Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 566/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 49, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A. Spółki jawnej z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 lipca 2023 r. nr BP.501.49.2022.2065.PO15.430775 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej "A. Spółce jawnej z siedzibą w S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 22 września 2023 r. pod poz. 3630.


UZASADNIENIE

A. Spółka jawna z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 5 lipca 2023 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Zarządzeniami z 14 września 2023 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącą do usunięcia braków skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki (KRS, statut) oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 280 zł.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 280 zł. Nie przedstawiła jednak dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób jej reprezentacji, choć w piśmie z 22 września 2023 r. stwierdziła, że przesłała taki dokument.

Wobec tego zarządzeniem z 3 października 2023 r. skarżącą została ponownie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji.

Wezwanie do wykonania tego zarządzenia zostało doręczone spółce na podany w skardze adres 5 października 2023 r.

Pomimo wezwania skarżąca braku tego nie uzupełniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zaważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Właściwe zastosowanie tych przepisów daję sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową i procesową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące skargę były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. Wymóg taki spełnia aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z 8 listopada 2007 r., III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008 r. nr 11, poz. 126). Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., po. 685 ze zm.) w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się następujące dane: oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji, a w przypadku gdy w spółkach osobowych nie ma takiego organu – wskazanie wspólników uprawnionych do reprezentowania spółki, a także sposobu reprezentacji; w przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji dane te podlegają ujawnieniu co do przedsiębiorców zagranicznych, zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji, odpowiednio z uwzględnieniem odmienności struktury ich organów. W art. 17 ust. 1 tej ustawy ustanowiono zasadę domniemania zgodności z prawdą wpisów do rejestru, którą to zasadę wzmacnia określona w art. 18 ust. 1 reguła odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem nieprawdziwych danych. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, że walorów takich nie można przypisać innym dokumentom, nawet urzędowym, w tym statutowi spółki, co do którego na ogół istnieją wątpliwości co do aktualności. Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłową uznał też praktykę wzywania wnoszących skargi spółek do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, zaznaczając przy tym, że przemawia za tym łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu celem zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych. Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje natomiast skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżąca została dwukrotnie wezwana do złożenia dokumentu, wykazującego umocowanie do jej reprezentowania i określającego sposób reprezentacji. Wezwania zawierały pouczenia co do terminu wypełnienia obowiązku nałożonego na skarżącą oraz co do skutków jego niewykonania w terminie. Drugie wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 5 października 2023 r. Termin do usunięcia braku formalnego upływał wobec tego 12 października 2023 r. (w czwartek). Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.

Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

e.o.