Postanowienie NSA, sygn. akt III FSK 924/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 281
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi J. C. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt III FSK 1378/22, w sprawie ze skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Go 373/21, w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 lipca 2021 r., nr 0801-IEW.4123.2.2021.3 UNP: 0801-21-045150, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2. zarządzić zwrot ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego na rzecz J. C. kwoty 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 lipca 2024 r. J. C. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2023 r. o sygn. III FSK 1378/22 zapadłym w sprawie ze skargi kasacyjnej J. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 lipca 2022 r. o sygn. I SA/Go 373/21, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 16 lipca 2021 r., nr 0801-IEW.4123.2.2021.3 UNP: 0801-21-045150, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

Jako podstawę wznowienia Skarżący powołał art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dla obu podstaw łącznie wskazując na okoliczność wydania przez Sąd Okręgowy w Katowicach wyroku z 24 kwietnia 2024 r. o sygn. XVI K 23/23. W świetle zapadłego orzeczenia sądu powszechnego, zdaniem Strony zachodziła konieczność wznowienia postępowania zakończonego przed tutejszym Sądem, albowiem Skarżący został "uznany za winnego zarzucanych mu czynów, jednakże w odmiennym zakresie, aniżeli poczynił ustalenia w tej sprawie organ podatkowy.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W art. 270 p.p.s.a. wprowadzono limitację przypadków wznawiania postępowań zakończonych prawomocnymi orzeczeniami, zastrzegając dopuszczalność formułowania żądań tylko w przypadkach enumeratywnie przewidzianych w dziale VII ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., zobowiązany jest zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak występowania któregokolwiek z tych elementów wymusza po stronie sądu sięgnięcie do sankcji odrzucenia środka zaskarżenia.

W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie Skarżący nie wykazał, jakoby faktycznie wystąpiły powołane przezeń podstawy do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z 6 lipca 2023 r. o sygn. III FSK 1378/22. Z punktu widzenia przywołanych w skardze podstaw wznowienia, o których mowa w art. 273 § 2 lub § 3 p.p.s.a., relewantna jest chronologia zdarzeń. Okoliczności faktyczne lub środki dowodowe stanowiące podstawę wznowienia postępowania muszą istnieć w dniu wydania prawomocnego orzeczenia, którego weryfikacji strona się domaga, a powstałe po tej dacie - nie korzystają z takiego przymiotu i nie posiadają doniosłości prawnej z punktu widzenia nadzwyczajnego trybu kontroli, o którym mowa. Tymczasem proste zestawienie daty wyroku tutejszego Sądu kończącego postępowanie o sygn. III FSK 1378/22 z datą wejścia do obrotu prawnego orzeczenia sądu powszechnego pozwala jednoznacznie stwierdzić, że środek dowodowy, który może w ocenie Skarżącego stanowić podstawę skargi inicjującej niniejsze postępowanie, tj. wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 24 kwietnia 2024 r. o sygn. XVI K 23/23, powstał w dacie następującej po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Powyższe nie wypełnia hipotezy art. 273 § 2 p.p.s.a. i implikuje ocenę o braku oparcia skargi na ustawowej podstawie wskazanej w ww. przepisie, niezależnie od okoliczności występowania szczególnej przesłanki w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń (por. § 3).

Uwagi w zakresie kolejności zdarzeń doniosłych prawnie w zakresie przesłanki z art. 273 p.p.s.a. pozostają aktualne w odniesieniu do podstawy wskazanej w § 3 tego przepisu. Dla wystąpienia omawianej podstawy konieczne jest późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku istniejącego w momencie trwania postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, toteż już z tej przyczyny nie można przyjąć, jakoby w sprawie występowała również ta podstawa wznowienia. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ustawodawca podstawę z art. 273 § 3 p.p.s.a. powiązał z występowaniem stanu powagi rzeczy obsądzonej, uznając, że tylko orzeczenia posiadające ten przymiot determinują możność wznowienia postępowania. Przesłanki tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej determinuje w tym względzie wymiar przedmiotowy (wobec odmienności względem analogicznej regulacji art. 366 k.p.c.), na który składać się będzie stan faktyczny, podstawa prawna, a także treść żądania strony (uprawnienia) lub obowiązku. Oznacza to, że stan powagi rzeczy obsądzonej mogą na poziomie sądów administracyjnych generować tylko orzeczenia rozstrzygające co do istoty sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w zakresie indywidualnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, nie zaś orzeczenia sądów powszechnych mające jedynie wspólne elementy faktyczne względem sprawy administracyjnej.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak jest w niniejszej sprawie ustawowej podstawy wznowienia wskazanej przez Skarżącego, co uzasadniało odrzucenie skargi inicjującej niniejsze postępowanie na podstawie art. 281 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono stosowanie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.