Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 356/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 59 kpa
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), sędzia WSA Izabela Ostrowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 356/17

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...].09.2016r. złożonego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowaną przez P. L., dotyczącego budowy "tymczasowych przekryć 3 (trzech) kortów tenisowych" przy ul. [...] w W. w Dzielnicy [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]).

Organ dokonał rozstrzygnięcia na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane, zgodnie, z którym właściwy organ wnosi sprzeciw w przypadku, gdy zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Organ stwierdził, że przekrycia kortów tenisowych w przedmiotowej lokalizacji zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej, w związku, z czym decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego nakazał [...] Sp. z o.o. dokonanie całkowitego demontażu elementów mocujących w gruncie przekrycia trzech kortów tenisowych (kotwy gruntowe) usytuowanych na terenie działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Nakaz demontażu kotw gruntowych został podtrzymany decyzją z dnia [...] września 2016r. nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zdaniem organu z załączników do zgłoszenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wynika, że lokalizacja zgłaszanego obiektu budowlanego pokrywa się z dotychczasową lokalizacją niezdemontowanych kotew gruntowych. Ponadto uzasadniając swoją decyzję organ stwierdził, że sprzeciw dotyczący tej samej inwestycji został już uprzednio wniesiony. Prezydent Miasta [...] wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...].09.2016r. organ wniósł sprzeciw do zgłoszenia budowy "tymczasowych przekryć trzech kortów tenisowych" przy ul. [...] w W[...] w Dzielnicy [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]) złożonego przez [...] Sp. z o.o. Zdaniem organu zmiana wnioskodawcy nie powoduje zmiany rozstrzygnięcia w zakresie rozpatrzenia inwestycji tożsamej z tą, do której organ wniósł sprzeciw.

Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] wraz z odwołaniem, żądając uchylenia przedmiotowej decyzji w całości oraz wydania decyzji administracyjnej, co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenia przedmiotowej decyzji w całości oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wniosek o przywrócenie terminu spółka uargumentowała niezdolnością do pracy w dniach od [...] października 2016 r. do [...] listopada 2016 r. P. L. jedynego członka zarządu spółki uprawnionego do reprezentacji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Prezes Zarządu stwierdził, że niespodziewana choroba, ostre zapalenie płuc oraz towarzyszące jej objawy, wysoka temperatura, zawroty głowy, duszności, kołatania serca uniemożliwiły mu sporządzenie oraz wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]. Ponadto wskazał, że niemożliwe była reprezentacja spółki przez inny podmiot z powodu braku ustanowionego pełnomocnika. Spółka podkreśla też brak winy w uchybieniu terminowi twierdząc, że zaistniała sytuacja miała charakter losowy a zatem niezależny zarówno od P. L. jak i od spółki.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...], znak: [...]. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie przesłanki przywrócenia terminu zgodnie z art. 58 k.p.a. nie zostały spełnione, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Organ podniósł argument, iż doręczenie skarżącej przesyłki nastąpiło w dniu [...] października 2016 r., natomiast zaświadczenie lekarskie ZUS-ZLA wystawione w dniu [...] października 2016 r. stwierdzało niezdolność do pracy P. L. w dniach od [...] października 2016 r. do [...] listopada 2016 r., zatem zdaniem organu mógł on skutecznie wnieść odwołanie w okresie poprzedzającym chorobę.

Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W.wniosła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 58 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: poprzez uznanie przez Wojewodę [...], że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], nastąpiło bez winy skarżącej, przez co niespełnione zostały przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania, podczas gdy zdaniem skarżącej w sposób dostateczny uprawdopodobniła ona okoliczność, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, oraz wyrażające się przyjęciem przez Wojewodę [...], iż skarżąca miała możliwość skutecznego wniesienia odwołania w okresie poprzedzającym chorobę Prezesa Zarządu skarżącej, co doprowadziło do stwierdzenia, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od Decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], podczas gdy zdaniem skarżącej przyczyna uchybienia terminowi nie musi istnieć przez cały czas biegu terminu dla dokonania konkretnej czynności, a jedynie musi zaistnieć w trakcie biegu terminu i trwać do chwili złożenia wniosku o przywrócenie terminu;

2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na braku wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co doprowadziło Wojewodę [...] do błędnej oceny stanu faktycznego i stwierdzenia, iż skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od Decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], nastąpiło bez jej winy, co doprowadziło do wydania przez Wojewodę [...] Postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie bezsprzecznie wynika, że skarżąca uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1396 t.j., dalej: p.p.s.a) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W niniejszej sprawie skarżącej doręczono decyzję organu I instancji w dniu [...] października 2016 r. zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] listopada 2016 r. Powyższa okoliczność nie jest sporna między stronami. Skarżąca nie zgadza się natomiast z twierdzeniem organu odwoławczego, że nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do kwestii, czy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016r. zapadło z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej nie podziela poglądu organu, że Skarżący nie wykazał, że złożenie odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016r. nastąpiło z uchybieniem terminu z przyczyn od Spółki niezależnych, przy założeniu, że wskazaną decyzję Skarżący odebrał w dniu [...] października 2016r. Przedstawione zaświadczenie lekarskie dokumentuje zaś jego zwolnienie lekarskie w dniach [...] października 2016r.- [...] listopada 2016r.

Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania – jest, zatem zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania.

Zaznaczyć należy, że przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowych przez stronę. Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło, bez jego winy. Natomiast § 2 tegoż przepisu statuuje, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego zmierzającego do postawienia tezy, że skoro w początkowym biegu terminu do zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji Skarżący był zdrowy i nie dysponował zwolnieniem lekarskim, to mógł wcześniej zabezpieczyć interesy Spółki, poprzez poczynienie starań do złożenia środka zaskarżenia.

Wskazać należy, że ustanowienie terminu 14 dniowego do wniesienia odwołania uprawnia stronę do podjęcia czynności w każdym dniu tego terminu, także w ostatnim, a okoliczność, że strona planowała dokonanie czynności nawet w ostatnim dniu terminu nie może stanowić podstawy do przyjęcia winy w uchybieniu terminu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 921/11). Odmienny pogląd prowadzi, bowiem do pozbawienia strony przysługującego jej prawa, w tym przypadku skorzystania z odwołania. Nie można, bowiem wymagać od strony by przewidziała przeszkodę do wniesienia odwołania z odpowiednim wyprzedzeniem. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym zwlekanie z dokonaniem czynności nawet do ostatniego dnia terminu nie może być oceniane, jako działanie zawinione przez stronę. Jeżeli więc zdarzenie uniemożliwiające jej dokonanie nastąpiło nawet w ostatnim dniu - niedokonanie czynności jest niezawinione.

Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że przepis art. 58 k.p.a. pozwala na uprawdopodobnienie braku winy, musi ono jednak dotyczyć takiego faktu, który wskazuje na brak możliwości dokonania określonej czynności z powodu niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód. W orzecznictwie przyjmuje się, że okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w dochowaniu terminu jest nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt SA 1072/00.

Odnosząc powyższe do wniosku Skarżącego w niniejszej sprawie zauważyć należy, że wskazał on, jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania swój zły stan zdrowia na skutek zapalenia płuc, któremu towarzyszyła wysoka gorączką, duże osłabienie i problemy z sercem. Zdaniem Sądu, przedłożone przez Skarżącego zaświadczenie lekarskie oraz wyjaśnienia zawarte w skierowanym do organu wniosku, stanowią wystarczające potwierdzenie przedstawionego we wniosku oraz w skardze zdarzenia uniemożliwiającego Skarżącemu dochowanie przewidzianego prawem terminu do wniesienia odwołania.

Zaznaczyć należy, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożyła z zachowaniem siedmiodniowego terminu, wraz odwołaniem dokonując tym samym czynności, której uchybiła.

W ocenie Sądu, zaprezentowana przez organ argumentacja jest nie do zaakceptowania w świetle wskazanych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych.

Rozpatrując ponownie wniosek organ uwzględni powyższe wskazania.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając kontrolowane postanowienie za niezgodne z prawem, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.