Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 490/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę , zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. i A.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2024r. nr 1201-IEE.7113.1.27.2024.5.MB w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej J.D. kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi, III. zwrócić skarżącemu A.D. kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał w dniu 25 kwietnia 2024r. postanowienie o nr 1201-IEE.7113.1.27.2024.5.MB, w którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 26 stycznia 2024r., nr 1223-SEE.711.11.32.2023.93 w sprawie podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości. Ww. organ wskazał w treści postanowienia z dnia 25 kwietnia 2024r., że jest ono ostateczne.

W dniu 29 maja 2024r. J.D. i A.D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2024r., żądając jego uchylenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niezaskarżalność postanowienia z dnia 25 kwietnia 2024r. do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przede wszystkim należy zauważyć, że Sądy administracyjne zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 1267) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę sądową zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola ta sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał w dniu 25 kwietnia 2024r. postanowienie o nr 1201-IEE.7113.1.27.2024.5.MB, w którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie z dnia 26 stycznia 2024r., nr 1223-SEE.711.11.32.2023.93 w sprawie podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości.

W świetle powyższego należy zwrócić uwagę na formę, jaką powinien przyjąć plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, a więc de facto formę, w jakiej organ powinien się wypowiedzieć, co do sposobu podziału uzyskanej kwoty.

Należy bowiem zauważyć, że w obowiązującym stanie prawnym, organ egzekucyjny ma obowiązek wydania postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji w wypadku określonym w art. 115a § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023r., poz. 2505 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), tj. w razie zbiegu egzekucji. Natomiast zgodnie z treścią art. 115a § 5 u.p.e.a. wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji rozpatruje organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli uczestniczących w podziale o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego udziału w tym postępowaniu. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu zażalenie.

W tym miejscu należy zauważyć, że obowiązek organu egzekucyjnego w zakresie dokonania podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości został jedynie ogólnie wyznaczony w art. 115b u.p.e.a., stanowiącym, że organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości staje się ostateczne. Ustawa milczy, co do formy powyższego planu.

W związku z tym, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 17 § 1 u.p.e.a., o ile przepisy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. W postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 18 u.p.e.a.).

W świetle ww. ogólnej reguły należy stwierdzić, iż również w przypadku sporządzenia planu podziału na podstawie art. 115b u.p.e.a. postanowienie będzie właściwą formą wypowiedzi organu. Powyższy pogląd reprezentowany jest także w literaturze przedmiotu (por.: System egzekucji administracyjnej pod red. J. Niczyporuka, S. Fundowicza, J. Radwanowicza, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004 s. 442, Piotr Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz 2006, LexisNexis Warszawa 2006, s.386.).

Jednocześnie należy zauważyć, że na postanowienie wydane na podstawie art. 115b u.p.e.a. nie służyły zażalenie. Przepisy ustawy są bowiem w tym względzie jednoznaczne. W myśl art. 17 zdanie drugie u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Z przepisów ustawy wynika, że plan podziału sporządzony w sytuacji zbiegu egzekucji ma formę postanowienia, na które służy zażalenie (art. 115a u.p.e.a.). Brak jest analogicznego przepisu w odniesieniu do planu podziału wydanego na podstawie art. 115b u.p.e.a.

Tym samym, zdaniem Sądu, na postanowienie zawierające plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości ( art. 115b u.p.e.a.), nie przysługuje skarga do Sądu. Stosownie bowiem do 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie.

Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy – plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, powołanych do rozpoznania spraw administracyjnych. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, orzeczono w punkcie II i punkcie III sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 1 pkt 1). Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2).