Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1009/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 97 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Bożena Marciniak, asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2023 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 marca 2023 r. nr KOA/1113/Pn/23 w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją KOA/1 U 3/Pn/23 z 13 marca 2023r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej ajko SKO/organ) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Góra Kalwaria z dnia 4 stycznia 2023 r. nr 9/2023 w przedmiocie zatwierdzenia z urzędu projektu podziału nieruchomości położonej w mieście [...] obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] na działki nr [...] o powierzchni 0,1461 ha; nr [...] o powierzchni 0,0265 ha, i [...] o powierzchni 0,0868 ha przy czym działka nr [...] została wydzielona pod fragment drogi publicznej klasy dojazdowej oznaczonej na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] w [...] zatwierdzonego uchwałą nr 1V/17/2018 z dnia 21 grudnia 2018 r. pod projektowaną drogę publiczną klasy dojazdowej KDD.14. W uzasadnieniu ww decyzji organ przywołał treść art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023r., poz. 344, dalej jako ugn), art. 6 pkt 1 ugn definiujący cel publiczny (wydzielanie gruntów pod drogi publiczne) i art. 93 ust. 1 oraz art. 96 ust. 1 ugn. Wskazał ponadto, że zgodność projektowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego została potwierdzona opinią z 20 lipca 2022 r. znak PLP.6724.35.2022.AS a mapa z projektem podziału została sporządzona przez uprawnionego geodetę w dniu 6 września 2022 r.

W skardze skierowanej do tut. Sądu J. S. (dalej jako skarżąca) zarzuciła SKO naruszenie "przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego, przez przyjęcie błędnego założenia, że jej zarzuty odnoszą się w istocie do kwestionowania ustaleń planu miejscowego". Podkreśliła, że chodzi o nieprawidłowości w sposobie realizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie skarżąca zarzuciła, że wg planu miejscowego szerokość planowanej drogi jest taka sama na całej długości, z jej nieruchomości wydzielono drogę o szerokości 12 m, u sąsiada 10 m, a dalej jeszcze węziej, co oznacza nietrzymanie się zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o stałej szerokości planowanej drogi na całej jej długości. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że nie kwestionuję ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale sposób jego realizacji przez Miasto i Gminę Góra Kalwaria; zarzuciła, że z kolejnej działki o nieuregulowanym stanie prawnym (nr [...]), której jest współwłaścicielką, dotychczas nie została wydzielona osobna działka pod drogę publiczną, co oznacza chaotyczne działanie gminy i niepotrzebny pośpiech w przejmowaniu gruntów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zakwestionowanej przez skarżącą decyzji jest zatwierdzenie z urzędu podziału jej nieruchomości – w celu wydzielenia w oparciu o art. 97 ust. 3 pkt. 1 ugn działki gruntu przeznaczonej pod drogę publiczną. Strona skarżąca nie kwestionuje ani podstawy prawnej ww decyzji administracyjnej, ani sposobu i zakresu dokonanego podziału, ani kwestii realizacji celu publicznego w postaci drogi publicznej ani tym bardziej przepisów przywołanego przez organ miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze podniesiono natomiast zarzuty co do realizacji przepisów planu na sąsiedniej nieruchomości (nie stanowiącej własności skarżącej) a także braku realizacji przepisów planu na kolejnej nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] – o nieuregulowanym stanie prawnym. W zakresie tych sąsiednich nieruchomości – co do których skarżąca nie jest ich właścicielką – strona skarżąca nie ma żadnego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa w kwestionowaniu decyzji administracyjnych burmistrza, decyzje te nie są zresztą przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu. Całkowicie bezprzedmiotowe są też zarzuty skargi co do tego, że na jednej z sąsiednich nieruchomości gmina nie zrealizowała jeszcze przepisów planu i nie wydzieliła osobnej działki pod drogę publiczną. Zarzuty w tym zakresie są bezprzedmiotowe i nie podlegają ocenie w kontrolowanej sprawie.

W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa. Organy I i II instancji przedstawiły stan prawny sprawy, przytoczyły przepisy dotyczące wydzielania działek pod drogi publiczne i przepisy obowiązującego w spornej gminie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazały przy tym na wiążące postanowienie z 7 lipca 2022 r. nr KOA/2351/Pd/22 opiniujące wstępny projekt ww podziału i na zasady realizacji celu publicznego. Żadnej z tych okoliczności czy przywołanych przez organ przepisów strona skarżąca nie kwestionuje, zaś zarzuty skargi co do niepodzielonej jeszcze innej stanowiącej jej własność (współwłasność) nieruchomości (dz nr [...]) – jako że nie dotyczą tej sprawy – nie mogą być przedmiotem analizy Sądu; są przy tym przedwczesne a przy tym bezprzedmiotowe. Jest bowiem oczywiste, że pozyskiwanie gruntów pod realizację przewidzianej w przepisach planu miejscowego inwestycji grogi publicznej – przebiega etapami – stosownie do zaangażowania i inicjatywy poszczególnych stron postępowania. Nie sposób wymagać zatem od organów administracji by wszystkie decyzje administracyjne związane z określonym projektem – zapadły jednocześnie.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 6, art. 7, art. 77 ust 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 kpa ani przepisów art. 6, 93, 96 czy art. 97 ugn.