Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1164/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1, art. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi K. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PPHU "[...]" z siedzibą w R. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Lekarza Weterynarii na rzecz skarżącego K. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PPHU "[...]" kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2013r. znak [...], na podstawie której ww. organ po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPHU "K." K. L. od decyzji Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. umarzającej postępowanie wszczęte na skutek wniesienia przez K. L. wniosku z dnia 10 września 20102r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...] lipca 2012r. – orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i orzekając co do istoty sprawy odmówił uchylenia decyzji Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...] lipca 2012r.

Przedmiotowa decyzja wydana została w postępowaniu w toku którego ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

W dniu [...] marca 2012r. Graniczny Lekarz Weterynarii w G., po rozpoznaniu zgłoszenia dokonanego przez I. sp. z o.o przesyłki konopi chińskich do kontroli weterynaryjnej, wydał decyzje nr [...] skierowaną do ww. spółki na podstawie której wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia przesyłki i nakazał poddać ją przetworzeniu do celów innych niż spożycie przez zwierzęta lub ludzi tj. na olej techniczny w terminie 30 dni od uprawomocnienia się decyzji.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. L., w rezultacie którego Główny Lekarz Weterynarii uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Graniczny Lekarz Weterynarii w G. w dniu [...] lipca 2012r. wydał decyzję nr [...] skierowaną do I. sp. z o.o, na podstawie której wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia przesyłki z paszowego na techniczny tj, nakazał ją poddać przetworzeniu na olej techniczny i makuch na cele energetyczne.

Powyższa decyzja stała się ostateczną w administracyjnym toku instancji.

W dniu 11 września 2012r. do Granicznego Lekarza Weterynarii w G. wpłynął wniosek K. L. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzja na podstawie art.145§1 pkt.4 kpa.

W rezultacie wznowionego postępowania, po postanowieniu instancyjnym Głównego Lekarza Weterynarii, Graniczny Lekarz Weterynarii w G. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. mocą której umorzył wznowione postępowanie wskazując, że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony przez podmiot do tego nieuprawniony. Graniczny Lekarz Weterynarii w G. ww. decyzji zajął stanowisko, że stroną toczącego się postępowania jest podmiot, który w dniu 8 marca 2012r. zgłosił do weterynaryjnej kontroli granicznej przesyłkę zawierającą ziarno konopi chińskiej, czyli spółka I., a nie K. L.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył K. L., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponowne przeprowadzenie postępowania w zakresie badania przesyłki ziarna konopi chińskich oraz wydanie decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu paszowego.

Zaskarżoną decyzja z dnia [...] marca 2013r. Główny Lekarz Weterynarii uchylił decyzję Granicznego Lekarza Weterynarii w G. z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] i orzekając co do istoty sprawy- odmówił uchylenia decyzji Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...] lipca 2012r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Lekarz weterynarii wskazał, że Graniczny Lekarz Weterynarii w G. po stwierdzeniu, że nie zachodzi przyczyna wznowienia wskazana w art.145§1 pkt.4 kpa, niesłusznie umorzył decyzją nr [...] postępowanie w sprawie na podstawie art.105 kpa. W rozstrzygnięciu tym Graniczny Lekarz Weterynarii, zgodnie z art.151§1 pkt.1 kpa winien odmówić uchylenia decyzji własnej z dnia [...] lipca 2012r. nr [...].

W takiej sytuacji Główny Lekarz Weterynarii jako organ II instancji skorzystał z uprawnień reformatoryjnych, orzekając jak w sentencji wydanej decyzji.

Odnosząc się do kluczowego zagadnienia strony postępowania, Główny Lekarz Weterynarii stwierdził, że I. sp z o.o słusznie została uznana za osobe działającą we własnym imieniu i na własną rzecz, ponieważ nie była podmiotem umocowanym do działania w imieniu i na rzecz K. L. w zakresie czynności podejmowanych przed organami Inspekcji Weterynaryjnej.

Powyższe, zdaniem organu, oznacza, że nie doszło do wypełnienia przesłanki o której mowa w art.145§1 pkt.4 kpa bowiem K. L. nie był stroną toczącego się przed Granicznym Lekarzem Weterynarii w G. postępowania.

Skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. L. jako prowadzący działalność gospodarczą po nazwą PPHU "K."/ dalej określany jako " skarżący"/.

W treści skargi, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, skarżący podniósł zarzut naruszenia art.145§1 pkt.4 kpa poprzez nieznanie skarżącego za stronę w toczącym się postępowaniu i wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organy z naruszeniem art.5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego odmówiły mu przyznania statusu strony w postępowaniu. W jego ocenie dokonane przez organy ustalenia nie uzasadniały przyjęcia, że stroną w sprawie jest firma I., która jest jego stałym pełnomocnikiem i przedstawicielem w sprawach celnych i dokonywanych w jego imieniu odpraw celnych. Przyjęte przez organy weterynaryjne stanowisko jest oderwane od stanu faktycznego dotyczącego zgłoszonego towaru, który skarżący zakupił i aktualnie go składuje.

Ponadto skarżący podniósł, że organy poprzez nieznanie go za stronę, uchylają się od merytorycznego załatwienia sprawy, a mianowicie niewłaściwego wykonania ciążących na nich obowiązkach związanych z przeprowadzonymi czynnościami celnymi.

Nie uznanie skarżącego za stronę postępowania pozbawiło go możliwości skorzystania z praw wskazanych w art.10 kpa. Błędy popełnione podczas czynności kontrolnych, organ starał się przysłonić późniejszym swoim postępowaniem i skupianiem uwagi uczestników postępowania na braku zdolności występowania skarżącego jako strony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji, w szczególności podkreślając, że organy wzywały i skarżącego i firmę I. do uzupełnienia danych dotyczących przedłożonego pełnomocnictwa. Firma I. w piśmie wyjaśniającym wątpliwości dot. pełnomocnictwa jednoznacznie stwierdziła, że nie dysponowała pełnomocnictwem do działania przed organami Inspekcji Weterynaryjnej. Nie zostały zatem spełnione wymagania o których mowa w art.5 ust.4 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) – dalej: "ppsa".

W ocenie Sądu wniesioną skargę należało uwzględnić z uwagi na istotne uchybienia organu popełnione w toku prowadzonego postępowania administracyjnego co w konsekwencji miało wpływ na wynik podjętego rozstrzygnięcia. Organ administracyjny w sposób niepełny ustalił bowiem stan faktyczny sprawy co nakazuje uznać zasadnicze twierdzenia organu za co najmniej przedwczesne.

Powyższa konstatacja wynika z sądowej kontroli przebiegu i wyników nadzwyczajnego postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie wznowieniowym, którego końcowe rozstrzygnięcie było przedmiotem rozpoznania Sądu.

Organy uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie podnoszą, że w toku postępowania prowadzonego w związku ze zgłoszeniem przesyłki zarejestrowanej w Granicznym Inspektoracie Weterynarii w G. pod nr [...] w dniu 8.03.2012r. nie został złożony żaden oryginalny dokument zawierający pełnomocnictwo czy też upoważnienie udzielone przez skarżącego K. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą PPHU K. wobec I. sp. z o.o do reprezentowania mocodawcy przed organami Inspekcji Weterynaryjnej, czy też w ramach granicznej kontroli weterynaryjnej.

W ocenie organów kontroli weterynaryjnej, powyższe jest bezsporne wobec jednoznacznej treści oświadczenia I. z dnia 27.06.2012r. cyt." nie dysponowaliśmy pełnomocnictwem do działania przed organami Inspekcji Weterynaryjnej" oraz pozostałego materiału dowodowego. Organy weterynaryjne eksponują, że do akt sprawy złożono jedynie nie potwierdzoną za zgodność z orginałem kopię upoważnienia nr 3/2010 z dnia 20.01.2010r. o treści nie zawierającej upoważnienia w zakresie reprezentacji mocodawcy przed organami Inspekcji Weterynaryjnej, czy też w ramach granicznej kontroli weterynaryjnej.

W ocenie Sądu powoływane twierdzenia organów Inspekcji weterynaryjnej trzeba uznać co najmniej za przedwczesne.

W tym miejscy wyjaśnić trzeba, iż zagadnienie reprezentacji podmiotów praw i obowiązków z zakresu prawa celnego przed organami celnymi uregulowane jest w przepisach dotyczących przedstawicielstwa w sprawach celnych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady EWG nr 2913 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC) /Dz.Urz. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm./ na warunkach określonych w art. 64 ust. 2 i z zastrzeżeniem przepisów przyjętych w ramach art. 243 ust.2 lit. b) każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego. Przedstawicielstwo może być bezpośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz innej osoby (rodzaj przedstawicielstwa wynikającego z oświadczenia woli), lub pośrednie – jeżeli przedstawiciel działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. Zgłaszającym jest natomiast osoba, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu (przedstawiciel pośredni lub przedsiębiorca wykonujący czynności samodzielnie) lub osoba, w której imieniu dokonywane jest zgłoszenie celne (osoba reprezentowana przez przedstawiciela bezpośredniego). Obowiązkiem przedstawiciela jest zgłoszenie organowi celnemu, że działa na rzecz innej osoby, tj. określenie czy przedstawicielstwo ma charakter bezpośredni, czy pośredni oraz posiadania stosownego upoważnienia.

Mając powyższe na względzie należy wskazać na okoliczności, które należy uznać za nieprawidłowe w działaniu organów.

Mianowicie w dniu 10.09.2012r. został złożony oryginalny dokument pełnomocnictwa udzielonego I. sp. z o.o przez K. L. datowany na 20.01.2010r. z treści którego wynika, że skarżący udziela pełnomocnictwa firmie I. do reprezentowania skarżącego przed organami kontroli weterynaryjnej w G. i G. w sprawach związanych z prowadzeniem granicznej kontroli weterynaryjnej. Pełnomocnictwo powyższe, zgodnie z jego treścią, ma charakter bezterminowy i bezpośredni. Jednocześnie w odwołaniu z dnia 3.01.2013r. od decyzji Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...].12.2012r. I. podniosła, że orginał odpowiedniego pełnomocnictwa udzielonego ww. firmie przez K. L. do reprezentowania go przed organami kontroli weterynaryjnej został złożony w dniu 11.09.2012r. na ręce pracownika prowadzącego sprawę zgłoszenia przesyłki konopi chińskich z dnia 8.03.2012r.. I. odmówiono potwierdzenia przyjęcia oryginału pełnomocnictwa, twierdząc, że zostanie ono złożone w segregatorze, w którym znajdują się orginały pełnomocnictw dotyczących ww. firmy. Pracownik organu miał ponadto stwierdzić, że pełnomocnictwo zostanie użyte w momencie koniecznym dla sprawy.

Organ odnosząc się do tych twierdzeń uznał w zaskarżonej decyzji, że przedmiotowe pełnomocnictwo było pełnomocnictwem złożonym w innej sprawie, dotyczącej zgłoszenia kolejnej przesyłki. I. nie przedstawiła tego pełnomocnictwa na etapie ponownego rozpatrzenia sprawy przez Granicznego Lekarza Weterynarii, mimo że była do tego wzywana. W tej sytuacji organ uznał, że nie zostały spełnione wymagania o których mowa w art.5 ust.4 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a zatem słusznie I. została uznana za osobę działającą we własnym imieniu i na własną rzecz, ponieważ nie była podmiotem umocowanym do działania w imieniu i na rzecz K. L. w zakresie czynności podejmowanych przed organami Inspekcji Weterynaryjnej. Powyższe jednocześnie oznacza, że nie doszło do wypełnienia przesłanki o której mowa w art.145§1 pkt.4 kpa, bowiem K. L. nie był stroną toczącego się przed Granicznym Lekarzem Weterynarii w G. postępowania.

Tego rodzaju stwierdzenia i kwalifikacje zostały podjęte przez organ dowolnie, całkowicie arbitralnie, bez dokonania jakichkolwiek czynności weryfikujących te twierdzenia zgodnie z zasadami prowadzenia czynności w ramach wznowionego postępowania administracyjnego.

Organ powinien mieć świadomość, że prowadził postępowanie administracyjne w trybie wznowieniowym, którego przedmiotem, stosownie do art.149§2 kpa było ustalenie:

1/ czy postępowanie w którym zapadła ostateczna decyzja Granicznego Lekarza Weterynarii w G. nr [...] z dnia [...].07.2012r., było dotknięte wadliwością wskazaną przez skarżącego tj. z art.145§1 pkt.4 kpa

2/ przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozstrzygniętej ww. decyzja ostateczną

Zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny i orzecznictwa, prowadząc postępowanie w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu, w którym zapadła decyzja ostateczna. Ponadto uznając, że sprawa wznowienia postępowania jest sprawą administracyjną, należy przyjąć, że postępowanie wznowieniowe powinno być prowadzone według przepisów o postępowaniu przed organem I instancji.

Odnosząc powyższe zasady do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że organy nie przedsięwzięły czynności zmierzających do ustalenia, czy i na jakim etapie postępowania w sprawie zostało przedłożone pełnomocnictwo datowane na 20.01.2010r. do działania w imieniu skarżącego przez firmę I. przed organami kontroli weterynaryjnej.

W szczególności organy powinny wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień w tym przedmiocie, dokonać odpowiednich ustaleń w dokumentach Granicznego Lekarza Weterynarii w G. w zakresie dokumentacji dotyczącej firmy I., w zakresie jej twierdzeń o złożeniu powyższego pełnomocnictwa.

Dopiero tego rodzaju ustalenia mogą doprowadzić do uprawnionego stwierdzenia, czy zostało przedłożone w postępowaniu dotyczącym przesyłki konopi chińskich, pełnomocnictwo spełniające wymogi art.5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Bez powyższej weryfikacji dowodowej tych okoliczności, twierdzenia, że "prawidłowe" pełnomocnictwo zostało złożone do innego zgłoszenia, jest obarczone wadą dowolności i nie może stanowić podstawy prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiocie statusu skarżącego w postępowaniu dotyczącym przesyłki konopi chińskich.

W ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą zobowiązane do zastosowania się do wytycznych i wskazań zawartych w treści niniejszego uzasadnienia.

Reasumując zatem powyższe rozważania, w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, stan faktyczny sprawy został przez organy administracyjne ustalony w sposób niepełny, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego stwierdzając naruszenie art.145§1 pkt.1 lit."c" p.p.s.a, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, orzekając o tym w pkt.1 wyroku.

Orzeczenie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji wynika z art.152 p.p.s.a / pkt.2 wyroku/.

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art.200, art.205§2 p.p.s.a w zw. z §14 ust.2 pkt.1 lit.c rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / pkt.3 wyroku /.