Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1104/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 24a
journal: Dz.U. 2021 poz 1990
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka AWSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi K. G. i J. G. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2023 r. nr GK-II.7221.98.2023 w przedmiocie odrzucenia zarzutów dotyczących danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1104/23

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi K.G. i J.G. jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z 8 maja 2023 r. nr GK-ll.7221.98.2023 dotycząca odrzucenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w latach 2017-2018 Starosta Przemyski prowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków obrębu [...]. 19 października 2018 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego pod poz. 4364 ogłoszona została informacja Starosty, że dane zawarte w projekcie operatu opisowo - kartograficznego m.in. obrębu ewidencyjnego [...] gm. [...] stały się z dniem 18 października 2018 r. danymi ewidencji gruntów i budynków. W informacji tej organ ewidencyjny zamieścił jednocześnie pouczenie, że każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo - kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego zgłaszać zarzuty do tych danych.

30 października 2018 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynęło pismo J.G., K.G. i B.S., w którym poinformowali, że nie wyrażają zgody na zmianę linii granicznej działki nr [...] położonej we wsi [...] gm. [...].

Zgłosili także zarzut (doprecyzowany w piśmie z 27 grudnia 2018 r.) odnośne granicy działki nr [...] i [...] z działką gminną nr [...]. Ich zdaniem niesłusznie część działki nr [...] włączono do działki syna nr [...] oraz nieprawidłowo ustalono "granica działki nr [...] z działką nr [...] stanowiącą drogę gminną, ponieważ droga ta na odcinku z działką nr [...] nie została wykazana zgodnie jej poprzednim przebiegiem na mapkach. W dalszych wyjaśnieniach zażądali, aby granice działki nr [...] i [...] nie były zmieniane na nowo naniesionych mapach, a droga "z brzegami" w dalszym ciągu była ich własnością.

Decyzją z 19 września 2022 r. nr G.II.B.6620.427.2018 Starosta [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów. Decyzja ta, w wyniku rozpatrzenia odwołania, została uchylona w całości przez PWINGiK decyzją z 15 grudnia 2022 r. nr GK- ll.7221.220.2022 sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Prowadząc ponownie postępowanie, Starosta dokonał korekty jego zakresu oraz aktualizacji kręgu stron, po czym pismem z 10 marca 2023 r. zawiadomił o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W nawiązaniu do powyższego, K. i J.G. przesłali do organu ewidencyjnego pismo datowane na dzień 17 marca 2023 r., w którym zażądali, przywrócenie im 11 arów pola wróciło do naszych działek i przywrócenia powierzchni i granic działek o nr [...] do stanu sprzed modernizacji.

Starosta [...] decyzją z 23 marca 2023 r. nr G.II.B.6620.427.2018 ponowne orzekł o odrzuceniu zarzutów w zakresie dotyczącym:

przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...]własnymi wnioskodawców a działką nr [...] (stanowiącą użytek dr - droga i własność Gminy [...]),

zmiany w operacie egib ujawnionego prawa własności do działki nr [...] obj. [...] - wpisanej jako użytek dr stanowiącej własność Miasta i Gminy [...] zgodnie z wnioskiem.

Od decyzji tej, odwołali się K. i J.G. Powtarzając w uzasadnieniu dotychczas podnoszoną argumentację, wnieśli o uregulowanie i sprostowanie naniesionych nieprawidłowości tak, aby dojazd polny z należących do nich pól w dalszym ciągu należał do przypisanych im gruntów rolnych.

Po rozpatrzeniu odwołania PWINGiK działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 775, zwanej dalej "kpa") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990, dalej "pgik"), utrzymał w mocy decyzję Starosty z 23 marca 2023 r.

Organ wyjaśnił, że istotą zarzutów - w rozumieniu art. 24a ust. 9 pgik do danych ewidencji gruntów ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, jest wskazanie wynikających, z zebranego w postępowaniu modernizacyjnym materiału dowodowego, okoliczności faktycznych i prawnych, które zdaniem wnoszącego te zarzuty, winny skłonić starostę do wprowadzenia z urzędu zmian danych ewidencyjnych ujawnionych w obowiązującym już operacie opisowo-kartograficznym. Przewidziane zatem w art. 24a ust. 10 pgik uwzględnienie zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo-kartograficznym, przejawia się decyzją starosty wprowadzającą z urzędu określone zmiany danych w obowiązującej ewidencji gruntów i budynków. Natomiast odrzucenie decyzją zarzutów w rozumieniu tego przepisu, oznacza zajęcie przez organ stanowiska, iż wskazane w zarzutach okoliczności faktyczne i prawne nie uzasadniają dokonania z urzędu zmian danych ewidencyjnych.

Przedmiotowe postępowanie prowadzone było w oparciu o art. 24a ust. 9 i 10 pgik i obejmowało złożone terminie 30 dni zarzuty dotyczące prawidłowości określenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] a działką nr [...] oraz prawidłowości wykazania jako "droga gminna" części działki nr [...]. Wątpliwości dotyczące powierzchni działek nr [...], wniesione zostały natomiast po upływie terminu, o którym mowa w art. 24a ust. 9 i według informacji z uzasadnienia skarżonej decyzji, są przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego.

Według obowiązującego w czasie przedmiotowej modernizacji brzmienia rozporządzenia egib, danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki jest m.in. numeryczny opis jej granic (§ 60 ust. 1 pkt 2). Jednocześnie § 61 ust. 1 tego rozporządzenia normował, że numerycznego opisu działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Tymczasem z dokonanych przez Starostę ustaleń poprzedzonych analizą dokumentów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wynika, że obręb Nienadowa od czasu założenia ewidencji gruntów i budynków w 1965 r. do czasu kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w 2018 r. nie był objęty żadnym kompleksowym pomiarem aktualizacyjnym związanym z ustalaniem przebiegu granic, za wyjątkiem jednostkowych opracowań dotyczących pojedynczych działek. Działki nr [...] nie były objęte takimi opracowaniami a jedynym dokumentem potwierdzającym przebieg tych granic jest raster mapy ewidencyjnej na bazie mapy katastralnej.

Słusznie zatem granice przedmiotowych działek podlegały ustaleniu i pomiarowi w czasie prac związanych z modernizacją. Według bowiem ówczesnego § 37 ust. 1 rozporządzenia egib, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Dokonana przez organ pierwszej instancji analiza wykazała, że czynności te przeprowadzone zostały zgodnie z procedurą opisaną w § 38 i § 39 rozporządzenia.

Według opinii wykonawcy modernizacji z 29 kwietnia 2022 r. przedmiotowa granica została opracowana na podstawie stanu istniejącego na gruncie, który stanowi wysoka skarpa, a jej przebieg jest niezmienny od 50 lat, natomiast w czasie ponownej próby ustalenia tych granic w dniu 22 lutego 2021 r. w obecności przedstawiciela Gminy, K. i J.G. oświadczyli, że przebieg granicy pomiędzy tymi działkami wykazany w modernizacji jest prawidłowy, ale nie będą składać żadnych podpisów i oświadczeń w protokole granicznym. Jak zatem wynika z powyższego, przebieg granic działek nr [...] z działką nr [...] na mapie ewidencyjnej, określony został w czasie prowadzonej modernizacji zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Z powołanej już wcześniej opinii wykonawcy z 29 kwietnia 2022 r. a także poprzedzającej ją "wersji roboczej" wynika natomiast, że "problemem Strony nie jest przebieg drogi, co fakt, że nie jest ich własnością, bo według Strony została ona wydzielona z ich gruntów i jest drogą polną", "droga gminna na odcinku koniec cmentarza w kierunku wschodnim do jej końca powinna być ich własnością bo została wydzielona z ich gruntów". Potwierdzają to podnoszone w odwołaniu zarzuty (pis. oryg.): "Dlaczego Starostwo tak popiera i co otrzymało odpisując z naszych własnych działek o nr [...] pole oddając gminie [...] na drogę, chociaż gmina nie jest tą drogą zainteresowana. Samodzielnie zmieniając granice oraz powierzchnię naszych własnych działek ewidencyjnych".

Przepis art. 24a ust. 8 pgik należy wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 tej ustawy dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji i ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Regulacja postanowień wskazanej ustawy nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było, by przy okazji modernizacji ewidencji można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji. W postępowaniu ewidencyjnym nie można rozstrzygać innych spraw związanych z podstawą wprowadzenia zmiany do ewidencji gruntów i budynków.

W odniesieniu do kwestionowanych przez skarżących zapisów dotyczących wykazanego w ewidencji gruntów i budynków prawa własności działki nr 3897/3, na podstawie porównania treści wypisów z rejestru gruntów sprzed i po modernizacji, zapisy te nie uległy żadnym modyfikacjom ani nie były przedmiotem jakichkolwiek działań w czasie modernizacji. Z ustaleń wykonawcy modernizacji wynika, że "działka [...] została skomunalizowana (Decyzja Wojewody [...] [...]) i jest objęta księgą wieczystą [...] jako własność Gminy [...]". Ten aspekt sprawy był zatem przedmiotem wcześniejszych (niezależnych od modernizacji) postępowań administracyjnych.

Co więcej: z dokonanego porównania map ewidencyjnych wynika, że również uwagi dotyczące własności części działki nr [...] są nieuzasadnione. Zarówno bowiem na mapie z przed modernizacji, jak i po modernizacji - wschodnia granica działki nr [...] przebiega tak samo. Potwierdzeniem tej konstatacji jest analiza wpasowania rastra mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 i w skali 1:2000. Zarzut, że "droga gminna na odcinku koniec cmentarza w kierunku wschodnim do jej końca powinna być ich własnością skarżących" jest zatem również bezzasadny,

K.G. i J.G. zaskarżyli decyzję PWINGiK z 8 maja 2023 r. w całości do WSA w Rzeszowie zarzucając naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy i w rezultacie błędne przyjęcie, że granice pomiędzy działkami [...] a działką [...] zostały ustalone prawidłowo, co jest sprzeczne ze stanem posiadania na gruncie,

art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy istniały podstawy do jej uchylenia.

Mając powyższe na uwadze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania.

Zaprzeczyli jakoby przyznali podczas czynności na gruncie fakt, że ustalone podczas modernizacji granice są prawidłowe. Od samego początku konsekwentnie podtrzymywali stanowisko, że nie zgadzają się z nowym przebiegiem granic, który nie jest adekwatny do stanu istniejącego na gruncie od wielu lat.

Odnosząc się do kwestii ustalonych granic oraz prawa własności działki [...] nie zgodzili się ze stwierdzeniem organu I Instancji, który wskazał, że treść wypisów z rejestrów gruntów sprzed i po modernizacji nie uległy żadnym modyfikacjom. Takiemu twierdzeniu przeczy treść przedłożonego przez skarżących dokumentu w postaci wypisu z rejestru gruntów. Ponadto stoi to w sprzeczności z ustaleniami organu, a wcześniej wykonawcy operatu. W wyniku bowiem przeprowadzonej modernizacji powierzchnia działek będących własnością skarżących uległa zmniejszeniu o 11 arów, co naraziło ich na straty finansowe związane ze zmniejszeniem wartości działek.

W związku z powyższym skarżący zażądali przywrócenia stanu powierzchni działek do stanu sprzed modernizacji, co jest także zgodne ze stanem istniejącym na gruncie. Ani organ I, jak i li Instancji nie wyjaśnił skarżącym, jako laikom, podstaw faktycznych jak i prawnych wydanego rozstrzygnięcia. Organ odnosząc się do zarzutów w zakresie prawa własności działki nr [...] jedynie krótko stwierdził, że są one bezzasadne a działka została skomunalizowana decyzją Wojewody [...]. Jednakże organ nie wyjaśnił bliżej okoliczności powyższego, ani nie wskazał postępowań administracyjnych, o których mowa na stronie 9 zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).

Poddawszy kontroli w ramach wskazanych wyżej kryteriów zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy, informacje powyższe, jak również informacje dotyczące podmiotów ewidencji i pozostałych danych, o których mowa w ust. 2, 3 i 3a art. 20 ustawy zawiera operat ewidencyjny, składający się z bazy danych, oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych.

Według regulacji 24a ust. 1 ustawy, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych.

Pojęcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków precyzuje przepis § 55 rozporządzenia egib, zgodnie z którym modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia; 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu; 3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.

Dalsze postanowienia art. 24a ustawy regulują tryb postępowania mającego na celu przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, terminy zgłaszania uwag do danych zawartych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego i zarzutów do operatu, oraz sposób i formę załatwiania przez organ prowadzący modernizację uwag i zarzutów.

Zgodnie z art. 24a ust. 2 ustawy, starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4, projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa (ust. 8). Ustawa w art. 24a ust. 6 przewiduje możliwość zgłaszania uwag do danych zawartych w projekcie, lub zarzutów do operatu - ust. 9 - w zależności od etapu prac modernizacyjnych. Sposobem załatwienia uwag do projektu operatu modernizacji gruntów i budynków jest udzielenie przez organ informacji o sposobie ich rozpatrzenia oraz uczynienie w protokole wzmianki o treści uwag i sposobie ich rozpatrzenia (ust. 7), natomiast o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust. 12).

Analiza akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że organy ewidencyjne spełniły warunki formalne dla przeprowadzenia postępowania modernizacyjnego, wynikające z wyżej przytoczonych przepisów.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy wadliwego w ocenie skarżących przebiegu granicy pomiędzy stanowiącymi ich własność działkami nr [...] a działką nr [...] stanowiącą użytek drogowy, będącą własność Gminy [...].

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, szczegółowo opisany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wykazał, że żądane przez skarżących zmiany przebiegu granic pomiędzy wyżej wymienionymi działkami nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji znajdującej się w zasobach ewidencji gruntów i budynków. Nie potwierdziły jej też dodatkowe czynności wyjaśniające podjęte przez uprawnionego geodetę działającego na zlecenie organów już w toku prowadzonego postępowania po wniesieniu zarzutów przez skarżącego.

Modernizacja ewidencji gruntów i budynków zgodnie z § 55 rozporządzenia egib, to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:

uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia;

modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że kwestionowaną granicę wykazano w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z dokumentacją przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powstałą w wyżej opisanych postępowaniach, których dokumentacja została przyjęta do państwowego zasobu ewidencji gruntów i budynków. Przebieg tej granicy został ustalony w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych uwzględniających wymogi § 37 - 39 rozporządzenia e.g.i.b., dla których punkt wyjścia przy podjęciu prac modernizacyjnych stanowił raster mapy ewidencyjnej na bazie mapy katastralnej.

Wg § 37 ust. 1 rozporządzenia egib, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic.

Dokonana przez organ pierwszej instancji analiza wykazała, że czynności te przeprowadzone zostały zgodnie z procedurą opisaną w § 38 i § 39 rozporządzenia, tj. na podstawie stanu istniejącego na gruncie, który stanowi wysoka skarpa, a jej przebieg jest niezmienny od 50 lat i co do której podczas próby ustalenia tych granic w dniu 22 lutego 2021 r. K. i J.G. oświadczyli, że przebieg granicy pomiędzy tymi działkami wykazany w modernizacji jest prawidłowy. Zarówno bowiem na mapie z przed jak i po modernizacji, wschodnia granica działki nr [...] przebiega tak samo. Potwierdzeniem tego jest analiza wpasowania rastra mapy ewidencyjnej w skali 1:2880 i w skali 1:2000.

W odniesieniu do kwestionowanych przez skarżących zapisów dotyczących wykazanego w ewidencji gruntów i budynków prawa własności działki nr [...], na podstawie porównania treści wypisów z rejestru gruntów sprzed i po modernizacji, należy podkreślić, że zapisy te nie uległy żadnym modyfikacjom ani nie były przedmiotem jakichkolwiek działań w czasie modernizacji. Z poczynionych w toku modernizacji ustaleń wynika, że działka [...] została skomunalizowana i stanowi własność Gminy [...].

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że żądana przez skarżących zmiana granic i powierzchni działek dotyczy w istocie zmiany stanów własnościowych.

Nie można więc dokonywać żadnych zmian własnościowych, a należą do nich zmiany granic (czego domaga się skarżący) i powierzchni działek poprzez zmiany w ewidencji gruntów na podstawie dokumentów nieprzyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ewidencja gruntów jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej. Powinna być ona utrzymywana w stałej aktualności, nie tylko, co do stanu faktycznego, ale i prawnego.

Przyjąć zatem należy, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów normujących modernizację ewidencji gruntów i budynków, dlatego nie można mówić o niezgodności z prawem wydanych decyzji.

Nie znajdują żadnego uzasadnienia zarzuty skargi. Analiza akt administracyjnych w sprawie prowadzi do wniosku, że organy w sposób prawidłowy podejmowały czynności procesowe. Z tego też względu za niezasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 8, art. 7, art. 77, art. 75 i art. 80 K.p.a.

Fakt, że w toku postępowania modernizacyjnego nie doszło do ustalenia granic zgodnie z wolą skarżących nie oznacza jeszcze wadliwości zaskarżonej decyzji. Postępowanie modernizacyjne prowadzone jest w określonym trybie i na podstawie wskazanych przepisów prawa, których w ocenie Sądu organy nie naruszyły.

Tryb i dokumenty na podstawie których wykazuje się przebieg granic określa § 36-39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisów tych wynika, że podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Stwierdzić należy, że zmiany których wprowadzenia domagają się skarżący nie są zmianami udokumentowanymi, gdyż nie została dla ich wprowadzenia sporządzona odrębna wymagana przepisami prawa dokumentacja geodezyjna.

W tym względzie Sąd w całości podzielił i zaakceptował argumentację orzekających w sprawie organów geodezyjnych, przedstawioną w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji o oddaleniu skargi.