Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1761/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od decyzji administracyjnej - art 64a ppsa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.S. od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2024 r., nr 385/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. odrzucić sprzeciw; II. zwrócić J.S. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od sprzeciwu.


UZASADNIENIE

J. S. (dalej: skarżący), działając osobiście, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: ,,PINB’’) z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] jednakże umieścił również znak sprawy MWINB WOP.7721.225.2024.DCH, który jest znakiem decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2024 r., nr 385/2024 uchylającej w całości zaskarżoną decyzję PINB i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, od której przysługuje sprzeciw. Z treści sprzeciwu wynika, że dotyczy on decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr 385/2024.

Ponieważ wniesiona skarga nie zawierała nr PESEL skarżącego, na podstawie zarządzenia Sądu z dnia 17 września 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, adresowana do skarżącego, była awizowana po raz pierwszy w dniu 23 września 2024 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie była awizowana powtórnie w dniu 1 października 2024 r., o czym również umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.

W dniu 7 października 2024 r., wskutek podwójnego awizowania, nastąpił skutek prawny w postaci uznania za doręczone pisma wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 26 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem dnia 14 października 2024 r.

We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnił powyższego braku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Wymogiem formalnym skargi jest m.in. oznaczenie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Skarga złożona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, dlatego też skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia). Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Jak wynika z adnotacji na kopercie zawierającej pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi pierwsze awizo miało miejsce w dniu 23 września 2024 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie korespondencja była awizowana powtórnie w dniu 1 października 2024 r., o czym również umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W dniu 7 października 2024 r., wskutek podwójnego awizowania, nastąpił skutek prawny w postaci uznania za doręczone pisma wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 26 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem dnia 14 października 2024 r.

W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił wskazanych braków. Braki te uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu, co skutkuje jej odrzuceniem.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił (pkt I postanowienia).

O zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt II postanowienia).