Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 823/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 80 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: par. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 286 poz 2870
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2010 r. nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2005 roku M. R., reprezentowany przez pełnomocnika S. R. złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J. wniosek o pomoc finansową na działanie - wspieranie gospodarstw niskotowarowych.

Rozpatrując powyższy wniosek decyzją z dnia ... lutego 2006r. nr ...Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w J. przyznał M. R. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego. Na mocy tej decyzji zostały wypłacone rolnikowi płatności – pierwsza rata w kwocie ... zł w dniu ... kwietnia 2006r., druga w kwocie ... zł w dniu ... kwietnia 2007r., trzecia w kwocie ... zł w dniu ... kwietnia 2008r. i czwarta w kwocie ... zł w dniu ...maja 2009r.

Po ujawnieniu informacji potwierdzających przeniesienie własności gospodarstwa niskotowarowego przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia ... czerwca 2009r. wstrzymał płatność dla gospodarstwa niskotowarowego M. R.

Następnie, po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia nadmiernie lub nienależnie pobranych środków finansowych, Prezes ARiMR decyzją z dnia ... listopada 2009r. nr ... wydaną m.in. na podstawie art. 29 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), § 10 oraz § 13 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.) ustalił dla M. R. kwotę nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w łącznej wysokości ... zł powiększonej o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczone od dnia doręczenia decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż na mocy decyzji z dnia ... lutego 2006r. została przyznana M. R. płatność dla gospodarstwa niskotowarowego i wypłacił cztery raty w łącznej kwocie ... zł. Jednakże z ustaleń organu I instancji wynikało, iż producent przeniósł własność gospodarstwa rolnego na rzecz producenta rolnego nie będącego następcą zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.04.2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, czym nie dotrzymano podjętego zobowiązania nieprzenoszenia, w 5 letnim okresie, własności gospodarstwa niskotowarowego. Jak dalej podniósł Prezes ARiMR konsekwencją powyższej czynności jest wstrzymanie i zwrot płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, co wynika z § 10 wspomnianego Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r.

Rozpatrując ponownie sprawę, na skutek wniosku złożonego przez S. R., pełnomocnika M. R. Prezes ARiMR decyzją z dnia ... lutego 2009r. nr ... utrzymał w mocy decyzję własną z dnia ... listopada 2009r. orzekającą o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz dodatkowo wyjaśnił, że M. R. darując swojemu bratu w dniu ... czerwca 2009r. gospodarstwo niskotowarowe, uchybił przyjętemu na siebie zobowiązaniu do nieprzenoszenia własności gospodarstwa przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Dalej Prezes ARiMR powołując treść § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2007r. stwierdził, iż nie ma on w niniejszej sprawie zastosowania bowiem, przekazanie gospodarstwa nie nastąpiło na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną.

Pismem z dnia ... lutego 2010 r. M. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARiMR z dnia ... lutego 2009 r. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w chwili podpisywania wniosku miał wiedzę na temat niemożności przeniesienia własności gospodarstwa niskotowarowego, z tym, że pozostawał w przekonaniu, że takie przeniesienie nie spowoduje wstrzymania i konieczności zwrotu płatności w sytuacji, gdy będzie kontynuowana produkcja na zasadach ekologicznych wskazanych w zobowiązaniu . Fakt kontynuowania produkcji rolnej przez przejmującego gospodarstwo potwierdza certyfikat. W ocenie skarżącego przekwalifikowanie danego gospodarstwa na gospodarstwo ekologiczne w ciągu zakreślonego trzyletniego okresu czasu jest wypełnieniem zobowiązania wynikającego z podpisanego wniosku o pomoc finansową na wspieranie gospodarstw niskotowarowych. Zdaniem skarżącego, wobec zaistniałej sytuacji, za nienależnie pobraną płatność można by uznać jedynie czwartą ratę , natomiast trzy poprzednie raty nie podlegają zwrotowi, gdyż wypłacone były w okresie przekwalifikowywania gospodarstwa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wyjaśniono ponadto, iż otrzymanie pomocy finansowej jest pewnym przywilejem, w którym beneficjenci mogą uczestniczyć na zasadzie dobrowolności, po spełnieniu określonych warunków, których istnienia są świadomi składając odpowiednie oświadczenia na wniosku o pomoc.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a. ) lub stwierdzenia nieważności aktu (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę z tego punktu widzenia należy uznać, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stan prawny, na gruncie którego wydano decyzję przedstawia się następująco:

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634) Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków: pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; krajowych, przeznaczonych na: współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej; finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. Urz. WE Nr L 153/30 z dnia 30.04.2004 roku), w przypadku zaistnienia nienależnych płatności, indywidualny beneficjent środka rozwoju obszarów wiejskich jest zobowiązany do zwrotu kwoty zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz. U. L 327 z 12.12.2001).

Na podstawie art. 80 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141 z 30.04.2004), rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 utraciło moc. Jednakże stosownie do ust. 2 cytowanego artykułu wszelkie odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 będą interpretowane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i będą rozumiane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku III. Zgodnie z powyższą tabelą korelacji odpowiednikiem art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 jest art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004, który stanowi, iż w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 3. W myśl ust. 3 tego artykułu odsetki naliczane są za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem. Stosowna stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego, lecz nie jest ona niższa niż stopa procentowa stosowana w przepisach krajowych w odniesieniu do przypadków zwrotu kwot pieniężnych.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.) zwanego w dalszej części "rozporządzeniem", płatność dla gospodarstwa niskotowarowego jest udzielana producentowi rolnemu, który:

1) jest osobą fizyczną;

2) prowadził, przez okres co najmniej 3 lat przed dniem złożenia wniosku, działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym produkcji materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcji warzywniczej, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowli i produkcji materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcji zwierzęcej typu przemysłowego, fermowego oraz chowu i hodowli ryb;

3) w dniu złożenia wniosku prowadził działalność rolniczą, o której mowa w pkt 2, w gospodarstwie rolnym:

a) stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich współwłasności, oraz

b) będącym gospodarstwem niskotowarowym o wielkości ekonomicznej co najmniej 2 EJW (ESU) i nie więcej niż 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji 85/377/EWG z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. Urz. WE L 220 z 17.08.1985, z późn. zm.)1);

4) zobowiąże się do:

a) realizacji przedsięwzięć mających na celu restrukturyzację gospodarstwa niskotowarowego:

– dotyczących prowadzenia działalności rolniczej lub pozarolniczej działalności gospodarczej,

– zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego,

b) nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

W myśl § 10 rozporządzenia płatność dla gospodarstwa niskotowarowego podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny przeniósł własność gospodarstwa niskotowarowego przed upływem 5 lat od dnia przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego z zastrzeżeniem § 11.

Na podstawie § 11 ust. 1 w przypadku gdy w okresie 5 lat od dnia przyznania płatności nastąpi przeniesienie własności na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną, płatność dla gospodarstwa niskotowarowego przysługuje temu następcy, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia własności tego gospodarstwa spełni przewidziane w przepisie warunki.

Na podstawie § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomoc finansowej na wspieranie gospodarstwa niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, zwrot nienależnie lub nadmiernie pobranych środków z tytułu płatności dla gospodarstw niskotowarowych następuje w trybie i na zasadach określonych w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Z niespornego w sprawie stanu faktycznego wynika, iż wobec spełnienia przez M. R. warunków do uzyskania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego, decyzją z dnia 1 lutego 2006r., płatność taka została mu przyznana.

Zgodnie z treścią wymienionych powyżej uregulowań beneficjent zobowiązany jest do nieprzenoszenia własności gospodarstwa niskotowarowego przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności. Zauważyć w tym miejscu należy, że skarżący składając w dniu 22 marca 2005r. wniosek o pomoc finansową zobowiązał się do przestrzegania warunków dot. przyznania płatności, o czym świadczy m.in. złożony w jego imieniu przez ustanowionego pełnomocnika podpis na końcu wniosku.

Z przepisów tych wynika również możliwość przekazania płatności w ramach wsparcia dla gospodarstw niskotowarowych, ale tylko na rzecz następcy producenta rolnego, któremu przyznano rentę strukturalną.

Wobec faktu, iż przeniesienie własności gospodarstwa rolnego strony nastąpiło na rzecz brata w drodze umowy sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia ...06.2009r. nr repertorium ..., w celu niezwiązanym z przejściem przekazującego na rentę strukturalną, powstał obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności otrzymanych na mocy decyzji z ... lutego 2006r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J., co znalazło potwierdzenie w wydanych przez organy administracji decyzjach.

W tej sytuacji nietrafny jest zarzut skarżącego wskazujący, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do nałożenia na skarżącego obowiązku zwrotu całej pobranej kwoty płatności. W świetle powołanych przepisów bez znaczenia w sprawie pozostaje bowiem fakt przekwalifikowania gospodarstwa niskotowarowego w okresie trzyletnim.

Reasumując Sąd ponownie podkreśla, że skarżący składając wniosek o przyznanie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego złożył oświadczenie, iż znane są mu zasady przyznawania tych płatności, zobowiązał się również do nieprzenoszenia własności gospodarstwa przez okres 5 lat od dnia przyznania płatności, z wyjątkiem przeniesienia własności gospodarstwa na rzecz następcy wnioskodawcy, któremu przyznano rentę strukturalną. Tymczasem wnioskodawca przeniósł własność gospodarstwa niskotowarowego na rzecz swojego brata, czym nie spełnił przesłanek wskazanych w wyżej omówionych przepisach prawa.

Z tych wszystkich przyczyn, uznając zarzuty skargi za niezasadne i nie stwierdzając, aby wydane w sprawie decyzje naruszały przepisy prawa materialnego lub procesowego w zakresie mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.

.