Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 69/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga W.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.

Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 16 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez podpisanie skargi, pod rygorem jej odrzucenia oraz do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 320 zł (trzysta dwadzieścia złotych), pod rygorem odrzucenia skargi. Do pierwszego z wezwań została dołączona kserokopia skargi w celu jej podpisania i odesłania do sądu.

Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone 29 stycznia 2008 r. córce skarżącego (dorosłemu domownikowi).

Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu W. P. nie uzupełnił braku formalnego skargi oraz nie uiścił wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż skarga winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka prawnego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 57 § 1 pkt 1-3, art. 230 § 1, 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).

Niepodpisanie skargi stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Dlatego też zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Przewodniczący Wydziału wezwał W.P. do uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie 7 dni poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego zarządzenia została doręczony skarżącemu 29 stycznia 2008 r. w drodze tzw. doręczenia zastępczego w trybie art. 72 p.p.s.a., a zatem ustawowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi przez skarżącego upływał w dniu 5 lutego 2008 r. W. P. nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że termin siedmiodniowy przewidziany do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, a zatem jego upływ prowadzi do zastosowania rygoru przewidzianego ustawą.

Na podstawie zarządzenia z dnia 16 stycznia 2008 r. Przewodniczący Wydziału wezwał W.P. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 320 zł, wskazując jednocześnie 7-dniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać przez skarżącego wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie bowiem z treścią art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli zatem pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z uwagi na fakt, że doręczający nie zastał skarżącego w mieszkaniu, przesyłka wraz z odpisem zarządzenia została 29 stycznia 2008 r. doręczona do rąk dorosłego domownika (art. 72 p.p.s.a.), a zatem ustawowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upływał w dniu 5 lutego 2008 r. W. P. nie uiścił wpisu.

Z tych względów skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i 3 p.p.s.a. należało odrzucić.