Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 136/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Wójta Gminy Tułowice w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia/uchylenia decyzji w sprawie podziału nieruchomości postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić S. D. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 września 2017 r. S. D., powołując się na przepis art. 1 pkt 1 K.p.a., zwrócił się do Wójta Gminy Tułowice o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia/uchylenia decyzji z dnia 22 października 2012 r., która dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej decyzją z dnia 4 grudnia 2001 r. Do ww. pisma załączył kserokopie tych dwóch decyzji.

Wójt Gminy Tułowice, pismem z dnia 4 października 2017 r., nawiązując do obu decyzji i wyjaśniając ich treść, tj. czego one dotyczą, wskazał, że jeśli skarżący uzna, że zawarta informacja nie jest wystarczająca, to wówczas należy doprecyzować wniosek.

Z kolei, S. D. pismem z dnia 20 października 2017 r. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy Tułowice, żądając przeprowadzenia przez Sąd kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w datach wydania tych decyzji oraz dokonania oceny prawidłowości wyjaśnienia udzielonego przez organ.

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie, przedstawiając treść wniosku skarżącego oraz przywołując stanowisko zawarte w piśmie z dnia 4 października 2017 r. Jednocześnie Wójt stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca bezczynność organu.

Zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału tut. Sądu z dnia 14 listopada 2017 r., skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że przed wniesieniem skargi z dnia 20 października 2017 r. na bezczynność Wójta Gminy Tułowice wyczerpał - jako strona skarżąca - tryb ponaglenia z art. 37 K.p.a. i w tym celu wezwał skarżącego o nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi. Skarżący został też pouczony o skutkach prawnych nieusunięcia w terminie braków formalnych skargi. Ponadto, skarżący został też wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność w kwocie 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.

Opisane wyże wezwania Sądu skarżący otrzymał w dniu 17 listopada 2017 r.

Skarżący uiścił wpis w terminie. Natomiast w piśmie z dnia 21 listopada 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie w przedmiocie ponaglenia, skarżący powielił treść swojego pisma z dnia 12 września 2017 r., nawiązał do stanowiska organu zawartego w piśmie z dnia 4 października 2017 r., uznając, że sprawę wniosku skarżącego organ zlekceważył i "zamiótł pod dywan". Oświadczył, że skarga czyni zadość wezwaniu Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. i jest uzasadniona w świetle przepisów ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych i innych ustaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a także dokonuje oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. jeśli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1), a jeżeli nie ma takiego organu wyższego stopnia - do organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 2).

W niniejszej sprawie, na mocy zarządzenia tut. Sądu z dnia 14 listopada 2017 r., skarżący został zobowiązany do nadesłania w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi - kopii (odpisu) ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 K.p.a. Skarżący odpowiadając na ww. wezwanie pismem z dnia 21 listopada 2017 r., nie nadesłał żądanego przez Sąd ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Dostrzec też trzeba, iż treść tego pisma potwierdza, że skarżący nie wnosił ponaglenia do organu wyższego stopnia.

Reasumując, powtórzyć przyjdzie, że w przypadku skargi na bezczynność organu pierwszej instancji, stosownie do przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a., skarżący przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego winien wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia, według art. 37 § 3 pkt 1 K.p.a.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 K.p.a., a zatem w tej sytuacji wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne, gdyż stoi w sprzeczności z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a.

Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.

Odrzucenie skargi w tej sprawie skutkuje zwrotem uiszczonego wpisu, co orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.