Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1279/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalonno skargi
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1279/22. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Inga Gołowska Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skarg J. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 września 2022 r., nr SKO.Pod./4140/578/2022, w przedmiocie podatku rolnego za rok 2022, oraz z dnia 14 września 2022 r., nr SKO.Pod./4140/579/2022, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r.; skargi oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z 14 stycznia 2022 r., znak PO.3121.77.2022 Burmistrz Miasta Chrzanowa dokonał wymiaru podatku rolnego za rok 2022 r. wobec skarżącego J.S. ustalając wysokość podatku na kwotę 13,00 zł. W decyzji wskazano grunty podlegające opodatkowaniu, ich powierzchnię oraz zastosowane stawki podatku rolnego. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty rolne klasy IVA o pow. 0,0741 ha fizycznego, tj. 0,0815 ha przeliczeniowego. W decyzji wskazano, iż skarżący jest współwłaścicielem w 7/360 części, zaś inni współwłaściciele (nie wymienieni z nazwiska) w 339/360 części. Pouczono podatnika, że współwłaściciele odpowiadają solidarnie za zobowiązanie podatkowe ustalone nin. decyzją.

Ten sam organ decyzją z dnia 14 stycznia 2022 r., znak: PO.3123.126.2022 dokonał wobec skarżącego wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2022 r., ustalając wysokość podatku na kwotę 289,00 zł. W decyzji wskazano grunty podlegające opodatkowaniu, ich powierzchnię oraz zastosowane stawki podatku od nieruchomości, podatku leśnego i podatku rolnego. Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty rolne o pow. 0,2622 ha fizycznego (0,1694 ha przeliczeniowego), podatkiem leśnym grunty leśny o powierzchni 3,1595 ha, zaś podatkiem od nieruchomości objęto części budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. użytkowej 340 nr.

W odwołaniach od tych decyzji skarżący podniósł, iż niezasadnie opodatkowaniem objęto drogę, której w rzeczywistości nie ma, jest to droga przez las o długości ponad 100 m i powierzchni 340 m2, stanowiąca ścieżkę, którą kiedyś urządzili działacze turystyczni wytyczając szlak na [...]. Nadto, co do opodatkowana działki rolnej nr [...], skarżący jest tylko współwłaścicielem i jednym ze współwłaścicieli jest Gmina Chrzanów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzjami z dnia14 września 2022 r. nr SKO.Pod/4140/578/2022 i nr SKO.Pod/4140/579/2022 utrzymało zaskarżone decyzje w całości w mocy.

W uzasadnieniach podkreślono, iż skarżący jest współwłaścicielem (udział 7/360) nieruchomości składającej się z działki nr [...] obr. [...] o pow. 0,0741 ha fizycznych, tj. 0,0815 ha przeliczeniowych. Ponadto zgodnie z danymi z ewidencji gruntów pozostałymi współwłaścicielami (w udziale 339/360) są nie wymienieni z nazwiska. W skład przedmiotowej nieruchomości wchodzą grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy RIVa o pow. 0,0741 ha fizycznych. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym gruntów gospodarstw rolnych stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Z kolei zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Podatek rolny za rok podatkowy 2022 wynosi 153,70 zł dla 1 ha przeliczeniowego gruntów wchodzących w skład gospodarstw rolnych, stąd też proste wyliczenie matematyczne daje kwotę 13,00 zł podatku rocznie (0,0815 ha x 153,70 zł = 12,52 zł).

Skarżący jest także właścicielem nieruchomości składającej się z działek nr [...] o powierzchni 3,1595 ha oznaczonych symbolem LsIV, stanowiącej las, działki o powierzchni 0,0340 ha oznaczonych symbolem dr i stanowiącej drogę, oraz działki o powierzchni 0,2117 ha oznaczonej symbolem RIVb stanowiącej grunt rolny, działki nr [...] o powierzchni 0,0505 ha oznaczonych symbolem RV - stanowiącą grunt rolny. Stawki podatku od nieruchomości wynikają z uchwały Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 26 października 2021 r., Nr XXXVI/373/2021 o ustaleniu wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urzęd. Woj. Małopolskiego z 2021 r., poz. 6037). Stawka podatku dla drogi wynosi 0,34 zł za 1m2 powierzchni, zatem 340 m2 x 0,34 zł = 115,60 zł.

Z akt sprawy wynika, że wszystkie grunty rolne stanowiące własność oraz współwłasność podatnika, położone na terenie gminy Chrzanów mają łączną pow. 0,2622 ha fizycznego (tj. 0,1694 ha przeliczeniowego). Podatek rolny za rok podatkowy 2022 wynosi dla 1 ha przeliczeniowego gruntów wchodzących w skład gospodarstw rolnych kwotę 153,70 zł, zatem 0,1694 ha x 153,70 zł = 26,04 zł. Zgodnie z art. 12 ust 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych, a w przypadku podatnika grunt rolny o powierzchni 0,0505 ha fizycznego. Z kolei podatek leśny obliczono od lasu o powierzchni 3,1595 ha przy uwzględnieniu stawki 46,6972 zł za 1 ha, co daje kwotę 147,54 zł. W konsekwencji organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił wysokość łącznego zobowiązania podatkowego na kwotę 289,00 zł (kwoty podatku po zaokrągleniu).

Tylko ewidencja gruntów, która ujawnia stan prawny zgodny z rzeczywistym stanem prawnym stanowi podstawę wymiaru podatków w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w sposób spełniający kryterium legalności.

Dopóki zapis w przedmiocie klasyfikacji nie zostanie zmieniony organy podatkowe muszą orzekać zgodnie z zapisem. Zasadne jest także wskazanie, że organ dokonujący wymiaru podatku nie ma prawnej możliwości ingerowania w w/w. dane. Takie uprawnienie przysługuje natomiast właścicielowi nieruchomości, który na podstawie art. 22 ust 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ma obowiązek zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

W skargach złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podatnik podtrzymał swoje zarzuty przedstawione uprzednio w odwołaniach.

W odpowiedzi na skargi organ podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz.875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na 12.04.2023 r.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.

Skargi nie są zasadne i podlegają oddaleniu.

Skarżony organ zasadnie oparł się na danych z ewidencji gruntów i budynków oraz ksiąg wieczystych. Regulacja art. 21 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi bowiem, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania, nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Należy więc podzielić stanowisko organu, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni są wiążące dla organu podatkowego dla określenia wysokości podatku. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, gdzie akcentuje się, iż przy wymiarze podatku od nieruchomości wiążące są dla organów podatkowych zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do wielkości gruntu. Od tej reguły, potwierdzonej treścią art. 21 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 listopada 2009 r. sygn. II FSK 836/08, z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. II FSK 372/07, publ. w: Lex nr 490966; z dnia 12 marca 2009 r., sygn. FSK 49/08, z dnia 2 kwietnia 2009 r. II FSK 1949/07 publ. na stronie: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podważenie tych danych bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowania prowadzonym przed właściwymi organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tych działań w treści przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz wydanego na jego podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. (wyrok NSA z 13.01 2010r. sygn. akt II FSK 1243/08). Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych (vide wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004 r., III Sa/Wa 257/04, wyrok WSA z dnia 5 października 2005 r., III SA/Wa 1718/05, wyrok WSA z dnia 7 lipca 2005 r., III Sa/Wa 1206/05) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Zmian w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na oznaczonej podstawie i w określonym trybie wynikającym z przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454). Zgodnie z § 44 zmian dokonuje starosta na wniosek bądź z urzędu (§ 46). Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 maja 2007 roku, syg. akt IV SA/Wa 301/07, LEX nr 347773). Zmian w ewidencji gruntów nie dokonują organy podatkowe, lecz starosta. Wobec powyższego niezasadny jest zarzut wydania decyzji jedynie w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów, bez zbadania faktycznej powierzchni posiadanego gruntu przez skarżącego. Organy podatkowe czyniąc zadość art. 122 Ordynacji podatkowej podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zgodnie z przywołaną zasadą ustaliły okoliczności sprawy, niezbędne do określenia rzeczywistego stanu faktycznego i prawidłowego zastosowania przepisu prawa. W konsekwencji niewadliwie, na podstawie art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne odwołały się do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków i na ich podstawie ustaliły należny podatek. Skoro w ewidencji gruntów część działki nr [...] stanowi drogę (k.3 akt adm.) o określonej tam powierzchni, a w zakresie działki [...] skarżący jest współwłaścicielem z udziałem 7/360 (k. 6 akt adm.) to zarzuty skargi co do wyliczenia stosownie do tych danych wysokości opodatkowania nie mogły być skuteczne. Dopiero ewentualna ostateczna zmiana danych w ewidencji gruntów mogła spowodować inny sposób obliczenia podatku.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalając skargi.