Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 298/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a, art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1312
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jedn.
article: art. 15 ust. 6, art. 3 ust. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1341
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 608  art. 52 ust. 6
law: Rozporzadzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz  uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2023 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 22 maja 2023 r. Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach, po rozpatrzeniu odwołania D. S. złożonego w dniu 16 marca 2023 r., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Opatowie z 6 marca 2023 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Dyrektor wskazał następujący stan faktyczny i prawny w sprawie.

W dniu 31 maja 2022 r. do Biura Powiatowego ARiMR w Opatowie wpłynął wniosek D. S. złożony w formie elektronicznej o przyznanie płatności na rok 2022. We wniosku strona ubiegała się o jednolitą płatność obszarową, płatność za zazielenienie i płatność redystrybucyjną do powierzchni 45,73 ha. Ponadto o płatność do powierzchni 5,33 ha uprawy buraków cukrowych oraz o uzupełniającą płatność podstawową do powierzchni 27,72 ha i o płatność do kóz. Wraz z wnioskiem strona złożyła załączniki graficzne, na których wyrysowała położenie działek rolnych oraz umowę kontraktacyjną buraków cukrowych.

Na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej niniejszej sprawy stwierdzono, że powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO) dla działki ewidencyjnej nr:

- [...], na której zadeklarowano działkę rolną N o powierzchni 2,55 ha, wynosi 2,45 ha,

- 364, na której zadeklarowano działkę rolną D o powierzchni 5,89 ha, wynosi 5,66 ha,

- [...], na której zadeklarowano działkę rolną K o powierzchni 4,56 ha, wynosi 4,36 ha. Zatem na podstawie aktualnej powierzchni MKO z płatności wykluczono łączną powierzchnię 0,53 ha. Ponadto w przypadku działki rolnej O zadeklarowanej na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,09 ha stwierdzono, że działka ta nie spełnia wymogu minimalnej powierzchni działki rolnej 0,10 ha i podlega wyłączeniu z płatności.

Powyższą decyzją z 6 marca 2023 r. Kierownik przyznał więc stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022, w tym: jednolitą płatność obszarową w kwocie [...]zł, płatność za zazielenienie w kwocie [...]zł, płatność redystrybucyjną w kwocie [...]zł, płatność do kóz w kwocie [...]zł, uzupełniającą płatność podstawową w kwocie [...]zł oraz kwotę [...]zł tytułem zwrotu dyscypliny finansowej. Ponadto organ odmówił przyznania D. S. płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych, jednocześnie nakładając sankcję z tytułu tej płatności w kwocie [...]zł.

W odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji strona wyjaśniła, że dołączona do wniosku umowa została anulowana, ponieważ zdecydowała się na powiększenie uprawy buraka cukrowego do 6,00 ha. Umowa z cukrownią na 3,00 ha została błędnie załączona do wniosku. Strona wniosła o zweryfikowanie powierzchni buraków na miejscu w przypadku wątpliwości co do powierzchni uprawy i o przyznanie płatności do powierzchni 5,33 ha. Do odwołania dołączyła oświadczenie inspektora surowcowego o zwiększeniu powierzchni objętej umową z 3,00 ha na 6,00 ha oraz umowę kontraktacji na kampanię 2022/2023 na powierzchnię 6,00 ha.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor zważył, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1775, ze zm.) zwanej dalej "ustawą o płatnościach" wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, w tym z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 351, ze zm.), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2022 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub przejściowego wsparcia krajowego oraz zgłaszania zmian do tych wniosków w 2022 r. (Dz. U. z 2022 r., poz. 985) oraz przepisy unijne, w tym przywołując rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48, ze zm.), dalej “rozporządzenie nr 640/2014".

Następnie organ odwoławczy zwrócił uwagę m.in. na treść art. 3 ust. 1-3, art. 5 ust. 1, art. 6, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 1 i 6, art. 16 ust. 1 i 5, art. 17a, art. 19 ust. 1, art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 - 3 oraz art. 36 ust. 1 ustawy o płatnościach, a także § 14a ust. 1 i ust. 2, § 14b i § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12 marca 2015 r. Organ wyjaśnił, że jak wynika z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014, nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza maksymalny kwalifikowalny obszar (MKO) określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) Nr 1306/2013. Na gruncie przepisów prawa krajowego wymóg ten został określony w art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym płatności przyznawane są do powierzchni działki rolnej nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia Nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych. Dyrektor podkreślił, iż każdego roku obszar użytkowany może ulegać zmianie powierzchniowej ze względu na zmianę sposobu użytkowania gruntów. Oznacza to, iż ustalona powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza winna odpowiadać i opierać się na aktualnym zagospodarowaniu działek zgłoszonych do płatności z wyłączeniem obszarów nie kwalifikujących się do płatności. Organ odpowiedzialny za przyznawanie płatności winien rozpatrzyć cały wniosek strony oraz przeprowadzić kontrole, w tym kontrole administracyjne w taki sposób, by zweryfikować, czy dane zgłoszone we wniosku oraz obszary zaznaczone na załącznikach graficznych odpowiadają stanowi faktycznemu.

Dyrektor wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest odmowa przyznania płatności do powierzchni buraków cukrowych. W toku postępowania stwierdzono, że powierzchnia zadeklarowana we wniosku przekracza powierzchnię wynikającą z umowy kontraktacji buraków cukrowych dołączonej do wniosku - stąd organ I instancji odmówił przyznania płatności w tym zakresie, jednocześnie nakładając sankcję.

Postępowanie w sprawach dotyczących przyznania płatności, zgodnie z art. 21 ustawy, ma bowiem charakter wnioskowy. Oznacza to, że jest ono wszczynane jedynie na wniosek zainteresowanego podmiotu i prowadzone w zakresie określonym we wniosku. Wniosek o przyznanie płatności zawiera oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością, której dotyczy. Oświadczenia te obejmują przede wszystkim powierzchnię działek rolnych, w stosunku, do których rolnik ubiega się o przyznanie płatności oraz informacje o sposobie wykorzystania działek rolnych. Dane zawarte we wniosku mają umożliwiać weryfikację ich prawdziwości. Powyższe oznacza, iż obowiązkiem rolnika jest wypełnienie wniosku przy dołożeniu należytej staranności.

Ponadto ze względu na to, że ostateczny termin na składanie wniosków oraz załączników w 2022 r. upłynął w dniu 10 lipca 2022 r., w związku z czym nie można uwzględnić umowy złożonej po tym terminie - to jest złożonej wraz z odwołaniem w dniu 16 marca 2023 r. Organ II instancji zaznaczył, że rolnik po złożeniu wniosku w aplikacji eWniosekPlus ma możliwość podglądu złożonego wniosku i załączników. Strona mogła zatem sprawdzić, czy załączony do wniosku skan umowy kontraktacyjnej był właściwy, czego nie uczyniła. Strona dołączyła do wniosku, w którym ubiegała się o płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych załącznik w postaci umowy kontraktacji buraków cukrowych, w związku z czym we wniosku nie było braków formalnych, a dopiero weryfikacja przestawionego wraz z wnioskiem załącznika na etapie kontroli administracyjnej wniosku wykazała, że umowa złożona umowa kontraktacyjna dotyczyła innej powierzchni. w rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć, że doszło do omyłki, którą można w każdym czasie skorygować. Należy przeprowadzić rozróżnienie między oczywistym błędem wniosku podlegającym korekcie w każdym czasie, a błędem wniosku, który nie może już być skorygowany po wykryciu przez organ lub powiadomieniu o kontroli. Jeżeli z porównania kolejnych części wniosku, wynika występująca między nimi sprzeczność, która powoduje, że wniosek jest niespójny, to błąd jest oczywisty może być poprawiony w każdym czasie.Nnie można uznać, iż załączenie niewłaściwej umowy kontraktacyjnej jest oczywistą omyłką, którą można na tym etapie postępowania naprawić, bowiem z wniosku i niewłaściwego załącznika nie wynika, że rolnik posiada umowę kontraktacyjną zawartą na inną powierzchnię niż taką, jaka wynika z załączonej do wniosku i w tym momencie trudno mówić, że popełniono błąd oczywisty, tym bardziej, że złożenie prawidłowego załącznika obwarowane jest materialnoprawnym terminem składania wniosku.

W ocenie Dyrektora, w niniejszej sprawie nie można przyjąć, że doszło do oczywistej omyłki, którą można na każdym etapie postępowania naprawić, jak również nie jest możliwe w obecnym terminie (tj. po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku na rok 2022 r.) złożenie wniosku o przyznanie płatności za rok 2022. Złożone wraz z odwołaniem załączniki nie mają wpływu na zmianą rozstrzygnięcia w sprawie, bowiem upłynął termin na składanie wniosku i zmian do wniosku.

W postępowaniu w sprawie płatności, toczącym się z wniosku rolnika, organ ma ograniczony obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, co wynika z przytoczonych przepisów ustawy o płatnościach. W przypadku pomocy finansowej z tytułu wsparcia bezpośredniego obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego - co miało miejsce w niniejszej sprawie, przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz w innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Organy administracji publicznej nie mają zaś obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego tak, jak tego wymaga art. 7 k.p.a. Ograniczono też stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej (art. 9 k.p.a.), a także zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Rolnik - potencjalny beneficjent, składając wniosek o płatności składa również oświadczenie o znajomości prawa i reguł związanych z przyznawaniem płatności.

We wniosku o płatność na rok 2022 strona deklarowała do jednolitej płatności obszarowej działki rolne o łącznej powierzchni 45,73 ha. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana wynosi 45,64 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła również 45,11 ha. Wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynosi 1,17%, zatem zasadnie zastosowanie znalazł art. 18 ust. 6 rozporządzenia Nr 640/2014 i płatność została przyznana do powierzchni stwierdzonej. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2022 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2022 r. (Dz. U. poz. 2107) i wynosi 518,01 zł. Mając na uwadze powyższe, organ I instancji zasadnie przyznał jednolitą płatność obszarową w kwocie [...]zł.

Stwierdzona w toku postępowania powierzchnia działek rolnych deklarowanych do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 45,11 ha, zatem powierzchnia ta stanowi podstawę do przyznania płatności za zazielenienie. Stawka płatności za zazielenienie do 1 ha w 2022 r. została określona w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. i wynosi 347,66 zł, a kwota płatności za zazielenienie wynosi 15682,94 zł.

Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2022 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 45,73 ha. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana wynosi 45,64 ha. Jak wskazano w niniejszej decyzji powierzchnia stwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wynosiła płatności 45,11 ha. W związku z art. 18 ust. 3 Rozporządzenia Nr 640/2014 powierzchnia deklarowana kwalifikowana wynosi 30 ha. Ze względu na art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego powierzchnię tę pomniejszono o 3 ha i wynosi ona 27,00 ha. Stawka płatności dodatkowej do 1 ha uprawy w 2022 r. została określona w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. i wynosi 196,14 zł. Należna kwota płatności dodatkowej wynosi zatem [...] zł.

W przypadku płatności do kóz stwierdzono, w oparciu o dane zwierząt zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich, że liczba zwierząt kwalifikujących się do płatności wynosi 11. Stawka płatności do 1 samicy gatunku koza domowa (Capra hircus) została określona w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. i wynosi 51,05 zł. Zatem płatności do kóz wynosi [...] zł.

Powierzchnia zadeklarowana we wniosku do uzupełniającej płatności podstawowej wynosiła 27,72 ha. Powierzchnia deklarowana kwalifikowana wynosi 27,63 ha. Powierzchnia stwierdzona wyniosła 26,83 ha. Wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynosi 2,98%, zatem zasadnie zastosowanie znalazł art. 18 ust. 6 rozporządzenia Nr 640/2014 i płatność została przyznana do powierzchni stwierdzonej. Stawka do 1 ha powierzchni została określona w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. i wynosi 41,10 zł na hektar powierzchni obszaru zatwierdzonego do tej płatności zatem płatność wynosi [...] zł.

Strona wnioskowała o płatność do powierzchni upraw buraków cukrowych do powierzchni 5,33 ha. Wraz z wnioskiem strona złożyła umowę kontraktacji buraków cukrowych na kampanię 2022/2023 na powierzchnię 3,00 ha. Jak powołano powyżej płatności do powierzchni buraków cukrowych jest przyznawana do powierzchni, na której są uprawiane buraki cukrowe, lecz nie większej niż powierzchnia określona w umowie. Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności a powierzchnią stwierdzoną w toku postępowania wynosi 77,67%. W takim przypadku zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Nr 640/2014 stanowiącym, że jeśli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym. Wobec powyższego odmówiono przyznania płatności oraz naliczono kwotę kary administracyjnej. Stawka płatności do 1 ha powierzchni uprawy buraków cukrowych została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. w sprawie stawek płatności związanych do powierzchni upraw za 2022 r. (Dz. U. poz. 2105) i wynosi 1806,58 zł. Zatem kwota kary administracyjnej została naliczona do powierzchni 2,33 ha i wynosi [...] zł. Jeśli kwota ta nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 Rozporządzenia Nr 908/2014 anuluje się saldo pozostałe do spłaty.

W kampanii 2022 Komisja Europejska określiła kwoty dostępne państwom członkowskim na potrzeby zwrotu dyscypliny finansowej. Kwoty określone przez Komisję zgodnie z art 17 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 2021/2116 są zwracane beneficjentom końcowym według obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów. Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze, że w dniu 12 maja 2022 r. strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2022, stronie należy się zwrot dyscypliny finansowej za rok obrotowy 2022 stosownie do art. 17 ust. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116. Uwzględniając powyższe, D. S. została przyznana kwota z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł.

Końcowo organ wskazał, że organ I instancji rozpatrzył cały materiał dowodowy, dokonał analizy i oceny tego materiału w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Zdaniem Dyrektora, odmienna ocena Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Opatowie - niezgodna z oczekiwaniami strony - nie może oznaczać, iż przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Przyznanie D. S. płatności w pełnej wysokości prowadziłoby do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki, co stałoby w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej, zasadą konkurencyjności.

D. S. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję w części dotyczącej płatności do buraków cukrowych na 2022, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym dlaczego system informacji geograficznej wykazał pow. 3.00 ha, skoro buraki cukrowe były wysiane na tych samych działkach rolnych i tej samej powierzchni co w 2021 r., w 2021 r. system wykazał również pow. 5.33 ha;

art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentowi umowa z cukrownią na powiększenie uprawy buraka cukrowego, pomimo iż dokument ten ma moc dokumentu urzędowego potwierdzonego oświadczeniem Inspektora [...], z czym wiąże się domniemanie istnienia faktów w nim stwierdzonych, co w konsekwencji doprowadziło do uznania okoliczności wskazanych w zmienionej umowie za nieudowodnioną.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych - 2022, a także o uwzględnienie skargi i o stwierdzenie nieważności decyzji organu drugiej instancji w całości, a na wypadek uznania przez sąd, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji, wniosła o jej uchylenie oraz o uwzględnienie skargi i stwierdzenie wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji z naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że system informacji geograficznej nie mógł wykazać pow. 3.00 ha, ponieważ buraki cukrowe były wysiane na tych samych działkach rolnych i tej samej powierzchni, co w 2021 roku. Autor skargi wyjaśnił, że wypełniono wniosek w sposób prawidłowy, a jedynym przewinieniem było omyłkowe niedołączenie właściwej umowy. Kwota, która nie została stronie przyznana, jest znaczna. Nie otrzymała żadnej płatności do buraka cukrowego. Właściwa umowa dołączona do odwołania została sporządzona na powierzchnię 6 ha, a nie 3 ha i znajduje się również w dokumentacji w [...], więc w opinii skarżącej stan faktyczny uprawnia ją do otrzymania płatności z całej powierzchni, na której uprawiała buraki cukrowe. Wytyczne ARIMR w podobnych sprawach jak niniejsza zmieniły się od tego roku i płatność w przypadku podobnych błędów zostałaby przyznana w tym roku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z 28 sierpnia 2023 r. strona skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.. Dz. U. z 2022 poz. 2492 ze zm.) i art. 134

§ 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany, co do zasady, zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w tej sprawie w powyższych granicach doprowadziła Sąd do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły głównie przepisy ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1775, ze zm., zwanej dalej "ustawą"), przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. 2015.351), dalej "rozporządzenie" oraz przepisy unijne.

W niniejszej sprawie strona kwestionuje odmowę przyznania płatności związanej do powierzchni buraków cukrowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018. 1312 ze zm.), dalej "ustawa", płatność związana do powierzchni upraw buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi:

1) jeżeli zawarł:

a) umowę dostawy, o której mowa w pkt 5 w sekcji A w części II załącznika II do rozporządzenia nr 1308/2013, która określa również powierzchnię gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać buraki cukrowe, lub

b) umowę z:

– grupą producentów rolnych, której jest członkiem, lub

– organizacją producentów uznaną na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, której jest członkiem, lub

– zrzeszeniem organizacji producentów uznanym na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, do którego należy organizacja producentów, której jest członkiem,

w której rolnik zobowiązuje się do wytworzenia i dostarczenia grupie, organizacji lub zrzeszeniu określonej ilości buraków cukrowych z określonej powierzchni gruntów, a grupa, organizacja lub zrzeszenie zobowiązują się te buraki odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i przeznaczyć te buraki na produkcję cukru;

2) do powierzchni uprawy buraków cukrowych, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów określona w umowie, o której mowa w pkt 1.

Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 352 ze zm.) - dalej "rozporządzenie", do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. e: (...)

2) tiret czwarte, dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a lub b ustawy, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo odpowiednio przez:

a) producenta cukru albo

b) grupę producentów rolnych, organizację producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, o których mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy;

Warunkiem przyznania płatności do powierzchni upraw do buraków jest zatem zawarcie umowy kontraktacyjnej, zaś powierzchnia, do której może być przyznana płatność nie może być większa niż powierzchnia gruntów określona w umowie.

Wskazać następnie należy, że według definicji zawartej w art. 2 pkt 12 ustawy o płatnościach, płatności związane do powierzchni upraw - płatności w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją, o którym mowa w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia nr 1307/2013, przyznawane w sektorach produkcji roślinnej. Zgodnie z art. 52 ust. 6 rozporządzenia UE nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), wsparcie związane z produkcją ma formę płatności rocznej i jest przyznawane w granicach określonych limitów ilościowych oraz oparte na ustalonych obszarach i plonach lub na ustalonej liczbie zwierząt.

Jak wynika z kolei z art. 6 ustawy o płatnościach, płatności bezpośrednie oraz płatność niezwiązana do tytoniu są przyznawane rolnikowi, jeżeli są spełnione warunki przyznania tych płatności określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na jej podstawie.

W niniejszej sprawie D. S. zadeklarowała we wniosku do przyznania płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych obszar 5,33 ha - działka rolna G3. W takiej sytuacji miała ona obowiązek do wniosku dołączyć umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o płatnościach, potwierdzającą prowadzenie uprawy buraków cukrowych na zadeklarowanej we wniosku powierzchni. Z treści umowy nr [...] zawartej 10 lutego 2022 r. - załączonej do wniosku - wynika natomiast, że powierzchnia objęta umową wynosi 3,00 ha. Z powyższego wynika zatem, że do płatności do powierzchni upraw do buraków cukrowych kwalifikuje się, zgodnie z przepisami art. 15 ust. 6 ustawy o płatnościach, powierzchnia 3,00 ha działek rolnych. W takiej sytuacji, jak trafnie wskazał organ, zadeklarowanie do danej płatności we wniosku powierzchni przekraczającej powierzchnię uprawnioną do jej otrzymania, uznawane jest jako niezgodność.

Jak wynika bowiem z treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Nr 640/2014 "niezgodność" oznacza w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków związanych z warunkami przyznania pomocy lub wsparcia, o których mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 - każdy przypadek nieprzestrzegania tych kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków.

W okolicznościach tej sprawy wniosek skarżącej o przyznanie płatności (w tym płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych) zawierał deklarację prowadzenia uprawy buraków cukrowych na powierzchni ponad 5 ha, w związku z tym wniosek ten dotyczył przyznania płatności do wskazanej powierzchni upraw buraków cukrowych. Równocześnie strona załączyła w formie załącznika do wniosku umowę kontraktacji na kampanię 2022/2023, zgodnie z którą zobowiązała się do uprawy buraka cukrowego na powierzchni 3 ha. Składając odwołanie w marcu 2023r., skarżąca przedłożyła umowę kontraktacji na kampanię 2022/2023, w której zobowiązała się do uprawy buraków kontraktowanych na powierzchni 6 ha.

Tryb składania wniosków o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2022 r., w tym wniosków o płatności związane do powierzchni upraw, określały przede wszystkim: ww. ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, cyt. wyżej rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ale również m.in. rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2022 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2022 r. (Dz. U. z 2022r. poz. 985), a także rozporządzenie Nr 640/2014.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Zgłoszenia zmian we wnioskach o przyznanie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego dokonuje się w terminie do dnia 31 maja roku, w którym dany wniosek został złożony (art. 21 ust. 1a ww. ustawy). Terminy, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie podlegają przywróceniu (art. 21 ust. 2 ustawy). Zgodnie z § 1 pkt 1 przywołanego powyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 maja 2022 r., termin na złożenie przedmiotowego wniosku w 2022 r. został przedłużony do dnia 31 maja, nadto określił, że zgłoszenie zmian do wniosków, o których mowa w pkt 1, składa się w terminie do dnia 15 czerwca.

Zgodnie natomiast z regulacją art. 13 ust. 1 akapit pierwszy i trzeci rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014, z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia.

Zatem ostateczny termin złożenia wniosku (jego zmian) o przyznanie płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych (dopuszczający opóźnienie do 25 dni, z sankcją 1% za każdy dzień opóźnienia) przypadał na dzień 10 lipca 2022 r.

Podkreślić przy tym należy, że w myśl art. 21 ust. 2 ustawy termin, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przywróceniu. Jest więc terminem nieprzekraczalnym. Oznacza to zarazem, że termin ten ma charakter materialnoprawny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym zarówno termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich, jak i termin do dokonania zmiany wniosku mają charakter materialnoprawny i nie podlegający przywróceniu (zob. wyroki NSA z 24 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1020/09 i z 20 kwietnia 2011r., sygn. akt 497/10; wyroki: WSA w Lublinie z 5 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 631/13 i z 29 września 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 457/15 oraz WSA w Olsztynie z 5 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 616/15, dost. na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wynika z powyższego, że termin do złożenia wniosku o płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ma charakter materialny, prekluzyjny, którego upływ powoduje wygaśnięcie prawa do skutecznego wystąpienia z żądaniem przyznania tego rodzaju płatności, a skoro tak to termin ten nie podlega przywróceniu. Skutkiem upływu terminu materialnego jest wygaśnięcie prawa podmiotowego lub niemożność jego realizacji. Termin taki ogranicza w czasie możliwość dochodzenia (lub innej realizacji) prawa podmiotowego (zob. wyrok WSA w Łodzi z 25 lutego 2021r., III SA/Łd 833/20, Lex nr 3156755). Jak wskazuje się w doktrynie "uchybienie terminu materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym. W takim przypadku stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany, nie ma zatem przedmiotu postępowania administracyjnego, postępowanie nie może być wszczęte, a wszczęte jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu", (vide: B. Adamiak (w B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wydanie 9, wyd. C.H. Beck, str. 336). Z tego względu materialny charakter terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności powoduje, że jego upływ skutkuje wygaśnięciem bądź niemożnością dochodzenia przed organem administracji roszczenia o przyznanie płatności. Terminy materialne nie podlegają przywróceniu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Za przyjęciem tezy o materialnym charakterze terminu, określonego w art. 21 ust. 1 i 2 ustawy, przemawia również art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014, określający konsekwencje dla rolnika w przepadku złożenia wniosku po terminie.

Z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia, po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli zaś takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia.

Z tych powodów dokonanie zmiany treści wniosku o przyznanie płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych po upływie wyznaczonych terminów, a w tym przypadku dokonanie takiej zmiany przez skarżącą przy odwołaniu w marcu 2023 r. nie mogło - w świetle przywołanych przepisów prawa - spowodować skutecznie zmiany wniosku o przyznanie ww. płatności. Nie sposób też nie zauważyć, że zupełność i prawidłowość wypełnienia wniosku strona mogła skontrolować już po jego złożeniu - w ww. terminach prawa materialnego. Tymczasem skarżąca nie złożyła prawidłowej umowy kontraktacji, pomimo, że przecież umowę kontraktacji dotyczącą 3 ha jak i umowę kontraktacji dotyczącą 6 ha zawarto 10 lutego 2022 r. Skoro anulowana została umowa z deklaracji co do uprawy buraków kontraktowanych na powierzchni 3 ha (tak strona twierdzi w odwołaniu) i nastąpiło to już 10 lutego 2022 r. , a następnie zawarto nową umowę kontraktacji w tej samej dacie, to ta okoliczność szczególnie powinna wywołać u strony staranność w wypełnieniu wniosku o płatność, aby tylko prawidłowa umowa została do niego załączona, skoro jedna z tych umów została anulowana. Rację ma organ, że to wnioskujący rolnik dysponuje wiedzą o powierzchni gruntów użytkowanych rolniczo oraz decyduje o treści wniosku w zakresie pozostałych płatności oraz podpisuje i składa go w ARiMR.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 ust. 2 w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W tym postępowaniu to na stronę jest nałożony obowiązek szczególnej dbałości o wynik postępowania, gdyż zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Innymi słowy organ nie ma obowiązku wzywać strony do wyjaśnienia niezgodności wniosku z załączonymi do niego dokumentami, rozpoznaje sprawę na podstawie złożonych dokumentów. To strona ma obowiązek starannego przygotowania wniosku, sprawdzenia jego treści i załączników. W przypadku zaniedbań, ponosi tego skutki (zob. wyrok z 21 lutego 2019 r., sygn. V SA/Wa 1345/18, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu, w tej sprawie organ nie był zobowiązany stosować art. 23 ustawy, albowiem do wniosku o płatność została załączona umowa kontraktacji, tyle tylko, że w wyniku kontroli wniosku przez Kierownika okazało się, że choć umowa ta dotyczy kampanii na rok 2022/2023, to zadeklarowana powierzchnia uprawy buraka cukrowego w tej umowie jest znacznie mniejsza niż ta zadeklarowana do przyznania płatności we wniosku. Dopiero więc konieczna była merytoryczna analiza treści wniosku i jego załączników, aby tę niezgodność wykazać. Wniosek nie był zatem dotknięty brakiem formalnym. Z przepisów art. 23 ustawy wynika nadto, że opisane w nich braki wniosku podlegają usunięciu tylko wówczas, jeśli termin na dokonanie poprawek nie upłynął. Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu w zakresie płatności bezpośrednich, określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm (art. 36 ust. 1 ustawy). Nie wynika jednakże z przepisów ustawy o płatnościach, aby Agencja była zobowiązana sprawdzić wniosek o przyznanie płatności obszarowej, czy przeprowadzić kontrolę w trybie art. 36 ustawy w terminach określonych w przepisach prawa materialnego na złożenie wniosku o przyznanie płatności lub na dokonanie jego zmiany.

Nie znajdował także zastosowania w tej sprawie art. 4 ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. Zgodnie z tym przepisem wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym.

O oczywistym błędzie można zatem mówić wtedy, gdy - bez żadnych dodatkowych informacji od wnioskodawcy, bądź konfrontacji z innymi dokumentami - istnieje możliwość wykrycia niespójności (sprzeczności, przeoczeń) kolejnych pozycji wniosku czy też dokumentów uzupełniających. W tej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Załączono przecież do wniosku umowę kontraktacji. Umowa dotyczy innej powierzchni niż wymagana. Rolnik nie spełnił warunku z art. 15 ust. 6 pkt 1 lit. a ustawy. Nie doszło do błędu, który organ mógł bezpośrednio zidentyfikować w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w złożonych dokumentach. Dopiero na etapie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji okazało się, że skarżąca dysponuje umową kontraktacji na kampanię 2022/2023, w której zawarte jest zobowiązanie do uprawy buraka cukrowego na powierzchni nie mniejszej niż zadeklarowana we wniosku.

Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia Nr 640/2014, jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20 % obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Jeśli różnica ta przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18.

Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności a powierzchnią stwierdzoną w toku postępowania wynosi 77,67%. Wobec powyższego odmówiono przyznania płatności oraz naliczono kwotę kary administracyjnej. Stawka płatności do 1 ha powierzchni uprawy buraków cukrowych została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 października 2022 r. w sprawie stawek płatności związanych do powierzchni upraw za 2022 r. (Dz. U. poz. 2105) i wynosi 1806,58 zł. Zatem kwota kary administracyjnej została naliczona do powierzchni 2,33 ha i wyniosła [...] zł.

Trzeba zauważyć, że zgodnie z przywołanymi przepisami organ jest zobowiązany do nałożenia na wnioskodawcę dodatkowej sankcji, o której mowa wyżej. Przepisy art. 15 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014 przewidują wyjątki od stosowania kar administracyjnych, ale nie zachodzą one w tej sprawie.

Wnioski o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i postępowania w tych sprawach są niewątpliwie sformalizowane, a konsekwencje nieprzestrzegania tych wymagań niosą ze sobą restrykcyjne skutki. To jednak nie zwalnia rolników ubiegających się o takie wsparcie, ani organów rozpoznających wnioski o przyznanie tego wsparcia od przestrzegania prawa. Strona miała możliwość wykrycia swojego błędu i poprawienia go w terminach podanych wyżej, czego nie uczyniła.

Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu doszło do naruszenia przepisów prawa przywołanych w zarzutach skargi. Decyzja zawiera wymagane prawem elementy, w tym uzasadnienie wyjaśniające podstawy faktyczne i prawne wydanego rozstrzygnięcia.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.