Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 461/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 190, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 12 ust. 2, art. 78 ust. 1, art. 236 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 10 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: reguła 1
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant Referent Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007r. sprawy ze skargi J.spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu cła oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Dyrektora Izby Celnej na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 20, art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1546/2006 z dnia 17 października 2006 r. (Dz. Urz. WE L 301 z 2006 r.) zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury towarowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256 z 1987 r.), po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy zwrotu cła pobranego w wyniku objęcia w dniu [...] stycznia 2007 r. procedurą dopuszczenia do obrotu towaru na podstawie zgłoszenia celnego JDA SAD nr [...], utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] stycznia 2007 r. wg dokumentu SAD nr [...] agent celny reprezentujący spółkę "J." sp. z o. o. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzoną z [...] tkaninę z włókien ciągłych syntetycznych (100% poliester) o nazwie [...]. Towar zgłoszono do kodu TARIC 5407 61 30 00 obejmującego pozostałe tkaniny zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych, barwione ze stawką celną 8% i stawką cła antydumpingowego 56,2%. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in. fakturę, świadectwo pochodzenia, deklarację wartości celnej, oświadczenie Agencji Celnej [...] S.A. filia w Z. w sprawie taryfikacji tkaniny. Agent celny reprezentujący stronę oświadczył, że taryfikacja tkaniny [...] została dokonana na podstawie ekspertyzy Centralnego Laboratorium Celnego nr [...].

Zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym i zostało przyjęte przez organ celny, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną i określenie kwoty długu celnego na podstawie zadeklarowanych przez przedstawiciela strony elementów kalkulacyjnych.

Pismem z dnia 18 stycznia 2007 r. spółka "J." złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego wniosek o zmianę klasyfikacji taryfowej sprowadzonej tkaniny i zwrot należności celno-podatkowych. Do wniosku strona dołączyła niemieckie Wiążące Informacje Taryfowe nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. oraz nr [...] z dnia [...] września 2005 r. wydane firmie W. J. GmbH&Co na podobną, jak twierdzi strona, tkaninę.

W związku z powyższym pismem z dnia [...] lutego 2007 r. Urząd Celny przesłał próbkę towaru objętego niniejszym zgłoszeniem celnym do Centralnego Laboratorium Celnego z prośbą o przeprowadzenie badań tkaniny potwierdzających prawidłowość klasyfikacji taryfowej. Wyniki badań laboratoryjnych przedmiotowej tkaniny przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne zawarto w sprawozdaniu nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. Badaną próbkę stanowił wyrób włókienniczy dwuwarstwowy, składający się z barwionej tkaniny powierzchniowej wykonanej z ciągłych, nieteksturowanych włókien chemicznych zmieszanych z włóknami chemicznymi o znacznie mniejszej grubości i sklejonej z bieloną dzianiną z włókien chemicznych ciągłych nieteksturowanych. Powierzchnia tkaniny jest drapana w celu nadania powierzchni faktury zamszu. Udział procentowy tkaniny w całym wyrobie wynosi 65 +/-5%, udział procentowy dzianiny w wyrobie wynosi 35 +/-5%. W wyniku analizy stwierdzono, że badana próbka zawiera w masie: tkanina powierzchniowa -100% poliestru, dzianina od spodu - 100% poliestru.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego odmówił zwrotu cła pobranego z tytułu importu ww. tkaniny.

W odwołaniu strona wskazała, że organ celny naruszył zasady postępowania, bowiem nie sporządził protokołu z zapoznania strony z aktami sprawy na podstawie art. 200 Ordynacji podatkowej oraz nie okazał stronie w trakcie zapoznania sprawozdania z badań laboratoryjnych Centralnego Laboratorium Celnego. Strona stwierdziła, że organ celny naruszył przepisy postępowania, przedłużając termin załatwienia sprawy zamiast zawieszenia postępowania do czasu uzyskania WIT z Urzędu Celnego w K.

Organ odwoławczy opisał zasady klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podkreślając, że przy dokonywaniu klasyfikacji należy kierować się "Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej" zamieszczonymi na początku taryfy celnej oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, które decydują, jak należy taryfikować towary.

Organ odwoławczy stwierdził, że klasyfikacja tkaniny z włókien ciągłych poliestrowych do kodu 5407 61 30 dokonana przez zgłaszającego była prawidłowa, tak więc wniosek o zwrot cła należy uznać za bezzasadny. Klasyfikacji dokonano zgodnie z 1 Regułą Nomenklatury Scalonej tj. z brzmieniem pozycji.

Zgodnie z Taryfą celną pozycja 5407 grupuje tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404. Pozycja ta obejmuje następujące podpozycje:

• 5407 10 - Tkaniny wykonane z przędzy o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z nylonu lub pozostałych poliamidów, lub z poliestrów

• 5407 20 - Tkaniny wykonane z pasków lub podobnego materiału

• 5407 30 - Tkaniny wyszczególnione w uwadze 9 do sekcji

• Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych, z nylonu lub pozostałych poliamidów:

pozycje od - - 5407 41 do - - 540744

• Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych:

pozycje od - - 5407 51 do - - 5407 54

• Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych:

- - 5407 61 - - zawierające w masie 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych

- - 5407 69 - - pozostałe

• Pozostałe tkaniny, zawierające 85 % masy lub więcej włókien ciągłych syntetycznych:

pozycje od - - 5407 71 do - - 5407 74

• Pozostałe tkaniny, zawierające mniej niż 85 % masy włókien ciągłych syntetycznych, zmieszanych głównie lub wyłącznie z bawełną:

pozycje od - - 5407 81 do - - 5407 84'

• Pozostałe tkaniny:

- - 5407 91 - - niebielone lub bielone

- - 5407 92 - - barwione

- - 5407 93 - - z przędz o różnych barwach

- - 5407 94 - - zadrukowane

Z brzmienia pozycji 5407 61 30 wynika, że tkanina klasyfikowana do tego kodu powinna być wykonana z włókna ciągłego poliestrowego nieteksturowanego i zawierać w masie 85% lub więcej tego włókna, tkanina ta jest barwiona.

Bezspornym jest fakt, że importowana tkanina została wykonana w 100% z włókna poliestrowego, co wynika z załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów, jak też badań laboratoryjnych pobranej próbki towaru. Na fakturze nr [...] z dnia [...] grudnia (błędnie, według karty akt adm. nr [...] – listopada) 2006 r. podano skład tkaniny: 100% PES, co oznacza, że tkanina [...] zawiera 100% poliestru; importowana tkanina została opisana w polu 31 dokumentu SAD jako "tkanina z włókien ciętych syntetycznych - 100% poliester [...]".

Stanowisko organu celnego potwierdziły badania laboratoryjne próbki towaru pobranej w trakcie zgłoszenia celnego.

Przedmiotowej tkaniny nie można zaklasyfikować do kodu CN 5407 93 00, bowiem pozycja ta obejmuje pozostałe tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego o różnych barwach, a więc nie wymienione wcześniej w pozycji 5407 taryfy celnej i nie wyszczególnione w innych pozycjach taryfy celnej. Skoro analizowane parametry tkaniny odpowiadają opisowi pozycji wcześniejszej, pozycja obejmująca "pozostałe" nie powinna być brana pod uwagę.

Odnośnie powoływanych przez stronę niemieckich WIT-ów, organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, wiążąca informacja taryfowa wiąże organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację w zakresie klasyfikacji taryfowej. Zgodnie z art. 10 ust.1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego Przepisy Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, na wiążącą informację może powoływać się tylko jej posiadacz.

Odnosząc się do WIT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. wystawionego firmie "J." sp. z o. o. przez Urząd Celny w K., Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem został wystawiony po dopuszczeniu towaru na teren Wspólnoty. Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wiążąca informacja taryfowa wiąże organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Ponadto opis towaru nie pozwala na jednoznaczną ocenę, czy tkanina będąca przedmiotem zgłoszenia celnego jest identyczna z tkaniną na którą wydano powyższy WIT.

Na decyzję organu odwoławczego strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie w związku z art. 73 ust.1 ustawy Prawo celne, art.180 § 1, art.187 § 1, art. 190 § 1, art. 191, art. 194 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i w związku z art. 86 ust.1 Prawa celnego, a w związku z tym art.122 i art. 120 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej a także postanowień obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej.

Tkaninę z dostawy objętej przedmiotowym zgłoszeniem poddano badaniu dwukrotnie. Sprawozdanie [...] z dnia [...] października 2006 r. nie rozstrzyga co do poprawności kodu CN. Sprawozdanie [...] z dnia [...] lutego 2007 r. rozstrzyga co do poprawności kwalifikacji CN. Oba badania dotyczą tej samej tkaniny, jednakże żadne ze sprawozdań nie określa udziału w masie tkaniny włókien ciągłych nieteksturowanych.

Skarżąca scharakteryzowała oba sprawozdania, wyjaśniła, że ze sprawozdań tych nie wynika, iż udział poliestrowych nieteksturowanych włókien ciągłych wynosi w masie tkaniny co najmniej 85 %, że sprawozdania różnią się, mimo iż dotyczą tej samej tkaniny.

Różnica sprowadza się do tego, że w październiku 2006 r. dodatek mikrowłókien jako włókien o znacznie mniejszej grubości określony został jako mikrowłókna odcinkowe, w lutym 2007 r. tę okoliczność pominięto, mimo tego, że przedmiotem analizy była ta sama próbka.

Wobec powyższego wniosek, że sporny towar spełnia wymagania klasyfikacji do podpozycji 5407 61 jest nieuprawniony.

Skoro strona dysponowała wydanymi zgodnie z prawem niemieckimi WIT-ami dotyczącymi tkaniny [...], to stanowią one – w ocenie strony – wystarczający dowód na to, że tkanina [...] co do zasady kwalifikowana jest do CN 5407 93 00. Obie informacje ([...] z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] z dnia [...] września 2005 r.) dotyczą tkaniny [...] i wydane zostały spółce niemieckiej zgodnie z prawem, w sposób umożliwiający identyfikację tkaniny.

Przedstawionym przez stronę jako dowód ww. wiążącym informacjom taryfowym nie można przypisać atrybutu takich informacji w rozumieniu art.12 ust.2 rozporządzenia Rady (EWG) Wspólnotowy Kodeks Celny, jednakże stanowią one dowody w rozumieniu art.180 Ordynacji podatkowej i jako takie mogą być poddane ocenie organu prowadzącego postępowanie.

Zdaniem strony Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił również postanowień obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie zapadła z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zadaniem sądu administracyjnego jest więc zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Nie jest sporne, że towar – tkanina z włókien ciągłych syntetycznych – 100% poliester, [...] – [...] mb – został sprowadzony przez spółkę "J." sp. z o.o. z [...] w dniu [...] stycznia 2007 r. według zgłoszenia celnego SAD nr [...]. Zgłoszeniem tym strona zgłosiła towar do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu pod kodem TARIC 5407 61 30 00. Do zgłoszenia dołączono oświadczenie agencji celnej działającej w imieniu spółki "J." sp. z o.o., że taryfikacja celna przedmiotowej tkaniny [...] została dokonana na podstawie ekspertyzy Centralnego Laboratorium Celnego nr sprawy [...] i sprawozdanie z owej ekspertyzy. Z uwagi na spełnienie przez zgłoszenie celne przesłanek określonych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE nr L 302 ze zm.), zwanym dalej WKC, organ celny przyjął zgłoszenie celne (art. 63 WKC) i objął towar wnioskowaną procedurą celną. Jednocześnie dokonał rewizji celnej częściowej i pobrał próbki materiału objętego zgłoszeniem celnym.

Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. spółka "J." sp. z o.o. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego o sprostowanie ww. zgłoszenia celnego, w części dotyczącej pola 33, poprzez zmianę kodu taryfy celnej na kod TARIC 5407 93 00 00 oraz o zwrot należności celnych i podatkowych wynikających z korekty kodu. Do wniosku załączono m.in. kserokopie niemieckiej wiążącej celnej informacji taryfowej i kserokopie tłumaczenia na język polski wiążącej celnej informacji taryfowej.

W ramach postępowania wyjaśniającego organ zwrócił się do Centralnego Laboratorium Celnego o zbadanie próbki przedmiotowej tkaniny. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Urzędu Celnego odmówił zwrotu cła pobranego z tytułu importu ww. tkaniny zgłoszonej do procedury dopuszczenia do obrotu, a organ odwoławczy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 78 ust. 1 WKC, w myśl którego po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia oraz art. 236 ust. 1 WKC, zgodnie z którym należności celne przywozowe lub wywozowe podlegają zwrotowi, gdy okaże się, że w chwili uiszczenia kwota tych należności nie była prawnie należna lub że kwota ta została zaksięgowana niezgodnie z art. 220 ust. 2. Należy zwrócić uwagę, że nie jest prawnie należną kwota należności celnych uiszczona w związku z zastosowaniem wyższej wartości celnej towaru od wartości celnej przewidzianej przepisami prawa wspólnotowego.

Jak stwierdził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 20 października 2005 r. (sygn. akt C-468/03, LEX nr 155518, Overland Footwear Ltd v. Commissioners of Customs & Excise) artykuły 78 i 236 WKC należy interpretować w ten sposób, że po zwolnieniu towarów organy celne, do których wpłynął przedstawiony przez zgłaszającego wniosek o rewizję zgłoszenia celnego dotyczącego tych towarów, są zobowiązane albo oddalić wniosek zgłaszającego w drodze decyzji z uzasadnieniem, na przykład, jeżeli weryfikowane elementy zgłoszenia wymagają przeprowadzenia kontroli fizycznej, a w związku ze zwolnieniem towarów niemożliwe jest ich ponowne przedstawienie organom celnym, albo dokonać żądanej rewizji, jeżeli niezbędna weryfikacja nie wymaga przedstawienia towarów, na przykład gdy wniosek o rewizję dotyczy jedynie zbadania dokumentacji księgowej lub kontraktowej.

Należy zwrócić uwagę na art. 78 ust. 3 WKC, stosownie do którego jeśli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

Dlatego jeżeli ostatecznie okaże się, że należności przywozowe uiszczone przez zgłaszającego przekraczają kwotę prawnie należną w chwili ich zapłaty, działanie niezbędne w celu uregulowania sytuacji będzie polegać na zwrocie należności celnych od tej kwoty. Zwrotu tego dokonuje się właśnie zgodnie z art. 236 WKC, jeżeli spełnione zostaną wskazane tam przesłanki, w szczególności brak świadomego działania zgłaszającego oraz zachowanie terminu, co do zasady trzyletniego, na złożenie wniosku o zwrot.

Stosownie do art. 201 ust. 1 pkt a WKC dług celny w przywozie powstaje m.in. w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Miarodajną chwilą powstania długu celnego, jest chwila przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC).

W myśl zaś art. 20 ust. 1 WKC w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje m.in. towarową Nomenklaturę Scaloną oraz stawki i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie ceł (art. 20 ust. 3 pkt a i c WKC).

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej każdego towaru, należy kierować się "Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej" zamieszczonymi na początku taryfy celnej oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, które decydują, jak należy taryfikować towary.

Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich ustanawiana jest na podstawie art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (OJ L 256 z 7 września 1987 r.), na dzień zgłoszenia celnego przedmiotowego towaru obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1546/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 301 z 2006 r.).

W myśl reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zamieszczonej w Części Pierwszej - Sekcja I Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag.

Jak wspomniano powyżej, ze zgłoszenia celnego według dokumentu SAD nr [...] wynika, że strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu tkaninę z włókien ciągłych syntetycznych 100% poliester.

Strona zgłosiła go pierwotnie do kodu CN 5407 61 30 (kod TARIC 5407 61 30 00), który obejmuje "Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404 - Pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych - - Zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych - - - Barwione". W ocenie organu była to prawidłowa klasyfikacja. Jednakże strona, składając wniosek o zwrot należności celnych, podniosła, że towar należy zaklasyfikować do kodu CN 5407 93 00 (kod TARIC 5407 93 00 00), który obejmuje "Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404 - Pozostałe tkaniny - - Z przędz o różnych barwach".

Kluczową kwestią jest zatem ustalenie, do jakiego kodu CN powinien być zaliczony towar importowany przez stronę z [...], który został objęty procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu w dniu [...] stycznia 2007 r.

Niesporne jest, że przedmiotowy towar zawiera 100% poliestru. W badaniach laboratoryjnych pobranej próbki towaru (sprawozdanie nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r., k. akt adm. nr [...]) stwierdzono, że badaną próbkę stanowi wyrób włókienniczy dwuwarstwowy, składający się z barwionej tkaniny powierzchniowej wykonanej z ciągłych, nieteksturowanych włókien chemicznych zmieszanych z włóknami chemicznymi o znacznie mniejszej grubości i sklejonej z bieloną dzianiną z włókien chemicznych ciągłych nieteksturowanych; powierzchnia jest drapana w celu nadania faktury zamszu. Laboratorium stwierdziło, że klasyfikacja dokonana przez przedsiębiorcę w zgłoszeniu celnym była prawidłowa.

Również z załączonego do zgłoszenia celnego sprawozdania Centralnego Laboratorium Celnego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] wynika, że badaną próbkę stanowi wyrób włókienniczy dwuwarstwowy składający się z tkaniny barwionej z włókien chemicznych ciągłych nieteksturowanych z dodatkiem mikrowłókien odcinkowych, o powierzchni drapanej oraz z dzianiny z ciągłych włókien chemicznych bielonych nieteksturowanych. Podkreślić jednakże należy, że sprawozdanie z dnia [...] października 2006 r. nie dotyczy zgłoszenia celnego nr [...], zatem nie była badana w obu przypadkach ta sama próbka tkaniny, stąd nie można poddać jednoznacznym rozważaniom różnic pomiędzy treściami obu sprawozdań, jak np. zawartości mikrowłókien odcinkowych. Dla sprawy decydujące znaczenie mają wyniki badań zawarte w sprawozdaniu z dnia [...] lutego 2007 r.

Wyniki powyżej opisanego badania potwierdzają, że sprowadzony przez stronę towar stanowi barwioną tkaninę zawierającą 100% poliestru, składającą się z włókien ciągłych nieteksturowanych. Odpowiada to brzmieniu podpozycji 5407 61 30. A skoro analizowane parametry tkaniny odpowiadają opisowi pozycji wcześniejszej, pozycja obejmująca "pozostałe tkaniny " (CN 5407 93 00) nie powinna być brana pod uwagę. Zatem – stosując Regułę Ogólną 1 interpretacji Nomenklatury Scalonej, organy ustaliły klasyfikację towaru zgodnie z brzmieniem pozycji.

W ocenie sądu nie budzi więc wątpliwości, że importowany przez stronę towar stanowił tkaninę wymienioną w podpozycji CN 5407 61 30. Dlatego z uwagi na fakt, że jest to tkanina barwiona zawierająca 100% poliestru, składająca się z włókien ciągłych nieteksturowanych podzielić należy stanowisko organu odwoławczego i organu pierwszej instancji, że przedmiotowy towar spełnia wymagania klasyfikacji do podpozycji 5407 61 30.

Odnosząc się do powoływanych przez stronę niemieckich Wiążących Informacji Taryfowych wystawionych firmie W. J. GmbH&Co nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. i [...] z dnia [...] września 2005 r. (tłumaczenia przysięgłe z języka niemieckiego – k. akt adm. nr [...] i [...]), wskazać trzeba, że zgodnie z art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru, a wiążąca informacja lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego Przepisy Wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 253 z 1993 r.), na wiążącą informację taryfową może się powoływać tylko jej posiadacz.

Zaznaczyć jednakże należy, że z porównania treści tychże informacji i sprawozdania z badań Centralnego Laboratorium Celnego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] wynika, że nie można jednoznacznie stwierdzić, iż towar będący przedmiotem importu i towar opisany w ww. wiążących informacjach taryfowych są tożsame. Podkreślić trzeba, że Naczelnik Urzędu Celnego pismem z dnia [...] marca 2007 r. zwrócił się do Centralnego Laboratorium Celnego o dokonanie analizy ww. wiążących informacji taryfowych pod względem tożsamości opisywanego w nich towaru z tkaniną opisaną w sprawozdaniach laboratorium nr [...] i [...]. Naczelnik Wydziału Centralnego Laboratorium Celnego w piśmie z dnia [...] marca 2007 r. udzielił informacji, że "nie jest w stanie zająć jednoznacznego stanowiska, czy towary poddane badaniom laboratoryjnym (...) są tkaninami, na które niemiecka administracja celna wydawała BTI o numerach [...]".

W trakcie postępowania odwoławczego strona przedłożyła organowi tłumaczenie przysięgłe z języka niemieckiego wiążącej informacji taryfowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], jednakże jak wynika z art. 12 ust. 2 zd. 2 WKC wiążąca informacja lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Tak więc wiążąca informacja taryfowa wydana po dniu zgłoszenia celnego nie może być przez organy brana pod uwagę. Ubocznie trzeba stwierdzić, że i w przypadku tej informacji jej treść nie pozwala na jednoznaczne porównanie jej z wynikami badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne. Stwierdzono w niej, że jest to w warstwie górnej tkanina oczyszczona, kolorowa, o splocie atłasowym zawierająca w 60% włókna nieskręcone, o małej wytrzymałości przędzy z dodatkiem syntetycznych włókien (poliester) i w 40% dodatek syntetycznych włókien przędnych oraz syntetyczne włókna sztuczne. Z powyższego nie wynika, czy są to włókna teksturowane czy nieteksturowane, co stanowi zasadniczą kwestię w klasyfikacji owego towaru.

Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących wadliwości przeprowadzonego przez organy postępowania celnego, stwierdzić należy, że w ocenie sądu postępowanie to przeprowadzono prawidłowo, podjęto wszelkie kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zgromadzono materiał dowodowy, poddano go wszechstronnym rozważaniom i ocenie, umożliwiono stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w myśl zasad określonych w Ordynacji podatkowej (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.; Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), regulujących postępowanie dowodowe oraz wskazano w uzasadnieniu faktycznym decyzji okoliczności, które organ uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Dokonując ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie, w myśl zasady prawdy obiektywnej na organach ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyrażona w art. 187 § 1 tej ustawy, nakazująca organom zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Niemniej jednak stwierdzić należy, że nie można obarczać organu podatkowego obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami strony, jeżeli ona sam takich dowodów nie wskazuje (wyrok NSA z dnia 1 czerwca 1999 r., sygn. akt III SA 5688/98, opubl. LEX 38711).

Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w powyższym orzeczeniu, jaki i wyroku NSA z 22 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 249/99, (opubl. LEX nr 45373), że strona powinna współdziałać z organem w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów dla niej niekorzystnych.

Tymczasem w niniejszej sprawie organ zwrócił się do strony o nadesłanie umowy wraz z urzędowym jej tłumaczeniem, na podstawie której sprowadzono z [...] przedmiotowa tkaninę (pismo Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2007 r., k. akt adm. nr [...]), co mogłoby się przyczynić do dokładniejszego wyjaśnienia sprawy, jednakże strona nie dostarczyła owej umowy. Z powodu nie dostarczenia przez stronę postulowanej przez organ umowy, uzasadnione było poprzestanie na ustaleniach i ocenach poczynionych na podstawie pozostałego materiału dowodowego, tym bardziej, że ustalenia owe nastąpiły w zgodzie z przepisami postępowania podatkowego.

Stwierdzić należy, że organ nie naruszył również art. 120 (zasada praworządności) i art. 121 § 1 (zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych) Ordynacji podatkowej, jak również zadośćuczynił obowiązkom wynikającym z art. 180 § 1 (obowiązek dopuszczenia jako dowód wszystkiego, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy), art. 122 (zasada prawdy obiektywnej) i art. 187 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa) organy przy ocenie zebranych dowodów powinny wszystkie dowody rozpatrzyć w ich wzajemnej łączności, a także dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów zgromadzonych w danej sprawie. Oceny wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych i ich wpływu udowodnienia jednej okoliczności na inne organ powinien dokonać według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania. Ocenę dokonaną przez organy należy uznać za ocenę dokonana zgodnie z regułami wyżej wymienionymi, a więc niewykraczającą poza granice zakreślone przez postanowienia art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa.

Mając powyższe na uwadze nie można postawić organom zarzutu naruszenia przepisów art. 187 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Materiał dowodowy został zebrany i oceniony w prawidłowy sposób i w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Również nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutu skargi, że strona nie została poinformowana o terminie dowodu z opinii biegłego i nie brała udziału przy przeprowadzeniu tego dowodu.

Strona miała możliwość ustosunkowania się do złożonych opinii przez Centralne Laboratorium Celne, jednak żadnych uwag do nich nie wniosła. Badania prowadzone były przez zespół ekspertów posiadających wiadomości specjalne z zakresu chemii i fizyki w laboratoriach z odpowiednią do tego celu aparaturą i z użyciem różnego rodzaju środków chemicznych. Udział strony przy tego typu badaniach, gdy ma później możliwość zapoznania się z efektem pracy biegłych, należy uznać za zbędny. Wykładnia językowa przepisu art. 190 Ordynacji podatkowej nie nakłada na organ obowiązku powiadomienia strony o miejscu i terminie przeprowadzania szeregu badań fizykochemicznych, które dopiero mają doprowadzić do powstania opinii. Dopiero ze sporządzoną w sensie fizycznym opinią strona jest zaznajamiana i ma możliwość wypowiedzenia się co do jej treści, nie ma natomiast uprawnień do uczestniczenia w procesie powstawania takiej opinii. Prawa strony wynikające z treści art. 190 Ordynacji podatkowej są więc zabezpieczone przez uprawnienie strony do zapoznania się ze złożoną opinią i zgłoszenia do niej uwag i własnych spostrzeżeń.

Zatem w świetle tego, że treść sprawozdania nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. z badań próbki importowanego towaru wskazuje, iż towar ten to wyrób stanowiący 100% poliestru, składający się z barwionej tkaniny wykonanej z ciągłych, nieteksturowanych włókien chemicznych oraz w świetle 1 reguły Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, towar ten powinien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 5407 61 30 obejmującego "Tkaniny z przędzy z włókna ciągłego syntetycznego, włącznie z tkaninami wykonanymi z materiałów objętych pozycją 5404 - Pozostałe tkaniny, zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych - - Zawierające 85% masy lub więcej włókien ciągłych nieteksturowanych - - - Barwione". Skarżąca spółka zaklasyfikowała zatem w zgłoszeniu celnym sprowadzony towar do właściwego kodu, a tym samym dane zawarte w zgłoszeniu celnym były prawidłowe, dlatego stronie nie służy zwrot należności celnych w trybie art. 236 ust. 1 WKC.

Z tych względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.