Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 915/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 7 , art 77  par 1  , art 107  par 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 145 par 1 pkt 1 lit c  , art 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/Kr 915//23 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Magda Froncisz (spr.) WSA Piotr Fronc Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2023 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję nr 208/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 23 maja 2023 r. znak: WOB.7721.434.2022.KJAS w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją nr 208/2023 z 23 maja 2023 r. znak: WOB.7721.434.2022.KJAS, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Z. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Limanowej nr 266/2022 z 8 września 2022 r., znak: NB.5160.77.2020, którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.), dalej "P.b.", PINB nie nałożył "na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych na dz. ew. nr [...], wzdłuż dz. ew. nr [...], położonej w miejscowości K. W., gmina M. D., woj. małopolskie, w zakresie budowy ogrodzenia", utrzymał w mocy decyzję I instancji.

Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "K.p.a." oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 P.b.

Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

PINB w Limanowej prowadził postępowanie w sprawie weryfikacji legalności przeprowadzenia robót budowlanych na działce nr [...] w m. K. W. w zakresie budowy ogrodzenia. Przedmiotem postępowania pozostawało wykonanie wyłącznie fundamentu betonowego.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego PINB decyzją nr 156/2019 z 11 kwietnia 2019 r. znak: NB.5160.142.2018 umorzył postępowanie we wskazanym wyżej przedmiocie, stwierdzając, że działka nr [...] nie stanowi drogi gminnej, a drogę wewnętrzną, będącą własnością osób fizycznych.

Z. C. wniósł od ww. decyzji PINB z 11 kwietnia 2019 r. odwołanie.

MWINB decyzją nr 569/2020 z 25 listopada 2020 r. znak: WOB.7721.263.2019.AJAN utrzymał w mocy ww. decyzję I instancji z 11 kwietnia 2019 r.

Następnie, po rozpatrzeniu wniosku Z. C., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 19 lipca 2021 r. znak: DON.7200.66.2021.ANM stwierdził nieważność ww. decyzji MWINB z 25 listopada 2020 r. znak: WOB.7721.263.2019.AJAN oraz poprzedzającej ją decyzji PINB z 11 kwietnia 2019r. GINB stwierdził, że istotne jest przeznaczenie działki na drogę gminną w planie miejscowym, a nie jej obecny status własnościowy. Stanowisko przyjęte przez PINB i MWINB skutkujące umorzeniem postępowania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za oczywiste i rażące naruszenie art. 105 § 1 K.p.a.

Kolejno, po rozpatrzeniu wniosku Z.. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy, GINB decyzją z 13 września 2021 r. znak: DON.7200.66.2021.MB utrzymał w mocy ww. własną decyzję z 19 lipca 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 stycznia 2022 r. sygn. VII SA/Wa 2437/21 odrzucił skargę Z. C. na ww. decyzję GINB z 13 września 2021 r.

Niezależnie od powyższych rozstrzygnięć, PINB w Limanowej prowadził postępowanie w sprawie weryfikacji legalności przeprowadzenia robót budowlanych na działce nr [...] w m. K. W. w zakresie budowy ogrodzenia o długości ok. 17,70 m i wysokości 1,45 m, posadowionego na fundamencie betonowym.

W ww. przedmiocie PINB decyzją nr 440/2020 z 9 grudnia 2020 r. znak: NB.5160.77.2020 umorzył postępowanie administracyjne.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło wobec ustalenia 21 października 2020 r. w wyniku czynności kontrolnych ma ww. działkach, że na działce nr [...] wzdłuż dz. ewidencyjnej nr [...] wybudowane zostało ogrodzenie o długości 17,70 m i wysokości 1,45 m, z gotowego murku oraz metalowych paneli. Szerokość drogi, przy ogrodzeniu wynosi 3,20 m - 4,40 m. W piśmie z 5 listopada 2020 r. znak: IZP.7021.1.44.2020 Zastępca Wójta Gminy M. D. wyjaśnił, że działka nr ewid.[...] w m. K. W. stanowi drogę wewnętrzną w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2023 r., poz. 645), dalej "u.d.p.", oraz jest we władaniu osób fizycznych na zasadach samoistnego posiadania.

Z. C. wniósł od ww. decyzji PINB z 9 grudnia 2020 r. odwołanie.

MWINB decyzją nr 404/2021 z 30 sierpnia 2021 r. znak: WOB.7721.598.2020.LMAT, na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchylił decyzję PINB z 9 grudnia 2020 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie organu przedmiotem postępowania jest wykonanie robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia na dz. nr [...], wzdłuż dz. nr [...].

Zgodnie z treścią art. 28 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 20 P.b., nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa ogrodzeń o wysokości nieprzekraczającej 2,20 m. W świetle powyższego MWINB uznał, że bezsprzecznie roboty budowlane polegające na budowie ogrodzenia o długości 17,70 m i wysokości 1,40 m na dz. nr [...], wzdłuż dz. nr [...], nie wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zwolnione były z dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej.

Jednakże działka, na której wykonane zostały przedmiotowe roboty budowlane (nr [...]) zlokalizowana jest na terenie objętym zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą nr XXXIV/281/05 Rady Gminy M. D. z dnia 28 stycznia 2005 r. (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2005 r., poz. 971, ze zm.), dalej "m.p.z.p.".

Teren ww. działki oznaczony jest symbolem 2.1.MN - przeznacza się na tereny koncentracji zabudowy mieszkaniowej, co nie wyklucza możliwości budowy ogrodzenia. Natomiast dz. nr [...], wzdłuż której wykonano sporne ogrodzenie, zlokalizowana w bezpośrednim sąsiedztwie dz. nr [...], oznaczona jest symbolem 4.2. KDD - tereny dróg publicznych. Drogi gminne dojazdowe klasy D. Istniejące drogi gminne i dojazdy do zespołów mieszkalno-usługowych, do utrzymania i modernizacji oraz drogi do realizacji. Dopuszczona realizacja dróg nie wyróżnionych w rysunku planu na warunkach określonych w § 11.

Norma zawarta w § 11 pkt 3 m.p.z.p.: ustala się następujące szerokości w liniach rozgraniczających: a) dla drogi krajowej Masy GP - 40 m, b) dla drogi wojewódzkiej klasy G - 25 m, c) dla dróg powiatowych klasy Z - 20 m, d) dla dróg gminnych lokalnych klasy L -12 m, e) dla dróg gminnych dojazdowych klasy D -10 m, f) dla dróg wewnętrznych i dojazdów do kilku działek - 8 m, g) dla dojazdów do pojedynczych działek - 6 m.

Zapisy planu wskazują, że sporne ogrodzenie zostało wykonane z naruszeniem obowiązującego prawa miejscowego. Roboty budowlane w tym zakresie co prawda są zwolnione z uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, jednak przedmiotowe "ogrodzenie" zlokalizowane jest w liniach rozgraniczających drogi. Organ wskazał treść § 11 pkt 9 m.p.z.p., w którym wymieniono jakie roboty budowlane stanowią wyjątek i pozostają niezwiązane ogólnym przeznaczeniem określonym dla terenów oznaczonych w m.p.z.p. symbolami 4.2 KDD: W liniach rozgraniczających drogi dopuszcza się realizację zatok postojowych, chodników i ścieżek rowerowych na zasadach określonych w przepisach szczególnych. Wzdłuż dróg, poza pasem jezdnym dopuszcza się realizację parkingów, na terenie będącym w dyspozycji inwestora, po uzyskaniu zgody zarządcy drogi i zachowaniu innych ustaleń planu. W liniach rozgraniczających drogi poza pasem jezdnym dopuszcza się realizację sieci infrastruktury technicznej po uzyskaniu zgody zarządcy drogi. Również w treści ww. normy realizacja robót budowlanych w zakresie budowy ogrodzenia nie została wymieniona jako dopuszczalna.

Reasumując MWINB stwierdził, że o ile PINB prawidłowo zakwalifikował przedmiotowe roboty budowlane jako nie wymagające uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, jednakże przez błędną interpretację zapisów m.p.z.p., gdzie wskazano w decyzji I instancji, iż wybudowanie przedmiotowego ogrodzenia nie narusza ustaleń m.p.z.p., gdyż ustalenia zawarte w tym planie dotyczące odległości ogrodzeń od dróg nie dotyczą dróg wewnętrznych, błędnie uznał, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe w myśl normy zawartej w art. 105 K.p.a.

Stanowisko to jest, zdaniem MWINB, błędne. Objęcie w planie miejscowym działki nr [...] symbolem 4.2.KDD oznacza, że teren ten został przeznaczony do realizacji drogi gminnej. Nie ma znaczenia, że obecnie na działce tej nie ma drogi publicznej o takiej kategorii. Istotne jest bowiem to jakie jest przeznaczenie tego terenu przewidziane w planie miejscowym, a nie faktyczny sposób jego użytkowania. Wynika to z istoty i funkcji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Sprzeciw od ww. decyzji MWINB z 30 sierpnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z.. C., generalnie zgadzając się z rozstrzygnięciem uchylającym odnoszącym się do kwestii planu miejscowego, jednak jego zdaniem organ odwoławczy nie wskazał jakie przepisy naruszono, oraz jakie kwestie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu. Ponadto zdaniem skarżącego organ odwoławczy winien orzec co do istoty sprawy.

Po rozpoznaniu sprawy ze sprzeciwu Z. C. WSA w Krakowie wyrokiem z 10 listopada 2021 r. sygn. II SA/Kr 1099/21 oddalił sprzeciw. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał m.in., że zaskarżona decyzja kasatoryjna MWINB z 30 sierpnia 2021 r. nie narusza art. 138 § 2 K.p.a., wobec czego sprzeciw nie mógł skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Sąd podkreślił, że ograniczył się do badania jedynie kwestii podstaw do zastosowania art. 138 § 2 K.p.a., nie jest natomiast władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia. Dalej WSA stwierdził, że skarżony organ uzasadnił w dostateczny i przekonywujący sposób, wbrew argumentacji sprzeciwu, w oparciu o konkretne okoliczności sprawy, spełnienie wyżej opisanych przesłanek z art. 138 § 2 K.p.a., ze względu na stwierdzone uchybienia w postaci błędnej oceny przez organ I instancji, iż sporne ogrodzenie nie narusza planu miejscowego, gdyż dotyczy drogi wewnętrznej. Organ odwoławczy prawidłowo dostrzegł, że inwestycja dotyczy terenu przeznaczonego w planie pod drogę publiczną i w świetle wyraźnie i precyzyjnie wskazanych w uzasadnieniu swojej decyzji przepisów § 11 pkt 3 oraz § 11 pkt 9 m.p.z.p., objęcie w planie miejscowym działki nr [...] symbolem 4.2.KDD oznacza, że teren ten został przeznaczony do realizacji drogi gminnej. Zasadnie uznał zatem organ odwoławczy, iż nastąpiło naruszenie przepisów w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie i dopiero po szczegółowym ustaleniu powyższych kwestii, możliwe będzie rozstrzygnięcie co do zgodności zrealizowanej inwestycji z planem miejscowym. Wymaga to zatem ponowienia analizy oraz istoty sprawy. Rozstrzygnięcie w I instancji winno być poprzedzone zbadaniem tejże kwestii, w tym czy nie obowiązują inne uregulowania tymczasowe w zakresie planu miejscowego. Teraz zatem należy ocenić zgodność spornej inwestycji z całym planem.

Prowadząc ponownie postępowanie PINB w Limanowej pismem z 1 kwietnia 2022 r. znak: NB.5160.77.2020 zawiadomił strony o połączeniu do wspólnego rozpatrzenia postępowań prowadzonych pod znakiem NB.5160.142.2018 i pod znakiem NB.5160.77.2020 w jednym postępowaniu prowadzonym pod znakiem NB.5160.77.2020.

Pismem z 11 kwietnia 2022 r. PINB zwrócił się do Urzędu Gminy w M. D. o wskazanie odległości osi drogi wg zapisów m.p.z.p. od granicy działki nr [...] w m. K. W. . Następnie za pismem z 12 kwietnia 2022 r. PINB ponownie zwrócił się do Urzędu Gminy o wskazanie planowanej szerokości jezdni drogi wzdłuż działki nr [...], udzielenie informacji, czy przedmiotowe ogrodzenie narusza ustalenia obowiązującego m.p.z.p., a także wskazanie zarządcy, o którym mowa w zapisach m.p.z.p. dot. terenów oznaczonych jako 4.2 KDD.

W odpowiedzi na powyższe wezwania, Wójt Gminy M. D. wskazał w piśmie z 28 kwietnia 2022 r. znak: IZP.670.7.2022.ZP, iż gmina nie jest zarządcą przedmiotowej drogi", a nadto, iż "w obecnym czasie nie przewidujemy budowy drogi na przedmiotowej działce drogowej, ponadto nie toczą się żadne postępowania administracyjne w celu uzyskania pozwolenia na jej budowę, dlatego nie możemy udzielić informacji o planowanej szerokości jezdni (...). Nie jesteśmy w stanie określić dokładnej odległości osi drogi wg. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...). Parametry drogi zostaną sprecyzowane dopiero w projekcie budowlanym sporządzanym na potrzebę budowania drogi publicznej".

Nadto, w odpowiedzi na ponowne wezwanie z 30 maja 2022 r., Wójt Gminy M. D. w piśmie z 24 czerwca 2022 r. znak: IZP.7230.149.2022 wskazał: "Gmina nie będąc formalnym zarządcą drogi na dz. ew. nr [...] uzgodniła lokalizację ogrodzenia uwzględniając zapisy i możliwe odstępstwa dopuszczone w MPZP Gminy M. D.. W związku z tym faktem informuję, że wybudowane ogrodzenie na dz. ew. nr [...] nie narusza ustaleń obowiązujących MPZP Gminy M. D.".

Następnie 8 września 2022 r., PINB wydał decyzję opisaną na wstępie decyzję nr 266/2022 znak: NB.5160.77.2020, którą nie nałożył na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał m.in., że dz. nr [...] stanowi własność M. T.. Działka nr [...] stanowi współwłasność osób prywatnych na zasadach posiadania samoistnego. Ogrodzenie usytuowane zostało w odległości ok. 0,85 -1,00 m od krawędzi drogi i taki stan utrzymuje się od września 2020 r. Powołując się na stanowisko Wójta Gminy M. D., PINB w Limanowej uznał, że przedmiotowe ogrodzenie nie narusza m.p.z.p., zatem brak było podstaw do orzekania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 P.b. Odnosząc się do pisma Z.. C. z 30 sierpnia 2022 r. PINB wskazał, że zebrany materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie jest wystarczający, w związku z czym brak jest podstaw do zobowiązania przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej.

Od ww. decyzji PINB z 8 września 2022 r. Z.. C. złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji merytorycznej, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił m.in., że w piśmie z 24 czerwca 2022 r. Gmina nie wskazała, z jakiego tytułu uznała się za "nieformalnego zarządcę drogi 2975". Pismo enigmatycznie ogranicza się do ogólnego tylko odniesienia się do zapisów i możliwych odstępstw w m.p.z.p. – bez wskazania i przytoczenia treści tych zapisów. Pismo nie daje podstaw prawnych swoich czynności w nin. Sprawie. W m.p.z.p. pojęcie "nieformalny zarządca drogi" nie występuje. Nie jest znana również czynność "uzgadnianie lokalizacji ogrodzenia". Droga na dz. nr [...] nie jest drogą gminną, zatem jej zarządcą ani "nieformalnym zarządcą" nie jest Wójt. Zatem treść pisma Gminy jest sprzeczna z u.d.p. Wójt nie jest również organem administracji architektoniczno-budowlanej w rozumieniu art. 80 P.b. Nie ma też uprawnień nadzorczych, w szczególności co do zgodności zagospodarowania terenu z m.p.z.p., na podstawie art. 81 P.b. Zatem pismo UG M. D. zostało wydane bez podstawy prawnej.

Skarżący zarzucił również pominięcie bez wskazania przyczyn jego wniosków dowodowych zawartych w piśmie z 30 sierpnia 2022 r. (o przesłuchanie strony – M. T., o wyjaśnienie daty, miejsca, warunków i trybu uzgodnienia lokalizacji ogrodzenia oraz o określenie położenia ogrodzenia względem drogi na podstawie opinii geodezyjnej), co jego zdaniem narusza art. 7, art. 77 i art. 78 K.p.a.

W uzasadnieniu opisanej na wstępie decyzji nr 208/2023 z 23 maja 2023 r. znak: WOB.7721.434.2022.KJAS, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wskazał, że jego zdaniem wyrażona przez organ I instancji ocena prawna, sprowadzająca się do konkluzji, iż likwidacja skutków naruszenia przepisów prawa w skutek budowy ogrodzenia zlokalizowanego na działce nr [...] nie wymaga wykonania określonych czynności lub robót budowlanych celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem była prawidłowa.

Zdaniem MWINB organ I instancji prawidłowo prowadził niniejsze postępowanie w oparciu o przepisy art. 50-51 P.b. Jak przesądził MWINB w treści decyzji nr 404/2021 z 30 sierpnia 2021 r., przedmiotowe roboty budowlane pozostawały zwolnione z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz z obowiązku dokonywania zgłoszenia (art. 29 ust. 2 pkt 20 P.b.).

W treści ww. decyzji z 30 sierpnia 2021 r. MWINB przesądził kwestię zakwalifikowania działki nr [...] jako drogi gminnej w rozumieniu przepisów m.p.z.p. "Objęcie w planie miejscowym działki nr [...] symbolem 4.2.KDD oznacza, że teren ten został przeznaczony do realizacji drogi gminnej. Nie ma znaczenia, że obecnie na działce tej nie ma drogi publicznej o takiej kategorii. Istotne jest bowiem to jakie jest przeznaczenie tego terenu przewidziane w planie miejscowym, a nie faktyczny sposób jego użytkowania. Wynika to z istoty i funkcji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego".

Odnosząc się do koniecznej weryfikacji ewentualnego naruszenia przepisów m.p.z.p. MWINB stwierdził, że PINB ponownie prowadząc postępowanie zasadnie wystąpił do organu planistycznego właściwego w udzielenia wyjaśnień w zakresie m.p.z.p.

Odpowiadając na zarzuty skarżącego MWINB wskazał, że Gmina udzieliła informacji w zakresie zgodności robót budowlanych z m.p.z.p. jako organ planistyczny. Wobec tego bez znaczenia pozostaje fakt, iż Gmina nie posiada tytułu prawnego do działki nr [...], ani nie pozostaje jej zarządcą.

Użyte w piśmie organu gminy z 24 czerwca 2022 r. pojęcia "uzgodnienia" nie wpływa w ocenie MWINB na samą istotę zawartego stanowiska Gminy. Jakkolwiek w ocenie MWINB Gmina nie pozostając zarządcą nie mogła uzgodnić realizacji przedmiotowego ogrodzenia, tak ww. pismo należy interpretować jako zajęcie stanowiska przez organ planistyczny w przedmiocie zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami m.p.z.p. Z pisma organu gminy wynika natomiast expressis verbis, iż "wybudowane ogrodzenie na dz. ew. nr [...] nie narusza ustaleń obowiązujących MPZP Gminy M. D.".

Wójt dokonał ww. ustaleń uwzględniając zapisy i możliwe odstępstwa dopuszczone w m.p.z.p. Mając na uwadze fakt zajęcia przez organ planistyczny jednoznacznego stanowiska w przedmiotowej sprawie, a także własną analizę zapisów m.p.z.p., organ odwoławczy wskazał, że PINB zasadnie odstąpił od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, gdyż naruszenie przepisów nie występuje.

Z. C. wniósł na ww. decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 208/2023 z 23 maja 2023 r. znak: WOB.7721.434.2022.KJAS, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaskarżając ją w całości. Wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji PINB, a także o zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił wielokrotnie, że MWINB jedynie fragmentarycznie przytoczył zapis pisma Wójta Gminy M. D. z 24 czerwca 2022 r.

Skarżący zarzucił, że cytat w brzmieniu przytoczonym na str. 4 decyzji zupełnie zniekształca treść pisma Wójta Gminy M. D. z 24 czerwca 2022 r., ponieważ zgodnie z oryginalną jego treścią, w pełnym i logicznym brzmieniu, informuje ono, iż wybudowane ogrodzenie nie narusza ustaleń m.p.z.p. - jednakże tylko - w związku z uzgodnieniem lokalizacji ogrodzenia, z uwzględnieniem zapisów i możliwych odstępstw dopuszczonych w m.p.z.p., dokonanym przez gminę, nie będącą formalnym zarządcą drogi. Cytatu o brzmieniu: "wybudowane ogrodzenie na dz. ew. 2973 nie narusza ustaleń obowiązujących MPZP Gminy M. D." - stanowi ingerencję w autentyczną treść pisma UG, o cechach manipulacji jego tekstem.

Skarżący podniósł, że podmiot o nazwie "nieformalny zarządca drogi" nie jest znany w prawie. Nie jest też znany w przepisach m.p.z.p., na którego to "zapisy", "możliwe odstępstwa", "ustalenia obowiązujące" - w sposób skrajnie ogólnikowy i enigmatyczny powołuje się pismo UG M. D. z 24 czerwca 2022 r.

Gmina M. D. przypisując sobie status podmiotu tzw. "nieformalnego zarządcy drogi" i samowolnie wyposażając siebie w uprawnienia do uzgadniania lokalizacji ogrodzeń, które takiemu podmiotowi nie przysługują, w istocie dopuszcza się nadużycia prawa.

Skarżący wskazał, że "Informacji z pisma UG M. D. nie przysługuje przymiot powagi rzeczy osądzonej. Dlatego też, w żadnej mierze nie jest ona wiążąca dla organu administracji. Zgodnie z art. 76 par. 3 kpa przepisy par. 1 i 2 tego artykułu nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych w tych przepisach. Takie dowody zostały zgłoszone we wnioskach z k-160 i z k-185 (...).

Decyzja MWINB w sposób nieuprawniony przyjmuje nowy fakt procesowy, którym ma być wykreowanie dodatkowej treści pisma UG M. D. z 24.VI.2022 r. w myśl której podpisujący pismo wójt Gminy wypowiadać się miał jako organ planistyczny".

Dalej skarżący podniósł, że w piśmie UG nie wskazano żadnych realnych i konkretnie wymienionych okoliczności, które sprawiają, że wybudowane ogrodzenie nie narusza przepisów m.p.z.p. Zupełny brak danych w tym względzie, w szczególności brak wskazania przepisów stanowiących podstawę prawną do ocen, i podstawę faktyczną, co do kryteriów zgodności ogrodzenia z m.p.z.p., czyni pismo UG dowolnym i nieweryfikowalnym, a zatem nie stanowi dowodu, przedmiotem którego, jest zgodność wybudowanego ogrodzenia z m.p.z.p., jako okoliczności mającej istotne znaczenie dla sprawy.

Końcowo skarżący zarzucił naruszenie art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 7, art. 78 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. z powodu braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, braku wskazania faktów, które decyzja uznaje za udowodnione w zakresie zgodności wybudowanego ogrodzenia z przepisami m.p.z.p., brak wskazania kryteriów faktycznych owej zgodności, brak wskazania w podstawie prawnej decyzji przepisów z aktu prawa miejscowego, jakim jest m.p.z.p., które zdaniem MWINB miały uzasadniać orzeczenie zawarte w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji.

Powyższe naruszenia przepisów prawa mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem zweryfikowane postępowaniem dowodowym okoliczności nin. sprawy, którego z nieznanych przyczyn nie przeprowadzono, na skutek pominięcia wniosków dowodowych, także bez wskazania po temu przyczyn, mogły doprowadzić do zupełnie przeciwstawnych konkluzji - niż to uczyniono w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji.

MWINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. MWINB podkreślił, że w niniejszej sprawie wypowiedział się WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 10 listopada 2021 r. sygn. II SA/Kr 1099/21, co wiąże w sprawie organy co do dalszego postępowania.

W piśmie procesowym z 27 października 2023 r. skarżący złożył wniosek dowodowy z dotychczas nieznanego mu dokumentu - pisma Zastępcy Wójta Gminy M. D. z 2 stycznia 2019 r. znak IZP.7230.120.2018, skierowanego do M. T.. Jak wskazał skarżący, w piśmie tym Zastępca Wójta, z upoważnienia Wójta, w odpowiedzi na wniosek z 19 grudnia 2018 r. w sprawie uzgodnienia ogrodzenia trwałego na dz. ew. nr [...], poinformował adresata, że wyraża zgodę na wykonanie ogrodzenia trwałego na dz. nr [...] od strony drogi na dz. nr [...] przewidzianej w m.p.z.p. kategorii 4.2 KDD, z następującymi uwagami:

a) Odległość zewnętrznej krawędzi ogrodzenia na dz. nr [...] od istniejącej krawędzi drogi asfaltowej na dz. nr [...] nie może być mniejsza niż 1.0 m, jako warunek konieczny w przyszłości do realizacji drogi publicznej na dz. nr [...],

b) Brama wjazdowa otwierana do wewnątrz lub przesuwna,

c) Po wykonaniu robót związanych z budową teren pasa drogowego należy uporządkować i doprowadzić do stanu poprzedniego.

Skarżący zarzucił, że budowa spornego ogrodzenia została rozpoczęta 17/18 grudnia 2018 r., czyli na 15 dni przed wydaniem uzgodnienia.

Wskazał, że w protokole oględzin niejednoznacznie zobrazowano odległość ogrodzenia od asfaltu jako 0.85-1,00.

Podniósł, że gdyby ww. pismo ujawniono wcześniej, to niniejsze postępowanie miałoby zupełnie inny przebieg, pozwoliłoby bowiem ustalić rzeczywisty stan faktyczny sprawy i zweryfikować spełnienie wyznaczonych warunków lokalizacji ogrodzenia.

Końcowo skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja sankcjonuje bezprawny stan rzeczy godzący w interes skarżącego i innych mieszkańców K. W. polegający na wykluczeniu możliwości urządzenia drogi gminnej o parametrach wyznaczonych w m.p.z.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Norma art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej "P.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a. Zgodnie z art. 133 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymująca w mocy decyzję PINB orzekającą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 P.b. o nienałożeniu "na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych na dz.ew. nr [...], wzdłuż dz.ew. nr [...], położonej w miejscowości K. W., gmina M. D., woj. małopolskie, w zakresie budowy ogrodzenia".

Jak trafnie podniósł MWINB w odpowiedzi na skargę, w związku z tym, że wyrok WSA w Krakowie z 10 listopada 2021 r. sygn. II SA/Kr 1099/21 jest prawomocny, Sąd w sprawie niniejszej zobowiązany był do wzięcia pod uwagę treści art. 170 P.p.s.a., w myśl którego to przepisu prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca orzeczenia w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Ratio legis art. 170 P.p.s.a. polega zatem na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (por. np.: wyroki NSA z 6 września 2016 r. sygn. II FSK 1901/14, z 23 czerwca 2017 r. sygn. I FSK 1474/15, z 31 maja 2016 r. sygn. akt II OSK 2295/14 – powołane w niniejszym uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 30 maja 2018 r., sygn. IV SA/Po 348/18).

I tak należy przyznać, że WSA w Krakowie w wyroku z 10 listopada 2021 r. sygn. II SA/Kr 1099/21, mimo charakterystycznej dla sprawy rozpoznawanej na skutek wniesienia sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej konieczności ograniczenia się do badania jedynie kwestii podstaw do zastosowania art. 138 § 2 K.p.a., jednoznacznie stwierdził, że sporna inwestycja budowy ogrodzenia dotyczy terenu przeznaczonego w planie pod drogę publiczną i w świetle wyraźnie i precyzyjnie wskazanych w uzasadnieniu swojej decyzji przepisów § 11 pkt 3 oraz § 11 pkt 9 m.p.z.p., objęcie w planie miejscowym działki nr [...] symbolem 4.2.KDD oznacza, że teren ten został przeznaczony do realizacji drogi gminnej.

Konieczne jest zatem szczegółowe zweryfikowanie zgodności zamierzenia z m.p.z.p., w tym zbadanie, czy nie obowiązują inne uregulowania tymczasowe w zakresie planu miejscowego.

Bezsporne było w sprawie przy tym, że inwestycja polegająca na budowie ogrodzenia o długości 17,70 m i wysokości 1,40 m na dz. nr [...], wzdłuż dz. nr [...], nie wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zwolniona była z dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 20 P.b.

Należy wskazać, że Sąd kontroluje legalność zaskarżonej decyzji przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Sąd wskazuje, że przyczyną uchylenia wydanych w niniejszym postępowaniu decyzji była przedwczesna, a co za tym idzie - wadliwa ocena niekompletnego, niewystarczającego materiału dowodowego.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że sporne ogrodzenie znajduje się w pasie drogowym działki nr [...] zaplanowanej w m.p.z.p. jako teren drogi publicznej oznaczony symbolem 4.2.KDD (§ 15 ust. 5 m.p.z.p.).

Z § 11 m.p.z.p., z uwzględnieniem zmiany dokonanej uchwałą Rady Gminy M. D. z dnia 8 lutego 2006 r. nr XLVIII/408/06 (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2006 r., poz. 1160), wynika, że prawodawca lokalny ustalił szerokości w liniach rozgraniczających dla dróg gminnych dojazdowych klasy D – 10 m (§ 11 pkt 3 lit. e), dla dróg wewnętrznych i dojazdów do kilku działek - 8 m (§ 11 pkt 3 lit. f). W podanych szerokościach, do czasu uregulowań prawnych, pozostaje dotychczasowe użytkowanie terenu i granice podziałów geodezyjnych. Przy realizacji nowych trwałych ogrodzeń obowiązuje ich usytuowanie w odległości co najmniej 5 m od osi jezdni drogi gminnej klasy D (...), dla pozostałych dróg publicznych poza wyznaczonymi liniami rozgraniczającymi.

Zgodnie z § 11 pkt 6 m.p.z.p. dopuszcza się, po uzyskaniu zgody właściwego zarządcy drogi, odcinkowe zawężenie parametrów określonych w punkcie 2, 3 i 4 wynikające z ukształtowania terenu lub istniejącego zainwestowania.

Dodatkowo, stosownie do § 3 ust. 2 i ust. 3 m.p.z.p., wyznaczone na rysunku planu linie rozgraniczające tereny infrastruktury technicznej i komunikacji, z wyjątkiem terenów kolejowych, są liniami orientacyjnymi. Dopuszcza się ich korektę wynikającą z projektów technicznych. Zmiana przebiegu linii nie może kolidować z innymi ustaleniami planu i powodować ograniczenia w zagospodarowaniu terenów sąsiednich. Zmiana linii rozgraniczającej pas drogowy wymaga zgody zarządcy drogi. Dopuszcza się zmianę linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu i różnych zasadach zagospodarowania w obrębie terenów przeznaczonych pod zabudowę, bez prawa ich poszerzania, o ile wyniknie to z potrzeby dostosowania do przepisów odrębnych.

Jak zatem widać z powyższego, kluczowymi do ustalenia w niniejszej sprawie okolicznościami jako punkt wyjścia, było precyzyjne ustalenie rzeczywistego usytuowania spornego ogrodzenia względem linii rozgraniczających przedmiotowej drogi, względnie osi jezdni lub istniejącej krawędzi drogi asfaltowej.

Tymczasem zarówno szerokość istniejącej drogi, jak i odległość ogrodzenia od krawędzi drogi zostały ustalone w "widełkach". Organ nadzoru powinien w toku oględzin do ich protokołu załączyć rysunek sytuacyjny ze zwymiarowanymi odległościami, względnie sporządzić mapkę odzwierciedlającą usytuowanie ogrodzenia i drogi wraz z liniami rozgraniczającymi i/lub osią/krawędziami. Zwymiarowanie naniesione na zdjęcia załączone do protokołu nr [...] (k. 26 i 29 akt adm.) jest zbyt mało dokładne i nie obejmuje ogrodzenia na jego całej długości.

Zauważyć nadto należy, że istotną kwestią mającą wpływ na niniejsze postępowanie, które toczy się właściwie od 2018 r. (prawie 5 lat), jest charakter prawny działki nr [...], która niewątpliwie przeznaczona jest w m.p.z.p. na publiczną drogę gminną, natomiast obecnie, jako droga wewnętrzna, jest współwłasnością osób fizycznych. W konsekwencji Wójt Gminy nie jest obecnie jej zarządcą w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 u.d.p. budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.

Dodatkowo, sporna droga nie jest urządzona z docelowo zaplanowanymi parametrami.

Niemniej jednak, wbrew stanowisku skarżącego, bez wątpienia Wójt jest organem planistycznym w tym sensie, że ma prawo dokonywania interpretacji miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jako organ właściwy do sporządzenia ww. aktu prawa miejscowego.

Wójt, burmistrz i prezydent miasta wydają np. na podstawie art. 217 i n. K.p.a. zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w tym zakresie interpretuje on ww. akt prawa miejscowego, tj. ocenia inwestycję w zakresie jej zgodności z postanowieniami planu miejscowego (i tylko w tym zakresie, nie może on oceniać np. spełnienia norm Prawa budowlanego).

Zatem zasadnie PINB zwracał się do Wójta Gminy M. D. o wskazanie odległości osi drogi wg zapisów m.p.z.p. od granicy działki nr [...], planowanej szerokości jezdni drogi wzdłuż działki nr [...], udzielenie informacji, czy przedmiotowe ogrodzenie narusza ustalenia obowiązującego m.p.z.p., a także wskazanie zarządcy, o którym mowa w zapisach m.p.z.p. dotyczącym terenów oznaczonych jako 4.2 KDD.

Należy jednak podkreślić, że niezależnie od treści odpowiedzi Wójta, we wszystkich powyższych kwestiach, poza interpretacją przepisów m.p.z.p., organ nadzoru zobowiązany jest również do dokonania samodzielnej oceny ww. zagadnień. Powyższe winno skutkować rzetelnym i kompletnym uzasadnieniem wykazania zgodności lub niezgodności inwestycji z m.p.z.p. Takiego uzasadnienia brak jest w decyzjach obu instancji.

Organy nadzoru budowlanego ograniczyły się do ogólnikowego stwierdzenia, że zgromadziły cały potrzebny materiał dowodowy, a skoro Wójt Gminy M. D. w piśmie z 24 czerwca 2022 r. potwierdził zgodność ogrodzenia z m.p.z.p., to kwestia ta została wykazana.

Takie stanowisko organów jest błędnie.

W powyższym zakresie należy zgodzić się ze skarżącym, że powołanie się na uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia uwzględniające zapisy i możliwe odstępstwa dopuszczone w m.p.z.p. jest zbyt ogólne i nie wystarcza do przyjęcia konkluzji o zgodności inwestycji z m.p.z.p. Stwierdzenie, że organy nadzoru dokonały własnej analizy zapisów m.p.z.p., uznać trzeba wobec ww. braków w uzasadnieniach decyzji za gołosłowne.

Wobec argumentacji skarżącego należy dodać, że mimo, iż niewątpliwie w obecnym stanie własnościowym Wójt nie jest zarządcą drogi w rozumieniu u.d.p., to racjonalne i zasadne jest kierowanie do niego zapytania o przyszłe plany co do drogi. Po pierwsze bowiem to Wójt reprezentuje Gminę, której rada uchwaliła m.p.z.p. i jest uprawniony i zobowiązany do interpretacji planu w zakresie zgodności z nim zamierzeń, po drugie skoro w m.p.z.p. drogę zaliczono do kategorii KDD, to zapewne Gmina zamierza, choć w bliżej nieokreślonej przyszłości, urządzić ww. drogę jako gminną, przejąć jej własność i zostać jej zarządcą.

Dlatego też mimo, że czynność "uzgadniania lokalizacji ogrodzenia" istotnie nie jest wprost uregulowana przepisami, to skierowanie się inwestora do Wójta w ww. zakresie należy ocenić jako w pełni racjonalne i uzasadnione.

Próba wyprowadzenia z faktu aktualnego braku zarządcy drogi publicznej, w rozumieniu u.d.p., absolutnej niemożności zastosowania § 11 pkt 6 m.p.z.p. godzi w cele prawodawcy lokalnego i interes inwestora. Nie wydaje się przy tym, by celem autora m.p.z.p. było przyznanie współwłaścicielom drogi wewnętrznej, będących jej zarządcami w rozumieniu art. 8 ust. 2 u.d.p., kompetencji odcinkowego zawężenia parametrów terenu przeznaczonego w przyszłości pod publiczną drogę gminną.

Nie jest też dopuszczalna taka wykładnia przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która z naruszeniem zasady proporcjonalności prowadziłaby do nieusprawiedliwionego ograniczenia możliwości zabudowy działki stanowiącej własność inwestora (por. wyroki NSA z 26 maja 2021 r., sygn. II OSK 2496/21, z 27 maja 2021 r., sygn. II OSK 2542/18).

W konsekwencji, kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, że zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało usunąć z obrotu prawnego, ze względu na naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., polegające na niewyjaśnieniu przez organy całości okoliczności sprawy i zaniechaniu podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy.

Efektem braków w postępowaniu dowodowym jest m.in. nieustalenie rzeczywistego położenia ogrodzenia względem drogi, w tym jej krawędzi, osi i linii rozgraniczających.

Z uwagi na naruszenie przepisów postępowania oczywiście przedwczesne byłoby wypowiadanie się w niniejszej sprawie przez Sąd w zakresie zgodności inwestycji z m.p.z.p., co winny uczynić organy nadzoru budowlanego po wyczerpującym ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę, mając na uwadze normę art. 153 P.p.s.a., organ I instancji winien uwzględnić wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu wykładnię przepisów prawa i wskazania co do dalszego postępowania, w ramach których organ winien ustalić rzeczywiste położenie ogrodzenia względem drogi, w tym jej krawędzi, osi i linii rozgraniczających, a także zbadać, czy sposób realizacji ogrodzenia i bramy wjazdowej umożliwi w przyszłości realizację drogi publicznej na dz. nr [...] w zakresie zaplanowanym w m.p.z.p.

Tylko kompletny materiał dowodowy pozwoli na ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy i prawidłowe rozważenie, czy inwestycja (ogrodzenie) nie narusza zapisów m.p.z.p.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności i uchybienia organów w gromadzeniu i ocenie materiału dowodowego, należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, o czym Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zastosuje się do powyższych wskazanych w niniejszym uzasadnieniu uwag.

O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego 500 zł tytułem uiszczonego należnego wpisu od skargi.