Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 736/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 24, art. 25
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 22 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu i pracowników organu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. M. S. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 22 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym organu i pracowników organu. Postanowienie zawierało pouczenie, że od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i art. 25 k.p.a., Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia 12 czerwca 2024 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 czerwca 2024 r. wezwano Skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braku formalnego skargi w ww. terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Skarżąca nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Odnosząc treść art. 3 p.p.s.a. do przedmiotu skargi wniesionej do tutejszego Sądu należy wskazać, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu i pracowników organu nie należy do żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 24 i 25 k.p.a. jest postanowieniem niezaskarżalnym, o czym Skarżąca została w sposób prawidłowy pouczona. Należy wskazać, ze w Kodeksie postępowania administracyjnego nie przewidziano zażalenia na powyższe postanowienie, a zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. przysługuje ono wyłącznie, gdy kodeks tak stanowi. Nie jest ono również postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, gdyż dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej, mającej charakter proceduralny oraz nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym.

Od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 k.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest w związku z tym ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 października 2006 r. sygn. akt II OSK 1221/06, z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1911/12, z dnia z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2199/19).

Sąd, podzielając powyższe stanowisko uznał, że skarga wniesiona na akt niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.

Na marginesie należy wskazać, że wniesiona w sprawie skarga jest także obarczona brakiem formalnym, czyli brakiem numeru PESEL, który mimo skutecznego doręczenia Skarżącej wezwania w tym zakresie nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Oznacza to, że ziściła się również przesłanka z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy bowiem, że w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych.