Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2563/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 60 ust. 1,
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi P. spółki jawnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] (dalej "NUC") z dnia [...] maja 2009 r. odmawiającą P. Spółka jawna (zwana "Spółką", "Stroną" lub "Skarżącą") zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 56.400 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w marcu 2007 r.

Pismem z dnia 16 marca 2007 r. Skarżąca, zwróciła się z wnioskiem o zwrot podatku akcyzowego w łącznej kwocie 56.400,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej piwa zgodnie z fakturami [...],[...],[...] z dnia [...] marca 2007 r. Do wniosku Skarżąca dołączyła 3 faktury VAT zakupu piwa, 3 oświadczenia sprzedawcy piwa, 3 faktury VAT sprzedaży: [...],[...],[...] z dnia [...] marca 2007 r., 3 karty UDT z dnia [...] marca 2007 r.

Następnie przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2007 r. Spółka złożyła następujące dokumenty:

- oryginał CMR z potwierdzeniem odbiorcy do [...];

- oryginał CMR z potwierdzeniem odbiorcy do [...];

- oryginał CMR z potwierdzeniem odbiorcy do [...];

- oryginał faktury sprzedaży nr [...] z potwierdzeniem odbiorcy;

- oryginał faktury sprzedaży nr [...]z potwierdzeniem odbiorcy;

- oryginał faktury sprzedaży nr [...] z potwierdzeniem odbiorcy;

- oryginał faktury zakupu nr [...] z dnia [...].03.2007 r.;

- oryginał faktury zakupu nr [...] z dnia [...].03.2007 r.;

- oryginał faktury zakupu nr [...] z dnia [...].03.2007 r.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. NUC, odmówił zwrotu podatku akcyzowego. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podatkowy I instancji wyjaśnił, iż odmówił zwrotu podatku akcyzowego, ponieważ wniosek złożono po terminie.

Skarżąca odwołała się od decyzji NUC wnosząc o uchylenie decyzji w całości oraz o orzeczenie zwrotu wnioskowanej kwoty.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. (zwany dalej "DIC") uchylił w całości decyzję organu podatkowego I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

DIC podkreślił, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podatkowy I instancji powinien przede wszystkim ustalić termin złożenia wniosku z uwzględnieniem stanowiska powołanego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 r. oraz przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie znajdujących się na dokumentach pieczęci w przypadku ich kwestionowania. Wskazane czynności należy przeprowadzić zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania podatkowego. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przekonywującym, co do zasadności treści rozstrzygnięcia.

Po powtórnym rozpatrzeniu sprawy NUC decyzją z dnia [...] maja 2009 r. odmówił zwrotu podatku akcyzowego.

W ocenie organu podatkowego I instancji Skarżąca nie spełniła warunku określonego w § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów tj. nie przedstawiła potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Skarżąca zaskarżyła ww. decyzję wnosząc o jej uchylenie w całości oraz orzeczenie o zwrocie akcyzy.

Powyższej decyzji zarzuciła naruszenie.

1) art. 60 u.p.a.;

2) art. 22 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania;

3) art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej "O.p.").

DIC decyzją z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję NUC.

W uzasadnieniu decyzji DIC wskazał, iż z dniem 1 marca 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626). Zgodnie z art. 158 tej ustawy postępowania w sprawach zwrotu akcyzy należnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 168 i niedokonanego przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone są na podstawie przepisów dotychczasowych. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest kwestia dotycząca odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanej w lipcu 2007 r. dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, tj. piwa w wysokości 17.596,00 zł.

DIC wyjaśnił, iż zgodnie z art. 2 pkt 10 u.p.a. za dostawę wewnątrzwspólnotową należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Artykuł 60 ust. 1 u.p.a. stanowi, iż podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu zgodnie z przepisami rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r.

DIC podkreślił, iż organ podatkowy I instancji wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku z dnia 16 marca 2007 r. o dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Jednakże, pomimo wezwania Spółka nie uzupełniła wniosku o ten dokument.

DIC wskazał, że w aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego niezbicie wynika, że nastąpiła zapłata podatku akcyzowego na terytorium kraju za wyroby akcyzowe będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej na terytorium kraju członkowskiego. Dołączone do wniosku o zwrot akcyzy faktury potwierdzają jedynie fakt dokonanej sprzedaży przez A. Spółka jawna Skarżącej.

W ocenie DIC aby można było dokonać zwrotu podatku akcyzowego należało wykazać, iż dla konkretnej dostawy wyrobów akcyzowych ujętych w fakturze sprzedaży, tj. ilości 5481 kartonów po 24 szt. została zapłacona akcyza przez podatnika w żądanej wysokości. Znajdująca się w aktach sprawy faktura sprzedaży wystawiona przez A. nie stanowi takiego dowodu. Faktura powyższa nie zawiera również informacji o wysokości zapłaconej akcyzy na terytorium kraju. W aktach sprawy znajduje się jedynie oświadczenie A. S. z dnia 16 marca, że piwo marki Z. ujęte w przedmiotowych fakturach zostało kupione od producenta Z Sp. Z o.o. z siedzibą w W.

DIC podkreślił, że w sprawie będącej przedmiotem postępowania odwoławczego fakt nieuzupełnienia wniosku o zwrot podatku akcyzowego o dokument zapłaty akcyzy na terytorium kraju stanowi podstawę dokonania odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w marcu 2007 r. Zapłata akcyzy na terytorium kraju stanowi bowiem podstawową przesłankę ubiegania się o zwrot akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Organ odwoławczy wskazał, iż uprawnienie z art. 60 u.p.a. jest uprawnieniem podatnika i w jego interesie leży prawidłowe udokumentowanie faktu zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Organ podatkowy zauważył, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów warunkujących zwrot akcyzy. W orzecznictwie ugruntowana jest teza, że istnieją granice przerzucania ciężaru dowodów na organ przez podatnika. Obowiązek organów podatkowych nie ma charakteru absolutnego i nie oznacza, że w niektórych sytuacjach podatnik zwolniony jest od dowodzenia i wykazywania okoliczności, na które się powołuje lub które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt III Sa/Wa 3341/08).

Odnosząc się do pozostałych warunków umożliwiających zwrot akcyzy w przedmiotowej sprawie, które muszą być spełnione łącznie, DIC zauważył, iż Skarżący mimo wezwania nie przedstawił również potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. DIC wskazał, iż do wniosku o zwrot podatku akcyzowego zostały załączone międzynarodowe samochodowe listy przewozowe nr [...],[...],[...], z których wynika, iż towar został odebrany przez W. sari [...], który w dokumentach handlowych i transportowych nie został wymieniony jako faktyczny odbiorca towaru. Jednocześnie w aktach sprawy znajdują się jedynie kserokopie pierwszej strony uproszczonych dokumentów towarzyszących bez adnotacji dotyczącej odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Powyższe wskazuje na niespełnienie warunku zawartego w przepisie § 2 pkt 3 rozporządzenia, tj. potwierdzenia na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o których mowa w art. 54 ust.1 ustawy, otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

DIC nie zgodził się również z naruszeniem przepisu art. 22 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, bowiem Spółka nie dostarczyła dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju.

W ocenie DIC w sprawie nie miało miejsca naruszenie wskazanych w odwołaniu przepisów O.p.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania od organu na rzecz Skarżącej wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Decyzji zarzuciła :

1) naruszenie art. 180 § 1, w zw. art. 187 § 1, art. 188, art. 189 §1, art. 121, art. 272 w związku z art. 187 O.p. poprzez:

a) brak podjęcia czynności sprawdzających w zakresie oceny, czy na terytorium kraju została zapłacona akcyza, pomimo tego, iż Organ posiadał wiedzę, od kogo Skarżący nabył wyroby akcyzowe zharmonizowane oraz, kto jest producentem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

b) brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez dokonanie oceny stanu faktycznego sprawy z pominięciem oświadczeń z dnia 11 maja 2007 r. złożonych przez G.S.A., z których wynika, że podmiot ten zadeklarował podatek akcyzowy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, które zostały dostarczone na rzecz Skarżącego;

c) brak ustalenia, czy akcyza została zapłacona albo zabezpieczona w państwie i członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

d) brak przeprowadzenia dowodu zawnioskowanego przez Skarżącego, tj. niewystąpienie do organów podatkowych państwa członkowskiego przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z wnioskiem o potwierdzenie zapłaty lub zabezpieczenia akcyzy;

e) wezwanie Skarżącego do przedstawienie dowodu w postaci dokumentów potwierdzających zapłatę na terytorium kraju akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane oraz dowodu w postaci dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, pomimo tego, iż dowody te nie były w posiadaniu Skarżącego;

f) brak wszechstronnego rozważanie materiału dowodowego w sprawie poprzez przyjęcie, iż Skarżący nie złożył karty 3 uproszczonego dokumentu towarzyszącego (dalej "UDT");

2) naruszenie art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wyjaśnienia, dlaczego zdaniem Organu odebranie towaru przez W. sari (dalej "W."), który został wskazany w UDT, nie stanowi potwierdzenia otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

3) naruszenie § 2 pkt 3 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz.U. z 2004 roku, nr 74 poz. 667) poprzez przyjęcie, iż potwierdzenie odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych dokonane przez W. nie stanowi dowodu otrzymania przez odbiorcę wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

4) naruszenie §2 pkt 3 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz.U. z 2004 roku, nr 74 poz. 667) w związku z art. 54 ust. 1 u.p.a. poprzez przyjęcie, iż złożone przez Skarżącego kopie dokumentów handlowych nie potwierdzają, iż odbiorca otrzymał wyroby akcyzowe zharmonizowane.

W odpowiedzi na skargę DIC wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. Sąd postanowił połączyć dwie sprawy ze skarg Spółki o numerach III SA /Wa 2562/11 oraz III SA /Wa 2563/11 celem łącznego rozpoznania, w związku z tym, że sprawy są ze sobą w związku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje,

Skarga jest nieuzasadniona.

Spór w sprawie dotyczył tego czy Skarżąca spełniła warunki formalne niezbędne do otrzymania zwrotu podatku akcyzowego w stanie faktycznym przedstawionym w sprawie.

W związku z powyższym należy na wstępie przeanalizować warunki sine qua non do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobu akcyzowego, w celu oceny czy stronie przysługiwał zwrot podatku akcyzowego.

W art. 60 ust. 1 u.p.a. ustawodawca postanowił, że podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy.

Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. Szczegółowe warunki i tryb zwrotu akcyzy, na podstawie wskazanego wyżej przepisu, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r., w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, zapłaconej na terytorium kraju, przysługuje podatnikowi akcyzy, który:

1) dokonał na terytorium kraju zapłaty akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane i posiada dokumenty potwierdzające tę zapłatę;

2) dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zapłaconą akcyzą zgodnie z zasadami określonymi w art. 54 ustawy;

3) posiada potwierdzenie, na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

4) posiada potwierdzenie zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych

Jak wynika zaś z § 4 ust.1 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r., właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy za wyroby akcyzowe zharmonizowane w dostawie wewnątrzwspólnotowej i dokonuje zwrotu tej kwoty w terminie 30 dni od dnia przedstawienia następujących dokumentów:

1) potwierdzających zapłatę akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych;

2) potwierdzenia, o którym mowa w § 2 pkt 3;

3) faktur i innych dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków otrzymania zwrotu akcyzy od wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest posiadanie przez dokonującego dostawy potwierdzenia zapłaty akcyzy na terytorium kraju za wyroby akcyzowe zharmonizowane.

W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, iż zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie jest możliwy, gdyż nie został spełniony podstawowy warunek w postaci przedstawienia dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

Sąd podkreśla, iż o zwrot może ubiegać się podmiot legitymujący się fakturą wystawioną przez każdego sprzedawcę wyrobów akcyzowych zawierającą informację o zawartym w cenie podatku akcyzowym oraz dowód zapłaty tej faktury.

Z kolei podmiot dokonujący zapłaty podatku akcyzowego na terenie kraju w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie może dysponować dowodem bezpośredniego uiszczenia akcyzy na konto właściwego organu podatkowego, gdyż dowód taki może posiadać jedynie podatnik tego podatku. Jednakże w tym miejscu wskazać też należy na regulację zawartą w § 12 ust.14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971), który stanowi, iż na żądanie nabywcy podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku w tym podatku, jest obowiązany określić w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze. Przepis ten umożliwia podmiotowi nie będącemu podatnikiem podatku akcyzowego wykazanie, iż podatek ten rzeczywiście zapłacił w cenie zakupionych wyrobów akcyzowych.

Sąd wskazuje na przywoływane w toku postępowania podatkowego orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 136/07, z którego wynika, iż dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju może być faktura potwierdzająca zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierająca informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego oraz dowód zapłaty za taką fakturę.

W realiach niniejszej sprawy nie jest przedmiotem sporu, że Strona nie przedstawiła faktury potwierdzającej zakup towarów akcyzowych zharmonizowanych zawierającej informację wystawcy o zawartej w cenie kwocie podatku akcyzowego.

W tym miejscu należy zauważyć, iż to na stronie ciąży obowiązek skompletowania dokumentów niezbędnych do otrzymania zwrotu podatku akcyzowego. Gdyby uznać, że jest inaczej to można byłoby dojść do wniosku, że wystarczającym jest samo złożenie wniosku o zwrot podatku a organ sam ma zgromadzić pozostałe dokumenty. Z takim twierdzeniem trudno się zgodzić.

W aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego wynika, że nastąpiła zapłata podatku akcyzowego na terytorium kraju za wyroby akcyzowe będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej na terytorium kraju członkowskiego. Dołączone do wniosku o zwrot akcyzy faktury potwierdzają jedynie fakt dokonanej sprzedaży przez A. Spółka jawna Skarżącej. Aby można było dokonać zwrotu podatku akcyzowego należało wykazać, iż dla konkretnej dostawy wyrobów akcyzowych ujętych w fakturze sprzedaży, tj. ilości 5481 kartonów po 24 szt. została zapłacona akcyza przez podatnika w żądanej wysokości. Znajdująca się w aktach sprawy faktura sprzedaży wystawiona przez A. nie stanowi takiego dowodu. Faktura powyższa nie zawiera również informacji o wysokości zapłaconej akcyzy na terytorium kraju. W aktach sprawy znajduje się jedynie oświadczenie A. S. z dnia 16 marca, że piwo marki Z. ujęte w przedmiotowych fakturach zostało kupione od producenta Z. Sp. Z o.o. z siedzibą w W.

Zatem fakt nieuzupełnienia wniosku o zwrot podatku akcyzowego o dokument zapłaty akcyzy na terytorium kraju stanowi podstawę dokonania odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w marcu 2007 r. Zapłata akcyzy na terytorium kraju stanowi bowiem podstawową przesłankę ubiegania się o zwrot akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Organ odwoławczy wskazał, iż uprawnienie z art. 60 u.p.a. jest uprawnieniem podatnika i w jego interesie leży prawidłowe udokumentowanie faktu zapłaty akcyzy na terytorium kraju. Organ podatkowy zauważył, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów warunkujących zwrot akcyzy. W orzecznictwie ugruntowana jest teza, że istnieją granice przerzucania ciężaru dowodów na organ przez podatnika. Obowiązek organów podatkowych nie ma charakteru absolutnego i nie oznacza, że w niektórych sytuacjach podatnik zwolniony jest od dowodzenia i wykazywania okoliczności, na które się powołuje lub które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt III Sa/Wa 3341/08).

Odnosząc się do pozostałych warunków umożliwiających zwrot akcyzy w przedmiotowej sprawie, które muszą być spełnione łącznie, Skarżący mimo wezwania, nie przedstawił również potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. DIC wskazał, iż do wniosku o zwrot podatku akcyzowego zostały załączone międzynarodowe samochodowe listy przewozowe nr [...],[...],[...], z których wynika, iż towar został odebrany przez W., który w dokumentach handlowych i transportowych nie został wymieniony jako faktyczny odbiorca towaru. Jednocześnie w aktach sprawy znajdują się jedynie kserokopie pierwszej strony uproszczonych dokumentów towarzyszących bez adnotacji dotyczącej odbioru wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Powyższe wskazuje na niespełnienie warunku zawartego w przepisie § 2 pkt 3 rozporządzenia, tj. potwierdzenia na trzeciej karcie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub kopii dokumentu handlowego, o których mowa w art. 54 ust.1 ustawy, otrzymania przez odbiorcę z państwa członkowskiego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Ponadto Skarżący nie spełnił kolejnego warunku a mianowicie nie posiadał potwierdzenia zapłaty akcyzy lub jej zabezpieczenia w państwie członkowskim przeznaczenia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych - § 2 pkt 4 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r. To również, spowodowało, że organ nie mógł dokonać zwrotu podatku akcyzowego.

Sąd podkreśla, iż Skarżąca składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego spowodowała wszczęcie postępowania podatkowego mającego na celu zbadanie czy zwrot ten jej przysługuje. Sąd wskazuje w tym miejscu, że możliwość żądania zwrotu podatku akcyzowego jest prawem a nie obowiązkiem. Ustawodawca nie nałożył w art. 60 u.p.a. obowiązku występowania o zwrot podatku a jedynie przewidział uprawnienie do występowania o zwrot podatku. Nie można więc stawiać tezy, że zwrot podatku akcyzowego uprawnionemu podmiotowi jest obowiązkiem organu o charakterze absolutnym. Podjęcie przez organ czynności zmierzających do dokonania zwrotu jest uwarunkowane złożeniem prawidłowego wniosku i odbywa się w jego granicach.

Biorąc pod uwagę powyższe, teza stawiana w skardze przez Skarżącą, iż organ na podstawie czynności sprawdzających jest w stanie ustalić, czy na terytorium kraju nastąpiła zapłata akcyzy, w niniejszej sprawie nie może być zaakceptowana przez Sąd.

Sposób postępowania organów podatkowych w sprawie jest wyrazem przestrzegania zasady legalizmu z art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którą wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa. Sprecyzowanie przez ustawodawcę wszystkich powinności podatnika i procedur go wiążących, wraz z dookreśleniem konsekwencji podejmowanych przez niego działań, adekwatnych do ustanowionych obowiązków publicznoprawnych, stanowi przejaw respektowania wymogów zasady zaufania do państwa i prawa, ale również wyraz przestrzegania zasady legalizmu, zgodnie z którą wszystkie organy władzy publicznej działają wyłącznie w granicach i na podstawie prawa. Przywołany przepis Konstytucji zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji organu podatkowego i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Zastosowanie jednej z procedur przewidzianych w podatku akcyzowym ma charakter sformalizowany, skorelowany z uprawnieniami wynikającymi z tej procedury, zatem nie można tej procedury zastąpić innymi, wnioskowanymi czynnościami. Sformalizowany charakter zastosowania wybranej procedury przejawia się m.in. w określonej przez ustawodawcę dokumentacji obrotu. Wynikiem zastosowania procedury jest możliwość skorzystania przez podatnika, pod wskazanymi warunkami, z określonych uprawnień. Tak sformalizowana przez ustawodawcę procedura nie może być zastąpiona innymi czynnościami, podjętymi niezależnie od niej, w różnym czasie (por. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r. sygn. I SA/Gd 1185/98, czy podobnie uchwała NSA z 30 czerwca 2003 r. sygn. FPS 5/03).

W ocenie Sądu organ wydał zaskarżoną decyzję w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, które pozwoliło na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego jak i nie budzącą zastrzeżeń jego ocenę, a w konsekwencji poprawne zastosowanie przepisów prawa materialnego.

Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji