Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 355/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 234 § 2, art. 184, art. 197 § 2, art. 198;
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1090
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach  sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 557/23 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 30 sierpnia 2023 r., nr 9009-2023-001904 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 557/23 Z.C.do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 4 lipca 2024 r. w kwocie 100 zł stosownie do art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U.2024.935; dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U.2019.1090; dalej: rozporządzenie RM).

Skarżąca złożyła zażalenie na zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie w celu obniżenia wysokości opłaty kancelaryjnej i obniżenie opłaty kancelaryjnej chociaż do kwoty o połowę niższej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Wysokość opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

W rozpoznawanej sprawie strona pismem z 8 lipca 2022 r. zażądała sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 4 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 557/23 oddalającego skargę strony decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z 30 sierpnia 2023 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie zarządzeniem z 10 lipca 2024 r. prawidłowo wezwał stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, która została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Ponadto wymaga podkreślenia, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie tej opłaty i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.