Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3051/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na zawiadomienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2014r., nr [...] w przedmiocie sposobu załatwienia skargi postanawia 1) odrzucić skargę 2) zwrócić K.O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor UKS w W.), postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 roku wszczął wobec K. O., dalej jako Skarżący postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2008 roku. Postępowanie to zakończone zostało decyzją z dnia [...] listopada 2010 roku, określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 roku. w związku z uznaniem, iż Skarżący wykonywał czynności polegające na odpłatnej dostawie towarów, opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 roku, uchylił decyzję Dyrektora UKS w W. w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego za miesiące: luty, lipiec, sierpień 2008 roku i w tym zakresie określił zobowiązanie w innej wysokości, a w pozostałej części utrzymał decyzję Dyrektora UKS w W. w mocy.

W wyniku wniesionej przez Skarżącego skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 roku

Sygn. akt III SA/Wa 2960/11 uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji.

Dyrektor Izby Skarbowej w W., decyzją z dnia [...] marca 2013 roku, uchylił decyzję Dyrektora UKS w W. z dnia [...] listopada 2010 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując organowi pierwszej instancji m.in. na konieczność zbadania kwestii podnoszonych przez Stronę, ponowne przeanalizowanie wpłat wskazanych jako prywatne, a w razie powzięcia wątpliwości co do rzeczywistego przekazania ich Stronie, wskazał na konieczność podjęcia próby przesłuchania osób. które ich dokonały. W decyzji tej Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził ponadto, że postępowanie organu I instancji przeprowadzone zostało z naruszeniem przepisu art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej.

Po przeprowadzeniu wskazanego przez organ II instancji postępowania dowodowego, Dyrektor UKS w W. stwierdził, że wpłaty dokonane na rachunek bankowy Skarżącego nie dotyczyły działalności gospodarczej przez niego prowadzonej, w związku z czym nie mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe. Dyrektor UKS w W. zakończył postępowanie kontrolne wobec Skarżącego wynikiem kontroli z dnia [...] lutego 2014 roku, nr [...].

Skarżący na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako k.p.a.), wniósł pismem z dnia 10 czerwca 2014 roku skargę do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (dalej: GIKS) na niezgodne z prawem działania Urzędu Kontroli Skarbowej w W., w zakresie nienależytego wykonania zadań, naruszenie praworządności, a co za tym idzie naruszenie interesów Skarżącego.

W złożonej skardze zarzucił organowi:

- naruszenie dóbr osobistych poprzez bezprawne uzyskanie dostępu do informacji z jego prywatnego rachunku bankowego oraz dalsze bezprawne przetwarzanie informacji tam zawartych;

- wszczęcie i prowadzenie kontroli podatkowej niezgodne z przepisami postępowania; złamanie ustawy o ochronie danych osobowych oraz tajemnicy bankowej i handlowej w tym osób trzecich;

- potwierdzenie nieprawdy w dokumentach dotyczących przeprowadzonej u Strony kontroli podatkowej;

- bezpodstawne, ale świadome zawyżenie podstawy ewentualnego opodatkowania mające na celu prawdopodobnie obciążenie kontrolowanego bardzo wysokim zobowiązaniem podatkowym;

- brak bezstronności w działaniach w prowadzonej kontroli:

- działania niezgodne z prawem będące naruszeniem praworządności w tym w szczególności manipulowanie faktami i usuwanie z akt sprawy treści niewygodnych dla organu;

- świadome działania na niekorzyść kontrolowanego i wykorzystywanie swojego stanowiska do celów własnych, w tym do działań wykraczających ponad zakres kontroli; przewlekłość postępowania całkowicie nieadekwatna do uwarunkowań i okoliczności sprawy.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego GIKS zawiadomieniem z dnia 10 lipca 2014 roku uznał złożoną skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a. nie jest kolejnym sposobem weryfikacji rozstrzygnięć organów skarbowych, czy prawidłowości postępowania tych organów poprzedzających ich wydanie. Czynności postępowania skargowego nie mogą bowiem zastępować procedury sądowej lub administracyjnej, nie mogą też podważać trwałości decyzji lub orzeczeń sądowych.

Organ wyjaśnił jednocześnie, że wynik kontroli nie podlega kontroli instancyjnej w trybie zwykłych środków odwoławczych, nie może być również wzruszony w trybach nadzwyczajnych określonych w Ordynacji podatkowej.

Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe zawiadomienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 10 lipca 2014 r. w przedmiocie sposobu załatwienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2014r., nr [...], podjęte na podstawie art. 229 pkt 7 i art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako k.p.a.) i stanowiące formę załatwienia skargi na działania Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. podjęte w ramach prowadzonego wobec Skarżącego postępowania kontrolnego, złożonej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a.

Stwierdzić zatem należy, iż przedmiotem skargi nie są żadne wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. akty i czynności, ani też bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Należy bowiem podkreślić, iż czynności, niezależnie od formy, podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII kpa, odnoszące się do skarg i wniosków nie należą do czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a sam tryb uregulowany w przepisach art. 221 i nast. k.p.a. jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego ani postępowania sądowoadministracyjnego (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 14 września 2004 r. o sygn. akt OSK 642/04, System Informacji Prawnej LEX nr 160611 czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r. o sygn. akt I SA/Rz 117/05, OwSS 2006/1/26). Powszechnie przyjmuje się, iż w postępowaniu regulowanym tymi przepisami nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi.

Zawiadomienie takie będące informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.