Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2622/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2016 r. sprawy ze skargi P. M. C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., będący jednocześnie organem egzekucyjnym i wierzycielem, wszczął postępowanie egzekucyjne z majątku zobowiązanego P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (zwanej dalej: "Skarżącą") na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., obejmującego zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. w wysokości 119.042 zł.

Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. występując jako organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...]. Zawiadomienie o zajęciu doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 2 maja 2014 r., natomiast Skarżącej doręczono odpis zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego w dniu [...] maja 2014 r. Należność objęta powyższym tytułem egzekucyjnym została uregulowana poprzez zapłatę w dniu 5 maja 2014 r., wobec czego organ egzekucyjny pismem z dnia 6 maja 2014 r. zawiadomił dłużnika zajętej wierzytelności o zmianie wysokości zajęcia rachunku bankowego dokonanego zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., ograniczając je do wysokości kosztów egzekucyjnych w kwocie 7.278 zł. Następnie środki pieniężne przekazane przez Bank [...] pokryły w całości koszty egzekucyjne przypisane do tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., co skutkowało zakończeniem w dniu 6 maja 2014 r. egzekucji prowadzonej na jego podstawie.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., odmówił uznania za zasadne zgłoszonych przez Skarżącą pismem z dnia 7 maja 2014 r. zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Natomiast pismem z dnia 5 września 2014 r. wskazany organ egzekucyjny zawiadomił Skarżącą o wysokości kosztów egzekucyjnych pobranych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. administracyjnego tytułu wykonawczego, których łączna kwota wyniosła 7.278 zł. Doręczenie tego zawiadomienia pełnomocnikowi Skarżącej nastąpiło w dniu 8 września 2014 r.

Skarżąca pismem z dnia 15 września 2014 r. wniosła skargę na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. dotyczącą zawiadomienia z dnia [...] września 2014 r. o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez ten organ na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. Skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie przez organ egzekucyjny przepisu art. 64c § 7 i § 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r., poz. 1619 z późn. zm.) – zwanej dalej: "u.p.e.a." poprzez błędne zastosowanie, polegające na przedwczesnym i bezpodstawnym oraz dokonanym w niewłaściwej formie ustaleniu kosztów egzekucyjnych, tj. zawiadomieniu Skarżącej o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych. Skarżąca wniosła w przedmiotowej skardze o uchylenie środka egzekucyjnego oraz wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że zawiadomienie o wysokości pobranych kosztów jest przedwczesne, gdyż do chwili obecnej nie zakończyło się postępowanie egzekucyjne i nie zostały zakończone wszystkie postępowania dotyczące zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz skargi na czynności egzekucyjne polegające na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z dnia [...] kwietnia 2014 r. Zdaniem Skarżącej, zawiadomienie z dnia [...] września 2014 r. jest bezpodstawne i zostało dokonane w niewłaściwej formie, gdyż Skarżąca dotychczas nie zgłosiła wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, zgodnie z art. 64c § 7 i § 8 u.p.e.a. Ponadto organ egzekucyjny w zawiadomieniu z dnia 5 września 2014 r. nie wskazał konkretnych przepisów, na podstawie których ustalił koszty, ani nie wyjaśnił podstawy faktycznej i prawnej swojego rozstrzygnięcia oraz brak jest pouczenia o środku zaskarżenia.

Dyrektor Izby Skarbowej w G. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014r. odmówił wszczęcia postępowania w związku z powyższym pismem Skarżącej z dnia 15 września 2014 r., wskazując w uzasadnieniu, że zgłoszona przez pełnomocnika Skarżącej w tym piśmie czynność organu egzekucyjnego, będąca przedmiotem jej skargi, tj. zawiadomienie z dnia [...] września 2014 r. o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez ten organ egzekucyjny na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nie stanowi czynności egzekucyjnej w rozumieniu przepisu art. 1a pkt 2 u.p.e.a., co skutkuje brakiem podstaw do wszczęcia postępowania w tym zakresie, stosownie do treści art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – zwanej dalej: "k.p.a.", który ma zastosowanie w tym postępowaniu na zasadzie art. 18 u.p.e.a.

Skarżąca pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc w nim o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, oraz zarzucając naruszenie następujących przepisów:

1) art. 61a § 2 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 § 1 u.p.e.a., poprzez bezzasadną odmowę wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne,

2) art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 § 6 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uzasadnieniu przyczyn odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne.

W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca wskazała, iż ustalenie kosztów egzekucyjnych jest przedwczesne m.in. z tego względu, że pismem z dnia 7 maja 2014 r. została wniesiona skarga na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. polegające na zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...], na podstawie zawiadomienia tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. doręczonego w dniu 5 maja 2014 r. Zdaniem Skarżącej, zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. jest bezpodstawne i zostało dokonane w niewłaściwej formie, gdyż Skarżąca dotychczas nie zgłosiła wniosku o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, zaś zgodnie z art. 64c § 7 i 8 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

Skarżąca wskazała również, że w jej opinii w chwili obecnej ustalenie kosztów jest niecelowe i bezzasadne, gdyż nie jest znana ani forma zakończenia postępowania egzekucyjnego (umorzenie - w przypadku uwzględnienia zarzutów przez organ egzekucyjny na skutek wyroku WSA w Gdańsku albo zakończenie egzekucji poprzez zapłatę w przypadku prawomocnego oddalenia zarzutów), ani ostateczna wysokość kosztów. Jeżeli uwzględniona zostanie wcześniejsza skarga na czynności egzekucyjne, to niedopuszczalne będzie obciążenie Skarżącej kosztami sprzecznej z prawem egzekucji. Skarżąca zarzuciła również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. w zawiadomieniu z dnia 5 września 2014 r., nie wskazał konkretnych przepisów, na podstawie których ustalił koszty, ani nie wyjaśnił podstawy faktycznej i prawnej swojego rozstrzygnięcia, jak również nie zawarł pouczenia o środku zaskarżenia.

Po rozpatrzeniu powyższego zażalenia Skarżącej, Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. Przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia Minister wskazał na wstępie, że skarga przewidziana w art. 54 u.p.e.a. przysługuje zobowiązanemu na czynności egzekucyjne oraz na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Minister zauważył również, że art. 1a pkt 2 u.p.e.a. definiuje czynność egzekucyjną jako wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub realizowania środka egzekucyjnego, a więc środka wymienionego w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. W postępowaniu tym nie orzeka się natomiast o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Ponadto zdaniem Ministra, ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje możliwości zaliczania każdej czynności faktycznej o charakterze materialno-technicznym do kategorii czynności egzekucyjnych.

Minister zauważył następnie, że zawiadomienie z dnia [...] września 2014 r. skierowane do Skarżącej dotyczyło informacji o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku postępowania egzekucyjnego. Powyższe zawiadomienie nie miało w świetle art. 1a pkt 2 u.p.e.a. charakteru czynności egzekucyjnej, bowiem nie zmierzało do zastosowania lub realizacji środka egzekucyjnego. W opinii Ministra, zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., stanowiące informację o wysokości pobranych w toku postępowania egzekucyjnego kosztów nie jest samodzielną czynnością egzekucyjną, wobec czego nie może być uznane za przedmiot skargi składanej w trybie art. 54 u.p.e.a. Minister odnotował również w tym miejscu, że właściwa czynność egzekucyjna, polegająca na zajęciu wierzytelności pieniężnej została dokonana przez organ egzekucyjny w dniu 29 kwietnia 2014 r., poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego na podstawie art. 1a pkt 12 lit. a) i art. 80 u.p.e.a., na które Skarżącej przysługiwało prawo wniesienia skargi w trybie art. 54 u.p.e.a., z którego to prawa Skarżąca skorzystała i pismem z dnia 7 maja 2014 r. złożyła skargę na przedmiotowe czynności egzekucyjne.

Biorąc powyższe pod uwagę Minister zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym w zaskarżonym postanowieniu, że skoro w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania spowodowana brakiem czynności podlegającej zaskarżeniu, to zasadnym było odmówienie Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Skarżąca zaskarżyła następnie powyższe postanowienie Ministra Finansów, wnosząc skargę w piśmie z dnia 11 sierpnia 2015 r., w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] listopada 2014 r., a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła w skardze naruszenie następujących przepisów:

1) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy postanowienia organu pierwszej instancji,

2) art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie wszczęcia postępowania, gdyż nie istnieje odrębna sprawa ze skargi na czynności egzekucyjne, do rozstrzygnięcia której, w oparciu o przepis art. 18 u.p.e.a., stosuje się przepisy ogólnej procedury administracyjnej dotyczące wszczęcia postępowania (art. 61 k.p.a.) i odmowy jego wszczęcia (art. 61a k.p.a.),

3) art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uzasadnieniu przyczyn odmowy wszczęcia postępowania w sprawie, podczas gdy skargi na czynności egzekucyjne powinny być rozpatrzone merytorycznie - uwzględnione bądź oddalone, gdyż nie istnieje odrębna sprawa ze skargi na czynności egzekucyjnych, do rozstrzygnięcia której, w oparciu o przepis art. 18 u.p.e.a., stosuje się przepisy ogólnej procedury administracyjnej dotyczące wszczęcia postępowania (art. 61 k.p.a.) i odmowy jego wszczęcia (art. 61 a k.p.a.).

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że wbrew stanowisku organów obydwu instancji nie istnieje odrębna sprawa ze skargi na czynności egzekucyjne, do rozstrzygnięcia której, w oparciu o przepis art. 18 u.p.e.a., stosuje się przepisy ogólnej procedury administracyjnej dotyczące wszczęcia postępowania (art. 61 k.p.a.) i odmowy jego wszczęcia (art. 61a k.p.a.). Zdaniem Skarżącej, przepisy art. 61 i 61a k.p.a. nie mają tu odpowiedniego zastosowania. Dyrektor Izby Skarbowej w G. bezzasadnie zaniechał merytorycznego rozpatrzenia skargi na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. i zawartych w nich wniosków. Organ nadzoru bezzasadnie uznał, iż skarga nie przysługiwała na czynności wymienione w ich treści. Na poparcie swojego stanowiska w sprawie Skarżąca powołała się na poglądy wyrażone w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 353/14 oraz wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 354/13.

Skarżąca podkreśliła ponadto, że zawiadomienie o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych było przedwczesne, bowiem wniesione przez nią zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie były jeszcze rozpoznane. Skarżąca zauważyła też, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po wygaśnięciu zobowiązania i było niezgodne z prawem, co zostało potwierdzone w prawomocnym wyroku WSA w Gdańsku z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1265/14 i odrębnym postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] kwietnia 2015 r.

Skarżąca odnotowała również, że wniosła do WSA w Gdańsku skargę na postanowienie w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów egzekucyjnych powstałych w toku egzekucji prowadzonej na podstawie ww. tytułu wykonawczego. W skardze tej zarzuciła, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem przepisów art. 64c § 7, art. 64c § 3, art. 64 § 1 i art. 64b u.p.e.a. Zdaniem Skarżącej, umorzenie postępowania egzekucyjnego nawet w części świadczy, iż zostało ono niewłaściwie wszczęte. Poza tym uznanie jednego z zarzutów polegających na niespełnieniu wymogów z art. 27 u.p.e.a. powinno skutkować całkowitym umorzeniem postępowania egzekucyjnego. W opinii Skarżącej, dochodzony na podstawie ww. tytułu wykonawczego obowiązek wygasł przed doręczeniem jej tytułu wykonawczego. Skarżąca wskazała też, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 124 § 1 i 2 w związku z art. 61a § 1 k.p.a. i w związku z art. 18 u.p.e.a. Rozstrzygnięcia obu organów są nieprawidłowe w związku z błędnym uzasadnieniem przyczyn odmowy wszczęcia postępowania, podczas gdy skarga powinna zostać rozpatrzona merytorycznie.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie zaprezentowane wcześniej stanowisko oraz uznając zarzuty skargi za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Badając zaskarżone postanowienie w świetle wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu między stronami sprowadza się do kwestii zasadności odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego w związku z zawiadomieniem Skarżącej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] września 2014r. o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r.

Zdaniem Organu, przedmiotowe zawiadomienie o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku postępowania egzekucyjnego na podstawie wymienionego wyżej tytułu wykonawczego nie stanowi czynności egzekucyjnej w rozumieniu przepisu art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co powoduje brak podstaw do wszczęcia postępowania w tym zakresie, jak również, w szczególności, podstaw do skargi na czynności egzekucyjne w rozumieniu art. 54 § 1 u.p.e.a. – co uzasadnia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmowę wszczęcia postępowania w tej sprawie.

Z takim stanowiskiem nie zgadza się Skarżąca podnosząc, że Organ nadzoru nieprawidłowo uznał, że nie przysługuje jej skarga na czynności egzekucyjne "polegające na zawiadomieniu Skarżącej pismem z dnia 5 września 2014r. o zmianie wysokości kosztów egzekucyjnych" i dlatego "złożona skarga winna być rozpatrzona merytorycznie i uwzględniona"" a nadto, że "zawiadomienie o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych było przedwczesne bowiem wniesione przez Skarżącą zarzuty w sprawie prowadzonego tytułu egzekucyjnego nr [...] nie były jeszcze rozpoznane".

Przy tak zakreślonych granicach sporu na wstępie zauważyć należy, że ramy prawne zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 61a § 1 K.p.a. (który posiłkowo stosowany jest w postępowaniu egzekucyjnym w administracji na mocy art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (tj. wszczęte na żądanie strony) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie to nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W powołanej regulacji ustawodawca wprowadził dwie samodzielne, niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, a drugą - zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. W zakresie drugiej przesłanki, przyczyny odmowy wszczęcia postępowania nie zostały w ustawie skonkretyzowane. W tym miejscu Sąd zauważa, że tak w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i piśmiennictwie wskazuje się, że przez "inne uzasadnione przyczyny (...)" należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, jak np. , gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub też gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Podkreślenia wymaga, że na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania jest bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym.

W sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia Skarżąca wywodzi, że - w jej ocenie – istnieją podstawy do uznania przez Organ nadzoru zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] września 2014 r. o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych powstałych w egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] jako skargi na czynności egzekucyjne.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Powołany przepis prawa stanowi swoistą ochronę zobowiązanego przed naruszeniami przepisów postępowania. W ramach tego środka zaskarżenia można jednak wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego bądź egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym.

Z kolei zgodnie ze słownikiem pojęć, zawartym w art. la pkt 2 u.p.e.a. przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Z analizy treści ww. art. la pkt 2 cytowanej ustawy wynika, że przez czynność egzekucyjną należy rozumieć tylko takie czynności organu egzekucyjnego podejmowane w ramach toczącego się postępowania, które zmierzają, dążą do określenia jakiegoś celu, którym może być zastosowanie lub zrealizowanie środka egzekucyjnego. Do czynności egzekucyjnych zalicza się więc wszelkie czynności zajęcia prawa majątkowego strony, takie jak np. zajęcie wynagrodzenia, renty, rachunku bankowego bądź innej wierzytelności pieniężnej, a także zajęcia ruchomości lub nieruchomości oraz dalsze czynności związane z realizacją tych środków egzekucyjnych takie jak np. odebranie zajętych ruchomości bądź ich licytacja. Nie jest natomiast czynnością egzekucyjną takie działanie organu egzekucyjnego, które nie wiąże się z zastosowaniem przymusu egzekucyjnego lub które wyłącza albo oddala w czasie możliwość zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

Przenosząc powyższe rozważania do badanego postanowienia, jako prawidłowe, w ocenie Sądu, uznać należy stanowisko Organu nadzoru, iż nie można zakwalifikować podanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. informacji o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku egzekucji prowadzonej na podstawie ww. tytułu wykonawczego nr [...] jako czynności egzekucyjnej. Zawiadomienie z dnia 5 września 2014 r. nie ma bowiem w świetle przywołanego wcześniej art. la pkt 2 u.p.e.a. charakteru czynności egzekucyjnej, bowiem nie zmierzało do zastosowania lub realizacji określonego środka egzekucyjnego.

Skoro zatem zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] września 2014 r. nr [...], stanowiące informację o wysokości pobranych w toku postępowania egzekucyjnego kosztów, nie jest samodzielną czynnością egzekucyjną, to tym samym, wbrew oczekiwaniom Skarżącej, nie może być uznane za przedmiot skargi składanej w trybie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W związku z powyższym, w konsekwencji, organy prawidłowo zastosowały w sprawie przepis art. 61a k.p.a., wydając postanowienie o odmówie wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynność dotyczącą zawiadomienia o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 124 § 1 i 2 w związku z art. 61 a § 1 k.p.a. oraz w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uzasadnieniu przyczyn odmowy wszczęcia postępowania, Sąd zauważa, że uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonego postanowienia jest spójne z sentencją wydanego rozstrzygnięcia oraz, że w uzasadnieniu wydanego postanowienia wskazano zarówno fakty, jak i podstawę prawną rozstrzygnięcia i dlatego też zarzut ten należało uznać jako bezpodstawny.

Również zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. który Skarżąca upatruje w bezzasadnym utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy zarzuty podniesione w zażaleniu uzasadniały wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego postanowienia organu I instancji jest, w ocenie Sądu bezpodstawny.

Zdaniem Sądu, analiza akt sprawy jak i treści zapadłych rozstrzygnięć upoważniają do przyjęcia, że Minister Finansów jako organ nadzoru dokonał wszechstronnej i pełnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe. W efekcie, jako odpowiadające prawu uznać trzeba zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne dotyczące zawiadomienia z dnia [...] września 2014 r. o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych w toku egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

Sąd zauważa też, że postanowienie Organu nadzoru zawiera wszystkie elementy określone w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a., zaś uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonego postanowienia nie budzi zastrzeżeń.

Reasumując, w postępowaniu wszczętym przez zobowiązanego złożeniem skargi na czynności egzekucyjne w trybie art. 54 u.p.e.a. - stanowiącym w istocie fragment postępowania egzekucyjnego - ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. W postępowaniu tym nie orzeka się ani o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Ustawa ta nie przewiduje też możliwości zaliczania każdej czynności faktycznej o charakterze materialno-technicznym do kategorii czynności egzekucyjnych.

Wreszcie, na gruncie omawianej ustawy nie ma też podstaw, do czego w gruncie rzeczy zmierza Skarżąca, aby składaną w trybie art. 54 u. p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia - za pomocą, którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów prawnych i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny lub egzekutora w toku całego postępowania egzekucyjnego (por. Dla przykładu: wyroki WSA w Warszawie z dnia 09.11.2008r., sygn. akt III SA/Wa 644/08 oraz z dnia 11.04.2008r., sygn. akt III SA/Wa 139/09 – dostępne na stroanach: www.cbois.nsa.pl).

Dlatego też, biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz rozważania, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a należało ją oddalić.