Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 754/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie
Powołane przepisy: article: art. 146 w zw. z art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 21 - 23
journal: Dz.U. 2019 poz 1167
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2023 r. sprawy ze skargi P.P. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 czerwca 2023 r., nr FE-XV.460.2.195.2023 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa Małopolskiego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

P.P. (dalej: Wnioskodawca, Strona, Skarżący) w dniu 18 stycznia 2023 r. złożył do Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "Beskid Gorlicki" (dalej: LGD) w ramach naboru nr [...] wniosek o przyznanie pomocy na operację pt.: "[...]", w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: PROW).

LGD uchwałą nr 16/II/2023 z dnia 22 marca 2023 r. stwierdziła, że operacja:

- jest zgodna z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: LSR),

- została pozytywnie zweryfikowana w ramach oceny warunków przyznania pomocy określonych w PROW,

- jest zgodna z zakresem tematycznym wskazanym w ogłoszeniu o naborze,

- wniosek został zgłoszony w miejscu i terminie wskazanym w ogłoszeniu o naborze,

- w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru otrzymała łączną liczbę punktów 11, czyli uzyskała minimalną liczbę punktów wskazaną w ogłoszeniu o naborze.

LGD ustaliła kwotę wsparcia dla ww. operacji w wysokości 75.000 zł i wskazała, że operacja mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze.

LGD dokumentację konkursu nr [...] , w tym dokumenty Wnioskodawcy, przekazała do Zarządu Województwa Małopolskiego (dalej: ZWM) dnia 24 marca 2023 r.

ZWM pismem z dnia 11 maja 2023 r. wezwał LGD do uzupełnienia braków i poprawienia oczywistych omyłek w złożonej dokumentacji wyboru operacji oraz złożenia wyjaśnień. Wezwanie to dotyczyło m.in. operacji Wnioskodawcy. Odnośnie operacji Strony ZWM zwrócił się m.in. o wyjaśnienie, w jaki sposób Rada LGD zweryfikowała miejsce zameldowania Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że do dokumentacji przedłożono zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania Strony wydane w dniu 29 stycznia 2020 r., to jest wcześniej, niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku w biurze LGD.

W odpowiedzi LGD pismem z dnia 2 czerwca 2023 r. wyjaśniła w zakresie wniosku Strony, że celem weryfikacji kryterium miejsca zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR dokonała szczegółowej analizy dokumentów przedłożonych przez Wnioskodawcę, w tym zaświadczenia z ewidencji ludności o miejscu zamieszkania na pobyt stały lub czasowy oraz innych dokumentów świadczących o miejscu zamieszkania Strony.

W ocenie Rady LGD przedłożone przez Wnioskodawcę dnia 18 stycznia 2023 r. dokumenty jednoznacznie potwierdzają miejsce zamieszkania Strony na obszarze objętym LSR. Zaświadczenie o zameldowaniu zawiera adnotację o ważności do chwili zmiany miejsca zameldowania. Dodatkowo adres zamieszkania na obszarze LSR wskazany jest na zaświadczeniu z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającym fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu w pełnym zakresie z dnia 9 stycznia 2023 r. oraz decyzji Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o wpisaniu do ewidencji producentów z dnia 12 stycznia 2023 r.

ZWM pismem (rozstrzygnięciem) z dnia 13 czerwca 2023 r. nr FE-XV.460.2.195.2023, powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2422; dalej: ustawa o wspieraniu) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2022 r., poz. 943; dalej ustawa o rozwoju), jako organ reprezentujący Samorząd Województwa Małopolskiego odmówił przyznania Wnioskodawcy pomocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ZWM wskazał, że zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, Zarząd Województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

Art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju mówi, iż w przypadku naboru wniosków o udzielenie wsparcia (...), na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, LGD dokonuje oceny zgodności operacji z LSR, wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia.

Przez operację zgodną z LSR (art. 21 ust. 2 ustawy o rozwoju) rozumie się operację, która:

1) zakłada realizację celów głównych i szczegółowych LSR, przez osiąganie zaplanowanych w LSR wskaźników;

2) jest zgodna z programem, w ramach którego jest planowana realizacja tej operacji, z warunkami, o których mowa w art. 18a ust. 1, oraz na realizację której może być udzielone wsparcie w formie, o której mowa w art. 19 ust. 4 pkt 1 lit. b;

3) jest zgodna z zakresem tematycznym, o którym mowa w art. 19 ust. 4 pkt 1 lit. c;

4) jest objęta wnioskiem o udzielenie wsparcia, który został złożony w miejscu i terminie wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013.

W związku z powyższym, LGD w ramach procedury wyboru operacji do dofinansowania zobowiązana jest zweryfikować zgodność operacji z LSR oraz z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW, za pomocą załącznika nr 2 do Wytycznej Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr 11/2/2022 w zakresie jednolitego i prawidłowego wykonywania przez lokalne grupy działania zadań związanych z realizacją strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego PROW na lata 2014-2020 poprzez twierdzącą odpowiedź na wszystkie pytania.

W dniu 22 grudnia 2023 r. LGD ogłosiła nabór wniosków na realizację operacji z zakresu podejmowania działalności gospodarczej w ramach Przedsięwzięcia I.1.1. Podejmowanie działalności gospodarczej (nabór nr [...]).

W odpowiedzi na ogłoszony nabór nr [...] w dniu 18 stycznia 2023 r. do LGD wpłynął wniosek nr [...] złożony przez Stronę.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju, LGD przekazała ZWM w dniu 24 marca 2023 r. wnioski o udzielenie wsparcia wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 21 ust. 5 pkt. 1 ustawy o rozwoju, celem oceny poprawności wyboru operacji do dofinansowania. Ocena ta polega na sprawdzeniu spełnienia przez LGD warunków określonych w ustawie o rozwoju i dotyczących m.in. zamieszczenia wymaganych informacji w ogłoszeniu o naborze wniosków, zachowaniu wymaganych terminów, zachowania stosownych parytetów, zastosowania procedury wyboru i oceny operacji w ramach LSR oraz sprawdzeniu, czy wybranym do dofinansowania projektom poprawnie przyznano punkty w ramach poszczególnych kryteriów.

W ramach oceny ZWM stwierdził, że dokumentacja dotycząca wyboru operacji do dofinansowania, która wpłynęła do Urzędu Marszałkowskiego, zawiera braki, oczywiste omyłki oraz wymaga wyjaśnień.

Analizując dokumentację dotyczącą przedmiotowego wniosku Strony wątpliwości ZWM wzbudziła ocena zgodności operacji z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW w zakresie punktu I. "Wnioskodawca jest osobą fizyczną (...)", podpunkt 1 "Miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się na obszarze wiejskim objętym LSR (...)", z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca do dokumentacji aplikacyjnej przedłożył zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały wydane w dniu 29 stycznia 2020 r., natomiast dokumentację złożył w biurze LGD w dniu 18 stycznia 2023 r.

ZWM zaznaczył, iż Rada LGD nie wzywała Wnioskodawcy do wyjaśnień w przedmiotowym zakresie. Mając na uwadze powyższe, ZWM zaznaczył, iż jego zdaniem Wnioskodawca nie dołączył do wniosku wymaganego instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Zgodnie z ww. instrukcją "w celu udokumentowania miejsca zamieszkania podmiotu na obszarze wiejskim LSR, należy przedstawić, wydane przez organ gminy, zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy". Ponadto ww. zaświadczenie ma być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

Powyższy warunek został również określony w § 3 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 664; dalej: rozporządzenie).

Po przeprowadzonej analizie dokumentacji aplikacyjnej złożonej przez LGD, ZWM pismem znak FE-XVI.460.1.69.2023 z dnia 11 maj 2023 r. wezwał organ decyzyjny LGD do złożenia wyjaśnień m.in. w odniesieniu do sposobu weryfikacji punktu 1.1 w zakresie karty oceny zgodności operacji z PROW dotyczącej przedmiotowego wniosku. ZWM zwrócił uwagę, iż Rada LGD nie wezwała Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w przedmiotowym zakresie oraz Rada LGD uznała operację za zgodną z zasadami przyznawania pomocy (w tym z PROW) pomimo braku przedłożenia zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zamieszkania na pobyt stały lub czasowy, wydanego nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku, co za tym idzie braku przedłożenia obligatoryjnego załącznika.

W piśmie z dnia 2 czerwca 2023 r. stanowiącym odpowiedź na zapytanie skierowane przez ZWM, organ decyzyjny LGD wskazał, iż na podstawie przedłożonych przez Stronę dokumentów Rada Programowa dokonała weryfikacji spełnienia warunku miejsca zamieszkania Wnioskodawcy na obszarze wiejskim objętym LSR i uznała, że operacja spełnia to kryterium - co zostało odnotowane na karcie weryfikacji operacji z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW na lata 2014-2020.

ZWM analizując całość dokumentacji stwierdził, że Wnioskodawca do dokumentacji aplikacyjnej przedłożonej do ZWM przez LGD, dołączył zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały wydane przez Wójta Gminy Gorlice w dniu 29 stycznia 2020 r. (wydane wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku). Co za tym idzie, Wnioskodawca nie przedłożył do dokumentacji aplikacyjnej wymaganego, obligatoryjnego załącznika, przez co nie można zweryfikować w sposób wiarygodny, czy Wnioskodawca na dzień złożenia wniosku w biurze LGD ma miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR.

W świetle złożonych przez Radę LGD wyjaśnień ZWM stanął na stanowisku, iż Rada LGD dysponując przekazaną przez Wnioskodawcę dokumentacją powinna zastosować przysługujące jej prawo do wezwania Wnioskodawcy do złożenia uzupełnień / wyjaśnień na podstawie art. 21 ust. 1a ustawy o rozwoju, w zakresie zamieszkania Wnioskodawcy na obszarze LSR.

Rada LGD nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wezwania Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień dotyczących miejsca zamieszkania Strony, natomiast wezwano Wnioskodawcę do wyjaśnień tylko w zakresie ustalenia, czy przedłożony do dokumentacji Biznesplan jest racjonalny i uzasadniony zakresem operacji.

Mając na uwadze powyższe ZWM zaznaczył, że Wnioskodawca nie dołączył do wniosku obligatoryjnego załącznika, na podstawie którego możliwa była weryfikacja warunku określanego w § 3 ww. rozporządzenia poprzez zaznaczenia odpowiedniego pola w karcie weryfikacji zgodności operacji z warunkami określonymi w PROW 2014-2020.

Tym samym Rada LGD nie dokonała oceny powyższego warunku dostępowego w sposób prawidłowy. Nieprawidłowo wybrała operację do dofinansowania poprzez odpowiedź twierdzącą w ww. załączniku nr 2 do Wytycznej Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr 11/2/2022 w zakresie jednolitego i prawidłowego wykonywania przez lokalne grupy działania zadań związanych z realizacją strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego PROW na lata 2014-2020, uznając operację za zgodną z Programem pomimo niespełnienia warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia, tj. "o pomoc może ubiegać się podmiot będący: osobą fizyczną, jeżeli: ma miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR - w przypadku gdy osoba fizyczna nie wykonuje działalności gospodarczej, do której stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (...)".

Przedmiotowa operacja została przez LGD umieszczona, ze względu na liczbę przyznanych punktów, na liście operacji wybranych do dofinansowania mieszczących się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Jednakże ZWM stanął na stanowisku, iż Rada LGD dokonała wyboru operacji, która jest niezgodna z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW na lata 2014-2020, co oznacza, że nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju.

Podsumowując ZWM stwierdził, że ocena wniosku w ramach naboru nr [...] została dokonana w sposób nieprawidłowy, z uwagi na fakt, iż operacja nie spełnia warunku wskazanego w § 3 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia, a tym samym nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia.

Wobec powyższego Zarząd Województwa Małopolskiego na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy o rozwoju, działając jako organ reprezentujący Samorząd Województwa Małopolskiego - podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego programem współfinansowanym ze środków EFRROW w zakresie zadań dotyczących udzielania wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia 1303/2013 w zw. z 23 ust. 3 tejże ustawy oraz art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił przyznania pomocy.

Na powyższe rozstrzygnięcie ZWM Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:

1) art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w zw. z art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż brak przedstawienia zaświadczenia o zameldowaniu wydanego nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku uniemożliwia ustalenie miejsca zamieszkania wnioskodawcy na obszarze objętym LRS i świadczy o niespełnieniu warunków przyznania wsparcia finansowego,

2) art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu, poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całości wniosku wraz z załącznikami oraz dokonanie sprzecznej z przepisami prawa interpretacji "miejsca zamieszkania", a w konsekwencji niedostrzeżenie, iż w sposób niebudzący wątpliwości wnioskodawca wykazał posiadanie miejsca zamieszkania na obszarze objętym LSR,

3) art. 6 w zw. z art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego iRybackiego (...) (t.j. Dz.Urz.UE.L 2013 nr 347, str. 320; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), poprzez oparcie się przez organ przy ocenie wniosku Skarżącego na kryterium nieznajdującym oparcia w przepisach prawa, tj. uwzględnianiu adresu zameldowania zamiast prawidłowo miejsca zamieszkania wnioskodawcy,

4) naruszenie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, poprzez zaniechanie wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków wniosku wobec stwierdzenia, iż takie braki występują.

Na podstawie powyższych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie na rzecz Skarżącego od organu kosztów postępowania.

Skarżący uzasadniając zarzuty wskazał m.in., że zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało na niezasadnej ocenie wniosku z dnia 18 stycznia 2023 r., to jest ocenie dokonanej w sposób dowolny (pozbawiony obiektywizmu) i sprzeczny z obowiązującym prawem oraz nieuwzględniającej całości materiału dowodowego.

Skarżący przyznał, że przedstawił zaświadczenie o zameldowaniu wydane wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku, tj. w dniu 29 stycznia 2020 r. Zaświadczenie to wskazywało, iż od dnia 29 stycznia 2020 r. Skarżący jest zameldowany na pobyt stały pod adresem [...], kod pocztowy [...]. Zaświadczenie to zawiera adnotację, iż jest ważne do chwili zmiany miejsca zameldowania.

Nie można przy tym nie zauważyć, jaki jest cel złożenia ww. oświadczenia. Mianowicie, zgodnie z informacjami zawartymi w części B.IV.A.2. instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, ma ono służyć wykazaniu przez Skarżącego jego miejsca zamieszkania.

Instrukcja pełni jednak rolę wyłącznie pomocniczą, kluczowe jest wykazanie przez wnioskodawcę (Skarżącego) spełnienia warunków przyznania wsparcia finansowego wynikających z ustaw i rozporządzeń.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu, minister właściwy do spraw rozwoju wsi określa w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki dotyczące trybu i wymagań dotyczących składania wniosków i przyznawania pomocy. Na podstawie ustawowego upoważnienia, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 24 września 2015 r. wydał rozporządzenie.

W § 3 ww. rozporządzenia wymieniono katalog podmiotów, które mogą się ubiegać o pomoc finansową w ramach działania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach inicjatywy LEADER". Katalog ten obejmuje w szczególności osoby fizyczne będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, pełnoletnie, mające miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. a-c rozporządzenia).

Skarżący, jako wnioskodawca, jest więc zobowiązany do posiadania miejsca zamieszkania na obszarze objętym LSR. Miejsce zamieszkania nie jest równoznaczne z miejscem zameldowania. Miejsce zameldowania jest pojęciem prawa administracyjnego i służy wyłącznie celom ewidencyjnym - brak spełnienia tego obowiązku nie jest przy tym obwarowany żadną sankcją, w związku z dążeniem od wielu lat do zniesienia obowiązku meldunkowego. Miejscem zamieszkania zaś, zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, w przypadku osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie chodzi więc nawet o konkretny adres, ale fakt przebywania w danej miejscowości. Miejsce to niekoniecznie musi być tożsame z adresem zameldowania.

Skarżący podkreślił przy tym, że przedstawienie zaświadczenia o zameldowaniu nie należy do kryteriów wyboru operacji do finansowania, istotny jest fakt posiadania miejsca zamieszkania na obszarze objętym LSR.

Skarżący wskazał, że w sposób niebudzący wątpliwości wykazał, iż jego miejsce zamieszkania znajduje się na terenie objętym LSR, tj. w R., wskazując jednocześnie konkretny adres, pod którym zamieszkuje.

W części B.II. wniosku o przyznanie pomocy wnioskodawca zamieścił oświadczenie o swoim adresie zamieszkania – R. [...], wskazując go także jako adres właściwy do korespondencji (na marginesie - omyłkę pisarską w postaci podania numeru domu [...] zamiast [...] Skarżący sprostował niezwłocznie pismem z dnia 13 marca 2023 r.). Adres ten został poświadczony własnoręcznym podpisem Skarżącego.

Do wniosku zostały również załączone pisma urzędowe, w tym zaświadczenie z ZUS o zgłoszeniu do obowiązkowych ubezpieczeń, wskazujące adres Skarżącego na dzień 9 stycznia 2023 jako [...] R. [...] oraz decyzja ARiMR nr 0103-2023-000406 wskazująca adres Skarżącego na dzień 12 stycznia 2023 r, jako R. [...], [...] G.

Dodatkowo okoliczność przebywania w miejscowości R. i zamieszkiwania pod adresem R. [...] potwierdzają również m.in. następujące dokumenty załączone do wniosku:

1) umowa użyczenia lokalu z dnia 11 stycznia 2023 r. dotycząca budynku gospodarczego pod adresem R. [...], w której również jest wskazany adres zamieszkania Skarżącego jako R. [...],[...] G.,

2) dowód rejestracyjny samochodu Skarżącego, w którym wskazany jest adres właściciela pojazdu jako R. [...],

3) listy intencyjne z podpisane w dniu 12 stycznia 2023 r. z K.M., w dniu 12 stycznia 2023 r. z W.P., w dniu 10 stycznia 2023 r. ze spółką U. sp. z o.o., spółką K. sp. z o.o. sp. k. oraz spółką F. sp. z o.o. wskazujące adres zamieszkania skarżącego jako R. [...] .

Nie budzi więc zdaniem Skarżącego wątpliwości, że spełnia on wymogi § 3 rozporządzenia. Jest bowiem obywatelem polskim mającym miejsce zamieszkania obszarze objętym LSR, tj. w R. w gminie G., co znajduje potwierdzenie w dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy. Nie istnieją więc podstawy do kwestionowania tych okoliczności przez Urząd Marszałkowski, a tym samym do odmowy przyznania pomocy finansowej z uwagi na brak możliwości weryfikacji miejsca zamieszkiwania Skarżącego na obszarze objętym LSR.

Podsumowując powyższe Skarżący zarzucił, że organ dokonując nieprawidłowej i nieobiektywnej oceny materiału dowodowego (wniosku wraz z załączonymi do niego dokumentami) i w zaskarżonym rozstrzygnięciu niezasadnie stwierdził, iż nie zostały przez Skarżącego spełnione warunki udzielenia wsparcia, a tym samym bezpodstawnie odmówił przyznania tego wsparcia. Dodatkowo podniósł, że postępowanie organu jest sprzeczne z dotychczasową praktyką stosowaną przez organ przy wydawaniu rozstrzygnięć w przedmiocie przyznawania pomocy wnioskodawcom.

Wypracowaną praktyką organu w analogicznych sytuacjach (niedostarczenie zaświadczenia o zameldowaniu lub dostarczenie zaświadczenia uzyskanego dawniej niż wymagane w instrukcji) było oparcie się na innych dokumentach złożonych wraz z wnioskiem i na ich podstawie potwierdzenie miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Ustalenie miejsca zamieszkania odbywało się na podstawie wszelkich dostępnych dokumentów, nie tylko wymienionych w instrukcji wypełniania wniosku. Organ wzywał LGD do wyjaśnień, w jaki sposób zostało ustalone miejsce zamieszkania wobec braku określonych załączników i przyjmował te wyjaśnienia.

W załączeniu Skarżący przedłożył przykładowe wezwanie organu i wyjaśnienia LGD (otrzymane od LGD w wersji zanonimizowanej), które to zostały zaakceptowane i w wyniku których zostało przez organ przyznane finansowanie (dotyczy to w szczególności wniosku nr [...] z naboru z roku 2019). Wszystkie dokumenty pochodzą z 2019 r. Potwierdzenie tego faktu jest możliwe przez sąd poprzez wezwanie organu do przedstawienia stosownej dokumentacji.

Wyżej opisane postępowanie organu nie tylko stanowiło dobrą praktykę - była to też praktyka zgodna z przepisami prawa nakazującymi rozpoznawanie wniosków w sposób wyczerpujący (w szczególności art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu).

W przypadku natomiast stwierdzenia przez organ braków wniosku, przed negatywnym rozstrzygnięciem w przedmiocie przyznania pomocy, organ powinien skierować do wnioskodawcy wezwanie do ich uzupełnienia. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, jeżeli organ stwierdzi, że wniosek o wsparcie zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, wzywa wnioskodawcę do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni. Stanowi to o obowiązku organu, nie możliwości, do wezwania do uzupełnienia braków. Abstrahując od faktu, iż wezwanie takie w ocenie Skarżącego nie było potrzebne (miejsce zamieszkania zostało ustalone w oparciu o inne dokumenty), takiego wezwania Skarżący nie otrzymał. Gdyby Skarżący takie wezwanie otrzymał, mógłby organowi przedstawić aktualne zaświadczenie o zameldowaniu, uzyskane w dniu 19 czerwca 2023 r. i potwierdzające, iż miejscem zameldowania pozostaje R. w gminie G.

Skarżący zwrócił także uwagę, iż w naborach wniosków dokonywanych we wcześniejszych latach, organ już na etapie tworzenia instrukcji przewidywał różne sposoby wykazania miejsca zamieszkania, nie ograniczając się do zaświadczenia o zameldowaniu. Nie jest więc zrozumiałe wprowadzenie takiego ograniczenia w aktualnym naborze, gdyż ograniczenie takie jest nie tylko sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, lecz także niezgodne z przepisami prawa.

Zgodnie z art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013, tworzone przez instytucje zarządzające procedury wyboru i kryteria powinny być odpowiednie, przy czym zgodnie z art. 6 ww. rozporządzenia, wspierane operacje muszą być zgodne z przepisami prawa. Rozpatrując łącznie przesłanki wskazane w tych przepisach należy dojść do wniosku, że odpowiednie kryteria to takie, które zapewniają zgodność finansowanego przedsięwzięcia z przepisami prawa, tak więc same muszą być zgodne z przepisami. Nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa wymóg wykazywania miejsca zamieszkania poprzez (wyłącznie) przedłożenie przez wnioskodawcę zaświadczenia o zameldowaniu.

ZWM w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, że chybione są wywody skargi dotyczące alternatywnych sposobów wykazywania spełnienia spornego warunku dostępowego i to z dwóch powodów. Po pierwsze sposób jego weryfikacji został jasno określony w procedurze konkursowej, a po drugie - zaskarżonym aktem SWM nie weryfikował czy wnioskodawca warunek spełnił, a jedynie to, czy Rada LGD prawidłowo zweryfikowała jego spełnienie - a Rada LGD tego nie uczyniła.

ZWM podkreślił, że w jego ocenie, z art. 23 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju wynika, iż rolą Samorządu Województwa jest ocena prawidłowości wyboru dokona niego przez radę LGD, a nie "instancyjna" kontrola wniosku o dofinansowanie.

Skoro zatem ocena dokonana przez Radę LGD byłą nieprawidłowa, to niedopuszczalne byłoby wzywanie wnioskodawcy do uzupełnień na podstawie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju - czegokolwiek by bowiem wnioskodawca nie przedstawił lub jakichkolwiek wyjaśnień by nie złożył, to na przedmiotowym etapie nie wniosłoby to niczego do prawidłowości dokonanej przez Radę LGD oceny - nie zmieniłoby to faktu, że w postępowaniu wyborowym przed Radą wnioskodawca nie wykazał faktu zamieszkiwania na obszarze objętym LSR.

Zaskarżonym aktem SWM nie weryfikował (bo i nie miał takiego prawa ani obowiązku), czy wnioskodawca warunek spełnił, a jedynie to, czy Rada LGD prawidłowo zweryfikowała jego spełnienie - a Rada LGD tego nie uczyniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Z kolei stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie w myśl art. 135 P.p.s.a. następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem art. 146 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (akt z zakresu administracji) ZWM, odmawiające przyznania pomocy Skarżącemu.

Zaskarżony akt jest kontrolowany przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna. Większość zawartych w niej zarzutów zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności Sąd przedstawi regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie.

Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu nr 1303/2013 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu).

Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu. Powyższe wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej ustawy, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (lit. b).

W sprawie niniejszej ZWM powołując się m.in. na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił przyznania Skarżącemu pomocy.

Drugim z przepisów powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia ZWM był przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że ZWM w rozpatrywanej sprawie działał w procedurze typowo nadzorczej, określonej w art. 23 ustawy o rozwoju, w trakcie której dokonuje weryfikacji rozstrzygnięć lokalnej grupy działania, w sprawie przyznania pomocy. To właśnie LGD wybrała operację Skarżącego do finansowania w ramach realizacji lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność w ramach poddziałania "wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020, nabór [...].

Zatem LGD stwierdziła, że wniosek spełnia kryteria przyznania pomocy (formalne i merytoryczne), czyli Skarżący nabył uprawnienie do uzyskania pomocy. Z kolei czynność ZWM pozbawiła Skarżącego możliwości uzyskania pomocy.

Ponadto w ocenie Sądu koniecznym jest przytoczenie przepisów art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju.

W myśl przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Z kolei przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju stanowi, że usunięcie braków lub nieprawidłowości we wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji mającej wpływ na wynik wyboru operacji dokonany przez LGD.

Dokonując wykładni przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, Sąd wskazuje, że stanowi on samodzielną podstawę prawną do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie, po przekazaniu przez LGD (zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju) wniosków o udzielenie wsparcia dotyczące wybranych operacji wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji, w celu dokonania oceny czy operacja spełnia warunki udzielenia wsparcia.

Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że zarząd województwa jest zobowiązany wezwać podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli stwierdzi, że wniosek zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. Jedyna możliwość niezastosowania tego przepisu (odstąpienia od wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie) jest przewidziana w przytoczonym powyżej przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju.

Zatem każdorazowo w sytuacji, gdy zarząd województwa oceniając operację stwierdzi braki we wniosku, że wniosek jest wypełniony nieprawidłowo albo zawiera oczywiste omyłki, zobowiązany jest rozważyć dopuszczalność wezwania analizując przesłankę wyłączającą określoną w przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jeżeli dojdzie do przekonania, że wezwanie nie jest dopuszczalne ze względu na przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, zobowiązany jest w informacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, szczegółowo wyjaśnić podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, przyczyny odstąpienia od wezwania go do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek.

Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, dotyczy etapu po przekazaniu przez LGD zarządowi województwa wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny i jest odpowiednikiem przepisu art. 21 ust. 1a ustawy o rozwoju. Ten ostatni przewiduje, że na etapie oceny dokonywanej przez LGD, jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, konieczne jest uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia, LGD wzywa podmiot ubiegający się o to wsparcie do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów. Podobnie jak przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, art. 21 ust. 1a wprowadza obowiązek wezwania przez LGD podmiotu ubiegającego się o pomoc do uzupełnienia dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia.

Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nabiera szczególnego znaczenia, w sytuacji, gdy LGD, tak jak zdaniem ZWM w rozpatrywanej sprawie, zaniecha wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o dostarczenie wymaganych przepisami dokumentów i na podstawie dokumentów nie odpowiadających wymaganiom przepisów dotyczących wyboru operacji dokona pozytywnej oceny operacji. W takiej sytuacji podmiot ubiegający się o wsparcie jest przeświadczony, że złożony przez niego wniosek był kompletny, gdyż został pozytywnie oceniony i co do zasady nie ma podstaw do złożenia protestu (art. 22 ust. 1 ustawy o rozwoju).

Jeszcze raz należy podkreślić, że przepisy art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, stanowią podstawę do działania zarządu województwa na etapie oceny dokonywanej po przekazaniu przez LGD dokumentacji wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny.

W kontekście przytoczonych przez Sąd powyżej stwierdzeń z odpowiedzi na skargę odnoszących się do możliwości i obowiązku wzywania, Sąd wskazuje, że nieadekwatne do przedstawionej sytuacji prawnej są twierdzenia o niemożności zastosowania przepisu z uwagi na zakres kontroli (nie instancyjnej) oraz fakt, iż stwierdzony brak w dokumentacji wniosku zaistniał na wcześniejszym etapie postępowania tj. w postępowaniu prowadzonym przez LGD. Taki wniosek nie wynika z analizowanych przepisów.

Przepisy art. 21 ust. 1a i art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, odczytywane razem, jednoznacznie wskazują, że wolą ustawodawcy było na poszczególnych etapach oceny operacji dopuszczenie do uzupełnienia wniosku w określonym w tych przepisach zakresie, dlatego zarówno LGD jak i zarząd województwa dokonując oceny operacji zobowiązane są każdorazowo do ich stosowania w sytuacjach w nich opisanych.

Niezależnie od powyższego, przechodząc do meritum sprawy, Sąd wskazuje, że poddana sądowej kontroli czynność (rozstrzygnięcie) ZWM w sposób oczywisty narusza przede wszystkim art. 23 ust. 5 w zw. z art. 21 ustawy o rozwoju w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, które to przepisy były podstawą prawną rozstrzygnięcia ZWM.

Nie było w sprawie niniejszej sporne, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o rozwoju, w przypadku naboru wniosków o udzielenie wsparcia (...), na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, LGD dokonuje oceny zgodności operacji z LSR, wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia.

Przez operację zgodną z LSR (art. 21 ust. 2 ustawy o rozwoju) rozumie się operację, która:

1) zakłada realizację celów głównych i szczegółowych LSR, przez osiąganie zaplanowanych w LSR wskaźników;

2) jest zgodna z programem, w ramach którego jest planowana realizacja tej operacji, z warunkami, o których mowa w art. 18a ust. 1, oraz na realizację której może być udzielone wsparcie w formie, o której mowa w art. 19 ust. 4 pkt 1 lit. b;

3) jest zgodna z zakresem tematycznym, o którym mowa w art. 19 ust. 4 pkt 1 lit. c;

4) jest objęta wnioskiem o udzielenie wsparcia, który został złożony w miejscu i terminie wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013.

W związku z powyższym, LGD w ramach procedury wyboru operacji do dofinansowania słusznie dokonała weryfikacji zgodności wnioskowanej operacji Skarżącego z LSR oraz z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW, za pomocą załącznika nr 2 do Wytycznej Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr 11/2/2022 w zakresie jednolitego i prawidłowego wykonywania przez lokalne grupy działania zadań związanych z realizacją strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego PROW na lata 2014-2020 poprzez twierdzącą odpowiedź na wszystkie pytania.

Nie jest sporne w sprawie, że ocena zgodności operacji z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW obejmowała m.in. weryfikację (pkt I ppkt 1), czy wnioskodawca jest osoba fizyczną mającą miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR (§ 3 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia).

Jak wskazał ZWM, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy zaświadczenia z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy, "w celu udokumentowania miejsca zamieszkania podmiotu na obszarze wiejskim LSR, należy przedstawić, wydane przez organ gminy, zaświadczenie z właściwej ewidencji ludności o miejscu zameldowania na pobyt stały lub czasowy". Ww. zaświadczenie powinno być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

Należy tu jednak z całą mocą podkreślić, że jak słusznie podnosił Skarżący, a także zgodnie ze stanowiskiem LGD przedstawionym w piśmie z dnia 2 czerwca 2023 r., celem złożenia ww. zaświadczenia jest wykazanie spełnienia warunku zamieszkiwania wnioskodawcy na obszarze wiejskim LSR.

Instrukcja pełni rolę wyłącznie pomocniczą, a istotne i kluczowe jest wykazanie przez wnioskodawcę spełnienia warunków przyznania wsparcia finansowego wynikających z ustaw i rozporządzeń (w tym przypadku faktu zamieszkiwania na obszarze wiejskim LSR) - część B.IV.A.2. instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy (por. np.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 707/13 - powołane orzeczenie jest opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Innymi słowy, to nie samo przedstawienie zaświadczenia o zameldowaniu należy do kryteriów wyboru operacji do finansowania, a istotny jest w tym zakresie fakt posiadania miejsca zamieszkania na obszarze objętym LSR.

Mając powyższe na uwadze należy dostrzec, że przedłożone przez Skarżącego dnia 18 stycznia 2023 r. dokumenty jednoznacznie potwierdzają miejsce Jego zamieszkania na obszarze objętym LSR. Świadczy o tym po pierwsze zaświadczenie o zameldowaniu, choć wydane w dniu 29 stycznia 2020 r., to jest wcześniej, niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku w biurze LGD. Po drugie jednak prawidłowość wyprowadzonych przez LGD wniosków potwierdza jednoznacznie pozostała dokumentacja przedłożona przez Skarżącego.

I tak z dokumentów urzędowych, to jest zaświadczenia ZUS z dnia 9 stycznia 2023 r., a także decyzji ARiMR z dnia 12 stycznia 2023 r., wynika klarownie, że Skarżący nie tylko jest zameldowany, ale przede wszystkim zamieszkuje pod adresem R. [...], kod pocztowy [...] G. Należy dodatkowo podkreślić, że ww. dokumenty urzędowe datowane są na okres mniejszy niż 3 miesiące od złożenia wniosku wraz z dokumentacją. O zamieszkiwaniu przez Skarżącego pod wskazanym przez niego we wniosku adresem świadczą również pozostałe przedłożone przez niego dokumenty załączone do wniosku i wymienione w skardze.

Podsumowując nie budzi najmniejszych wątpliwości, że Skarżący spełnia wymogi § 3 rozporządzenia. Jest bowiem obywatelem polskim mającym miejsce zamieszkania na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju. W sposób niebudzący wątpliwości wykazał, że jego miejsce zamieszkania znajduje się na terenie objętym LSR, tj. w R., wskazując jednocześnie konkretny adres, pod którym zamieszkuje.

Kwestionowanie tych okoliczności przez ZWM pozbawione jest jakichkolwiek podstaw. W szczególności brak jest podstawy prawnej negatywnego rozstrzygnięcia wniosku na podstawie tego, że Skarżący jakoby nie udowodnił faktu zameldowania na pobyt stały lub czasowy na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju, wyłącznie dlatego, że przedstawił nieco starsze niż wymagane instrukcją zaświadczenie. Z akt sprawy wynika bowiem niezbicie, że Skarżący jest osobą fizyczną zamieszkującą na tym obszarze.

Twierdzenie, jakoby brak przedłożenia zaświadczenia wydanego nie wcześniej niż 3 miesiące od złożenia wniosku uniemożliwiał wiarygodną weryfikację, czy Skarżący na dzień złożenia wniosku w biurze LGD ma miejsce zamieszkania na obszarze wiejskim objętym LSR, jest całkowicie bezpodstawne, sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym. Nie wytrzymuje też konfrontacji z przedłożoną z wnioskiem dokumentacją i trafną argumentacją zaprezentowaną przez LGD.

Odczytanie wymogu przedłożenia stosownego zaświadczenia jako przyczyny odmowy przyznania pomocy, tak jak uczynił ZWM, jest całkowicie bezzasadne. Tylko przedstawiona powyżej wykładnia tego wymogu jest dopuszczalna, ponieważ nie rodzi negatywnych konsekwencji dla wnioskodawcy w sytuacji, gdy spełnił nałożone ustawami i rozporządzeniami wymogi. Inna interpretacja nakładałaby de facto na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowy, nadmiarowy warunek, nie mający żadnego rzeczowego uzasadnienia. Postępowanie ZWM, jak słusznie podniósł Skarżący, należy ocenić nie tylko jako nie mające oparcia w przepisach prawa, ale też jako po prostu złą praktykę.

Podsumowując Sąd wskazuje, że w sytuacji gdy Skarżący wykazał zamieszkiwanie na terenie wiejskim LSR, co prawidłowo ustaliła LGD, nie przedkładając jedynie aktualniejszego zaświadczenia, o którym mowa jest w instrukcji wypełniania wniosku, nie można negatywnie zweryfikować dokumentacji wniosku i odmówić na tej podstawie przyznania pomocy.

Tym samym ZWM rozstrzygnięciem z dnia 13 czerwca 2023 r. w sposób ewidentny naruszył art. 23 ust. 3 w zw. ustawy o rozwoju w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu.

ZWM na podstawie przepisu art. 153 P.p.s.a. jest zobowiązany do zastosowania oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Rozpoznając ponownie sprawę uzna, że wniosek wraz z załączoną do niego dokumentacją spełnia w pełni wymogi formalne. W związku z powyższym ZWM dokona merytorycznej kontroli wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz Skarżącego kwotę 200,00 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.