Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 702/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P.-L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Lu [...]

UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r. pełnomocnik skarżącej M. P.-L. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu niezgodności z prawem złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek zawierał podstawę prawną – art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej p.p.s.a.). W jego uzasadnieniu podano, że w stosunku do skarżącej toczy się kilka postępowań podatkowych, a łączna kwota zobowiązań podatkowych sięgnąć może kilkuset tysięcy złotych. Podkreślono, że skarżąca z uzyskiwanego wynagrodzenia za pracę nie będzie w stanie uregulować wymaganych należności podatkowych i zmuszona będzie do dalszej sprzedaży nieruchomości w celu uregulowania zobowiązań podatkowych. We wniosku nadmieniono, że zobowiązania podatkowe skarżącej zostały zabezpieczone hipoteką przymusową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn. akt GZ 138/04).

Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił powyższych okoliczności. Nie przedstawił argumentacji, która pozwalałaby przyjąć, by określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za przedmiotowy okres, wynikającego z zaskarżonej decyzji, wiązać się miało z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej, majątkowej podatnika. Natomiast fakt, że zaskarżona decyzja może okazać się wydaną z naruszeniem prawa, nie wyczerpuje przesłanek wstrzymania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada legalności tej decyzji. W przypadku zaś, gdyby decyzja została wykonana i w związku z tym powstałaby nadpłata, zostanie ona stronie zwrócona wraz z należnymi odsetkami.

Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.