Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 709/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi M. W. i W. I. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 kwietnia 2023 r., WI-I.7840.15.92.2022.EU w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżących M. W. i W. I. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 709/23

UZASADNIENIE

Decyzją nr 377/2022 z dnia 21 września 2022 r., znak: AB.6740.174.2022.AP, wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm., dalej: "u.p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") - po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 6 kwietnia 2022 r. - Starosta Tatrzański zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestorom (D. K., Ł. K.) dla zamierzenia budowlanego - na działce nr [...] obr. [...] położonej w miejscowości Z. - obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą ukształtowania terenu i urządzeniem go w zieleń niską trawiastą, 1 miejsce postojowe wewnętrzne w garażu, miejsce do ustawienia kontenerów do gromadzenia odpadów stałych z zamykanymi otworami wrzutowymi oraz place, dojścia, dojazdy jako nawierzchnia utwardzona, instalację odprowadzająca wody opadowe z dachu ze studzienkami rewizyjnymi i studnią szczelną, drenaż opaskowy ze studzienkami rewizyjnymi i studnią szczelną, wewnętrzną instalację kanalizacji sanitarnej oraz wewnętrzną instalację elektroenergetyczną zalicznikową - kategoria obiektu I.

Decyzją z dnia 13 kwietnia 2023 r., znak: WI-I.7840.15.92.2022.EU, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 82 ust. 3 u.p.b. - po rozpatrzeniu odwołania M. W. i W. I. – Wojewoda Małopolski utrzymał ww. decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że ustalony przez organ pierwszej instancji krąg stron jest prawidłowy i pozostaje niezmieniony na etapie postępowania odwoławczego (właściciele będących w obszarze oddziaływania inwestycji działek nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]). Następnie przypomniał, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 u.p.b. właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i stwierdził, że:

1) W aktach zalega oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 4 u.p.b.);

2) Projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z ustaleniami uchwały nr LVIII/926/2010 Rady Miasta Zakopane z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego PARDAŁÓWKA - ANTAŁÓWKA" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego nr 442 poz. 3244, dalej: "m.p.z.p."). Na obszarze objętym ustaleniami m.p.z.p. obowiązują zasady i ograniczenia wynikające z położenia terenów w: Obszarze górniczym "Zakopane" dla złoża wód termalnych (cały obszar opracowania), Obszarze Wysokiej Ochrony dla Głównego Zbiornika Wód Podziemnych (Nr 441) - Zbiornik Zakopane (klasyfikacja wg A. Kleczkowskiego) (cały obszar opracowania), Strefie ochrony pośredniej ujęcia wody z rzeki Biały Dunajec utworzonej decyzją Wojewody Małopolskiego Nr OŚ.III-IV.6811-1-23/2000 z dnia 27.12.2000 roku. Działka inwestycyjna zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (3.MN). W ustaleniach szczegółowych zasad zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano: (i) przeznaczenie podstawowe: budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne - warunek spełniony: projekt obejmuje budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z instalacjami i urządzeniami umożliwiającymi użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem; (ii) zaopatrzenie w wodę z miejskiej sieci wodociągowej zlokalizowanej głównie w liniach rozgraniczających ulic - warunek spełniony: zaopatrzenie w wodę z miejskiej sieci wodociągowej na warunkach przyłączenia do sieci wydanych przez zarządcę sieci; (iii) odprowadzenie ścieków sanitarnych na komunalną oczyszczalnię ścieków w Z., siecią kanalizacji sanitarnej, połączoną z istniejącą siecią kanalizacji sanitarnej - warunek spełniony: ścieki odprowadzane do sieci kanalizacji sanitarnej na warunkach wydanych przez zarządcę sieci; (iv) zaopatrzenie w energię elektryczną - na warunkach zarządcy sieci; (v) w zakresie odprowadzenia wód opadowych dopuszcza się przebudowę kanalizacji deszczowej oraz rowów odwadniających, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych poprzez realizację nowych sieci połączonych z istniejącą siecią lub poprzez rowy odwadniające do cieków wodnych oraz do gruntu - warunek spełniony: wody opadowe odprowadzane do zbiornika oraz następnie rozprowadzane do gruntu w celu właściwego utrzymania terenu zielonego zgodnie z warunkami zarządcy sieci. Z uwagi na zły stan techniczny sieci kanalizacji deszczowej, brak możliwości odprowadzenia wód opadowych do ww. sieci; (vi) łączna powierzchnia zabudowy (powierzchnia budynków liczona nad terenem po zewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych. Do powierzchni zabudowy nie wlicza się części budynków nadwieszonych nad terenem, takich jak balkon i wykusz) nie może przekroczyć 40% powierzchni terenu inwestycji - warunek spełniony: projektowane 18,44% powierzchni zabudowy budynkiem; (vii) zachowanie terenów biologicznie czynnych nie mniej niż 40% powierzchni terenu inwestycji - warunek spełniony: projektowane 44,86% powierzchni biologicznie czynnej; (viii) realizacja nowych budynków w zabudowie wolnostojącej - warunek spełniony: projektowany budynek wolnostojący; (ix) kubatura nadziemna budynków mieszkalnych jednorodzinnych do 1500 m3 - warunek spełniony: kubatura całego budynku 963,50 m3; (x) maksymalna wysokość usytuowania okapu dachu nie może przekroczyć 5 m - warunek spełniony: wysokość okapu wynosi od 2,86 m do 4,499 m; (xi) szerokość okapu dachu nie może być mniejsza niż 80 cm - warunek spełniony: projektowany wysięg okapu 80 cm; (xii) wysokość budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie może przekroczyć wysokości 11 m - warunek spełniony: projektowane 8,783 m; (xiii) realizacja jednej kondygnacji, której wszystkie cztery ściany znajdują się w całości powyżej istniejącego lub projektowanego terenu i nie więcej niż dwie kondygnacje w dachu - warunek spełniony: projektowane 1 kondygnacja ze ścianami powyżej terenu istniejącego i projektowanego oraz 1 kondygnacja w dachu i jedna kondygnacja podziemna; (xiv) realizacja dachów jako dwuspadowych, o kącie nachylenia głównych połaci pomiędzy 45° - 54° - warunek spełniony: projektowany dach dwuspadowy o kącie nachylenia głównych połaci dachu 50°; (xv) dopuszcza się otwarcia dachowe, przy czym szerokość jednej lukarny liczona w najszerszym jej miejscu (tzn. szerokość czołowej ściany lukarny bez okapów), nie może przekroczyć 1/2 długości całej połaci dachowej. Łączna szerokość lukarn nie może przekroczyć 2/3 długości całej połaci dachowej - warunek spełniony projektowane otwarcie o szerokości 7,56 m dla długość całej połaci dachowej 20,94 m, daje 0,36 długości całej połaci dachowej czyli poniżej 1/2 i 2/3 długości całej połaci dachowej; (xvi) dostosowanie architektury budynków do lokalnych tradycji budowlanych poprzez stosowanie miejscowych materiałów elewacyjnych (typu: tynk, drewno, gont, kamień oraz ich imitacje) i charakterystycznego dla regionu detalu (typu gzymsy, obramienia okienne itp.), tradycyjnej kamieniarki (z zakazem stosowania otoczaków) oraz wyrobów kowalskich. Zakaz stosowania na elewacjach okładzin z tworzyw sztucznych, klinkieru i cegły silikatowej - warunek spełniony: wykończenie: elewacja: niepalnym materiałem (aluminium) o fakturze drewnopodobnej i kamieniem oraz tynkiem; dach: blacha gontopodobna; (xvii) stosowanie kolorystyki pokrycia połaci dachowych takiej jak ciemnoczerwony, ciemnobrązowy, grafitowy, czarny matowy oraz imitującej drewniany gont - warunek spełniony: kolor czarny; (xviii) stosowanie na elewacjach budynków kolorów pastelowych - warunek spełniony: kolor jasny kremowy; (xix) dostęp do terenów z wyznaczonych na rysunku planu dróg publicznych i wewnętrznych oraz poprzez ciągi komunikacyjne o szerokości nie mniejszej niż 4,5 m, nie wyznaczone na rysunku planu - warunek spełniony: dostęp z drogi publicznej poprzez zjazd indywidualny, który wraz z odwodnieniem liniowym realizowany wg odrębnego opracowania; (xx) realizacja nie mniej niż 2 miejsc postojowych na jeden budynek mieszkalny jednorodzinny. Do miejsc postojowych wlicza się miejsca w garażu - warunek spełniony: projektowane dwa miejsca postojowe: jedno na terenie działki (na zewnątrz budynku), drugie w garażu (wewnątrz budynku);

3) Inwestycja jest położona poza terenami objętymi ochroną konserwatorską i poza obszarami wpisanymi do rejestru zabytków i gminnej ewidencji zabytków;

4) Teren inwestycji znajduje się w granicami terenów górniczych, jednakże eksploatacja górnicza nie wpływa na planowaną inwestycję i nie ustala się dla niej warunków ochrony. M.p.z.p. nie nakazuje uzgodnień inwestycji realizowanych w obszarach górniczych, a zgodnie z art. 17 pkt. 6 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym burmistrz po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno występuje o uzgodnienie projektu planu z właściwym organem nadzoru górniczego w zakresie zagospodarowania terenów górniczych.

5) Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225, dalej: "WT"): (i) działka leży w terenach zabudowy jednorodzinnej i ma szerokość mniejszą niż 16 m (szerokość działki przy zjeździe z drogi głównej wynosi ok. 11 m, a na wysokości budynku ok. 9,26-9,46 m, w dalszej części ok. 9,5 m); (ii) budynek ze ścianą bez okien i drzwi w odległości 1,61-1,68 m od granicy działki sąsiedniej (§ 12 ust. 4 WT dopuszcza nie mniej niż 1,5 m); (iii) odległość okapu od granic działek sąsiednich od 1,03 -1,19 m (§ 12 ust. 7 WT dopuszcza min. 1 m); (iv) zgodnie z § 14 WT zapewniono dojście i dojazd z drogi publicznej za pośrednictwem zjazdu indywidualnego (zjazd indywidualny wraz z odwodnieniem liniowym objęty odrębnym zamierzeniem inwestycyjnym); (v) zgodnie z § 19-21 WT zapewniono jedno stanowisko postojowe dla samochodu osobowego o wymiarach 2,5 x 5 m – najmniejsza odległość od granicy 3,02 m oraz od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powyżej; (vi) zgodnie z § 22 WT miejsce gromadzenia odpadów stałych projektowane w obrębie terenu inwestycji; (vii) najmniejsza odległość miejsca do gromadzenia odpadów stałych od granicy działki 3,02 m i 17 m od budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce sąsiedniej, podczas gdy zgodnie z § 23 ust. 4 WT w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości od granic działki i okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi nie określa się; (viii) zgodnie z § 28-29 WT wody odpadowe odprowadzane za pomocą drenażu opaskowego i instalacji do studni szczelnej – odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do studni odbywające się na potrzeby własnego gospodarstwa domowego nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego (art. 33, art. 34 i art. 389 Prawa wodnego); (ix) zgodnie z § 13 i 59-60 WT budynek nie generuje ponadnormatywnego przesłaniania, zacieniania – z analizy nasłonecznienia wynika brak wpływu na nasłonecznienie budynku na działce nr [...] (na południe od budynku projektowanego), i że budynek na działce nr [...] w dniach równonocy wiosennej będzie miał 6 godzin nasłonecznienia, a w dniach równonocy jesiennej 5 godzin nasłonecznienia, natomiast budynek na działce nr [...] w dniach równonocy wiosennej będzie miał 6 godzin nasłonecznienia, a w dniach równonocy jesiennej 7 godzin nasłonecznienia. W zakresie przesłaniania budynku projektowanego przez budynki na działkach sąsiednich wskazać należy, iż ściana północna i południowa projektowanego budynku stanowi ścianę oddzielenia przeciwpożarowego bez otworów okiennych; (x) zgodnie z § 39 WT zaprojektowano 44,86% powierzchni biologicznie czynnej (m.p.z.p. wymaga min. 40%); (xi) zgodnie z § 44-56 budynek wyposażono w instalację wodną, kanalizację sanitarną, kanalizację deszczową, centralne ogrzewanie, instalację elektryczną; (xii) budynek zlokalizowano 1,61-1,69 m od północnej i południowej granicy działki i jest zwrócony w stronę tych granic ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych zgodnie z § 12 ust. 4 pkt. 1 WT - ściana o odporności ogniowej REI 60 z przewidzianymi otworami wypełnionymi pustakami szklanymi – od strony północnej (działka nr [...]) i południowej (działka nr [...]) zlokalizowano budynki mieszkalne jednorodzinne zwrócone w stronę projektowanego budynku ścianą z oknami – odległość między budynkami wynosi 6,65 i 7,01 m - budynki zaliczone do budynków zagrożenia ludzi ZL IV o klasie odporności ogniowej D zgodnie z § 209 ust. 2 pkt. 4 i § 212 ust. 2 WT. Ściana północna i południowa projektowanego budynku zaprojektowana o odporności ogniowej REI60 zgodnie z § 232 ust. 4 i 5 WT z otworami wypełnionymi pustakami szklanymi o odporności ogniowej EI30 i łącznej powierzchni otworów w tej ścianie nie większej niż 10% powierzchni ściany zgodnie z § 232 ust. 6 (z uwagi na fakt, że odległość pomiędzy tymi ścianami jest większa niż 2 m, nie ma konieczności jej wysunięcia poza lico ściany zewnętrznej o co najmniej 0,3 m, jak również zastosowania na całej wysokości ściany zewnętrznej pionowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej EI 60);

6) Projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlanego spełniają wymagania ochrony środowiska – inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; inwestycja nie narusza uchwały nr XXXII/452/17 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 23 stycznia 2017 r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa małopolskiego ograniczeń i zakazów w zakresie eksploatacji instalacji, w których następuje spalanie paliw (biomasa);

7) Nie jest wymagane uzyskanie decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej (klasa bonitacyjna gleby: R V);

8) Projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany są kompletne. Do projektu dołączono aktualne na dzień sporządzania projektu zaświadczenia potwierdzające wpis projektantów na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego;

9) Projektant posiada uprawnienia budowlane i jest wpisany na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (zaświadczenie wydane przez izbę).

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że:

- Inwestycja nie narusza § 6 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. ("Przeznaczenie podstawowe: a) budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne realizowane na już wydzielonych geodezyjnie działkach i na nowo wydzielonych działkach, o szerokości nie mniejszej niż 16 m. Dla nowo wydzielonych działek obowiązuje powierzchnia nie mniejsza niż 600 m2 przy uwzględnieniu ustaleń § 4, ust.15, pkt 3 i 4"), bo fragment "o szerokości nie mniejszej niż 16 m" może odnosić się tylko do działek nowo wydzielanych (po uchwaleniu m.p.z.p.), a nie do działek już istniejących, o czym przekonuje § 4 ust. 15 m.p.z.p. odsyłający jednoznacznie do ustaleń szczegółowych dla poszczególnych terenów;

- Złożenie przez odwołujących się osobiście na dzienniku podawczym pisma 5 dni po wydaniu decyzji organu pierwszej instancji (26 września 2022 r.) nie świadczy o naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a., skoro sprawa nie należała do skomplikowanych, rozwiązania projektowe budynku nie uległy istotnym zmianom, a odwołujący się – pouczeni o prawie wyznaczenia fachowego pełnomocnika - brali czynny udział w postępowaniu, a odpowiednio 30 sierpnia i 13 września dowiedzieli się o wyznaczeniu 7-dniowego terminu na zgłoszenie ewentualnych uwag i zastrzeżeń. Nie bez znaczenia jest i to, że art. 35 ust. 6 u.p.b. przewiduje sankcje grzywny za niewydanie pozwolenia na budowę w terminie, a zgodnie z orzecznictwem sądowym zawiadamianie o wszczęciu i zakończeniu postępowania należy do zwykłych czynności procesowych i nie wstrzymuje biegu tego terminu;

- Bezzasadny jest zarzut, jakoby działka nie stanowiła działki budowlanej, albowiem powstała ona przed uchwaleniem m.p.z.p., a jej parametry (wielkość, geometria, dostęp do drogi publicznej, wyposażenie w infrastrukturę techniczną) umożliwiają budowę obiektu budowlanego (arg. ex § 3 pkt. 1a WT i art. 2 ust. 12 u.p.z.p. w związku z brakiem definicji w m.p.z.p.);

- Bezzasadny jest zarzut, jakoby inwestycja nie spełniała wymogów liczby miejsc postojowych (§ 6 ust. 2 pkt 10 m.p.z.p.), bo zaprojektowano dwa miejsca postojowe, w tym jedno na zewnątrz budynku i jedno w garażu. Wykładnia § 6 ust. 2 pkt 10 m.p.z.p. w związku z § 18 WT nie pozwala przyjąć, że w każdym przypadku obowiązkiem inwestora jest zaprojektowanie stanowisk postojowych wewnątrz budynku. Chodzi wszak o to, aby nowa inwestycja nie obciążała w zakresie parkowania miejsc postojowych na drogach publicznych, a nie o to, aby inwestor nie mógł zdecydować, czy zlokalizować je wewnątrz, czy na zewnątrz budynku;

- Projekt przewiduje zaopatrzenie budynku w wodę z wodociągu miejskiego i odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji sanitarnej miejskiej za pośrednictwem przyłączy nieobjętych opracowaniem, jednakże zgodnie z art. 33 ust. 1a u.p.b. nie ma podstaw, aby żądać od inwestora rozszerzenia zakresu wniosku o pozwolenie na budowę o roboty budowlane, które mogą być zrealizowane w ramach odrębnych zgłoszeń lub bez ingerencji organów administracji architektoniczno-budowlanej. Wydane warunki i uzgodnienia przez zarządców sieci nie pozwalają na przyjęcie, że zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków nastąpi "do indywidualnej sieci". Inwestycja w zakresie wód opadowych nie narusza § 28 WT i § 5 ust. 5 m.p.z.p. – budynek należy do budynków niskich i dla terenu inwestycyjnego, z uwagi na zły stan techniczny sieci kanalizacji deszczowej, wody opadowe odprowadzane są do zbiornika, a następnie do gruntu w celu właściwego utrzymania terenu zielonego, zgodnie z warunkami zarządcy sieci wodociągowej. Sieć i przyłącza nie stanowią przedmiotu niniejszej inwestycji, zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do oceny zgodności tych robót z przepisami. Kwestie dotyczące naruszenia własności (wejście w teren prywatny w celu wykonania przyłączenia do sieci) należą do sporów cywilnoprawnych (międzysąsiedzkich), których rozstrzyganie nie należy do organów administracji publicznej;

- Samo podniesienie, że inwestycja będzie powodować immisje, nie jest wystarczające do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Działka objęta inwestycją ma szerokość mniejszą niż 16 m (szerokość działki przy zjeździe z drogi wynosi ok. 11 m, a na wysokości budynku ok. 9,26 m, w dalszej części ok. 9,5 m) oraz znajduje się w zabudowie jednorodzinnej, zatem do lokalizowanego na niej budynku mieszkalnego zastosowanie znajduje § 12 ust. 4 pkt 1 WT. Budynek nie narusza przepisów odrębnych i § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 WT, a co za tym idzie, nie ma okoliczności, które świadczyłyby o tym, że projektowany budynek może zakłócać korzystanie z sąsiedniej nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości. Lokalizacja projektowanego budynku i istniejących na działkach sąsiednich mijają się w terenie, co dodatkowo zmniejsza uciążliwość wzajemną budynków;

- Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia prawa własności przez zasłonięcie widoku czy pozbawienia możliwości korzystania z południowej części budynku, bo prawo nie chroni niedookreślonych pojęć, takich jak widok, intymność czy poczucie bezpieczeństwa. Nie ma też podstaw do stwierdzenia o wzroście zagrożenia gryzoniami i odorami, bo projekt obejmuje budynek mieszkalny jednorodzinny, a nie budynek przemysłowy czy inwentarski;

- Ściana północna i południowa projektowanego budynku stanowi ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 60 z luksferami o odporności ogniowej EI 30, a co za tym idzie brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zaprojektowany budynek zwiększa zagrożenia związane z wybuchem i pożarem. Projektowany budynek, jako budynek mieszkalny jednorodzinny, nie należy również do grupy budynków wymagających uzgodnienia pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 września 2021 r. w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych odpowiedzialność za zgodne z przepisami powszechnie obowiązującymi, w tym § 207 ust. 1 pkt. 3 WT, i wiedzą techniczną, sporządzenie projektu budowlanego spoczywa na projektancie;

- Projekt przewiduje rozwiązania zapobiegające negatywnemu wpływowi wód opadowych (zbiornik wraz z instalacją) i nie obejmuje takiej zmiany ukształtowania terenu, aby wzdłuż działki odwołujących się powstała skarpa w kierunku ich nieruchomości – projektowane niewielkie skarpy są nachylone w kierunku terenu inwestycyjnego;

- § 28 ust. 2 WT - w przypadku, gdy m.in. nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej – dopuszcza odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych, więc zaprojektowany zbiornik jest zgodny z tym przepisem i uwzględnia zakaz kierowania wód opadowych na teren sąsiedniej nieruchomości (§ 29 WT);

- Odległość okapu zaprojektowanego budynku zwróconego w stronę granicy działki sąsiedniej wynosi 1,03-1,19 m i jest zgodna z § 12 ust. 7 WT. Podmurówka kamienna budynku jest wysunięta w kierunku zewnętrznym względem ścian parteru budynku, przez co spełniono także wymiar minimalnego wysięgu okapu (80 cm – m.p.z.p.). Aby zabezpieczyć działki sąsiednie przed zsuwaniem się śniegu z dachu projektowanego budynku, na całej długości okapu, tj. północnej i południowej połaci dachu, zaprojektowano śniegołapy (bariery przeciwśnieżne) w dwóch rzędach;

- Odpowiedzialność za parametry rur spustowych i rynien oraz możliwość przyjęcia przez nie wód opadowych spoczywa na projektancie. O ile organy administracji architektoniczno-budowlanej mają obowiązek sprawdzić kompletność projektu budowlanego i jego zgodność z przepisami powszechnie obowiązującymi, o tyle nie mają takiej kompetencji w zakresie sprawdzenia projektu budowlanego co do jego zgodności z zasadami wiedzy technicznej;

- Organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może zakładać, że roboty budowlane będą wykonywane niezgodnie z przepisami i sztuką budowlaną. Odpowiedzialność za wykonywanie wykopów pod budynek i ich negatywny wpływ na nieruchomości sąsiednie spoczywa na kierowniku budowy (art. 22 pkt 4 u.p.b.), który jest upoważniony do wstrzymania robót budowlanych;

- Analiza przesłaniania przedstawiona przez inwestora może stanowić dowód spełnienia wymagań wynikających z § 13 i 60 WT, albowiem została sporządzona przez posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń oraz wpisanego na listę członków Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów, a o jej rzetelności świadczy uwzględnienie okoliczności przyszłej (choć niedeklarowanej) rozbudowy budynków sąsiednich. Samo twierdzenie, że analiza jest nierzetelna i niejasna – niepoparte własnymi wyliczeniami czy kontranalizą - stanowi nieuprawnioną polemikę z dokumentacją techniczną sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, ponieważ nie zawiera argumentacji, która wskazywałaby na błędną ocenę;

- Projektowany zbiornik na wody opadowe nie stanowi budowli hydrotechnicznej (§ 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie). Tego typu obiekt służy do odprowadzania, a nie pobierania (ujmowania) wody, a ponadto nie dotyczy ani wód powierzchniowych, ani podziemnych, ale opadów atmosferycznych. Dlatego tego typu zbiornik nie kwalifikuje się do kategorii urządzeń wodnoprawnych objętych obowiązkiem uzyskania odrębnego pozwolenia. Jeżeli zbiornik jest urządzeniem szczelnym, to nie zmienia on stanu wód gruntowych, czyli nie kształtuje zasobów wodnych, a zatem nie jest zatem urządzeniem wodnym, i jego wykonanie nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. W. i W. I., zarzucając jej naruszenie:

1) art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. przez brak podjęcia przez organ odwoławczy wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz odzwierciedlenia powyższego w uzasadnieniu decyzji, tj. w szczególności ustalenia:

a. braku chronionego pasa terenu o długości 8 metrów wyznaczonego przez najbardziej wysunięte elementy istniejących budynków pomiędzy palnym okapem dachu projektowanego obiektu a palnym okapem dachu budynku posadowionego na działce nr [...];

b. braku oddzielenia poddasza projektowanego obiektu elementem oddzielenia przeciwpożarowego;

c. palnego charakteru elementów stanowiących połacie dachu projektowanego obiektu w postaci drewnianych krokwi, kontrłat i łat;

d. braku spełniania przez dach projektowanego obiektu parametru REI 30 oraz REI 60;

e. wysunięcia przed ścianę oddzielenia przeciwpożarowego elementów palnych projektowanego obiektu w postaci drewnianej krokwi więźby dachowej;

f. występowania styropianu (materiału palnego) w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego na kondygnacji piwnic

- podczas gdy powyższe okoliczności wynikają już z samego projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego przyjęcia, że projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a w szczególności § 207 ust. 1, § 226 ust. 1, § 232, § 271 ust. 10-12 WT;

2) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji mimo ww. naruszeń w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz sprzeczności projektu zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego z § 6 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. i przepisami techniczno-budowlanymi, a w szczególności § 207 ust. 1, § 226 ust. 1, § 232, § 271 ust. 10-12 WT;

3) § 207 ust. 1, § 226 ust. 1, § 232, § 271 ust. 10-12 WT w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 u.p.b. przez niezastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie projekt architektoniczno-budowlany nie spełniał wymogów określonych powołanymi przepisami w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, albowiem pomiędzy palnym okapem dachu budynku posadowionego na działce nr [...] a palnym okapem dachu projektowanego obiektu brak jest chronionego pasa terenu o długości 8 metrów, nie zapewniono elementu oddzielenia przeciwpożarowego dla poddasza projektowanego obiektu oddzielonego elementami palnymi (drewniane krokwie, kontrłaty i łaty - połacie dachu projektowanego obiektu), natomiast przed projektowaną ścianą oddzielenia przeciwpożarowego na kondygnacji piwnic i parteru wysunięto element palny w postaci drewnianego okapu dachu, a także zastosowano styropian (materiał palny) w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego na kondygnacji piwnic projektowanego obiektu;

4) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.b. w zw. z m.in. § 6 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. przez błędne przyjęcie, że spełnione zostały wymagania umożliwiające wydanie w niniejszej sprawie pozwolenia na budowę i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany są niezgodne z m.p.z.p. (w tym § 6 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p.), a tym samym istnieje bezwzględna przeszkoda do wydania pozytywnego rozstrzygnięcia;

5) art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. w związku z art. 140 i 144 k.c. przez błędne przyjęcie, że spełnione zostały wymagania umożliwiające wydanie w niniejszej sprawie pozwolenia na budowę i utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy nie został należycie rozpatrzony i uwzględniony uzasadniony interes skarżących w związku z oddziaływaniem projektowanego obiektu na ich nieruchomość, bowiem w związku z budową projektowanego obiektu działka oraz posadowiony na działce budynek pozostający we własności Skarżących zostanie pozbawiony w znaczący sposób światła dziennego,

6) art. 35 ust. 4 u.p.b. przez błędne przyjęcie, że w sprawie spełnione zostały wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 1 u.p.b. i organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę;

7) § 3 pkt 1a WT oraz art. 2 pkt 12 u.p.z.p. przez błędne przyjęcie, że działka inwestorów spełnia parametry działki budowlanej, podczas gdy nie spełnia ona parametrów określonych w m.p.z.p. i nie może być kwalifikowana jako działka budowlana.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nieruchomość inwestorów ma szerokość mniejszą niż 16 m, a tym samym istnieje bezwzględna przeszkoda do wydania pozwolenia na budowę. Z wykładni językowej § 6 ust. 2 pkt 1 m.p.z.p. wynika, że fragment "o szerokości nie mniejszej niż 16 m" odnosi się zarówno do "już wydzielonych geodezyjnie działek", jak i "nowo wydzielonych działek".

Podkreślono, że w załączonej do skargi opinii z dnia 10 maja 2023 r. architekt wskazał, że projektowany budynek nie spełnia wymagań § 271 ust. 10-12 WT. W razie lokalizacji projektowanego budynku na działce nr [...] w zbliżeniu do już istniejących budynków (nr [...] - działka nr [...], nr [...] - działka nr [...], nr [...] - działka nr [...]), należy bowiem bezwzględnie zapewnić ochronę pasa terenu o szerokości 8 metrów od krawędzi elementów budynków istniejących (palnych elementów okapów). Obrys projektowanego budynku wchodzi w ten pas. Architekt podkreślił, że ochrona budynków realizowana przez elementy oddzielenia przeciwpożarowego powinna dotyczyć całej wysokości projektowanego budynku, bo strefę pożarową stanowi budynek albo jego część oddzielona od innych budynków lub innych części budynku elementami oddzielenia przeciwpożarowego (§ 226 ust. 1 WT). Tymczasem projektowany budynek jest zaprojektowany tak, że kondygnacja piwnic i parteru jest oddzielona elementem oddzielenia przeciwpożarowego, a poddasze już nie. Połać dachu o kącie nachylenia 50 stopni nie spełnia wymagań dla elementu oddzielenia przeciwpożarowego o klasie REI 60. Elementy oddzielenia przeciwpożarowego powinny być wykonane z materiałów niepalnych (§ 232 ust. 1 WT), a tymczasem w projektowanym budynku krokwie, kontrłaty i łaty (elementy połaci dachu) są materiałami palnymi i nie da się ich dostępnymi środkami ochrony zabezpieczyć do kategorii niepalnych. Pożar, który powstałby na poddaszu projektowanego budynku mógłby z łatwością być rozprzestrzeniony na sąsiednie budynki. Na elewacjach północnej i południowej (rys. 9 i 11, projekt architektoniczno-budowlany) wskazano "DACH NRO REI 30", co nie jest tożsame z elementem oddzielenia przeciwpożarowego o klasie REI 60. Co więcej wskazanie "DACH NRO REI 30" nie jest poparte rozwiązaniem technicznym (rys. 8, projekt architektoniczno-budowlany), bo od strony zewnętrznej połać dachu nie spełnia parametrów REI 30 (układ elementów: pokrycie z blachy, łaty, kontrłaty, membrana i krokwie drewniane, nie jest atestowaną przegrodą spełniającą parametry REI 30). Niedopuszczalna jest sytuacja, w której element palny (drewniane okapy budynku - wysunięta przed lico ściany na odległość 80 cm krokiew więźby dachowej) znajduje się przed ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Odległość między istniejącym palnym okapem dachu budynku na działce nr [...] a niespełniającym wymogów § 232 ust. 1 WT palnym okapem dachu projektowanego budynku wynosi jedynie 5 metrów, więc niebezpieczeństwo ewentualnego rozprzestrzenienia się ognia pomiędzy budynkami jest bardzo wysokie. Na koniec architekt zauważył, że także zaprojektowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego na kondygnacji piwnic (ściana zewnętrzna S2) narusza § 232 ust. 1 WT, bo jej warstwę stanowi materiał palny, tj. styropian (rys. 2, projekt architektoniczno-budowlany).

W oparciu o te zarzuty skarżący wnieśli o: (i) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, (ii) zasądzenie od organu solidarnie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 34 zł, (iii) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W wyniku rozpoznania sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zawarte w niej zarzuty są słuszne.

Powodem uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jest co najmniej przedwczesne stwierdzenie przez organy, że budynek spełnia wymogi bezpieczeństwa pożarowego. Sporna inwestycja położna jest na bardzo wąskiej działce (około 9 metrów, jak wskazuje organ), wobec czego projektuje się zbliżenie budynku do granic działek sąsiednich na odległość od 1,61-1,69 m - od północnej i południowej granicy działki.

Zgodnie z § 12 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225) dalej zwanym rozporządzeniem, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.

Działka inwestycyjna znajduje się na terenie, który w planie miejscowym przeznaczony jest dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonym w uchwale Nr LVIII/926/2010 Rady Miasta Zakopane z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Pardałówka - Antałówka" symbolem 3.MN (§16 ust. 2 pkt. 1 lit. a).

Oznacza to, że co do zasady dopuszczalne jest zbliżenie budynku do granicy działek sąsiednich na odległość "nie mniejszą niż 1,5 m". Jednak przywołany wyżej przepis rozporządzenia wskazuje, że jednocześnie aby zbliżenie takie było możliwe, konieczne jest zachowanie przepisów odrębnych oraz przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 rozporządzenia, co oznacza między innymi konieczność zachowania szczególnych wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej.

Dalej wskazać należy, że działki po stronie północnej i południowej projektowanej inwestycji, czyli te do granic których następuje zbliżenie projektowanego budynku, zabudowane są budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, z otworami okiennymi zwróconym w stronę działki inwestycyjnej. Natomiast projektowany budynek, w ścianach znajdujących się od strony północnej i południowej, otworów okiennych i drzwiowych nie będzie posiadał (otwory okienne wypełnione są pustkami szklanymi o odporności ogniowej EI30). Organ I instancji zaliczył budynki do budynków zagrożenia ludzi ZLIV o klasie odporności ogniowej D. Projektowana odległość między budynkami na działce inwestycyjnej oraz na działkach nr [...] (od strony północnej i południowej), wynosi odpowiednio 6,65 i 7,01 m.

Jak stwierdziły organy obu instancji, ściany północna i południowa, zostały zaprojektowane jako ściany o klasie odporności ogniowej REI 60.

Co do zasady zatem, co wynika z § 271 rozporządzenia, odległość pomiędzy istniejącymi a projektowanym budynkiem, z punktu widzenia przepisów ochrony przeciwpożarowej – powinna wynosić 8 metrów. Także i ta odległość może jednak zostać zmniejszona, pod warunkiem zastosowania w projektowanym budynku ścian oddzielenia pożarowego. Organ stwierdził, że takie ściany zostały zaprojektowane.

Przeciwne twierdzenia zawiera natomiast opinia mgr. Inż. arch. R. C. załączona do skargi.

Twierdzenia zawarte w tej opinii pokrywają się co najmniej w części z projektem budowlanym, zatwierdzonym zaskarżoną decyzją. Na str. 19 części opisowej projektu informacje dotyczące ochrony przeciwpożarowej określają tylko klasyfikację budynku (ZLIV). Natomiast na (nienumerowanych) kartach części rysunkowej projektu (rzut parteru, poddasza, więźby dachowej, połaci dachowych) znajduje się rysunek i opis ścian zewnętrznych określonych jako ściany o klasie odporności ogniowej REI 60 (rzut parteru i rzut poddasza), natomiast opisu takiego brak w przypadku rzutu więźby dachowej i połaci dachowych. Co więcej, w przypadku rzutu więźby dachowej w uwagach dotyczących wykonania konstrukcji więźby wskazano, że płatwie, jętki, łaty kontrdachowe oraz kontrłaty wykonane zostaną z drewna świerkowego. Elementy drewniane konstrukcji dachu mające bezpośredni kontakt z murem lub betonem należy izolować od podłoża izolacją przeciwwilgociową. Drewno impregnować w miejscach narażonych na wilgoć atestowanymi środkami drewnochronnymi i impregnacyjnymi.

Z powyższego opisu zawartego w projekcie wynika, że cała drewniana konstrukcja więźby dachowej nie jest zabezpieczona przed ogniem, a jedynie przed wilgocią. Oznacza to, że co najmniej niedostatecznie wyjaśniono kwestię realnego zabezpieczenia budynków sąsiednich przed ewentualnym rozprzestrzenianiem się pożaru z projektowanego budynku.

Podkreślenia przy tym wymaga, że obowiązek organu dotyczący sprawdzenia prawidłowego zastosowania przepisów przeciwpożarowych w przedłożonym projekcie wynika w niniejszej sprawie z tego, że kwestia odległości pomiędzy projektowanym budynkiem a istniejącymi budynkami oraz pomiędzy projektowanym budynkiem a granicami zabudowanych działek sąsiednich wchodzi w zakres projektu zagospodarowania terenu, którego prawidłowość po myśli art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.), ma obowiązek sprawdzić organ, nie opierając się wyłącznie na oświadczeniach projektanta.

Jak już wyżej wskazano, aby zmniejszenie odległości ustalonych w rozporządzeniu jako odbiegających od reguły było dopuszczalne, wymaga zastosowania określonych rozwiązań technicznych z zakresu ochrony przeciwpożarowej, dlatego nie jest możliwe zaakceptowanie przez organ mniejszych niż reguła odległości, bez jednoczesnego sprawdzenia czy zaprojektowane zostały rozwiązania, które na to pozwalają. Nadto przepisy techniczne szczególnie dotyczące ochrony przeciwpożarowej nie mogą być traktowane pobieżnie, gdyż skutki ich naruszenia w razie wystąpienia pożaru mogą nieść za sobą szkody niepowetowane.

Ponownie prowadząc postępowanie organ będzie obowiązany kwestie te jednoznacznie wyjaśnić i zapewnić zgodność projektu z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej.

Nie jest natomiast uzasadniony zarzut skargi, że projektowana inwestycja jest niezgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tj. z § 6 ust. 2 pkt 1 lit.a tego planu.

Przepis ten stanowi:

"2. Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczone symbolami 1.MN - pow. 0,90 ha, 2.MN - pow. 1,19 ha, 3.MN - pow. 3,43 ha, 4.MN - pow. 0,61 ha, 5.MN - pow. 0,33 ha, 6.MN - pow. 0,29 ha, 7.MN/U - pow. 1,36 ha, 8.MN - pow. 3,58 ha, 8a.MN/U - pow. 0,51 ha, 9.MN - pow. 0,18 ha, 10.MN - pow. 0,17 ha, 11.MN - pow. 0,37 ha, 12.MN - pow. 0,20 ha, 13.MN - pow. 3,90 ha, 14.MN - pow. 4,49 ha. Obowiązują następujące zasady zagospodarowania terenów:

1) Przeznaczenie podstawowe:

a) budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne realizowane na już wydzielonych geodezyjnie działkach i na nowo wydzielonych działkach, o szerokości nie mniejszej niż 16 m. Dla nowo wydzielonych działek obowiązuje powierzchnia nie mniejsza niż 600 m2 przy uwzględnieniu ustaleń § 4, ust.15, pkt 3 i 4.

b) usługi hotelarskie, realizowane jako budownictwo pensjonatowe - budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m2 i szerokości nie mniejszej niż 16 m przy uwzględnieniu ustaleń § 4, ust.15, pkt 3 i 4;

c) usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi dla turystów w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, a w terenie oznaczonym symbolem 8a.MN usługi komercyjne związane z obsługą rekreacji."

Skarżący twierdzą, że zapis ten zezwala na realizację budownictwa jednorodzinnego (domów jednorodzinnych) wyłącznie na działkach o szerokości nie mniejszej niż 16 metrów, niezależnie od tego, czy są to działki już istniejące (powstałe przed wejściem w życie planu) czy też nowo wydzielane.

Z tą interpretacją nie sposób się zgodzić. Akt prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem powszechnie obowiązującym, konstytucyjnym źródłem prawa i podlega interpretacji tak jak każdy inny akt prawny.

Sfomułowanie "budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne realizowane na już wydzielonych geodezyjnie działkach i na nowo wydzielonych działkach, o szerokości nie mniejszej niż 16 m." ze względu na niezbyt fortunne umiejscowienie przecinka po słowie "działkach" wymaga wykładni. Jednak wykładania literalna zaprezentowana przez skarżących jest niemożliwa do zaakceptowania, albowiem prowadziłaby do wniosku, że choć działka skarżących znajduje się według planu w terenie 3MN, czyli przewidzianym do zainwestowania, to pośrednio w ogóle pozbawiona została waloru działki budowlanej, bo nie może zostać na niej posadowiony ani budynek mieszkalny jednorodzinny ani pensjonat. Zgodnie bowiem z przeznaczeniem określonym w § 6 ust. 2 pkt 1 lit. a planu, "usługi hotelarskie, realizowane jako budownictwo pensjonatowe - budynki wolnostojące, na działkach o powierzchni nie mniejszej niż 1000 m2 i szerokości nie mniejszej niż 16 m". W tym przypadku rzeczywiście nie ma wątpliwości, że usługi hotelarskie nie mogą zostać zrealizowane na działkach o powierzchni mniejszej niż 1000 m2 i szerokości mniejszej niż 16 m – niezależnie od tego, kiedy działki te powstały (czy jest to stan zastany przez plan czy też jest to działka nowo wydzielana). Zdaniem Sądu nie ma podstaw i uzasadnienia do takiej wykładni spornego przepisu, który pozbawiałby skarżących prawa zabudowy.

Zdaniem Sądu wyznaczenie minimalnej szerokości działek przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne ("o szerokości nie mniejszej niż 16 m") dotyczy wyłącznie nowych podziałów nieruchomości, nie dotyczy zaś nieruchomości istniejących w dniu wejścia w życie planu "Antałówka - Pardałówka".

Działka nr [...] na której planowana jest budowa, objęta jest księga wieczystą nr [...] (co wynika z uproszczonego wypisu z rejestru gruntów znajdującego się na k. 7 akt adm.), z kolei z księgi wieczystej wynika, że podstawą wpisu tej działki był wypis z mapy ewidencyjnej oraz wypis z rejestru gruntów z 2004r., czyli z daty sześć lat wcześniejszej niż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Księgę wieczystą Sąd zbadał z urzędu w powszechnie dostępnym systemie elektronicznych ksiąg wieczystych.

Z powodów wyżej przedstawionych zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. Decyzja organu I instancji została uchylona na zasadzie art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 997 zł składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez skarżących wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżących, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1923 z późn. zm.).