Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 3/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2025-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, § 3, art. 46 § 1 i § 3, art. 47 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 18 października 2024 r. nr SKO.415/266/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu R.J. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

R.J. – zastępowany przez pełnomocnika r. pr. A.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 18 października 2024 r. nr SKO.415/266/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Wobec tego, że skarga obarczona była brakami formalnymi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 2 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do nadesłania 9 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – zwana dalej: "P.p.s.a."). Do usunięcia tych braków wyznaczony został siedmiodniowy termin, liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało wysłane na wskazany w skardze adres Kancelarii Radcy Prawnego. Z uwagi na nieobecność adresata korespondencja, została w dniu 8 stycznia 2025 r. awizowana w placówce pocztowej, a następnie 16 stycznia 2025 r. powtórnie awizowana.

Terminu do odbioru wezwania mijał 22 stycznia 2025 r.

Zakreślony termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie 29 stycznia 2025 r. (środa).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie ustanowienia pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również i w tej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Procesową konsekwencją nieuzupełnienia ww. braku, jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

Ponadto zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma (w tym wypadku) skargi należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Brak uzupełnienia w terminie ww. braku formalnego powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.)

Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone

w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie pismo (tj. wezwanie), zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu – reprezentowanemu przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. A.B. Jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczyciel, 8 stycznia 2025 r. pismo adresowane do pełnomocniczki skarżącego, z uwagi na jej nieobecność, pozostawił w placówce pocztowej. Placówka pocztowa 16 stycznia 2025 r. powtórnie awizowała ww. przesyłkę. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 P.p.s.a.) wypadał 22 stycznia 2025 r. (środa). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał 29 stycznia 2025 r.

W przedmiotowej sprawie skarżący mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu i nie nadesłał 9 odpisów skargi oraz nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Nieuzupełnienie zaś braków formalnych skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia.

W zaistniałej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 i § 3 oraz art. 47 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.