Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 108/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Janusz Kasprzycki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Starosty Myślenickiego w rozpoznaniu wniosku z dnia 14 października 2021 r. o wyłączenie do odrębnego rozpoznania sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w jednostce rejestrowej [...] w stosunku do działek o numerach ewidencyjnych 1/1 i 1/2 ze sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w stosunku do działki numerze ewidencyjnym 2 postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 czerwca 2022 r. (data wpływu do organu 6 czerwca 2022 r.) M. K., zwana dalej skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty Myślenickiego w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów w przedmiocie działki ewidencyjnej nr 2 położonej w W., gm. W.

W skardze tej zarzuciła również Staroście Myślenickiemu bezczynność w rozpoznaniu m.in. wniosku z dnia 14 października 2021 r. o wyłączenie do odrębnego rozpoznania sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w jednostce rejestrowej [...] w stosunku do działek nr 1/1 i 1/2 ze sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w stosunku do działki nr 2.

Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2022 r. sprawa na bezczynność Starosty Myślenickiego w rozpoznaniu wskazanego powyżej wniosku została wyłączona ze sprawy prowadzonej pod sygn., akt III SAB/Kr 64/22 i zarejestrowana jako odrębna sprawa pod sygn. akt III SAB/Kr 108/22.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa sądowoadministracyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a to wobec postanowień art. 119 pkt 4 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

W świetle postanowień art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne, oprócz kontroli decyzji i postanowień oraz innych aktów z zakresu administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Mając na uwadze obowiązujące regulacje prawne – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga skarżącej na bezczynność Starosty Myślenickiego w rozpoznaniu m.in. wniosku z dnia 14 października 2021 r. - jest zdaniem Sądu – niedopuszczalna z przyczyn przedmiotowych.

Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd administracyjny, sprawując kontrolę administracji publicznej, orzeka w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775; § 2a) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Skoro skarga na bezczynność, zgodnie z postanowieniami przytoczonego

art. 3 § 2 P.p.s.a., przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4

oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw - a kwestia wyłączenia do odrębnego rozpoznania sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w danej jednostce rejestrowej w odniesieniu do wskazanych działek ewidencyjnych, jak tego domagała się skarżąca, nie jest zaskarżalną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ani nie jest tą czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w pkt 9 § 2 art. 3 P.p.s.a. - to skarga skarżącej zarzucająca Staroście Myślenickiemu bezczynność, polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 14 października 2021 r. o wyłączenie do odrębnego rozpoznania sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w jednostce rejestrowej [...] w stosunku do działek nr 1/1i 1/2 ze sprawy dotyczącej wprowadzenia zmian w stosunku do działki nr 2, jest z tego właśnie powodu niedopuszczalna.

Czynność bowiem procesowa organu ewentualnego wyłączenia do odrębnego rozpoznania sprawy danej kwestii ze sprawy głównej nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej zaskarżalną do sądu administracyjnego.

O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, a w konsekwencji również i na bezczynność, gdyż ta przysługuje tylko w kategorii wyszczególnionych spraw, które podlegają kontroli sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 18/16). Ewentualne więc wyłączenie do odrębnego rozpoznania nie dotyczy przecież indywidualnej uprawnienia lub obowiązku określonego podmiotu, lecz jest elementem sposobu procedowania organu w ramach którego dojdzie finalnie do załatwienia sprawy w przewidziany prawem sposób. Przepisy nie przewidują więc możliwości kwestionowania zasadności i prawidłowości procedowania organu administracji w określony sposób jako takich. Jedynie w ramach przysługujących prawem środków zaskarżenia może dojść do zweryfikowania, czy to przez organ odwoławczy, czy to przez sąd administracyjny prawidłowości przestrzegania zasad proceduralnych, w tym naczelnych zasad postępowania administracyjnego, które respektować powinien w postępowaniu organ administrujący, a co za tym idzie prawidłowości podjętej w danej sprawie decyzji administracyjnej, czy innego podlagającego kontroli aktu administracyjnego.

"Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie, czy dana czynność (kategoria czynności) jest objęta hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., innymi słowy, czy jest formą działania administracji, o której mowa w tym przepisie – musi nastąpić niejako in abstracto, na podstawie przepisów, które tę czynność w sensie prawnym kreują i które zarazem statuują odnoszące się do niej reguły konstytutywne. Pośród tych reguł konstytutywnych wyróżnia się reguły konstrukcyjne, które wskazują podmiot kompetencji i substrat materialny danej czynności, i reguły konsekwencyjne, które wskazują jej skutek (zob. S. Czepita, Reguły konstytutywne a zagadnienia prawoznawstwa, Szczecin 1996, passim, zwłaszcza s. 148) – tu liczą się przede wszystkim te drugie. Słowem, określona, przewidziana prawem czynność organu administracji publicznej z uwagi na swoje właściwości albo generalnie jest zaskarżalna do sądu administracyjnego, albo nie – a odpowiedź na to pytanie nie zależy od okoliczności konkretnego przypadku (konkretnej sprawy). Zaskarżalność czynności do sądu administracyjnego tym bardziej nie może zależeć od tego, czy in concreto jest ona wadliwa, czy też niewadliwa (to może mieć wpływ wyłącznie na ocenę zasadności skargi uprzednio uznanej za dopuszczalną)";(por. WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 1534/21).

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują też odrębnego postępowania w przedmiocie wyłączenia do odrębnego rozpoznania danej sprawy i które kończyłoby się zaskarżalnym do sadu aktem administracyjnym.

W konsekwencji wyłączona jest więc możliwość zarzucalności bezczynności organu w tym zakresie. Skarga na bezczynność jest bowiem pochodną spraw wskazanych w pkt 1-4 oraz pkt 9 § 2 art. 3 P.p.s.a.

W takim stanie rzeczy w sytuacji niedopuszczalności skargi z innych przyczyn, wobec postanowień art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę.

Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) oraz art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.