Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2042/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1,  art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. L. na zarządzenie Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do pracy i powierzenia stanowiska dyrektora szkoły oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Wójt Gminy R. dopuścił J. R. do pracy na stanowisku Dyrektora Gimnazjum Nr [...] w R. i powierzył jej pełnienie w/w funkcji do dnia [...] 2010 r.

Zarządzenie powyższe zostało wydane w następującym stanie sprawy:

Uchwałą Zarządu Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] powierzono J. R. stanowisko dyrektora Gimnazjum Nr [...] w R. na okres od [...] 2002 r. do [...] 2007 r.

W dniu [...] czerwca 2004 r. J. R. została odwołana z powierzonego jej stanowiska dyrektora ze skutkiem rozwiązania stosunku pracy. Do czasu rozwiązania stosunku pracy, obowiązki dyrektora wykonywała przez okres [...] roku 9 miesięcy i 25 dni.

Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2005 r. sygn. akt [...] utrzymanym w mocy na skutek wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] maja 2007 r. sygn. akt [...] oddalającym apelację od powyższego wyroku, Sąd Rejonowy w P. przywrócił J. R. do pracy w Gimnazjum Nr [...] w R. na dotychczasowe warunki pracy i płacy na stanowisku dyrektora Gimnazjum Nr [...] w R. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. zgłosiła ona gotowość do pracy.

Pismem z dnia [...] maja 2007 r. Wójt Gminy R., poinformował J. R. , że w związku z wyrokiem z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz złożoną w piśmie z dnia [...] maja 2007 r. deklaracją o gotowości podjęcia obowiązków, przywraca ją na stanowisko dyrektora Gimnazjum Nr [...] w R. [...] z dniem [...] maja 2007 r.

Następnie w konsekwencji powyższego Wójt Gminy R. zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2007 r. dopuścił J. R. do pracy na stanowisku dyrektora wspomnianego gimnazjum.

Na zarządzenie Wójta skargę wniosła nauczycielka Gimnazjum Nr [...] w R. M. L. domagając się jego unieważnienia. W uzasadnieniu skargi wskazała, że obecność Wójta w dniu [...] czerwca 2007 r. na zebraniu Rady Pedagogicznej Gimnazjum Nr [...] w R. była niedopuszczalna w świetle art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Ponadto skarżąca podniosła, iż organ nie wykonał dyspozycji z art. 36 a ust. 9 powołanej ustawy, zgodnie z którym przedłużenie powierzenia funkcji dyrektora szkoły na okres dłuższy może nastąpić po zasięgnięciu opinii rady szkoły i rady pedagogicznej oraz w uzgodnieniu z kuratorem oświaty. W kolejnych pismach procesowych z dnia 11 lutego 2008 r. i 31 marca 2008 r. kierowanych do Sądu zarzuciła brak podstaw do powierzenia J. R. pełnienia funkcji dyrektora do dnia [...] 2010 r., gdyż zgodnie z uchwałą Zarządu Gminy R. z dnia [...] 2002 r. stanowisko dyrektora powierza się w/w na okres: od [...] 2002 r. do [...] 2007 r.

Odpowiadając na skargę Wójt Gminy R. wniósł o jej odrzucenie, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca nie jest osobą czynnie legitymowaną do wniesienia skargi, nie wykazała bowiem, że wydając zarządzenie nr [...] organ doprowadził do naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia. Ponadto wskazał, że nietrafne są zarzuty skarżącej o naruszeniu art. 40 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Dodatkowo organ podniósł, iż nie można podzielić argumentacji skarżącej, że J. R. powinna pełnić funkcję dyrektora gimnazjum do dnia [...] 2007 r. – stosownie do uchwały z dnia [...] sierpnia 2002 r., bowiem w dniu [...] czerwca 2004 r. została ona odwołana ze stanowiska dyrektora ze skutkiem rozwiązania stosunku pracy. Biorąc pod uwagę 5 letni okres na który powierza się stanowisko dyrektora, ustanowiony w art. 36 a ust. 8 ustawy o systemie oświaty, pozbawiona została możliwości wykonywania pracy na tym stanowisku przez okres 3 lat 2 miesięcy. Kierując się względami słuszności Wójt Gminy R. dopuścił J. R. do pracy na stanowisku dyrektora na okres od [...] 2007 r. do [...] 2010 roku, tj. na czas przez jaki została pozbawiona możliwości pełnienia funkcji dyrektora. W kolejnym piśmie z dnia 8 kwietnia 2008 r. organ podtrzymał powyższą argumentację i zauważył, że w tym konkretnym przypadku nie miało miejsca przedłużenie powierzenia stanowiska na okres kolejnych 5 lat, a jedynie zmiana terminu realizacji pierwotnego 5 letniego czasookresu, który z uwagi na zaistnienie okoliczności nie mógł być dotrzymany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli sąd obowiązany jest zbadać, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Przejawia się on tym, że podmiot wnoszący skargę do sądu działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Jak z tego wynika interes prawny istnieje wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki tj. uprawnienie dla niego do wystąpienia do organu administracji publicznej z określonym żądaniem.

Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego jest oparte na zasadzie skargowości. W wyżej powołanej ustawie nie ma przepisu, który upoważniałby sąd administracyjny do wszczęcia postępowania z urzędu.

Postępowanie może być skutecznie wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Podmiotami, które mimo braku interesu prawnego są uprawnione do wniesienia skargi są prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób z zastrzeżeniem jednak, że brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. Te podmioty mają przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego. Skarga do sądu jest dla nich jednym z instrumentów umożliwiających realizację postawionych przed nimi zadań.

Poza wymienionymi powyżej podmiotami instytucjonalnymi, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, każdy inny podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego musi wykazać swój interes prawny. Skarżąca takiego przymiotu nie ma. Fakt, że jest zatrudniona w Gimnazjum Nr [...] w R. na stanowisku nauczyciela nie czyni jej stroną postępowania w sprawie wywołanej zarządzeniem Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2007 r. dotyczącej dopuszczenia do pracy i przywrócenia byłej dyrektorki gimnazjum na stanowisko dyrektora. Przedmiotowa sprawa nie dotyczy bowiem jej interesu prawnego. To, że skarżąca uważa, iż Wójt w zarządzeniu nieprawidłowo określił czas pełnienia funkcji dyrektora przez J. R. nie ma żadnego związku z interesem prawnym skarżącej – jej bowiem interes prawny nie obejmuje tych kwestii. Można więc w tej sytuacji mówić wyłącznie o interesie faktycznym skarżącej, a ten nie uprawnia ją do skutecznego zaskarżenia zarządzenia Wójta Gminy R. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] . W tej sprawie interes prawny ma J. R. , a nie nauczyciele z tego gimnazjum.

Wobec oceny, że skarga pochodzi od osoby nieuprawnionej, która nie ma przymiotu strony, Sąd nie był władny do oceny zaskarżonego aktu, a w związku z tym nie odniósł się do podnoszonych w odpowiedzi na skargę ani w skardze zarzutów i stanowisk stron niniejszego postępowania sądowego.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.