Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2440/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 września 2023 r., nr DAP-WOSRFR-7280-57/2023/MBs w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 22 września 2023 r., nr DAP-WOSRFR-7280-57/2023/MBs, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Lubuskiego z 26 maja 2023 r., nr GN-II.7541.626.2022.WGaw w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody Lubuskiego z 26 kwietnia 2018 r., nr GN-II.7541.98.2017.EOrł, odmawiającą K. G. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez J. H. w miejscowości [...], pow. [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

We wstępnej części skargi E. G. wymienił siebie jako skarżącego, natomiast podpisując skargę podał, że działa jako pełnomocnik E. G. Wobec tego, Sąd wezwał E. G. do podania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi, informacji, z której wynika czy wnosi skargę w swoim imieniu, czy też w imieniu E. G., a jeśli w imieniu E. G., to do wskazania spełnienia przesłanek z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) i nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym. W odpowiedzi na wezwanie E. G. nadesłał pismo z 23 lutego 2024 r., do którego załączył kopie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 1 marca 2023 r., kopie pism kierowanych do Ministra i Wojewody Lubuskiego. Załączył także pismo z 12 stycznia 2023 r. oznaczone jako ,,oświadczenie", z treści którego wynika przekazanie na jego rzecz przez E. G. uprawnienia do dochodzenia ogółu praw wynikających z przysługującego zadośćuczynienia za mienie pozostawione poza granicami RP wraz z notarialnym poświadczeniem podpisu przez E. G. Pismo to nie czyniło zadość wezwaniu i nie zawierało prawidłowego umocowania do występowania w imieniu E. G. przed sądem administracyjnym.

Wobec powyższego, wezwano E. G. do nadesłania jednoznacznej informacji w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi, z której wynika:

1) czy wnosi skargę w imieniu E. G., czy też w swoim imieniu;

2) czy spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. do reprezentowania E. G.;

3) jeżeli spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a., to zobowiązano pełnomocnika do złożenia oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby jednoznacznie, że jest on uprawniony do reprezentowania skarżącej E. G. przed sądem administracyjnym.

Pismem z 10 kwietnia 2024 r. E. G. oświadczył, że wnosi skargę w imieniu E. G. i podał, że spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. Do oświadczenia załączył ponownie pismo z 12 stycznia 2023 r. Nie przedłożył natomiast pełnomocnictwa. W związku z powyższym, zarządzeniem z 22 kwietnia 2024 r. wezwano E. G. do ostatecznego wskazania, w jaki sposób spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a., w szczególności, czy jest małżonkiem, bratem, wstępnym, zstępnym bądź osobą pozostającą w stosunku przysposobienia z E. G., w imieniu której jak wskazał wnosi skargę.

W odpowiedzi z 13 maja 2024 r. wnoszący skargę oświadczył, że spełnia powyższe przesłanki, ponieważ jest kuzynem E. G., a ich matki były siostrami.

Wobec nieuzupełnienia braków pełnomocnictwa, zarządzeniem z 20 maja 2024 r. E. G. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej osobiste podpisanie, celem potwierdzenia jej wniesienia do sądu administracyjnego przez podmiot uprawniony. Jednocześnie przesłano jej odpis skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie i odpis skargi została zwrócona przez operatora pocztowego do Sądu z adnotacją ,,zwrot nie podjęto w terminie". Natomiast, jak wynika z notatki służbowej pracownika Wydziału Informacji Sądowej z 13 czerwca 2024 r., E. G. poinformował o śmierci E. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Z kolei, według art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym osoba składająca pełnomocnictwo powinna być podmiotem uprawnionym do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a więc takim, który spełnia przesłanki z art. 35 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie, skarga została złożona i podpisana przez osobę, która nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. E. G. jest kuzynem strony skarżącej. Wobec tego, nie mógł reprezentować strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze całokształt wskazanych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.