Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 629/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 53 par. 2,  art. 52 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA Halina Kremis Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Strzegomiu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy S. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H.S. wniósł w dniu 5 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. W petitum skargi H. S. zwrócił się o stwierdzenie nieważności opisanej powyżej uchwały, podając w uzupełnieniu tego wniosku, że żąda w szczególności w części opisowej do mapy w oznaczeniu litera M pkt 1e wykreślenia zdania: "Dopuszcza się również w ograniczonym zakresie działalność produkcyjną oraz zabudowę mieszkaniową" jako niezgodnego z istotą tworzenia studium, które lokalizuje na jednej działce tak skrajne funkcje jak mieszkanie i produkcja.

Skarga została poprzedzona wezwaniami Rady Miejskiej w S. do usunięcia naruszenia prawa wniesionymi w dniach: 3 czerwca 2013 r., 3 kwietnia 2014 r. i 30 czerwca 2014 r.

Pismem z dnia 8 maja 2014 r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Miejskiej w S.H. S. wycofał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione 3 kwietnia 2014 r., natomiast na jednobrzmiące wezwania wniesione w dniach 3 czerwca 2013 r. i 30 czerwca 2014 r. Rada Miejska w S. nie udzieliła odpowiedzi, z tym że pismem z dnia 11 czerwca 2013 r. zwróciła się do skarżącego o wskazanie w terminie 7 dni od otrzymania pisma, czy pismo z dnia 3 czerwca 2013 r. należy traktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia w myśl przepisu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. H.S. nie udzielił odpowiedzi i nie zajął stanowiska w tej kwestii, a kolejnymi pismami (z dnia 3 kwietnia 2014 r. i z dnia 30 czerwca 2014 r.) "ponownie" wezwał Radę Miejską w S. do "anulowania uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. jako nieprawnej i szkodliwej dla mieszkańców gminy S.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 101 ust. 1 powoływanej wcześniej ustawy o samorządzie gminnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jednocześnie w przepisie art. 101 ust. 3 wskazanej ustawy prawodawca postanowił, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.

Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, poprzednio powoływanej zastosowanie ma przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270). Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego w przypadku, gdy nie udzielił odpowiedzi na wezwanie lub takiej odpowiedzi udzielił, ale została ona doręczona podmiotowi wzywającemu do usunięcia naruszenia prawa już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia. Natomiast w sytuacji, gdy organ przed upływem wskazywanego terminu doręczy odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, Lex nr 1309886; z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2420/12, Lex nr 1270206; z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1547/12, Lex nr 1333392).

Istotne też jest, że zgodnie z poglądami prezentowanymi w judykaturze, które Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela, instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa, określona w przepisie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz.

Oznacza to, że określone w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, a kolejne pisma w tej samej sprawie pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu wskazanego powyżej przepisu.

Za takim formalno-prawnym statusem instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa przemawia konstytucyjna zasada równości wszystkich podmiotów wobec prawa (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 273712, Lex nr 1239443; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 678/08, Lex nr 504538; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1888/04, Lex nr 205479).

Należy też dodatkowo wyjaśnić, że wątpliwości organu, do którego wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co do charakteru takiego wezwania i intencji podmiotu, kierującego wezwanie, pozostają bez wpływu na bieg terminu do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i mogą być jedynie rozważone przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 1346/13, Lex nr 1424303).

W tak określonych warunkach prawnych i w okolicznościach istniejących w sprawie należy stwierdzić, że termin do wniesienia przez H.S. skargi na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. upłynął z dniem [...] r. W tym dniu zakończył bowiem bieg maksymalny sześćdziesięciodniowy termin, przyznany przez ustawodawcę do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w sytuacji, gdy organ przed jego upływem nie doręczył odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, liczony – w przypadku tej sprawy – od dnia 3 czerwca 2013 r. tj. od dnia, w którym wniesione zostało przez H.S. do Burmistrza Miasta i Gminy S. wezwanie, do usunięcia naruszenia prawa poprzez "anulowanie" opisanej wcześniej uchwały.

Skargę wniesioną w dniu 5 sierpnia 2014 r. czyli z uchybieniem ustawowego terminu należało uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

H.B.18.11.2014 r.