Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2069/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Powołane przepisy: article: art. 18,19,20,22
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenie w drodze wyjątku postanawia -oddalić wniosek-


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2069/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenie w drodze wyjątku.

W piśmie z dnia 7 września 2009 r. J. C. wniósł o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w powyższej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Ponadto sędzia, który orzekał w postępowaniu sądowym w sprawie skargi na decyzję, nie może orzekać w postępowaniu sądowym dotyczącym tej samej sprawy po wznowieniu postępowania administracyjnego (§ 4).

Stosownie do treści art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy). Zgodnie natomiast z treścią art. 22 § 1 powołanej ustawy o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy.

Należy zauważyć, że instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony, jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1, § 3 oraz § 4 ustawy), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.

Wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało natomiast zakończone wyrokiem z dnia 27 maja 2008 r. W tej sytuacji stwierdzić należy, że wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezzasadny. Zgłoszenie takiego wniosku nie ma bowiem na celu zagwarantowanie rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd, a w istocie rzeczy zmierza do zmiany wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OZ 845/06, oraz z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II OZ 627/08, niepublikowane).

Mając na uwadze treść przepisu art. 20 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma podstaw do żądania wyłączenia od orzekania sędziów w sprawie, która została już zakończona. Stąd też wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podlega oddaleniu.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.