Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 560/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2025-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 35 ust. 1, 3, art. 5 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: § 12 ust. 1, § 19 ust. 1, § 271
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)
article: art. 15 ust. 2 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 7, 77 § 1 i 107 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), protokolant Sędzia WSA Beata Ziomek, Starszy inspektor sądowy Sebastian Sędzia WSA Agnieszka Banach, Styczeń Starszy inspektor sądowy Karolina Chrapkiewicz, , , Sędziowie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 2 sierpnia 2024 r. znak: IR.I.7840.14.1.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Decyzją z 2.08.2024 r. znak: IR.I.7840.14.1.2024 Wojewoda Świętokrzyski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kielce nr 353/2023 z 24.11.2023 r. znak: UA-IV.6740.1.155.2023.OJ w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Pismem z 28.06.2023 r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu – na wniosek P. R. (zwanego też dalej "inwestorem") z dnia 19.05.2023 r. – postępowania w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przebudową budynku usługowego oraz częściową rozbiórką istniejącego budynku usługowego, inwestycji na działce nr ewid. [...]. Następnie, postanowieniem z 17.07.2023 r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2024r. poz. 725 ze zm.), zwanej dalej "u.P.b.", Prezydent Miasta Kielce nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej przedłożonej przy wniosku poprzez:

1) skorygowanie nazwy i zakresu zamierzenia budowlanego we wniosku, w projekcie zagospodarowania terenu oraz w projekcie architektoniczno-budowlanym, oraz doprowadzenie projektowanej inwestycji do zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "KIELCE PÓŁNOC - OBSZAR II - Zalew Kielecki - Klonowa – Piaski", zatwierdzonego uchwałą nr XLIII/778/2013 Rady Miasta Kielce z dnia 11.05.2013 r. (Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego z 2013 r. poz. 2225), zwanego dalej "m.p.z.p."; wskazany zakres inwestycyjny jest niezgodny z ustaleniami m.p.z.p., gdyż w § 11 tego planu nie ustalono zakresu, sposobów i terminów tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów; planowana przebudowa wraz z częściową rozbiórką budynku usługowego, w zakresie przedstawionym w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym, na terenach oznaczonym symbolem 3KDZ i 24KDG, przeznaczonych pod drogi publiczne, wykracza poza ustalenia m.p.z.p.;

2) odniesienie się do ustaleń m.p.z.p. – po dokonanej korekcie wniosku, projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego – w zakresie zgodności planowanej inwestycji z tymi ustaleniami, w szczególności dotyczącymi przeznaczenia podstawowego dla obszarów objętych zakresem inwestycji, tj. obszaru oznaczonego symbolem MN1 (§ 28. pkt 1), symbolem 3KDZ (§ 57. pkt 1) oraz symbolem 24KDG (§ 79.);

3) odniesienie się do przepisu § 271 i § 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 j.t. ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", w zakresie spełnienia warunków bezpieczeństwa pożarowego względem granicy sąsiedniej działki nr ewid. [...] i [...], obr. [...];

4) doprowadzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego do zgodności z § 9, § 11, § 14, § 15, § 20 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11.09.2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679) poprzez:

- wskazanie charakterystycznych rzędnych;

- czytelne wyróżnienie graficzne w projekcie zagospodarowania terenu oraz projekcie architektoniczno-budowlanym stanu istniejącego przeznaczonego do rozbiórki, stanu istniejącego do pozostawienia oraz elementów projektowanych;

- zwymiarowanie odległości budynku od granic działki;

- określenie odległości budynków na działkach sąsiednich i opisanie ich z uwagi na przepisy przeciwpożarowe;

- czytelne wrysowanie na rysunku zagospodarowania terenu elementów oddzielenia przeciwpożarowego, z oznaczeniem klas odporności ogniowej;

- uwzględnienie w części opisowej projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego danych dotyczących warunków ochrony przeciwpożarowej;

- odniesienie się do zapisów ustaleń uchwały nr LX/1188/2022 Rady Miasta Kielce z 1.04.2022 r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane;

5) przedłożenie aktualnych (na dzień dokonanych poprawek w projekcie) dokumentów, o jakich mowa w art. 34 ust. 3d pkt 2 i 3 ustawy.

W dniu 30.10.2023 r. inwestor przedłożył uzupełniony projekt, a w piśmie z 3.11.2023 r. wskazał na zmienioną nazwę zamierzenia: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego wraz z rozbiórką budynku usługowego".

Decyzją z 24.11.2023 r. Prezydent Miasta Kielce, po rozpatrzeniu wniosku inwestora, zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr ewid. [...], obręb [...] w Kielcach przy ul. [...] oraz udzielił pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku usługowego (nr ewid. [...]) na tej samej działce.

W odwołaniu od ww. decyzji T. P. podniósł zarzuty naruszenia przepisów:

- § 28 pkt 3 ppkt a i b m.p.z.p. – jako że niepoprawnie wykonany bilans wskazuje zgodność z planem dla wskaźników: powierzchni zabudowy oraz powierzchni biologicznie czynnej, podczas gdy należało wykonać bilans niezależnie, osobno dla każdego obszaru zajmowanego przez teren funkcjonalny: MN1, 3KDZ, 24KDG, objęty zakresem opracowania projektu zaznaczony jako ABCDEF-A;

- § 57 i § 79 m.p.z.p. – z uwagi na brak możliwości realizacji parkingów i terenów utwardzonych w terenach 3KDZ i 24KDG;

- § 271 pkt 5 rozporządzenia – wobec braku odpowiedniego wydzielenia przeciwpożarowego w projektowanym budynku w zbliżeniu do istniejącego budynku mieszkalnego, drewnianego z pokryciem papą, na sąsiedniej działce nr 1239/1;

- § 57 pkt 1 m.p.z.p., gdyż projektowany budynek będzie budynkiem usługowym, na co wskazuje powtarzalność kondygnacji, winda, rozkład i rodzaj pomieszczeń;

- § 13 rozporządzenia – wobec braku przedstawienia analizy graficznej zacienienia sąsiednich działek przez projektowany budynek o wysokości 10 m, w szczególności dla niezabudowanej działki nr [...] (na terenie MN1);

- odległość ściany południowo-wschodniej z oknami projektowanego budynku od granicy działki [...] wynosi 3,7 m, co jest niezgodne z przepisami.

W toku postępowania odwoławczego Wojewoda Świętokrzyski – w związku ze stwierdzeniem braków i niejasności w projekcie zagospodarowania działki, uniemożliwiających wywiązanie się z obowiązku nałożonego art. 35 ust. 1 ustawy – postanowieniem z 4.04.2024 r., działając na podstawie art. 136 § 1 K.p.a., zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania, w ramach którego należy usunąć nieprawidłowości w projekcie zagospodarowania działki poprzez:

1. doprowadzenie do zgodności z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia; projektowany budynek usytuowany w odległości 3,70 m od południowo-wschodniej granicy działki (z działką nr ewid. [...]), do której budynek zwrócony jest ścianą z oknami - co stanowi naruszenie tego przepisu;

2. wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy opisem istniejącego budynku oznaczonego nr 4 na rysunku projektu zagospodarowania działki (str. 7) a stanem faktycznym i zarzutu strony w przedmiocie braku spełnienia wymogu przepisu § 271 rozporządzenia w związku z podnoszonym zbliżeniem projektowanego budynku mieszkalnego do istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...] na sąsiedniej działce nr [...];

3. uzupełnienie opisu usytuowania budynku względem granic działki, w którym projektant pominął usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy południowo-zachodniej (z działką nr [...]);

4. oznaczenie wszystkich terenów (o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania), na których położona jest działka nr [...], wynikających z rysunku m.p.z.p.;

5. wyjaśnienie zapisu na str. 9 projektu zagospodarowania działki: "Odprowadzenie ścieków deszczowych z terenu inwestycji, zgodnie z ustaleniami planu, systemem grawitacyjnych kanałów deszczowych do [...] za pośrednictwem istniejących i planowanych podczyszczalni wód deszczowych."; na rysunku projektu zagospodarowania działki nie określono opisanego wyżej: "odprowadzenia wody deszczowej", co jest niegodne z przepisem § 15 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projekty budowlanego.

Mając na względzie powyższe Prezydent Miasta Kielce, działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, postanowieniem z 11.04.2024 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji projektowej w ww. zakresie.

Inwestor przedłożył uzupełnioną dokumentację projektową przy piśmie z 29.05.2024 r., w którym odniósł się do ww. postanowienia, informując o uzupełnieniu dokumentacji i wyjaśniając między innymi:

"Ad 1. (...) Ściana z oknem na elewacji południowo-wschodniej nie jest tożsamą ścianą, która znajduje się w odległości 3,70 m od granicy. Zgodnie z wydanym rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii Dz. U. z 2024 r. poz. 725, wyjaśniono zasadę interpretacji obowiązujących przepisów w zakresie odległości ścian budynków od granic działki. Przede wszystkim należy rozpatrywać ściany budynku z założeniem, iż "każdą płaszczyznę powstałą w wyniku załamania lub uskoku ściany traktuje się jako oddzielną ścianę";

Ad 2. Istniejący budynek oznaczony na rysunku projektu zagospodarowania działki jest budynkiem częściowo wykonanym w technologii murowanej, częściowo w technologii drewnianej, pokrycie budynku stanowi w części papa, w części blacha. Rozgraniczenie technologii budynku oznaczono na projekcie zagospodarowania działki w projekcie. W związku z zapewnieniem odpowiedniej ochrony p.poż. ścianę w granicy działki zaprojektowano o odporności REI60. Ponadto zastosowano okno o odporności pożarowej EI60 na elewacji północno - zachodniej na wszystkich kondygnacjach.

Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję, przytoczył art. 35 ust. 1 i 3 ustawy i wskazał że:

- inwestor załączył do wniosku o pozwolenie na budowę wymagane dokumenty, to jest oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego oraz projekt rozbiórki budynku usługowego, oświadczenie projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodę właściciela na rozbiórkę budynku usługowego na działce nr [...];

- przedłożony do zatwierdzenia rysunek projektu zagospodarowania działki sporządzony został w skali 1:500 na mapie do celów projektowych, wykonanej przez uprawnionego geodetę, stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany;

- na terenie inwestycji obowiązuje m.p.z.p., zgodnie z którego rysunkiem działka inwestycyjna położona jest na terenach oznaczonych symbolami: MN1, 24KDG i 3KDZ, a ustalenia ogólne § 2 ust. 5 pkt 1, 23 i 24 planu stanowią, że na rysunku planu wyznaczone granice następujących terenów o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania wydzielone za pomocą linii rozgraniczających i oznaczone symbolami: 1) MN - tereny zabudów mieszkaniowej jednorodzinnej, 23) KDG - tereny dróg publicznych klasy głównej (G), 24) KDZ - teren dróg publicznych klasy zbiorczej (Z);

- przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny zaprojektowany jest w całości na terenie MN1;

- w granicach terenu inwestycji oznaczonym na rysunku planu jako KDG i KDZ nie zaprojektowano zabudowy – zatem zamierzenie inwestycyjne nie narusza ustaleń m.p.z.p. o przeznaczeniu terenu;

- usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w granicy z działką nr ewid. [...] jest zgodnie z ustaleniami § 10 ust. 6 m.p.z.p.; projektowana inwestycja spełnia, ustanowione w przepisie § 28 m.p.z.p. ustalenia szczegółowe, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu dla terenu oznaczonego symbolem MN1, to jest wymóg przeznaczenia podstawowego, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy, wskaźnik powierzchni zabudowy, powierzchni terenu biologicznie czynnego, formy dachów, wysokość zabudowy. W zakresie określenia linii zabudowy ustalono nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z rysunkiem planu, a obsługę komunikacyjną ustalono dla terenu MN1 z dróg oznaczonych na rysunku planu symbolami: 10KDD, 13KDD, z zastrzeżeniem lit. b, dla działek ewidencyjnych o nr 232, 1240, położonych na terenie MN1, z drogi oznaczonej symbolem 3KDZ (ulica [...]) poprzez jeden wspólny zjazd zlokalizowany na terenie działki nr [...]. W sprawdzanym projekcie zagospodarowania terenu obsługa komunikacyjna przedmiotowego terenu inwestycji na działce nr [...] zapewniona jest istniejącym zjazdem z drogi publicznej klasy zbiorczej zlokalizowanej na dz. o nr ewid. [...] - ul. [...]. Dla zaplanowanego w m.p.z.p. skrzyżowania drogi publicznej klasy głównej oraz drogi publicznej klasy zbiorczej wydana została decyzja Wojewody Świętokrzyskiego z 2.11.2018 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Obsługa komunikacyjna inwestycji na działce nr [...] jest zgodna z załącznikiem do tej decyzji, która zastępuje ustalenia m.p.z.p. W przepisie § 27 pkt 1 m.p.z.p. ustalono wskaźniki w zakresie ilości miejsc parkingowych dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, między innymi dla terenu MN1: minimum 2 miejsca postojowe na jeden lokal mieszkalny, wliczając miejsca w garażu – który to warunek jest spełniony, gdyż w ramach inwestycji zaprojektowano 4 miejsca postojowe na terenie inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego. Lokalizację miejsc postojowych zaprojektowano na terenach o symbolach: MN1, 24KDG i 3KDZ, co inwestor uzgodnił z MZD w Kielcach – zarządcą terenu 24KDG i 3KDZ. W części dokumentacji "Dokumenty formalno-prawne" projektant załączył pismo MZD w Kielcach z 20.05.2024 r., uzgadniające zmianę sposobu zagospodarowania terenu przyległego do granicy pasa drogowego drogi publicznej - ulicy [...]w Kielcach, w zakresie planowanej inwestycji, zgodnie z załącznikiem (projektem zagospodarowania działki z 10.2023 r.). W ramach obsługi przedmiotowej inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej przewidziano zaopatrzenie w wodę z istniejącej sieci wodociągowej – nowym przyłączem wg. odrębnego opracowania, odprowadzenie ścieków do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej - nowym przyłączem wg. odrębnego opracowania, zaopatrzenie w energię elektryczną z istniejącej sieci elektroenergetycznej – nowym przyłączem wg. odrębnego opracowania, odprowadzenie wód deszczowych do istniejącej sieci grawitacyjnych kanałów deszczowych – instalacją zewnętrzną kanalizacji deszczowej wg. odrębnego opracowania.

Końcowo organ II instancji stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco ani potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i dlatego nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Wojewoda uznał, że zachodzi zgodność projektu zagospodarowania działki z § 12 rozporządzenia, jako że na działce inwestycyjnej zaprojektowano wolnostojący 3-kondygnacyjny budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy, usytuowany względem granic działki: ścianą północno-wschodnią, z oknami i drzwiami - w odległości 4 m od granicy z działką [...], ścianą północną - w odległości 4 m w miejscu najbliższego usytuowania względem granicy działki, ścianą północno-zachodnią, z oknami i drzwiami - w odległości 15,40 m od granicy z działką [...], ścianą południowo-zachodnią, bez okien i drzwi, oznaczoną jako ściana REI60 - przy granicy z działki nr [...], ścianą południowo-wschodnią, w części bez okien i drzwi - w odległości 3,70 m od granicy z działką [...], oraz w części z oknem - oddalonej o 4,10 m od granicy z działką nr [...]. Stwierdzono ponadto zgodność projektu zagospodarowania działki z § 271 ust. 3 i § 235 rozporządzenia ws. warunków technicznych w zakresie usytuowania budynku z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe – jako że ze względu na usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki nr [...] i w odległości 5,10 m od budynku (w części o konstrukcji murowanej) oznaczonego na rysunku nr 4 na działce nr [...] - dla zapewnienia ochrony przeciwpożarowej ścianę południowo-zachodnią zaprojektowano jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego REI60, z zastosowaniem na elewacji północno-zachodniej okien o odporności pożarowej EI60. Zdaniem organu projekt zagospodarowania działki i architektoniczno-budowlany są kompletne. Inwestor przedłożył także inwentaryzację techniczną (z częścią rysunkową) budynku usługowego przeznaczonego do rozbiórki i projekt rozbiórki, a dokumentacja projektowa została sporządzona przez projektantów, posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnym zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda Świętokrzyski wyjaśnił m.in., że uprawniony projektant wyraźnie wskazał w projekcie zagospodarowania działki i projekcie architektoniczno-budowlanym, że zamierzeniem budowlanym jest budowa budynki mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego (zgodnie z przeznaczeniem terenu MN1 w miejscowym planie), a nie budynku usługowego. Natomiast organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do podważania planowanej funkcji budynku, opisanej w dokumentacji projektowej na etapie udzielenia pozwolenia na budowę. Nietrafny zdaniem organu jest argument konieczności wykonania analizy graficznej zacienienia - ze względu na usytuowanie projektowanego budynku w znacznej odległości od działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną i brak możliwości zacieniania działek sąsiednich.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. decyzję Wojewody Świętokrzyskiego T. P. wniósł o jej uchylenie w całości, częściowo powtarzając argumentację przedstawioną w odwołaniu i zarzucając w pierwszej kolejności brak wykonania analizy oddziaływania hałasu dla środowiska i sąsiadów. Ponadto skarżący podniósł, że inwestor planuje zbudować na długości 14,80 m w granicy działek ścianę o wysokości 10 m, na dachu zamontować panele fotowoltaiczne, pompy ciepła, centralę wentylacyjną, centralę klimatyzacyjną, co w sumie daje 12,5 m, przekraczając dozwoloną wysokość. Zarówno pompy ciepła jak i klimatyzatory i centrala wentylacyjna będą miały uciążliwy i negatywny wpływ na poziom hałasu dla środowiska i sąsiadów, a także odbicie światła od paneli – co nie zostało uwzględnione w projekcie. Brak jest również attyki zabezpieczającej od strony granicy południowej działki. Zanieczyszczenia z całej powierzchni dachu budynku w postaci liści gałęzi, ziemi, śniegu będą przedostawać się bezpośrednio na działkę nr [...] stwarzając zagrożenie i ograniczając jej użytkowanie. Skarżący zarzucił dalej:

- brak zgodności projektu z § 1 pkt 26, § 28 pkt 3 ppkt a, b, § 28 pkt 7 ppkt a, § 57, § 79 m.p.z.p.;

- zastosowanie się do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii (Dz.U. z 2024 r. poz. 725), które jeszcze nie było w mocy (zastosowana jego wersja miała dopiero obowiązywać od 15.08.2024 r.);

- brak zgodności z § 19 ust. 1 i § 271 rozporządzenia z 12.04.2002 r.;

- przebieg południowo-zachodniej granicy działki nr [...] został nieprawidłowo naniesiony, jako że obecnie elewacja istniejącego budynku nr [...] jest usytuowana w granicy z działkami nr [...] i [...];

- nierzetelne wykonanie mapy geodezyjnej - budynki nr [...] i nr [...]posiadały i nadal posiadają jedną wspólną ścianę, natomiast na obecnej mapie planowanej inwestycji jest między budynkami ok. 0,5 m przestrzeni – co jest nieprawdą, a inwestor próbuje wykorzystać i przesunąć projektowany budynek na południe, częściowo zabudowując nienależącą do niego działkę nr [...];

- brak analizy zacienienia, w sytuacji gdy projektowany budynek z oknami z elewacją o wysokości 10 m na długości 12,65 m w odległości 3,7 m od granicy znacząco oddziałuje na działkę budowlaną nr 232, dla której przy zabudowie trzeba będzie uwzględnić projektowany budynek i dostęp światła słonecznego do okien; ponadto w przypadku działki nr [...], która ma małą możliwość zabudowy wzdłuż granicy z działką nr [...], a na której od około roku jest postawiony i funkcjonuje budynek - lokal na pewno znacząco zacieni i uniemożliwi dostęp do światła słonecznego;

- brak zaznaczenia ciągów kominowych w projekcie, a projektowany budynek jest w granicy działki, gdzie będzie znacząco oddziaływał na sąsiadów, co powinno być znane przed wydaniem pozwolenia;

- nierzetelną i niezgodną z rzeczywistością inwentaryzację architektoniczno-budowlaną budynku usługowego przeznaczonego do rozbiórki (który jest samowolą budowlaną).

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Na rozprawie sądowej w dniu 15.01.2025 r. skarżący poparł skargę i dodatkowo zarzucił, że nieprawidłowo został wyliczony wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, gdyż przy tym wyliczeniu nie wzięto pod uwagę opaski z kostki brukowej i płyt chodnikowych, o której mowa w zmienionym projekcie; ponadto nie zaprojektowano miejsca parkingowego dla usług, a projekt przewiduje, że inwestycja będzie też inwestycją usługową (opis architektoniczno-budowlany pkt 4).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja Wojewody Świętokrzyskiego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr ewid. [...], obręb [...] w [...] przy ul. [...] oraz udzielił pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku usługowego (nr ewid. [...]) na tej samej działce.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) (uchylona),

b) (uchylona),

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) (uchylona);

3a) dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:

a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;

4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:

a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,

b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.

5) (uchylony).

Niespornym jest, że w rozpatrywanym przypadku teren inwestycyjny znajduje się w obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "KIELCE PÓŁNOC - OBSZAR II - Zalew Kielecki - Klonowa – Piaski", zatwierdzonego uchwałą nr XLIII/778/2013 Rady Miasta Kielce z dnia 11.05.2013 r. (Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego z 2013 r. poz. 2225), zwanego również dalej "m.p.z.p.". Działka inwestycyjna o nr [...] położona jest na terenach oznaczonych w tym planie symbolami MN1, 3KDZ i 24KDG, przy czym sam projektowany budynek ma znajdować się wyłącznie w obszarze MN1, dla którego jako przeznaczenie podstawowe przewidziano zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (§ 28 pkt 1 m.p.z.p.). Z kolei na części działki inwestycyjnej położonej na terenach oznaczonych jako 3KDZ i 24KDG przewidziano lokalizację miejsc postojowych, a także teren utwardzony i tereny zielone. Zgodnie natomiast z § 57 m.p.z.p. dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 3KDZ (Z 2x2), istniejąca ulica [...], kategorii powiatowej, ustala się:

1) przeznaczenie podstawowe: droga publiczna klasy zbiorczej (Z),

2) parametry i wskaźniki zagospodarowania terenu:

a) szerokość w liniach rozgraniczających - zgodnie z rysunkiem planu - minimum 30,0m,

b) 2 jezdnie po minimum 2 pasy ruchu każda,

c) ścieżka rowerowa dwukierunkowa,

d) chodniki obustronne,

e) skrzyżowania z ul. [...] i 4KDZ, zgodnie z ustaleniami szczegółowymi dla terenów 24KDG i 25 KDZ.

Jak zaś stanowi § 79 m.p.z.p. dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 24KDG (skrzyżowanie ulicy [...] z ulica [...]), ustala się:

1) parametry i wskaźniki zagospodarowania terenu:

a) skrzyżowanie z wyspą centralną z sygnalizacją świetlną - średnica wyspy 30,0 m,

b) na skrzyżowaniu 3 pasy ruchu,

c) ścieżka rowerowa wokół wyspy centralnej (na kierunku wschód-zachód - ścieżka rowerowa przebiega po północnej stronie wyspy centralnej, na kierunku północ -południe ścieżka rowerowa przebiega po wschodniej stronie wyspy centralnej),

d) chodniki wokół wyspy centralnej zapewniające wszystkie relacje dla pieszych na skrzyżowaniu,

2) dopuszcza się realizację innych niż w pkt. 1) skrzyżowań skanalizowanych.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wskazany wyżej sposób zagospodarowania działki inwestycyjnej w ramach terenów 3KDZ i 24KDG nie mieści się w ustaleniach przewidzianych w m.p.z.p. dla tych obszarów. Wojewoda Świętokrzyski odnosząc się do podnoszonego przez skarżącego zarzutu niezgodności z m.p.z.p. w tym zakresie odwołał się do uzgodnienia projektu z Miejskim Zarządem Dróg w Kielcach w piśmie z 20.05.2024 r. Argumentacja ta nie może jednak zasługiwać na uwzględnienie. Pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim zbadaniu zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że organ architektoniczno-budowlany jest zobowiązany poddać dokładnej analizie zapisy obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego i ocenić przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki lub projekt architektoniczno-budowlany pod kątem jego zgodności z ustaleniami takiego planu. W przypadku stwierdzenia niezgodności między wynikającym z projektu budowlanego zamierzeniem inwestycyjnym a ustaleniami planu miejscowego przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 u.P.b. upoważnia i obliguje właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę (chyba że zachodzi możliwość wyeliminowania niezgodności w trybie art. 35 ust. 3 u.P.b.). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego uchwalanym przez radę gminy, w którym zawarte są ustalenia dotyczące przeznaczenia i sposobu zagospodarowania poszczególnych skonkretyzowanych terenów miasta lub gminy oraz określa on konieczne dla osiągnięcia zamierzonych celów – nakazy, zakazy i warunki. Przeznaczenie danego terenu w planie determinuje możliwość przyszłego wykorzystania nieruchomości wyłącznie na cele w nim wskazane. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wiąże jedynie mieszkańców danego terenu, ale także organy państwa oraz samorządowe, we właściwości których pozostaje wypowiadanie się w kwestii praw i obowiązków właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości na podstawie przepisów odrębnych, w szczególności organy opiniujące, uzgadniające i zezwalające na budowę obiektu budowlanego. Nie można zatem uznać, by uzgodnienie zarządcy drogi dezaktualizowało zapisy planu miejscowego, jak wywodzi Wojewoda. Podobne stanowisko należy odnieść do powoływanej w tym zakresie przez organ I instancji decyzji Wojewody Świętokrzyskiego Nr 19/18 z dnia 2.11.2018 r., znak: SPN.III.7820.1.17.2018 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: "Przedłużenie drogi wojewódzkiej [...] na odcinku od drogi krajowej Nr 74 do drogi krajowej 73 poprzez rozbudowę ciągu ulic [...] oraz budowę nowego połączenia ul. [...]wraz z rozbudową drogi wojewódzkiej [...]", której linie rozgraniczające nie obejmują części działki inwestycyjnej w zakresie wyżej opisanym – objętym projektem zatwierdzonym przez organ I instancji. W związku z tym, zdaniem tego organu, dosłowne trzymanie się litery przepisów § 57 i 79 m.p.z.p. odbiegałoby od rzeczywistego stanu zagospodarowania sąsiedztwa działki będącej przedmiotem inwestycji. Prezydent Miasta Kielce odwołał się w tym zakresie do treści art. 7a § 1 K.p.a. i art. 8 § 1 K.p.a., jak również art. 11i ust. 2 ustawy z dnia 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 162 ze zm.), zwanej dalej "specustawą drogową", podnosząc że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej ("z.r.i.d.") wyklucza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ze stanowiskiem tym nie można się jednak zgodzić. Zgodnie z powołanym przepisem specustawy drogowej, w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów ustawy z dnia 9.10.2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485 oraz z 2023 r. poz. 28 i 1688). Z przepisu tego wynika, że wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może nastąpić niezależnie od tego, czy na terenie jej przebiegu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz niezależnie od treści postanowień takiego planu. Nie można jednak powiedzieć, że jeśli plan obowiązuje, to wydanie decyzji z.r.i.d. dezaktualizuje jego zapisy także na przyszłość. Przeciwnie, akt ten pozostaje w mocy i przewidziane w nim założenia mogą w dalszym ciągu skutkować ich realizacją. Abstrakcyjność norm aktu prawa miejscowego wyraża się w tym, że nakazywane, zakazywane lub dozwolone w nim zachowania mają mieć miejsce w pewnych, z reguły powtarzalnych okolicznościach, nie zaś w jednej konkretnej sytuacji. Akty te muszą zatem dotyczyć zachowań powtarzalnych, nie mogą konsumować się przez jednorazowe zastosowanie. Dopóki zatem plan obowiązuje, nie można wykluczyć np. dalszej rozbudowy drogi w jego granicach.

Rację ma również skarżący, że w dacie orzekania przez organ II instancji, tj. 2.08.2024 r., obowiązywał przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 j.t. ze zm.), zwanego również dalej "rozporządzeniem", następującej treści: "Jeżeli z przepisów § 13, § 19, § 23, § 36, § 40, § 60 i § 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy;

3) 5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji nadziemnych, zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

4) 5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji nadziemnych, zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy".

Z treści tego przepisu w ocenie Sądu wprost wynikało, że to "budynek" należy sytuować w odległości od granicy działki nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy (pkt 1). W rozpatrywanym przypadku zaś nie ulega wątpliwości, że projektowany budynek usytuowany jest ścianą południowo-wschodnią, w części bez okien i drzwi - w odległości 3,70 m od granicy z działką [...], zaś w części z oknem (w wyniku zaprojektowanego załamania/uskoku ściany) – w odległości 4,10 m od granicy z działką nr [...]. W ślad za wyjaśnieniem inwestora Wojewoda odwołał się w tym zakresie do treści § 12 ust. 1 rozporządzenia wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Technologii z 9.05.2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2024 r. poz. 726). W części końcowej tego przepisu dodano wówczas zapis o treści: "– przy czym każdą płaszczyznę powstałą w wyniku załamania lub uskoku ściany traktuje się jako oddzielną ścianę.". Zmiana ta weszła jednak w życie z dniem 15.08.2024 r., a zatem po wydaniu decyzji przez organ II instancji, czego organ ten nie zauważył. Co więcej, z § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia zmieniającego wprost wynika, że dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę (a więc tak jak w niniejszym przypadku), stosuje się przepisy dotychczasowe. Trafnie zatem zarzuca skarżący, że w omawianym zakresie organy oparły swe rozstrzygnięcie na nieobowiązującej jeszcze regulacji rozporządzenia, w sytuacji gdy dodatkowo przepis przejściowy nakazuje stosować uregulowanie w brzmieniu dotychczasowym.

W ocenie Sądu zasadny jest również zarzut skarżącego co do tego, że zatwierdzony projekt nie zawiera analizy nasłonecznienia, tj. spełnienia wymogów przewidzianych § 13 rozporządzenia. Autor projektu podniósł mianowicie, że "ze względu na usytuowanie przedmiotowego budynku w znacznej odległości od działek, na których mogą zostać wybudowane potencjalne budynki mieszkalne jednorodzinne, nie istnieje możliwość zacieniania działek sąsiednich i tym samym odstępuje się od analizy graficznej". Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela jednak stanowisko wyrażone m.in. w wyroku NSA z dnia 24.08.2023 r., sygn. II OSK 368/22, gdzie przyjęto że wykładany w zgodzie z przepisami Konstytucji RP art. 5 ust. 1 pkt 9 u.P.b. oznacza równe prawa inwestorów w zagospodarowaniu swoich nieruchomości, a tym samym obowiązek uwzględniania potencjalnej zabudowy na działkach sąsiednich, tak aby projektowana zabudowa przez pierwszego z inwestorów nie doprowadziła do sytuacji, w których działki sąsiednie nie będą mogły być zabudowane w sposób określony w planie miejscowym lub decyzji o warunkach zabudowy. Podobnie jak NSA w ww. wyroku, skład orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do linii orzeczniczej opierającej się na stanowisku, zgodnie z którym projektowana inwestycja powinna być sprawdzana pod kątem zacienienia (przesłaniania) potencjalnej zabudowy mogącej powstać na sąsiedniej działce budowlanej (zob. wyroki NSA z dnia: 19 grudnia 1991 r. IV SA 1129/91, 25 czerwca 2009 r. II OSK 1277/08, 28 lutego 2017 r. II OSK 1629/15, 10 lipca 2019 r. II OSK 2207/17, 23 czerwca 2021 r. II OSK 2738/18, 27 kwietnia 2023 r. II OSK 1259/22). Trzeba przy tym zauważyć, jak trafnie zwrócił na to uwagę skarżący, że projektowany budynek o wysokości 10 m i długości 12,65 m jest usytuowany w odległości 3,7 m od granicy z działką [...], położonej na terenie MN1, a więc przeznaczonym w miejscowym planie pod zabudowę jednorodzinną.

Jeśli chodzi o podnoszony przez skarżącego na rozprawie sposób wyznaczenia powierzchni biologicznie czynnej (zgodnie z § 28 pkt 3 lit. b m.p.z.p. powierzchnia ta ma stanowić minimum 40% powierzchni działki budowlanej), to istotnie treść projektu zagospodarowania działki nie pozwala w sposób jednoznaczny ustalić, czy przy wyliczeniu wielkości powierzchni biologicznie czynnej, przyjętej na poziomie 42,50%, uwzględniono "opaskę" jaka została przewidziana wokół budynku (pkt 17 projektu architektoniczno-budowlanego), wykonana z kostki brukowej lub płyt chodnikowych na szerokości min. 0,5 m. Z danych przedstawionych w projekcie wynika, że poza powierzchnią zieleni (146,89 m2) wzięto pod uwagę powierzchnię projektowanego budynku (155,06 m2), kostkę ażurową (10,60 m2) oraz powierzchnię schodów i tarasów (33,06 m2). Kostka ażurowa została jednak oznaczona w inny sposób niż wspomniana opaska, widoczna wokół budynku. Trudno zaś uznać, by opaska ta odpowiadała powierzchni schodów i tarasów. Można by zatem wnioskować, że powierzchnia owej opaski nie została uwzględniona przy wyliczeniu powierzchni biologicznie czynnej, co mogłoby mieć wpływ na jej wielkość. Kwestia ta wymaga jednak jednoznacznego wyjaśnienia. Ubocznie należy zauważyć, że na str. 11 projektu zagospodarowania działki wskazano – odmiennie niż we wcześniejszej części projektu – że wielkość powierzchni biologicznie czynnej ma wynosić 50 %.

Powyżej stwierdzone uchybienia, prowadzące do naruszenia zarówno wskazanych przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, jak i przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. – mogącego mieć taki wpływ w stopniu istotnym, spowodowały konieczność uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Przy ponownym orzekaniu organ uwzględni powyższe uwagi, wyeliminuje – o ile będzie to możliwe – stwierdzone uchybienia i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które w sposób należyty uzasadni.

Pozostałe podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

Jeśli chodzi o analizę oddziaływania hałasu dla środowiska i sąsiadów, organy zasadnie oparły się w tym zakresie na stanowisku autora projektu, który – posiadając w tym zakresie stosowną wiedzę i uprawnienia – stwierdził, że przedmiotowa inwestycja w żaden sposób nie powoduje uciążliwości w korzystaniu z działek sąsiednich. Należy to odnieść również (mając na uwadze usytuowanie projektowanego budynku) do podnoszonej w skardze konieczności sporządzenia analizy ciągów kominowych.

Nie można także zgodzić się ze skarżącym co do tego, że montaż na dachu projektowanego budynku paneli fotowoltaicznych, pompy ciepła, centrali wentylacyjnej, centrali klimatyzacyjnej, wpływa na wysokość projektowanego budynku. Chodzi tu bowiem, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, o urządzenia związane z funkcjonowaniem budynku, które nie wpływają na określenie jego wysokości. Podobnie za zasadne należy uznać stanowisko Wojewody, zgodnie z którym zanieczyszczenia w postaci liści, gałęzi, ziemi czy śniegu należy traktować jako uciążliwości o charakterze cywilnoprawnym i ewentualne roszczenia w tym zakresie mogą być dochodzone w trybie postępowania cywilnego.

Jeśli chodzi o sposób wyznaczenia wskaźnika powierzchni zabudowy oraz wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej, to – poza uwagami, jakie wyżej podniesiono odnośnie tego ostatniego parametru – należy zauważyć, że wskaźniki te w § 28 pkt 3 lit. a i b m.p.z.p. zostały określone dla terenu MN1, natomiast – co w sposób zrozumiały wynika z istoty terenów oznaczonych jako 3KDZ i 24KDG – dla tych obszarów nie zostały one określone w miejscowym planie. Ponadto, jak wynika z § 10 ust. 5 m.p.z.p., parametry zawarte w ustaleniach szczegółowych odnoszone do działki budowlanej lub terenu należy mierzyć wyłącznie w liniach rozgraniczających terenu, którego dotyczą te ustalenia szczegółowe (linie rozgraniczające to zgodnie z § 1 ust. 4 pkt 3 m.p.z.p. linie wyznaczone na rysunku planu i wydzielające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania). Trzeba zauważyć, że – jak podniósł NSA w wyroku z 18.06.2020 r., sygn. II OSK 3646/19 – przepis art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. na datę uchwalenia m.p.z.p. – Dz.U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) wymienia przykładowo takie wskaźniki, jak wskaźnik intensywności zabudowy, maksymalną wysokość zabudowy, linie zabudowy. Wskaźnik powierzchni zabudowy nie został odrębnie wyróżniony, w związku z czym pozostawiono lokalnemu prawodawcy na etapie uchwalenia planu decyzję, czy zastosować odniesienie do działki, czy terenu planistycznego.

Trudno zgodzić się także z zarzutem zbyt małej wielkości działki inwestycyjnej na planowaną zabudowę. Powoływany przez skarżącego przepis § 28 pkt 7 lit. a m.p.z.p. określa zasady i warunki podziału nieruchomości, ustalając minimalną powierzchnię dla nowo wydzielanych działek, co w niniejszym przypadku nie ma miejsca.

Jeśli chodzi o podnoszoną przez skarżącego odległość stanowisk postojowych od okien budynku mieszkalnego, przewidzianą w § 19 ust. 1 rozporządzenia, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę zgodnie z § 19 ust. 5 tego aktu zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie jest wymagane w przypadku parkingów niezadaszonych składających się z jednego albo dwóch stanowisk postojowych dla samochodów osobowych przypadających na jeden lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanych przy tym budynku.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 271 rozporządzenia trzeba zauważyć, że skarżący nie wskazał konkretnej jednostki redakcyjnej tego paragrafu, która miałaby zostać naruszona. Jak zaś wynika z § 272 ust. 2 i 3 rozporządzenia, budynki mieszkalne jednorodzinne, rekreacji indywidualnej oraz budynki mieszkalne zagrodowe i gospodarcze, ze ścianami i dachami z przekryciami nierozprzestrzeniającymi ognia, powinny być sytuowane w odległości nie mniejszej od granicy sąsiedniej, niezabudowanej działki, niż jest to określone w § 12 (ust. 2). Budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5 (ust. 3). W niniejszym przypadku, z uwagi na usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki nr [...] i w odległości 5,10 m od budynku położonego na działce nr [...] - dla zapewnienia ochrony przeciwpożarowej ścianę południowo-zachodnią zaprojektowano jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego REI60, z zastosowaniem na elewacji północno-zachodniej okien o odporności pożarowej EI60.

Nieskuteczne są zarzuty dotyczące nierzetelnego wykonania mapy geodezyjnej, jak również nierzetelnego sporządzenia inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej budynku przeznaczonego do rozbiórki. Przedłożony projekt zagospodarowania działki został sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych zawierającej oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. W postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę nie można kwestionować treści mapy zasadniczej opatrzonej klauzulą o przyjęciu mapy do zasobu geodezyjnego i kartograficznego bądź oświadczeniem wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Należy przyjąć, że mapa ta przedstawia aktualny stan faktyczny i prawny odzwierciedlony w zasobie geodezyjnym i kartograficznym, w którym naniesiono na niej projektowaną inwestycję. Organ orzekający w sprawie pozwolenia na budowę musi się jedynie upewnić, czy projekt budowlany sporządzono z wykorzystaniem aktualnej mapy zasadniczej (opatrzonej klauzulą bądź oświadczeniem). Ani art. 34 ust. 3 pkt 1 u.P.b. ani inne przepisy prawa nie określają możliwości podważenia przez organ wiarygodności mapy do celów projektowych (por. też wyrok WSA w Warszawie z 16.01.2024 r., sygn. VII SA/Wa 1130/23). Jeśli chodzi zaś o inwentaryzację budynku przeznaczonego do rozbiórki, została ona dokonana przez autora projektu posiadającego stosowne uprawnienia w tym zakresie i brak jest wystarczających podstaw do jej kwestionowania, także w kontekście ewentualnego zrealizowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki w ramach samowoli budowlanej.

Nie można wreszcie podzielić zarzutu dotyczącego kwalifikowania projektowanego obiektu jako (również) obiektu usługowego. Słusznie zauważył Wojewoda, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do podważania planowanej funkcji budynku, opisanej w dokumentacji projektowej na etapie udzielenia pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.