Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1272/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1  par. 1  i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: Art. 3  par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: Art. 154  ust. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2561
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j.)
article: Art. 104  par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant starszy referent Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 maja 2023 r. nr 13/REH/2023/06 w przedmiocie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31 maja 2023 r. nr 13/REH/2023/06 Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ) oddalił odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2561, ze zm. – dalej: ustawa) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775, dalej: k.p.a.).

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że Narodowy Fundusz Zdrowia, działając na podstawie art. 139 ust. 1 ustawy, ogłosił postępowanie nr [...] prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: fizjoterapia domowa, fizjoterapia domowa dla osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na okres od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 31 grudnia 2028 r., na obszarze Nowy Sącz. W ww. ogłoszeniu podano wartość zamówienia na kwotę nie większą niż 216.127,5 zł na okres rozliczeniowy przypadający od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. oraz maksymalną liczbę umów (tj. maksymalną liczbę odrębnie ocenianych miejsc udzielania świadczeń) w wymiarze: 2

W postępowaniu złożono 4 oferty. Oferentami w niniejszym postępowaniu konkursowym byli: 1. A. sp. z o. o. (dalej: skarżąca, spółka, oferent), 2. E. Sp. z o.o., 3. [...] "B." sp. z o.o., 4. NZOZ "P.".

Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 28 kwietnia 2023 r. Informacja o rozstrzygnięciu została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 151 ust. 2 ustawy, która mówi o jawności informacji w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostali wybrani: 1. E. Sp. z o.o., 2. [...] "B." sp. z o.o.

W dniu 2 maja 2023 r. odwołanie od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania wniosła spółka. W treści odwołania zarzuciła: naruszenie art. 149 ust. 3 ustawy poprzez zmarginalizowanie wyjaśnień spółki, o które to wyjaśnienia Komisja sama wystąpiła; naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez zastosowanie tego przepisu i odrzucenie oferty spółki, mimo iż oferent i jego oferta spełniali wymagane warunki określone w przepisach prawa oraz szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy; naruszenie art. 153 ust. 3 ustawy poprzez nieudzielenie pisemnej odpowiedzi pełnomocnikowi oferenta, a w konsekwencji naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy poprzez przeprowadzenie konkursu z pominięciem Spółki, co skutkowało naruszeniem zasady równego traktowania "oferentów uczestniczących w Konkursie i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji".

Rozpoznając wniesione odwołanie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, że w dniu 27 stycznia 2023 r. komisja konkursowa dokonała stwierdzenia prawidłowości ogłoszenia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert, stwierdzając tym samym, że przedmiotowe ogłoszenie postępowania spełniło wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (dalej: rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r.).

W części jawnej komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Z uwagi na niespełnianie warunków określonych w przepisach prawa, w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, Komisja konkursowa zawiadomieniem z dnia 13 marca 2023 r. odrzuciła ofertę złożoną przez NZOZ "P." sp. z o.o. oraz zawiadomieniem z dnia 17 marca 2023 r. odrzuciła ofertę złożoną przez skarżącą spółkę. Do komisji konkursowej prowadzącej postępowanie wpłynęły protesty złożone przez NZOZ "P." sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o., które zostały oddalone.

Do części niejawnej postępowania zakwalifikowano dwóch oferentów tj.: [...] "B." sp. z o.o. oraz E. sp. z o.o.

Organ wyjaśnił, że ocena ofert w przedmiotowym postępowaniu została dokonana w oparciu o rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1372, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 265, z późn. zm.).

Organ wskazał, że zgodnie z art. 148 ustawy, porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości, ceny udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej.

Zgodnie z treścią art. 142 ust. 5 ustawy, w części niejawnej konkursu ofert komisja może: 1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1; lub 2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Komisja konkursowa przy pomocy systemu informatycznego dokonała oceny ofert w oparciu o przedstawione w nich dane. Po analizie złożonej dokumentacji, wyjaśnieniach, przeprowadzonych weryfikacjach oferenta, negocjacjach oraz przeprowadzonym rankingu końcowym, komisja konkursowa wybrała w rozstrzygnięciu 2 oferty, o najwyższej łącznej ocenie punktowej tj.: [...] "B." sp. z o.o. oraz E. sp. z o.o., które znalazły się w rankingu końcowym (z podziałem na poszczególne części oceny ofert) w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w przedmiotowym rodzaju i zakresie.

Skarżąca nie znalazła się w rozstrzygnięciu konkursu i w dniu 2 maja 2023 r. wniosła odwołanie od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania.

Organ wyjaśnił, że do skutecznego wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia nie wystarcza samo istnienie interesu prawnego, lecz jest także konieczne wystąpienie uszczerbku w tym interesie na skutek nieprawidłowości przebiegu postępowania. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania będzie występował wtedy, gdy naruszenie przez podmiot prowadzący to postępowanie określonych zasad postępowania, spowoduje że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) zostanie pozbawiony możliwości zawarcia umowy. Interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez określonego świadczeniodawcę (wystąpienia uszczerbku jego interesu prawnego).

Biorąc pod uwagę powyższe wskazano, że organ dokonał oceny ofert mając na względzie równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Organ nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że interes prawny spółki został naruszony, ponieważ jej oferta została oceniona zgodnie z danymi, zasobami personalnymi i sprzętowymi wykazanymi przez samą spółkę. Podkreślono, że cała oferta została oceniona wg takich samych zasad, kryteriów oraz punktacji, co zostało zaprezentowane w tabelach zawartych w decyzji.

Organ podkreślił, że oferenci udzielali odpowiedzi na te same pytania ankietowe. Zgodnie z art. 134 ust. 2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych samych zasadach. Dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich oferentów. Kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów, jak wykazano powyżej, były jawne i nie podlegały zmianie w toku trwania przedmiotowego postępowania. Ocena ofert, w tym oferty Spółki, odbywała się w oparciu o enumeratywnie określone kryteria, z wyłączeniem dowolności w tym zakresie. Kryteria oceny były jednakowe dla wszystkich i przejrzyste.

Oferta Spółki i NZOZ "P." sp. z o.o. została odrzucona z tego samego powodu, tj. powodu niespełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, w zakresie wymagań dotyczących personelu, tj. z powodu braku wykazania w formularzu ofertowym lekarza określonej - tym rozporządzeniem - specjalności, który miałby udzielać świadczeń w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego (równoważnik 1/4 etatu przeliczeniowego). Wobec powyższego, komisja konkursowa była zobowiązana odrzucić oferty złożone przez ww. oferentów. Zarówno oferta [...] "B." sp. z o.o. jak i oferta E. sp. z o.o. zawierały w formularzach ofertowych wymagany personel oraz spełniały wszystkie pozostałe wymagane warunki i dlatego one znalazły się w rankingu końcowym i zostały uwzględnione w rozstrzygnięciu postępowania jako podmioty wybrane do zawarcia umowy.

W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że złożone odwołanie opiera się na zarzucie dokonania przez komisję konkursową błędnej oceny oferty złożonej przez spółkę oraz złożonych przez nią wyjaśnień dotyczących spełnienia warunku zabezpieczenia personelu w postaci lekarza specjalisty w dziedzinie rehabilitacji w chorobach narządu ruchu lub rehabilitacji ogólnej w wymiarze co najmniej 1/4, co zdaniem spółki skutkowało naruszeniem art. 149 ust. 3 oraz art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Odnosząc się do powyższego, organ wskazał, że składając ofertę w postępowaniu nr [...] oferent powinien spełniać warunek określony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej określony załącznikiem nr 1. WYKAZ ORAZ WARUNKI REALIZACJI ŚWIADCZEŃ GWARANTOWANYCH Z ZAKRESU REHABILITACJI LECZNICZEJ.

Jak ustalił organ, komisja konkursowa w wyniku weryfikacji formularza ofertowego spółki ujawniła, że spółka nie podała w wykazie personelu (cz. IV Formularza) i harmonogramie pracy jednostki (cz. VI Formularza), żadnych informacji dotyczących zatrudnienia lekarza wymaganej specjalizacji, w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego, potwierdzających spełnianie powołanego wyżej warunku określonego Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. W tej sytuacji komisja konkursowa, działając na podstawie § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. pismem z dnia 27 lutego 2023 r. wezwała spółkę m.in. do wyjaśnienia rozbieżności w ofercie pomiędzy udzieleniem odpowiedzi twierdzącej na pytanie ankietowe nr 1.5.1.1, a brakiem informacji o zatrudnieniu lekarza ww. specjalizacji w formularzu ofertowym. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, spółka pismem z dnia 15 marca 2023 r. oświadczyła, iż "nie wie dlaczego do oferty nie zostały zaczytane dane personelu lekarskiego. Jest to wynikiem oczywistej omyłki, jaka wystąpiła na etapie wypełniania formularza ofertowego. W chwili sporządzania oferty Spółka posiadała lekarza spełniającego wymagania konkursowe. Dlatego na pytanie ankietowe, zawarte w części VIII formularza ofertowego (ANKIETY) — pkt 1.5.1.1, została udzielona odpowiedź "TAK"."

Jednocześnie spółka, w uzupełnieniu odpowiedzi na pytanie ankietowe, podała iż świadczenia będą realizowane przez lek. R. M., w wymiarze 10 godzin tygodniowo załączając szczegółowy harmonogram pracy.

Odnosząc się do powyższego organ podkreślił, że zgodnie z § 18 ust. 4 Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia 14 marca 2017 r. "po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania". Oznacza to, iż po upływie terminu składania ofert, oferent nie może rozszerzyć swojej oferty (np. przez dodanie personelu), bowiem tego typu brak stanowi brak ofertowy o charakterze merytorycznym, który nie podlega uzupełnieniu po upływie terminu składania ofert oraz w trybie wezwania do usunięcia braków. Okoliczność, że spółka faktycznie posiada wymagany personel, jest bez znaczenia wobec faktu, iż nie został on prawidłowo ujawniony w formularzu ofertowym, który podlega ocenie w trakcie postępowania konkursowego.

Organ nie zgodził się ze stwierdzeniem spółki, że "na dzień złożenia oferty i nieprzerwanie do dnia dzisiejszego, jak również przez cały okres realizacji umowy Spółka spełniała i będzie spełniała wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia".

Organ nie podzielił także argumentacji spółki, że brak wskazania w formularzu ofertowym wymaganego personelu był wynikiem oczywistej omyłki, jaka wystąpiła na etapie wypełniania formularza ofertowego. Z oczywistą omyłką mamy do czynienia wówczas, gdy w świetle złożonych dokumentów jest ona jednoznaczna dla organu, który z uwagi na jej oczywistość powinien ją uwzględnić. Organ stwierdził, że oferta złożona przez spółkę nie zawiera innych dokumentów i oświadczeń, z których mogłaby wynikać wola zgłoszenia wymaganego personelu do realizacji świadczeń objętych przedmiotem postępowania nr [...].

Oferent złożył ofertę w dniu 24 stycznia 2023 r. w związku z tym już w dniu złożenia oferty, a następnie przez cały okres obowiązywania umowy powinien spełniać materialne warunki udzielania świadczeń zdrowotnych, ponieważ udzielił odpowiedzi twierdzącej na pytanie ankietowe nr 1.5.1.1.

Organ wyjaśnił także, że rozpatrując wniesione odwołanie dokonał porównania wszystkich ofert złożonych w postępowaniu nr [...], w szczególności z punktu widzenia ujawnienia w treści formularza ofertowego wymaganego personelu. Na podstawie analizy wszystkich ofert organ ustalił, że analogicznie jak w przypadku skarżącej, oferta NZOZ "P." także była dotknięta takim samym brakiem w odniesieniu do wymaganego personelu i z tego powodu odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 pkt. 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Natomiast pozostałe oferty biorące udział w postępowaniu i wybrane do zawarcia umowy, spełniały wszystkie wymagania wynikające z Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, w tym wymogi dotyczące posiadania lekarza wymaganej specjalizacji, w wymiarze co najmniej 1/4 etatu przeliczeniowego.

Tym samym organ nie dopatrzył się naruszenia zasady równego traktowania oferentów i zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji.

Jednocześnie organ nie zgodził się z zarzutem jakoby czynność komisji konkursowej, polegająca na wezwaniu do złożenia wyjaśnień, miała charakter pozorowany. Wyjaśniono, że komisja konkursowa działała w tym wypadku w granicach i na podstawie na podstawie § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r., wzywając spółkę do wyjaśnienia aż 7 wątpliwości, wynikających ze szczegółowej analizy oferty. W wypadku powstałych wątpliwości komisja konkursowa nie jest jedynie uprawniona, lecz wręcz zobowiązana do podejmowania wszelkich działań zmierzających do prawidłowej i wszechstronnej oceny ofert złożonych w postępowaniu konkursowym. Dlatego w tym wypadku komisja konkursowa podjęła takie starania, nie mając jednocześnie podstaw dla uwzględnienia powodów niezgłoszenia w ogóle wymaganego personelu do realizacji świadczeń objętych przedmiotem postępowania, m.in z uwagi na treść § 18 ust. 4 Zarządzenia nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia 14 marca 2017 r.

Podsumowując organ stwierdził, że postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszyscy uczestnicy konkursu składali ofertę udzielając odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. W ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w konkursie świadczeniodawców i tożsame kryteria ocen. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Wszystko to służyło nadrzędnemu celowi, którym jest postępowanie jawne, równe oraz transparentne, prowadzące do wyboru ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość, a także najlepszą dostępność, jak też przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 149 ust. 3 ustawy poprzez zmarginalizowanie i odmówienie znaczenia prawnego wyjaśnieniom spółki złożonym w terminie i w żądanym zakresie, wniesionym w toku postępowania konkursowego w wykonaniu wezwania komisji konkursowej, dokonanego w trybie tego przepisu;

2. art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez:

a) zastosowanie tego przepisu i uznanie za zasadne odrzucenie oferty spółki, mimo, iż skarżąca i jej oferta spełniali wymagane warunki określone w przepisach prawa oraz szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy;

b) niezastosowanie tego przepisu i nieodrzucenie oferty E. sp. z o.o., mimo iż oferent ten i jego oferta w dniu złożenia oferty nie spełniali wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj.:

- E. sp. z o.o. nie posiadał faksu, o którym mowa w załączniku nr 1, Ip.2, - zabieg fizjoterapeutyczny, 2. Wyposażenie świadczeniodawcy, pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej,

- E. sp. z o.o. nie przedłożył pełnego wykazu podwykonawców, mimo oświadczenia o wykonywaniu umowy przy ich pomocy;

- E. sp. z o.o. nie posiadał umów z podwykonawcami lub źródeł zobowiązań zawierających zastrzeżenie o prawie NF2 do przeprowadzenia kontroli na zasadach określonych w ustawie, w zakresie wynikającym z umowy zawartej z dyrektorem oddziału NFZ, które to zastrzeżenie dopiero wówczas, gdy jest zawarte w umowie lub źródle zobowiązania, czyni z nich dokument prawnie doniosły w Konkursie; 3. art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez jego niezastosowanie i nienakazanie odrzucenia oferty E. sp. z o.o., mimo iż oferent ten przedstawił w swojej ofercie nieprawdziwe informacje, które w dacie ich formułowania były podstawą do przyznania mu dodatkowych punktów, a więc mogły mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, tj.:

- informacji potwierdzającej ciągłość wykonywania umowy na obszarze którego dotyczy Konkurs (pytanie ankietowe 1.4.1.1.); chociaż oferent ten nie był dotychczas stroną takiej umowy;

- informacji potwierdzającej współpracę z Agencją Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (dalej: Agencja), chociaż oferent ten nie był dotychczas stroną umowy zawartej dla obszaru 1262 Nowy Sącz w zakresie: fizjoterapia domowa, pozwalającej udzielać "świadczeń objętych przedmiotem postępowania - dotyczy okresu po dniu 22 lipca 2017 r." przez co takiej współpracy na terenie miasta Nowy Sącz z Agencją prowadzić nie mógł;

4. § 17 ust. ust. 4 w zw. z ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 października 2020 r. poprzez:

a) niezweryfikowanie tego, czy sprzęt medyczny wykazany przez E. sp. z o.o. do realizacji umowy nie jest wykazany do realizacji innej umowy, jaką E. sp. z o.o. ma zawartą z dyrektorem innego oddziału wojewódzkiego NFZ, a to zważywszy na okoliczność, iż oferent ten wykazał niezwykle szerokie zasoby sprzętu medycznego, jak też okoliczność, że oferent ten działa na obszarze więcej niż jednego oddziału wojewódzkiego NFZ, co w konsekwencji spowodowało, że Komisja nie przeprowadziła starannej weryfikacji prawidłowości danych zawartych w ofercie, pozwalającej ustalić, że zgłoszone zasoby sprzętowe są dedykowanie do wykonywania kontraktowanej umowy;

b) niezweryfikowanie tego, czy faktura za oprogramowanie wystawiona dla E. sp. z o.o. przez K. S.A. obejmuje konkretnie lokalizację udzielania świadczeń w Nowym Sączu, a to zważywszy na okoliczność, iż oferent ten działa w kilku lokalizacjach na terenie województwa małopolskiego, które były uruchamiane w różnym czasie;

c) niezweryfikowanie tego, czy faks E. sp. z o.o., faks [...] "B." sp. z o.o. oraz sprzęt fizjoterapeutyczny E. sp. z o.o. i [...] "B." sp. z o.o. były zakupione już w dacie złożenia oferty;

d) niezweryfikowanie tego, czy [...] "B." sp. z o.o. spełnia warunek opisany w pytaniu ankietowym 1.2.1.4. mimo, iż oferent ten w ofercie nie wskazał innego lekarza niż ten, który pozwoli spełnić warunek podstawowy (1/4 etatu), jak też nie załączył do niej oświadczenia o zobowiązaniu się lekarza do udzielania świadczeń. Komisja wezwała oferenta wyłącznie do przedstawienia dokumentu potwierdzającego kwalifikacje, lecz nie dokumentu potwierdzającego zobowiązania do udzielania świadczeń;

- a w konsekwencji przyjęcie, że pomimo wyżej wskazanych braków Komisja Konkursowa prawidłowo dalej prowadziła postępowanie z udziałem pozostałych ofert i odpowiednio przyznała oferentom dodatkowe punkty;

5. art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez niezastosowanie tego przepisu i nienakazanie odrzucenia oferty [...] "B." sp. z o.o., mimo iż oferent ten i jego oferta w dniu złożenia ofert nie spełniali wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, a w konsekwencji powyższego -

6. naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy:

a) poprzez przeprowadzenie Konkursu z pominięciem spółki, co skutkowało naruszeniem zasady równego traktowania oferentów uczestniczących w Konkursie i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji,

b) poprzez uznanie za prawidłowe działań Komisji konkursowej, która zachowała się odmiennie względem różnych oferentów w tej samej sytuacji faktyczno-prawnej, tj.:

- odrzuciła ofertę spółki przy uznaniu, że nie spełnia warunku podstawowego, a jej wyjaśnienia stanowią niedopuszczalne uzupełnienie tej oferty, przy jednoczesnym nieodrzuceniu ofert E. sp. z o.o. i [...] "B." sp. z o.o. w sytuacji, gdy oferty te nie spełniały warunku podstawowego, a złożone do nich wyjaśnienia zostały uhonorowane i uznane za dopuszczalne uzupełnienie ofert;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:

a) art. 7, art. 7a § 1, art. 8 § 1 i 2 i art. 10 § 1 w zw. z art. 77 § 1 i 4 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie lub niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, naruszenie zasady prawdy obiektywnej i rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony, naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, w szczególności poprzez:

- nieuwzględnienie podczas jej rozpatrywania faktów powszechnie znanych i znanych organowi z urzędu, a dotyczących podjętych wcześniej rozstrzygnięć przez komisję konkursową 000129/REH/05/2/05.1310.408.02/01 przy stanie faktycznym i prawnym tamtej sprawy analogicznym do istniejącego w niniejszej sprawie,

- nierozpoznanie istoty sprawy i pominięcie w jej rozstrzygnięciu całości zarzutów i dowodów (zupełne zignorowanie) sformułowanych w piśmie z dnia 25 maja 2023 r. stanowiącym uzupełnienie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert kod postępowania 06-23-000426/REH/05/1/01,

- stosowanie w stosunku do różnych podmiotów (skarżąca vs. E. sp. z o.o. oraz [...] "B." sp. z o.o.) różnych kryteriów oceny tych samych lub podobnych okoliczności faktycznych, a poprzez to czynienie nieuprawnionej dystynkcji prawnej pomiędzy skarżącą, a dwiema pozostałymi spółkami,

- zignorowanie faktu wyznaczenia skarżącej przez Komisję konkursową terminu na wyjaśnienie treści i uzupełnienie oferty w sytuacji, gdy komisja konkursowa sama wezwała Skarżącą do wyjaśnienia treści oferty oraz do jej uzupełnienia, a następnie wszystkie złożone wyjaśnienia i uzupełnienia (inaczej niż w postępowaniu nr: 6 [...], oraz inaczej niż wobec E. sp. z o.o. oraz [...] "B." sp. z o.o.) postanowiła pominąć w całości i uznać je za w zupełności zbędne,

- odmowę dostępu skarżącej do treści zawartych w aktach postępowania z powodu bezzasadnego powołania się na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa innych uczestników postępowania;

b) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:

- wady uzasadnienia prawnego decyzji polegające na niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy,

- pominięcie w rozważaniach okoliczności faktycznych i prawnych wskazanych przez Skarżącą w piśmie dnia 25 maja 2023 r. stanowiącym uzupełnienie odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert (kod postępowania: 06-23-000426/REH/05/1/01),

- nierozważenie w zaskarżonej decyzji faktów powszechnie znanych i znanych organowi z urzędu, podniesionych przez stronę, a dotyczących podjętych wcześniej rozstrzygnięć przez komisję konkursową w innych postępowania konkursowych przy stanie faktycznym i prawnym tamtej sprawy analogicznym do istniejącego w niniejszej sprawie.

W oparciu o powyższe spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. W ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, że oferta skarżącej podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

W kontrolowanej sprawie nie było spornym, że skarżąca w pierwotnie złożonej ofercie nie wskazała danych lekarza, który miałby udzielać świadczeń medycznych w przypadku zawarcia umowy. Oferta skarżącej została uzupełniona w tym zakresie na wezwanie komisji konkursowej. Skarżąca argumentuje, że dokonane przez nią uzupełnienie oferty było skuteczne.

Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami jest postępowaniem swoistym i charakteryzuje się wysokim stopniem jego sformalizowania oraz szczególnego rodzaju obligatoryjnymi wymaganiami dotyczącymi trybu przeprowadzenia tego postępowania, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia celu, w którym postępowanie to jest prowadzone (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. II GSK 36/19, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Etapy tego postępowania wzorowane są na zasadach prawa cywilnego i nie podlegają przepisom postępowania administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. II GSK 190/09, opubl. w CBOSA).

Co do zasady, zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań (art. 139 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej (art. 142 ust. 1 ustawy). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, iż zgodnie z art. 142 ust. 1 – 3 w związku z ust. 5 i art. 148 ustawy o świadczeniach, oferta składana przez świadczeniodawcę jest wiążąca i nie może podlegać na kolejnych etapach postępowania konkursowego – a więc po terminie składania ofert – jakimkolwiek zmianom, uzupełnieniom, czy też innym modyfikacjom, w tym w szczególności w zakresie odnoszącym się do warunków oferty objętych (rankingowymi) pytaniami ankietowymi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. II GSK 36/19, opubl. w CBOSA).

Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2. Z kolei z treści art. 149 ust. 3 ustawy wynika, że w przypadku gdy świadczeniodawca nie przedstawił wszystkich wymaganych dokumentów lub gdy oferta zawiera braki formalne, komisja wzywa oferenta do usunięcia tych braków w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia oferty.

W kontrolowanej przez Sąd sprawie, istotną jest treść przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Wskazane przepisy określają wymogi jakie musi spełniać lekarz specjalista, który uczestniczy w realizacji świadczeń medycznych na rzecz pacjenta. Skarżąca – chcąc skutecznie złożyć ofertę – była obowiązana wskazać w formularzu ofertowym lekarza określonej w rozporządzeniu specjalności, który miałby udzielać świadczeń w wymiarze co najmniej ¼ części etatu przeliczeniowego (równoważnik ¼ etatu przeliczeniowego). Nadto skarżąca nie wskazała harmonogramu pracy lekarza. Brak tych wskazań skutkował tym, że została spełniona przesłanka do zastosowania art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy. Wobec tego zasadnie komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącej.

Skarżąca zarzuciła, że komisja konkursowa, pomimo zastosowania przepisu art. 149 ust. 3 ustawy nie uwzględniła wyjaśnień oferenta, które zostały złożone w terminie i w żądanym zakresie. Z treści art. 149 ust. 1 pkt 1-9 ustawy wynika w jakich przypadkach oferta powinna zostać odrzucona. Równocześnie ustawodawca nie przewidział jakiejkolwiek procedury naprawczej w sytuacji wystąpienia którejkolwiek z przesłanek odrzucenia oferty. W szczególności nie przewidziano możliwości uzupełnienia oferty, tak aby odpowiadała ona odpowiednim wymogom. Wobec tego stwierdzone w ofercie braki są brakami nieusuwalnymi, co uniemożliwia dopuszczenie oferty do konkursu. Zakresy przepisów art. 149 ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy i art. 149 ust. 3 ustawy nie pokrywają się w żadnym zakresie. Nie jest dopuszczalne zastosowanie art. 149 ust. 3 ustawy do usunięcia wadliwości oferty w przypadkach określonych w art. 149 ust. 1 pkt 1-9 ustawy. Informacje, których nie przedstawiła skarżąca w ofercie miały charakter merytoryczny, bezpośrednio związane z tym przez kogo i w jakim czasie będą udzielane świadczenia medyczne. Tymczasem uzupełnieniu mogłyby podlegać brakujące dokumenty lub braki formalne, przykładowo w postaci braku podpisu. Jednakże tego rodzaju braki w zakresie oferty złożonej przez skarżącą nie wystąpiły.

Skarżąca istotne znaczenie nadaje faktowi, że w zakresie pytania ofertowego 1.5.1.1. udzieliła odpowiedzi twierdzącej, upatrując w tym możliwości uzupełnienia danych lekarza i wskazania harmonogramu. Zarzut ten nie mógł odnieść skutku już tylko z tej przyczyny, że oferta w odniesieniu do wymogów z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy nie podlega uzupełnieniu. Co więcej brak wskazania danych lekarza i harmonogramu w ofercie, uniemożliwiał weryfikację prawdziwości oświadczenia złożonego na pytanie ofertowe 1.5.1.1.

W skardze wniesionej do sądu zarzucono, że nie uwzględniono tego, iż skarżąca w dniu złożenia oferty spełniała sporny warunek. W tym zakresie skarżąca powołała się na fakt, że lekarz, którego danych nie przedstawiono, udzielał świadczeń zdrowotnych na podstawie umowy z NFZ w czasie gdy miał miejsce konkurs ofert, o czym NFZ miał pełną wiedzę, w tym w zakresie danych lekarza i podstaw prawnych udzielania przez niego świadczeń. Okoliczność, czy skarżąca spełnia wymagane w ramach danego konkursu warunki, może być przedmiotem badania dopiero wówczas, gdy zostanie ustalone, że oferta została sporządzona prawidłowo, że zawiera wszystkie wymagane dane. Nadto to oferent decyduje o tym w jaki sposób zamierza wypełnić wymogi konkursowe. Jest to szczególnie widoczne w zakresie określenia personelu, który będzie udzielał świadczeń medycznych. Decyzja oferenta znajduje odzwierciedlenie w treści oferty. Brak jest jakichkolwiek podstaw do formułowania domniemania, że kolejna umowa z NFZ będzie realizowana na zasadach przyjętych we wcześniejszych umowach, także tych umowach, które są wykonywane w czasie konkursu ofert. W sytuacji, gdy skarżąca nie była uprawniona do uzupełnienia oferty w przedmiotowym zakresie, to tym bardziej komisja konkursowa również nie mogła tego uczynić (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. II GSK 36/19 i wskazane tak orzecznictwo NSA, opubl. w CBOSA). Zarzut skarżącej w istocie opiera się na oczekiwaniu, że inny podmiot, w tym przypadku komisja konkursowa, sformułuje za nią ofertę (w części), co jest niedopuszczalne. Należy mieć także na względzie, że skarżąca jest podmiotem profesjonalnym i poprzez złożenie oferty konkurowała z innymi profesjonalnymi świadczeniodawcami. Brak jest podstaw aby komisja konkursowa podejmowała działania na rzecz jednego z oferentów, w sytuacji gdy taki obowiązek nie wynika z przepisów prawa. Zadaniem komisji konkursowej jest rozpatrzenie złożonych ofert a następnie rozstrzygnięcie konkursu, poprzez dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty lub ofert. W ocenie Sądu, wobec braku wskazania przez skarżącą w ofercie danych lekarza i harmonogramu, działania komisji konkursowej zmierzające do wyjaśnienia tej okoliczności i uzupełnienia oferty były zbędne. Nie można również podzielić poglądu skarżącej, iż podjęcie tych czynności, a następnie udzielenie wyjaśnień i uzupełnienie oferty przez skarżącą, winno być uwzględnione przy ocenie zasadności odrzucenia oferty. Wezwanie przez komisję konkursową o uzupełnienie informacji o charakterze merytorycznym lub też wezwanie do złożenia wyjaśnienia, w następstwie czego następuje uzupełnienie oferty, nieznajdujące podstawy w ustawie, nie może stanowić uzasadnienia dla niedopuszczalnego uzupełnienia oferty przez skarżącą. Na marginesie wskazać należy, że w tym przypadku skarżąca nie przedstawiła kluczowych informacji, a nie, jak to określiła skarżąca, że wystąpił stan braku spójności podanych danych oraz że istniała wątpliwość co do znaczenia i zakresu oświadczenia złożonego w ofercie, wymagające doprecyzowania. Komisja konkursowa dokonuje oceny złożonej oferty pod kątem jej kompletności i w zależności od dokonanych ustaleń, bada czy winny znaleźć zastosowanie w danym przypadku przepisy art. 149 ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy lub art. 149 ust. 3 ustawy. Skarżąca błędnie oczekuje, że komisja konkursowa będzie gromadziła – jak to określiła – materiał dowodowy pozwalający stwierdzić, że zaistniał stan faktyczny umożliwiający zastosowanie ar 149 ust. 1 pkt 7 ustawy. Tego rodzaju materiałem może być wyłącznie złożona oferta.

Skarżąca zarzuciła, że komisja odrzuciła ofertę tylko dlatego, że nie dała wiary jej wyjaśnieniom i dowodom. Zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Komisja konkursowa odrzucając ofertę, słusznie skupiła się na nieusuwalnych brakach oferty, pomijając badanie czy skarżąca była w stanie złożyć ofertę w sposób prawidłowy. Nie ujawniły się również okoliczności wskazujące na nierówne traktowanie skarżącej względem innych uczestników konkursu. Na uwagę zasługuje stwierdzenie skarżącej, która w odniesieniu do stanowiska komisji konkursowej, że "oferent nie wykazał w formularzu ofertowym, że zapewni zgodność wymagań dot. personelu z przepisami" podała, iż ten stan istniał w momencie wezwania skarżącej. Podkreślenia wymaga, że dla oceny zasadności odrzucenia oferty, kluczowe znaczenie ma stan na datę określającą termin składania ofert. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że określenie warunków wymaganych od uczestników konkursu, nie kreuje praw, czy też obowiązków potencjalnych uczestników tego konkursu, lecz wskazuje (poprzez określenie wymagań) adresatów, którzy mogą wziąć udział w konkursie. Spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, jest nakazem ustawowym, wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy. Zagadnieniem pojawiającym się na tle interpretacji tego przepisu, jest ustalenie momentu, w którym oferta lub oferent powinien spełnić wskazane w art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach wymogi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wymogi powinny być spełnione w dniu złożenia oferty. Jak wynika z literalnego brzmienia art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach "odrzuca się ofertę (...), jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków (...)". W konsekwencji najpóźniej w momencie dokonywania oceny (oferty złożonej w terminie), a więc w trakcie otwarcia ofert wymogi muszą być spełnione (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. II GSK 262/10, z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. II GSK 1908/15, opubl. w CBOSA). Następnie w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż w świetle obowiązujących przepisów wykazanie przez stronę, iż zatrudniany przez nią lekarz spełnia wymagane warunki, dopiero na etapie postępowania odwoławczego, należy ocenić jako działanie spóźnione. Kwalifikacji personelu, a co za tym idzie harmonogramu pracy poradni, nie można uznać za element formalny wniosku, który może zostać usunięty w trybie art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach. W myśl bowiem art. 147 ustawy o świadczeniach, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. VI SA/Wa 2059/11, opubl. w CBOSA). Dodać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wypowiadał pogląd o niedopuszczalności zmian (korekt) warunków oferty objętych pytaniami ankietowymi – w tym harmonogramu pracy lekarzy - po upływie terminu do składania ofert (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. II GSK 1489/12; z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. II GSK 1539/12; z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. II GSK 1288/15; z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. II GSK 1908/15, opubl. w CBOSA).

Nie mogły także odnieść skutku zarzuty skarżącej, że pozornie dano szansę oferentowi na wyjaśnienie sytuacji, co jest nieuczciwe wobec odrzucenia oferty. Skarżąca jest profesjonalistą i powinna dysponować wiedzą o zasadach uczestniczenia w procedurze konkursowej. Wobec tego nie powinno być dla niej zaskoczeniem, że konsekwencją istnienia nieusuwalnych braków o charakterze merytorycznym, jest odrzucenie oferty przez komisję konkursową.

Brak jest podstaw do uznania, że komisja konkursowa była zobowiązana do uwzględnienia faktu, że ewentualnie w innym konkursie, w którym uczestniczyła skarżąca wystąpiła podobna sytuacja, a pomimo tego dokonano wyboru oferty skarżącej. Komisja konkursowa podjęła w tej sprawie działania, zgodnie z obowiązującym prawem, a równocześnie nie jest rolą komisji dokonywanie oceny zasadności działań podejmowanych w innych konkursach.

Skarżąca podniosła szereg zarzutów, które koncentrują się na ocenie ofert złożonych przez innych oferentów. Zarzuty te nie mogły odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku. Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazano, iż w myśl art. 152 ustawy, zakres kontroli jest zatem ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, będącego wynikiem naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania. Do skutecznego wniesienia odwołania nie wystarcza samo istnienie interesu prawnego, lecz jest także konieczne wystąpienie uszczerbku w tym interesie na skutek nieprawidłowości przebiegu postępowania. Interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez określonego świadczeniodawcę (wystąpienia uszczerbku jego interesu prawnego). Oznacza to, że konieczne jest stwierdzenie naruszenia zasad postępowania, które musi naruszać rzeczywiście istniejący interes świadczeniodawcy, a posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że oferent pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy. Uszczerbku takiego nie doznaje zatem z całą pewnością podmiot, który zawarł kontrakt. Będzie on natomiast występował w interesie prawnym uczestnika postępowania wtedy, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa (np. art. 134 ustawy), przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług i powoduje, że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) zostaje pozbawiony możliwości zawarcia takiej umowy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 marca 2018 r., sygn. II SA/Op 33/18, opubl. w CBOSA). Oferta skarżącej została odrzucona, co zasadnie zaakceptował organ w zaskarżonej decyzji. Wobec tego, z przyczyn leżących po stronie skarżącej, stało się niemożliwym zawarcie umowy przez skarżącą. W sytuacji skarżącej, aktualnym jest stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym rozpoznanie odwołania wniesionego na podstawie art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (...) w związku z art. 152 tej ustawy, jest ograniczone wyłącznie do zbadania, czy nie doszło do naruszenia zasad postępowania, które spowodowało uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy (oferenta), zaś w granicach tego postępowania nie mieści się ponowna ocena złożonych ofert, w tym badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. II GSK 1458/10, opubl. w CBOSA).

Zdaniem Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte na szczegółowej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który pozwolił na wyczerpujące ustalenie istotnych okoliczności sprawy. Ustalenia poczynione w tym zakresie, znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne podjętego przez organ rozstrzygnięcia, które, w ocenie Sądu, w całości odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.