Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2012/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że jest samotna.

Określając swój majątek ujawniła dom o powierzchni 58 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 1,53 ha, oszczędności w kwocie 10.000 zł. Nie ma przedmiotów wartościowych.

Swoje miesięczne dochody oszacowała 1365,75 zł emerytury.

Uzasadniając swoje starania podniosła, że sytuacja finansowa nie pozwala jej na wynajęcie adwokata. Zaakcentowała, że boryka się z problemami kardiologicznymi i pozostaje z tego powodu w leczeniu. To zaś wiąże się z kosztami przejazdów. Twierdzi, że wykazane gospodarstwo rolne nie przynosi dochodu gdyż skarżąca jest niezdolna do pracy. Gdy zachodzi taka potrzeba korzysta z odpłatnej pomocy sąsiadów. Wyjaśniła, że w lipcu będzie musiała zapłacić ok. 4.500 zł za przyłącz wody do domu. Określając swoje wydatki miesięczne podała, że ze telefon płaci 55 zł, za prąd w czerwcu płaciła 113 zł a w lipcu 54,18 zł, za gaz 52,07 zł, za śmieci 8 zł. Do tego dochodzą jeszcze wydatki roczne: na ogrzewanie domu tj. ok. 2400 zł za 3 t. węgla, na ubezpieczenie budynków 487 zł, na podatek rolny 226 zł. Kończąc zaznaczyła, że za leki na receptę w okresie ostatniego półrocza przeznaczyła 1238 zł a na leki bez recepty ok. 300 zł.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.

Skarżąca złożyła wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca nie należy co prawda pod osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu. Trudno ją jednak postrzegać też jako osobą zamożną. Należy do niej co prawda dom i rola a także ma pewne oszczędności ale nie można tracić z pola widzenia tej części oświadczeń skarżącej z których wynika, że dom jest niewielki (58 m2), rola nie przynosi żadnych dochodów wręcz przeciwnie generuje wydatki skoro skarżąca musi korzystać z odpłatnej pomocy sąsiadów zaś niemal połowę posiadanych oszczędności pochłonie konieczność zapłaty za przyłącz wody. Równocześnie z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżąca ma do dyspozycji z emerytury wystarczają w zasadzie na opłacenie wykazanych stałych wydatków i opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Okoliczność, że po zapłaceniu za przyłącz wody skarżącej powinno pozostać ok. 5 tyś zł oszczędności nie zmienia tego spojrzenia. Po pierwsze nie można zapominać, że sam roczny koszt zakupu węgla to wydatek ok. 2400 zł rocznie. Nadto trzeba pamiętać, że osoby starsze, samotne i borykające się z problemami zdrowotnymi powinny dysponować pewnymi oszczędnościami nawet jeśli Państwo deklaruje powszechny i bezpłatny dostęp do świadczeń medycznych. Pozostaje bowiem cały szereg wydatków nierefundowanych. Podobnie rzecz się przedstawia z wykazanym majątkiem nieruchomym. Chociaż bowiem posiada on potencjalnie określoną wartość sprzedażną lub podkładowa to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej jego zbycia lub obciążenia gdyż rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawę egzystencji skarżącej.

Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jej rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jej możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.