Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 157/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w 27 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na działania Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B. w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca w dniu 14 stycznia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "pozew" (skargę) w której wskazuje na pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] dotyczące przebiegu postępowania w podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jednocześnie przywołując wszystkie wyżej wymienione pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B. skarżąca nie podniosła w stosunku do nich żadnych zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w

indywidualnych sprawach,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i

terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż

określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji

publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga winna zostać odrzucona. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zatem w pierwszej kolejności konieczne było rozważenie, czy zaskarżone pisma mieszczą się w katalogu aktów i czynności wskazanym w wyżej cytowanym przepisie art. 3 § 2.

W niniejszej sprawie strona w złożonej skardze, nazwanej pozwem, powołuje sygnatury pism o następujących numerach: [...], [...], [...], [...], które dotyczą skierowanych do skarżącej w trybie art. 227 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa informacji o sposobie ustosunkowania się organu podatkowego pierwszej instancji do przedstawionych w odwołaniach zarzutów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2008 - 2011.

Wskazana sygnatura nr [...] dotyczy wydanej skarżącej w dniu [...]r. decyzji określającej na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych 19% zryczałtowany podatek dochodowy za 2007 rok od przychodu z odsetek od pożyczek, od której strona nie wniosła odwołania.

Pismo nr [...] jest odpowiedzią Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- B. na pismo skarżącej z dnia 30.04.2013r. w którym w/w przedstawiła uzasadnienie przyczyn dokonanych korekt zeznań za lata 2001-2011 oraz wniosła o zajęcie przez organ stanowiska w sprawie rozliczania zeznań za wyżej wskazane okresy rozliczeniowe.

Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że wskazane powyższej pisma nie mieszczą się katalogu aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych (art. 3 § 2).

Pozostałe natomiast pisma powołane w złożonej skardze (sygnatury pism: [...], [...], [...], [...] i [...]) dotyczą postanowień Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B., od których Skarżąca złożyła w dniu 07.01.2014 r. zażalenia i w zakresie których Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. prowadzi odrębne postępowania

Z uwagi na brak rozstrzygnięć ostatecznych, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia te nie podlegają zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w konsekwencji sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Powyższa konstatacja nie wyklucza oczywiście możliwości zaskarżenia przez stronę ostatecznych rozstrzygnięć organów podatkowych po ich wydaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wobec powyższego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

ak