Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 671/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1094
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  oceny oddziaływania na środowisko (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Brotkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi T. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] 2024 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] ustalił na wniosek [...] Sp. z o.o. [...] środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji termicznego przekształcania odpadów [...]", planowanego do realizacji w pobliżu skrzyżowania ulicy [...] i [...] [...], na terenie niezabudowanych działek ewidencyjnych nr: [...] obręb [...].

Odwołanie od powyższej decyzji złożyło T. (dalej jako: "skarżący"). Zarzuciło w nim organowi, że zlekceważył wniosek skarżącego o wezwanie inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko o informacje na temat postępowania ze znajdującymi się w tzw. żużlu niedopałami i przeciwdziałania zagrożeniom związanym z występowaniem niedopałów w pozostałościach ze spalania odpadów. Skarżący zwrócił uwagę, że w ramach inwestycji nie przewidziano instalacji do sezonowania i frakcjonowania żużla. Oznacza to, że w związku z brakiem w [...] takich instalacji prowadzonych przez podmioty zewnętrzne, tzw. żużel będzie musiał być zagospodarowany nielegalnie, np. w ramach pseudorekultywacji odpadami. Skarżący wskazał, że informację o udzieleniu odpowiedzi przez inwestora, bez kopii pisma, otrzymał on [...].2024 r., a zatem dzień przed wydaniem decyzji. Tym samym skarżący, jak i inne strony uczestniczące w postępowaniu, nie miał możliwości zapoznania się z pismem i ewentualnej reakcji na nie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] 2024 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniło, że teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie, jest objęty postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] 2011r. (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. nr [...] z dnia [...] 2011r., poz. [...]). Zgodnie z pismem Architekta Miejskiego z dn. [...].2023r. [...], w sprawie zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działki nr [...], położone są w całości w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1 P/U, o przeznaczeniu podstawowym - "przemysł, usługi", przeznaczeniu dopuszczalnym - "magazyny, składy, rzemiosło", "adaptacja bocznicy kolejowej". Według organu opiniującego zgodność przedsięwzięcia z planem miejscowym, inwestycja będzie zgodna z ustaleniami ww. planu w zakresie funkcji, przy spełnieniu wszystkich zawartych w przedmiotowym planie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W piśmie wyjaśnia się również, że zgodność inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzygana jest na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.

Powyższe informacje świadczą, zdaniem Kolegium, o tym że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium wskazało następnie, że planowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako zawsze znacząco oddziałujące na środowisko na podstawie § 2 ust 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm. - dalej rozporządzenie), tj. instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznego przekształcania odpadów, krakingu odpadów, fizykochemicznej obróbki odpadów (proces D9 unieszkodliwiania odpadów wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach), mające wydajność nie mniejszą niż 1001 dziennie, z wyłączeniem instalacji do odzysku odpadów będących biomasą w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 24 września 2020 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Dodatkowo, inwestor zakwalifikował przedsięwzięcie jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, na podstawie § 3 ust 1 pkt 37, pkt 54 lit b i pkt 82, rozporządzenia. Przedsięwzięcie zostało szczegółowo scharakteryzowane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, oraz raporcie o oddziaływaniu na środowisku, uzupełnianym w toku postępowania. Ogólnie rzecz ujmując, polega ono na budowie instalacji termicznego przekształcania odpadów w celu odzysku energii. Paliwem w instalacji będą zmieszane odpady komunalne oraz odpady komunalne przetworzone mechanicznie. Odzyskana energia w postaci ciepła będzie służyła do zasilania miejskiej sieci ciepłowniczej, a energia elektryczna wyprowadzona zostanie do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Instalacja ma stanowić domknięcie układu gospodarki odpadów miasta i okolic [...] oraz podstawowe źródło ciepła dla miejskiej sieci ciepłowniczej.

Kolegium, powołując się na ustalenia RDOŚ stwierdziło, że wykonana analiza rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu wykazała, że eksploatacja instalacji przy uwzględnieniu tła zanieczyszczeń oraz oddziaływań skumulowanych, nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu ani wartości odniesienia.

Przeprowadzona analiza uciążliwości akustycznej dotycząca funkcjonowania zakładu, uwzględniająca oddziaływanie skumulowane, nie wykazała, aby jego eksploatacja spowodowała przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Izofony normatywne LAcqD = 55 dB i LAcqN= 45 dB nie obejmują swoim zasięgiem terenów mieszkaniowo-usługowych.

SKO wywiodło, że biorąc pod uwagę zakres przedsięwzięcia, w tym wielostopniowy układ oczyszczania spalin z procesu termicznego przekształcania odpadów oraz pozostałe urządzenia ochrony powietrza dedykowane innym źródłom emisji, nie przewiduje się, aby jego realizacja istotnie wpłynęła na pogorszenie się aktualnego stanu jakości powietrza.

Przedsięwzięcie zostanie usytuowane w znacznej odległości od terenów zwartej zabudowy mieszkaniowej, w otoczeniu zabudowy przemysłowej, infrastrukturalnej, energetycznej i kolejowej.

Realizacja inwestycji wymaga usunięcia drzew i krzewów stanowiących m.in. potencjalne siedliska lęgowe ptaków. Dlatego, celem wyeliminowania zagrożenia śmiertelności dla gatunków chronionych stwierdzono potrzebę prowadzenia wycinki poza okresem lęgowym ptaków. W związku z wycinką drzew i krzewów wprowadzone zostaną nasadzenia zastępcze oraz zamontowane skrzynki lęgowe dla ptaków, celem odtworzenia potencjału siedliskowego.

W opinii RDOŚ opartej na analizie przedłożonej dokumentacji, realizacja i eksploatacja inwestycji nie będzie skutkować niekorzystnym wpływem na środowisko przyrodnicze i krajobraz, a przyjęte działania minimalizujące wyeliminują zidentyfikowane zagrożenia względem stwierdzonych elementów środowiska przyrodniczego. Przedsięwzięcie nie należy do kategorii zakładów wymienionych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. z 2016 r. póz. 138 t.j.). Inwestycja, z uwagi na swój rodzaj i charakter, będzie związana z emisją gazów cieplarnianych do atmosfery w niewielkim zakresie.

Kolegium stwierdziło, że przedłożony raport realizuje wymogi art. 66 ust 1 pkt 5 u.i.o.ś.

Inwestor w złożonym raporcie oddziaływania na środowisko przedstawił i przeanalizował warianty przedsięwzięcia ze względu na stosowaną technologię oczyszczania spalin (str. 70-77 raportu, str. 204-211 raportu):

1) "wariant inwestorski"- technologia rusztowego spalania odpadów z technologią oczyszczania spalin wykorzystującą reagent wapniowy Ca(OH)2

2) "wariant alternatywny" - technologia rusztowego spalania odpadów z technologią oczyszczania spalin wykorzystującą reagent sodowy NaHCOs (bikarbonat).

Analiza raportu wskazuje, że różnica technologiczna wynika z zastosowania w wariancie alternatywnym odmiennego niż w przypadku wariantu inwestorskiego układu oczyszczania spalin, tj. systemu z wykorzystaniem reagenta sodowego (bikarbonatu). Z analizy RDOŚ wynika, że w porównaniu do wariantu inwestorskiego wariant alternatywny jest znacznie bardziej skomplikowany i wymaga zastosowania dwóch reagentów. Dodatkowo w wariancie inwestorskim, w celu zwiększenia efektywności procesu i zmniejszenia ilości odpadów poreakcyjnych instalacja wyposażona zostanie w układ recyrkulacji popiołów i odpadów poreakcyjnych odbieranych spod filtra workowego wraz z układem dozowania wody. W związku z powyższym stwierdzono, że wybrany wariant inwestorski jest korzystniejszy dla środowiska.

Analiza wariantów przedsięwzięcia doprowadziła inwestora do ustalenia, że "wariant inwestorski" jest jednocześnie "wariantem najkorzystniejszym dla środowiska", (str. 72 raportu) Jest to dopuszczalne w świetle aktualnego brzmienia art. 66 ust 1 pkt 5 u.i.o.ś.

Kolegium powołując się na wyniki postępowania wyjaśniającego, treść raportu i jego uzupełnienia, a także ustalenia poczynionych przez organy uzgadniające - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie, oraz organy opiniujące - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] i Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, stwierdziło, że przy spełnieniu warunków określonych zaskarżoną decyzją, zapewniona zostanie ochrona środowiska przed negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia.

Organ odwoławczy ustalił ponadto, że w niniejszej sprawie wymogi określone w art. 80 ust 1 u.i.o.ś. zostały spełnione, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz przesłanych akt administracyjnych. Realizacja przedsięwzięcia została uzgodniona z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w [...], który postanowieniem z [...].2024r. [...] określił warunki realizacji przedsięwzięcia, a także z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie (postanowienie z [...].2023r. [...]). Pozytywną opinię podtrzymał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] (zob. opinia z [...].2023r. [...] i pismo z [...].2024r. [...]), oraz Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego (zob. opinia z [...].2023r. [...] i pismo z [...].2024r. [...]). W ocenie Kolegium w przedmiotowej sprawie brak podstaw do kwestionowania prawidłowości stanowisk organów specjalistycznych, wyrażonych w postanowieniach i opiniach.

Również w zakresie udziału społeczeństwa, organ I instancji dochował wymogów ustawowych, podając do publicznej wiadomości informacje o których mowa w art. 33 ust 1 u.i.o.ś. i umożliwiając składanie uwag i wniosków, a uczynił to kilkukrotnie w toku sprawy.

Organ odwoławczy ustalił ponadto, że zaskarżona decyzja spełnia warunki określone w art. 82 i art. 85 u.o.i.ś. Materiał zgromadzony w aktach sprawy, a w szczególności raport z uzupełnieniami i stanowiska organów współdziałających były wystarczające do wydania decyzji dla planowanego przedsięwzięcia, organ uwzględnił je też przy wydawaniu rozstrzygnięcia. Organ zapewnił również udział w postępowaniu stronom i społeczeństwu.

W kontekście zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wskazał, że wystąpienia kierowane do organu przez skarżącego, każdorazowo podlegały weryfikacji pod kątem ich zasadności. Do zgłaszanych uwag ustosunkowywał się też inwestor. Organ II instancji wywiódł też, że instalacja ma zostać zaprojektowana i wykonana w sposób spełniający wymagania określone w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 21 stycznia 2016r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów oraz sposobów postępowania z odpadami powstałymi w wyniku tego procesu m.in. w zakresie dotyczącym powstawania "niedopałów". Ma to na celu wyeliminowanie ryzyka pozostawania niedopałów/resztek tworzyw sztucznych w żużlach. Zatem, zaprojektowanie i wykonanie instalacji zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi spowoduje, iż nie wystąpi ryzyko powstania niedopałów. W tych okolicznościach zarzut niekompletności raportu nie jest zasadny.

Z wyjaśnień inwestora wynika dodatkowo, że na podstawie dostępnych danych z innych instalacji przekształcania odpadów w Polsce, ww. problem niedopałów nie występuje w skali mającej jakikolwiek znaczenie dla bezpieczeństwa instalacji. Temperatury topnienia i spalenia większości tworzyw sztucznych wchodzących w skład morfologiczny paliwa RDF są niższe od temperatur występujących na ruszcie i w kotle a zatem "przetrwanie" jakiegokolwiek tworzywa sztucznego ("plastiku") w tych temperaturach nie jest możliwe. Zwraca też uwagę, że przewidziany proces obróbki żużla nie wpływa i nie jest związany z rzekomym występowaniem niedopałów tworzyw sztucznych i glinu (aluminium) w żużlu.

Nie są ponadto zasadne zarzuty odnoszące się do sposobu zagospodarowania żużla. W raporcie wyjaśnia się przebieg całego procesu technologicznego, a także sposób postępowania z odpadami (zob. pkt 3.3.3.3, 5.2.3 oraz 7.2.4. ). Inwestor określa, że odpady poprocesowe będą odbierane przez firmy posiadające stosowne zezwolenia, zajmujące się wywozem, odzyskiem lub unieszkodliwianiem tego rodzaju odpadu. W niniejszym postępowaniu brak jest podstaw prawnych by weryfikować poprawność działania takich firm, zewnętrznych w stosunku do inwestora przedsięwzięcia.

Z ustaleń czynionych na podstawie raportu i wyjaśnień inwestora wynika też, że w ramach przedsięwzięcia nie planuje się realizacji węzła do frakcjonowania, sezonowania żużli, co też znalazło wyraz w uzgodnieniu RDOS. Zaplanowana jest natomiast instalacja do waloryzacji żużli. Nie jest w związku z tym zasadne domaganie się uzupełniania raportu o elementy, które nie są w ogóle planowane do realizacji.

Odnosząc się do zarzutu pozbawienia skarżącego możliwości zapoznania się z pismem pełnomocnika inwestora z dnia [...].2024r., Kolegium wskazało, że w piśmie organu I instancji z [...].2024r. skierowanym bezpośrednio do skarżącego i które ten otrzymał w dniu [...].2024r. podana jest istota odpowiedzi, jakiej udzielił pełnomocnik inwestora.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję T. zarzuciło Kolegium, że nie odniosło się ono do zarzutów zawartych w odwołaniu ani do wniosków i uwag składanych przez stronę skarżącą w toku postępowania administracyjnego. W ocenie strony skarżącej inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] 2011 r., który dla działek objętych decyzją przewiduje funkcję produkcyjno-usługową (oznaczane jako P/U), nie zaś gospodarowanie odpadami (oznaczane w planie jako "O"). Strona skarżąca wywiodła ponadto, że przedmiotowa instalacja powinna być określona w wojewódzkim planie gospodarki odpadami.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm.), dalej ustawa "u.i.o.ś.".

Stosownie zaś do art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, zaś uzyskanie tejże decyzji jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Wniosek o wydanie decyzji środowiskowej w przedmiotowej sprawie dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji termicznego przekształcania odpadów w celu odzysku energii, zakwalifikowanego jako zawsze znacząco oddziałującego na środowisko określonego w § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839; ze zm.- dalej jako "rozporządzenie"). Zgodnie z tym przepisem do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznego przekształcania odpadów, krakingu odpadów, fizykochemicznej obróbki odpadów (proces D9 unieszkodliwiania odpadów wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach), mające wydajność nie mniejszą niż 100 t dziennie, z wyłączeniem instalacji do odzysku odpadów będących biomasą w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 24 września 2020 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Wnioskodawca uzupełnił kwalifikacje przedsięwzięcia, wskazując, że należy ono również do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 37, pkt 54 lit b i pkt 82 rozporządzenia.

W świetle art. 61 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś., ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w toku którego ustala się i ocenia bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między ww. elementami, dostępność do złóż kopalin; ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wymagany zakres monitoringu (art. 62 u.i.o.ś.). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ocena oddziaływania na środowisko jest więc szczególną procedurą mającą na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydującą o możliwości realizacji przedsięwzięcia. Stąd też, stosownie do art. 80 ust. 1 u.i.o.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Kolejnym czynnikiem, który powinien wziąć pod uwagę jest zgodności lokalizacji inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.)

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy teren, na którym planowane jest przedmiotowe przedsięwzięcie, jest objęty postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] 2011r. (Dz. Urz. Woj. Kuj.-Pom. nr [...] z dnia [...] 2011r., poz. [...]). Działki inwestycyjne położone są w całości w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 1 P/U, o przeznaczeniu podstawowym - "przemysł, usługi", przeznaczeniu dopuszczalnym - "magazyny, składy, rzemiosło", "adaptacja bocznicy kolejowej".

W ocenie Sądu organy obu instancji zasadnie przyjęły, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działalność polegająca na termicznym przekształcaniu odpadów w celu odzysku energii mieści się w katalogu działalności przemysłowej (pod jaką przeznaczony jest teren, na którym ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie) rozumianej jako wydobywanie zasobów przyrody oraz ich przetwarzanie w dobra zaspokajające potrzeby ludzi jest prowadzone w dużych rozmiarach, przy zastosowaniu podziału pracy i przy użyciu maszyn (por. encyklopedia PWN).

W obowiązującym na przedmiotowym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wprowadzono żadnych ograniczeń w zakresie rodzajów dopuszczalnej formy prowadzenia działalności gospodarczej dla terenów oznaczonych symbolem 1P/U, a w szczególności nie wyłączono działalności uciążliwej dla środowiska lub polegającej na gospodarowaniu odpadami. Za nietrafne tym samym należało uznać wywody skarżącej, że przedmiotowe przedsięwzięcie może być realizowane jedynie na terenach o przeznaczeniu pod gospodarowanie odpadami (oznaczony literą "O").

Sąd podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że

działalność związana z gospodarowaniem odpadami dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną. Symbolem "O" oznaczane są zaś przede wszystkim tereny, na których dana gmina ma zamiar prowadzić gospodarkę odpadami lub, na których zamierza umożliwić innym podmiotom prowadzenie gospodarki odpadami (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. II OSK 1553/16).

Jak wynika z materiału dowodowego, w szczególności zaś z treści decyzji organów obu instancji, przy wydawaniu rozstrzygnięć w przedmiotowej sprawie organy wzięły pod uwagę opinie sporządzoną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...], Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Zasadniczy dowód w sprawie stanowił jednak raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który organy poddały analizie w kontekście wymogów, jakie powinien spełniać w świetle art. 66 ust. 1 u.i.o.ś. Sąd, podziela w tym zakresie ocenę organu odwoławczego, że raport zawiera wszystkie elementy wymagane przywołanym przepisem. Kolegium dokonało prawidłowej weryfikacji raportu uznając, że został on opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami, a jego treść pozwala uznać, że planowane przedsięwzięcie - przy uwzględnieniu nałożonych decyzją warunków - nie zagraża środowisku w sposób uniemożliwiający jego realizację. Oceniło, że realizacja przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez wnioskodawcę jest wariantem najbardziej korzystnym dla środowiska, a zastosowana technologia pozwoli zminimalizować negatywne oddziaływanie na środowisko. Kolegium uznało, że przedłożony raport, z uwzględnieniem uzupełnień i wyjaśnień złożonych przez inwestora, zweryfikowany przez wyspecjalizowane organy, odpowiada w swej ostatecznej treści wymogom formalnym, jest wyczerpujący i spójny oraz pozwala na dokonanie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Analiza treści zaskarżonej decyzji pozwala na wniosek, że organ odwoławczy dochował obowiązku wnikliwej i wszechstronnej oceny raportu i jego uzupełnień, przy zachowaniu wszystkich obowiązujących reguł dowodowych.

Przedłożony przez inwestora raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko był przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym przed organami administracji. Raport był wielokrotnie uzupełniany, w tym na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który jest organem fachowym powołanym do badania kwestii związanych z ochroną środowiska. Jest to niewątpliwie organ, który dysponuje wiedzą specjalistyczną i który - wykonując swoje zadania - weryfikuje raport z wykorzystaniem posiadanych informacji. Nie może też ujść uwadze, że jest on organem państwowym, a co za tym idzie obiektywnym i bezstronnym, posiadającym specjalistyczną wiedzę fachową pozwalającą na dokonanie prawidłowej oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczących istniejącego przy ubieganiu się o pozwolenie zintegrowane wymogu zgodności przedmiotowej inwestycji z planem gospodarowania odpadami, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, Kolegium słusznie wskazało, że przesłanki uzyskania pozwolenia zintegrowanego nie podlegają ocenie w ramach postepowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Ewentualny wniosek inwestora o uzyskanie pozwolenia zintegrowanego będzie oceniany w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

Podkreślić należy, że decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Są nimi:

1) niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej);

2) odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. I pkt 1 w zw. z art. 77 ust. I ustawy środowiskowej);

3) brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej;

4) wykazanie znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej);

5) wykazanie, że przedsięwzięcie to wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 68 pkt 1, 3 i 4 (art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej).

Wskazać należy, że w badanej sprawie żadna z wyżej wymienionych okoliczności nie wystąpiła. Nie wykazano też, by miały zastosowanie jakiegokolwiek inne przepisy szczególne, które zakazują lokalizacji lub nie dopuszczają realizacji przedsięwzięcia objętego wnioskiem.

Resumując, Sąd doszedł do wniosku, że decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem. Wydano je bowiem na podstawie wystarczającego materiału dowodowego, w tym wymaganych ustawą opinii właściwych organów, które to dowody poddano należytej analizie, a następnie prawidłowo zastosowano właściwe unormowania prawa materialnego. Z kolei przedstawione zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w złożonej skardze zarzuty nie mogły wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy. W realiach niniejszej sprawy postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zaskarżonej decyzji nie można zarzucić wadliwości, uzasadniającej jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Nadto, sporządzone uzasadnienie odzwierciedla poszczególne etapy prowadzonego postępowania oraz wyjaśnia podstawę prawną i faktyczną przyjętego rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący, tak aby strony mogły zrozumieć przesłanki i argumenty, którymi organ ten kierował się przy załatwianiu sprawy, nie naruszając zasady przekonywania.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargi w całości na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).