Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędzia WSA Mirosław Montowski, Asesor WSA Iwona Ścieszka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 7 listopada 2022 r., znak DOA-WPPOH.612.276.2022.EK.2 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z 7 listopada 2022 r., znak: DOA-WPPOH.612.276.2022.EK.2, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000; dalej: "k.p.a.") oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.; dalej: "u.p.z.p."), po rozpatrzeniu zażalenia Z. J. (dalej: "skarżąca", "inwestor") na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. (dalej: "RDOŚ w O.", "organ I instancji") z [...] maja 2022 r., znak: [...] – utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że Wójt Gminy G. (dalej: "Wójt"), pismem z 26 kwietnia 2022 r., znak: [...], zwrócił się do RDOŚ w O. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zalesieniu gruntów nieleśnych, na terenie części działek o nr ew. [...] i [...], obręb [...], gmina G.

RDOŚ w O., postanowieniem z [...] maja 2022 r., znak: [...], odmówił ww. uzgodnienia, wskazując że realizacja przedsięwzięcia naruszy zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z 23 kwietnia 2008 r., w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...] (Dz. U. Woj. [...] z 2008 r., nr [...], poz. [...]; dalej: "rozporządzenie"), stanowiący, że na omawianym obszarze chronionym zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2021 r., poz. 1973 ze zm.; dalej: "p.o.ś."). Powyższe wynika z faktu, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 90 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 ze zm.; dalej: "rozporządzenie Rady Ministrów"), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się zalesienia nieużytków lub innych niż orne użytków rolnych, znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z 16 kwietnia 2004 r., o ochronie przyrody (Dz.U. z 2021 r., poz. 1098 ze zm.; dalej: "u.o.p."), lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy. Organ I instancji wskazał ponadto, że nie jest możliwe w okolicznościach przedmiotowej sprawy zastosowanie odstępstw od ww. zakazu.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, ponosząc, że "(...) realizacja przedsięwzięcia będzie służyła racjonalnej gospodarce leśnej, rolnej i łowieckiej oraz przyczyni się do poprawy stanu środowiska".

Organ odwoławczy (utrzymując w mocy zaskarżone do tut. Sądu rozstrzygnięcie) wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja planowana jest w granicach obszaru Natura 2000 [...] oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...], którego funkcjonowanie reguluje rozporządzenie. W przypadku pokrywania się obszarów Natura 2000 z innymi formami ochrony przyrody, organ ochrony przyrody przy uzgadnianiu inwestycji tam zlokalizowanych powinien w pierwszej kolejności zbadać, czy realizacja przedsięwzięcia nie naruszy zakazów, zawartych w aktach prawa miejscowego ustanawiających (wyznaczających) inne niż Natura 2000 obszary ochrony przyrody. Następnie organ ten powinien uwzględnić wpływ danej inwestycji na obszar Natura 2000.

Podkreślił, że w sprawie istotnym było wyjaśnienie, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z regulacjami u.o.p., wynikającymi z utworzenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...], w szczególności w kontekście obowiązujących na tym obszarze zakazów związanych z ochroną przyrody. Enumeratywny katalog zakazów obowiązujących na terenie ww. obszaru chronionego został wyartykułowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia. Zaznaczył, że zgodnie z § 3 ust. 90 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się zalesienia nieużytków lub innych niż orne użytków rolnych, znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa u.o.p.

Organ odwoławczy wskazał również na brzmienie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.; dalej: "rozporządzenie MRPiT") określającego podział gruntów rolnych. Teren przeznaczony pod zalesienie (zgodnie z załącznikiem graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy) stanowi grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako Lzr/PslV. Zatem przedmiotowy projekt decyzji o warunkach zabudowy dotyczy zalesienia innych niż orne użytków rolnych, znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 u.o.p. Z uwagi na powyższe, należało zakwalifikować przedmiotową inwestycję do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i uznać za niezgodną z zakazem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

GDOŚ rozważył również możliwość zastosowania odstępstw od ww. zakazu zwartych w rozporządzeniu i u.o.p. Jego zdaniem, planowana inwestycja nie dotyczy wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym, realizacji inwestycji celu publicznego. Zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi żadne z odstępstw określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia Wojewody [...]. Przytoczył treść § 4 ust. 3 powyższego rozporządzenia i stwierdził, że z akt sprawy nie wynika aby planowana inwestycja uzgodniona została z Wojewodą [...]. Zatem nie ma podstaw do zastosowania odstępstw w przedmiotowym postępowaniu. Stosownie do art. 24 ust. 3 u.o.p., ww. zakaz, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Natomiast z akt sprawy nie wynika, aby dla przedmiotowej inwestycji przeprowadzono procedurę oceny oddziaływania na środowisko, która wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Organ odwoławczy uznał, że odstępstwo zawarte w art. 24 ust. 3 u.o.p., w omawianej sprawie nie zachodzi. Projekt decyzji o warunkach zabudowy narusza zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia i nie jest możliwe zastosowanie odstępstw od tego zakazu. Odnośnie obszaru Natura 2000 w granicach, którego znajdują się działki przeznaczone pod zainwestowanie – stwierdził, że w związku z naruszeniem powyższego zakazu, obowiązującego w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...] - odstąpiono od badania ewentualnego wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 [...].

W konsekwencji, GDOŚ postanowieniem z 7 listopada 2022 r., znak: DOA-WPPOH.612.276.2022.EK.2, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

2. Z. J. złożyla skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie GDOŚ z 7 listopada 2022 r. Wniosła o uwzględnienie skargi oraz "(...) uzgodnienie w zakresie ochrony przyrody zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na zalesienia gruntów nieleśnych, na terenie części działek numer [...], obręb geodezyjny [...], gmina G. i przekazanie do ponownego rozpatrzenia sprawy".

W uzasadnieniu podniosła, że jest właścicielem dz. nr ewid. [...] o pow. 1,1818 ha oraz z. nr ewid. [...] o pow. 0,4691 ha, położonych w obrębie [...] gmina G. Działkę nr ewid. [...] o pow. 1,1818 ha, stanowią użytki lasy oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych: LsIV - 0,9031 ha i Lzr-PsIV - 0,2787 ha. Natomiast dz. nr ewid. [...] o pow. 0,4691 ha, stanowią użytki grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz grunty pod rowami: Lzr-PsIV - 0,3346 ha i W-PsIV - 0,1345 ha.

Skarżąca wyjaśniła, że do Wójta został złożony wniosek o ustalenie warunków zabudowy, dotyczących zalesienia gruntów nieleśnych, na terenie części dz. nr ewid. [...] i [...]. Następnie otrzymała projekt decyzji o warunkach zabudowy, który został pozytywnie uzgodniony przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: Dyrektor RZGW WP") oraz Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. (dalej: "Dyrektor RDLP"). Natomiast RDOŚ w O. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zalesieniu gruntów nieleśnych, na terenie części dz. nr [...] i [...].

Dodała, że jako rolnik pragnie zagospodarować grunty i w pełni z nich korzystać na własne potrzeby. Na ww. gruntach planuje dokonać zalesienia gruntów nieleśnych o użytkach LZR-PsIV, poprzez zalesienie części dz. nr ewid. [...] i [...] o łącznej pow. 0,6133 ha. Planowane przedsięwzięcie stanowić bedzie uzupełnienie gruntów leśnych ww. nieruchomościach i lepiej wpłynie na zachowanie walorów przyrodniczych gruntu, niż korzystanie w sposób ekspansywny z działki, poprzez uprawę rolniczą (np. oranie, siew, nawożenie środkami chemicznym itp.), która znacznie wpływa na środowisko przyrodnicze. Tym bardziej nie będzie dokonywane zniszczenie aktualnie występującej formacji roślinnej oraz gleby. Teren nie będzie równany, wręcz przeciwnie, zostanie podwyższony aspekt przyrodniczy, poprzez odpowiednie wyeksponowanie walorów przyrodniczych i nasadzeń, co w dużym stopniu przyczyni się do ochrony przyrody w ramach Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...].

Działka nr ewid. [...], posiada użytek leśny Ls o pow. 0,7900 ha, który jest objęty uproszczonym planem urządzenia lasu, zgodnie z zaświadczeniem Starosty [...] znak: [...] z [...] listopada 2022 r. Działki nr ewid. [...] i [...] położone są na terenie leśnym o znacznym spadku oraz w enklawie gruntów leśnych, stanowiących własność Lasów Państwowych, z którymi bezpośrednio graniczą. Ponadto posiadają przeznaczenie leśne, zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy G.

W ocenie skarżącej, planowane zalesienie przyczyni się do ochrony i wzmocnienia najcenniejszych obszarów przyrodniczych. Jej zalesienie podejmowane będzie w obrębie gruntów wyłączanych z produkcji rolnej oraz na gruntach, gdzie dawno zaniechano takiej działalności, które nie pełnią istotnych funkcji biocenotycznych, a przyczynią się do powiększenia istniejących kompleksów leśnych; gruntów łączących mniejsze kompleksy leśne w zwarte i ciągłe struktury krajobrazu, tzw. korytarze ekologiczne, gruntów położonych na obszarach wymagających ochrony gleby i wód. Tym bardziej, że jej grunty znajdują się w enklawie leśnej i stanowią uzupełnienie lasów na ternie obrębu [...] i graniczą bezpośrednio z lasami państwowymi. Realizacja przedsięwzięcia będzie służyła racjonalnej gospodarce leśnej, rolnej i łowieckiej oraz przyczyni się do poprawy stanu środowiska, co jest zgodne z obowiązującymi przepisami, a zadanie będzie realizowane i użytkowane zgodnie z przepisami ustawy z 28 września 1991 r., o lasach (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 1275 ze zm.; dalej: "u.o.l.").

3. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

1. Istota sprawy sprowadza się do oceny zgodności z prawem rozstrzygnięć organów, w których odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zalesieniu gruntów nieleśnych, na terenie części działek o nr ew. [...] i [...], obręb [...], gmina G.

Zdaniem organów, realizacja planowanego przedsięwzięcia narusza zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, gdyż na omawianym obszarze chronionym zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 p.o.ś. i nie jest możliwe zastosowanie odstępstw od ww. zakazu.

Zdaniem skarżącej, realizacja przedsięwzięcia będzie służyła racjonalnej gospodarce leśnej, rolnej i łowieckiej oraz przyczyni się do ochrony i wzmocnienia najcenniejszych obszarów przyrodniczych. Planowane przedsięwzięcie stanowi uzupełnienie gruntów leśnych i lepiej wpłynie na zachowanie walorów przyrodniczych gruntu, niż korzystanie w sposób ekspansywny z działki, poprzez uprawę rolniczą.

Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącej. Zatem wszelkie zarzuty zawarte w skardze należało uznać za bezzasadne.

2. W pierwszej kolejności wskazać należy na istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy:

- inwestycja, której dotyczy projekt decyzji o warunkach zabudowy, planowana jest na dz. nr ew. [...] i [...], obręb [...], gmina G., w granicach obszaru Natura 2000 [...] oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...], którego funkcjonowanie reguluje rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...];

- pismem z 26 kwietnia 2022 r. Wójt Gminy G. zwrócił się do RDOŚ w O. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zalesieniu gruntów nieleśnych, na terenie części działek o nr ew. [...] i [...], obręb [...], gmina G.;

- RDOŚ w O. postanowieniem z [...] maja 2022 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji a organy II instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W przedmiotowej sprawie istotne było zatem wyjaśnienie, czy planowana inwestycja nie stoi w sprzeczności z ustawą p.o.ś. wynikającymi z utworzenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...], w szczególności w kontekście obowiązujących na tym obszarze zakazów związanych z ochroną przyrody. Enumeratywny katalog zakazów obowiązujących na terenie ww. obszaru chronionego został wyartykułowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...]. Przypomnieć również trzeba, że powiększanie zasobów leśnych następuje w wyniku zalesienia gruntów oraz podwyższania produkcyjności lasu w sposób określony w planie urządzenia lasu (art. 14 ust. 1 u.o.l.). Do zalesienia mogą być przeznaczone nieużytki, grunty rolne nieprzydatne do produkcji rolnej i grunty rolne nieużytkowane rolniczo oraz inne grunty nadające się do zalesienia, a w szczególności: 1) grunty położone przy źródliskach rzek lub potoków, na wododziałach, wzdłuż brzegów rzek oraz na obrzeżach jezior i zbiorników wodnych; 2) lotne piaski i wydmy piaszczyste; 3) strome stoki, zbocza, urwiska i zapadliska; 4) hałdy i tereny po wyeksploatowanym piasku, żwirze, torfie i glinie (art. 14 ust. 2 u.o.l.). Zalesianie jest procesem, którego momentem początkowym jest wskazanie przez właściwe organy gminy obszarów przeznaczonych na ten cel, a następnie podejmowanie działań zmierzających już bezpośrednio do zalesiania, w zgodzie z zasadami hodowli lasu (por. wyrok WSA w Gdańsku z 24 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 386/21).

3. W ocenie Sądu, organy zasadnie odmówiły uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zalesieniu gruntów nieleśnych, na terenie części działek o nr ew. [...] i [...], obręb [...], gmina G., z kilku względów.

Po pierwsze – zgodnie z art. 60 ust. 1 u.p.z.p., decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 8 w zw. z art. 60 ust. 1 u.p.z.p., decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż parki narodowe i ich otuliny obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Zatem organy obu instancji były właściwe w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z właściwym organem ochrony środowiska jest podyktowany koniecznością ochrony dobra publicznego, jakim jest szeroko rozumiana ochrona środowiska (w tym środowiska przyrodniczego). Powierzenie uzgodnienia wyspecjalizowanemu organowi w założeniu ma gwarantować fachową ocenę zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami szczególnymi, określającymi cele, zasady i formy ochrony przyrody (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2052/20).

Po drugie - zgodzić się można z organami, że realizacja spornego przedsięwzięcia naruszy zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...], stanowiący, iż na omawianym obszarze chronionym zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 90 lit. c rozporządzenia OOŚ do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zalicza się zalesienia nieużytków lub innych niż orne użytków rolnych, znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody (o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 u.o.p. lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 u.o.p.). Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. poz. 1390 ze zm.), grunty rolne dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem R, b) łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł, c) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps, d) d) sady, oznaczone symbolem S, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br, f) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr, g) grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr, h) grunty pod rowami, oznaczone symbolem W; 2) nieużytki, oznaczone symbolem N. Natomiast teren przeznaczony pod zalesienie, zgodnie z załącznikiem graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy, stanowi grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako Lzr/PslV. Zatem przedmiotowy projekt decyzji o warunkach zabudowy dotyczy zalesienia innych niż orne użytków rolnych, znajdujących się na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 u.o.p. Z uwagi na powyższe, prawidłowo organy zakwalifikowały przedmiotową inwestycję do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i uznały za niezgodną z zakazem wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Po trzecie – zasadnie twierdzą organy, że w przypadku pokrywania się obszarów Natura 2000 z innymi formami ochrony przyrody, organ ochrony przyrody przy uzgadnianiu inwestycji tam zlokalizowanych powinien w pierwszej kolejności zbadać, czy realizacja przedsięwzięcia nie naruszy zakazów, zawartych w aktach prawa miejscowego ustanawiających (wyznaczających) inne niż Natura 2000 obszary ochrony przyrody. Następnie organ ten powinien uwzględnić wpływ danej inwestycji na obszary Natura 2000. Wskazana kolejność postępowania przy uzgadnianiu warunków zabudowy pozwala bowiem uniknąć przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, w sytuacji, gdy z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, że inwestycja na danym terenie, z uwagi na naruszenie zakazów tam obowiązujących, nie może i tak zostać zrealizowana. W ocenie Sądu, organy w sposób prawidłowy uznały, że w związku z naruszeniem zakazu obowiązującego w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Rzeki [...], odstąpiono od badania ewentualnego wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 [...], pomimo tego, że działki te znajdują się w granicach obszaru Natura 2000.

Po czwarte - organy prawidłowo wskazały również, iż nie jest możliwe w okolicznościach przedmiotowej sprawy zastosowanie odstępstw od zakazu wskazanego w rozporządzeniu. Planowana do realizacji inwestycja nie dotyczy wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa, prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym, realizacji inwestycji celu publicznego. Zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi żadne z odstępstw określonych w § 4 ust. 2 rozporządzenia. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia ww. zakaz nie dotyczy: 1) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w rozumieniu § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.) po uzgodnieniu z wojewodą; 2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które służą racjonalnej gospodarce leśnej, rolnej, łowieckiej lub rybackiej lub poprawie stanu środowiska, po uzgodnieniu z wojewodą. Z akt sprawy nie wynika aby planowana inwestycja uzgodniona została z Wojewodą [...]. Zatem nie ma podstaw do zastosowania powyższych odstępstw w przedmiotowym postępowaniu. Zgodnie z art. 24 ust. 3 u.o.p. ww. zakaz, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Natomiast z akt sprawy nie wynik, aby dla przedmiotowej inwestycji przeprowadzono procedurę oceny oddziaływania na środowisko, która wykazała brak negatywnego wpływu na ochronę przyrody i ochronę krajobrazu obszaru chronionego krajobrazu. Zatem odstępstwo zawarte w art. 24 ust. 3 u.o.p. nie zachodzi w niniejszym postępowaniu. W związku z tym, iż projekt decyzji o warunkach zabudowy narusza zakaz określony w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia i nie jest możliwe zastosowanie odstępstw od tego zakazu.

Podsumowując, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienia są prawidłowe (tj. zgodne z prawem). Twierdzenia skarżącej nie stanowią podstawy do zastosowania odstępstw od zakazu zawartego w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonych postanowień organy w sposób szczegółowy uzasadniły dlaczego przesłanki derogacyjne w przedmiotowej sprawie nie zachodzą oraz zasadnie wskazały, że "zalesienie gruntów nieleśnych" zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 90 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko).

4. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.