Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 659/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 63
journal: Dz.U. 2020 poz 910
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tj

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 477/21 w sprawie ze skargi A. A.. na zarządzenie Prezydenta Miasta Biała Podlaska z dnia 14 czerwca 2021 r. nr 110/21 w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w Białej Podlaskiej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 19 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (sygn. akt III SA/Lu 477/21) oddalił skargę A. A. na zarządzenie nr 110/21 Prezydenta Miasta Biała Podlaska z 14 czerwca 2021 r. w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w Białej Podlaskiej.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze na powyższe zarządzenie skarżąca podniosła, że organ nie mógł powołać na członka komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, jako przedstawiciela Rady Rodziców, podległego sobie pracownika Urzędu Miasta, gdyż zyskał w ten sposób nieformalnie, dodatkowo jednego przedstawiciela w tejże komisji. B. B. pominęła w swoim oświadczeniu, składanym w ramach prac komisji, okoliczność podporządkowania służbowego Prezydentowi, co powoduje, że wątpliwości co do jej bezstronności są bezsporne, a w konsekwencji wybór tego członka i jego udział w pracach komisji stanowią nieprawidłowość, która miała wpływ na wynik konkursu. W takiej sytuacji zastosowanie powinien znaleźć art. 24 § 1 K.p.a. Nadto skarżąca wskazała na inne nieprawidłowości, jak brak kworum przy wyborze do komisji konkursowej przedstawicieli Rady Rodziców, czy utworzenie komisji w sposób niezgodny z wewnętrznymi regulacjami. W ocenie skarżącej posiada ona interes prawny do złożenia skargi w sprawie, gdyż złożyła ofertę w związku z ogłoszeniem konkursu na stanowisko dyrektora szkoły i w tym konkursie uczestniczyła. Ponadto wskazała, że w aktach sprawy nie ma uchwały Rady Rodziców o wyborze jej przedstawicieli do komisji konkursowej, nie ma regulaminu Rady Rodziców a w protokole z posiedzenia komisji konkursowej nie zawarto szczegółowych treści rozmów z kandydatami. Brak należytego utrwalenia przebiegu prac komisji uniemożliwia weryfikację prawidłowości i słuszności podjętej przez komisję decyzji. Zwróciła także uwagę, że zaskarżone zarządzenie w ogóle nie zawiera uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że nie ma wpływu ani na tryb pracy Rady Rodziców, ani na przebieg wyboru przedstawicieli Rady Rodziców do komisji konkursowej. Prezydent jedynie powołał desygnowanych w ten sposób przedstawicieli do pracy w komisji konkursowej. Wbrew twierdzeniu skarżącej B. B. nie była przedstawicielem organu prowadzącego i nie była przez ten organ desygnowana. Głosowanie członków komisji konkursowej nad kandydatami na dyrektora odbyło się natomiast w sposób tajny i żaden z członków komisji nie wniósł jakichkolwiek zastrzeżeń do przebiegu konkursu, w tym co do głosowania. Nadto przepisy prawa nie przewidują trybu wyłączenia członków komisji konkursowej, zaś skład komisji konkursowej, w tym dane przedstawicieli wyłonionych przez Radę Rodziców były znane skarżącej jeszcze przed konkursem, a najpóźniej w dniu jego przeprowadzenia i nie zgłosiła ona żadnych zastrzeżeń, ani nie wskazała na jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności B. B. Rada Rodziców zebrała się na posiedzenie 17 maja 2021 r. i przeprowadziła wybory, w których zwykłą większością wyłonione zostały dwie przedstawicielki do komisji konkursowej. Przebieg posiedzenia utrwalono w protokole, a ponieważ obrady dotyczyły wyboru przedstawicieli, a nie wyrażenia stanowiska w kwestiach objętych kompetencjami Rady, nie było wymagane przyjęcie uchwały. Sam przebieg wyborów utrwalono w protokole.

Oddalając powyższą skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podkreślił na wstępie, że zarządzenie o zatwierdzeniu konkursu lub unieważniające konkurs jest "innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji w sprawie nie doszło do naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia, zaś ujawniony w niej spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia kwestii, czy organ prowadzący prawidłowo powołał komisję konkursową.

Rozstrzygając tę kwestię, Sąd pierwszej instancji odwołał się do art. 63 ust. 1, 10, 14 i 15 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1082 ze zm. – zwanej dalej Prawem oświatowym) oraz § 4 ust. 1, § 5 ust. 2, § 6 ust. 1, § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1428 – zwanego dalej rozporządzeniem), podkreślając, że postępowanie konkursowe to szerokie pojęcie, które obejmuje zarówno postępowanie zmierzające do powołania komisji mającej przeprowadzić właściwy konkurs oraz postępowanie prowadzone już przez tę komisję w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Dlatego też uchybienia, które miały miejsce przy wyłanianiu komisji konkursowej, o ile mogły mieć wpływ na wynik konkursu stanowią o konieczności unieważnienia konkursu (art. 63 ust. 14 Prawa oświatowego), gdyż tylko prawidłowo podjęte czynności w trakcie ogłoszonego konkursu upoważniają organ do jego zatwierdzenia. Ponadto, w przypadku "innych nieprawidłowości", o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, dla unieważnienia konkursu konieczne jest istnienie związku funkcjonalnego pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że zdeterminowały wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. W konsekwencji samo stwierdzenie nieprawidłowości nie przesądza o podstawie do unieważnienia konkursu.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, organ prowadzący prawidłowo powołał komisję konkursową. Prawo oświatowe w art. 63 ust. 14 określa jedynie liczbę osób i przez kogo wskazywanych organ prowadzący powołuje do komisji konkursowej. Natomiast ani ustawa ta, jak i rozporządzenie nie regulują kwestii wyłączenia zgłoszonych przedstawicieli oraz członków komisji od udziału w jej pracach. Nie zawierają również w tym zakresie odesłań do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wbrew twierdzeniu skarżącej, B. B. nie podlegała wyłączeniu określonemu w art. 24 § 1 K.p.a. Wyłączenie członka komisji na zasadach ogólnych z powodu wątpliwości co do jego bezstronności wobec jakiegokolwiek z kandydatów - byłoby możliwe, jednak czynność taka wymagałaby zgłoszenia przez kandydata stosownego zastrzeżenia. Ani skarżąca, ani inna osoba zainteresowana, czy też członek komisji nie zgłaszały do organu wniosku o jej wyłączenie. Co więcej skarżąca także w skardze nie podnosi zarzutów bezstronności B. B. Nie wskazuje na żadne okoliczności, które przemawiałyby za tym, że ten konkretny członek komisji konkursowej swoim zachowaniem czy postępowaniem, zarówno przed powołaniem do składu komisji jak i w trakcie jej prac dał wyraz swojej stronniczości. Skarżąca podkreśla jedynie, że z racji zatrudnienia w Urzędzie Miasta Prezydent uzyskał w komisji konkursowej niedopuszczalną większą liczbę swoich przedstawicieli. W ocenie Sądu wniosek skarżącej jest nieuprawniony i został postawiony po raz pierwszy w skardze. W sprawie nie wystąpiły nieprawidłowości w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. W składzie komisji znalazło się dwóch przedstawicieli Rady Rodziców wskazanych przez Przewodniczącą Rady Rodziców w piśmie z 19 maja 2021 r., będącym odpowiedzią na wniosek Prezydenta z 4 maja 2021 r. Organ prowadzący powołał desygnowanych w ten sposób przedstawicieli Rady do pracy w komisji konkursowej. Wbrew twierdzeniu skarżącej, B. B. nie była przedstawicielem organu prowadzącego, nie była przez ten organ desygnowana do komisji konkursowej. Przedstawicielami organu prowadzącego powinny być natomiast osoby działające w imieniu i na rzecz Prezydenta, a B. B. była członkiem komisji konkursowej wskazanym przez Radę Rodziców (co zostało zaprotokołowane 17 maja 2021 r.), nie będąc jednocześnie desygnowaną do tej komisji konkursowej przez organ prowadzący. Brak jest również jakichkolwiek wątpliwości co do obiektywizmu i bezstronności wyżej wymienionej, zaś skarżąca buduje zarzut na podstawie niekorzystnego dla siebie wyniku głosowania. Wskazując na poglądy orzecznictwa, zgodnie z którymi organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego nie może powołać w skład komisji konkursowej piastuna tegoż organu jak i wyznaczać do składu komisji konkursowej jako swych przedstawicieli członków organu stanowiącego rady gminy, Sąd podkreślił, że taka sytuacja nie wystąpiła w sprawie, a B. B. jest matką jednego z uczniów.

Odnosząc się do zarzutu braku kworum przy wyborze przedstawicieli Rady Rodziców oraz do braku podjęcia formalnej uchwały, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w Regulaminie Rady Rodziców obowiązującego od 21 września 2016 r. nie ma § 14, a po drugie w całej treści Regulaminu nie ma postanowienia, które uzależniałoby ważność podejmowanych uchwał czy stanowisk Rady Rodziców od obecności co najmniej połowy członków. Także z innych postanowień Regulaminu Rady Rodziców nie można wyprowadzić, że niezachowanie formy uchwały powoduje nieważność podejmowanych przez Radę Rodziców decyzji. Pomimo, że Regulamin w § 6 ust. 5 przewiduje formę uchwał dla decyzji podejmowanych przez Radę Rodziców, to jednak wybór jej przedstawicieli do komisji konkursowej z pominięciem warunków formalnych wyrażenia woli właśnie w formie uchwały nie jest tego typu uchybieniem, które powodowałoby wadliwość wyboru przedstawicieli Rady Rodziców. Jeżeli tylko zachowane zostały warunki głosowania oraz odzwierciedlono podjętą decyzję w protokole z przebiegu posiedzenia Rady Rodziców, to zdaniem Sądu nie mamy do czynienia z innymi nieprawidłowościami, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia. Rada Rodziców jest ciałem reprezentującym ogół rodziców uczniów szkoły, a udział w jej pracach uzależniony jest od aktywności i zaangażowania samych rodziców. W związku z tym, jeżeli udział w posiedzeniu Rady Rodziców wzięło tylko 7 osób, nie oznacza to, że nie byli oni władni wskazać swoich przedstawicieli do komisji konkursowej.

Odwołując się z kolei do § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, Sąd pierwszej instancji uznał, że treść protokołu zawiera wszystkie niezbędne elementy przewidziane prawem. W szczególności zawarte są w nim poszczególne pytania zadawane przecz członków komisji kandydatkom, jak również zwięzłe informacje o udzielonych odpowiedziach. Za "zwięzłą informację o udzielonych odpowiedziach" należy uznać zawarcie w protokole syntetycznej, skrótowej odpowiedzi jaką kandydat udzielił. Z całą pewnością nie może to być przytoczenie dosłownej wypowiedzi kandydata. W związku z tym także i ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie.

Nadto Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że o ile zaskarżone zarządzenie nie zawiera uzasadnienia, to z uwagi na fakt, że Sąd w całej sprawie nie dostrzegł nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, brak uzasadnienia zarządzenia, które jest końcowym elementem całego procesu konkursowego, jest wadą nieistotną, która nie uzasadnia stwierdzenia jego nieważności. Sąd nie doszukał się także, aby zaistniały inne niepodniesione przez skarżącą, a wskazane w przepisie § 8 ust. 2 rozporządzenia przesłanki unieważnienia konkursu.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię:

1. art. 63 ust. 14 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego w związku z § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia i w zw. z art. 151 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wybór członków Rady Rodziców do komisji konkursowej niezgodny z wewnętrznym regulaminem tego organu nie wypełnia przesłanki do unieważnienia postępowania konkursowego,

2. § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej w zw. z art. 151 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że :

- pod pojęciem innych nieprawidłowości, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia nie mieszczą się nieprawidłowości w wyborze członków do Rady Rodziców,

- pomimo określenia ustawowego zakresu kontroli organu prowadzącego, organ prowadzący ma prawo kontroli, czy członkowie komisji konkursowej z ramienia Rady Rodziców zostali należycie umocowani do prac w komisji konkursowej jedynie na skutek wniosku kandydata na dyrektora bądź członka komisji konkursowej,

II. art. 63 ust. 14 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego w związku z § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia i w zw. z art. 151 P.p.s.a. w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania poprzez dowolne ustalenie, że:

- nie doszło do naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia, a to dlatego, że do istotnych wad zarządzenia organu jednostki samorządu terytorialnego, skutkujących stwierdzeniem ich nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał, przy czym sprzeczność zarządzenia musi być oczywista i bezpośrednia;

- w przypadku "innych nieprawidłowości", o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia dla unieważnienia konkursu konieczne jest istnienie związku funkcjonalnego pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu, a ponadto muszą to być tego rodzaju nieprawidłowości i w takim zakresie, że zdeterminowały wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie, w konsekwencji samo stwierdzenie nieprawidłowości nie przesądza o podstawie do unieważnienia konkursu;

- B. B. nie podlegała wyłączeniu określonemu w art. 24 § 1 K.p.a. bowiem wyłączenie członka komisji na zasadach ogólnych z powodu wątpliwości co do jego bezstronności wobec jakiegokolwiek z kandydatów byłoby możliwe jedynie w przypadku gdyby czynność taka poprzedzona została zgłoszeniem przez kandydata bądź innej osoby zainteresowanej lub członka komisji stosownego zastrzeżenia, a żadne okoliczności nie zostały wskazane, które przemawiałyby za tym, że ten konkretny członek komisji konkursowej swoim zachowaniem czy postępowaniem, zarówno przed powołaniem do składu komisji, jaki w trakcie prac w komisji konkursowej dał wyraz swojej stronniczości;

- B. B., jako matka jednego z uczniów Zespołu Szkół została wybrana do Rady Rodziców i dlatego miała prawo wziąć udział w wyborach przedstawicieli Rady Rodziców i została desygnowana do pracy w komisji konkursowej w sposób prawidłowy, pomimo, że wybór przedstawicieli Rady Rodziców do komisji konkursowej dokonany został z pominięciem warunków formalnych;

- brak uzasadnienia zarządzenia, które jest końcowym elementem całego procesu konkursowego należy ocenić jako wadę nieistotną, która nie uzasadnia stwierdzenia nieważności przedmiotowego zarządzenia,

- występująca podległość służbowa Prezydentowi Białej Podlaskiej - jako organowi prowadzącemu - członka komisji konkursowej B. B. - jako reprezentantowi Rady Rodziców - nie stanowi nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym w rozumieniu tego przepisu, która mogła wpłynąć na wynik konkursu - której efektem jest oddalenie skargi, w sytuacji gdy ze względu na uchybienie przepisom prawa materialnego oraz procesowego przy wydaniu skarżonego wyroku, skarga winna była zostać uwzględniona.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zrzekła się rozprawy oraz o wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Oceniając wniesioną skargę kasacyjną w granicach określonych treścią art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) i nie dostrzegając przy tym przypadków nieważności postępowania wymienionych w § 2 tego artykułu, stwierdzić trzeba, że jedyną okolicznością podlegającą ocenie w niniejszej sprawie był fakt wyboru przez Radę Rodziców do komisji powołanej w celu przeprowadzenia konkursu na dyrektora szkoły B. B. Fakt ten skarżąca łączyła zarówno z wadliwym powołaniem przez Radę Rodziców jak i wątpliwościami co do bezstronności B. B. jako osoby zatrudnionej w Urzędzie Miasta, upatrując w konsekwencji tego podstawy do unieważnienia przeprowadzonego konkursu wymienionej w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, a więc w razie wystąpienia "innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu". W ocenie jednak Sądu rozpoznającego niniejszą skargę kasacyjną stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, a skarżąca nie zdołała go podważyć.

Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, przepis § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia określa przesłanki unieważnienia konkursu, wśród których wymienia inne (niż wymienione w pkt 1-3) nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Unieważnienie konkursu możliwe jest zatem jedynie wtedy, gdy zaistnieje związek funkcjonalny pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że determinują one wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. Zarówno ustalenia, czy takie okoliczności miały miejsce, jak i ich swobodna ocena, należą do organu prowadzącego szkołę. Nie mogą one mieć charakteru dowolnego i arbitralnego. Powinny być szczegółowo wywiedzione i należycie uargumentowane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia o unieważnieniu konkursu. Takie też stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i podzielane przez Sąd rozpoznający niniejszą skargę kasacyjną (por. wyroki NSA z 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 559/11, 2 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 910/14 i 8 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 1942/19).

Wynika z niego, że w toku postępowania konkursowego mogą zaistnieć również tego rodzaju uchybienia, które są nieistotne i jako takie nie mogą mieć wpływu na wynik konkursu, co z kolei uniemożliwia organowi prowadzącemu szkołę jego unieważnienie. Z tego też względu jako niezasadne należało ocenić zarzuty naruszenia błędnej wykładni art. 63 ust. 14 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego w związku z § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia i w zw. z art. 151 P.p.s.a. (zarzut 1) oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia i w zw. z art. 151 P.p.s.a. (zarzut 2). Podkreślić trzeba, że Sąd pierwszej instancji nie odczytywał ww. przepisów w ten sposób jak czyni to strona skarżąca, że (każdy) wybór członków Rady Rodziców do komisji konkursowej niezgodny z wewnętrznym regulaminem nie stanowi podstawy do unieważnienia postępowania konkursowego, ale właśnie wskazywał na konieczność wykazania wpływu tych uchybień na wynik konkursu. Stąd też formułowanie tak kategorycznych twierdzeń przez skarżącą niejako z założenia czyniło rozpoznawany zarzut nieskutecznym. Sąd pierwszej instancji nie formułował również twierdzeń, że jedynie na wniosek kandydata na dyrektora bądź członka komisji konkursowej organ może zbadać, czy członek tejże komisji jest należycie umocowany. Wprost przeciwnie, odwołując się do art. 63 ust. 14 Prawa oświatowego, wskazywał na obowiązek organu prowadzącego postępowanie prawidłowego powołania komisji konkursowej, zaś zgłoszenie ewentualnego wniosku Sąd odnosił do zastrzeżeń co do bezstronności członka komisji, co również w tym przypadku skarżąca wyraźnie pomija.

Także wskazywane przez stronę skarżącą wątpliwości co do bezstronności B. B. w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę zostały prawidłowo ocenione przez Sąd pierwszej instancji. Skarżąca nie wskazała bowiem żadnych takich okoliczności a tym bardziej nie wskazywała ich w toku postępowania konkursowego, które można byłoby uznać za nieprawidłowości w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. B. B. została wybrana na członka komisji konkursowej przez Radę Rodziców jako matka jednego z uczniów a nie jako przedstawiciel organu. Sam natomiast fakt jej zatrudnienia w Urzędzie Miasta nie pozwala na automatyczne założenie, że będzie głosować zgodnie z wolą tego organu tym bardziej, że udział w komisji konkursowej nie wynikał z jej obowiązków służbowych, ale z zaangażowania w działalność szkoły, do której uczęszcza jej dziecko. Słusznie przy tym zauważa Sąd pierwszej instancji, że B. B. nie podlegała wyłączeniu określonemu w art. 24 § 1 K.p.a., bowiem nawet przy założeniu – jak wskazuje się w skardze kasacyjnej – że chodzi tu o stosowanie pewnych ogólnych standardów dobrej administracji "mających na celu zapewnienie bezstronności oraz obiektywizmu postępowania", to B. B. nie sposób uznać za działającą we własnej sprawie albo pozostającą z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa lub obowiązki, w tym przypadku kandydatów na stanowisko dyrektora szkoły. Słusznie przy tym zwracał uwagę Sąd pierwszej instancji, że ewentualne wątpliwości co do składu komisji konkursowej, bezstronności jej członków skarżąca powinna zgłosić w toku postępowania konkursowego, a nie dopiero po jego zakończeniu, niezgodnym z oczekiwaniem skarżącej. Podkreślić również należy, że tryb powołania B. B. przez Radę Rodziców a więc zgodność z wewnętrznymi regulacjami szkoły nie był przedmiotem kontroli kasacyjnej z uwagi na brak postawienia jakiekolwiek zarzutu w tym zakresie. Także podzielić należało ocenę Sądu pierwszej instancji, że brak uzasadnienia zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu wobec niestwierdzenia w sprawie podstaw do jego zakwestionowania i unieważnienia, nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy.

Z tej też przyczyny niezasadny okazał się być również zarzut naruszenia art. 63 ust. 14 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego w związku z § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia i w zw. z art. 151 P.p.s.a. (zarzut II).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.