Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 1037/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. A. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie dokonania czynności faktycznej polegającej na braku wypłacenia zaległego świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 października 2024 r. T. A. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającą na braku wypłacenia zaległego świadczenia wychowawczego na dziecko Y. A. na okres świadczeniowy 2023/2024.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, pismem z dnia 18 listopada 2024 r. Sąd wezwał skarżącą do podania numeru PESEL skarżącej w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącej na adres podany w skardze w dniu 23 listopada 2024 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 grudnia 2024 r.

W dniu 5 grudnia 2024 r. (data nadania), przy piśmie z dnia 28 listopada 2024 r., skarżąca oświadczyła, że cofa skargę z uwagi na okoliczność otrzymania zaległego świadczenia wychowawczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 i art. 46 p.p.s.a.

Według art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy.

Wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie podania numeru PESEL skarżącej znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Nieuzupełnienie takiego braku, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 2 grudnia 2024 r. (następny dzień roboczy po dniu 30 listopada 2024 r., który wypadał w sobotę) brak formalny skargi dotyczący numeru PESEL skarżącej nie został uzupełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.

Odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 28 listopada 2024 r. oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.

W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem formalnym bowiem skarżąca nie podała w skardze swojego numeru PESEL. Nie uczyniła tego również w zakreślonym jej w wezwaniu Sądu terminie.

Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.