Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1791/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2, art. 159, art. 193
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1791/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej C. sp.k. w K. (poprzednio: C. sp.k. w K.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1227/21 w sprawie ze skargi C. sp.k. w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 18 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. postanawia oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.


UZASADNIENIE

W wyroku z dnia 15 grudnia 2023 r. w sprawie I FSK 1791/23 Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie na rzecz C. sp.k. w K., powoływanego dalej jako "skarżący" kwotę 12.414 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu wskazano, że na zasądzoną kwotę 12.414 złotych składała się kwota wpisu od skargi kasacyjnej oraz opłata kancelaryjna od uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." odstąpił od zasądzenia wynagrodzenia w pozostałej części. Wziął pod uwagę, że wyeliminowanie orzeczenia w warunkach nieważności postępowania możliwe było z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej przez skarżącego. Z drugiej strony sąd z urzędu doszedł do powoływanych w uzasadnieniu ustaleń.

Organ w piśmie z dnia 25 stycznia 2024 r. wniósł o sprostowanie wyroku poprzez wpisanie zamiast 12.414 złotych kwoty 3.891 złotych. Uzasadnił to tym, iż przedmiotowa sprawa dotyczyła jedynie miesiąca grudnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zasądził przy tym kwotę 12.414 złote, ponieważ wpis od skargi kasacyjnej został pobrany od wartości przedmiotu sporu obejmującego wszystkie miesiące 2011 r.

Skarżący nie zgodził się z tym wnioskiem w piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r. Wniósł o zwrot wniosku w trybie art. 66 § 1 P.p.s.a. wobec braku oświadczenia w treści pisma organu o jego bezpośrednim doręczeniu pełnomocnikowi, ewentualnie o oddalenie wniosku oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych. Wskazał, że opłata od skargi kasacyjnej wyniosła 12.314 złotych, nadto wynikała z zarządzenia sądu pierwszej instancji z dnia 7 maja 2020 r. i została uiszczona w takiej kwocie przez skarżącego. Do pisma dołączono potwierdzenie przelewu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sprostowanie może nastąpić również na wniosek strony, co wynika z art. 159 P.p.s.a. zgodnie z którym wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sprostowanie wyroku możliwe jest na posiedzeniu niejawnym o czym mowa w art. 156 § 2 P.p.s.a.

We wniesionym wniosku organ nie podniósł jednak, aby miał miejsce błąd rachunkowy, pisarski lub inna oczywista omyłka. Wskazał natomiast, że wartość przedmiotu sporu podana w skardze kasacyjnej została przez skarżącego zawyżona stąd zawyżona również została opłata od skargi kasacyjnej. Kwestii tej organ nie podniósł na etapie wnoszenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Opłata od skargi kasacyjnej została przez skarżącego uiszczona w wysokości wskazanej w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wynikającej z podanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. Na tym etapie skarżący również nie zakwestionował wysokości opłaty. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest więc prawomocne. Nie oznacza to, że zarządzeń takich nie można uchylać lub zmieniać stosownie do okoliczności sprawy, co wynika z art. 165 P.p.s.a. dotyczącego postanowień, który to odpowiednio stosuje się również do zarządzeń przewodniczącego o czym mowa w artykule 167 P.p.s.a. Przy czym możliwość zmiany lub uchylenia zarządzenia nie jest nieograniczona w czasie. Z pewnością nie można kwestionować wartości przedmiotu zaskarżenia podanego w skardze kasacyjnej już po prawomocnym osądzeniu sprawy.

Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota 12.414 obejmuje poniesione przez skarżącego opłaty sądowe – wpis od skargi kasacyjnej i opłatę kancelaryjną. Skarżący uiścił wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 12.314 złote, wynikający z prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału sądu pierwszej instancji, w przepisanym prawem terminie. Kwota 100 złotych to zaś opłata kancelaryjna od uzasadnienia wyroku. W trybie sprostowania wyroku nie jest jednocześnie możliwe badanie wartości przedmiotu sporu zawartego w skardze kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego o zwrot organowi wniosku o sprostowanie. Po pierwsze nie mamy do czynienia z wnioskiem złożonym w "toku sprawy", a tylko takie pisma podlegają bezpośredniemu doręczeniu między pełnomocnikami w myśl art. 66 § 1 P.p.s.a. Nadto zgodnie z art. 66 § 1a P.p.s.a. powyższe nie dotyczy pism doręczanych w formie dokumentu elektronicznego, podlegających doręczeniu m.in. profesjonalnym pełnomocnikom, którzy stosują środki komunikacji elektronicznej do odbioru pism, tak jak w niniejszej sprawie.

Nie mógł zostać uwzględniony również wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania, bowiem nie zaszedł żaden z przypadków określonych w art. 203 i 204 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. oddalił wniosek o sprostowanie.