Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 409/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Wojewody z dnia 2 czerwca 2009 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji: zespół hal magazynowych wraz z zapleczem socjalno- biurowym oraz towarzysząca infrastruktura w zakresie I etapu, tj. budynku biurowego G2, hal magazynowych A1, A2, A3, A4, B1, B2, C, D, E, i F wraz z infrastruktura oraz budynkiem portierni, budynkiem punktu zdawczo – odbiorczego, zbiornikiem wody przeciwpożarowej oraz drogami wewnętrznymi przy ul. B., M. i K. we W., oznaczenie geodezyjne: działki nr [...],[...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...] [...] obręb P.P. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 6 lipca 2009 r. spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 2 czerwca 2009 r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 4 marca 2009 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą spółce B. Sp. z o. o. pozwolenia na budowę inwestycji: zespołu hal magazynowych wraz z zapleczem socjalno- biurowym oraz towarzysząca infrastrukturą w zakresie I etapu, tj. budynku biurowego G2, hal magazynowych A1, A2, A3, A4, B1, B2, C, D, E, i F wraz z infrastruktura oraz budynkiem portierni, budynkiem punktu zdawczo – odbiorczego, zbiornikiem wody przeciwpożarowej oraz drogami wewnętrznymi przy ul. B., M. i K. we W., oznaczenie geodezyjne: działki nr [...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...] obręb P. P.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany, poza przełożeniem sieci wodociągowej i gazowej, nie przewiduje przełożenia sieci kanalizacji deszczowej, z której w chwili obecnej korzysta skarżący. Przedmiotowa sieć kanalizacji deszczowej, przewidziana zgodnie z projektem do likwidacji, stanowi jedyny możliwy sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych z nieruchomości skarżącego. Skarżąca spółka podniosła, że od momentu wybudowania zakładu produkcyjnego korzysta z istniejącej w chwili obecnej sieci kanalizacji deszczowej kd750, która zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym została przewidziana do likwidacji, bez zaprojektowania alternatywnego przebiegu sieci, a nawet bez jej przełożenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda zwrócił uwagę, że w umowie sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 27 czerwca 2003 r. przez C. S.A. i D., ustanowiono na rzecz każdoczesnych użytkowników wieczystych działek nr [...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...][...] oraz właścicieli wzniesionych tamże budynków, budowli i urządzeń, służebności gruntową polegającą na prawie nieodpłatnego korzystania z sieci kanalizacyjnych na działkach [...][...][...][...][...][...][...][...][...] , jednakże tylko do dnia 31 grudnia 2005 r. Powyższą umową z D. wyraziło zgodę na korzystanie nieodpłatne przez C. S.A., w tym także przez stronę skarżącą będącą następcą prawnym C. S.A. ze wszystkich odcinków sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej na działce nr [...], w celu odprowadzania wód deszczowych i ścieków sanitarnych ze wszystkich nieruchomości objętych księgą wieczystą nr [...] oraz z działki [...], przez działkę nr [...], (przy czym wody opadowe odprowadzone będą do osadnika na działce nr [...]i dalej do rzeki W.), ale tylko do 31 grudnia 2005 r. Ponadto, C. S.A. zobowiązał się, o czym strona skarżąca winna była wiedzieć, do zaprzestania z korzystania ze wszystkich odcinków kanalizacji do odprowadzania wód opadowych, ścieków sanitarnych i przemysłowych jakie położone są działce nr [...] w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. i wyraził zgodę na dokonanie przez D. sp. z o.o. po tym terminie, odcięcia i likwidacji wszelkich położonych na działce nr [...] odcinków kanalizacji do odprowadzania wód opadowych, ścieków sanitarnych i przemysłowych oraz urządzeń do ich oczyszczania.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył:

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej ,,p.p.s.a."), stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora jak i pozostałe strony tego postępowania.

Dodatkowo, należy zauważyć, że wykonanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jest realizacją ,,prawa zabudowy", określonego w art. 4 tej ustawy, w związku z czym wytrzymanie wykonania takiej decyzji winno mieć charakter wyjątkowy. Prawo to stanowi po części realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności, wyrażonej w art. 21 i 64 Konstytucji RP i jako takie, powinno podlegać szczególnej ochronie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 1026/05, Lex Polonica nr 409847).

Rozpatrując złożony wniosek należy mieć także na uwadze treść art. 35a ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję.

Przenosząc powyższe rozważenia na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że działając z urzędu, jak również biorąc pod rozwagę okoliczności przywołane przez stronę skarżącą, Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast podniesione przez stronę skarżącą w uzasadnieniu skargi uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organy prawa oraz jego skutków. W ocenie Sądu budowa czy przebudowa obiektu zawsze prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, ale nie jest procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym wskazane przez skarżącą spółkę następstwa procesu inwestycyjnego prowadzonego zgodnie z przepisami prawa, chociażby przez skarżącą były postrzegane jako negatywne, nie są objęte zakresem wskazanego przepisu, gdyż nie powodują wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też samo twierdzenie skarżącej spółki wskazujące, że likwidacja sieci kanalizacji deszczowej stanowiącej jedyny możliwy sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych z nieruchomości nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która dotyczy przecież zatwierdzenia projektu budowlanego sporządzonego przez osoby do tego przygotowane i za projekt odpowiedzialne. Ponadto dla strony skarżącej nie może być zaskoczeniem, że możliwość korzystania przez nią z sieci kanalizacji deszczowej położonej na działce nr 1/51, została ograniczona w czasie, tj. do dnia 31 grudnia 2005 r.

W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.