Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 753/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. P. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 753/17 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 753/17 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P. (dalej strona lub skarżący) o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..

Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został skarżącemu doręczony w dniu 17 stycznia 2018 r.

Pismem z 31 stycznia 2018 r., nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, skarżący wystąpił ze sprzeciwem na wskazane powyżej zarządzenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

W myśl art. 83 § 1 – 3 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2018 r. Mając zatem na uwadze okoliczność, że strona wniosła sprzeciw dopiero w dniu 31 stycznia 2018 r., podczas gdy ustawowy, siedmiodniowy termin na jego wniesienie upłynął z dniem 24 stycznia 2018 r. (środa), stwierdzić należało, że przedmiotowy sprzeciw okazał się spóźniony.

Wobec powyższego podlegał on odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.