Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 279/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1, 138 par. 1, 98 par. `
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, Asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant st.spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi R. sp. z o. o. sp. j. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 listopada 2022 r. znak KOC/6775/Ar/22 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy [...] decyzją z dnia [...]października 2021 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku [...]sp. z o. o. sp. k. z siedzibą w [...]odmówił ustalenia warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym oraz zagospodarowaniem terenu na dz. ewid. nr [...] z obrębu [...]przy ul. [...] i [...]na terenie dzielnicy [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia 28 listopada 2022 r., znak KOC/6775/Ar/22, po ponownym rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, w skrócie "k.p.a.") oraz na postawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2022 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503 z późn. zm., dalej: "u.p.z.p") uchyliło decyzję organu I instancji z dnia 26 października 2021 r. w całości i umorzyło postępowanie I instancji.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazął, że decyzją z dnia 25 stycznia 2022 r., znak KOC 7372/Ar/21 uchylił decyzję organu I instancji z dnia 26 października 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 478/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił sprzeciw Prokuratora Regionalnego w [...]od powyższej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2022 r. uchylił wyrok sądu I instancji oraz decyzję organu odwoławczego z dnia 25 stycznia 2022 r.

Wnioskiem z dnia 11 października 2022 r. [...]sp. z o. o. sp. j. wystąpiła o zawieszenia na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. postępowania odwoławczego.

Pismem z dnia 18 listopada 2022 r. organ I instancji poinformował organ odwoławczy, że Rada [...]uchwałą nr [...]z dnia [...] września 2022 r. zatwierdziła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...]i [...], który wszedł w życie 31 października 2022 r. Działka nr [...]z obrębu [...]znajduje się na terenie objętym tym planem.

Po tych ustaleniach, organ II instancji wskazał na przepis art. 59 ust. 1 u.p.z.p. stanowiący, że decyzja o warunkach zabudowy może być wydana wyłącznie w sytuacji gdy dla danego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Skoro od 1 listopada 2022 r. dla terenu obejmującego działkę nr [...]z obrębu [...]obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...]i [...], to nie może być wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Powołując się na art. 105 § 1 k.p.a. organ odwoławczy stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym należało uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie I instancji w przedmiotowej sprawie.

Kolegium podkreśliło, że wniosek inwestora o zawieszenie postępowania jest w tej sytuacji bezprzedmiotowy.

[...]sp. z o. o. sp. j. (dawniej [...]sp. z o. o. sp. k.) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 28 listopada 2022 r., zarzucając jej naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 98 § 1 k.p.a. oraz art. 8 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania, gdy organ nie rozpoznał wniosku o zawieszenie postępowania, tym samym zaskarżona decyzja była przedwczesna.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Kolegium zaniechało poinformowania pozostałych stron o złożeniu wniosku o zawieszenie postępowania. Zawieszenie postępowania nie stanowiło zagrożenia dla interesu społecznego.

Wniosek o zawieszenie postępowania zainicjował postępowanie wpadkowe, które powinno być zakończone przed zakończeniem sprawy głównej. Kolegium nie było uprawnione do wydania decyzji do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie ww. wniosku.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga była bezzasadna.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 oraz art. 59 ust. 1 u.p.z.p. ustalenie warunków zabudowy w drodze decyzji możliwe jest wyłącznie w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wejście w życie planu miejscowego wywołuje ten skutek, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być kontynuowane. Wszczęte postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Po wejściu w życie uchwały Rady [...] z dnia [...] września 2022 r. nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulic [...]i [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2022 r., poz. [...]), zainicjowane wnioskiem skarżącej spółki postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy stało się bezprzedmiotowe w całości. Uwzględniając treść § 131 ww. uchwały oraz datę jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego, stwierdzić należy, że opisywany plan miejscowy obowiązuje od dnia 31 października 2022 r. Analiza uchwały oraz jej załącznika graficznego pozwoliła jednoznacznie stwierdzić, że działka nr ewid. [...] z obrębu [...]objęta jest ustaleniami miejscowego planu.

W tych okolicznościach organ II instancji prawidłowo na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. uchylił decyzję Zarządu Dzielnicy [...]z dnia [...]października 2021 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości.

Zarzuty skargi koncentrują się na przedwczesnym wydaniu zaskarżonej decyzji przez organ II instancji. W ocenie Sądu nie są one zasadne.

Nie jest sporne, że w dniu 11 października 2022 r. do organu odwoławczego wpłynął wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. Wniosek ten nie został rozpoznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Organ II instancji nie poinformował pozostałych stron postępowania o jego treści.

W ocenie Sądu, mimo, że przed wydaniem decyzji obowiązkiem organu odwoławczego było rozpoznanie wniosku o zawieszenie postępowania, to uchybienie proceduralne w tym zakresie, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Podkreślić należy, że naruszenie przepisów postępowania, obligujące Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. do uchylenia rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, musi wpływać na wynik sprawy (treść decyzji lub postanowienia) na tyle istotnie, by istniało prawdopodobieństwo, że w sytuacji braku naruszenia przepisów postępowania rozstrzygnięcie sprawy mogłoby być odmienne. W kontrolowanym postępowaniu, Sąd takiej zależności nie stwierdza. Nie wykazała jej również skarżąca spółka.

Kolegium, wobec ziszczenia się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, przy odmownym załatwieniu wniosku o zawieszeniu postępowania (tak należy odczytać zamiar organu), nie mogłoby rozstrzygnąć sprawy inaczej, aniżeli poprzez uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. Przy czym zauważyć trzeba, że na postanowienie o odmowie fakultatywnego zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje środek odwoławczy.

W sytuacji ewentualnego uwzględnienia wniosku skarżącej spółki, po ponownym podjęciu postępowania, organ również byłby zobligowany do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

Sąd ponadto zauważa, że w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym nie istniały przesłanki do jego obligatoryjnego zawieszenia.

Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie nie narusza prawa w sposób, który obligowałby do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, Sąd zobowiązany był skargę oddalić.

O powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.