Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 815/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2025-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 6 maja 2024 r. nr 2401-IEE.7192.226.2024.2/BKZ/ UNP: 2401-24-118871 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A S.A. w G (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 lipca 2024 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z 6 sierpnia 2024 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/GI 213/24. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 23 października 2024 r. wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpoznania. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 2 grudnia 2024 r.

Z uwagi na powyższe skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 grudnia 2024 r. Przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu upłynął skarżącej z dniem 16 grudnia 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 15 lipca 2024 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 23 października 2024 r. wniosek strony skarżącej pozostawiono bez rozpoznania. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 2 grudnia 2024 r. W następstwie zaistniałych okoliczności koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej 9 grudnia 2024 r. Przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu upłynął skarżącej z dniem 16 grudnia 2024 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.