Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 32/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 i  art. 258  par. 1 i 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2,  par. 4  ust. 1 i 3,  par. 21  ust. 1  pkt 1  lit. c,  par. 21  ust. 1  pkt 2  lit. b,  par. 22 i 24
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
article: art. 5  ust. 1  pkt 1,  art. 8  ust. 1,  art. 41  ust. 1 i  art. 146 a  pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku adwokata A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia przyznać adwokatowi A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden 40/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał stronie skarżącej C. D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła adwokata A. B. jako pełnomocnika procesowego z urzędu dla skarżącego.

Wyznaczony z urzędu adwokat przedłożył do akt sprawy opinię z dnia 30 sierpnia 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 8 maja 2017 r. odrzucającego skargę na wyżej oznaczoną decyzję.

W treści pisma procesowego z dnia 3 listopada 2017 r. pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów wynagrodzenia za sporządzenie opinii oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.

Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czyn-ności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administra-cyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (lit. b pkt 2) ust. 1 § 21 Rozporządzenia).

Sprawę ze skargi na bezczynność w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł.

Z przywołanego przepisu § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b Rozporządzenia wynika, że w ramach tej samej jednostki redakcyjnej przewidziane zostały dwie hipotezy, do których zastosowanie mają różne zasady określania wysokości opłaty należnej adwokatowi działającemu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji z urzędu. Pierwsza z nich to sytuacja, w której adwokat (autor opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne) nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stanowi podstawę do żądania wynagrodzenia w wysokości 75% opłaty maksymalnej. Druga hipoteza wynikająca z analizowanego przepisu prawa obejmuje wszystkie sytuacje oprócz rozważanej w ramach pierwszej hipotezy, w ramach których pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadnia żądanie przez niego wynagrodzenia w wysokości 50% opłaty maksymalnej.

Z uwagi na fakt, że w sprawie adwokat, który sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie występował w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić według zasady przyjętej dla drugiej z rozważanych wyżej hipotez, tj. w wysokości 75 % opłaty maksymalnej określonej w Rozporządzeniu – w kwocie 180 zł.

Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 41,40 zł (23% kwoty 180 zł).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 41,40 zł, w łącznej kwocie 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100).

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w § 22 i 24 Rozporządzenia oraz w art.258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.