Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 1107/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 30 października 2024 r. G. S. wywiodła w imieniu skarżącego (S. S.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez G. S.

W piśmie z dnia 12 grudnia 2024 r. G. S. oświadczyła, że cofa skargę. G. S. nie przesłała pełnomocnictwa do występowania przed tutejszym Sądem w imieniu skarżącego.

Zarządzeniem z 18 grudnia 2024 r. wezwano G. S. do usunięcia – w terminie 7 dni – braku formalnego skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a) poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, czy jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie pouczono wnoszącą skargę o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie, odebrane w dniu 19 grudnia 2024 r. zostało pozostawione bez odpowiedzi.

Zarządzeniem z 13 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego (na adres podany w skardze) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu lub przedłożenie jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.). Wezwanie to skutecznie doręczono 22 stycznia 2025 r. (k. 48 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 29 stycznia 2025 r. (środa). Skarga nie została podpisana przez skarżącego w siedzibie Sądu i nie przesłano również podpisanego jej egzemplarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Z akt sprawy wynika, że po pierwsze G. S., która w imieniu skarżącego (S. S.) wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie przedłożyła na wezwanie Sądu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. A po wtóre, pomimo prawidłowo doręczonego skarżącemu (doręczono 22 stycznia 2025 r.) wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez – nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu – skarżący braku tego nie uzupełnił.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 12 grudnia 2024 r. oświadczenia G. S. o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.

Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.