Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 75/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk AWSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2022 r. nr OA.7721.11.11.2022 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 75/23

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi A.S. jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 28 listopada 2022 r. nr OA.7721.11.11.2022 dotycząca nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podczas czynności kontrolnych ustalił, że na działce nr [...] położonej w [...] znajduje się parterowy, murowany budynek gospodarczy wykonany z cegły pełnej i silikatowej, pokryty jednospadowym dachem o konstrukcji drewnianej, krytym papą. Budynek posiada wymiary 8,40m x 2,70m i usytuowany jest w odległości 1,65 m od budynku mieszkalnego własnego oraz w granicy działki od strony północnej i zachodniej. Budynek nie posiada przyłączy i wewnętrznych instalacji. Narożnik budynku od strony południowo - zachodniej jest niepowiązany konstrukcyjnie, co spowodowało odspojenie ścian. Konstrukcja dachu jest przegnita, częściowo połamana i zapadnięta do środka, drzwi budynku połamane. Budynek nie jest zabezpieczony przed dostępem osób postronnych i nie jest użytkowany od ok. 2004 r.

Ze względu na zły stan techniczny przedmiotowego budynku gospodarczego mogący spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, PINB postanowieniem z 10 stycznia 2022 r. nr PINB.5162.1.1.2022 nałożył na P.B. obowiązek dostarczenia jego ekspertyzy technicznej. PWINB postanowieniem z 28 marca 2022 r. nr OA.7722.11.1.2022 uchylił ww. postanowienie w całości, stwierdzając, że organ powinien samodzielnie dokonać ustaleń określających zakres robót niezbędnych do wykonania.

PINB decyzją z 5 października 2022 r. nr PINB.5162.1.1.2021, działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej: u.P.b.) nakazał P.B. w terminie do dnia 31 grudnia 2022 r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr [...] w L., poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na:

przemurowaniu narożnika budynku od strony południowo - zachodniej wraz z uzupełnieniem ubytków w ścianie,

podstemplowaniu dachu budynku,

skutecznym zabezpieczeniu obiektu przed dostępem osób postronnych,

oznakowaniu budynku tablicami informującymi o istniejącym zagrożeniu.

W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał na poczynione w sprawie ustalenia, że przedmiotowy budynek gospodarczy znajduje się na mapie ewidencji gruntów wg stanu na 1976 r. Z informacji o działce wynika, że budynek niemieszkalny (gospodarczy) wybudowany został w 1920 r. Z aktu notarialnego Rep. A nr [...] z 9 grudnia 2004 r. przedłożonego 25 sierpnia 2022 r. przez P.B. wynika, że działka zabudowana jest budynkiem wielomieszkaniowym, piętrowym, z poddaszem użytkowym, murowanym, podpiwniczonym, o pow. użytkowej 251,40 m2, wybudowanym w latach 30 XX w. - część stara, zaś w latach 70 XX w. - część nowa, wymagającym generalnego remontu, oraz budynkami gospodarczymi - komórkami. Z uwagi na odległy okres budowy nie udało się dotrzeć do dokumentów związanych z pozwoleniem na budowę przedmiotowego budynku. W chwili obecnej zachodzi konieczność jego zabezpieczenia poprzez wykonanie zakresu robót wyszczególnionych w sentencji decyzji.

W odwołaniu od tej PINB A.S. zarzucił jej wydanie z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 90 u.P.b. polegającym na niezebraniu materiału dowodowego na okoliczność istnienia negatywnych przesłanek do wydania decyzji administracyjnej o usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości w budynku gospodarczym w sposób prowizoryczny. Podniósł, iż art. 5 ust. 2 u.P.b. określa, że wszelkie obiekty budowlane powinny być użytkowane zgodnie z przeznaczeniem, a także wymogami ochrony środowiska.

Po rozpatrzeniu odwołania, PWINB - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – opisaną na wstępie decyzją z 28 listopada 2022 r. utrzymał w mocy decyzję PINB z 5 października 2022 r., wyjaśniając, że stanowiący podstawę prawną kontrolowanej decyzji art. 66 u.P.b. nakłada na organ nadzoru budowlanego obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Przepis ten precyzuje ustawowy obowiązek podmiotów określonych w art. 61 u.P.b., tj. właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego do utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami o których mowa w art. 5 ust. 2 u.P.b., tj. w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Zakres rozstrzygnięcia każdorazowo zależy od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości.

W ocenie PWINB nie ma podstaw do uznania, że w przedmiotowej sprawie PINB dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, czy niewyjaśnienie zasadności przesłanek przemawiających za wydaniem zaskarżonej decyzji. Postępowanie przeprowadzone przez PINB pozwoliło na bezsporne ustalenie stanu technicznego budynku, roku budowy przedmiotowego budynku gospodarczego (1920 r.) oraz roku najstarszej mapy ewidencyjnej na której widniał (1976 r.).

Ustalony przez organ I instancji stan faktyczny nie budzi wątpliwości w zakresie konieczności wykonania robót budowlanych wskazanych w decyzji organu I instancji. Wnioski takie znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Pracownicy organów nadzoru budowlanego są specjalistami w dziedzinie procesu inwestycyjnego i są władni do samodzielnej oceny stanu technicznego obiektu o prostej konstrukcji, jak przedmiotowy budynek. Budynek gospodarczy niewątpliwie znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 3 u.P.b. Zakres czynności wskazanych przez PINB w zaskarżonej decyzji pozwoli wyeliminować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia. Utrzymanie obiektu w sposób zgodny z prawem w świetle art. 5 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. d, pkt 3 u.P.b. wiąże się ze spełnieniem wymagań dotyczących ochrony substancji obiektu, osób trzecich i ich bezpieczeństwa. W tym znaczeniu nakazane prace zabezpieczające mieszczą się w pojęciu prac mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Wobec faktu, iż obiekt wzniesiony został w latach 20-tych ubiegłego stulecia i istnieje do chwili obecnej, przyjąć należy, że wybudowany został legalnie. Takie stanowisko wyrażone zostało w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 kwietnia 2008 r. II SA/Wr 45/08, w którym wskazano, że skoro przepisy obowiązujące w czasie realizacji inwestycji nie obligowały inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego do archiwizowania dokumentacji związanej z realizacją tego obiektu, a organy wydające pozwolenia na budowę były zobligowane do przechowywania dokumentów dotyczących wydawanych pozwoleń na budowę tylko przez okres 5 lat, to z faktu, że nie zachował się żaden egzemplarz decyzji o pozwoleniu na budowę danego obiektu budowlanego nie można wyciągać wniosku, że obiekt został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej.

Końcowo PWINB wskazał, że odniesienie do zarzutów odwołującego wynika z treści uzasadnienia wydanej decyzji.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję PWINB z 28 listopada 2022 r. A.S. zarzucił:

1) naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 oraz art. 31 ust. 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niezebranie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wszystkich istotnych jej okoliczności - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Powyżej wskazanym wadliwym działaniem organy naruszyły również art. 8 k.p.a. podważając zaufanie obywatela do organów Państwa. Skutkowało to błędnym uznaniem przez organ, że przedmiotowy budynek został wybudowany legalnie, pomimo braku wykonania czynności niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami art. 40 u.P.b. z 1974 r. Przedmiotowy zdekapitalizowany budynek gospodarczy w składzie którego jest WC, ostojnik szamba i dwie komórki na skład opału nie jest zabezpieczony przed dostępem osób postronnych, nie ma drzwi i jest nieużytkowany od ok. 1995 r. po wykwaterowaniu lokatorów przez Urząd Miasta [...]. Na podstawie decyzji o nakazie rozbiórki z 11 września 2012 r. nr PINB-7356/1/8/2012 został częściowo rozebrany. Ma wymiary 2,90 m x 4,50 m i jest usytuowany przy trakcie pieszym. Został wyłączony z użytkowania, zamknięty i nie spełnia wymagań dotyczących m.in. bezpieczeństwa konstrukcji z uwagi na brak trwałego ogrodzenia. Stanowi zagrożenie dla osób postronnych i środowiska. Pokrycie dachu wykonane z papy przegniło i jest na całej powierzchni zarośnięte przez winobluszcz, posiada liczne ubytki, spróchniałe krokwie i nie ma rur spustowych,

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust.1 pkt 1 lit. a) i c), art. 2 ust. 2, art. 7 ust. 3 pkt 1, art. 61, art. 62 ust. 3, art. 63, art. 67 ust. 1 i art. 68 u.P.b. w stopniu rażącym - poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mając na uwadze czynności właściwego organu prowadzącego, rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz.U. Nr 198, poz. 2043),

3) art. 7 ust. 3 pkt 1 u.P.b., zgodnie z którym w przypadku obiektów nieużytkowanych lub niewykończonych, które nie nadają się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę budynku i uporządkowanie terenu; przeprowadzone przez organ I instancji czynności dowodowe w sprawie poprzestały na ustaleniach wg mapy ewidencji gruntów wg stanu na 1976 r. i oględzinach przeprowadzonych 14 grudnia 2021 r. Wydając postanowienie z 10 stycznia 2022 r. organ ten oparł się jedynie na lakonicznym opisie stanu budynku zamieszczonym w protokole oględzin i kilku zdjęciach z odległości 5 m (brak odpowiednich przyrządów, narzędzi pomiarowych).

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie, z ostrożności procesowej - na wypadek nieuznania przez Sąd, że powyższe naruszenie prawa miało charakter rażący - o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji jako wydanej bez podstawy prawnej oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z:

- ekspertyzy technicznej budynku gospodarczego przedłożonej przez P.B., mając na uwadze czynności właściwego organu prowadzącego i rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych,

- z dokumentu Burmistrza Miasta [...] z 22 kwietnia 1995 r. nr L.dz. Ri 7112/29/96/99 stwierdzającego, że budynek nie nadaje się do zamieszkania, w związku z czym lokatorzy tego budynku zostali wykwaterowani ze względu na zagrożenie życia i mienia, a zatem budynek gospodarczy jest obiektem nieużytkowanym,

- z decyzji PINB w [...] z 11 września 2012 r. nr PINB-7356/1/8/2012 w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w L. przy ul. [...] o wymiarach 2,90 x 4,50 m.

W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży z 30 stycznia 2023 r. P.B. sprzedał działkę nr [...] wraz z zabudowaniami M.W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja PWINB z 28 listopada 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję PINB w [...] z 5 października 2022 r. nakazującą P.B. (jako właścicielowi) w terminie do 31 grudnia 2022 r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w zlokalizowanym na działce nr [...] w L. budynku gospodarczym, poprzez przemurowanie narożnika budynku od strony południowo - zachodniej wraz z uzupełnieniem ubytków w ścianie, podstemplowaniu dachu budynku, zabezpieczeniu obiektu przed dostępem osób postronnych oraz jego oznakowaniu tablicami informującymi o istniejącym zagrożeniu.

Dokonując w granicach wyżej opisanych kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowił przepis art. 66 ust. 1 u.P.b., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Celem regulacji zawartej w art. 66 ust. 1 u.P.b. jest ukierunkowanie działań na utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym i estetycznym, zapewniającym możliwość ich użytkowania w sposób niezagrażający dobrom chronionym prawem. Przepis ten nie tworzy dla właścicieli obiektów budowlanych nowych obowiązków, lecz precyzuje ustawowe obowiązki wynikające w szczególności z art. 61 w zw. z art. 5 ust. 2 u.P.b., zabezpieczając przy tym ich wykonalność; wg art. 61 u.P.b., właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami o których mowa w art. 5 ust. 2, oraz 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury (...), w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska (stosownie do art. 5 ust. 2 u.P.b., obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7).

Za nieodpowiedni stan techniczny obiektu z reguły odpowiada zużycie pewnych elementów czy pogorszenie substancji, będące wynikiem braku dbałości o jego stan techniczny (niewłaściwe użytkowanie, brak remontów).

W rozpoznawanej sprawie podstawą do uznania nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku gospodarczego, mogącego zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi i bezpieczeństwu mienia, były przeprowadzone przez organ nadzoru budowlanego I instancji oględziny, w toku których stwierdzono jego zły stan techniczny wynikający m.in. z odspojonego od strony południowo – zachodniej narożnika, przegnitej i zapadniętej konstrukcji dachu oraz połamanych drzwi, z czym zestawiono brak zabezpieczenia budynku – jako nieużytkowanego – przed dostępem osób postronnych.

W ocenie Sądu, ustalenia te nie budzą zastrzeżeń, a podnoszone przez skarżącego tak na etapie postępowania odwoławczego jak i skargowego zarzuty co do zasady dotyczą niewłaściwej ich kwalifikacji i błędnie nałożonych obowiązków, które jego zdaniem powinny zmierzać do nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu.

Sąd w całości akceptuje stanowisko organu I i II instancji, że opisany stan techniczny budynku – aczkolwiek niewątpliwie zły – nie kwalifikuje go do rozbiórki. W tym zakresie słusznie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji PWINB, że zakres rozstrzygnięcia każdorazowo zależy od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości. Stosunkowo nieduże rozmiary przedmiotowego budynku, jego przeznaczenie i prosta konstrukcja nie wiązały się z koniecznością sporządzenia ocen technicznych lub ekspertyz o których mowa w art. 81c ust. 2 u.P.b., a wystarczająca do oceny jego stanu technicznego była fachowa wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego, którzy adekwatnie do poczynionych ustaleń nałożyli obowiązki wyszczególnione w sentencji decyzji PINB.

W kontekście zarzutów skargi wskazujących na zasadność orzeczenia obowiązku rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego, zwrócenia uwagi wymaga treść art. 67 ust. 1 u.P.b., zgodnie z którym jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, że organy nadzoru budowlanego mają obowiązek w ramach swoich kompetencji rozstrzygnąć o nakazie usunięcia nieprawidłowości w trybie art. 66 u.P.b. lub nakazie rozbiórki na podstawie art. 67 u.P.b., adekwatnie do okoliczności konkretnej sprawy (tak wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r. II OSK 1286/20 - LEX nr 3600438), a także że zwrot "nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia" o którym mowa w art. 67 ust. 1 p.b. odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem (m.in. wyroki NSA z 25 sierpnia 2020 r. II OSK 669/20 - LEX nr 3157747 i z 21 kwietnia 2020 r. II OSK 864/19 - LEX nr 3034377).

Wbrew oczekiwaniom skarżącego, nakaz rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego nie może być więc wiązany jedynie z faktem jego nieużytkowania, z pominięciem stanu technicznego, a także zamiarów właściciela obiektu. Fakt braku użytkowania obiektu budowlanego nie wyklucza bowiem zastosowania art. 66 ust. 1 u.P.b. i nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli obiekt nadaje się do remontu lub odbudowy. Na taki zamiar wskazywał zresztą w toku postępowania administracyjnego jego właściciel, będący adresatem nałożonych obowiązków. Ubocznie Sąd wskazuje, że taką wolę wyraził też na etapie postępowania sądowego – do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku - nowy właściciel nieruchomości (zmiana właściciela nieruchomości która nastąpiła 30 stycznia 2023 r., a więc już po wydaniu zaskarżonej decyzji, pozostaje bez znaczenia dla oceny jej prawidłowości).

Zwrócenia uwagi wymaga także, że również skarżący nie przedstawił w toku postępowania żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń wskazujących na konieczność orzeczenia przez organy nakazu rozbiórki. Jako chybiony w związku z tym jawi się zarzut niezastosowania przez orzekające w sprawie organy obok art. 67 ust. 1 u.P.b. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych, w tym jego § 2 pkt 1, wg którego przed wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, o której mowa w art. 67 u.P.b., właściwy organ ustala przyczyny niewykonania przez właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego remontu, odbudowy lub wykończenia obiektu budowlanego; o zasadności tego zarzutu nie przesądza nawet fakt niewykonania w terminie obowiązków wskazanych w decyzji PINB, co niewątpliwie związane było również ze składanymi przez skarżącego w sprawie środkami odwoławczymi i zaskarżenia).

Dodatkowo - na poparcie stanowiska organów wynikającego z wydanych w sprawie decyzji – należy wskazać, że organ I instancji prowadził już postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] w [...], która zakończyła się wydaniem 11 września 2012 r. decyzji nr PINB-7356/1/8/2012, na mocy której nakazano właścicielowi nieruchomości rozbiórkę części tego (nieużytkowanego) budynku o wymiarach 2,90 x 4,50 m; jak wynika z akt administracyjnych sprawy, rozbiórka w tym zakresie została dokonana. Ponieważ zakresem tej decyzji nie objęto (części) budynku stanowiącego przedmiot postępowania w niniejszej sprawie, pośrednio wynika z tego wniosek o jej lepszym - chociaż także wymagającym ingerencji organów nadzoru budowlanego - stanie technicznym (aktualnie prowadzone postępowanie nie wykazało jego pogorszenia do stanu uzasadniającego nakazanie rozbiórki).

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje podjęta w skardze próba merytorycznego powiązania złego stanu technicznego budynku gospodarczego i braku jego użytkowania z faktem złego stanu technicznego posadowionego także na działce nr [...] budynku mieszkalnego, co ze względu na zagrożenie życia i mienia jego mieszkańców znalazło się u przyczyn ich wykwaterowania w 1995 r.

Prowadzone w rozpoznawanej sprawie postępowanie – którego konsekwencją było wydanie zaskarżonej decyzji PWINB z 28 listopada 2022 r. i poprzedzającej ją decyzji PINB z 5 października 2022 r. – dotyczyło tylko i wyłącznie położonego na działce nr [...] budynku gospodarczego i w żadnej mierze nie odnosiło się do budynku mieszkalnego, którego stan techniczny nie ma znaczenia dla działań podejmowanych przez organy nadzory budowlanego względem budynku gospodarczego /Sąd stwierdza – co jest mu wiadome z urzędu – że względem budynku mieszkalnego toczyło się odrębne postępowanie, w którym PINB decyzją z 17 stycznia 2022 r. nr PINB.5162.1.1.2021 nakazał P.B. zabezpieczyć budynek mieszkalny zlokalizowany na położonej w [...] działce nr [...] przed dostępem osób postronnych, poprzez wygrodzenie taśmą i oznakowanie tablicami ostrzegawczymi o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, w terminie do 31 marca 2022 r. Decyzja ta na skutek odwołania skarżącego, decyzją PWINB z 1 kwietnia 2022 r. nr OA.7721.11.2.2021 została uchylona w części dotyczącej terminu wyznaczonego na wykonanie obowiązku (w tym zakresie został wyznaczył nowy termin do dnia 29 kwietnia 2022 r.), natomiast w pozostałym zakresie została utrzymana w mocy; skarga A.S. na decyzję PWINB została oddalona prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z 13 października 2022 r. II SA/Rz 547/22/.

Bez wpływu na wydane w sprawie rozstrzygnięcia dotyczące budynku gospodarczego pozostają także podejmowane przez skarżącego w toku postępowania próby podważenia legalności istnienia na działce nr [...] budynku mieszkalnego a związane z brakiem dokumentacji dotyczącej pozwolenia na budowę; prawidłowo odniósł się do tego w zaskarżonej decyzji PWINB, którego stanowisko Sąd w pełni podziela.

Reasumując, obowiązkiem właściciela obiektu budowlanego jest utrzymywanie go w należytym stanie technicznym, a realizację tych wymogów zabezpieczają przepisy u.P.b. W zaistniałym stanie faktycznym organ nadzoru budowlanego I instancji stwierdzając zaniedbanie obowiązków właścicielskich związanych z utrzymaniem budynku gospodarczego w odpowiednim stanie technicznym, wydał prawidłową pod względem prawnym decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i jego zabezpieczenie. Okoliczności z tym związane zostały w postępowaniu odwoławczym właściwie ocenione przez PWINB, który zaskarżoną decyzją z 28 listopada 2022 r. utrzymał w mocy decyzję PINB z 5 października 2022 r.

Celowość i prawidłowość zastosowania w sprawie regulacji art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 u.P.b. nie budzi wątpliwości, a okoliczności znajdujące się u podstaw wydanych decyzji zostały w pełni wykazane i uzasadnione, spełniając wymogi art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., co wyklucza zasadność zarzutów skargi naruszenia wskazanych w niej przepisów prawa materialnego (u.P.b.) oraz procesowego (k.p.a.).

Z podanych przyczyn – nie stwierdzając uchybień przepisom prawa materialnego i procesowego podlegających uwzględnieniu z urzędu - Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.