Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 521/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 1 zd. 1, art. 234 par. 2 zd. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2.
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. B. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 2368/21 w zakresie ściągnięcia nieuiszczonej części opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 czerwca 2021 r. nr BP.702.54.2021.2012.BEPO.3956 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

I.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2024r. oddalił skargę P. B. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 czerwca 2021 r. nr BP.702.54.2021.2012.BEPO w przedmiocie kary pieniężnej.

Skarżący 5 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2024 r.

W wykonaniu zarządzenia z 11 marca 2024 r., pismem z 13 marca 2024 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 złotych, pod rygorem ściągnięcia ww. opłaty od strony. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu 28 marca 2024 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 3 czerwca 2024 r. W dniu 10 kwietnia 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego wraz z załącznikiem - kopią potwierdzenia uiszczenia opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie w kwocie 80 złotych. W dniu 23 kwietnia 2024 r. do akt został dołączony wydruk z Rejestru Opłat Sądowych tutejszego sądu potwierdzający uiszczenie przez skarżącego powyższej kwoty. Z notatki służbowej z 23 kwietnia 2024r., wynika, że do dnia 23 kwietnia 2024 r. w Rejestrze Opłat Sądowych zidentyfikowano jedną wpłatę na kwotę 80 złotych, innych wpłat brak.

Pismem Sądu z 17 maja 2024 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 marca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w zakresie kwoty 20 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem ściągnięcia. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu 3 czerwca 2024 r. Jak wynika z notatki służbowej z 19 września 2024 r., do dnia 13 września 2024 r. ww. opłata kancelaryjna nie została uiszczona.

II.

Zarządzeniem z 20 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2368/21, Przewodnicząca Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 czerwca 2021 r. nr BP.702.54.2021.2012.BEPO w przedmiocie kary pieniężnej - zarządziła ściągnąć od P. B. kwotę 20 złotych tytułem nieuiszczonej części opłaty kancelaryjnej na podstawie art. 234 § 2 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), bowiem z uwagi na brak uiszczenia wpłaty na konto WSA w Warszawie ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej części opłaty kancelaryjnej w kwocie 20 złotych stało się konieczne.

III.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie z 20 września 2024 r. wnosząc z ostrożności procesowej o wycofanie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W załączeniu zażalenia skarżący przesłał potwierdzenie dokonania wpłaty w wysokości 20 złotych – potwierdzenie dla wpłacającego, zrealizowane przez Pocztę Polską w dniu 18 października 2024 r.

W uzasadnieniu skarżący odwołując się do przepisów K.P.A. wskazał, że Sąd przesyła uzasadnienie wnioskodawcy po spełnieniu wszystkich braków formalnych w tym braku fiskalnego. Skoro brak fiskalny według oceny Sądu nie został spełniony, uzasadnienie nie powinno być sporządzone i doręczone wnioskodawcy. Zdaniem Skarżącego, skoro Sąd sporządził uzasadnienie i je przesłał wnioskodawcy, tym samym uznał brak fiskalny za całkowicie spełniony.

IV.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesione przez skarżącego zarzuty zawarte w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie, jednakże z uwagi na wykonanie przez skarżącego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2024 r. – to zarządzenie podlega uchyleniu.

Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

Jak wyżej wskazano, skarżący złożył wniosek o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 234 § 2 zd. 1 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 złotych.

W rozpoznawanej sprawie w dniu 10 kwietnia 2024 r. wpłynęło pismo skarżącego wraz z kopią potwierdzenia uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 80 złotych, tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 20 złotych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem ściągnięcia. Skarżący w przewidzianym terminie nie wykonał wezwania, dlatego też Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie wydała zarządzenie o ściągnięciu od skarżącego kwoty 20 złotych tytułem nieuiszczonej części opłaty kancelaryjnej. Należy bowiem wskazać, iż w przypadku złożenia przez stronę w przewidzianym terminie wniosku o doręczenie wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem, aktywizuje się obowiązek uiszczenia (już w chwili złożenia wniosku), opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia - wynika to z art. 234 § 2 p.p.s.a., na który powołała się Przewodnicząca Wydziału VI WSA w Warszawie. Jeżeli zatem żądana opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza jej ściągnięcie (po uprzednim wezwaniu do dobrowolnego uiszczenia), co wprost wynika z art. 234 § 2 zdanie 2 p.p.s.a. Powyższy przepis stanowi zatem wystarczającą podstawę do ściągnięcia tej opłaty, czego nie dostrzega strona skarżąca.

Nadto należy podkreślić, iż w sytuacji złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, nie stosuje się przepisu art. 220 p.p.s.a., co wprost wynika z art. 234 § 2 zdanie 3 p.p.s.a. Złożenie wniosku o uzasadnienie orzeczenia nie jest zatem "warunkowe", tj. nie ma zastosowania art. 220 § 1 p.p.s.a. uzależniający wykonanie danej czynności (w tym przypadku sporządzenie uzasadnienia) od uiszczenia należnej opłaty. Inaczej mówiąc, wniosek o sporządzenie uzasadnienia uruchamia procedurę sporządzenia uzasadnienia niezależnie od tego, czy należną opłatę w kwocie 100 złotych strona wnioskująca uiściła.

Odnosząc się do sformułowanej w treści zażalenia argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że sądy administracyjne, jakimi są wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny, działają na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), tym samym powoływanie się przez skarżącego w zażaleniu na ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ("K.P.A.") nie jest zasadne, bowiem kodeks ten reguluje zgodnie z art. 1 postępowanie przed organami administracji publicznej, a nie przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że podnoszone w zażaleniu argumenty nie są uzasadnione. W dacie wydawania zaskarżonego zarządzenia istniała podstawa prawna do jego wydania i było ono zgodne z prawem.

NSA stwierdza jednak, że z załączonego przez skarżącego do niniejszego zażalenia potwierdzenia zapłaty wynika, że skarżący w dniu 18 października 2024 r. uiścił na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie objętą zaskarżonym zarządzeniem kwotę 20 zł. Tym samym skarżący wykonał w całości zaskarżone zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VI WSA w Warszawie z 20 września 2024 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.