Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 485/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 14 ust. 3 pkt 5, art. 16 ust. 1 i 1a,
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2015 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnień budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi I. K. (dalej też jako "strony", "skarżącego") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], która po rozpatrzeniu odwołania strony utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2014 r., która odmówiła I. K. nadała uprawnień budowlanych do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń: elektrycznych i elektroenergetycznych.

Podstawą faktyczną ww. decyzji stanowiły następujące ustalenie:

W dniu [...] września 2014 r. I. K. złożył wniosek (oznaczony datą 20.08.2014 r.) o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń: elektrycznych i elektroenergetycznych.

Do wniosku załączył m.in. odpis dyplomu Politechniki [...] potwierdzający uzyskanie w dniu [...] czerwca 2014 r. tytułu inżyniera na kierunku elektrotechniki, zaświadczenie z dnia [...].01.2006 r. wydane przez Politechnikę [...] potwierdzające, że "zaliczył ćwiczenia i zdał egzaminy przewidziane programem studiów bez obrony pracy dyplomowej" oraz książkę praktyki zawodowej nr [...] zarejestrowaną w dniu [...] listopada 2005 r.

Organ I instancji ocenił, że z dokumentów tych wynika, że I. K. zaliczył ćwiczenia i zdał przewidziane programem studiów egzaminy do dnia [...].06.2005 r. natomiast tytuł inżyniera elektrotechniki uzyskał w 2014 r. Powołał się na art. 167 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz. 1365) zgodnie z którym "Data ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, w przypadku kierunków lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i weterynarii - data złożenia ostatniego wymaganego planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku farmacja - data zaliczenia ostatniej, przewidzianej w planie studiów praktyki."

Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 163, poz. 1364) – "w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe".

Odnosząc stan faktyczny do stanu prawnego stwierdził, że warunkiem zastosowania przepisów dotychczasowych jest jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek: uzyskanie wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęcie odbywania wymaganej praktyki przed dniem wejścia w życie ustawy. Uznał zatem, że Pan I. K. nie spełnia pierwszego warunku, bowiem studia pierwszego stopnia ukończył w 2014 r. Oznacza to, że nie można zastosować przepisów dotychczasowych i należy zastosować przepisy aktualnie obowiązujące. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1, wymaga:

5) do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń:

a) ukończenia studiów drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

b) odbycia rocznej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c) odbycia półtorarocznej praktyki na budowie.

W tych okolicznościach uznał, że I. K. ukończył studia pierwszego stopnia i odmówił uwzględnienia wniosku.

I. K. wniósł od powyższej decyzji odwołanie, powołując się m.in. na zasadę praw nabytych.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania Pana I. K. od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2014 r. w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z uzasadnienia, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna także uznała, że strona legitymuje się tytułem inżyniera na kierunku elektrotechnika, uzyskanym w dniu [...] czerwca 2014 r. Natomiast warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006 r. warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a więc zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364), która nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych w ten sposób, że osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. W ustawie zmieniającej przepisem przejściowym w zakresie uprawnień budowlanych jest art. 5. Odnosząc stan faktyczny do stanu prawnego, zdaniem organu odwoławczego, przez "przepisy dotychczasowe" w rozumieniu art. 5 należy rozumieć także przepis art. 16 w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 r., w tym także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817).

Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zostało natomiast wydane na podstawie art. 16 ust. 1 i 1a ustawy — Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym po 28 lipca 2005 r.

W ocenie organu, warunkiem skorzystania z przepisów dotychczasowych jest - w myśl art. 5 - po pierwsze uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. i przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury, po drugie rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej. W/w warunki muszą zostać spełnione łącznie.

Wobec tego, że strona uzyskała tytuł inżyniera na kierunku elektrotechnika po dniu 1 stycznia 2006 r., jej wniosek o nadanie uprawnień budowlanych powinien być rozpatrzony na podstawie przepisów ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym przez ustawę zadnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz. U. z 2014 r. poz. 768), która weszła w życie w dniu 10 sierpnia 2014 r. i nie zawiera przepisów przejściowych. Nawet ewentualne odesłanie w tej ustawie do stosowania przepisów dotychczasowych nie zmienia sytuacji prawnej strony, bowiem wymóg posiadania wykształcenia magisterskiego przez osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń obowiązuje od 1 stycznia 2006 r., a więc także na gruncie przepisów obowiązujących przed 10 sierpnia 2014 r. (przepisów dotychczasowych).

Ponadto wobec tego, że strona nie posiada wykształcenia magisterskiego, to nie może ubiegać się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw uznania zasady ochrony praw nabytych. Stwierdził, że istotą tej zasady jest ochrona praw nabytych na podstawie indywidualnych aktów stosowania prawa (decyzji administracyjnych, wyroków sądowych) oraz praw przysługujących z mocy samego prawa, po spełnieniu przesłanek określonych w przepisie, a więc bez potrzeby konkretyzowania tego prawa w drodze indywidualnej decyzji. Przedmiotowa sprawa nie spełnia tych warunków, gdyż uzyskanie uprawnień budowlanych następuje na podstawie decyzji administracyjnej, a nie z mocy prawa, a strona nigdy nie nabyła uprawnień budowlanych.

W skardze złożonej do tut. Sądu I. K. domagał się:

1. uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji;

2. ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy;

3. zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego i naruszenia przepisów postępowania tj.:

1. art. 7 k.p.a.;

2. art. 5 ustawy o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1364);

3. art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 32 i 65 Konstytucji RP poprzez zignorowanie przez organ II Instancji zasady praw nabytych, co spowodowało bezpodstawną odmowę ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych.

W uzasadnieniu skargi podnosił, że zarówno w dniu rozpoczęcia studiów jak i zaliczenia przewidzianych semestrów niezbędnych do uzyskania kwalifikowanego wykształcenia funkcjonował pod rządami przepisów na podstawie, których elementem koniecznym do uzyskania uprawnień w pełnym zakresie było posiadanie wyższego wykształcenia odpowiedniego dla danej specjalności. Osoby posiadające wyższe wykształcenie mogły uzyskać uprawnienia budowlane w pełnym zakresie specjalności, jeżeli ich wykształcenie jest odpowiednie dla danej specjalności, lub w zakresie ograniczonym w wypadku posiadania wykształcenia pokrewnego. Tym samym w momencie podejmowania wykształcenia i rozpoczęcia praktyk wystarczającym do uzyskania uprawnień budowlanych pozostawało wykształcenie inżynierskie. Skoro rozpoczął on studia na kierunku i w systemie niezbędnym do uzyskania uprawnień to tym samym zgodnie z zasadą zaufania obywateli do państwa winny mieć zastosowanie przepisy dotychczasowe. Inne uznanie prowadzi do sytuacji, w której dochodzi do naruszenia praw jednostki poprzez zastosowanie mniej korzystnych dla obywatela przepisów, co nie znajduje uzasadnienia w państwie prawa. Zasady uznawania uprawnień uległy zmianie od dnia wejścia w życie zmian do ustawy prawo budowlane, które w art. 14 ust. 3 pkt 5 wymagają uzyskania wykształcenia drugiego stopnia. Zdaniem skarżącego, wydana na podstawie wskazanej ustawy decyzja nie jest zgodna z art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 32 Konstytucji RP, bowiem zasada ochrony praw nabytych nakazuje, by w stosunku do skarżącego nadal stosować przepisy względniejsze, czyli te na podstawie, których uprawnienia nabywa się po zdobyciu wykształcenia kierunkowego pierwszego stopnia.

Zdaniem skarżącego, niewłaściwe było uznanie przez organ II instancji, że zmiana przepisów ustawy Prawo budowlane już po rozpoczęciu studiów wyższych i rejestracji książki praktyki zawodowej pozbawia go lex lege możliwości ubiegania się o nadanie uprawnień budowlanych w pełnym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podnosił m.in., że strona nigdy nie nabyła uprawnień budowlanych bez ograniczeń, ponieważ nie posiadała wymaganego wykształcenia w dniu 1 stycznia 2006 r. Fakt studiowania nie stanowi podstawy do nabycia dochodzonego prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a."

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyń określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdza, że skarga nie może być uwzględniona. Sądowa kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że wbrew twierdzeniu skarżącego, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] października 2014 r. Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa odmawiająca nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych nie naruszają prawa.

Zakresem rozstrzygania organów był złożony [...] września 2014r. wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania w sprawie nadania ww. uprawnień budowlanych "bez ograniczeń".

Istotą sporu jest zatem zagadnienie, czy strona nabyła objęte wnioskiem uprawnienia budowlane.

Na wstępie należy wskazać, że uzyskanie uprawnień budowlanych następuje na podstawie decyzji administracyjnej, po spełnieniu przesłanek wynikających z mocy ustawy Prawo budowlane.

Należy przyznać rację organowi, że obowiązujący w dacie złożenia wniosku przepis art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane został zmieniony przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 9 maja 2014 r. (Dz.U.2014.768) zmieniającej nin. ustawę z dniem 10 sierpnia 2014 r. Art. 14 ust. 3 przewiduje, że uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalnościach, o których mowa w ust. 1, wymaga:

1) do projektowania bez ograniczeń:

a) ukończenia studiów drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności,

b) odbycia rocznej praktyki przy sporządzaniu projektów,

c) odbycia rocznej praktyki na budowie.

Z bezspornego stanu faktycznego wynika, że skarżący do [...] czerwca 2005 r. zaliczył ćwiczenia i zdał egzaminy przewidziane programem studiów na kierunku elektrotechnika - bez obrony pracy dyplomowej. Książka praktyki zawodowej nr [...] została zarejestrowana w dniu [...] listopada 2005 r. Tytuł inżyniera uzyskał [...] czerwca 2014 r.

Interpretując termin ustawy "ukończenie studiów" organ i instancji słusznie posiłkował się art. 167 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164 poz. 1365) stanowiącym, że datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego, w przypadku kierunków lekarskiego, lekarsko-dentystycznego i weterynarii - data złożenia ostatniego wymaganego planem studiów egzaminu, a w przypadku kierunku farmacja - data zaliczenia ostatniej, przewidzianej w planie studiów praktyki. W przypadku kierunku na który uczęszczał skarżący, datą ukończenia studiów jest zatem data złożenia egzaminu dyplomowego, czyli uzyskanie w dniu [...] czerwca 2014 r. tytułu inżyniera.

Sąd podziela pogląd organu, że skoro skarżący nie posiada wykształcenia magisterskiego, to w związku z tym nie może ubiegać się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń, a nadanie uprawnień budowlanych "bez ograniczeń" osobie, która ukończyła studia I stopnia w 2014 r., nie jest prawnie dopuszczalne.

Wbrew twierdzeniom strony, nadanie uprawnień budowlanych nie następuje z mocy prawa, zatem skarżący nie nabył praw których się domaga.

Zakres ochrony interesów osób ubiegających się o uprawnienia budowlane został określony przez ustawodawcę w art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364).

Rozstrzygnięcie wniosku zostało oparte o art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane i przepis ten ulegał zmianom. Jednakże skarżący stoi na stanowisku, że zmiany go nie dotyczą z uwagi na prawa nabyte, które wywodzi z faktu, ze rozpoczął studia w czasie obowiązywania innych norm działając w zaufaniu do prawodawcy i organów państwa. Z takim twierdzeniem zgodzić się nie można.

Warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w ustawie, tj. w art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006 r. warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a więc zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. W ustawie zmieniającej art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, znalazły się przepisy przejściowe, które dotyczą tzw. "spraw w toku".

Jednym z nich jest art. 5 tej ustawy. Stanowi on, że "W stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe.".

W miejscu tym warto zauważyć, że powyższy przepis nie został uchylony przez ustawę z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz.U.2014. poz. 768).

Wobec powyższego przepis art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) nadal obowiązuje i ma zastosowanie do stanów faktycznych opisanych w jego hipotezie.

Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, zwrócić należy uwagę, że zastosowanie tego przepisu do konkretnej sprawy wywołuje przede wszystkim taki skutek, że osoba posiadająca tytuł zawodowy technika, mimo zmiany art. 14 ust. 3, będzie mogła ubiegać się o uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, oraz że osoba posiadając wyższe wykształcenie zawodowe, a nie magisterskie, będzie mogła uzyskać uprawnienia bez ograniczeń. Inaczej mówiąc art. 5 ma istotne znaczenie dla osób, które przed 1 stycznia 2006 r. uzyskały średnie lub wyższe zawodowe wykształcenie techniczne.

Przez przepisy dotychczasowe w rozumieniu art. 5 należy rozumieć także przepis art. 16 w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 r., w tym także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817).

Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zostało natomiast wydane na podstawie art. 16 ust. 1 i 1a ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym po 28 lipca 2005 r.

Warunkiem skorzystania z przepisów dotychczasowych jest - w myśl art. 5 ustawy zmieniającej - po pierwsze uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. i przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury, po drugie rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej. W/w warunki muszą zostać spełnione łącznie.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że strona uzyskała tytuł inżyniera na kierunku elektrotechnika po dniu 1 stycznia 2006 r.

Wobec powyższego wniosek strony o nadanie uprawnień budowlanych powinien być rozpatrzony na podstawie przepisów ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz.U. z 2014 r. poz. 768), która weszła w życie w dniu 10 sierpnia 2014 r.

Ustawa z dnia 9 maja 2014 r. nie zawiera przepisów przejściowych. Co więcej, ewentualne odesłanie w tej ustawie do stosowania przepisów dotychczasowych nie zmienia sytuacji prawnej strony, gdyż wymóg posiadania wykształcenia magisterskiego przez osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń obowiązuje od 1 stycznia 2006 r., a więc także na gruncie przepisów obowiązujących przed 10 sierpnia 2014 r. (przepisów dotychczasowych).

Nie ulega zatem wątpliwości, że strona nie posiada wykształcenia magisterskiego i związku z tym nie może ubiegać się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń.

Sposób wykładni art. 5 ustawy zmieniającej kształtuje orzecznictwo. Zgodnie z wyrokiem w sprawie sygn. akt II GSK 1582/13 wyrok NSA W-wa z 2014-11-19; (LEX nr 1592044), "przepisami dotychczasowymi w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) są przepisy rozporządzenia z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817). Słusznie twierdzi strona wnosząca skargę kasacyjną, że przepisem dotychczasowym w rozumieniu art. 5 ustawy zmieniającej p.b. są przepisy rozporządzenia Ml z dnia 18 maja 2005 r. i na gruncie tych regulacji należało rozstrzygnąć o uprawnieniach budowlanych E. K., a więc w sposób w jaki uczyniły to organy obu instancji. Przyjęcie odmiennego poglądu, który w ocenie Sądu I instancji musiał prowadzić do uwzględnienia skargi, nie znajduje uzasadnienia w ramach wykładni tego przepisu. Poza sporem pozostaje, że przepisami dotychczasowymi w rozumieniu art. 5 ustawy zmieniającej p.b., a odnoszącymi się do uprawnień budowlanych, są przepisy tego rozporządzenia wydanego na podstawie art. 16 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, które obowiązywało w chwili wszczęcia postępowania w sprawie uzyskania takich uprawnień, uwzględniającego treść art. 5 ustawy zmieniającej p.b.". I dalej NSA wskazuje: "W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący E. K. wystąpił do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...]. z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie nadania uprawnień budowlanych w dniu 19 stycznia 2012 r., zatem w jego przypadku organy były zobowiązane stosować przepisy rozporządzenia Ml z dnia 18 maja 2005 r., gdyż przepisy tego aktu były dotychczasowymi w rozumieniu art. 5 ustawy zmieniającej p.b. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, zatem NSA przyjmuje i podziela argumentację na rzecz takiego sposobu wykładni wskazanego przepisu" (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2012 r. o sygn. akt II GSK 1280/11, dostępny w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1679/10 warunkiem skorzystania z przepisu art. 5 ustawy z 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw, jest po pierwsze uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 p.b. w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw i przepisów rozporządzenia z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96 poz. 817), po drugie - rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej, a warunki te muszą zostać spełnione łącznie (LEX nr 760035).

Podobnie orzekł ten Sąd w innym wyroku z dnia 17 września 2010 r. w sprawie VII SA/Wa 980/10 (LEX nr 760190) wskazując, że w przepisie art. 5 ustawy z 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych innych ustaw ustawodawca uzależnił wymogi związane z nadaniem uprawnień budowlanych nie od daty złożenia wniosku lecz od uzyskania przed dniem 1 stycznia 2006 r. odpowiedniego wykształcenia i rozpoczęcia wymaganej praktyki zawodowej, którą można było ukończyć później.

Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.