Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 889/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: §3 pkt 16 i pkt 19
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 6 kwietnia 2023 r. nr OA.7721.22.12.2022 w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 22 listopada 2022 r. nr PINB.5160.4.10.2021; II. zasądza od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżącej A. S. kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie (dalej: "PWINB", "Organ II instancji", "Organ odwoławczy") z 6 kwietnia 2023 r. nr OA.7721.22.12.2022, uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "Organ I instancji", "PINB") z 22 listopada 2022 r. nr PINB.5160.4.10.2021 i jednocześnie nakazująca B. i P. Z. wykonanie określonych robót budowlanych.

W podstawie prawnej decyzji Organ powołał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.; dalej: "P.b.").

Stan faktyczny sprawy przedstawia się w następujący sposób.

PINB w [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy budynku gospodarczego położonego na działce nr ewid. [...] w S. Obr. [...].

Postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał B. i P. Z., jako inwestorom, budowę budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej i wymiarach 4,36 x 6, 14 m na działce nr ewid. [...] położonej w S. Obr. [...], poinformował jednocześnie, że w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, istnieje możliwość złożenia wniosku o legalizację przedmiotowego obiektu budowlanego, zwanego dalej "wnioskiem o legalizację" oraz poinformował o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w wysokości 5.000 zł, w celu uzyskania decyzji o legalizacji tego budynku.

Po rozpatrzeniu złożonego zażalenia, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] marca 2022 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.

Następnie decyzją z [...] czerwca 2022 r. nr [...] PINB w [...] nakazał B. i P. Z., jako właścicielom, doprowadzenie budynku gospodarczego o wymiarach 6,14 m x 4,36 m, wybudowanego na działce nr ewid. [...] położonej w S. Obr. [...] do stanu, aby spełniał wymogi przeciwpożarowe zawarte w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. nr 1225; dalej: "rozporządzenie MI") - poprzez wykonanie w wyznaczonym terminie określonych robót budowlanych oraz pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane. Wskazując dodatkowo, że wszystkie roboty budowlane należy wykonać zgodnie z zaleceniami przedłożonej Analizy Stanu Bezpieczeństwa Pożarowego Budynku Gospodarczego.

Po rozpoznaniu złożonego odwołania, PWINB w Rzeszowie, decyzją z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.

Rozpatrując ponownie sprawę PINB w [...], postanowieniem z [...] listopada 2022 r. nr [...] wstrzymał B. i P. Z., jako inwestorom, budowę budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej i wymiarach 4,36 m x 6,14 m na działce nr ewid. [...] położonej w S. Obr. [...] z powodu prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach.

Następnie decyzją z 22 listopada 2022 r. nr PINB.5160.4.10.2021 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b., nakazał B. i P. Z., jako właścicielom budynku gospodarczego o wymiarach 4,36 m x 6,14 m, wybudowanego na działce nr [...] położonej w S. Obr. [...], wykonanie w terminie do dnia 31 stycznia 2023 r. niżej wymienionych robót budowlanych polegających na doprowadzeniu tego budynku do stanu, aby spełniał wymogi przeciwpożarowe zawarte w rozporządzeniu MI, tj.

1. Zlikwidowanie otworu okiennego istniejącego na poziomie poddasza w ścianie północnej,

2. Zlikwidowanie drzwi wejściowych do budynku istniejących na poziomie parteru w ścianie północnej i wykonaniu ich w odległości minimum 4 m od wschodniej granicy działki,

3. Wyprowadzenie ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m ścianę zewnętrzną istniejącą od strony wschodniej,

4. Zaimpregnowanie preparatem ognioochronnym wszystkich drewnianych elementów konstrukcyjnych, elementów więźby dachowej oraz odeskowania ścian zewnętrznych, w celu podwyższenia klasy odporności ogniowej co najmniej do klasy trudnopalności (NRO),

5. Zamocowaniu do dwóch ścian zewnętrznych budynku (od zewnątrz) izolacji termicznej wełny mineralnej na całej długości ściany od strony wschodniej i na długości 3 m ściany od strony północnej, aby spełniała ona wymogi klasy odporności ogniowej REI 60,

6. Wykonaniu na zamocowanej do ścian zewnętrznych, izolacji termicznej - wełnie mineralnej wyprawy elewacyjnej.

Jednocześnie Organ I instancji poinformował, że wszystkie roboty budowlane należy wykonać zgodnie z zaleceniami przedłożonej Analizy Stanu Bezpieczeństwa Pożarowego Budynku Gospodarczego sporządzonej przez st. bryg. w st. spocz. mgr inż. P. R. Nadzór nad wykonywaniem ww. robót, należy powierzyć osobie posiadającej wymagane przygotowanie zawodowe.

W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji przedstawił następujący przebieg prowadzonego postępowania.

B. Z. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania remontu budynku gospodarczego o wymiarach 4,78 m x 4,33 m położonego na działce nr [...] w S., Obr. [...]. Po przystąpieniu w lipcu 2021 r. do prac remontowych - Inwestorzy, tj. B. i P. Z. uznali, że nie będą remontować ww. budynku tylko wykonają (wybudują) nowy. W konsekwencji po wykonaniu robót budowlanych na działce nr [...] w S. Obr. [...] powstał nowy obiekt budowlany - budynek gospodarczy drewniany o wymiarach 4,36 m x 6,14 m i wysokości od 4,86 m do 5,73 m. Wysokość pomiędzy belkami drewnianymi przyziemia budynku (parteru), w części niższej (spadowej) wynosi 1,90 m, a w części wyższej 2,85 m (do krokwi). Obiekt usytuowany w zróżnicowanych odległościach od granicy działki od 0,25 m do 0,48 m. Budynek posadowiony na punktowo wykonanych w ziemi stopach fundamentowych z dachem jednospadowym ze spadem w kierunku południowym, pokrycie dachu stanowi blacha trapezowa powlekana w kolorze ceglanym. Działka nr [...] położna w S. Obr. [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i przedmiotowym budynkiem gospodarczym. Ponadto z ustaleń PINB wynika, że Inwestorzy w przedmiotowym budynku w dniu 25 marca 2022 r. wykonali instalację fotowoltaiczną (15 szt. paneli na dachu budynku).

W dniu 2 czerwca 2022 r. B. Z. przedłożyła uproszczony wypis z rejestru gruntów z 2 czerwca 2022 r. i wyrys z mapy ewidencyjnej z 1 czerwca 2022 r. działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości S., gm. [...] z którego wynika, że na ww. działce B. Z. posiada budynek mieszkalny oraz trzy budynki gospodarcze związane z prowadzeniem działalności rolniczej, a zgodnie z zaświadczeniem Wójta Gminy [...] z 6 maja 2022 r. B. Z. jest podatnikiem podatku rolnego położonego w miejscowości S.

Następnie w dniu 21 czerwca 2022 r. B. Z. przedłożyła "Analizę Stanu Bezpieczeństwa Pożarowego Budynku Gospodarczego położonego w miejscowości S. przy ul. [...]", opracowaną przez st. bryg. w st. spocz. mgr. inż. P. R., nr dypl. [...]. Według informacji uzyskanych od Inwestorów, będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy, którego budowa nie została zakończona, będzie powiązany funkcjonalnie z innymi budynkami gospodarczymi związanymi z produkcją rolną zlokalizowanymi na działce nr [...] położonej w miejscowości S.

Wobec tak ustalonego stanu faktycznego sprawy, PINB uznał, że wykonane roboty budowlane stanowią budowę nowego obiektu budowlanego, tj. budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w S. Obr. [...], o powierzchni zabudowy 26,77 m² - budowa którego (biorąc pod uwagę art. 29 ust. 2 pkt. 1 lit. a P.b.) nie wymagała decyzji o pozwoleniu na budowę oraz nie wymaga zgłoszenia.

Organ I instancji stwierdził, że będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy na działce nr ewid. [...] położonej w S. Obr. [...], nie spełnia jednak wymogów rozporządzenia MI w zakresie bezpieczeństwa p.poż. oraz w zakresie zachowania odległości od granicy, ponieważ ściana zewnętrzna znajduje się 0,25 m od wskazanej przez A. S. granicy działki sąsiedniej, oznaczonej słupkami granicznymi, a powinna znajdować się co najmniej 1,5 m, gdyż szerokość działki nr ewid. [...], na której znajduje się będący przedmiotem postępowania budynek wynosi 16 m. Natomiast ściana wschodnia będącego przedmiotem postępowania budynku gospodarczego również nie spełnia wymogów ww. rozporządzenia, ponieważ nie jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, wykonana jest z materiałów palnych (konstrukcja drewniana, obita deskami), natomiast pokrycie dachu tego budynku wykonane jest z materiału niepalnego (blacha). Ściana od strony zachodniej i dach budynku mieszkalnego istniejącego na działce sąsiedniej (nr ewid. [...]), który jest własnością A. S. wykonane są z materiałów niepalnych. Odległość między ww. budynkami wynosi 5,41 m, czym również nie spełnia przepisów cytowanego wyżej rozporządzenia, ponieważ według tego rozporządzenia, powinna wynosić minimum 12 m.

W ocenie Organu I instancji dokonane ustalenia oraz zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy obligują go do podjęcia niezbędnych działań. Zbliżenie przedmiotowego budynku gospodarczego do granicy wschodniej oraz do budynku mieszkalnego istniejącego na działce sąsiedniej nr [...] należy potraktować jako niespełnienie wymogów wynikających z rozporządzenia MI. Natomiast wykonanie przez zobowiązanych, nałożonego w sentencji decyzji obowiązku w wyznaczonym terminie, wyeliminuje zagrożenie jakie może stwarzać będący przedmiotem postępowania budynek gospodarczy.

Od powyższej decyzji A. S. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika oraz B. i P. Z. również reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli odwołania.

A. S. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów, tj.

1. art. 10 k.p.a. polegające na uniemożliwieniu jej, jako stronie postępowania wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i wydanie decyzji bez uprzedniego poinformowania strony o zebranym dodatkowo materiale dowodowym wbrew zapewnieniom organu w trakcie rozprawy administracyjnej, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji;

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego oraz jego wadliwej i dowolnej ocenie polegającej na:

a) przyjęciu, że budynek stanowiący przedmiot sprawy spełnia kryteria obiektu gospodarczego związanego z produkcją rolną i uzupełniającego zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej stanowiącego parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m;

b) przyjęciu, że wymienione w sentencji decyzji roboty budowlane są wystarczającymi do przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy usytuowanie budynku narusza w sposób oczywisty i jednoznaczny warunki techniczne określone w rozporządzeniu MI, co skutkować winno nakazem rozbiórki budynku i jego ewentualnym odsunięciem na przyszłość o odległości odpowiadające przepisom prawa;

c) pominięciu w rozstrzygnięciu decyzji kwestii braku zachowania przez inwestorów stosownej odległości obiektu od granicy działki i nie nadaniu przedmiotowemu naruszeniu odpowiedniego znaczenia w sprawie mimo, iż w istocie legło ono u podstaw wszczęcia przedmiotowego postępowania.

Wobec tak sformułowanych zarzutów A. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji.

Z kolei B. i P. Z. zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów, tj.: art. 6, art. 8, art. 9 k.p.a., poprzez brak wskazania podstawy prawnej do użycia materiałów wskazanych w sentencji zaskarżonej decyzji pomimo, że analiza stanu bezpieczeństwa pożarowego budynku gospodarczego nie zawierała tych wytycznych, poprzez wyznaczenie wykonania prac do dnia 31 stycznia 2023 r. podczas gdy z uwagi na charakter okresu zimowego, niskie temperatury opady śniegu czy deszcze nie jest wskazane wykonywanie takich robót.

Wobec tak sformułowanych zarzutów wnieśli o zmianę decyzji, poprzez nakazanie im wykonania prac naprawczych budynku zgodnie z wytycznymi przedstawionymi w ww. analizie stanu bezpieczeństwa pożarowego budynku gospodarczego. W uzasadnieniu odwołania podali m.in., że nie zgadzają z nakazem sprecyzowanym w sentencji zaskarżonej decyzji, gdyż na zlecenie Organu I instancji zlecili P. R. sporządzenie ww. analizy i przedłożyli ją, celem wydania decyzji. Jednakże wymogi ujęte w zaskarżonej decyzji nie są tożsame z treścią ww. dokumentu. W ich ocenie brak jest podstaw prawnych uzasadniających nakazanie użycia materiałów przeciwpożarowych, a w szczególności wytycznych takich nie zawiera rozporządzenie MI.

W wyniku rozpoznania ww. odwołań, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, opisaną na wstępie decyzją z 6 kwietnia 2023 r. nr OA.7721.22.12.2022 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i jednocześnie nakazał B. i P. Z. doprowadzić budynek gospodarczy o wymiarach 6,14 m x 4,36 m, usytuowany na działce nr ewid. [...] w S. Obr. [...] do stanu zgodnego z prawem - w terminie do 31 lipca 2023 r. - poprzez wykonanie ściany wschodniej budynku gospodarczego, od strony działki nr [...] jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, tj.:

- wysunięcie ww. ściany wschodniej ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,30 m, lub zastosowanie wzdłuż ściany oddzielenia przeciwpożarowego pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej El 60, bezpośrednio pod pokryciem, przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia;

- wysunięcie ww. ściany wschodniej oddzielenia przeciwpożarowego na co najmniej 30 cm poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosować pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2 m i klasie odporności ogniowej El 60.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że B. Z. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania remontu budynku gospodarczego o wymiarach 4,78 m x 4,33 m położonego na działce nr [...] w S., Obr. [...]. Po przystąpieniu w lipcu 2021 r. do prac remontowych - Inwestorzy, tj. B. i P. Z. uznali, że nie będą remontować ww. budynku tylko wykonają (wybudują) nowy. Ustalenia w tym zakresie nie budzą wątpliwości, a Skarżący również ich nie kwestionują. W konsekwencji po wykonaniu robót budowlanych na ww. działce powstał nowy obiekt budowlany - budynek gospodarczy drewniany o wymiarach 4,36 m x 6,14 m i wysokości od 4,86 m do 5,73 m. Budynek posadowiony na punktowo wykonanych w ziemi stopach fundamentowych z dachem jednospadowym ze spadem w kierunku południowym, pokrycie dachu stanowi blacha trapezowa powlekana w kolorze ceglanym. Budynek nie posiada żadnych instalacji wewnętrznych oraz przyłączy. W chwili obecnej ww. działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i przedmiotowym budynkiem gospodarczym. Inwestorzy w przedmiotowym budynku wykonali instalację fotowoltaiczną. W toku postępowania B. Z. poinformowała, że jest posiadaczem gospodarstwa rolnego, a działka nr [...] w S. Obr. [...] jest działką siedliskową. W załączeniu do tego pisma B. Z. przedłożyła odpis z księgi wieczystej KW nr [...] Sądu Rejonowego Wydział Ksiąg Wieczystych w [...] z [...] lipca 2004 r.; zaświadczenie z Urzędu Gminy [...] o wielkości użytków rolnych, z którego wynika, że B. Z. jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa rolnego położnego w miejscowości S.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, PWINB wyjaśnił, że działka siedliskowa to taka działka, na której rolnik mieszka i pracuje, a zabudowa zagrodowa to zespół zabudowań na tej działce składający się z domu mieszkalnego i budynków gospodarczych. Związanie gospodarstwa rolnego z zabudową zagrodową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistyczne rozumienie gospodarstwa jako pewnej całości produkcyjnej. Nieodzownym warunkiem powstania zabudowy zagrodowej jest realizacja co najmniej jednego budynku mieszkalnego (w ramach jednego podwórza), który będzie powiązany funkcjonalnie z innymi budynkami gospodarczymi lub inwentarskimi (także zlokalizowanych na innych działkach), przeznaczonymi do prowadzenia działalności rolniczej w ramach jednego gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego, w ocenie Organu odwoławcze w niniejszej sprawie mamy do czynienia z działką siedliskową.

Z kolei zgodnie z § 3 pkt 16 rozporządzenia MI, przez pojęcie kondygnacja należy rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie, a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne. Natomiast zgodnie z § 3 pkt 19 ww. rozporządzenia przez pojęcie antresola należy rozumieć górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. W niniejszej sprawie przedmiotowy budynek gospodarczy na obecnym etapie został zrealizowany jako jednokondygnacyjny, gdyż wewnątrz na wysokości 2,41 m przestrzeń od ułożonych legarów o wymiarach 7 x 14 cm do dachu zgodnie z ww. definicjami nie stanowił kondygnacji, lecz "antresolę".

Wobec powyższego, w ocenie PWINB, Organ I instancji słusznie uznał, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt. 1 lit. a P.b., gdyż przedmiotowy budynek gospodarczy jest parterowy o powierzchni zabudowy 26,77 m² i znajduje się na działce siedliskowej. Jednak zdaniem Organu odwoławczego fakt, że budowa przedmiotowego budynku nie wymagała pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia o zamiarze przystąpienia do jego budowy nie oznacza, że obiekt ten nie podlega ocenie prawnej w świetle przepisów art. 51 w zw. z art. 50 P.b.

Zdaniem PWINB w rozpatrywanym przypadku budynek gospodarczy został wybudowany w sposób, o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b., czyli w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. W przedmiotowej sprawie roboty budowlane nie zostały zakończone, w związku z tym w ocenie Organu II instancji, PINB prawidłowo postanowieniem z [...] listopada 2022 r. nr [...] wstrzymał B. i P. Z., jako inwestorom, budowę budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej i wymiarach 4,36 x 6, 14 m, z powodu prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach.

W ocenie PWINB przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy należało rozważyć wydanie jednej z dwóch decyzji przewidzianych w art. 51 ust. 1 P.b., tj. decyzji w której organ: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. W niniejszej sprawie warunkami determinującymi doprowadzenie przedmiotowego budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami są przepisy zawarte w rozporządzeniu MI.

Przedmiotowy budynek konstrukcji drewnianej przy szerokości działki nr [...] wynoszącej 16,00 m jest usytuowany ścianą pełną bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości od 0,25 do 0,48 m od granicy z działką sąsiednią nr [...]. Budynek ten jest zaliczany do kategorii PM. Natomiast na sąsiedniej działce nr ewid. [...] usytuowany jest budynek mieszkalny murowany, kryty materiałem niepalnym, który zaliczany jest do kategorii ZL. Zatem wymagana odległość od przedmiotowego budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego na działce sąsiedniej nr ewid. [...] powinna wynosić 12 m.

W ocenie Organu odwoławczego usytuowanie, w rozpatrywanym przypadku ściany budynku w odległości od 0,25 m do 0,48 m od granicy działki sąsiedniej oraz w odległości 5,65 m od ściany budynku mieszkalnego murowanego, usytuowanego na działce sąsiedniej nr ewid. [...] narusza przepisy techniczno-budowlane w zakresie usytuowania budynku, jak również przepisy przeciwpożarowe (§ 271-273 rozporządzenia MI).

Z analizy stanu bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowego budynku gospodarczego sporządzonej przez st. bryg. w st. spocz. mgr inż. P. R., znajdującej się w aktach sprawy również wynika, że ściana przedmiotowego budynku gospodarczego od granicy działki sąsiedniej nr [...] winna spełniać wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Z akt sprawy wynika, że stan techniczny elementów konstrukcyjnych nie budzi zastrzeżeń. W rozpatrywanym przypadku istnieje możliwość doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z przepisami, poprzez nakazanie Inwestorom wykonanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego od strony działki nr [...], a zatem zachodzi okoliczność o której stanowi art. 51 ust. 1 pkt. 2 P.b. Z uwagi na to, że przepisy dopuszczają różne warianty doprowadzenia ściany do uzyskania przez nią parametrów ściany oddzielenia przeciwpożarowego, wybór wariantu należy pozostawić zobowiązanym do doprowadzenia przedmiotowego budynku do zgodności z przepisami według jednego w wariantów.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu A. S. oraz B. i P. Z., PWINB wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania przedkładana przez inwestorów dokumentacja w postaci analizy stanu bezpieczeństwa pożarowego przedmiotowego budynku gospodarczego stanowi dla organu jedynie materiał dowodowy służący wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i rozważeniu czy zachodzą podstawy do podjęcia decyzji w trybie art. 51 P.b. Wnioski i oceny zawarte w ww. analizie stanu bezpieczeństwa Organ winien odnieść do obowiązujących przepisów prawa i następnie we własnym zakresie dokonać oceny, czy w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność doprowadzenia robót budowlanych czy też obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Natomiast, jeżeli w ocenie A. S. przedmiotowy budynek gospodarczy narusza jej dobra sąsiedzkie, może domagać się ich ochrony na podstawie przepisów prawa cywilnego, które to kwestie podlegają regulacjom cywilistycznym, brak jest kompetencji w tym zakresie organów nadzoru budowlanego. Ustosunkowując się z kolei do zarzutów A. S. odnośnie naruszenia art. 10 k.p.a., w ocenie Organu odwoławczego nie można uznać, że A. S. się nie brała czynnego udziału w postępowaniu, gdyż miała możliwość zapoznania się z całością akt sprawy Organu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od powyższej decyzji złożyła A. S. (dalej: "Skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając ww. decyzję w całości i wnosząc o uchylenie decyzji Organów obu instancji, a także o zasądzenie od Organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 10 k.p.a., polegające na błędnym uznaniu przez Organ, że Skarżąca brała czynny udział w postępowaniu zarówno przed PINB, jak i Organem odwoławczym, w sytuacji gdy przed Organem I instancji uniemożliwiono Skarżącej, jako stronie postępowania, wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań i wydanie decyzji przez PINB w [...] bez uprzedniego poinformowania strony o zebranym dodatkowo materiale dowodowym, wbrew zapewnieniom Organu I instancji w trakcie rozprawy administracyjnej, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie;

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak rozpatrzenia przez Organ sprawy w sposób wnikliwy i wyczerpujący, a w konsekwencji poczynienie ustaleń i interpretacji błędnych i sprzecznych z obowiązującym prawem, polegającym na:

a) nieprawidłowym przyjęciu, że budynek stanowiący przedmiot sprawy spełnia kryteria obiektu gospodarczego związanego z produkcją rolną i uzupełniającego zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej stanowiącego parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m oraz w konsekwencji przyjęciu, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z działką siedliskową;

b) przyjęciu, że wymienione w zreformowanej, przez organ II instancji, sentencji decyzji roboty budowlane są wystarczającymi do przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy usytuowanie budynku narusza w sposób oczywisty i jednoznaczny warunki techniczne określone w rozporządzeniu MI, co skutkować winno nakazem rozbiórki budynku i jego ewentualnym odsunięciem na przyszłość o odległości odpowiadające przepisom prawa;

c) pominięciu w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji kwestii braku zachowania przez Inwestorów prawem przewidzianej odległości obiektu od granicy działki i nie nadaniu przedmiotowemu naruszeniu odpowiedniego znaczenia w sprawie mimo że w istocie legło ono u podstaw wszczęcia przedmiotowego postępowania.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że Skarżąca, w toku rozprawy administracyjnej na gruncie w dniu 1 czerwca 2020 r., zapewniana była przez PINB, że po zebraniu całokształtu materiału dowodowego, w tym dostarczeniu przez właściciela budynku dodatkowych dokumentów, a przed wydaniem decyzji zostanie poinformowana o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i możliwości wypowiedzenia się co do ich treści, względnie przedłożenia nowych dokumentów. Niemniej jednak mimo przedłożenia nowych dokumentów mających istotne znaczenie dla sprawy, chociażby takich jak Analiza Stanu Bezpieczeństwa Pożarowego, Skarżąca ani jej pełnomocnik nie zostali poinformowani o stanie sprawy, co uniemożliwiło ich czynny udział. W ocenie Skarżącej Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę faktu, że Skarżąca została pozbawiona prawa do wypowiedzenia się, co do całości zebranego materiału dowodowego z uwagi na brak poinformowania strony przez organ I instancji o zebranym dodatkowo materiale dowodowym.

Zdaniem Skarżącej nie rozpatrzył w sposób wnikliwy i wyczerpujący sprawy, a w konsekwencji poczynił ustalenia i interpretację błędnych i sprzecznych z obowiązującym prawem, poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotowy budynek spełnia kryteria z art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a P.b., tj. parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Mając na względzie dokonane oględziny w sposób jednoznaczny należy przyjąć, że budynek ma przygotowany strop, który obecnie jest jedynie częściowo wykończony, co wyklucza zakwalifikowanie go jako budynku parterowego.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 7 listopada 2023 r. pełnomocnik uczestników postępowania – B. i P. Z. – adwokat wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, albo zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Po zbadaniu sprawy w opisanych granicach Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nakładająca na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. określone obowiązki na współwłaścicieli nieruchomości działki nr [...], położonej w S. obr. [...] celem doprowadzenia znajdującego się na niej budynku gospodarczego do stanu zgodnego z prawem.

Postępowanie dotyczyło legalności budynku gospodarczego posadowionego na działce nr [...]. Jak wynika z akt sprawy B. Z. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania remontu budynku gospodarczego o wymiarach 4,78 m x 4,33 m położonego na działce nr [...] w S. obr. [...]. W miejsce zgłoszonego remontu, zrealizowano nowy budynek gospodarczy o wymiarach 4,36 m x 6,14 m i wysokości od 4,86 do 5,73 m, według Skarżącej nastąpiło to, z uwagi na zły stan techniczny budynku. Budynek został posadowiony na punktowo wykonanych w ziemi stopach fundamentowych z dachem jednospadowym ze spadem w kierunku południowym, pokryty blachą trapezową, bez instalacji wewnętrznych oraz przyłączy. W chwili obecnej działka nr [...] zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i przedmiotowym budynkiem gospodarczym. Inwestorzy, w przedmiotowym budynku wykonali instalacje fotowoltaiczną.

Organy obu instancji stanęły na zgodnym stanowisku, że budynek nie wymagał dla swojej realizacji pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, ponieważ odpowiada wymogom z art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a P.b. Niemniej jednak ustaliły, że nie odpowiada on warunkom technicznym, w tym przeciwpożarowym, co determinowało nałożenie obowiązków na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b.

Skarżąca, właścicielka sąsiedniej działki nr [...] nie zgadza się z powyższym stanowiskiem. Podnosi, że Organy nie dowiodły tego, że znajdujący się na działce nr [...] budynek gospodarczy służy produkcji rolnej i stanowi uzupełnienie zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej. Podnosi także, że wbrew stanowisku Organów budynek nie jest parterowy. Ponadto zdaniem Skarżącej nałożone obowiązki nie są wystarczające do przywrócenia stanu zgodnego z prawem ponieważ inwestorzy naruszyli przepisy dotyczący wymogów zachowania stosownych odległości.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a P.b.:

Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m.

Z ustaleń Organów wynika, że Skarżąca jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa rolnego położonego w S. o powierzchni fizycznej 1,64 ha, powierzchni użytków rolnych 1,64 ha, powierzchni przeliczeniowej 1,177 ha. ( zaświadczenie Wójta Gminy [...] z 3 listopada 2021 r. ) Informacje te zostały potwierdzone zaświadczeniem z 6 maja 2022 r. W aktach znajduje się również przedłożona przez inwestora umowa dzierżawy, z której wynika, że B. Z. wydzierżawiła działkę [...] położoną w B. o pow. 0,57 ha i działkę [...] położoną w G. o pow. 0,55 ha na okres 10 lat, do używania i pobierania pożytków. Ponadto z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że jest również właścicielem działki [...] położonej w S. stanowiącej grunty rolne zabudowane Br-PsIII, pastwiska trwałe PsIII, grunty orne RIIIb, na której także znajduje się budynek mieszkalny oraz budynki usługowe i gospodarcze dla rolnictwa. Z wypisu z ewidencji gruntów dotyczącego działki [...] wynika, że także na tej działce znajdują się budynki usługowe i gospodarcze dla rolnictwa.

W orzecznictwie panuje zgoda co do tego, że działka siedliskowa to działka, na której rolnik mieszka i pracuje, innymi słowy, jest to baza (zaplecze) gospodarstwa rolnego. Nie oznacza to jednak obowiązku skoncentrowania całej zabudowy rolnej w ramach działek skoncentrowanych wokół jednego podwórza. Jak podkreśla się, układ przestrzenny nowoczesnego dużego gospodarstwa rolnego związanego z wyspecjalizowaną produkcją rolną niekoniecznie musi być skoncentrowany na jednej działce i oceniany z perspektywy działki siedliskowej, czy siedliska. Trudno bowiem koncentrować bezwarunkowo wszystkie budynki gospodarcze w ramach jednego siedliska i jednego podwórza postrzeganego w sposób tradycyjny zwłaszcza, gdy niektóre z lokalizowanych obiektów gospodarczych wymagają zachowania określonych odległości od zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi.

Współczesny charakter gospodarki rolnej zdezaktualizował tradycyjne rozumienie pojęcia zagrody - siedliska. Aktualnie przyjmuje się, że poszczególne budynki, budowle i urządzenia mogą być położone w oddaleniu od centralnego punktu zagrody, istotne jest jedynie aby były one funkcjonalnie i organizacyjnie powiązane z gospodarstwem rolnym, którego elementem jest taka zagroda (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2860/16 to i wszystkie powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 553 Kodeksu Cywilnego, za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Podsumowując, zabudowa zagrodowa polega na tym, że na terenie gospodarstwa rolnego buduje się w miejscu do tego najbardziej dogodnym budynki składające się na zagrodę. Związanie gospodarstwa rolnego z zabudową zagrodową należy rozumieć funkcjonalnie, przyjmując cywilistyczne rozumienie gospodarstwa jako pewnej całości produkcyjnej. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2018 r. II OSK 2157/16. W związku z powyższym o kwalifikacji budynku gospodarczego jako związanego z produkcją rolną nie może decydować to, czy znajduje się na działce, na której bezpośrednio prowadzona jest produkcja rolna, do czego zdaje się zmierzać Skarżąca. Wystarczy, że tak jak w sprawie znajduje się na działce, na której posadowiony jest także budynek mieszkalny rolnika, z którym tworzy zabudowę zagrodową w ramach istniejącego siedliska.

Zgodzić należy się z Organami, że działka nr [...] spełnia funkcję działki siedliskowej. Znajduje się na niej budynek mieszkalny, a Skarżąca posiada gospodarstwo rolne i prowadzi produkcję rolną, w związku z czym przedmiotowy budynek gospodarczy może pełnić funkcję uzupełniającej zabudowy zagrodowej w ramach siedliska.

Sąd nie ma natomiast pewności co do tego, czy poddany kontroli budynek, to budynek parterowy, co zarzuca Skarżąca, a przeprowadzone przez Organy postępowanie dowodowe nie wyjaśnia tego w sposób pewny.

Skarżąca podnosi, że wbrew ustaleniom Organów budynek ma dwie kondygnacje, a co za tym idzie wykluczone jest zwolnienie z obowiązku uzyskania zgody budowlanej na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a P.b.

Przeciwieństwem pojęcia parterowy jest składający się z kilku kondygnacji. Przez pojęcie kondygnacji zgodnie z §3 pkt 16 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - należy rozumieć poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne.

Rozporządzenie poza pojęciem kondygnacji przewiduje również pojęcie antresoli. Zgodnie z § 3 pkt 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie rozumie się przez nią górną część kondygnacji lub pomieszczenia znajdującą się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamkniętą przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona.

Z przywołanej definicji antresoli wynika, że opisuje ona dwa różne przypadki, w których występuje antresola. Pierwszy to taki, gdy antresola jest wydzielona z jednoprzestrzennego pomieszczenia o znacznej wysokości oraz drugi, gdy antresola jest wydzielona z jednoprzestrzennej kondygnacji o znacznej wysokości. Zatem, jeżeli mamy do czynienia z antresolą pomieszczenia, to antresola taka musi być "wydzielona" właśnie z przestrzeni tego pomieszczenia i otwarta na to pomieszczenie. Podobnie jest z antresolą kondygnacji, gdzie antresola musi mieścić się w przestrzeni otwartej kondygnacji a nie znajdować się nad podzieloną przegrodami budowlanymi kondygnacją lub jej częścią. Antresola stanowi bowiem pewną znacznie mniejszą przestrzeń wydzieloną z większej, górnej przestrzeni i jest otwarta na tą przestrzeń, z której została wydzielona. Mówienie zatem o antresoli jako o osobnym pomieszczeniu jest nieporozumieniem, gdyż antresola sama w sobie nie jest pomieszczeniem lecz jest częścią przestrzeni konkretnego wysokiego pomieszczenia lub określonej i wysokiej kondygnacji, zwymiarowaną powierzchnią stropu pośredniego, który jednakże nie jest stropem wyższej kondygnacji lub jej części ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2019 r. II SA/Wr 705/18 ).

W ocenie Sądu na tle sprawy nie zostało w sposób pewny wyjaśnione czy poddasze to antresola, jak przyjęły Organy, czy jak twierdzi Skarżąca kolejna kondygnacja. Organ II instancji stwierdził, że budynek jest jednokondygnacyjny, ponieważ wewnątrz na wysokości 2,41 m przestrzeń od ułożonych legarów o wymiarach 7 x 14 cm do dachu zgodnie z definicjami nie stanowi kondygnacji lecz antresolę. Za powyższym stwierdzeniem nie poszły żadne wyjaśnienia, a okoliczność ta w ocenie Sądu budzi wątpliwości, które zgłaszała również Skarżąca. Z protokołu rozprawy administracyjnej z 1 czerwca 2022 r. wynika, że budynek składa się z parteru i poddasza. wysokość poddasza, pomiędzy belkami drewnianymi oddzielającymi przyziemię budynku parter od poddasza w części niższej wynosi 190 cm, w części wyższej 285 cm do krokwi. Z kolei z dołączonych do akt zdjęć wynika, że powierzchnia poddasza zbliżona jest do powierzchni parteru i oddzielona od niego belkami pokrytymi deskami, tworzącymi formę prowizorycznej podłogi na całej jej powierzchni. Zamontowanie legarów na całej powierzchni i brak aktualnie wykończenia budynku świadczyć może o tym, że celem jest realizacja pełnego stropu, który niewątpliwie odgrodzi te dwa pomieszczenia od siebie i sprawi, że poddasze będzie miało charakter kolejnej kondygnacji. W świetle powyższego istotne jest wyjaśnienie tej kwestii z inwestorem, czego w sprawie zabrakło. Ustalenie tej okoliczności w sposób pewny jest konieczne ze względu na kwalifikację budynku, od której zależy zastosowane przez organ zwolnienie od uzyskania zgody prawnobudowlanej.

Nie wyjaśnienie tej kwestii i nasuwające się wątpliwości powodują konieczność uchylenia decyzji Organów obu instancji ze względu na naruszenie przepisów prawa materialnego, jak i procesowego mogących mieć wpływ na wynika sprawy.

Przedwczesna stała się natomiast ocena nałożonych przez Organ II instancji obowiązków, skoro nie jest jasne czy w istocie realizacja budynku nie wymagała zgody prawnobudowlanej.

Za bezzasadne Sąd natomiast ocenia zarzuty pozbawienia Skarżącej prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Zarzuty te mogłyby być skutecznie podnoszone w sytuacji gdy miałyby wpływ na wynik postępowania. W sytuacji natomiast, gdy Skarżącej zapewniono prawo do wniesienia odwołania od decyzji Organu I instancji, w którym mogła podnieść wszystkie ewentualnie wcześniej niezgłoszone zarzuty, to nie może z tego powodu domagać się uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na stwierdzone przez Sąd pozostałe nieprawidłowości Sąd uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak również decyzję ją poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a. w zw. z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ).