Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 60/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Prokuratora Regionalnego w Katowicach z dnia 5 grudnia 2022 r. nr 3/22 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 5 grudnia 2022 r., nr 3/2022, Prokurator Regionalny

w Katowicach, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.) w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w K. z dnia 9 listopada 2022 r. nr [...] odmawiającą A. G. (dalej: skarżący) udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w zakresie objętym wnioskiem z 22 września 2022 r.

Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z 22 września 2022 r. skarżący zwrócił się do Prokuratora Okręgowego w K. o udostępnienie następującej informacji:

1 . Czy Prokurator Okręgowy w K. kategorycznie zaprzecza, że obawia się swojego podwładnego M. F., gdyż takie nieodparte wrażenie odniosło wielu obywateli?

2 . Czy wobec M. F. zostały podjęte jakiekolwiek działania w celu wyjaśnienia i ukarania za publiczne szydzenie z przełożonej, urzędu prokuratora oraz używanie wulgarnych słów i gróźb, które zawarte zostały w "[...]" z 24 czerwca 2022r., gdzie ukazał się artykuł "[...]" napisał wiersz "[...]" oraz na stronie internetowej: [...]? Jeżeli podjęto działania - jakie, kiedy, przez kogo, jaki był wynik?

3 . Wykaz lat pracy Prokuratora Okręgowego w K. E. T. w Prokuraturze Rejonowej w M., zajmowane stanowiska, wykaz prokuratorów pracujących w tej jednostce w trakcie pracy ww. prokuratora wraz z zajmowanymi stanowiskami, wyszczególnienie ilości skarg na każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K., ilość uniewinnień w popieranych aktach oskarżenia, każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K. i czy w tych latach były kierowane pozwy przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Rejonowemu w M. z podaniem przyczyn, sygnatur akt i wyroków, podobny wniosek odnośnie postępowań dyscyplinarnych.

4 . Czy prokurator E. T. łączą jakieś szczególne okoliczności z M. F., T. M., P. W., Z. Z., M. B., B. M., K. S., A. P., A. G., P. F., R. H., B. S., T. J., T. P., E. K., K. B., E. i P. F., np. wcześniejsza wspólna praca Itp. (kiedy, gdzie, stanowiska)?

5 . Jakie kwoty za przejazdy wypłacono D. G.

w poszczególnych latach pracy, z wyszczególnieniem przyczyn i środka transportu oraz powodu wypłaty, gdyż prokurator ten nie posiada takiego środka transportu - zawiadomienie o przewinieniu dyscyplinarnym i przestępstwie?

6 . Czy zostały podjęte jakieś kroki w związku z ujawnieniem przez D. G.

i to domniemanemu sprawcy wszelkich danych teleadresowych pokrzywdzonej przestępstwami przeciwko życiu i zdrowiu M. F.? Czy M. F. zaraportował taki fakt, potwierdzony prawomocnym orzeczeniem Sądu czy nadal ukrywa ten wyciek? Czy Prokuratorowi Okręgowemu znany jest fakt sfałszowania przez kolejnego podległego prokuratora [...] jednostki dokumentu dotyczącego tego przestępstwa ? Jeżeli nie - żądam podjęcia odpowiednich działań wraz ze ściganiem sprawcy.

7 . Dlaczego Prokurator Okręgowy w K. nie przeprowadził przez ponad 5 lat wizytacji czy lustracji Prokuratury Rejonowej w B., pomimo licznych sygnałów o nieprawidłowościach oraz czy podjęto wobec tego faktu i naruszenia prawa jakieś czynności służbowe (konkrety)?

8 . Czy aktualny Prokurator Okręgowy w K. raportował do przełożonych o każdym przypadku stosowania tymczasowego aresztowania powyżej 9 miesięcy w każdym roku pełnienia swojej funkcji? Wnoszę o zanonimizowane dokumenty.

9 . Z jakiego powodu została odwołana dotychczasowa zastępczyni Prokuratora Okręgowego w K.? Wnoszę o dokument odwołujący ze stanowiska.

10. Jakim wynikiem zakończyła się ostatnia wizytacja w Prokuraturze Rejonowej w B.? Wnoszę o dokument powizytacyjny.

11. Który konkretnie zastępca Prokuratora Okręgowego w K. wnioskował o powołanie M. F. na stanowisko Prokuratora Rejonowego w B.?

12. Wnoszę o szczegółowy wykaz postępowań dyscyplinarnych wobec podległych E. T. prokuratorów w każdym roku wraz z wynikiem.

13. Wnoszę o szczegółowy wykaz pozwów wobec Skarbu Państwa - podległych E. T. jednostek i dotyczących również kierowanej jednostki w każdym roku wraz z wynikiem i sygnaturą akt.

14. Czy Prokurator Okręgowy w K. zapoznał się z pozwem przeciwko podległej jednostce w B. i zgłoszoną ponad setką dowodów na haniebne czyny? Kiedy? Jeżeli nie, dlaczego?

15. Czy Prokurator Okręgowy w K. zgodzi się na osobiste wystąpienie w mediach w październiku i osobiście odpowie na pytania dotyczące zatrważających i haniebnych czynów w podległych jednostkach? Jeżeli tak, wnoszę o wyznaczenie 2 alternatywnych terminów. Oczywiście podczas spotkania mogą, a w zasadzie powinni być także obecnie inni prokuratorzy, m.in. M. F., D. G. oraz inni autorzy haniebnych decyzji, na których Sądy nie pozostawiły suchej nitki, a wręcz potwierdziły fałszowanie dokumentów, co pozostało bez reakcji przełożonych, a de facto nastąpiło dalsze potwierdzanie nieprawdy, w tym Prokuratorowi Okręgowemu.

16. Czy wobec porażających pism, które wpłynęły pod koniec września 2022r,, a które były adresowane bezpośrednio do rąk własnych Prokuratora Okręgowego w K. zostały podjęte kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego diametralnej różnicy w oficjalnie prezentowanych przez Prokuraturę faktów, a ponad setką konkretnych dowodów na potwierdzanie nieprawdy przez instytucję, która została powołana do stania na straży przestrzegania prawa? Wnoszę o wykaz konkretnych działań.

Pismem z 10 października 2022 r. Prokurator Okręgowy w K. udzielił informacji w zakresie pkt 2, pkt 3 zdanie 1, pkt 7, pkt 9, pkt 10 wniosku. Natomiast odnośnie do pkt 1,4,6,8,11,14,15,16 wniosku organ poinformował skarżącego, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Jednocześnie organ zwrócił się o uzupełnienia żądanych informacji dotyczących pkt 3 (zdanie 2 i następne), 5,12,13 wniosku poprzez wykazanie, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem organu żądane informacje te stanowią informację przetworzona, która wymaga przeprowadzenia szerokiej analizy wielu spraw rejestrowanych w różnych rejestrach przez dłuższy okres czasu, jak również zapoznania się z aktami osobowymi prokuratorów, które zawierają informacje o miejscu i czasookresie pełnionej przez nich służby.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom organu, żądane informacje nie są informacją przetworzoną bowiem istniały one już wcześniej. Nadto wyjaśnił, że szczególny istotny interes publiczny wynika z faktu, że informacje te dotyczą podstawowych praw i wolności obywatelskich, które przez brak właściwości nadzoru zwierzchniego powodują, że funkcjonariusze publiczni wykorzystują swoją władzę i immunitet w naruszeniu interesu społecznego, a społeczeństwo ma prawo dowiedzieć się jak funkcjonuje organ, który ma zapewnić przestrzeganie prawa.

Decyzją z 9 listopada 2022 r. Prokurator Okręgowy w K. odmówił skarżącemu żądanych informacji wskazując, że nie wykazał on przesłanki szczególnie istotnego interesu społecznego, zaś wnioskowane informacje mają na celu realizację jedynie własnych interesów skarżącego.

Po rozpatrzeniu odwołania Prokurator Regionalny w Katowicach zaskarżoną decyzją z 5 grudnia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ zwrócił uwagę na art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacja publiczna nosząca znamiona informacji przetworzonej, może być udostępniona w takim zakresie w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nadto podkreślił, że wskazany przepis stanowi odstępstwo od zasady nieograniczonego dostępu do informacji publicznej, a zarazem jest konsekwencją zasady podporządkowania interesu prywatnego interesowi publicznemu, która ma za zadanie chronić podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej przed koniecznością reorganizacji ich struktury i zasad pracy, w przypadku obowiązku przetwarzania posiadanych informacji udzielanych wnioskodawcom dla ich celów prywatnych.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ dodał, że informacja publiczna przetworzona to taka, która jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającego użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębnienia w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Natomiast przesłankę szczególnej istotności interesu prawnego należy uznać za wypełnioną wówczas, gdy pozyskanie określonej informacji i jej upublicznienie leży nie tylko w interesie wnioskodawcy, ale także innych obywateli.

W nawiązaniu do stanu faktycznego sprawy organ odwoławczy stwierdził, że Prokurator Okręgowy w K. prawidłowo zakwalifikował wniosek skarżącego jako wniosek o udzielenie informacji przetworzonej. Udzielenie skarżącemu informacji we wskazanym zakresie wymaga bowiem przeprowadzenia bardzo szerokiej analizy wielu spraw rejestrowych w różnych rejestrach przez dłuższy okres czasu, jak również zapoznania się z aktami osobowymi prokuratorów, które zawierają informacje o miejscu i czasookresie pełnionej przez nich służby. Konieczność przeprowadzenia takiej analizy, a tym samym zaangażowania przez bardzo znaczny okres czasu w ich wytworzenie szczególnie środków osobowych, świadczy o tym, że zanim informacja zostałaby udostępniona odwołującemu, musiałaby zostać przetworzona. Skarżący nie wykazał przy tym szczególnego interesu publicznego

w uzyskaniu informacji przetworzonych. Przedstawioną przez skarżącego argumentację zawartą w piśmie z 25 października 2022 r. uznał natomiast za subiektywną polemikę i ocenę całokształtu działań Prokuratury Okręgowej w K. w oderwaniu od jakichkolwiek okoliczności faktycznych, bez zasadzenia się na obiektywnych przesłankach. Zdaniem organu odwoławczego brak zatem jakichkolwiek przesłanek pozwalających na uznanie, że wnioskodawca działa w interesie publicznym, a jego intencją jest realne wykorzystanie informacji w celu poprawy funkcjonowania państwa, czy wymiaru sprawiedliwości. Udostępniona informacja miałaby natomiast znaczenie - na co zwrócił uwagę sam skarżący - wyłącznie dla wnioskodawcy.

Organ odwoławczy nie podzielił także zarzutów skarżącego w zakresie naruszenia art. 148 § 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, bowiem zgodnie z treścią tego przepisu, informacje zawarte w aktach prawomocnie zakończonych postępowań dyscyplinarnych podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Przed udostępnieniem takich informacji należy zatem zbadać przesłanki w tym zakresie, wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.

Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 6 ust.1 pkt 2d, art. 6 ust.1 pkt 3, art. 6 ust.1 pkt 4 a i c, art. 6 ust. 1 pkt 5 d, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2 oraz art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że celem jego skargi jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań dla dobra społeczeństwa, a przede wszystkim przestrzegania prawa, zaprzestanie bezprawnego ochraniania osób wyjętych spod prawa, uszczuplania budżetu państwa, haniebnego traktowania obywateli, poprawa efektywności i jakości pracy czy likwidacja "kółka wzajemnej adoracji", która ufa sobie bezgranicznie, wbrew faktom i materialnym dowodom. Jednocześnie skarżący za całkowicie niewiarygodne uznał wyjaśnienia organu, że żądana przez niego informacja nie istnieje i musi zostać przygotowana specjalnie niego i to przy ponadstandardowym nakładzie pracy. Przeczy temu bowiem zarówno logika jak i doświadczenie życiowe, a nawet przepisy ustawy Prawo o prokuratorze czy regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury.

Dalej skarżący akcentował, że całość działania organu była celowa i podjęta z pełną premedytacją, aby nie udzielić niewygodnych informacji publicznych. Organ nie wykazał żadnych chęci, aby choć część posiadanych informacji udostępnić wnioskodawcy. Tym samym organ nie wypełnił swoich obowiązków wyrażonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, zasłaniając się twierdzeniem, że podstawowe dane, które służą do oceny funkcjonowania danej jednostki oraz jej pracowników są danymi przetworzonymi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem badania Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja rozstrzygająca wniosek skarżącego wyłącznie w zakresie żądania określonego w pkt 3 zdanie 2 i następne, pkt 5, pkt 12 i pkt 13 wniosku. Skarżona decyzja co do zasady nie mogła natomiast rozstrzygać żądania zawartego w pkt 1,4,6,8,11,14,15,16 wniosku skoro organ poinformował pismem stronę, że przedmiotem tego żądania nie jest informacja o charakterze publicznym.

W przypadku, bowiem gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie

o tym wnioskodawcy, co też organ uczynił w ustawowym terminie pismem z 10 października 2022 r. Tym samym, mając na uwadze z art. 16 u.d.i.p., organ nie mógł odmawiać sporną decyzją udostępnienia informacji publicznej w zakresie żądania, którego przedmiotu nie zakwalifikował jako należącego do tej kategorii.

W niniejszej sprawie nie jest kwestionowane, że żądane przez stronę informacje mają charakter informacji publicznej. Także organ, do którego wniosek strony został skierowany, był podmiotem zobowiązanym - w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest natomiast ocena, czy żądane przez skarżącego informacje są informacją prostą czy też informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że generalną zasadą wyrażoną w ustawie o dostępie do informacji publicznej jest nieograniczony dostęp do informacji publicznej (art. 2 u.d.p.). Osoba żądająca dostępu do informacji publicznej nie musi zaś wykazywać istnienia po jej stronie interesu prawnego lub faktycznego w uzyskaniu tej informacji. Pewne odstępstwo od powyższej reguły wprowadza jednak art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowiąc, że informacja publiczna nosząca znamiona informacji przetworzonej, może być udostępniona w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Z powyższego wynika, że ustawa rozróżnia informację prostą od przetworzonej, przy czym pojęcie "informacji przetworzonej" jest pojęciem nieostrym, które nie jest zdefiniowane

w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego pozwoliła jednak na sformułowanie swoistego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia, stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. I tak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego informacja publiczna przetworzona, to taka informacja publiczna, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej (por. Wyroki NSA: z 5 marca 2015 r., I OSK 865/14; z 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; z 30 września 2015 r., I OSK 1746/14; z 26 lutego 2016 r., I OSK 833/15; wyrok WSA w Warszawie z 5 lutego 2014 r., VIII SA/Wa 902/13, dostępne w CBOSA). Jej przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów (por. wyroki NSA z: 2 października 2014 r., I OSK 140/14, 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, dostępne w CBOSA.). W pewnych przypadkach również suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyrok NSA z 6 października 2011 r., I OSK 1199/11; podobnie wyrok NSA z 17 maja 2012 r., I OSK 416/12, dostępne w CBOSA.).

Jednocześnie wymaga podkreślenia, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie. Ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną musi być dokonana w sposób zindywidualizowany w tym sensie, iż powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie tej informacji. W sytuacji zaś gdy dojdzie do przekonania, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, musi poinformować o tym wnioskodawcę, wzywając jednocześnie do wykazania, że udzielenie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko organu, że zakres przedmiotowy wniosku, jest zakresem bardzo szerokim. Organ nie posiadał gotowej - wytworzonej informacji będącej odpowiedzią na wniosek strony. Informacja ta nie była dostępna wprost z żadnych zestawień prowadzonych przez organ. Nadto - jak trafnie wywiódł organ udzielenie informacji we wskazanym zakresie, z uwagi na szeroko zakreślone ramy czasowe wniosku, wiąże się z koniecznością dokładnego zapoznania się z aktami osobowymi prokuratorów i ich analizą pod kątem miejsca i czasu pełnionej służby, prowadzonych wobec nich ewentualnych postępowań dyscyplinarnych, czy ilości złożonych na nich skarg. W przypadku zaś pytań w zakresie pozwów skierowanych wobec Skarbu Państwa dotyczących podległych jednostek prokuratury i Prokuratury Okręgowej w K. oraz Prokuratorowi Rejonowemu w M., czy spraw w których dokonano uniewinnień w popieranych przez prokuratorów aktach oskarżenia, obok konieczności zapoznania się z aktami każdej sprawy niezbędna jest ocena pod kątem tego czy nie zawierają one danych podlegających prawnej ochronie

i wymagających ewentualnej anonimizacji. Nie ulega zatem wątpliwości, że w celu rozpoznania wniosku skarżącego organ byłby zmuszony ponieść dodatkowe koszty oraz zaangażować dodatkową pracę urzędników. Działania organu przy przygotowywaniu odpowiedzi na zadane pytania, nie ograniczałyby się tylko i wyłącznie do skserowania posiadanych przez organ dokumentów. Dopiero więc wykonanie powyższych działań (o charakterze także analitycznym) przez organ doprowadzić by mogło do uzyskania odpowiedzi na zadane pytania. W konsekwencji zdaniem Sądu organ prawidłowo zakwalifikował sporną informację jako informację publiczną przetworzoną. Wniosek taki usprawiedliwia zarówno znaczny zakres nakładu pracy koniecznej do wykonania przez organ, jak też fakt, ze efektem tych prac będzie informacja nowa jakościowo i nieistniejąca w chwili składania wniosku.

W świetle powyższego, w sytuacji gdy organ zakwalifikował żądaną informację jako należącą do kategorii informacji przetworzonej, zasadne jawi się działanie organu polegające na wezwaniu wnioskodawcy do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć, że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Jak podkreśla się w orzecznictwie NSA, "wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego". Bezpośredni wpływ może być oceniany jako realny, tj. dający co najmniej duże szanse na poprawę określonej sytuacji.

W odpowiedzi na wezwanie organu skarżący zakwestionował przetworzony charakter wnioskowanych informacji wskazując, że wnioskowana informacja istniała już wcześniej i nie wymaga wytworzenia. Jako uzasadnienie szczególnie istotnego interesu publicznego skarżący wskazał, że informacje te dotyczą podstawowych praw i wolności obywatelskich, które przez brak właściwego nadzoru zwierzchniego powodują, że funkcjonariusze publiczni wykorzystują swoją władzę i immunitet

w naruszaniu interesu społecznego, a społeczeństwo ma prawo dowiedzieć się jak funkcjonuje organ, który ma zapewnić przestrzeganie prawa.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby posiadając żądane dane chciał, czy też chociaż był w stanie podjąć działania mogące realnie wpłynąć na funkcjonowanie określonych instytucji Państwa. Sama zaś chęć zapoznania się z działalnością organu władzy publicznej w celu dokonania oceny prawidłowości jego działania, jakkolwiek jest podstawą realizacji konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, to jednak nie przekłada się na możliwość oddziaływania na tę działalność. Nie świadczy więc o posiadaniu szczególnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nadto, gdyby uznać za wystarczające ogólnikowe argumenty przedstawione przez skarżącego, to ustawowy wymóg wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, postrzeganego przez pryzmat możliwości realnego oddziaływania na funkcjonowanie organów Państwa, stałby się wymogiem wyłącznie iluzorycznym.

Powyższe rozważania wskazują, że za oczywiście bezzasadne należało uznać zarzuty skargi o naruszeniu w zakresie art. 12 ust. 2 i 14 ust. 2 u.d.i.p. skoro organ wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób dostateczny i prawidłowy, że w stanie faktycznym sprawy w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. istniały przesłanki do wydania decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Nie naruszono również art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., ponieważ̇ pisemnie poinformowano skarżącego o przedłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.