Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2123/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego postanawia: odmówić M. S. przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego.

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.

W dniu 16 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane ,,wniosek (...) o przywrócenie terminu sprawy sygn. akt V SA/Wa 2123/12 postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pisma z dnia 20 grudnia 2012 r. otrzymanego w dniu 11 stycznia 2013 r." We wniosku skarżący wskazał, iż ,,prośbę o przywrócenie terminu argumentuje kwestią, iż uchybienie nastąpiło bez mojej winy".

Ww. wniosek został przekazany według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).

Pismo skarżącego z 16 stycznia 2013 r. zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 5 lutego 2013 r., które zostało złożone przez skarżącego w WSA w Gliwicach, a następnie w dniu 8 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do WSA w Warszawie, skarżący dodatkowo wyjaśnił, że ,,Pismo z dnia 16 stycznia 2013 r. należy traktować jako skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r."

Według stanowiska skarżącego ,,skarga kasacyjna zostanie podpisana przez adwokata z urzędu po jego wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką w [...]".

W dniu 13 marca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do WSA w Warszawie pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]e o wyznaczeniu adw. G. Z. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego.

Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącego o zajęcie stanowiska odnośnie zgłoszonych przez skarżącego wniosków w pismach z dnia 16 stycznia 2013 r. i 5 lutego 2013 r.

W piśmie z dnia 2 maja 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w jego ocenie ,,brak jest podstaw do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. oraz sporządzenia i wniesienia kasacji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawca wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca zachował termin o którym była mowa powyżej.

Rozpatrując wniosek merytorycznie należy zauważyć co następuje.

W niniejszej sprawie skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie spełnił przesłanek do uwzględnienia przedmiotowego wniosku ponieważ wraz z nim nie złożył skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata lub radcę prawnego.

Wskazanie przez skarżącego w piśmie z dnia 5 lutego 2013 r. (k-56 akt sądowych), że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 16 stycznia 2013 r. (k-43 akt sądowych) należy traktować jako skargę kasacyjną nie może być skuteczne. Powoływanie się przez skarżącego, iż skarga ta zostanie podpisana przez adwokata z urzędu po jego wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] nie spowoduje, iż skarga kasacyjna będzie skutecznie wniesiona.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.