Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 369/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Sekretarz sądowy Anna Szymczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2013r. w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia skarżącej S.B. zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006r. nr [...] i ustalił skarżącej S.B. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych rodłach przychodów na kwotę 82.565 zł. Ww. decyzja stała się ostateczna.

Pismem z dnia [...] lutego 2013r., skarżąca zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]. Powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wskazała na nowy dowód w sprawie w postaci odcinka dla odbiorcy z dnia [...] września 1997 r. na potwierdzenie uzyskania kwoty 17.972 zł.

Podniosła, że w trakcie kontroli jej małżonek poinformował pracownika organu, że w 1997r. otrzymał zwrot wierzytelności wynikających ze stosunku pracy

w wysokości 17.972,81 zł na skutek uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego. Nie posiadał jednak wówczas dowodu załączonego do wniosku o wznowienie. Organ nie podjął z kolei żadnych czynności celem zweryfikowania przedmiotowej okoliczności, w związku z czym dowód nie został uwzględniony w postępowaniu kontrolnym. Strona podkreśliła przy tym, że jej mąż nie miał możliwości przedłożenia załączonego do wniosku dowodu, bowiem tuż przed zakończeniem postępowania kontrolnego dostał zawału serca.

Dodała, że w trakcie postępowania kontrolnego nie uwzględniono także wygranej przez męża w grze Lotto kwoty 1.000 zł w latach 2000-2001. W związku z powyższym, spełnione zostały przesłanki do wznowienia postępowania, gdyż wyszły na jaw nowe dowody, które zostały ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Dowody te - zdaniem strony skarżącej - są istotne z uwagi na to, że mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie w kwestiach zasadniczych. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] odmówił uchylenia w całości wydanej przez siebie ostatecznej decyzji z [...] lutego 2008 r.

W uzasadnieniu stwierdził, że załączony przez skarżącą odcinek dla odbiorcy z dnia [...] września 1997 r. potwierdzający uzyskanie kwoty 17.972 zł. nie spełnia wszystkich przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organu, powyższy dowód nie posiada przymiotu istotności. W analogiczny sposób ocenił dowody w postaci bezimiennych kuponów z totalizatora.

Konkludując stwierdził, że dowody te choć nowe i nieznane w dniu wydania decyzji ostatecznej, nie mogą skutkować jej wzruszeniem, gdyż nie potwierdzają w sposób jednoznaczny okoliczności, na które zostały przedłożone.

Od w/w decyzji skarżąca S.B. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] oraz orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Decyzji zarzuciła:

1) naruszenie art. 243 § 2 w zw. z art. 240 i art. 245 § 1 pkt 2 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i wydanie decyzji odmawiającej uchylenia w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008 r. w sytuacji, gdy z decyzji tej nie wynika, aby wskazana we wniosku o wznowienie postępowania kwota w wysokości 17.972,81 zł z tytułu zwrotu wierzytelności za pracę była uwzględniona przez organ przy wydaniu rozstrzygnięcia jako kwota wypłacona przez komornika sądowego z tytułu wynagrodzenia, a tym bardziej żeby organ wziął ją pod uwagę;

2) naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez niezasadne przyjęcie, że dowód w postaci odcinka odbiorcy z dnia [...] września 1997r. nie posiada przymiotu istotności;

3) naruszenie art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 187 i art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłową ocenę dowodu w postaci kuponów z totalizatora i przyjęcie, że nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji dotychczasowej i pominięcie przy tym, że brak dat oraz wskazania beneficjenta może zostać uzupełniony innym środkiem dowodowym np. przesłuchaniem strony.

Podniosła, że w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2008r. nie wskazano, aby organ oparł rozstrzygnięcie na oświadczeniu męża skarżącej o stanie majątkowym sporządzonym w dniu [...] lipca 2006r., z którego wynika, że otrzymał zwrot od komornika kwoty 18.000 zł z tytułu wierzytelności ze stosunku pracy oraz protokole z dnia [...] września 2007r., w którym zeznał, że w 2000r. otrzymał od komornika kwotę 20.000.00 zł stanowiącą odszkodowanie z tytułu niewpłacenia wynagrodzenia za lata 1993-1994 w firmie "B" s.c. Z decyzji - jak podkreśliła - wynika jedynie, że jej mąż otrzymał środki pieniężne postawione w roku podatkowym do dyspozycji - odszkodowania w kwocie 6.000 zł. Kwota wynikająca z odcinka dla odbiorcy, przedłożonego do wniosku o wznowienie postępowania nie została zatem – w ocenie skarżącej – uwzględniona przez organ.

Podkreśliła, że o niedbałym i lekceważącym podejściu do wniosku o wznowienie postępowania świadczy fakt, że organ z jednej strony potwierdził, że dowód w postaci odcinka wypłaty zaległego wynagrodzenia z firmy "B" s.c. był nowy i nieznany w chwili wydania decyzji, z drugiej zaś stwierdził, że dowód znał, podając równocześnie kwotę nie mającą pokrycia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zarzuciła, że organ nie sprawdził również informacji o zwrocie wierzytelności wynikających ze stosunku pracy mimo, iż mąż skarżącej oświadczył, że zwrot wierzytelności otrzymał w 1997 r., a nie jak wskazuje organ 2000 r. oraz czy wynagrodzenie otrzymane z Sądu Rejonowego z tytułu zwrotu wierzytelności za pracę wynika z tych samych tytułów wykonawczych co środki pieniężne przekazane przez komornika.

Kwestionując z kolei uzyskanie przez męża skarżącej przychodu z wygranej

w Lotto, organ winien – zdanie strony skarżącej - ustalić w jaki sposób wszedł on w posiadanie kuponów z totalizatora, a to wymagało przynajmniej jego przesłuchania.

Konkludując, strona skarżąca stwierdziła, że dokumenty w postaci odcinka dla odbiorcy z dnia [...] września 1997r. oraz kupony z wygranej nie zostały wcześniej ujawnione ani wzięte pod uwagę przez organ podatkowy, w związku z czym spełnione zostały przesłanki niezbędne do wznowienia postępowania, tj. wyszły na jaw nowe istotne dowody, które zostały ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej.

Decyzją z dnia [...] maja 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Podtrzymując stanowisko w zakresie oceny dowodu w postaci odcinka dla odbiorcy z [...] września 1997 r. podkreślił, że w zaskarżonej decyzji jednoznacznie uzasadnił, że powyższy dowód pomimo, iż jest nowy i nie był znany organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2008 r. nie posiada przymiotu istotności, gdyż okoliczność otrzymania przez D.B.B. zaległego wynagrodzenia była znana organom oraz została uwzględniona przy podjęciu rozstrzygnięcia.

Za niesłuszny uznał zarzut, że uzasadnienie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] nie wskazuje, że organ oparł swoje rozstrzygnięcie na oświadczeniu męża skarżącej o stanie majątkowym z dnia [...] lipca 2006r. oraz protokole z dnia [...] września 2007r., w którym zeznał, że w 2000r. otrzymał od komornika kwotę 20.000,00 zł stanowiącą odszkodowanie z tytułu niewypłacenia wynagrodzenia za lata 1993-1994. Na to, że były one znane organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej wskazuje bowiem treść oświadczenia D.B. oraz treść jego zeznań złożonych do protokołu, które są częścią materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie.

Ponadto z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] wynika, że organ kontroli skarbowej przyjął na rzecz skarżącej stan oszczędności na dzień [...] stycznia 2001 r. w wysokości wykazanej przez jej męża w oświadczeniu o stanie majątkowym na dzień [...] grudnia 2000r. Fakt uwzględnienia w rozliczeniu kwoty oszczędności na początek roku podatkowego oznacza więc, iż organ uwzględnił okoliczność uzyskania przez niego kwoty zaległego wynagrodzenia z Przedsiębiorstwa "B" s.c.

Podkreślił, że stwierdzenie w decyzji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], iż zwrot wierzytelności z tytułu wynagrodzenia nastąpił w 2000r. a nie 1997r., zostało oparte na zeznaniach męża skarżącej złożonych do protokołu przesłuchania w dniu [...] września 2007 r.

Także przedłożone bezimienne kupony lotto (7 sztuk), mające potwierdzić okoliczność wygrania przez D.B. w latach 2000 – 2001 kwoty 1.000 zł w grze losowej, choć nowe i nieznane w dniu wydania decyzji ostatecznej, organ odwoławczy uznał, że nie są istotne, a w konsekwencji nie mogące skutkować wzruszeniem decyzji ostatecznej. Nie potwierdzają one w sposób jednoznaczny okoliczności, na którą zostały przedłożone. Nie można bowiem na ich podstawie ustalić – jak podkreślił - ani daty wypłaty, ani co ważniejsze beneficjenta wygranej, pomijając fakt, że opiewają łącznie na kwotę 921,60 a nie 1.000 zł. Dodał, że mąż skarżącej zeznał do protokołu w dniu [...] kwietnia 2006r., że nie uzyskiwał żadnych przychodów z tytułu wygranych w grach losowych. Ponadto stwierdził, że gdyby faktycznie organ kontroli skarbowej nie uwzględnił przychodu z ww. tytułu, zarzut nieuwzględnienia tego rodzaju przychodu mógł zostać podniesiony w postępowaniu odwoławczym od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...], w której organ dokonał rozliczenia przychodów małżonków B. w roku podatkowym 2001, czego strona nie uczyniła.

W skardze od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając naruszenie:

- art. 121§1 i art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz i załatwienia sprawy, a przejawiające się w tym, że organ podatkowy nie badał, czy przychód otrzymany przez małżonka skarżącej, a wynikający z przedłożonego przez skarżącą odcinka odbiorcy dotyczy tego samego przychodu, co otrzymany zdaniem organu w 2000r. oraz dlaczego kwota tychże przychodów nie jest tożsama;

- art. 187 § 1 art. 191 w zw. z art. 240 § 1pkt 5 cyt. ustawy poprzez nie wyczerpujące rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego; organ wydając decyzję ocenił dowody, na których się oparł wybiórczo i dowolnie, nie badając, czy przychód otrzymany, zdaniem organu w 2000r., dotyczy przychodu objętego odcinkiem odbiorcy z [...] września 1997r. oraz dlaczego daty i kwoty otrzymania tychże przychodów różnią się, przez co organ niezasadnie przyjął, iż dowód w postaci odcinka odbiorcy z dnia [...] września 1997r. nie posiada przymiotu istotności;

- naruszenie przepisu art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 187 i art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłową ocenę dowodu w postaci kuponów z totalizatora i przyjęcie, że nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji dotychczasowej i pominięcie przy tym, że brak dat oraz wskazania beneficjenta może zostać uzupełniony innym środkiem dowodowym - przesłuchaniem strony.

W uzasadnieniu powtórnie podniosła, że uzasadnienie decyzji z [...] lutego 2008r. nie wskazuje, iż organ oparł swoje rozstrzygnięcie na oświadczeniu małżonka skarżącej o stanie majątkowym sporządzonym w dniu [...] lipca 2006r., oraz protokole z dnia [...] września 2007r., a jedynie wynika z niego, że małżonek skarżącej otrzymał środki pieniężne postawione w roku podatkowym do dyspozycji -odszkodowania w kwocie 6.000 zł.

Zarzucając niezbadanie przez organ, czy przychód wynikający z przedłożonego odcinka odbiorcy, dotyczy tego samego przychodu, co otrzymany zdaniem organu w 2000r., podkreśliła nie dostrzegł on różnicy w kwotach otrzymanych wierzytelności, ani źródła z którego pochodzą. Z kolei stwierdzając w wyniku dokonanej oceny dowodów w postaci kuponów z totalizatora, że nie wskazują beneficjenta wygranej i są niewiarygodne, organ naruszył zasadę prawdy obiektywnej. Ponadto nie wzywając małżonka skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień w trybie art. 155§1 Ordynacji podatkowej, bezpodstawnie utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu i instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi a zarazem badania przez Sąd w niniejszym postępowaniu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] marca 2010r., którą odmówiono uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2008r. w przedmiocie ustalenia skarżącej zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Odnosząc się do przedstawionego przez skarżącą stanowiska, Sąd po dokonaniu analizy postępowania zakończonego decyzją ostateczną stwierdza, że nie zostało ono dotknięte wadami wskazanymi w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, skutkującym uchyleniem decyzji z dnia [...] lutego 2008r.

Należy podkreślić, że instytucja wznowienia postępowania stanowi jeden

z nadzwyczajnym trybów wzruszania decyzji ostatecznych. Jest to zatem wyłom od zasady trwałości decyzji administracyjnej zawartej w art. 128 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012, poz. 749 ze zm.).

Jak podkreślił WSA w Szczecinie w wyroku z 6 października 2010 r. (sygn. akt

I SA/Sz 508/10) zasada trwałości decyzji ostatecznych ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych, dlatego uchodzi za jedno

z kardynalnych założeń całego systemu postępowania administracyjnego. Jest

to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Wyznaczone przepisami odstępstwa od tej zasady (tzw. tryby nadzwyczajne) podlegają ścisłej wykładni.

Wskazana instytucja ma na celu zatem stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzja podatkową, jeżeli postępowania podatkowe było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Ordynacji podatkowej ( zob. B. Gruszczyński, w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyńki, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Ordynacja podatkowa Komentarz, Warszawa 2009, s. 832.).

Postępowanie uruchamiane na skutek wznowienia postępowania nie jest jednak kontynuacją postępowania instancyjnego i nie daje podstaw do pełnej merytorycznej kontroli decyzji, którą zakończono sprawę w postępowaniu zwykłym (por. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 3 sierpnia 2009 r., I SA/Gl 175/09; wyrok NSA z 22 maja 2003 r. , III SA 2367/01), lecz pozwala dokonać weryfikacji w/w decyzji jedynie pod kątem przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca w toku całego postępowania podnosiła, że w sprawie zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, gdyż wyszły na jaw nowe dowody, które zostały ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej tj. odcinek dla odbiorcy wypłaty zaległego wynagrodzenia oraz kupony lotto, potwierdzające zdaniem strony skarżącej wygraną przez jej męża w grze lotto kwoty w łącznej wysokości 1.000 zł.

Odnosząc się do powyższego należy podkreślić, że aby wskazana podstawa wznowienia zaistniała, muszą zostać spełnione kumulatywnie następujące przesłanki:

- wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody;

- są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie;

- nie były znane organowi, który wydał decyzje;

- istniały w dniu wydania decyzji.

Ponadto przesłankę określoną w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej sprawdza się pod względem formalnym, nie poddając weryfikacji merytorycznej oceny dowodu przedstawionego przez stronę (zob. wyrok WSA w Warszawie z 31 maja 2004 r. , III SA 134/03). Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to zaś te, które dotyczą przedmiotu tej sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (wyrok NSA z 15 kwietnia 2010 r., I FSK 459/09).

Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd stwierdza, że organ słusznie nie dostrzegł w powołanych przez skarżącą dowodach waloru istotności.

Rację ma Dyrektor Izby Skarbowej twierdząc, że odcinek dla odbiorcy z 25 września 1997 r. potwierdzający uzyskanie kwoty 17. 972 zł tytułem zaległego wynagrodzenia nie posiada waloru istotności. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ta okoliczność była znana i została już uwzględniona w decyzji ostatecznej, mimo że sam dowód był nowy i nie był znany w dniu wydania decyzji. Jednak jak wynika z powyższego, dowód nie tylko musi być nowy i nie znany w dniu wydawania decyzji ale również musi posiadać walor istności dla sprawy, czego w odniesieniu do tego dowodu zabrakło. Potwierdzają to: oświadczenie o stanie majątkowym z dnia [...] lipca 2006 r. w którym mąż skarżącej wskazał, że na kwotę oszczędności posiadanych na dzień [...] stycznia 2000r. w wysokości 260.000 zł i 130.000 zł składa się m.in. kwota 18.000 zł wypłacona przez komornika; wyjaśnienie męża skarżącej z dnia [...] października 2006 r. złożone do oświadczenia majątkowego w którym wyjaśnił, że kwota 260.000 zł stanowi równowartość 60.000 USD, a na kwotę 130.000 zł składa się kwota "zaciągniętych kredytów, z wypłaty komornika zaległych pensji z firmy B i sprzedaży domu". W oświadczeniu majątkowym złożonym w dniu [...] sierpnia 2006 r. dotyczącym stanu majątku na [...] grudnia 2000 r. mąż skarżącej wykazał kwotę oszczędności 70.000 USD oraz kwotę 30.000 zł. Ponadto z zeznań jej męża złożonych do protokołu w dniu [...] września 2007 r. wynika, że w 2000 r. otrzymał od komornika kwotę 20.000 zł stanowiącą odszkodowanie z tytułu niewypłacenia wynagrodzeń za lata 1993 -1994 w firmie B s.c. Ww. dowody zostały włączone do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tym samym organ posiadał o nich wiedzę, co znalazło odzwierciedlenie w decyzji Dyrektora UKS z dnia [...] grudnia 2006 r. w której uwzględniono przy rozliczeniach złożone przez D.B. oświadczenia majątkowe na dzień [...].12.2000 r. W w/w oświadczeniach określił on stan posiadanych oszczędności, na które składała się m.in. kwota zaległego wynagrodzenia.

Nie można również podzielić poglądu skarżącej, która twierdzi, iż organ błędnie przyjął, że zwrot wierzytelności z tytułu umowy o pracę małżonek skarżącej otrzymał w 2000 r., skoro z zeznań tego ostatniego złożonych do protokołu w dniu

[...] września 2007r. wynika, że to właśnie w roku 2000 otrzymał od komornika odszkodowanie z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia.

Nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie również zarzut nie zbadania przez organ, czy przychód wynikający z przedłożonego odcinka dla odbiorcy jest tożsamy z przychodem otrzymanym w 2000 r., skoro sam wierzyciel określił, kiedy w rzeczywistości otrzymał zaległe wynagrodzenie. Jednak w tym zakresie najważniejsze jest to, że organ uwzględnił stan oszczędności na dzień [...] stycznia 2001r., wskazany przez męża skarżącej, na którego wysokość składała się również otrzymane od komornika odszkodowanie. Z kolei istniejąca rozbieżność w zakresie kwoty otrzymanego wynagrodzenia jest wynikiem postępowania samego podatnika, który w oświadczeniu majątkowym wskazał na 18.000 zł, a następnie zeznał, że była to kwota 20.000 zł., czy jak podniosła skarżąca 17.972 zł. Nie mniej, nie ulega wątpliwości, że powołana okoliczność nie była w sprawie nową, w związku czym nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej.

W związku z powyższym, nietrafny okazał się zarzut naruszenia art. 121 § 1, art. 122, 187 §1, art. 191 w zw. z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 245 §1 pkt 2 w zw. z art. 187 i art. 122 Ordynacji podatkowej przez nieprawidłową ocenę dowodu w postaci kuponów z totalizatora i przyjęcie, że nie mogą stanowić podstawy do uchylenie decyzji ostatecznej.

W ocenie Sądu, słusznie organ zauważył, że przedłożone bezimienne kupony na okaziciela (7 sztuk), choć są nowymi dowodami, i nie były znane w dniu wydania decyzji, to nie posiadają waloru istotności. Nie sposób bowiem na ich podstawie przyjąć, że wygrana o której wspomina we wniosku o wznowienie strona skarżąca

w rzeczywistości miała miejsce. Z przedłożonych kuponów nie można uzyskać podstawowych informacji tj. kto otrzymał wygraną ani kiedy miała miejsce.

Podkreślenia również wymaga, że mąż skarżącej zeznał do protokołu w dniu

[...] kwietnia 2006r., że nie uzyskiwał żadnych przychodów z tytułu wygranych w grach losowych, co czyni wywód strony o wygranych w latach 2000-2001 na kwotę 1000 zła niewiarygodny. W tym kontekście również stwierdzenie strony o konieczności przesłuchania D.B. na okoliczność wygranej nie jest zasadny , skoro już na tę okoliczność on zeznawał.

Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo uznał, że w sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Zasadnie więc odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2008 r.

Z powołanych powyżej względów, Sąd na postawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.