Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 640/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28, art. 29, art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 151, art. 119 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi M. H. na postanowienie Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2023 r. [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 września 2023 r. [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej "organ"), po rozpatrzeniu zażalenia M. H., utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z 28 lipca 2023 r. znak: [...] [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie "sprostowania aktu własności", "wyliczenia podatku", "wytyczenia ziemi o pow. 2,0300 ha dla wszystkich spadkobierców" oraz "wpisu spadkobierców w Gminie oraz w Starostwie zgodnie z postanowieniami Sądu".

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy i argumentacje prawną.

Wnioskiem z 7 marca 2023 r. skarżąca zwróciła się do Starosty z żądaniem "aktualizacji i sprostowania A.W.Z. oraz wyliczenia podatku i wytyczenia ziemi o pow. 2,0300 ha dla wszystkich spadkobierców". W odpowiedzi 24 kwietnia 2023 r. organ poinformował skarżącą, że rozpozna jej żądanie w części dotyczącej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, po sprecyzowaniu wniosku. Co do pozostałych żądań: "wyliczenia podatku" oraz "sprostowania A.W.Z." Starosta poinformował, że organem właściwym do ich rozpatrzenia jest Burmistrz [...] i Gminy D.. Pismami z 24 kwietnia 2023 r. oraz 6 czerwca 2023 r. wyjaśniono skarżącej, że kwestie dotyczące przyznania tytułu własności gospodarstw rolnych leżą w kompetencji organu gminy, na terenie którego położona jest nieruchomość. Jednocześnie strona została wezwana do sprecyzowania żądania.

Pismem z 9 maja 2023 r. skarżąca ponownie wskazała, że akt własności ziemi (AWZ) wydany przez urząd jest niezgodny z dobrowolną umową kupna-sprzedaży

z 3 września 1934 r. W jej ocenie starostwo "wydało fałszywe" pisma z 6 kwietnia 2010 r. i 6 marca 2020 r. Skarżąca zwróciła się o wyliczenie podatku rolnego oraz wytyczenie gospodarstwa rolnego po jej rodzicach zgodnie z postanowieniami sądu.

W związku z powyższym, Starostwa 6 czerwca 2023 r. przekazał kopię pism skarżącej z 7 marca 2023 r. i 9 maja 2023 r. do Burmistrza [...] i Gminy D., celem ich rozpatrzenia.

W dniu 16 czerwca 2023 r. do Starostwa wpłynął kolejny wniosek skarżącej,

w którym podniosła, cyt.: "zwracam się do Naczelnika Starostwa Powiatowego

w K. o podjęcie decyzji w sprawie wniosków, które złożyłam w Gminie

w Daleszycach oraz w Starostwie Powiatowym. (...) Wobec powyższego proszę

o podjęcie prawnych kroków w tej sprawie, gdyż Gmina D. oddala wnioski do Starostwa Powiatowego, a Starostwo do Gminy w Daleszycach". Do pisma dołączono: postanowienie Sądu Rejonowego w K. I Wydział Cywilny z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I Ns [...], postanowienie Sądu Rejonowego w Busku - Zdroju Wydział I Cywilny z 5 września 2012 r., sygn. akt I Ns [...], postanowienie Sądu Rejonowego w Z. Ś. Wydział I Cywilny z 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I Ns [...] oraz pismo Urzędu Miasta i Gminy w Daleszycach z 23 maja 2023 r.

Postanowieniem z 28 lipca 2023 r. Starosta odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że żądania skarżącej w sprawach dotyczących "sprostowania aktu własności" oraz "wyliczenia podatku", nie mieszczą się w jego kompetencji. Podobnie poza kompetencją organu są żądania dotyczące "wytyczenie ziemi o pow. 2,0300 ha dla wszystkich spadkobierców". Nadto Starosta wyjaśnił, że w sprawie dotyczącej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadził postępowanie administracyjne, które zakończył decyzją z 16 lutego 2022 r. znak: [...] [...], o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów

i budynków obręb 0007 Kranów gmina D. w odniesieniu do działki nr [...], polegającej na wykazaniu "wszystkich spadkobierców" zgodnie z ww. postanowieniami sądów. Decyzja ta, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, została utrzymana w mocy decyzją Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 15 czerwca 2022 r. znak: [...]. 7221.25.2022.

Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Starosty, organ odwoławczy, mając na uwadze żądania skarżącej dotyczące aktualizacji i sprostowania AWZ oraz wyliczenia podatku i wytyczenia ziemi o pow. 2,0300 ha dla wszystkich spadkobierców, podniósł, że zadania starosty z zakresu geodezji i kartografii oraz ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy ustawy

z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm.), zwanej dalej "p.g.i.k.". Organ, powołując się na treść art. 7d, art. 20, art. 24 tej ustawy, wyjaśnił, że do zadań starosty jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej należy w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym prowadzenie dla obszaru powiatu ewidencji gruntów i budynków.

Dalej organ odwoławczy wskazał na dwie przesłanki, których wystąpienie powoduje wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Pierwsza z nich odnosi się do pojęcia strony. Powołując się na treść art. 28 i art. 29 k.p.a., organ uznał, że w tej sprawie przesłanka ta nie wyklucza wszczęcia postępowania, gdyż wnioskodawczyni jest stroną postępowania. Z kolei druga przesłanka określona w art. 61a § 1 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy "z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może zostać wszczęte". Organ podkreślił, że jako "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania należy traktować sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Sytuacja taka występuje, gdy postępowanie nie może zostać wszczęte, gdyż wniesione żądanie dotyczy sprawy już rozstrzygniętej decyzją lub w której postępowanie administracyjne jest w toku.

W ocenie organu, Starosta prawidłowo pouczył skarżącą o kompetencjach organów administracji oraz poinformował o przekazaniu sprawy do załatwienia według właściwości Burmistrzowi Miasta i Gminy D. w części dotyczącej zakresu działania tego organu. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 11 p.g.i.k. wykonawcą prac geodezyjnych i kartograficznych może być przedsiębiorca, jednostka organizacyjna, a także osoba legitymująca się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji i kartografii w przypadku wykonywania przez tę osobę funkcji biegłego sądowego lub mierniczego górniczego. Oznacza to, że uwzględnienie żądania "wytyczenia ziemi o pow. 2.0300 ha" jest prawnie niedopuszczalne, gdyż wykonywanie prac geodezyjnych i kartograficznych nie należy do zadań organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Odnośnie do ostatniego żądania zawartego w piśmie z 7 sierpnia 2023 r. organ podkreślił, że żądanie to dotyczy sprawy, która została uprzednio rozpatrzona w postępowaniu administracyjnym zakończonym prawomocnym orzeczeniem organu pierwszej i drugiej instancji. Organ wskazał, że skarżąca w pismach z 7 kwietnia 2021 r., 14 maja 2021 r., 6 lipca 2021 r., 4 sierpnia 2021 r. oraz 19 października 2021 r. wnioskowała o aktualizację ewidencji gruntów i budynków przez wykazanie w niej wszystkich spadkobierców zgodnie z postanowieniami Sądu Rejonowego w K. z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I Ns [...], z 5 września 2012 r., sygn. akt I Ns [...] oraz z 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I Ns [...]. Starosta po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego 16 lutego 2022 r. wydał decyzję znak: [...] orzekającą o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obręb 0007 Kranów gmina D. w odniesieniu do działki nr [...], polegającej na wykazaniu "wszystkich spadkobierców" zgodnie z postanowieniami Sądu Rejonowego w K. z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I Ns [...], z 5 września 2012 r., sygn. akt I Ns [...] i z 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I Ns [...]. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, organ odwoławczy wydał decyzję z 15 czerwca 2022 r. znak: [...]. 7221.25.2022, którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Biorąc pod uwagę żądania skarżącej organ wyjaśnił, że w oparciu o ustawę z 26 październik 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych wydano akt własności ziemi z 2 maja 1975 r. nr [...] Natomiast kwestie związane z jego sprostowaniem należą do kompetencji organu gminy, w tym przypadku Miasta i Gminy w Daleszycach. Z kolei sprawy dotyczące podatku od nieruchomości są uregulowane w ustawie z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którą organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat jest wójt/burmistrz/prezydent miasta - w tej sprawie Burmistrz [...] i Gminy D.. Z kolei kwestie dotyczące "wytyczenia ziemi o pow. 2.0300 ha dla wszystkich spadkobierców" nie należą do zadań i obowiązków organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. W konsekwencji organ stwierdził, że brak jest przesłanek materialno-prawnych do rozpatrzenia żądań skarżącej zawartych we wniosku z 7 marca 2023 r.

Mając na uwadze fakt, że uprzednio wydano orzeczenie w sprawie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, a pozostałe żądania skarżącej nie mogą zostać rozpatrzone przez Starostę, bowiem nie należą do jego w kompetencji, organ stwierdził, że występują oczywiste przeszkody uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego w tej sprawie.

M. H. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, podniosła w szczególności, że Gmina D. oraz Starostwo Powiatowe w K. wydało AWZ niezgodnie z umową kupna-sprzedaży z 3 września 1934 r. Akt własności ziemi został wydany na matkę, co "jest nieprawdą", ponieważ od 1934 r. właścicielem ziemi był ojciec, który kupił gospodarstwo rolne za kwotę [...]zł. Skarżąca podniosła, że fakt ten potwierdzają wydane przez sąd rejonowy postanowienia, które podważają organy administracji obu instancji, wykluczając "stwierdzenie spadku po rodzicach". Powołała się na ww. postanowienia sądu i zarzuciła, że Gmina oraz Starostwo "oddalają wnioski o nabycie spadku zgodnie z tymi postanowieniami".

W odpowiedzi na skargę Inspektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrolowana sprawa została na tej podstawie rozpoznana w trybie uproszczonym.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w powyżej zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie jest postanowienie Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Podstawę prawną niniejszego rozstrzygnięcia stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio.

W orzecznictwie wskazuje się, że przez "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania (np. stan zawisłości sprawy w postępowaniu wszczętym uprzednio, istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji rozstrzygającej sprawę, bądź wystąpienie z wnioskiem, który nie może być załatwiony w drodze decyzji administracyjnej, żądanie wniesiono po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw). Przesłanka ta jest spełniona, jeżeli przepisy prawa materialnego nie dają podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w sprawie. Na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W tej sytuacji należy przyjąć, że w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok WSA w Lublinie z 30 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 789/19, wyrok WSA w Kielcach z 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ke 589/21 - wszystkie powołane orzeczenia dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Co istotne, organ ma obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających jego merytoryczne rozpatrzenie. Samo bowiem złożenie żądania wszczęcia postępowania w konkretnej sprawie nie powoduje automatycznie skutku jego wszczęcia, gdyż na wstępnym etapie rozpoznania sprawy organ przeprowadza badanie pod kątem istnienia przesłanek formalnoprawnych, warunkujących jego dopuszczalność. Jakkolwiek jednak ocena przez organ dopuszczalności odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. może wymagać przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, to może być ono prowadzone tylko w takim zakresie, który służy ustaleniu zaistnienia okoliczności uprawniających do zastosowania tego przepisu.

W doktrynie oraz judykaturze przyjęto, że jedną z "uzasadnionych przyczyn" zobowiązujących organ administracji publicznej do wydania postanowienia na podstawie 61a § 1 k.p.a. jest uprzednie rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 2015, s. 383-384; wyrok NSA z 9 października 2014 r., sygn. akt I OSK 493/13, wyrok NSA z 15 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1395/12). Wszczęcie postępowania przez organ administracji w sprawie, która została już wcześniej rozstrzygnięta decyzją ostateczną narusza bowiem zasadę trwałości decyzji wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a. oraz zasadę pewności obrotu prawnego. Decyzja organu administracji, rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną tegoż organu, a nie stanowiąca o uchyleniu tej pierwotnej decyzji na podstawie odpowiednich przepisów k.p.a., jest dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. (res iudicata). Warunkiem sine qua non wydania postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. ze względu na wcześniejsze rozstrzygnięcie sprawy jest stwierdzenie tożsamości stosunku administracyjnoprawnego występującego pomiędzy sprawą zakończoną wydaniem decyzji ostatecznej oraz powtórnym wnioskiem o jej prowadzenie. Tożsamość sprawy uzasadniająca odmowę wszczęcia postępowania zachodzi jedynie wówczas, gdy w obu sprawach występują te same strony, sprawa dotyczy tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego

w niezmienionym stanie faktycznym (por. wyrok NSA z 4 września 2019 r. sygn. akt

I OSK 1244/17).

Jak już wskazano na wstępie, w sprawie niniejszej sądową kontrolą objęto postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącej z 7 marca 2023 r., w którym zawarła żądania:

- "sprostowania aktu własności",

- "wyliczenia podatku",

- "wytyczenia ziemi o po w. 2.0300 ha dla wszystkich spadkobierców",

- "wpisu spadkobierców w Gminie oraz w Starostwie zgodnie z postanowieniami Sądu".

Biorąc pod uwagę zakres wniosku skarżącej stwierdzić należy, że organ odwoławczy prawidłowo ustalił i wyjaśnił skarżącej, że żądania dotyczące "sprostowania aktu własności", "wyliczenia podatku" oraz "wytyczenia ziemi o pow. 2.0300 ha dla wszystkich spadkobierców" nie należą do kompetencji starosty.

Zgodnie z art. 7d p.g.i.k., cyt.: "do zadań starosty należy w szczególności: 1) prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym: a) prowadzenie dla obszaru powiatu: - ewidencji gruntów i budynków, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, - geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 3, zwanej dalej "powiatową bazą GESUT", - gleboznawczej klasyfikacji gruntów, b) tworzenie, prowadzenie i udostępnianie dla obszaru powiatu baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 7, 10 i 12, c) tworzenie i udostępnianie dla obszaru powiatu standardowych opracowań kartograficznych, co najmniej w jednej ze skal, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 1 i 2; 2) koordynacja usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu; 3) zakładanie osnów szczegółowych; 4) (uchylony); 5) przeprowadzanie powszechnej taksacji nieruchomości oraz opracowywanie i prowadzenie map i tabel taksacyjnych dotyczących nieruchomości; 6) ochrona znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych; 7) (uchylony)". Stosownie zaś do art. 2 pkt 8 p.g.i.k. istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1 p.g.i.k.) Z przepisów art. 20, art. 22 i art. p.g.i.k. wynika, że ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Ewidencja ta spełnia jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości wynikający z dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1004/11, Lex nr 1225527).

W świetle powyższego, organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, w tym przypadku Starosta [...], nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącej dotyczącego "sprostowania aktu własności" i "wyliczenia podatku". Sprawy tego rodzaju nie należą bowiem do kompetencji tego organu. Organem właściwym w sprawach dotyczących sprostowaniem aktu własności ziemi oraz podatków i opłat jest organ gminy - wójt/burmistrz/prezydent. Prawidłowo zatem organy poinformowały skarżącą, że organem właściwym do rozpatrzenia powyższych żądań w tej sprawie jest Burmistrz [...] i Gminy D. oraz przekazały kopię wniosków skarżącej z 7 marca 2023 r. i 9 maja 2023 r. do tego organu według właściwości.

Odnośnie do żądania "wytyczenia ziemi o pow. 2,0300 ha dla wszystkich spadkobierców", wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 p.g.i.k., wykonawcą prac geodezyjnych lub prac kartograficznych może być przedsiębiorca, jednostka organizacyjna, a także osoba legitymująca się uprawnieniami zawodowymi w dziedzinie geodezji i kartografii w przypadku wykonywania przez tę osobę funkcji biegłego sądowego lub mierniczego górniczego. Z powyższego przepisy wynika jednoznacznie, że żądanie dotyczące "wytyczenia ziemi" nie należy do właściwości organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Wykonywanie prac geodezyjnych lub prac kartograficznych nie należy do zadań starosty.

Podkreślić należy, że organ administracji geodezyjnej i kartograficznej odmawiając wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie żądania "aktualizacji i sprostowania A.W.Z." wyjaśnił, że sprawa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obręb 0007 Kranów gmina D. w odniesieniu do działki nr [...], polegającej na wykazaniu "wszystkich spadkobierców" zgodnie z postanowieniami Sądu Rejonowego w K. z 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I Ns [...], z 5 września 2012 r., sygn. akt I Ns [...] oraz z 17 grudnia 2012 r. sygn. akt I Ns [...] została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Starosty [...] z 16 lutego 2022 r. znak: [...], którą orzeczono o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zawartych w ewidencji gruntów i budynków obręb 0007 Kranów gmina D. w odniesieniu do działki nr [...]. Powyższa decyzja, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, została utrzymana w mocy decyzją Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 15 czerwca 2022 r. znak: [...]

W tym stanie rzeczy organ słusznie uznał, że w tej sprawie zaistniała inna uzasadniona przyczyna odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego, o jakiej mowa w art. 61a § 1 k.p.a.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.