Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 516/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia m. na działanie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przyzwolenia i akceptacji dla wybudowania stacji paliw w K. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie m. " wniosło skargę na działanie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przyzwolenia i akceptacji dla wybudowania stacji paliw w K. z rażącym naruszeniem prawa, przyzwolenia dla jej nielegalnej rozbudowy i bezprawnej pracy w godzinach nocnych. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że przedmiotem skargi jest legalizowanie przez WWINB swoimi decyzjami stanu prawnego w kompleksie samowoli budowlanych.

W. Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Organ administracyjny wskazał, że wniesioną skargą nie zostało zaskarżone żadne jego rozstrzygnięcie, gdyż przed WWINB nie toczy się żadne postępowanie administracyjne. Analizując skargę WWINB nie był w stanie określić charakteru wniesionej skargi tj. czy jest to skarga na konkretne rozstrzygnięcie WWINB czy też ogólna skarga na bezczynność i działanie organów nadzoru budowlanego w sprawie stacji paliw zlokalizowanej na dz. [...] przy ul. [...] w K.. Z treści wniesionej skargi wynika, iż wnoszący są niezadowoleni z powstania i działania stacji paliw powstałej na nieruchomości przy ul. [...] w K.. Ponadto skarżący wnosi uwagi, jakoby działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego zmierzające do doprowadzenia spornej stacji paliw przy ul. [...] i [...] do stanu zgodnego z prawem, m.in. poprzez zalegalizowanie samowoli budowlanych, były działaniami naruszającymi przepisy prawa.

WWINB wskazał, że wielokrotnie udzielał odpowiedzi skarżącym, którzy występowali zarówno bezpośrednio do WWINB, jak i za pośrednictwem innych organów i podmiotów, na jakim etapie są poszczególne postępowania administracyjne dotyczące obiektów, których inwestorami są państwo Ochmann. Wielokrotnie wyjaśniano również, że WWINB zajmuje się wyłącznie kwestią zgodności przedmiotowej stacji paliw z przepisami prawa budowlanego a nie badaniem zgodności z regulacjami dotyczącymi ochrony środowiska czy też określaniem pory dnia w jakiej przedmiotowa stacja paliw ma działać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023r. poz. 1634 – dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzycielka o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Analiza treści złożonej skargi nie pozwala stwierdzić, aby przedmiotem zaskarżenia miał być, któryś z podanych powyżej aktów administracyjnych. Tut. Sąd dostrzega intencję skarżącego do zapewnienia – w jego ocenie – zgodnego z prawem działania inwestycji w postaci. Sąd nie jest jednak kompetentny do tego, aby w merytoryczny sposób odnieść się do podnoszonych przez niego wątpliwości o prawnym charakterze, w tym nie może za skarżącego ustalać, jakie działania z art. 3 § 2 P.p.s.a. miałyby być przedmiotem sądowej kontroli. Sąd administracyjny nie jest również powołany do tego, aby przeprowadzać kontrolę realizacji robót budowlanych bądź działalności gospodarczej. Nie jest on także powołany do tego, aby kontrolować zachowanie się organu administracji publicznej, o ile zachowanie to nie przybiera jednej z form, o której stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. – w związku z powstającymi zdaniem skarżącego wątpliwościami prawnymi, a także, aby wątpliwości te wyjaśniać. P.p.s.a. nie wprowadza w tym względzie żadnej instytucji prawnej, która pozwalałaby Sądowi na dokonanie wiążącej, urzędowej interpretacji powszechnie obowiązujących przepisów prawa, na wzór chociażby indywidualnych interpretacji podatkowych dokonywanych przez organy podatkowe. Kontrola sprawowana przez tut. Sąd może dotyczyć jedynie konkretnie wskazanego aktu lub czynności albo bezczynności lub przewlekłości w określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a.

Podkreślić należy, iż to strona skarżąca winna wskazać jaką konkretnie decyzję, postanowienie, bądź inną czynność określonego organu zaskarża, względnie, w przypadku zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości w działaniu organu, wskazać w jakim toczącym się już postępowaniu administracyjnym dopatruje się dopatruje się tego rodzaju uchybień, względnie jakie konkretnie podanie inicjujące postępowanie przed organem administracji nie zostało przez organ w terminie przewidzianym przepisami prawa załatwione. Z informacji udzielonych przez WWINB wynika, że przed tym organem nie toczy się żadne postępowanie dotyczące stacji paliw zlokalizowanej przy ulicy [...] w K..

Wobec powyższego działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.