Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3039/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3, art. 61 par.5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – K. K. pismem z dnia 24 września 2012 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odrębnym pismem z dnia 3 października 2012 r. Skarżąca na podstawie art. 60 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a." wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca wskazała, że skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji może być pozbawienie Skarżącej, jej męża i ich dwojga małoletnich dzieci środków utrzymania. Skarżąca dodała, że prowadzi z rodziną bardzo skromne życie a uzyskiwany dochód jest w całości przeznaczony na pokrycie bieżących kosztów utrzymania rodziny. Skarżąca i członkowie jej rodziny nie mają oszczędności a wykonanie decyzji pozbawi ich środków utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia.

Skarżąca jedynie stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci pozbawienia jej i jej rodziny środków otrzymania. Skarżąca powołała się na trudną sytuację majątkową dodała, że nie posiada żadnych oszczędności, prowadzi skromne życie a uzyskiwany dochód jest w całości przeznaczony na pokrycie bieżących kosztów utrzymania rodziny.

Skarżąca nie poparła jednak swoich oświadczeń żadnymi dokumentami, które mogłyby je potwierdzać. Skarżąca nie podała żadnych informacji na temat ewentualnych rachunków i wydatków i nie przedstawiła żadnych dowodów wskazujących na wysokość kosztów utrzymania a także potrzeb bytowych a ponadto nie przedstawiła dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych dochodów.

Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie pełnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów czy ponoszonych wydatkach.

W cenie Sądu, Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Za taką przesłankę nie może być uznane samo stwierdzenie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Zagrożenie to wiąże się bowiem, z każdą decyzją ostateczną nakładającą obowiązek uiszczenia podatku. Tymczasem, ustawodawca nie uznał za stosowne ustanowienie regulacji wstrzymującej wykonanie każdej zaskarżonej decyzji. Przeciwnie – wskazał przesłanki, których wystąpienie warunkuje wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego.

Bez przedstawienia stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.