Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 243/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1, art. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2024 r. sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku L. J. z dnia [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "skanu postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] oraz punktów 1 i 2 wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz L. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi L. J. (dalej: "Skarżący") jest bezczynność Prezydenta [...] (dalej: "Prezydent", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że ww. wnioskiem L. J. zwrócił się do Prezydenta [...] na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", o udostępnienie "skanu postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] wzywającego inwestora do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę [...]".

Jednocześnie Skarżący wskazał, że w przypadku, gdy udostępnienie informacji publicznej w opisany wyżej sposób nie jest możliwe, wnosi o udzielenie odpowiedzi na pytania:

1) czy dokumentacja złożona przy wniosku zawiera wyjazd z inwestycji na ul. [...],

2) czy postanowieniem nr [...] wezwano inwestora do uzupełnienia dokumentacji o wyjazd na ul. [...] (informacja o tym wynika z załączonej odpowiedzi na interpelację radnego dzielnicy [...]),

3) czy dokumentacja złożona przy wniosku lub do której uzupełnienia inwestor został zobowiązany realizuje porozumienie w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] zawarte w dniu [...] września 2023 r. między inwestorem a Miastem [...] - dzielnicą [...], oraz porozumienie w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] w obrębie [...]przy ul. [...] w [...] zawarte w dniu [...] września 2023 r. między inwestorem a Miastem [...] - Zarządem Dróg Miejskich (oba porozumienia w załączeniu),

4) czy są realizowane wytyczne rozwiązania drogowego o którym mowa w załączonym piśmie Biura Zarządzania Ruchem drogowym Urzędu Miasta?

W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] Prezydent [...] poinformował, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Nadto wskazał, że zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2023 r. poz. 775), dalej: "k.p.a.", prawo wglądu do akt przedmiotowego postępowania (w trakcie jego trwania oraz po jego zakończeniu), w tym prawo do zapoznania się ze złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę i dokumentacją projektową, a także załączonymi do wniosku decyzjami, opiniami, uzgodnieniami itp. przysługuje jedynie stronom postępowania. W ww. postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji przy ul. [...] w [...] (nr [...]) Skarżącemu nie przysługuje przymiot strony, wobec czego organ nie mógł udostępnić pełnych akt sprawy, w tym wnioskowanych informacji.

Nadto organ podał, że przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone, tj. nie została wydana ostateczna decyzja udzielająca lub odmawiająca udzielenia pozwolenia na budowę. Część z wnioskowanych informacji będzie podlegać udostępnieniu w trybie u.d.i.p. po wydaniu decyzji kończącej postępowanie i stwierdzeniu jej ostateczności. Informację o wydaniu decyzji Skarżący uzyska w Wyszukiwarce Rejestru Wniosków, Decyzji i Zgłoszeń w sprawach budowlanych (w serwisie Głównego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego) na stronie internetowej http://wyszukiwarka.gunb.gov.pl/.

Niezależnie od powyższego organ poinformował, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność przedłożonej dokumentacji projektowej z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska i przepisami (w tym techniczno-budowlanymi). Organ sprawdza też czy załączono wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia (w tym także uzgodnienia z zarządcami dróg i dokumenty dotyczące obsługi komunikacyjnej) i czy uwzględniono w dokumentacji projektowej wynikające z nich ustalenia. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ww. ustawy w przypadku braków lub nieprawidłowości, organ nakłada postanowieniem obowiązek ich usunięcia, a jeśli obowiązki nałożone w postanowieniu nie zostaną wykonane w wyznaczonym terminie, organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia dokumentacji projektowej i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Pismem z dnia [...] marca 2024 r. L. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] marca 2024 r. wnosząc o:

- zobowiązanie organu do załatwienia wniosku przez udostępnienie żądanej informacji publicznej,

- zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

W motywach skargi Skarżący podniósł, że żądane informacje są informacjami publicznymi. Są to bowiem informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych przez Prezydenta [...] jako organu administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącego postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę (art. 80 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 28 ust. 1a ustawy Prawo budowlane w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1817) i art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 107)), organu zarządzającego drogami publicznymi - ul. [...] i ul. [...] w [...] (art. 19 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 320 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o ustroju miasta [...] i art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym) oraz organu zarządzającego ruchem na tych drogach publicznych (art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r., poz. 1047) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy i art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie powiatowym)).

Nadto Skarżący wskazał, że żądane postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] jest dokumentem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i ust. 2 u.d.i.p.).

Zaznaczył również, że informacje publiczne objęte wnioskiem dotyczą realizacji zadań publicznych określonych przez organ w dokumentach: "Porozumienie w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] w obrębie` [...] przy ul. [...] w [...]" zawarte w dniu [...] września 2023 r. między inwestorem a Miastem [...] - dzielnicą [...], oraz "Porozumienie w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] " zawarte w dniu [...] września 2023 r. między inwestorem a Miastem [...] - Zarządem Dróg Miejskich oraz realizacji wytycznych określonych przez Biuro Zarządzania Ruchem Drogowym Urzędu [...].

Jednocześnie Skarżący podkreślił, że nie żądał dostępu do akt postępowania, lecz do informacji publicznych zawartych w tychże aktach.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi.

Podniósł, że postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę, prowadzonego na wniosek prywatnego inwestora, nie można uznać za sprawę publiczną, bowiem nie dotyczy ono inwestycji wydatkowanej ze środków publicznych, ani prowadzonej przez organ w ramach realizacji zadań publicznych. Brak jest podstaw do uznania, że postanowienie nakładające na prywatnego inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej stanowi informację publiczną.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał, że informacją publiczną jest decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzająca projekt budowlany i kończąca postępowanie administracyjne. Oznacza to, że sam wniosek o pozwolenie na budowę, inicjujący postępowanie administracyjne, informacją publiczną nie jest.

Skarżący wniósł o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie skanu postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] wzywającego inwestora do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę [...]. Skoro wniosek o wydanie pozwolenia na budowę nie jest informacją publiczną, to wezwanie konkretnego inwestora, który jest podmiotem prywatnym a nie publicznym, do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę, również nie stanowi informacji publicznej. Co istotne, nawet uzupełnienie wniosku o pozwolenie na budowę nie przesądza w jaki sposób wniosek ten zostanie rozpatrzony, tj. czy inwestor uzyska decyzję o pozwoleniu na budow,ę czy też organ odmówi wydania pozwolenia na budowę. Dopiero bowiem decyzja kończąca dane postępowanie administracyjne jest informacją publiczną.

Końcowo organ zauważył, że posługując się w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. określeniem "treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć" ustawodawca miał na myśli akty bądź rozstrzygnięcia kończące dane postępowanie czyli m.in. decyzję o pozwoleniu na budowę czy decyzję o odmowie pozwolenia na budowę, a nie wnioski inicjujące dane postępowanie administracyjne, czy w konsekwencji pisma wzywające do uzupełnienia wniosków inicjujących postępowanie administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1615 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawie niniejszej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W świetle powołanej ustawy, aby uchylić się od zarzutu bezczynności podmiot zobowiązany powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Ustalenie tej okoliczności determinuje dalsze czynności organu, w takim bowiem przypadku organ powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

W przypadku gdy organ stwierdzi, że nie posiada żądanej informacji publicznej powinien poinformować o tym wnioskodawcę, czyniąc to w formie zwykłego pisma (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Analogicznie organ powinien postąpić jeśli w wyniku analizy przedmiotu sprawy stwierdzi, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

Natomiast w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być mu udostępnione w trybie u.d.i.p. przez ten podmiot, może kwestionować tę ocenę wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Prezydent [...], jako organ władzy publicznej, jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że "informacją publiczną" jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie "sprawa publiczna" oznacza natomiast przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto szeroką definicję pojęcia "informacja publiczna" wskazując, że jest to każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA). Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności władz publicznych oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne.

Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p, który w punkcie 4 lit. a stanowi, że udostępnieniu podlega informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć; dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających; treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu.

Dokumentem urzędowym - jak stanowi art. 6 ust. 2 u.d.i.p. - jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (stan prawny aktualny na datę złożenia wniosku z dnia [...] marca 2024 r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu; wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej,

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego;

3a) dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10,

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane; danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.

Natomiast w myśl art. 35 ust. 3 ww. ustawy, w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Na postanowienie wydane w trybie art. 35 ust. 3 nie służy zażalenie, ale może być one zaskarżone w odwołaniu od decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.

We wniosku z dnia [...] marca 2024 r. Skarżący domagał się udostępnienia postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] "wzywającego inwestora do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę". Do wniosku Skarżący załączył kopię odpowiedzi na interpelację Radnego Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2024 r. udzieloną przez Zastępcę Burmistrza Dzielnicy [...] [...] dotyczącą "pozwolenia na budowę (...) przy ul. [...] w [...] ". W odpowiedzi tej powołano się na postanowienie Prezydenta [...] wymienione we wniosku Skarżącego wskazując m.in., że "aktualnie inwestor jest na etapie uzupełniania dokumentacji projektowej, do czego został zobowiązany postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2023 r.".

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wnioskowane postanowienie stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., który podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p. Postanowienie to zostało wydane w procedurze oceny wniosku o pozwolenie na budowę, a z treści ww. powołanej odpowiedzi na interpelację wprost wynikają powody jego wydania. Postanowienie to jest wynikiem realizacji zadań publicznych Prezydenta [...] - jako organu administracji architektoniczno-budowlanej - określonych w ustawie Prawo budowlane. Bez istotnego znaczenia pozostaje okoliczność, że postanowienie to zostało wydane wobec prywatnego inwestora w postępowaniu, które nie dotyczy inwestycji wydatkowanej ze środków publicznych. Postanowienie to pochodzi od organu administracji zobowiązanego do realizacji ustawowych zadań (określonych w przepisach Prawa budowlanego) i z tego względu stanowi informację publiczną.

Zaznaczyć przy tym należy, że kwalifikacja określonego dokumentu jako informacji publicznej nie jest równoznaczna z obowiązkiem udostępnienia jego pełnej treści. Ocena w tym zakresie każdorazowo należy do organu dysponującego daną informacją publiczną. W przypadku uznania przez organ, że prawo do informacji publicznej podlega w konkretnym przypadku ograniczeniu z przyczyn określonych w art. 5 u.d.i.p. (np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy), właściwą formą działania będzie udostępnienie informacji publicznej w formie zanonimizowanej bądź wydanie decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia.

We wniosku z dnia [...] marca 2024 r. Skarżący poczynił zastrzeżenie, że w przypadku braku możliwości udostępnienia ww. postanowienia Prezydenta [...] wnosi o udzielenie odpowiedzi na pytania (punkty 1 - 4).

W ocenie Sądu informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi odpowiedź na pytanie 1: "czy dokumentacja złożona przy wniosku zawiera wyjazd z inwestycji na ul. [...]" oraz na pytanie 2: "czy postanowieniem nr [...] wezwano inwestora do uzupełnienia dokumentacji o wyjazd na ul. [...] (informacja o tym wynika z załączonej odpowiedzi na interpelację radnego dzielnicy [...]). Odnośnie pytania 1 zauważyć należy, że co do zasady zarówno wniosek inwestora (nie będącego podmiotem publicznym) o wydanie decyzji administracyjnej (pozwolenia na budowę), jak i załączone do wniosku dokumenty, będące załącznikami, o których mowa w art. 34 ust. 4 i 5 ustawy Prawo budowlane, nie mają waloru informacji publicznej i tym samym nie są objęte zakresem przedmiotowym u.d.i.p. Skarżący jednakże nie żądał udostępnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę czy też dokumentacji do niego załączonej, lecz konkretnej informacji z tej dokumentacji. Ponadto, jak wynika z załączonego do wniosku z dnia [...] marca 2024 r. "Porozumienia w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej zespołu budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...]", zawartego w dniu [...] września 2023 r. między Miastem [...] Dzielnica [...] a inwestorem, kwestia budowy wyjazdu z inwestycji na ul. [...] ("Zjazd [...]") ma charakter "sprawy publicznej" (jak wskazano w treści Porozumienia warunki budowy zjazdu zostały określone w trybie art. 29 ustawy o drogach publicznych na mocy porozumienia między Zarządem Dróg Miejskich a inwestorem). W związku z tym żądana w punkcie 1 informacja ma walor informacji publicznej i podlega regułom określonym w u.d.i.p.

Z kolei pytanie 2 wniosku to pytanie o treść dokumentu urzędowego, stanowiącego - jak wyżej wskazano - informację publiczną. Jej udostępnienie w trybie u.d.i.p. zależy od oceny charakteru tej informacji w świetle wyjątków określonych w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.

Nie stanowią natomiast informacji publicznej odpowiedzi na pytania 3 i 4 wniosku. Pytania o to "czy dokumentacja złożona przy wniosku lub do której uzupełnienia inwestor został zobowiązany realizuje porozumienie w sprawie budowy docelowego układu drogowego łączącego ul. [...] i ul. [...] (...)" oraz o to, "czy są realizowane wytyczne rozwiązania drogowego o którym mowa w załączonym piśmie Biura Zarządzania Ruchem drogowym Urzędu Miasta" nie są pytaniami o fakty, lecz o ocenę pewnego stanu rzeczy. Informacją publiczną są wyłącznie dane obiektywne (fakty), a nie kwestie ocenne, będące wynikiem określonych ustaleń czy wyjaśnień podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 2130/11; CBOSA). Zatem, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi odnosić się do sfery faktów bądź stanu określonych zjawisk istniejących w chwili udzielenia informacji. Żądanie objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej nie może zmierzać do udzielenia wyjaśnień dotyczących określonego zagadnienia. W takim bowiem przypadku realizacja wniosku wiązałaby się z dokonaniem ustaleń i ocen przez podmiot zobowiązany. Tymczasem prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań mających na celu wytworzenie informacji, której udzielenia domaga się wnioskodawca (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 416/12; CBOSA).

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że Prezydent [...] w dacie wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku w zakresie udostępnienia skanu postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] oraz punktów 1 i 2 wniosku z dnia [...] marca 2024 r., gdyż do dnia wniesienia skargi nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia. Bezczynność ta nie ustała do dnia wyrokowania. W związku z powyższym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku Skarżącego w ww. zakresie w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Tymczasem w niniejszej sprawie, w 14-dniowym terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ poinformował Skarżącego, że w jego ocenie żądana informacja (w całości) nie stanowi informacji publicznej. Stwierdzona przez Sąd bezczynność organu wynika z odmiennej oceny charakteru żądanego dokumentu w świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p.

Uznając, że wniosek w zakresie punktów 3 i 4 nie dotyczy informacji publicznej, Sąd w tym zakresie oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.

O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi w wysokości 100 złotych, Sąd postanowił zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.