Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 676/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 964/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K.L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 964/17, odrzucił skargę K. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że K. L. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na ww. decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r. Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), natomiast skarga została nadana w jej imieniu u operatora pocztowego w dniu 22 marca 2017 r. Wobec tego termin na złożenie skargi upłynął w dniu 14 stycznia 2017 r. Zatem skarżąca wniosła skargę z naruszeniem ustawowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.).

Powyższe zdaniem Sądu I instancji uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

K. L. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła okoliczności związane z merytoryczną zasadnością skargi. Wskazała również, że w żaden sposób nie uchybiła terminowi, a jeśli nawet, to takie uchybienie nie nastąpiło w winy skarżącej, ponieważ za każdym razem skarżąca wywiązywała się z zakreślonych terminów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17).

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r. została skarżącej prawidłowo doręczona w dniu 14 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 14 stycznia 2017 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 marca 2017 r. (koperta k. 22 akt sądowych), więc zgodnie z prawem WSA odrzucił ją jako spóźnioną (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącej zawartej w uzasadnieniu zażalenia należy podkreślić, że odrzucenie skargi wyklucza merytoryczne badanie jej zasadności (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1141/17). Skoro Sąd I instancji odrzucając skargę nie badał zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem (nie badał sprawy merytorycznie, nie rozpoznawał zarzutów skargi i nie orzekał co do istoty sprawy), lecz weryfikował jej dopuszczalność, to NSA nie jest uprawniony do rozpoznawania innych zarzutów zażalenia, niż związanych z odrzuceniem skargi (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 928/15).

Naczelny Sąd Administracyjny nie może również w niniejszym postępowaniu oceniać przyczyn uchybienia terminu i orzekać w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe kwestie, wychodzące poza zakres postępowania zażaleniowego, pozostają poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt II GZ 86/15).

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.