Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 702/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art, 77 par. 1, art. 80 i art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 50-51
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: par. 28 i par. 29
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska Protokolant: asystent sędziego Sławomir Mirowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 września 2022 r. nr 891/2022 w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu (dalej DWINB), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia (dalej PINB) nakładającej na J. K. obowiązek doprowadzenia robót budowlanych związanych z utwardzeniem terenu oraz robót brukarskich do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie określonych czynności, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Przedmiotowa decyzja wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

PINB, na skutek informacji o wykonaniu robót budowlanych w obrębie nieruchomości przy ul. [...] we W. przeprowadził na wskazanej nieruchomości czynności kontrolne, podczas których, stwierdził fakt wykonania utwardzenia terenu kostką betonową na obszarze o długości 17,5 m (licząc od bramy wjazdowej do zaplecza budynku) i zmiennej szerokości od 5,30 m do 6,50 m. W protokole z kontroli odnotowano także, że widoczny jest spadek terenu w kierunku ulicy [...]. Od strony zaplecza budynku znajduje się wejście do piwnicy obniżone o dwa stopnie od poziomu utwardzenia. Przy wejściu usytuowano kratkę odpływową. Pomiędzy nieruchomością przy ul. [...] a [...] widoczny jest pas zieleni.

Uwzględniając ustalenia z kontroli, PINB wszczął postępowanie w sprawie sposobu odprowadzania wód opadowych z utwardzonego terenu na nieruchomości przy ul. [...] we W. Następnie decyzją z dnia 29 czerwca 2022r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, organ I instancji nakazał J. K. – inwestorowi stwierdzonych robót budowlanych związanych z utwardzeniem terenu oraz robót brukarskich - wykonanie prac polegających na zmianie kierunku spływu wód opadowych poprzez: wyprofilowanie spadku utwardzenia w kierunku terenu nieutwardzonego bądź poprzez zamontowanie odwodnienia liniowego z odprowadzaniem wody do dołu chłonnego lub do zbiornika retencyjnego gromadzącego wody opadowe – uniemożliwiając w ten sposób spływ wody na nieruchomość sąsiednią. W rozstrzygnięciu decyzji wskazano, że wyszczególnione roboty budowlane należy wykonać pod nadzorem osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym, posiadającej uprawnienie budowlane w odpowiedniej specjalności oraz przynależnej do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.

Na uzasadnienie organ podał, że zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 4 w związku z art. 30 Prawa budowalnego wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga obecnie decyzji o pozwoleniu na budowę ani zgłoszenia zamiaru wykonania tych robót odpowiedniemu organowi. Każdorazowo, powinny być jednak realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi (tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

Zdaniem organu roboty wykonane na nieruchomości przy ul. [...] związane z utwardzeniem terenu, choć nie wymagały pozwolenia na budowę ani zgłoszenia naruszały ww. przepisy techniczne - w szczególności § 29 tego rozporządzenia. W stanie obecnym, kierunek naturalnego spływu wód opadowych został bowiem zmieniony i wody kierowane są na teren działki sąsiedniej – tj. na teren działki drogowej ul. [...] (działki nr [...] należącej do Gminy W.). Organ zauważył, że zgodnie z § 28 ww. rozporządzenia, działka budowlana na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. Należy zapewnić odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych. Biorąc pod uwagę zmiany klimatyczne i konieczność zrównoważonego gospodarowania wodami opadowymi, jak też uwzględniając zarządzenie Prezydenta Wrocławia z dnia 17 czerwca 2019 r. (nr 1158/19) w sprawie gospodarowania wodami opadowymi we W., uznano za zasadne zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowalnego przez nakazanie dokonania zmiany kierunku odprowadzania wód opadowych z utwardzonego terenu na nieutwardzony teren własny, do dołu chłonnego lub zbiornika retencyjnego.

Powyższa decyzja oprotestowana została w drodze odwołania przez J. K., który zarzucił jej: 1/ naruszenie art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przez nałożenie na niego obowiązku zapewnienia nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych; 2/ naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przez niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych i pominięcie faktu, że sąsiednie nieruchomości zostały utwardzone i podobnie do nieruchomości odwołującego się, posiadają podobne spadki i odprowadzają wody na sąsiednią nieruchomość drogową; 3/ naruszenie § 28 i § 29 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że obowiązki w nich zawarte dotyczą całej nieruchomości a nie tylko znajdującego się na niej budynku.

Argumentując postawione zarzuty odwołujący się wskazał, że nałożenie obowiązku zapewnienia nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych jest prawnie dopuszczalne ale tylko w przypadkach szczególnie skomplikowanych lub uzasadnionych warunkami gruntowymi. W decyzji brak uzasadnienia dla wykazania, że zaistniały te szczególne okoliczności. Nadto, zdaniem strony regulacje zawarte w tych przepisach technicznych odnoszą się do obowiązku odprowadzania wód opadowych z dachu budynku - zgodnie z § 28 rozporządzenia, rozwiązaniem jest odprowadzenie wód opadowych z budynku na własny teren działki na której jest wznoszony budynek. Jednak zastosowanie takiego rozwiązania technicznego nie niweczy okoliczność istniejącego nachylenia gruntu, o ile jest to nachylenie naturalne, ponieważ są to okoliczności, które zasadniczo nie mają znaczenia dla istniejącego kierunku spływu wód opadowych w związku z wydanym pozwoleniem na budowę. W takiej bowiem sytuacji, także brak .zmiany zagospodarowania nieruchomości nie miałby znaczenia w kontekście istniejącego nachylenia terenu i istniejącego naturalnego spływu wód opadowych na teren sąsiedniej nieruchomości (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2021 r. II OSK 3375/18). W odwołaniu podniesiono także, że z żadnych przepisów prawa budowlanego nie wynika obowiązek zagospodarowania całości wód opadowych na działce inwestora. Skoro wody takie spływają w naturalny sposób, zgodnie z naturalnym ukształtowaniem terenu, to brak jest podstaw do ingerencji w tą materię przez organy nadzoru budowlanego. Przez zmianę naturalnego spływu wód opadowych należy rozumieć każdą zmianę spływu wód w porównaniu do spływu wód opadowych jaki istniałby na działce budowlanej, gdyby nie została ona zabudowana (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Gliwicach z dnia 10 lipca 2008 r. n SA/G1 1013/07).

DWINB nie uwzględnił powyższego odwołania i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji stwierdził, że PINB prawidłowo zastosował procedurę naprawczą z art. 50-51 Prawa budowlanego. W sprawie mamy bowiem do czynienia z wykonaniem odprowadzania wód opadowych z terenu utwardzonego na terenie nieruchomości przy ul. [...] we W. w sposób niezgodny z przepisami. Zgodnie z art. 29 ust. 4 pkt 4 w związku z art. 30 Prawa budowlanego wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzaniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania tych robót do organu administracji architektoniczno-budowlanej o którym mowa w art. 30. Jakkolwiek ww. roboty budowalne nie zostały objęte reglamentacją ustawy, to jednak organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany do prowadzenia postępowania naprawczego w sytuacji robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). Innymi słowy, każdorazowo realizowane roboty budowlane powinny być wykonywane zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

Organ wyjaśnił, że kwestie dotyczące zapewniania budynkom kanalizacji odprowadzającej wody opadowe regulowane są w przepisach ww. rozporządzenia i wynika z nich, że: 1/ działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej; 2/ w przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. W § 29 ww. rozporządzania wskazano natomiast, że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.

Wskazując na powyższe uregulowania organ stwierdził, że z materiału dowodowego wynika, iż roboty budowlane wykonane przez inwestora przy ul. [...] we W. związane z utwardzeniem terenu na tej nieruchomości, choć nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia, naruszają ww. przepisy techniczno-budowlane w zakresie zmiany kierunku naturalnego spływu wód opadowych (§ 29 warunków technicznych). W stanie obecnym kierunek naturalnego spływu wód został bowiem zmieniony i wody kierowane są na teren sąsiedniej nieruchomości tj. działki drogowej ul. [...] we W. Woda opadowa, dotychczas zagospodarowywana na własnym terenie nieutwardzonym, spływa obecnie w kierunku tej działki. Dokonując utwardzenia terenu a jednocześnie nie posiadając odwodnienia tego terenu czy to poprzez kanalizację, doły chłonne lub zbiornik retencyjny, skarżący zmienił sposób odprowadzania wód opadowych na niedozwolony.

W myśl § 1 zarządzenia Prezydenta Wrocławia nr 1158/19 z dnia 17 czerwca 2019r. zrównoważone gospodarowanie wodami, będącymi skutkiem opadów atmosferycznych, zwanymi dalej wodami opadowymi (poprzez wyrażenie "wody opadowe" rozumie się również wody roztopowe) należy wdrażać poprzez stosowanie zasady zagospodarowania opadu w miejscu jego wystąpienia (...), tj. m.in. poprzez: zagospodarowanie wód opadowych na terenie nieruchomości lub zlewni do celów gospodarczych, np. do nawadniania zieleni, stosowania urządzeń do infiltracji wód opadowych do gruntu (studnie, niecki, rowy chłonne) lub stosowanie nawierzchni całkowicie przepuszczalnych lub półprzepuszczalnych (pod względem zastosowanego materiału lub sposobu ułożenia).

Uwzględniając zatem, że w postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 51 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego rozważa możliwość doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, zasadnym jest nałożenie obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na zmianie kierowania spływu wód opadowych poprzez wyprofilowanie spadku utwardzenia w kierunku terenu nieutwardzonego nieruchomości na której znajduje się utwardzenie bądź poprzez zamontowanie odwodnienia liniowego z odprowadzeniem wody do dołu chłonnego znajdującego się na terenie nieruchomości, na której znajduje się utwardzenie lub do zbiornika retencyjnego (gromadzącego wody opadowe) - uniemożliwiając spływ wody na nieruchomość sąsiednią.

Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania DWINB stwierdził, że wykonanie ww. obowiązków nie jest czynnością o niskim stopniu skomplikowania. Inwestor wykonując utwardzenie gruntu zmienił parametry podłoża - wykonane utwardzenie uniemożliwia wsiąkanie wód opadowych na teren własny i powoduje, że kierowane są w sposób zintensyfikowany na teren nieruchomości sąsiedniej.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu powtarzając w niej zarzuty odwołania i wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji oraz o umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Mając na uwadze zakreśloną wyżej kognicję sądów administracyjnych i określone w art. 145 § 1 i § 2 p.p.s.a. przyczyny wzruszenia orzeczenia administracyjnego, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Sąd kontrolował decyzję DWINB utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na skarżącego obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu zmianę kierunku spływu wód opadowych i uniemożliwienie jej spływu na nieruchomość sąsiednią.

Poddane sądowej kontroli decyzje wydane zostały na podstawie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowalne. Istota takich decyzji polega na tym, że na inwestora nakłada się obowiązek wykonania, w wyznaczonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stan zgodny z prawem, w rozumieniu tego przepisu, oznacza nie tylko zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę (zgodność z dokonanym zgłoszeniem) ale także zgodność z przepisami prawa. Z art. 50 ww. ustawy wynika, że organ nadzoru budowlanego może podejmować odpowiednie czynności także w odniesieniu do robót budowlanych, których zrealizowanie nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, m.in. w sytuacji, gdy roboty te prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach, w tym, w szczególności w techniczno - budowlanych. Do takich przepisów należy m.in. § 28 i 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (dalej także jako rozporządzenie). Wynika z nich, że działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (§ 28). Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione (§ 29).

W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego zgodnie stwierdziły, że w wyniku wykonania przez skarżącego robót budowlanych polegających na utwardzeniu kostką brukową terenu jego nieruchomości – pomimo, że ich wykonanie nie wymaga obecnie pozwolenia na budowę ani zgłoszenia – doszło do naruszenia § 29 ww. rozporządzenia. Zdaniem organów, w stanie obecnym kierunek naturalnego spływu wód został zmieniony i wody kierowane są na teren sąsiedniej nieruchomości tj. działki drogowej stanowiącej ul. [...] we W. Stwierdzono, że woda opadowa, dotychczas zagospodarowana na własnym nieutwardzonym terenie, spływa obecnie w kierunku działki drogowej. Dokonując zatem utwardzenia terenu bez jego odwodnienia czy to przez kanalizację, czy przez zbiornik retencyjny, skarżący zmienił sposób odprowadzania wód opadowych w sposób niedozwolny.

W ocenie Sądu rozstrzygnięcie podjęte przez organy nadzoru budowlanego należy jednak uznać za przedwczesne, gdyż przywołane wyżej stwierdzenia wskazujące na naruszenie przepisów techniczno-budowalnych przez zmianę kierunku naturalnego spływu wód w związku z wykonanymi robotami polegającymi na utwardzeniem terenu przez położenie kostki brukowej nie znajdują jednoznacznego potwierdzenia w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy.

Wskazać zatem należy, że stosownie do art. 7 k.p.a. obowiązkiem organu administracji publicznej jest z urzędu lub na wniosek stron podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a następnie go rozpatrzyć. W dalszej kolejności organ winien na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego ocenić czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Wynik powyższych działań powinien zaś znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Zgodnie bowiem z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności w uzasadnieniu decyzji (w tym także zarzutów i wniosków odwołania) stanowi naruszenie powołanej normy. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest bowiem obowiązkowym elementem decyzji. Nie budzi także wątpliwości, że odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów a także stanowi wyraz zrealizowania przez organ wynikającej z art. 11 k.p.a. zasady przekonywania.

Zdaniem Sądu organy uchybiły powyższym obowiązkom. Przede wszystkim w przedstawionym materiale dowodowym brak jest jednoznacznego potwierdzenia stanowiska organu, że "w stanie obecnym kierunek naturalnego spływu wód został zmieniony i wody kierowane są na teren działki sąsiedniej". Dla zastosowania § 29 ww. rozporządzenia niezbędne jest bowiem wykazanie, że w wyniku wykonanych robót – w tym przypadku utwardzenia terenu kostką brukową – naturalny spływ wód opadowych jest inny niż przed wykonaniem tych robót. Nadto ww. przepis wymaga ustalenia celowego zamiaru sprawcy przy dokonywaniu zmiany naturalnego spływu wód opadowych. Powyższych okoliczności w niniejszej sprawie jednak nie wykazano. W protokole z oględzin odnotowano jedynie fakt wykonania utwardzenie na części działki ze spadkiem w kierunku ulicy oraz brak odwodnienia wykonanego utwardzenia. W tych też okolicznościach organ upatruje zmiany kierunku naturalnego spływu wód na teren działki sąsiedniej (działki drogowej). Stawiając kategoryczną tezę o zmianie kierunku naturalnego spływu wód opadowych organ nie ustalił jednak a tym samym nie wykazał, jaki był stan faktyczny na nieruchomości przed wykonaniem tych robót, w tym jakie było wcześniej jej naturalne ukształtowanie, zwłaszcza, czy istniał wskazany podczas oględzin spadek w kierunku działki drogowej, oraz jakie były rzędne terenu. Tym samym nie wiadomo jak wyglądał spływ wód opadowych na nieruchomości strony skarżącej przed przystąpieniem do wykonywania przedmiotowych robót. Nie jest także jasne na czym organ opiera stwierdzenie, że przedmiotowy teren nie był wcześniej utwardzony. Z akt nie wynika bowiem aby prowadzone były czynności wyjaśniające w tym kierunku. Zauważyć w tym miejscu należy, że skarżący już na etapie odwołania przedstawiał argumentację wskazującą, że wody opadowe nie zagospodarowane w całości na działce spływają w naturalny sposób zgodnie z ukształtowaniem terenu. Do tej argumentacji organ odwoławczy się nie odniósł a nie da się jej zweryfikować na podstawie materiału dowodowego załączonego do akt. W tej sytuacji przedstawione dowody (obejmujące praktycznie tylko protokół z kontroli) uznać trzeba za niewystarczające dla jednoznacznego stwierdzenia, że w wyniku wykonanych robót doszło do zmiany kierunku naturalnego spływu wód na teren działki sąsiedniej a także, że działania skarżącego polegające na utwardzeniu terenu nosiły znamiona celowej zmiany kierunku spływu tych wód.

Powyższe wskazuje, że zaskarżona decyzja jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały przedwcześnie, z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. czyli bez należytego wyjaśniania wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, bez przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego w tym zakresie oraz bez należytej oceny materiału dowodowego, której wynik przedstawiony zostałaby w uzasadnieniu decyzji.

Zdaniem Sądu, ze względu na brzmienie § 28 przywołanego wcześniej rozporządzenia, według którego zagospodarowanie wód opadowych na własnym terenie dopuszczone jest w przypadku budynków niskich lub budynków dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, organ powinien jasno określić, czy zabudowa skarżącego należy do kategorii zabudowy wskazanej w ww. przepisie. W tym zakresie materiał dowodowy także nie zawiera żadnych ustaleń. W sprawie nie jest zatem jasne, czy istnieje możliwość przyłączenia budynku skarżącego do sieci kanalizacji deszczowej.

Reasumując, wobec stwierdzonych naruszeń przepisów prawa procesowego mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji jak też poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach zawarte w pkt II wydane zostało z uwzględnieniem art. 200 p.p.s.a.