Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 623/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1
journal: Dz.U. 2024 poz 1267
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.)
article: art.134 par.1, art.151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art.35 ust. 1 i ust.4
journal: Dz.U. 2024 poz 725
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Chodorowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2024 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 lipca 2024 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski (Wojewoda), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 - k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania A. P. (skarżąca, strona) od decyzji Starosty I. (organ pierwszej instancji) z dnia 27 marca 2024 r. zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym na działce nr (...) obręb (...) (B.) gm. L. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:

W dniu 30 stycznia 2024 r. A. E. wystąpił do Starosty I. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym na działce nr (...) obręb (...) (B.) gm. L.

Po przeprowadzeniu postępowania i rozpatrzeniu zgromadzonych dokumentów, organ pierwszej instancji decyzją z dnia 27 marca 2024 r. zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym na działce nr (...) obręb (...) (B.) gm. L.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca stwierdziła, że "planowany i wybudowany obiekt będzie utrudniał mi zagospodarowanie i zabudowę mojej nieruchomości, działka (...). Przyczyni się do zacienienie mojego przyszłego domu oraz drzewek owocowych, które tam rosną. Budynek o tak dużych gabarytach (wymiary szerokość 12.70m x 7.12m x długość 31,45m) będzie zasłaniał mi widok oraz w dużej mierze zacieni moje uprawy rolne. Obecnie jestem na etapie uzyskania stosownych pozwoleń na budowę domu (załącznik nr 1). Wnioskowałam o przedstawienie przez inwestora analizy zacienienia, analizę nasłonecznienia i analizę przesłaniania budynku. Inwestor w żaden sposób nie odniósł się do mojego wniosku." Do odwołania skarżąca załączyła wniosek (zał. nr 1), złożony w Urzędzie Gminy L. w dniu 15 kwietnia 2024 r., o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr (...).

W uzasadnieniu decyzji z 1 lipca 2024 r. Wojewoda wskazał, że A. E. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie w okresie ważności ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy L. wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i projektem budowlanym. Zakres zamierzenia potwierdza złożona dokumentacja projektowa. Zaprojektowany budynek gospodarczy odpowiada wymaganiom określonym w ostatecznej decyzji Wójta Gminy L. Nr (...) z dnia 27 lipca 2023 r. o warunkach zabudowy co do funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu, a także co do ustaleń gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu został wykonany zgodnie z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi. Przede wszystkim budynek gospodarczy zlokalizowano w takim miejscu, że spełnione zostały przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.) w zakresie odległości od granic działki. Projekt budowlany składający się z elementów, tj.: projektu zagospodarowania terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz załączników projektu budowlanego spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.). Przedłożony projekt jest kompletny, dołączono do niego wymagane opinie, pozwolenia i sprawdzenia oraz oświadczenia. Projektanci i sprawdzający posiadają odpowiednie uprawnienia budowlane i przynależą do właściwych izb samorządu zawodowego. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że planowana inwestycja nie narusza ochrony interesów prawnych osób trzecich, w tym skarżącej, w granicach określonych przez ustawy. Działka skarżącej o nr geod. (...) w obr. (...) (B.) gm. L. na dzień wdania decyzji jest działką zabudowaną budynkiem mieszkalnym zlokalizowanym w znacznej odległości około 37 m od przedmiotowego budynku gospodarczego. Realizacja inwestycji nie ograniczy odwołującej dostępu do drogi publicznej do jej działki, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej, środków łączności oraz dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Zaciemnienie upraw nie jest argumentem do odmowy pozwolenia na budowę, jest to spór sąsiedzki, który może być rozstrzygany na podstawie przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z treścią opisu technicznego projektu zagospodarowania terenu: "Teren inwestycji wyprofilowany zostanie ze spadkiem na własną działkę inwestora w kierunku powierzchni biologicznie czynnej (bezwzględny zakaz kierowania wód na działki sąsiednie)". Z części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania terenu nie wynika, że projektowane ukształtowanie terenu spowoduje oddziaływanie na teren sąsiedniej działki nr (...) w zakresie odprowadzenia wód opadowych. Dodatkowo wyjaśnił, że możliwość zastosowania konkretnego wyrobu budowlanego w danym obiekcie budowlanym zależy m.in. od właściwości użytkowych tego wyrobu i od wymagań określonych przez warunki techniczne, jakim powinien odpowiadać dany obiekt budowlany. Stosowane wyroby i sposób ich stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych powinny bowiem - w każdym przypadku - zapewnić spełnienie warunków określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. spełnienie podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Natomiast osobami odpowiedzialnymi za bezpieczne wykonanie obiektów budowlanych (zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami obowiązującymi na terytoriom Polski) są uczestnicy procesu budowlanego, w tym przede wszystkim projektant, kierownik budowy i inspektor nadzoru inwestorskiego. Ponoszą oni odpowiedzialność za stosowanie wyrobów, w tym wyrobów budowlanych, w sposób zapewniający zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz spełnienie podstawowych wymagań. To zatem przede wszystkim oni, jako osoby posiadające odpowiednie przygotowanie zawodowe, decydują, w oparciu m.in. o zasady wiedzy technicznej, czy dany wyrób budowlany o określonych właściwościach użytkowych może być zastosowany w konkretnym miejscu danego obiektu budowlanego.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję Wojewody skarżąca zarzuciła jej naruszenie:

- art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes stron, w szczególności poprzez: niewyjaśnienie okoliczności związanych z użyciem materiałów budowlanych (projekt zakłada użycie materiałów zgodnie ze sztuką, tymczasem inwestor będzie budował z materiałów niezdatnych do wykorzystania w budownictwie, ponieważ są w znacznym stopniu już wyeksploatowane); niewzięcia pod uwagę ukształtowania terenu (zaprojektowanie odprowadzania wody opadowej na tereny aktywnie biologicznie z tak dużego gabarytowo obiektu spowoduje notoryczne zalewanie mojej działki i moich upraw, ponieważ woda przy opadach deszczu będzie spływać do mnie); uwzględnianie tylko interesów inwestora; pominięcie ochrony zdrowia i życia stron postępowania poprzez ciche przyzwolenie organów na wykorzystanie przez inwestora porozbiórkowych materiałów pokrytych m.in. pleśnią i grzybami, co zagraża zdrowiu i życiu; pominięcie ochrony środowiska (przyzwolenie na używanie tak zużytych materiałów w dodatku tak zdegradowanych biologicznie przez grzyby i pleśń zagraża środowisku).

- art. 75 § 1 k.p.a. przez zignorowanie przez Wojewodę prośby o interwencję specjalisty ds. Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej - organ nie dopuszcza dowodów na to, że inwestor oszukuje co do materiałów wykorzystanych do budowy; rzeczywistego przeznaczenia swojej inwestycji oraz prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych.

- art. 78 § 1 k.p.a. bowiem organ jest zobowiązany uwzględnić żądanie dowodowe strony w przypadku, kiedy okoliczności mają znaczenie dla sprawy

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia z jakich powodów organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przywołanych faktów dotyczących materiałów, z których będzie zbudowany sporny budynek, niszczenia przez inwestora mojego zdrowia i niszczenia środowiska. Organ nie wyjaśnił podstawy prawnej decyzji oraz nie przytoczył przepisów prawa.

- art. 136 § 1 k.p.a. bowiem organ odwoławczy nie chciał przeprowadzić na żądanie strony postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie ani zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Przeprowadzenie ponownej analizy projektu, ponieważ niektóre zawarte w nim punkty stwarzają inwestorowi możliwość do działania na niekorzyść najbliższego otoczenia, w tym szkodę ludziom i środowisku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Wojewody przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 936 – p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno - budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym

Na wstępie wyjaśnić trzeba, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 – Pb), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu; wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej. Ponadto sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego; wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. W przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - art. 35 ust. 4 Pb.

Przede wszystkim należy zauważyć, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją Wójta Gminy L. z 27 lipca 2023 r. o warunkach zabudowy wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i projektem budowlanym. Zakres zamierzenia potwierdza złożona dokumentacja projektowa. Zaprojektowany budynek gospodarczy odpowiada wymaganiom określonym w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy co do funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu, a także co do ustaleń gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu został wykonany zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Należy podkreślić, że budynek gospodarczy zlokalizowano w takim miejscu, że spełnione zostały przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie odległości od granic działki. Zgodnie z przedłożonym projektem zagospodarowania terenu najmniejsza odległość projektowanego budynku od granicy wynosi 4 m. W takiej odległości zlokalizowano budynek zwrócony ścianą bez okien i drzwi w stronę granicy działki skarżącej nr (...). Jest to zgodne z § 12. ust. 1 powyższego rozporządzenia, ponieważ przepis ten zezwala na lokalizację budynku w odległości 3 m od granicy w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy. Lokalizacja budynku gospodarczego odpowiada również wymaganiom określonym w ww. rozporządzeniu w zakresie przesłaniania. Zgodnie z przedłożonym projektem zagospodarowania terenu najmniejsza odległość projektowanej zabudowy od istniejącego budynku na sąsiedniej działce wynosi ok. 37 m. Ponadto, zgodnie z § 28 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku budynków niskich (do 12 m), dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony (tak jak w tym przypadku), do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych.

Weryfikacja dokumentacji sprawy wykazała, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 Pb, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Pb.

W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 34 Pb projekt budowlany składa się z projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Pb oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Pb) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Powyższe przepisy korespondują z przewidzianą w Prawie budowlanym szeroką odpowiedzialnością projektanta.

Ocena organu jako ściśle związana z przepisami Prawa budowlanego musi w jednoznaczny sposób opierać się na dyspozycji konkretnych norm Prawa budowlanego. Dopuszczalne jest więc jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 508/06; z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09; z dnia 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1214/10 z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 345/11, CBOSA). Tak ukształtowane orzecznictwo jednoznacznie określa granice kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej, do badania projektu budowlanego, mając na uwadze cel, dla którego wprowadzono przepisy związane z umożliwieniem inwestorom uzyskiwania pozwoleń na budowę a także rolą, a tym samym odpowiedzialnością profesjonalnych projektantów.

W tym miejscu należy dodatkowo zauważyć, że obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że poszanowaniu podlegają nie wszystkie, lecz tylko uzasadnione (kwalifikowane) interesy osób trzecich. "Uzasadnione interesy osób trzecich" to interesy mające umocowanie w przepisach prawa. Nie chodzi o wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja, lecz jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, nie zaś interesów faktycznych innych osób (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2017 r., II OSK 2184/15, CBOSA). Z reguły każda inwestycja powoduje uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości (ogranicza światło, widok, emituje hałas, powoduje zwiększony ruch pieszy lub drogowy). W sytuacji gdy nie można mówić o naruszeniu konkretnych przepisów prawa (w tym norm warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i prawa o ochronie środowiska), to organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi (por. wyrok NSA z 10 grudnia 2020 r., II OSK 1626/18, CBOSA). Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być zatem rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. Dodać też należy, że interes osób trzecich nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 Pb (każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami (por. wyrok NSA z 25 lutego 2020 r., II OSK 1010/18 i z 23 lutego 2022 r., II OSK 623/19, CBOSA).

Na koniec zauważyć należy, że skarga nie zawiera zarzutów odnoszących się do kontrolowanej decyzji, które obligowałyby Sąd do jej uchylenia, zaś dokonana przez Sąd analiza zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującymi przepisami prawa prowadzi do jednoznacznego wniosku, że nie narusza ona prawa i jako taka zasługuje na akceptację. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w sposób, który pozwolił na prawidłową ocenę złożonych przez inwestora, wymaganych przez prawo, dokumentów, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Inwestor przedstawił wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia czy pozwolenia, a projekt budowlany był zgodny ze wskazanymi zawartymi w art. 35 Pb. Bez znaczenia na rozstrzygnięcie pozostaje stanowisko skarżącej co do potencjalnego wykorzystania inwestycji w przyszłości oraz jakości wykorzystanych materiałów budowlanych. Natomiast w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz (art. 81c ust. 2 Pb).

Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić w całości, co Sąd uczynił działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.