Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 540/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3; art. 299 § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

O. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym.

Zarządzeniem z dnia 27 października 2022 r. wezwano M. M., który podpisał skargę, do złożenia aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Białorusi dotyczącego skarżącej spółki, wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano M. M. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, wraz z wykazaniem, że jest jednym z podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony skarżącej w świetle art. 35 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika.

Wezwanie doręczono M. M. w dniu 4 listopada 2022 r.

M. M. nie podpowiedział na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W związku z tym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił dopuszczenia M. M. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej.

Następnie zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza oraz złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Białorusi dotyczącego skarżącej, wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 26 grudnia 2022 r. (k. 38 akt).

Jak wynika natomiast z akt sprawy oraz treści notatki urzędowej z dnia 15 marca 2023 r., strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nie nadesłała aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Białorusi dotyczącego skarżącej wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez tłumacza przysięgłego. Ponadto skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast w myśl art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a., stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.

W myśl art. 299 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.

W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1 (art. 299 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Białorusi dotyczącego skarżącej, wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez tłumacza przysięgłego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga zawierała bowiem wyłącznie podpis M. M., który nie przedstawił pełnomocnictwa procesowego oraz nie wykazał, że jest jednym z podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony skarżącej w świetle art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. W związku z tym Sąd odmówił dopuszczenia M. M. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej.

Doręczenie wezwania we wskazanym przedmiocie nastąpiło w dniu 26 grudnia 2022 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 2 stycznia 2023 r. Strona nie odpowiedziała jednak na wezwanie do uzupełnienia braków. Bezskutecznie upłynął również termin do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Doręczenie wezwania w tym zakresie nastąpiło w dniu 26 grudnia 2022 r., a więc termin do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń upłynął w dniu 27 lutego 2023 r., a to z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a., gdyż ostatni dzień terminu – 26 lutego 2023 r. wypadał w niedzielę.

W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 299 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.