Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 19/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi L. D. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. D. (dalej: skarżący) złożył w dniu 7 grudnia 2023 r. (data wpływu do organu) skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 stycznia 2024 r. wezwano skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia na przewlekłość wniesionego w trybie art. 37 k.p.a. oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej oraz uiszczenia wpisu sądowego.

Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo). Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 26 stycznia 2024 r. W dniu 5 lutego 2024 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie odesłano ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie" (k. 15 akt sądowych).

Wezwanie pozostało bezskuteczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi strona skarżąca złożyła ponaglenie na przewlekłość, kierowane do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego, strona została wezwana do nadesłana dowodu wniesienia stosownego ponaglenia. Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego wezwania doręczono w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo). Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 26 stycznia 2024 r. i zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. skargi zostało uznane za doręczone z upływem czternastego dnia, liczonego od daty pierwszego awizo, tj. 9 lutego 2024 r. (piątek). Termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął bezskutecznie, bowiem strona skarżąca nie przestawiła dokumentów wskazanych w wezwaniu.

W tej sytuacji uznać należało, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że strona wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi, nie wykonała jednak czynności określonych wezwaniu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi stanowi przesłankę do jej odrzucenia. Strona skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi oraz nie usunął braków formalnych to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym i brakami formalnymi.

W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.