Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 86/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7  ust. 1  pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Beata Machcińska, Protokolant Referent-stażysta Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skargi S. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 4 grudnia 2023 r. nr SKO.K.41.3/2342/2023/24591/AW w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 4 grudnia 2023 r., nr. SKO.K.41.3/2342/2023/24591/AW Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: Kolegium) utrzymało w mocy decyzję z 9 października 2023 r. Nr [...] Starosty G. o zatrzymaniu S. I. (dalej: Skarżący) prawo jazdy kategorii: B, BE, o numerze: [...], wydane na druku nr: [...] dnia 17 września 2008 r. przez G. do czasu ustania przyczyny zatrzymania.

Rozstrzygnięcie nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia 9 października 2023 r. Starosta G. zatrzymał Skarżącemu prawo jazdy kategorii: B, BE, o numerze: [...], wydane na druku nr: [...] dnia 17.09.2008 r. przez G. do czasu ustania przyczyny zatrzymania. Powodem wydania decyzji był wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 04 września 2023 roku, o nr [...] w sprawie sprawdzenia kwalifikacji Skarżącego w zakresie prawa jazdy kategorii B, BE, z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ww. decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 30 października 2023r.

Od tej decyzji Skarżący wniósł odwołanie.

Po przeprowadzeniu postępowania Kolegium utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W wydanej decyzji Kolegium przedstawiło obowiązujące w sprawie przepisy prawne.

Ustalając stan faktyczny sprawy Kolegium wskazało, że wnioskiem z 4 września 2023 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach zwrócił się o poddanie Skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Podstawą skierowania przedmiotowego wniosku było uzyskanie przez Skarżącego 27 punktów za wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 24 listopada 2022 r. do 3 września 2023 r. Wykroczenia oraz przypisane punkty zostały szczegółowo opisane przez Komendanta, w szczególności wskazano datę i miejsce popełnienia wykroczeń, rodzaj pojazdu, którym je popełniono oraz przydzieloną ich liczbę. Wniosek ten zainicjował z dniem 12 września 2023 r. postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania Skarżącemu prawa jazdy kat. B, BE. W przesłanym zawiadomieniu Skarżący został pouczony o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonych w sprawie dokumentów oraz złożenia wyjaśnień. Z możliwości tej pełnomocnik Skarżącego skorzystał.

Mając na względzie powyższe w ocenie Kolegium zaistniała przesłanka zatrzymania prawa jazdy kat. B, BE z powodu przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie mogła jej zmienić argumentacja Skarżącego co do daty kasowania punktów karnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę przepisów prawa materialnego, a to:

1. art. 7 ust 1 pkt. 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 roku o zmianie ustawy - kodeks karny oraz niektórych innych ustaw poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu, iż w niniejszej sprawie zachodzi obowiązek zatrzymania prawa jazdy przez właściwego starostę z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów karnych, podczas gdy na dzień wydania decyzji przez organ drugiej instancji wobec skarżącego liczba punktów karnych została zmniejszona z uwagi na upływ roku od dnia, w którym zostały nałożone pierwsze punkty karne w dniu 24 listopada 2022 r., wobec czego postępowania w zakresie zatrzymania prawa jazdy stało się bezprzedmiotowe.

2. art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 4 ustawy z 9 maja 2018 roku o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, poprzez ich zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, podczas gdy art. 7 ust 1 pkt. 5 ustawy z 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy kodeks karny oraz niektórych innych ustaw odwołuje się do art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który to artykuł w dniu 4 czerwca 2018 roku został uchylony, wobec czego decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej,

3 art. 107 § 1 pkt. 4 k.p.a poprzez jego zastosowanie i wydanie decyzji przez organ I instancji w oparciu o nieistniejącą podstawę prawną, a to art. 130 ust 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, wobec czego przedmiotowa decyzja nigdy nie powinna istnieć w obrocie prawnym,

Skarżący podniósł również zarzut obrazę przepisów postępowania:

1. poprzez pominięcie ustalenia stanu faktycznego przez organ II instancji, podczas gdy w dacie wydania orzeczenia przez organ II instancji punkty karne winny zostać usunięte z upływem jednego roku od dnia ich naliczenia, co skutkowało wydaniem błędnej decyzji przez organ drugiej instancji,

3. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza pominięciu, że z upływem roku od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia punkty karne winny zostać usunięte z centralnej ewidencji kierowców, co skutkowało błędem w ustalonym stanie faktycznym,

4. art. 108 § 1 k.p.a. poprzez nadanie decyzji I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, podczas gdy brak jest jakichkolwiek przesłanek do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ponadto organ wydający decyzję nie uzasadnił nawet w najmniejszym zakresie, dlaczego przedmiotowa decyzja winna być opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.

Wobec tak skonstruowanych zarzutów wniósł o uchylenie decyzji orzekających w sprawie organów, ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. oraz umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Uzasadniając skargę Skarżący podał, że decyzja wydana przez organ I instancji została wydana w oparciu o podstawę prawną, która nie istnieje. Przepis prawny art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 roku o zmianie ustawy kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w sposób bezpośredni odwołuje się do art. 130 prawa o ruchu drogowym, podczas gdy ustawą z dnia 4 czerwca 2018 r. przedmiotowy artykuł został uchylony w całości. Wobec powyższego, przedmiotowa decyzja nie spełnia elementarnych podstaw tj. nie posiada obowiązującej podstawy prawnej.

Zdaniem Skarżącego na dzień wydania decyzji przez organ pierwszej instancji miał na swoim koncie 27 punktów karnych. Pierwsze punkty karne otrzymał w dniu 24 listopada 2022 r., a ostatnie w dniu 3 września 2023 r. W związku z przekroczeniem dopuszczalnego limitu punktów karnych organ pierwszej instancji wszczął stosowne postępowanie.

W chwili obecnej skarżący wskazuje, iż przedmiotowe postępowanie administracyjne winno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 98 ustawy o kierujących pojazdami informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzonych w centralnej ewidencji kierowców usuwane są z upływem jednego roku od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia. Przyjmując, że pierwsze wykroczenie drogowe, za które Skarżący otrzymał punkty karne zostało popełnione w dniu 24 listopada 2022 r. to posiłkując się obecnie obowiązującymi przepisami należy przyjąć, iż ich usunięcie w centralnej ewidencji kierowcy nastąpi w dniu 24 listopada 2023 r. a nie jak wskazał organ II instancji w dniu 24 listopada 2024 r. Po dacie 24 listopada 2023 r. zatrzymanie Skarżącemu prawa jazdy jest pozbawione nie tylko podstawy prawnej, ale również i faktycznej, gdyż Skarżący będzie miał mniej aniżeli 24 punkty karne na swoim koncie.

Skarżący podniósł także, że błędnie Kolegium przyjęło, że punkty karne otrzymane po dacie 17 września 2022 r. kasowane są dopiero po upływie 2 lat. Od 17 września 2023r. punkty karne są anulowane z konta kierowcy po upływie jednego roku. Ustawodawca nie wskazała jak wygląda sytuacja prawna kierowców, którzy uzyskali punkty karne po dniu 17 września 2022 r, a przed 17 września 2023 r. W ocenie Skarżącego z uwagi na fakt, iż akt prawny wprowadzający okres dwóch lat jako okres niezbędny do zatarcia uzyskanych punktów karnych jest uchylony, winna być stosowana ustawa nowa, przewidująca jeden rok niezbędny do usunięcia danych z centralnej ewidencji kierowców. W przeciwnym razie akt uchylony, który nie powinien wywierać żadnych skutków prawnych, niestety nadal byłby stosowany. Z tego dalej Skarżący wywiódł o bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania administracyjnego. Swoje stanowisko w tej kwestii poparł poglądami judykatury.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, co następuje

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis ten obliguje sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Po 839/20).

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., s. 224). W tym celu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Sąd administracyjny, rozpatrujący skargę na orzeczenie organu administracji publicznej orzeka na podstawie akt sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Nie prowadzi - co do zasady - postępowania dowodowego, dokonując subsumpcji prawnej na podstawie analizy tych aktów organów i dokumentów, które stanowią owe "akta sprawy".

W badanej sprawie zaskarżoną decyzją z 4 grudnia 2023 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję z 9 października 2023 r. Starosty G. o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy kategorii:

Przedmiotem sporu są dwie kwestie, po pierwsze czy decyzji wydane zostały o istniejącą podstawę prawną. Po drugie zaś, czy na dzień wydania decyzji punkty karne nałożone 24 listopada 2022 r. powinny zostać usunięte z ewidencji.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdził, że nie narusza ona prawa.

Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji wskazać należy, że nie ma racji Skarżący zarzucając jej obrazę art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541). Przepis ten stanowi, że do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 — starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4, to jest ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2023 r. poz. 1047 ze zm.; dalej: p.r.d.).

Z kolei przepis art. 130 ust. 1 p.r.d., do którego odsyła ustawa zmieniająca z 2015 r., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. Przed jego uchyleniem stanowił on, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Uchylenie art. 130 p.r.d. z dniem 4 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. poz. 151). Jednocześnie, w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d. W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Następnie w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy -Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm., dalej ustawa zmieniająca p.r.d.) w art. 14 pkt 2 i 3 przewidziano, że w ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730, z 2020 r. poz. 1517 oraz z 2021 r. poz. 1997) wprowadza się następujące zmiany: 2) uchyla się art. 16; 3) art. 16a otrzymuje brzmienie: "Art. 16a. Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio."

Z kolei art. 17 ust. 1 i 5 ustawy zmieniającej p.r.d. z 2021 r. stanowi, że:

"1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji.

(....)

5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe."

W dacie wydania przez Starostę decyzji nie doszło do określenia przez Ministra Cyfryzacji terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Stąd też fakt przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów w wyniku naruszeń przepisów ruchu drogowego jest przesłanką do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotowa decyzja ma charakter związany, a organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 6 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1811/17; wyrok NSA z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17; wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13 por. wyrok WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 261/23). Słusznie Kolegium wskazało, że to uprawnienie przysługuje komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu.

W sprawie postępowanie w sprawie zatrzymania prawa zostało wszczęte na skutek informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach o przekroczeniu przez Skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i o skierowanie strony na badania psychologiczne. Poza sporem pozostaje, że Skarżący w okresie od 24 listopada 2022r. do 3 września 2023r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, w związku z czym otrzymał łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek Komendanta obligował Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.

Sąd orzekający w sprawie nie znalazł uzasadnienia dla zarzutu Skarżącego o usunięciu z ewidencji po upływie roku informacji i ukaraniu z 24 listopada 2022r. Ma tutaj zastosowanie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 września 2022r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. 2022 poz. 1951). Według jego § 6 ust. 1 pkt. 5 organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie upłynęły 2 lata. Wymienione rozporządzenie zostało uchylone z 17 września 2023 r. Skoro ustawodawca nie zdecydował się na ustalenie przepisów przejściowych, to nie ma podstaw do stosowania innego terminu niż 2 lata dla usunięcia punktów karnych umieszczonych ewidencji do 17 września 2023 r. Nie ma zatem racji Skarżący, domagający się usunięcia z ewidencji punktów otrzymanych w dniu 24 listopada 2022 r. po 1 roku. Podlegają one usunięciu 24 listopada 2024 r.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 108 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o nadaniu decyzji Starosty rygoru natychmiastowej wykonalności, należy zauważyć, że jak wynika z treści art. 108 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności odnosi się wyłącznie do decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie ze wskazanym przepisem dotyczy on "decyzji, od której służy odwołanie", a więc decyzji nieostatecznej. Odnoszenie go do zaskarżonej ostatecznej decyzji Kolegium jest zatem bezzasadne.

Niezależnie od powyższego Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Opolu z 12 września 2013 r., sygn. akt II SA/Op 236/13 co do tego, że nie można zarzucić organom wadliwego skorzystania z rygoru natychmiastowej wykonalności. W sytuacji, gdy Skarżący uzyskując 27 punktów karnych dowodzi, iż swoim zachowaniem stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia własnego i innych uczestników ruchu drogowego. Zatem względy bezpieczeństwa ruchu drogowego przemawiały przeciwko temu, aby Skarżący mimo przekroczenia 24 punktów nadal prowadził pojazdy mechaniczne do czasu ostatecznego rozpoznania sprawy i prawomocnego zakończenia postępowania sądowego.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu za trafne należy uznać stanowisko organu, że w sprawie zaistniała podstawa do wydania decyzji w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy, skoro dane wskazane we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 4 września 2023r. o sprawdzenie kwalifikacji potwierdzały okoliczność, że Skarżący przekroczył 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek Komendanta określił 4 przypadki naruszenia przez Skarżącego przepisów o ruchu drogowym, za które to otrzymał on łącznie 27 punktów. Wszystkie naruszenia miały miejsce w okresie od dnia 24 listopada 2022 r. do 3 września 2023r. Skarżący tych ustaleń w żaden sposób nie podważył, albowiem nie wykazał, aby którykolwiek wpis do ewidencji, wskazany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach we wniosku został z niej usunięty lub nie istniał.

W ocenie Sądu wydana decyzja jest zgodna z prawem, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest prawidłowe i spełnia wymogi określone w art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.).

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.