Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1450/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej i. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 listopada 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 441/14 o odrzuceniu skargi i. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 441/14 odrzucił skargę I. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.

Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 18 marca 2014 r. I. Sp. z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. W wyniku złożonego sprzeciwu postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt II GZ 477/14 oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 marca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 30 września 2014 r.

Spółka I. złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Sąd I instancji postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. odmówił wzruszenia postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.

W tym samym dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wydał postanowienie odrzucające skargę. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wynikającego z zarządzenia przewodniczącego, wydanego po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy, nawet jeżeli strona w tym terminie złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie.

I. Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść wydanego postanowienia:

- art. 220 p.p.s.a., poprzez odrzucenie wniesionej skargi z powodu błędnego przyjęcia, iż skarżąca, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a to uiszczenia wpisu od skargi, nie uzupełniła jej braków formalnych;

- art. 243 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącej o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi na skutek niewzięcia pod uwagę przez orzekający sąd faktycznej sytuacji finansowej skarżącej, a to trudnej sytuacji finansowej co uniemożliwia poniesienie wydatków tego typu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 28 listopada 2014 r. w przedmiocie odmówienia wzruszenia postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. Zdaniem skarżącej, oznacza to, że postanowienie WSA w W. o odmowie zwolnienia z kosztów sądowych nie jest prawomocne.

Spółka stwierdziła, że do chwili obecnej nie uiściła kwoty wskazanej w zarządzeniu przewodniczącego, jednakże skorzystała z przysługującego jej prawa pomocy i złożyła takowy wniosek. Wniosek ten nie został uwzględniony, ale skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 28 listopada 2014 r., które to zażalenie do dnia dzisiejszego nie zostało rozpoznane.

Skarżąca podniosła ponadto, że w związku z licznymi zobowiązaniami oraz postępowaniami egzekucyjnymi nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z obowiązkiem uiszczenia wpisu od skargi

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w terminie zakreślonym wezwaniem Sądu do uiszczenia wpisu od skargi złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Spowodowało to, że termin do uiszczenia wpisu wyznaczony przez sąd w pierwotnym wezwaniu stracił aktualność. Jednak po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd pismem z dnia 24 września 2014 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 marca 2014 r. o wpisie (zarządzenie o wpisie nie było przedmiotem zaskarżenia strony i stało się prawomocne), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 września 2014 r. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty zaczął biec od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty, tj. od dnia 30 września 2014 r. Skarżąca nie uczyniła zadość temu wezwaniu, natomiast w dniu 7 października 2014 r. złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został przez Sąd I instancji potraktowany jako wniosek o uchylenie lub zmianę postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. Sąd I instancji odmówił wzruszenia postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r.

Należy podkreślić, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09 oraz z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11).

W tej sytuacji zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a oraz art. 243 p.p.s.a. należy uznać za chybione. Kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zmierzał w istocie jedynie do przewlekania postępowania sądowego. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. orzekł o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a.