Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 989/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 9 , art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, Art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, art. 35 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Marcin Olejniczak Protokolant St. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2024 roku sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 8 września 2023 r. nr 226/2023 znak: GPB-III.7721.138.2023 RK w przedmiocie zatwierdzenia projektów zagospodarowania terenu i architektoniczno – budowalnego oraz pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr DPRG-UA-I.740.2023; 2. zasądza od Wojewody Łódzkiego na rzecz S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia 8 września 2023 r. nr 226/2023 znak GPB-III.7721.138.2023 Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 27 kwietnia 2023 r. znak DPRG-UA-I.740.2023, zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.

1. Jak wynika z akt sprawy w dniu 15 grudnia 2021 r. spółka V. S.A., reprezentowana przez pełnomocnika A. S., wystąpiła do Prezydenta Miasta Łodzi o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji tj. zespołu dwóch budynków wielorodzinnych z usługami, parkingiem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną, przy ul. [...] w Ł., na działkach nr ewid.: [...], [...], [...], [...], obręb [...] oraz rozbiórkę dobudówki "A" do budynku biurowego z niezbędnymi zamurowaniami, dociepleniem ściany i przebudową schodów, (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], a także rozbiórki: - budynku technicznego "B" (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], - budynku gospodarczego "D" (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], - pozostałości po budynku gospodarczym "G" (od strony działki nr ewid. [...]), ul. [...], - części murów granicznych "M1-M4" od strony działki nr ewid. [...] obręb [...], ul. [...], działki nr ewid. [...], obręb [...], ul. [...] oraz działki nr ewid. [...], obręb [...], ul. [...], a także wykonanie niezbędnych prac budowlanych przy istniejących budynkach sąsiednich: - wymiana pokrycia dachu oraz izolacji termicznej ścian na niepalne kotłowni "C" (działka nr ewid. [...] obręb [...]), ul. [...], - wymiana pokrycia dachu na niepalne budynku gospodarczym "E" (działka [...], obręb [...]), ul. [...] oraz przebudowę istniejącej infrastruktury cieplnej oraz energetycznej kolidującej z inwestycją, działki nr ewid. [...], [...], obręb [...]). Do wniosku pełnomocnik inwestora, załączył, m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, pełnomocnictwo oraz decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 maja 2021 r. nr DPRG-UA-VII.899.2021 o warunkach zabudowy dla projektowanej inwestycji wraz z decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 11 sierpnia 2021 r. nr DPRG-UA-VII.1288.2021 przenoszącą decyzję WZ wydaną na rzecz R. L. na rzecz V. S.A. z siedzibą we W.

2. Pismem z dnia 22 grudnia 2021 r. Prezydent Miasta Łodzi na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., wezwał inwestora do usunięcia braków formalnych wniosku, na które pełnomocnik odpowiedział pismami z dnia 17 stycznia 2022 r., jednocześnie przedkładając wymagane dokumenty i uzupełnienia.

3. W dniu 26 stycznia 2022 r. organ I instancji postanowieniem nr DPRG-UA-I.139.2022 nałożył na inwestora obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 31 lipca 2022 r., nieprawidłowości dotyczących przedłożonej dokumentacji, dotyczących m. in.:

1. doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z rozporządzeniem z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 - dalej zwanym rozporządzeniem o warunkach technicznych) w zakresie:

- § 206 ust. 1 i załączenie ekspertyzy technicznej budynków zlokalizowanych na sąsiednich działkach (w tym o nr ewid. [...], [...], [...]), stwierdzającej stan bezpieczeństwa budynków i ich przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem projektowanych budynków,

- § 40 ust.1 i 2 tj. wskazania odpowiedniej powierzchni placu zabaw urządzonej jako biologicznie czynna oraz wskazania właściwej ilości godzin jego nasłonecznienia, a także opisanie rozwiązań projektowych dotyczących placu zabaw w opisie technicznym projektu,

- § 23 ust. 1 pkt. 2 i ust. 5 wskazania odpowiedniej lokalizacji miejsc gromadzenia odpadów stałych,

2. doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U. 2020 r. poz. 1609) m.in. poprzez:

- załączenie w części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu układu sieci i urządzeń uzbrojenia terenu z przyłączami do odpowiednich sieci zewnętrznych oraz urządzeń budowlanych, w tym: wodociągowych, ujęć wody ze strefami ochronnymi, cieplnych, gazowych i kanalizacyjnych lub służących do oczyszczania ścieków oraz określający sposób odprowadzania wód opadowych, z podaniem niezbędnych spadków, przekrojów przewodów oraz charakterystycznych rzędnych, wymiarów i odległości, wraz z usytuowaniem przyłączy, urządzeń i punktów pomiarowych, - oznaczenie przebiegu i charakterystycznych wymiarów dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z tymi drogami (§ 12 ust. 2 pkt 7),

3. odniesienie się w projekcie budowlanym do kwestii usunięcia kolizji projektowanej zabudowy z istniejącą infrastrukturą techniczną,

4. uzupełnienie projektu architektoniczno-budowlanego o niezbędne rysunki i opisy (w tym szczegóły) pokazujące rozwiązania projektowe sposobu zbliżenia projektowanej zabudowy z istniejącymi na sąsiednich działkach budynkami (w tym m.in. nr ewid. [...], [...]) oraz o pokazanie na rzutach, przekrojach i elewacjach relacji projektowanych budynków do granic działek i sąsiedniej zabudowy,

5. uzupełnienie projektu rozbiórek o rysunki i opisy rozbieranych obiektów (w tym szczegóły muru granicznego) spójne z rozwiązaniami projektowymi w nowej zabudowie (w tym schody zewnętrzne na podest wejściowy od ul. [...]), o część opisu podającą kubaturę rozbieranych budynków, opis wpływu tych rozbiórek na sąsiednie budynki oraz o opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia,

6. podanie informacji o zapewnieniu mocy przyłączeniowej zapewniającej wyposażenie stanowisk postojowych w punkty ładowania - zgodnie z ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110) oraz aktualnym rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 7 maja 2021 r. w sprawie ustalania minimalnej mocy przyłączeniowej dla stanowisk postojowych (...) (Dz. U. z 2021 r. poz. 892),

7. wskazanie w projekcie budowlanym (uzupełnionym o warunki techniczne zasilania) sposobu i przebiegu podłączenia projektowanych budynków do zewnętrznej sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej, lub dostarczenie dokumentów (podpisane umowy), z których wynikać będzie przejęcie na siebie przez dostawcę tych mediów obowiązku związanego z zaprojektowaniem i wykonaniem przyłączenia.

4. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 18 lipca 2022 r. nr DPRG-UA-I.1342.2022 zmienił własne postanowienie z dnia 26 stycznia 2022 r. nr DPRG-UA-I.139.2022, zgodnie z wnioskiem inwestora, ustalając nowy termin wykonania obowiązku usunięcia nieprawidłowości do 31 sierpnia 2022 r.

5. Na wniosek inwestora z dnia 4 sierpnia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2022 r. nr DPRG-UA-I.1540.2022, zmienił własne postanowienie z dnia 26 stycznia 2022 r. nr DPRG-UA-I.139.2022, ustalając nowy termin wykonania obowiązku do dnia 30 września 2022 r.

6. Postanowieniem z dnia 28 września 2022 r. nr DPRG-UA-I.1891.2022 Prezydent Miasta Łodzi na kolejny wniosek inwestora z dnia 22 września 2022 r., ustalił nowy termin wykonania obowiązku do dnia 30 listopada 2022 r.

7. W dniu 8 listopada 2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora, stanowiące odpowiedź na postanowienie z dnia 26 stycznia 2022 r.

8. Pismem z dnia 1 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi z uwagi na to, że inwestycja znajduje się na terenie obszaru "[...]", wpisanego do gminnej ewidencji zabytków, na podstawie art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego, przekazał dokumentację projektową celem uzgodnienia do Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

9. Na wniosek inwestora z dnia 22 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 27 grudnia 2022 r. nr DPRG-UA-1.2471.2022, na podst. art. 98 § 1 K.p.a. zawiesił przedmiotowe postępowanie.

10. W dniu 30 grudnia 2022 r. do organu I instancji wpłynęło postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Łodzi z dnia 23 grudnia 2022 r., znak: WUOZZN.5142.1208.2022.KKA, uzgadniające projekt przedmiotowej inwestycji.

11. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2023 r. nr DPRG-UA-1.558.2023, po uzupełnieniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowanego, na wniosek pełnomocnika inwestora z dnia 16 marca 2023 r. podjął przedmiotowe postępowanie.

12. Decyzją z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr DPRG-UA-I.740.2023 Prezydent Miasta Łodzi zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił spółce V. S.A. z siedzibą we W., pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

13. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła firma S. Sp. z o.o., zarzucając zaskarżonej decyzji, że jej wydanie, zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy, nastąpiło przy naruszeniu przepisów ustawy Prawo budowlane, w tym w szczególności wobec wystąpienia istotnych braków w przedłożonej do wniosku dokumentacji, tj:

1. braku posiadania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do całego obszaru, na którym wnioskodawca przewiduje prowadzenie prac budowlanych, w tym w szczególności odpowiedniej zgody odwołującego na dysponowanie jego nieruchomością na cele budowlane oraz przy braku uzgodnienia z odwołującym zakresu prac budowlanych, pomimo ich istotnego wpływu na budynek zlokalizowany na działkach [...] i [...]przy ul. [...] w Ł. (dalej: "Akademik B."), w tym możliwości wystąpienia czasowej konieczności częściowego opróżnienia budynku Akademika B., przy jednoczesnym zaprojektowaniu prac budowlanych, w sposób przewidujący wykonywanie prac na terenie działki, na której posadowiony jest Budynek B., co do której wyłączny tytuł prawny posiada odwołujący;

2. wpływu projektowanego budynku na wentylację budynku B., tj. pominięcie przez V. S.A. w dokumentacji informacji dotyczącej konieczności i technicznych możliwości przeniesienia wentylacji Akademika B., która obecnie znajduje się na ścianie, która ma przylegać bezpośrednio do projektowanego budynku;

3. wpływu podbicia fundamentów Akademika B. na bezpieczeństwo budynku, w tym zwłaszcza ryzyka zawalenia się budynku lub dojścia do pęknięć konstrukcji budynku oraz odkształcania się zabudowy;

4. pominięcia informacji o bezpośrednim wpływie projektowanego budynku na Akademik B. poprzez możliwość tworzenia się czap śniegu na Akademiku B., które mogą doprowadzić wówczas do zawalenia się budynku, gdy wystąpią równocześnie czapy śniegu oraz tłum w budynku;

V. pominięcia wpływu rozbiórki muru "M3" na granicy z działką nr ewid. [...], na bezpieczeństwo mieszkańców Akademika B. poprzez nieuwzględnienie zabezpieczenia prowadzonych prac.

W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie sprawy poprzez odmowę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz wskazanie okoliczności, które organ I instancji powinien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, tj. (I) kompletności dokumentacji, w szczególności co do prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane co do całości obszaru, na którym przewidziane jest prowadzenie prac, (II) dokonania dogłębnej oraz pełnej analizy stanu faktycznego pod kątem ustalenia czy projektowane prace nie zagrażają bezpieczeństwu konstrukcji Budynku B., lub (III) bezpieczeństwa mieszkańców Budynku B., (IV) dokonania analizy wpływu projektowanych prac na możliwość funkcjonowania Budynku B. Strona wniosła także o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w trybie art. 136 § 1 - 3 K.p.a. poprzez wezwanie biegłego rzeczoznawcy z zakresu budownictwa do przeprowadzenia opinii, w celu wyjaśnienia czy (I) dokumentacja projektowa przedłożona przez wnioskodawcę zakłada prowadzenie prac budowlanych na terenie nieruchomości, co do której wyłączny tytuł prawny posiada odwołujący, (II) została przeprowadzona pełna i kompletna analiza wpływu ewentualnych prac budowlanych na bezpieczeństwo konstrukcji Budynku B. lub osób zamieszkujących w Budynku B., (III) została przeprowadzona analiza prowadzenia prac budowlanych przewidzianych przez wnioskodawcę na możliwość funkcjonowania budynku B., (IV) czy przewidziane w dokumentacji projektowej prace budowlane mogą zagrażać bezpieczeństwu konstrukcji Budynku B. lub osób w nim zamieszkujących lub ogólnie możliwości funkcjonowania Budynku B.

14. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia 8 września 2023 r. nr 226/2023 znak GPB-III.7721.138.2023 Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

1. Organ podniósł, że pełnomocnik inwestora wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę dla inwestycji (ostatecznie uzupełnionym 15 maja 2023 r.) załączył 3 egzemplarze projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz upoważnienie wraz z opłatą skarbową, co wypełnia zapisy art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

2. Ponadto, do dokumentacji dołączono: - część graficzną w postaci rzutów, przekrojów, elewacji i schematów wyburzeń objętych przedmiotową inwestycją; - pozwolenie na prowadzenie badań archeologicznych z dnia 9 lutego 2022 r. wydane przez Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków; - postanowienie z dnia 16 lutego 2022 r. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzór Wodny Łódź-Zachód o braku wniesienia sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia wodnoprawnego z dnia 4 stycznia 2022 r. dotyczącego odprowadzenia wód z wykopów budowlanych w związku z planowaną inwestycją.

3. Organ wyjaśnił, że planowana inwestycja obejmuje budowę zespołu dwóch budynków wielorodzinnych wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną: siedmio-, ośmio- i dziewięciokondygnacyjnego budynku głównego "A" z jednokondygnacyjnym parkingiem podziemnym i siedmiokondygnacyjnego budynku frontowego "E" z lokalami usługami w parterze, zlokalizowanych przy ul. [...] w Ł., na działkach nr ewid.: [...], [...], [...], [...], obręb [...]. Budynek główny "A" z segmentami budynku zaprojektowanymi wokół wewnętrznego prostokątnego dziedzińca z zielenią i placem zabaw usytuowano w części północnej i centralnej terenu inwestycyjnego. Ścianę zachodnią siedmiokondygnacyjnego segmentu zachodniego tego budynku usytuowano w granicy działki nr ewid. [...], na której znajduje się budynek akademika B. Budynek frontowy "E" siedmiokondygnacyjny usytuowano w części południowej terenu inwestycyjnego wzdłuż ulicy [...], który przylega do pięciokondygnacyjnej ściany wschodniej budynku przy ulicy [...].

4. Od strony ulicy [...], w południowo-zachodnim narożniku działki inwestycyjnej za pośrednictwem istniejącego wjazdu, zapewniono obsługę komunikacyjną terenu inwestycji, a także zaprojektowano drogę wewnętrzną prowadzącą zarówno do stanowisk postojowych zlokalizowanych po wschodniej stronie terenu inwestycyjnego jak i do garażu podziemnego usytuowanego w budynku "A". Układ komunikacji wewnętrznej obejmuje dojścia (chodniki) i dojazd, w tym drogę wewnętrzną, stanowiącą jednocześnie drogę pożarową.

5. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, zakres zamierzenia inwestycyjnego obejmuje również rozbiórkę dobudówki "A" do budynku biurowego z niezbędnymi zamurowaniami, dociepleniem ściany i przebudową schodów (działki nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], a także rozbiórki: - budynku technicznego "B" (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], - budynku gospodarczego "D" (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...]- pozostałości po budynku gospodarczym "G" (od strony działki nr ewid. [...]), ul. [...], - części murów granicznych "M1-M4" od strony działki nr ewid. [...] obręb [...], ul. [...], działki nr ewid. [...], obręb [...], ul. [...] oraz działki nr ewid. [...], obręb [...], ul. [...], a także wykonanie niezbędnych prac budowlanych przy istniejących budynkach sąsiednich: - wymiana pokrycia dachu oraz izolacji termicznej ścian na niepalne kotłowni "C" (działka nr ewid. [...] przy ul. [...], - wymiana pokrycia dachu na niepalne w budynku gospodarczym "E" (działka nr ewid. [...]) przy ul. [...].

6. Ponadto, przedłożona dokumentacja projektowa obejmuje: budowę instalacji zewnętrznych w zakresie odprowadzenia wody opadowej i roztopowej z dachów projektowanych budynków (instalacja kanalizacji deszczowej) wraz ze zbiornikami retencyjnymi i instalacją podlewania zieleni oraz instalacji elektroenergetycznej – wlz wraz z instalacją oświetlenia terenu, a także przebudowę istniejących kolidujących z przedmiotową inwestycją: sieci ciepłowniczej i energetycznej oraz przebudowę istniejącej instalacji kanalizacji deszczowej, a także wykonanie utwardzeń w zakresie zarówno samego dojazdu jak i dojścia do projektowanych budynków. Przyłącza wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, telekomunikacyjnej, ciepłowniczej i energetycznej realizowane będą według odrębnego opracowania i odrębnej procedury administracyjnej.

7. Teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec tego, zgodnie z art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzją z dnia 26 maja 2021 r. nr DPRG-UA-VII.899.2021, Prezydent Miasta Łodzi ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...] (działki nr ewid.: [...], [...], [...]i [...] w obrębie [...]). Zgodnie z zapisami decyzji WZ, dla przedmiotowej inwestycji ustalono rodzaj inwestycji: mieszkaniowa wielorodzinna z usługami – zaprojektowano budynki mieszkalne wielorodzinne z usługą w budynku frontowym - warunek spełniony. W decyzji określono, że inwestycja obejmuje: ( budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w parterze i garażem – zaprojektowano dwa budynki: budynek główny z kondygnacjami naziemnymi mieszkalnymi i kondygnacją podziemną o funkcji garażu wielostanowiskowego i budynek frontowy z usługami w parterze i z kondygnacjami naziemnymi z lokalami mieszkalnymi - warunek spełniony; ( budowę układu komunikacyjnego z parkingami i garażami (łączna powierzchnia użytkowa garażu i parkingów < 5000 m²) – zaprojektowano układ komunikacji wewnętrznej w postaci drogi wewnętrznej wraz z parkingiem naziemnym o powierzchni wynoszącej 1224 m² oraz powierzchni garażu podziemnego wynoszącej 3641,24 m², co łącznie daje 4865,24 m² powierzchni użytkowej garażu i parkingu - warunek spełniony; ( budowę urządzeń budowlanych w tym m.in. instalacji zewnętrznych, zbiornika retencyjnego wód opadowych, stacji transformatorowej - zaprojektowano niezbędne instalacje zewnętrzne wraz z przebudową istniejących sieci określonych na warunkach technicznych poszczególnych gestorów. Ponadto, zaprojektowano dwa podziemne zbiorniki retencyjne, wraz z instalacją kanalizacji deszczowej, a także wydzielono na terenie inwestycyjnym rezerwę przeznaczoną pod trafostację realizowaną odrębnym opracowaniem. Przyłącza: wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, telekomunikacyjnej, ciepłowniczej oraz złącza energetyczne realizowane będą jako odrębne opracowania - warunek spełniony. Kolejne zapisy decyzji WZ szczegółowo określają zasady zabudowy i zagospodarowania: ( linia zabudowy - zgodnie z załącznikiem graficznym nr 1 opracowanym na mapie w skali 1:1000, zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu, budynek mieszkalny wielorodzinny oznaczony jako "E" - frontowy zlokalizowany został w wyznaczonej obowiązującej linii zabudowy - warunek spełniony; ( wskaźnik wielkości powierzchni istniejącej i projektowanej zabudowy w stosunku do powierzchni działek nr [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...] – od 0,50 do 0,83 – powierzchnia terenu inwestycyjnego (tj. działek ewid. nr [...], [...], [...] i [...]), zgodnie z informacją z rejestru gruntów wynosi – 9851,00 m², a powierzchnia zabudowy projektowanymi budynkami łącznie z istniejącym budynkiem na działce nr ewid. [...] (nieobjętym przedmiotową inwestycją) wynosi 5360,70 m², co daje wskaźnik zabudowy wynoszący 0,542 - warunek spełniony; ( szerokość elewacji frontowej do pełnej szerokości terenu inwestycji – zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu, budynek oznaczony jako "E" (budynek frontowy) od strony ulicy [...] usytuowano w odległości wynoszącej 6,79 m od granicy z działką nr ewid. [...] tak, aby pozostawić wjazd na pozostały teren inwestycyjny - warunek spełniony; ( wysokości górnej krawędzi elewacji budynku, jej gzymsu\lub attyki: - dla zabudowy frontowej od 16,0 m do 23 m; - poza zabudową frontową tj. w odległości powyżej 22 m od wyznaczonej linii zabudowy dopuszcza się zwiększenie wysokości elewacji do 29 m pod warunkiem uwzględnienia wytycznych konserwatorskich; - poza zabudową frontową dopuszcza się obniżenie części garażowych występujących poza obrysem brył głównych budynków, zgodnie z rysunkami projektu architektoniczno-budowlanego, projektowana wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej siedmiokondygnacyjnego budynku "E" od ul. [...] wynosi 22,85 m. Natomiast, wysokość części dziewięciokondygnacyjnej budynku głównego "A" nie przekracza wysokości 29 m - warunek spełniony; ( geometria dachu - dach płaski, dwuspadowy lub wielospadowy o spadku połaci głównych 0-15°, kierunek głównych attyk/kalenic równoległy/prostopadły do granicy terenu inwestycji z pasem drogowym ul. [...], wysokość głównej attyki/kalenicy do 29 m - zgodnie z przekrojami i rysunkami rzutów dachu poszczególnych budynków, zaprojektowano dach płaski w postaci stropodachu tzw. dachu pogrążonego wielopołaciowego o nachyleniu warstwy profilującej spadek wynoszącej od 1,0% do 5,0%, co daje od 0,57° do 2,86° - warunek spełniony. Zaopatrzenie w media z sieci miejskich - z przyłączy miejskich, na warunkach określonych przez gestorów sieci.

8. Jak wynika z akt sprawy do dokumentacji projektowej załączono warunki techniczne poszczególnych gestorów sieci przyłączenia następujących mediów: wody, kanalizacji sanitarnej, energii, telekomunikacji i ciepła - warunek spełniony.

9. Obsługa komunikacyjna inwestycji: przez istniejący zjazd z ul. [...]. Przedmiotowa inwestycja obsługiwana jest istniejącym zjazdem z ul. [...] - warunek spełniony. Ponadto, do dokumentacji dołączono pismo Zarządu Dróg i Transportu Łódź z dnia 9 grudnia 2021 r. informujące, iż obsługa komunikacyjna odbywać się będzie istniejącym zjazdem z ul. [...] oraz, że obecnie prowadzona jest przez zarządcę drogi modernizacja ulicy [...], a zjazd pozostanie w swoim śladzie i zyska nową nawierzchnię z kostki granitowej. Powyższe stanowi o spełnieniu warunku dotyczącego obsługi komunikacyjnej inwestycji. Dla obsługi planowanej inwestycji należy zapewnić stanowiska postojowe (garażowe) dla samochodów osobowych, poza pasami dróg publicznych maksymalnie w liczbie 1 st.p. /1 mieszkanie.

10. Zgodnie z dokumentacją projektową, łącznie zaprojektowano 399 lokali mieszkalnych, a w garażu podziemnym zaprojektowano 89 miejsc postojowych i 2 miejsca postojowe naziemne, co łącznie daje 91 miejsc postojowych. Powyższy warunek, w zakresie wymaganej w ww. decyzji WZ ilości miejsc postojowych, został spełniony. Inwestycja powinna być ponadto zgodna z ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 210 ze zm.). Jak wynika z dokumentacji projektowej, na terenie inwestycyjnym przewidziano miejsca postojowe ze stacją ładowania samochodów elektrycznych, co spełnia powyższy warunek.

11. Przedmiotowa inwestycja spełnia również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, określone w pkt 4 decyzji WZ, odwołujące się do art. 5 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować w sposób określony w przepisach, w tym technicznobudowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

12. Wobec powyższego, w ocenie Wojewody Łódzkiego, przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nr DPRG-UA-VII.899.2021 z dnia 26 maja 2021 r. o warunkach zabudowy. Wojewoda Łódzki wyjaśnił dodatkowo, że pismami z dnia 3 i 25 lipca 2023 r. wezwał inwestora m.in. do wykazania, że przedmiotowa inwestycja spełnienia warunki w zakresie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Pełnomocnik Inwestora, odpowiadając na powyższe wezwania pismami z dnia: 14 lipca 2023 r. i 3 sierpnia 2023 r., dołączył dokumentację pt. "Analiza akustyczna zespołu dwóch budynków wielorodzinnych z usługami przy [...] w Ł.", opracowaną przez S. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k., zawierającą m.in. metodykę obliczeń hałasu zarówno ze źródeł stacjonarnych tj. wyrzutni instalacji oddymiania, instalacji wentylacji, jak i hałasu komunikacyjnego, uwzględniającą pojazdy osobowe, dostawcze i ciężarowe wraz z wynikami obliczeń i wnioskami. Przedłożona analiza akustyczna przedstawiona w postaci map siatki hałasu oraz załączonych wyników obliczeń, wykazała, że inwestycja nie będzie wprowadzała hałasu przekraczającego dopuszczalne poziomy wskazane w rozporządzeniu, co oznacza, że dotrzymane będą standardy środowiska. Ponadto, dopuszczalny poziom hałasu, zarówno dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego i zamieszkania zbiorowego, jak i dla terenu w strefie zabudowy śródmiejskiej, określony został przez ustawodawcę na tym samym poziomie.

13. W następnej kolejności, organ odwoławczy poddał analizie zgodność projektu zagospodarowania terenu z warunkami technicznymi, w tym z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225). W myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że jeżeli z przepisów w § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych, określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków, nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszą niż - 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy oraz – 3 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Zaprojektowane kondygnacje naziemne budynku głównego "A" i frontowego "E", ścianami z otworami okiennymi/drzwiowymi, zaprojektowane zostały w odległościach przekraczających 4,0 m od granic działek sąsiednich. Ściana części siedmiokondygnacyjnej budynku głównego "A" (klatka B), usytuowana w granicy, przylega na całej swej długości do istniejącego budynku na działce nr ewid. [...]. Siedmiokondygnacyjny budynek frontowy "E" ścianą szczytową przylega do zachodniej ściany szczytowej istniejącego budynku mieszkalnego pięciokondygnacyjnego na działce nr ewid. [...] na całej szerokości i wysokości tej ściany, co spełnia warunek zapisu § 12 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z § 12 ust. 6 pkt. 1 rozporządzenia, odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni – z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Kwestionowane tarasy, w tym odległości i niezgodności z zapisem warunków technicznych, na które wskazuje odwołujący w załączonej opinii przy piśmie z dnia 3 sierpnia 2023 r., jak wynika z dokumentacji, zostały oznaczone graficznie i opisane w legendzie na rysunku projektu zagospodarowania terenu jako nawierzchnie utwardzone – chodnik. Powyższe stanowi o spełnieniu ww. § 12 ust. 6 pkt. 1 rozporządzenia.

14. Mając na uwadze kwestię przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych zlokalizowanych na działkach sąsiednich, Wojewoda wskazał, że działka inwestycyjna położona jest w obszarze dzielnicy Ś. (obręb [...]) w Ł., w którym znajduje się zabudowa wielofunkcyjna (wielorodzinna, usługowa, użyteczności publicznej, w tym kultu religijnego). Projektowane naziemne kondygnacje budynku, zostały zróżnicowane wysokościowo, w postaci narastających w kierunku wschodnim uskoków od części niższej siedmiokondygnacyjnej po stronie południowej do części wyższej dziewięciokondygnacyjnej po stronie wschodniej, co ma znaczenie przy analizie przesłaniania i nasłonecznienia, jak pokazują przedstawione wydruki z ujęć przeprowadzonej symulacji komputerowej. Ponadto, do dokumentacji projektowej, oprócz części opisowej w sposób graficzny pokazano analizę przesłaniania, oraz analizę nasłonecznienia w oparciu o linijkę słońca. Wszystkie opracowania zostały wykonane zgodnie z warunkami zawartymi w przepisach rozporządzenia. Z powyższych analiz wynika, że wymagany ww. przepisami warunków technicznych minimalny 1,5 godzinny czas nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się w zabudowie śródmiejskiej został spełniony. W ocenie Wojewody Łódzkiego, projektowana inwestycja nie wiąże się z wprowadzeniem ograniczeń związanych z przesłanianiem innych obiektów, w sposób wykluczający możliwość zagospodarowania działek sąsiednich, o której mowa w § 57 i § 60 ust. 1 rozporządzenia. Jak wynika bowiem z dokumentacji projektowej, budowa dwóch budynków wielorodzinnych, nie spowoduje przesłaniania i zacieniana sąsiednich budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

15. Wojewoda dodał, że szczegółowe informacje dotyczące klas odporności pożarowej oraz klas odporności ogniowej i stopnia rozprzestrzeniania ognia poszczególnych elementów budowlanych budynków przedmiotowej inwestycji opisano w pkt 14 Warunki ochrony przeciwpożarowej – Tom III.2 Projekt architektoniczno-budowlany - część 2 (str. 54-60 tej części dokumentacji). Z uwagi na przeznaczenie, naziemne części budynków mieszkalnych wielorodzinnych (średniowysokiego i wysokiego) zakwalifikowano do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, a lokale usługowe w parterze budynku frontowego "E" zakwalifikowano do ZL III. Garaż podziemny, pomieszczenia techniczne zaliczono do kategorii zagrożenia ludzi PM o średniej gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m². Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała spełnienie wymagań dotyczących odległości od budynków sąsiednich w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa w § 271-273 rozporządzenia oraz wymaganiami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia 24 lipca 2009 r. (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 124, poz. 1030), a projekt został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

16. Ponadto, przedłożona dokumentacja, uzupełniona wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora zawartymi w piśmie z dnia 14 lipca 2023 r., spełnia pozostałe warunki technicznobudowlane w zakresie: dostępu do drogi publicznej (§ 14 ust. 1 i 4), rozmiaru dojazdu, szerokości i nośności nawierzchni (§ 15 ust. 1 i 2), dojść i dojazdów do poszczególnych części budynku zapewniających osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać (§ 16 ust. 1), zapewnienia stanowisk postojowych (§ 18 ust. 1), miejsca na odpadki (§ 23 ust. 5), urządzania terenów zieleni (§ 39), wyposażenia w instalację telekomunikacyjną (§ 56). Dodatkowo, projekt budowlany jest zgodny z rozporządzeniem w zakresie zakazu zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, o którym mowa w § 29.

17. Wojewoda stwierdził także, że przedmiotowa inwestycja nie pozbawia nieruchomości sąsiednich dostępu do drogi publicznej ani dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja).

18. Do projektu budowlanego dołączona została ekspertyza techniczna dotycząca stanu technicznego obiektów zlokalizowanych w obszarze oddziaływania nowej inwestycji realizowanej w Ł. odnosząca się do istniejących budynków na sąsiednich działkach m.in. przylegających do projektowanej zabudowy, w tym do budynku akademika B. wraz z oszacowaniem wielkości obciążeń pod fundamentami ściany wschodniej budynku.

19. Ponadto, do dokumentacji został dołączony projekt branży geotechnicznej dotyczący opinii wpływu głębokiego wykopu na otoczenie, zawierający m.in. opis technologii zabezpieczenia wykopu oraz plan monitorowania zachowania się budynków i prowadzenia odpowiednich pomiarów kontrolnych wszystkich budynków usytuowanych w zasięgu strefy oddziaływania wykopu, a w razie potrzeby prowadzenia również bezpośrednich obserwacji stanu budynku.

20. Organ odwoławczy stwierdził tym samym, że projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi w myśl art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

21. Dla przedmiotowej inwestycji opracowano również opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r., poz. 463). Z przedłożonej dokumentacji, z rysunku projektu zagospodarowania terenu oraz z części architektoniczno-budowlane - rzutu parteru oraz odpowiednio z przekrojów budynku wynika, że zapewniono niezbędne warunki do korzystania z budynku mieszkalnego wielorodzinnego i lokali usługowych na parterze budynku frontowego przez osoby niepełnosprawne. Przedstawiony projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany spełniają wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2022 r., poz. 1679). Do dokumentacji załączone zostało wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane i sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja projektowa zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane.

22. W następnej kolejności organ odwoławczy, w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane, poddał analizie zgodność projektowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm.). Powierzchnia zabudowy inwestycji wynosi 0,5360 ha, zatem przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Powierzchnia dróg dojazdowych wraz z parkingiem naziemnym wynosi 0,4865 ha, zatem również w tym zakresie, przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do takich przedsięwzięć. Zgodnie z projektem, długość drogi wewnętrznej wynosi mniej niż 1 km. Z uwagi na powyższe, przedmiotowa inwestycja, nie osiągając progów określonych w § 3 ust. 1 pkt 55, pkt 58 oraz pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a tym samym, do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zatem, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

23. W odniesieniu do przedłożonej przez odwołującego się przy piśmie z dnia 3 sierpnia 2023 r. opinii – oceny oddziaływania projektowanego budynku na istniejący budynek domu studenckiego, w której cyt.: "Inwestor planujący prace musi uzyskać odpowiednią zgodę od właściciela nieruchomości [...], (...)", organ odwoławczy wskazał, że jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu w myśl art. 47 Prawa budowlanego. Na etapie realizacji inwestycji, wniosek taki składa inwestor, a organ architektoniczno-budowlany wydaje decyzję o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. Dodatkowo, w odniesieniu do powyższego, pełnomocnik inwestora pismem z dnia 30 sierpnia 2023 r. jednoznacznie stwierdził, iż "(...) mur ceglany ma pozostać nienaruszony, a wyburzeniu podlegają wyłącznie leżące na terenie inwestora pozostałości starego budynku (...) i nie ma konieczności uzyskiwania zgody właściciela działki na wykonanie planowanych robót budowlanych (...)". Z uwagi na pozostawienie muru ceglanego w granicy, zarzut dotyczący odprowadzenia wód powierzchniowych w ocenie inwestora jest bezzasadny, gdyż mur ten ma m.in. za zadanie zniwelowanie powstałej przez nowe zagospodarowanie terenu różnicy wysokości pomiędzy terenem inwestycji oraz terenie sąsiednim. Wojewoda podkreślił, że z opisu projektu zagospodarowania terenu i rysunku projektu zagospodarowania i planszy zbiorczej wynika, że wody opadowe będą kierowane w stronę budynku inwestora, a następnie systemem wpustów usytuowanych wzdłuż ścian projektowanego budynku zewnętrzną instalacją deszczową, kierowane do separatora, a dalej do zbiorników retencyjnych. W odniesieniu do kolejnego zarzutu, dotyczącego osiadania budynku B., pełnomocnik inwestora przy piśmie wskazał, iż "(...) szacowana wartość dodatkowego osiadania budynku B., ze względu na realizację nowej inwestycji w bezpośrednim pobliżu istniejącego budynku jest wartością określoną dla: "Najwyższej wrażliwości konstrukcji" na przemieszczenia zgodnie z "Ochroną zabudowy w sąsiedztwie głębokich wykopów" ITB 2020 r. Zgodnie z przeprowadzoną szczegółową analizą statyczno-wytrzymałościową szacowane przemieszczenia budynku określono na poziomie [sk]u=6mm. Warunek powyższy jest spełniony dla konstrukcji o znacznie większej wrażliwości na przemieszczenia niż posiada konstrukcja budynku B.". Jednocześnie w piśmie inwestor wskazał, "(...) że zamieszczona informacja w "Opinii dotyczącej wpływu głębokiego wykopu na otoczenie" punkt 10. "Wnioski końcowe" opisująca podchwycenie obiektu w technologii Jet Groutingu jest informacją błędną i pozostałością z wcześniejszej opinii. Nie zakłada się na żadnym etapie podchwycenia istniejącego budynku B.". Wobec powyższego zdaniem Wojewody Łódzkiego zarzut dotyczący braku rysunków podchwycenia fundamentów budynku domu studenckiego jest bezzasadny. Co do zarzutu worków śnieżnych, organ odwoławczy podkreślił, że w dokumentacji projektowej w części dotyczącej ekspertyzy technicznej wskazano, iż przestrzeganie przez właścicieli akademika Instrukcji odśnieżania dachu, która została przekazana przez odwołującego inwestorowi wraz z projektem wykonawczym, "zapewnia prawidłową eksploatację stropodachu z dodatkowym obciążeniem od worków śnieżnych". W zakresie zarzutu dotyczącego zabezpieczenia wykopu w zakresie m.in. braku rysunków szczegółowych podchwycenia fundamentów budynku domu studenckiego B. oraz rysunków detalu pokazującego izolację oraz zabezpieczenie styków projektowanego budynku wyższego przy ul. [...] i niższego istniejącego budynku B., należy Wojewoda wskazał, iż ten zakres, tj. pokazanie poszczególnych rozwiązań projektowych: detali architektonicznych czy budowlanych, uszczegóławiających przyjęte przez projektanta rozwiązania projektowe nie jest obligatoryjną częścią projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, które podlegają sprawdzeniu przez organ architektoniczno-budowlany w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę. Na marginesie Wojewoda dodał, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, wezwaniem z dnia 3 lipca 2023 r. i 25 lipca 2023 r. zobowiązał inwestora do złożenia wyjaśnień i uzupełnień przedmiotowej inwestycji, z uwagi na rozbieżności w przedłożonej dokumentacji, na które pełnomocnik inwestora odpowiedział pismami z dnia 14 lipca 2023 r. i 3 sierpnia 2023 r. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3, za wszystkie przyjęte rozwiązania projektowe odpowiada projektant, potwierdzając to swoim oświadczeniem, a nadto należy podkreślić, iż dokumentacja została poddana także sprawdzeniu w myśl art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Wojewody Łódzkiego przedłożony projekt budowlany wraz z wyjaśnieniami inwestora zawartymi w piśmie z dnia 14 lipca 2023 r. oraz 3 i 30 sierpnia 2023 r. oraz załączonymi dokumentami, spełnia zarówno warunki określone w decyzji WZ, jak i warunki technicznobudowlane oraz nie narusza prawa ochrony interesów osób trzecich, m.in. w zakresie zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

1. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła S. Spółka z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez r.pr. M. D.

1. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) art. 32 ust. 4 pkt 2, art. 35 ust. 1 w zw. z art. 4 ustawy Prawo budowlane, a także art. 47 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skarżący jednoznacznie udowodnił, że wnioskodawca zakłada realizację części prac budowlanych przewidzianych projektem na terenie nieruchomości skarżącego (a co najmniej realizacja tych prac będzie wymagała wejścia na teren nieruchomości) oraz wnioskodawca nie posiada prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane oraz nie ustalił ze skarżącym zasad wejścia na teren nieruchomości, co stanowi istotny brak uniemożliwiający wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego,

2) art. 18, art. 5 w związku z art. 22 i art. 42 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy z akt sprawy, w tym w szczególności z analizy odziaływania projektowanego zespołu budynków wielorodzinnych, sporządzonej przez mgr inż. arch. K. P. jednoznacznie wynika, że realizacja prac budowlanych, zgodnie z projektem przedstawionym przez wnioskodawcę, może spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa osób i mienia znajdujących się na terenie budynku skarżącego przy ul. [...] w Ł.,

3) art. 6, 7, 8 § 1, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego; całkowite pominięcie okoliczności, o których mowa w analizie odziaływania projektowanego zespołu budynków wielorodzinnych, sporządzonej przez mgr inż. arch. K. P., znajdującej się w aktach sprawy; całkowite błędne przyjęcie, że budynek planowany przez wnioskodawcę został zaprojektowany w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami technicznymi, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że realizacja prac budowlanych może stanowić zagrożenie dla osób i mienia znajdujących się na terenie budynku skarżącego; brak jakiegokolwiek odniesienia się przez organ II instancji do kluczowych zarzutów skarżącego, wymienionych w odwołaniu.

2. Na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. strona wniosła o zobowiązanie organu do przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 136 § 1 - 3 K.p.a. poprzez wezwanie biegłego rzeczoznawcy z zakresu budownictwa do przeprowadzenia opinii, w celu wyjaśnienia czy dokumentacja projektowa przedłożona przez wnioskodawcę zakłada prowadzenie prac budowlanych na terenie nieruchomości, co do której wyłączny tytuł prawny posiada skarżący; czy została przeprowadzona pełna i kompletna analiza wpływu ewentualnych prac budowlanych na bezpieczeństwo konstrukcji budynku skarżącego lub osób zamieszkujących w budynku skarżącego; czy została przeprowadzona analiza prowadzenia prac budowlanych przewidzianych przez wnioskodawcę na możliwość funkcjonowania budynku skarżącego; czy przewidziane w dokumentacji projektowej prace budowlane mogą zagrażać bezpieczeństwu konstrukcji budynku skarżącego lub osób w nim zamieszkujących lub ogólnie na możliwość funkcjonowania budynku skarżącego.

3. Na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. strona wniosła o zobowiązanie organu do zażądania od wnioskodawcy dokonania uzupełnienia projektu architektoniczno-budowlanego poprzez: zapewnienie rozwiązań gwarantujących bezpieczeństwo budynkowi posadowionemu na nieruchomości skarżącego, w szczególności w kontekście zagrożeń i naruszeń norm technicznych opisanych w analizie odziaływania projektowanego zespołu budynków wielorodzinnych, sporządzonej przez mgr inż. arch. K. P.; przedstawienie zgody skarżącego na dysponowanie działką na cele budowlane, ewentualnie (w przypadku jeżeli Sąd stwierdzi, że realizacja prac objętych projektem nie wymaga prawa do dysponowania na cele budowlane działką skarżącego) przedstawienie uzgodnienia ze skarżącym sposobu i zasad wejścia na jego nieruchomość w celu realizacji prac budowlanych wnioskodawcy.

4. Strona wniosła ewentualnie na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

5. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutu dotyczącego braku zbadania prawdziwości złożonego przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na roboty budowlane związane z rozbiórką budynku na działce nr ewid. [...], organ podkreślił, że jeśli na etapie realizacji inwestycji wykonanie prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, zastosowanie ma art. 47 Prawa budowlanego. Inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Na wniosek inwestora, organ architektoniczno-budowlany rozstrzyga o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości w formie decyzji administracyjnej. Ponadto, jak wynika z pisma pełnomocnika inwestora z dnia 30 sierpnia 2023 r. "(...) mur ceglany ma pozostać nienaruszony, a wyburzeniu podlegają wyłącznie leżące na terenie inwestora pozostałości starego budynku", a przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, a nie wniosku o niezbędności wejścia w teren. Natomiast, odnosząc się do zarzutu dotyczącego prowadzenia prac zagrażających konstrukcji budynku, bez zgody skarżącego, w tym dotyczącego głębokiego wykopu, organ podkreślił, że inwestor wskazał, "(...) że zamieszczona informacja w "Opinii dotyczącej wpływu głębokiego wykopu na otoczenie" punkt 10. "Wnioski końcowe" opisująca podchwycenie obiektu w technologii Jet Groutingu jest informacją błędną i pozostałością z wcześniejszej opinii. Nie zakłada się na żadnym etapie podchwycenia istniejącego budynku B.". Do projektu budowlanego dołączona została ekspertyza techniczna dotycząca stanu technicznego obiektów zlokalizowanych w obszarze oddziaływania nowej inwestycji realizowanej w Ł. odnosząca się do istniejących budynków na sąsiednich działkach m.in. przylegających do projektowanej zabudowy, w tym do budynku skarżącego: akademika B. wraz z oszacowaniem wielkości obciążeń pod fundamentami ściany wschodniej budynku skarżących. Do dokumentacji został dołączony projekt branży geotechnicznej dotyczący opinii wpływu głębokiego wykopu na otoczenie, zawierający m.in. opis technologii zabezpieczenia wykopu oraz plan monitorowania zachowania się budynków i prowadzenia odpowiednich pomiarów kontrolnych wszystkich budynków usytuowanych w zasięgu strefy oddziaływania wykopu, a w razie potrzeby prowadzenia również bezpośrednich obserwacji stanu budynku. Dla przedmiotowej inwestycji opracowano również opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych. W odniesieniu do wniosków skarżącego, dotyczących przeprowadzenia przez Wojewodę Łódzkiego "dodatkowego postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego odpowiednio uprawniony rzeczoznawca budowlany wypowiedziałby się co do zagrożeń wskazanych przez skarżącego", Wojewoda Łódzki podkreślił, iż w postępowaniu administracyjnym możliwość dopuszczenia dowodu w postaci opinii biegłego aktualizuje się tylko wówczas, gdy w konkretnej sprawie wymagane są wiadomości specjalne. W ocenie organu przedłożony przez inwestora materiał dowodowy oraz dokumentacja projektowa (projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany) spełniająca wymogi rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, są wystarczające do oceny spełnienia przepisów technicznobudowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył, co następuje:

2. Skarga okazała się zasadna.

1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

2. Kontroli tutejszego Sądu poddana została decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 8 września 2023 r. nr 226/2023 znak GPB-III.7721.138.2023 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 27 kwietnia 2023 r. znak DPRG-UA-I.740.2023, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących zespół dwóch budynków wielorodzinnych z usługami, parkingiem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną, przy ul. [...] w Ł., na działkach nr ewid.: [...], [...], [...], [...], obręb [...] oraz rozbiórkę dobudówki "A" do budynku biurowego z niezbędnymi zamurowaniami, dociepleniem ściany i przebudową schodów, (działka nr ewid. [...], obręb [...]), ul. [...], a także inne wskazane w niej rozbiórki oraz wykonanie niezbędnych prac budowlanych przy istniejących budynkach sąsiednich jak również przebudowę istniejącej infrastruktury cieplnej oraz energetycznej, określanej dalej jako "inwestycja". Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w powyższym trybie i granicach nakreślonej powyżej kognicji sądów administracyjnych Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem przedmiotowa decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.

3. Materialnoprawnymi podstawami wydanych w sprawie decyzji były przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.), [dalej w skrócie: "P.b."] oraz Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225), [dalej: "Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych"] jak również Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1679).

4. Należy wskazać, że zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Z art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego wynika zaś, że obiekt budowlany i związane z nim urządzenia budowlane mają być projektowane i budowane w sposób, który został określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, a organ rozstrzygający o pozwoleniu na budowę, obowiązany jest ocenić, na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego).

Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów.

Art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Przepis art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi natomiast, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z 1) [...] ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego [...], 3a) dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego [...].

Stosownie zaś do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

5. W pierwszej kolejności należy wskazać kwestie, które zarówno w ocenie organów, strony skarżącej jak i Sądu pozostają w sprawie bezsporne i z tej też przyczyny w niniejszym uzasadnieniu Sąd szerzej do nich się nie odniesie. Otóż nie budzi wątpliwości, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 maja 2021 r. znak DPRG-UA-VII.899.2021 o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, przeniesionej na inwestora decyzją Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 11 sierpnia 2021 r. Zaplanowana inwestycja nie narusza ustalonych w ww. decyzji zasad warunków zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Nie jest także sporne, że planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a tym samym nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

6. W dalszej kolejności należy odnieść się do kwestii spornych. Przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia spełnienia przez inwestora wymagań wynikających z przepisów Prawa budowlanego, w tym Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a tym samym naruszenia interesu skarżącej spółki w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.

Aby ocenić, czy zostały naruszone interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego konieczne jest ustalenie, czy projektowany obiekt budowlany odpowiada warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje uciążliwości dla otoczenia. Uzasadnione interesy osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego to interesy mające umocowanie w przepisach prawa (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2020 r., II OSK 1643/19, wyrok NSA z 19.10.2023 r., II OSK 1262/22; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przechodząc do szczegółowej oceny zaskarżonej decyzji należy rozpocząć od ogólnej – ale mającej istotne znaczenie - uwagi, że w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca już na etapie odwołania sprecyzowała zarzuty dotyczące decyzji organu I instancji i wskazała konkretne argumenty przeciwko planowanej inwestycji przede wszystkim obawiając się o bezpieczeństwo zabudowy istniejącej na sąsiedniej dz. ewid. nr [...] (której to skarżąca spółka jest użytkownikiem wieczystym i na której – co istotne z punktu widzenia rozważań zawartych w dalszej części niniejszego uzasadnienia - posadowiony jest budynek B.) jak i bezpieczeństwo jej użytkowników. Zarzuty te co do zasady okazały się słuszne, o czym niżej. W kontekście podniesionych przez stronę zarówno na etapie odwołania jak i skargi zarzutów, należy przede wszystkim zauważyć, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca spółka przedłożyła analizę oddziaływania planowanej inwestycji na budynek usytuowany na działce nr [...], sporządzoną – co należy w tym miejscu podkreślić - przez architekta K. P. o specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń. Inwestor ustosunkował się do tej opinii. W ocenie Sądu Wojewoda Łódzki nie odniósł się jednak w sposób wystarczająco wnikliwy do argumentacji strony skarżącej. Co więcej, nie dokonał oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, stanowiska inwestora zajętego w tym zakresie. Wobec tego uznać należy, że zaskarżona decyzja jest co najmniej przedwczesna, zaś dostrzeżone przez Sąd wady uzasadniają także wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji pierwszej instancji.

7. Jedna z zasadniczych wątpliwości w sprawie dotyczy w ocenie Sądu kwestii związanej z osiadaniem oraz ewentualnym ryzykiem naruszenia konstrukcji budynku B. znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji wskutek prowadzonych przez inwestora prac budowlanych. Warto zaznaczyć, że odnosząc się do zarzutów formułowanych przez skarżącą spółkę na etapie postępowania administracyjnego w powyższym zakresie Wojewoda powołał jedynie, a wręcz zacytował, wyjaśnienia inwestora, bezrefleksyjnie je akceptując. Tymczasem nie można nie zauważyć, iż mimo twierdzeń inwestora o nieaktualności tego zarzutu (twierdzenie inwestora, że nie zakłada się na żadnym etapie pochwycenia istniejącego budynku B.), zatwierdzony projekt budowlany (opinia dotycząca głębokiego wykopu) nadal przewiduje wykonanie podczas głębokiego wykopu metodę podchwycenia z kolumn jet Grounting w stosunku do budynku B. Tej okoliczności Wojewoda najwyraźniej nie dostrzegł. W powyższym zakresie mamy więc do czynienia z rozbieżnościami między projektem a treścią uzasadnienia decyzji organu II instancji. W ocenie Sądu rację ma strona skarżąca, iż - mając na uwadze położenie budynku B. oraz miejsce wykonywania planowanej inwestycji - może dojść do naruszenia konstrukcji wskazanego wyżej budynku. Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu doszło do naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu organ administracji winien wnikliwie ocenić materiał dowodowy w powyższym zakresie w oparciu o zasadę swobodnej oceny dowodów tj. zgodnie z art. 80 K.p.a., co oznacza, że to organ administracji publicznej na podstawie całokształtu materiału dowodowego powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Ocena ta odbywa się w oparciu o wiedzę, doświadczenia oraz przekonania organu. Takiej oceny w powyższym zakresie jednak zabrakło w niniejszej sprawie. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 34 ust. 2 ab initio Prawa budowlanego zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych. W ocenie Sądu mając na uwadze ww. rozbieżności nie można jednoznacznie ocenić, czy projekt budowalny spełnia ww. wymogi i czy organ wykonał obowiązki wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

8. Podobnie jest z formułowanym w skardze zarzutem dotyczącym powstawania w wyniku realizacji inwestycji tzw. worków śnieżnych (czap śniegowych). Organ w odpowiedzi na ten zarzut powołał się na treść ekspertyzy technicznej zawartej w dokumentacji projektowej i stwierdził, że przestrzeganie przez stronę skarżącą Instrukcji odśnieżania dachu zapewni prawidłową eksploatację stropodachu z dodatkowym obciążeniem od worków śnieżnych. Tak sformułowane stanowisko nie wskazuje jednak, czy oparte na twierdzeniach architekta K. P. o specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, obawy strony skarżącej co do aktualności tej Instrukcji są zasadne. Z projektu budowlanego wynika, że dodatkowe worki śnieżne, które mogą powstać z uwagi na różnicę wysokości budynku istniejącego oraz projektowanego, mieszczą się w obciążeniach użytkowych budynku B. pod warunkiem, że obciążenie tłumem i śniegiem nie wystąpi w budynku B. równocześnie. Z przedłożonej przez stronę skarżącą analizy wnika natomiast, że okoliczność obciążenia tłumem oraz okoliczność obciążenia śniegiem mogą wystąpić jednocześnie, co oznacza, że wskutek realizacji inwestycji wystąpi zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowania istniejącego budynku. Ponadto strona skarżąca (w przedłożonej analizie, a więc na etapie odwołania) wskazuje, że na dachu budynku B. znajdują się klapy oddymiające klatek schodowych i korytarzy, a powstające worki śnieżne mogą uniemożliwić otwarcie klap z uwagi na ich przykrycie zaspą śnieżną. Organ tymczasem w żaden sposób nie ocenił w sposób wystarczająco wnikliwy ww. zarzutów strony skarżącej. Nie wskazał, dlaczego opinii zawartej w projekcie budowlanym dał wiarę, a odmówił uwzględnienia opinii przedłożonej przez stronę skarżącą. Powyższe nie pozwala na ocenę dokumentacji projektowej i stwierdzenie, czy spełnia ona wymogi w powyższym zakresie, zwłaszcza z punktu widzenia art. 34 ust. 2 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

9. Zasadny jest także zarzut strony skarżącej, że dokumentacja projektowa wykazuje braki w zakresie instalacji wentylacyjnej istniejącej na ścianie budynku B., co istotne, na ścianie, która ma przylegać w sposób bezpośredni do projektowanego budynku. Skarżąca spółka formułowała wielokrotnie zarzuty w powyższym zakresie, organ jednak do tej kwestii się nie odniósł.

Należy także zauważyć, że zgodnie z § 152 ust. 7 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dolna krawędź otworu wyrzutni z poziomym wylotem powietrza, usytuowanej na dachu budynku, powinna znajdować się co najmniej 0,4 m powyżej powierzchni, na której wyrzutnia jest zamontowana, oraz 0,4 m powyżej linii łączącej najwyższe punkty wystających ponad dach części budynku, znajdujących się w odległości do 10 m od wyrzutni, mierząc w rzucie poziomym. Nie można też pominąć, że zgodnie z przedłożoną przez stronę skarżącą analizą realizacja inwestycji wywoła konieczność zmiany wysokości wyrzutni w celu spełniania ww. wymogów wynikających z powołanego wyżej przepisu, przy czym brak jest w tym zakresie porozumienia między inwestorem a właścicielem akademika B. Organ zaś nie odniósł się do tego problemu, a jego rozstrzygnięcie przez organy ma zasadnicze znaczenie dla niniejszej sprawy.

10. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zauważyć należy, że zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem takie oświadczenie co do zasady zwalnia organy administracji z konieczności badania prawdziwości tego oświadczenia. Jednakże tego rodzaju oświadczenie należy uznać za skuteczne, gdy z zebranego w sprawie materiału nie wynika wniosek przeciwny lub też nie zachodzą wątpliwości co do jego zgodności z rzeczywistym stanem prawnym (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z 31.01.2024 r., II SA/Gd 623/23). Okoliczność, że ww. oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej nie wyklucza możliwości dokonania oceny tego oświadczenia pod kątem jego wiarygodności przez organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, zwłaszcza w przypadku posiadania przez ten organ informacji świadczących o wątpliwościach co do jego niewiarygodności. W tym wypadku w ocenie Sądu takowe wątpliwości zaistniały, zwracała bowiem na tę okoliczność wielokrotnie uwagę strona skarżąca.

W powyższym zakresie bowiem organ II instancji nie wyjaśnił w sposób kategoryczny w kontekście posiadanego prawa do dysponowania nieruchomością, kwestii planowanej do rozbiórki części muru M3, czym naruszył art. 4 i art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Z załącznika mapowego do decyzji wynika bowiem, że zlikwidowana ma zostać część muru w granicy z zabudowaną częścią działki [...]. Budzą zatem zasadnicze wątpliwości wyjaśnienia inwestora odnośnie pozostawienia muru istniejącego na działce skarżącej, które to wątpliwości przez organ nie zostały wyjaśnione. W powyższym zakresie także należy podzielić zarzuty skargi.

11. Reasumując powyższe rozważania w ocenie Sądu należy uznać, że Wojewoda nie poddał dokładnej analizie zarzutów odwołania oraz przedłożonej przez stronę skarżącą do sprawy analizy oddziaływania planowanej inwestycji. Braki w ocenie zebranego materiału dowodowego mają zasadnicze znaczenia dla wyniku sprawy, a to z uwagi na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Jak zauważył sam Wojewoda uzasadnione interesy osób trzecich, to interesy mające umocowanie w przepisach prawa, a zatem zgodność planowanej inwestycji z prawem nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, co z kolei przekłada się na konieczność pełnego zgromadzenia materiału dowodowego i prawidłową jego ocenę zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów K.p.a.

12. Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu dotyczącego konieczności uzyskania przez inwestora zgody od właściciela nieruchomości sąsiedniej (w tym wypadku skarżącej spółki), to wskazać należy, że zgoda ta stosownie do art. 47 Prawa budowlanego udzielana jest na etapie prowadzenia prac budowlanych, a nie pozwolenia na budowę (por. wyrok WSA w Gdańsku, II SA/Gd 391/18). Zgodnie z art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego możliwość wejścia na grunt sąsiedni w celu prowadzeni robót budowlanych uwarunkowana jest porozumieniem pomiędzy właścicielami sąsiednich nieruchomości, a w razie jego braku wydawana jest stosowna decyzja administracyjna. Tym brak jest podstaw do przyjęcia, że organy naruszyły art. 47 Prawa budowlanego. Sąd nie dopatrzył się także zarzucanego naruszenia art. 18 w związku z art. 22 i art. 42 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a i b Prawa budowlanego. Abstrahując od dostrzeżonych uchybień projekt budowlany został opracowany przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych (art. 18 ust. 1 Prawa budowlanego). Przepis art. 22 Prawa budowlanego precyzuje obowiązki kierownika budowy, a więc nie mogło dojść do jego naruszenia na etapie postępowania administracyjnego.

13. W ocenie Sądu warto też zauważyć, że analiza akustyczna, dołączona przez inwestora do akt sprawy nie została poddana wnikliwej ocenie przez organ administracji. Nie wiadomo bowiem kto dokładnie tę analizę akustyczną sporządził, ponadto nie została ona podpisana przez jednego z autorów.

14. Ponadto zdaniem Sądu zawarta w projekcie budowlanym analiza nasłonecznienia i przesłaniania obiektów istniejących jak i projektowanych (k. 20 i 21 projektu budowlanego) budzi zasadnicze wątpliwości. Rozstrzygając o pozwoleniu na budowę organ administracji jest zobligowany ocenić na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego) z uwzględnieniem przepisów dotyczących przesłaniania i zacieniania pomieszczeń określonych w § 13, 57 i 60 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W § 13 tego Rozporządzenia zawarty jest wymóg zachowania odległości budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów umożliwiających naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, a w konsekwencji wymóg dokonania pomiarów wysokości przesłaniania. Projekt zagospodarowania terenu inwestycji powinien zawierać dane pozwalające organowi stwierdzić spełnienie powyższego wymogu. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zakres projektu budowlanego uwzględnia m.in. stopień skomplikowania robót budowlanych, specyfikę i charakter obiektu budowlanego. Analiza spełnienia wymogu zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych powinna być zatem sporządzona przez projektanta i stanowić element opisu projektu zagospodarowania terenu.

W kontekście powołanych wyżej przepisów przede wszystkim należy zauważyć, że analiza przesłaniania i nasłonecznienia pomija w opisie zabudowę istniejącą na działce należącej do strony skarżącej, przy czym podkreślenia wymaga fakt, że jest to zabudowa przeznaczona na pobyt ludzi. Projektowana zabudowa powinna spełniać wymogi oświetlenia i nasłonecznienia tzw. linijki słońca zawarte w § 13 i 57 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, określone zarówno dla projektowanego budynku jak i istniejącej zabudowy w sąsiedztwie. Analiza przesłaniania i nasłonecznienia zabudowy istniejącej jest zatem niewystarczająca. Akta administracyjne sprawy nie zawierają bowiem sporządzonej w myśl § 13 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych tzw. linijki słońca (brak analizy w formie graficznej). W przedłożonym do akt administracyjnych projekcie budowlanym można znaleźć jedynie analizę rozkładu cienia w dniach równonocy, analizowanego na podstawie § 60 cyt. wyżej rozporządzenia. Tymczasem brak ww. analizy nie pozwala na ocenę trafności stanowiska organów administracji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, organ rozstrzygający o pozwoleniu na budowę, obowiązany jest ocenić, na podstawie części opisowej projektu i rysunków projektu, czy dojdzie do poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego), ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących "przesłaniania i zacieniania" określonych w § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obowiązkiem właściwego organu jest nie tylko zbadanie czy osoby uprawnione uczestniczyły w przygotowaniu projektu, lecz także, czy rzeczywiście załączone rysunki i wyliczenia mogą posłużyć dla oceny oświetlenia i nasłonecznienia sąsiednich, istniejących budynków, a nadto dokonać stosownych obliczeń, które ewentualne twierdzenia inwestora pozwalają aprobować, bądź merytorycznie zakwestionować (por. wyrok NSA z 3.11.2016 r., II OSK 191/15; wyrok WSA w Olsztynie z 13.12.2016 r., II SA/Ol 1279/16; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 26.04.2018 r., II SA/Go 174/18).

15. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu ww. obowiązków, ponieważ kognicja Sądu administracyjnego obejmuje wyłącznie kontrolę legalności decyzji administracyjnej. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a. organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę uprzednio rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. Skoro strona w ramach toczącego się postępowania administracyjnego sformułowała konkretne zarzuty w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji, to mając na uwadze wymogi stawiane uzasadnieniu faktycznemu oraz prawnemu wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. oraz uwzględniając jednocześnie zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.) jak również obowiązek dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej, to strona ma prawo oczekiwać odniesienia się przez organ do podniesionych zarzutów oraz przedstawionej na ich poparcie argumentacji. Na organie odwoławczym ciąży obowiązek ustosunkowania się do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a., przez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także przyczyn, dla których wnioskowanych dowodów nie przeprowadził, a w rezultacie z jakich przyczyn nie uznał zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 21.06.2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 653/22; wyrok WSA we Wrocławiu z 8.03.2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 663/21; wyrok WSA w Szczecinie z 14.07.2022 r., sygn. akt II SA/Sz 294/22). Ze wskazanych wyżej obowiązków organ II instancji nie wywiązał się, nie odniósł się w zasadzie w ogóle do jednoznacznie sformułowanych wniosków dowodowych oraz twierdzeń strony odwołującej, co stanowi o naruszeniu ww. przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

16. Sąd uwzględnił skargę zarówno ze względu na zasadność sformułowanych w skardze zarzutów jak również z uwagi na wady, które miał obowiązek wziąć pod rozwagę z urzędu na podstawie art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., a które nie zostały podniesione w skardze. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu, które organy ponownie rozpoznając sprawę uwzględnią, przede wszystkim zaś obowiązkiem organu będzie wyczerpujące wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Swoje rozstrzygnięcie organ uzasadni w sposób odpowiadający art. 107 § 3 k.p.a.

17. Mając powyższe na uwadze wydana w sprawie decyzja okazała się przedwczesna, bowiem została wydana z zaniechaniem dokonania rzetelnej analizy i oceny przedłożonej w sprawie dokumentacji, czym naruszono przepisy art. 7 K.p.a., 77 § 1 K.p.a., 80 k.p.a. i 107 § 3 K.p.a., a naruszenia te co najmniej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zważywszy rodzaj uchybień oraz konieczny zakres postępowania wyjaśniającego, który mają przeprowadzić organy ponownie rozpoznające sprawę, mając na uwadze wynikająca z art. 15 K.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zdaniem Sądu zasadnym było na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 P.p.s.a. wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji zaskarżonej skargą do Sądu jak i decyzji ją poprzedzającej (pkt 1 sentencji wyroku).

18. O kosztach (pkt 2 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., w tym zasądzając od organu odwoławczego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, na które składają się: 500 zł tytułem zwrotu wpisu od skargi, 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego - wynagrodzenia reprezentującego skarżącego radcy prawnego ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).

lp