Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 140/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, ograniczyła się do generalnej konstatacji, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu. W rubryce nr 6 urzędowego formularza /wysokość kapitału zakładowego majątku lub środków finansowych/ wpisano "[...]", w rubryce nr 7 /wartość środków trwałych wnioskodawcy/ – "[...]", a w rubrykę nr 8 /wysokość zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu/ – "[...]". Skarżąca podała również stan swoich rachunków bankowych, w tym banku znajdującego się w [...] (stan tego rachunku miał wynosić [...]).

Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżąca nadesłała odpisy m. in. bilansu i rachunku zysków

i strat na dzień 31 grudnia 2007 r. (według nich aktywa trwałe Spółki wyniosły [...]zł, a obrotowe [...] zł, w tym należności krótkoterminowe [...] zł, z kolei kapitał zapasowy – [...]zł. Na uwagę zasługuje z jednej strony znaczna wysokość ciążących na Spółce zobowiązań – [...] zł, z drugiej wysokość przychodów netto ze sprzedaży – [...] zł. Koszty działalności operacyjnej zamknęły się kwotą [...] zł, a koszty finansowe – [...] zł. Spółka wykazała stratę netto w wysokości [...] zł), zeznania podatkowego za 2007 r. (wykazano w nim przychody w wysokości [...] zł, koszty ich uzyskania w wysokości [...] zł oraz stratę w wysokości [...] zł), deklaracji dla podatku akcyzowego za okresy od września 2007 r. do stycznia 2008 r. (w ciągu pierwszych dwóch miesięcy nie wykazywano żadnego podatku, za następne miesiące akcyzę zadeklarowano w następujących kwotach: [...] zł, [...] zł oraz [...] zł) oraz dla podatku od towarów i usług za okresy od sierpnia 2007 r. do stycznia 2008 r. (najwyższą podstawę opodatkowania wykazano w sierpniu – [...] zł, a najniższą w listopadzie 2007 r.– [...] zł), raportu kasowego za luty 2008 r. (wpłaty do kasy Spółki w tym miesiącu wyniosły [...] zł, wypłaty [...] zł, a stan końcowy – [...] zł) oraz wyciągów z rachunków bankowych (według nich saldo na głównym rachunku Spółki na dzień 29 lutego

2008 r. wyniosło [...] zł, przy czym suma uznań osiągnęła wysokość

[...]zł, a suma obciążeń [...]zł. Ponadto Spółka posiada rachunki

w [...] oraz w [...]).

Wpis w sprawie wynosi [...] zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania.

Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca nie wykazała, że w jej sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. Wprawdzie bowiem prowadzi ona działalność gospodarczą ze stratą i ciążą na niej zobowiązania w znacznych rozmiarach, jednak posiada majątek, zwłaszcza aktywa obrotowe oraz osiąga przychody ze sprzedaży, których wysokość (odpowiednio [...] zł

i [...] zł) wprost niewspółmiernie przewyższa kwotę należnego w sprawie wpisu. Identyczna proporcja zachodzi pomiędzy wysokością tej opłaty a kosztami wspomnianej działalności, wynikającymi z nadesłanego sprawozdania rachunkowego, a pośrednio także z zeznania podatkowego (koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] zł) . Fakt ów niejako sam przez się nie pozwala uwzględnić wniosku, ponieważ brak przeszkód do tego, aby w strukturze rozpatrywanych kosztów pomieścić sumę potrzebną na opłacenie kosztów sądowych. Nie ulega przecież wątpliwości, że wydatek rzędu [...] zł nie może być nawet odczuwalny dla podmiotu, którego koszty działalności operacyjnej zamykają się sumą [...] zł. Należy również zwrócić uwagę, iż skarżąca obraca środkami pieniężnymi, i to zarówno w formach gotówkowych, jak i bezgotówkowych, które także wielokrotnie przekraczają tę kwotę. Skądinąd zresztą nawet środki, jakie po dokonaniu stosownych operacji pozostały w kasie Spółki ([...] zł) oraz na rachunkach bankowych (np. kwota [...] zł stanowiąca iloczyn [...][...], tj. zadeklarowanego we wniosku stanu rachunku skarżącej w [...] na dzień złożenia wniosku, oraz [...] zł, czyli kursu tej waluty ustalonego przez NBP na dzień 7 kwietnia 2008 r.) są wystarczające dla uiszczenia należnego w sprawie wpisu.

Wobec tego na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak

w sentencji.