Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SO/Wa 22/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej postanawia odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

W. A., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta [...] z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej.

W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji wniósł o jego odrzucenie wskazując, że z treści wniosku wynika, iż pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję wydaną w I instancji przez Komendanta [...]. Ponadto poinformował, że pełnomocnik strony wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Komendanta [...].

Postanowieniem z dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. VI SO/Wa 11/22 odrzucił wniosek o skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta [...] z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej uznając, iż jest to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie skargi na orzeczenie organu I instancji, a zatem jest on niedopuszczalny.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt II GZ 212/23 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Podniósł, że w związku z istotnymi wątpliwościami co do identyfikacji właściwego przedmiotu zaskarżenia, do którego odnosi się wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi konieczne jest ostateczne wyjaśnienie woli wnioskodawcy w drodze wezwania go do usunięcia braku formalnego wniosku przez precyzyjne określenie przedmiotu zaskarżenia.

Ponownie rozpoznając sprawę, której nadano sygn. akt VI SO/Wa 22/23, w związku z zaleceniami zawartymi w ww. postanowieniu NSA z dnia 27 czerwca 2023 r., Sąd pismem z dnia 6 września 2023 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 5 września 2022 r., pod rygorem jego odrzucenia poprzez precyzyjne określenie przedmiotu zaskarżenia, albowiem przedmiot ten pozostaje w bezpośrednim i nierozerwalnym związku treściowym z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W piśmie z dnia 18 września 2023 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu I instancji Komendanta [...] wydana [...] września 2021 r. nr [...] co do cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej w celu sportowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm., dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Przepis art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Treść złożonego w niniejszej sprawie pisma z dnia 18 września 2023 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 6 września 2023 r. o sprecyzowanie określenia przedmiotu zaskarżania nie pozostawia wątpliwości, że dotyczy on wydanej w I instancji decyzji Komendanta [...] z dnia [...] września 2021 r. nr [...].

W związku z powyższym uznać należy, że pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 5 września 2022 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję organu I instancji, tj. Komendanta [...] z dnia [...] września 2021 r. nr [...].

Zatem stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, która jest niedopuszczalna.

Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 1 k.p.a.). Powyższe współgra z ogólną zasadą postępowania administracyjnego, wynikającą z art. 15 k.p.a., tj. zasadą jego dwuinstancyjności. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu.

Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia 3 listopada 2021 r. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2021 r., na skutek którego, Komendant Główny Policji wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.

W związku z powyższym skarżący zastosował wyżej opisaną ogólną zasadę postępowania administracyjnego, jednakże w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że skarżący działa przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować skarżącego, ma obowiązek działania w jego imieniu i na jego rzecz z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a skarżący jako mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego. Zaniedbania profesjonalnego pełnomocnika, nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych.

Mając na uwadze zalecenia wskazane w postanowieniu NSA z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. akt II GZ 212/23 Sąd ponownie rozpoznając sprawę wezwał pełnomocnika skarżącego do precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia. Podnieść należy, że pełnomocnik skarżącego niejednokrotnie, także w piśmie z dnia 18 września 2023 r., będącym odpowiedzią na ww. wezwanie Sądu wskazał decyzję organu I instancji.

W związku z powyższym Sąd uznał zatem, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jak również uznał za niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, gdyż wobec braku możliwości zaskarżenia do sądu decyzji organu pierwszej instancji termin ten nie mógł rozpocząć biegu.

Z powyższych względów Sąd uznał złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi za niedopuszczalny i na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.