Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 66/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. H. na czynność Wójta Gminy P. w przedmiocie dokonania zmiany adresu zameldowania i posługiwania się adresem "[...]" postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. D. H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wskazała, że zaskarża czynność Wójta Gminy P. polegającą na dokonaniu zmiany adresu zameldowania i posługiwaniu się wobec skarżącej adresem "[...]". Tymczasem skarżąca od 1983 r. nie składała wniosku o zmianę adresu zameldowania i uważa, że adres jej zameldowania to "Osiedle [...]".

W uzasadnieniu skargi przytoczono przebieg korespondencji prowadzonej przez skarżącą z wójtem, a także wskazano, że zmiana adresu zameldowania powinna wynikać z prawem przepisanych dokumentów, a takich w przypadku adresu skarżącej brak. Tymczasem skarżąca dysponuje szeregiem dokumentów urzędowych (dołączonych do skargi), z których wynika, że to wskazywany przez nią adres jest prawidłowy.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. przytoczył przebieg działań związanych z wymianą dowodu osobistego przez skarżącą i z wydawaniem decyzji meldunkowych wobec skarżącej. Zdaniem wójta skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Następnie Sąd pouczył skarżącą o treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) i jednocześnie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez: 1) jednoznaczne wskazanie, co jest przedmiotem skargi – wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności z tych, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., 2) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej oraz 3) precyzyjne wyrażenie, czego skarżąca żąda od Sądu w związku ze złożoną skargą – w terminie 7 dni na piśmie pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca powtórzyła ww. przedmiot skargi i dołączyła dodatkowe dokumenty wskazujące, że sąd rejonowy, urząd gminy i starostwo powiatowe posługiwały się wobec skarżącej adresem "Osiedle [...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Sądowi rozpoznającemu skargę jest wiadome z urzędu, że skarżąca wnosiła do Sądu szereg skarg związanych z kwestią adresu zameldowania i dowodu osobistego (zob. zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami sprawy o sygnaturach akt: III SA/Wr 369/05, III SA/Wr 410/08, IV SA/Wr 577/12, IV Sa/Wr 616/12, IV SA/Wr 695/13 oraz II SAB/Wr 1/15). Nadto Sąd wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015 r. oddalił skargę D. H. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego z żądanym adresem zameldowania (sygn. akt II SA/Wr 97/15). Wyrok ten jest nieprawomocny, ponieważ skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną.

W świetle powyższego wypada przypomnieć, że zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpoznawanie skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak wynika z jednoznacznych oświadczeń skarżącej obecnie przedmiotem swojej skargi nie uczyniła ona żadnego aktu, który byłby decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Zaskarżona czynność nie jest też aktem prawa miejscowego czy innym aktem podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej, ani tym bardziej aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, czy pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego. Zaskarżone działanie wójta gminy niewątpliwie nie mieści się również w zakresie pojęć omawianych w art. 3 § 2 pkt 4a-7 p.p.s.a. Skoro tak, to nie może być też mowy o bezczynności organu w tym zakresie (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Przedmiot skargi nie wskazuje też na to, aby skarżąca zwalczała bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (por. art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).

Wreszcie kwestionowana w skardze czynność nie jest też innym niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Posługiwanie się przez Wójta Gminy P. określonym adresem zameldowania w korespondencji ze skarżącą nie może być objęte skargą do sądu administracyjnego. Nadto wśród czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie mieści się też domniemana przez skarżącą "czynność zmiany z urzędu w cechach adresowych zameldowania". O zameldowaniu czy wymeldowaniu decyduje – co jest skarżącej wiadome – wójt w drodze czynności materialno-technicznej lub decyzji administracyjnej. Jednak w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się owej czynności "zameldowania" skarżącej pod adresem "[...]", więc nie byłoby możliwe ewentualne uchylenie takowej czynności (por. art. 146 § 1 p.p.s.a.).

Wyjaśnić jeszcze należałoby, że stan prawny i faktyczny nieruchomości, na której zamieszkuje skarżąca nie podlega jako taki ustalaniu w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Postępowanie takie służy bowiem wyłącznie kontroli legalności określonych aktów i czynności organów administracji publicznej. Nie jest zatem rolą Sądu w niniejszej sprawie ocena, który z organów administracji korespondujących ze skarżącą używa "właściwego" adresu skarżącej. Należy przy tym zaznaczyć, że organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków jest właściwy starosta, a księgi wieczyste prowadzone są przez właściwy sąd rejonowy (co jest skarżącej wiadome). Zarówno starosta, jak i sąd rejonowy, działają w zakresie swojej właściwości i sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie ma adekwatnych środków mogących doprowadzić do pożądanej przez skarżącą zgodności pomiędzy zapisami w ewidencji gruntów i budynków a danymi w księdze wieczystej. W niniejszej sprawie Sąd nie jest też uprawiony do uchylenia lub stwierdzenia bezskuteczności czynności Wójta Gminy P. w przedmiocie dokonania zmiany adresu zameldowania i posługiwania się adresem "[...]", ponieważ po pierwsze czynność taka nie zaszła, a po drugie posługiwanie się przez organ jakimś adresem skarżącej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W kontekście powyższego należy też dodać, że skarżąca ani w skardze, ani w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie podała precyzyjnie, co jest przedmiotem skargi w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc należy uznać, że skarżąca także – podobnie jak Sąd – nie była w stanie zidentyfikować konkretnej czynności wójta, którą można by skutecznie poddać kontroli sądowoadministracyjnej. Sprawy skarżącej prowadzone przez Wójta Gminy P. dzieliły się – jak wynika z odpowiedzi na skargę – na te dotyczące dowodu osobistego i te dotyczące zameldowania. W obu tych sprawach wydano akty administracyjne podlegające zaskarżeniu, a zatem skarżąca nie była pozbawiona możliwości obrony swoich praw i interesów we właściwym trybie. Jednak obecnie wniesiona skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności opisanych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).