Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 294/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1 w zw z art. 131
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. polegającą na braku złożenia propozycji służby postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

M. D. (dalej jako strona lub skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej jako organ lub w skrócie Dyrektor IAS) wyrażającą się w braku złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej w Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm., dalej jako ustawa wprowadzająca K.A.S. lub w skrócie u.p.w.K.A.S.). Zdaniem skarżącej Dyrektor IAS miał do dnia 31 maja 2017 r. obowiązek prawny wręczenia jej propozycji służby na podstawie przepisów ustawy wprowadzającej K.A.S., a brak realizacji tego obowiązku jest trwaniem w nieuzasadnionej prawnie i niepożądanej bezczynności.

Dyrektor IAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, iż wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie u.p.p.s.a.), zarówno z powodu braku przedmiotu zaskarżenia, jak również z uwagi na okoliczność, że została ona wniesiona przez osobę, której ustawa szczególna nie przyznała legitymacji skargowej. Podniesiono dalej, iż z analizy art. 165 ust. 7 u.p.w.K.A.S. nie można wywieść, iż Dyrektor IAS był zobowiązany do przedstawienia na piśmie propozycji pracy wszystkim pracownikom, a propozycji służby wszystkim funkcjonariuszom. Zdaniem organu przedłożenie w dniu 23 maja 2017 r. skarżącej propozycji pracy mieściło się w ramach uprawnień ustawowo przyznanych pracodawcy i stanowiło wykonanie dyspozycji zawartej w normie art. 165 ust. 7 u.p.w.K.A.S. Z tego powodu nie uprawnione jest żądanie przedłożenia skarżącej drugiej, alternatywnej propozycji. Żądanie to należy ocenić jako pozbawione podstaw prawnych i w tej sytuacji, zdaniem organu, nie ma przedmiotu zaskarżenia, a tym samym brak jest przedmiotu podlegającego kontroli sądu, co oznacza, że nie ma również kognicji sądu w przedmiocie orzekania w sprawie bezczynności Dyrektora IAS w zakresie wskazanym w skardze.

Dodatkowo Dyrektor IAS podniósł, że w żadnym z przepisów ustawy wprowadzającej K.A.S. ustawodawca nie wyposażył funkcjonariusza w narzędzie prawne umożliwiające mu zakwestionowanie woli pracodawcy wyrażającej się w nieprzedstawieniu mu propozycji służby, a wobec tego skargę należy uznać za niedopuszczalną również z tego powodu, iż skarżąca nie posiada legitymacji do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego.

Sądowi z urzędu wiadomym jest, że przed tut. Sądem zawisła w dniu 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 475/17, sprawa ze skargi skarżącej przeciwko Dyrektorowi IAS na pismo z dnia 19 maja 2017 r., znak sprawy: [...], w przedmiocie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej. Nieprawomocnym postanowieniem z dnia 25 września 2017r. przedmiotowa skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. z uwagi na to, że zakwestionowane pismo nie podlega właściwości sądów administracyjnych. Od powyższego postanowienia wywiedziona została skarga kasacyjna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postepowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postepowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania. Tak rozumiana przyczyna prejudycjalna zawieszenia zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie oznaczonej sygn. akt IV SA/Wr 475/17, toczącego się przed tut. Sądem , a którego przedmiotem jest skarga strony na propozycję Dyrektora IAS z dnia 19 maja 2017 r., nr [...], doręczoną skarżącej w dniu 23 maja 2017 r., określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku starszego kontrolera skarbowego, zaliczanym do grupy stanowisk specjalistycznych w służbie cywilnej. Prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie głównej, przesądzające kwestię czy w sprawie mamy do czynienia z decyzją administracyjną lub innymi aktami lub czynnościami w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a., stanowi niewątpliwie prejudykat dla rozstrzygnięcia w sprawie bezczynności tego samego organu polegającej na braku złożenia skarżącej propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej.

Sąd postanowił zatem zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego oznaczonego sygn. akt IV SA/Wr 475/17, gdyż orzeczenie zapadłe w tamtej sprawie będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.