Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 96/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej P. Spółce z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Strona postępowania tj. P. spółka z .o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego .Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 12 maja 2023r.(k.nr-11) .

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w dniu 13 kwietnia 2023r wniosła do organu ponaglenie, wskazując, że od dnia wniesienia odwołania upłynął termin do załatwienia sprawy, a organ nie poinformował skarżącego o przyczynach nierozpoznania sprawy w ustawowym terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej, z uwagi na wydanie ostatecznej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji i jej doręczenie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 10 maja 2023r (EPO), a więc przed terminem złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza ustalenie, czy jest ona dopuszczalna. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259tj., zwaną dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej k.p.a.) jako: postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W tym kontekście wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W powyższej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że skarżąca spółka w dniu 12 maja 2023 r. wniosła (nadając pocztą) skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Tymczasem w dniu 10 maja 2023 r. organ II instancji doręczył pełnomocnikowi skarżącej spółki ostateczną decyzje utrzymującą decyzje organu I instancji w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W okolicznościach niniejszej sprawy, jak z przedstawionej odpowiedzi na skargę spółki, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało na dzień wniesienia skargi do sądu w przewlekłości, bowiem w dniu 10 maja 2023 r., doręczyło pełnomocnikowi skarżącej spółki ostateczną decyzję.

Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi bylło niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.