Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1914/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1, 2 i 3, art. 56 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 marca 2024 r. nr BTM.DR.570.1005.2023.1084 w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z 29 marca 2024 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego T. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej też jako "skarżąca").

Powyższą decyzję skarżąca odebrała 8 kwietnia 2024 r., po czym w dniu 22 kwietnia 2024 r. zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś w dniu 30 kwietnia 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, zaś w piśmie z 11 czerwca 2024 r. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na toczące się postępowanie w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym, z dniem doręczenia stronie decyzji zaczynają biec równolegle terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 52 § 3 p.p.s.a. nie daje możliwości jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienie w powyższym zakresie przysługuje stronie alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyklucza możliwość równoczesnego złożenia skargi na tę decyzję. Niedopuszczalne jest jednoczesne skorzystanie z dwóch środków zaskarżenia, celem weryfikacji zarówno przez organ, jak i sąd prawidłowości wydania tego samego aktu prawnego.

W niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona na decyzję, od której strona złożyła wcześniej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wobec powyższego, możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję z 29 marca 2024 r. została wykluczona poprzez złożenie przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zauważyć należy, że kwestia dopuszczalności wniesienia skargi oraz jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 23 marca 2023 r. II GSK 27/23 NSA podkreślił, nie zachodzi możliwość dwutorowego kontrolowania decyzji administracyjnej – zarówno na etapie administracyjnym, jak i na etapie sądowoadministracyjnym, a strona zamierzająca poddać decyzję weryfikacji co do jej zgodności z prawem, winna zdecydować się na jeden z dostępnych środków zaskarżenia. Przepisy nie dopuszczają możliwości wniesienia przez stronę zarówno wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wówczas, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nadto nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, gdyż jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku.

W realiach niniejszej sprawy, po rozpoznaniu przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydaniu decyzji w drugiej instancji, skarżąca będzie mogła skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego (sprzeciwu w przypadku decyzji kasatoryjnej).

W związku z powyższym skarżąca nie mogła skutecznie domagać się rozpoznania skargi i jednocześnie procedowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne

Wydając powyższe postanowienie, Sąd działał na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.