Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 2095/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

P O S T A N O W E N I E Dnia 31 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 2095/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2115/21 w sprawie ze skargi K. [...] sp.j. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r., luty i marzec 2016 r., marzec-grudzień 2018 r. oraz styczeń 2019 r. postanawia odmówić uzupełnienia wyroku


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt I FSK 2095/22, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2115/21, wydanego w sprawie ze skargi K. [...] sp.j. (dalej skarżący, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 30 czerwca 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r., luty i marzec 2016 r., marzec-grudzień 2018 r. oraz styczeń 2019 r..

2. Pismem z 28 sierpnia 2023 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego 30 sierpnia 2023 r.) skarżąca wniosła o uzupełnienie powyższego wyroku przez zasądzenie na rzecz spółki kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie kasacyjne prowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazała przy tym, że w piśmie procesowym z 5 czerwca 2023 r., reprezentujący spółkę pełnomocnik zawarł wniosek w tym zakresie, którego Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wydając opisany wyżej wyrok.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

3.1. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może "(...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu". Wydany w niniejszej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia te wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, przez jej oddalenie.

3.2. Nie daje natomiast podstaw do uzupełnienia wyroku w niniejszej sprawie okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego.

Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804, ze zm., dalej rozporządzenie) opłaty przysługujące radcy prawnemu w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą:

a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł,

b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł,

c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

3.3. Odnotować należy, że w judykaturze przyjmuje się, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

W uchwale składu 7 sędziów z 19 listopada 2012 r. II FPS 4/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu do uchwały wskazano, że zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 p.p.s.a., tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej.

3.4. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że żadna z przewidzianych w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia sytuacji nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Brak było zatem podstaw do uzupełnienia wyroku i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącej.

Pismo procesowe, na które powołuje się skarżąca we wniosku o uzupełnienie wyroku zostało nadane 7 czerwca 2023 r., przy czym odpis skargi kasacyjnej doręczono skarżącej 2 listopada 2022 r. W terminie 14 dni od doręczenia tego odpisu skarżąca nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną. Nie ma zatem podstaw do zasądzenia z tego tytułu opłaty przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 2.

Ponadto, jak wynika z akt sprawy, sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, zatem nie było także podstaw do orzekania o zwrocie niezbędnych kosztów związanych ze stawiennictwem i udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (lit. c powołanego wyżej przepisu).

4. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z 29 czerwca 2023 r.