Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 277/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi syndyka masy upadłości K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2023 r., nr SKO 4301/2/23 w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego ponagleniem na przewlekłość Prezydenta Wrocławia w sprawie wydania zaświadczenia o braku pierwokupu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 15 IV 2023 r. syndyk masy upadłości K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej "SKO") z 28 III 2023 r. (nr SKO 4301/2/23) umarzające postępowanie wszczęte ponagleniem na przewlekłość Prezydenta Wrocławia w sprawie wydania zaświadczenia o braku pierwokupu nieruchomości. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 37 § 1 w związku z art. 105 § 1 i art. 126 ustawy z 14 VI 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.), dalej "kpa".

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, podnosząc przy tym, że postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie jest żadnym z postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt. 2 i 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej "ppsa", dlatego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd jest zobowiązany ocenić jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 ppsa).

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie. Jak bowiem wynika z art. 141 § 1 kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku zaś postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 kpa brak jest przepisu, który uprawniałby do złożenia zażalenia. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zaznaczyć trzeba, że instytucja ponaglenia odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej związanej z terminowością załatwienia sprawy, uregulowanej w przepisach art. 35 i 37 kpa, a przewidziane w ostatnim z wymienionych przepisów postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Nie jest to także inny akt lub czynność organu dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ppsa). Możliwość poddania postanowienia, wydanego w trybie art. 37 w związku z art. 105 § 1 i art. 126 kpa, kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 ppsa, w szczególności zaś z żadnego przepisu kpa. Natomiast w przypadku bezczynności lub przewlekłości organu administracji w przedmiocie wydania zaświadczenia, wnioskodawcy przysługuje, po uprzednim wniesieniu ponaglenia, skarga na bezczynność lub przewlekłość organu (zob. art. 3 § 2 pkt 9 w zw. z art. 53 § 2b ppsa).

W konkluzji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w kategorii spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, dlatego złożona skarga podlega odrzuceniu.

Wobec tego skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa.