Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 249/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2, par. 3, par. 9
journal: Dz.U. 2022 poz 2742
law: Rozporządzenie Ministra  Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłaty pomocy finansowej na operacje typu Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w ramach  działania Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie  dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
article: art. 27 ust. 1 pkt 2, art. 45 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2422
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca) sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia 19 maja 2023 r., nr 92/OR14/2023 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 19 maja 2023 r. Dyrektor Warmińsko – Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie (dalej jako Dyrektor, organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Iławie (dalej jako Kierownik, organ I instancji) z 23 marca 2023 r. odmawiającą przyznania M. W. (dalej jako strona, skarżący) pomocy dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę".

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że 23 stycznia 2023 r. strona złożyła, za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych (PUE) Wniosek o przyznanie pomocy. Następnie w dniu 2 lutego 2023 r. wpłynęła zmiana do wniosku wraz z umową sprzedaży i montażu instalacji fotowoltaicznej do 50 kWp. W dniu 9 marca 2023 r. Kierownik wezwał stronę do usunięcia braków formalnych we wniosku. 10 marca 2023 r, wpłynęły załączniki: umowa kompleksowa dla konsumentów z dnia 8 czerwca 2015 r., pismo wraz z potwierdzeniem przyłączenia mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej [...] S.A. z dnia 9 marca 2023 r., zaświadczenie potwierdzające przyłączenie mikroinstalacji- dla prosumenta z dnia 9 marca 2023 r. oraz pismo informujące o formie rozliczenia z dnia 20 lutego 2023 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że dokonane przez Kierownika rozstrzygnięcie, w oparciu o całość materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz zastosowane przepisy prawne, należy uznać za prawidłowe. Podstawą wydania decyzji były przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę'' w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2022 r. poz. 2742, dalej jako rozporządzenie).

W niniejszym przypadku aby otrzymać ww. pomoc finansową należy spełnić każdy z warunków określonych w § 2 pkt 1 -3 rozporządzenia oraz przynajmniej jeden z warunków określonych w pkt 4 lit. a-h rozporządzenia. Faktem bezspornym jest, że strona spełniła warunki określone w § 2 pkt 1-3 tj.: zgłosił do dnia 15 maja 2022 r. do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt oznakowanie łącznie 257 sztuk świń urodzonych w jego siedzibie stada w okresie od dnia 1 kwietnia 2321 r. do dnia 31 marca 2022 r., zgłosił do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy, czyli do dnia 18.01.2023 r., do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt oznakowanie 175 sztuk świń urodzonych w jego siedzibie stada od dnia 1 kwietnia 2022 r, prowadził do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy, czyli do dnia 18.01.2023 r. działalność rolniczą w zakresie chowu lub hodowli świń. Dyrektor podkreślił jednak, że wnioskodawca nie spełnił żadnego z niezbędnych warunków dla przyznania pomocy określonych w § 2 pkt 4 rozporządzenia. Strona na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy (23 styczeń 2023 r.), zmiany do wniosku o przyznanie pomocy (2 lutego 2023 r.), jak również w okresie do dnia zakończenia naboru wniosków o przyznanie pomocy (7 lutego 2023 r.) nie wytwarzała energii elektrycznej w zlokalizowanej w swoim gospodarstwie instalacji odnawialnego źródła energii, o której mowa ww. przepisie. Z przedłożonych w dniu 10 marca 2023 r. dokumentów wynika, że kompleksowa umowa dla konsumentów została przez wnioskodawcę zawiana dniu 8 czerwca 2015 r. Z kolei z dokumentów o nazwie "Potwierdzenie przyłączenia mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej [...] S.A.''’ oraz Zaświadczenie potwierdzające przyłączenie mikroinstalacji dla prosumentów wynika, że przyłączenie mikroinstalacji nastąpiło 9 lutego 2023 r.

Odnoszą się do przedłożonego wraz z pismem odwoławczym dowodu w postaci protokołu projektowo-wykonawczego organ odwoławczy stwierdził, że dokument ten poświadcza jedynie, że 6 lutego 2023 r. przeprowadzono rozruch instalacji fotowoltaicznej oraz że mikroinstalacja została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. Dz. U z 2022 r., poz.1378 ze zm.) rozruch technologiczny oznacza pracę instalacji odnawialnego źródła energii mającą na celu wyłącznie przeprowadzenie prób i testów umożliwiających końcowy odbiór tej instalacji. W związku z powyższym, w ocenie Dyrektora, nie jest to faktyczne wytwarzanie energii w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Podmiot, ubiegający się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej, jest przyłączony do sieci jako odbiorca końcowy, a moc zainstalowana mikroinstalacji, o przyłączenie której ubiega się ten podmiot, nie jest większa niż określona w wydanych warunkach przyłączenia, przyłączenie do sieci odbywa się na podstawie zgłoszenia przyłączenia mikroinstalacji, złożonego w przedsiębiorstwie energetycznym, do sieci którego ma być ona przyłączona, po zainstalowaniu odpowiednich układów zabezpieczających i urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego o czym stanowi art. 7 pkt 8d4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1385 ze zm.). Zatem elektrownia fotowoltaiczna, która jest podłączona do zewnętrznej sieci energetycznej jest całkowicie od niej uzależniona. Z przedłożonego Zaświadczenia potwierdzającego przyłączenie mikroinstalacji - dla prosumenta wynika, że przyłączenie mikroinstalacji prosumenta energii odnawialnej do sieci oraz zainstalowanie urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego (licznika dwukierunkowego) zostało dokonane w dniu 9 lutego 2023 r. Tym samym zdaniem Dyrektora dopiero z dniem 9 lutego 2023 r. skarżący rozpoczął wytwarzanie energii w zainstalowanym odnawialnym źródle energii. W Protokole projektowo-wykonawczym (sekcja "oświadczenia") wskazano, że uruchomienie/eksploatowanie instalacji fotowoltaicznej powinno nastąpić dopiero po wymianie licznika przez zakład energetyczny.

Organ odwoławczy wskazał, że umowa kompleksowa dla konsumentów z dnia 8 czerwca 2015 r. nie jest dokumentem potwierdzającym, że w gospodarstwie wnioskodawcy następuje wytwarzanie energii elektrycznej. Dopiero z dokumentu "Potwierdzenie przyłączenia mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej [...] S.A." oraz z Zaświadczenia potwierdzającego przyłączenie mikroinstalacji- dla prosumenta" a końcowo z pisma [...] S.A. z dnia 20 lutego 2023 r. wynika, że strona od dnia 9 lutego 2023 r. stała się prosumentem, czyli odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w posiadanej mikroinstalacji.

Odnosząc się do prośby strony o zwrócenie się do [...] S.A. o przedstawienie będących w posiadaniu spółki dokumentów dotyczących instalacji fotowoltaicznej oraz jej działania Dyrektor stwierdził, że z dołączonej dokumentacji w sposób bezsprzeczny wynika kiedy nastąpiło wytwarzanie energii. Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2422, dalej jako ustawa PROW) to strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy. Postępowanie administracyjne wszczynane jest na wniosek strony, zatem to ona kształtuje zakres swojego żądania i bierze na siebie odpowiedzialność za poprawną deklarację w zakresie żądania wskazanej we Wniosku pomocy. Rolnik składając Wniosek akceptując część III Wniosku Oświadczenia i zobowiązania, gdzie w punkcie 3 zapisano, że wnioskodawcy znane są zasady przyznawania pomocy określone w ustawie PROW oraz rozporządzeniu.

Powyższą decyzję zaskarżyła w całości strona wnosząc o jej uchylenie celem ponownego rozpoznania sprawy oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

I. Naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. § 2 pkt 4 lit. g rozporządzenia poprzez uznanie, że odwołujący nie wytwarzał w dniu 7 lutego 2023 r. energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii.

II. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania tj.:

1. art. 7, 77 § 1, 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako kpa) poprzez powierzchowne i niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie, a także niewyczerpujące rozpatrzenie i zgromadzenie materiału dowodowego w sprawie, polegające na uznaniu, że skarżący nie spełniał na dzień 7 lutego 2023 r. żadnej przesłanki określonej w § 2 pkt 4 rozporządzenia, podczas gdy skarżący wytwarzał w tej dacie energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii w swoim gospodarstwie, a w dniu 6 lutego 2023 r. nastąpił odbiór instalacji, jej uruchomienie oraz sprawdzenie parametrów wytwarzania energii;

2. art. 138 § 1 ust. 2 kpa poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, mimo, że nie odpowiada ona prawu.

W uzasadnieniu podniesiono, że spełnione zostały wymagania określone w § 2 pkt 4 rozporządzenia. Skarżący już 6 lutego 2023 r. posiadał w pełni sprawną, wytwarzającą energię instalację fotowoltaiczną, co potwierdzał przedłożony organowi protokół projektowo-wykonawczy z dnia 6 lutego 2023 r. Późniejsze dokonane przez [...] S.A. przyłączenie polegało jedynie na przyłączeniu instalacji (wytwarzającej już prąd) do infrastruktury należącej do [...] S.A. W związku z tym organ wadliwie ustalił i zinterpretował stan faktyczny, albowiem nie można utożsamiać przyłączenia instalacji do infrastruktury [...] S.A. z wytwarzaniem prądu, które to wytwarzanie miało miejsce od dnia 6 lutego 2023 r., a więc przed zamknięciem naboru wniosków. W definicjach z § 2 pkt 4 lit. g rozporządzenia i art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii próżno szukać wymogu przyłączenia instalacji do Infrastruktury zewnętrznego operatora energetycznego. W związku z tym do uznania, że skarżący spełniał kryteria z § 2 pkt 4 Ilt. g rozporządzenia wystarczy stwierdzenie wytwarzania przez Instalację w gospodarstwie odwołującego energii, co miało miejsce już w dniu 6 lutego 2023 r. i zostało udowodnione protokołem projektowo-wykonawczym z dnia 6 lutego 2023 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Skarżący nie ustosunkował się do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia aktu wydanego przez organ administracji publicznej, sąd bada jego zgodność z przepisami prawa na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako p.p.s.a.). Podstawowym celem, którego realizacji służy kontrola sądowa jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony granicą praw i obowiązków sądu wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach dotyczących skarg na decyzje administracyjne. Jak wynika z treści art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sprawując kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi, że zaistniała któraś z tych przesłanek. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka bez wątpienia nie zachodzi – stosując się do przytoczonych kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności ocena zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem, wymaga przypomnienia przepisów mających w tej sprawie zastosowanie. Delegacja ustawowa, na podstawie której właściwy minister dokonał ustalenia warunków udzielenia wsparcia, którego dotyczy przedmiotowa sprawa wynika z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2022 r., poz. 2422, dalej jako: "ustawa"), który stanowi, że Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki lub tryb przyznawania, wypłaty lub zwrotu pomocy w ramach poszczególnych działań, poddziałań lub typów operacji objętych programem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań oraz poddziałań. Jest to delegacja związana z treścią art. 92 Konstytucji, w ramach którego wskazano, że rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.

W związku z taką treścią aktów wyższego rzędu wydano rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2742). W swojej treści § 2 oraz § 3 rozporządzenia zawierają obszerny katalog kryteriów o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, które muszą zostać spełnione, aby przyznanie pomocy było zasadne.

W myśl § 2 "Pomoc przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 39c ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym", jeżeli ten rolnik lub jego małżonek:

1) zgłosił do dnia 15 maja 2022 r. do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, oznakowanie łącznie co najmniej 10 sztuk zwierząt gatunku świnia (Sus scrofa) urodzonych w siedzibie stada posiadacza tych zwierząt w okresie od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 31 marca 2022 r.;

2) zgłosił do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, oznakowanie co najmniej 1 sztuki zwierzęcia gatunku świnia (Sus scrofa) urodzonego w siedzibie stada posiadacza tego zwierzęcia od dnia 1 kwietnia 2022 r.;

3) prowadził do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy działalność rolniczą w zakresie chowu lub hodowli zwierząt gatunku świnia (Sus scrofa);

4) spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:

a) prowadzi produkcję ekologiczną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. poz. 1370),

b) temu rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano pomoc finansową w ramach działania "Działanie rolno - środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 na podstawie wniosku złożonego w 2021 r. oraz ten rolnik lub jego małżonek złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie tej pomocy,

c) temu rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano płatność za zazielenienie na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na podstawie wniosku złożonego w 2021 r. oraz ten rolnik lub jego małżonek złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie tej płatności, z tym że w przypadku gdy grunty orne rolnika lub jego małżonka obejmują mniej niż 10 hektarów, to we wnioskach złożonych w 2021 r. i 2022 r. rolnik lub jego małżonek podał co najmniej dwie różne uprawy w rozumieniu art. 44 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), a uprawa główna w 2021 r. i 2022 r. nie zajmuje więcej niż 75% tych gruntów ornych,

d) zrealizował operację obejmującą inwestycje służące ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu oraz spełnia warunki, z zastrzeżeniem których została wydana decyzja w sprawie o przyznanie pomocy finansowej na tę operację w ramach poddziałania:

– "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 lub

– "Pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz rozwoju małych gospodarstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020,

e) zrealizował operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 obejmującą inwestycje służące ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu oraz realizuje zobowiązania związane z pomocą finansową przyznaną na tę operację,

f) zrealizował operację typu "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz realizuje zobowiązania związane z pomocą finansową przyznaną na tę operację,

g) wytwarza energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, 1383, 2370 i 2687) zlokalizowanej w gospodarstwie rolnym tego rolnika,

h) zrealizował inwestycję zlokalizowaną w gospodarstwie rolnym tego rolnika polegającą na wykonaniu:

– urządzenia wodnego do ujmowania wód powierzchniowych, na realizację którego uzyskał pozwolenie wodnoprawne, o którym mowa w art. 389 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2625 i 2687), zwanej dalej "Prawem wodnym", lub

– stawu, na wykonanie którego dokonał zgłoszenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 394 ust. 1 pkt 9 Prawa wodnego.

W świetle przywołanego rozporządzenia należy stwierdzić, że dla otrzymania płatności należy spełnić każdy z warunków określonych w § 2 pkt 1-3 rozporządzenia oraz przynajmniej jeden z warunków określonych w § 2 pkt 4 lit. a-h.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy strona skarżąca spełniła przesłanki przyznania pomocy finansowej na podstawie wymogów określonych w przywołanym rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę". Jak wynika z akt sprawy nie ma sporu co do tego, że producent rolny spełnił wymogi § 2 pkt 1-3. Spór pomiędzy stronami dotyczy spełnienia przez stronę skarżącą niezbędnych warunków określonych w § 2 pkt 4 lit. g przywołanego rozporządzenia.

W tym miejscu warto przypomnieć, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności obowiązują zasady odmienne od zasad ogólnych znajdujących zastosowanie w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: jako k.p.a.). Ustawodawca w omawianej kategorii spraw odstąpił od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., a konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 § 1 k.p.a. W art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2422 ze zm.) obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i ewentualnie innych uczestników postępowania. Organy administracji publicznej nie mają natomiast obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ponadto w wymienionej ustawie ograniczono stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Organ administracji ma obowiązek, m.in. zapewnić stronom, ale na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania oraz udzielić stronom, również na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania (art. 27 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy).

Należy również zauważyć, że omawiana ustawa nałożyła na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz obciążyła obowiązkiem udowodnienia faktu osobę, która wywodzi z niego skutki prawne (art. 27 ust. 2 ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu w sprawie przyznania płatności to wnioskujący o płatność rolnik, a nie organ administracji publicznej, ma obowiązek przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Przywołane regulacje skutkują konkretnymi konsekwencjami w zakresie odnoszącym się do ram i konstrukcji postępowania wyjaśniającego w sprawach o przyznanie płatności. Jest to bowiem szczególne, uproszczone postępowanie administracyjne, w którym, jak wynika z przywołanych przepisów, organ administracji, w zakresie odnoszącym się do ustaleń stanu faktycznego sprawy, proceduje na podstawie materiału dowodowego wskazanego we wniosku, a także na podstawie dowodów i innych dokumentów wskazanych i dołączonych przez wnioskodawcę. To na nim bowiem spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że organ administracji zasadniczo zwolniony jest z obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczności istotne z punktu widzenia uprawnień wnioskodawcy do płatności (zob. wyrok NSA z 19 kwietnia 2012 r., II GSK 344/11; wyrok NSA z 26 czerwca 2012 r., II GSK 810/11; powoływane orzeczenia dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, że przywołane rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" wskazuje w § 6 ust. 3, że pomoc przyznaje się danemu rolnikowi tylko raz. W myśl § 9:

1. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, co najmniej w jednym dzienniku o zasięgu krajowym oraz w Centrali Agencji, oddziałach regionalnych i biurach powiatowych Agencji ogłoszenie o naborze wniosków o przyznanie pomocy, nie później niż 7 dni przed dniem planowanego rozpoczęcia terminu składania tych wniosków.

2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej wskazanie dnia rozpoczęcia oraz dnia zakończenia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, przy czym termin ten nie może być krótszy niż 14 dni oraz dłuższy niż 30 dni.

3. Termin, o którym mowa w ust. 2, nie podlega przywróceniu.

4. Agencja udostępnia formularz wniosku o przyznanie pomocy oraz wzory załączników dołączanych do tego wniosku nie później niż w dniu rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, o którym mowa w ust. 2.

5. Wniosek o przyznanie pomocy składa się do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika.

Jak wynika z informacji opublikowanych przez Agencje Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na oficjalnej witrynie organu (https://www.gov.pl/web/arimr) wnioski o przyznanie pomocy dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 można było składać od 18 stycznia do 7 lutego 2023 r. Termin ten w myśl przywołanego § 9 ust. 3 rozporządzenie nie podlega przywróceniu. Zgodnie z obowiązującym prawem wniosek o przyznanie pomocy składany jest wyłącznie elektronicznie poprzez Platformę Usług Elektronicznych.

Dopuszczalne było składanie załączników do wniosku również w wersji papierowej, jednak w ogłoszeniu o którym mowa § 9 ust. 2 wyraźnie zastrzeżono, że załączniki które nie zostaną dołączone do wniosku o przyznanie pomocy, złożonego za pośrednictwem formularza, mogą zostać złożone do kierownika biura powiatowego Agencji bezpośrednio w biurze powiatowym Agencji albo za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042) lub placówki podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej w terminie składania wniosków.

Analizując obowiązujące regulacje prawne należy wskazać, że zgodnie z § 10 ust.2 przywołanego rozporządzenia - producent rolny wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy zobligowany był złożyć w ustawowym terminie wskazanym w ogłoszeniu następujące dokumenty:

1. W przypadku rolnika ubiegającego się o przyznanie pomocy z uwzględnieniem zwierząt będących w posiadaniu małżonka lub pozostałych warunków, spełnianych przez małżonka: oświadczenie małżonka rolnika o wyrażeniu zgody na przyznanie pomocy (O-1/648);

2. W przypadku rolnika ubiegającego się o przyznanie pomocy z uwzględnieniem zwierząt będących w posiadaniu małżonka osoby przekazującej gospodarstwo rolne w całości lub pozostałych warunków, spełnianych przez tego małżonka: oświadczenie małżonka osoby przekazującej gospodarstwo rolne w całości o prowadzeniu wspólnie gospodarstwa rolnego do dnia przekazania gospodarstwa (O-2/648);

3. Skrócony akt zgonu w przypadku, gdy wniosek jest składany przez małżonka zmarłego rolnika.

4. W przypadku wytwarzania energii elektrycznej: kopię zawartych: umowy kompleksowej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej, o których mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, 1723, 2127, 2243, 2370 i 2687).

5. W przypadku wykonania urządzenia do ujmowania wód powierzchniowych lub stawu: kopię pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6 Prawa wodnego, na wykonanie urządzenia wodnego do ujmowania wód powierzchniowych albo kopię zgłoszenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 394 ust. 1 pkt 9 Prawa wodnego, wraz z kopią zaświadczenia o niezgłoszeniu sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Podkreślić należy, że wnioskodawca składając wiosek o przyznanie pomocy jednocześnie złożył oświadczenie o następującej treści:

- "Znane mi są skutki składania fałszywych oświadczeń wynikające z art. 297 § 1 i §2 ustawy z dnia 6 czerwca 197 r. Kodeks karny (Dz.U. poz. 1138, z póżn. zm.)"

- "Znane mi są zasady przyznawania wnioskowanej pomocy określone w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2022 r. poz. 2422 i 2433) oraz rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. poz. 2742).

Z akt sprawy administracyjnej wynika jednoznacznie, że stan faktyczny w istocie pozostaje niesporny - organy Agencji nie kwestionują bowiem, iż na dzień 6 lutego 2023 roku producent rolny posiadał już sprawą instalację fotowoltaiczną, nie przyłączoną jednak do sieci. Sporne pozostawało jedynie, czy okoliczność ta może zostać uznana za spełnienie wskazanego wyżej warunku, a mianowicie, czy jej posiadacza można uznać za wytwarzającego energię elektryczną w instalacji OZE.

W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko organów, że rozruch tej instalacji nie może być utożsamiany z wytwarzaniem energii elektycznej, również w rozumieniu § 2 ust. 4 lit. g powołanego wyżej rozporządzenia, skoro zgodnie z przepisami ustawy Prawo energetyczne oznacza on jedynie pracę tej instalacji mającą na celu wyłącznie przeprowadzenie prób i testów umożliwiających końcowy odbiór tej instalacji. Powyższe z kolei nie może być utożsamiane z rzeczywistym wytwarzaniem energii elektrycznej. Wytwarzanie energii jest możliwe bowiem dopiero po przyłączeniu instalacji do sieci, a to z kolei wymaga uprzedniego zainstalowania urządzenia pomiarowo-licznikowego.

W niniejszej sprawie organ wezwaniem Nr [...] z dnia 9 marca 2023 r. (k. 7 akt administracyjnych) wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie pomocy wskazując, że wnioskodawca zaznaczył w sekcji II wniosku "Informacja o złożonych załącznikach" nie dołączył poprawnego załącznika. Wnioskodawca dołączył bowiem wyłącznie kopię umowy sprzedaży instalacji fotowoltaicznej a nie wymaganą przez obowiązujące przepisy prawa - kopię zawartych: umowy kompleksowej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej, o których mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, 1723, 2127, 2243, 2370 i 2687).

Na wezwanie organu wnioskodawca przedłożył dokumenty m.in. zaświadczenie potwierdzające przyłączenie mikroinstalacji – dla prosumenta wystawione przez [...] S.A. z którego wynika, że przyłączenie do sieci nastąpiło w dniu 9 lutego 2023 r. (k. 8/5 akt administracyjnych). Czyli już po zakończeniu terminu naboru wniosków o przyznanie pomocy. Przypomnieć należy, że wnioski można było składać od 18 stycznia do 7 lutego 2023 r. Termin końcowy składa wniosków, jest terminem nieprzywracalnym i wynika to wprost z przepisów prawa.

Przywołania w tym miejscy wymaga § 9 ust. 1-3 rozporządzenia, zgodnie z którym Prezes Agencji, podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej przez Agencję, co najmniej w jednym dzienniku o zasięgu krajowym oraz w Centrali Agencji, oddziałach regionalnych i biurach powiatowych Agencji ogłoszenie o naborze wniosków o przyznanie pomocy, nie później niż 7 dni przed dniem planowanego rozpoczęcia terminu składania tych wniosków (ust. 1). Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej wskazanie dnia rozpoczęcia oraz dnia zakończenia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, przy czym termin ten nie może być krótszy niż 14 dni oraz dłuższy niż 30 dni (ust. 2). Termin, o którym mowa w ust. 2, nie podlega przywróceniu (ust. 3).

Rozporządzenie zawiera więc jasne i jednoznaczne w swojej treści przepisy określające i wyjaśniające, w jakim terminie wniosek powinien zostać złożony, co powinien zawierać składany wniosek o pomoc oraz przy pomocy jakich dokumentów można wykazać spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek warunkujących przyznanie żądanej pomocy.

W ocenie Sądu z przedłożonego zaświadczenia potwierdzającego przyłączenie mikroinstalacji - dla prosumenta wynika, iż przyłączenie mikroinstalacji prosumenta energii odnawialnej do sieci oraz zainstalowanie urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego (licznika dwukierunkowego) zostało dokonane w dniu 9 lutego 2023 r. Uznać zatem należy, iż dopiero z dniem 9 lutego 2023 r. skarżący rozpoczął wytwarzanie energii w zainstalowanym odnawialnym źródle energii. Podkreślenia wymaga fakt, iż w protokole projektowo-wykonawczym wskazano wprost, że uruchomienie i eksploatowanie instalacji fotowoltaicznej powinno nastąpić dopiero po wymianie licznika przez zakład energetyczny.

Zdaniem Sądu podzielić należy stanowisko organu, że umowa kompleksowa dla konsumentów z dnia 8 czerwca 2015 r. nie jest dokumentem potwierdzającym, że w gospodarstwie wnioskodawcy następuje wytwarzanie energii elektrycznej. Dopiero z dokumentu "Potwierdzenie przyłączenia mikroinstalacji do sieci elektroenergetycznej [...] S.A." oraz z zaświadczenia potwierdzającego przyłączenie mikroinstalacji – dla prosumenta a końcowo z pisma [...] SA z dnia 20 lutego 2023 r. wynika, że Pan M. W. od dnia 9 lutego 2023 r. stał się prosumentem, czyli odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w posiadanej mikroinstalacji.

Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika więc, że wytwarzanie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378, 1383, 2370 i 2687) zlokalizowanej w gospodarstwie rolnym tego rolnika nastąpiło dopiero od 9 lutego 2023 r.

Zakreślony przez ustawodawcę termin do składania wniosków, który w tej konkretnej sprawie rozpoczął się 18 stycznia 2023 r. i trwał do 7 lutego 2023 r. dotyczył nie tylko samego wniosku ale także obligatoryjnych załączników do tego wniosku. Świadczą o tym jednoznacznie:

- treść § 10 ust. 3 rozporządzenia, w którym wykluczono samodzielną (czyli bez wezwania organu) możliwość zmian we wniosku oraz dokumentach dołączonych do wniosku;

- treść § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia określająca w sposób jasny i pełny elementy wniosku oraz rodzaje załączników potwierdzających spełnienie warunków otrzymania pomocy;

- treść § 9 rozporządzenia stanowiącego o materialnoprawnym, nie podlegającym przywróceniu charakterze terminu składania wniosku, którego elementem składowym są załączniki.

Zdaniem Sądu z powyższego wynika, że załączniki stanowią integralna część wniosku, zatem podlegają takim samym rygorom czasowym jak wniosek. Obowiązkiem wnioskodawcy - co wynika z przepisów ustawy i rozporządzenia - było złożenie w stosownym terminie wniosku wraz z załącznikami - konkretnymi dokumentami - uzasadniającymi spełnienie wszystkich koniecznych do przyznania żądanej pomocy warunków. (por. wyrok WSA w Kielcach z 13 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 234/23). Już zatem sama treść wniosku wskazuje na okoliczność, że wnioskodawca nie dołączył w stosownym terminie koniecznych załączników.

Znamienna jest również w tym zakresie specyfika postępowań z wniosków o pomoc na podstawie ustawy i wydawanych rozporządzeń, gdzie wyraźnie ograniczono rolę organu do rozpatrzenia materiału dowodowego dostarczonego przez wnioskodawcę oraz ustanowiono regułę spoczywania ciężaru udowodnienia faktu na osobie, które z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wnioskodawca złożył oświadczenie o zapoznaniu się z warunkami przyznania pomocy zgodnie z przywołanym rozporządzeniem, czyli miał pełną świadomość tego jakie dokumenty są wymagane. W wyjaśnieniach publikowanych na oficjalnych witrynach internetowych ARiMR wskazuje się, że w przypadku wytwarzania energii elektrycznej do wniosku należy zgodnie z przywołanym rozporządzeniem dołączyć: kopię zawartych: umowy kompleksowej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej i umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej albo umowy sprzedaży energii elektrycznej, o których mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, 1723, 2127, 2243, 2370 i 2687).

Zatem nie jest zasadny podniesiony w skardze zarzut naruszenia § 11 w zw. z § 2 pkt 4 lit. g rozporządzenia. Skarżący nie wykazał bowiem spełnienia określonego w tym przepisie warunku przyznania pomocy we właściwym, materialnoprawnym terminie.

Dodatkowo należy zauważyć, na co zwrócono już uwagę we wcześniejszej części uzasadnienia, że w sprawach dotyczących przyznania pomocy przez Dyrektora ARiMR organ rozpoznający wniosek nie ma ustawowego obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczność spełnienia wymogów przez wnioskodawcę określonych w wyżej wymienionym rozporządzeniu. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania za pomocą dokumentów wskazanych w przepisach prawa warunków przyznania pomocy.

Mając na względzie opisane wyżej odstępstwa procesowe, szczególną rolę wnioskodawcy w tym postępowaniu, który je inicjuje oraz jednocześnie ponosi ciężar dowodzenia faktów z których wyprowadza korzystne dla siebie skutki - przyznanie pomocy, należy stwierdzić, że w realiach kontrolowanej sprawy skarżący nie wykazał w stosownym terminie istnienia warunków, niezbędnych do pozytywnego rozpoznania jego żądania.

Wbrew treści skargi, nie zostały więc naruszone przepisy postępowania administracyjnego - art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.

Reasumując, podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący w określonym przepisami prawa terminie materialnym nie wykazał zaistnienia warunków niezbędnych do przyznania żądanej pomocy. Sąd nie stwierdził również, by prowadząc postępowanie organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.