Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 304/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. – W. na Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie załatwienia wniosku o uzupełnienie decyzji o uzasadnienie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. M. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w przedmiocie "rozstrzygnięcia wniosku o warunkowe zaliczenie semestru, skrócenie urlopu od zajęć, wpisanie na kolejny semestr wraz z odwołaniem od decyzji o skreśleniu z listy studentów".

Strona skarżąca podała, że w dniu 8 kwietnia 2016 r. dowiedziała się o wydaniu przez Rektora decyzji podtrzymującej stanowisko Dziekana Wydziału w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 10 marca 2016 r. o warunkowe zaliczenie II semestru, skrócenie urlopu od zajęć oraz wpisanie na III semestr 2,5 letnich niestacjonarnych studiów na kierunku [...]. Jak dodała, wskazana decyzja Rektora nie została jej jednak doręczona, ani nie przedstawiono jej uzasadnienia, nawet po złożeniu wniosku o uzupełnienie rozstrzygnięcia. Natomiast za pośrednictwem wiadomości elektronicznej odmówiono stronie doręczenia decyzji spełniającej wymagania wynikające z przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., zwanej dalej k.p.a.).

Pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia i dokładne określenie kwestionowanej decyzji (jej datę, numer oraz organ ją wydający), pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi strona wskazała, że zaskarżona przez nią decyzja została wydana przez Dziekana (Prodziekana) Wydziału [...]. Jednakże ze względu na brak doręczenia nie jest w stanie podać jej daty i numeru. Precyzując natomiast zakres żądania strona podała, że wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji o skreśleniu z listy studentów oraz umożliwienie ukończenia podjętych studiów na kierunku [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych.

Z kolei stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 wskazanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję będącą – w jej ocenie – efektem rozpatrzenia wniosku o warunkowe zaliczenie semestru, skrócenie urlopu od zajęć, wpisanie na kolejny semestr wraz z odwołaniem od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Podkreśliła również, że w jej sprawie decyzję w pierwszej instancji wydał Dziekan Wydziału (Prodziekan ds. Kształcenia, w drugiej zaś Rektor (Prorektor ds. Nauczania). Nie była jednakże w stanie określić – mimo wezwania – numeru oraz daty wydania skarżonego aktu, gdyż rozstrzygnięcie nie zostało jej doręczone.

Z analizy akt sprawy wynika, że tak rozstrzygnięcie Prodziekana jak i Prorektora zostały zamieszczone w formie adnotacji na podaniu skarżącej. Strona zaś została powiadomiona o treści rozstrzygnięcia organu drugiej instancji poprzez wiadomość elektroniczną wysłaną w dniu 8 kwietnia 2016 r. przez pracownika Dziekanatu Wydziału [...], której treść została następnie powielona w piśmie z dnia 13 kwietnia 2016 r., doręczonym stronie w tradycyjnej formie w dniu 18 kwietnia 2016 r.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że rozstrzygnięcia wydawane w ramach stosunków akademickich – z uwagi na szczególny charakter uczelni wyższych – obejmują tzw. wewnętrzne i zewnętrzne akty zakładowe. Cechą różnicującą obie kategorie aktów są odmienne podstawy prawne ich wydania, a także zakres ich regulacji. Rozstrzygnięcia organów szkoły wyższej znajdujące oparcie w wewnętrznych źródłach prawa np. w regulaminie studiów, mogą dotyczyć jedynie spraw związanych z tokiem studiów indywidualnie określonego studenta, które jednak nie przesądzają ostatecznie o jego sytuacji prawnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1583/12, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z kolei zewnętrzne akty zakładowe wynikają z powszechnie obowiązujących przepisów i dotyczą kwestii w nich wskazanych (zob. art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), do których zalicza się m.in. decyzje podjęte w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów. Obowiązek stosowania przepisów k.p.a. oraz przepisów o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego odnosić się może wyłącznie do zewnętrznych aktów zakładowych uczelni wyższej, o czym stanowi wprost art. 207 ust. 1 powołanej powyżej ustawy.

W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Dziekana Wydziału [...], utrzymane następnie w mocy przez Rektora Uniwersytetu [...] wydane po rozpoznaniu podania skarżącej z dnia 10 marca 2016 r. jest aktem wewnątrzzakładowym. Zapadło ono bowiem w toku studiów realizowanych na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] i wynikało z uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...]. Nie można bowiem nie uznać racji organu, że żądanie warunkowego zaliczenia semestru, skrócenia urlopu od zajęć oraz wpisanie na kolejny semestr studiów nie stanowiły decyzji podjętych w indywidualnych sprawach studentów skutkujących zasadniczą zmianą sytuacji prawnej, w postaci nawiązania, przekształcenia bądź rozwiązania stosunku zakładowego.

Trzeba jednakże również podkreślić, że taki skutek mogłaby wywoływać jedynie decyzja o skreśleniu z listy studentów. Takiego rozstrzygnięcia jednakże brak w aktach sprawy. Również i strona skarżąca nie była w stanie bliżej jej oznaczyć. Jedyną zaś okolicznością przywołaną przez nią na dowód, że taka decyzja została wydana była informacja zamieszczona w Uniwersyteckim Systemie Obsługi Studentów. Nie może ona jednakże stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że wskazane rozstrzygnięcie zostało w rzeczywistości wydane w niniejszej sprawie z zastosowaniem przepisanej formy i właściwej procedury. Strona zatem żądając doręczenia decyzji o skreśleniu z listy studentów winna był przed wniesieniem skargi ustalić, czy została ona w ogóle wydana. Po stwierdzeniu zaś, że takie rozstrzygnięcie nie zapadło przedmiotem skargi mogła być co najwyżej bezczynność organu, nie zaś jego domniemane działanie. Podobnie należałoby potraktować również kwestię rozpatrzenia odwołania skarżącej od decyzji o skreśleniu listy studentów, zawartego w piśmie z dnia 10 marca 2016 r., która nie została objęta rozstrzygnięciem Prorektora ds. Nauczania, co wynika z pisma z dnia 13 kwietnia 2016 r.

Mając zatem na uwadze, że przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie nie mieścił się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.