Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 138/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149 par1, 1a
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Brygida Myszyńska - Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2023r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wojewody Lubelskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Wojewody Lubelskiego; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wojewody Lubelskiego na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

J. M. wniósł w dniu 6 sierpnia 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody Lubelskiego polegającą na nieudostępnieniu mu informacji publicznej na złożony w formie elektronicznej wniosek z 18 lipca 2023r., domagając się zobowiązania organu do załatwienia tego wniosku i zasądzenia kosztów postępowania.

Skarżący zwrócił się w tym wniosku do organu o przesłanie mu poprzez epuap listy samochodów użytkowanych przez Urząd Wojewódzki w Lublinie, zawierającej co najmniej markę, model i numer rejestracyjny.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wyjaśnił, że 7 sierpnia 2023r. błędnie poinformowano skarżącego, że sporna informacja nie jest informacją publiczną, a następnie w dniu 11 sierpnia 2023r., udostępniono skarżącemu w żądanej formie objęte wnioskiem informacje.

W piśmie z 20 września 2023r. złożonym do Sądu skarżący podniósł, że nie otrzymał żądanej informacji.

W piśmie z 26 września 2023r. Wojewoda Lubelski wyjaśnił, że podjęto próbę wysyłki informacji drogą epuap, ale faktycznie informacja nie została wysłana ("Nieznany błąd certyfikatu (...)", k. 52), zaś pracownik organu nie zweryfikowała doręczenia pozostając przekonaniu, że ono nastąpiło. W związku z tym Wojewoda Lubelski niezwłocznie tj. 22 września 2023r. (wydruk z EZD, k.53), ponownie przesłał skarżącemu sporną informację.

W związku z tym w piśmie z dnia 1 października 2023r. (k.55) skarżący zmodyfikował żądanie skargi domagając się wyłącznie stwierdzenia bezczynności organu na dzień wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r., poz.259), dalej jako "p.p.s.a".

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Gdy chodzi o załatwianie spraw w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz.902), dalej jako "u.d.i.p.", to udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) (...) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (...). Z przepisów tej ustawy wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w niej czynności, niezależnie od tego, czy objęta wnioskiem informacja jest informacją publiczną, czy nie. W pierwszym przypadku organ ma obowiązek udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnie z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli zaś nie posiada informacji, powinien o tym poinformować wnioskodawcę. W drugim natomiast przypadku, a więc gdy wniosek strony nie dotyczy informacji publicznej, konieczne jest zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. Załatwienie wniosku w jeden ze wskazanych sposobów oznacza brak bezczynności organu.

Nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowane to, że Wojewoda Lubelski jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), zaś objęte wnioskiem skarżącego informacje są informacjami publicznymi. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.i.d.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W art. 6 u.d.i.p. wymieniono natomiast przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. informacją publiczną jest informacja o majątku podmiotów publicznych, co dotyczy również samochodów posiadanych przez podmiot publiczny jakim jest urząd wojewódzki.

Z akt wynika, że Wojewoda udostępnił skarżącemu żądaną informację, jednak po przekroczeniu ustawowego terminu – na skutek pomyłki i błędu w doręczeniu, organ faktycznie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi, tj. 6 sierpnia 2023r., gdyż informacja została udostępniona skarżącemu dopiero 22 września 2023r.

W tej sytuacji skarga na bezczynność zasługiwała na uwzględnienie. Sąd stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził zatem bezczynność Wojewody Lubelskiego.

W ocenie Sądu, nie było to bezczynność o charakterze rażącym, ponieważ organ w zasadzie niezwłocznie podejmował próby udzielenia informacji, a więc nie wynikała z lekceważącego stosunku organu do obowiązków wynikających z u.d.i.p.; skarżący również nie zarzuca rażącej bezczynności organu (pkt II wyroku – art. 149 § 1a p.p.s.a.).

W związku ze stwierdzeniem bezczynności, zasadny okazał się natomiast wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (wpisu od skargi) stosownie do art. 200 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.