Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 167/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67a § 1 pkt 3, art. 67b § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za miesiące od marca 2021 r. do września 2022 r. wraz z odsetkami oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

F. z siedzibą w G. (zwana dalej jako skarżąca, strona, F. ) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (zwanego dalej jako: organ odwoławczy, organ II instancji) z dnia [...] kwietnia 2023r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] stycznia 2023r. nr [...], odmawiającą udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za zwłokę za miesiące od marca 2021r do września 2022r.

W sprawie organy ustaliły następujący stan faktyczny:

Decyzją dnia [...] stycznia 2023 r. Nr [...], organ pierwszej instancji odmówił skarżącej udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę za miesiące od marca 2021 r. do września 2022 r. w kwocie głównej 12.244 zł wraz z odsetkami w ramach ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, która nie stanowi pomocy publicznej. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji wskazał, że pismem z dnia [...].02.2022 r., skarżąca zwróciła się o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za miesiące od marca 2021 r. do grudnia 2021 r., wskazując, że jako F. prowadząca nieodpłatną działalność od [...].06.2019 r. realizuje wyłącznie cele statutowe. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że nie prowadzi zarobkowej działalności gospodarczej mimo zapisu w § 4 aktu fundacyjnego z dnia [...].10.2018 r. o możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez F. Wskazano, że F. występuje jako strona postępowania przed sądami powszechnymi w sprawach cywilnych, karnych, administracyjnych związanych z naruszeniem praw i wolności obywatelskich i dyskryminacji, realizacją obowiązku alimentacyjnego oraz w sprawach o ochronę praw dziecka. Bierze ona udział w ww. postępowaniach również jako obserwator. Bierze udział w mediacjach jako formie rozwiązywania sporów między małżonkami, rodzicami i partnerami w aspekcie praw i obowiązków rodziców względem dzieci oraz dzieci względem rodziców. Podano również, zgodnie

z ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, F. w przyszłym roku będzie się starać o status "organizacji pożytku publicznego". F. nie zatrudnia pracowników. W latach 2019-2021 nie uzyskała żadnych przychodów. Prowadzi uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów. Wskazano, że F. nie posiada zaciągniętych kredytów, a jedynie zobowiązania wobec Urzędu Miasta z tytułu podatku od nieruchomości. Ponadto zwrócono uwagę, że nie bez znaczenia jest sytuacja jaka dotknęła społeczeństwo i lokalne firmy spowodowana ograniczeniami wynikającymi z wprowadzonego stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem SARS- CoV2 od początku marca 2020 r. po dzień dzisiejszy, co utrudniło funkcjonowanie większości przedsiębiorstw jak i społeczeństwa, i zachwianie sytuacji finansowej przedsiębiorstw jak i F., która to de facto ograniczona jest do pozyskiwania środków od firm i osób prywatnych poprzez datki i darowizny

na realizacje swych celów statutowych. Następnie wnioskiem z dnia [...].05.2022 r.

- w związku z brakiem poprawy sytuacji finansowej F. a wręcz w wyniku drastycznych podwyżek energii elektrycznej, gazu i paliw spowodowanych agresją Rosji na Ukrainę, zerwaniem łańcuchów dostaw, napływem uchodźców - strona wniosła o rozszerzenie wniosku z dnia [...].02.2022 r. o umorzenie podatku od nieruchomości o kolejne miesiące tj. styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj 2022 r. Poinformowano, że w wyniku zerwania łańcucha dostaw paliw i energii jak i również ograniczeń w dostawach materiałów i surowców, sytuacja F. uległa drastycznemu pogorszeniu, ceny utrzymania nieruchomości których są właścicielami (ogrzewanie gazowe i energia elektryczna) podrożało o 200%, natomiast wichury, które miały miejsce wiosną tego roku uszkodziły dach w budynku siedziby przy ul. [...], który zabezpieczony został tylko tymczasowo i wymaga remontu, na który nie mają funduszy. Powołując się na wezwanie organu z dnia [...].04.2022 r. o uzupełnienie podania, które otrzymali w dniu 30.04.2022 r. – F. poprosiła również o przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku z uwagi na złożoność sprawy i ilość dokumentów, które musi przygotować. Pismem z dnia [...].07.2022 r. skarżąca rozszerzyła wniosek wnosząc o umorzenie podatku o kolejne miesiące tj. czerwiec, lipiec, sierpień 2022 r. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...].08.2022 r. odmówił wszczęcia postępowania

w przedmiocie umorzenia należności podatkowej w podatku od nieruchomości

za miesiąc sierpień 2022 r. ponieważ należność za miesiąc sierpień 2022 r. nie jest zaległością i tym samym nie istnieje podstawa do —prowadzenia postępowania w tej materii. Ponadto postanowieniem z dnia [...].08.2022 r. organ wezwał stronę

do uzupełnienia podania z dnia [...].07.2022 r. w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia oraz zwrócił jej uwagę, że podanie z dnia [...].02.2022 r. postanowieniem z dnia [...].08.2022 r. zostało pozostawione bez rozpatrzenia, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym przez organ podatkowy 7 dniowym terminie. Zatem wniosek z dnia [...].07.2022 r. traktowany jest jako nowe podanie w sprawie, a nie kontynuacja poprzedniego postępowania.

F. pismami wniosła o rozszerzenie wniosku o kolejne miesiące

tj. sierpień i wrzesień 2022 r. w związku z niezakończoną procedurą nadania statusu Organizacji Pożytku Publicznego przez KRS i brakiem poprawy sytuacji finansowej

F. a nawet jej pogorszeniem. Ponadto pismem dnia [...].12.2022 r. F. rozszerzyła zakres pierwotnego złożonego wniosku dodatkowo o umorzenie zaległości podatkowej o kolejne miesiące październik i listopad 2022 r., jednocześnie wnosząc

o przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, wyszczególnionych w postanowieniach z dnia [...].04.2022 r. i z dnia [...].08.2022 r. organ I instancji postanowieniem z dnia [...].12.2022 r., które odebrano w dniu 24.12.2022 r., wezwał stronę do uzupełnienia podania z dnia [...].12.2022 r. poprzez jego podpisanie oraz dostarczenie dokumentów/informacji o których mowa w piśmie w terminie7 dni od daty otrzymania wezwania. Mimo odbioru wezwania Strona nie dokonała powyższych czynności. Organ I instancji uznał, że postępowanie dotyczy umorzenie zaległości podatkowej za miesiące od marca 2021 r. do września 2022 r.

Dalej organ wskazał, że w przesłanych pismach F. wyjaśniła również, iż jej zdaniem istnieje ważny interes publiczny, który przemawiałby za udzieleniem ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Dodano, że F. zapełnia lukę w działalności instytucji prospołecznych, ustawowych na styku interesu społecznego i interesu prywatnego mając przede wszystkim na względzie interes dziecka. Promując edukacyjnie poszanowanie i ochronę praw dzieci i ich rodzin, stara się stać na straży prawa a w szczególności Konwencji Praw Dziecka ratyfikowanej przez Polskę

w 1991 r., która gwarantuje prawa dziecka, niezależnie od koloru skóry, wyznania

czy pochodzenia. Dalej F. pisze, że reprezentuje interesy małoletnich dzieci i ich dobra oraz dobra ich rodziców jako grupy społecznej na forum publicznym udzielając pomocy dzieciom i rodzicom, dotkniętym przemocą w rodzinie, a w szczególności poprzez reprezentację ich interesów w postępowaniach przed sądami na dzień dzisiejszy w apelacji szczecińskiej, apelacji wrocławskiej i apelacji poznańskiej. Wskazano, że strona bierze udział nieodpłatnie w około 40 sprawach jako strona postępowania sądowego lub obserwator, bądź osoba zaufania publicznego, gdzie reprezentują interes małoletniego. Wolontariusze F. doradzają jako konsultanci w wielu sprawach alimentacyjnych gdzie pomagają, mając na uwadze ważny interes dziecka. F. pomaga ofiarom przestępstw na szkodę małoletnich dzieci, organizuje pomoc psychologiczną, terapeutyczną oraz socjalną znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. W przestrzeni międzynarodowej współpracuje z organizacjami pozarządowymi jak S. z B, gdzie promując ugodowe rozwiązania przeciwstawia się rozwiązaniom siłowym oraz porwaniom rodzicielskim, a w szczególności porwaniom rodzicielskim transgranicznym. Namawia do mediacji i pomaga wszystkim dzieciom i ich rodzicom, towarzyszy rodzicom podczas poszukiwań, służy profesjonalnymi poradami prawnymi, organizuje akcje i w niektórych przypadkach skupia uwagę mediów, aby ułatwić poszukiwania. Strona zaznaczyła, że mając wiedzę i doświadczenie - pomogli już wielu rodzicom. Ponadto F. od [...].10.2019 r. w przestrzeni publicznej prowadzi profil na Facebooku, gdzie edukuje, udziela porad i wskazówek oraz proponuje postępowanie mediacyjne celem rozwiązywania konfliktów w rodzinach patrząc na problem przez pryzmat dobra dziecka.

Skarżąca podniosła, że w okresie wcześniejszym uwzględniono jej wnioski

o umorzenia zaległości podatkowej za miesiące od października 2019 r. do lutego

2021 r. Wskazała również na art.7 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Dalej organ wskazał, że w aktach sprawy przedłożonych przez stronę brak jednak dowodów potwierdzających jakie są źródła finansowania działalności skarżącej, nie podano stanu należności oraz zobowiązań, wysokości przychodów i kosztów. Jedynie z przedłożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób prawnych (deklaracja CIT- 8) za lata 2020, 2021 wynika, że F. w danym okresie nie osiągnęła żadnych przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że akt założycielski przyjęto i podpisano

w formie aktu notarialnego w dniu [...].10.2018 r.. Z aktu fundacyjnego wynika,

że stawający A.G., zwany fundatorem, ustanowił fundację pod nazwą O., której siedzibą jest G., terenem działalności jest obszar Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym może ona prowadzić działalność także poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. Fundusz założycielki wynosi 1.000 zł wniesiony przez fundatora. Organ podał,

że F. jest właścicielem nieruchomości położonych w G. Do majątku F. należą: * działka o pow. 19 m2 zabudowana budynkiem (garaż) położona w G. * działki nr [...] oraz nr [...] o łącznej pow. 1.945m2 zabudowane budynkiem mieszkalnym

i pozostałym, położone w G. * działka nr [...] zabudowana budynkiem handlowo-usługowym położona w G. wraz z udziałem 6/100 części w działce nr [...] w G.* lokal mieszkalny w G. wraz pomieszczeniem przynależnym i udziałem w działce 121/1000 w częściach wspólnych budynku i działce. Nieruchomości położone w G. zostały darowane F. przez A.G. (założyciela fundatora) aktem notarialnym nr [...] z dnia [...].08.2019 r. Natomiast nieruchomość przy ul. N. F. przyjęła w formie darowizny od firmy "A." sp. z o.o. aktem notarialnym nr [...] z dnia [...].10.2020 r. Ustalono, że F. została zarejestrowana z dniem [...].04.2019 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej pod nr [...] (podmiot nie jest wpisany do rejestru przedsiębiorców), a celem działania F. jest m.in.: reprezentowanie interesów małoletnich dzieci i ich dobra oraz ich rodziców jako grupy społecznej na forum publicznym, ochrona równości oraz niedyskryminacji, działalność na rzecz pełnej strukturalnie i osobowo rodziny, macierzyństwa, ojcostwa, rodzicielstwa, upowszechniania i ochrony praw dziecka, ochrona praw obywateli, w szczególności praw dzieci, pomoc ofiarom przestępstw popełnionych na szkodę małoletnich dzieci, zapobieganie przemocy wobec małoletnich dzieci, pomoc dzieciom i rodzicom dotkniętym przemocą w rodzinie, pomoc społeczna, pomoc prawna dzieciom i rodzicom, dobroczynność na rzecz dzieci i rodzin. Cele F. realizowane są w szczególności poprzez m.in.: prowadzenie poradnictwa obywatelskiego, prowadzenie działalności informacyjnej na rzecz społeczeństwa, działalność edukacyjną i wydawniczą, wytyczanie za zgodą obywateli powództw oraz wstępowanie do postępowań, podejmowanie działań zmierzających do ochrony praw i wolności dzieci obywatelskich - w tym małoletnich dzieci i ich rodzin, udział w pracach nad wprowadzaniem nowych ustaw i przepisów, pomoc prawna oraz reprezentowanie dzieci i ich rodziców oraz rodzin przed sądami i instytucjami. Dalej organ I instancji stwierdził, że w aktach sprawy przedłożonych przez stronę brak dowodów potwierdzających sytuację finansową F. Ponadto brak również dowodów mogących świadczyć, iż z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych lub szczególnego splotu okoliczności F. nie ma możliwości uregulowania należności podatkowej. Z uwagi na konieczność zbadania okoliczności faktycznych i zajęcia stanowiska w danej sprawie organ wezwał F. postanowieniami z dnia [...].08.2022 r. i z dnia [...].09.2022 r. do ich przedłożenia oraz wskazania terminu do kiedy informacje i dokumenty zostaną przedłożone. Pomimo odbioru postanowień w dniach 16.08.2022 r. i 20.09.2022 r. – F. do dnia wydania decyzji przez organ I instancji nie złożyła żądanych informacji (nie złożono wyczerpująco wyjaśnień w sprawie i nie przedłożono wszystkich dokumentów). Organ zaznaczył, że warunkiem koniecznym udzielania ulg w spłacie zobowiązań jest posiadanie przez podmiot udzielający pomocy kompletu informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia przedmiotu wniosku w zakresie pomocy. Strona ubiegająca się o ulgę podatkową powinna udowodnić okoliczności faktyczne, na które powołuje się w swym wniosku oraz należycie jeudokumentować, a w niniejszym przypadku Strona tego nie uczyniła. Natomiast z analizy karty kontowej skarżącej wynika, że: zapłacono tylko jedną (pierwszą) ratę podatku za wrzesień 2019 r., w wysokości 566 zł; decyzją z dnia [...].06.2021 r. umorzono zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od nieruchomości za miesiące od października 2019 r. do lutego 2021 r. w kwocie głównej 10.149 zł plus odsetki w kwocie 12 zł, która nie stanowi pomocy publicznej.Obecnie nie są płacone raty podatku od marca 2021 r. Kwoty raty podatku za m-ce od marca 2021 r. do lipca 2021 r. wynoszą 630,00 zł/m-c; od sierpnia 2021 r. do grudnia 2021 r. wynoszą 629,00 zł/m-c; od stycznia 2022 r. do września 2022 r. wynoszą 661,00 zł/m-c. Na okoliczność wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, F. pismem z dnia [...].12.2022 r. wniosła o przedłużenie terminu na wypowiedzenie się co do zebranego materiału w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...].02.2022 wraz z wnioskiem o skuteczne doręczenie przesyłki z dnia 01.07.2022 r. oraz z dnia 01.08.2022 r. Organ zwrócił jednak uwagę, że w tym samym piśmie zaznaczono, iż zapoznano się z materiałem sprawy w dniu 12.12.2022 r. wykonując dokumentację fotograficzną akt sprawy, co należy rozumieć, że Strona miała możliwość i zapoznała się z całością akt przedmiotowej sprawy. Dalej organ wskazał, że w sprawie mają zastosowanie regulacje z art. 67a §1 pkt 3 ww. o.p. Przy analizie przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego należy uwzględnić nie tylko okoliczności powstania zaległości podatkowych, ale także aktualną sytuację podatnika we wszystkich aspektach, które w realiach indywidulanej sprawy okazują się istotne z punktu widzenia możliwości samodzielnego wygospodarowania przez podatnika środków finansowych na zapłatę tych zaległości. Organ wyjaśnił, że nawet wystąpienie okoliczności uzasadniających przyznanie wnioskowanej ulgi nie obliguje organu podatkowego do jej udzielenia, albowiem decyzje podejmowane w trybie art. 67a § 1 o. p. wydawane są w ramach uznania administracyjnego. Organ wskazał, że o przesłance "ważnego interesu podatnika" można mówić, gdy po stronie podatnika istnieją czynniki powodujące, że żądanie pełnej zapłaty podatku może zachwiać podstawami jego egzystencji. Wymaga to wykazania konkretnych okoliczności, które są wyjątkowe, niezależne od woli i sposobu postępowania podatnika i jednocześnie uniemożliwiają terminowe wywiązanie się

z ciążących obowiązków podatkowych (nie mogą być one zaspokojone bez doraźnej pomocy organu podatkowego). Interes podatnika musi być na tyle istotny, aby jego pominięcie powodowało dla tego podatnika wyraźnie dostrzegalne, negatywne skutki. Natomiast zdaniem organu I instancji z ważnym "interesem podatnika" mamy

doczynienia w sytuacji znacznego obniżenia zdolności płatniczej spowodowanej nagłym zdarzeniem losowym uniemożliwiającym uregulowanie zaległości przez podatnika, przy równoczesnym uwzględnieniu normalnej, aczkolwiek trudnej sytuacji ekonomicznej podatnika, wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków. Najogólniej rzecz biorąc, spełnienie przesłanki ważnego interesu podatnika wiąże się z istnieniem po jego stronie szczególnych powodów świadczących o tym, że żądanie pełnej i terminowej zapłaty podatku może zachwiać podstawami egzystencji podatnika i (lub) osób zależnych od niego. Trudną sytuację materialną podatnik winien wykazać, przy czym chodzi tu o takie sytuacje, które nie mieszczą się w granicach planowania przez rozsądny i należycie dbały o swoje interesy podmiot, nie są od niego zależne tj. m.in. nie są skutkiem podjętych przez niego wadliwych decyzji. Interes podatnika, powinien być ważny w sensie obiektywnym i nie może być tożsamy tylko z odczuciem strony i jej subiektywnym przekonaniem o potrzebie udzielenia ulgi. Następnie organ odniósł się do pojęcia "interes publiczny", który należy interpretować jako dyrektywę działania, nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, utrzymanie miejsc pracy itd. Ustalenie kwestii istnienia przesłanki interesu publicznego wiąże się z koniecznością ważenia relacji w dwóch płaszczyznach: jedną płaszczyznę tworzy zasada, jaką jest terminowe płacenie podatków w pełnej wysokości, drugą - wyjątek od zasady, polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi podatkowej. Organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze z punktu widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Ochrona interesu publicznego to nie tylko dbałość o priorytetowe regulowanie należności na rzecz Miasta lecz również minimalizowanie wydatków z budżetu, pojawiających się w następstwie konieczności uregulowania przez zobowiązanego należności podatkowych. Organ podatkowy może zatem przychylić się do wniosku strony, gdy w trakcie postępowania zostanie wykazane istnienie ważnego interesu podatnika lub gdy będzie istniał interes publiczny przemawiający za pozytywnym załatwieniem sprawy. Dalej organ stwierdził, że na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz art. 67a §1 o.p. należy uznać, że w świetle zebranego materiału dowodowego

w sprawie, brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Wniosek rozpatrywany był na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, jak również w kontekście wcześniej udzielonej przez Miasto F. pomocy i powszechnego obowiązku uiszczania podatków. Z brzmienia art. 67a § 1 o.p. wynika wprost, że podatnik, aby uzyskać zamierzony skutek w postaci udzielenia mu ulgi w spłacie podatku, ma obowiązek uzasadnić wniosek, wskazując na kwalifikowane warunki zagrożenia swojego interesu. Powinien zatem wskazać, co w praktyce rodzi problemy, okoliczności, które jego zdaniem uzasadniają jego "ważny interes" lub "interes publiczny" i że znajduje się w takiej sytuacji, która uzasadnia przyznanie wnioskowanej ulgi. Ważnym jest podkreślenie, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek zgromadzenia i zaprezentowania organowi, do którego zwraca się z wnioskiem o zastosowanie ulgi podatkowej, wszelkich danych jakie on sam uznaje za niezbędne dla wykazania swojej sytuacji oraz zaprezentowania dokumentów, o jakie zwróci się w tym postępowaniu organ podatkowy. W niniejszym przypadku skarżąca nie przedstawiła finansowych dokumentów. Pomimo, że podstawą jej funkcjonowania powinna być całkowita transparentność, zarówno w pozyskiwaniu środków pieniężnych oraz sposobie ich wydatkowania. Zdaniem organu I instancji, zaległości podatkowe za lata 2021-2022 nie powstały

w wyniku nadzwyczajnych zdarzeń losowych, na które F. nie miała czy też nie mogła mieć wpływu, to znaczy takich, które powstały niezależnie od sposobu

jej postępowania. Wręcz przeciwnie to strona przyczyniała się do ich powstania, nie regulując rat podatku od posiadanych nieruchomości. Nie jest przekonywujący argument, że F. prowadzi nieodpłatną działalność, realizując tylko wyłącznie cele statutowe, ma niezakończoną procedurę nadania statusu Organizacji Pożytku Publicznego, brak poprawy sytuacji finansowej a nawet jej pogorszenie. F.

od momentu przyjęcia w formie darowizny nieruchomości w G. tj. od 08.08.2019 r. zapłaciła tylko jedną (pierwszą) ratę podatku od nieruchomości. Analiza dokumentów zgromadzonych w toku postępowania i zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8), wykazała że skarżąca nie uzyskuje żadnych środków finansowych, nie korzysta z żadnych możliwości pozyskiwania środków na bieżącą działalność. Organ I instancji zaznaczył, że strona nie wykazała z czego pokrywane są bieżące koszty utrzymania działalności F. jak również posiadanego majątku np. za energię elektryczną, wywóz śmieci czy czynsz. Ponadto organ wskazał na brak powiązania działalności F. z posiadanym przez nią majątkiem. Podkreślił, że instytucja umorzenia leży w gestii uprawnienia organu, a nie obowiązku automatycznego stosowania. Nie można ważnego interesu podatnika upatrywać wyłącznie w dolegliwości finansowej, jakiej doświadcza podatnik w związku z koniecznością wywiązania się z ciążących na niej zobowiązaniach podatkowych. Dalej organ podniósł, że F. wielokrotnie w przesłanych pismach podaje, że nie posiada zaciągniętych kredytów, posiada natomiast zobowiązana wobec Miasta G. z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2021 i rok 2022. Skoro F. wykazała, że nie posiada innych zaległości, tym samym należy wnioskować, że F. na bieżąco pokrywa koszty jej utrzymania, w tym na utrzymanie nieruchomości. Mimo, że utrzymanie nieruchomości podrożało o 200% jak podano we wniosku. Zatem nie można mówić o zagrożeniu egzystencji podatnika, z czym utożsamiany jest jego ważny interes. Regulowane są pozostałe (inne niż podatek od nieruchomości) zobowiązania, choćby nawet względem zarządcy nieruchomości czy zakładu energetycznego. Z tego wynika również, iż F. przedkłada zobowiązania względem podmiotów trzecich nad obowiązek płacenia podatku od nieruchomości. Organ wyjaśnił, że ustawa o podatkach i opłatach wprowadza również katalog zwolnień od podatku od nieruchomości. Między innymi art.7 ust.1 pkt 5 ww. ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych, na który powołuje się strona w swoich pismach.

W niniejszym artykule zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży. Wskazane zwolnienie dotyczy tylko stowarzyszeń. Stowarzyszenie a fundacja to dwa zupełnie inne podmioty, dlatego też należy uznać, iż przywołane zwolnienie dotyczy tylko stowarzyszeń. Co więcej należy również zaznaczyć, że zwolnienie przysługuje podmiotom, które są wpisane w KRS jako stowarzyszenia i działają na podstawie ustawy z 07.04.1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2020 r. poz.226T) a ich działalność obejmuje tylko działalność o jakiej mowa w tym przepisie, a nieruchomość byłaby wykorzystywana na potrzeby o jakim mowa w tym artykule. Dlatego też w przypadku strony nie zachodzi przesłanka określona ww. przepisie. Kolejno organ podatkowy wskazał, że w aktach zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, F. powołuje się, że prowadzi różne działania zgodnie ze statutem i prowadzi uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów. Jednakże do akt sprawy nie przedłożono w tej materii dokumentów. Organ I instancji podkreślił, że skarżąca nie wykazała wszystkich ponoszonych kosztów i źródeł ich finansowania, w tym z tytułu nieruchomości będącej przedmiotem wniosku Strony. Dlatego też, z materiału zebranego w danej sprawie brak możliwości ustalenia faktycznej sytuacji Strony. W związku z powyższym nie dopatrzono się zagrożenia egzystencji Strony. W ocenie organu sytuacja Strony, nie ma charakteru nadzwyczajnego i nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania wnioskowanej ulgi podatkowej. Sam fakt, że F. prowadzi nieodpłatną działalność oraz nie prowadzi zarobkowej działalności gospodarczej mimo zapisu w akcie fundacyjnym - nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania ulgi ze względu na ważny interes podatnika lub interes publiczny. Zdaniem organu podatkowego, zaległości podatkowe za lata 2021-2022 nie powstały w wyniku nadzwyczajnych zdarzeń losowych, do ich powstania przyczynił się sam podatnik. F. przyjmując darowiznę otrzymała nieruchomości położone na terenie miasta G. Każdy obdarowany powinien mieć świadomość, że na otrzymane nieruchomości należy ponosić nakłady w celu ich utrzymania w stanie zdatnym do użytkowania, a także na pewnym poziomie estetycznym oraz o ciążących obowiązkach podatkowych. To w jaki sposób podatnik gospodaruje swym majątkiem zależy od niego samego. Dlatego też, nie jest przekonywujący argument podniesiony przez Stronę, że nie prowadzi zarobkowej działalności gospodarczej, a jako organizacja pozarządowa nastawiona jest na realizację celów zawartych w statucie fundacji. Zwłaszcza, że nie wykazano związkuw jakim celu i po co F. posiada lub wykorzystuje nieruchomości. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego i okoliczności niniejszej sprawy organ przyjął, iż w takiej sytuacji udzielenie ulgi oznaczałoby akceptację nienależytego wywiązywania się z zobowiązań wobec budżetu Miasta, co godziłoby

w interes publiczny i interes innych podatników, wywiązujących się z nałożonych przez prawo zobowiązań podatkowych. Sytuacji F. nie można określić ani jako szczególnej ani wyjątkowej, zwłaszcza mając na uwadze genezę powstania zaległości podatkowych oraz, że już została udzielona ulga w spłacie zobowiązań wobec Miasta, polegająca na umorzeniu zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od nieruchomości

za miesiące od października 2019 r. do lutego 2021 r. Końcowo organ wskazał,

iż F. posiada majątek nieruchomy, którego zbycie pozwoli na zaspokojenie należności wobec Miasta, względnie ich egzekucję. Sytuacja majątkowa F.

nie uzasadnia więc zastosowania najdalej idącej ulgi, jaką jest umorzenie zaległości podatkowej. Umorzenie zaległości podatkowych oznaczałoby, że Strona korzysta

z ulgi w sposób trwały, a to stoi w sprzeczności z istotą ulg, które mają charakter wyjątkowy jako wyłom od zasady równości i powszechności opodatkowania. Dodatkowo organ zauważył, że umarzanie zaległości podatkowych skutkuje nie tylko utratą dochodu gminy, ale i zmniejszeniem subwencji, którą Miasto otrzymuje

z budżetu państwa. Od decyzji organu I instancji F. odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżając ją w całości. Zarzucając jej naruszenie prawa materialnego a w szczególności: art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowa w związku z art. 2 i art. 20 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej przez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, po zastosowaniu uznania administracyjnego polegającego na uznaniu, że nie zachodzą przesłanki ustawowe w postaci "ważnego interesu podatnika'" lub "interesu publicznego" do umorzenia zaległości podatkowej, podczas gdy odwołująca się F. nie jest w stanie ponieść ciężaru podatkowego ze względu na trudną sytuacją finansową, realizując swoje zadania statutowe opierając się tylko i wyłącznie na wolontariacie, opłacając koszty eksploatacyjne ze składek członkowskich, pomimo tego, że F. znalazła się w szczególnej sytuacji, co narusza zasadę demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji RP), zasadę równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP ). Ponadto skarżąca F. zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: art. 7a. art. 8 i 9, art. 14, art. 78 i 79 oraz art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego i wnosi o umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę za miesiące od marca 2021 r. do września 2022 roku w kwocie głównej 12.244 zł wraz z odsetkami w ramach ulgiw spłacie zobowiązań podatkowych, która nie stanowi pomocy publicznej oraz z ostrożności procesowej wnosi o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Dalej Skarżąca wskazała, iż jak wcześniej oświadczano, w latach 2020 i 2021 nie zostały złożone CIT-D jako część deklaracji podatkowej C1T- 8, gdyż nie otrzymano darowizn, ponadto F. a nie zatrudniała i nie zatrudnia pracowników. Prace na rzecz F. wykonane są na zasadach wolontariatu. W zaskarżonej decyzji stwierdzono, że ostatecznie zwrócono się o umorzenie zaległości podatkowej za miesiące od marca 2021 r do września 2022 roku. F. wyjaśnia, że rozszerzyła wniosek o umorzenie zaległości podatkowych o miesiąc październik i listopad 2022 r. oraz oświadcza, że nie wnoszono o skrócenie wnioskowanego czasookresu rozpatrzenia wniosku o umorzenie podatkowej do września 2022 r. Pismem z dnia [...].12.2022 r. wniesiono o rozszerzenie pierwotnego wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. W piśmie tym stwierdzono błąd formalny w postaci jednego brakującego podpisu, który to podpis w dniu [...].01.2023 roku próbował złożyć członek Zarządu F. A.G. i który to podpis został niezłożony gdyż akt sprawy nie było w pomieszczeniach urzędu, lub też były ukryte. Organ II instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2023r.,utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu między innymi stwierdzając, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki

za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Decyzja ta ma zatem charakter uznaniowy,

co oznacza, że organ podatkowy na podstawie prawidłowo zebranego

i wszechstronnie ocenionego materiału dowodowego,ma możliwość uznania istnienia lub nieistnienia szczególnych okoliczności uzasadniających umorzenie zaległości podatkowej i wyboru określonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy odnosząc się do twierdzeń skarżącej o jej trudnej sytuacji finansowej podkreślił, stwierdził, iż w trakcie prowadzonego postępowania F. nie wskazała jednak, mimo wielokrotnych wezwań organu, dowodów na potwierdzenia, iż trudna sytuacji F. spowodowana została wskazywanymi we wniosku okolicznościami. Jedynie z przedłożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatkidochodowego od osób prawnych (deklaracja (J1T- 8) za lata

2020, 2021 wynika, że F. w danym okresie nie osiągnęła żadnych przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów. Organ odwoławczy podkreślił, że strona ubiegająca się o ulgę podatkową powinna udowodnić okoliczności faktyczne, na które powołuje się w swym wniosku, a w niniejszym przypadku skarżąca tego nie uczyniła. Natomiast z analizy karty kontowej F. wynika, że zapłacono tylko jedną (pierwszą) ratę podatku za wrzesień 2019 r., w wysokości 566 zł, a decyzją z dnia [...].06.2021 r. umorzono zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od nieruchomości za miesiące od października 2019 r. do lutego 2021 r. ( skarżąca sama to potwierdza). Zarówno w składanych wnioskach jak i w złożonym odwołaniu skarżąca F. podnosi, iż decyzją z dnia [...].06.2021 r. uwzględniono wnioski w przedmiocie umorzenia opłat lokalnych, co skutkowała umorzeniem zaległości podatkowych. Odnosząc się do tego organ odwoławczy wyjaśnił, że fakt wcześniejszego umorzenia zaległości podatkowych nie może skutkować oczekiwaniem podatnika, iż każdy następny wniosek w tej sprawie także będzie rozpatrzony pozytywnie. Każda sprawa rozpatrywana jest bowiem indywidualnie. Organ II instancji zgodził się z ustaleniami organu I instancji, iż skarżąca nie wykazała, że na fakt powstania zaległości wpłynęły okoliczności na które F. nie miała wpływu. Podkreślił, że F. posiadając szereg nieruchomości winna mieć świadomość, iż ciąży na niej z tego tytułu obowiązek podatkowy. Skarżąca z tego obowiązku, niemal od czasu założenia F. się nie wywiązywała, co spowodowało zaległości podatkowe. Wskazał, że natomiast nie wykazała do czego służą posiadane nieruchomości i w jaki sposób są wykorzystywane przez F. Z przedłożonej deklaracji CIT- 8 za lata 2020, 2021 wynika, jedynie, że skarżąca w tym okresie nie osiągnęła żadnych przychodów, nie korzystała więc z żadnych jawnych możliwości pozyskiwania środków na bieżącą działalność. Skarżąca nie wykazała też kosztów utrzymania F. Wskazała natomiast, że nie posiada kredytów i innych zaległości poza podatkiem od nieruchomości. Tym samym należy wnioskować, że F. na bieżąco pokrywa koszty jej utrzymania, w tym na utrzymanie nieruchomości. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że posiadane nieruchomości generują koszty choćby energii elektrycznej, wywozu śmieci czy czynszu, które jak wskazywano w składanych wnioskach wzrosły o 200%. W ocenie organu odwoławczego F. stwierdzając, iż nie posiada środków na zapłatę zaległości podatkowych winna np. rozważyć choćby sprzedaż nieruchomości, które nie są wykorzystywane dla celów działalności F. Dalej organ odwoławczy w zakresie dotyczącym wniosku z dnia [...].12.2022 r. rozszerzającym o umorzenie zaległości podatkowych o kolejne miesiące tj. październik i listopad 2022 r., stwierdził, że wniosek ten został podpisany przez jednego członka zarządu, dlatego organ I instancji postanowieniem z dnia [...].12.2022 r. wezwał F. do uzupełnienia podania z dnia [...] grudnia 2022 r. pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. W aktach sprawy brak jest jednak postanowienia organu podatkowego o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Pomimo tego, według Kolegium, wydanie przez organ zaskarżonej decyzji w przedmiocie zaległości za okres od marca 2021 do września 2022 r., z pominięciem miesiąca października i listopada 2022 r. nie stanowi rażącego naruszenia prawa (jak twierdzi skarżący), albowiem świadczy to tylko o tym, że wniosek z dnia [...].12.2022 r. nie został rozpatrzony przez organ podatkowy. Jeśli zatem F. nie otrzymała postanowienia o pozostawieniu tego wniosku bez rozpatrzenia, to może złożyć ponaglenie na niezałatwienie w terminie tej sprawy. Niezależnie od powyższego, ponieważ ten wniosek nie został objęty zaskarżoną decyzją (nie orzeczono w przedmiocie umorzenia zaległości za październik i listopad 2022 r.) F. może ponownie wystąpić do organu podatkowego z wnioskiem o umorzenie tych zaległości. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, w zakresie rozumienia pojęć "interes podatnika" i "interes publiczny, wielokrotnie występował

do F. o uzupełnienie złożonych dokumentów świadczących o spełnieniu przesłanek do umorzenia zaległości podatkowych. F. nie wykazała jednak, iż wystąpienie o umorzenie zaległości podatkowych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, na które F. nie miała wpływu. Z wyjaśnień udzielonych przez F. wynika ponadto, że posiada ona uregulowane zobowiązania wobec osób trzecich, natomiast zaległości w opłacie podatku od nieruchomości, od miesiąca marca 2021 r. (a więc już od dwóch lat) są wynikiem decyzji podjętych przez F. Skarżąca nie wskazała także powiązania posiadanych nieruchomości z prowadzoną przez F. działalnością i nie wskazała do jakich celów te nieruchomości są wykorzystywane.

Skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę, zarzucając zaskarżonej decyzji:

- naruszenie przepisów art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, poprzez odmowę umorzenia wnioskowanych zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości,

za miesiące od marca 2021r. do września 2022r., w sytuacji uzasadnionej ważnym interesem podatnika oraz ważnym interesem publicznym;

- naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122 Ordynacjipodatkowej, poprzez ocenę zgromadzonego materiału dowodowego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania podatnika do organu podatkowego;

- naruszenie art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez pozbawienie strony prawa

do czynnego udziału w postępowaniu podatkowym;

- naruszenie przepisów art. 67a § 1 pkt 3 w związku z art. 167 Ordynacji podatkowej, poprzez nie rozpatrzenie wniosku strony o umorzenie zaległości podatkowych

w podatku od nieruchomości za miesiące październik oraz listopad 2022r. W uzasadnieniu skargi między innymi podkreślając, że w przedmiotowej sprawie zaistniały dwie przesłanki tj. przesłanka ważnego interesu strony oraz przesłanka ważnego interesu publicznego, które uzasadniały wniosek o umorzenie zaległego podatku za okres od marca 2021r. do listopada 2022r. Co więcej, w toku postępowania podatkowego w sprawie umorzenia zaległego podatku

od nieruchomości, organ podatkowy I instancji dokonał szeregu uchybień proceduralnych, z powodu których Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno

co najmniej uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazać ją do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Pierwszą przesłanką uzasadniającą przedmiotowy wniosek o umorzenie zaległego podatku od nieruchomości, jest sytuacja ekonomiczna F. W trakcie postępowania podatkowego strona wskazywała, iż nie osiąga przychodów oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Na potwierdzenie powyższego F. przedłożyła zeznania podatkowe za lata 2020 - 2021, z których wynika, iż F.

w deklarowanym okresie nie osiągnęła żadnych przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów. F. utrzymuje się z darowizn oraz datków od firm oraz osób prywatnych, których wielkość w okresie stanu epidemii wirusa SARS- CoV2 oraz

w bieżącym okresie (pogorszenie sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstw oraz osób prywatnych przez epidemię, inflację oraz działanie wojenne na Ukrainie), istotnie się obniżyła.Co więcej, obniżeniu przychodów towarzyszy wzrost kosztów funkcjonowania F., spowodowane wzrostem kosztów energii oraz ogrzewania gazowego nieruchomości, które są w posiadaniu F. Dodatkowo, wiosna 2022 roku z powodu silnych wiatrów doszło do uszkodzenia dachu budynku, w którym znajduje się siedziba F. Dach został tymczasowo zabezpieczony, ale wymaga remontu, na który strona skarżąca nie posiada obecnie środków. Kolejną przesłanką uzasadniającą wniosek strony o umorzenie zaległego podatku, jest ważny "interes publiczny" przemawiający za udzieleniem ulgi podatkowej. Tak jak wskazano w trakcie postępowania podatkowego, F. nie prowadzi działalności gospodarczej. Zajmuje się działalnością społeczną,

a świadczona pomoc ma charakter nieodpłatny. Celem działalności F. jest m. in. reprezentowanie interesów małoletnich dzieci i ich dobra oraz ich rodziców jako grupy społecznej na forum publicznym, ochrona równości oraz niedyskryminacji, działalność na rzecz pełnej strukturalnie i osobowo rodziny, macierzyństwa, ojcostwa, rodzicielstwa, upowszechnianie i ochrona praw dziecka, pomoc ofiarom przestępstw popełnionych na szkodę małoletnich dzieci, zapobieganie przemocy wobec małoletnich dzieci, pomoc dzieciom i rodzicom dotkniętym przemocą w rodzinie, pomoc społeczna, pomoc prawna dzieciom oraz rodzicom, jak również dobroczynność na rzecz dzieci i rodzin. Na potwierdzenie powyższego strona wskazała szereg spraw sądowych, w których reprezentuje dzieci oraz ich rodzinny w postępowaniach sądowych. Powyższe potwierdza zatem, iż działalność F. ma charakter społeczny a nie zarobkowy. Istnienie takiej instytucji jest społecznie uzasadnione i użyteczne. Z tych powodów, organ podatkowy umorzył stronie zaległe zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości za wcześniejszy okres (decyzja z dnia [...]), stwierdzając wówczas, "że swoją statutową działalnością F. wpisuje się ważnym interesem społecznym, w oblicze społeczności G." Niniejsza decyzja zapadła w podobnym stanie faktycznym i prawnym jak obecny.Na uwagę zasługuje dodatkowo fakt, iż działalność fundacji jest bliska działalności, do której odnosi się przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991r. Ponadto F. stara się o uzyskanie statusu organizacji pożytku publicznego, której nieruchomości będą mogły być objęte zwolnieniem od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust, 1 pkt 14 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarżąca podkreśliła, że w trakcie postępowania podatkowego w sprawie złożonego wniosku o umorzenie zaległego podatku od nieruchomości, doszło

do szeregu uchybień przepisów postępowania. W tym regulacji z art.123 Ordynacji podatkowej, bowiem pismem z dnia [...] grudnia 2022r., skarżąca została zobowiązana do złożenia podpisu pod złożonym wnioskiem. W dniu 30 grudnia 2022r., członek zarządu F., A.G. zgłosił się osobiście do Urzędu w celu podpisania przedmiotowego pisma. W trakcie pobytu w Urzędzie okazało się, że nie można odnaleźć akt sprawy. A.G. nie mógł zatem nie tylko zapoznać się z aktami sprawy ale dodatkowo podpisać dokument, do którego podpisania wzywał go organ podatkowy. Na niniejszą okoliczność pracownik organu podatkowego odmówił dodatkowo sporządzenia notatki służbowej. Dodatkowo z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynikało,

iż w toku postępowania podatkowego zostały wydane dwa postanowienia:

- postanowienie [...] z dnia [...] sierpnia 2022r.,- postanowienie [...] z dnia [...] sierpnia 2022r. Postanowienia te nie zostały doręczone F. W związku z powyższym, strona skarżąca wystąpiła do organu podatkowego o doręczenie tych postanowień oraz dodatkowo złożonazostała do operatora pocztowego reklamacja w sprawie uchybień w trakcie doręczeń (nie zostało doręczone dwukrotnie awizo), o której to reklamacji został poinformowany organ podatkowy I instancji. Organ podatkowy I instancji nie czekając na rozstrzygnięcie reklamacji oraz nie dokonując ponownego doręczenia w/w postanowień, w dniu [...] stycznia 2023r. wydał decyzję o odmowie umorzenia zaległego podatku od nieruchomości

Kolejnym uchybieniem proceduralnym jest brak rozstrzygnięcia w zakresie pełnego wniosku strony skarżącej. Pismem z dnia [...] grudnia 2022r. F. rozszerzyła pierwotny wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, o zaległy podatek za miesiąc październik oraz listopad 2022r. W decyzji organu podatkowego I instancji nie ustosunkowano się do przedmiotowego wniosku (zakres przedmiotowy decyzji kończy się na wrześniu 2022r.), nie wydano również żadnego rozstrzygnięcia

w zakresie wniosku strony (decyzji bądź postanowienia). Powyższe stanowi naruszenie art. 167 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym do czasu wydania decyzji przez organ I instancji, strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania lub zgłosić nowe żądanie (ust. 1 art. 167). Odmowa uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania następuje w drodze postanowienia a nieuwzględnione żądanie wszczyna odrębne postępowanie podatkowe (ust. 2 art. 167).

W przedmiotowej sprawie nie zostało wydane postanowienie w sprawie odmowy zmiany zakresu postępowania, decyzja organu I instancji nie obejmuje miesięcy październik oraz listopad 2022r., nie zostało również wszczęte odrębne postępowanie podatkowe w sprawie. Organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. dalej: P.p.s.a.) uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło

do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Stosownie do art. 67a § 1 pkt. 3 Ordynacji podatkowej na wniosek podatnika organ może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Przepis ten przewiduje zatem dwie przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową – "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Spójnik "lub" użyty

w przepisie wskazuje przy tym na to, iż wystarczy spełnienie tylko jednej z nich. Oznacza to, że organ podatkowy w każdym wypadku winien zbadać sprawę pod kątem spełnienia obu przesłanek. Nie należy również zapominać, że decyzja wydana na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 O.p. ma charakter uznaniowy. Decyzje dotyczące ulg w spłacie zobowiązań podatkowych podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Kontroli sądu nie podlega przy tym uznanie samo w sobie, ale kwestia, czy decyzja została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego.Za słuszny i ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym należy uznać pogląd, iż ocenie może podlegać w pierwszym rzędzie legalność działania organu podatkowego, a nie zasadność i celowość odmowy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3529/16; z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt II FSK 1821/13; z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt II FSK 660/07; z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 671/11, publ. CBOSA). W tym miejscu należy podkreślić, że użycie przez ustawodawcę zwrotów niedookreślonych "ważny interes podatnika" i "interes publiczny" powoduje potrzebę sięgnięcia do ocen pozaprawnych, w celu zdefiniowania w/w pojęć i określenia ich zakresu. Istnienie ustawowych kryteriów "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego" jest każdorazowo ustalane indywidualnie w ramach postępowania podatkowego, prowadzonego wedle zasady prawdy obiektywnej. W celu wydania prawidłowego orzeczenia oraz wykazania, iż dana sytuacja zasługuje

na uwzględnienie, należy poddać ocenie stan faktyczny i utrwalić w aktach wyniki badania. Nawet, w przypadku stwierdzenia, że w sprawie występuje którakolwiek

z przesłanek określonych w art. 67a § 1 pkt 3 O.p., organ w sposób uznaniowy podejmuje decyzję o wyborze alternatywy, czy przyznać podatnikowi ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, czy też nie. Z kolei stwierdzenie przez organ braku przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego w zastosowaniu ulgi podatkowej powoduje, że nie będzie on dysponował wyborem rozstrzygnięcia,

a decyzja będzie miała charakter związany. Brak przesłanek oznacza wobec tego konieczność wydania decyzji o odmowie zastosowania ulgi podatkowej. Organy podatkowe są jednak zobowiązane do przeprowadzenia postępowania dowodowego celem ustalenia, czy w rozpoznawanej sprawie zaistniały ustawowe przesłanki

do umorzenia powstałej zaległości, czyli czy w sprawie wystąpił "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny".Z takim przypadkiem mamy w rozpoznawanej sprawie do czynienia, organy uznały bowiem, że skarżąca nie wykazała aby

w stosunku do niej wystąpiła jedna z powyżej wymienionych przesłanek. Kryterium "ważnego interesu podatnika" wymaga wykazania konkretnych okoliczności, które uniemożliwiają mu wywiązanie się z ciążących na nim obowiązków względem Gminy czy Skarbu Państwa. O istnieniu ważnego interesu podatnika nie decyduje subiektywne przekonanie podatnika, lecz decydować powinny kryteria zobiektywizowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, w której wysoką rangę mają utrzymywanie miejsc pracy czy względy ochrony środowiska. Dolegliwość wynikająca z zapłaty podatku jest oczywista, ale sama w sobie nie stanowi o ważnym interesie podatnika, uzasadniającym umorzenie w całości zaległości podatkowej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała na co słusznie zwróciły uwagę organy, aby dlo prowadzonej przez nią działalności koniecznym było posiadanie kilku nieruchomości ( w tym garażu, czy budynku handlowo-usługowego), ponadto nie wskazała nawet we wniesionej do sądu skardzedokumentów finansowych wskazujących na źródła finansowania, konieczne do utrzymania i bieżącego korzystania z nieruchomości.Także nie przedłożyła sprawozdania ze swojej działalności (art.12 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach Dz.U.2023.166 t.j.). Organy zasadnie słusznie stwierdziły, że skarżąca nie wykazała aby jej sytuacja majątkowa odnosząca się do rozpoznawanego wnioskiem okresu została spowodowana ograniczenia wynikającymi z wprowadzonego stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem COVID-19, czy też agresją Rosji na Ukrainę. Organy podkreśliły bowiem, że skarżąca zapłaciła tylko jedną ( pierwszą ) ratę podatku za wrzesień 2019r., w wysokości 566 zł, natomiast decyzja z dnia [...] czerwca 2021 umorzono jej zaległość podatkową wraz z odsetkami za zwłokę w podatku od nieruchomości za miesiące od października 2019r do lutego 2021. Zatem przyczyna niepłacenia zaległości podatkowych w przypadku skarżącej zaistniała wcześniej niż zdarzenia na które skarżąca się powołała. Ustalenie kwestii istnienia przesłanki "interesu publicznego" wiąże się natomiast z koniecznością ważenia relacji w dwóch płaszczyznach: jedną płaszczyznę tworzy zasada, jaką jest terminowe płacenie podatków w pełnej wysokości, drugą - wyjątek od zasady, polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi podatkowej. Organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze z punktu widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Sytuacja, w której spłata zaległości spowoduje konieczność sięgania przez np. zwolnionych pracowników podatnika do środków pomocy państwa (zasiłki dla bezrobotnych, pomoc społeczna) nie jest zgodna z interesem publicznym. Ochrona interesu publicznego to nie tylko dbałość o priorytetowe regulowanie należności publicznoprawnych, lecz również minimalizowanie wydatków z budżetu państwa, pojawiających się w następstwie konieczności uregulowania przez zobowiązanego należności podatkowych. W rozpoznawanej sprawie przedstawione powyżej sytuacje nie wystąpiły, natomiast należy podzielić stanowisko organów, że z dokonanych ustaleń wynika, iż skarżąca od początku prowadzenia działalności pomimo przyjmowanianieruchomości na podstawie umów darowizn nie zagwarantowała środków na ich utrzymanie, w tym tych dotyczących obciążeń podatkowych. Postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej, czy też odsetek za zwłokę, jest postępowaniem samodzielnym, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie o dalszym losie prawnym zobowiązań podatkowych powstałych we właściwym dla nich trybie i na podstawie obowiązujących dla tych podatków przepisów prawa. W tym momencie należy podkreślić, że wcześniejsze zastosowanie przez organ instytucji umorzenia zaległości podatkowych dotyczących wcześniejszych zaległości podatkowych nie skutkuje dalszymi ich umorzeniami. Ponadto należy podkreślić, że organ w decyzji o umorzeniu, na co skarżąca sama zwróciła uwagę, odwołał się do działań skarżącej dotyczących "społeczności G.", natomiast z pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2022r wynika, że obecnie jej zakres działalności dotyczy obszarów apelacji szczecińskiej, wrocławskiej, poznańskiej ( akta adm. organu), czyli obecnie jej działalność znacznie wykracza poza "społeczność G".

Jednocześnie organ II instancji słusznie zauważył, że za udzieleniem wnioskowanych ulg nie może przemawiać konieczność spłacania innych zobowiązań np. o charakterze cywilnoprawnym(w sprawie nie ustalono, istnienia innychdługów niż podatkowe). W ocenie sądu organy podatkowe wywiązały się z ciążących na nich obowiązków i prawidłowo rozstrzygnęły sprawę. Decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowych została podjęta w ramach prawidłowo przeprowadzonego postępowania w, którym sąd nie dopatrzył się istotnych uchybień w rozumieniu regulacji z art.145§ 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji.

W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe obu instancji, wbrew argumentacji skargi, rozważały argumenty skarżącego, a ocena tych argumentów pod kątem przywołanych wyżej ustawowych przesłanek z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowe znalazła swój wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Z akt kontrolowanej sprawy wynika, że materiał dowodowy został zebrany przez organy podatkowe w sposób wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a jego ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło więc do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania. Organy z zachowaniem obowiązujących zasad przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, zbadały sytuację materialną strony, a ponadto poddały ocenie wszystkie racje, na które powoływała się. Ocenie tej nie można zarzucić dowolności, opiera się ona na przyjętej w orzecznictwie wykładni przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących ulg w zapłacie zobowiązań podatkowych.Nadto w interesie podatnika leży współpraca z organem podatkowym poprzez czynne uczestniczenie w tym postępowaniu, a skarżący nie przestawił, jak wyżej już wskazano, wyczerpujących informacji co do uzyskiwanych przychodów. W zakresie dotyczącym podniesionych przez skarżącą zarzutów naruszenia przez organ I instancji regulacji z art. 167 i art. 123 Ordynacji podatkowej w pierwszej kolejności należy wskazać, że do sądu została zaskarżona decyzja organu II instancji a nie pierwszej.Organ II instancji nie mógł zatem naruszyć swoim postępowaniem wskazanej w skardze regulacji, natomiast na ostatniej stronie uzasadnieniadecyzji szczegółowo odniósł do przedstawionych w tym zakresie w odwołaniu zarzutów, wskazaną argumentację sąd rozpoznający sprawę podziela. Decyzja organu I instancji nie obejmowała miesięcy październik i listopad 2022r., z przyczyn wskazanych powyżej. Nie ma zatem w tym zakresie negatywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia.

Organy również słusznie stwierdziły, że w przypadku skarżącej będącej fundacją nie ma zastosowanie zwolnienie wynikające z art.7 ust.1 pkt 5 ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych, które skierowane jest do stowarzyszeń. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.