Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 407/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 69 ust. 1 pkt 2 lit. a), art. 73 ust. 1, art. 73d
journal: Dz.U. 2020 poz 1382
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. komandytowa z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia 20 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych i podatkowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej także: Dyrektor IAS, DIAS, organ odwoławczy) decyzją z dnia 20 marca 2024 r. wskazując jako podstawę prawna jej wydania art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383; dalej także: Op, Ordynacja podatkowa), art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a), art. 73 ust. 1, art. 73d ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1590, dalej także: Prawo celne), art. 56 ust. 1 i ust. 2, art. 57 ust. 1, art. 77 ust. 1 lit. a), art. 85 ust. 1, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013 z późn. zm., dalej także: unijny kodeks celny), rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/1577 z 21 września 2020r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 361 z 30 października 2020r.), rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz. Urz. UE L 225 I z dnia 25.06.2021r.), po rozpatrzeniu odwołania [...] T. R. spółka komandytowa z siedzibą w B. (dalej także: skarżąca, strona) od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej także: Naczelnik [...]UCS, organ I instancji) z dnia 27 kwietnia 2023 r. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. decyzją

z dnia 27.04.2023 r. w sprawie zmiany zgłoszenia celnego MRN [...] z dnia 24.11.2021 r. i określenia w prawidłowej wysokości należności importowych, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nr [...] określił prawidłową kwotę należności celnych (Typ A00, A20) w wysokości 31 663 zł wobec towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, orzekł o zaksięgowaniu różnicy należności wynikających z długu celnego w kwocie 31 663 zł wobec towaru objętego ww. zgłoszeniem, określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym w wysokości 36 412 zł oraz stwierdził powstanie różnicy w kwocie podatku VAT, pomiędzy kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym a kwotą określoną decyzją w wysokości 7 282 zł.

W uzasadnieniu decyzji Naczelnik [...]UCS wskazał, iż w dniu 24.11.2021r. według zgłoszenia celnego nr [...] strona za pośrednictwem [...] Sp.

z o.o. dokonała zgłoszenia towaru w poz. 1 MRN określonego jako: "profile stalowe

o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym i grubości ścianki przekraczającej 2 mm" i zaklasyfikowany do kodu 7306619900 Wspólnej Taryfy Celnej z 0% stawką cła i 23 % stawką podatku od towarów i usług. W przedmiotowym zgłoszeniu celnym w polu 39 zawnioskowano o zaliczenie ww. towaru w ilości 24900 KGM na poczet preferencyjnego kontyngentu taryfowego (pole 36 "120") o nr porządkowym 098918. Dodatkowo w części kwalifikator jednostki miary zadeklarowano "5". Powyższy wniosek system AIS po wygenerowaniu komunikatu ZC299 (poświadczone zgłoszenie celne) automatycznie wysłał do TQS "Kod odpowiedzi: 0: OK; TQS MRN=MRN/[...]". W odpowiedzi z TQS otrzymano komunikat: Pozycja 1, wniosek kontyngentowy [...] odrzucony Wniosek kontyngentowy [...] [...] nie został zwalidowany (Nieprawidłowy kwalifikator jednostki miary) i jest odrzucony.

Organ I instancji wskazał, iż na podstawie historii zgłoszenia celnego, system AIS/IMPORT automatycznie sprawdził poprawność wyliczenia opłat ISZTAR, tj. odebrał wyniki analizy ryzyka i sprawdził dane dot. kontyngentu. Na tym etapie obsługi zgłoszenia nie pojawiły się żadne komunikaty odnośnie nieprawidłowości jego wypełniania. Świadczą o tym komunikaty wysłane do zgłaszającego tj. ZC228, ZC299, które informują o tym, że zgłaszający podał w zgłoszeniu celnym prawidłowe dane. System AIS/IMPORT po wygenerowaniu powyższych komunikatów automatycznie wysłał do AIS/TQS wniosek o przyznanie kontyngentu, który został odrzucony z powodu nieprawidłowego kwalifikatora jednostki miary (ta część pola 39 winna być pusta).

Podniósł, że w niniejszym postępowaniu rozpatrzono zasadność zastosowania obniżonej stawki cła w ramach "przyznanego kontyngentu taryfowego".

Organ I instancji wskazał także, iż z analizy zgłoszenia celnego będącego przedmiotem niniejszego postępowania jednoznacznie wynika, że kontyngent został odrzucony, a w konsekwencji został nie przyznany we wnioskowanej ilości i nie ma informacji, że ten kontyngent został przyznany, tym samym w ocenie Naczelnika [...]UCS jest to podstawa do zastosowania 25% stawki cła dodatkowego dla towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Dodał, iż skoro kontyngent nr [...] dla przedmiotowego towaru nie jest przyznany przez właściwy organ (Komisja Europejska) to należności muszą zostać określone w prawidłowej wysokości.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca. Decyzji zarzuciła:

1. naruszenie art. 48 i art. 77 Unijnego Kodeksu Celnego oraz art. 19a ust. 9 i art. 30b ust. 1 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów oraz błędne określenie kwoty należności celnych (TYP A00, A20)

w wysokości 31 663 zł wobec towaru objętego ww. zgłoszeniem oraz zaksięgowaniu różnicy w kwocie 31 663 zł wobec towaru objętego ww. zgłoszeniem, a także określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętego ww. zgłoszeniem celnym w wysokości 36 412 zł oraz stwierdzenie różnicy w kwocie podatku VAT pomiędzy kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym, a kwotą określoną zaskarżoną decyzją w wysokości 7 282 zł na skutek błędnego uznania, iż kontyngent nie został przyznany i jest to podstawa do zastosowania 25% stawki cła dodatkowego dla towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem,

2. naruszenie art. 121, art. 122, art. 123 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą zaufania do organów podatkowych, błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, która to ocena przerodziła się w ocenę dowolną, polegające na uznaniu, iż w przedmiotowym zgłoszeniu kontyngent nie został przyznany wobec odrzucenia z powodu nieprawidłowego kwalifikatora jednostki miary.

Mając na uwadze powyższe strona wniosła o uchylenie ww. decyzji i umorzenie postępowania w sprawie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. decyzją z dnia 20 marca 2024 r. wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przypomniał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, po czym wskazał na zasady obowiązujące w postępowaniu odwoławczym. Podniósł, iż w postępowaniu celnym wyznacznikiem ustalenia właściwego reżimu prawnego jest moment zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy prawa materialnego wiążą określone skutki prawne.

Podniósł, iż zgodnie z art. 85 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego kwota należności celnych przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w stosunku do nich długu celnego.

Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu, w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 1 lit. a i ust. 2 UKC). To zaś oznacza, iż przy określaniu należności celnych przywozowych mają zastosowanie przepisy prawa materialnego obowiązujące w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego (vide wyroki NSA

z dnia 03.12.2015 r. - sygn. akt I GSK 1533/15 z dnia 30.10.2014 r. - sygn. akt I GSK 1701/13). Podobny pogląd prezentowany jest w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE (vide wyroki TS z dnia 23.02.2006 r. C-201/04, z dnia 26.04.2005 r. w sprawie C-376/02). W związku z tym materialnoprawną podstawę niniejszej decyzji stanowią przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269

z 10.10.2013 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE)

nr 2020/1577 z 21 września 2020r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 361 z 30 października 2020r.), jak również rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/159 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz. Urz. UE L 225 I z dnia 25.06.2021r.). Organ odwoławczy wskazał, iż jak stanowi art. 5 pkt 12 Unijnego Kodeksu Celnego, "zgłoszenie celne" oznacza czynność, poprzez którą osoba

w wymaganej formie i w określony sposób wyraża, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie. Obowiązuje tutaj zasada samoobliczania należności celnych, które w przywozie są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgłoszenie celne powinno zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych

w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów.

Organ odwoławczy wskazał następnie na art. 48 Unijnego Kodeksu Celnego, art. 73d ust. 1 ustawy Prawo celne, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1 i ust. 4, art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Podniósł następnie, iż jak wynika z akt sprawy, 24.11.2021r. według zgłoszenia celnego nr [...] strona za pośrednictwem [...] Sp. z o.o. dokonała zgłoszenia towaru (poz. 1) określonego jako: "profile stalowe o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym i grubości ścianki przekraczającej 2 mm" kraj pochodzenia MK (była jugosłowiańska republika Macedonii) klasyfikując go do kodu 7306619900 Wspólnej Taryfy Celnej z 0% stawką cła i 23 % stawką podatku od towarów i usług oraz zawnioskowała o zaliczenie zgłoszonego towaru w ilości 24 900 KGM na poczet preferencyjnego kontyngentu taryfowego o numerze porządkowym [...]. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. na podstawie historii zgłoszenia celnego nr [...] z 24.11.2021r., stwierdził, iż system AIS/IMPORT automatycznie sprawdził poprawność wyliczenia opłat, odebrał wyniki analizy ryzyka i sprawdził dane dotyczące kontyngentu. Na tym etapie obsługi zgłoszenia pojawiły się komunikaty wysłane do zgłaszającego tj. ZC228, ZC299, które informują o tym, że zgłaszający podał w zgłoszeniu celnym prawidłowe dane. System AIS/IMPORT po wygenerowaniu powyższych komunikatów automatycznie wysłał do AIS/TQS wniosek o przyznanie kontyngentu. Wniosek kontyngentowy [...] [...] nie został zwalidowany z uwagi na nieprawidłowy kwalifikator jednostki miary i został odrzucony. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż warunkiem przesłania wniosku o kontyngent celem procedowania przez organ zarządzający tj. Komisję Europejską jest prawidłowe zadeklarowanie danych w zgłoszeniu celnym i dopuszczenie importowanego towaru do obrotu. To w niniejszej sprawie zostało dokonane, a strona otrzymała komunikat ZC299, jak wynika z wyżej zamieszczonych wyjaśnień organu I instancji. Dopiero po dokonaniu powyższego, wniosek o kontyngent jest przesyłany systemowo do Komisji Europejskiej i tam podejmowana jest decyzja czy wnioskowana ilość importowanego towaru zostanie zaliczona na poczet przyznanego kontyngentu, jak również systemowo są przesyłane komunikaty dotyczące wniosku. System Informatyczny, który reguluje przydział danego kontyngentu taryfowego jest zarządzany przez organy Komisji Europejskiej. Oznacza to, iż krajowe organy tj. Ministerstwo Finansów nie mają wpływu na sposób w jaki wnioski te są procedowane i tym samym na przyznanie wnioskowanej ilości w ramach kontyngentu.

Organ odwoławczy wskazał, iż Naczelnik [...]UCS w wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdził, iż wniosek o kontyngent został odrzucony, a w konsekwencji nie został przyznany we wnioskowanej ilości. Stanowi to tym samym podstawę do zastosowania 25% stawki cła dodatkowego dla towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Organ uznał, że skoro kontyngent nr [...] dla przedmiotowego towaru nie został przyznany przez Komisję Europejską we wnioskowanej ilości to należności muszą zostać określone w prawidłowej wysokości, co uczynił wydając decyzję nr [...] z 27.04.2023r. Dodał, iż przepisy regulujące wspomniany obszar prawa celnego nie pozostawiają organom celnym do uznania żadnych czynności.

Dyrektor IAS po analizie zgromadzonego materiału dowodowego przyjął za prawidłowe rozstrzygnięcie zapadłe niniejszej sprawie. Stwierdził jednocześnie, że

w badanej sprawie nie znalazł podstaw do uznania roszczeń strony podniesionych

w odwołaniu z dnia 24.05.2023r. Wskazał, iż zgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31.01.2019 r . nakładającym ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali Komisja Europejska nałożyła ostateczny środek ochronny na niektóre wyroby ze stali ("środek ochronny"), który składa się z kontyngentów taryfowych w odniesieniu do niektórych wyrobów ze stali ("produkt objęty dochodzeniem") obejmujących 26 kategorii wyrobów ze stali, ustalonych na poziomach pozwalających zachować tradycyjne przepływy handlowe w podziale na kategorie produktu. Cło taryfowe w wysokości 25 % stosuje się tylko w przypadku przekroczenia progów ilościowych w odniesieniu do tych kontyngentów taryfowych. Środek ochronny nałożono początkowo na okres trzech lat, tj. do dnia 30 czerwca 2021 r. Przedmiotowe rozporządzenie zostało zmienione Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24.06.2021 w celu przedłużenia środka ochronnego w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali. Zgodnie z załącznikiem nr 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2019/159/(UE) 2021/1029 - poz. 21 obejmuje Profile zamknięte kod CN 7306 61 10, 7306 61 92,7306 61 99. Wskazał, iż załącznik nr IV określa wielkość kontyngentów taryfowych. Dyrektor IAS wskazał w tym miejscu w formie tabelarycznej treść tego załącznika dla produktu numer 21. Wskazał także, iż przeanalizował na podstawie pozyskanych danych z systemów informatycznych (vide: pismo z dnia 07.03.2024

z Wydziału Zintegrowanej Taryfy Celnej i Środków Taryfowych) przebieg zaistniałego zdarzenia i ustalił, że wniosek z dnia 24.11.2021r. o kontyngent ilości z 24 900 KGM po otrzymaniu sprawy przez AIS/TQS został odrzucony z powodu wpisania cyfry w pole kwalifikator (Nieprawidłowy kwalifikator jednostki miary). Podniósł, iż w zgłoszeniu MRN nr [...] przyjętym 2021-11-24 występuje nieprawidłowy wniosek

o kontyngent [...]:W odpowiedzi system wygenerował komunikat:

Organ odwoławczy ustalił również, że błąd nie został wyeliminowany przez zgłaszającego i obsługa błędnego wniosku została zakończona, bez wysyłania nieprawidłowego wniosku do Brukseli. Dyrektor IAS wskazał, iż z odwołania strony, jak również z wewnętrznego systemu AIS wynika, że wniosek został skorygowany 21.02.2022 r. Skorygowany wniosek o kontyngent nie został przesłany z AIS/IMPORT do AIS/TQS z powodu braku środków taryfowych (wyczerpanie kontyngentu). Wniosek ten nie mógł zostać zrealizowany/nie został zaliczony na poczet kontyngentu, ponieważ kwartalny niepreferencyjny kontyngent taryfowy [...] obowiązujący w ostatnim kwartale 2021 uległ wyczerpaniu 27.12 2021 r. Wskazał przy tym na dane systemu ISZTAR (dane ogólnodostępne), z których wynika m.in. powyższa okoliczność. Dyrektor IAS wskazał zatem, iż organ I instancji zasadnie uznał, że importowane przez stronę za zgłoszeniem nr [...] z 24.11.2021 r. "profile stalowe

o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym i grubości ścianki przekraczającej 2 mm" nie zostały objęte kontyngentem taryfowym 098918. W związku z powyższym organ I instancji zasadnie naliczył należności przywozowe w prawidłowej wysokości. Przedstawił następnie sposób obliczenia cła dodatkowego i zobowiązania

w podatku od towarów i usług.

Wskazał, iż kwota należnego cła wynosi 0,00. Natomiast kwota cła dodatkowego 31.663,00 PLN Kwota należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru wynosi 36.412,00 PLN w tym kwota 7.282,00 PLN stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z decyzji, a kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu.

Nie dopatrując się podstaw do uwzględnienia odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosła [...] T. R. spółka komandytowa z siedzibą

w B. Zaskarżonej decyzji autor skargi zarzucił:

I. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 2a ustawy z 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa mające wpływ na wynik sprawy poprzez: zastosowanie na niekorzyść skarżącej budzącej wątpliwość wykładni przepisów Ordynacji podatkowej, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia

9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny;

II. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 § 1 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej mające wpływ na wynik sprawy poprzez: naruszenie zasady legalizmu i praworządności, naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, obowiązku prowadzenia postępowania w sposób staranny i poprawny metodycznie, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, która to ocena

w przypadku wydawania decyzji miała charakter oceny dowolnej i niekorzystnej dla skarżącej poprzez arbitralne uznanie, iż przysługujący skarżącej (zdaniem skarżącej) kontyngent nie został skarżącej przyznany;

III. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej mające wpływ na wynik sprawy poprzez: uznanie, że towary wymienione w decyzji winny być oclone według nienależnej

i niekorzystnej dla skarżącej stawki cła dodatkowego, mimo braku badań cech tych towarów przez wyspecjalizowaną instytucję, braku przyjęcia wyjaśnień skarżącej

i zastosowania niekorzystnej dla skarżącej wykładni prawa, pominięcia w toku postępowania istotnych faktów i dowodów, w tym m.in. braku winy skarżącej

w działaniach stanowiących - zdaniem organu, rzekomy błąd skarżącej;

IV. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 19a ust. 9 i art. 30b ust. 1 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług mające wpływ na wynik sprawy poprzez: wadliwe określenie kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz wadliwe określenie kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów

w wysokości i 36 412,00 złotych oraz stwierdzenie różnicy w kwocie podatku VAT pomiędzy kwotą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym, a kwotą określoną zaskarżoną decyzją w wysokości 7 282,00 złote na skutek błędnego uznania, iż kontyngent nie został przyznany i jest to podstawa do zastosowania 25% stawki cła dodatkowego dla towarów;

V. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 48 i art. 77 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia

9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny mające wpływ na wynik sprawy poprzez: wadliwe zastosowanie art. 48 i art. 77 Unijnego Kodeksu Celnego oraz błędne określenie kwoty rzekomej należności celnej skarżącej w wysokości 31 663,00 złotych;

VI. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 80 oraz 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez: akceptację błędnego stanowiska organu I instancji, brak wszechstronnego rozważenia sprawy, a w szczególności nieuwzględnienie faktu, iż błędnie oceniono okoliczność, że kontyngent został wyczerpany.

Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji, zwrot na rzecz skarżącej niesłusznie nałożonych na skarżącą w wyniku decyzji i decyzji organu I instancji, opłaconych przez skarżącą ceł dodatkowych

i należności podatkowych wraz ze stosownymi odsetkami oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów jej zastępstwa prawnego.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł

o oddalenie skargi wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., ogłoszonym na rozprawie Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: ppsa) połączył sprawę niniejszą i sprawę o sygn. akt VIII SA/Wa 408/24 do łącznego rozpoznania

i odrębnego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.)

w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppsa). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ppsa rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem, art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Może też zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych

w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ppsa). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ppsa).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zasadności zastosowania do sprowadzonego przez skarżącą z Macedonii Północnej towaru wskazanego w zgłoszeniu celnym z dnia 24.11.2021 r. MRN nr [...] cła dodatkowego w stawce 25%.

Zdaniem organu I instancji był on zobligowany do naliczenia stronie cła dodatkowego w stawce 25% z uwagi na odrzucenie wniosku kontyngentowego. Organ odwoławczy podzielając to stanowisko dodał, że w zgłoszeniu MRN nr [...] przyjętym 24.11.2021 r. został zawarty nieprawidłowy wniosek o kontyngent, którego błąd nie został wyeliminowany przez zgłaszającego i obsługa wniosku została zakończona bez wysyłania nieprawidłowego wniosku do Brukseli. Wniosek został skorygowany 21.02.2022 r., jednak nie został przesłany z AIS/IMPORT do AIS/TQS z powodu wyczerpania kontyngentu. Kwartalny niepreferencyjny kontyngent taryfowy 098918 obowiązujący w ostatnim kwartale 2021 r. uległ bowiem wyczerpaniu 27.12.2021 r.

W ocenie strony określenie stronie należności celnej oraz podatku od towarów

i usług jest wadliwe, albowiem błędnie uznano, że kontyngent nie został przyznany, błędnie oceniono, że kontyngent został wyczerpany. Zdaniem skarżącej brak jest także podstaw do dopatrywania się błędu w jej działaniach, a do nałożenia niesłusznych obciążeń fiskalnych na stronę doszło wskutek błędów i zaniechań organów podatkowych.

Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż zgodnie z art. 5 pkt 12 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013

z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1, także jak: unijny kodeks celny) zgłoszenie celne - oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie.

W myśl art. 48 unijnego kodeksu celnego do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość

i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi.

Jak wynika z art. 77 ust. 1 lit. a i ust. 2 unijnego kodeksu celnego dług celny

w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Zgodnie z art. 73d ustawy Prawo celne naczelnik urzędu celno-skarbowego prowadzi jedno postępowanie w sprawie należności celnych przywozowych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego, a także opłaty paliwowej i opłaty emisyjnej,

z tytułu importu towarów (ust.1). W wyniku postępowania, o którym mowa w ust. 1, jest wydawana jedna decyzja (ust. 2).

W myśl art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów

i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: ustawa o VAT) podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Zgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2019/159 z dnia 31.01.2019 r . nakładającym ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali (Dz. U. UE. L.2019.31.27 z dnia 1.01.2019) Komisja Europejska nałożyła ostateczny środek ochronny na niektóre wyroby ze stali, który składa się z kontyngentów taryfowych w odniesieniu do niektórych wyrobów ze stali obejmujących 26 kategorii wyrobów ze stali, ustalonych na poziomach pozwalających zachować tradycyjne przepływy handlowe w podziale na kategorie produktu. Cło taryfowe w wysokości 25 % stosuje się przypadku przekroczenia progów ilościowych

w odniesieniu do tych kontyngentów taryfowych (art. 1 pkt 6 ww. Rozporządzenia). Zgodnie z art. 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2021/1029 z dnia 24 czerwca 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.225I.1 z dnia 2021.06.25) w rozporządzeniu (UE) 2019/159 w art. 10 dodano się akapit drugi w brzmieniu: "Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 30 czerwca 2024 r." (pkt 1) oraz w punkcie 2 wskazano, iż załącznik IV zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem nr 1 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2019/159 - poz. 21 obejmuje Profile zamknięte kod CN 7306 61 10, 7306 61 92, 7306 61 99. Zgodnie z załącznikiem nr IV pkt 21 tabeli dla produktów oznaczonych kodami CN 7306 61 10, 7306 61 92 i 7306 61 99 stosowanych w przypadku Macedonii Północnej, co których wielkość kontyngentu numer 09.8918 została przekroczona zastosowanie ma stawka 25% cła dodatkowego.

Z powyższych regulacji wynika, iż w przypadku nie zakwalifikowania towaru przywożonego z Macedonii Północnej do kontyngentu 09.8918 w okresie obowiązywania ww. Rozporządzenia, od towaru tego naliczane jest cło dodatkowe

w stawce 25%.

Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt podatkowych w dniu 24.11.2021 r. skarżąca za pośrednictwem [...] sp. z o.o. w R. złożyła w dniu 24.11.2024 r. zgłoszenie MRN nr [...] towaru pochodzącego z Macedonii Północnej oznaczonego kodem 7306 61 99. Wniosek o kontyngent nr [...] został odrzucony z uwagi na nieprawidłowy kwalifikator jednostki miary, błąd polegał na wpisaniu KwalifikatorJM="5", podczas gdy kontyngent został wyrażony w kilogramach masy netto (karty 11 – 13, 18 akt podatkowych). Ponowny wniosek został wysłany w dniu 21.02.2022 r. (karta 9, 18 32 akt podatkowych). Tymczasem kontyngent nr [...] został wyczerpany w dniu 28.01.2022 r. (data ostatniego przywozu 27.12.2021 r.; wydruk z przeglądarki taryfowej ISZTAR karta 7, 8 akt podatkowych).

Powyższe okoliczności wynikają z dołączonych do akt sprawy akt podatkowych,

w tym z dołączonej do pisma strony z dnia 17.02.2023 r. korespondencji mailowej pracownika [...] sp. z o.o. i pracownika Ministerstwa Finansów oraz samego pisma

i są zbieżne z ustaleniami dokonanymi przez orzekające w sprawie organy.

Wynika z nich w sposób niewątpliwy, iż kontyngent nr 098918 na towar objęty zgłoszeniem MRN nr [...] nie został przyznany, co obligowało organ

I instancji do naliczenia cła dodatkowego w stawce 25%. W dacie złożenia skorygowanego wniosku, to jest w dniu 21.02.2022 r. kontyngent, o którego przyznanie wnosiła strona był już bowiem wyczerpany.

Nie ulega zatem wątpliwości prawidłowość decyzji organów obu instancji. Złożenie skorygowanego wniosku o przyznanie kontyngentu po dacie jego wyczerpania nie dało możliwości, z uwagi na wcześniejsze wyczerpanie kontyngentu do jego przyznania

i towar wskazany w spornym zgłoszeniu stanowi przekroczenie progu ilościowego

i uzasadnia zmianę zgłoszenia celnego oraz określenie prawidłowej kwoty należności celnych. Powyższe uzasadnia zastosowanie art. 30b ust. 1 ustawy o VAT i określenie prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Argumentacja organów obu instancji co do okoliczności faktycznych sprawy, jak

i obliczenie wskazanych w decyzjach należności nie budzi wątpliwości. Obliczenie to nie jest też przez stronę kwestionowane. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie

i stanowią w istocie polemikę w prawidłowymi ustaleniami orzekających w sprawie organów. Twierdzenia o błędnym uznaniu, iż kontyngent nie został przyznany nie zostały poparte żadną argumentacją, która podważyłaby ustalenia organów podatkowych w tym przedmiocie. Twierdzenia te pomijają przy tym informacje dołączone do akt podatkowych. Także argumentacja o rzekomym błędzie skarżącej

w wypełnieniu wniosku pozostaje w sprzeczności chociażby z wyjaśnieniem strony zawartym w piśmie z dnia 17.02.2023 r. Z jego treści wynika, iż kilka dni po otrzymaniu poświadczonego zgłoszenia celnego [...] Sp. z o.o. otrzymała informację telefoniczną z Oddziału Celnego, aby wystąpić z wnioskiem retrospektywnym o przyznanie kontyngentu już bez kwalifikatora "5" i wniosek taki został złożony w dniu 21.02.2022 r. Z powyższego wynika, iż ustalenia organów podatkowych zawarte w wydanych przez nie decyzjach są prawidłowe. Jednocześnie z niczego nie wynika, że kontyngent został przyznany. Jego wyczerpanie przed datą złożenia skorygowanego wniosku sprawiło, że towar objęty spornym zgłoszeniem stanowi przekroczenie ustalonego progu. Nie ulega też wątpliwości jaki towar został objęty zgłoszeniem, albowiem wskazano w nim zarówno kody towarowe dotyczące ww. towaru, jak i numer kontyngentu. Brak było zatem podstaw do badania cech towaru przez wyspecjalizowaną instytucję. Wbrew twierdzeniom skargi, w okolicznościach niniejszej sprawy organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i nie naruszyły art. 2a, art. 120 Op, art. 121

§ 1 Op, art. 122 Op, art. 123 Op, art. 124 Op jak i art. 180 § 1 Op, art. 181 Op, art. 187 § 1 Op oraz art. 191 Op. Strona brała aktywny udział w postępowaniu, miała też możliwość zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami. Organ odwoławczy dokonał oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, czego wyrazem jest uzasadnienie zaskarżonej decyzji sporządzone zgodnie z art. 210 § 1 i § 4 Op.

Z tych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.