Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 931/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art. 87 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Rennert (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia skarżącej terminu do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2007 r. [...] Spotka z ograniczoną odpowiedzialnością złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...].

Zarządzeniami z 25 i 27 września 2007 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Odpisy obu zarządzeń doręczono skarżącej w dniu 8 października 2007 r. - przesyłkę odebrała osoba uprawniona do odbioru korespondencji.

Skarżąca uiściła wpis sądowy w dniu 19 października 2007 r. Także tego samego dnia skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, przedkładając jednocześnie odpis aktualny KRS i dowód uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż o fakcie doręczenia wezwania w dniu 8 października 2007 r. dowiedziała się dopiero 19 października 2007 r., ponieważ pracownik odbierający korespondencję zanotował jaj wpływ w dniu 12 października 2007 r.

Sąd zważył:

W myśl przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z póżn. zm.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie jej terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, której to czynności strona nie dokonała w terminie bez swojej winy.

Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek taki składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a ocena argumentacji strony wnoszącej o to przywrócenie podlega ocenie sądu, który rozstrzyga czy brak swojej winy strona uprawdopodobniła.

Nadto przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., l SA/Wr 676/99, niepubl.), czy mylne pouczenie o środkach zaskarżania. Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się przykładowo: zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej

korespondencji w zakładzie osoby prawnej (wyrok NSA z 9 marca 2000 r., l SA/Gd 1288/99), nieznajomość prawa (wyrok NSA z 6 listopada 1998 r., l SA/Łd 153/97), czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99).

Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Z treści omawianego przepisu należy wywieść, iż to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne.

W oparciu o powyższe, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z zebranego materiału wynika, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było następstwem nieprawidłowego działania pracownika Spółki odpowiedzialnego za przyjmowanie i rejestrację wpływającej korespondencji. Adnotacja zamieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazuje, iż pisma nadane przez Sąd dnia 4 października 2007 r. zostały doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 8 października 2007 r. (poniedziałek). Jest to bezsporne.

Należy też zwrócić uwagę , że z wyjaśnień skarżącej wynika , iż w przypadku całej korespondencji otrzymanej tego dnia z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za wyjątkiem tylko jednego, bliżej nieokreślonego pisma -pracownik odnotował jej wpływ aż pięć dni później - w dniu 12 października 2007 r. (piątek). To w tym zdarzeniu skarżąca upatruje główne źródło niewłaściwego ustalenia początkowej daty, od której należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu wyznaczonego przez Sąd. Jest to jednak okoliczność wskazująca na ewidentne zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego u skarżącej za czynności kancelaryjne.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, powołanej przez skarżącą okoliczności nie można zatem zaliczyć do kategorii przesłanek pozytywnych pozwalających na załatwienie jej wniosku zgodnie z żądaniem.

W tej mierze Sąd podziela ugruntowany już w judykaturze pogląd, zgodnie z którym zaniedbania osób, którymi posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie SN z 15 marca 2000 r., II CKN554/00; postanowienie SN z 12 marca 1999 r., l PKN 76/99; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 25 lutego 1999 r., l ACa 17/99; wyrok NSA z 9 marca 2000 r, l SA/Gd 1288/99).

Pracodawca nie może ekskulpować się tym, że winę ponosi jego pracownik, skoro jest odpowiedzialny za działania osób, które zatrudnia. To pracodawca ponosi ryzyko zaniedbań personelu kancelaryjnego oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu kancelarii.

Według Sądu powołane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu są przejawem niestaranności, świadczą o wyraźnym zaniedbaniu pracownika a pośrednio wskazują na określone nieprawidłowości organizacyjne w funkcjonowaniu skarżącej Spółki. Są to przy tym przeszkody możliwe do przezwyciężenia, nie mogące więc uzasadniać przywrócenia terminu.

Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że skarżąca Spółka nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, zatem Sąd, na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a. , orzekł jak w sentencji.