Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 802/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2024-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3,
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 czerwca 2024 r., nr SKO.40.992.2024.dr w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. Sp. z o.o. w O. (zwana dalej stroną skarżącą) - reprezentowana przez adwokata P. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 27 czerwca 2024 r., nr SKO.40.992.2024.dr w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 19 września 2024 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez:

- złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi,

- wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej zwanej "p.p.s.a.", że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedłożenie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np. aktualnego, pełnego odpisu z KRS lub odpisu z KRS aktualnego na dzień wniesienia skargi,

- podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i w tym celu wskazanie, jaka wysokość nałożonej kary jest kwestionowana.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie 8 października 2024 r., a pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił braki formalne skargi w terminie (nadał pismo przewodnie przesyłką pocztową 15 października 2024 r.) i wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia to kwota 560 zł.

W związku z powyższym na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 24 października 2024 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.

Wezwanie to zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 12 listopada 2024 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por. karta nr 22 akt sądowych).

Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął w sprawie bieg 13 listopada 2024 r. i zakończył się bezskutecznie wraz z upływem 19 listopada 2024 r., który to dzień był wtorkiem. Strona skarżąca nie uiściła jednak wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z 2 grudnia 2024 r. (por. karta nr 23 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona brak fiskalny w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponieważ skarga nie została opłacona, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis ten - stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) - wynosi w niniejszej sprawie - 100 zł.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł został wysłany za pośrednictwem operatora pocztowego na adres pełnomocnika i pod tym adresem w sposób prawidłowy doręczony - 12 listopada 2024 r. Wyznaczony przez Sąd termin siedmiu dni do dokonania żądanej czynności upłynął zatem 19 listopada 2024 r. W zakreślonym terminie, strona skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi i jej nie opłaciła.

Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że tut. Sąd w zaistniałych okolicznościach sprawy, tj. wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika strony skarżącej, przy jednoczesnym wykazaniu się przez niego właściwym pełnomocnictwem do działania w jej imieniu - nie miał obowiązku ponownego wzywania do uiszczenia tego wpisu bezpośrednio strony skarżącej. Obowiązek taki dla Sądu powstaje jedynie w sytuacji, gdy skarga do sądu administracyjnego została podpisana przez pełnomocnika strony, który w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku skargi i nie wykazał się upoważnieniem do działania w imieniu strony, którą zamierzał reprezentować. Naczelny Sąd Administracyjny sformułował bowiem tezę, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 i w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 21 października 2011 r., sygn. akt: I FSK 1397/11; z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2634/11; z 5 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3634/13; z 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 557/14; z 29 maja 2018 r., sygn. akt I FZ 85/18; z 15 lutego 2019 r., sygn. akt II OZ 78/19; z 14 sierpnia 2024 r., sygn. akt II FZ 52/24, orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.