Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 733/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 pkt 29, art. 58 ust. 2 pkt 3, art. 64 ust. 1, ust. 2, art. 72 ust. 2, art. 74 ust. 1, art. 76 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1398
law: Ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku - tekst jedn.
article: art. 7, art. 10 par. 1, art. 77
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2018 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za badania wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi oraz zobowiązania do uiszczenia tej opłaty oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (nazywany dalej: "Prezes UKE") postanowieniem z [...] lutego 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 w związku z art. 5 § 2 pkt 4 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., zwanej dalej: "K.p.a.") w związku z art. 63 ust. 2 oraz art. 74 ust. 1-3 w związku z art. 58 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2017 r. poz. 1398) po rozpatrzeniu wniosku spółki A. sp. z o.o. z siedzibą w M. (zwana dalej: "Spółka", "Strona") z 8 grudnia 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w całości w mocy postanowienie Prezesa UKE z [...] listopada 2017 r. nr [...] ustalające opłatę związaną z badaniami wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi - zabawki sterowanej radiowo marki: [...] [...], model: [...], 1:18, numer: [...], kod EAN: [...] na kwotę 3390,48 zł.

10 listopada 2016 r. przeprowadzono kontrolę w spółce [...] S.A. z siedzibą w W., w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez kontrolowanego, tj. w sklepie [...], ul. [...] 20, [...] R., Galeria [...]. W trakcie podjętych czynności kontroli poddano m.in. zabawkę sterowaną radiowo marki: [...] [...], model: [...], 1:18, numer: [...], kod EAN: [...] (zwana dalej: "Wyrób").

Na podstawie informacji zawartych na opakowaniu Wyrobu oraz dokumentu zakupu numer [...] z 6 sierpnia 2015 r. oraz faktury [...] z 17 listopada 2015 r. ustalono, że podmiotem wprowadzającym Wyrób do obrotu jest skarżąca Spółka.

Kontrolowany Wyrób podlegał wymaganiom dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i telekomunikacyjnych urządzeń końcowych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności (Dz. Urz. WE L 91 z 7 kwietnia 1999, zwana dalej: "Dyrektywa RTTE"). Z dniem 13 czerwca 2016 r. Dyrektywa RTTE została zastąpiona przez dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 62, zwana dalej: "dyrektywa 2014/53/UE").

Przeprowadzone w dniach 5-15 grudnia 2016 r. przez akredytowane Centralne Laboratorium Badań Technicznych Urzędu Komunikacji Elektronicznej w Warszawie (zwane dalej: "CLBT") badania pobranej próbki Wyrobu wykazały, że Wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań określonych w normie PN-ETSI EN 300 220-1 v.2.4.1:2013-02: Kompatybilność elektromagnetyczna i zagadnienia widma radiowego (ERM) — Urządzenia bliskiego zasięgu (SRD) - Urządzenia radiowe pracujące w zakresie częstotliwości od 25 MHz do 1 000 MHz z poziomami mocy do 500 mW - Część 1: Parametry techniczne i metody badań (zwana dalej: "norma PN-ETSI EN 300 220-1 v.2,4.1 :2013-02"), do której w zakresie wartości granicznych i metodyki badań odnosi się norma zharmonizowana PN-ETSI EN 300 220-2 v.2.4.1:2013-02, w zakresie promieniowania niepożądanego nadajnika (p.7.8.3 ww. normy).

Wyniki badań zawarto w sprawozdaniach z badań nr [...] i nr [...] z 15 grudnia 2016 r. Wyniki kontroli Wyrobu zawarto w Protokole kontroli nr [...] z 18 stycznia 2017 r.

Prezes UKE postanowieniem z [...] listopada 2017 r. nr [...] ustalił opłatę związaną z badaniami Wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi na kwotę 3390,48 zł.

Prezes UKE decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wprowadzenia do obrotu Wyrobu niezgodnego z wymaganiami z uwagi na wycofanie Wyrobu z obrotu.

Pismem z 8 grudnia 2017 r. Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2017 r., wnosząc o jego uchylenie i odstąpienie od obciążania Spółki opłatą związaną z badaniami Wyrobu.

Spółka uznała za nieprawidłowe działanie UKE wskutek, którego nastąpiło nadmierne obciążenie Strony kosztami badań, w wyniku których stwierdzono, iż objęte nimi wyroby nie spełniają norm w zakresie tzw. promieniowania niepożądanego. Przeprowadzone badania dotyczyły egzemplarzy o tej samej specyfikacji technicznej i przeznaczeniu, które różnią się jedynie wyglądem zewnętrznym, posiadając jednocześnie taki sam osprzęt techniczny.

W ocenie Spółki w toku przedmiotowej kontroli dla ustalenia zgodności wyrobów z powszechnie obowiązującymi normami wystarczające było pobranie do badań jedynie dwóch egzemplarzy wskazanych zabawek (a nie 8), z których jedna pełniłaby funkcję obiektu kontrolną i przeprowadzenie jednego badania pomiarowego (zamiast 4). Wobec powyższego działanie UKE polegające na przeprowadzeniu 4 odrębnych badań i sporządzeniu z nich odrębnych protokołów wywołało nieuzasadnione pomnożenie kosztów badań z przyczyn leżących po stronie UKE, za które wnioskodawca nie odpowiada.

Na dowód powyższych twierdzeń do Wniosku dołączono dokumentację i specyfikację towarów objętych przedmiotową kontrolą.

Prezes UKE po rozpatrzeniu ponownie stanu faktycznego sprawy oraz ocenie zarzutów Skarżącej nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia.

Organ wyjaśnił, że jako organ nadzoru rynku w rozumieniu ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, dokonał kontroli Wyrobu, w trakcie której pobraną próbkę Wyrobu (składającą się z dwóch egzemplarzy Wyrobu) przebadano w CLBT UKE, i w jej wyniku stwierdzono, że Wyrób nie spełnia wymagań normy PN- ETSI EN 300 220-1 v.2.4.1:2013-02, do której w zakresie wartości granicznych i metodyki badań odnosi się norma zharmonizowana PN-ETSI EN 300 220-2 v.2.4.1:2013-02, w zakresie promieniowania niepożądanego nadajnika (p.7,8.3 ww. normy), co oznacza, że nie spełnia on zasadniczych wymagań Dyrektywy RTTE. Ustalenie zaś, iż Wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań obligowało Prezesa UKE do ustalenia opłaty związanej z badaniami wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi. Prezes UKE ustalił także, iż podmiotem, który wprowadził Wyrób do obrotu jest Strona, zatem zgodnie z art. 74 ust. 1 cyt. ustawy, to Strona jest podmiotem, który powinien ponieść opłatę związaną z badaniami w przypadku stwierdzenia, że Wyrób nie spełnia wymagań.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku organ nadzoru rynku może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium w celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia wymagania lub stwarza zagrożenie. W celu poddania wyrobu badaniom, organ nadzoru rynku pobiera nieodpłatnie próbki wyrobu w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań. Zgodnie z art. 200 ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1907, z późn. zm.) do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych wymagań stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1063). Zgodnie z art. 27 ust. 2 ww. ustawy o Inspekcji Handlowej próbki produktów w celu poddania badaniom pobiera się w ilościach i w sposób określony w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych, a w razie braku takiego określenia - w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań.

Jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli zostanie stwierdzone, że wyrób nie spełnia wymagań lub stwarza zagrożenie opłaty związane z badaniami, zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, ponosi podmiot gospodarczy, który wprowadził wyrób do obrotu lub oddał go do użytku, zaś ich wysokość jest ustalona na podstawie uzasadnionych kosztów poniesionych w związku z badaniami wyrobu, zgodnie z ust. 3 tego artykułu, w formie postanowienia. Jeśli natomiast zostanie stwierdzone, że wyrób spełnia wymagania lub nie stwarza zagrożenia, opłaty związane z jego badaniami, zgodnie z art. 74 ust. 5 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, są ponoszone przez Skarb Państwa.

Prezes UKE uznał za bezprzedmiotowy zarzut, iż działanie UKE w sprawie było nieprawidłowe i prowadziło do nadmiernego obciążenia Strony kosztami badań, gdyż UKE dokonał kontroli oraz poddał badaniom 4 wyroby tożsame pod względem specyfikacji technicznej i przeznaczenia, które różnią się jedynie wyglądem zewnętrznym, posiadając jednocześnie taki sam osprzęt techniczny. Rozpatrując powyższy zarzut Prezes UKE wyjaśnił, że przedmiotem postanowienia, wydawanego na podstawie art. 74 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku jest wyłącznie ustalenie opłaty związanej z badaniami wyrobu niezgodnego z wymaganiami. Ustalenie opłaty następuje na skutek stwierdzenia (w toku kontroli), iż dany wyrób nie spełnia wymagań i jest uzależnione od wyników przeprowadzonych badań. Wydając takie postanowienie nie dokonuje się oceny zasadności samej kontroli wyrobów (ich rodzaju, ilości, itp.) ani też oceny dowodów w postaci wyników badań wyrobów. Okoliczność niespełniania przez dany wyrób wymagań jest ustalona w toku kontroli. Przeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie możliwe jest jedynie w toku postępowania w przedmiocie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami. Kwestionowanie przedmiotu kontroli (co do liczby i rodzaju wyrobów) oraz oceny dowodu w postaci badań laboratoryjnych możliwe jest zatem w zaskarżeniu decyzji kończącej postępowanie w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego, a nie w odwołaniu od postanowienia w sprawie ustalenia opłaty. Strona wprowadziła do obrotu 4 różne wyroby funkcjonujące w obrocie jako odrębne jednostki, identyfikowalne poprzez umieszczenie na każdym z nich własnej nazwy w postaci marki i modelu oraz numeru. Oznacza to, że przedmiotem kontroli i badania laboratoryjnego w zakresie weryfikacji zgodności ich z wymaganiami mógł być poddany każdy z tych wyrobów oddzielnie. Ustalenie zaś w toku kontroli, że wszystkie te wyroby nie spełniają wymagań obligowało Prezesa UKE do ustalenia i obciążenia Strony opłatą za badanie odnośnie każdego z nich.

Prezes UKE zauważył, że w postępowaniu w sprawie wprowadzenia do obrotu Wyrobu niezgodnego z wymaganiami Strona nie kwestionowała faktu, zarówno poddaniu kontroli Wyrobu, jak i jego niezgodności z wymaganiami oraz związanej z tym oceny badań laboratoryjnych. Co więcej, Strona po otrzymaniu informacji o niezgodności Wyrobu z wymaganiami, w swoim piśmie z 23 stycznia 2017 r. poinformowała UKE, że podejmie działania mające na celu wycofanie Wyrobu z obrotu. Tym samym Strona uznała ustalenia Prezesa UKE co do niezgodności Wyrobu, dokonane w oparciu o badania laboratoryjne przeprowadzone przez CLBT UKE.

Wobec powyższego, zarzut Strony odnośnie nadmiernych kosztów badań związanych z liczbą oraz rodzajem poddanych kontroli i zbadanych wyrobów organ uznał za bezzasadny.

Prezes UKE wyjaśnił, że ustalił opłatę na podstawie uzasadnionych kosztów poniesionych w związku z badaniami Wyrobu. Sposób ustalenia opłaty dokonano w oparciu o koszty wykonanych badań Wyrobu, których zakres związany był z rodzajem badanego urządzenia i odnoszącymi się do niego wymaganiami, oraz w oparciu o koszty czynności organizacyjno- administracyjnych związanych z prowadzonymi badaniami. Jak wynika z materiału dowodowego Wyrób zaliczany jest do urządzeń radiowych bliskiego zasięgu SRD z poziomami mocy do 500 mW z anteną zintegrowaną, co do których przeprowadza się pomiary mocy promieniowanej skutecznej i emisji niepożądanych nadajnika w zakresie częstotliwości od 25 MHz do 1 GHz. Wykonane pomiary byty niezbędne w celu sprawdzenia zgodności Wyrobu, jako urządzenia radiowego bliskiego zasięgu SRD, z poziomem mocy do 500 mW z anteną zintegrowaną w zakresie promieniowania niepożądanego nadajnika. W związku z tym koszty przeprowadzonych badań są uzasadnione w świetle rodzaju badanego wyrobu. W przypadku tego rodzaju badań, zgodnie z zaleceniami normy PN-ETSI EN 300 220-1 v.2.4.1:2013-02, wymagało to przeprowadzenia pomiarów tych parametrów w kabinie bezodbiciowej.

Pismem z 14 lutego 2018 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa UKE z [...] lutego 2018 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie wraz z postanowieniem je poprzedzającym.

Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie:

1. art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez szczątkowe, a nie wyczerpujące i całościowe rozpatrzenie materiału dowodowego, co skutkowało wadliwym przeprowadzeniem pięciu odrębnych badań jednego wyrobu i obciążeniem Skarżącej odrębnymi opłatami z tytułu przeprowadzenia badań;

2. art. 72 ust. 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku poprzez wadliwe przeprowadzenie badań wyrobu dla ustalenia zgodności wyrobów z obowiązującymi normami, którego wadliwość polega na przeprowadzeniu 5 odrębnych badań i sporządzeniu z nich odrębnych protokołów, w tym protokołu zmierzającego do wydania postanowienia w niniejszej sprawie co wywołało nieuzasadnione pomnożenie kosztów badań z przyczyn leżących po stronie UKE, za które wnioskodawca nie odpowiada podczas, gdy wystarczające było pobranie do badania jedynie dwóch egzemplarzy wskazanych zabawek (a nie 10), z których jedna pełniłaby funkcję obiektu kontrolną i przeprowadzenie jednego badania pomiarowego (zamiast 5);

3. art. 74 ust 1 o systemach oceny zgodności i nadzoru poprzez bezpodstawne, kolejne ustalenie opłaty związanej z badaniem wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi;

4. art. 10 K.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie zajęcia stanowiska przed przeprowadzeniem badań wyrobu pod kątem spełnienia obowiązujących norm i prowadzenie odrębnych badań dla wyrobów identycznych pod względem dokumentacji technicznej co spowodowało ustalenie 5 odrębnych opłat i obciążenie nimi Skarżącej.

W uzasadnieniu skargi Spółka podała, że w toku czynności prowadzonych w sklepie [...] w R., należącego do [...] S.A. z siedzibą w W. pracownicy UKE objęli kontrolą tożsame pod względem specyfikacji technicznej wyroby w postaci zabawek-samochodów sterowanych drogą radiową. Sprawy otrzymały odrębne sygnatury tj.: [...], [...], [...], [...], jak również [...] ([...]) – sygnatura sprawy objętej niniejszą skargą.

UKE pobrało łącznie 10 egzemplarzy wyrobu (po 2 z każdego rodzaju zewnętrznej obudowy) i zleciło przeprowadzenie badań dotyczących wytwarzanego przez wyrób promieniowania. Z przeprowadzonych 5 badań pomiarowych, sporządzono 5 protokołów i ustalono 5 odrębnych opłat za przeprowadzenie badań.

Działanie UKE, polegające na przeprowadzeniu 5 odrębnych badań i sporządzeniu z nich odrębnych protokołów, w tym protokołu zmierzającego do wydania postanowień w przedmiotowej sprawie wywołało nieuzasadnione pomnożenie kosztów badań z przyczyn leżących po stronie UKE, za które Skarżąca nie odpowiada.

Spółka postawiła zarzut UKE braku zapewnienia stronie aktywnego udziału w postępowaniu w jego wstępnym stadium co skutkowało przeprowadzeniem nadmiernej liczby badań jednego wyrobu i ustaleniem w związku z tym odrębnych opłat za ich przeprowadzenie.

Skarżąca wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dostarczyła do UKE dokumentację wskazującą, iż pobrane egzemplarze zabawek posiadają taką samą specyfikację techniczną. UKE pomimo wiedzy w tym zakresie ustaliło 5 odrębnych opłat za przeprowadzone badania, które w istocie dotyczyły jednego wyrobu.

Spółka uznała, że nieprawidłowe działanie UKE prowadziło w istocie do nadmiernego obciążenia Strony kosztami badań, albowiem przeprowadzone badania dotyczyły egzemplarzy jednego wyrobu o tej samej specyfikacji technicznej i przeznaczeniu, które różniły się jedynie wyglądem zewnętrznym posiadając jednocześnie taki sam osprzęt techniczny.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1443) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w myśl § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny, orzekając w danej sprawie bada czy zaskarżona decyzja, postanowienie, akt lub inna czynność z zakresu administracji publicznej nie narusza prawa materialnego oraz czy została wydana zgodnie z przepisami postepowania natomiast nie uwzględnia przy orzekaniu zasad słuszności bądź zasad współżycia społecznego.

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa UKE ustalające wobec Spółki opłatę związaną z badaniami wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi – zabawki sterowanej radiowo marki: [...] [...], model: [...], 1:18, numer: [...], kod EAN: [...].

Zgodnie z art. 72 ust. 1 i 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru w celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia wymagania lub stwarza zagrożenie, organ nadzoru rynku może poddać go badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie. W celu poddania wyrobu badaniom, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru rynku pobiera nieodpłatnie próbki wyrobu w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań.

W myśl art. 4 pkt 29 cyt. ustawy przez wyrób należy rozumieć rzecz, bez względu na stopień jej przetworzenia, przeznaczoną do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku. W przedmiotowej sprawie Spółka jest podmiotem wprowadzającym wyrób do obrotu w postaci zabawki – samochodu sterowanego drogą radiową, określonego modelu zabawki – [...] o określonym numerze, nazwie i indywidualnym kodzie EAN, o charakterystycznej obudowie, różnej w stosunku do innych samochodów sterowanych drogą radiową na co zwróciła uwagę Skarżąca w skardze. Zatem kontroli poddano indywidualnie oznaczony wyrób zabawkę-samochód, funkcjonujący odrębnie w obrocie, pobierając równocześnie próbkę Wyrobu, stosownie do ust. 2 art. 72 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru.

Wyróżniający się model samochodowej zabawki stanowi oddzielny wyrób. Bez znaczenia pozostaje fakt, że posiada on podobną bądź tożsamą z innymi zabawkami specyfikację techniczną. Istotne są cechy odróżniające, indywidualizujące tę rzecz i na ich podstawie pozwalające uznać ją za niezależny od innych wyrób. Odrębna jednostka, o własnej nazwie, identyfikowana poprzez umieszczony na jej opakowaniu numer, kod wymagała więc oddzielnego badania, z którego należało sporządzić sprawozdanie z badań przeprowadzonych na ściśle określonym wyrobie, różnym od innych wyrobów, pomimo występowania jakichś cech wspólnych np. w postaci takiego samego przeznaczenia lub specyfikacji technicznej.

Z protokołu kontroli z dnia 18 stycznia 2017 r. przeprowadzonej w zakresie spełniania przez wyrób zabawkę sterowaną radiowo, marki: [...] [...], model: [...], 1:18 numer: [...], kod EAN: [...] promieniowania niepożądanego nadajnika oraz skutecznej mocy promieniowania wynika, że badany wyrób nie spełnia wymagania normy PN-ETSI EN 300 220-1 v.2.4.1:2013-02 w zakresie: promieniowania niepożądanego nadajnika (p.7.8.3 ww. normy).

Ponieważ pobrany do badania Wyrób nie spełniał wymagań, opłaty związane z badaniami musiała ponieść Skarżąca, zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru, jako podmiot gospodarczy, który wprowadził wyrób do obrotu.

Opisany powyżej stan faktyczny odpowiada treści art. 64 ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru, zgodnie z którym organy nadzoru rynku prowadzą kontrole spełniania przez wyroby wymagań, kontrole w zakresie stwarzania przez wyroby zagrożenia oraz kontrole w zakresie niezgodności formalnych, z urzędu lub na wniosek Prezesa UOKiK. Organy nadzoru rynku (w niniejszej sprawie Prezes UKE – art. 58 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy) przeprowadzają kontrolę u podmiotów gospodarczych oraz przedsiębiorców będących użytkownikami wyrobów.

Etap kontroli i podejmowane w jej trakcie czynności w postaci pobierania próbek wyrobu do badania nie odbywają się w ramach postępowania administracyjnego. Dopiero poczynione w jej trakcie ustalenia stanowią podstawę do jego zainicjowania. Protokół kontroli, sprawozdanie i protokół z badań wyrobu stanowią wówczas dowody w sprawie.

Powyższe stwierdzenie znajduje swoje prawne potwierdzenie w treści art. 76 ust. 1 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru, zgodnie z którym postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z wymaganiami wszczyna się z urzędu w przypadku stwierdzenia w toku kontroli, że wyrób nie spełnia wymagań albo nie spełnia wymagań i stwierdzono niezgodności formalne. Organ nadzoru rynku może wszcząć postępowanie również wtedy, gdy z innych dostępnych informacji, w szczególności z powiadomienia przekazanego przez organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, wynika, że wyrób nie spełnia wymagań, a został wprowadzony do obrotu przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela albo importera, który ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub został udostępniony na rynku przez dystrybutora, który ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego niezasadny jest zarzut Skarżącej naruszenia przez organ art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. oraz art. 10 § 1 K.p.a., tj. zasad, które organ zobowiązany jest przestrzegać w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, które w momencie ustalania opłaty związanej z badaniami wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi nie było jeszcze wszczęte. Skarżąca nie była stroną żadnego postępowania administracyjnego. Nie było więc możliwe zajmowanie przez nią stanowiska odnośnie badań. Postępowanie zostało wszczęte dopiero po zakończeniu kontroli i jak wynika z akt sprawy zakończyło się wydaniem przez organ decyzji z [...] grudnia 2017 r. nr [...].

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) orzekł, jak w sentencji wyroku.