Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 351/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2012-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2011r., nr [...] w przedmiocie pomocy w formie bezpłatnych posiłków na skutek wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 października 2011r., sygn. akt II SA/Op 351/11 o oddaleniu skargi T. R. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 października 2011r. (sygn. akt II SA/Op 351/11), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2011r., nr [...].

Na skutek wniosków skarżącego z dnia 11 października 2011r., doręczono mu w dniu 8 listopada 2011r. odpis zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem, a także postanowieniem z dnia 28 października 2011r. ustanowiono mu adwokata z urzędu. Na tej podstawie, tut. Sąd wystąpił pismem z dnia 28 października 2011r. do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o wyznaczenie skarżącemu pełnomocnika. W odpowiedzi na powyższe, Okręgowa Rada Adwokacka w [...], pismem z dnia 10 listopada 2011r. poinformowała tut. Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego T. R. w niniejszej sprawie została wyznaczona adwokat A. S.

W dniu 13 grudnia 2011r. wpłynęło do Sądu pismo adwokat A. S., w którym pełnomocnik powołując się na treść przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podniosła, iż ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest jednoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa z mocy prawa. Następnie pismem procesowym z dnia 14 grudnia 2011r., wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 11 października 2011r. Uzasadniając wniosek podniosła, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 8 listopada 2011r., zanim został ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu. O fakcie wyznaczenia na pełnomocnika z urzędu, adwokat A. S. dowiedziała się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 10 listopada 2011r., które zostało jej doręczone w dniu 16 listopada 2011r. W ocenie pełnomocnika, sytuację w sprawie utrudniła okoliczność, że w doręczonym pełnomocnikowi piśmie z dnia 28 października 2011r., była mowa o różnych osobach i decyzjach, a także nieprawidłowo pouczono ją o konieczności uzyskania pełnomocnictwa od skarżącego (o co zresztą wystąpiła), a wyjaśnienie tych kwestii zajęło pełnomocnikowi dodatkowy czas. Ponadto dodała, że nie prowadząc tej sprawy wcześniej, zmuszona była ustalić wszystkie okoliczności sprawy, dokonać wglądu do akt sprawy, wyjaśnić stanowisko skarżącego, z którym kontakt był utrudniony z uwagi na zamieszkiwanie skarżącego w innej miejscowości, niż pełnomocnik.

Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik wniosła skargę kasacyjną od wyżej podanego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej - P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem". Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie o przyznanie prawa pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Jeżeli zatem stronie skarżącej został doręczony odpis orzeczenia, to od tego momentu, zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W tym miejscu należy podkreślić, że termin, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony. Zatem skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej i nadanie sprawie dalszego biegu jest możliwe w przypadku złożenia przez pełnomocnika, w terminie przewidzianym w art. 87 § P.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uwzględnieniu tego wniosku przez Sąd.

Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 P.p.s.a).

Z punktu widzenia powołanych regulacji, należy również uwzględnić specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika z urzędu, po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że jakkolwiek ustanowienie pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia w sprawie, nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to fakt ten może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżącego, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza bowiem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 P.p.s.a dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex nr 564223, podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lutego 2009r., sygn. akt III CZP 117/08).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku stwierdzić należy, że adwokat A. S. dowiedziała się, iż została ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu w dniu 16 listopada 2011r., co potwierdzają załączone do akt sprawy dokumenty (por. k-65 akt sądowych). Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 16 grudnia 2011r., czyli w trzydziestym dniu od dnia dowiedzenia się o fakcie wyznaczenia na pełnomocnika z urzędu, oznacza, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany. Co do kwestii braku winy - jako przesłanki zasadności przedmiotowego wniosku – przyjąć należy, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem pozostawał on w usprawiedliwionym oczekiwaniu na wyznaczenie w sprawie pełnomocnika z urzędu. Z kolei wyznaczony pełnomocnik podjął czynności procesowe skutecznie i bez zbędnej zwłoki.

Reasumując, złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku z dnia 11 października 2011r., podlegał uwzględnieniu, o czym tutejszy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia