Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 337/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 4 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. z/s w P. na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z dnia 27 marca 2024 r. nr 368000-COP[1].4103.192.2023.27 w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2020 roku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 3.670 (trzy tysiące sześćset siedemdziesiąt) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 10 maja 2024 r., pod pozycją 1772.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 maja 2024 r. A. S.A. z/s w P. wniosła skargę na decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi z 27 marca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2020 roku.

Zarządzeniem z 5 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis KRS), zgodnie z art. 29 p.p.s.a.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłała w zakreślonym terminie uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, natomiast aktualny odpis KRS nie został złożony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) zwanej dalej p.p.s.a. - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Wskazać należy, że jeżeli skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do wskazania numeru KRS, a także powinien przedłożyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W świetle art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 (tj. osoby prawne), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki formalne, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadeśle dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania, do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 986 z późn. zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów odpisy, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru. Należy bowiem wskazać, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15, I FZ 200/23 z 18 lipca 2023 r.).

W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualny odpis z KRS ) oraz do nadesłania pełnomocnictwa, wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 5 czerwca 2024 r. uznano za doręczone w dniu 21 czerwca 2024 r. na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a.

Zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z 28 czerwca 2024 r. Skarżąca w zakreślonym terminie, nadesłała jedynie pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej, natomiast nie złożyła odpisu z KRS.

Wobec powyższego, skoro – pomimo prawidłowego wezwania – skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

db