Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1682/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  pkt 3.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem wskazanym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia przez A Sp. z o.o. w T. (dalej: skarżąca, spółka) odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] określającej spółce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w kwocie [...]zł.

Na powyższe postanowienie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu. Jak podnosił ww. organ, zaskarżone postanowienie doręczone zostało, zgodnie z trybem przewidzianym w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej: O.p.), w dniu 16 października 2019 r. Skargę wniesiono natomiast w dniu 18 listopada 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) a więc po terminie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego albo jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis z KRS).

Wezwanie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 stycznia 2020 r.

Udzielając w terminie odpowiedzi skarżąca nadesłała jedynie pełnomocnictwo procesowe, nie przedstawiając dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, który by wykazywał umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określał sposób reprezentacji strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z dwóch powodów.

Pierwotną przyczyną odrzucenia skargi jest wniesienie jej po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie doręczona została pełnomocnikowi spółki w sposób zastępczy w dniu 16 października 2019 r., pomimo jej wydania w dniu 17 października 2019 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki, znajdującego się w aktach administracyjnych, pierwsze awizo przesyłki miało miejsce w dniu 2 października 2019 r., drugie awizo w dniu 10 października 2019 r.

Zgodnie z trybem przewidzianym w art. 150 O.p., skutek doręczenia przesyłki nastąpił z dniem 16 października 2019 r. Na mocy tego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (tj. osobiście adresatowi w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (art. 150 § 1 pkt 1 O.p.). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (tj. 14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). W rozpatrywanym przypadku tym ostatnim dniem był 16 października 2019 r.

W niniejszej sprawie skargę wniesiono (data nadania w urzędzie pocztowym) w dniu 18 listopada 2019 r. (poniedziałek), podczas gdy trzydziestodniowy termin przewidziany dla wniesienia skargi, liczony od dnia 16 października 2019 r., upłynął bezskutecznie z dniem 15 listopada 2019 r. (piątek).

Mając na uwadze powyższą okoliczność, tj. wniesienie skargi z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a należało orzec o odrzuceniu skargi.

Jednocześnie należy zauważyć, iż drugim z powodów odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie jej braku formalnego.

Zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Ponadto, zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658). Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

W rozpatrywanej sprawie, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis z KRS), nadesłane zostało jedynie pełnomocnictwo procesowe. Nie przedstawiono natomiast dokumentu, wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej.

Z uwagi na doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 27 stycznia 2020 r., termin przewidziany na ich uzupełnienie upłynął z dniem 3 lutego 2020 r., w którym to dniu uzupełniono jedynie brak pełnomocnictwa.

Powyższa okoliczność stanowi podstawę do odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Reasumując, w rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu a ponadto nie uzupełniono jej braku formalnego w zakresie reprezentacji skarżącej, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a. skargę tę należało odrzucić.