Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 218/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wspólnicy spółki cywilnej A C. P., H. P. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych w tym wpisu sądowego w wysokości 2.000 zł. Ze złożonych przez wspólników wniosków o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wynikało, że wspólnicy nie posiadają jakichkolwiek dochodów. C. P. oświadczył, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz córką. Nie uzyskuje dochodu, jego żona również nie uzyskuje dochodów. Wyjaśnił, iż pozostaje na utrzymaniu rodziny. Jest właścicielem mieszkania w "[...]" o powierzchni 69,2 m2

w trakcie licytacji komorniczej oraz budynku hali przy ulicy "[...]" w "[...]", który znajduje się w środkach trwałych spółki, również w trakcie licytacji komorniczej. Wspólnik posiada także kredyt osobisty na kwotę 163.000,00 zł.

H. P. oświadczyła, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem K. P., nie uzyskuje dochodu jej mąż uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.750 zł brutto miesięcznie. Wskazała, iż jest właścicielką domu o powierzchni 226,18 m2 położonego w "[...]", w trakcie licytacji komorniczej oraz budynku hali przy ulicy "[...]" w "[...]", który znajduje się w środkach trwałych spółki, również w trakcie licytacji komorniczej. Podniosła, iż została wpisana do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

Odnośnie sytuacji finansowej spółki, wspólnicy wskazali, że firma posiada liczne zadłużenia względem swoich podwykonawców. Większość z nich posiada już wyroki sądowe i prowadzona jest z nich egzekucja komornicza. Spółka posiada zajęte rachunki bankowe, zajęte i zlicytowane wszystkie ruchomości oraz ruchomości wspólników.

Z tego powodu spółka nie może normalnie funkcjonować, jak również prowadzić dalszych budów, z których mogłaby wypracować dochód. Wskazali, iż od 2011r. spółka przynosi same straty, ponadto posiada dwa niespłacane od dłuższego czasu kredyty obrotowe, które według stanu na dzień 31.12.2014r. posiadały zadłużenie łącznie na kwotę 1.350.352,37 zł.

Do wniosku załączono także zeznania podatkowe za rok 2013 i 2014 (PIT-36L

i PIT/B), z których wynika, iż spółka w 2013r. osiągnęła przychód w wysokości "[...]" zł, koszty uzyskania przychodu wyniosły "[...]" zł, strata spółki wyniosła "[...]" zł, strata przypadająca na wspólnika "[...]" zł. Natomiast

w 2014r. spółka osiągnęła przychód w wysokości "[...]"zł, koszty uzyskania przychodu wyniosły "[...]" strata spółki wyniosła "[...]" zł, strata przypadająca na wspólnika "[...]" zł.

Przedłożono również kserokopię zawiadomienia z "[...]" o wysokości zadłużenia z tytułu kredytu obrotowego nieodnawialnego w rachunku spółki na kwotę 160.337,59 zł oraz 1.190.014,78 zł. Przedłożono także kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie wpisania H. P. do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.

W wyniku wezwania z dnia 1 czerwca 2015r. skarżąca spółka przedłożyła formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej (PPPr). We wniosku z dnia 23 czerwca 2015r. skarżąca wyjaśniła, iż nie posiada jakichkolwiek środków mogących pokryć wpis. Wartość środków trwałych wynosi 792.587,19 zł w tym hala przy ul. "[...]" w "[...]", której licytacja odbędzie się w dniu 28 lipca 2015r. Wysokość straty za ostatni rok obrotowy wynosi 62.841,67 zł. Spółka posiada rachunki bankowe

w "[...]", "[...]", "[...]", na których nie posiada środków pieniężnych i które zajęte są przez komornika. Nie wskazała innych danych dotyczących majątku.

Pismem z dnia 29 czerwca 2015r. skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w zakresie oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz jej wspólników takich jak wykaz środków trwałych wg stanu na koniec 2014r. wraz z oświadczeniem czy składniki majątkowe stanowią(ły) źródło przychodu, wyciągów z wszystkich rachunków bankowych Spółki za ostatni miesiąc, wyciągów z wszystkich rachunków bankowych wspólników Spółki oraz osób pozostających z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym (mąż, żona) za ostatnie trzy miesiące, (kopii) dokumentów potwierdzających egzekucję i jej stan, oświadczenia, czy spółka nadal prowadzi działalność gospodarczą, oświadczenia w zakresie szczegółowego zestawienia stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym i rodziny wspólników Spółki, oświadczenia w zakresie wysokości dochodów małżonki wspólnika

i oświadczenia z czego się utrzymują, oświadczenia o stanie majątkowym wspólników Spółki oraz ich współmałżonków w okresie 01.01.2012 – 18.05.2015r, oświadczeń czy wspólnicy Spółki lub ich rodziny korzystają z odpowiednich ośrodków pomocy społecznej.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik spółki wyjaśnił, iż hala położona przy ul "[...]" w "[...]" wynajmowana jest przez spółkę firmie B Jest to aktualnie jedyne źródło przychodu spółki, jednakże środki finansowe z tego tytułu nie trafiają do spółki lecz do komornika. Wskazano, iż ostatnie aktualne konto działalności wspólników to konto w "[...]". Pełnomocnik wyjaśnił, iż pismem z dnia 24.06.2015r. bank z powodu nieuregulowanego zadłużenia wypowiedział umowę rachunku (okres wypowiedzenia 2 miesiące). Spółka posiada jeszcze konta w banku "[...]" oraz w banku "[...]" konta z powodu licznych zajęć komorniczych, urzędu skarbowego i ZUS zostały zablokowane, wspólnicy nie posiadają do nich dostępu i z tego powodu nie mogą przedstawić wyciągów za ostatni miesiąc. Wspólnik H. P. posiada prywatne konto bankowe w "[...}" podobnie jak w przypadku konta spółki, konto prywatne z powodu licznych zajęć komorniczych i urzędu skarbowego i ZUS zostało zablokowane, pozwana nie posiada do niego dostępu i z tego powodu nie może przedstawić wyciągów za ostatni miesiąc. Pismem z dnia 24.06.2015 r. bank z powodu nieuregulowanego zadłużenia wypowiedział umowę rachunku (okres wypowiedzenia 2 miesiące). Małżonek wspólnika H. P. – K. P. nie posiada konta prywatnego. Wspólnik C. P. nie posiada konta prywatnego, jego małżonka również nie posiada konta prywatnego.

Przedłożono kilka przykładowych kopii zajęć komorniczych, z powodu dużej ich liczby (ok. 50 egzekucji komorniczych). Wskazano, że spółka prowadzi działalność gospodarczą, jednak tylko w sprawach związanych z obsługą swoich zobowiązań

i wierzytelności, spółka nie prowadzi żadnych prac, zleceń czy budów. Wyjaśniono, że małżonka wspólnika C. P. nie uzyskuje żadnych dochodów. Wspólnicy oraz ich rodziny utrzymują się z pomocy K. P. (męża H. P. i ojca C. P.) oraz D. P. syna H. P. oraz brata

C. P..

W wykazie środków trwałych wskazano halę magazynową w "[...]" o wartości 792.587,19 zł. Przedłożono kserokopie dokumentów: wezwania do zapłaty z dnia 15 czerwca 2015r. na kwotę główną "[...]" zł, zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z dnia 29 kwietnia 2015r. na kwotę należności głównej "[...]", zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia 12 sierpnia 2014r. na kwotę główną należności "[...]" zł oraz wezwanie do zapłaty należności na tę samą kwotę, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia 24 lipca 2014r. na kwotę główną należności "[...]" zł, wezwanie do zapłaty należności przeciwko dłużnikowi K. P. z dnia 16 lipca 2014r. na kwotę "[...]"zł, wezwanie do zapłaty należności z dnia 10 października 2013r. na kwotę należności głównej "[...]" zł, wezwanie do zapłaty należności z dnia 19 sierpnia 2013r. na kwotę należności głównej 73.905,50 zł, zawiadomienie o przyłączeniu do egzekucji z nieruchomości ([...]") z dnia 16 lipca 2013r. na kwotę należności głównej w wysokości "[...]" zł.

Odnosząc się do stałych miesięcznych kosztów utrzymania własnych i rodziny

H. P. wskazała, iż są to następujące koszty: energia elektryczna 250 zł, woda 25 zł, Tv 79,90 zł, koszty wyżywienia 700 zł, ubrania 100 zł, środki czystości 50 zł. Przedłożono kserokopię faktury za energię elektryczną z dnia 26 maja 2015r.

w wysokości 535,45 zł za dwa miesiące, przedłożono kserokopię faktury na zakup oleju opałowego w kwocie 1.525 zł, kserokopię faktury za telewizję Nc + na kwotę 79,90 zł. C. P. oświadczył, że stałe koszty utrzymania jego i jego rodziny to: energia elektryczna 200 zł, woda 30 zł, TV 21,50zł, koszty wyżywienia 1.000 zł, ubrania 150 zł, środki czystości 60 zł, edukacja dzieci 100 zł.

Złożono również zaświadczenie, iż mąż H. P jest zatrudniony w Spółce A na stanowisku dyrektora na czas nieokreślony i za ostatni miesiąc uzyskał wynagrodzenie 1.286,16 zł. Z zaświadczenia wynika, iż wynagrodzenie jest wolne od obciążeń, a zakład pracy nie jest w likwidacji. Przedłożono zaświadczenie, iż D. P. jest zatrudniony w Spółce A na czas nieokreślony i uzyskał za ostatni miesiąc wynagrodzenie w wysokości 4.176,91 zł netto, a zakład pracy nie jest w likwidacji. H. P. złożyła oświadczenie, iż posiada dom o wielkości 226,18 m2 w "[...]" nieruchomość zajęta przez komornika oraz ½ hali o wielkości 576m2 w "[...]" nieruchomość zajęta przez komornika. K. P. oświadczył, iż aktualnie nie posiada żadnych nieruchomości posiadał działkę, która została zlicytowana przez komornika w dniu 21.10.2014r., posiadał także wieczyste użytkowanie działki o powierzchni 9100m2 zabudowanej dwoma budynkami, nieruchomość zlicytowana przez komornika w dniu 25.06.2015r. Środki ze sprzedaży nieruchomości zostały przeznaczone na spłatę jego zobowiązań oraz koszty egzekucyjne komornika. C. P. złożył oświadczenie, że posiada mieszkanie

w "[...]" nieruchomość zajęta przez komornika oraz ½ hali o powierzchni 576,8 m2

w "[...]" nieruchomość zajęta przez komornika. Małżonka C. P. oświadczyła, iż aktualnie nie posiada żadnych nieruchomości. Wspólnicy złożyli również oświadczenia, że utrzymują się z pomocy K. P. (męża i ojca) oraz D.P. (syna i brata). Nie korzystają z ośrodków pomocy społecznej.

W pierwszej kolejności zauważenia wymaga, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja określająca spółce cywilnej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. W tym miejscu należy odnieść się do kwestii zdolności sądowej podmiotu jakim jest spółka cywilna. Zagadnienie to wymaga zaakcentowania celem uzasadnienia zastosowanej podstawy prawnej przyznania prawa pomocy. Zgodnie więc z treścią art. 25 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej cyt. jako p.p.s.a.), zdolność sądową mają także (poza osoba fizyczną i osobą prawną –art. 25 § 1 tej ustawy) inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzania albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, iż w przedmiotowym postępowaniu zdolność sądowa spółki cywilnej uzależniona jest od uregulowania jej podatkowej pozycji materialnoprawnej w ustawie podatkowej. Tym samym skoro ustawa podatkowa przyznaje spółce cywilnej przymiot podatnika zawsze w tym samym zakresie spółka dysponuje zdolnością procesową i zdolnością do czynności prawnych, a więc do występowania, jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2009r. sygn. akt III SA/Gl 234/09, publ. CBOiS).

W świetle powyższego kluczową kwestią było ustalenie pozycji podatkowej skarżącej Spółki na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów

i usług (t.j. Dz.U. 2011. 177. 1054 ze zm.). Stosownie do treści art. 15 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy podatnikami są "osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności". Jak więc wynika z tej regulacji podatnikiem podatku od towarów i usług jest między innymi spółka cywilna.

Dlatego też jeżeli obowiązkiem uiszczenia podatku została obciążona Spółka to stosownie do wyżej powołanego art. 25 §3 p.p.s.a. jest ona stroną niniejszego postępowania (a nie jej wspólnicy). To Spółka jest adresatem zaskarżonej decyzji,

a więc podmiotem określonych w niej praw i obowiązków i zarazem wnoszącym skargę, zatem to Spółka jest stroną w sporze, a w dalszej kolejności jest ona również podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wspólnicy Spółki nie występują w procesie samodzielnie jako osoby fizyczne, jako strona, jako skarżący. Są oni wspólnikami skarżącej jednostki organizacyjnej.

Powyższe wnioski rzutują na podstawę prawną, w oparciu o którą referendarz sądowy ocenia wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy. Mianowicie referendarz sądowy ocenia zasadność tego wniosku przez pryzmat przesłanek z art. 246 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 234/09, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Po 1144/08, postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2007 r. sygn. akt II FZ 282/07 i II FZ 309/07 publ. CBOiS).

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie, osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504, za postanowieniem NSA z 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 267/11).

Należy mieć jednak na uwadze, że ocena, czy przyznanie prawa pomocy spółce cywilnej jest uzasadnione, musi dotyczyć również finansowych i majątkowych możliwości każdego z jej wspólników. Spółka taka nie posiada ani osobowości, ani podmiotowości prawnej, odrębnego majątku, a za zobowiązania, zaciągnięte w jej ramach, odpowiadają solidarnie wspólnicy (art. 864 k.c.). Oznacza to, że w odniesieniu do spółki cywilnej jako podatnika i strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych istnieje wówczas, kiedy żaden ze wspólników nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Z uwagi na specyfikę spółki cywilnej przyjmuje się, że do oceny przesłanek jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych niezbędne jest złożenie przez wspólników oświadczeń o ich stanie rodzinnym, majątku i dochodach. W tym wypadku zarówno spółka jak i wspólnicy muszą wykazać, że nie mają dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (por. "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowo administracyjnych" – S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, str. 265. wyd. Lexis Nexis W-wa 2007 r.).

Zdaniem starszego referendarza sądowego, w niniejszej sprawie Spółka nie wykazała istnienia przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., gdyż nie podjęła rzeczywistej próby przekazania pełnej dokumentacji finansowej i wykazania własnej kondycji majątkowej, jak również rzeczywistej sytuacji majątkowej wspólników.

Po pierwsze wskazać należy, iż powoływanie się na fakt zablokowania wszystkich kont bankowych (spółka posiada trzy rachunki bankowe, wspólnik

H. P..jeden rachunek bankowy), co uniemożliwia spółce dysponowanie środkami finansowymi, a nawet dostęp do kont bankowych, nie przesądza automatycznie o wypełnieniu przesłanek do przyznania prawa pomocy. W piśmie pełnomocnika z dnia 20 lipca 2015r. r. wskazano, że konta bankowe zostały zablokowane, a względem dwóch kont zostały wypowiedziane umowy rachunku, okoliczność powyższa nie może stanowić wystarczającej przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, albowiem w razie zajęcia rachunku bankowego przedsiębiorcy, sąd na wniosek zobowiązanego złożony w terminie tygodniowym od dnia doręczenia mu postanowienia o zabezpieczeniu określa, jakie kwoty można pobierać na bieżące wypłaty wynagrodzeń za pracę wraz z podatkiem od wynagrodzenia i innymi ustawowymi ciężarami, a także na bieżące koszty prowadzonej działalności gospodarczej (art. 7522 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego – t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.). Podobna zasada obowiązuje w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym przez organ administracji (art.166a § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji – t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.). Zatem fakt zabezpieczenia rachunku bankowego nie jest tożsamy z niemożliwością korzystania przez zobowiązanego z rachunku bankowego, a tego typu blokada środków do oznaczonej wysokości nie oznacza niemożności korzystania z rachunku, czy prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 174/14, oraz z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I FZ 153/14, publ. CBOiS).

Wskazać także należy, że spółka wykazała jedynie przykładowe dokumenty egzekucyjne (szt. 10 wymienione powyżej). Na podstawie przedłożonej dokumentacji nie można dokonać dokładnej analizy rzeczywistej i aktualnej wysokości zajęć egzekucyjnych. Nie można również ustalić czy w wyniku zajęć rachunków bankowych część zobowiązań spółki nie uległa zmniejszeniu, zwłaszcza że najwcześniejsze

z datowanych dokumentów egzekucyjnych pochodzą z 2013r.

Odnosząc się do zajęcia nieruchomości należących do spółki i jej wspólników wskazać należy, iż zajęcie majątku (domu, hali magazynowej, mieszkania) nie stanowi przesłanki do zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, gdyż strona nadal tym majątkiem dysponuje i może uzyskiwać z niego dochody, nie może natomiast go sprzedać. Spółka wynajmowała halę magazynową spółce B jednakże nie wyjawiono jakie z tego tytułu uzyskiwała przychody i czy część z nich nie mogła służyć pokryciu kosztów niniejszego postępowania. Wobec zaniechania przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych okoliczność powyższa nie była również możliwa do ustalenia w ten sposób. Ponadto posiadając dwie nieruchomości mieszkalne wspólnicy mogli, w tak trudnej jak wskazują sytuacji majątkowej, poczynić ewentualne kroki w celu pozyskania dodatkowych środków pieniężnych (np. przez wynajęcie jednej z nich, bądź jej części).

Wątpliwości co do wiarygodności budzi także okoliczność, iż wspólnicy spółki nie osiągają jakichkolwiek dochodów, natomiast sami pozostają na utrzymywaniu osób, które są w tej spółce zatrudnione i otrzymują wynagrodzenie. Na utrzymaniu

K P., który jest dyrektorem spółki, a zarazem mężem wspólniczki i ojcem wspólnika oraz na utrzymaniu D. P. syna wspólniczki i brata wspólnika pozostają cztery osoby: wspólnicy nie osiągający dochodów, niepracująca żona

C. P. i jego córka, a także dwie nieruchomości. Wątpliwości co do rzetelności złożonych oświadczeń budzi również wysokość przedstawionych dochodów

(łącznie 5.462 zł), z których zaspokojone ma zostać utrzymanie dwóch rodzin. Ponadto nie zostało wyjaśnione czy D. P. jest w stanie poza swoim utrzymaniem utrzymywać rodzinę brata oraz częściowo matkę.

Nie można również tracić z pola widzenia, że spółka pomimo wykazywanych od 2011r. strat nadal prowadzi działalność gospodarczą, i to nie tylko jak wskazała

w zakresie obsługi swoich zobowiązań i wierzytelności, ale również typowych form działalności jak chociażby wynajmowanie hali magazynowej. Jak wskazano podmiot nie jest także w likwidacji i zatrudnia pracowników.

Wykazywana przez spółkę w 2013r i 2014r strata w kwocie "[...]" zł

i "[...]" zł (PIT/B) nie może mieć znaczenia przesądzającego, jako że strata powstała wskutek nadwyżki kosztów nad uzyskanym przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych.

Podnieść także trzeba, że wspólników zobowiązano do wyjaśnienia kwestii posiadania ewentualnego majątku w okresie czteroletnim przed dniem złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tymczasem wspólnicy złożyli jedynie wyjaśnienia

w zakresie ich aktualnego stanu materialnego. Odnośnie aktualnego stanu majątkowego oświadczenie złożyła także żona C. P.. Wciąż nie jest zatem wyjaśnione, czy wspólnicy posiadali w okresie poprzedzającym skargę ewentualne składniki majątkowe, a jeżeli tak to jakie. Zauważenia wymaga, że ocena sytuacji finansowej wspólników spółki odnosi się również do przeszłych zdarzeń. Umożliwia bowiem ustalenie czy w okresie poprzedzającym złożenie skargi wspólnicy bądź osoby pozostające z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym posiadali majątek, który mógł być przedmiotem określonych stosunków cywilnoprawnych, w tym na przykład sprzedaży.

Z uwagi więc na uchylenie się wspólników od przedstawienia pełnej dokumentacji, pozwalającej ocenić zasadność wniosku, nie można przyjąć, że dołożyli oni wszelkich starań, aby w sposób zupełny zaprezentować swoją sytuację finansową. Sąd (referendarz sądowy) nie jest natomiast zobowiązany do prowadzenia z urzędu dochodzenia, kiedy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych spółki oraz wspólników nie są znane, wobec nieprzedstawienia stosownych dokumentów w tym przedmiocie.

Wskazane wyżej wątpliwości lub brak danych co do rzeczywistej sytuacji materialnej i finansowej Spółki oraz jej wspólników uniemożliwiają zweryfikowanie oświadczeń w zakresie ich rzeczywistej sytuacji materialnej, a tym samym ocenę faktycznych zdolności płatniczych. Dlatego też nie pozwalają na stwierdzenie w sposób jednoznaczny, że Spółka lub jej wspólnicy nie posiadają dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy nie znaleziono podstaw do tego, aby orzec o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.