Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 188/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz H. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] grudnia 2023r. (data wpływu do organu) H. M. (Skarżąca), obywatelka [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

Z akt administracyjnych przedstawionych Sądowi wynikają następujące okoliczności:

W dniu [...] października 2022 r. Skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

W dniu [...] sierpnia 2023r. do organu wpłynął dokument pełnomocnictwa, udzielonego Y. Y. przez Skarżącą. Pełnomocnictwo obejmowało: uzyskanie pozwolenia na pobyt stały i pracę, uzyskanie karty pobytu oraz składanie wszelkich oświadczeń związanych z realizacją ww. spraw.

W dniu [...] listopada 2023 r. do Wojewody [...] wpłynęło ponaglenie na niezałatwienie sprawy w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pismo to zostało sporządzone w imieniu Skarżącej przez Y. Y., nie zostało jednak opatrzone własnoręcznym podpisem.

Pismem z [...] grudnia 2023r. Skarżąca osobiście wywiodła skargę na bezczynność Wojewody [...], wnosząc o:

1. stwierdzenie bezczynności Wojewody [...],

2. stwierdzenie, że bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. zobowiązanie organu do wezwania na osobiste stawiennictwo,

4. zobowiązanie Wojewody [...] do wydania decyzji,

5. przyznanie od organu kwoty [...]zł.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku przewlekłości czy bezczynności organu w sprawie administracyjnej, strona, przed wniesieniem skargi obowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 k.p.a.

Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. tego artykułu przewidziano, że ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Tym samym, skargę do sądu administracyjnego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać wyczerpanie odpowiednich środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dla uznania wyczerpania środków zaskarżenia, wystarczające jest wykazanie przez skarżącego, że przed jej wniesieniem złożył do organu administracji ponaglenie. Przy ocenie dopuszczalności skargi nie ma znaczenia sposób rozpoznania ponaglenia. Brak uprzedniego wniesienia do organu administracji ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z 28 października 2016 r., I OSK 125/15 – dostępne na stronie internetowej:www.nsa.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.

Jednocześnie ustawodawca w art. 63 § 1-3 k.p.a. zawarł kolejny wymóg formalny, warunkujący skuteczne wniesienie ponaglenia. Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 63 § 1 k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania) mogą być wnoszone m.in. pisemnie, przy czym w myśl § 3 cyt. przepisu, podanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. Z przywołanych norm prawnych wynika jasno, iż podanie (w tym także ponaglenie) wniesione pisemnie winno być podpisane przez wnoszącego, przez co należy rozumieć umieszczenie własnoręcznego podpisu przez tę osobę pod treścią takiego dokumentu. Na znajdującym się w aktach administracyjnych piśmie z [...] listopada 2023r., stanowiącym ponaglenie do rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, nie sposób doszukać się własnoręcznego podpis. Ponaglenie nie zostało podpisane przez Skarżącą ani też przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika.

W tej sytuacji należało przyjąć, że ponaglenie nie wywarło skutków procesowych, jakie ustawa normalnie wiąże z jego skutecznym wniesieniem. Powyższe koresponduje z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wprost stwierdza się, że skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego – tylko takie ponaglenie daje stronie możliwość wniesienia skargi do sądu (vide: wyrok NSA z 26.01.2021 r., II OSK 2203/20 – dostępne na stronie jw.).

Prowadzi to do wniosku, że Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w zakresie skargi na bezczynność organu, gdyż przed złożeniem skargi do sądu nie wniosła ponaglenia w sposób respektujący unormowanie zawarte w art. 63 § 1 i 3 k.p.a.

W związku z powyższym sąd uznał, że wniesienie skargi na bezczynność organu było niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na brak poprzedzenia jej ponagleniem.

W tym stanie rzeczy skarga na bezczynność Wojewody Kujawsko-Pomorskiego jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na względzie sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił skargę.

O zwrocie wpisu sądowego od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.