Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 122/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8, 12
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 2 pkt. 36
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 194
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Protokolant Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2002 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA / Go 122 / 07

U Z A S A D N I E N I E

Skarżący J.S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2006 roku / nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania od środków transportowych z 2002 rok.

Z akt sprawy wynika że :

Skarżący J.S. w dniu [...].11.1999 roku złożył wniosek o rejestrację samochodu ciężarowego typu MAN, do którego załączył rachunek zakupu, dokument SAD, zaświadczenie z stacji diagnostycznej itp.

W dniu [...].11.1999 roku w / w pojazd został zarejestrowany jako samochód ciężarowy przeznaczony do wywozu nieczystości płynnych.

Prezydent Miasta, decyzją nr [...] roku określił wysokość zobowiązania z tytułu podatku od środków transportowych za lata 2000 – 2005, m.in. za 2002 roku w kwocie 2.100,0 złotych, wobec nie wykonania obowiązku podatkowego przez podatnika.

Od powyższej decyzji złożył odwołanie skarżący J.S. wskazując że posiadany przez niego pojazd został zarejestrowany nieprawidłowo, na podstawie zaświadczenia o przeglądzie pojazdu, a nie w oparciu o załączone dokumenty.

Jego zdaniem został popełniony błąd w fazie rejestracji pojazdu poprzez nie wyjaśnienie wątpliwości wynikających z dokumentów dołączonych przez wnioskodawcę do wniosku, a także wbrew art. 210 § 4 w uzasadnieniu nie wskazano faktów które organ podatkowy uznał za udowodnione, a którym odmówił wiarygodności. Nadto wskazał iż samochód został przez niego sprzedany w dniu [...].05.2005 roku

Tym samym wywiódł twierdzenie iż samochód posiadany przez niego jest samochodem specjalnym na podwoziu samochodu ciężarowego i nie może być klasyfikowany w sposób określone w dowodzie rejestracyjnym.

Do złożonego odwołania złożył m.in. ocenę techniczną nr [...] z której wynika iż do oględzin przedłożono samochód specjalny do przewozu płynnych nieczystości, jak również książkę w / w pojazdu.

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...].10.2005 roku nr [...] uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...].09.2005 roku określającą wysokość podatku od środków transportowych za lata 2000 – 2005 uznając zarzuty J.S. w zakresie okresu opodatkowania pojazdu i uzasadnienia decyzji.

Od powyższej decyzji złożył odwołanie skarżący J.S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji bowiem organ uchylając powyższą decyzję uwzględnił tylko część zarzutów zawartych w odwołaniu, a nie uwzględnił zarzutu co do niewłaściwej rejestracji pojazdu przez organ rejestrujący twierdząc iż kompetencje w tym zakresie nie należą do organu podatkowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2005 roku uchylił w całości powyższą decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie, uznając iż w przypadku wniesienia odwołania organ podatkowy może zmienić swoją decyzję w odniesieniu do całości żądań strony, a nie tylko w części. Z tego też względu odwołanie winno być rozpoznane w normalnym trybie odwoławczym.

Rozpoznając więc w powyższym trybie odwołanie skarżącego J.S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].12.2005 roku uchylił w całości decyzję organu I instancji i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu organ podatkowy II instancji wskazał iż mimo przedłożonych dokumentów iż posiadany pojazd jest pojazdem specjalistycznym, a także posiadanej informacji o sprzedaży pojazdu organ określił wysokość zobowiązania podatkowego również za 2005 rok.

Nadto organ podatkowy podkreślił iż o tym czy pojazdy należą do kategorii pojazdów specjalistycznych rozstrzyga wpis do dowodu rejestracyjnego.

Prezydent Miasta rozpatrując sprawę ponownie, decyzją nr [...] roku określił wysokość zobowiązania z tytułu podatku od środków transportowych za 2002 rok w wysokości 2.100 złotych.

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazał iż zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12.01.1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych zwolnione od podatku są pojazdy specjalne.

Zgodnie natomiast z przepisami ustawy z dnia 20.06.1997 roku Prawo o ruchu drogowym samochodem ciężarowym jest zgodnie z art. 2 p. 42 pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków, bądź ładunków i osób, natomiast zgodnie z art. 2 p. 36 pojazdem specjalistycznym jest pojazd samochodowy lub przyczepa konstrukcyjnie nie przeznaczona do przewozu osób lub ładunków.

Organ podkreślił iż zasadnicze znaczenie dla określenia rodzaju pojazdu mają wpisy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu i zgodnie z nimi organ podatkowy określa zobowiązanie podatkowe.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący J.S. zarzucając naruszenie m.in. art. 9,10,11, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez przyjęcie że samochód którego posiadaczem był skarżący jest samochodem ciężarowym, a nie samochodem specjalnym na podwoziu samochodu ciężarowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].04.2006 roku uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi podatkowemu I instancji do ponownego rozpatrzenia wskazując iż organ dopuścił się naruszenia art. 187 § 1 ordynacji podatkowej nie rozpatrując całego materiału dowodowego przedłożonego przez stronę.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Prezydent Miasta decyzją nr [...] z dnia [...].06.2006 roku określił skarżącemu J.S. podatek od środków transportowych za 2002 roku w kwocie 2.100 złotych.

W uzasadnieniu wskazał iż powyższy pojazd został zarejestrowany jako pojazd ciężarowy, a zasadnicze znaczenie dla określenia rodzaju pojazdu i w konsekwencji wymiaru podatku ma jego rejestracja. W związku z powyższym określając wysokość podatku organ brał pod uwagę dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący J.S. zarzucając przede wszystkim to że posiadany pojazd nie jest samochodem ciężarowym a samochodem specjalnym na podwoziu samochodu ciężarowego i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].08.2006 roku uchyliło ponownie zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenie organowi podatkowemu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano że w decyzji organu I instancji brak jest podania wysokości należnego podatku i nie wskazano sposobu naliczenia zobowiązania podatkowego

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta decyzją z dnia [...].10.2006 roku nr [...] określił wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2002 roku na kwotę 2.100 złotych.

W uzasadnieniu organ wskazał na środki transportowe które podlegają opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych.

Nadto organ wskazał iż zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt.2 zwalnia się od tegoż podatku środki transportowe m.in. pojazdy specjalne, oraz pojazdy używane do celów specjalnych.

Pojazd będący w posiadaniu J.S. został zarejestrowany jako samochód ciężarowy z przeznaczeniem wywozu nieczystości płynnych.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "samochód ciężarowy", a pojęcie to zostało określone w przepisach Prawa o ruchu drogowym.

Zgodnie z tymi przepisami / art. 2 pkt. 42 / samochodem ciężarowym jest pojazd samochodowym przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków w tym również do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą.

Pojazdem specjalnym, natomiast / art. 2 pkt. 36 / jest pojazd samochodowy lub przyczepa konstrukcyjnie nie przeznaczona do przewozu osób lub ładunków.

Zdaniem organu pojazd asenizacyjny jest konstrukcyjnie przystosowany do przewozu ładunków / nieczystości płynnych / i nie zmienia tego fakt że jest przystosowany do innych funkcji nie transportowych.

W załączniku nr 3 w tabeli nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14.12.2000 roku w sprawie szczegółowych czynności związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu, oraz wzorów dokumentów w tych sprawach wymieniono kilka rodzajów samochodów ciężarowych w tym cysternę.

W / w załączniku określone jest również przeznaczenie pojazdów specjalnych, jednak nie wymienia się w niej jako pojazdu specjalnego samochodu asenizacyjnego, co zdaniem organu potwierdza prawidłowość zaklasyfikowania pojazdu w decyzji o rejestracji.

Organ wskazał iż zgodnie z art. 11 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatek od środków transportowych jest płatny bez wezwania w dwóch ratach w terminie do 15 lutego i 15 września każdego roku.

Do powyższego obowiązku był zobowiązany również skarżący J.S., którego nie wykonał., dlatego też organ podatkowy wydał co do tego decyzję w której określił wysokość zobowiązania podatkowego.

Organ podkreślił iż zasadnicze znaczenie dla określenia rodzaju pojazdu ma jego rejestracja powołując się na wyrok NSA z dnia 28.01.2002 roku sygnat. akt I SA/Po 2781 / 00. Z tego też względu organ nie może uwzględnić argumentów strony odnoszących się do tego iż posiadany przez niego pojazd to pojazd specjalny, dwufunkcyjny w połowie pojazd do czyszczenia ulic / wuko / a w połowie pojazd asenizacyjny skonstruowanych na podwoziu samochodu ciężarowego.

Wskazał również iż nie należy do kompetencji organu podatkowego przekwalifikowanie pojazdu w dowodzie rejestracyjnym.

Skarżący natomiast nie występował do organu rejestrującego o dokonanie takich zmian.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł J.S. zarzucając naruszenie art. 8, 9, 11 ustawy z dnia 12.01.1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych poprzez przyjęcie że posiadany przez skarżącego pojazd jest samochodem ciężarowym, a nie samochodem specjalnym na podwoziu samochodu ciężarowego.

Skarżący wskazał iż przedłożył organowi podatkowemu liczne dokumenty z których wynika że pojazd którego był posiadaczem jest pojazdem specjalnym, a został nieprawidłowo zarejestrowany.

Skarżący nie zgodził się z postępowaniem organu który opiera się przy wymiarze podatku od środków transportowych na adnotacjach w dowodzie rejestracyjnym.

Nadto zdaniem skarżącego posiłkowanie się przez organ I instancji rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14.12.2000 roku w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach jest nieprawidłowe bowiem rozporządzenie to weszło w życie dnia 25.03.2001 roku, a więc po zarejestrowaniu samochodu będącego w posiadaniu skarżącego.

Zdaniem skarżącego organ rejestrujący popełnił błąd bowiem nie wyjaśnił wątpliwości które wynikają z przedstawionych dokumentów.

Skarżący nie odwołał się od decyzji organu rejestrującego, jednak nie może to skutkować negatywnym skutkami dla skarżącego. Z tego też względu zdaniem skarżącego możliwe jest w tym postępowaniu przeprowadzenie dowodów celem zmiany wpisu w dowodzie rejestracyjnym.

Decyzją z dnia [...].12.2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ II instancji nadto wskazał iż skarżący nie uiścił podatku od środków transportowych i w związku z tym organ podatkowy wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Organ podzielił również stanowisko organu I instancji że w zakresie istnienia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych decydujące znaczenia ma kwalifikacja pojazdu wynikająca z dowodu rejestracyjnego pojazdu.

Skarżący miał możliwość wzruszenia decyzji co do wpisu w dowodzie rejestracyjnym czego nie uczynił, a organ podatkowy nie posiada kompetencji do dokonywania zmian w dowodzie rejestracyjnym i jest związany stanem z niego wynikającym.

Od powyższej decyzji skargę złożył J.S. wnosząc o uchylenie decyzji w całości, wskazując że z dokumentów przedstawionych przez niego w toku postępowania wynika iż posiadany przez niego pojazd jest pojazdem specjalnym do przewozu nieczystości płynnych / asenizacyjnym /. W związku z tym pojazd został zarejestrowany nieprawidłowo przez Wydział Komunikacji.

Skarżący odwołał się również do klasyfikacji statystycznej wskazując iż wprowadziła ona podział na samochodu ciężarowe i samochody specjalne które skonstruowane są na podwoziu samochodu ciężarowego, ale samochodami ciężarowymi nie są. Z tego też względu nie jest dopuszczalne klasyfikowanie samochodów specjalnych do samochodów ciężarowych.

Zdaniem skarżącego, brzmienie art. 194 § 1 ordynacji podatkowej nie można pogodzić z stanowiskiem organu iż nie jest on uprawniony do przeprowadzenia dowodu przeciwko dowodowi rejestracyjnemu pojazdu.

Nadto wskazał na niekonsekwencję w stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego bowiem w innej sprawie taką możliwość dopuściło.

Skarżący również wskazał że nie skorzystał z wzruszenia decyzji organu rejestracyjnego bowiem nie znał się na prawie.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy podtrzymał pogląd iż nie jest uprawniony do zmiany wpisu w dowodzie rejestracyjnym, bowiem znajduje to poparcie w orzecznictwie administracyjnym wskazując na wyrok NSA z dnia 25.01.2002 roku w sprawie I SA / P 2781 / 00 w którym Sąd wskazał iż zasadnicze dla określenia rodzaju pojazdu jest rejestracja, w związku z tym jeżeli pojazd został zarejestrowany jako pojazd ciężarowy, a nie specjalny to tak musi być traktowany.

Stanowisko organów zdaniem organu podatkowego, potwierdza wyrok NSA z dnia 17.06.1994 roku w sprawie SA / Gd 1411 / 93.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga okazała się nie uzasadniona.

Zasadniczą kwestią sporną między organem podatkowym, a skarżącym jest to czy samochód który był w posiadaniu skarżącego jest samochodem ciężarowym czy też samochodem specjalnym, a także czy organ podatkowy jest uprawniony do badania tej w kwestii i w konsekwencji uznania iż samochód ów jest samochodem specjalnym co skutkuje brakiem obowiązkiem uiszczenia podatku od środków transportowych.

Nie ulega wątpliwości iż zgodnie art. 8 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r o podatkach i opłatach lokalnych / Dz.U.06.121.844 z póżn. zm. / opodatkowaniu podatkiem od środkiem transportowych podlegają samochody ciężarowe, nie podlegają natomiast zgodnie z art. 12 w /w ustawy samochody specjalne.

Pojazdy specjalne oraz pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym podlegają zwolnieniu od podatku od środków transportowych od 1 stycznia 2002 r.

W myśl art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, pojazd specjalny - to pojazd samochodowy lub przyczepa, konstrukcyjnie nie przeznaczone do przewozu osób lub ładunków.

Do pojazdów specjalnych należy zaliczyć pojazdy np. polewaczki, piaskarki, ruchome ambulatoria itp.

Natomiast pojazdy asenizacyjne nie należą do kategorii pojazdów specjalnych, ponieważ służą do przewozu ładunków / ładunkiem są płynne nieczystości /. Tym samym tego rodzaju pojazdy nie podlegają zwolnieniu w podatku od środków transportowych / L. Etel, S. Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003. komentarz do art. 12 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych Dz.U.02.9.84 /.

Jednakże kwestie te mogą być rozważane w odrębnym postępowaniu mającym na celu podważenie decyzji odnoszącej się do danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym.

Niniejsze postępowanie odnosi się nie do ustalenia rodzaju pojazdu dla celów rejestracji pojazdu / czy jest to samochód ciężarowy czy też jest to pojazd specjalny / ale to ustalenia czy skarżący jest obowiązany do uiszczenia podatku od środków transportowych.

Podstawą do ustalenia obowiązku podatkowego jest ustalenie na podstawie dokumentu urzędowego jakim jest dowód rejestracyjny rodzaju pojazdu i na tej podstawie czy posiadacz tego pojazdu jest obowiązany do uiszczenia podatku od środków transportowych.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy podkreślić, że dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym nie mogą być podstawą do ustaleń dokonywanych przez organ podatkowy wówczas, gdy odbiegają od danych określonych w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, bowiem pozostaje to w sprzeczności z art. 194 ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 194 ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co w nich zostało urzędowo stwierdzone. Przepis ten nie wyłącza przeprowadzenia dowodu przeciwko takiemu dokumentowi, ale wymaga to zachowania określonego trybu postępowania.

Jeżeli podatnik kwestionuje zapisy dotyczące danych środka transportowego wynikające z dowodu rejestracyjnego, powinien dążyć do wszczęcia postępowania zmierzającego do uchylenia lub stwierdzenia nieważności tej decyzji administracyjnej w trybie przewidzianym w k.p.a.

Tak więc w toku tegoż postępowania podważenie zapisów dowodzie rejestracyjnym nie jest możliwe.

W związku z powyższym Sąd uznał iż decyzja organu podatkowego nie narusza prawa i w związku z tym na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Sędzia WSA J.Wierchowicz Sędzia WSA S.Kowalczyk AsesorWSA A.Juszczyk - Wiśniewska