Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 243/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 3 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Mirella Ławniczak (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2024 roku sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2024r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dot. nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 580,- (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 19 lutego 2024 r. stwierdziło na podstawie art. 127 § 2, art. 129 § 2 i art. 134 kpa uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ZDM w P. z dnia 19 października 2023 r. nakładającej karę za nielegalne zajęcia pasa drogowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja z dnia 19 października 2023 r. została odebrana w dniu 24 października 2023 r. przez upoważnionego przedstawiciela strony E. S. w dniu 24 października 2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. 14 dniowy termin do wniesienia odwołania mijał zatem 7 listopada 2023 r. Odwołanie nadano w placówce pocztowej w dniu 8 listopada 2023 r., czyli po upływie tego terminu.

W skardze wniesiono o uchylenie postanowienia organu II instancji.

Zarzucono organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że

- E. S. była w dniu 24 października 2023 r. upoważnionym przedstawicielem strony skarżącej uprawnionym do odbioru pism ( przestała być pracownikiem strony w dniu 31 lipca 2023 r. )

- w dniu 24 października 2023 r. siedziba skarżącej nie mieściła się w lokalach w budynku przy ul. [...] w P.

- pominięcie tego, że E. S. na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wskazała, że pismo odbiera jako osoba uprawniona do odbioru pism kierowanych do strony skarżącej

- art. 45 kpa – albowiem w daniu doręczenia pisma siedziba firmy mieściła się pod innym adresem

- art. 80 w zw. z art. 45 kpa.

W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 31 lipca 2023 roku E. S. zawarła porozumienie w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę łączącej ją z [...] sp z o.o. sp .komandytowa. Rozwiązanie umowy było podyktowane planowaną zmianą siedziby spółki oraz przeniesieniem sekretariatu do J. przy ul.[...]. W dniu 2 października 2023 roku spółka wpisana została do rejestru przedsiębiorców KRS i w rejestrze tym odnotowany został adres siedziby jako J. ul. [...].Taka informacja zawarta była także w pismach składanych w Zarządzie Dróg Miejskich w P. toku postępowania .Zdaniem skarżącego organ miał wiedzę o adresie skarżącej tak rejestrowym, jak i korespondencyjnym podmiotu.

Organ wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2024 r. strona m. in. podtrzymała stanowisko, że E. S. nie była w dniu 24 października 2023 r. upoważnionym przedstawicielem strony skarżącej uprawnionym do odbioru pism

( przestała być bowiem pracownikiem strony w dniu 31 lipca 2023 r). Wskazano ,że z treści ar. 41 §1 Kpa nie wynika obowiązek strony informowania organu o zmianie osób uprawnionych do odbioru pism, a w tym i wygaśnięciu uprawnienia osoby wcześniej upoważnionej do takich czynności .Zdaniem strony tylko w przypadku braku oświadczenia osoby przebywającej w siedzibie strony o tym, że przyjmowanie przesyłek nie mieści się w zakresie jej obowiązków można czynić rozważania na okoliczność tego, że doręczyciel wydał przesyłkę do rąk osoby uprawnionej ,a E. S. w dniu 24 października 2023 roku nie przebywała w siedzibie skarżącej i nie złożyła oświadczenia ,że odbiera przesyłkę w jej imieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty sąd podzielił.

Sąd uznał bowiem, że z akt sprawy nie wynika jednoznacznie , iż dokonano skutecznego doręczenia przedmiotowego pisma, czyli decyzji Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia 19 października 2023 r. nakładającej karę za nielegalne zajęcia pasa drogowego upoważnionemu przedstawicielowi strony.

Zgodnie z art. 41 kpa :

§ 1 w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu.

§ 2 w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

Artykuł 45 kpa stanowi natomiast ,że jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.

Dalej, zgodnie z art. 46 § 1 kpa odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia.

Zdaniem organu decyzja z dnia 19 października 2023 r. została odebrana w dniu 24 października 2023 r. przez upoważnionego przedstawiciela strony E. S. , co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. 14 dniowy termin do wniesienia odwołania mijał zatem 7 listopada 2023 r. Odwołanie nadano w placówce pocztowej w dniu 8 listopada 2023 r., czyli po upływie tego terminu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru nie wynika jednak wbrew twierdzeniu organu II instancji, że decyzja z dnia 19 października 2023 r. została odebrana w dniu 24 października 2023 r. przez upoważnionego przedstawiciela strony tj. E. S.. Z tego dokumentu nie wynika bowiem w ogóle, w jakim charakterze E. S. odebrała przedmiotowe pismo w tej dacie.

Doręczenie, aby było skuteczne w rozumieniu przepisu art. 45 k.p.a. musi spełniać dwa podstawowe wymogi, dotyczące: miejsca doręczenia oraz osoby odbiorcy pisma. O prawidłowym doręczeniu pisma można mówić tylko w sytuacji łącznego spełnienia obu przesłanek, tj. gdy pismo doręczono we wskazanym w przepisie miejscu i określonej w nim osobie. Organ administracji w niniejszej sprawie obowiązany był doręczyć przesyłkę upoważnionemu pracownikowi spółki.

Z adnotacji poczynionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez doręczyciela wynika, że decyzja organu I instancji, została doręczona E. S., bez zakreślenia, w jakim charakterze odbiera ono to pismo.

Skarżący w skardze podnosi, że E. S. nie była w dniu 24 października 2023 roku upoważnionym przedstawicielem strony uprawnionym do odbioru pism kierowanych do [...] ,a w dniu 31 lipca 2023 roku rozwiązano z nią umowę o pracę. Należy podkreślić, że już na potwierdzeniu odbioru pisma z dnia 9 sierpnia 2023 roku doręczyciel nie zaznaczył, że E. S. jest osobą uprawnioną (k 39 akt sprawy),a uczynił tak przy doręczeniu z dnia 15 czerwca 2023 roku, czyli zgodnie ze stanowiskiem strony, że z w/w pracownikiem rozwiązano umowę o pracę z dniem 31 lipca 2023 roku. Dodać też należy ,że istotnie w pismach kierowanych do ZDM podmiot wskazywał adres biura spółki w J. przy ul. [...], co w sytuacji odbioru pisma przez osobę nieuprawnioną winno obligować organ do próby skutecznego doręczenia pisma na adres biura.

Zdaniem Sądu, organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy ,a przede wszystkim okoliczności, czy tak dokonane potwierdzenie odbioru może być prawnie skuteczne. W konsekwencji stwierdzenie organu ,że odwołanie strony zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia z uwagi odebranie jej przez upoważnionego przedstawiciela było , bez należytego wyjaśnienia kwestii prawidłowego doręczenia przesyłki przedwczesne. W ponownym rozpoznaniu sprawy organ wyjaśni powyższe kwestie z uwzględnieniem stanowiska strony .

Z uwagi na powyższe sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia na podst. art. 145 §1 pkt 1 lit c P.p.s.a .O kosztach orzekł w pkt 2 wyroku na podst. art. 200 oraz 205§ 2 P.p.s.a.