Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SAB/Po 9/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 8 i 9, art. 53 § 2b, art. 119 pkt 4,  art. 149 § 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 262 § 6
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przekazania zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 21 lutego 2023 r. (wpływ do organu: 23 lutego 2023 r.) K. P., reprezentowana przez adw. P. B., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przekazaniu zażalenia z 04 stycznia 2023 r.

na postanowienie Prezydenta z 19 grudnia 2022 r. nr [...]

w przedmiocie nałożenia kary porządkowej w wysokości [...] zł.

W skardze skarżąca wniosła o:

1) stwierdzenie, że Prezydent dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,

2) zobowiązanie Prezydenta do załatwienia sprawy, wyznaczając dodatkowy 7-dniowy termin jej załatwienia,

3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych,

4) wymierzenie ww. organowi grzywny w maksymalnej wysokości,

5) przyznanie od organu na rzecz skarżącej kwoty [...] zł, na podstawie art. 149 § 1

w zw. z art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, a obecnie: Dz. U. z 2023 r.

poz. 259 z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.").

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że do dnia 21 lutego 2023 r. (na dzień złożenia skargi) Prezydent nie przekazał zażalenia z 4 stycznia 2023 r. do organu wyższego stopnia.

Niniejsza skarga została poprzedzona ponagleniem z 5 lutego 2023 r. (wpływ do organu: 05 lutego 2023 r.).

Pełnomocnik skarżącej podniósł, że w dniu 18 stycznia 2023 r. Prezydent przekazał za pośrednictwem systemu ePUAP edytowalny plik [...] zawierający pismo nazwane Postanowienie oraz oznaczenie sprawy: [...], które nie zostało prawidłowo podpisane. Wyjaśnił również, że z treści przekazanego 18 stycznia 2023 r. pisma wynika, że organ postanowił uchylić karę porządkową nałożoną na spółkę. Następnie pełnomocnik podniósł, że z uwagi na fakt, że pismo organu

z 18 stycznia 2023 r. doręczone spółce nie zawiera minimum dla uznania tego pisma za postanowienie, to nie jest postanowieniem o uchyleniu nałożonej kary porządkowej. Zdaniem skarżącego nawet gdyby przyjąć, że wydane i podpisane zostało przez organ prawidłowe postanowienie, to postanowienie to nie zwalnia organu od obowiązku przekazania organowi odwoławczemu złożonego zażalenia.

Prezydent w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że wydał 18 stycznia 2023 r., postanowienie o uchyleniu postanowienia z 19 grudnia 2022 r., ponieważ spółka złożyła 4 stycznia 2023 r. jednocześnie dwa pisma, tj. odpowiedź na wezwanie organu - tym samym czyniąc zadość obowiązkowi poinformowania o stanie faktycznym oraz zażalenie na postanowienie o nałożeniu kary porządkowej, które w swej istocie, a także w celu usprawnienia toczącego się postępowania, zostało uznane przez organ za wniosek o uchylenie kary porządkowej.

Zdaniem Prezydenta, nie sposób przyjąć, aby organ w zakresie objętym skargą, dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Jak wskazuje organ, wyżej opisany błąd, którego finalnym efektem jest przedmiotowa skarga, nie niweczy podstawowej przyczyny, dla której Prezydent wszczął postępowanie, tj. określenia wysokości zobowiązania podatkowego skarżącej na lata 2020 - 2021. Jednocześnie organ zgodził się ze skarżącą, że efektem uchylenia postanowienia o nałożenia kary porządkowej mogło być powstanie stanu bezczynności, jednak mając na względzie fakt zarzutów i wniosków wyartykułowanych w skardze, należałoby przyjąć, że ocena charakteru przedmiotowego stanu powinna być poczyniona w szerszym kontekście, obejmującym całokształt czynności podejmowanych przez organ w toczącym się postępowaniu, adekwatność kary porządkowej nałożonej na skarżącą do okoliczności

i szacowanej wysokości zobowiązania podatkowego czy powstałą w okolicznościach niniejszej sprawy potrzebę wydania przez organ korzystnego dla podatnika rozstrzygnięcia, tj. takiego, które definitywnie skończyłoby ten poboczny wątek postępowania.

Ponadto Prezydent poinformował, iż 23 marca 2023 r. przekazał do organu odwoławczego zażalenie z 04 stycznia 2023 r.

W tym stanie rzeczy Prezydent wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych

w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Dalsze przypadki zaskarżalnej bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zostały unormowane w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.

Skargi w tym przedmiocie mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny

w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., co też miało miejsce

w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. formalnym wymogiem dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest, co do zasady, poprzedzenie jej ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Przy tym, jak podkreśla się w orzecznictwie, ponaglenie dla jego skuteczności musi zostać wniesione w toku postępowania, którego dotyczy zarzucana organowi opieszałość

[por. postanowienie NSA(7) z 02.09.2020 r., II OSK 3732/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w internecie; w skrócie "CBOSA"]. Natomiast to, czy w ogóle, i ewentualnie w jaki sposób, ponaglenie zostało rozpatrzone przez właściwy organ, nie ma znaczenia dla dopuszczalności skargi, ani dla jej skuteczności (por. wyroki NSA: z 25.09.2018 r., II OSK 1659/18; z 30.01.2020 r., II OSK 3092/19; z 13.10.2020 r., II OSK 71/20, CBOSA).

W kontrolowanej sprawie jest poza sporem, że skarżąca spółka wniosła wymagane ponaglenie – pismem z 05 lutego 2023 r., które wpłynęło do Prezydenta dnia 05 lutego 2023 r.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania skargi, należy mieć na względzie, że w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 oraz art. 149 § 1 p.p.s.a. zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji publicznej w procedowaniu może przybrać dwie postaci – bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie (jej tytułu "SKARGA na bezczynność organu podatkowego – Prezydenta Miasta, zarzutów oraz uzasadnienia) jasno wynika, że autor skargi uczynił jej przedmiotem tylko jedną

z ww. normatywnych postaci opieszałości organu administracji publicznej w załatwieniu sprawy, a mianowicie bezczynność.

.Pojęcie "bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 oraz art. 149 § 1 p.p.s.a. sprowadza się do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie (por. R. Suwaj, Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej, W. 2014, s. 57).

W ocenie Sądu analiza udokumentowanych w aktach sprawy czynności Prezydenta oraz terminów ich podjęcia prowadzi do wniosku, że organ ten nie dopuścił się bezczynności, wobec tego zarzut skargi dotyczący bezczynności należało ocenić jako niezasadny.

Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z 19 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta nałożył na skarżącą spółkę karę porządkową w wysokości [...] zł, z uwagi na bezzasadne niezłożenie wyjaśnień na wezwanie organu. Postanowienie zostało doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi.

Pismem z 4 stycznia 2022 r. spółka złożyła zażalenie na ww. postanowienie.

W odpowiedzi na złożone zażalenie organ I instancji na podstawie art. 262 § 6 O.p. postanowieniem z 18 stycznia 2022 r. uchylił nałożoną karę.

Spółka złożyła ponaglenie w sprawie przekazania zażalenia przez Prezydenta Miasta, a następnie skargę na bezczynność organu podatkowego poprzez nieprzekazanie zażalenia organowi odwoławczemu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W ocenie Sądu organowi podatkowemu, który w trybie art. 262 § 6 O.p. uchylił karę porządkową, zarzucić można naruszenie przepisów postępowania, a nie bezczynność. Od postanowienia o nałożenie kary porządkowej przysługują bowiem dwa środki prawne: zażalenie oraz wniosek o uchylenie kary. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że organ zareagował na zażalenie skarżącej i złożone wyjaśnienia, wydając z naruszeniem prawa postanowienie na podstawie art. 262 § 6 O.p., w którym uchylił nałożoną karę porządkową. Jednak zastosowanie błędnego trybu nie jest tożsame z bezczynnością organu. Organ nie przekazał w terminie zażalenia, ponieważ uznał sprawę za załatwioną poprzez uchylenie kary porządkowej.

W związku z powyższym w ocenie Sądu skarga na bezczynność jest nieuzasadniona.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.