Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1037/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 8 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2114
law: Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Asesor sądowy WSA Arkadiusz Skomra Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Raczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia 5 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 5 września 2022 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej: "K.p.a.", utrzymał w mocy wydaną na podstawie art. 5, art. 6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2021 r., poz. 2114 ze zm.), dalej: "ustawa o płatnościach bezpośrednich", decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z 27 kwietnia 2022 r. o odmowie przyznania na rok 2021 płatności dla młodych rolników oraz o przyznaniu na rok 2021:

1. jednolitej płatności obszarowej w wysokości 28 024,40 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 1 154,79 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia i zastosowanie współczynnika korygującego;

2. płatności za zazielenienie w wysokości 19 304,21 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 279,03 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego;

3. płatności redystrybucyjnej w wysokości 4 911,59 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 70,99 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego;

4. płatności do bydła w wysokości 4 315,12 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 62,37 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego;

5. płatności do krów w wysokości 7 988,23 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 115,46 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego

oraz o przyznaniu kwoty z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 1 262,24 zł.

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przedstawiono następujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

W dniu 7 czerwca 2021 r. R. G. za pośrednictwem platformy aplikacyjnej eWniosekPlus złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2021.

Wnioskodawca zadeklarował do płatności w roku 2021 działki ew. nr:

- [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. B., obr. B. ;

- [...], [...] i [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. B., obr. D. ;

- [...] położoną w woj. [...], pow. [...], gm. B., obr. [...];

- [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. [...], obr. [...];

- [...], [...] i [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. [...], obr. [...];

- [...], [...] i [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. [...], obr. [...];

- [...], [...] i [...] położone w woj. [...], pow. [...], gm. [...], obr. [...].

Powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych do udzielenia płatności w ramach Jednolitej Płatności Obszarowej w 2021 r. wynosiła 61,89 ha.

W dniu 3 stycznia 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 60,79 ha.

Decyzją z 28 lutego 2022 r. Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. orzekł o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W dniu 10 marca 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wniósł do Biura Kontroli na Miejscu W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. o wykonanie oględzin działek ew. nr [...] i [...] w celu zweryfikowania i ustalenia powierzchni gruntów użytkowanych rolniczo przez stronę.

W dniu 30 marca 2022 r. inspektorzy terenowi Biura Kontroli na Miejscu W. Oddziału Regionalnego ARiMR w P. wykonali oględziny działek ew. W sporządzonym przez nich protokole stwierdzono na działce ew.:

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 0,82 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,81 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,92 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,42 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,40 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,29 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 0,75 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,68 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 2,57 ha, pow. zmierzona wynosiła 2,25 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,04 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,71 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,53 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,31 ha.

W dniu 27 kwietnia 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 59,84 ha.

Odwołując się do powyższej decyzji strona podniosła, że oparto ją na nieprawidłowych ustaleniach faktycznych co do powierzchni działek, wyliczonych pomniejszeń i nałożonych kar oraz przywołano nieprawidłowe przepisy prawne. Odwołujący się wniósł o udzielanie w toku postępowania niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, zapewnienie w toku całego postępowania czynnego udziału oraz umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji.

Decyzją z 5 września 2022 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podnosząc, co następuje.

Do płatności uwzględnia się powierzchnie wyznaczone i zapisane w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli. Stanowi on prawnie dostępne narzędzie, na podstawie którego dokonuje się weryfikacji, czy zadeklarowane powierzchnie we wniosku o płatności mogą zostać uwzględnione do płatności w danym roku. Agencja jest zobowiązana do weryfikacji czy zadeklarowane powierzchnie, są faktycznie użytkowane rolniczo, jak to wskazano we wniosku o płatność. Jeśli w wyniku analizy obrazów ortofotomapy zostanie ustalone, że faktyczna powierzchnia wykorzystywana rolniczo nie odpowiada deklaracji, to fakt ten znajdzie odwzorowanie w rozstrzygnięciu decyzji przyznającej płatność. Dane LPIS są wyznaczone na podstawie powierzchni faktycznie stwierdzanych w granicach zadeklarowanych działek ewidencyjnych. Ortofotomapa cyfrowa (zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej) jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne po wykonaniu prac podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej stanowiącego własność Skarbu Państwa. Ortofotomapy cyfrowe stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni i interpretacji w zakresie zagospodarowania i użytkowania gruntów, stanowiąc podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki. Wyznaczona powierzchnia MKO to nie tylko deklaracja producenta rolnego, ale powierzchnia ustalana na postawie przepisów o systemie identyfikacji działek rolnych.

Wyżej wskazane wyniki oględzin z 30 marca 2022 r. działek ew. nr [...] i [...] nie potwierdzają ich użytkowania zgodnie z powierzchnią zadeklarowaną we wniosku.

Ponadto, podczas kontroli administracyjnej dokonanej przez organ pierwszej instancji ustalono, że stosunek pow. zadeklarowanej do stwierdzonej odnośnie do działek ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...] wynosi w hektarach odpowiednio: 0,04 do 0,00; 1,29 do 1,27; 7,42 do 7,17; 5,69 do 5,53 i 0,36 do 0,35. Ortofotomapa z 6 września 2021 r. dla działek ew. nr [...] i [...] i ortofotomapa z 25 sierpnia 2021 r. dla działek ew. nr [...] i [...] nie potwierdzają rolniczego użytkowania na części ich powierzchni.

Płatność jest przyznawana w oparciu o ustalony maksymalny kwalifikowany obszar określony w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej, który stanowią grunty rolne spełniające kryteria kwalifikowalności do płatności. Kontrole administracyjne prowadzone są zatem tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone na podstawie ortofotomapy i materiał graficzny, na którym rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Z tych względów ortofotomapa jest jedynym prawnie dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych deklarowanych do płatności, a rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393) nie stanowi alternatywnej dla ortofotomapy podstawy ich weryfikacji.

Definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności obszarowych wynikająca z przepisów wspólnotowych nie jest tożsama z powierzchnią użytków rolnych, które są definiowane w Ewidencji Gruntów i Budynków (EGiB). Z tego względu powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej. Wspomniane dane z ewidencji gruntów i budynków mogą być jedynie w takiej sytuacji traktowane jako materiał pomocniczy. W ramach płatności bezpośrednich powierzchnia kwalifikowana do płatności nie musi być tożsama z powierzchnią wynikającą z danych EGiB. Dane dotyczące działek rolnych gromadzone są w oparciu o art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., zgodnie z którym system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych.

Prowadzony przez ARiMR i wykorzystywany głównie w zakresie przyznawania i wypłaty płatności krajowy system ewidencyjny, zawierając dane dotyczące powierzchni całego gospodarstwa rolnego i powierzchni wchodzących w jego skład działek ewidencyjnych, zawiera przede wszystkim dane umożliwiające istotną dla celów płatności identyfikację działek rolnych tego gospodarstwa - ich powierzchni, lokalizacji i sposobu wykorzystania.

Powierzchnia deklarowana działek rolnych kwalifikowana do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 61,89 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 59,84 ha.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną (kwalifikowaną) we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, wówczas pomoc oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o 1,5-krotność stwierdzonej różnicy. Dodatkowo kara administracyjna nie może przekroczyć 100% kwot wyliczanych w oparciu o obszar zgłoszony. Jednocześnie zgodnie z art. 19a ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 w przypadku, gdy na beneficjenta nie była jeszcze nałożona kara administracyjna za zawyżenie deklaracji do tego konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, kara administracyjna o której mowa powyżej jest pomniejszana o 50%, jeżeli różnica między obszarem zgłoszonym, a obszarem zatwierdzonym nie przekracza 10% obszaru zatwierdzonego. W przypadku, gdy beneficjent skorzysta z pomniejszenia kary administracyjnej, a w następnym roku składania wniosków będzie miał wyznaczoną karę administracyjną do konkretnego systemu pomocy lub środka wsparcia, to zgodnie z ust. 3 zostanie ona uzupełniona o pozostałą kwotę kary administracyjnej pomniejszonej zgodnie z ust. 2. Jeżeli kwota obliczona zgodnie z ust. 1, 2 i 3, nie może być w pełni odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014, pozostałe saldo zostanie anulowane. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 3,43%. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną), a powierzchnią stwierdzoną wynosi 2,05 ha. Zgodnie ze wskazanym powyżej art. 19a ust. 2 zastosowano zmniejszenie kary administracyjnej o powierzchnię 1,5375 ha. Po przeliczeniu przez stawkę płatności daje kwotę 749,72 zł. W przypadku, gdy w następnym roku składania wniosków ponownie zostanie wyznaczona kara administracyjna do tego środka wsparcia, kwota ta podlegać będzie zwrotowi. Mając na uwadze powyższe po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosi 58,3025 ha.

R. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P., w której zarzucił naruszenie art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 pkt 4-6 i § 3, art. 136 § 1 K.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich przez:

- błędne ustalenie stanu faktycznego, że działki nie są użytkowane rolniczo w sposób uprawniający do otrzymania dopłat na powierzchniach zakwestionowanych przez organ;

- braki w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, z których nie wynika w jaki sposób rozpoznano wnioski skarżącego co do zgłoszonych rozbieżności dotyczących przedmiotowych działek;

- sprzeczne twierdzenia zawarte w decyzjach organu pierwszej instancji z 3 stycznia 2022 r. (uchylonej) i 27 kwietnia 2022 r. odnośnie powierzchni działek i na jakiej podstawie do tego doszło;

- brak zawiadomienia strony o zakończeniu gromadzenia dowodów i możliwości odniesienia się do nich przed wydaniem decyzji, co doprowadziło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i uniemożliwiło skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału.

Skarżący wniósł o:

- zobowiązanie organu do przedłożenia wniosku w pełnej wersji elektronicznej, tak jak został on złożony w e-wniosku plus, zawierającym wszystkie oświadczenia, wnioski i żądania skarżącego, w tym w szczególności w zakresie rozbieżności co do powierzchni działek;

- uchylenie decyzji organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę i dodatkowym piśmie procesowym (k. 30-31) organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola według powyższych kryteriów wykazała, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane zgodnie z prawem.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, dalej: "płatności obszarowe", są przyznawane do powierzchni działki rolnej:

1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013;

2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie łych płatności;

3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha;

4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014 w odniesieniu do każdej działki referencyjnej państwa członkowskie określają maksymalny kwalifikowalny obszar do celów systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 1307/2013.

Zgodnie z art. 58 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii. Stosownie do art. 59 ust. 1 powyższego rozporządzenia system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu. Kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe przeprowadzane w oparciu o dane zawarte w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli przewidzianego w rozdziale drugim rozporządzenia nr 1306/2013 (art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 68 ust. 1). Jednym z elementów zintegrowanego systemu, jest system identyfikacji działek rolnych ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5 000.

Obowiązkiem producenta rolnego jest deklarować powierzchnie zgodne z rzeczywistością. O powierzchniach i uprawach decyduje wnioskodawca. Z kolei obowiązkiem organu jest coroczna weryfikacja czy wszystkie zadeklarowane powierzchnie spełniają warunki kwalifikowalności w danym roku. W tym celu zgodnie z art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 każde z państw członkowskich ustanawia i prowadzi zintegrowany system zarządzania i kontroli (system zintegrowany). Obejmuje on:

a) skomputeryzowaną bazę danych,

b) system identyfikacji działek rolnych,

c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności,

d) wnioski o przyznanie pomocy oraz wnioski o płatność,

e) zintegrowany system kontroli,

f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego beneficjenta wsparcia, o którym mowa w art. 67 ust. 2, który składa wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność.

Obowiązkiem organu jest sprawdzenie, czy zadeklarowane przez rolnika powierzchnie działek rolnych nie przekraczają maksymalnego kwalifikowanego obszaru działek ewidencyjnych, na których położone są deklarowane działki rolne. Mając na uwadze przepisy wspólnotowe, systemem referencyjnym w zakresie płatności bezpośrednich jest system GIS (system informacji geograficznej), który oznacza techniki skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, o których mowa w art. 70 rozporządzenia nr 1306/2013.

Kontrolowana sprawa dotyczy przyznania płatności na rok 2021, określonych w ustawie o płatnościach bezpośrednich. Skarżący w istocie zakwestionował wysokość przyznanej mu jednolitej płatności obszarowej. Decyzją organu pierwszej instancji przyznano mu ją w wysokości 28 024,40 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 1 154,79 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia i zastosowanie współczynnika korygującego. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia, że w uchylonej decyzji organu pierwszej instancji z 3 stycznia 2022 r., z uwagi na przyjęcie większego obszaru uprawnionego do płatności (60,79 ha zamiast 59,84 ha w decyzji z 27 kwietnia 2022 r.), przyznano stronie jednolitą płatność obszarową w innej wysokości (29 218,49 zł zamiast 28 024,40 zł) i przyczyna takiego rozstrzygnięcia.

Z kolei, zdaniem Sądu, organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę prawidłowo wykonał zalecenia organu odwoławczego zawarte w decyzji z 28 lutego 2022 r. polegające na ponownej weryfikacji czy powierzchnie działek ew. nr [...] i [...] potwierdzają ich użytkowanie zgodnie z powierzchnią zadeklarowaną we wniosku. W tym celu 30 marca 2022 r. dokonano oględzin tych działek ew. stwierdzając, że na działce ew.:

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 0,82 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,81 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,92 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,42 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,40 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,29 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 0,75 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,68 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 2,57 ha, pow. zmierzona wynosiła 2,25 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,04 ha, pow. zmierzona wynosiła 0,71 ha;

- nr [...], na której pow. zadeklarowana wynosiła 1,53 ha, pow. zmierzona wynosiła 1,31 ha.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, system identyfikacji działek rolnych zawiera:

1) wektorowe granice oraz powierzchnię:

a) maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia nr 640/2014,

b) obszarów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 640/2014;

1a) informacje, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 640/2014;

2) identyfikatory działek ewidencyjnych zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 powyższej ustawy do prowadzenia systemu, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w szczególności:

1) ortofotomapy cyfrowe sporządzane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

2) dane z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

3) dane z wniosków o przyznanie płatności;

4) wyniki kontroli na miejscu, o których mowa w rozporządzeniu nr 640/2014 i rozporządzeniu nr 809/2014.

Kontrole na miejscu są zatem jedną z podstaw do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych zawierającego wektorowe granice i powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru do celów systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 1307/2013. Stosowny protokół z oględzin i pomiaru działek znajduje się w aktach administracyjnych, nie potwierdzając użytkowania na wskazanych przez organ powierzchniach.

Z kolei podczas kontroli administracyjnej dokonanej przez organ pierwszej instancji ustalono, że stosunek pow. zadeklarowanej do stwierdzonej odnośnie do działek ew. nr [...], [...], [...], [...] i [...] wynosi w hektarach odpowiednio: 0,04 do 0,00; 1,29 do 1,27; 7,42 do 7,17; 5,69 do 5,53 i 0,36 do 0,35. Ortofotomapa z 6 września 2021 r. dla działek ew. nr [...] i [...] i ortofotomapa z 25 sierpnia 2021 r. dla działek ew. nr [...] i [...] nie potwierdzają rolniczego użytkowania na części ich powierzchni.

Nie jest zasadny zarzut braku zawiadomienia strony o zakończeniu gromadzenia dowodów i możliwości odniesienia się do nich przed wydaniem zaskarżonej decyzji, gdyż przed jej wydaniem stosowne zawiadomienie z 5 sierpnia 2022 r. doręczono stronie.

W tym stanie rzeczy nie są zasadne są podniesione skardze zarzuty naruszenia przepisów K.p.a. i ustawy o płatnościach bezpośrednich.

W związku z tym Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.