Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 116/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...]r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B., na podstawie art. 32 ust. 1, art. 73 ust. 1 w zw. z art. 29 i 30 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. nr 136, poz. 914 ze zm.) oraz art. 7 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE L. 02.31.1 ze zm.) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.) oraz art. 104 § 1 i art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), nakazał A Sp. z o.o. z siedzibą w B. wstrzymać wprowadzenie do obrotu 14 produktów:

- będących środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia pod nazwą

[...] o smaku czarna porzeczka z brusznicą, [...] baton (różne smaki), [...] .

- będących suplementami diety pod nazwą:

[...]smak bananowy, czekoladowy, lodowej kawy, truskawkowy, [...]

wyprodukowanych przez A’, a.s. [...],

do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

W uzasadnieniu wskazano, że kontrola sanitarna przeprowadzona w dniach od 3 sierpnia do 10 sierpnia 2012 r. w Hurtowni [...] "A" w B. wykazała, że firma A Sp. z o.o. wprowadza do obrotu wymienione w decyzji produkty, w stosunku do których nie zostało jeszcze zakończone postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie czy produkty objęte obowiązkiem powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego ze względu na ich skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie spełniają ogólne warunki kwalifikacji do poszczególnych grup zdefiniowanych w przepisach prawa żywnościowego, określonych w art. 29 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Wymienione w sentencji decyzji produkty znajdują się w wykazie produktów, co do których Główny Inspektor Sanitarny nie zakończył postępowania wyjaśniającego. Powiadomienie Głównego Inspektora Sanitarnego o pierwszym wprowadzeniu do obrotu, o którym mowa w art. 29 cyt. ustawy nie można uznać za wykonane, jeżeli nie zostało zakończone postępowanie wszczęte na podstawie art. 30 ust. 1 tej ustawy, a w związku z tym produkty te nie mogą pozostawać w obrocie. Podniesiono, że decyzja wydana została ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żywności, zgodnie z zasadą ostrożności.

Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka A domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że Spółka zgodnie z art. 29 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia powiadomiła Głównego Inspektora Sanitarnego o wprowadzeniu do obrotu wskazanych w decyzji produktów oraz poinformowała, że zgłaszane środki spożywcze znajdują się w obrocie w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. Republice Czeskiej oraz dołączyła kopię zezwolenia wydanego przez odpowiedni urząd tego kraju członkowskiego. Zdaniem odwołującej się w sprawie nie zachodzi podejrzenie, że wprowadzony przez nią do obrotu środek spożywczy nie spełnia wymagań określonych w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia dla tego środka, a decyzja wstrzymująca mogłaby ewentualnie zostać podjęta w przypadku stwierdzenia, że produkt objęty powiadomieniem spełnia wymagania produktu leczniczego albo wyrobu medycznego. Natomiast żadna z opisanych w art. 32 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia przesłanek nie zachodzi. Ponadto decyzji zarzucono naruszenie art. 10 i art. 81 k.p.a. polegające na uniemożliwieniu stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz braku pouczenia o prawie do zapoznania się z aktami sprawy i złożeniania końcowego oświadczenia przed wydaniem decyzji. Nadto powołano się także na treść art. 7, 77 i 80 k.p.a. wskazując na obowiązki organu w tym zakresie.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...], działając na mocy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał na wstępie, że pismem z dnia 18 lipca 2012 r. Główny Inspektor Sanitarny przekazał wykaz produktów objętych obowiązkiem powiadomienia o zamiarze pierwszego wprowadzenia do obrotu, w stosunku do których nie została zakończona procedura wyjaśniająca oraz wniósł o odniesienie się do wymienionych środków zgodnie ze stanem faktycznym, po dokonaniu rozeznania u producentów lub importerów wymienionych wyrobów. Na tej podstawie w dniu 3 sierpnia 2012 r. przedstawiciele PPIS w B. przeprowadzili kontrolę sanitarną w przedsiębiorstwie A, by ustalić, które wyroby z listy stanowią aktualną ofertę handlową firmy, co dotyczyło 26 suplementów diety i środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Zaskarżoną decyzją objęto natomiast produkty, które były oferowane klientom, pominięto natomiast te z dystrybucji których spółka zrezygnowała. Zdaniem organu odwoławczego wdrożenie przez Głównego Inspektora Sanitarnego procedury wyjaśniającej wskazuje na brak jasności co do spełnienia przez wyroby objęte decyzją wymagań określonych dla suplementów diety i środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego, przy czym wprowadzenie środków spożywczych w innym kraju Unii Europejskiej nie warunkuje odstąpienia od podjęcia czynności wyjaśniających.

Dalej podniesiono, że przepis art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stanowi podstawę do podjęcia decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzenia do obrotu lub wycofania z obrotu środka spożywczego w przypadku podejrzenia, że znajduje się on w obrocie nie spełniając wymagań określonych dla tego środka. Dotyczy to natomiast wyrobu, w stosunku do którego wymagane jest powiadomienie o zamiarze pierwszego wprowadzenia do obrotu na trenie naszego kraju i wobec którego toczy się dodatkowe postępowanie prowadzone przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Organ wskazał, że konieczność uzupełnienia dokumentacji o dodatkowe opinie świadczy o tym, że istnieją pewne zastrzeżenia co do spełnienia przez produkt wymagań określonych w przepisach. Gdyby takich wątpliwości nie było, zbędne byłoby dokonanie uzupełnień dokumentacji, szerszych objaśnień, dodatkowych opinii odpowiednich instytucji do zajęcia ostatecznego stanowiska. Główny Inspektor Sanitarny nie wskazałby też przedmiotowych wyrobów jako takich, dla których nie zostało zakończone postępowanie wyjaśniające.

Za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 10 kpa. Podniósł, że w zawiadomieniu z dnia 7 sierpnia 2012 r. PPIS w B. poinformował Hurtownię [...] A o możliwości zgłaszania wniosków i uwag oraz zapoznania się z aktami, nadto w sprawie nie włączono żadnych innych dowodów niż te, w stosunku do których przedstawiciel spółki wypowiedział się w czasie kontroli. Także w ramach postępowania odwoławczego strona została powiadomiona o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a., a zatem miała dodatkową sposobność na przedstawienie końcowego oświadczenia przed wydaniem decyzji, z możliwości tej jednak z nie skorzystała.

Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. A Sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną wyżej decyzję domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę jej wydania polegający na przyjęciu, że produkty wprowadzone do obrotu nie spełniają wymagań opisanych w art. 29 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia ze względu na skład, właściwości poszczególnych składników oraz ich przeznaczenie. Ponadto zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30 i 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia poprzez prowadzenie postępowań wobec produktów pomimo upływu ustawowego terminu, a nadto błędne przyjęcie, że objęte decyzją produkty wprowadzone do obrotu przez skarżącą nie spełniają wymagań określonych dla środków spożywczych w art. 29 ust. 1 ustawy. Zarzuciła także naruszenie art. 6 ust. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym dopuszcza się do obrotu na terytorium RP środki spożywcze niespełniające wymagań, o których mowa w ust. 2 jeżeli zostały wyprodukowane lub wprowadzone do obrotu w innym państwie członkowskim UE, zgodnie z prawem tego państwa pod warunkiem, że nie stanowią zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka, co w przedmiotowej sprawie potwierdzają dokumenty Państwowego Instytutu Zdrowia Republiki Czeskiej. Natomiast wszystkie produkty objęte decyzją zostały wyprodukowane i wprowadzone do obrotu na terenie Republiki Czeskiej zgodnie z przepisami tam obowiązującymi oraz znajdują się w obrocie na terenie innych krajów członkowskich UE m.in. Włoch, Hiszpanii i Słowacji. Zarzuciła również naruszenie art. 9 i 10 k.p.a. poprzez naruszenie zasady informowania oraz czynnego udziału strony w postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi skarżącą podniosła, że postępowania wobec sześciu produktów objętych zakazem wprowadzenia do obrotu na etapie sporządzania skargi zostały zakończone. W przypadku produktów [...] i [...] podstawą wszczęcia postępowania były m.in. błędy w oznakowaniu produktu, które zostały dostosowane do obowiązujących norm prawa i na dzień przeprowadzenia kontroli przez PPIS w sierpniu 2012 r. były zgodne z przepisami. W przypadku produktu [...] smak bananowy, czekoladowy, lodowej kawy, truskawkowy – Główny Inspektor Sanitarny prowadzi przedłużające się postępowanie, którego czas trwania związany jest z opieszałością urzędniczą oraz rozwlekłością postępowań, na dowód czego do skargi załączono przebieg korespondencji, która w ocenie skarżącej wskakuje na brak jednoznacznego stanowiska organów kontrolujących.

Nadto skarżąca podniosła, że w przypadku produktów [...] czas trwania postępowania przekroczył termin 60 dni o jakim mowa w art. 30 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w związku z czym uznaje, że produkty te wprowadzono do obrotu bez sprzeciwu ze strony Głównego Inspektora Sanitarnego. Jako dowód skarżąca załączyła korespondencję prowadzona ze wskazanym organem.

Natomiast w przypadku produktów o nazwie:

- [...] skarżąca wskazała, że od 14 grudnia 2012 r. produkt nie jest wprowadzony do obrotu wobec czego uznaje sprawę tego produktu za zakończoną;

- [...] – skarżąca podniosła, że produkt ten wprowadzony został do obrotu w dniu 22 listopada 2006 r., natomiast PPIS w B. decyzją z [...] r. zakazał wprowadzenia tego produktu do obrotu ze względu na niespełnienie wymagań stawianych suplementom diety. Decyzją z dnia [...]r. PWIS w K. uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Powyższe, zdaniem skarżącej, budzi wątpliwości co do pewności obrotu oraz naruszenia zasady zaufania określonej w art. 8 k.p.a..

[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ potwierdził, że od czasu wydania decyzji do dnia złożenia skargi wykaz produktów podlegających ustawowemu zgłoszeniu do Głównego Inspektora Sanitarnego został uzupełniony o produkty wskazane w skardze, co oznacza, że w tym zakresie zaskarżoną decyzję należy uznać za bezprzedmiotową w części ich dotyczącej. W stosunku do pozostałych stan faktyczny i prawny nie uległ zmianie. Informacja zawarta w skardze, a dotyczącą suplementu diety [...] nie nosi cech oświadczenia o wycofaniu go z oferty asortymentowej, nie wiadomo czy ma charakter trwały i czy została przekazana głównemu Inspektorowi Sanitarnemu. Nadto podniesiono, że art. 6 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie ma zastosowania do działań wynikających z art. 32 tej ustawy wprowadzającego tryb specjalny dla przypadków wymagających powiadomienia o pierwszym wprowadzeniu do obrotu w odniesieniu do wybranych środków spożywczych, który należy wdrożyć w sytuacji, gdy przedsiębiorca jakby wyprzedził oficjalne stanowisko GIS w sprawie wyrobu. Natomiast poza kompetencją organu pozostają zarzuty dotyczące postępowania wyjaśniającego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Podstawą wydania decyzji organu I instancji jest art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 ze zm.). W myśl tego przepisu w przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie, właściwy państwowy lub graniczny inspektor sanitarny podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1. Przepis art. 29 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wskazuje, iż preparaty do początkowego żywienia niemowląt oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które nie należą do grup określonych w art. 24 ust. 2 pkt 1-3, suplementy diety oraz środki spożywcze, do których dodawane są witaminy, składniki mineralne lub substancje, o których jest mowa w załączniku III część B i C do rozporządzenia nr 1925/2006, które podmiot działający na rynku spożywczym wprowadza lub ma zamiar wprowadzić po raz pierwszy do obrotu – jest obowiązany powiadomić o tym Głównego Inspektora Sanitarnego.

Z kolei w myśl art. 30 ust. 1 cytowanej ustawy po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Główny Inspektor Sanitarny może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego (pkt 1), jak również czy nie spełnia wymagań innego rodzaju produktu przeznaczonego do używania przez ludzi, w szczególności produktu leczniczego, kosmetyku lub wyrobu medycznego (pkt 2).

W sprawie bezsporne jest, że produkty wskazane w decyzji o czasowym wstrzymaniu objęte były powiadomieniem o wprowadzaniu ich po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako suplementy diety oraz środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, na podstawie art. 29 ust. 1 cyt. ustawy. W aktach znajduje się pismo Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 lipca 2012 r. polecające organom sanitarnym wzmożenie działań nadzorczych w stosunku do przedsiębiorców odpowiedzialnych za produkty, w stosunku do których nie zostało zakończone postępowanie, o jakim mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w sposób uwzględniający w szczególności uprawnienia określone w art. 32 ust. 1 tej ustawy. Z pisma tego wynika także, że lista wyrobów, co do których nie zostało zakończone postępowanie przekazana zostanie organom inspekcji sanitarnej drogą elektroniczną.

W aktach administracyjnych brak dokumentacji dotyczącej produktów objętych decyzją, z której wynikałoby, że w stosunku do nich Główny Inspektor Sanitarny wszczął postępowanie wyjaśniające, zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy, i że w myśl art. 30 ust. 2 zawiadomił o tym skarżącą oraz, że zobowiązał ją do przedstawienia opinii czy udokumentowania, że środek spożywczy spełnia wymagania o jakich mowa w art. 30 ust. 1.

Natomiast przepis art. 32 ust. 1 cytowanej ustawy obliguje właściwego państwowego powiatowego lub granicznego inspektora sanitarnego do podjęcia decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania do obrotu lub wycofaniu z obrotu środka spożywczego niespełniającego wymagań dla tego środka, gdy zachodzi podejrzenie, co do jego występowania w obrocie, do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego na podstawie art. 30 ust. 1.

Zgodzić się przyjdzie ze stwierdzeniem, że organ I instancji działając w okolicznościach i na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie prowadzi postępowania zmierzającego do ustalenia okoliczności, o jakich mowa w art. 30 ust. 1 tej ustawy. Postępowanie takie prowadzone jest bowiem przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Celem regulacji zawartej w art. 32 ust. 1 jest czasowe uniemożliwienie obrotu produktem do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jednakże dotyczy to produktów, które znajdują się w obrocie i w stosunku do których takie postępowanie zostało wszczęte, o czym strona została zawiadomiona. W sprawie nie było kwestionowane, że produkty objęte decyzją znajdowały się w obrocie. Natomiast z protokołu kontroli nie wynika, że strona została powiadomiona o wszczęciu postępowania o jakim mowa w art. 30 ust. 1 ustawy w stosunku do tych produktów oraz jakie czynności wobec niej zostały podjęte. W protokole znajdują się wyłącznie zapisy, które wskazują, że między skarżącą a Głównym Inspektorem Sanitarnym była prowadzona korespondencja (lub nie) oraz, że brak jest potwierdzenia przyjęcia powiadomienia przez GIS. I tak np. w stosunku do wyrobu [...] – korespondencja z GIS dotyczyła przesłania prawidłowego powiadomienia o pierwszym wprowadzeniu do obrotu oraz , że "w dniu 7 sierpnia 2012 r. prokurent ponownie przesłał dokumentację do GIS w formie papierowej". Powyższe dotyczyło także [...]. W przypadku suplementów diety [...] czy [...] widnieje wyłącznie zapis "brak potwierdzenia przyjęcia powiadomienia". Z zapisów tych nie wynika, aby w stosunku do tych produktów zostało wszczęte postępowanie o jakim mowa w art. 30 ust. 1 ustawy. Ponadto zwraca uwagę, że w stosunku do wymienionych wyżej suplementów toczyło się odrębne postępowanie administracyjne prowadzone przez organy inspekcji sanitarnej w sprawie zakazu wprowadzenia ich do obrotu zakończone jego umorzeniem. Kwestii tych organy nie wyjaśniły. W przypadku produktu [...] dopiero z kopii dokumentów dołączonych do skargi wynika, że Główny Inspektor Sanitarny pismem z dnia 30 listopada 2012 r. powiadomił skarżącą o rozpoczęciu postępowania zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy i postanowieniem z tej samej daty zobowiązał Spółkę do przedłożenia opinii jednostki naukowej, co oznacza, że w czasie gdy organy wydawały w sprawie decyzje, którymi objęty był wskazany produkt nie było jeszcze wszczęte takie postępowanie. Nadto zauważyć można, że z dokumentów dołączonych do skargi wynika, że w przypadku produktów o nazwie [...], czy [...] Główny Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, zobowiązał stronę do przedstawienia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, że produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego, określonego przepisami prawa farmaceutycznego. Tymczasem w przypadku stwierdzenia, że produkt objęty powiadomieniem spełnia wymagania produktu leczniczego wstrzymanie następuje na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy. O decyzji wydanej w tym zakresie organ inspekcji sanitarnej powiadamia właściwego wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, przesyłając kopię wydanej decyzji (art. 32 ust. 3).

Biorąc pod uwagę podstawę prawną decyzji organu I instancji, okoliczności jakich wystąpienie obliguje organ do wydania wskazanego w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy rozstrzygnięcia w sprawie czasowego wstrzymania wprowadzania do obrotu środka spożywczego oraz zakres postępowania wyznaczony treścią wymienionych przepisów wskazać należy, iż organy w postępowaniu administracyjnym kontrolowanym w niniejszej sprawie nie przeprowadziły niezbędnych dowodów pozwalających na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia, naruszając tym samym przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę właściwy organ uwzględni okoliczność, iż w stosunku do niektórych wyrobów przesłanki wstrzymania wprowadzenia ich do obrotu ustały. Ponadto organ dokona prawidłowych ustaleń, w szczególności czy i w stosunku do jakich produktów Główny Inspektor Sanitarny prowadzi postępowanie wszczęte na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz w jakim zakresie. W oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny organ wyda decyzję, którą uzasadni zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach, na które składa się wpis sądowy, orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy.