Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 330/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. M. na czynność Burmistrza Miasta Kłodzko z dnia 28 października 2021 r. w przedmiocie braku wpłaty dotacji oświatowej za październik 2021 r. postanawia: I odrzucić skargę. II zwrócić stronie skarżącej 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 września 2023 r. O. M. (skarżący, strona skarżąca) jako organ prowadzący niepubliczne przedszkole wniósł skargę na czynność Burmistrza Miasta Kłodzko z dnia 28 października 2021 r. w przedmiocie braku wpłaty dotacji oświatowej za październik 2021 r. w pełnej wysokości.

Zarzucił organowi, że w wyniku zaskarżonej czynności naruszył art. 17 ust. 3 w związku z art. 42 ustawy z dnia 27 października 2017 r. finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. 2021 r., poz. 1930 ze zm.) — dalej: u.f.z.o. Dalej wskazał, że organ ma obowiązek przekazywać na działalność "[...]" Niepublicznego Przedszkola w K. dotację podmiotową na Ilość dzieci uczęszczających w danym miesiącu do tego przedszkola. Skarżący, jako organ prowadzący przedszkole, spełnił wszystkie formalne przesłanki, aby otrzymać taką dotację w miesiącu październiku 2021 r. tj. złożył wniosek o udzielenie dotacji dla wskazanego przedszkola do 30 września 2020 r. oraz złożył informację o faktycznej ilości dzieci uczęszczających do niepublicznego przedszkola do 10 października 2021 r. zgodnie ze stanem na dzień 1 października 2021 r. Skarżący podkreślił, że w października 2021 r. do ww. przedszkola uczęszczało 95 dzieci, natomiast organ wypłacił należna dotację na 93 dzieci, pomniejszając tym samym jej wysokość o kwotę 1645,48 zł. Skarżący wyjaśnił także, że wiedzę na temat wysokości pomniejszonej dotacji powziął w dniu 31 lipca 2023 r. w trakcie czynności polegającej na zaznajomieniu podejrzanego z materiałem dowodowym postępowania przygotowawczego. Z ostrożności jednak wniósł o zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) — dalej: p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, 2 i 5 p.p.s.a., ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobowiązany jest do zbadania, czy w sprawie skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Jeżeli wynik tej oceny okaże się negatywny, to Sąd zobligowany jest skargę odrzucić Nie bada wówczas zasadności podniesionych w niej zarzutów.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał skargę za dopuszczalną i podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Wskazać należy, że w art. 47 u.f.z.o. wymieniono podlegające kontroli sądu administracyjnego czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., to wszelkie czynności podejmowane przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji. Z treści powołanego przepisu nie wynika jakiekolwiek ograniczenie co do kategorii czynności, które podlegają tej regulacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 1713/20, publ. ONSA i WSA 2021/5/79). Należy mieć na względzie, że przepis posługuje się sformułowaniem "czynności podejmowane (...) w celu ustalenia wysokości i przekazania dotacji" i pod tym pojęciem należy rozumieć przede wszystkim obliczenie kwoty dotacji i zlecenie jej przelewu. Należy założyć – jak trafnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym orzeczeniu – że ustalenie wysokości dotacji i zlecenie przelewu środków poprzedzone są przez sekwencję operacji myślowych, obliczeń rachunkowych, które jednak pozostają z istoty rzeczy sferą niedostępną dla beneficjenta. Finalizacja i zarazem uzewnętrznienie tych działań odbywa się dopiero z chwilą zlecenia przelewu i pojawienia się środków na rachunku uprawnionego. W ten sposób wykonywany jest przez administrację przewidziany przepisem ustawy obowiązek udzielenia beneficjentowi środków. Sens przewidzianej w art. 47 u.f.z.o. sądowej kontroli sprowadza się przecież do weryfikacji zgodności z prawem realizowania tego obowiązku przez administrację, a zatem tego, czy i jaka kwota dotacji i komu została udzielona. Podkreślić należy, że powyższe stanowisko wydaje się być ugruntowane, a co najmniej dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2023 r., sygn. akt I GZ 303/22; z dnia 22 września 2023 r., sygn. akt I GSK 999/23 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W związku z powyższym nie można mieć zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona czynność przekazania dotacji w mniejszej wysokości stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 47 u.f.z.o. i art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i jako taka poddana jest kognicji sądów administracyjnych.

Niezależnie od powyższego, Sąd wskazuje, że skarga wniesiona została przez podmiot nie mający legitymacji do inicjowania postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie zaskarżonej czynności organu.

W pierwszej kolejności należy zwróci uwagę, że w myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto skargę może wnieść również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. II. Lex/el 2021).

Nie ulega wątpliwości, że przedszkola nie posiadają osobowości prawnej, a za ich działalność odpowiada organ prowadzący w myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. 2023 r. poz. 900 ze zm.). Oznacza to, że to organ prowadzący odpowiada za ich zobowiązania, a także realizuje uprawnienia związane z prowadzeniem placówki oświatowej.

Mając natomiast na względzie, że zgodnie z art. 17 ust. 1 u.f.z.o. to niepubliczne przedszkole a nie jego organ prowadzący otrzymuje dotacje, które na podstawie art. 35 u.f.z.o. są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego i mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie jej wydatków bieżących, natomiast stosownie do art. 34 ust. 1 u.f.z.o. są one przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, to przedszkole uprawnione jest do inicjowania postępowań w sprawach dotyczących dotacji, ale skoro nie posiada osobowości prawnej, winien to uczynić organ prowadzący. Sąd nie ma przy tym wątpliwości, że realizacja uprawnień przysługujących placówce oświatowej może być dokonywana jedynie przez organ prowadzący aktualny na dzień wniesienia skargi inicjującej konkretne postępowania, zważywszy, że przekazanie placówki oświatowej do dalszego prowadzenia, co prowadzi do transferu uprawnień oraz obowiązków związanych z prowadzeniem dotowanej placówki, ma charakter publicznoprawny i nie jest determinowany jakimikolwiek ustaleniami stron zawartymi przykładowo w umowie cywilnoprawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. akt I GSK 427/18).

W sprawie nie jest sporne, że skarżący pełnił funkcję organu prowadzącego do dnia 8 lipca 2022 r., a tym samym wnosząc skargę w dniu 30 sierpnia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) nie był legitymowany do inicjowania postępowania zmierzającego do oceny czynności organu dotującego, niezależnie od okresu, którego skarga ta dotyczy. Nie posiadał więc interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.

Wobec powyższego, zbędne było analizowanie podnoszonych przez strony okoliczności związanych z terminowością wniesionej skargi, skoro już sam brak legitymacji do zaskarżenia czynności organu czyni skargę niedopuszczalną.

Z tej przyczyny Sąd zobowiązany był odrzucić wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.