Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 286/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 4; art. 148 § 1; art. 149 § 3;
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Tarnawatka z dnia [...] 2023 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym N. oznaczonej jako działka nr [...] z działkami nr [...] i nr [...], zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Tarnawatka z dnia [...] 2022 r. nr [...]

Zaskarżone postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Ostateczną decyzją z dnia [...] 2022 r. nr [...] Wójt Gminy T. orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w obrębie N.: działki nr [...] stanowiącej własność I. G. z działką nr [...] stanowiącą własność E. K. oraz z działką nr [...] stanowiącą własność G. P., w sposób określony w protokole granicznym z dnia [...] 2022 r. sporządzonym przez uprawnionego geodetę Z. S., stanowiącym część operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym w T. L. w dniu 30 września 2022 r. i zaewidencjonowanego pod numerem [...]

Powyższą decyzję doręczono między innymi E. K. na adres ul. [...], [...]. Przesyłkę zawierającą wskazaną wyżej decyzję, zgodnie z podpisem złożonym na potwierdzeniu odbioru, odebrała w dniu 18 października 2022 r. skarżąca E. K..

Następnie w dniu 18 września 2023 r. E. K. potwierdziła otrzymanie kopii dokumentacji rozgraniczeniowej nr [...]

Pismem z dnia 6 listopada 2023 r., adresowanym do Wójta Gminy T. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, E. K. wniosła skargę dotyczącą sposobu przeprowadzenia rozgraniczenia działek nr [...] położonych w [...]. W uzasadnieniu wskazała, że w postępowaniu posłużono się jej złym adresem, na który przesyłane były pisma, jak również nieprawidłowymi danymi osobowymi. Wprawdzie decyzja z dnia 6 września 2022 r. dotarła do skarżącej, ale tylko dzięki uprzejmości znajomej pracownicy poczty. Decyzja nie zawierała jednak mapki obrazującej przebieg granic, a mapa ta zgodnie z zapewnieniem geodety miała być skarżącej przesłana po wykonaniu pomiarów. W ocenie skarżącej okoliczności te uniemożliwiły jej odwołanie się od decyzji. W przekonaniu skarżącej, wszystkie działania podejmowane w postępowaniu rozgraniczeniowym przez wnioskodawczynię I. G., geodetę i Wójta Gminy Tarnawatka mają znamiona matactwa, kumoterstwa oraz stronniczości.

Pismo skarżącej z dnia 6 listopada 2023 r. zostało potraktowane przez Wójta Gminy Tarnawatka jako podanie o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] 2023 r. Wójt Gminy Tarnawatka odmówił wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] 2022 r. nr [...]

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że decyzja z dnia [...] 2022 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została wysłana na adres i nazwisko strony widniejące w ewidencji gruntów – "E. K.". Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że korespondencja została odebrana przez skarżącą w dniu 18 października 2022 r. Od tej daty biegł 14-dniowy termin, w którym strona mogła skorzystać z uprawnienia żądania przekazania sprawy sądowi. Skarżąca z przysługującego jej prawa nie skorzystała.

Organ pierwszej instancji podniósł, że godnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W przedmiotowej sprawie strona dowiedziała się o decyzji w dniu 18 października 2022 r., czyli ponad rok przed złożeniem podania o wznowienie postępowania. Tym samym nie został zachowany termin określony w art. 148 § 1 k.p.a., co uzasadniało wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.

Pismem z dnia 30 listopada 2023 r. E. K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, sprecyzowane w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia pismem z dnia 23 stycznia 2024 r., które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu w dniu 30 stycznia 2024 r.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu postanowieniem z dnia [...] 2024 r. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, że w piśmie z dnia 6 listopada 2023 r. skarżąca zarzuciła m.in., że działania Gminy, geodety i stron postępowania miały na celu nieinformowanie jej o toczącym się postępowaniu, w szczególności poprzez posługiwanie się niewłaściwym adresem i danymi osobowymi skarżącej. Powyższe zdecydowało, że pismo z dnia 6 listopada 2023 r. zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organ odwoławczy ustalił, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek I. G. postanowieniem Wójta Gminy T. z dnia 8 września 2021 r. Przesyłka zawierająca to postanowienie skierowana do skarżącej została zwrócona organowi z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie". Następnie wyznaczony w sprawie geodeta wezwał strony do stawienia się na gruncie celem ustalenia przebiegu granic. Wezwanie zostało odebrane przez E. K. pod adresem: ul. [...], [...] w dniu 21 czerwca 2022 r. Wszystkie strony, w tym skarżąca, stawiły się na gruncie i uczestniczyły w ustalaniu granic. Wszystkie strony podpisały protokół graniczny oraz szkic graniczny w postaci mapy obrazującej ustalony przebieg granicy. Decyzja z dnia [...] 2022 r. orzekająca o rozgraniczeniu nieruchomości została doręczona E. K. w dniu 18 października 2022 r. Od tej daty rozpoczął bieg 14-dniowy termin na złożenie wniosku o skierowanie sprawy do sądu powszechnego oraz jednomiesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. Tymczasem pierwsze pismo w sprawie skarżąca wniosła do Wójta Gminy Tarnawatka w dniu 6 listopada 2023 r. W tej sytuacji Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że skarżąca przekroczyła przewidziany w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego.

Organ odwoławczy podkreślił, że na bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie nie mała żadnego wpływu okoliczność, iż do decyzji o rozgraniczeniu nie była dołączona mapa z przebiegiem ustalonej granicy. Z taką mapą skarżąca zapoznała się podczas czynności dokonywanych na rozgraniczanych gruntach w dniu [...] 2022 r., o czym świadczy jej podpis widniejący na szkicu graficznym.

W ocenie organu bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje również okoliczność, że korespondencja kierowana do skarżącej adresowana była, według skarżącej, na niewłaściwy adres i niewłaściwe nazwisko. Organ wyjaśnił, że dane te zostały pozyskane z ewidencji gruntów. Poza tym korespondencja była odbierana przez stronę, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Korespondencja wróciła z adnotacją, że nie podjęto jej w terminie, co oznacza, że nastąpił skutek doręczenia. Gdyby korespondencja wróciła z inną adnotacją, na przykład że adresat jest nieznany lub adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, organ byłby zobligowany do podjęcia działań celem ustalenia prawidłowego adresu strony.

E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] 2024 r. zarzucając naruszenie:

1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego związanego z rozstrzygnięciem przez organ pierwszej instancji niniejszej sprawy, sposobu jej załatwienia, w tym niewyjaśnienie, czy skarżąca została należycie poinformowana przez organ pierwszej instancji o trwającym postępowaniu, czy korespondencja kierowana do niej była kierowana na jej aktualny adres, który przedstawiła w Urzędzie Gminy Tarnawatka;

2) art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a., przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnianie dlaczego korespondencja kierowana przez Gminę Tarnawatka wysyłana była na błędny adres, a nie ten który podała skarżąca w Urzędzie Gminy Tarnawatka;

3) art. 10 § 1 i 2 k.p.a., poprzez brak umożliwienia skarżącej zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem postanowienia w niniejszej sprawie, co uniemożliwiło jej aktywny udział i zajęcie stanowiska, czym naruszono jej prawo do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego;

4) art. 9 i art. 11 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy postanowienia o odmowie wznowienia postępowania;

5) art. 107 § 2 i 3 k.p.a., poprzez dowolność w wydaniu postanowienia przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie postanowienia, z którego nie wynika dlaczego organ uznał, że skarżąca mogła brać czynny udział w postępowaniu, podczas gdy nie była informowana o jego przebiegu ponieważ cała korespondencja w niniejszej sprawie była wysyłana na błędny adres - odmienny od adresu wskazanego przez skarżącą w Urzędzie Gminy Tarnawatka;

6) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu pierwszej instancji;

7) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia z dnia [...] 2023 r. w sytuacji gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i orzeczenie o wznowieniu postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca powoływała się na zaistniałe w jej ocenie błędy i uchybienia w działaniu organu pierwszej instancji, które skutkowały pozbawieniem skarżącej informacji na temat toczącego się postępowania rozgraniczeniowego i bierność skarżącej w sprawie z uwagi na brak wiedzy o jego trwaniu. Skarżąca podniosła, że o fakcie prowadzenia tego postępowania dowiedziała się przypadkowo rok po zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego, podczas wizyty na działce zlokalizowanej w miejscowości N.. Wtedy była już wydana decyzja w sprawie. Kiedy skarżąca przyjechała na działkę, przy jej granicy przebywało kilka osób, w tym geodeta, który po ustaleniu nazwiska skarżącej przekazał jej list, a skarżąca podpisała jego odbiór. Skarżąca nie ma wiedzy geodezyjnej i nie miała w świadomości, że wówczas przeprowadzane były pomiary w zakresie rozgraniczenia działek. W związku z tym skarżąca nie mogła świadomie uczestniczyć w tych czynnościach. Po uzyskaniu wiadomości o przeprowadzeniu rozgraniczenia, to jest około rok po zakończeniu postępowania, skarżąca udała się do Urzędu Gminy. Jednakże dopiero po wielu próbach dokumentacja dotycząca sprawy została skarżącej udostępniona. Geodeta wykonujący pomiary informował skarżącą, że mapa wraz z ustaleniami zostanie jej przesłana pocztą., co jednak nie nastąpiło. Skarżąca próbowała dokonać ustaleń co do przedmiotu postępowania rozgraniczeniowego, jednak nikt nie chciał jej udzielić informacji. Tym samym skarżąca została pozbawiona możliwości czynnego udziału w sprawie. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy błędnie uznał, że okoliczności podniesione przez skarżącą w piśmie z dnia 6 listopada 2023 r. nie spełniają przesłanek zawartych w art. 145 §1 pkt 4 k.p.a.

Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu pierwszej instancji oraz wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.

Skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu.

Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowiło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Tarnawatka z dnia [...] 2023 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Tarnawatka z dnia [...] 2022 r. nr [...] orzekającą o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w obrębie ewidencyjnym [...] – działki nr [...] stanowiącej własność I. G. z działkami nr [...] – stanowiącej własność skarżącej oraz nr [...] stanowiącej własność G. P..

Postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] 2023 r. zostało wydane w związku z treścią pisma skarżącej E. K. z dnia 6 listopada 2023 r. W piśmie tym skarżąca powoływała się na wadliwości postępowania, w którym została wydana decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości. Skarżąca wskazywała na posługiwanie się niewłaściwym adresem jej zamieszkania oraz danymi osobowymi, w związku z czym pisma w postępowaniu były wysyłane na niewłaściwy adres, zatajenie przed skarżącą faktu rozpoczęcia i prowadzenia postępowania. Skarżąca podniosła, że również decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości z dnia [...] 2022 r. została wysłana na niewłaściwy adres i adresowana na niewłaściwe nazwisko. Ponadto skarżącej nie została doręczona mapa. Powyższe okoliczności uniemożliwiły skarżącej odwołanie się od decyzji.

Z uwagi na treść pisma skarżącej, organ pierwszej instancji potraktował je jako podanie o wznowienie postępowania, o jakim mowa w z art. 148 § 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Uznać należy, że organ właściwie ustalił żądanie skarżącej, o czym oprócz treści pisma z dnia 6 listopada 2023 r. przekonuje także treść zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji oraz pisma skarżącej z dnia 23 stycznia 2024 r., jak również treść skargi wniesionej do Sądu.

W związku z opisanym przedmiotem niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowanymi wadami, wyliczonymi enumeratywnie w przepisach prawa procesowego (zob. H. Knysiak-Surdyka (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III).

Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego określają przepisy art. 145, 145a i 145b k.p.a. W myśl art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Na tę podstawę wznowienia powoływała się skarżąca w niniejszej sprawie.

Stosownie do art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a-145b następuje tylko na żądanie strony.

W myśl art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Natomiast jeżeli zachodzą okoliczności uniemożliwiające wznowienie postępowania na wniosek konkretnego podmiotu, organ administracji publicznej odmawia wznowienia postępowania, co następuje w drodze w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4 k.p.a.).

Postępowanie wznowieniowe składa się zatem z dwóch faz – pierwszą z nich jest formalna ocena dopuszczalności wznowienia postępowania. Dopiero pozytywna ocena dopuszczalności wznowienia, zakończona postanowieniem o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), pozwala na przejście do drugiej fazy, tj. do postępowania rozpoznawczego, w ramach którego organ bada, czy kwestionowana decyzja jest dotknięta wadami kwalifikowanymi, a w razie potwierdzenia – rozpoznaje sprawę ponownie, co do istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie wznowienie postępowania okazało się w ocenie organów niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do zgłoszenia tego żądania, co skutkowało wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.

Termin wniesienia podania o wznowienie postępowania został określony w art. 148 k.p.a. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. (art. 148 § 1 k.p.a.). Przy tym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.).

Złożenie podania w terminie jest jednym z warunków dopuszczalności wznowienia postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 773/09; z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 967/16; z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2162/17).

Wniesienie podania o wznowienie postępowania z uchybieniem terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a., obliguje organ do odmowy wznowienia postępowania. Z uwagi bowiem na zasadę trwałości decyzji ostatecznych wznowienie postępowania i prowadzenie wznowionego postępowania w sytuacji, gdy podanie o wznowienie zostało złożone z uchybieniem terminu, nie jest dopuszczalne i stanowiłoby rażące naruszenie prawa (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 976/05).

W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca wniosła podanie o wznowienie w dniu 6 listopada 2023 r. Natomiast z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych bezsprzecznie wynika, że o decyzji z dnia [...] 2022 r. kończącej postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości skarżąca dowiedziała się w dniu 18 października 2022 r. W tym dniu bowiem skarżąca E. K. odebrała przesyłkę zawierającą decyzję Wójta Gminy Tarnawatka z dnia [...] 2022 r. Okoliczności tej skarżąca nie kwestionuje, wskazuje jednak, że decyzja została wysłana na inny adres niż jej adres zamieszkania i na inne nazwisko. Jednocześnie z akt administracyjnych wynika, że skarżąca osobiście odebrała przedmiotową korespondencję, o czym świadczy jej czytelny podpis na potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 34 akt administracyjnych).

Należy zauważyć, że w art. 148 § 2 k.p.a. jest mowa o dniu, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a więc o dacie powzięcia przez nią wiadomości o jej istnieniu, a nie o jej doręczeniu stronie. W świetle art. 148 § 2 k.p.a. bez znaczenia dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania pozostaje też ocena prawidłowości lub wiarygodności decyzji, o której strona powzięła wiadomość. Istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji nie musi także pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł (por. Małgorzata Jaśkowska Komentarz aktualizowany do art.148 kodeksu postępowania administracyjnego, LEX). Zatem dla uznania, że strona dowiedziała się o decyzji, nie musi nawet nastąpić doręczenie ostatecznej decyzji przez organ ani też inny, sformalizowany sposób poinformowania o jej wydaniu oraz o prowadzeniu wcześniej stosownego postępowania administracyjnego. Wystarczająca jest faktyczna wiedza o decyzji. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, przez "dowiedzenie się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia, przy tym w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Z punktu widzenia konkretnej sprawy istotne znaczenie ma, że dowiedzenie się o decyzji ma umożliwiać złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Stąd też strona musi uzyskać takie dane jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 2324/22).

Jak wskazano natomiast już wyżej, w okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca osobiście odebrała decyzję wysłaną jej przez Wójta Gminy Tarnawatka, to jest organ który tę decyzję wydał. Skoro skarżąca w dniu 18 października 2022 r. odebrała decyzję, to uznać należy, że już w tym dniu skarżąca dowiedziała się o ostatecznej decyzji. Z powyższego wynika, że skarżąca już od dnia 18 października 2022 r. miała możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania, zatem miesięczny termin na złożenie podania o wznowienie liczy się od tej daty. W związku z tym podanie o wznowienie wniesione ponad rok później – w dniu 6 listopada 2023 r. jest oczywiście spóźnione. Jedynie więc ubocznie można zauważyć, że w dniu 18 września 2023 r. E. K. potwierdziła otrzymanie kopii dokumentacji rozgraniczeniowej nr [...] (k. 38 akt administracyjnych). Natomiast podanie o wznowienie skarżąca wniosła dopiero w dniu 6 listopada 2023 r. Bez wątpienia zatem skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do wniesienia podania o wznowienie.

W świetle art. 148 § 2 k.p.a. bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że decyzja została wysłana na adres widniejący w ewidencji gruntów i budynków – inny niż adres do korespondencji, który według skarżącej został podany w Urzędzie Gminy Tarnawatka, jak również, że przesyłka dla skarżącej została opatrzona nazwiskiem "K. ", podczas gdy skarżąca obecnie posługuje się nazwiskiem "K.-S.". Skarżąca przyznaje bowiem, że mimo to odebrała decyzję, przesłaną przez organ drogą pocztową. Jak wskazano już wyżej, także na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję widnieje czytelny podpis skarżącej oraz adnotacja osoby doręczającej o doręczeniu przesyłki adresatowi. Z treści pisma skarżącej z dnia 6 listopada 2023 r. jednoznacznie także wynika, że skarżąca zapoznała się z treścią decyzji.

Dla oceny zachowania terminu z art. 148 § 2 k.p.a. nie ma znaczenia akcentowana przez skarżącą okoliczność, że do decyzji z dnia [...] 2022 r. nie była dołączona mapa sporządzona przez uprawnionego geodetę. Powołany przepis łączy początek biegu terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z faktem dowiedzenia się o decyzji, a nie z dokumentami które stanowiły podstawę jej wydania. Mapa sporządzona w toku postępowania rozgraniczeniowego stanowi część dokumentacji zawartej w operacie technicznym nr [...], a skarżąca w dniu 18 września 2023 r. potwierdziła otrzymanie kopii dokumentacji rozgraniczeniowej.

Podniesiony w skardze zarzut niedoręczenia skarżącej zawiadomienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego, a także zarzuty dotyczące jego przebiegu i braku świadomości skarżącej, że uczestniczyła w czynnościach takiego postępowania nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej, która dotyczy wyłącznie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości, a to z powodu uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia podania o wznowienie. Przy tym, jak podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, protokół graniczny sporządzony przez upoważnionego geodetę został podpisany przez wszystkie strony postępowania, w tym przez skarżącą.

Opisane zaś wyżej okoliczności, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, prowadzą w sposób logiczny do wniosku, iż rację miał organ uznając, że miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o rozgraniczeniu niewątpliwie nie został zachowany przez skarżącą, która wniosła takie podanie dopiero w dniu 6 listopada 2023 r.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 2 k.p.a.) oraz ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Stosownie zaś do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom podniesionym w skardze w kontrolowanym postępowaniu nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów. Organy w zgodzie ze zgromadzonymi dowodami ustaliły wszystkie istotne okoliczności niezbędne do wydania rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 149 k.p.a., trafnie uznając, że zachodzą przesłanki do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.

Odnosząc się do naruszenia art. 10 § 1 i 2 k.p.a. wskazać należy, że skarżąca nie została poinformowana przez Kolegium o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, jednakże naruszenie to nie wpłynęło na wynik sprawy. Skarżąca w skardze nie podniosła nowych okoliczności ani nie przedstawiła dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których nie mogła powołać lub przedstawić w postępowaniu adminisatracyjnym i które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Należy też jeszcze raz podkreślić, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy Tarnawatka, a nie zarzuty dotyczące przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.

Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.