Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1352/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. J. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania E. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr: [...] nakazującej A. i W. W. rozbiórkę utwardzenia terenu pod pojemnik plastikowy na działce nr ew. [...] położonej w W. przy ul. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

Na wniosek E. S., przesłany postanowieniem Burmistrza W. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wszczął postępowanie w sprawie usytuowania pojemnika na odpady na nieruchomości przy ul. [...] w W.

Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] maja 2005 r. przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. stwierdzono, że na w/w nieruchomości znajduje się pojemnik plastikowy w odległości 5 m od okna budynku mieszkalnego skarżącej i 4 m od bramy wjazdowej oraz 0,8 m od ogrodzenia działki A. W.

Decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie ustawienia pojemnika na odpady.

Odwołanie od decyzji złożyła E. S. wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania objętego tą decyzją.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...] uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1625/06 oddalił skargę na w/w decyzję.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 50 ustawy Prawo budowlane wstrzymał postanowieniem z dnia 16 stycznia 2007r., nr 32/2007 roboty budowlane, przy utwardzeniu terenu pod pojemnik plastikowy na działce nr ew. [...] położonej w W. przy ul. [...].

Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2007r., nr [...] nakazał A. i W. W., rozbiórkę utwardzenia terenu pod pojemnik plastikowy na działce nr ew. [...] położonej w W. przy ul. [...].

Po rozpatrzeniu odwołania E. S. zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W jej uzasadnieniu organ II instancji powołał się na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), zgodnie z którym reglamentacji administracyjnej podlegają miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, zatem organy nadzoru budowlanego władne są rozstrzygać w tym zakresie.

Organ wskazał, że w myśl przepisu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego place pod śmietniki są urządzeniami budowlanymi i na mocy art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wykonywanie utwardzenia powierzchni gruntu na działkach budowlanych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Bezsprzeczne zaś jest w niniejszej sprawie, to że inwestorzy nie dokonali zgłoszenia zamiaru wykonania robót związanych z utwardzeniem terenu na ich działce.

Wykonanie utwardzenia działki budowlanej zaliczane jest do robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego i dlatego zastosowanie ma tryb z art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Tryb ten daje możliwość legalizacji samowolnie zrealizowanych robót budowlanych.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że utwardzony plac usytuowany jest w odległości 5m od okna domu na działce [...], należącej do E. S. oraz w odległości 0,8m od granicy z działką sąsiednią. Legalizacja tak usytuowanego utwardzenia nie jest możliwa w świetle przepisu § 23 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wyżej opisanego.

Organ II instancji stwierdził, że w sytuacji braku możliwości legalizacji przedmiotowej samowoli, obowiązkiem organu było wydanie nakazu rozbiórki.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła E. S. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja nie rozstrzyga spawy, ponieważ utrzymana w mocy decyzja organu I instancji nie określa terminu wykonania nakazanych czynności.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że w niniejszej sprawie nie doszło do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] lutego 2005 r. dotyczącego usunięcia pojemnika na odpady.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Niniejsze postępowanie organy nadzoru budowlanego prowadziły na wniosek E. S., w przedmiocie samowolnie wykonanego utwardzenia terenu pod pojemnik plastikowy.

Organy zasadnie wywiodły, że inwestorzy mieli obowiązek na mocy art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane dokonać zgłoszenia właściwemu organowi wykonywanie utwardzenia powierzchni gruntu na działce, jednak tego obowiązku nie dopełnili. Prawidłowo wdrożono zatem procedurę w trybie przepisu art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z § 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. Ust. 3 powyższego przepisu przewiduje możliwość zmniejszenia odległości w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej od okien i drzwi do 3 m, od granicy działki do 2 m, a także sytuowanie zadaszonych osłon lub pomieszczeń na granicy działek, jeżeli stykają się one z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej bądź też przy linii rozgraniczającej od strony ulicy.

W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] maja 2005 r. odległości usytuowania miejsca na pojemnik wynoszą 5 m od okna budynku mieszkalnego skarżącej i 4 m od bramy wjazdowej oraz 0,8 m od ogrodzenia działki inwestorów, a więc nie spełniają wymogów w/w rozporządzenia.

Orzeczony w sprawie nakaz rozbiórki znajduje zatem swoje uzasadnienie w bezsprzecznym braku możliwości legalizacji samowolnie dokonanego utwardzenia działki ( art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane).

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy ,co następuje.

Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nie określa terminu wykonania obowiązku rozbiórki, kreślenie zatem w decyzji, terminu rozbiórki nie znajduje podstawy prawnej. Decyzja nakazująca rozbiórkę podlega wykonaniu z dniem, w którym stała się ostateczna.

Wydanie decyzji o rozbiórce z określeniem jej terminu jak, dochodzi tego skarżąca, skutkowałoby, że decyzja w części określającej termin dotknięta byłaby wadą nieważności, jako wydana bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a.

Można mówić o terminie wykonania rozbiórki, ale ustalenie tego terminu winno nastąpić dopiero w postępowaniu egzekucyjnym.

W przypadku gdy rozbiórka nie została wykonana dobrowolnie właściwy organ powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U z 2005 r. Nr 229, poz. 1954).

Odnosząc się do kwestii podniesionej na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej, a dotyczącej interpretacji wniosku skarżącej, który zainicjował niniejsze postępowanie, należy stwierdzić, że ocenę zasadności trybu i czynności podjętych przez organy nadzoru budowlanego w związku z tym wnioskiem, dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zakończoną wyrokiem z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1625/06.

Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Dodatkowo na tle niniejszej sprawy wskazać można, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996r., o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008) - właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez: wyposażenie nieruchomości w urządzenia służące do zbierania odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych urządzeń w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym. Nadzór nad realizacją tego obowiązku sprawuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązku, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Skarżąca, w przypadku zastrzeżeń co do wykonania przez właściciela sąsiedniej nieruchomości w/w obowiązku może zwrócić się z tym odpowiednio do w/w organu.

Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

O kosztach orzeczono na podstawie § 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Z 2002 Nr 163, poz. 1348) w zw. z art. 205 § 3 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).