Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1291/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 47 par. 1, art. 32, art. 33. par. 1, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Po 52/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Po 52/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wskazując, że skarżąca, pomimo wezwania skierowanego do niej o uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 odpisu skargi, nie usunęła w zakreślonym terminie tego braku formalnego skargi.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła K. B., reprezentowana przez pełnomocnika W. B.. W zażaleniu wskazano, że źle zinterpretowano wezwanie do nadesłania odpisu skargi, być może w wyniku niedopatrzenia wynikłego z okoliczności związanych z pożarem jaki miał miejsce w domu, w którym mieszka pełnomocnik skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). Natomiast osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika niewątpliwie, że odpisy złożonego do akt spraw pisma doręcza się zarówno stronom w rozumieniu art. 32 p.p.s.a., jak również uczestnikom postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., ponieważ ustawa p.p.s.a. przyznaje uczestnikom postępowania prawa strony. Jednym z zasadniczych praw strony postępowania jest prawo do czynnego udziału w tym postępowaniu, któremu to prawu odpowiada obowiązek sądu do doręczania wszystkim stronom postępowania zarówno pism składanych przez inne strony do akt sprawy w toku tego postępowania, jak również odpisów rozstrzygnięć podejmowanych przez sąd. Prawa uczestnika postępowania nie zostały w art. 33 p.p.s.a. w żaden sposób ograniczone, a w szczególności nie wynika z treści tego przepisu, że uczestnikom postępowania nie doręcza się odpisów pism procesowych składanych przez inne strony toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W innym wypadku interpretacja ww. przepisów w sposób nieuzasadniony ograniczałaby uprawnienia przysługujące uczestnikom postępowania. Trafnie zatem Sąd I instancji wydał zarządzenie w zakresie wezwania skarżącej do nadesłania jednego odpisu skargi w celu doręczenia go uczestnikowi postępowania – R. K.. Oznacza to, że istniejący brak formalny był brakiem uniemożliwiającym nadanie sprawie należytego biegu.

Zarzuty zażalenia opierają się na tym, że zdaniem strony skarżącej owy brak formalny wynikł z źle zinterpretowanego wezwania do nadesłania odpisu skargi oraz być może w wyniku niedopatrzenia. Tego rodzaju argumentacja nie może jednak służyć próbie wykazania braku zaistnienia przesłanki uniemożliwiającej merytoryczne rozpoznanie sprawy. Taka argumentacja ewentualnie może stanowić próbę uzasadnienia z jakich względów nastąpiło niewykonanie wezwania Sądu i w zasadzie potwierdza, że skarżąca rzeczywiście nie wykonała wezwania Sądu w zakreślonym terminie.

Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Ponadto zaskarżone postanowienie zasadniczo odpowiada uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2014 r. o sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, w sytuacji gdy na wezwanie Sądu strona skarżąca nie nadesłała 1 odpisu skargi.

Zaskarżone rozstrzygnięcie nie stoi jednak na przeszkodzie w rozpoznaniu przez Sad I instancji złożonego wraz z zażaleniem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Z tych względów, na podstawie 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.