Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 10/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1, art. 154 par 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 27 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w Radzyniu Podlaskim grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w Radzyniu Podlaskim grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądzić od Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Radzyniu Podlaskim na rzecz J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

J. M. złożył w dniu 3 września 2023r. (ePUAP) – na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w Radzyniu Podlaskim grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w ustawowym terminie skargi na bezczynność w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej tj. projektu organizacji ruchu dla drogi 1250L w wersji elektronicznej. Wyjaśnił, że wniosek złożył 10 lipca 2023r. i termin na udzielenie informacji - zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz.902 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p." upłynął 24 lipca 2023r., jednak Dyrektor ZDP na wniosek nie odpowiedział. W związku z tym skarżący wniósł w dniu 26 lipca 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność, która jednak nie została przekazana do Sądu, choć termin na wykonanie tej czynności wynosił 15 dni, czyli upłynął 9 sierpnia 2023r.

W tej sytuacji skarżący złożył do Sądu 3 września 2023r. wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a. wskazując, że ze względu na to, że sprawy o udostępnienie informacji publicznej powinny być załatwiane niezwłocznie, w terminach skróconych o połowę względem terminów określonych w k.p.a., to również grzywna powinna być nie niższa niż 3% maksymalnego wymiaru.

W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z 6 września 2023r. do nadesłania odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Dyrektor ZDP w zakreślonym terminie tj. 18 września 2023r. nadesłał sporną skargę na bezczynność wnosząc o jej oddalenie. Podniósł, że nie posiada wersji elektronicznej projektu organizacji ruchu drogi powiatowej 1250L i takiej informacji udzielił skarżącemu.

Dyrektor ZDP nie odniósł się natomiast w ogóle do wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia. Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Należy przy tym podkreślić, że grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. – "niezastosowania się do obowiązków" mieści się zatem nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale również zwłoka w jej przekazaniu.

Wniosek J. M. o wymierzenie Dyrektorowi Zarządu Dróg Powiatowych w Radzyniu Podlaskim grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi jego skargi z dnia 26 lipca 2023r. zasługuje na uwzględnienie. Bezspornie skargi tej organ nie przekazał Sądowi w ustawowym terminie tj. do 10 sierpnia 2023r., natomiast jak wynika z akt przesłał ją Sądowi dopiero 18 września 2023r. (skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Lu 157/23). Wniosek o wymierzenie grzywny, mającej – jak podniesiono - charakter prewencyjny, a nie tylko represyjny, zasługiwał zatem na uwzględnienie.

Należy przy tym wyjaśnić Dyrektorowi ZDP, że obowiązek przekazania skierowanej do sądu administracyjnego skargi, złożonej za pośrednictwem organu ma charakter bezwzględny, niezależnie o tego, czy organ podzieli zarzuty skargi i je uwzględni. Przekonanie organu o bezzasadności skargi na bezczynność, nie zwalniało go zatem z obowiązku przekazania skargi Sądowi w ustawowym- 15 dniowym terminie.

W związku z tym, że opóźnienie nie było duże, Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł, a nie - jak domagał się skarżący - w kwocie wynoszącej co najmniej 3% maksymalnej jej wysokości (biorąc pod uwagę przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w roku poprzednim, o czym mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a., maksymalna grzywna wynosiłaby 63 461,15 zł, a więc 3% tej kwoty to 1903,85 zł). Sąd miał na względzie, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem zlekceważenia przez Dyrektora ZDP przepisów u.d.i.p. ani żądania skarżącego, lecz błędnego przekonania, że skoro poinformowano skarżącego o tym, że Dyrektor nie posiada spornej informacji, to skargi na bezczynność nie musi przekazywać Sądowi.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.