Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 360/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I. B. – skarżąca w niniejszej sprawie, reprezentowana przez adwokata, wniosła za pośrednictwem Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej GIF) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę

na decyzję tego organu z [...] grudnia 2017 r. dotyczącą cofnięcia zezwolenia

na prowadzenie apteki, zlokalizowanej w O., przy ul. W. [...].

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że z wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej utrzymywała siebie i rodzinę, osiągany dochód stanowił jedynie źródło jej utrzymania. Uznała, że aktualny brak prowadzenia apteki stanowi poważny uszczerbek dla utrzymania jej i rodziny i powoduje utratę płynności finansowej oraz grozi niepowetowaną szkodą. Dodała, że ciążą na niej liczne zobowiązania finansowe, wynikające między innymi z zakupu leków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369

ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest

do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, twierdzeń skarżącej przedstawionych na rzecz wniosku

o przyznanie ochrony tymczasowej nie sposób skonfrontować z jej obecną sytuacją finansową, ponieważ nie została ona w żaden sposób wykazana i zobrazowana stosownymi dokumentami.

W ocenie Sądu, sama konieczności uregulowania zobowiązań finansowych wynikających z prowadzenia apteki, bez odniesienia tej okoliczności

do sytuacji materialnej skarżącej nie nadaje się do oceny, jako przesłanka złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji GIF. Tak sformułowany wniosek czyni go de facto pozbawionym właściwego uzasadnienia, które pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia warunków określonych powyższym przepisem.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

W związku z powyższym wskazać należy, że skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w gruncie rzeczy nie przywołała żadnych okoliczności, nie zobrazowała ich w należyty sposób, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.