Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2932/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu, jako spóżniony
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

D. sp. z o.o. w W. wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] października 2016r. nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Tut. Sąd postanowieniem z 22 lutego 2017r. odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 lutego 2017r.

Pismami z 6 marca 2017r. Skarżąca zastępowana przez pełnomocnika złożyła zażalenie na postanowienie z 22 lutego 2017r., oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu pism wskazano, że pismem z 10 listopada 2016r. Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącej spółki jedynie odpowiedź Dyrektora Izby Celnej na złożoną w sprawie skargę, z której nie wynika, że była ona obowiązana do usunięcia jakiekolwiek braku formalnego, w szczególności do przedłożenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminu i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył jednocześnie zażalenie na postanowienie tut. Sadu odrzucające skargę z 22 lutego 2017r., z powodu nie uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego uzupełnienia poprzez złożenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed tut. Sądem.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, iż czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2015r., sygn. akt II FZ 220/15; z 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 209/16; z 14 grudnia 2015 r., sygn. akt I FZ 523/15; z 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1873/15; z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 233/15, dostępne w Internecie).

Strona skarżąca w zażaleniu oraz we wniosku o przywrócenie terminu przedstawiła tożsame okoliczności tj. brak doręczenia stosownego wezwania Sądu do przedłożenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa.

Zatem na obecnym etapie postępowania strona skarżąca i pełnomocnik kwestionują sam fakt otrzymania zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi i podają to jako przyczynę, która to uchybienie ich zdaniem usprawiedliwia.

Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi został złożony przedwcześnie, gdyż kwestia dokonanej w postanowieniu z 22 lutego 2017r. oceny uzupełnienia braku formalnego skargi nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta, z uwagi na wniesienie przez pełnomocnika zażalenia na to postanowienie. Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi uznać zatem trzeba za niedopuszczalny.

Podkreślenia wymaga, że odrzucenie wniosku nie zamyka stronie drogi do ponownego wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, przy czym termin do jego złożenia otworzy moment doręczenia stronie odpisu postanowienia rozstrzygającego o zażaleniu wniesionym w przedmiocie odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.