Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 456/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 4 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ż. na Prezydenta Wrocławia w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. Ż. (dalej: skarżący, strona skarżąca) jest "pozew przeciwko Gminie o zawarcie umowy najmu na mieszkanie" przy "ul. [...]" we W.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Wrocławia wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego. Organ wskazał, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 14 stycznia 2013 r. nakazano skarżącemu i jego matce opuszczenie, opróżnienie i wydanie Gminie Wrocław lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy "ul. [...]" we W. Ustalono jednocześnie, że pozwanym przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Zgodnie z ww. wyrokiem Gmina na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego złożyła skarżącemu i jego matce ofertę zawarcia umowy najmu tego rodzaju lokalu pismem

z dnia 3 lipca 2023 r., jednakże nie zasiedlili oni przedmiotowego mieszkania. Według organu brak jest podstaw prawnych do zawarcia umowy najmu lokalu zajmowanego przez skarżącego, a ewentualne roszczenia z jego strony mogą być dochodzone na drodze postępowania cywilnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2023 r., poz. 259, dalej: u.p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie.

Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 u.p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 u.p.p.s.a.).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 u.p.p.s.a.):

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale

1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3).

Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest działanie Prezydenta Wrocławia odmawiające skarżącemu zawarcia umowy najmu zajmowanego lokalu mieszkalnego.

W ocenie Sądu, uznać należy, że sprawa o takim przedmiocie nie należy do właściwości sądów administracyjnych, co w konsekwencji zobowiązuje Sąd do odrzucenia skargi.

Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 725 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 4 ustawy gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy (art. 20 ust. 1 ustawy).

W uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publik. ONSAiWSA

z 2008 r. nr 6, poz. 90), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że postępowanie

w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej przez gminę ma dwa etapy.

W pierwszym, wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega analizie

i weryfikacji przez właściwy organ gminy bądź osobę upoważnioną oraz zaopiniowaniu przez komisję lokalową. Następnie wydawane jest rozstrzygnięcie

o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu, bądź o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia na liście. Działanie organu w pierwszym etapie nie stanowi ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy. Ma charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Uchwała odmawiająca zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu nie ma charakteru cywilnoprawnego, lecz wręcz rozstrzyga o tym, że ta osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Dopiero po skierowaniu przez organ do zawarcia umowy najmu lokalu następuje drugi etap postępowania, w którym wnioskodawca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu i ten etap, z uwagi na to, że kończy go zawarcie umowy, ma już zdecydowanie charakter cywilnoprawny.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżone działanie organu nie dotyczyło zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy, a zawarcia umowy najmu konkretnie wskazanego lokalu mieszkalnego.

Powyższe rozstrzygnięcie nie stanowi dla lokatora podstawy do żądania objęcia kontrolą sądu administracyjnego a zatem nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 u.p.p.s.a.

Zdaniem Sądu, kwestia skierowania skarżącego do zawarcia umowy najmu konkretnego lokalu socjalnego, czy odmowa zawarcia takiej umowy nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego, gdyż powyższą kwestię należy uznać za sprawę o charakterze cywilnoprawnym. Nie jest w tym przypadku bowiem rozstrzygane to, czy danej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb mieszkaniowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się

w mieszkaniowym zasobie gminy, czy też nie. Organ wyraża jedynie wolę skierowania strony do zawarcia umowy najmu konkretnego lokalu mieszkalnego

z zasobów mieszkaniowych Gminy.

W konsekwencji, uznać należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.