Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 610/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2025-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par 1, art. 220 par 3, art. 73 par 1-4.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gotych - Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 lipca 2024 roku, nr 1001-IEW-1.4121.1.2024.8.U10.RW w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie określenia wysokości zobowiązań Spółki z tytułu niewypłaconych przez Spółkę jako płatnika, zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące w latach 2018-2022 i w tym zakresie umorzenia postępowania oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie ze Spółką i pozostałym wspólnikiem za jej zaległości z tytułu wskazanych należności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2024 r. M. W. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 lipca 2024 r. w sprawie uchylenia decyzji w zakresie określenia wysokości zobowiązań Spółki z tytułu niewypłaconych przez Spółkę jako płatnika, zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące w latach 2018-2022 i w tym zakresie umorzenia postępowania oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego solidarnie ze Spółką i pozostałym wspólnikiem za jej zaległości z tytułu wskazanych należności, uzupełnionej z urzędu decyzją z dnia 16 lipca 2024 r., od której skarżący wywiódł odrębną skargę.

W związku z zakończeniem postępowania wszczętego wnioskiem

skarżącego o przyznanie prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia

Z-cy Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 10 grudnia 2024 r., wezwano skarżącego pismem opatrzonym tą samą datą, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tegoż zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie wysłano na podany w skardze adres do doręczeń

– ul. [...] 31, [...] Ł. i w związku z nieodebraniem go przez skarżącego

- uznano za doręczone z dniem 27 grudnia 2024 r.

Skarżący do chwili obecnej nie uzupełnił wskazanego braku fiskalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z kolei, w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 p.p.s.a., jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 10 grudnia 2024 r. (k.17 akt sądowych) wezwano skarżącego pismem opatrzonym tą samą datą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku ( k.18).

Przesyłka sądowa skierowana do skarżącego na adres do doręczeń zawarty w skardze (ul. [...] 31, [...] Ł.), zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo w dniu 12 grudnia 2024 r., drugie awizo w dniu 20 grudnia 2024 r.) i zwrócona do Sądu w dniu 30 grudnia 2024 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie".

Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a informację

o umieszczeniu tego zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej".

W ocenie Sądu z uwagi na fakt, że skarżący w toku postępowania nie zmienił adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, została ona uznana za doręczoną w dniu 27 grudnia 2024 r. Zaznaczyć przy tym należy, że 14 dzień liczony od pierwszego awizo przypadał na dzień 26 grudnia, który na podstawie art. 1 ust. 1) lit m) ustawy z dnia z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. 2020 r., poz. 1920) jest uznany za ustawowo wolny od pracy (drugi dzień Bożego Narodzenia). Zatem, zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Wobec powyższego należało uznać, że przesyłka sądowa w niniejszej sprawie została skarżącemu doręczona w dniu 27 grudnia 2024 r. (piątek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.

W związku z powyższym, skoro wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 27 grudnia 2024 r., to termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 stycznia 2025 r.

Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu sądowego.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

dch