Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 24a ust. 9
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 152/21 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Hanna Knysiak-Sudyka, WSA Maria Zawadzka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 8 lipca 2021 r., skargi Zjednoczonej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w K., na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia 25 listopada 2020 r., w przedmiocie zarzutów do danych objętych modernizacją, , uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji;, zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz Zjednoczonej Spółdzielni, Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w K. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.,


UZASADNIENIE

Decyzją z 30 września 2020 r. Nr [...] znak: [...] Prezydent Miasta odrzucił zarzut złożony przez Zjednoczoną Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową "[...]" – zwaną dalej stroną skarżącą - do danych objętych modernizacją operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jednostka ewidencyjna K. Zarzuty zostały złożone w trybie art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 z późn. zm.) i dotyczyły ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków po modernizacji adresów ul. L oraz al. K wykazanych dla budynku ID [...] usytuowanego na działce nr [...] w ww. obrębie zgodnie z dokumentacją techniczną wpisaną do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 14 sierpnia 2019 r. pod numerem [...], sporządzoną przez geodetę uprawnionego E. S. Tym samym organ odmówił stronie skarżącej - współwłaścicielowi i zarządcy ustawowemu wielorodzinnego budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] obr. [...] K przy al. K w K - wnioskowanego wykreślenia adresu ul. L dla ww. nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że adres L został nadany zgodnie z zaświadczeniem o nadaniu numeru nr [...] z 15 marca 1990 r.

W odwołaniu od decyzji strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy i wykreślenia adresu ul. L z operatu ewidencji gruntów i budynków dla ww. nieruchomości gruntowej. Wskazała, że przeprowadzona we własnym zakresie analiza archiwalnej dokumentacji dotyczącej adresu ww. nieruchomości gruntowej potwierdziła, że wybudowany w latach 70. budynek posiadał adres ul. D. Na przełomie lat 80. i 90. zmieniono nazwę tej ulicy na ul. L z utrzymaniem numeracji. Jednocześnie z książki meldunkowej będącej w posiadaniu strony skarżącej wynikało, że budynek posiadał też adres al. I (później al. K, następnie al. K). Strona podniosła, że w zaświadczeniu z 11 maja 1992 r. nr [...] wydanym w celu przedłożenia do Sądu Rejonowego - Wydział Ksiąg Wieczystych, Prezydent Miasta wskazał, że budynek wielorodzinny położony na działkach nr [...], [...], [...] (obecnie działka nr [...]) położony jest przy ul. K nr [...] – i w oparciu o to zaświadczenie dokonano wpisu adresu w księdze wieczystej KW [...]. Z kolei z zaświadczenia z 12 listopada 2002 r. znak: [...] wydanego w celu przedłożenia do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego, wynikało, że na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna K znajduje się budynek narożny oznaczony numerem porządkowym [...] przy alei K i numerem porządkowym [...] przy ulicy L w K. Strona podniosła również, że wskutek jej wniosku z 13 grudnia 2002 r. o korektę adresu w wymienionym wyżej zaświadczeniu, Biuro Geodezji, Kartografii i Katastru UM Referat Nazewnictwa Ulic wprowadziło prawidłowy adres położenia budynku przy ul. K, przy czym w aktach sprawy brak było skorygowanego zaświadczenia. Ponadto strona dołączyła do odwołania zaświadczenie Prezydenta Miasta z 14 lutego 2019 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów w prawo własności, w którym to zaświadczeniu wykazano, że działka nr [...] położona jest przy al. K.

Decyzją z 25 listopada 2021 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, powołując się na stanowisko sądów administracyjnych (wyrok WSA w Krakowie z 22 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1369/15), że pismo strony skarżącej z 9 grudnia 2019 r. zostało wniesione wprawdzie przed ogłoszeniem w dzienniku urzędowym informacji o dokonanej modernizacji, niemniej jednak nie upłynął końcowy termin, o którym mowa w art. 24a ust. 9 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Stąd organ I instancji prawidłowo potraktował pismo strony skarżącej jako zarzuty, o których mowa w art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Organ odwoławczy nie uznał zarzutów strony skarżącej za zasadne, podnosząc że ze sporządzonego w toku modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków wykazu zmian nr [...] danych ewidencyjnych budynku, adres budynku nie uległ zmianie w wyniku prowadzonej modernizacji i zarówno w "stanie dotychczasowym" (przed modernizacją) jak i w "stanie nowym" (po modernizacji) wykazany adres budynku to: "L i aleja K". Wskazał, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynikało, że w operacie ewidencyjnym sprzed modernizacji były wykazane oba adresy, a podstawą wykazania było ujęcie przedmiotowego budynku w dwóch odrębnych rejestrach wydanych numerów porządkowych nieruchomości. Z rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości z 5 maja 1980 r. wynikało, że budynek posiadał adres: al. K, natomiast rejestr wydanych numerów porządkowych nieruchomości z 15 marca 1990 r. poświadczał, że budynek posiadał adres ul. L. Organ podniósł także, że o wykazaniu przed modernizacją obu adresów w ewidencji gruntów i budynków dowodził załączony do akt sprawy wypis z rejestru gruntów wydany w dniu 2 października 2014 r. w którym wykazano, że działka nr [...] położona jest przy al. K - z adnotacją że jest to "główny adres działki", co wskazywało że adres ten nie był jedynym przypisanym budynkowi.

Organ odwoławczy podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji zwrócił się do Urzędu Miasta z zapytaniem, czy zasadne jest żądanie usunięcia z bazy danych adresu ul. L. W aktach znajdowała się korespondencja mailowa, w której potwierdzono, że budynkowi został nadany adres ul. L w 1990 r. (dowód: kopie ww. rejestrów nadanych numerów porządkowych nieruchomości), a zgodnie z obowiązujący prawem zmiana danych adresowych (w tym wykreślenie adresu budynku) nie mogła być dokonana w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, jeżeli zmiany tej nie poprzedziła aktualizacja ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ani starosta prowadzący ewidencję gruntów i budynków, ani wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego - organ wyższej instancji w tym zakresie, nie byli uprawnieni do rozstrzygania o adresie budynku w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz aktualizacji operatu ewidencyjnego.

Organ dodawał, że w celu aktualizacji adresu budynku, czyli informacji zawartych w ewidencji miejscowości, ulic i adresów, zainteresowany podmiot powinien złożyć wniosek do Referatu EMUiA i Nazewnictwa Ulic Urzędu Miasta, którego zadaniem jest prowadzenie oraz bieżąca aktualizacja tej ewidencji oraz informowanie właściwych podmiotów o wprowadzanych zmianach. Dalej organ odwoławczy wskazywał powołując orzecznictwo sądów administracyjnych (wyrok WSA w Rzeszowie, II SA/Rz 43/17), że zgodnie z regulacjami zawartymi w Rozdziale 8a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. poz. 125) – skoro Prezydent Miasta ujawnił w ewidencji miejscowości, ulic i adresów dla nieruchomości dwa adresy przypisane do różnych ulic, to ujawnienie tych adresów jako danych ewidencyjnych budynku w ewidencji gruntów i budynków przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków było obligatoryjne, i dopiero zmiana tych danych w ewidencji miejscowości, ulic i adresów mogła być podstawą analogicznej zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Ocena poprawności danych adresowych nie była zatem przedmiotem niniejszego postępowania.

W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735) – zwany dalej: "k.p.a." poprzez niewyczerpujące zebranie i zbadanie materiału dowodowego w sprawie oraz niewyczerpujące wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, a także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zbyt skrótowe i niejasne sformułowanie uzasadnienia rozstrzygnięcia; wreszcie pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływa na wynik sprawy.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Strona skarżąca w uzasadnieniu skargi podniosła, że istniały dokumenty archiwalne dotyczące adresu nieruchomości gruntowej przekazywanej pod budowę budynku o adresie przy ul. D, a z chwilą zakończenia realizacji budynku, adres ten został szybko zmieniony w oparciu o obowiązujące wówczas zasady nadawania numerów porządkowych według § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 czerwca 1968 r. w sprawie numeracji nieruchomości (Dz. U. Nr 23, poz. 151).) w stosunku do narożnego mieszkalnego budynku usytuowanego u zbiegu ulic I i ul. D nadano budynkowi adres ul. I. Podstawą tej decyzji stanowił fakt, że wejścia do dwóch klatek schodowych zlokalizowane były od strony podwórza dostępnego jedynie z ulicy I. Geodeta Dzielnicowy K zawiadomieniem nr [...] znak: [...] z 7 maja 1980 r. poinformował stronę skarżącą o zmianie dotychczasowego adresu przy ul. I na numer porządkowy [...] przy al. K, a zmiany te potwierdzała książka meldunkowa będąca w posiadaniu strony skarżącej. Strona wymieniła dokumenty stanowiące dowód w sprawie i będące załącznikami do skargi: Protokół zdawczo-odbiorczy mieszkania nr [...] sporządzony 16 czerwca 1973 r. (ujawniona korekta adresu z pierwotnego ul. D na al. I), Protokół zdawczo-odbiorczy mieszkania nr 30 sporządzony 15 stycznia 1981 r. (ujawniony nadany od 7 maja 1980 r. adres al. K), pismo wewnętrzne ZSBM" [...]" z załączonym odpisem Zawiadomienia nr [...] znak: [...] z 7 maja 1980 r. Geodety Dzielnicowego Dzielnicy K (zmiana poprzedniego adresu al. I na al. K), rzut parteru wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy al. K. W ocenie strony skarżącej nadanie budynkowi adresu ewidencyjnego przy al. I powinno było skutkować usunięciem przez odpowiednie samorządowe służby miejskie numeru porządkowego budynku "[...]" od strony ul. D; zmiana ta jednak nie została nigdy skutecznie wprowadzona w obrębie map ewidencyjnych gruntów i budynków stanowiących zasoby miejskich służb geodezyjnych i wskutek tego zaniedbania, gdy w 1990 r. w wyniku zmiany nazwy ulicy w trybie przepisów o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych w miejsce ulicy D została urzędowo ustalona nowa nazwy ulicy jako ulica L, w rejestrze nadanych wówczas nazw ulic obok nadanego w 1980 r. adresu al. K pojawił się drugi nieprawidłowy człon adresu ul. L. Strona skarżąca wskazała również na wagę dołączonych do odwołania dokumentów: wniosek Spółdzielni do Wydziału Geodezji i Mienia Komunalnego Urzędu Miasta Pracownia Ewidencji Gruntów z 7 maja 1992 r. o wydanie zaświadczenia o usytuowaniu budynku wielorodzinnego al. K w celu wprowadzenia budynku do księgi wieczystej, a także zaświadczenie Wydziału Geodezji i Mienia Komunalnego UM nr [...], w którym Wydział Geodezji i Mienia Komunalnego sporządził i przekazał Spółdzielni zaświadczenie z 11 maja 1992 r. nr: [...], w którym potwierdziła usytuowanie wielorodzinnego budynku oznaczonego numerem porządkowym [...] przy al. K na wskazanych działkach będących w użytkowaniu wieczystym strony skarżącej stanowiących własność Skarbu Państwa. To ostatnie zaświadczenia zostało poddane – w ocenie strony skarżącej w wątpliwość – przez okoliczność, że w zaskarżonej decyzji mowa jest o Rejestrze wydanych numerów porządkowych nieruchomości z 15 marca 1990 r. poświadczającym, że budynek posiada adres ul. L, szczególnie że organ realizuje wniosek Spółdzielni, w którym został jednoznacznie wskazany cel występowania o sporządzenie zaświadczenia, tj. ujawnienie w księdze wieczystej nadanego adresu ewidencyjnego. Strona skarżąca przypomniała, że Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych zawiadomieniem z 25 października 1995 r, powiadomił stronę skarżącą o wpisaniu w Dziale I księgi wieczystej nr [...] budynku wielorodzinnego przy al. K, stanowiącego odrębną od gruntu własność strony skarżącej.

Strona skarżąca zarzuciła organom obu instancji ignorowanie skutecznego dokonania przez stronę wpisu adresu budynku jako al. K w prowadzonej dla tego budynku księdze wieczystej, w wyniku przedłożenia w sądzie wieczystoksięgowym wydanego zaświadczenie z 11 maja 1992 r. nr: [...], zwłaszcza w kontekście przepisów wskazanych w zaskarżonej decyzji, mówiących o tym, że źródłem danych ewidencyjnych są informacje zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne.

W kontekście wskazanego w decyzji sposobu dokonania aktualizacji adresu budynku, czyli konieczności złożenia wniosku do stosownego referatu Urzędu Miasta, strona skarżąca podkreśliła, że 13 grudnia 2002 r. w ramach scalenia działek gruntowych przynależnych do budynku przy al. K zwróciła się stosownym pismem do Referatu Nazewnictwa Ulic, Numeracji Nieruchomości i Taksacji UM o wprowadzenie zmian w ewidencji obiektów oraz zmianę wydanego zaświadczenia o lokalizacji budynku mieszkalnego wobec ujawnienia adresu al. K - ul. L. W treści wniosku zawarte było oświadczenie o nieposiadaniu przez ww. narożny budynek wejść do klatek schodowych od ulicy L, gdyż obie klatki schodowe posiadały wejścia od strony podwórza, dla których wjazd znajdował się przy alei K. Ponadto 9 września 2002 r. Zarząd strony skarżącej podjął uchwałę Nr [...] w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości jednobudynkowej zlokalizowanej w K przy alei K i w oparciu o tę uchwałę strona skarżąc sukcesywnie zawierała akty notarialne ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności lokalu na rzecz uprawnionych do nich członków. Wskazała, że w związku z ustawą z dnia 20 lipca 2018 r., od 1 stycznia 2019 r. nastąpiło ustawowe przekształcenie użytkowania wieczystego we własność działki nr [...] obr. [...] K przynależnej do budynku mieszkalnego al. K. Stąd niezrozumiała było wskazanie położenia jako al. K - ul. L przez Wydział Skarbu Miasta UM w sporządzonej 25 listopada 2019 r. informacji o wysokości opłaty jednorazowej dla działki nr [...] obr. [...]. W celu skorygowania nieprawidłowego adresu, Spółdzielnia złożyła do Wydziału Geodezji UM wniosek o wykreślenie błędnego oznaczenia numerem porządkowym [...] przy ul. L wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy al. K. Strona nadmieniła także, że w ramach działań przeprowadzonych w 2019 r. przez Wydział Skarbu Miasta UM w związku z ustawowym przekształceniem użytkowania wieczystego pod budynkami mieszkalnymi we własność tych gruntów, strona otrzymała dla trzech budynków informacje o wysokości opłaty jednorazowej z tytułu ustawowego przekształcenia, w którym zawarte zostały nieprawidłowe dane adresowe tych budynków i w związku z ujawnieniem tych nieprawidłowości skierowała do Wydziału Geodezji UM wnioski o korekty adresów ujawnianych po przeprowadzonej w 2019 r. modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. W wyniku tej interwencji Wydział Geodezji UM poinformował o zmianie adresów dla dwóch budynków mieszkalnych zarządzanych przez stronę skarżącą, w tym narożnego budynku o dotychczasowym adresie ul. L, któremu wprowadzono dodatkowym oznaczenie ul. C. Odmowa Wydziału Geodezji UM dotyczyła jedynie budynku mieszkalnego o adresie al. K, dla którego odmówiono usunięcia dodatkowego oznaczenia ul. L.

W uzupełnieniu skargi strona skarżąca przekazała w załączeniu dowód jej tez zawartych zarówno w odwołaniu jak i w skardze, tj. kopię zaświadczenia Prezydenta Miasta z 12 listopada 2002 r., w której potwierdzone zostało usytuowanie na działce o numerze [...] obr. [...] K objętej sięga wieczystą KW [...] budynku oznaczonego numerem porządkowym [...] przy al. K, a zgodność kopii z dokumentem złożonym do akt księgi wieczystej o aktualnym numerze [...] została potwierdzona przez osobę upoważnioną przez Przewodniczącego Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że z akt sprawy wynika, że w operacie ewidencyjnym sprzed modernizacji były wykazane oba adresy, a ich podstawą było ujęcie przedmiotowego budynku w dwóch odrębnych rejestrach wydanych numerów porządkowych nieruchomości. Z Rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości z 5 maja 1980 r. wynikało, że budynek posiadał adres: al. K. Natomiast Rejestr wydanych numerów porządkowych nieruchomości z 15 marca 1990 r. poświadczał, że budynek posiadał adres ul. L. O wykazaniu przed modernizacją obu adresów w ewidencji gruntów i budynków dowodził również załączony do akt sprawy wypis z rejestru gruntów wydany w dniu 2 października 2014 r. w którym wykazano, że działka nr [...] położona jest przy al. K - z adnotacją że jest to "główny adres działki".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ strona skarżąca wykazała, że używana przez nią numeracja – ul. K – oparta została na treści najwcześniejszej chronologicznie, uchwały Rady Narodowej Miasta nr [...] z 29 lutego 1980 r (uchwała jest wskazana w rejestrze wydanych numerów porządkowych nieruchomości – k. 7 akt administracyjnych). Co więcej, z akt wynika, że pismem z 7 maja 1980 r. Geodeta Dzielnicowy zgodnie z ówczesnymi przepisami powiadomił stronę skarżącą o zmianie dotychczasowego numeru na Al. K (załącznik do skargi – k.10 akt sądowych). Natomiast z dokumentów zgromadzonych przez organ nie wynikało, aby późniejszy (wykazany na podstawie zaświadczenia z 15 marca 1990 r.), drugi z ujawnionych w rejestrze wydanych numerów porządkowych – ul. L – został skutecznie doręczony stronie skarżącej.

Wbrew przy tym twierdzeniom organu, zarzuty dotyczące błędów w oznaczeniu adresu budynku modernizowanej ewidencji gruntów i budynków mogą być rozpatrywane w trybie art. 24a ust. 9 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W przeciwnym razie nie byłoby zrozumiałe, przyjęcie, że nie jest możliwe kwestionowanie numeracji porządkowej nieruchomości skoro powołany przepis uprawnia do wnoszenia zarzutów dotyczących modernizowanych danych, a takimi danymi są m.in. dane o numerach porządkowych budynków.

Rozstrzygana sprawa dotyczyła modernizacji ewidencji gruntów i budynków prowadzonej w trybie art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W literaturze przedmiotu modernizację definiuje się jako uzupełnienie bazy danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz modyfikację istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z §63 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393) danymi dotyczącymi budynku są: adres budynku. Z kolei zgodnie z §5 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów numery porządkowe ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany, wykorzystując do tego celu ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości. Strona skarżąca wskazywała, że pierwotny numer został nadany nieruchomości zgodnie z zasadami tj. § 8 ust. 1 pkt 1 ówcześnie obowiązującego rozporządzenia z dnia 25 czerwca 1968 r. Powołany przepis stanowi, że nieruchomości zabudowane powinny zostać oznaczone numerem od każdej przylegającej ulicy, od której prowadzi wejście do budynku.

Modernizacja ewidencji gruntów i budynków jest szczególnym rodzajem aktualizacji danych ewidencyjnych. Budynek powinien być zasadniczo oznaczony jednym numerem porządkowym. Jedynie w przypadku budynków, położonych w bezpośrednim sąsiedztwie dwu lub więcej ulic (a tak było w rozpatrywanej sprawie ponieważ budynek położony był przy zbiegu ul. K i L), posiadających odrębne wejścia od strony sąsiadujących z nimi ulic albo gdy budynek położony przy jednej ulicy posiada więcej niż jedno wejście główne, budynkom tym może być nadawanych wiele numerów porządkowych, związanych ze wszystkimi głównymi wejściami do budynku. W rozpoznawanej sprawie, z akt wynikało, że budynek miał wejście od strony K. Od strony L były tylko wejścia do lokali znajdujących się w budynku.

Jeżeli więc organ ustali, że z posiadanych ewidencji wynika podwójna, a więc błędna co do zasady, numeracja tego samego budynku, to oczywistym jest, że również w trakcie modernizacji można było uwzględnić tego typu zarzut.

W ponownym postępowaniu organ uwzględni stanowisko Sądu zawarte w niniejszym wyroku.

Sąd uchylił wiec zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzje na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi zasądzając od organu zwrot uiszczonej opłaty od skargi (200 zł).