Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1614/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2024 r. sprawy ze skargi S. F. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie pomocy mieszkaniowej stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

Zarząd Dzielnicy [...] (dalej Zarząd Dzielnicy/organ) uchwałą z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] (dalej uchwała) po rozpatrzeniu wniosku Pani S. F. (dalej wnioskodawczyni/skarżąca) o pomoc mieszkaniową z zasobu [...] nie zakwalifikował skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Ustalono, że skarżąca (ur. 1983 r., rozwiedziona), prowadząca 1- osobowe gospodarstwo domowe, wystąpiła w dniu [...] listopada 2022 r. z wnioskiem o pomoc mieszkaniową nie wskazując miejsca aktualnego zamieszkania. Zgodnie z oświadczeniem z dnia [...] grudnia 2022 r. wnioskodawczyni od 2020 r. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], czego nie udokumentowała.

Skarżąca dostarczyła załącznik nr 4 do wniosku, uzupełniony przez Administrację Obsługi Mieszkańców nr [...], gdzie nie jest wskazana jako osoba oczynszowana oraz zgłoszona do zamieszkiwania. Stwierdzono, że jeżeli skarżąca tam rzeczywiście zamieszkuje, to jest to bez wiedzy i zgody właściciela lokalu. Najemcą przedmiotowego lokalu był Pan G. H. na podstawie Umowy z dnia [...] grudnia 2018 r. (umowa wypowiedziana ze skutkiem na dzień [...] listopada 2022 r.). Lokal składa się z 1 pokoju, o powierzchni mieszkalnej 13.78 m2. Lokal ten jest zadłużony. Dochód zainteresowanej w badanym okresie 3 miesięcy, tj. sierpień, wrzesień, październik 2022 r. wyniósł 0 zł, wnioskodawczyni w tym okresie otrzymywała pomoc celową z OPS. Zgodnie z zaświadczeniem wystawionym przez pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej w ww. lokalu prowadzona jest procedura niebieskiej kary, co potwierdził Przewodniczący Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przemocy w Rodzinie, jednakże nie uszczegółowił swojej odpowiedzi.

Komisja Mieszkaniowa w dniu [...] czerwca 2023 r. negatywnie zaopiniowała wniosek.

Organ ww. uchwałą nie zakwalifikował skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Organ wskazał, że działał na podstawie § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz.U. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 6 ust. 1 pkt 2, § 45 pkt 5 i § 50 ust. 1 Statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik nr [...] do Uchwały Nr LXX/2182/2O1O Rady m.st. Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2022 r. poz. 9305) oraz § 35 ust. 1, § 4, § 5 ust. 3, § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 1, § 7 ust. 1, § 32 ust. 1 pkt. 2 w związku z § 32 ust. 8, § 32 ust. 1 pkt. 3 w związku z § 32 ust. 8 Uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. (dalej Uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r.) w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836, z 2020 r. poz. 5791, z 2021 r. poz. 5586 oraz z 2022 r. poz. 3530 i poz. 4666)

Stwierdził, że zgodnie z § 4 Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełnią kryteria określone w § 5 oraz określone w § 7, z zastrzeżeniem § 8 i 9, natomiast w myśl § 32 ust. 8 - niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oraz § 32 ust. 1 pkt 2 - wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniając dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywania się z obowiązków najemcy, ponadto § 32 ust. 1 pkt 3 - zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela.

W tym stanie rzeczy organ orzekł jak w uchwale.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów prawa postępowania, tj.:

1. § 32 ust. 1 Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. poprzez przyjęcie, że przesłanki przyjęte w powyższej jednostce redakcyjnej stanowię podstawę do oddalenia wniosku o udzielenie pomocy "(pisownia oryginalna) ...mieszkaniowej, podczas mogą one stanowić..." wyłącznie podstawę do poddania wniosku szczególnej analizie, a nadto wskazane uzasadnienie nie jest powiązane z treścią uchwały bowiem dotyczy lokalu, którego skarżąca nie była najemcą;

2. § 7 ust. 1 w zw. z ust. 4 Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. poprzez nieuwzględnienie szczególnej sytuacji w jakiej znalazła się skarżąca, nie rozważanie jej i nieuwzględnienie, że wymaga ona pomocy mieszkaniowej.

Jej zdaniem organ nie powiązał uzasadnienia uchwały z żadnym przepisem prawa miejscowego. Uznaje, że wnioskowanie organu opiera się błędzie logicznym i nieprawidłowej wykładni Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. dokonywanej przez organ, polegającej na pominięciu obecnej sytuacji skarżącej, w tym okoliczności osobistych w jakich skarżąca się znajduje. Wskazuje, że obecnie nie ma żadnego stałego miejsca zamieszkania - wskazany adres stanowi miejsce zamieszkania byłego partnera, który czasami pozwala skarżącej przenocować u siebie. Skarżąca jednak nie ma żadnej wiedzy w zakresie udzielonej zgody lub jej braku na przebywanie tam oraz opłat czynszowych i ewentualnego zadłużenia. Obecny najemca lokalu jej takich informacji nie udzielił, a WZL także ich nie ujawni, ponieważ skarżąca nie jest najemcą nieruchomości.

Uznała, że odmawianie udzielenia pomocy mieszkaniowej, w sytuacji, gdy dla skarżącej jedyną alternatywą byłaby klatka schodowa albo noclegownia, jest całkowicie nieuzasadnione i kłóci się z zasadą, zgodnie z którą lokale z gminnego zasobu lokalowego powinny być w pierwszej kolejności przyznawane osobom bezdomnym lub w trudnej sytuacji mieszkaniowej.

W związku z powyższym wnosiła o:

1. Stwierdzenie sprzeczności z prawem wydanej uchwały z dnia [...] grudnia 2022 r. w zakresie w jakim odmawia ona zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej,

2. Stwierdzenie, że uchwała nie podlega wykonaniu w zakresie w jakim odmawia ona zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej uchwale i stwierdził, że zarzuty skarżącej są bezzasadne. Uznał, że w analizie wniosku zbadał warunki zamieszkiwania wnioskodawczyni, jednakże w związku z przebywaniem w ww. lokalu bez zgody właściciela oraz brakiem prób uregulowania swojego zamieszkania w przedmiotowym lokalu, organ w odmowie udzielenia pomocy mieszkaniowej nie oparł się na § 7 ust. 1 Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. tylko na § 32 ust. 1 pkt 2 oraz 3, w związku z powyższym jego zdaniem zastosowanie § 7 ust. 4 w/w Uchwały było by bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest uchwała Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie nie zakwalifikowania skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu [...].

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z dnia 17 sierpnia 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.").

Skarżąca zarzuca naruszenie zarzucając naruszenie § 32 ust. 1 Uchwały z dnia 05 grudnia 2019 r. poprzez przyjęcie, że przesłanki przyjęte w powyższej jednostce redakcyjnej stanowię podstawę do oddalenia wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej, podczas mogą one stanowić wyłącznie podstawę do poddania wniosku szczególnej analizie, a nadto wskazane uzasadnienie nie jest powiązane z treścią uchwały bowiem dotyczy lokalu, którego skarżąca nie była najemcą oraz § 7 ust. 1 w zw. z ust. 4 w/w Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r. poprzez nieuwzględnienie szczególnej sytuacji w jakiej znalazła się skarżąca, nie rozważanie jej i nieuwzględnienie, że wymaga ona pomocy mieszkaniowej.

Organ stwierdza, że zarzuty są bezzasadne, ponieważ w analizie wniosku zbadał warunki zamieszkiwania wnioskodawczyni, jednakże w związku z przebywaniem w ww. lokalu bez zgody właściciela oraz brakiem prób uregulowania swojego zamieszkania w przedmiotowym lokalu, organ w odmowie udzielenia pomocy mieszkaniowej nie oparł się na § 7 ust. 1 uchwały tylko na § 32 ust. 1 pkt 2 oraz 3, w związku z powyższym zastosowanie § 7 ust. 4 uchwały było by bezzasadne.

Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy Uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 04 stycznia 2017 r, wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16 wyraźnie wskazał, że z przepisów uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 09 lipca 2009 r., a także z art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać́ praworządnie oraz uwzględniać́ interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając, że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art. 7 K.p.a.

W ocenie Sądu powyższe stanowisko należy odnieść również do spraw rozstrzyganych przez Zarządy Dzielnic m.st. Warszawy na podstawie aktualnie obowiązujących regulacji prawnych zawartych w Uchwale Rady m.st. Warszawy z dnia 05 grudnia 2019 r.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, że obowiązkiem organu wydającego zaskarżoną uchwałę z dnia [...] czerwca 2023 r. było zatem podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, wskazać należy, iż czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. Oczywistym jest też to, że efekt powyższych działań organu powinien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu uchwały. Uzasadnienie winno prezentować zarówno stanowisko organu odnośnie do ustaleń faktycznych, jak też jego wnioski wysnute z analizy faktów przez pryzmat stosownego przepisu prawa materialnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2567/20).

Zgodnie z § 4 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 oraz warunki określone w § 7, z zastrzeżeniem § 8 i 9. Oznacza to, iż kryteria określone w § 5 (dochodowe) i § 7 (warunki zamieszkiwania) tej uchwały muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie jednego z nich wyklucza uwzględnienie wniosku o pomoc mieszkaniową, chyba że zachodzą inne przesłanki wynikające z przepisów uchwały, mające wpływ na rozstrzygnięcie wniosku.

W myśl § 5 ust. 1 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, łączny dochód uprawniający do uzyskania pomocy mieszkaniowej nie może przekraczać iloczynu wartości, o której mowa w art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy o finansowym wsparciu oraz odpowiedniej wartości procentowej, o której mowa w ust. 2.

W myśl § 32 ust. 1 ww. uchwały wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej:

1) ocenę faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzoną bezpośrednio w miejscu zamieszkiwania wnioskodawcy z zastrzeżeniem ust. 9 i 10;

2) dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy;

3) zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela;

4) posiadanie przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania innego tytułu prawnego do lokalu niż wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1;

5) rozporządzenie w okresie ostatnich 7 lat przed dniem złożenia wniosku, przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania, nieruchomością lub spółdzielczym prawem, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1, w tym fakt dokonania przez te osoby zamiany tych tytułów prawnych na lokal kwalifikujący do ubiegania się o poprawę warunków zamieszkiwania w ramach mieszkaniowego zasobu;

6) warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach.

Dodatkowo należy przypomnieć, że zgodnie z § 32 ust. 8 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, podstawą odmowy zakwalifikowania wniosku do udzielenia pomocy mieszkaniowej może być potwierdzenie nieprawdy w złożonych oświadczeniach i dokumentach, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, o której mowa w ust. 1 oraz niezłożenie dokumentów i oświadczeń w wyznaczonym terminie określonym na podstawie § 31 ust. 1a.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, że obowiązkiem Zarządu Dzielnicy wydającego zaskarżoną uchwałę, było zatem podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, wskazać należy, iż czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. Oczywistym jest też to, że efekt powyższych działań organu powinien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu uchwały. Uzasadnienie winno prezentować zarówno stanowisko organu odnośnie do ustaleń faktycznych, jak też jego wnioski wysnute z analizy faktów przez pryzmat stosownego przepisu prawa materialnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2567/20).

Z akt sprawy wynika, że skarżąca prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Wstąpiła w dniu [...] listopada 2022 r. z wnioskiem o pomoc mieszkaniową nie wskazując miejsca aktualnego zamieszkania. Zgodnie z oświadczeniem z dnia [...] grudnia 2022 r. wnioskodawczyni od 2020 r. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...], czego nie udokumentowała. Wskazano, że jeżeli skarżąca tam rzeczywiście zamieszkuje, to jest to bez wiedzy i zgody właściciela lokalu i nie jest osobą oczynszowaną oraz zgłoszona do zamieszkiwania. Dochód zainteresowanej w badanym okresie 3 miesięcy, tj. sierpień, wrzesień, październik 2022 r. wyniósł 0 zł, wnioskodawczyni w tym okresie otrzymywała pomoc celową z OPS. Zgodnie z zaświadczeniem wystawionym przez pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej w ww. lokalu prowadzona jest procedura niebieskiej kary, co potwierdził Przewodniczący Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przemocy w Rodzinie, jednakże nie uszczegółowił swojej odpowiedzi. Policja w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. wskazała, że w ww. lokalu były przeprowadzane interwencje dotyczące przemocy domowej, jednakże w celu szerszych informacji wymaganym jest wystąpienie do Przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przemocy w Rodzinie, co zostało uczynione. Organ wskazał, że skarżąca we wniosku o pomoc mieszkaniową nie oświadczyła o takim fakcie i nie poinformowała Urzędu, że jest ofiarą przemocy domowej. Ponadto w oświadczeniu z dnia [...] lutego 2023 r. Pan G. H. wskazał zainteresowaną jako swoją konkubinę.

Zarząd Dzielnicy, negatywnie rozstrzygnął ww. wniosek w oparciu o § 32 ust. 1 pkt 2 oraz 3 w związku z § 32 ust. 8 Uchwały z uwagi zadłużenie koncie lokalowym oraz zamieszkiwania bez zgody właściciela lokalu.

Zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 2 oraz 3 tej uchwały, wnioski osób ubiegających się

o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela.

Przepis § 32 ust. 8 uchwały wskazuje, że niezłożenie oświadczeń i dokumentów w wyznaczonym terminie uniemożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe informacje uzyskane w toku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

Wynikający z § 32 ust. 1 ww. uchwały nakaz poddania wnikliwej analizie podanych w tym przepisie okoliczności, pozostaje w korelacji z zawartą w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, z której wynika dla organu nakaz podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy bezwzględnym obowiązkiem było zatem dokonanie ustaleń stanu faktycznego w granicach zakreślonych przepisami Uchwały z dnia 05 grudnia 2019 r., a następnie dokonanie szczegółowej oceny stanu faktycznego przez pryzmat zastosowanych przepisów a efekt powyższych działań organu powinien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu uchwały. Uzasadnienie winno prezentować zarówno stanowisko organu odnośnie ustaleń faktycznych, jak też jego wnioski wysnute z analizy faktów przez pryzmat stosownego przepisu prawa materialnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2567/20 CBOSA).

W sprawie ustalono, że:

1. dochód skrzącej wynosi "0",

2. zamieszkuje (okoliczność nie potwierdzona), bez zgody właściciela pod wskazanym adresem,

3. prowadzona jest procedura niebieskiej karty (bez bliższych ustaleń).

W tym stanie rzeczy organ zobowiązany jest do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Jest to istotne również i z tego powodu, iż informacje uzyskane w toku analizy, o której mowa w § 32 ust. 1 uchwały, mogą, ale nie muszą, stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania wniosku. Z uwagi na uznaniowy charakter uchwały w przedmiocie kwalifikacji wniosku i możliwość jej sądowej kontroli, uzasadnienie uchwały powinno pozwalać sądowi na poznanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści rozstrzygnięcia i sprawdzenie czy organ uwzględnił i rozważył wszystkie okoliczności faktyczne danej sprawy.

Kryteria, jakie powinna spełniać osoba ubiegająca się o pomoc mieszkaniową zostały określone w § 5, a warunki w § 7 ww. uchwały mieszkaniowej, podjętej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1182 i 1309 ze zm.).

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organ nie poddał wnikliwej analizie wniosku skarżącej pod kątem kryteriów i warunków przyznania pomocy mieszkaniowej. Organ ma oczywiście prawo badać okoliczność zamieszkiwania wnioskodawcy w lokalu za zgodą właściciela, co w sposób jednoznaczny wynika z treści § 32 ust. 1 pkt 3 uchwały, ale winien to czynić w ramach wnikliwej analizy wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej i zobowiązany jest do wyjaśnienia swojego stanowiska. Zdaniem Sądu nie jest wystarczające stwierdzenie, że Zarząd Dzielnicy, negatywnie rozstrzygnął ww. wniosek w oparciu o § 32 ust. 1 pkt 2 oraz 3 w związku z § 32 ust. 8 Uchwały z uwagi zadłużeniowa koncie lokalowym oraz zamieszkiwania bez zgody właściciela lokalu. Zadłużenie tego lokalu nie musi obciążać skarżącej. Sprawa zamieszkiwania skarżącej w tym lokalu bez zgody właściciela wymaga dalszy ustaleń, czy było to zamieszkiwanie stałe, czy też inne formy pobytu. Zdaniem Sądu nie została wyjaśniona "procedura niebieskiej karty". Organ poprzestał na ustaleniu że taka sprawa trwa.

Organ swojego stanowiska w tych zakresach nie rozwinął. Gdyby uznać, że taka argumentacja zawarta w skarżonej uchwale jest wystarczająca, to w istocie stanowiłaby ona obejście zapisów Uchwały z dnia 05 grudnia 2019 r.

W tej sytuacji Sąd uznał, że organ, wydając zaskarżoną uchwałę w sprawie odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej, przedwcześnie przyjął, że skarżąca nie spełnia warunków określonych w uchwale w sprawie zasad wynajmowania lokali do przyznania jej wnioskowanej pomocy.

W tym stanie rzeczy zaskarżona uchwała nie mogła ostać się w obrocie prawnym.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ weźmie pod uwagę dokonaną wyżej ocenę prawną. W konsekwencji, mając na względzie procesowe i materialne przepisy uchwały z dnia 05 grudnia 2019 r., w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości ustali, czy skarżąca spełnia przesłanki do zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej, a w konsekwencji zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...].

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.