Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 722/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258 par 1 i par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. P. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Skarżąca J. R. zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy, tj. ustanowił adwokata, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata J. P. pełnomocnikiem z urzędu dla J. R.

W dniu 24 listopada 2014 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, na którą stawiła się pełnomocnik – adwokat J. P. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik, popierając przedmiotową skargę, wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek adwokata J. P. zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł.

Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie wyznaczony pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie za tę czynność procesową przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.