Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1034/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 42, art. 41, art. 63 par 2 , art. 64, art. 44, art. 77 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej uchylił decyzje: nr [...] z dnia [...] r przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] r. do [..] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie, nr [...] z dnia [...] r. przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] do [..] r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz nr [...] z dnia [..] r. przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [..] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie.

Wyżej wymieniona decyzja z dnia [...] r. została doręczona M. W. w trybie doręczenia zastępczego tj. w trybie art. 44 Kpa na adres: ul. [...] ,[...] . Z powodu nieobecności adresata przesyłkę awizowano w dniu [...] r. i pozostawiono do odbioru na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP[...] , a zawiadomienie umieszczono w odbiorczej skrzynce pocztowej adresata. Po upływie 14-dniowego terminu odbioru przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu [...] r.

Organ pierwszej instancji w dniu [...] r. ponownie przesłał decyzję adresatowi na wskazany wyżej adres poprzez placówkę pocztową. Adresat nadal był nieobecny. Po dwukrotnym awizowaniu w dniu [...] r. i [...] r. przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu [...] r.

W dniu [...] r. do ww. organu wpłynęło pismo M. W. , w którym zwrócił się on o wydanie decyzji tegoż organu z dnia [...] r. nr [...] . Kserokopia przedmiotowej decyzji została wydana wnioskodawcy w tym samym dniu w lokalu organu.

Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do organu w dniu [...]r., M. W. złożył odwołanie od ww. decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wskazano, że doręczenie dokonane z zachowaniem warunków wynikających z art. 44 Kpa jest skuteczne. Nie wymaga ono powtórzenia, bowiem adresatowi nie można doręczać pisma kilkakrotnie, czekając aż je odbierze. Innymi słowy, przepisy nie przewidują dwóch różnych dat doręczenia tj. daty o której mowa wyżej i daty odebrania decyzji przez stronę, bowiem wydanie decyzji stronie w takim przypadku jest tylko udostępnieniem treści rozstrzygnięcia bez skutku doręczenia. Zatem odbiór przez odwołującego się decyzji w dniu [...] r. było tylko udostępnieniem treści rozstrzygnięcia bez skutku doręczenia i fakt ten nie spowodował ponownego otwarcia terminu do wniesienia odwołania.

Pismem z dnia [...] r. M. W. złożył skargę na ww. postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in. ze decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] r. została omyłkowo wysłana na adres: ul. [...] , [...] , podczas gdy adresem zameldowania i do korespondencji skarżącego jest od [..] lat adres: ul. [...] ,[...] .

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta, co do zasady, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Ocena zaskarżonego postanowienia dokonana według wskazanych wyżej zasad daje podstawę do uznania, że skarga M. W. jest uzasadniona.

W postępowaniu administracyjnym, miejsce odbioru pism określa art. 42 k.p.a., który stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1) lub o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej mogą być one doręczone również w lokalu organu administracji publicznej (§ 2), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i § 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3).

Powołana wyżej zasada doręczenia pism pod adres domowy (lub miejsca pracy) wiąże się z nałożonym przez ustawodawcę obowiązkiem zawiadomienia przez stronę organu administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu w toku postępowania (art. 41 k.p.a.).

Znaczenie wskazania adresu przez stronę podkreśla ustawodawca również w art. 63 § 2 k.p.a. który stanowi, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie (...). Z kolei, w art. 64 k.p.a. przewidziane są skutki niewskazania adresu, tj. pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Z powołanych przepisów wynika, że komunikacja pomiędzy stroną a organem administracji publicznej odbywa się korespondencyjnie. Ponadto, to na stronie ciąży obowiązek wskazania aktualnego adresu, również w toku postępowania, z konsekwencjami w razie uchybienia temu obowiązkowi.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, decyzja Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. na adres: ul. [...] , [...] , podczas gdy adresem zamieszkania i do korespondencji wskazywanym przez skarżącego na każdym etapie postępowania administracyjnego był adres: ul. [...] ,[...] .

W ocenie Sądu, organ pierwszej instancji – mając wątpliwości, czy adres podany przez skarżącego jest faktycznie jego adresem zamieszkania - nie zadośćuczynił obowiązkowi ciążącemu na nim mocą przepisu art. 77 § 1 k.p.a. tj. nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w zakresie ustalenia adresu zamieszkania skarżącego. Dowodem poświadczającym, że skarżący zamieszkuje pod adresem: ul. [...] , [...] , nie może być w szczególności informacja przekazana przez funkcjonariusza Straży Miejskiej (notatka służbowa z dnia [...] r.). Nie wynika z niej bowiem jednoznacznie, że skarżący, w tym czasie, zamieszkiwał pod ww. adresem.

Mając powyższe na uwadze nie sposób przyjąć, że nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu decyzji Kierownika MGOPS z dnia [...] r. w trybie art. 44 k.p.a.

Oczywiście słusznie organ odwoławczy wskazuje, że w sytuacji gdyby nastąpił prawny skutek doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie decyzji nie otwierałoby ponownie terminu do wniesienia odwołania.

Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy taki skutek procesowy doręczenia zastępczego nie nastąpił i stąd wniesienie odwołania przez M. W. w dniu [...] r. jest prawnie skuteczne.

Z tych przyczyn, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienie.