Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 123/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1; art. 178; art. 184; art. 197 par. 1; art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia V. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1270/12 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r., II SA/Gl 1270/12, odrzucił zażalenie V. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2012 r., II SA/Gl 1270/12 w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

Sąd I instancji przyjął za podstawę następujące okoliczności faktyczne.

Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Postanowienie to z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia doręczono stronie skarżącej dnia 26 listopada 2012 r. W ustawowym terminie do wniesienia środka odwoławczego, tj. w dniu 3 grudnia 2012 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie na powyższe postanowienie.

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r., wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie jego jednego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia organowi. Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując Spółkę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem zażalenia. Wezwania zostały prawidłowo doręczone na wskazany w skardze adres w dniu 12 grudnia 2012 r., a tym samym termin do usunięcia braków formalnych zażalenia upływał z dniem 19 grudnia 2012 r. Skarżąca Spółka uzupełniła braki formalne zażalenia w dniu 21 grudnia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r., II SA/Gl 1270/12, odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia. W ocenie Sądu uzupełnienie przez skarżącą spółkę braków formalnych po upływie wyznaczonego terminu, tj. w dniu 21 grudnia 2012 r. jest równoznaczne z nieuzupełnieniem tych braków. Zdaniem Sądu I instancji takie działanie skarżącej spółki stanowi okoliczność uzasadniającą odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła V. Sp. z o.o. w M. W uzasadnieniu tego środka zaskarżenia skarżąca spółka wskazała, że uzupełnienie braków formalnych zażalenia z dnia 3 grudnia 2012 r. w terminie nie było możliwe, ponieważ osoba uprawniona do składania oświadczeń woli w imieniu skarżącej przebywała w tym czasie za granicą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. wykładanego w związku z przywołanymi wyżej przepisami, jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia.

W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2012 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie siedmiu dni. Powyższe zarządzenie doręczono stronie 12 grudnia 2012 r. Oznacza to, że termin ten upłynął z dniem 19 grudnia 2012 r. Skarżąca zaś zastosowała się do wspomnianego zarządzenia dopiero w dniu 21 grudnia 2012 r. W konsekwencji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo przyjął, iż strona nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w terminie. Tym samym – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu przedmiotowego zażalenia, należy wskazać, że powoływane przez skarżącą okoliczności, które uniemożliwiały w jej przekonaniu uzupełnienie braku formalnego wniesionego środka zaskarżenia w wyznaczonym terminie, nie mogły być wzięte pod uwagę przez Sąd I instancji. Stosownie bowiem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wystarczającą przesłanką odrzucenia przez wojewódzki sąd administracyjny zażalenia jest nieuzupełnienie jego braków w terminie. Sąd odrzucając taki środek zaskarżenia, nie bada więc okoliczności faktycznych, które spowodowały takie uchybienie i nie może uwzględniać ich w treści rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie wymienionych przepisów.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.