Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 54/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 1-4a, pkt 8, art. 58 § 1 pkt 6, art. 149, art. 232 § 1 lit a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 36
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i R. B. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym B. B. i R. B. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 marca 2009 r. B. B. i R. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że w dniu 16 sierpnia 2006 r. otrzymali pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w L. z dnia [...] sierpnia 2006 r. informujące ich o przekazaniu Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego zażalenia skarżących na postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w L. z dnia [...] lipca 2006 r. Pomimo upływu wszelkich kodeksowych terminów do chwili obecnej organ II instancji nie załatwił sprawy, jak również nie powiadomił skarżących zgodnie z wymogami art. 36 kpa o przyczynach zwłoki.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w przedmiotowej sprawie wydał w dniu [...] marca 2007 r. postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a cyt. ustawy, a więc m.in. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.

Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi organ wydał akt. W wyniku bowiem skargi na bezczynność organu sąd administracyjny w oparciu o art. 149 P.p.s.a. może jedynie zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, iż skarga na bezczynność organu wniesiona po załatwieniu sprawy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. IV SAB 14/89, ONSA 1987/1/7, postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. I OZ 449/07, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323).

W rozpoznawanej sprawie B. i R. B. pismem z dnia 5 marca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego podnosząc, że organ ten do dnia wniesienia przedmiotowej skargi nie załatwił sprawy, ani nie zawiadomił strony o przyczynach zwłoki zgodnie z wymogami zawartymi w art. 36 kpa.

Tymczasem w aktach niniejszej sprawy znajduje się poświadczona za zgodność z oryginałem kopia postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2007 r. [...], którym organ, po rozpatrzeniu zażalenia B. i R. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2006 r., uzgadniające projekt decyzji ustalający warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku usługowo-mieszkalnego w L. przy ul. [...], na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] oraz na części terenu działek o numerze ew. [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie to zostało wysłane i doręczone stronom postępowania, a zatem weszło do obrotu prawnego. O powyższym świadczą znajdujące się w aktach sądowych sprawy oświadczenia uczestników postępowania.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że bez względu na to, czy postanowienie z dnia [...] marca 2007 r. zostało doręczone skarżącym czy nie, nie ma podstaw do przyjęcia, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w chwili wniesienia przedmiotowej skargi do Sądu pozostawał w bezczynności, a zatem skarga wniesiona w dniu 5 marca 2009 r., tj. po wydaniu przez organ postanowienia z dnia [...] marca 2007 r., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało orzec jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów sądowych (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy.