Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 546/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2025-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 18 grudnia 2020 r., nr DO3.7611.391.2019.MM w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2021 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 18 grudnia 2020 r., nr DO3.7611.391.2019.MM w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Należy podkreślić, że w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony broniąc swojego interesu prawnego w myśl przepisu art. 28 k.p.a., albo jako organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wówczas będzie ona reprezentowała interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Wyposażenie jednostki samorządu terytorialnego, z mocy ustawy, w kompetencje organu administracji publicznej, powołanego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji gmina nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również uprawniona do zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003/4/115).

W postanowieniu z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 652/12, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) może wystąpić w charakterze nosiciela imperium w stosunku do własnej gminy. Wówczas wykonuje on funkcję organu administracji publicznej i dopiero ta sytuacja rodzi ograniczenia, ale tylko w zakresie uprawnień procesowych gminy. W zakresie, w jakim wójt (burmistrz, prezydent miasta) pełni funkcje organu administracji publicznej w stosunku do własnej gminy jako osoby prawnej, nie jest on ani żaden z innych organów uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez organ gminy w odniesieniu do niej jako osoby prawnej następuje zatem kosztem jej uprawnień procesowych.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Prezydent m. st. Warszawy (następca prawny Prezydium Rady Narodowej w m. st. Warszawie, które wydało pierwotne orzeczenie administracyjne w niniejszej sprawie z dnia 24 lipca 1951r., nr GM/TW-20403/51 jako organ I instancji), nie działał jako podmiot, którego własnego interesu prawnego (uprawnienia lub obowiązku) dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.

W świetle powyższego skargę wniesioną przez organ administracji publicznej będącego następcą prawnym organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, należało uznać za niedopuszczalną, zaś podniesione w skardze okoliczności nie mogą zmienić powyższej oceny.

W rozpoznawanej sprawie nie ma znaczenia, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy został wskazany w rozdzielniku zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii. Rozdzielnik ten nie został zatytułowany "strony postępowania", lecz "otrzymują", a wymienienie w nim Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy oznacza tylko doręczenie decyzji organowi pierwszej instancji. Nie oznacza to jednak, że wymieniony w rozdzielniku decyzji organ pierwszej instancji zyskuje w związku z tym uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił jak w sentencji.