Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 59/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3 w zw. z art. 259 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P.B., od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 59/09 w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z skargi na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji [...] w K. postanawia: sprzeciw odrzucić


UZASADNIENIE

Dnia 15 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem sygn. akt II SAB/Kr 59/09 pozostawił wniosek skarżącego w przedmiocie przyznania prawa pomocy bez rozpoznania.

Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2010 r. i dnia 4 maja 2010 r. wniósł on na nie sprzeciw (akta sądowe sprawy, karty nr [...]).

Ponieważ sprzeciw ten nie został podpisany, zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r. skarżący został wezwany do podpisania własnoręcznym podpisem wniesionego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to, pod dwukrotnym awizowaniu (w dniu 24 maja 2010 r. i dniu 1 czerwca 2010 r.), zostało zwrócone Sądowi.

Do dnia 29 czerwca 2010 r. sprzeciw nie został podpisany własnoręcznym podpisem skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżący wniósł sprzeciw na zarządzenie o pozostawieniu wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy bez rozpoznania. Na zarządzenie wzywające do podpisania tego sprzeciwu, skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi ani nie podpisał własnoręcznie sprzeciwu.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. oraz art. 259 § 2 P.p.s.a., każdy sprzeciw musi zawierać podpis strony albo podpis przedstawiciela ustawowego strony lub jej pełnomocnika. Takie stanowisko zajęto w orzecznictwie sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OZ 7/06, opub. w LEX nr 299387, zawarł tezę, zgodnie z którą:

"1. Sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, zatem powinien czynić zadość wszystkim wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym określonemu w art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

2. Sprzeciw złożony bez odpisu (lub odpisów) jest obarczony brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie, po uprzednim wezwaniu Sądu, skutkuje odrzuceniem sprzeciwu".

Pogląd ten w całości akceptuje Sąd w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższy brak formalny sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał stronę składającą sprzeciw do jego podpisania pod rygorem odrzucenia. Wezwanie to nie zostało wykonane przez skarżącego.

Wezwanie to skierowano na dotychczasowy adres zamieszkania skarżącego (ul.[...] ), zostało po dwukrotnym awizowaniu (w dniu 24 maja 2010 r. i dniu 1 czerwca 2010 r.) zwrócone Sądowi. Sąd zasadnie skierował pismo na ww. adres, ponieważ kilkakrotnie w tej sprawie na ten adres były skutecznie doręczane przesyłki ([...]) a skarżący nie informował Sądu o zmianie miejsca zamieszkania, mimo otrzymania takiego pouczenia.

Zgodnie z art. 75 § 1-3 P.p.s.a. w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki adresatowi bezpośrednio, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (tzw. awizo). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w ww. terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

Stosownie do art. 75 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia ww. okresu 14-dniowego.

W tej sprawie pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym miało miejsce w dniu 24 maja 2010 r., a drugie w dniu 1 czerwca 2010 r. Doręczyciel pozostawił informację o możliwości odebrania przesyłki w Urzędzie Pocztowym [...]

W tej sprawie skutek w postaci doręczenia przesyłki adresatowi nastąpił z dniem 7 czerwca 2010 r.

Do dnia 29 czerwca 2010 r. skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu i nie podpisał zażalenia.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stosowanym odpowiednio do sprzeciwów wnoszonych w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, sąd administracyjny odrzuca sprzeciw, jeżeli nie uzupełniono jego braków formalnych w wyznaczonym terminie, a takim brakiem jest w tej sprawie brak podpisania sprzeciwu.

Art. 65 § 3 P.p.s.a. dopuszcza tylko doręczanie - poczta elektroniczną - pism przez sąd administracyjny innym podmiotom i nie zawiera upoważnienie dla stron do dostarczania pism w drodze elektronicznej sądowi.

Dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a

W związku z powyższym należało, stosownie do treści art. 259 § 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji i sprzeciw odrzucić.