistości zatem ciężar merytorycznego przygotowania i przeprowadzenia szkolenia spoczął na innym niż wykonawca podmiocie.

Sąd stwierdza także, że wymóg dotyczący zrealizowania przez wykonawców usług lub projektów finansowanych ze środków UE również nie znajduje uzasadnienia. Źródło finansowania projektów realizowanych przez potencjalnych wykonawców nie ma i nie może mieć znaczenia dla wyboru wykonawcy kolejnego zamówienia. Nie przekłada się bowiem na warunki realizowania zamówienia, a jest czynnikiem w stosunku do tych warunków niezależnym i zewnętrznym. Prawidłowość takiego stanowiska doprowadziła do wydania interpretacji IZ PO KL, DZF-IV82202-170-IK/13, na którą interpretację powołuje się skarżący.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż choć interpretacja została wydana już po przeprowadzeniu przez skarżącego procedury wyboru wykonawców jednak nie oznacza to, że wobec tego zastosowanie się do treści tego stanowiska powoduje działanie prawa wstecz. Została ona wydana na gruncie sporów odnoszących się do oceny sposobu formułowania wymogów stawianym wykonawcom, a odnoszącym się do realizacji projektów lub usług finansowanych ze źródeł UE. Zajęcie przez organ stanowiska w tej kwestii nie oznacza, iż przed wydaniem interpretacji organ prezentował odmienne zdanie w tym zakresie, a służyć miało przesądzeniu kwestii, która w praktyce wywoływała wątpliwości wśród beneficjentów.

Sąd za niezasadne uznał twierdzenia skarżącego, że niezbędne doświadczenie szkoleniowe w ramach PO KL było potrzebne po to, by wykonawca zachował wszelkie procedury związane z realizacją zamówienia finansowanego ze źródeł UE. Obowiązek taki spoczywał na skarżącym, zaś przeniesienie go na wykonawcę mogłoby nastąpić wówczas, gdyby skarżący zlecił wykonawcy również zarządzanie projektem, a w budżecie projektu zostałyby przeznaczone odpowiednie środki na ten cel. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, ponieważ skarżący do dbania o zgodność projektu z wymogami proceduralnymi powołał kierownika projektu, asystenta oraz specjalistę do spraw rekrutacji i wypłacał im stosowne środki finansowe tytułem wynagrodzenia za wykonaną pracę. To na skarżącym ciążył zatem obowiązek nadzorowania i kontroli nad realizowaniem przedmiotu zamówienia przez wykonawcę i czuwania nad tym, by wszystkie kwestie proceduralne i formalne były przestrzegane. Słusznie w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu zauważa, też że oczywistym jest, że podmioty, które wcześniej realizowały projekty w ramach programów PO KL posiadają już na etapie składania ofert praktyczną wiedzę i doświadczenie, co do procedury realizacji tego typu zamówień, które wyniosły ze swoich wcześniejszych projektów. Można zatem zakładać, że współpraca z takimi podmiotami układałaby się łatwiej. Argument taki nie jest jednak wystarczający do tego, by wykluczyć z możliwości udzielenia zamówienia inne podmioty, które pomimo tego, że nie posiadają analogicznych doświadczeń, wyrażają przecież wolę i gotowość stosowania się do odpowiednich regulacji do poleceń kierowanych przez skarżącego, nadto jest to ich prawny obowiązek, z którego niewykonania są rozliczane. Skarżący nie może zatem odgórnie zakładać, że podmioty takie swych obowiązków nie wypełnią. Ponadto, gdyby przyjąć takie założenie, to krąg podmiotów, którym można byłoby zlecić realizację zamówienia w ramach programu PO KL, pozostawałby przez cały czas niezmieniony, a podmioty posiadające odpowiednie doświadczenie w realizacji szkoleń zawodowych finansowanych z innych źródeł nigdy nie mogłyby uzyskać takich zamówień.

Zdaniem Sądu nie jest trafne również podnoszone przez skarżącego twierdzenie, iż postawiony przez niego wymóg dotyczący doświadczenia w realizacji usług lub projektów finansowanych ze środków UE nie ogranicza kręgu potencjalnych wykonawców ze względu na jego językową konstrukcję. Użycie przez niego pomiędzy słowami ,,usługi" i ,,projekty" spójnika ,,lub" nie przesądza o tym, że do udziału w postępowaniu dopuszczone byłoby również te podmioty, które realizowałyby usługi finansowane z innych źródeł niż fundusze unijne lub źródła publiczne.

Sąd stwierdza także, że warunek dotyczący realizacji zamówienia o minimalnej wartości [...] zł naruszał zasadę konkurencyjności. Nie jest bowiem zasadne twierdzenie skarżącego, że tylko takie podmioty byłyby w stanie prawidłowo wykonać zamówienie. Trafnie argumentuje organ, że sporne zamówienie mogło być w równej mierze udzielone, np. podmiotowi, który prowadził jednocześnie kilka lub kilkanaście projektów, z których każdy miał wartość niższą niż [...] zł, jednak których łączna wartość przewyższa wskazaną przez skarżącego kwotę. Podmiot taki wykazałby tym samym tożsame możliwości organizacyjne, co podmiot, który zrealizowałby jeden projekt o łącznej wartości założonej przez skarżącego. Wobec tego wymaganie, by potencjalny wykonawca zrealizował w przeszłości projekt o wartości co najmniej [...] zł należy uznać za niezasadny, a tym samym ograniczający wolną konkurencję.

Zasadnie też w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu podnosi, iż zapytanie ofertowe zostało przez skarżącego opublikowane w dniu [...] marca 2012r., zaś na dwa miesiące przed tą datą skarżący uzyskał od podmiotu, który ostatecznie otrzymał przedmiotowe zamówienie zaświadczenie określające doświadczenie tego podmiotu. Wymogi sformułowane następnie przez skarżącego zostały określone w całości w oparciu o doświadczenie i kwalifikacje jednego i jedynego z oferentów ubiegających się o zamówienie. Działanie takie jest nie dopuszczalne, gdyż wymogi powinny odnosić się do przedmiotu zamówienia i zostać sformułowane w taki sposób, by realizacja zamówienia mogła być przeprowadzona nie zaś w sposób, który zapewnia udział w postępowaniu wyłącznie jednemu, z góry wybranemu, podmiotowi. Okoliczność, który podmiot spełniałby wymogi powinna być bowiem oceniona przez skarżącego na etapie wyboru zgłoszonych ofert, nie zaś na etapie dopuszczenia do ich składania. Jeżeli pomimo dopuszczenia do udziału w postępowaniu kilku lub kilkunastu podmiotów, organ stwierdziłby, że najlepsze gwarancje wykonania zamówienia daje podmiot, który ostatecznie otrzymał zamówienie w zakwestionowanym postępowaniu, to skarżący mógłby takiego zamówienia mu udzielić, koniecznym było jednak umożliwienie innym podmiotom wzięcia udziału w postępowaniu i zaprezentowaniu ofert z poszanowaniem zasady wolnej konkurencji.

Skarżący, również zgodnie z procedurą przewidzianą w Wytycznych, zobowiązany był do skierowania zapytania ofertowego do co najmniej trzech wykonawców i zobowiązanie to zrealizował. Nie wykazał jednak, by dysponował w tym zakresie innymi dodatkowymi informacjami co do zakresu działalności, doświadczenia czy referencji poszczególnych podmiotów niż informacje pochodzące z powszechnie dostępnego źródła w postaci stron internetowych tych podmiotów. Wobec tego nie istnieją podstawy, by twierdzić, że skarżący przesyłając zapytanie ofertowe wiedział lub zakładał, iż podmioty te mogą posiadać lub posiadają lepsze kwalifikacje niż te, które wynikały z informacji zamieszczonych przez nie na stronach internetowych. Każdy podmiot działający na rynku stara się przedstawić w sposób najbardziej zachęcający dla przyszłego kontrahenta. Nie ma zatem podstaw do tego, by twierdzić, że podmioty, do których zapytanie skierował skarżący, posiadały dodatkowe kwalifikacje, niewskazane na stronach internetowych.

Konsekwencją naruszenia przez skarżącego zasady konkurencyjności było zastosowanie przez organ korekty określonej w wysokości 25% w oparciu o § 20b ust. 2 Umowy o dofinansowanie. Sąd podkreśla, że skarżący podpisując umowę o dofinansowanie zobowiązał się do stosowania Wytycznych, a także zgodził się na zapis, że Instytucja Wdrażająca w przypadku stwierdzenia naruszenia przez beneficjenta zasady konkurencyjności może zastosować korekty finansowe, zgodnie z załącznikiem nr 9b do niniejszej umowy i zobowiązać go do zwrotu środków.

W Wytycznych dotyczących określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków funduszy EFS" wskazano, że wysokość korekty finansowej jest ustalana w oparciu o wskaźnik procentowy korekty i wysokość faktycznych wydatków kwalifikowalnych dla danego zamówienia. Jednocześnie w tabelach wskazano konkretne naruszenia i uwzględniając powyższe wskazówki co do wysokości korekty, przypisano określony wskaźnik procentowy, o jaki dokonuje się pomniejszenia kwoty wydatku. Nie jest zatem tak, jak twierdzi skarżący, że podstawą zaskarżonej decyzji jest Taryfikator. Podstawą zmniejszenia kwoty rozliczanych wydatków z tytułu ich częściowej nie kwalifikowalności są odpowiednie wskazane wyżej, przepisy ustawy o finansach publicznych oraz regulacje Rozporządzenia 1083/2006. Taryfikator stanowi jedynie narzędzie pomocnicze służące wyliczeniu kwoty podlegającej zwrotowi.

Skarżący bezpodstawnie twierdzi, że jego działania nie wywołały uszczerbku finansowego, ani nawet potencjalnej szkody w budżecie UE, w związku z tym nie można uznać, by po stronie skarżącego wystąpiła nieprawidłowość, o której mowa w art. 2 pkt 7 Rozporządzenia 1083/2006. Wskazać należy, że nieprawidłowością w rozumieniu powołanego przepisu jest jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania ze strony podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w ogólnym budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

Zatem definicja ta obejmuje wszystkie, więc również nawet nieznaczne naruszenia, jeżeli powodują lub mogłyby spowodować szkodę dla unijnego budżetu. Użycie trybu warunkowego oznacza, że definicja ta obejmuje również potencjalne szkody dla unijnego budżetu. W sytuacji zaś, gdy skarżący bezzasadnie ograniczył krąg podmiotów, które mogły ubiegać się o udzielenie zamówienia nie jest obiektywnie możliwe ustalenie wielkości szkody ekonomicznej, która została lub mogła zostać wyrządzona budżetowi UE. W takiej sytuacji ani organ, ani sam skarżący nie są w stanie określić, jakie oferty zostałyby złożone przez potencjalnych wykonawców, gdyby skarżący nie zastosował dyskryminującego kryterium dostępu. Wobec tego, że organ nie mógł ustalić wysokości szkody metodą dyferencyjną, dla ustalenia wysokości korekty nałożonej na skarżącego zastosowano odpowiednio metodę wskaźnikową, opartą o określony w Taryfikatorze wskaźnik procentowy.

Zgodnie z art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 Państwa członkowskie w pierwszej kolejności ponoszą odpowiedzialność za śledzenie nieprawidłowości działając na podstawie dowodów świadczących o wszelkich większych zmianach mających wpływ na charakter lub warunki realizacji lub kontroli operacji lub programów operacyjnych oraz dokonując wymaganych korekt finansowych. Państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związki z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze. Uwolnione w ten sposób zasoby funduszy mogą być ponownie wykorzystywane przez państwo członkowskie do dnia 31 grudnia 2015r. na dany program operacyjny zgodnie z przepisami. Adresatem powyższych norm prawa wspólnotowego są państwa członkowskie, których zadania wykonuje Instytucja Zarządzająca w zakresie poszczególnych programów operacyjnych. A zatem powołane przepisy nie mogą dotyczyć bezpośrednio beneficjenta.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r., nr 84, poz.712 ze zm dalej: u.z.p.p.r.) w wykonaniu w/w przepisów prawa wspólnotowego określa, jaki podmiot pełni funkcję Instytucji Zarządzającej i statuuje obowiązki Instytucji Zarządzającej. tj. art. 25 i art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15a u.z.p.p.r. Stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 15 i 15a u.z.p.p.r. do zadań Instytucji Zarządzającej należy m.in. odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazywanych na realizację programów, projektów lub zadań, o których mowa w przepisach o finansach publicznych; ustalenie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 Rozporządzenia Rady (WE) nr. 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. Adresatem norm prawnych wynikających z u.z.p.p.r. jest Instytucja zarządzająca. To IZ ma obowiązek dokonywania czynności faktycznych i prawnych zmierzających do odzyskiwania środków i nakładania korekt finansowych. Te przepisy nakładają na IZ obowiązek śledzenia nieprawidłowości, analizowania dowodów świadczących o warunkach realizacji programów operacyjnych (audytorów zewnętrznych) lub kontroli programów operacyjnych oraz dokonywania wymaganych korekt finansowych. Natomiast wobec beneficjenta, zgodnie z zapisami ustawy o finansach publicznych wydawana jest decyzja administracyjna określająca kwotę przypadającą do zwrotu, termin, odsetki i sposób zwrotu.

Ponownie należy podkreślić, iż skarżący podpisując umowę o dofinansowanie zobowiązał się do stosowania Wytycznych, a także zgodził się na zapis § 20b umowy o dofinansowanie, zgodnie z którym Instytucja Pośrednicząca w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wydatkowaniu przekazanych beneficjentowi środków wynikających z naruszenia zasady konkurencyjności, może zastosować korekty finansowe wg Wytycznych dotyczących określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków EFS.

Naruszenie zarówno Wytycznych jak i postanowień umowy stanowi naruszenie obowiązujących przy wydatkowaniu środków procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p i w konsekwencji stanowi podstawę do wydania decyzji administracyjnej na postawie art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 9 u.f.p.

W relacji beneficjent organ wydawana jest decyzja określająca kwotę przypadającą do zwrotu, termin i sposób zwrotu. W przypadku naruszenia przez beneficjenta właściwych dla niego zasad udzielania zamówienia, podmiot będący stroną umowy ma prawo zastosować taryfikator korekt określony w umowie o dofinansowanie projektu.

Niezastosowanie przez skarżącego zasady konkurencyjności w przygotowaniu i przeprowadzeniu postępowania mającego na celu udzielenie zamówienia stanowi podstawę do wymierzenia korekty finansowej i zobowiązania do zwrotu środków. Celem ustalenia jaka część środków podlega zwrotowi jako niekwalifikowalna, organ korzysta z Taryfikatora korekt zawartego w Wytycznych dotyczących określenia korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych ze środków funduszy EFS. Wysokość korekty finansowej jest ustalana w oparciu o wskaźnik procentowy korekty i wysokość faktycznych wydatków kwalifikowanych dla danego zamówienia. Jednocześnie, w tabelach wskazano konkretnie naruszenia, którym przypisano określony wskaźnik procentowy, o jaki dokonuje się pomniejszenia kwoty wydatku. W taryfikatorze określone są różne wskaźniki w zależności od ich m.in. rodzaju lub stopnia naruszenia.

Należy też wskazać, iż taryfikator pozwala organowi wydającemu decyzję na wyliczenie kwoty przypadającej do zwrotu, w szczególności na wyliczenie, jaka część niekwalifikowalnych wydatków podlega zwrotowi w sytuacji gdy organ uzna, że nie jest zasadne żądanie zwrotu od beneficjenta całej kwoty. Tym samym niezasadny jest również (cofnięty na rozprawie w dniu 6 marca 2015r.) zarzut co do braku wydania przez organ uprzedniej decyzji określającej korekty finansowe. Należy to bowiem do elementów stanu faktycznego, co potwierdza Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2014r. (II GPS 2/14) w której wskazano, iż ustalenie i nałożenie korekty finansowej o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity ,,Dz.U" 2009r 84 poz. 712 ze zm.) nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

Należy wskazać, iż nieuzasadniony jest zarzut skarżącego kwestionujący właściwość organu I instancji, cofnięty wprawdzie na rozprawie w dniu 6 marca 2015r. Instytucja Pośrednicząca nie delegowała na Instytucję Wdrażającą upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych. Instytucja Wdrażająca upoważniona była jedynie do prowadzenia procedury zmierzającej do odzyskania środków przekazanych na finansowanie projektu wykorzystywanych z naruszeniem procedur. Podpisaniem przez Instytucję Pośredniczącą i Instytucję Wdrażającą aneksu nr 3 do Porozumienia z dnia 22 czerwca 2007r. w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL utrzymano kompetencje do wydania decyzji w sprawach zwrotu środków przez Marszałka Województwa jako Instytucji Pośredniczącej.

Niezasadny jest również zarzut, iż decyzja organu I instancji nie zawiera podpisu osoby upoważnionej ze względu na to, iż osoba ją podpisująca nie powołała się na udzielone jej upoważnienie. Skarżący nie kwestionuje faktu, iż osoba która podpisała zaskarżoną decyzję miała upoważnienie do jej wydania jednak podkreślał okoliczność, że osoba ta nie powołała się na upoważnienie. Istotne w niniejszej sprawie jednakże, jest, to iż osoba podpisująca decyzję miała prawo do złożenia podpisu w imieniu organu, a możliwość udzielenia przez Marszałka Województwa upoważnienia do wydania decyzji członkowi zarządu województwa wynika z przepisu art. 46 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa.

Tym samym na podstawie wyżej wyłożonych argumentów Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia zarówno Wytycznych, jak i postanowień umowy, co stanowi złamanie obowiązujących przy wydatkowaniu środków projektowych procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. i w konsekwencji stanowi podstawę do wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 207 ust.1 pkt 2 w zw. ust.9 u.f.p.

Wskazać też należy, iż Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego dotyczących naruszeń przepisów art. 7,8,11,12,77,80,107 § 3 oraz art. 138 i 156 k.p.a. Postępowanie dowodowe zostało prawidłowo przeprowadzone, uzasadnienia zaskarżonych decyzji są prawidłowe i zawierają szczegółowe, ustalenia faktyczne, na których oparły się orzekające organy, ponadto uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa. Tym samym mając na uwadze zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasad postępowania administracyjnego przez organ I jak i II instancji. Sąd uznał, że organy te wydając zaskarżone decyzje odniosły się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń strony skarżącej. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych k.p.a. wskazywanych w skardze, jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy.

Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżona decyzja zawiera ponadto wszystkie elementy przewidziane przepisami procedury administracyjnej, uzasadnienie zawiera szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez organ innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

[pic]