Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2413/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

T. Sp. j. z siedzibą w [...] (dalej "Skarżąca") pismem z 19 czerwca 2024 r. wniosła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału z 24 lipca 2024 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS Skarżącej (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi oraz 1 odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzeniem z 9 października 2024 r., korespondencja z powyższymi wezwaniami została uznana za doręczoną Skarżącej w dniu 30 września 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Stosownie do postanowień art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Równocześnie w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny (lub pełny) odpis z Krajowego Rejestru Sądowego bądź pełnomocnictwo udzielone przez osoby uprawnione do reprezentowania osoby prawnej. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).

Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z wspomnianym wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z akt sądowych wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi uznano za doręczoną Skarżącej w dniu 30 września 2024 r., wobec czego, termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął 7 października 2024 r.

Skarżąca nie odpowiedziała na to wezwanie, dlatego termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie.

Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.