Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 628/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (za wyjątkiem piwa) w sprawie ze skargi S. T. na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

S. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem cofnięto wyżej wymienionemu - prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: "[...]" zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (za wyjątkiem piwa) z przeznaczeniem do spożycia w miejscu sprzedaży tj. w lokalu gastronomicznym bar "[...]" położonym w L.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że utrata zezwolenia spowoduje ujemne skutki zarówno dla jego rodziny, jak też dla rodzin pracowników, których zmuszony będzie zwolnić (tzn. pięć z siedmiu zatrudnionych przez niego osób). Podkreślił, że zawarł z klientami liczne umowy "o organizację imprez" (wesela, chrzciny, imieniny, urodziny), w związku z którymi pobrał zadatki. Utrata zezwolenia spowoduje konieczność zwrotu tych kwot w podwójnej ich wysokości, co doprowadzi jego i jego pracowników do "ruiny finansowej".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

wniosek S. T. nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.", samo wniesienie skargi nie powoduje skutku w postaci wstrzymania wykonania objętej nią decyzji. Jeśli jednak skarżący złoży stosowny wniosek, wówczas sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części kwestionowanego skargą aktu, na co wskazuje art. 61 § 3 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie sądu uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że brak uwzględnienia jego żądania spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

To zatem wnioskodawca obowiązany jest do przedstawienia takiej argumentacji, która uzasadnia udzielenie mu - mającej wyjątkowy charakter - tymczasowej ochrony. W pewnych sytuacjach, argumentacja ta winna zostać poparta dołączeniem do wniosku stosownej dokumentacji, potwierdzającej twierdzenia skarżącego.

W niniejszej sprawie, której przedmiotem jest decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie cofające zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, S. T. powołał się na konieczność rozwiązania z większością pracowników prowadzonego przez niego lokalu umów o pracę. To zaś pociągnie za sobą, w jego ocenie, "ruinę finansową" tych pracowników i jego samego. Składający skargę zwrócił także uwagę na fakt zawarcia z klientami licznych umów dotyczących organizacji różnego rodzaju przyjęć, w związku z którymi pobrał zadatki, a utrata przedmiotowego zezwolenia spowoduje obowiązek ich zwrotu w podwójnej wysokości. Na dowód powyższego S. T. dołączył dwie umowy o dzieło dotyczące zorganizowania "imprezy okolicznościowej" w dniu 17 września 2013 r. oraz w dniu 26 grudnia 2013 r., które potwierdzają pobranie przez wyżej wymienionego zadatków w kwotach 1 000 zł i 800 zł. Na potrzeby wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał natomiast, że po cofnięciu zezwolenia obroty baru zmalały o ok. 70 %.

Zdaniem Sądu, S. T. nie uprawdopodobnił, że cofnięcie mu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu (za wyjątkiem piwa) spowoduje konsekwencje, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedstawione w skardze twierdzenia skarżącego są nazbyt lakoniczne i trudno na ich podstawie wyciągnąć wniosek, że wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji jest w przypadku strony uzasadnione. Sąd nie dysponuje bowiem danymi, które odzwierciedlałyby jaki udział w całkowitej sprzedaży w lokalu stanowi sprzedaż napojów alkoholowych. Brak jest także dokładnych danych dotyczących sytuacji finansowej strony skarżącej. Te bowiem podane na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości, w związku zresztą z którymi skarżący wezwany został do ich wyjaśnienia (celem rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych). Wezwanie takie pozostało bez odpowiedzi. Z informacji podanych we wniosku o prawo pomocy wynika tymczasem, że łączny miesięczny dochód czteroosobowej rodziny skarżącego to 800 zł, w sytuacji, gdy deklarowane przez niego miesięczne wydatki to kwota ok. 10 000 zł (na utrzymanie rodziny i spłatę zaciągniętych kredytów).

Tym samym brak jest możliwości dokonania rzetelnej analizy pod kątem ustalenia, jak utrata zysków pochodzących ze sprzedaży alkoholu może faktycznie wpłynąć na sytuację materialną rodziny skarżącego.

Ponadto należy wskazać, że z przedłożonych przez skarżącego dwóch umów o dzieło nie wynika, że na przyjęciach okolicznościowych, których one dotyczą podawany ma być alkohol. Pod znakiem zapytania staje więc kwestia ewentualnego zwrotu dwukrotności pobranych zadatków.

Zwrócić uwagę należy także na fakt, iż w lokalu, którego dotyczy niniejsza sprawa nadal istnieje możliwość sprzedaży innych niż alkohol produktów (kebaby, napoje).

Wobec zatem braku precyzyjnych danych liczbowych dotyczących wielkości strat w związku z cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w stosunku do ogólnych obrotów w lokalu, nie ma możliwości dokonania oceny w aspekcie spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Z podanych względów, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.