Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 20/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska Jan Kacprzak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2069/07 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2008 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym) J. C. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu skargi J. C. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz uznanie, że Sąd I instancji "tuszuje fakty", "mataczy akta sprawy i usiłuje wydać fałszywe orzeczenie". Skarżący wskazał również, że Sąd celowo pozostawia sprawę bez biegu i rozpoznania. Ponadto zażądał zasądzenia na jego rzecz 10.000 zł jako zadośćuczynienie za bezprawne działanie Sądu.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez organ w dniu 7 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2008 r. został wyznaczony termin rozprawy na dzień 28 lutego 2008 r. Rozprawa została odroczona z uwagi na uwzględnienie wniosku skarżącego w tym zakresie oraz z uwagi na złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu

17 marca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Kolejny termin rozprawy został wyznaczony na dzień 27 maja 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 maja 2008 r. oddalił skargę J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...]. Jednakże jeszcze przed datą zapadłego orzeczenia sądowego J. C. wniósł skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. C. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.

o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy, zgodnie z którym ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż

12 miesięcy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu dnia

7 grudnia 2007 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu. Wyznaczono termin rozpoznania sprawy już dwa miesiące od dnia wniesienia skargi. Rozprawa została jednak odroczona z uwagi na złożony przez skarżącego wniosek o odroczenie rozprawy oraz konieczność rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy zgłoszonego tuż przed terminem rozprawy. Po uprawomocnieniu się postanowienia referendarza sądowego z dnia

17 marca 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wyznaczony został kolejny termin załatwienia sprawy na dzień 27 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie rozpoznał sprawę we wskazanym terminie, oddalając skargę J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] nr [...]. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji zostało zakończone.

Od czasu przekazania skargi przez organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do czasu rozpoznania skargi upłynęło niecałe sześć miesięcy, co biorąc pod uwagę liczbę skarg składanych do sądów administracyjnych nie jest okresem długim. Tym samym brak podstaw do stwierdzenia, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt

II SA/Wa 2069/07 nastąpiła przewlekłość.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.