Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 140/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust.1, art 3 ust.1
journal: Dz.U. 2014 poz 849
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art.  21 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego K. R. kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 140/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2017r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzji Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] listopada 2016r., w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2015r.

W uzasadnieniu podniesiono, iż na podstawie umowy użyczenia zawartej w dniu 10.X.2012r., Gmina oddała K.R. w używanie nieruchomość rolną, oznaczoną jako działka nr [...] o powierzchni 5ha, położoną w O. na okres 3 lat, tj. do 9.X.2015r. W okresie od dnia 1 stycznia do 30 kwietnia 2015r., wydzierżawiona z mienia komunalnego, powyższa działka była sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako PsV i podlegała na mocy art.12 ust.1 pkt.1 ustawy o podatku rolnym zwolnieniu z tytułu tego podatku.

Wobec zawiadomienia o zmianach nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. - Starostwa Powiatowego ustalono, że w wyniku przeprowadzonej modernizacji gruntów i budynków obrębu O. od 7 kwietnia 2015r., nastąpiła zmiana klasyfikacji gruntów w tym działki nr [...], którą sklasyfikowano jako:

1) Lzr PsV- 1,77 ha;

2) Bz (tereny rekreacyjno-wypoczynkowe) - 1,46 ha;

3) PsV - 1,78 ha, a powierzchnia jej wynosiła 5,01 ha.

Wójt Gminy powołując się na art.21 §1, art. 47 i art. 207 Ordynacji podatkowej, a także art.2, art.3 ust.1, art.4, art.5 i art.6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2014r., poz. 849 ze zm.) ustalił dla K. R. wymiar podatku od nieruchomości za okres od dnia 1 maja 2015r. do 31 października 2015r., w łącznej wysokości 3431zł. Wymierzenie powyższego podatku nastąpiło wobec zmiana klasyfikacji gruntów począwszy od dnia 7 kwietnia 2015r., dokonanej wskutek modernizacji ewidencji gruntów przeprowadzonej przez Starostwo Powiatowe. Po tej zmianie część gruntu wchodząca w skład działki nr [...] o powierzchni 1,46 ha oznaczona została w ewidencji gruntów jako Bz i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a pozostały grunt oznaczony jako PsV i Lzr PsV, podlega zwolnieniu z podatku rolnego w oparciu o art. 12, ust. 1, pkt 1 ustawy o podatku rolnym.

Organ odwoławczy naprowadził na treść art.2, ust.1, art.3 ust.1, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a także art.21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1997r., prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz.2027 ze zm.). Podniósł, że zmiany w ewidencji gruntów jakie nastąpiły w wyniku modernizacji tej ewidencji były dla organu wiążące z mocy art.21 ust.1 powyższej ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne.

Na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w której domagał się jej uchylenia i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi zarzucił, że zawarł z Urzędem Gminy umowę na bezpłatne użytkowanie nieruchomości, dlatego nie może być obciążony podatkiem. Ponadto zarzucił, że w obrocie pozostają dwie wykluczające się decyzje organu I instancji. Jedna z dnia [...] grudnia 2015r., ustalająca wysokość podatku rolnego za 2015r. w kwocie 0,0zł i druga z dnia [...] listopada 2016r. ustalająca za 2015r. wysokość zobowiązania podatkowego w wysokości 3431 zł. O przeprowadzonej modernizacji gruntów nie był w ogóle powiadomiony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wójt Gminy wydał decyzję z dnia [...] lutego 2015r., nr [...] wymierzającą K. R. zobowiązanie podatkowe na rok 2015 w łącznej kwocie 0,0zł. Decyzja ta została doręczona Skarżącemu w dniu 12 lutego 2015r.

W dniu [...] grudnia 2015r., Wójt Gminy wydał decyzję nr [...], zmieniająca decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2015r., w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2015r. jednakże pozostawił zobowiązanie podatkowe w dotychczasowej wysokości 0zł, tak jak zostało ustalone w dotychczasowej decyzji z dnia [...] lutego 2015r.

Decyzja z dnia [...] grudnia 2015r. doręczona została Skarżącemu w dniu 11 grudnia 2015r.

Postanowieniem z dnia [...].X.2016r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za 2015r.

W aktach administracyjnych brak jest wzmianki, kiedy organ I instancji, otrzymał ze Starostwa Powiatowego informację o przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów.

Natomiast wydanie przez organ I instancji decyzji z dnia [...] listopada 2016r., ustalającej wymiar zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015r. w wysokości 3431 zł, bez jakiegokolwiek nawiązania i wzruszenia w odpowiednim trybie decyzji z dnia [...] grudnia 2015r. ustalającej zobowiązanie podatkowe w wysokości 0,0zł było niedopuszczalne.

Z tych względów organy obu instancji w sposób rażący naruszyły prawo, wobec czego w oparciu o art. 145 § 1 ust. 2 P.p.s.a. stwierdzono ich nieważność.

W oparciu o art. 200 P.p.s.a. zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego odpowiadających uiszczonemu wpisowi.