Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 82/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3, art. 57 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SAB/Ol 8/24 w sprawie ze skargi E. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SAB/Ol 8/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę E. L. (dalej: "skarżąca") na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia wyżej wymienionej kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 czerwca 2024 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej w trybie art. 74a § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."). , a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 8 lipca. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi.

Z podniesionych względów, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Olsztynie, domagając się jego uchylenia w całości. W zażaleniu pełnomocnik strony wyjaśnił, że Sąd pierwszej instancji nie poinformował strony o formalnym rozdzieleniu postępowania, przez co wprowadził stronę w błąd co do konieczności uiszczenia dodatkowego wpisu. Ponadto, w treści zażalenia pełnomocnik wskazał, że strona traktowała toczące się postępowanie jako jedność, uiszczając wpis od skargi w kwocie 100zł w dniu 14 maja 2024.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pierwszą kwestią wymagającą rozważenia jest zasadność rozdzielenia wniesionej skargi na dwie odrębne sprawy, co podważała skarżąca we wniesionym zażaleniu. W przypadku zaskarżenia w jednym piśmie więcej niż jednego aktu (skarżąca w jednym piśmie wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika US) art. 57 § 3 p.p.s.a. przewiduje obligatoryjne zarządzenie przez przewodniczącego rozdzielenie tej skargi. Stosownie bowiem do treści art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg.

Obowiązek przewodniczącego rozdzielenia skarg ma charakter wtórny wobec wniesienia skargi. Oznacza to, że każdorazowo gdy strona zaskarży jednocześnie kilka aktów lub też uczyni przedmiotem skargi bezczynność w zakresie niewydania większej ilości aktów ewentualnie też bezczynność kilku organów, to sąd, do którego złożona została skarga, zobowiązany jest do rozdzielenia tych skarg, nadania każdej sprawie osobnej sygnatury i orzekania w każdej z tych spraw indywidualnie. Rozdzielenie skarg następuje dopiero po wpłynięciu skargi do sądu, jest czynnością o charakterze biurowym i technicznym, a Sąd nie ma obowiązku informowania stron o tej czynności.

W świetle art. 57 § 3 p.p.s.a. czynność rozdzielenia skargi była zatem w pełni uzasadniona.

Przechodząc do kwestii prawidłowości ustalenia wysokości wpisu w rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.

Na uwagę zasługuje fakt, że pełnomocnik strony wraz z pierwotnie złożoną skargą z dnia 14 maja 2024 r., dokonał przelewu na rachunek WSA w Olsztynie na kwotę 100 zł i zatytułował go "wpis od skargi na bezczynność NUS - E. L.". Zatem należy uznać, że pełnomocnik strony wskazał w tytule przelewu do której ze spraw należy zaliczyć dokonany wpis.

W związku rozdzieleniem skarg i przedmiotem zaskarżenia prawidłowo wezwano skarżącą o należny wpis w wysokości 100 zł w sprawie skargi na przewlekle prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O.

Konkludując, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez stronę w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie o jej odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.